Door Andrew Berwick, Londen – 2011
Over het compendium - 2083
Distributie van het boek
Een boodschap van de auteur/maker van het compendium
Inleiding - Wat is 'Politieke Correctheid'?
Hoe het allemaal begon - Politieke Correctheid is cultureel marxisme
Cultureel marxistische profielen
De beweging voor academische hervorming
Politieke Correctheid: deconstructie en letterkunde
Radicaal feminisme en Politieke Correctheid
Verdere werken over de Frankfurter Schule
Aanvullende werken over de Frankfurter Schule
1.1 Historisch revisionisme (negationisme)
1.2 Algemene kenmerken van Europees Islamitisch Negationisme
1.3 Het Falen Van de Westerse Universiteiten
1.4 Overzicht 1: De Religie van Vrede? De oorlog van de islam tegen de wereld - Islam 101
1.5 Al-taqiyya - Religieuze/politieke misleiding
1.6 Naskh - Koranische abrogatie
1.7 Overzicht 2: Islam - Wat het Westen moet weten
1.8 Het Levende Erfgoed van Jihad-slavernij
1.9 Hindu Kush, de Grootste Genocide in de Menselijke Geschiedenis
1.10 Aanvullende informatie - Hindu Kush
1.11 Hoe de Kruistochten echt waren
1.12 De Kruistochten en vandaag
1.13 De factoren die hebben geleid tot de Kruistochten
1.14 De Moderne Nasleep van de Kruistochten
1.15 Geschiedenis van het Islamitische Ottomaanse Turkse Rijk
1.18 Turkije: Terug Naar Het Verleden?
1.19 De val van de christelijke staat Libanon
1.20 Slag bij Poitiers (Slag van Tours) - Eerste islamitische golf - Jaar 732
1.21 Het Beleg van Wenen - Tweede islamitische golf - Jaar 1683
1.22 Europese Kruisridders: Helden, Kampioenen, Legendes
1.23 Westerse vs. Islamitische Wetenschap en Religie
1.24 Historisch gezien is Bosnië Servisch Land
1.26 Islamitische demografische oorlogvoering in de geschiedenis van Kosovo
1.28 Palestina Voor De Syriërs?
1.29 Overzicht - Historische daden van hoogverraad door Europese regeringen
2.2 De Eurabië Code - Updates 2008
2.3 Tien redenen om de EU af te schaffen
2.4 Waarom de EU vernietigd moet worden, en snel
2.7 Wachten op Churchill of Godot?
2.8 Het Falen van Westers Feminisme
2.9 Hoe de feministische "oorlog tegen jongens" de weg vrijmaakte voor de islam
2.10 Feminisme leidt tot onderdrukking van vrouwen
2.11 Wat veroorzaakt lage geboortecijfers?
2.13 De West-Europese cultureel marxistische/multiculturele intellectuele elite - wie zijn ze?
2.14 De Arbeidspartij wil massa-immigratie voor multicultureel UK
2.16 Waarom het vakgebied van sociologie volledig moet worden verwijderd uit de academische wereld
2.17 De psychologie van cultureel marxisten
2.18 Democratie en de bevooroordeelde media
2.19 a. De mediahegemonie van de EUSSR/USASSR
2.20 Pro-islamitische mediastrategieën
2.21 Vragen en peilingen die uw regering en persbureaus niet toestaan
2.23 Inzicht in de fundamenten achter het multiculturalisme
2.24 Onwetendheid en multiculturalisme moet worden vernietigd
Geglobaliseerd kapitalisme - nog een reden voor de val van Europa
2.25 Is het kapitalisme altijd een voorvechter van de vrijheid?
2.26 Big Business, een drijvende kracht achter immigratie
2.27 Migratie heeft geen economisch voordeel gebracht
2.28 Wat kost de moslimimmigratie Europa?
2.29 Huidige en recente jihads in Azië en Afrika
2.30 Overzicht van jihadi terreuraanvallen
2.31 Islamitische Vervolging van Christenen
2.32 Christenen in het Midden-Oosten
2.33 Vechten om te overleven - Een christelijke exodus uit de Arabische wereld
2.34 Bekeerlingen in de islamitische wereld
2.35 Egypte: Jihad volgens het boekje
2.36 Het Afghaans-Bosnische netwerk van mujahideen in Europa
2.37 Rechtvaardiging van islamitische misdaad tegen de niet-moslims
2.38 De echte wortels van de islamitische haat
2.39 De aanhoudende burgeroorlog in Europa - Moslims willen autonoom gebied, geen betere integratie
2.40 Wreedheden die de moslims hebben begaan tegen de West-Europeanen, 1960-2010 (2020)
2.41 Verschillende vormen van jihad
2.42 Het proces van islamisering in Europese landen
2.43 Proces van islamisering in Westerse landen van 1% tot 100%
2.44 Lijst van islamitische eisen voor de sharia in Europa
2.45 Saoedi-Arabië - De kop van de slang
2.46 Hoeveel moslims wereldwijd steunen de militante islam of jihadistisch salafisme?
2.47 De Europese wahabietenlobby
2.48 Leaving Islam - interview met een ex-moslim
2.49 Gematigde moslims en de islamisering van Europa
2.50 Waarom we niet kunnen rekenen op gematigde moslims
2.51 Is de islam verenigbaar met democratie?
2.52 Demografie en de islamisering van Europa
2.53 Statistieken en de islamisering van Europa
2.54 Europa's ondergang - Hoera! We capituleren!
2.55 Jihad vernietigt het Zweedse model
2.56 Islamisering en lafheid in Scandinavië
2.57 Onze beledigende nationale vlag
2.58 Zal Nederland de 21e eeuw overleven?
2.59 De Spanjaarden en de Portugezen - Dhimmi's voor eens en voor altijd?
2.60 Complot tussen de Britse regering en islamitische terroristen
2.61 Kosovo - Nog een nieuwe stap in de islamisering van Europa
2.62 De Noorse Inquisitie - Zonsondergang in het land van de middernachtzon
2.63 De antiracistische heksenjachten
2.64 Discriminatie en intimidatie van Cultureel Conservatieven
2.65 Antifa & de Arbeid-jugend - door de staat gesponsorde marxistische lynch mobs
2.68 Hoe het Westen de Koude Oorlog verloor
2.69 De ondergang van de beschaving in Europa
2.70 Geef de Nobelprijs voor de Vrede aan Ayaan Hirsi Ali
2.71 Nobelprijs voor de Vrede wederom uitgereikt voor verzoening van de islam
2.72 Groen is het nieuwe Rood - stop milieucommunisme!
Effectieve communicatie en consolidatie
2.73 Consolidatie van de gematigde culturele conservatieve machten van Europa
2.76 Openbaar verzet tegen islamisering vertaald naar succes voor politieke partijen
2.77 Retorische strategieën van cultureel conservatieven/nationalisten
2.78 Verschillen in Amerikaanse en Europese nationalistische retoriek
2.79 Het opleiden van de Europese patriotten die het ontbreekt aan ideologisch vertrouwen
Omdat ons overleven ervan afhangt
2.81 De strategie van Westerse Survivalisten
2.82 Christendom - Voors en tegens
2.83 De Kerk - deel van het probleem of deel van de oplossing?
2.84 Gij zult christendom en jodendom haten
2.85 Een toekomstige christelijke identiteit voor Europa?
2.86 Conflictvermijding en hoe dit te vermijden
2.89 Europa wordt verkracht - emigratie van de inheemse Europeanen?
2.90 Suggesties voor de toekomst
2.92 Wie zijn wij, wie zijn onze vijanden - De prijs van historisch geheugenverlies
2.93 Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring
2.94 Conservatieven bespreken toekomstige oplossingen voor Europa
2.95 De islamisering van Europa - mogelijke uitkomsten
2.96 Over de dood van multiculturalisme
2.97 Europa stevent af op een burgeroorlog
2.98 Zijn alle Europese mannen zwakgeestige lafaards of zijn ze gewoon gehersenspoeld?
2.99 De zelfvernietiging van de VS
2.100 Vervolg discussie over de betrekkingen tussen de VS en Europa
2.101 Behouden of vervangen van de Europese monarchieën?
2.103 Democratie moet hervormd worden
2.104 Toekomstige deportaties van moslims uit Europa
2.105 Wijziging van de investerings/onderwijsmentaliteit in de komende decennia
Boek 3: Een Preventieve Oorlogsverklaring
De Conservatieve Revolutie - de enige oplossing voor vrije Europeanen
3.1 Een fase van dialoog is ten einde gekomen (1995-1999)
3.5 Een nieuw tijdperk is aangebroken - de tijd voor dialoog is nu voorbij
3.6 Uitleg van de Europese Burgeroorlog - Fase 1, 2 en 3
3.7 Er zijn vier mogelijke uitkomsten van fase 2 en 3
3.9 Eisen/verzoeken/bedes aan onze nationale legerleiding
Een Europese Militaire Orde herrijst - Lof der Nieuwe Ridderorde
3.11 De geschiedenis van de Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici (Knights Templar)
3.12 Herstichting van Pauperes Commilitones Christi Templique Solomonici - PCCTS, Knights Templar
3.13 Principes van de Orde/het Tribunaal
3.14 De rangen van PCCTS, Knights Templar - Fase 1
3.15 Wat is een 'Justiciar Knight' en hoe kan ik de rang behalen?
3.16 PCCTS - Doel en doelstellingen van heroprichting
3.17 Justiciar Knights, taken en eisen
3.19 Celstructuur - Celcommandant
3.20 PCCTS, Knights Templar - Organisatorisch overzicht
3.21 7 Dodelijke fouten om te vermijden
3.23 De wrede aard van onze activiteiten
3.26 Voorkom verdenking van familieleden, buren en vrienden
3.27 Voorkomen dat u op een zwarte lijst terecht komt
3.28 Gewoontes om afluistering te voorkomen
3.30 Risicospreiding door de operatie in 4 fasen te verdelen
3.31 Apparatuur - wapens/munitie/pantsers etc.
3.32 Pantserfase - gids van de KT voor ballistisch pantser
3.33 Verwante tactische uitrusting en diversen
3.35 Lichamelijke training, bepakking en het uitvoeren van simulaties voor de operatie
3.36 Veilige opslag van materiaal in afgelegen kisten (eliminatie van bewijs)
3.37 Buitenlandse 'zwarte markten' gebruiken bij de aanschaf van apparatuur
3.38 Diensten die worden aangeboden door Europese criminele syndicaten/netwerken
3.39 Aankondigingen sturen voorafgaand aan een operatie
3.40 Het toepassen van bedrieging in stedelijke guerrilla-oorlogvoering
3.41 West-Europese primaire doelen (fase 1)
3.42 West-Europese primaire doelen - prioriteitenlijst
3.43 MA100 - politieke partijen die multiculturalisme steunen
3.44 Verraders - classificatiesysteem - Verraders van categorie A, B of C
3.45 Meer of minder nadruk op gemarkeerde doelwitten
3.46 Vrouwen doden op het slagveld - direct of indirect
3.47 Het vermijden van angst/arrestatie en dood
3.48 Korte samenvatting - overzicht van de plannings- en uitvoeringsfase voor uw missie
3.49 Conventionele terreuracties (niet-MVW)
3.50 Opstellen van een secundaire strategie (plan b) in geval van ontmaskering
3.51 Defensieve en Offensieve Methodes - Veldstrategieën
3.52 Massavernietigingswapens van kunstmest en het wapenverbod
3.55 Creëren van chemische of biologische wapens - eenvoudiger dan het maken van explosieven
3.56 Evaluatie van de mogelijkheden voor het verwerven en activeren van nucleaire wapens in fase 1
3.57 Europese kerncentrales gebruiken als massavernietigingswapens
3.58 Aanvalsstrategie voor een kerncentrale: "Operation Regime Ender"
3.62 Grootmeester Overseer - de Organisatie van de Overseer
3.63 Waarom zouden we gesneuvelde martelaren en levende helden van onze strijd moeten eren?
3.64 Knights Templar: Ordes, onderscheidingen, uniform, titel, grafsteen en relevante informatie
3.66 Knights Templar biedt 19 verschillende onderscheidingen
3.68 Eregrafsteen van de Knights Templar
3.69 Achtergrondinformatie - symboliek van insignes
3.71 De juiste advocaat/juridisch adviseur vinden voor uw proces
3.72 De Eed van de PCCTS, Knights Templar - Inwijdingsritueel
3.73 Toekomstige vergoedingsregeling voor Europese leden van de verzetsbeweging
3.75 Geweldloos verzet - burgerlijke ongehoorzaamheid/economische sabotage
3.76 Nationale Inlichtingendiensten
3.77 Een verzoek aan de Politiekorpsen (systeembeschermers) van West-Europa
Europese politieke oplossingen voor de toekomst
3.81 De toekomst van Europees christendom
3.82 Het Patriarchaat zal heringevoerd worden
3.83 Het re-creëren van de traditionele patriarchale sociale structuren
3.84 Knights Templar en etnocentrisme
3.85 De politieke waarde van seks in een cultureel conservatieve toekomst
3.88 Diverse onderwerpen met betrekking tot sociale structuren
3.91 Toekomstig model voor democratie en monoculturalisme
3.92 Het snelle uitsterven van de Noordse genotypen
3.93 Reprogenetica en de toekomst
3.94 Toekomstig model voor economie/publieke sector/verzorgingsstaat/economische zones/werkersklasse
3.95 Toekomstige West-Europese onderwijssystemen
3.99 De vernietigende kracht van de diversiteits-/etnische industrieën, opmerkingen en oplossingen
3.100 Oplossingen voor Zuid-Afrika, Israël en de VS
Consolideren van Europese conservatieve organisaties
3.105 Een nieuw conservatisme/nationalisme - Weense School van Denken
3.106 Patriottische jeugdbewegingen creëren in fase 1
3.108 Europa, Anti-immigratiepartijen/organisaties - Nationalistische partijen/orgs
3.111 Nationaal-Anarchisten (Anarcho-nationalisten, bepaalde ACAB-, oi-, RAC-, 14/88 nationalisten)
3.112 Schatting van West-Europese strijdklare cultureel conservatieven 2009
3.113 Hulp van onze Europees-Amerikaanse/Canadese/Australische broeders in de Europese burgeroorlog
West-Europese Burgeroorlog Fase 2
3.121 Van clandestiene cellen tot meer geavanceerde militaire bewegingen
3.122 Doelstellingen in Fase 2
3.123 Een politieke vleugel voor de PCCTS, Knights Templar
3.124 Een politiek incorrecte gids voor het lynchen van multiculturele verraders (fase 2 en 3)
3.126 Oprichten van een cultureel conservatieve paramilitaire organisatie/militie
3.128 Voorbereiding voor fase 3 (2070-2083) - Staatsgreep
3.130 Het politieke landschap in W. Europa, 2070-2080, vóór de aanvang van fase 3
West-Europese Burgeroorlog Fase 3
3.131 Europese Burgeroorlog, fase 3, 2070-2083
3.132 Voorspelde acties van andere cultureel marxistische/multiculturele regimes
3.134 Deportatiebeleid (preventieve maatregelen)
3.135 Economische/sociale gevolgen van de massadeportaties
3.137 Cultureel conservatieve/nationalistische hervormingen tijdens en na fase 3
3.140 Creëren van een "Europese Federatie"; een economische, culturele en militaire alliantie
3.142 Toekomstig buitenlands beleid - deportatie en territoriale aanspraken
3.143 Een nieuw Europa en een nieuw Midden-Oosten (zie kaart)
3.146 Christenen uit het Midden-Oosten evacueren met betrekking tot de nieuwe christelijke naties
3.147 Lijstje met suggesties - Toekomstige binnenlands en buitenlands beleid
Christelijke rechtvaardiging voor de strijd
3.149 De Bijbel en zelfverdediging
3.151 Er zijn geen atheïsten in schuttersputjes - voorbereiding van het martelaarschap
3.152 Justiciar Knights, Martelaarschap versus Zelfmoord
3.153 Interview met een Justiciar Knight Commander van de PCCTS, Knights Templar
3.155 Succesvolle militante organisaties - Case studies
3.156 Gefaalde Europese militante organisaties - Case studies
3.157 Houding van de PCCTS, Knights Templar ten opzichte van andere bevrijdingsorganisaties
3.158 De staat van de Indische/hindoeïstische weerstand - Indiase nationalisten
3.159 Mislukte coup in Turkije (2007) - Case study van het Ergenekon-netwerk
3.160 Vierde Generatie Oorlogvoering
3.162 Een korte introductie voor de landbouw en dagbouw - creëren van een dekmantel
"De lieden die het Europese volk het meest uitbundig aanbidt zijn de meest brutale leugenaars; de lieden die ze het gewelddadigst haten zijn die mensen die hen de waarheid proberen te vertellen."
U kunt een videopresentatie over het compendium zien door de links hieronder te bezoeken. Het zal niet voor lange tijd beschikbaar blijven, dus ik raad u aan er een back-up van te maken:
http://www.youtube.com/watch?v=vQOfH8Dj1mw
http://www.veoh.com/watch/v21123164bZCBQeZ8
Update: deze links werken nog wel
https://docs.google.com/open?id=0B0C9ihwzJp8abk1penU5T1lhdVU
https://vk.com/video_ext.php?oid=191350147&id=165075790&hash=a74a8479bf942c7d
Na jaren werk is de eerste editie van het compendium 2083 - Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring compleet. Als u dit boek heeft ontvangen bent u ofwel een van mijn voormalige 7000 patriottische Facebook-vrienden of een vriend van een van mijn Facebook-vrienden. Als u zich zorgen maakt om de toekomst van West-Europa zult u deze informatie zeker zowel interessant als bijzonder relevant vinden.
Ik heb een aantal jaren gewerkt aan het schrijven, onderzoeken en samenstellen van deze informatie en ik heb het merendeel van mijn zuurverdiende geld uitgegeven aan dit proces (meer dan 300.000 euro). Ik hoef er niets voor terug omdat dit mijn geschenk is aan u, als een collega-patriot.
Veel van de informatie gepresenteerd in dit compendium (3 boeken) is door onze overheden en onze politiek correcte mainstream media (MSM) met opzet verborgen voor de Europese volkeren. Meer dan 90% van de EU en nationale Kamerleden, en meer dan 95% van de journalisten, steunen Europees multiculturalisme en daarmee de voortdurende islamitische kolonisatie van Europa. Maar de Europese volkeren geven hen GEEN toestemming om deze doctrines uit te voeren.
Het compendium - 2083 - Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring - beschrijft door meer dan 1000 pagina's heen dat de angst voor islamisering allesbehalve irrationeel is.
Het bevat de volgende grote onderwerpen:
Het compendium/boek presenteert verfijnde ideologische, praktische, tactische, organisatorische en retorische oplossingen en strategieën voor alle patriottische mensen en bewegingen. Dit boek zal van groot belang zijn voor u of u nu een gematigde of een meer toegewijde cultureel conservatieve/nationalist bent.
In het boek staan ook demografische onderzoeken, statistieken uit de geschiedenis, voorspellingen en inzichten over verschillende onderwerpen met betrekking op de huidige en toekomstige strijd voor Europa. Het bevat de meeste onderwerpen met betrekking tot gebeurtenissen in de geschiedenis en de aspecten van het islamitisch imperialisme in het verleden en het heden, [feiten die] tegenwoordig door onze academici verzwegen of vertekend worden, op bevel van West-Europa's cultureel relativistische elites (cultureel relativisme = cultureel marxisme). Het geeft een grondige analyse van de islam, waar de meerderheid van de Europeanen niet bekend mee is. Het documenteert hoe de politieke doctrines die bekend staan als multiculturalisme/cultureel marxisme/cultureel relativisme werden gevormd en toegepast. Multiculturalisten/cultureel marxisten werken gewoonlijk onder de dekmantel van het humanisme. Een meerderheid van hen zijn antinationalistisch en willen de Europese identiteit, tradities, cultuur en zelfs volledige landen deconstrueren - vernietigen.
Zoals we allemaal weten is de oorsprong van Europa's problemen het gebrek aan cultureel zelfvertrouwen (nationalisme). De meeste mensen zijn nog steeds doodsbang voor nationalistische politieke overtuigingen omdat ze denken dat als we die principes ooit weer omarmen, er opeens nieuwe 'Hitlers' op zullen staan en een wereldwijd Armageddon in gang zullen zetten... Het behoeft geen uitleg dat het groeiende aantal nationalisten in West-Europa systematisch belachelijk wordt gemaakt, tot zwijgen wordt gebracht en vervolgd wordt door de huidige cultureel marxistische/multiculturele politieke gevestigde ordes. Dit is een voortdurend proces dat al in 1945 is begonnen. Deze irrationele angst voor nationalistische overtuigingen weerhoudt ons ervan om onze eigen nationale en culturele zelfmoord te stoppen terwijl de islamisering jaarlijks toeneemt. Dit boek presenteert de enige oplossingen die er zijn voor onze huidige problemen.
Men kan de islamisering niet verslaan of de islamitische kolonisatie van West-Europa niet stoppen of terugdraaien zonder eerst die politieke doctrines te verwijderen die zich manifesteren door multiculturalisme/cultureel marxisme.
Ik heb ongeveer de helft van het compendium zelf geschreven. De rest is een samenstelling van werken van een aantal moedige mensen van over de hele wereld. Ik was eerst van plan om een database in te voegen van expliciete illustraties en plaatjes. Maar het document (bestand) zou dan onpraktisch groot zijn, wat het proces van effectieve verspreiding moeilijk zou maken.
De inhoud van het compendium is werkelijk van iedereen en mag vrij verspreid worden in elke vorm en op elke manier. Feitelijk vraag ik u maar om één gunst: ik vraag u om dit boek te verspreiden onder iedereen die u kent. Denkt u alstublieft niet dat anderen dit wel zullen doen. Sorry dat ik zo bot ben, maar zo werkt het nu eenmaal niet. Als wij, het West-Europese Verzet, falen of onverschillig worden, dan zal West-Europa ten onder gaan, en daarmee uw vrijheid en die van uw kinderen. Het is van groot belang, essentieel, dat iedereen tenminste met de waarheid in aanraking kan komen voordat onze systemen binnen 20 tot 70 jaar om zullen vallen. Dus wederom vraag ik u bescheiden om dit boek te verspreiden onder zo veel mogelijk patriottisch ingestelde mensen als u kunt bereiken. Ik ben er 100% zeker van dat de verspreiding van dit compendium aan een groot aandeel Europese patriotten uiteindelijk zal bijdragen aan onze overwinning. Want in deze drie boeken staan de handvaten die nodig zijn om de huidige West-Europese culturele oorlog te winnen.
Zoals ik al heb gezegd is het compendium een samenstelling van de werken van verschillende moedige mensen van over de hele wereld. Ik heb meer dan drie jaar besteed aan het schrijven en/of samenstellen van het meeste van de inhoud. Ik heb niemand van de andere schrijvers om hun toestemming gevraagd, om praktische en veiligheidsredenen, maar de meesten hebben hun werk beschikbaar gesteld voor verspreiding. Het belang van een grote groep weegt zwaarder dan de belangen van een kleine groep. Dit is waarom ik heb besloten om toestemming te geven dat dit compendium vrijelijk verspreid en vertaald mag worden. Beschouw het maar als mijn persoonlijk geschenk en bijdrage aan alle Europeanen. Ik heb mijn bronnen om deze reden ook niet bijgevoegd in het document (gemakkelijker om de verschillende artikelen te gebruiken en verspreiden). Maar het is wel belangrijk dat de auteurs vermeld worden als u het materiaal gebruikt.
Daarom is het intellectuele eigendom van dit compendium eigenlijk van alle Europeanen in de Europese wereld en kan zonder beperkingen worden verspreid en vertaald. Er zal pas echt efficiënte verspreiding en circulatie mogelijk zijn als mensen die het eens zijn met ten minste een deel van de inhoud, principes of ideeën hierin eraan zullen bijdragen om de informatie te verspreiden. Als u dit leest weet u dat veel mensen geïnteresseerd zullen zijn om ook dit compendium (3 boeken) te krijgen. Laten we dit in ons voordeel gebruiken, aangezien het onze strijd ten goede zal komen.
Ik reken erop dat u het boek of iets/alles van de inhoud ervan zult verspreiden naar zo veel mogelijk patriottische Europese politieke activisten. Laat hen weten wat er gaande is en wat er van ons allemaal gevraagd wordt. We hebben immers niet alleen het recht om de huidige ontwikkeling te weerstaan, het is onze plicht als Europeanen om de vernietiging van onze identiteit, onze cultuur en tradities en onze nationale staten te voorkomen! Draagt u alstublieft bij door dit compendium te verspreiden naar zoveel patriottisch gezinde Europeanen in alle 26 Europese landen als menselijkerwijs mogelijk is. Dit is slechts het begin...!
Door mijn invoeging van een "disclaimer" in "Boek 3" mag iedereen de inhoud verspreiden zonder enige Europese wetten te breken. Als u nog steeds twijfelt, staat het u vrij om mijn woorden in bepaalde hoofdstukken te verwijderen of te veranderen voor dat u ze verspreidt.
Helpt u alstublieft om dit boek beschikbaar te stellen via verschillende torrents, blogs, websites, op Facebook, op Twitter, op forums en via andere kanalen. Het is echt een uitzonderlijk, uniek en geweldig instrument dat alle culturele conservatieven kunnen en zouden moeten gebruiken in de komende tientallen jaren.
Ik raad ten zeerste aan dat met name een Franse, Duitse en Spaanse patriot de verantwoordelijkheid neemt en ervoor zorgt dat dit compendium ofwel wordt verspreid onder of vertaald naar uw respectieve taal(gebied). Het dient te worden gepost in torrents, websites, Facebook-groepen en andere politieke groepen waar er hoge aantallen van cultureel conservatieven/nationalisten/patriotten zijn. Ik ben er niet in geslaagd om het compendium goed te verspreiden onder vooral Frans, Duits en Spaans sprekende personen vanwege taalproblemen. Het is daarom belangrijk dat iemand de stap neemt en de verantwoordelijkheid om het te verspreiden naar zoveel als menselijkerwijs mogelijk is. Als u zelf te druk bent, of niet beschikbaar of niet in staat om bij te dragen om te helpen het te vertalen, neemt u dan contact op met een van de vele cultureel conservatieve/nationalistische intellectuelen/schrijvers/journalisten in uw land. Neemt u alstublieft contact op met mensen die u kent en die niet bang zijn om buiten de grenzen van de politieke correctheid te werken. Wij, de rechtse Verzetsbewegingen van Europa, zijn afhankelijk van een efficiënte verspreiding van die broodnodige informatie in dit compendium. De efficiënte verspreiding van dit boek aan alle nationalisten in Europa zal een belangrijke bijdrage leveren aan toekomstige politieke veranderingen. Dit omdat dit compendium de handvaten en kennis bevat over hoe we onze huidige regimes kunnen vervangen. Ik hoop echt dat iemand deze zeer belangrijke taak zal aanvaarden en uitvoeren, want als u dat niet doet, wie dan wel?
Het is gemakkelijk om het document te converteren van een Word-bestand naar een PDF-bestand of een ander formaat als u Microsoft Word/Office-software heeft (bij voorkeur Word 2007 of nieuwer). Als u deze software niet heeft dan kunt u de gratis "Word Viewer" downloaden, waarmee u Word-documenten kunt bekijken, printen en kopiëren, zelfs als u geen Word hebt geïnstalleerd. Doe een zoekopdracht voor het sleutelwoord "Word Viewer" op de volgende site: http://www.microsoft.com/downloads of gebruik de volgende directe download link: http://www.microsoft.com/downloads/details.aspx?displaylang=en&FamilyID=3657ce88-7cfa-457a-9aec-f4f827f20cac
U kunt ook gewoon het volledige Office-pakket kopen of een gratis proefversie downloaden van de Microsoft site: http://office.microsoft.com of als alternatief naar een van de volgende torrent sites gaan om deze gratis te downloaden:
| 1. thepiratebay.org | 3. torrentreactor.net | 5. torrentz.com |
| 2. btscene.com | 4. extratorrent.com | 6. btmon.com |
U moet eerst een torrent-programma downloaden. Het beste torrent-programma (uTorrent) kan hier gedownload worden: www.utorrent.com. Als u Word 2007 langer wilt gebruiken dan de 60 proefdagen zult u waarschijnlijk een serienummer moeten downloaden waarmee u de software permanent kunt ontgrendelen of tenminste de proefperiode verlengen met 6-12 maanden.
Ik heb ervoor gekozen om het compendium verzenden als een Word-bestand en wel om de volgende redenen:
Aangezien ik ervoor heb gekozen om het document te verzenden in Word-formaat kunt u gemakkelijk alle informatie en plaatjes uit het Word-bestand halen. Ik heb het document om deze reden expres niet beveiligd. Als u de afbeeldingen uit Word wilt halen kunt u het volgende doen:
Het is gemakkelijk om het bestand om te zetten naar een PDF-bestand of een ander formaat als u dat wilt. Sla gewoon het Word-bestand op als een PDF-bestand. Wat betreft het terughalen vanuit een PDF-bestand; diverse software programma's kunnen omzetten en terughalen, waaronder de nieuwste versies van Adobe Acrobat. Zoekt u met google naar de woorden "PDF to Word Converter" of download de volgende gratis converter software:http://www.hellopdf.com/download.php
Wat betreft een gratis en krachtige vertaaldienst is er de google vertaaldienst als een krachtig en relatief nauwkeurig hulpmiddel:
http://translate.google.com
Kindle, Nook of iPad zijn hardware platforms (met een LCD-scherm) en zeer geschikt voor het lezen van e-books en andere digitale media. Ze kosten tweedehands vanaf 100 tot 200 dollar. Ook zijn er andere draagbare apparaten zoals de iPhone. Het enige wat u hoeft te doen is Word te selecteren als input en Kindle/Nook/iPad/iPhone als output en het bestand dan omzetten.
Tegenwoordig kunnen succesvolle doe-het-zelf-uitgevers gebruik maken van de voordelen van "print-on-demand"-diensten, waar ze geen geld hoeven te verspillen aan drukkerskosten of aan inventaris- en voorraadtoeslagen.
Een "print-on-demand" (POD) dienst, ook wel publiceren-op-aanvraag genoemd, is een drukkerstechniek en zakenproces waarin nieuwe exemplaren van een boek niet worden afgedrukt totdat er een bestelling is ontvangen. Veel traditionele kleine persen hebben hun traditionele drukmachines vervangen door POD apparatuur of besteden hun drukwerk uit aan POD aanbieders. Wanneer klanten hun boeken bestellen, kunnen verkooppunten zoals Cafepress.com en anderen (zie lijst), die hun eigen werken publiceren, op aanvraag net zoveel boeken drukken als nodig is en zij zullen die ook versturen en de betalingen regelen met de klanten. Deze publicatiediensten accepteren ook geüploade digitale inhoud zoals Word- of PDF-bestanden. Maar vanwege de controversiële inhoud van dit boek moet de persoon die de eerste regelingen treft wel voorzichtig zijn en misschien ook een paar hoofdstukken weglaten voor hij/zij zulke commerciële diensten als deze gebruikt.
Dit zijn een aantal print-on-demand diensten / boeken-op-aanvraag diensten:
| lulu.com | xlibris.com | authorhouse.co.uk | unibook.com |
| createspace.com | webook.com | spirepublishing.com | createbooks.com |
| cafepress.co.uk | selfpublishing.com | trafford.com | booksurge.com |
| booksondemand.com | infinitypublishing.com | lightningsource.com | blurb.com |
Een handleiding voor zelf publiceren:
http://www.masternewmedia.org/self-publish-your-book-guide-to-the-best-self-publishing-services/
Inleiding voor e-book format:http://toc.oreilly.com/2008/04/ebook-format-primer.html
Ik heb in totaal 9 jaar van mijn leven gewerkt aan dit project. De eerste vijf jaar heb ik besteed aan studeren en een financiële basis leggen, en de laatste drie jaar heb ik helemaal besteed aan onderzoeken, samenstellen en schrijven. Het heeft mij persoonlijk in totaal 317.000 euro gekost (130.000 euro uit eigen zak en 187.500 aan misgelopen inkomsten tijdens de drie jaar). Dat alles is echter nauwelijks noemenswaardig in vergelijking met de offers die zijn gebracht voor de verspreiding van dit boek, namelijk de echte marketing-operatie ;)
Het verspreiden van de waarheid en verspreiden van degelijke strategieën is van onschatbare waarde, want het is de basis voor de huidige inspanning van ons verzet. Ik hoop dat u de tijd zult nemen om het te lezen. Verschillende aspecten van het werk zijn werkelijk uniek en er is geen soortgelijk compendium. Schrikt u alstublieft niet te veel van de onderwerpen die ik bespreek in de boeken. Veel van de onderwerpen lijken nu nog volkomen absurd of te radicaal, maar over een paar decennia zult u hun relevantie voor onze strijd begrijpen. Mocht de inhoud u desondanks te veel afschrikken, zo erg dat u het boek wilt verwijderen, dan zou ik u sterk aanbevelen het liever op te slaan op een USB-stick (kleine geheugenchip) en de chip op een veilige plaats op te bergen. Want misschien wilt u het over een aantal jaren wel lezen. We kunnen de centrale aspecten van de waarheid immers niet voor altijd negeren.
Ik hoop dat u zult genieten van dit compendium. Het biedt momenteel de meest uitgebreide database van oplossingsgerichte onderwerpen. Zoals ik eerder heb gezegd, vraag ik slechts één ding van u: dat u dit boek verspreidt onder uw vrienden en hen vraagt om het ook weer naar hun vrienden te sturen, vooral naar personen die patriottisch gezind zijn. U kunt ons helpen en uzelf, uw familie en uw vrienden, door bij te dragen aan het verspreiden van de oplossingen die ons de overwinning zullen bezorgen, want de waarheid moet gehoord worden... Het is niet alleen ons recht, maar ook onze plicht om bij te dragen aan het behouden van onze identiteit, onze cultuur en ons nationaal zelfbestuur door de voortdurende islamisering te stoppen. Er kan geen Verzetsbeweging zijn als individuen zoals wij weigeren om bij te dragen...
Multiculturalisme (cultureel marxisme/politieke correctheid) is, zoals u wellicht weet, de oorzaak van de voortdurende islamisering van Europa, die heeft gezorgd voor de huidige islamitische kolonisatie van Europa door demografische oorlogsvoering (toegelaten door onze eigen leiders). Dit compendium bevat de oplossingen en legt uit wat er precies van ons allemaal verwacht wordt in de komende tientallen jaren. Iedereen kan en moet op een of andere manier bijdragen, het is gewoon een kwestie van willen.
Tijd is van wezenlijk belang. We hebben maar een paar decennia om voldoende weerstand te organiseren voordat onze grote steden demografisch volledig overspoeld zijn door moslims. Het zal een belangrijke bijdrage leveren aan ons succes als we zorgen voor de succesvolle verspreiding van dit compendium aan zoveel Europeanen als menselijkerwijs mogelijk is. Het kon wel eens de enige manier zijn om te voorkomen dat we een huidige en toekomstige dhimmitude (slavernij) tegemoet gaan, onder de islamitische meerderheid in onze eigen landen.
Het is mij om verschillende redenen niet gelukt om dit compendium naar heel veel mensen te versturen, dus ik hoop echt dat u bereid zult zijn om een bijdrage te leveren.
Dan wil ik nog opmerken dat het Engels mijn tweede taal is en vanwege bepaalde veiligheidsmaatregelen was ik niet in staat om de documenten professioneel te laten redigeren en te laten corrigeren. Natuurlijk valt er nog veel aan te verbeteren. Beschouwt u het dan ook a.u.b. als een 'eerste versie/editie'. De verantwoordelijkheid ligt nu bij u allen, aangezien ik wegens voor de hand liggende redenen niet in staat zal zijn om het verder te ontwikkelen.
Ik moedig iedereen met de juiste vaardigheden aan om bij te dragen aan een tweede editie van dit compendium door het te verbeteren en uit te breiden waar dit nodig is.
Oprechte en patriottische groeten,
Andrew Berwick, Londen, Engeland - 2011
Justiciar Knight Commander van Knights Templar Europe en een van de verschillende leiders van de Nationale en Pan-Europese Patriottische Verzetsbeweging
Met de hulp van broeders en zusters in Engeland, Frankrijk, Duitsland, Zweden, Oostenrijk, Italië, Spanje, Finland, België, Nederland, Denemarken, de VS etc.
Dit inleidende hoofdstuk legt uit hoe 'cultureel' marxisme geleidelijk aan onze naoorlogse samenleving heeft geïnfiltreerd. Het is belangrijk om te begrijpen hoe dit begon om onze actuele problemen te begrijpen. Dit hoofdstuk is specifiek geschreven voor de Amerikanen, maar is ook van toepassing op West-Europa.
Een van de belangrijkste inzichten van het conservatisme is dat alle ideologieën verkeerd zijn. Ideologie neemt een intellectueel systeem, een product van een of meerdere filosofen, en zegt: "Dit systeem moet wel waar zijn". Het is onvermijdelijk dat de werkelijkheid uiteindelijk meestal op een groeiend aantal punten verschilt van het systeem. Maar een ideologie kan zich in principe niet aanpassen aan de werkelijkheid; door dit te doen zou men het systeem ondermijnen.
Daarom moet de werkelijkheid maar worden onderdrukt. Als de ideologie macht heeft, gebruikt hij zijn macht om deze onderdrukking uit te voeren. Dan wordt het verboden om te schrijven of spreken over bepaalde feiten. Zijn doel is namelijk om niet alleen te voorkomen dat mensen gedachten uitdrukken die tegenstrijdig zijn met wat 'waar moet zijn', maar dat ze zulke gedachten überhaupt hebben. Uiteindelijk is het onvermijdelijke resultaat het concentratiekamp, de goelag [strafkampen in Rusland] en het graf.
Maar wat gebeurt er nu met Europeanen die zeggen dat er verschillen zijn tussen etnische groepen, of dat de traditionele sociale rollen van mannen en vrouwen hun verschillende aanleg weergeven, of dat homoseksualiteit moreel verkeerd is? Als ze publieke figuren zijn moeten ze door het stof kruipen in eindeloze, woekerende excuses. Als ze universitaire studenten zijn, worden ze geconfronteerd met de onderwijsraad en eventuele schorsing. Als ze werknemers zijn van privé-bedrijven, kunnen zij worden geconfronteerd met het verlies van hun baan. Wat was hun misdaad? Iets zeggen dat ingaat tegen de nieuwe EUSSR-ideologie van 'Politieke Correctheid'.
Maar wat is precies 'Politieke Correctheid'? Marxisten hebben de term al tenminste 80 jaar gebruikt als een breed synoniem voor "de algemene mening van de partij". Je zou kunnen zeggen dat Politieke Correctheid de algemene mening is van de gevestigde orde in de huidige West-Europese landen; iemand die hun waarheid tegen durft te spreken kan geen lid van die gevestigde orde zijn. Maar dat vertelt ons nog steeds niet wat PC eigenlijk is.
We moeten proberen om die vraag te beantwoorden. De enige manier waarop een ideologie kan worden begrepen, is door te kijken naar diens historische oorsprong, diens manier van denken en een aantal belangrijke principes ervan, zoals zijn plaats in het hoger onderwijs en zijn banden met de feministische beweging.
Als we willen overleven en onze landen willen herstellen naar een volledige vrijheid van denken en meningsuiting, dan moeten we onze vijand kennen. We moeten begrijpen wat Politieke Correctheid werkelijk is. U zult zo meteen zien dat als we de ware oorsprong en aard van Politieke Correctheid kunnen vinden, dat we dan een enorme stap zullen hebben gezet richting de omverwerping van de PC.
De meeste Europeanen kijken op de jaren '50 terug als een goede tijd. Onze huizen waren veilig in zoverre dat veel mensen de deur niet eens op slot deden. Openbare scholen waren over het algemeen uitstekend, en de problemen daar waren dingen als praten tijdens de les en rennen in de gangen. De meeste mannen behandelden vrouwen als dames, en de meeste dames besteedden hun tijd en moeite aan een fijn thuis te maken, hun kinderen groot te brengen en hun gemeenschap te helpen door vrijwilligerswerk. Kinderen groeiden op in huishoudens met twee ouders, en de moeder was thuis als het kind thuiskwam van school. Vermaak was iets waar het hele gezin van kon genieten.
Wat is er gebeurd?
Als een man uit de jaren '50 opeens in het West-Europa van 2000 zou komen, zou hij zijn land nauwelijks herkennen. Hij zou onmiddellijk het gevaar lopen dat hij beroofd zou worden, dat zijn auto gestolen zou worden of erger nog, omdat hij niet heeft geleerd om in constante angst te leven. Hij zou niet weten dat hij bepaalde delen van de stad maar beter niet in kon gaan, dat zijn auto niet alleen een slot nodig heeft maar ook een alarm, en dat hij 's nachts niet kan gaan slapen voor hij de ramen en deuren vergrendelt - en het elektronische alarmsysteem inschakelt.
Als hij zijn familie met zich meebracht, zouden hij en zijn vrouw waarschijnlijk hun kinderen vrolijk naar de dichtstbijzijnde openbare school sturen. Als de kinderen in de middag thuis kwamen en zeiden dat ze door een metaaldetector moesten lopen om het gebouw in te mogen, dat ze wat raar wit poeder hadden gekregen van een ander kind en hadden geleerd dat homoseksualiteit normaal is en goed, zouden de ouders dit alles niet begrijpen.
Op kantoor zou de man misschien een sigaret opsteken, een verwijzing maken naar zijn 'vrouwtje' en zeggen dat hij blij was om te zien dat het bedrijf een paar kleurlingen had aangenomen voor belangrijke functies. Al die acties leveren hem een snelle berisping op, en voor die dingen tezamen zou hij ontslagen worden.
Als zij naar de stad zou gaan om te winkelen, zou de vrouw een mooi pakje aandoen, een hoed op, en eventueel handschoenen aan. Ze zou niet begrijpen waarom de mensen zo staarden en haar bespotten.
En als het hele gezin na het eten ging zitten en de televisie aanzette, dan zouden ze niet begrijpen hoe er pornografie van een of andere vieze naamloze 18+ kiosk op hun toestel was verschenen.
Ons gezin uit 1950 zou dan zo snel als zij konden teruggaan naar de jaren '50, en hadden daar een aangrijpend horrorverhaal te vertellen. Hun verhaal zou gaan over een volk dat in een fantastisch tempo was vervallen en ontaard, in minder dan een halve eeuw afgegleden van een de grootste landen ter wereld tot een van de derdewereldlanden overspoeld door misdaad, lawaai, drugs en vuil. De val van Rome was nog sierlijk in vergelijking.
Waarom is het gebeurd?
In de afgelopen vijftig jaar is West-Europa veroverd door dezelfde kracht die eerder Rusland, China, Duitsland en Italië overnam. Die kracht is ideologie. Hier, net als elders, heeft de ideologie enorme schade toegebracht aan de traditionele cultuur die het heeft gedomineerd, hij breekt het overal af en vaagt een groot deel ervan weg. Daarvoor in de plaats kwam er angst en ondergang. Rusland zal een generatie of meer nodig hebben om te herstellen van het communisme, als het dat überhaupt ooit kan.
De ideologie die West-Europa heeft overgenomen gaat meestal onder de naam 'Politieke Correctheid'. Sommige mensen zien het als een grap. Niet dus. Het is bloedserieus. Het is diens bedoeling om zo alle regels te veranderen, alle formele en informele regels die de betrekkingen tussen mensen en instellingen regelen. Het wil gedrag veranderen, en denkwijzen, ja zelfs de woorden die we gebruiken. Voor een groot deel heeft het dat al gedaan. Wie of wat de taal kan beheersen kan ook gedachten beheersen. Wie durft er nu nog te spreken over 'dames'?
Maar wat is 'Politieke Correctheid' nou precies? Politieke Correctheid is in feite cultureel marxisme (cultureel communisme) - marxisme omgezet van economische naar culturele thematiek. De poging om het marxisme om te zetten van economie naar cultuur begon niet met de studentenopstand van de jaren '60. Het gaat al minstens terug tot de jaren '20 en de werken van de Italiaanse communist Antonio Gramsci. In 1923 stichtte een groep van marxisten in Duitsland een instituut gewijd aan het maken van de overstap, het Institut für Sozialforschung (Instituut voor Sociaal Onderzoek, later bekend als de Frankfurter Schule). Een van de oprichters, George Lukacs, verklaarde hun doel als het beantwoorden van de vraag: "Wie zal ons redden van de Westerse beschaving?" De Frankfurter Schule kreeg grote invloed in de Europese en Amerikaanse universiteiten nadat veel van hun leidende leden in de jaren '30 vluchtten om aan het nationaalsocialisme in Duitsland te ontsnappen, en ze zich verspreidden over heel Europa en zelfs naar de Verenigde Staten. In West-Europa kregen zij invloed in de universiteiten vanaf 1945.
De Frankfurter Schule mengde Marx met Freud, en latere invloeden (sommige fascistisch en marxistisch) voegden ook taalkunde toe om 'Kritische Theorie' en 'deconstructie' te creëren. Deze termen hadden op hun beurt enorme invloed op theorieën over onderwijs, en door de instellingen voor hoger onderwijs gaf [de Frankfurter Schule zo] het startschot voor wat we nu 'Politieke Correctheid' noemen. Diens oorsprong is dus duidelijk, en het is terug te leiden naar Karl Marx.
De gelijkenissen tussen het oude economische marxisme en [het nieuwe] culturele marxisme zijn duidelijk. Cultureel marxisme, of Politieke Correctheid, deelt met klassieke marxisme de visie van een 'klasseloze maatschappij', dat wil zeggen, een maatschappij van niet alleen gelijke kansen, maar gelijke uitgangspositie. Aangezien die visie niet klopt met de menselijke natuur - omdat mensen verschillend zijn, zijn ze uiteindelijk ongelijk, ongeacht hun startpositie - zal de maatschappij het niet accepteren tenzij ze gedwongen worden. Dus onder beide varianten van het marxisme is er dwang. Dit is de eerste grote parallel tussen klassiek en cultureel marxisme: beide zijn totalitaire ideologieën. De totalitaire aard van de Politieke Correctheid is te zien op de campussen waar 'PC' de universiteit heeft overgenomen: de vrijheid van meningsuiting, van de pers, en zelfs van gedachtegoed zijn allemaal uitgeschakeld.
De tweede belangrijke gelijkenis is dat zowel klassiek economisch marxisme als cultureel marxisme een eenzijdige uitleg geeft van de geschiedenis. Klassiek marxisme stelt dat de hele geschiedenis werd bepaald door het bezit van productiemiddelen. Cultureel marxisme zegt dat de geschiedenis volledig wordt verklaard door welke groepen - ingedeeld naar geslacht, ras, godsdienst en seksuele normaliteit of abnormaliteit - macht over welke andere groepen hebben.
De derde gelijkenis is dat beide varianten van het marxisme bepaalde groepen goed en andere per definitie als kwaad verklaren, dat wil zeggen zonder rekening te houden met het feitelijke gedrag van individuen. Klassiek marxisme definieert arbeiders en boeren als goed en de bourgeoisie (de middenklasse) en andere mensen die rijk zijn als het kwaad. Cultureel marxisme definieert alle minderheden die zij als de slachtoffers zien als goed (moslims, feministische vrouwen, homoseksuelen en een aantal extra minderheidsgroepen) en beschouwt autochtone christelijke Europese mannen als kwaad. Cultureel marxisme erkent het bestaan van niet-feministische vrouwen niet, en definieert moslims, Aziaten en Afrikanen die Politieke Correctheid verwerpen ook als het kwade, net als autochtone christelijke of zelfs atheïst Europeanen.
De vierde gelijkenis is in goederen: onteigening. Economische marxisten hebben daar waar ze macht verkregen meteen eigendommen van de bourgeoisie afgepakt en ze gegeven aan de staat, de 'vertegenwoordiger' van de arbeiders en de boeren. Cultureel marxisten zullen, wanneer ze de macht krijgen (onder andere door onze eigen regering), boetes opleggen aan de autochtone Europese mannen en anderen die het niet met hen eens zijn, en speciale rechten geven aan de groepen 'slachtoffers' waar ze een voorkeur voor hebben. Voorkeursbehandeling is dus een voorbeeld hiervan.
Tot slot gebruiken beide soorten van marxisten een analysemethode die speciaal is ontwikkeld om de juistheid van hun ideologie aan te tonen in elke situatie. Voor klassieke marxisten is de analyse economisch. Voor cultureel marxisten is de analyse taalkundig: deconstructie. Deconstructie 'bewijst' dat een 'tekst', uit het heden of verleden, de onderdrukking illustreert van de moslims, vrouwen, homoseksuelen, enzovoort, door die betekenis simpelweg in de woorden van de tekst te lezen (ongeacht hun werkelijke betekenis). Beide methoden zijn natuurlijk nep-analyses die het bewijs aanpassen aan de bij voorbaat al getrokken conclusies, maar ze geven een 'wetenschappelijke' luchtje aan de ideologie.
Deze gelijkenissen zijn niet opmerkelijk, noch toevallig. Ze bestaan omdat Politieke Correctheid rechtstreeks afgeleid is van klassiek marxisme, en in feite een variant van het marxisme is. Gedurende het grootste deel van de geschiedenis van het marxisme werden cultureel marxisten 'verdreven' uit de beweging door klassieke, economische marxisten. Nu economisch marxisme dood is, heeft cultureel marxisme het stokje overgenomen. Het medium is veranderd, maar de boodschap is hetzelfde: een samenleving van radicale gelijkheid opgelegd door de macht van de staat.
Politieke Correctheid kijkt nu neer op de West-Europese samenleving. Het heeft macht over beide politieke vleugels, links en rechts. Bij de zogenaamde West-Europese 'conservatieve' partijen worden de feitelijke cultureel conservatieven de deur gewezen, omdat cultureel conservatief zijn betekent dat je je verzet tegen de essentie van de Politieke Correctheid. Het beheerst de meest krachtige elementen in onze cultuur: de media en entertainment-industrie. Het domineert zowel het middelbaar als het hoger onderwijs: menigeen campus is een klein, met klimop begroeid Noord-Korea. Het heeft zelfs de hogere geestelijkheid in veel christelijke kerken veroverd. Iedereen in de gevestigde orde die afwijkt van de PC-doctrine is al snel geen lid van de gevestigde orde meer.
De meest cruciale vraag is: hoe kunnen de West-Europeanen Politieke Correctheid bestrijden en hun samenleving terugwinnen op de cultureel marxisten?
Het is niet voldoende om alleen Politieke Correctheid te bekritiseren. Dat kan wel tegen een zekere mate van kritiek, zelfs lichte spot. Dat doet het namelijk door geen echte tolerantie te tonen voor andere levensovertuigingen, maar door zijn tegenstanders te ontwapenen, en zelf minder bedreigend te lijken dan het is. De cultureel marxisten hebben nog geen totale macht, en ze zijn te verstandig om totalitair te lijken tot hun overwinning zeker is.
Nee, mensen die cultureel marxisme willen verslaan moeten het weerstaan. Zij moeten gebruik maken van de woorden die het verbiedt, en weigeren om de woorden te gebruiken die het voorschrijft; vergeet niet dat sekse beter is dan geslacht. Zij moeten de waarheid die het probeert te onderdrukken juist van de daken schreeuwen, zoals ons verzet tegen de sharia op nationaal en lokaal niveau, de islamisering van onze landen, de feiten dat moslims proportioneel veel meer gewelddadige misdrijven plegen en dat de meeste gevallen van AIDS vrijwillig zijn opgelopen, dat wil zeggen, door immorele seksuele handelingen. Ze moeten weigeren om hun kinderen over te dragen aan openbare scholen.
Bovenal moeten degenen die Politieke Correctheid willen trotseren zich gedragen volgens de oude regels van onze cultuur, niet de nieuwe regels die de cultureel marxisten stellen. Dames moeten weer echtgenoten en huisvrouwen worden, geen politieagenten of soldaten, en mannen moeten nog steeds de deuren openhouden voor dames. Kinderen moeten niet buiten het huwelijk geboren worden. Verheerlijking van homoseksualiteit moeten worden gemeden. Juryleden mogen de islam niet accepteren als een excuus voor moord.
Ongeloof verspreidt zich. Wanneer andere West-Europeanen één persoon zien die Politieke Correctheid weerstaat en het overleeft - en die zijn er voorlopig nog steeds -, dan worden ze aangemoedigd. Ze komen dan in de verleiding om PC ook te gaan trotseren, en sommigen doen dat dan ook. Het effect van één enkele daad van verzet, één geval van iemand die naar het droombeeld loopt en dat zijn neus afbreekt, kan veel veranderen. Er is niets waar Politieke Correctheid banger voor is dan openlijk verzet, en om een goede reden ook; het is hun grootste zwakte. Dat zou de cultureel conservatieven aan moeten sporen om cultureel marxisme keer op keer openlijk te weerstaan.
Hoewel het twee voor twaalf is, is de strijd nog niet beslist. Zeer weinig West-Europeanen beseffen dat Politieke Correctheid in feite marxisme is, alleen in een ander jasje. Als dat besef zich verspreidt, zal het verzet daarmee ook verspreiden. Op dit moment kan Politieke Correctheid groeien en bloeien door zich te verstoppen. Door middel van verzet, en door onszelf te onderwijzen (en dat zou een onderdeel van elke vorm van verzet moeten zijn), kunnen we het ontdoen van zijn camouflage en aantonen wat voor marxisme er schuil gaat onder zijn dekmantels van 'gevoeligheid', 'tolerantie' en 'multiculturalisme'. Wie niet waagt, die niet wint.
West-Europa wordt vandaag de dag gedomineerd door een vreemd systeem van overtuigingen, houdingen en waarden die we hebben leren kennen als 'Politieke Correctheid'. Politieke Correctheid wil een uniformiteit van denken en gedrag opleggen aan alle Europeanen en is daarom totalitair van aard. De oorsprong hiervan ligt in een versie van het marxisme die de traditionele cultuur radicaal wil transformeren om een sociale revolutie te creëren.
Sociale revolutie heeft een lange geschiedenis, waarschijnlijk al zo ver terug als de Republiek van Plato. Maar het was de Franse Revolutie van 1789 die Karl Marx geïnspireerd heeft om in de 19e eeuw zijn theorieën te ontwikkelen. In de 20e eeuw zette het succes van de bolsjewistische revolutie van 1917 in Rusland een golf van optimistische verwachting in gang onder de marxistische troepen in Europa en Amerika, [een verwachting] dat de nieuwe proletarische wereld van gelijkheid eindelijk tot stand zou komen. Rusland, het eerste communistische land ter wereld, zou de revolutionaire krachten naar de overwinning leiden.
De marxistische revolutionaire krachten in Europa sprongen meteen op deze mogelijkheid af. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog was er een communistische 'Spartacus' opstand in Berlijn onder leiding van Rosa Luxemburg, er was de oprichting van een 'Sovjet' in Beieren onder leiding van Kurt Eisner, en er werd in 1919 een Hongaarse communistische republiek opgericht door Bela Kun. In die tijd was er grote bezorgdheid dat heel Europa onder het vaandel van het bolsjewisme zou kunnen vallen. Dit gevoel van naderend onheil werd in het leven geroep toen het Rode Leger van Trotski's een inval in Polen deed in 1919.
Maar het Rode Leger werd verslagen door Poolse troepen bij de slag van de Vistula in 1920. De overheden van de Spartacisten, de Beierse Sovjet en Bela Kun kregen geen van allen brede steun van de arbeiders en na een korte tijd werden ze allemaal ten val gebracht. Deze gebeurtenissen stelden de marxistische revolutionairen in Europa voor een dilemma. Onder marxistische economische theorie zouden de onderdrukte arbeiders juist blij moeten zijn met een sociale revolutie die hen aan de top van de machtsstructuur zou plaatsen. Maar toen deze revolutionaire mogelijkheden geopenbaard werden, reageerden de arbeiders niet. De marxistische revolutionairen gaven hun theorie echter niet de schuld voor deze fouten. Zij verweten het de arbeiders.
Een groep van marxistische intellectuelen kwam tot een oplossing voor hun dilemma via een analyse die gericht is op culturele 'bovenlagen' van de samenleving in plaats van op de economische onderlagen zoals Marx deed. De Italiaanse marxist Antonio Gramsci en Hongaarse marxist Georg Lukacs hebben het meest bijgedragen aan dit nieuwe culturele marxisme.
Antonio Gramsci werkte in 1923-1924 voor de Communist International in Moskou en Wenen. Hij werd later gevangen gezet in een van Mussolini's gevangenissen, waar hij zijn beroemde Quaderni del carcere [Prison Notebooks] schreef. Onder marxisten is Gramsci bekend om zijn theorie dat een culturele hegemonie het middel is om te domineren [in verschillende klassen mensen]. In zijn visie moest een nieuw 'communistisch mens' worden gemaakt voordat er een politieke revolutie mogelijk was. Dit leidde hem ertoe zich te richten op de prestaties van intellectuelen op het gebied van onderwijs en cultuur. Gramsci voorzag een lange mars door de instellingen van de samenleving, met inbegrip van de regering, de rechterlijke macht, het leger, de scholen en de media. Hij concludeerde ook dat zolang de arbeiders een christelijke ziel hadden, ze niet zou reageren op zijn oproep tot revolutie.
Georg Lukacs was de zoon van een rijke Hongaarse bankier. Lukacs begon zijn politieke leven als een geheim agent van de Communist International. Door zijn boek Geschichte und Klassenbewußtsein: Studien über marxistische Dialektik werd hij erkend als de leidende marxistische theoreticus sinds Karl Marx. Lukacs geloofde dat voordat een nieuwe marxistische cultuur naar voren komt, de bestaande cultuur moet worden vernietigd. Hij zei: "Ik zag de revolutionaire vernietiging van de samenleving als de enige oplossing voor de culturele tegenstellingen van het tijdperk" en "Zo'n wereldwijde verschuiving van waarden kan niet plaatsvinden zonder dat de revolutionairen de oude waarden vernietigen en nieuwe creëren".
Toen Lukacs in 1919 Adjunct-Commissaris voor Cultuur werd in het bolsjewistische regime van Bela Kun in Hongarije, lanceerde hij wat bekend werd als 'Cultureel terrorisme'. Als onderdeel van dit terrorisme startte hij een radicaal programma voor seksuele voorlichting op de Hongaars scholen. Hongaarse kinderen werden onderwezen over de vrije liefde, geslachtsgemeenschap, over dat de normen van het middenklassegezin oubollig waren, dat monogamie uit de tijd was en godsdienst irrelevant, omdat die de mens van alle genoegens berooft. Vrouwen werden ook opgeroepen om in opstand te komen tegen de seksuele moraal van de tijd. Lukacs's campagne 'Cultureel terrorisme' was een voorloper van wat Politieke Correctheid later naar West-Europese scholen zou brengen.
In 1923 richtten Lukacs en andere marxistische intellectuelen die bij de Communistische Partij van Duitsland zaten samen het Instituut voor Sociaal Onderzoek op aan de universiteit van Frankfurt in Frankfurt, Duitsland. Het Instituut, dat bekend werd als de Frankfurter Schule, werd net zo opgericht als het Marx-Engels Instituut in Moskou. In 1933, toen nazi's aan de macht kwamen in Duitsland, vluchtten de leden van de Frankfurter Schule. De meesten kwamen naar de Verenigde Staten.
De leden van de Frankfurter Schule voerden vele onderzoeken uit over de overtuigingen, houdingen en waarden die volgens hen ten grondslag lagen aan de opkomst van het nationaalsocialisme in Duitsland. De studies van de Frankfurter Schule combineerden marxistische analyse met freudiaanse psychoanalyse om hun kritiek te uiten op de basis van de Westerse cultuur, waaronder het christendom, kapitalisme, autoriteit, het gezin, het patriarchaat, hiërarchie, moraal, traditie, seksuele terughoudendheid, loyaliteit, patriottisme, nationalisme, erfelijkheid, etnocentrisme, gewoonten en conservatisme. Deze kritiek, gezamenlijk bekend als Kritische Theorie, werd beschreven in werken van de Frankfurter Schule zoals Erich Fromms Escape from Freedom en The Dogma of Christ, Wilhelm Reichs The Mass Psychology of Fascism en Theodor Adorno's The Authoritarian Personality.
The Authoritarian Personality, gepubliceerd in 1950, heeft West-Europese psychologen en sociale wetenschappers sterk beïnvloed. Het boek ging uit van één principe: dat als er in een maatschappij christendom, kapitalisme, en patriarchale-autoritaire familie zijn, dat die dan vatbaar is voor raciale en religieuze vooroordelen en Duits fascisme. The Authoritarian Personality werd een handboek voor een nationale campagne tegen elke vorm van vooroordelen of discriminatie in de overtuiging dat als deze kwaden niet werden uitgeroeid, er dan een nieuwe holocaust kon komen op het Europese continent. Deze campagne legde op zijn beurt een basis voor Politieke Correctheid.
Om bepaalde specifieke elementen van de bestaande cultuur af te breken nam Kritische Theorie een aantal sub-theorieën op, zoals 'matriarchale theorie', 'androgynie-theorie', 'persoonlijkheidstheorie', 'autoriteitstheorie', 'familietheorie', 'seksualiteitstheorie', 'rassentheorie', 'wettelijke theorie', en 'literaire theorie'. In de praktijk zouden deze theorieën worden gebruikt om de heersende sociale orde omver te werpen en sociale revolutie in te luiden.
Om dit te bereiken erkenden de aanhangers van de Kritische Theorie in de Frankfurter Schule dat traditionele overtuigingen en de bestaande sociale structuur zouden moeten worden vernietigd en dan vervangen moesten worden. De patriarchale sociale structuur zou worden vervangen door het matriarchaat, de overtuiging dat mannen en vrouwen verschillend zijn en verschillende rollen nodig hebben zou worden vervangen door androgynie, en de overtuiging dat heteroseksualiteit normaal is zou vervangen worden met de overtuiging dat homoseksualiteit net zo 'normaal' is.
Dit was een groots plan bedoeld om de intrinsieke waarde van de autochtone christelijke Europese heteroseksuele mannen te ontkennen, en zo opende de Kritische Theorie van de Frankfurter Schule de deur naar de raciale en seksuele tegenhangers van de aanhangers van Trotski. Velen geloofden dat onderdrukte moslims, niet-Europese minderheden en anderen zoals feministen en homoseksuelen samen de voorhoede zouden vormen van een communistische revolutie in Europa.
Trotski's ideeën werden overgenomen door veel studentenleiders in de tegencultuur-beweging van de jaren '60, die revolutionairen uit minderheden in de leiderschapsposities van hun beweging probeerde te krijgen.
De revolutionaire studenten werden ook sterk beïnvloed door de ideeën van Herbert Marcuse, een ander lid van de Frankfurter Schule. Marcuse predikte de 'Grote Weigering', een verwerping van alle fundamentele Westerse concepten, seksuele bevrijding en de verdiensten van de feministische en zwarte revolutie. Zijn primaire stelling was dat universitaire studenten, zwarten uit getto's, de vervreemde mensen, de asocialen, en de Derde Wereld de plaats zouden innemen van het proletariaat in de communistische revolutie. In zijn artikel "An Essay on Liberation" verkondigde Marcuse zijn doelen van een radicale herwaardering van de waarden, de versoepeling van taboes, culturele herinrichting, Kritische Theorie, en een taalkundige opstand die een hoop betekenissen van woorden methodisch zou verdraaien. Over rassenconflicten schreef Marcuse dat blanke mannen schuldig zijn en dat zwarten de meest natuurlijke kracht van rebellie zijn.
Marcuse is misschien wel het belangrijkste lid van de Frankfurter Schule als het gaat over de oorsprong van de Politieke Correctheid, want hij was de kritische koppeling naar de tegencultuur van de jaren '60. Zijn doel was duidelijk: "Men kan met recht spreken van een culturele revolutie, omdat het protest is gericht op de hele culturele orde, met inbegrip van moraliteit van de bestaande maatschappij..." Zijn visie was om de sterke oerkracht van de seksualiteit vrij te maken van haar traditionele beperkingen, en hij predikte deze boodschap in zijn boek Eros and Civilisation uit 1955. Marcuse werd een van de belangrijkste goeroes van de seksuele rebellie van de adolescenten in de jaren '60; hij was het die de uitdrukking "Make love, not war" bedacht. Met die rol werd de keten van de marxistische invloed via de Frankfurter Schule compleet: van de tijd dat Lukacs diende als Adjunct-Commissaris voor Cultuur in de bolsjewistische Hongaarse regering in 1919 tot aan de dag dat West-Europese en Amerikaanse studenten de vlag verbrandden en de universitaire administratieve gebouwen overnamen in de jaren '60. Vandaag de dag zijn veel van deze zelfde colleges bolwerken van Politieke Correctheid, en de voormalige radicale studenten zijn de faculteitsstaf geworden.
Een van de belangrijkste bijdragers aan Politieke Correctheid was Betty Friedan. Door middel van haar boek The Feminine Mystique verbond Friedan het Feminisme aan de theorie van Abraham Maslow over zelf-actualisatie. Maslow was een sociaal psycholoog die in zijn jonge jaren onderzoek had gedaan naar vrouwelijke dominantie en seksualiteit. Maslow was een vriend van Herbert Marcuse aan de Brandeis University en had Erich Fromm ontmoet in 1936. Hij was sterk onder de indruk van Fromm's van de Frankfurter Schule. Hij schreef in 1944 een artikel, "The Authoritarian Character Structure", dat de persoonlijkheidstheorie van de Kritische Theorie weerspiegelt. Maslow was ook onder de indruk van het werk van Wilhelm Reich, die bij de Frankfurter Schule ook een initiatiefnemer was van de persoonlijkheidstheorie.
De betekenis van de historische wortels van de Politieke Correctheid kan niet volledig worden gewaardeerd tot men Betty Friedan's revolutie in sekserollen ziet voor wat het werkelijk was - een openbaring van het sociale revolutionaire proces begonnen door Karl Marx. Friedan was afhankelijk van Abraham Maslow's uitleg van de ideologie van de Frankfurter Schule. [Dit] is slechts één teken [dat de denkers steeds meer beïnvloed werden door cultureel marxisme]. Andere tekenen zijn het feit dat Friedans revolutie in sekserollen overeen komt met Georg Lukacs' plan voor de vernietiging van oude waarden en het creëren van nieuwe waarden, en met Herbert Marcuse's plan voor de herwaardering van waarden. Maar het idee om een patriarchaat te veranderen in een matriarchaat - dat wil zeggen de ommekeer dat vrouwen het thuis voor het zeggen krijgen -, dat kan rechtstreeks worden teruggeleid naar Friedrich Engels zijn boek The Origin of the Family, Private Property, and the State. Dit boek, voor het eerst gepubliceerd in 1884, maakte de nu gangbare feministische overtuiging heel populair, die overtuiging dat diepgewortelde discriminatie van het onderdrukte vrouwelijke geslacht een functie van het patriarchaat was. Het geloof dat het matriarchaat de oplossing was voor het patriarchaat komt voort uit de opmerkingen van Marx in Die deutsche Ideologie uit 1845. In dit werk brengt Marx het idee naar voren dat vrouwen en kinderen de primaire eigendommen zijn van de patriarchale man. Matriarchale theorie van de Frankfurter Schule en haar zustertheorie, de androgynie-theorie, zijn beide afkomstig uit deze bronnen.
Bij het aanspreken van het grote publiek zullen voorstanders van Politieke Correctheid - of cultureel marxisme, zijn echte naam - hun geloof op een aantrekkelijke manier brengen. Het is allemaal gewoon een kwestie van 'gevoelig' zijn voor andere mensen, zeggen ze. Ze gebruiken woorden als 'tolerantie' en 'diversiteit', en vragen: "Waarom kunnen we niet gewoon allemaal aardig zijn voor elkaar?"
De realiteit is anders. Politieke Correctheid gaat helemaal niet over 'aardig zijn', tenzij men denkt dat goelags leuke plaatsen zijn. Politieke Correctheid is marxisme, met alle gevolgen vandien: verlies van de vrijheid van meningsuiting, controle over iemands gedachten, overhoop gooien van de traditionele sociale orde en, uiteindelijk, een totalitaire staat. Het cultureel marxisme dat door de Frankfurter Schule is ontworpen is nog verschrikkelijker dan het oude economische marxisme dat Rusland heeft geruïneerd. De economische marxisten hemelen tenminste geen seksuele perversie op en proberen geen matriarchaat te creëren, zoals de Frankfurter Schule en zijn afstammelingen hebben gedaan.
In dit korte essay heb ik geprobeerd om een kritische koppeling te maken, eentje tussen klassiek marxisme en de ingrediënten van de 'culturele revolutie' die in de jaren '60 uitbrak in West-Europa. Natuurlijk stopte die actie niet in de jaren '60, want de uitwassen van de Frankfurter Schule zijn nog zeker met ons, vooral op het gebied van onderwijs. Dat onderwerp, en de andere hedendaagse effecten van Frankfurter Schule denken, zal ik later verder analyseren.
Op een groeiend aantal universitaire campussen wordt er in een alarmerend tempo gebroken met de vrijheid om ideeën uit te drukken en te bespreken - een principe dat al sinds de tijd van Socrates de hoeksteen is van het hoger onderwijs. Zie hier slechts een van de groeiende trends: er zijn honderden (soms duizenden) exemplaren van conservatieve studentenblaadjes ofwel gestolen ofwel in het openbaar verbrand door radicale studenten. In veel gevallen hebben deze handelingen plaatsgevonden met de stilzwijgende steun van docenten en bestuurders. De daders worden zelden gestraft.
Hoewel het gemakkelijk zou zijn om zulke demonstraties van de tolerantie als studentengrappen af te doen, zijn deze incidenten het topje van de ijsberg van een meer doordringende en verraderlijke trend - een trend met als doel de vernietiging van de traditie aan vrije kunsten die zoveel bij heeft gedragen tot het creëren en in stand houden van de Westerse beschaving.
Hoewel sommige experts beweren dat de overheersing van de ideologische intolerantie die bekend staat als Politieke Correctheid is overdreven, is het tegendeel waar. Politieke Correctheid is zo diep geworteld in het West-Europese en Amerikaanse hoger onderwijs dat veel campussen nu worden gedomineerd door een sfeer van onzekerheid en vrees. Een toenemend aantal toegewijde studenten en docenten leeft nu in angst dat hun intellectuele zoektocht naar de waarheid de Groot Inquisiteurs van de Politieke Correctheid zal beledigen.
De technieken van de Politieke Correctheid zijn nu bekend: aanvallen op het curriculum [programma van schoolvakken] in de naam van 'multiculturalisme', het opleggen van beperkende en vaag geformuleerde 'spraakcodes' en verplichte 'tolerantiecursussen' voor nieuwe studenten, wat weinig meer is dan een systematische poging tot ideologische indoctrinatie. Maar de invloed van de Politieke Correctheid heeft zich ook op andere storende manieren verspreid.
Hoewel de ideologie van de Politieke Correctheid niet alleen beperkt is tot onze campussen, is er geen twijfel mogelijk dat het daar wel is ontstaan. De intellectuele oorsprong van dit fenomeen was al eeuwen geleden. Uiteindelijk kan de oorsprong van PC worden herleid tot de opkomst van de moderne ideologie en haar zoektocht naar macht. In tegenstelling tot de klassieke en joods-christelijke tradities, die de nadruk legden op het feit dat de mens een morele orde moet begrijpen en daar naar moet leven, hebben moderne ideologieën de wil om te domineren en de wereld te beheersen. In de 20e eeuw kregen deze ideologieën politieke macht in de communistische landen.
Maar in het Westen is de ideologie niet in staat geweest om een dergelijke directe aanval te doen op onze tradities van ordelijke vrijheid. In plaats daarvan hebben radicale intellectuelen geprobeerd om de basisprincipes van de kennis zelf te ondermijnen, en dus hun pijlen te richten op de transformatie van de universiteit.
Het keerpunt in de academie kwam in de jaren '60, toen militante studenten startten met een guerrilla-aanval op de tradities van de Westerse cultuur en de vrije kunsten. Aangezien ze geen blijvende macht konden krijgen door demonstraties alleen, kozen veel van deze militanten ervoor om 'in het systeem' te blijven, om zelf hoogleraren te worden. Deze generatie van 'cultureel marxistische radicalen' is nu de gevestigde orde in de overgrote meerderheid van onze instellingen voor hoger onderwijs. Als universitaire hoofden, decanen en afdelingsvoorzitters hebben ze andere ideologen die het met hen eens zijn kunnen inhuren en hebben aangestuurd op het beklemmende beleid dat we kennen als Politieke Correctheid. Deze tot politici geworden wetenschappers zullen erg moeilijk uit hun huidige machtsposities te verwijderen zijn.
In deze oorlog van ideeën staat er veel op het spel, want het gaat over het concept van de vrijheid zelf. West-Europeanen en Amerikanen hebben de nauwe en belangrijke samenhang tussen liberaal onderwijs en politieke vrijheid altijd begrepen. Daarom is Politieke Correctheid niets minder dan een doodssteek gericht op het hart van onze landen.
In zijn baanbrekende boek The Idea of a University definieerde kardinaal John Henry Newman de 'vrije kunsten' als een streven naar kennis omwille van kennis. Het tegenovergestelde, wat hij de 'slaafse kunsten' noemde, is die toestand van onderzoek die alleen specifieke, directe doeleinden mag dienen. De vrije kunsten zijn bevrijdend, zegt Newman, omdat ze mensen in staat stellen om die onderliggende principes te ontdekken die ons leiden naar wijsheid en deugdzaamheid.
Als hij tegenwoordig nog in leven zou zijn, zou Newman Politieke Correctheid zien als 'slaafs' omdat het doel ervan is om een politieke agenda een nationale machtspositie te geven. Steeds meer militante professoren maken hun podia schaamteloos tot preekstoelen, geven hun zoektocht naar objectieve waarheid op en gaan over op de taak om hun studenten te indoctrineren.
De voorstanders van Politieke Correctheid hebben hun aandacht gericht op de kern van ons liberale onderwijs, het curriculum. Hun inspanningen zullen radicaal veranderen wat nieuwe generaties van West-Europeanen en Amerikanen zullen leren. In deze strijd is de handlanger van de Politieke Correctheid de 'multiculturele' beweging. Een aantal critici hebben er terecht op gewezen dat het multiculturalisme meer is dan een reden om cursussen te geven die zich richten op groepen die op een bepaald moment waren benadeeld of onderdrukt. Nee, multiculturalisme gaat over de systematische herstructurering van het curriculum zodat studenten niet kunnen leren over de Westerse traditie. Aangezien de bijbedoeling achter Politieke Correctheid een poging is om de West-Europese en Amerikaanse samenleving te herstructureren volgens totale gelijkheid, moeten de aanhangers van PC een diepgaand cultureel relativisme in de hoofden van de studenten inprenten.
Misschien is het meest verontrustende aspect van de politiek correcte aanval op het lesprogramma wel het feit dat het voorkomt bij veel van onze elite-universiteiten. Neem, bijvoorbeeld, het geval van Stanford University, een instelling die al lange tijd een leidende rol speelt in het Amerikaanse hoger onderwijs. In 1988 stopte Stanford met haar jaren oude programma Westerse beschaving en verving het door een multicultureel programma genaamd Culturen, Ideeën en Waarden. In dit nieuwe programma kunnen de eerstejaars van Stanford net zo goed marxistische revolutionairen in Midden-Amerika bestuderen als Plato, Shakespeare, of Newton.
Stanford heeft de studenten ook weerhouden van serieus onderzoek naar geschiedenis. Studenten van Stanford zijn, net als studenten op 49 van de andere 50 topuniversiteiten in de Verenigde Staten, niet verplicht om een cursus geschiedenis te nemen. In plaats daarvan mogen ze kiezen uit een aantal vakken onder de noemer 'Amerikaanse culturen'. Volgens een recent afgestudeerde aan de Stanford is het onmogelijk om je punten te halen voor 'Amerikaanse culturen' als je het protestantisme, Ierse Amerikanen, of het Amerikaanse Westen hebt bestudeerd, maar cursussen die wel voldoen aan de eisen zijn "Film- en Letterkunde: Beelden van de Grens tussen de VS en Mexico" en "Hedendaags Etnisch Toneel". Studenten aan Stanford moeten ook cursussen nemen over "Wereldculturen" en "Gender Studies", waaronder zoal "Expressieve Cultuur van Mexicaanse Vrouwen" en "Vrouwenhaat en Feminisme in de Renaissance".
Omdat elite-instellingen zoals Stanford een voorbeeld zijn voor de rest van het Amerikaanse en Europese hoger onderwijs, nemen andere universiteiten gretig deze verwoestende aanvallen op het curriculum over. Dit besluit van hoger hand zal een langdurig effect hebben op de manier waarop de toekomstige generaties van West-Europeanen en Amerikanen zullen worden opgeleid.
De twee concepten die al eeuwenlang de vrije kunsten mogelijk hebben gemaakt zijn academische vrijheid en vrijheid van meningsuiting. Zonder de vrijheid om vrijuit de waarheid na te streven en te schrijven en te spreken, is eerlijk onderzoek onmogelijk. Maar beide fundamentele vrijheden zijn stelselmatig opgeheven door de invoering van spraakcodes, 'gevoeligheidscursussen', en een algemene sfeer van angst en intimidatie op de campus.
Zo moeten jongere professoren die nog geen vast contract hebben niet alleen voorzichtig zijn met wat ze zeggen, maar ook wat ze publiceren. Ideologische universitaire bestuurders hebben in de jaren '90 een omgeving gecreëerd die wordt gedomineerd door wantrouwen, en die is veel intenser dan [het wantrouwen] dat de anticommunistische senator Joseph McCarthy veroorzaakte in de jaren '50.
De meest tragische slachtoffers in deze tijd van Politieke Correctheid zijn de studenten. Het traditionele doel van liberaal onderwijs - acculturatie, waarbij de studenten de overgeërfde wijsheid van het verleden absorberen - is vernietigd. Een universitaire opleiding lijkt vandaag de dag steeds meer politieke indoctrinatie te bevatten. Uiteindelijk wil Politieke Correctheid de traditionele gewoonten van kritisch denken vervangen voor een zelfvoldaan gevoel van juistheid. Een voorname geleerde klaagde onlangs dat "het hoger onderwijs steeds meer gaat over het aanleren van houdingen en meningen die men aantrekt als een uniform".
Omdat het hoger onderwijs een relatief geïsoleerde wereld is, kan het toestaan dat politiek gekleurde beheerders de campus omzetten in een laboratorium voor experimenten in sociale transformatie. Elke keer dat critici van de Politieke Correctheid dit sfeertje op de campus hebben vergeleken met die van een totalitaire staat, hebben liberale wijsneuzen hen al snel afgeschetst als hysterisch. Weinig van zulke 'experts' hebben persoonlijke ervaring met het dagelijks leven op de campus.
Ondanks de institutionele macht van de radicale studenten zijn er ook krachten aan het werk die eerlijke academische hervormingen aanmoedigen. De academische hervormingsbeweging streeft naar de principes van verantwoording, communicatie, en een toewijding aan authentiek onderzoek. Één zo'n kracht achter academische hervorming is dat ouders steeds meer vragen om meer verantwoording van hogescholen en universiteiten. In een tijd waarin onderzoeken aantonen dat studenten meer betalen en minder leren dan ooit tevoren, worden ouders steeds meer kritische consumenten.
Een andere kracht is het onafhankelijke studentenblad waarin journalisten verslag doen van de capriolen van de Politieke Correctheid op de campus. In veel universiteiten kunnen radicale studenten nog onbekritiseerd doordraven in de geïsoleerde wereld van de universiteit.
Maar er zijn alternatieven. Alternatieve studentenorganisaties hebben onderzoek gedaan naar misbruik op alle niveaus van het academische leven en zijn bezig met opmerkelijk eerlijke en nauwkeurige onderzoeksjournalistiek. Misschien wel de meest bekende 'primeur' kwam uit het alternatieve blaadje van Yale University, Light & Truth, een publicatie die wordt ondersteund door het Collegiate Network. De redactie van Light & Truth ontdekte dat een donatie van $ 20 miljoen, gegeven door alumnus Lee Bass, door het bestuur niet werd gebruikt voor het afgesproken doel om een geïntegreerde opleiding over de Westerse beschaving te ondersteunen. Hun rapport bracht het schandaal naar buiten, en dat stopte pas toen Yale meneer Bass zijn geld teruggaf. De daaropvolgende heisa kostte Yale veel meer dan de $ 20 miljoen van de heer Bass - ze verloren zowel het geld als de vele donoren van Yale die het huidige bestuur nu niet meer vertrouwen.
Niet alle schandalen die andere campusblaadjes ontdekken zijn ook zo groot, maar er zijn talloze gevallen die studenten door onderzoeksjournalisme kunnen blootstellen. De rechtenfaculteit aan de Universiteit van North Carolina, in Chapel Hill, heeft vertegenwoordigers van het Amerikaanse leger verboden om promotiekraampjes op te zetten, ondanks dat de universiteit door het ministerie van Defensie gesponsord wordt met federaal belastinggeld. Een artikel over deze schandalige aanval op de vrijheid verscheen in zowel het studentenblad Carolina Review als in de nationale studentenkrant gepubliceerd door ISI, CAMPUS, en er kwam grote ophef over binnen en buiten de campus. De wetgevers van North Carolina kwamen onmiddellijk in actie en voerden een wetsvoorstel door dat een door de belastingbetaler ondersteunde school verbiedt om te discrimineren tegen het leger wanneer er carrièrebeurzen naar de universiteit komen.
Aan de Universiteit van Wisconsin in Madison ontdekte de UWM Times, een conservatieve studentenkrant, dat iemand uit het universiteitsbestuur handtekeningen aan het verzamelen was om plaatselijke Democratische kandidaten in een openbaar ambt te krijgen[. Dit is] een rechtstreekse schending van een staatswet die universitaire medewerkers verbiedt om politieke campagnes te voeren. De universiteit weigerde de bestuurder in kwestie te straffen - misschien wel omdat de voorzitter zelf zowel de wet als zijn eigen richtlijnen had geschonden door een van de verzoekschriften tijdens werktijd te ondertekenen. Het verhaal werd ook gedrukt in het blad van Milwaukee, de Sentinel, en het misbruik werd beëindigd.
Nu dat alternatieve kranten en organisaties die zijn gewijd aan academische hervorming het woord verspreiden, raken de grotere gemeenschappen die betrokken zijn bij onze instellingen voor hoger onderwijs ook meer betrokken bij serieuze wetenschappelijke hervorming. Zo moedigt de National Association of Scholars het universitaire bestuur aan om een actievere en uitgesproken rol te spelen in het verzet tegen de uitwassen van de Politieke Correctheid. Zulke acties moeten er steeds vaker en op meer plekken komen.
Op de lange termijn is de meest directe methode om de inquisiteurs van de Politieke Correctheid te verslaan simpelweg om u tegen hen te verzetten. Individuele daden van verzet hebben vaak ernstige gevolgen: studenten worden voor een streng gerecht gesleept om hen te vernederen en ontmoedigen, terwijl docenten hun kans op verlenging van een contract kunnen verliezen. Maar elke daad van verzet heeft een domino-effect, want het moedigt anderen aan om ideologische intimidatie te weerstaan. Met de steun van een groot aantal ouders, donateurs, en afgestudeerden kunnen deze Davids toch de Goliaths doden die veel groter zijn dan zijzelf.
Misschien is de sterkste kracht voor echte academische hervorming wel die kracht die als doel heeft om de ideologische aanvallen van Politieke Correctheid te verslaan door eerst de oorlog van ideeën te winnen. Bovendien blijven sommige hogescholen en universiteiten tegen de ideologische stroming van onze tijd inzwemmen.
Een van de meest beroemde uitspraken van Edmund Burke is dat "het enige wat nodig is voor de triomf van het kwaad is dat goede mensen niets doen". Generaties lang hebben West-Europeanen en Amerikanen hun hoger onderwijs met respect behandeld - een teken van hun geloof in de bevrijdende kracht van de vrije kunsten. Maar, eenmaal geconfronteerd met Politieke Correctheid, moet het West-Europese en Amerikaanse volk zijn respect aanvullen met een kritische erkenning [van de problemen], en een meer directe poging ondernemen om de academische wereld op het matje te roepen. Het is tijd dat rechtschapen mannen en vrouwen eisen dat het West-Europese hoger onderwijs weer voldoet aan de beste tradities en de tirannie van de Politieke Correctheid afschaft.
Literatuur is, als het niet de belangrijkste culturele maatstaf is, in ieder geval een belangrijke meetlat voor hoe beschaafd een maatschappij is. Onze persoonlijkheid en omgeving komen samen om elke individuele geest te scheppen, die zich op zijn beurt kan uitdrukken in woorden. Literatuur is de woorden die een samenleving collectief als voorbeeld neemt, en zo een soort uitgangspunt wordt - een kijkje in de cultuur.
Het huidige literaire veld is dan ook het bestuderen waard, om te kijken naar ons huidige culturele milieu. Het hedendaagse West-Europese en Amerikaanse literaire veld is overspoeld door 'ismen': marxisme, freudianisme, feminisme, en ga zo maar door. De meeste hiervan zijn de academische uitwassen van wat in de gemeenschappelijke cultuur 'Politieke Correctheid' genoemd wordt. Literaire theoretici nemen hun bepaalde soort kritiek en passen het toe op de literatuur in een poging om hun waarden te bevestigen door de betekenis van een tekst te 'ontdekken'. Voor een feministische criticus, bijvoorbeeld, gaat Andrew Marvel's Upon Appleton House niet langer over de schoonheid van de omgeving, het gaat in plaats daarvan over hoe slecht een mannelijke lijn van erfenis is. Deze 'culturele critici', zo genoemd omdat ze literatuur bezien op basis vanuit het oogpunt van een bepaalde cultuur, vormden zich al in de jaren '60, maar hun scholen van kritiek kwamen pas echt op gang met de komst van de school van deconstructie in de jaren '70.
De werken van de [geestelijke] vader van deconstructie, Jacques Derrida, werden vanaf het midden van de jaren '70 vertaald uit het Frans door Amerikaanse professor Gayatri Spivak, in een tijd waarin de Amerikaanse literaire wereld rijp was voor zijn invloed. De economische marxisten waren zeer actief op West-Europese en Amerikaanse campussen, en de culturele critici werden nog steeds opgehitst door het radicalisme van de tijd. Feministen hadden tien jaar eerder al voet aan de grond gekregen, maar ze konden zich alleen nog maar uitdrukken over een vaag gevoel van onderdrukking. Wat ze misten was filosofische steun - de moed ingegeven door het hebben van een eigen logo. De komst van deconstructie van Frankrijk gaf hen die filosofie.
Op dat moment deed die generatie van wetenschappers wat alle academici doen; de vorige generatie vertellen dat zij het helemaal verkeerd hadden. In dit geval was de opstand tegen de New Critics - die nu, tientallen jaren na hun hoogtepunt, nog steeds zo heten. De New Critics waren gespecialiseerd in de betekenis van teksten vinden zonder rekening te houden met achtergrondinformatie zoals wat de schrijver bedoelde; dit is een proces met de leus "alles staat in de tekst".
De nieuwe generatie van critici wilde dat principe op zijn kop zetten. In plaats van "alles staat in de tekst" beweerde de nieuwe generatie dat "alles tekst is" en ze richtten zich op het analyseren van van alles en nog wat rondom het literaire werk. Als een dichter een gedicht schreef waarin een vrouwelijk persoon zat, zou de criticus, in een poging het werk te interpreteren, kijken naar de relatie van de dichter met zijn moeder, zijn vrouw, zijn zus en ga zo maar door. Dit kon het positieve effect hebben (en had het ook vaak) dat er biografische informatie werd gebruikt om het werk beter te begrijpen, maar deze nieuwe interpretaties probeerden de ware betekenis van het werk niet te ontdekken (zoals de New Critics hadden gedaan) en zelfs niet te ontdekken wat de auteur bedoelde (zoals de traditionele lezingen probeerden). Deze nieuwe generatie van critici werden de eerste beoefenaars van wat in literaire kringen bekend is als 'culturele kritiek'. Ze spande zich in om literatuur te bekijken van uit het oogpunt van 'de vrouw' of de 'slachtoffers' of de 'radicale minderheid'. Zij probeerden geen betekenis te vinden - ze waren daarvoor te sterk beïnvloed door relativisten - maar om seksisme, racisme of 'homofobie' te vinden in de werken van mannelijke, Europese of heteroseksuele auteurs.
Derrideaanse deconstructie werd een hulpmiddel voor deze culturele critici. Eenvoudig gezegd is deconstructie een school van gedachte die stelt dat woorden geen betekenis hebben. In plaats daarvan hebben woorden 'sporen' van betekenis. De betekenis van een woord verdwijnt voortdurend, waardoor we alleen het geheugen hebben, de sporen van wat die betekenis ooit was.
Toen culturele critici zich bewust werden van de kracht van deze school van denken, namen ze het gretig aan, want hierin ontdekten ze een methode om de traditionele interpretaties van literaire werken te ontkrachten. Ze gebruikten deconstructie om de traditionele betekenis te verwijderen en te vervangen door een nieuwe betekenis. Die betekenis was de Politieke Correctheid die onze samenleving tegenwoordig teistert.
Bijvoorbeeld, nadat de traditionele betekenis van "How Do I Love Thee" [van Shakespeare] is gedestabiliseerd in het proces zoals hierboven beschreven, kan een feministische criticus het oppikken en - bij het gebrek aan een stabiele traditionele interpretatie - vaststellen dat het gedicht 'echt' gaat over hoe vrouwen in het 19e-eeuwse Engeland werden geconditioneerd om zichzelf te zien als minderwaardig aan mannen.
De intelligentsia was zijn literatuur vergeten in zijn haast om politiek te propageren.
Helaas heeft dit de culturele critici er niet van weerhouden om deze nieuwe generatie te indoctrineren met feministische interpretatie, marxistische filosofie en de zogenaamde 'queer theory'. Het was niet langer verplicht om Shakespeare, Milton, Chaucer, en andere dode blanke mannen te lezen, want dat werd vervangen door de keuze om vakken te nemen over "De Rol van Vrouwen in de Renaissance" (een excuus om te klagen over het seksisme van het verleden) of "De Bijbel als Literatuur" (een cursus ontworpen om de Bijbel te denigreren als slim geschreven fictie in plaats van Gods waarheid).
De betrouwbare redder van de intelligentsia is de gewone man en zijn gezonde verstand. Gezond verstand zegt dat woorden wel iets betekenen, en als deconstructie anders beweert dan zal het verbannen worden naar de rand van de samenleving. Helaas zullen de effecten [van deconstructie] nog langer blijven hangen - het heeft cultuurkritiek inmiddels een gevoel van geldigheid gegeven en markt voor diens ideeën.
In het West-Europese leven van tegenwoordig is er geen aspect van de Politieke Correctheid duidelijker aanwezig dan feministische ideologie. Is het feminisme, net als de rest van de Politieke Correctheid, gebaseerd op het cultureel marxisme dat in de jaren '30 werd geïmporteerd uit Duitsland? Hoewel feminisme al zeker meer dan zestig jaar geschiedenis heeft in West-Europa, is het de afgelopen decennia pas echt opgebloeid door de zich ontvouwende sociale revolutie die de cultureel marxisten met zich meebrachten.
Waar zien we radicaal feminisme opklimmen? Dat zien we op de televisie, waar bijna alle grote programma's een 'sterke vrouw' hebben, en de verhaallijnen en personages een minderwaardigheid van het mannelijke en een meerderwaardigheid van het vrouwelijke benadrukken. Dat zien we in het leger, waar men meer kansen aanbiedt voor vrouwen, ook in gevechtsposities, waardoor men met twee maten meet en dan de eisen naar beneden bijstelt, en waar we een daling zien van de aanstelling van jonge mannen terwijl de echte 'krijgers' in dienst massaal ontslag nemen. Dat zien we in de door de regering verplichte positieve discriminatie op de arbeidsmarkt: praktijken waar vrouwen van profiteren en aanklachten van 'seksuele intimidatie' om mannen onder de duim te houden. Dat zien we op hogescholen waar Vrouwenstudies groter groeit en positieve discriminatie wordt toegepast in lotingen en het aannemen van personeel. Dat zien we in andere arbeidstakken, publieke en private, waar er naast positieve discriminatie ontzettend veel tijd en aandacht wordt besteed aan 'gevoeligheidstraining'. Dat zien we in openbare scholen, waar 'zelfbewustzijn' en 'zelfvertrouwen' steeds meer aangemoedigd wordt en tegelijkertijd het academische leren afneemt. En helaas zien we dat een aantal Europese landen de gratis verspreiding van anticonceptiepillen toestaan en financieren, in combinatie met een liberaal abortusbeleid.
Hoewel de radicale feministische beweging wordt omarmd door de hedendaagse ideologie Politieke Correctheid, die is afgeleid van cultureel marxisme, is feminisme op zich al eerder begonnen. Feminisme is ontsproten en geboren rond 1830, in de generatie die de eerste fase van de industriële revolutie meemaakte. Vrouwen, die eeuwenlang deel hadden genomen aan de uitdagingen van het overleven op een boerderij, werden steeds meer deel van een middenklasse die meer tijd en energie kon besteden aan het schrijven van krantenartikelen en romans voor hun 'zusters'. De eerste fasen van de feminisering van Europese cultuur was begonnen.
Deze feministen, in hun tijd radicaal, ondersteunden de rechten van vrouwen, egalitarisme, antikolonialisme, pacifisme en andere zaken die we nu waarnemen in de populaire cultuur. In tegenstelling tot de radicale hedendaagse feministen waren de sociale feministen van rond 1890 en het begin van de 20e eeuw van een minder totalitair karakter. Ze stonden voor kiesrecht van vrouwen, maar pleitten voor de versterking van de familie.
Vandaag de dag is er de feminisering van de Europese cultuur, die sinds de jaren '60 steeds erger wordt. Ja, de hedendaagse radicale feministische aanval van steun voor de massa-immigratie van moslims heeft een politieke parallel met het eerdere verzet tegen kolonialisme. Deze stroom aanvallen is deels een voortzetting van een eeuwenoude poging om de traditionele Europese structuren, het fundament van de Europese cultuur, te vernietigen.
Er is geen twijfel in de media dat de "man van vandaag" verwacht wordt een gevoelig watje te zijn die buigt voor de radicale feministische agenda. Hij is een hoofdbestanddeel van Hollywood, sitcoms en films op tv, en de politieke experts van talkshows. De feminisering wordt nu zo opvallend dat kranten en tijdschriften het ook oppikken. Bijvoorbeeld, de Washington Times en het blad National Review vertellen ons samen dat "achter de vage viering van 'mannendingen' in de hedendaagse mannenbladen een vertrouwenscrisis schuilt. Wat betekent het om mannelijk te zijn in de jaren '90?" Het is gebleken dat de huidige mannenbladen (Esquire, GQ, Men's Health, Men's Fitness, Men's Journal, Details, Maxim, Men's Perspective) "allemaal zijn gericht op een nieuwe gefeminiseerde man". Sommige voorbeelden? De oude mannelijke houding ten opzichte van persoonlijke verzorging is aan het verdwijnen. Als ik het me goed herinner bleef wat onze vaders deden aan persoonlijke verzorging meestal beperkt tot zich scheren en het omdoen van een stropdas. Volgens Lowry:
Het is moeilijk voor te stellen [dat zij] geïnteresseerd zouden zijn in artikelen over een platte buik voor op het strand (Verge), of de drie nieuwe mannengeuren voor de herfst (GQ), of zelfs de nieuwe herfstmode (Esquire). Maar ergens zijn mannen steeds minder bezig met het sterk en stil zijn, en meer bezorgd over zichzelf mooi maken.
De feminisering van de Europese cultuur is inderdaad bijna voltooid. En de laatste vesting van mannelijke overheersing, de politie en het leger, ligt ook onder vuur.
Als deze trend van 'vervrouwelijking' alleen werd aangedreven door radicale feministen die een zogenaamd door mannen gedomineerde hiërarchie neer willen halen, zou er meer hoop zijn dat de trends van de geschiedenis Europa zouden leiden richting een stabiele verhouding tussen mannen en vrouwen. Maar de drijfveer ligt dieper en het zal niet tevreden zijn met accommodatie. De radicale feministen hebben de bredere beweging van cultureel marxisme omarmd en zijn er op hun beurt ook door omarmd. Voor toegewijde marxisten is er de strategie om daar aan te vallen waar er een duidelijk verschil veroorzaakt wordt en er een potentiële groep van 'onderdrukte' slachtoffers is - moslims, vrouwen etc. Cultureel marxisten, mannen en vrouwen, maken er het beste van, en de theorie ontwikkeld door de Frankfurter Schule biedt hen een ideologie aan.
De Frankfurter Schule bedacht dat de autoritaire persoonlijkheid een product is van de patriarchale familie. Dit idee is op zijn beurt rechtstreeks verbonden met het boek van [de communist] Engels, The Origins of the Family, Private Property and the State, dat het matriarchaat bevordert. Bovendien was het Karl Marx die in The Communist Manifesto schreef over het radicale idee van een 'gemeenschap van vrouwen'. Hij schreef in zijn boek Die deutsche Ideologie van 1845 ook kwaad over het idee dat de familie de basiseenheid van de samenleving is.
Het concept van de autoritaire persoonlijkheid kan niet alleen worden uitgelegd als een model voor het gedrag van oorlogvoering tegen vooroordelen in het algemeen. Het is een handboek voor psychologische oorlogvoering tegen Europese mannen, om hen onwillig te maken om de traditionele overtuigingen en waarden te verdedigen. Met andere woorden, het doel was om hen te ontmannen. Dit had het Instituut voor Sociaal Onderzoek aan de universiteit van Frankfurt ongetwijfeld precies in gedachten, omdat het gebruik maakte van de term 'psychologische technieken voor het veranderen van persoonlijkheid'.
De 'autoritaire persoonlijkheid', die West-Europese en Amerikaanse aanhangers van de Frankfurter Schule in de jaren '40 en '50 bestudeerden, maakte de weg vrij voor een dergelijke psychologische oorlogvoering tegen de mannelijke rol. Het doel werd voorgedragen door Herbert Marcuse en anderen onder het mom van 'vrouwenemancipatie' en de New Left-beweging in de jaren '60. Psychologische technieken voor het veranderen van de persoonlijkheid zijn bedoeld om in het bijzonder te zorgen voor de ontmanning van de Europese mannen[. Dit bewees] Abraham Maslow, de oprichter van 'derde golf aan humanistische psychologie' en voorstander van psychotherapeutische technieken in openbare scholen. Hij schreef dat "de volgende stap in de persoonlijke ontwikkeling is dat men zowel mannelijkheid als vrouwelijkheid moet ontstijgen en moet toewerken naar algemene menselijkheid".
Cultureel marxistische fanatici weten blijkbaar precies wat ze willen doen en hoe ze van plan zijn om het te doen. Ze zijn er eigenlijk al in geslaagd om een groot deel van hun plannen uit te voeren.
Hoe is deze situatie ontstaan in de Europese universiteiten? Gertrude Himmelfarb heeft geconstateerd dat het bijna ongemerkt langs traditionele academici heen ging totdat het te laat was. Het kwam zo "rustig" dat wanneer ze "opkeken", het postmodernisme opeens hard terugsloeg. "Ze waren omringd door zo'n vloedgolf aan multiculturele onderwerpen als radicaal feminisme, gedeconstrueerd relativisme van de geschiedenis en andere vakken", die allemaal de instandhouding van de Westerse beschaving ondermijnen. Ja, deze vloedgolf kwam net zo als Antonio Gramsci en de Frankfurter Schule hadden voorgesteld - een stille revolutie gedreven door een Europese ideologie van haat die erop gericht is om de Westerse beschaving te vernietigen[. En die revolutie was] tegen God, tegen christendom, tegen familie, tegen nationalisme, tegen patriottisme, tegen conservatieven, tegen erfelijkheid, tegen etnocentrisme, tegen mannelijkheid, tegen traditie, en tegen moraal.
'Cultureel marxisme', zoals werd verspreid door de Frankfurter Schule, was de drijvende kracht achter de zeer populaire en destructieve concepten van 'voorkeursbehandeling', 'multiculturalisme' en 'diversiteit'. Men kan tegenwoordig niet meer ontsnappen aan deze termen. Deze concepten hebben de defensieve structuur van de Europese samenleving vernietigd en zo de basis gelegd voor de islamisering van Europa.
Kritische Theorie, gebruikt als een toegepaste massapsychologie, heeft geleid tot de deconstructie van geslacht in de Europese cultuur. Na de Kritische Theorie zal het verschil tussen mannelijkheid en vrouwelijkheid verdwijnen. De traditionele rollen van de moeders en vaders moeten worden afgebroken, zodat het patriarchaat wordt beëindigd. Kinderen worden niet meer opgevoed naar hun biologische geslacht en rolpatronen volgens hun biologische verschillen. Dit weerspiegelt de plannen van de Frankfurter Schule voor het uiteenvallen van het traditionele gezin.
Zo is een van de basisprincipes van de Kritische Theorie de noodzaak om het traditionele gezin af te breken. De Frankfurter Schule geleerden verkondigden als volgt:
Zelfs een gedeeltelijke afbraak van het ouderlijk gezag in het gezin zou een komende generatie meer bereid maken om sociale verandering te accepteren.
De transformatie van de Europese cultuur, wat de cultureel marxisten voor ogen hadden, gaat verder dan het nastreven van gelijkheid van de seksen. Inbegrepen in hun plannen is de 'matriarchale theorie', waardoor zij de Europese cultuur willen transformeren naar een door vrouwen gedomineerde cultuur. Dit is een directe terugkeer naar Wilhelm Reich, een lid van de Frankfurter Schule die matriarchale theorie beschreef in psychoanalytische termen. In 1933 schreef hij in The Mass Psychology of Fascism dat het matriarchaat het enige echte type familie van de 'natuurlijke samenleving' was.
Richard Bernstein heeft in zijn boek over multiculturalisme geschreven dat "het marxistische revolutionaire proces in Europa en Amerika zich de afgelopen tientallen jaren heeft gericht op de strijd tussen rassen en geslachten in plaats van tussen klassen", zoals het voorheen deed. Dit weerspiegelt dat er een plan is om de samenleving totaal te herstructureren, niet alleen qua economie. Zoals de sociale revolutionairen graag vertellen, is hun doel de vernietiging van de heerschappij van de blanke mannen. Om dit te bereiken moeten zij met behulp van allerlei beschikbare middelen ervoor zorgen dat zij onbelemmerd meer vrouwen en minderheden in de algehele 'machtsstructuur' kunnen brengen. De massa-media en de universiteiten doen dit door wetten en rechtszaken, intimidatie, en door de blanke mannen als racisten en seksisten te demoniseren. De psycho-dynamiek van het revolutionaire proces streeft naar psychische machteloosheid - onthoofding - van degenen die zich ertegen verzetten.
De stichters van de VS erkenden drie oorspronkelijke waarden in de Onafhankelijkheidsverklaring, en ze zetten ze in de juiste volgorde van belang: leven, vrijheid en het nastreven van geluk.
Als de volgorde van deze fundamentele rechten van de mens wordt omgedraaid - met geluk [als belangrijker dan] vrijheid of de vrijheid voor het leven - komen we tot morele chaos en sociale anarchie.
Precies deze toestand is wat Rechter Robert Bork omschrijft als 'modern liberalisme'. Hij omschrijft diens eigenschappen als 'radicaal egalitarisme' (iedereen is gelijk ongeacht hun mogelijkheden) en 'radicaal individualisme' (de drastische vermindering van de enige grenzen aan van persoonlijke bevrediging).
Rechter Bork identificeert radicaal feminisme ook als "het meest destructieve en fanatieke" element van dit moderne liberalisme. Hij beschrijft radicaal feminisme verder als "in essentie totalitair".
De meeste West-Europeanen en Amerikanen realiseren zich niet dat zij, door middel van hun instellingen, worden geleid door sociale revolutionairen die dromen van de voortdurende vernietiging van de bestaande maatschappelijke orde om een nieuwe aan te maken. De revolutionairen zijn New Age Elite Boomers. Ze hebben nu de controle over de openbare instellingen in West-Europa en de Verenigde Staten. Hun 'stille' revolutie, die begon met de revolutionaire tegencultuur van hun jeugd, is al bijna voltooid. Feminisme is hierin een belangrijk of zelfs een dominant bestanddeel, omdat het blijkbaar de grootste politieke en sociale groep kiezers onder hun potentiële volgelingen vertegenwoordigt. De marxistische beweging vaagt in zijn 'stille' culturele fase van de laatste jaren schijnbaar alles voor zich weg. Met zijn macht over de media, die volledig in de greep van het feminisme is, is het moeilijk om enig spoor te vinden van een tegencultuur. De huidige cultureel marxistische/multiculturele elites, de nieuwe totalitaire regimes, zijn de meest gevaarlijke generatie in de Westerse geschiedenis. Niet alleen zijn zij erin geslaagd de fundamentele structuren van de Europese samenleving te vernietigen. Ze nodigen miljoenen moslims uit om Europa te koloniseren. In slechts vijftig jaar is de moslimbevolking gegroeid van enkele duizenden tot meer dan 25 miljoen.
Wie zal er weerstand bieden tegen de Politieke Correctheid? Het lot van de Europese beschaving is afhankelijk van Europese mannen die standvastig politiek correct feminisme weerstaan. Sterker nog, zij moeten zich kundig verzetten tegen de bredere greep van Politieke Correctheid, het cultureel marxisme waarvan radicaal feminisme slechts één front is.
Dit is het zesde en laatste hoofdstuk in het boek van de Free Congress Foundation over Politieke Correctheid, of - om het maar bij zijn echte naam te noemen - cultureel marxisme. Het is een kort bibliografisch essay en niet bedoeld als een uitputtende bron voor wetenschappers, maar als een gids voor geïnteresseerde burgers die meer willen weten over de ideologie die West-Europa en Amerika overneemt.
Om Politieke Correctheid of zogenoemd cultureel marxisme en de dreiging die ervan uitgaat te begrijpen, is het noodzakelijk om zijn geschiedenis te begrijpen, in het bijzonder de geschiedenis van de instelling die het meest verantwoordelijk is voor diens oprichting: de Frankfurter Schule. De Frankfurter Schule, ofwel, zoals het officieel bekend was, het Instituut voor Sociaal Onderzoek, werd opgericht in 1923 op de universiteit van Frankfurt in Duitsland. Dit feit alleen al is belangrijk, want het vertelt ons dat Politieke Correctheid niet alleen maar een overblijfsel is van de Europees studentenopstanden van de jaren '60 en '70.
Een ander feit van dat al lang verstreken jaar, 1923, is net zo belangrijk: de beoogde naam voor de Frankfurter Schule was het Instituut voor Marxisme. De oprichter en financier van het Instituut, Felix Weil, schreef in 1971 dat hij "wilde dat het Instituut bekend zou worden, en misschien beroemd, vanwege zijn bijdragen aan het marxisme als een wetenschappelijke discipline...". Weil en anderen begonnen een traditie van Politieke Correctheid die nog steeds doorgaat[. Zij] besloten dat ze beter te werk konden gaan als ze hun marxisme verborgen, en vandaar dat ze bij nader inzien kozen voor de neutraal klinkende naam Instituut voor Sociaal Onderzoek. Maar "Weil wenste nog steeds oprecht om een stichting te creëren die vergelijkbaar was met het Marx-Engels Instituut in Moskou - uitgerust met een staf van professoren en studenten, met bibliotheken en archieven. En om het op een dag te presenteren aan een Duitse Sovjetrepubliek". In 1933 verliet dit verkapte 'Instituut voor Marxisme' Duitsland en richtte zich weer op in New York City, waar het destijds zijn aandacht verlegde naar zijn ideologie injecteren in de West-Europese en Amerikaanse samenleving.
De meest leesbare Engelstalige geschiedenis van de Frankfurter Schule is Martin Jay's boek The Dialectical Imagination: A History of the Frankfurt School and the Institute for Social Research, 1932 - 1950 (University of California Press, Berkeley, CA, 1973 - nieuwe editie in 1996). Dit boek is verschenen als paperback en is te bestellen via elke boekhandel. De lezer dient zich ervan bewust te zijn dat Jay's boek, volgens een ander werk over de Frankfurter Schule, een 'semi-officiële' geschiedenis is, dat wil zeggen dat het grotendeels zonder kritiek is. Net als vrijwel alle andere Engelstalige auteurs op het Instituut is Jay politiek links. Desondanks biedt het boek een degelijke feitelijke introductie van de Frankfurter Schule, en de lezer zal waarschijnlijk weinig moeite hebben om de wortels en oorsprong van het hedendaagse Politieke Correctheid erin te onderscheiden.
In zijn eerste hoofdstuk, "The Creation of the Institut für Sozialforschung and Its First Frankfurt Years" legt Jay de marxistische oorsprong van het Instituut uit en diens aard, en ook diens inspanningen om beiden te verbergen: "Het oorspronkelijke idee om het het Instituut voor Marxisme (Institut für Marxismus) te noemen werd als te provocerend beschouwd, en een meer Aesopische alternatief werd gezocht (niet voor de laatste keer in de geschiedenis van de Frankfurter Schule)". Jay schrijft over de eerste directeur van het Instituut, Carl Grünberg: "Grünberg sloot zijn openingsrede af met een duidelijke vermelding van zijn persoonlijke trouw aan het marxisme als wetenschappelijke methodologie. Net zoals liberalisme, het staatssocialisme, en de historische school ergens een instituut hadden, zo zou het marxisme het heersende principe van dit Instituut zijn". Jay's eerste hoofdstuk geeft ook een inleiding over de cruciale ontwikkeling van het Instituut die de basis vormt voor de huidige Politieke Correctheid, oftewel cultureel marxisme: "het kan worden gezegd dat het Instituut zich in de vroege jaren van zijn geschiedenis vooral bezighield met een analyse van de sociaaleconomische substructuur van de burgerlijke maatschappij, maar in de jaren na 1930 lag hun interesse voornamelijk bij de culturele superstructuur".
In het tweede hoofdstuk, "The Genius of Critical Theory", duikt men in de kern van de afdelingen 'Critical Studies' die nu op universiteiten dienen als de uitwassen van de Politieke Correctheid. Al deze zijn takken en afstammelingen van de Kritische Theorie die de Frankfurter Schule voor het eerst ontwikkelde in de jaren '30. De term 'Kritische Theorie' is zelf iets van een woordspeling. Men is geneigd om te vragen, "Oké, wat is de theorie?" Het antwoord is: "De theorie is bekritiseren". Jay schrijft: "Kritische Theorie, zoals de naam al impliceert, werd uitgedrukt door middel van een reeks kritiek op andere denkers en filosofische tradities ... Het kan alleen geheel worden begrepen door het te confronteren op zijn eigen gebied, als een samenraapsel van andere systemen". Het doel van de Kritische Theorie was niet de waarheid zoeken, maar de praktijk, of revolutionaire actie: van de huidige samenleving en cultuur naar beneden halen door ongenadige, destructieve kritiek. Volgens Jay: "Het ware doel van het marxisme, zoals Horkheimer betoogt (Max Horkheimer volgde Carl Grünberg op als directeur van het Instituut in juli 1930), was niet het openbaren van onveranderlijke waarheden, maar het bevorderen van sociale verandering".
De centrale vraag waar het instituut in de vroege jaren '30 mee zat was hoe het marxisme toegepast kon worden op cultuur. De titel van Jay's derde hoofdstuk geeft het antwoord: "The Integration of Psychoanalysis". Hier laat Jay's boek het tot op zekere hoogte afweten, omdat het geen duidelijk begrip geeft van hoe het Instituut Marx en Freud integreerde. Het antwoord lijkt te zijn dat Freuds latere werken werden gezien als afhankelijk van een kapitalistische, burgerlijke orde: een revolutionaire, niet langer kapitalistische maatschappij zou de mens kunnen 'bevrijden' van zijn freudiaanse onderdrukking. Ook hier ziet men de belangrijkste aspecten van de Politieke Correctheid in opkomst, met inbegrip van een eis voor seksuele 'bevrijding' en de aanval op de 'patriarchale' Westerse cultuur.
Jay liet zo de precieze aard van de inmenging van Marx en Freud open, maar maakt in zijn volgende hoofdstuk de toepassing van dit mengsel duidelijk: "The Institute's First Studies of Authority". Het Instituut verliet Duitsland in 1933 en verhuisde naar New York, omdat de nazi's aan de macht kwamen in Duitsland. Het was dan ook niet verrassend dat een van de eerste taken van het Instituut in New York was om zich tegen nazisme te verzetten. Het deed dit grotendeels door een psychologische 'test' op te zetten voor een 'autoritaire persoonlijkheid'. Mensen met deze autoritaire persoonlijkheid zouden dan waarschijnlijk het nazisme steunen. Zowel het idee en de methodologie hiervoor waren op zijn best twijfelachtig. Maar het werk van het Instituut was een belangrijk instrument voor links, namelijk een idee dat iedere rechtse psychologisch onevenwichtig was. En het betekende een belangrijk keerpunt voor het Instituut in de geboorte van de Politieke Correctheid in West-Europa en Amerika, in de zin dat het empirisch onderzoek dat de studies vereisten werd gedaan op West-Europeanen en Amerikanen. Uiteindelijk was het resultaat een enorm invloedrijk boek van het Instituuts lid Theodor Adorno: The Authoritarian Personality, gepubliceerd in 1950.
Jay's vijfde hoofdstuk, "The Institute's Analysis of Nazism", gaat weer over het thema van de 'autoritaire persoonlijkheid'. Maar het zesde, "Aesthetic Theory and the Critique of Mass Culture" biedt een antwoord op de vraag waarom de meeste 'serieuze' moderne kunst en muziek zo verschrikkelijk is. Zo is die ook bedoeld. Theodor Adorno werd de leidende figuur van het Instituut qua hoge cultuur - hij begon zijn leven als een muziekcriticus en promotor van Schönberg - en zijn mening was dat kunst, onder de 'onderdruktheid' van de burgerlijke maatschappij, alleen 'echt' kan zijn als het vervreemdend is als gevolg van de vervreemde maatschappij eromheen. Jay citeert Adorno: "Een werk is niet succesvol als het neutrale tegenstellingen tot een valse harmonie maakt, maar als het het idee van harmonie negatief uitdrukt door zelf tegenstrijdig te zijn, puur en compromisloos in zijn diepste structuur".
Adorno verachtte de nieuwe massacultuur - film, radio, en jazz - in wat [achteraf] een gemiste kans lijkt te zijn: tegenwoordig is de entertainment-industrie de meest krachtige promotor van Politieke Correctheid. Een andere belangrijke figuur uit de Frankfurter Schule, Walter Benjamin, zag het potentieel: "hij hield paradoxaal genoeg hoop voor de vooruitstrevende kracht van politiek getinte massa-kunst". Op een gegeven moment kon iemand - de vraag wie ligt buiten de grenzen van het boek van Jay - de opmerkingen van Benjamin verbinden met de algemene opvatting van de Frankfurter Schule[. Jay] vat dit samen als "het Instituut begon te voelen dat de cultuurindustrie mensen op veel subtielere en effectieve manieren tot slaaf kon maken dan de ruwe methoden van overheersing beoefend in eerdere tijdperken".
In de rest van het boek volgt Jay het (soort van) empirische werk van het Instituut in de jaren '40, dat werd geplaagd door de dezelfde problemen als hun eerdere 'onderzoek' per enquête, en beschrijft [Jay] het Instituut in zijn terugkeer naar Frankfurt, Duitsland, na de Tweede Wereldoorlog. Maar inmiddels zal de lezer al wel een beeld gevormd hebben. Hij zal hebben gezien hoe het marxisme werd omgezet van economische naar culturele termen; hebben onderscheiden hoe de thema's van de seksuele bevrijding, feminisme, 'slachtoffers' en ga zo maar tegenwoordig vallen onder Politieke Correctheid; [hij zal] in de Kritische Theorie de oorsprong hebben gevonden van het eindeloze gejammer over 'racisme, seksisme en homofobie', waarover PC blijft emmeren. Één belangrijk stukje geschiedenis ontbreekt nog: "een analyse van Marcuse's invloedrijke verspreiding van het werk van de Frankfurter Schule naar een nieuw West-Europees en Amerikaans publiek in de jaren '60", zoals Jay het stelt in zijn epiloog. Ook Jay bespreekt vreemd genoeg met alleen de meest minimale discussie hoe de effectieve verhuizing van het Instituut naar Los Angeles tijdens de oorlog [in zijn werk ging], via de personen Horkheimer en Adorno. Spelen de contacten die ze daar opdeden een rol in het injecteren van de Frankfurter Schule-filosofie in West-Europese en Amerikaanse films en, na de oorlog, televisie? Jay gaat niet in op dit onderwerp.
Maar voor de lezer die nog maar pas heeft gehoord van de Frankfurter Schule als de bron van de huidige Politieke Correctheid, biedt Jay's The Dialectical Imagination een goede basis. Het boek eindigt met een uitgebreide (maar niet geannoteerde) bibliografie van werken van en over de Frankfurter Schule.
Wat betreft de andere toegankelijke werken over de Frankfurter Schule, is het toonaangevende moderne werk in het Duits onlangs vertaald naar het Engels: The Frankfurt School: Its History, Theories and Political Significance van Rolf Wiggershaus (vertaald door Michael Robertson, The MIT Press, Cambridge, MA, eerste paperback-editie uit 1995). Dit boek heeft veel gemeenschappelijk met Martin Jay's boek, aangezien het ook het Instituut volgt van zijn naoorlogse terugkeer naar Duitsland tot de dood van Adorno in 1969. Wiggershaus schrijft meer gedetailleerd dan Jay, en hoewel ook hij politiek links is, is hij kritischer dan Jay. In het nawoord van het boek geeft Wiggershaus een korte blik (en een vijandige) op enkele Duitse conservatieve kritieken op de Frankfurter Schule. Er komt een beeld op dat vertrouwd zal lijken voor de West-Europeanen en Amerikanen gevangen in de greep van de Politieke Correctheid:
Sinds de publicatie in 1970 van zijn boek The Poverty of Critical Theory, heeft Rohrmoser, in steeds wisselende vormen, de mening afgekondigd dat Marcuse, Adorno, en Horkheimer de intellectuele pleegouders waren van die terroristen, die de Culturele Revolutie gebruikten om de tradities van het christelijke Westen te vernietigen. Academici zoals Ernst Topitsch en Kurt Sontheimer, die zichzelf zagen als opvoeders en liberaal-democraten, volgde in de voetsporen van Rohrmoser. In 1972 had Topitsch, een kritische rationalist die hoogleraar filosofie was in Graz, gezegd dat er achter de slogans van 'rationele discussie' en 'dialoog vrij van overheersing' iets opgericht werd aan de universiteiten, "een duidelijk terrorisme van politieke overtuigingen, zoals er nooit bestond vóór of zelfs tijdens de nazi-tirannie".
Naast deze secundaire werken is er nog de omvangrijke literatuur geschreven door de leden van de Frankfurter Schule zelf. Enkele belangrijke werken werden geschreven in het Engels, en veel van die in het Duits geschreven werken zijn verkrijgbaar in vertaling. Zoals meestal het geval is met marxistische werken wordt hun proza-stijl en taalgebruik vaak zo ingewikkeld dat ze bijna niet te lezen zijn. Verder heeft de weigering van de Frankfurter Schule om zijn eigen toekomstvisie duidelijk te maken ertoe geleid dat veel van haar leden gingen schrijven in aforismen [korte slogans/tegeltjeswijsheid], wat het nog extra ondoorgrondelijk maakt.
Één werk is echter zo belangrijk dat het moet worden aanbevolen, ondanks dat het moeilijk te lezen is: Eros and Civilisation van Herbert Marcuse (Beacon Press, Boston, eerste paperback uitgave in 1974 en nog steeds in druk). De ondertitel is A Philosophical Inquiry into Freud en dit boek is een centraal stuk om twee redenen. In de eerste plaats maakt het de integratie van Marx en Freud af. Hoewel het marxisme niet hardop wordt genoemd, is de hele invalshoek van het boek in feite marxistisch, en het is door deze invalshoek dat Freud wordt beschouwd. Ten tweede, Eros and Civilisation en diens schrijver waren de belangrijkste doorgeefluiken voor het intellectuele werk van de Frankfurter Schule, dat werd geïnjecteerd in de studentenopstand van de jaren '60. Dit boek werd de bijbel van de jonge radicalen die het vanaf 1965 en verder overnamen in de West-Europese en Amerikaanse universiteiten, en die er nog steeds als docenten werken.
Kortom, Eros and Civilisation dringt aan op een totale opstand tegen de traditionele Westerse cultuur - de 'Grote Weigering' - en belooft aan die mensen bij de revolutie een luilekkerlandse utopie van vrije seks en niet hoeven werken. Op ongeveer twee derde van het boek biedt Marcuse deze samenvatting van de argumenten:
Onze definitie van het specifieke historische karakter van het principe van de gevestigde werkelijkheid leidde ons tot een nieuw onderzoek van datgene wat Freud als universeel geldig beschouwde. We trokken deze geldigheid in twijfel vanwege de historische mogelijkheid om onderdrukkende controle, die opgelegd is door de beschaving, af te schaffen. Juist de prestaties van deze beschaving leek het prestatie-principe overbodig te maken, leek het gebruik van de onderdrukte instincten overbodig te maken.
Maar het idee van een [seksueel] niet onderdrukkende beschaving waarin resultaten worden gekeurd volgens het prestatie-principe kwam in aanraking met de stelling dat bevrijding van instincten (en dus totale bevrijding) de beschaving zelf zou doen exploderen[. Dit] omdat beschavingen alleen worden ondersteund door [een of andere vorm van seksuele] onthouding en werk (arbeid) - met andere woorden, door het gebruik van onderdrukte instinctieve energie. Als de mens wordt bevrijd van deze beperkingen, zou hij bestaan zonder werk en zonder orde, hij zou terugvallen in de natuur, die cultuur zou vernietigen. Om dit argument te verwerken herinnerden we ons bepaalde archetypen van de verbeelding, die, in tegenstelling tot de culturele helden van de repressieve productiviteit, symbool stonden voor creatieve ontvankelijkheid. Deze archetypen streefden naar de vereniging van mens en natuur, niet door overheersing en uitbuiting, maar door het vrijkomen van reeds aanwezige seksuele driften. Vervolgens hebben we onszelf de taak gesteld van deze symbolen te "verifiëren" - dat wil zeggen, aantonen dat ze waarheidsgetrouw zijn als symbolen van een werkelijkheid die niet hoort bij het prestatie-principe. We dachten dat de representatieve inhoud van de [archetypische] beelden van Orpheus en Narcissus betrekking had op de erotische verzoening (unie) van de mens en de natuur, in de esthetische houding waar orde schoonheid is en werk spelen is. [Oftewel: De Frankfurter Schule gebruikte oude Griekse mythen over genot en plezier, en keek of de inhoud van die mythen ook toegepast kon worden in een echte beschaving. Het antwoord was nee, want een beschaving rust op enige discipline (ook seksueel) en werk]
Marcuse blijft na deze samenvatting uitleggen over de erotische inhoud van het "principe van de werkelijkheid buiten de prestaties om", dat wil zeggen, een nieuwe beschaving waar werk en productiviteit onbelangrijk waren. "De fundamentele ervaring in deze (esthetische) dimensie is sensueel in plaats van conceptueel", oftewel gevoelens zijn belangrijker dan logica: "De discipline van de esthetica stelt de rangorde van de zinnelijkheid als tegen de rangorde van de rationaliteit".
In het Duits worden zinnelijkheid en sensualiteit nog steeds aangeduid met één en dezelfde term: Sinnlichkeit. Het impliceert instinctieve (vooral seksuele) bevrediging. [...] Als het lichaam niet langer constant wordt gebruikt als een arbeidsinstrument, zou het lichaam opnieuw worden geseksualiseerd [...] (die) zich eerst zou manifesteren in een reactivering van alle erogene zones en, vervolgens, in een heropleving van de pre-genitale meervoudige seksualiteit en in een daling van genitale suprematie. Het lichaam in zijn geheel zou een voorwerp van cathexis worden, een ding om van te genieten - een genotsmiddel. Deze verandering in de waarde en de omvang van het libido zou leiden tot het uiteenvallen van de instellingen waarin de interpersoonlijke en privé-relaties georganiseerd zijn, in het bijzonder het monogame en patriarchale gezin.
Dit in een boek dat Marcuse opdroeg aan Sophie Marcuse, die al vijftig jaar zijn vrouw was!
Het is gemakkelijk om te zien hoe deze boodschap - "Als het goed voelt, doe het dan" - gepubliceerd in 1955, steun vond bij de rebelse studenten van de jaren '60. Marcuse begreep wat het grootste deel van de rest van zijn Frankfurter Schule collega's niet begreep: de manier om de Westerse beschaving te vernietigen - de doelstelling die George Lukacs maakte in 1919 - was niet door venijnige theorie, maar door middel van seks, drugs en rock 'n' roll. Marcuse schreef andere werken voor de nieuwe generatie die de New Left voortbrachten - One Dimensional Man (1964), Critique of Pure Tolerance (1965), "An Essay on Liberation" (1969), Counterrevolution and Revolt (1972). Maar Eros and Civilisation is en blijft het belangrijkste werk, dat werk dat de vlam in de pan deed slaan.
Andere centrale werken van de leden van de Frankfurter Schule zijn onder andere:
Deze kleine bibliografie zal genoeg zijn om een geïnteresseerde lezer op weg te helpen; de volledige literatuur over en door de Frankfurter Schule is enorm, zoals te zien is aan de bibliografieën in de boeken van Jay en Wiggershaus. Wat er nog ontbreekt, in ieder geval in het Engels, is een leesbaar boek geschreven voor de beginneling, waarin uitleg wordt gegeven over de Frankfurter Schule en diens werken wat betreft de vorming van Politieke Correctheid. Dit korte essay is in ieder geval een beginnetje om dat gat te vullen.
Bron:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Frankfurter_Schule
http://www.freecongress.org/centers/cc/pcessay.aspx
"Wie het heden beheerst, beheerst het verleden"
George Orwell
Historisch revisionisme is de poging om algemeen aanvaarde ideeën om het verleden te veranderen [1]. Negationisme is de ontkenning van misdaden uit het verleden.
Uit Islam and the West van Bernard Lewis:
We leven in een tijd waarin grote moeite wordt gedaan, en zal blijven worden gedaan, om geschiedkundige documenten te vervalsen en om de geschiedenis tot een middel van propaganda te maken; een tijd waarin overheden, religieuze bewegingen, politieke partijen en allerlei andere soorten groepen druk bezig zijn om de geschiedenis te herschrijven zoals zij willen dat die is geweest, zoals zij willen dat hun volgelingen geloven dat die is geweest. Dit alles is erg gevaarlijk, voor onszelf en voor anderen, hoe we andersheid ook mogen beschrijven - gevaarlijk voor onze algehele mensheid. Want let wel dat zij die niet bereid zijn om hun verleden onder ogen te komen niet in staat zullen zijn om het heden te begrijpen, en niet geschikt zullen zijn om de toekomst tegemoet te zien.
Ironisch genoeg komt deze harde kritiek op door de staat opgelegd revisionisme van iemand die de Armeense genocide ontkent en die de wreedheid van het Ottomaanse Rijk drastisch heeft verbloemd. Maar Lewis wordt gezien als een gematigde oriëntalist en wordt vaak bezocht door vele mainstream beleidsmakers waaronder de huidige regering van Bush.
Gegeven de onwetendheid waarmee zij behandeld wordt, is de geschiedenis van de laatste 1400 jaar islamitische jihad tegen niet-moslims onderworpen aan een van de meest radicale vormen van historisch negationisme. Het eerste hoofdstuk van dit boek is daarom opgedragen aan de herinnering aan deze voortdurende jihad. We moeten ernaar streven om dit door de staat opgelegde proces van geschiedenisvervalsing te bestrijden en terug te draaien, door ons voor te bereiden op de tijd waarin de echte geschiedenis van de islam weer verkondigd zal worden. Wanneer onze huidige Europese overheden omvallen (en onze huidige systemen gebaseerd op multiculturalisme zullen instorten), binnen de komende 150 jaar, zal dit ons in staat stellen om de echte geschiedenis van de islam weer te verkondigen en te gebruiken [in onze boeken], waaronder: islamitische geschiedenis, islamitische wetgeving, en de ware beschrijvingen van de jihad, dhimmitude en andere vervalste aspecten van de islam. Het ultieme doel hiervan is om geschiedkundige vergeetachtigheid te voorkomen door de echte ongecensureerde geschiedenis te bewaren.
Sinds de oprichting van de islam in de 7e eeuw en tot aan de dag van vandaag heeft de islamitische jihad meer dan 300 miljoen niet-moslims gedood, en meer dan 500 miljoen mensen gemarteld en tot slaaf gemaakt. Sinds 11 september 2001 hebben er al meer dan 12.000 jihadistische aanvallen plaatsgevonden over de hele wereld, en die hebben elk tot de dood van een of meer niet-moslims geleid [2]. Anders gezegd; er zijn over de hele wereld ongeveer 150 jihadistische aanslagen per maand. Deze trend zal door blijven zetten zolang er niet-moslims beschikbaar zijn als doelwitten en zolang de islam blijft bestaan.
Ik moet toegeven dat ik, toen ik meer dan drie jaar geleden voor het eerst de islamitische geschiedenis en wreedheden begon te bestuderen, ik echt mijn twijfels had over de 'politiek correcte' informatie die beschikbaar is. Ik begon het tipje van de sluier op te lichten en was geschokt over de enorme stapel 'akelige, verzwegen' berichtgeving over de islamitische wreedheid. Er is een veelvoorkomend misverstand over het christendom en de islam. Een hoop mensen geloven vandaag de dag dat het christendom nog steeds zo kwaadaardig is en was als de islam!? Ik kan u verzekeren dat dit absoluut niet waar is. Er zijn tien keer zo veel door de jihad gemotiveerde moorden, martelingen en slavernij als door het christendom gemotiveerde moorden. Maar de politiek correcte Westerse gevestigde orde wil graag dat wij daar anders over denken.
De essentie van multiculturalisme is dat alle culturen en religies 'gelijk' zijn. In deze context zijn onze Westerse regeringen gestart met een grote 'misleidingscampagne' tegen hun eigen volk met als doel het creëren van een vervalst beeld van de islamitische en Europese beschaving, om ervoor te zorgen dat ze gelijk lijken. Volgens hen is dit nodig om multiculturalisme succesvol in te voeren. Islamisten, Arabische nationalisten en marxistische theoretici staan sinds WO2 al aan de voorhoede van het vervalsen van onze geschiedenis. Vooral Edward Said's boek Orientalism, gepubliceerd in 1978, is de drijvende kracht in dit proces.
In het verleden heeft Europa een stereotype beeld van de islam gehad, net als de islam een stereotype beeld van ons heeft - en deze opvattingen zijn grotendeels vijandig. Eeuwenlang is de islam een enorme bedreiging geweest voor wat er losjes christendom zou kunnen worden genoemd. Het vormde elk aspect van de Europese geschiedenis en was rechtstreeks verantwoordelijk voor de koloniale rijken van Europa. Tot rond 1750 waren zij een gevaarlijke en directe concurrent van onze belangen. Rond 1780 was de schrijver Gibbon de eerste om te denken dat het gevaar geweken was. Op lokale schaal duurde de dreiging zelfs nog langer. Barbarijse [Marokkaanse] zeerovers verwoestten tot rond 1830 de kust van Engeland en namen wagonladingen mensen uit kustdorpen mee voor de slavernij, en zelfs in latere jaren gebeurde dat aan de westkust van Ierland en IJsland. En dit was nog wel op het hoogtepunt van het Britse Rijk. Meer dan 1,5 miljoen Europeanen zijn tot slaaf gemaakt sinds de eerste jihadistische invasie van Andalusië, en de meesten van hen werden naar Noord-Afrika gebracht.
Feit: Encyclopedia Britannica werd voor het eerst gepubliceerd in 1768. De medewerkers kwamen vaak uit andere landen en onder hen waren een aantal van de meest gerespecteerde autoriteiten ter wereld in hun vakgebied.
Het door de Westerse staat gesanctioneerde negationisme, of 'politiek gemotiveerd historisch revisionisme' met betrekking tot de islam, begon voor het eerst in de late 19e eeuw in Groot-Brittannië. Het proces was politiek gemotiveerd met het doel om een goede basis voor de Brits-islamitische samenwerking en handel te creëren.
Tijdens de Russisch-Turkse oorlog is Rusland erin geslaagd het islamitische Ottomaanse Rijk te verslaan. In 1878, op het Congres van Berlijn, besloot de Britse overheid onder leiding van Disraeli om een deal te sluiten met de Ottomanen via de belofte om hen militair te beschermen tegen Rusland voor "dertig zilverstukken" wat in dit geval Cyprus betekende. Met het oog op het verbeteren van de Brits-Ottomaanse relaties werd besloten om een brede herziening toe te passen van de Encyclopedia Britannica (10e editie en recenter) en andere bronnen, die tot dan toe de islam, moslims en islamitische praktijken hadden beschreven als "kwaadaardig". Dit was het begin van het officiële Europese proces van geschiedenisvervalsing.
Om dit te begrijpen moeten we Brits-Russische betrekkingen bestuderen.
De grootmacht van de 19e eeuw, Groot-Brittannië, voerde een 'territoriale oorlog' met de andere potentiële grootmacht: Rusland. Waar de belangen van de twee elkaar kruisten was de Balkan (toen onder Turkse bezetting).
Het zou het meest logisch zijn dat Rusland de invloed in het gebied zou hebben. Het merendeel van de ingetogen Balkanlanden (Serviërs, Grieken, Roemenen, en Bulgaren) zijn oosters-orthodox - net als de Russen. Dat schikte de Britse belangen niet. Dus verbond Groot-Brittannië zich met Turkije en werd de uitvinder van de mythe van islamitische tolerantie.
Toen Turken kelen doorsneden, vrouwen verkrachtten en kinderen stalen van christenen in de Balkan - was dat okee voor de Britten - was het een uiting van tolerantie... Zolang de Russen maar geen invloed hadden in de Balkan.
De West-Europese regeringen hebben opgeroepen tot het wissen en negeren van grote delen van onze geschiedenis, waaronder de censuur van schoolprogramma's op de volgende gebieden:
De hierboven vermelde informatie dient als geheugensteuntje waarom moslimapologeten en het vervalsingsproces van de Europese staat moeten worden bestreden en verslagen.
Helaas voor ons zijn tegenwoordig meer dan 95% van de journalisten, redacteuren en uitgevers pro-Eurabisch (ze steunen Europees multiculturalisme). Hetzelfde geldt voor 85% van de West-Europese politici en meer dan 90% van de EU-parlementariërs.
Ook moeten we niet vergeten dat het de EU is die de drijvende kracht is achter het Europese revisionisme over de islam in Europa [5].
Uit The Eurabia Code[van Fjordman]:
De symposia voor de Euro-Arabische Dialoog die werden gehouden in Venetië (1977) en Hamburg (1983) leidden tot een aantal aanbevelingen die met succes zijn ingevoerd...
4. Samenwerking tussen Europese en Arabische specialisten om aan het geschoolde publiek in Europa een positief beeld te presenteren van de Arabisch-islamitische beschaving en huidige Arabische zaken.
De Euro-Arabische Dialoog (EAD) is een politiek, economisch en cultureel instituut, ontworpen om samenwerking tussen Europeanen en Arabieren te verzekeren. De structuur van de EAD is opgezet op conferenties in Kopenhagen (15 december 1973), en Parijs (31 juli 1974). De voornaamste uitvoerder van 'dialoog' is de Europese Parlementaire Organisatie voor Euro-Arabische Samenwerking, opgericht in 1974. De andere voornaamste organen van de dialoog zijn het MEDEA instituut en het Europees Instituut voor Onderzoek naar de Mediterrane en Euro-Arabische samenwerking, opgezet in 1995 met de steun van de Europese Commissie.
In een interview met Jamie Glazov van Frontpage Magazine legde Ye'or uit hoe
de EAD in binnenlandse politiek een nauwe samenwerking heeft gebracht tussen de Arabische en Europese media: televisie, radio, journalisten, uitgeverijen, academische, culturele centra, schoolboeken, studenten- en jeugdverenigingen, en toerisme. Kerkelijke dialogen waren ook nodig in de ontwikkeling van dit politieke beleid. Eurabië is daarom een erg sterk Euro-Arabisch netwerk van associaties - een veelomvattende samenwerking en partnerschap op het gebied van politiek, economie, demografie en cultuur.
De drijvende kracht achter Eurabië is de Parlementaire Organisatie voor Euro-Arabische Samenwerking, die werd opgericht in Parijs in 1974. Het heeft nu meer dan zeshonderd leden - van alle grote Europese politieke partijen - die actief zijn in hun eigen nationale parlementen, maar ook in het Europees parlement. Frankrijk blijft de belangrijkste hoofdrolspeler van deze vereniging.
Een van de documenten die Bat Ye'or zo vriendelijk was om mij te sturen (die ze noemt in de Franse versie van haar boek over Eurabië maar niet in de Engelse versie) is het document "Gemeenschappelijke Strategie van de Europese Raad - Visie van de Europese Unie voor het Middellandse Zeegebied" van 19 juni 2000.
Het bevat een groot aantal aanbevelingen, zoals:
om te werken aan maatregelen die partnerschap stimuleren, met name door het bevorderen van regelmatig overleg en informatie-uitwisseling met de mediterrane partners, de interconnectie van infrastructuur tussen de mediterrane partners, en tussen hen en de EU, nemen [wij] alle nodige maatregelen om te vergemakkelijken en aan te moedigen wat betreft de betrokkenheid van de civiele samenleving, en de verdere ontwikkeling van de uitwisseling van personen tussen de EU en de mediterrane partners. De ngo's [non-government organisations] zullen worden aangemoedigd om deel te nemen aan samenwerking op bilateraal en regionaal niveau. Bijzondere aandacht zal worden besteed aan de media en de universiteiten [Fjordman's nadruk].
De Gemeenschappelijke Strategie wil "streven naar dialoog tussen culturen en beschavingen, om intolerantie, racisme en vreemdelingenhaat te bestrijden".
Na een congres in Algerije in februari 2006 werd de Verklaring van Algiers voor een Gemeenschappelijke Visie op de Toekomst opgesteld. Het document stelt: "Het is essentieel om een Euro-Mediterrane entiteit te creëren gebaseerd op universele waarden" en "Het is erg belangrijk om al het gemeenschappelijke cultureel erfgoed positief te benadrukken, zelfs als het eerder gemarginaliseerd of vergeten is". [In congresdocument] "Een Gemeenschappelijk Actieplan" is een groot aantal aanbevelingen uitgewerkt over de manier waarop deze nieuwe Euro-Mediterrane entiteit tot stand zou komen. Deze aanbevelingen zijn onder andere:
Deze overeenkomsten, die de Europese geschiedenisboeken volledig herschrijven om ze meer islam-vriendelijk te maken en geleidelijk 'islamofobie' de mond te snoeren als racisme, worden zelfs nu al ingevoerd.
In juni 2005 werd in Rabat, Marokko, een conferentie gehouden over "Bevorderen van Dialoog tussen Culturen en Beschavingen". De conferentie werd gezamenlijk georganiseerd door
De ECRI riep de EU-lidstaten op om maatregelen te nemen die feitelijk elk serieus debat over de islam en de invoering van 'positieve discriminatie' illegaal zou maken. Europese landen zouden:
"Als een land haar legendes verwerpt, slechts leugens in het verleden ziet; En de mensen hun Leiders bezien als dwazen en leugenaars, is 't een teken van haar verval en kan haar glorie niet blijven bestaan. Takken die hun wortels laten rotten kunnen geen sap voor duurzame vruchten opleveren."
- Rudyard Kipling
Europa heeft een eigen volwaardige stijl van negationisme: een beweging die ontkent wat voor grootschalige en langdurige misdaden tegen de menselijkheid de islam heeft begaan. Deze beweging wordt geleid door islamitische geloofsverdedigers en marxistische academici, en gevolgd door alle politici, journalisten en intellectuelen die zichzelf secularisten noemen. Net als bij het Turkse negationisme over de Armeense genocide wordt het Europese negationisme ten aanzien van het verschrikkelijke strafblad van de islam volledig ondersteund door de gevestigde orde (De EU, de West-Europese regeringen). Het heeft bijna volledige controle over de media en beheerst alle taalgebruik van staats- en regeringsleiders met betrekking tot het gemeenschappelijke probleem (beter gezegd: het probleem islam).
Hun technieken zijn in wezen dezelfde als die van negationisten elders:
1. Regelrechte ontkenning: De grofste vorm van negationisme is uiteraard het simpelweg ontkennen van de feiten. Dit wordt meestal gedaan in de vorm van algemene beweringen, zoals: "De islam is tolerant", "islamitisch Spanje was een rolmodel van multiculturele harmonie", "de anti-joodse haat was onbekend onder moslims tot het zionisme en antisemitisme vanuit Europa samen de islamitische wereld binnenkwamen". Aangezien het zeldzaam is dat er een specifieke misdaad van de islam onder het oog van het publiek wordt gebracht, zijn er weinig gelegenheden om naar voren te stappen en bepaalde misdaden te ontkennen. Uitzonderingen zijn de Armeense genocide, die officieel ontkend wordt in Turkije en de hele islamitische wereld.
De Rushdie-affaire was de gelegenheid voor negationisme op grote schaal. Er is toevallig een eenduidig antwoord op de vraag: "Hoort het bij de islam om degenen die kritiek hebben op de profeet te doden?" Volgens de media en de meeste 'experts' was het antwoord zeker: nee. Volgens de fundamentele tradities van de islam was het: ja. Mohammed en zijn directe opvolgers hebben ook critici gedood, zowel in formele executies als tijdens nachtelijke steekpartijen. Onder de islamitische wet is het voorbeeld van de Profeet een geldige traditie. Bij de meesten is er wel wat geruzie over de procedure: sommige juristen dachten dat Rushdie eerst moet worden ontvoerd naar een islamitisch land en een kans moest krijgen om zijn woorden in te trekken voor een islamitische rechtbank, maar de ayatollahs oordeelden dat geen enkele hoeveelheid berouw Rushdie kon redden. Zelfs de zogenaamde gematigden denken dat hij gedood moet worden als hij bij zijn boek blijft. De islamitische wet straft zowel afvalligheid als het beledigen van de Profeet met de dood: dan is er twee keer geen ontsnapping voor Rushdie. Toch werd door veel deskundigen aan het grote publiek verteld dat het doden van Rushdie onislamitisch is.
Regelrechte ontkenning zal heel goed werken als je macht over de pers en onderwijsmedia voldoende is. Anders bestaat het gevaar dat je wordt ontmaskerd als de negationist die je echt bent. In dat geval zijn een aantal subtielere technieken beschikbaar.
2. Het negeren van de feiten: Dit passieve negationisme is zeker de veiligste en de meest populaire. De media en schrijvers van leerboeken houden het grote corpus van ongewenste informatie gewoon ver van de lezers weg. Dit omvat het grootste deel van de informatie over:
Andere essentiële feiten worden ook genegeerd, zoals de rol van Saoedi-Arabië in het verspreiden van de traditionele islam (de zogenaamde islamitisch theofascisme of, zoals de Eurabiërs het willen noemen, wahabisme). Ze hebben de mensen in Europa niet geïnformeerd dat Saoedi-Arabië de afgelopen twintig jaar meer dan 87 miljard dollar heeft geïnvesteerd in het buitenland voor het propageren van 'ware islam'. Het grootste deel van deze financiering gaat naar de bouw en de onderhoudskosten van duizenden moskeeën, madrassa's [scholen] en islamitische culturele centra over de hele wereld. Deze islamitische instellingen zijn nu te vinden in elk land in het Westen - in heel West-Europa.
3. Het minimaliseren van de feiten: Als het ongemakkelijke feit wordt aangetoond dat een groot aantal islamitische kroniekschrijvers zelf verslag hebben gedaan van een bepaalde slachting van ongelovigen, kan men van tevoren zeggen dat ze dat vast hebben overdreven om het militaire ego van hun heersers te strelen - alsof het geen belangrijk bewijs genoeg is dat islamitische heersers zich gevleid voelden als ze werden beschreven als massamoordenaars van ongelovigen.
Naast het minimaliseren van de absolute omvang van de islamitische misdaden, is er de populaire techniek van relatieve minimalisering: laat de feiten kleiner lijken door ze te vergelijken met andere, zorgvuldig geselecteerde 'feiten'. Zo kan men zeggen dat "alle religies intolerant zijn"; dat klinkt aannemelijk voor velen maar het is overduidelijk fout. In het Romeinse Rijk werden alleen die sekten vervolgd die politieke ambities hadden (joden werden vervolgd toen ze vochten voor onafhankelijkheid, christenen omdat zij het Rijk wilden overnemen en alle andere religies wilden uitbannen, wat feitelijk ook gebeurde), terwijl de anderen genoten van de status van religio licita [vrijheid van geloof]; hetzelfde gold in het Perzische Rijk en vele andere landen en culturen.
Een vaak aangehaald tegengewicht voor het strafblad van de islam is het fanatisme van het christendom. Het is inderdaad bekend dat het christendom zich schuldig heeft gemaakt aan talrijke vernielingen van tempels en vervolgingen. Maar de reden voor dit fanatisme is te vinden in de gemeenschappelijke theologische basis van beide godsdiensten: exclusivistisch profetisch monotheïsme. Die aanklacht tegen het christendom is dan meteen een aanklacht tegen de islam. Bovendien heeft het christendom, ondanks zijn theologisch gemotiveerde neiging tot intolerantie, de ervaring gehad van "leven en laten leven" omdat het in zijn vormende periode slechts een van de vele sekten was in het pluralistische Romeinse Rijk.
De islam heeft nooit deze ervaring gehad, en het christendom heeft af en toe de invloed van de islam nodig gehad om zijn volle vermogen van fanatisme naar buiten te brengen. Het is dus geen toeval dat Karel de Grote, die de Saksen versloeg door overmacht, de kleinzoon was van Karel Martel, die het islamitische leger versloeg in Poitiers; het is geen toeval dat de Teutoonse ridders die onder dwang de Balten bekeerden veteranen van de Kruistochten waren, dat wil zeggen de strijd om Palestina te bevrijden van de islam; noch is het toeval dat de Spaanse Inquisitie ontstond in een land dat eeuwen nodig had om de islamitische onderdrukking af te schudden. Uiteindelijk komt het christendom beetje bij beetje de feiten van zijn eigen geschiedenis onder ogen, al worstelt het nog steeds met de noodzaak om de verantwoordelijkheid voor deze feiten te bekennen.
Een nog meer algemene manier om islamitisch fanatisme te verstoppen tussen relativerende vergelijkingen is om erop te wijzen dat het er per slot van rekening in geen enkele imperialistisch gemotiveerde oorlog zacht aan toe gaat. Dat kan wel wezen, maar we zetten geen sektes op voor de Genghis Khans van deze wereld. Een religie zou eraan moeten bijdragen dat de mens zijn natuurlijke gebreken zoals hebzucht en wreedheid ontstijgt, en zou die niet moeten voorschrijven en verheerlijken.
4. Witwassen: Wanneer men de feiten niet kan verbergen, ontkennen of minimaliseren, kan men nog steeds beweren dat ze bij nadere analyse niet zo slecht zijn als ze lijken. Men kan iets goed noemen wat duidelijk verkeerd is. Dit kan heel ver gaan; Maxime Rodinson verklaarde bijvoorbeeld onbeschaamd in zijn biografie van Mohammed dat Mohammeds uitroeiing van de joden in Medina "ongetwijfeld de beste oplossing was". In tal van populaire inleidingen tot de islam wordt wel het feit erkend dat de islam de doodstraf oplegt voor afvalligen (in moderne terminologie: dat de islam op de meest radicale manier tegen de vrijheid van godsdienst is), maar dan wordt uitgelegd dat "aangezien de islam in oorlog was met de polytheïsten, was afvalligheid gelijk aan verraad en desertie, iets dat nog steeds met de dood gestraft wordt in onze seculiere maatschappij". Oke, maar het punt is juist dat de islam ervoor koos om in oorlog te zijn met de traditionele religie van Arabië, en ook met alle andere religies, en dat het deze staat van oorlog tot een vast onderdeel van het rechtssysteem heeft gemaakt.
5. Opvoeren van niet-representatieve feiten: Een populaire tactiek in negationisme is het vinden van een positieve maar uitzonderlijke gebeurtenis, en die te benadrukken terwijl het grotere geheel uit het zicht van het publiek gehouden wordt. Zo is een document gevonden waarin christenen, van wie hun zoon gedwongen werd ingelijfd in het Ottomaanse leger janitsaren, trots uitten dat hun zoon het tot een hoog ambt had geschopt in dit leger. Het feit dat deze mensen erin slagen om de positieve kant te zien aan de ontvoering, slavernij en gedwongen bekering van hun zoon, wordt dan gebruikt om te bewijzen dat niet-moslims erg blij waren onder islamitische heerschappij, en het verbergt het feit dat de devshirme, de gedwongen bekering en ontvoering van één vijfde van de christelijke kinderen door de Ottomaanse autoriteiten, een constante en formidabele vorm van terreur was waar in honderden hartverscheurende liedjes en verhalen om gehuild werd.
Nog een ander voorbeeld, negationisten vermelden altijd gevallen van samenwerking door niet-moslims (De Duitse steun in de Armeense genocide, enz.) om te suggereren dat deze als gelijkwaardige partner werden behandeld en dat de islamitische heerschappij heel welwillend was, terwijl er in feite in elke geschiedenis van een bezetting, zelfs de meest wrede, sprake is van een samenwerking. Zoals reeds is opgemerkt gebruikten de nazi's joodse bewakers in het getto van Warschau, en [dat zou dan net zo goed] de nazi-onderdrukking van de joden weerleggen.
6. Het ontkennen van het motief: negationisten gaan soms akkoord met de feiten, maar ontkennen dat hun held de verantwoordelijkheid ervoor had. Zo heeft Mohammed Habib geprobeerd om de islam vrij te pleiten door te wijzen op de alternatieve motieven van de islamitische indringers: Turks barbaarsheid, hebzucht, de noodzaak om een einde te maken aan de samenzweringen die broeiden in de tempels. In werkelijkheid kregen die heersers die wegens niet-religieuze redenen een openlijke confrontatie met de ongelovigen wilden vermijden vaak op hun kop van de geestelijken aan het hof, voor het verwaarlozen van hun islamitische plicht. Dezelfde geestelijken werden nooit onnodig ongerust over mogelijk niet-religieuze motieven die een heerser bedacht, zolang hij maar gemotiveerd was om op te treden tegen de ongelovigen. In ieder geval is het nog steeds belangrijk genoeg om te weten dat de islam (in tegenstelling tot bijvoorbeeld het boeddhisme) routinematig kan worden gebruikt om plundering en slavernij te rechtvaardigen.
7. Rookgordijn: Een andere veel voorkomende tactiek bestaat uit het probleem vaag te maken door vraagtekens te zetten bij de termen van het debat: "De islam bestaat niet, want er zijn vele soorten islam, met grote verschillen tussen de landen, enz." Het zou inderdaad moeilijk zijn om iets dat zo slecht gedefinieerd is te bekritiseren. Maar het simpele feit is dat de islam wel bestaat: het is de leer die staat in de Koran, die maatgevend is voor alle moslims, en in de Hadith, maatgevend voor ten minste alle soennitische moslims. Er zijn verschillen tussen de wettelijke scholen wat betreft kleinere details, en natuurlijk zijn er aanzienlijke verschillen in hoe trouw moslims effectief zijn aan de islamitische doctrine, en daarmee samenhangend in hoeverre ze het mengen met niet-islamitische elementen.
8. De schuld geven aan randverschijnselen: Wanneer negationisten geconfronteerd worden met harde feiten over het islamitische fanatisme, leggen ze vaak de schuld bij enkele kleinere stromingen, nu in de volksmond bekend als fundamentalisme of 'wahabisme'. Dit is naar men zegt het product van postkoloniale frustratie, en is eigenlijk vreemd aan echte islam. In werkelijkheid kenden fundamentalisten zoals Maulana Maudoodi en Ayatollah Khomeini de Koran beter dan de zichzelf bedriegende secularisten die hen afschilderen als slechte moslims. Wat fundamentalisme of wahabisme wordt genoemd is in feite de oorspronkelijke islam, zoals wordt bewezen door het feit dat er al sinds lang voor het kolonialisme 'fundamentalisten' bestonden, zoals bijvoorbeeld de 13e-eeuwse theoloog Ibn Taimiya, die nog steeds een voorbeeld is voor de Maudoodis van vandaag, en Turabis, Madanis en Khomeini. Toen Ayatollah Khomeini verklaarde dat het doel van de islam de verovering van alle niet-islamitische landen is, was dit slechts een herformulering van Mohammeds strategie op de lange termijn en van de koranische garantie dat Allah de hele wereld aan de islam had beloofd. In het geval van het communisme kan men de schuld van Marx doorschuiven naar Lenin en Stalin, maar het islamitisch terrorisme is begonnen met Mohammed zelf.
9. Argumenten ad hominem [het op de man spelen]: Als het ontkennen van het bewijs niet mogelijk is, kan men het nog altijd vervormen met behulp van selectief citeren en zeggen dat de oorspronkelijke auteurs van het bronmateriaal zelf [fundamentalistische] motieven hebben toegevoegd, of dat ze citaten hebben gemanipuleerd om die het tegenovergestelde te laten zeggen van het algemene beeld dat de oorspronkelijke auteur heeft gepresenteerd. Richt alle aandacht op een paar echte of verzonnen fouten in een paar geselecteerde stukken, en doe alsof zo de gehele stapel van bewijs onbetrouwbaar is gebleken. Om die zogenaamde onbetrouwbaarheid uit te breiden van één bewijsstuk naar het gehele corpus van bewijs is het noodzakelijk om degenen die het bewijs leveren verdacht te maken: de stelling is dat ze een geheim plan zouden hebben om de geschiedenis te vervalsen, dat dit plan is blootgesteld in het geval van dit ene bewijsstuk, maar dat het niet meer dan logisch is dat zulke gemotiveerde vervalsers ook hebben gerotzooid met de rest van het vermeende bewijsmateriaal.
Als de bespreking van lastige bewijsstukken niet kan worden voorkomen, verdoezelen [negationisten] het door andere kwesties erbij te betrekken, zoals dat elk slachtoffer van misdaden tegen de menselijkheid onvermijdelijk zelf ook menselijke onvolkomenheden heeft (joodse hardheid tegen de Palestijnen, onaanraakbaarheid bij de hindoes); en beschrijven [negationisten] de zoektocht naar de waarheid als een truc om deze onvolkomenheden te rechtvaardigen en verbergen. Als zij met de feiten worden geconfronteerd, leggen zij de schuld bij het slachtoffer. Als mensen hun vervormde versie van de geschiedenis negeren of weerleggen, beschuldigen zij de mensen van vervalsing en politiek misbruik van de geschiedenis. Zij spreken schande van geleerden wiens getuigenis hen niet uitkomt, en noemen politieke of andere motieven om de aandacht af te leiden van de harde bewijzen die de geleerden vertegenwoordigen.
10. Slogans: Tot slot, alle discussie kan worden gesaboteerd met de eenvoudige techniek van leuzen roepen: vooroordelen, mythe, 'racisme / islamofobie'. Zij voeren de strijd niet op het gemeenschappelijke slagveld van argumentatie maar in het kamp van de tegenstander: via zijn gevoel van eigenwaarde, als lid van een beschaafde onderneming die nare zaken zoals vooroordelen en islamofobie verafschuwt. De aanval is immers de beste verdediging.
Na deze opsomming van de vormen van negationisme moeten we kijken naar de oorzaken ervan. De volgende factoren schieten me te binnen:
1. Oriëntalisme en islamologie: Na de middeleeuwse christelijke pamfletten tegen 'Mohammed de bedrieger', waarvan de mediacampagnes eindigden in de late 19e eeuw, is er niet veel gepubliceerd dat de ideologische en feitelijke misdaden van de islam opsomt. Boeken over, bijvoorbeeld, 'de slavernij in islam' zijn uiterst zeldzaam: de ruwe data die een dergelijk werk zou kunnen vullen is alleen te vinden in meer algemene boeken, waarin de islam alleen tussen neus en lippen door wordt genoemd, vaak zonder dat de auteur doorheeft wat de mogelijkheden van die data zijn voor een evaluatie van de islam. Er wordt vaak gezegd (bij het 'weerleggen van vooroordelen') dat mensen de islam altijd associëren met intolerantie, maar het is moeilijk om een boek te vinden dat speciaal gewijd is aan het onderwerp van de islamitische intolerantie. Hoeveel tientallen miljoenen zijn gedood door de islam simpelweg omdat ze niet-moslims waren? Niemand heeft de beschikbare cijfers op een rijtje gezet om een algemene schatting te maken. We kunnen alleen maar zien dat kritisch onderzoek naar de islam niet bepaald wordt aangemoedigd, en dat men steeds meer geneigd is tot zelfcensuur wat betreft kritiek op de islam. Voor een deel is dit een gevolg van een al lang vertraagde reactie tegen de al lang verlaten christelijke benadering van kritische stukken schrijven.
Nu afdelingen Islamitische Studies in Europa in toenemende mate worden bemand door moslims en gesponsord door islamitische stichtingen en staten, is het klimaat voor kritisch onderzoek naar de islam alleen erger geworden. Bij het vergelijken van de eerste (vooroorlogse) editie van de Encyclopaedia of Islam (Leiden, Nederland) met de nieuwe editie, is het opvallend hoe veel kritische opmerkingen zijn gladgestreken. Maar zelfs in het verleden heeft de islam een vrij gunstige behandeling genoten in academische kringen. In 1887, dertig jaar nadat de Amerikanen een oorlog hadden gevoerd om de afschaffing van de slavernij op te leggen aan hun zuidelijke staten, en zo'n zeventig jaar na de afschaffing van slavernij in de koloniën, schreef de prominente Nederlandse islamoloog C. Snouck Hurgronje het volgende over islamitische slavernij: "Voor de meeste slaven was hun ontvoering een zegen. [...] Zij zelf zijn ervan overtuigd dat hun slavernij hen voor de eerste keer mens heeft gemaakt".
De politieke context van de groeifase van islamologie geeft een deel van de verklaring [voor het gebrek aan kritiek op de islam. Tijdens het kolonialisme zochten landen geen strijd met de islam], maar wilden samenwerken met de gevestigde sociale krachten in de gekoloniseerde bevolking. De Britse samenwerking met de Indiase moslims is algemeen bekend; het wordt belichaamd door de oprichting van de Moslim Liga in 1906, die als doel had om "de Indische moslims trouw te maken aan het Britse Rijk". In dezelfde periode werd in het Franse West-Afrika de islam geaccepteerd als een factor van sociale stabiliteit, en General Lyautey streefde een droom na van een gezamenlijke Frans-islamitische cultuur in Algerije. In de jaren '30, bij de laatste Europese poging tot nieuwe kolonisatie, ondersteunden de Italiaanse fascisten actief de verspreiding van de islam in de Hoorn van Afrika. Maar de koloniale machten hadden al sinds 1853 het Kalifaat ondersteund in de strijd tegen een christelijke macht, Rusland, met name in de Krimoorlog (het toppunt van een verkeerde oorlog), en dit alles heeft sterk bijgedragen aan de sfeer van welwillendheid tegenover de islamitische cultuur.
2. Kerkelijk beleid: Het christendom heeft eeuwenlang levendige kritiek geleverd op de islam. Deze kritiek is laatst opgehouden. Erger nog, de kritische werken van geestelijken worden nu ingetrokken of ongepubliceerd gehouden (zoals begin deze eeuw een stuk van Priester Henri Lammens met het argument dat Mohammeds openbaringen een teken van geestesziekte zijn). Een reden hiervoor is dat de Kerk zich bewust is van de overeenkomst tussen de missies van Jezus en Mohammed, zodat kritiek op de fundamenten van de islam averechts kan werken voor het christendom. De tweede reden is de angst dat christenen in de islamitische wereld er de prijs voor zouden moeten betalen, zelfs voor een ideologische aanval op de islam (dat is de reden waarom de kritische geestelijken hun scherpste woorden bewaren voor onschuldig religies zoals het hindoeïsme). Deze angst motiveert ook andere kerkelijke beleiden, zoals het niet erkennen van de staat Israël.
Inmiddels is het gezicht van de kerk veranderd. Een kleine maar belangrijke gebeurtenis als gevolg van het Tweede Vaticaanse Concilie was dat ze uit de Heiligenkalender het feest schrapten van Onze Lieve Vrouwe van de Verlossing van de Slaven, wier feest op 24 september was. In de Middeleeuwen was er een speciale kerkelijke orde en een heel netwerk van fondsenwerving gewijd aan de verlossing ('het terugkopen') van christelijke slaven die in Barbarije [Marokko] werden vastgehouden. Tot in de 19e eeuw hadden kustdorpen in Italië wachttorens om de mensen te waarschuwen als er een schip in zicht was van de mensenjagers, de Barbarijse piraten. De terreur van islamitische slavernij was van de 7de tot de 19de eeuw een vast onderdeel van de christelijke geschiedenis, maar nu wordt er in de kerk hard gewerkt om dit geheugen te wissen.
Vandaag de dag pleiten pastoors het meest gedreven voor de rechten van de islam. Moslims in Europa zijn voor hen een vervanging voor het verdwijnen van hun eigen kerkgangers. Verschillende christelijke instellingen, wiens bestaansreden nu op de proef wordt gesteld, vinden nieuwe erkenning in het feit dat de islam op zijn beurt ook aparte scholen, liefdadigheidsinstellingen en zelfs politieke partijen sticht. De islam is voor hen een 'zusterreligie' en wordt regelmatig geprezen als een 'religie van vrede'.
3. Antikolonialisme: een van de ideologische richtlijnen van antikolonialisme was: "Van de (ex) gekoloniseerde moet niets dan goeds gezegd worden". Daarom is het ongewenst om iets te vermelden over het kolonialisme en massale slavernij beoefend door de moslims.
Voeg aan dit algemene taboe de waarschuwing toe dat kritiek op de islam feitelijk steun betekent aan Israël, dat door Maxime Rodinson beschreven wordt als een "koloniale pioniersstaat". Als men erkent dat de islam altijd de joden heeft onderdrukt, accepteert men dat Israël een noodzakelijk toevluchtsoord was voor de joden die op de vlucht waren voor niet alleen de Europese maar ook de islamitische varianten van anti-Judaïsme. Laten we niet vergeten dat de dekolonisatie [van moslimgebieden] onmiddellijk werd gevolgd door hernieuwde discriminatie van en aanvallen op de joodse en christelijke minderheden, en dat de joden die weg konden vluchten snel zijn gevlucht naar Israël (of Frankrijk, in het geval van Algerije). Het is geen toeval dat deze Sefardische joden meestal aanhangers zijn van de harde lijn activisten in Israël.
4. De vijand van je vijand is een vriend: Veel mensen die zijn opgevoed als christenen, of als nominale hindoes, ontgroeien nooit hun puberende opstand tegen de religie van hun ouders, en dus doen ze automatisch mee met elke rivaal of tegenstander van de godsdienst die ze zijn gaan verachten. Omdat de islam de sterkste bedreiging vormt, vinden ze die erg leuk.
5. Linksheid: In deze eeuw is de islam aangeprezen als een van nature linkse "religie van gelijkheid". Deze leus is ontwikkeld door islamitische apologeten, geloofsverdedigers zoals Mohammed Habib, en ze hebben de leus zelfs aangenomen als een logica achter de feitelijk onlogische bewering dat Mohammed de 'laatste profeet' was: want hij had, als de "profeet van gelijkheid", de ultieme boodschap waar geen verbetering van mogelijk is. Sir Mohammed Iqbal, een van de stichters van Pakistan, heeft beweerd dat "de islam gelijk is aan communisme plus Allah". Daarentegen hebben de Iraanse ayatollahs, en de meeste van de uitgesproken moslims na de Sovjet-islamitische oorlog in Afghanistan, de orthodoxe boodschap herhaald dat het communisme onislamitisch is, niet alleen vanwege diens atheïsme, maar ook vanwege de verwerping van het vrije ondernemerschap; de huidige bewering is dat de islam een "betere vorm van gelijkheid" biedt dan het communisme.
Zelfs terwijl communisten werden afgeslacht in het islamitische Iran, en zelfs terwijl politieke analisten de islamistische bewegingen aanduidden als 'extreemrechts', hebben de meeste linksen nog steeds enige sympathie ontwikkeld voor de islam. Tijdens de Libanese burgeroorlog voerden ze ons nieuwsberichten over 'linkse moslims, rechtse christenen', 'islamitisch progressief, christelijk conservatief'.
Negationisme wordt in Europa het meest dapper beoefend door historici en schrijvers die in de ban van het marxisme zijn. Lenin had de moslims willen gebruiken tegen de Franse en Britse kolonialisten. Moderne linksen met marxistische sympathieën zien de islam als een bondgenoot tegen Israël en de VS.
6. Rechts traditionalisme: Er is soms onder rechtsen ook sympathie voor de islam. Een duidelijk punt van overeenkomst is natuurlijk anti-Judaïsme. Een subtielere basis voor sympathie is de zogenaamde traditionalistische stroming, die werd vertegenwoordigd door de bekeerlingen Rene Guenon en Frithjof Schuon, en die nog steeds volgelingen krijgt: het idealiseert de islam en met name soefisme als iets dat de eeuwenoude filosofieën beschermt tegen de moderniteit. In Rusland zijn sommige slavofiele anti-Westerse groepen nu op zoek naar een bondgenootschap met de islam tegen de dreigende Amerikanisering van hun samenleving. In de VS creëren christelijke fundamentalisten en islamitische organisaties steeds meer gemeenschappelijke platformen om zich uit te spreken tegen de trends van moreel verval (abortus, pornografie, enz.). Sommige van deze verschijnselen van traditionalistische verbintenissen zijn heel respectabel, maar ze bevorderen helaas wel het negationisme van islam.
7. Economische liberalisten: Liberalisten zien islamitische immigratie als een onuitputtelijke bron van goedkope arbeid en proberen om hen zo vaak als ze kunnen te verdedigen. Daarnaast ondersteunen zij het EU-lidmaatschap voor Turkije.
8. Liberale islam: In de islamitische wereld is het niet verstandig om de islam frontaal aan te vallen. Toch voelen mensen in die landen soms de behoefte om islamitische verschijnselen en strijdtochten te bestrijden, zoals de heksenjacht op niet-islamitisch cultureel erfgoed, geweld tegen de niet-moslims, extreme vormen van ongelijkheid tussen man en vrouw. Om een kans te maken moeten deze mensen de islamitische taal gebruiken:
"Mohammed was eigenlijk tegen polygamie" [meerdere vrouwen hebben], "geweld tegen anderen in strijd is met de tolerantie die Mohammed heeft ons geleerd", en "respect voor andere culturen is een onderdeel van de islamitische traditie".
Om hun humanistische punt uit te drukken moeten ze zich formeel identificeren met de islam en over de inhoud ervan liegen.
Veel moslims zijn hun eigen retoriek gaan geloven. Als u hen erop wijst dat de Koran intolerantie en oorlog tegen de ongelovigen preekt, in de meest expliciete bewoordingen, zullen velen van hen oprecht protesteren, en niet weten wat u bedoelt wanneer u hen de desbetreffende koranverzen aanwijst. Er is geen reden om te betwijfelen dat de Marokkaanse schrijfster Fatima Mernissi oprecht gelooft in haar eigen argument dat de Korans instructies over hoe u uw polygaam huishouden moet organiseren eigenlijk moeten worden gelezen als een afschaffing van polygamie (maar dan wel in bedekte termen omdat Allah, dezelfde Almachtige Allah die recht tegen de heersende gewoonten van afgoderij en pluralisme inging, moest oppassen om de tijdgeest niet te beledigen). Veel slechts formele moslims zijn de islamitische waarden ontgroeid en ontwikkelden een band met moderne waarden, maar hun sentimentele gehechtheid aan de religie die met de paplepel ingegoten is voorkomt dat ze ook formeel breken met de islam en maakt dat ze er een rooskleurig beeld van schetsen.
Onder islamitische woordvoerders zijn het zeker niet de fundamentalisten die het actiefst voorstanders van negationisme zijn. Het zijn liberalen zoals Asghar Ali Engineer die ontkennen dat de islam een oorlog tegen de ongelovigen voorschrijft. Zij zijn het die door de Europeanen geprezen worden als goede 'seculiere' moslims. Een islam die seculier probeert te zijn kan niet blijven bestaan, en is daarom oneerlijk en ontrouw aan zichzelf. Helaas is een tolerante islam een tegenstelling, en de 'schepping' van een tolerant verleden voor de islam, om de positie van liberale moslims te kalmeren, is een leugen.
9. Moslims die verschillen van de islam: Veel mensen hebben een islamitische buurman die een aardige man is, en uit deze ervaring concluderen ze dat de islam niet zo slecht kan zijn gezien onze vriend Mustapha. Dit empirische feit geeft hen een enorme weerstand tegen alle informatie over islamitische intolerantie. Mensen beperken de wereld meestal tot hun eigen sfeer van ervaringen, en de algemene historische feiten van het islamitische fanatisme mogen de persoonlijke ervaring van een goede buurman niet verstoren.
Veel slechts formele moslims hebben wat vage algemeenheden over moraal behouden uit de Koran, en laten zich normaal leiden door hun eigen geweten en gevoel zonder ooit de doctrinair voorgeschreven vijandigheid ten opzichte van niet-moslims te ontwikkelen. Deze goede mensen, maar slechte moslims, kunnen de islamitische doctrine wel negeren maar niet veranderen. Ze kunnen niet voorkomen dat de koranische boodschap van haat ten minste een paar van de meer vatbare broeders kan infecteren, en misschien zelfs hun kinderen of kleinkinderen in de toekomst.
Er zijn zeker situaties waarin weldenkende moslims hun meer losbandige broeders hebben gekalmeerd, en deze personen maken echt het verschil. We mogen niet de islamitische fout maken om mensen te beoordelen naar of ze wel of geen lid zijn van de islamitische gemeenschap, in plaats van naar hun menselijke kwaliteiten. Maar het blijft wel zo dat er zo'n doctrine van onverdraagzaamheid aanwezig is, als officiële en identiteitsbepalende ideologie van een gemeenschap, en die een constante druk uitoefent die naar separatisme en confrontatie neigt. We mogen de kalmerende aanwezigheid van de humanistische factor zelfs binnen de moslimgemeenschap niet gebruiken om de onheilspellende aanwezigheid van islamitische factoren te ontkennen.
"Degenen die de geschiedenis ontkennen zijn gedoemd om die te herhalen": Terwijl het nazisme gewoon te gebrandmerkt is om een tweede kans krijgen, is de islam zeker in staat om ongelovigen te dwingen tot dhimmitude (zoals in verschillende mate gebeurt in tientallen islamitische landen), en zelfs om nieuwe jihads voeren, dit keer met massavernietigingswapens. Degenen die proberen om mensen de ogen te sluiten voor dit gevaar, door het verstoren of verhullen van de historische documentatie over de islam, zijn effectief medeplichtig aan het onrecht en de vernietiging die de islam zeker zal veroorzaken voor het ineenstort. Daarom beschouw ik het als een plicht van alle intellectuelen om het fenomeen van negationisme te ontmaskeren en aan de kaak te stellen wanneer het wordt beoefend.
Een ander voorbeeld van vervalste geschiedenis:
HM Elliot en John Dowson's The History of India as Told by Its Own Historians, (Londen, 1867-1877), beschreef de islamitische tirannie en barbarij in groot detail.
100 jaar later had een aantal Westerse landen reeds verschillende hervormingen van historische vervalsing doorgevoerd.
Stanley Lane-Poole's Medieval India under Mohammedan Rule, 712-1764, (GP Putnam's Sons. New York, 1970), was erg moslimvriendelijk. Het beschrijft de invasies als een bijna rustig en vriendelijk gebaar...
De motieven voor deze rooftochten moeten in context worden gezien. Groot-Brittannië, de Verenigde Staten, Frankrijk en Duitsland waren nu pro Arabisch/pro-islamitisch in de koude oorlogssfeer waar je India/Rusland/China op de as van 'kwaad' zag. Het was de Westerse historici na 1900 daarom niet toegestaan om iets negatiefs te schrijven over hun nieuwe islamitische bondgenoten. De meeste van de Westerse bronnen na het jaar 1900 zijn dus vervalst. Het bronmateriaal is in feite een compilatie van vervalste sprookjes met als enige doel om een strategische bondgenoot te plezieren die een voordeel bleek te zijn in de oorlog tegen de Sovjets. Het is een bekend feit dat de Britse (Westerse historici) voor 1900 een totaal andere blik hadden dan de historici na 1900 hadden.
Bronnen:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Negationism
2. http://www.thereligionofpeace.com/
3. https://en.wikipedia.org/wiki/Russo-Turkish_War_ (1877%E2%80%931878)
4. https://en.wikipedia.org/wiki/Congress_of_berlin
5. Zie "De Eurabië Code"
6. Alex Alexiev. "Terrorisme: Growing Wahhabi Influence in de United States". Getuigenis voor de Amerikaanse Senaatscommissie voor de Rechtspraak, Subcommissie Terrorisme, Technologie en Binnenlandse Veiligheid. 26 juni 2003.
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/1282
Kari Vogt, docent religieuze geschiedenis aan de Universiteit van Oslo, heeft gezegd dat Ibn Warraq's boek Why I am Not a Muslim net zo relevant voor de studie van de islam is als De Protocollen van de Wijzen van Zion zijn voor de studie van het jodendom. Ze wordt algemeen beschouwd als een van de toonaangevende experts over de islam in Noorwegen, en wordt vaak genoemd in de nationale media over zaken met betrekking tot de islam en de islamitische immigratie. Mensen die het grootste deel van hun informatie halen uit de mainstream media, wat geldt voor de meerderheid van de bevolking, zullen dus systematisch vertekende informatie en halve waarheden over de islam ingegoten krijgen door onze universiteiten, die grotendeels falen om het ideaal van vrij onderzoek hoog te houden. Helaas is deze situatie redelijk hetzelfde op universiteiten [1] en hogescholen [2] in heel het Westen [3].
De School van Oosterse en Afrikaanse Studies (SOAS) in Londen, een plek met een groeiend aantal antisemitische incidenten van een steeds meer pro-islamitische campus, bedreigde een van zijn joodse studenten zodat hij zijn protesten tegen antisemitisme aan de universiteit zou staken [4]. Gavin Gross, een Amerikaan, leidde een campagne tegen de verslechtering van de omstandigheden voor joodse studenten op het SOAS, dat deel uitmaakt van de Universiteit van Londen. SOAS had een escalatie van anti-joodse activiteiten meegemaakt, die ernstiger werden en vaker voorkwamen. Aan het begin van het jaar had de Islamic Society bijvoorbeeld een video vertoond die het jodendom vergeleek met Satanisme.
Ondertussen doneerde Saoedi-Arabië, met een gebaar "ter bevordering van begrip tussen de islam en het Westen", ongeveer 13 miljoen riyal [2,5 miljoen euro] aan een toonaangevend Brits museum [5]. De ambtenaren zeiden dat het geld van prins Talal was voor een nieuwe Saoedische en islamitische galerij, die zou helpen om de islamitische cultuur en beschaving uit het juiste oogpunt te laten zien. Het zou ook helpen om studiebeurzen te bekostigen voor Saoedische studenten aan de universiteit van Oxford.
De Saoedi's en andere olierijke Arabieren zijn druk bezig met het kopen van invloed over wat Westerlingen te horen krijgen over de islam. Prins Al-Waleed bin Talal bin Abdul Aziz Al-Saud, een lid van de Saoedische koninklijke familie, is een internationale investeerder die momenteel behoort tot de tien rijkste mensen in de wereld. Hij is berucht in de VS omdat hij in oktober 2001 de burgemeester van New York, Rudolph W. Giuliani, een cheque van 10 miljoen dollar heeft aangeboden voor het Twin Towers Fonds. Burgemeester Giuliani wees die cheque af toen hij hoorde dat de prins de Verenigde Staten had opgeroepen om "haar beleid voor het Midden-Oosten te herzien en een meer evenwichtige houding aan te nemen ten opzichte van de Palestijnse belangen".
Prins Talal is ook bezig met het opzetten van een TV-kanaal, Al-Resalah, gericht op de Amerikaanse moslims [6]. Hij zendt al uit in Saoedi-Arabië. In 2005 kocht Bin Talal 5,46% van de stemgerechtigde aandelen in News Corp, het moederbedrijf van Fox News. In december 2005 pochte hij bij de site Middle East Online over zijn macht om wat de kijkers zien op Fox News te veranderen [7]. Bij het nieuwsbericht over de rellen [8] in Frankrijk had Fox een strook tekst geplaatst die luidde "Moslimrellen". Bin Talal was hier niet gelukkig mee. "Ik pakte de telefoon op en belde Murdoch [...] [en vertelde hem] dat dit geen moslimrellen zijn, dit zijn rellen uit armoede", zei hij. "Binnen 30 minuten werd de tekst veranderd van moslimrellen naar burgerrellen".
Uit een onderzoek van Cornell University bleek dat ongeveer de helft van de Amerikanen een negatief beeld van de islam heeft [9]. Tijdens een persconferentie op het hoofdkwartier van de World Assembly of Muslim Youth (WAMY), zei Paul Findley, een voormalig Amerikaans Congreslid, dat anti-moslim en anti-islamitische sentimenten zich als kanker verspreidden in de Amerikaanse samenleving, en dat er corrigerende maatregelen nodig waren om dat te bestrijden. Er werd aangekondigd dat de Council for American-Islamitic Relations (CAIR) een enorme mediacampagne van 50 miljoen dollar zou lanceren op de televisie, radio en kranten. "We zijn van plan om prins Alwaleed bin Talal te ontmoeten voor zijn financiële steun aan ons project. Hij is in het verleden gul geweest".
De World Assembly of Muslim Youth, opgericht in de VS door de neef van Osama Bin Laden, deelt zijn kantoren met de Islamic Society of North America en het Islamic Centre of Canada. WAMY Canada beheert een reeks van islamitische kampen en bedevaarten voor de jeugd [10]. De Amerikaanse FBI-agent Kane citeerde als volgt uit een publicatie voorbereid door de WAMY: "Wees gegroet! Wees gegroet! O opofferende Soldaten! Naar ons! Naar ons! Dan kunnen we de vlag verdedigen op deze Dag van de Jihad, of ben je spaarzaam met je bloed? En is het leven te dierbaar geworden voor je? En blijf je liever achter?". Volgens hem waren 14- tot 18-jarigen de doelgroep voor deze leringen.
Harvard University en Universiteit van Georgetown ontvingen 20 miljoen dollar aan donaties [11] van prins Bin Talal om islamitische studies te financieren. "Als universiteit met internationale ambities is het essentieel dat Harvard een sterk programma heeft over de islam, dat wereldwijd en interdisciplinair van opzet is", zegt Steven E. Hyman, woordvoerder van Harvard. Georgetown zei dat het het geld zou gebruiken - de op een na grootste gift die het ooit heeft ontvangen - om haar Center for Muslim-Christian Understanding uit te breiden. Martin Kramer, de auteur van Ivory Towers on Sand: The Failure of Middle Eastern Studies in America, zei: "Prins Alwaleed weet dat als je invloed wilt hebben, de plaatsen zoals Harvard of Georgetown, die zich in de hoge kringen bevinden, het verschil zullen maken".
De op Georgetown werkende professor John Esposito, oprichter en directeur van het Center for Muslim-Christian Understanding, heeft waarschijnlijk meer dan enige andere academicus bijgedragen aan het verbloemen van de jihadistische dreiging voor het Westen [12]. [De blogger Martin] Kramer zegt dat Esposito tijdens zijn vroege jaren in de jaren '70 zijn proefschrift heeft geschreven onder zijn islamitische mentor Ismail R. Faruqi, een Palestijnse pan-islamist en theoreticus van de "islamisering van kennis" [13]. Tijdens het eerste deel van zijn carrière heeft John L. Esposito nooit onderzoek gedaan of les gehad aan een groot Midden-Oosters centrum. In de jaren '80 publiceerde hij boeken zoals Islam: The Straight Path, de eerste van een reeks van boeken die gunstig spraken over de islam. In 1993 werd Esposito aangenomen bij de Georgetown University, en heeft later de status opgeëist van "autoriteit" in het veld.
In 2003 erkenden ambtenaren van de Islamic Society of North America (ISNA) Esposito als de huidige "Abu Taleb van de islam" en de moslimgemeenschap niet alleen in Noord-Amerika, maar ook wereldwijd [14]. Als waardering voor zijn "talloze inspanningen om mythes over islamitische samenlevingen en culturen te ontkrachten", vergeleek dr. Sayyid Syeed, secretaris-generaal van de ISNA, de rol van Esposito met die van Abu Taleb, Mohammeds niet-islamitische oom die onvoorwaardelijke steun gaf aan de islamitische gemeenschap in Mekka op het moment dat die nog zwak en kwetsbaar was.
Esposito's klim naar een machtspositie symboliseert het falen van kritisch onderzoek naar de islam - sommigen beweren kritisch onderzoek naar zo ongeveer alles wat niet-Westers is - in de Westerse universiteiten in de jaren '80 en '90. De Fransman Olivier Roy publiceerde al in 1994 een boek getiteld L'Echec de l'Islam politique [Het Falen van de Politieke Islam] en schreef over het Midden-Oosten dat het een fase van "post-islamisme" in was gegaan. Zoals Martin Kramer zegt:
de academici waren zo in beslag genomen door 'islamitische Martin Luthers' dat ze nooit toekwamen aan het maken van ook maar één serieuze analyse van Bin Laden en zijn veroordeling van Amerika. Bin Ladens acties, verklaringen en video's waren een schande voor academici die de Amerikanen hadden verzekerd dat "de politieke islam" zich terugtrok uit de confrontatie.
De Amerikaanse universiteiten merken Bin Laden nu tenminste wel op. Bruce Lawrence, hoogleraar religie aan de universiteit Duke, heeft een boek gepubliceerd met Osama bin Ladens toespraken en geschriften [15]. "Als je hem leest in zijn eigen woorden, klinkt hij als iemand die een zeer hoog aangeschreven en welkome stem zou zijn in de mondiale politiek", zei Lawrence. Lawrence heeft ook beweerd dat jihad "betekent een betere student zijn, een betere collega, een betere zakenpartner. Boven alles om je woede te beheersen".
Anderen geloven dat we te veel ophef maken over deze hele jihad. John Mueller, hoogleraar politieke wetenschappen aan de Ohio State University, vroeg in het septembernummer van Foreign Affairs in 2006 of de terroristische dreiging voor de Verenigde Staten niet gewoon was verzonnen:
Een volledig geloofwaardige verklaring voor het feit dat de Verenigde Staten geen terroristische aanslagen heeft geleden sinds 9/11, is dat de dreiging die uitgaat van terroristen van eigen bodem of geïmporteerde terroristen - zoals [de dreiging van] Japanse Amerikanen tijdens de Tweede Wereldoorlog of van de Amerikaanse communisten na WO2 - enorm overdreven is. [...] Het massale en dure binnenlandse veiligheidsapparaat opgericht sinds 9/11 vervolgt misschien sommigen, bespioneert velen, valt de meesten lastig, en het belast iedereen om de Verenigde Staten te verdedigen tegen een vijand die nauwelijks bestaat. [16]
Schrijver Lee Kaplan heeft zich aangesloten bij een conferentie van MESA, het Middle East Studies Association, in San Francisco [17]:
Aan de aanwezige academici werden gratis exemplaren verstrekt van een glossy opinieblad genaamd de Washington Report on Middle East Affairs. De meeste mensen dachten, bij het zien van de publicatie, dat het vergelijkbaar was met Newsweek of Time.[...] Wat de meeste mensen niet weten is dat het Washington Report on Middle East Affairs blaadje en hun website - jawel, de hele organisatie erachter - wordt gefinancierd door Saoedi-Arabië, een despotisch regime dat stilletjes zijn weg wil kopen naar elke campus in Amerika, met name door centra voor Midden-Oosten Studies in de VS.
Ik ontmoette Nabil Al-Tikriti, een professor aan de Universiteit van Chicago. "Ik zou die academische Midden-Oosten geleerden uitnodigen die Amerika's oorlog in het buitenland en de behoefte aan veiligheid in ons eigen land echt steunen. Mensen als Daniel Pipes of Martin Kramer".
[Kaplan vroeg]: "Waarom zijn [die] hier niet bij de MESA conferentie?".
"Ze zouden weggejoeld worden", antwoordde Al-Tikriti.
De vicepresident van het Jihad Watch Board, Hugh Fitzgerald, deelt zijn zorgen over MESA: [18]
De organisatie MESA is de afgelopen twee decennia langzaam maar zeker overgenomen door apologeten, geloofsverdedigers van de islam. De geloofsverdediging bestaat uit het bijna nooit bespreken van de jihad en dhimmitude, en zelfs uit de studenten kennis laten maken met de Koran, Hadith en Sira. Boeken op het niveau van [Karen] Armstrong en Esposito zijn verplicht, en ook positieve onzin als Maria Rosa Menocal's The Ornament of the World.
Geen enkel lid van MESA heeft zo veel gedaan om voor een breed publiek [dingen] beschikbaar te maken [zoals] belangrijk nieuw werk over Mohammed, over de oorsprong van de Koran, en over de geschiedenis van de vroege islam, als die einzelgänger Ibn Warraq. Niemand heeft zo veel werk geschreven over het systeem van de dhimmi's als die einzelgänger Bat Ye'or. Het is een verbazingwekkende situatie dat veel van het belangrijkste werk niet wordt gedaan in de universiteiten, omdat veel universitaire centra zijn overgenomen door een soort Islamintern International.
Hugh Fitzgerald heeft gelijk. The Legacy of Jihad, een van de belangrijkste werken over de jihad dat in de afgelopen jaren is verschenen, is geschreven door Andrew Bostom, een arts die naar aanleiding van de terroristische aanslagen in 2001 zeer ontevreden was over een groot deel van het beschikbare materiaal over het onderwerp. Bat Ye'or, misschien wel de toonaangevende expert voor het islamitische systeem van dhimmitude, heeft zichzelf hierover onderwezen [19]. En Ibn Warraq schreef verschillende uitstekende boeken over het ontstaan van de Koran en de vroege jaren van de islamitische geschiedenis, terwijl hij helemaal buiten de gevestigde universiteitssystemen bleef. Dit is natuurlijk een geweldige verdienste voor hen persoonlijk, maar het zegt niet veel goeds over de status van Westerse universiteiten.
Het is moeilijk te begrijpen waarom Amerikaanse of Westerse overheden nog steeds toestaan dat de Saoedi's, jaren nadat meerdere Saoedische lieden de ergste terroristische aanslag in de Westerse geschiedenis hebben gepleegd, nu via hun geld bepalen wat er aan de toekomstige Westerse leiders wordt geleerd over de islam. De Verenigde Staten stond niet toe dat nazi-Duitsland invloed kreeg door zich in te kopen bij Amerikaanse universiteiten. Hoewel de Sovjet-communisten hun apologeten hadden in het Westen en ook betaalde agenten, heeft de VS nooit toegestaan dat de Sovjet-Unie openlijk haar leidende hogescholen kon sponsoren. Dus waarom staan ze toe dat Saoedi-Arabië en andere islamitische landen dit nu doen? De Saoedi's zijn vijanden, en moeten worden verboden om directe invloed uit te oefenen op onze universiteiten en grote mediabureaus. Het is een kwestie van nationale veiligheid.
Hoewel omkoperij en Saoedisch oliegeld een ernstige belemmering vormen voor kritisch Westers onderzoek naar de islam, zijn ze toch zeker niet de bron van alle problemen. Aardig wat academici zijn zo doordrenkt van anti-Westerse ideologie dat ze uit zichzelf maar al te graag het Westen afkraken en de islam verheerlijken.
Er zijn weinig boeken die in de afgelopen generatie meer schade hebben gedaan aan kritische discussie over de islam in Westerse instellingen voor hoger onderwijs, dan het in 1979 geschreven boek Orientalism van Edward Said. Dit boek zorgde voor een heus leger aan Saidists, of, zoals Ibn Warraq hen noemt, het Intellectueel Terrorisme uit Derdewereldlanden [20]. Volgens Ibn Warraq heeft
dit laatste werk een hele generatie Arabieren de kunst van het zelfmedelijden geleerd - "als het niet had gelegen aan die goddelozen imperialisten, racisten en zionisten, dan zouden we weer groots zijn geworden" - en het heeft de islamitische fundamentalistische generatie van de jaren '80 aangemoedigd, en heeft elke kritiek op de islam het zwijgen opgelegd.
[Warraq:] "De agressieve toon van Orientalism is wat ik 'intellectueel terrorisme' heb genoemd, omdat het niet probeert te overtuigen door argumenten of historische analyse, maar door het rondstrooien van beschuldigingen van racisme, imperialisme, eurocentrisme" richting iedereen die het niet met hen eens is. "Een van [Said's] favoriete zetten is om de Oriënt af te schilderen als het eeuwige slachtoffer van het Westerse imperialisme, dominantie en agressie. De Orient wordt nooit gezien als een aanstichter, een wezen met een vrije wil, of eigen plannen of ideeën".
Ibn Warraq heeft ook kritiek op Said omdat hij de traditie van kritisch denken in het Westen nauwelijks erkent. Als hij een beetje dieper in de Griekse beschaving en geschiedenis was gedoken, en de moeite had genomen om te kijken naar de grote geschiedeniscollectie van Herodotus, dan zou Said
twee functies zijn tegengekomen die ook principiële kenmerken waren van de Westerse beschaving en die Said met pijn en moeite verbergt en weigert toe te geven: het zoeken naar kennis omwille van kennis. Het Griekse woord, historia, waarvan wij onze "historie" hebben afgeleid, betekent "onderzoek" of "vraagstelling", en Herodotus geloofde dat zijn werk het resultaat was van onderzoek: wat hij had gezien, gehoord en gelezen, maar aangevuld en geverifieerd door onderzoek.
Intellectuele nieuwsgierigheid is een van de kenmerken van de Westerse beschaving. Zoals J.M. Roberts het uitdrukte:
De enorme onverschilligheid van sommige beschavingen en hun gebrek aan nieuwsgierigheid naar andere werelden is een veelomvattend onderwerp. Waarom wilden islamitische geleerden tot voor kort geen Latijnse of West-Europese teksten vertalen naar het Arabisch? Waarom kon de Engelse dichter Dryden vol vertrouwen een toneelstuk schrijven over de troonopvolging in Delhi na de dood van de Mogul keizer Aurungzebe, maar kunnen we stellig aannemen dat geen enkele Indiase schrijver ooit heeft nagedacht over een toneelstuk over de even dramatische politiek van het Engelse hof in de 17e eeuw? Het is duidelijk dat de reden voor de Europese nieuwsgierigheid en avontuurlijkheid dieper moet liggen dan de economie, hoe belangrijk die ook moge zijn.
Martin Kramer wijst op de ironie dat schrijver Salman Rushdie Said's moed had geprezen:
"Professor Said ontvangt af en toe bedreigingen van de joodse Defensie Liga in Amerika", aldus Rushdie in 1986, "en ik denk dat het belangrijk voor ons is om ons voor te stellen dat een Palestijn in New York zijn - dat in vele opzichten lijkt op Palestina - geen gemakkelijk lot is". Maar het toeval wil dat Said's lot oneindig veel beter was dan dat van Rushdie, nadat Khomeini in 1989 opriep om Rushdie te doden. Het was ironisch dat Rushdie, een postkoloniale literaire grootmeester van onberispelijke linkse referenties, door een aantal moslims moest worden bestempeld als de verpersoonlijking van oriëntalistische vijandigheid ten opzichte van de islam.
In zijn essay "The Intellectuals and Socialism" merkte F.A. Hayek al tientallen jaren geleden op dat "socialisme nooit en nergens voornamelijk een arbeidersbeweging is geweest. Het is een constructie van theoretici" en intellectuelen, "de tweedehands dealers in ideeën. De typische intellectueel hoeft niet per se over speciale kennis te bezitten, noch hoeft hij zelfs bijzonder intelligent te zijn, om een rol te vervullen van tussenpersoon in de verspreiding van ideeën. De klasse bestaat niet uit alleen journalisten, leraren, ministers, docenten, publicisten, radio commentatoren, schrijvers van fictie, cartoonisten en kunstenaars". Ook "omvat [die klasse] veel professionelen en technici, zoals wetenschappers en dokters".
[Hayek:]
Deze intellectuelen zijn de organen die de moderne samenleving heeft ontwikkeld door het verspreiden van kennis en ideeën, en het zijn hun overtuigingen en meningen die werken als de filter waar alle nieuwe opvattingen doorheen moeten gaan voordat ze de massa's kunnen bereiken. [...] De meest briljante en succesvolle leraren van vandaag zijn eerder wel dan geen socialisten.
Volgens Hayek is dit niet omdat socialisten intelligenter zijn, maar omdat
er onder de slimste mensen veel meer socialisten zijn [dan niet-socialisten] die zich inzetten voor intellectuele bezigheden die hen in de moderne samenleving een zekere invloed geven op de publieke opinie. Het socialistische gedachtegoed is grotendeels door zijn visionaire karakter aantrekkelijk voor jonge mensen. De echte intellectueel is, door zijn hele houding, niet geïnteresseerd in technische details of praktische problemen. Wat aantrekkelijk is voor hem zijn de achterliggende visies.
Het kan zo zijn dat, omdat een vrije maatschappij zoals wij die kennen al de krachten in zich draagt die hem kunnen vernietigen, dat we zodra we de vrijheid bereiken, we die vanzelfsprekend niet meer waarderen, en dat de vrije ontwikkeling van ideeën die aan de basis staan van een vrije samenleving uiteindelijk zal leiden tot de vernietiging van de fundamenten [van een vrije samenleving]. Betekent dit dat vrijheid alleen wordt gewaardeerd als het verloren dreigt te gaan, dat de wereld door een donkere fase van socialistisch totalitarisme moet gaan voordat de brengers van vrijheid opnieuw kracht kunnen verzamelen? Als we een dergelijke ontwikkeling willen voorkomen, moeten we een nieuw liberaal programma opstellen dat tot de verbeelding spreekt. We moeten de bouw van een vrije samenleving weer een intellectueel avontuur maken, een moedige daad maken.
In zijn boek Modern Culture legt Roger Scruton de voortdurende aantrekkingskracht van de linkse ideologie uit op deze manier:
De marxistische theorie is een vorm van economisch determinisme, die te herkennen is aan de overtuiging dat grote veranderingen in de economische betrekkingen alleen revolutionair kunnen zijn, door een gewelddadige omverwerping van de oude orde, en een ineenstorting van de politieke 'superstructuur', die was gebouwd [op de oude orde]. De theorie is vrijwel zeker niet waar: toch is er iets aan het marxistische beeld dat, bij verlichte mensen, de wil om te geloven aanwakkert. Door cultuur uit te leggen als een bijproduct van materiële krachten benadrukt Marx de stelling uit de Verlichting dat deze materiële krachten de enige krachten zijn die er zijn. De oude cultuur, met zijn goden en tradities en autoriteiten, lijkt dan op een web van illusies - 'de opium voor het volk', die hun honger stilt. [21]
Vandaar dat, volgens Scruton, in de nasleep van de Verlichting,
er niet alleen een reactie kwam zoals van Burke en Herder, en verfraaid door de romantici, maar ook het compenserende cynisme tegenover het idee van cultuur. Het werd normaal om cultuur van buitenaf te bezien: niet als een manier van denken die onze morele erfenis van binnenuit definieert, maar als een uitgebreide vermomming waarin kunstmatige bevoegdheden zichzelf aandienen als natuurlijke rechten. [oftewel, dat cultuur niet ingebakken zit, maar opgedrongen wordt door de leiders om je meteen ook regeltjes op te leggen. Zie bijvoorbeeld hoe Mohammed zijn 'culturele regeltjes' liet vastleggen in sharia en die dan weer opdrong aan mensen]. Dankzij Marx zijn de theorieën die cultuur ontmaskeren een onderdeel geworden van de cultuur. En deze theorieën hebben de structuur die ontwikkeld is door Marx: zij identificeren macht als de werkelijkheid, en cultuur als het masker, ze voorspellen ook dat de toekomst 'bevrijd' zal worden van de leugens die zijn gesponnen door onze onderdrukkers.
Het is opvallend om te zien dat dit precies het thema is van auteur Dan Brown's grote internationale bestseller The Da Vinci Code uit 2003, die naar het schijnt een van de tien best verkochte boeken aller tijden is. Naast het feit dat het een eenvoudige thriller is, beweert de roman dat de hele moderne geschiedenis van het christendom een samenzwering van de kerk is als dekmantel voor de waarheid over Jezus en zijn huwelijk met Maria Magdalena.
Australische schrijver Keith Windschuttle, een voormalig marxist, wordt moe van dat anti-Westerse denken dat de academische wereld doordringt:
In de afgelopen dertig jaar, en nog langer terug, hebben veel van de leidende opiniemakers in onze universiteiten, de media en de kunsten [onze] Westerse cultuur beschouwd als, op zijn best gezegd, iets om ons voor te schamen, of in het slechtste geval, iets dat moet worden bestreden. De wetenschappelijke kennis die het Westen heeft is gewoon een van de vele "manieren van weten". [22]
Cultureel relativisme beweert dat er geen absolute normen zijn voor de beoordeling van de menselijke cultuur. Vandaar dat alle culturen dienen te worden beschouwd als gelijk, maar toch verschillend. Deze roep om acceptatie en openheid van geest is niet inclusief de Westerse cultuur zelf, want daarvan wordt de geschiedenis beschouwd als weinig meer dan een misdaad tegen de rest van de mensheid. Het Westen mag andere culturen niet beoordelen, maar moet zijn eigen wel veroordelen.
[Windschuttle] spoort ons aan om ons te herinneren hoe uniek een aantal elementen van onze cultuur zijn:
De concepten van vrij onderzoek en vrije meningsuiting en het recht om diepgewortelde overtuigingen te bekritiseren zijn dingen die we zo als vanzelfsprekend zien dat ze bijna deel uitmaken van de lucht die we inademen. We moeten ze herkennen als duidelijk Westerse fenomenen. Ze zijn nooit opgekomen in de confucianistische of hindoe-cultuur. Maar zonder dit concept zou de wereld niet zijn zoals het nu is. Er zouden geen Copernicus, Galilei, Newton of Darwin zijn geweest.
De herschrijving van de Westerse geschiedenis is zo slecht dat er zelfs van toneelschrijver William Shakespeare gezegd wordt dat hij stiekem moslim was. "Shakespeare zou van het soefisme hebben genoten", zei de islamitische geleerde Martin Lings, zelf een soefi moslim. Volgens The Guardian beweerde Lings tijdens een lezing van het International Shakespeare Globe Fellowship, gehouden in Shakespeares eigen Globe Theatre in Londen, dat Shakespeares "werk lijkt op de leer van de islamitische soefi sekte". Lings sprak tijdens de Islam Awareness Week.
"Het is onmogelijk dat Shakespeare een moslim is geweest", zei David N. Beauregard, een Shakespeare-geleerde en mederedacteur van Shakespeare and the Culture of Christianity in Early Modern England. Shakespeare "hield er wat betreft cruciale verschillen in geloof toch rooms-katholieke overtuigingen op na". Beauregard merkt op dat "dit niet wil zeggen dat Shakespeare zich bezighield met het schrijven van religieus drama, maar alleen dat er een bepaalde religieuze traditie ten grondslag lag aan zijn werk".
Volgens Robert Spencer is "Shakespeare slechts de laatste paradigmatische figuur van de Westerse christelijke cultuur die nu opnieuw uitgevonden wordt op een moslimvriendelijke manier" [23]. Onlangs heeft het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken beweerd, zonder een spoor van bewijs, dat Christoffel Columbus (die feitelijk Ferdinand en Isabella prees toen ze de moslims uit Spanje gooiden in 1492, hetzelfde jaar als zijn eerste bezoek aan Amerika) op zijn reizen geholpen zou zijn door een islamitische navigator. "De toestand van het Amerikaanse onderwijs is tegenwoordig zo somber dat leraren zelf slecht zijn uitgerust om deze historische fantasieën tegen te gaan".
Het blog Gates of Vienna citeerde een rapport van de Amerikaanse Raad van Toezicht en Alumni (ACTA) op Amerikaanse universiteiten. Hun onderzoek onthulde dat er
een opmerkelijke uniformiteit was van politieke houding en pedagogische aanpak. In de faculteiten geestes- en sociale wetenschappen worden dezelfde problemen steeds opnieuw herhaald, ongeacht het vakgebied. In cursussen over literatuur, filosofie en geschiedenis; sociologie, antropologie, en godsdienstwetenschappen; vrouwenstudies, Amerikaanse studies, [...] ze zijn steeds gericht op een vaste lijst van onderwerpen: ras, klasse, geslacht, seksuele geaardheid, en de 'sociale constructie van identiteit', de globalisering, het kapitalisme en de Amerikaanse 'hegemonie', de alomtegenwoordigheid van onderdrukking en de vernietiging van het milieu. [24]
In les na les wordt in principe dezelfde boodschap herhaald, in termen die voor een academische 'buitenstaander' vaak zo goed als onverstaanbaar lijken. Kort gezegd is de boodschap dat de gevestigde orde, het patriarchale, racistische, hegemonistische, en kapitalistische, worden moet 'ondervraagd' en 'bekritiseerd', om theorieën te vormen voor een sociale transformatie die algemeen als noodzakelijk en waardevol wordt beschouwd. Verschillen tussen disciplines beginnen te verdwijnen. Cursussen in die schijnbaar afzonderlijke vakgebieden als bijvoorbeeld literatuur, sociologie en vrouwenstudies zijn spiegelbeelden van elkaar geworden.
Schrijfster Charlotte Allen gaf commentaar op hoe de universitair voorzitter van Harvard, Lawrence Summers, een storm aan kritiek veroorzaakte door in een toespraak te zeggen dat aangeboren verschillen tussen mannen en vrouwen iets te maken hebben met het feit dat mannen meer plaatsen als topwetenschappers hebben dan vrouwen [25]. Summers kondigde in 2006 zijn voornemen aan om af te treden aan het einde van het schooljaar, deels als gevolg van de druk die werd veroorzaakt door deze toespraak.
[U]it een essay dat Summers heeft aangehaald blijkt dat terwijl vrouwen over het algemeen net zo slim zijn als mannen, er beduidend minder vrouwen dan mannen zijn bij de allerhoogste niveaus van intelligentie die het wetenschappelijk genie produceren. [Zelfs als je geen kei bent in wetenschappelijk onderzoek] vertelt je gezonde verstand je dat de heer Summers wel gelijk moet hebben. Onlangs diende de Harvardse Faculteit der Kunsten en Wetenschappen een motie van wantrouwen in tegen Summers. Zou het niet beter zijn om openlijk te praten over de sterke en zwakke punten van mannen en vrouwen?
Ja, mevrouw Allen, dat zou inderdaad zo zijn. Zelfs als Summers verkeerd kan hebben gezeten hiermee, is het gevaarlijk om een weg in te slaan waar belangrijke kwesties helemaal niet besproken mogen worden. Een van de kenmerken van de Westerse beschaving is dat we gretig vragen stellen over van alles. Politieke Correctheid (PC) is dus anti-Westers, zowel in vorm als in functie. Hier moet bij gezegd worden dat in dit geval de feministen de voorhoede waren van de PC, dezelfde ideologie die onze universiteiten heeft verblind voor de islamitische dreiging.
Erger nog, we weten dat andere feministen in de academische wereld beweren dat de sluier, of zelfs de boerka, staan voor 'een alternatief feminisme'. Dr. Wairimu Njambi is een assistent-professor in Vrouwenstudies aan de Florida Atlantic University. Een groot deel van haar beurs en onderzoek is eraan gewijd mensen te overtuigen van het idee dat de wrede praktijk van vrouwelijke genitale verminking (VGV, vrouwenbesnijdenis) eigenlijk een overwinning is voor feminisme en dat het hatelijk is om iets anders te zeggen. Volgens Njambi "draagt de discussie tegen VGV een kolonialistische aanname uit door te stellen dat het Westerse beeld van een 'normaal' lichaam en seksualiteit overal zou moeten gelden".
Toch zijn er kleine groepen die weerstand bieden. Professor Sigurd Skirbekk aan de Universiteit van Oslo trekt veel van de aannames die de basis vormen van het Westerse immigratiebeleid in twijfel [26]. Een van deze is het idee dat rijke landen verplicht zijn tot het verwelkomen van alle mensen uit andere landen die lijden, hetzij door natuurrampen, politieke onderdrukking of overbevolking. Volgens hem kunnen we het nooit als moreel beschouwen van de culturele, politieke en religieuze elites van deze landen dat ze hun bevolking ongeremd laten groeien en dan hun overtollige bevolking maar naar andere landen sturen.
Skirbekk wijst erop dat de Europese landen eerder de Duitsers hebben afgewezen toen ze het argument van Lebensraum gebruikten als een motivatie voor hun buitenlands beleid. We moeten nu hetzelfde doen als andere landen het argument opvoeren dat zij te weinig ruimte hebben voor hun bevolking. Volgens hem is er volop literatuur bekend over de ecologische problemen waar de wereld in deze eeuw mee geconfronteerd zal worden. Het is op de lange termijn geen duurzaam alternatief om een te liberaal immigratiebeleid aan te houden en ondertussen te weigeren om dergelijke onaangename morele kwesties aan te pakken. Wij zullen dan de lastige dilemma's alleen maar doorschuiven naar de toekomstige generaties.
In Denemarken concludeert taalkundige Tina Magaard dat islamitische teksten veel meer terreur en vechten aanmoedigen dan de oorspronkelijke teksten van andere religies [27]. Ze heeft een doctoraat in de tekstuele analyse en Interculturele Communicatie aan het instituut Sorbonne in Parijs, en heeft drie jaar besteed aan een onderzoeksproject waarin ze de oorspronkelijke teksten van tien religies vergeleek.
De teksten in de islam onderscheiden zich van de teksten van andere religies door het in een grotere mate stimuleren van geweld en agressie tegen mensen met een andere religieuze overtuigingen. Er zijn ook simpelweg oproepen tot terreur. Dit is al lange tijd een taboe in het onderzoek naar de islam, maar het is een feit waar we mee om moeten gaan.
Bovendien zijn er honderden oproepen in de Koran voor het bevechten van mensen van andere godsdiensten. "Als het juist is dat veel moslims de Koran zien als het letterlijke woord van God, dat niet anders kan worden geïnterpreteerd of geformuleerd, dan hebben we een probleem. Het staat buiten kijf dat de teksten terreur en geweld aanmoedigen. Vervolgens moet het redelijk zijn dat we moslims vragen hoe ze zelf tegen de tekst aankijken, of ze het lezen zoals het er staat", zegt Magaard.
De voorbeelden van Skirbekk, Magaard en anderen zijn inderdaad bemoedigend, maar niet genoeg in aantal om het algemene beeld van de Westerse academici te veranderen dat grotendeels verlamd is door politieke correctheid en anti-Westerse sentimenten.
Schrijver Mark Steyn merkt op:
in de echte wereld lijkt het echte succesverhaal van de mondialisering van de jaren 1990 te zijn dat de ideologie van een relatief obscuur deel van de planeet is geëxporteerd naar het hart van elke Westerse stad. Robert D. Kaplan van de Atlantic Monthly schreef over de ineenstorting van landen zoals Somalië, en verwees naar de "burgers" van dergelijke "staten" als "opnieuw primitief geworden mens" [28].
Als mensen geboren in Toronto vragen om onthoofding, als mensen die geboren en getogen zijn in Yorkshire met de fish 'n' chips en cricket en slechte Engels popmuziek zichzelf opblazen in de Londonse metro, lijkt het erop dat het fenomeen van het "opnieuw primitief geworden mens" met succes is geëxporteerd over de hele planeet. Het is de omgekeerde globalisering: de ziekelijke leer van de meest afgelegen gaten hebben nu uitwassen in elke Westerse stad.
Het is mogelijk om hier een verband te zien. Terwijl multiculturalisme een ideologisch stammengevoel verspreidt in onze universiteiten, verspreidt het fysieke stammengevoel zich in onze grote steden. Aangezien alle culturen gelijk zijn, hoeft de Westerse beschaving niet behouden te worden en onze wet niet gehandhaafd.
Het is waar dat we nooit helemaal kunnen komen tot het ideaal van objectieve waarheid, want we zijn allemaal min of meer gekleurd in ons denken door onze persoonlijke ervaringen en onze vooroordelen. Maar dit betekent niet dat we die idealen moeten verlaten. Dat is wat er in de afgelopen decennia gebeurd is. Onze colleges proberen niet eens meer om naar waarheid te zoeken, ze hebben besloten dat er überhaupt niet zoiets bestaat als 'waarheid', maar alleen verschillende meningen en culturen, allemaal even waardevol. Behalve de Westerse cultuur, want die is automatisch slecht en moet worden afgebroken en 'gedeconstrueerd'. Westerse universiteiten zijn van de Eeuw van de Rationaliteit overgegaan op de Eeuw van Deconstructie.
Terwijl er aan de Chinese, Indische, Koreaanse en andere Aziatische universiteiten elk jaar miljoenen gemotiveerde ingenieurs en wetenschappers afstuderen, zijn de Westerse universiteiten teruggebracht tot kleine hippie-fabrieken, die leren over de verdorvenheid van het Westen en de zegeningen van de barbarij. Dit zal op de lange termijn een serieus probleem vormen voor de economische concurrentiekracht van Westerse landen. Dat is slecht, maar het is wel de minste van onze zorgen. Veel erger dan niet kunnen concurreren met de niet-islamitische Aziaten is niet inzien welke dreiging er komt van moslimlanden die ons willen onderwerpen en onze beschaving willen uitroeien. Dat is een grote mislukking waar we niet mee kunnen leven. En dat zullen we waarschijnlijk ook niet kunnen blijven doen, tenzij we met het probleem om leren gaan.
Bronnen:
1. http://www.brusselsjournal.com/node/849
2. http://www.brusselsjournal.com/node/1155
3. http://www.brusselsjournal.com/node/1145
4. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/006260.php
5. http://www.arabnews.com/?page=1§ion=0&article=62487&d=21&m=4&y=200
6. http://www.americanthinker.com/comments.php?comments_id=5418
7. http://frontpagemagazine.com/Articles/Printable.asp?ID=20490
8. http://amconmag.com/2005/2005_12_05/cover.html
9. http://www.shoebat.com/2012/08/27/infiltrated-republican-party-and-fox-news/
10. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=8263
11. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/009405.php
12. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/008907.php
13. http://www.geocities.com/martinkramerorg/IslamObscured.htm
14. http://www.campus-watch.org/article/id/773
15. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/008113.php
16. http://www.foreignaffairs.org/20060901facomment85501/john-mueller/is-there-still-a-terrorist-threat.html
17. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/004191.php
18. http://www.jihadwatch.org/archives/004791.php
19. http://www.brusselsjournal.com/node/840
20. http://www.secularislam.org/articles/debunking.htm
21. http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0826485448/brusselsjournal-20/ref=nosim
22. http://www.sydneyline.com/Adversary%20Culture.htm
23. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=15701
24. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/06/little-churchills-inhabiting-sterile.html
25. http://old.nationalreview.com/comment/allen200602231223.asp
26. http://folk.uio.no/sigurds/
27. http://fjordman.blogspot.com/2005/09/islam-is-most-warlike-religion.html
28. http://www.brusselsjournal.com/node/1142
29. http://52.068.4.309plusf24:KWimfhh436383717863??
Islam 101 is bedoeld om mensen beter bewust te maken van de basisprincipes van de islam en om de meer ingewijden deze feiten beter duidelijk te laten maken aan anderen. Dit met het doel om het volk meer begrip te laten krijgen van de islam en om de onjuistheid van de huidige beelden over islam aan te tonen.
Inhoudsopgave
De vijf zuilen van de islam gaan over de meest basale aspecten van religie. Het zijn:
De vijf zuilen zelf zeggen ons niet veel over het geloof, over wat een moslim moet geloven of hoe hij zich moet gedragen. De tweede tot en met de vijfde zuil - gebed, aalmoes, vasten, pelgrimstocht - zijn aspecten die veel religies ook hebben. De beslissendheid van het profeetschap van Mohammed is echter uniek aan de islam. Om de islam te begrijpen, en wat het is om een moslim te zijn, moeten we eerst Mohammed begrijpen en de openbaringen die hem door Allah zouden zijn gegeven, en waaruit de Koran bestaat.
Volgens de islamitische leer kwam de Koran van hoger hand als een reeks van openbaringen van Allah die door de aartsengel Gabriël werden gebracht aan de profeet Mohammed, die het vervolgens gedicteerd heeft aan zijn volgelingen. Mohammeds metgezellen onthielden fragmenten van de Koran en schreven ze op op van alles wat voorhanden was, en later, enkele jaren na de dood van Mohammed, werd dit in boekvorm verzameld onder het bewind van de derde kalief Uthman.
De Koran is ongeveer even lang als het Nieuwe Testament. Het omvat 114 Sura's (niet te verwarren met de Sira, dat betrekking heeft op de levensloop van de Profeet) van verschillende lengte; die Sura's kunnen worden beschouwd als hoofdstukken. Volgens de islamitische doctrine was het rond 610 na Christus in een grot in de buurt van de stad Mekka (nu in het zuidwesten van Saoedi-Arabië) dat Mohammed via de aartsengel Gabriël de eerste openbaring ontving van Allah. De openbaring legde Mohammed alleen maar op om te "herhalen" of "voor te lezen" (Sura 96), want de woorden die hij opgedragen werd om uit te spreken waren niet zijn eigen maar die van Allah. In de komende pakweg twaalf jaar in Mekka kreeg Mohammed andere openbaringen, die een boodschap vormden voor de inwoners van de stad om af te zien van hun heidense gebruiken en in plaats daarvan de ene Allah te aanbidden.
Toen hij in Mekka was, vertoonde Mohammed veel respect voor het monotheïsme van de christelijke en joodse inwoners, maar hij veroordeelde het heidendom (voor het grootste deel). Want inderdaad, de Allah van de Koran beweerde dezelfde God te zijn die werd aanbeden door joden en christenen, die zich nu zelf had geopenbaard aan het Arabische volk door zijn gekozen boodschapper, Mohammed. De koranische openbaringen kwamen pas later in de carrière van Mohammed, nadat hij en de eerste moslims Mekka hadden verlaten voor de stad Medina, en dat heeft de islam veranderd van een relatief goedaardige vorm van monotheïsme in een uitbreidingszuchtige, militair-politieke ideologie die tot op de dag van vandaag nog doorgaat.
De orthodoxe islam aanvaardt niet dat een versie van de Koran in een andere taal een 'vertaling' is op de manier waarop bijvoorbeeld de King James Bijbel een vertaling is van de oorspronkelijke Hebreeuwse en Griekse geschriften. Islamitische apologeten maken, om kritiek af te wenden, vaak het punt dat alleen Arabische lezers de Koran kunnen begrijpen. Maar Arabisch is een taal als elke andere en volledig geschikt om uit te vertalen. De meeste moslims kunnen helemaal geen Arabisch lezen. In de onderstaande analyse maken we gebruik van een vertaling van de Koran door twee moslimgeleerden, die hiervoor goed kan worden gebruikt. Alle uitleg in de tekst is die van de vertalers, behalve mijn tussenvoegingen die in accolades staan: {}.
In de islam wordt Mohammed beschouwd als 'al-insan al-kamil' (de 'ideale man'). Mohammed wordt op geen enkele wijze als goddelijk beschouwd, noch wordt hij aanbeden (het is niet toegestaan om Mohammed af te beelden want dit zou afgoderij stimuleren), maar hij is het perfecte voorbeeld voor alle moslims in hoe ze zich horen te gedragen. Het is door middel van persoonlijke leer van Mohammed en zijn acties - die deel uitmaken van de "Levenswijze van de Profeet", de Sunnah - dat moslims onderscheiden wat goed en heilig leven is. Details over de Profeet - hoe hij leefde, wat hij deed, wat hij buiten de Koran om zei, zijn persoonlijke gewoonten - zijn onmisbare kennis voor elke gelovige moslim.
Onze kennis van de Sunnah komt vooral voort uit de Hadiths, de ('verslagen') over het leven van Mohammed, die mondeling werden doorverteld tot ze in de 8e eeuw na Christus werden opgeschreven, zo'n honderd jaar na de dood van Mohammed. De Hadiths zijn de belangrijkste verzameling islamitische teksten na de Koran, ze zijn in feite een verzameling van anekdotes over het leven van Mohammed waarvan men vermoed dat ze zijn ontstaan bij degenen die hem persoonlijk kenden. Er zijn duizenden en duizenden Hadiths, sommige van meerdere pagina's, sommige amper een paar regels lang. Toen de Hadiths voor het eerst werden opgeschreven, in de 8e eeuw na Christus, werd het duidelijk dat veel ervan nep waren. De vroege moslimgeleerden van de Hadith hebben heel veel werk verzet om te proberen te bepalen welke Hadiths echt waren en welke twijfelachtig waren.
De Hadiths [die ik hier citeer] komen uitsluitend van de meest betrouwbare en gezaghebbende verzameling, Sahih Al-Bukhari, die door alle scholen van islamitische geleerdheid erkend wordt als echt, die is vertaald door een moslimgeleerde en die kan hier worden gevonden. De verschillende vertalingen van de Hadiths variëren in hun verdeling van volume (deel), boek, en nummer (vers), maar de inhoud is hetzelfde. Bij elke Hadith wordt de bibliografische informatie eerst vermeld, en daarna komt de naam van de initiatiefnemer van de Hadith (over het algemeen iemand die Mohammed persoonlijk kende), en vervolgens de inhoud zelf. Terwijl de absolute authenticiteit van zelfs een 'echte' Hadith nauwelijks te garanderen is, worden ze binnen een islamitische context toch geaccepteerd als waarheid.
Omdat Mohammed zelf het toonbeeld van de moraliteit is, worden zijn daden niet beoordeeld volgens een onafhankelijke morele standaard, maar zijn die daden eerder een voorbeeld van wat de norm voor moslims is.
Volume 7, Boek 62, Vers 88; Verteld door Ursa: De profeet tekende het (huwelijkscontract) met Aisha toen ze zes jaar oud was en consumeerde zijn huwelijk met haar toen ze negen jaar oud was en zij bleef bij hem gedurende negen jaren (dat wil zeggen tot zijn dood).
Volume 8, Boek 82, Vers 795; Verteld door Anas: De Profeet hakte de handen en voeten af van de mannen die behoren tot de stam van Uraina en schroeide (hun bloedende ledematen) niet dicht totdat ze stierven.
Volume 2, Boek 23, Vers 413; Verteld door Abdullah bin 'Umar: De joden {van Medina} brachten een man en een vrouw van hun stam bij de Profeet die zich schuldig hadden gemaakt aan illegale seksuele gemeenschap (overspel). Hij beval dat ze beiden werden gestenigd (tot de dood) bij de plaats naast de moskee waar men begrafenisgebeden uitsprak.
Volume 9, Boek 84, Vers 57, Verteld door Ikrima: Sommige Zanadiqa (atheïsten) werden naar Ali {de vierde kalief} gebracht en hij liet ze verbranden. Het nieuws van deze gebeurtenis bereikte Ibn 'Abbas, die zei: "Als ik in zijn plaats was geweest, zou ik ze niet verbrand hebben, aangezien Allah's apostel dat heeft verboden door te zeggen: 'Straf niemand met Allah's bestraffing (vuur)'. Ik zou hen gedood hebben volgens deze uitspraak van Allah's apostel: 'Als iemand afvalt van zijn islamitische religie, dood hem' ".
Volume 1, Boek 2, Vers 25, Verteld door Abu Hoeraira: Allah's apostel werd gevraagd: "Wat is het beste dat je kunt doen?" Hij antwoordde: "Geloven in Allah en Zijn boodschapper (Mohammed)". De vragensteller vroeg toen:" Wat is daarna het beste (van het goede)?" Hij antwoordde: "deelnemen aan de jihad (religieuze gevechten) omwille van Allah".
In de islam is er geen 'natuurlijk' gevoel voor moraal of rechtvaardigheid dat belangrijker is dan de specifieke voorbeelden en voorschriften in de Koran en de Sunnah. Omdat Mohammed wordt beschouwd als de laatste profeet van Allah en de Koran als de eeuwige, onveranderlijke woorden van Allah zelf, is er ook geen evoluerende moraal die het toelaat dat de islamitische moraal aangepast kan worden of geïntegreerd met stukken uit andere bronnen. Het hele islamitische morele universum gaat alleen maar uit van het leven en de leer van Mohammed.
Naast de betrouwbare Hadiths komt een verdere bron van geaccepteerde kennis over Mohammed uit de Sira ('Leven') van de Profeet, die in de 8e eeuw na Christus is samengesteld door een van de grote geleerden van de islam, Mohammed bin Ishaq.
De profetische carrière van Mohammed is duidelijk verdeeld in twee segmenten: het eerste in Mekka, waar hij er veertien jaar aan werkte om mensen te bekeren tot de islam, en later in de stad Medina (De Stad van de Apostel van God), waar hij een machtige politieke en militaire leider werd. In Mekka zien we een quasi-bijbelse figuur die berouw en liefde predikt, en wordt lastiggevallen en verworpen door de mensen om hem heen. Later, in Medina, zien we een bekwaam commandant en strateeg die systematisch iedereen die tegen hem is verovert en doodt. Het zijn de latere jaren van het leven van Mohammed, van 622 na Christus tot zijn dood in 632, die zelden worden besproken in beleefd gezelschap. In 622, toen de profeet al meer dan vijftig jaar oud was, maakten hij en zijn volgelingen de Hijra (emigratie of vlucht) van Mekka naar de oase van Yathrib ongeveer 200 mijl naar het noorden - dit werd later omgedoopt tot Medina. Het nieuwe monotheïsme van Mohammed had de heidense leiders van Mekka boos gemaakt, en de vlucht naar Medina was waarschijnlijk het gevolg van een aanslag op Mohammeds leven. Mohammed had afgezanten naar Medina gestuurd om zijn welkom te garanderen. Hij werd geaccepteerd door de stammen van Medina als de leider van de moslims en als scheidsrechter bij ruzies tussen stammen.
Kort voor Mohammed wegvluchtte voor de vijandigheid van Mekka, had een nieuwe groep islamitische bekeerlingen trouw aan hem gezworen op een heuvel buiten Mekka die Aqaba heet. Ishaq beschrijft hier in de Sira het belang van deze gebeurtenis:
Sira, p 208: Toen God zijn apostel toestemming gaf om te vechten, bevatte de tweede {eed van trouw bij} Aqaba voorwaarden met betrekking tot oorlog, wat niet in de eerste daad van trouw stond. Nu hebben zij {Mohammeds volgelingen} zich verbonden aan de oorlog tegen alles en iedereen voor God en zijn apostel, terwijl hij hen voor trouwe dienst dus de beloning van het paradijs beloofde.
Het is duidelijk dat de ontluikende religie van Mohammed op dit punt een belangrijke verandering onderging. De geleerde Ishaq wil zijn (moslim) lezers duidelijk op het hart drukken dat de islam tijdens zijn vroege jaren een relatief tolerant geloof was dat "beledigingen zou verdragen en de onwetenden vergeven", maar dat Allah al snel van moslims verwachtte "om tegen alles en iedereen oorlog te voeren voor God en zijn apostel". De Islamitische kalender getuigt van het uiterste belang van de Hijra door het eerste kalenderjaar aan de duiden met die gebeurtenis. Het jaar van de Hijra, 622 na Christus, wordt beschouwd als belangrijker dan het jaar van de geboorte van Mohammed of diens dood of die van de eerste koranische openbaring, dit omdat de islam in de eerste plaats een politiek-militaire onderneming is. Het was pas toen Mohammed Mekka verliet met zijn paramilitaire groep dat de islam zijn juiste politiek-militaire inslag kreeg. De jaren van de islamitische kalender (die maanmaanden gebruikt) zijn aangeduid in het Engels als "AH" of "After Hijra" ["Na Hijra"].
De slag van Badr was de eerste belangrijke opdracht die de profeet uitvoerde. Toen hij zich in Medina vestigde na de Hijra, begon Mohammed met een reeks razzia's (overvallen) op karavanen van de Mekkaanse Quraish-stam op de route naar Syrië.
Volume 5, Boek 59, Vers 287, Verteld door Kab bin Malik: De apostel was naar de karavanen van de Quraish gegaan om hen te verslaan, maar Allah deed hen (dat wil zeggen de moslims) hun vijand onverwacht verslaan (zonder enig voorafgaand incident).
Volume 5, Boek 59, Vers 289, Verteld door Ibn Abbas: Op de dag van de slag bij Badr zei de profeet: "O Allah! Ik roep u aan om uw Verbond en Belofte (te vervullen). O Allah! Als het uw Wil is dat niemand u zou moeten aanbidden (geeft u dan de overwinning aan de heidenen)". Toen pakte Abu Bakr hem bij de hand en zei: "Dit is voldoende voor jou". De Profeet kwam naar buiten en zei: "Hun leger zal op de vlucht worden gejaagd en zij zullen hun rug tonen". (54:45)
Toen hij na de slag terugkeerde naar Medina, waarschuwde Mohammed de daar wonende joodse stam van Qaynuqa om te bekeren tot de islam of een soortgelijk lot te krijgen als de Quraish (3:12-13). De Qaynuqa stemden ermee in om Medina te verlaten zolang ze hun eigendommen mochten houden, en dat stond Mohammed toe. Na de verbanning van de Bani Qaynuqa richtte Mohammed zich tot individuen in Medina waarvan hij dacht dat ze verraderlijk hadden gehandeld. De profeet lijkt een bijzonder erge hekel te hebben gehad aan de vele dichters die zijn nieuwe godsdienst en zijn aanspraak op profeetschap belachelijk maakten - een thema dat we vandaag de dag duidelijk zien aan de gewelddadige reacties van moslims op een of andere zogenaamde bespotting van de Islam. Bij het nemen van maatregelen tegen zijn tegenstanders was 'de ideale man' het eeuwige voorbeeld voor de manier waarop moslims moeten omgaan met tegenstanders van hun religie.
Sira, p 367: Toen maakte hij {Kab bin al-Ashraf} liefdesverzen van een beledigende aard over de moslimvrouwen. De apostel zei: "Wie zal mij verlossen van Ibn al-Ashraf?" Mohammed bin Maslama, broer van de Bani Abdul-Ashhal, zei: "Ik zal met hem afrekenen voor u, O Apostel van God, ik zal hem doden". Hij zei: "Doe dat als je kunt". "Het enige dat je taak is, is dat je het zult proberen" {zei de Profeet tegen Mohammed bin Maslama}. Hij zei: "O boodschapper van God, we zullen dan leugens moeten vertellen". Hij {de Profeet} antwoordde: "Zeg wat je wilt, want het staat je vrij voor deze zaak".
Volume 4, Boek 52, Vers 270, Verteld door Djabir bin Abdullah: De Profeet zei: "Wie is bereid om Kab bin Al-Ashraf, die Allah en Zijn boodschapper echt heeft gekwetst, te doden?" Mohammed bin Maslama zei: "O Allah's Apostel! Wilt u dat ik hem zal doden?" Hij antwoordde bevestigend. Dus Mohammed bin Maslama ging naar hem (dwz Kab) toe en zei: "Deze persoon (de Profeet) heeft ons een taak gegeven en vroeg onze inzet voor het goede doel". Kab antwoordde: "Bij Allah, je zult hem nog een keer moe worden". Mohammed zei tegen hem: "We hebben hem gevolgd, dus wel zullen hem niet verlaten totdat we het einde van zijn leven zien". Mohammed bin Maslama ging op deze manier door met praten totdat hij de kans kreeg om hem te doden.
Een aanzienlijk deel van de Sira is gewijd aan poëzie samengesteld door volgelingen van Mohammed en zijn vijanden in retorische duels, die duels op het slagveld weerspiegelden. Er lijkt een informele wedstrijd te zijn geweest in jezelf, je stam en je God verheerlijken terwijl je je tegenstander belachelijk maakt op een welbespraakte en onvergetelijke manier. Kab bin Malik, een van de moordenaars van zijn broer, Kab bin al-Ashraf, heeft dit samengesteld:
Sira, p 368: Kab bin Malik zei: Van hen bleef Kab daar uitgestrekt op de grond liggen. (Na zijn val werd {de joodse stam van} al-Nadir vernederd). Met het zwaard in de hand hakten we hem neer. In opdracht van Mohammed toen hij heimelijk bij nacht de broer van Kab naar Kab stuurde. Hij misleidde hem en doodde hem met een list; Mahmud was betrouwbaar en dapper.
De Mekkaanse Quraish hergroepeerden zich voor een aanval op de moslims in Medina. Mohammed merkte dat het Mekkaanse leger hem aan zou komen vallen en zette zijn strijdkrachten op een klein heuveltje ten noorden van Medina genaamd Uhud, waar de daaropvolgende veldslag plaatsvond.
Volume 5, Boek 59, Vers 377, Verteld door Jabir bin Abdullah: Op de dag van de slag van Uhud kwam er een man naar de Profeet en zei: "Kunt u me vertellen waar ik naartoe zal gaan als ik martelaar word?" De Profeet antwoordde: "Naar het Paradijs". De man gooide de paar dadels die hij in zijn hand droeg weg, en hij streed door tot hij martelaar werd.
Volume 5, Boek 59, Vers 375, Verteld door Al-Bara: toen we de vijand confronteerden, namen ze de benen tot ik hun vrouwen in de richting van de berg zag rennen, die hun kleren optilden van hun benen, en hun enkelbanden lieten zien. De moslims begonnen te zeggen: "De buit, de buit!" Abdullah bin Jubair zei: "De Profeet heeft een vaste belofte van mij gekregen om deze plek niet te verlaten". Maar zijn metgezellen weigerden (te blijven). Dus toen zij weigerden (om daar te blijven), maakte (Allah) hen in de war, zodat zij niet wisten waar ze heen gingen, en zij leden zeventig slachtoffers.
Hoewel Mohammed geen overwinning bij Uhud kreeg, was hij geenszins verslagen. Hij bleef plundertochten maken die een moslim niet alleen deugdzaam maakt in de ogen van Allah, maar die ook winstgevend waren. In een islamitische wereldbeeld is er geen verschil tussen rijkdom, macht en heiligheid. Jawel, als lid van het ware geloof is het logisch dat men ook de materiële genade van Allah moet genieten - zelfs als dat betekent dat je het gaat plunderen van ongelovigen.
Zoals Mohammed de joodse stam van Bani Qaynuqa had geneutraliseerd na Badr, wendde hij zich nu tot de Bani Nadir na Uhud. Volgens de Sira waarschuwde Allah Mohammed over een poging om hem te vermoorden, en de Profeet beval de moslims zich voor te bereiden op oorlog tegen de Bani Nadir. De Bani Nadir beloofden in ballingschap te gaan als Mohammed hen zou toestaan om hun spullen te houden. Mohammed stemde met deze voorwaarden in als ze hun harnassen achterlieten.
In 627 na Christus werd Mohammed geconfronteerd met de grootste uitdaging voor zijn nieuwe gemeenschap. In dat jaar maakten de Quraish van Mekka hun meest vastberaden aanval op de moslims in Medina zelf. Mohammed vond het niet wijs om hen in een veldslag te bevechten zoals bij Uhud, dus hij zocht beschutting in Medina, omdat die aan drie kanten was beschermd door lavastromen. De Mekkanen zouden uit noordwestelijke richting moeten aanvallen in een vallei tussen de stromen, en daar liet Mohammed een geul graven voor de verdediging van de stad.
Volume 4, Boek 52, Vers 208, Verteld door Anas: Op de dag (van de slag) van de Geul, zeiden de Ansar {nieuwe bekeerlingen tot de islam}: "Wij zijn degenen die aan Mohammed trouw gezworen hebben voor (de eeuwige) jihad zolang we leven". De profeet antwoordde ze: "O Allah! Er is geen leven, behalve het leven in het Hiernamaals. Dus eer de Ansar en emigranten {uit Mekka} met uw vrijgevigheid".
En Verteld door Mujashi: Mijn broer en ik kwamen bij de Profeet en ik vroeg hem om onze belofte van trouw te accepteren voor onze migratie. Hij zei: "Migratie is overleden met zijn mensen". Ik vroeg: "Waarvoor zult u dan de belofte van trouw accepteren van ons?" Hij zei: "Ik zal (de belofte) aannemen voor de islam en jihad".
De Mekkanen werden gehinderd door de geul en waren alleen in staat om kleine groepen strijders er overheen te sturen. Na enkele dagen trokken zij zich terug naar Mekka. Na zijn overwinning wendde Mohammed zich tot de derde joodse stam in Medina, de Bani Quraish. Waar de Bani Qaynuqa en Bani Nadir waren verbannen, zou het lot van de Bani Quraish aanzienlijk slechter zijn.
Sira, p 463-4: En zij {de stam van Quraish} gaven zich over, en de apostel sloot hen op in Medina in de wijk van al-Harith, een vrouw van Bani al-Najjar. Toen ging de apostel naar de markt van Medina en groef daar ook geulen in. Daarna liet hij hen halen en sloeg uit hun hoofden af in die loopgraven toen ze in groepjes naar hem werden gebracht. Onder hen was de vijand van Allah, Huyayy bin Akhtab en hun leider Kab bin Asad. Er waren al met al 600 of 700 mensen, hoewel sommigen het zelfs zo hoog schatten als 800 of 900. Toen ze in groepen werden meegenomen naar de apostel vroegen ze Kab wat hij dacht dat er met hen zou gebeuren. Hij antwoordde: "Zal je het nooit begrijpen? Zie je niet dat de omroeper nooit stopt en zij die weg zijn genomen niet terug komen? Bij Allah, het is de dood!" Dit ging door tot de apostel een einde maakte aan hen.
Zo vinden we het duidelijke voorbeeld dat uitlegt waarom moslimterroristen zo'n eigenaardige voorliefde hebben om hun slachtoffers te onthoofden: het is slechts nog zo'n voorbeeld geschonken door hun profeet.
Na nog een inval van de moslims, dit keer op een plaats genaamd Khaibar, "werden de vrouwen van Khaibar verdeeld onder de moslims", zoals de gebruikelijke praktijk was (Sira, p 511). De inval bij Khaibar was tegen de Bani Nadir geweest, die Mohammed eerder had verbannen uit Medina.
Sira, p 515: Kinana bin al-Rabi, die de schatbewaarder van Bani al-Nadir was, werd bij de apostel geroepen, die hem vroeg waar de schat was. Hij ontkende dat hij wist waar het was. Een jood kwam naar de apostel en zei dat hij Kinana elke ochtend vroeg had gezien bij een zekere ruïne. Toen de apostel tegen Kinana zei, "weet je dat als we uitvinden dat je [de schat] hebt, ik je zal vermoorden?" zei hij, ja. De apostel gaf het bevel om de ruïne uit te graven en een deel van de schat werd gevonden. Toen hij hem vroeg over de rest weigerde hij om het te geven, waardoor de apostel het bevel gaf aan al-Zubayr bin al-Awwam: "Martel hem totdat je uitvindt wat hij heeft", en zo ontstak die een vuur met vuursteen en staal op zijn borst totdat hij bijna dood was. Toen leverde de Apostel hem af bij Mohammed bin Maslama en die sloeg hem het hoofd af, uit wraak voor zijn broer Mahmud.
De grootste overwinning van Mohammed kwam in 632 na Christus, tien jaar nadat hij en zijn volgelingen waren gedwongen om te vluchten naar Medina. In dat jaar verzamelde hij een legermacht van zo'n tienduizend moslims en aanverwante stammen en viel Mekka aan. "De apostel had zijn commandanten opdracht gegeven om als zij in Mekka waren alleen te vechten tegen degenen die zich verzetten, met uitzondering van een klein aantal dat gedood moesten worden zelfs als ze werden gevonden onder de gordijnen van de Kaba" (Sira, p 550).
Volume 3, Boek 29, Vers 72, Verteld door Anas bin Malik: Allah's apostel kwam in het jaar van de verovering Mekka binnen met een Arabische helm op zijn hoofd, en toen de Profeet die af nam, kwam er een persoon naar hem toe en zei: "Ibn Khataal houdt de kleden van de Kaba vast (hij zocht toevlucht in de Kaba)". De Profeet zei: "Dood hem".
Na de verovering van Mekka schetste Mohammed de toekomst van zijn religie.
Volume 4, Boek 52, Vers 177, Verteld door Aboe Hoeraira: Allah's apostel zei: "Het Uur {van het Laatste Oordeel} zal niet komen totdat je de joden bevecht, en de steen waarachter een jood zich verstopt zal zeggen. 'O moslim! Een jood verstopt zich achter mij, dus dood hem'."
Volume 1, Boek 2, Vers 24, Verteld door Ibn 'Umar: Allah's apostel zei: "Mij is opgedragen (door Allah) om te vechten tegen de mensen totdat zij toegeven dat niemand anders het recht heeft om aanbeden te worden dan Allah, en dat Mohammed Allah's apostel is, en tot ze de gebeden perfect kunnen zeggen en de verplichte zakat geven, dus als ze dat uitvoeren, dan kunnen ze hun leven en eigendommen redden van mij onder de islamitische wetten, en vervolgens zal hun afrekening (Oordeel) worden gedaan door Allah".
Het is wegens zulke oorlogszuchtige uitspraken als deze dat islamitische geleerden de wereld verdelen in Dar al-Islam (het Huis van de Islam, dat wil zeggen, die naties die zich hebben onderworpen aan Allah) en Dar al-Harb (het Huis van Oorlog, dat wil zeggen, degenen die dat nog niet hebben gedaan). Het is deze deling waaruit de wereld bestond in de tijd van Mohammed, en waaronder het tegenwoordig nog leeft. Toen en nu is de boodschap van de islam aan de ongelovige wereld hetzelfde: onderwerpen of veroverd worden.
In tegenstelling tot veel religies heeft de islam een verplicht en zeer specifiek juridisch en politiek plan voor de samenleving, genaamd de sharia, wat ongeveer vertaald wordt als 'weg' of 'pad'. De voorschriften van de sharia zijn afgeleid van de geboden van de Koran en de Sunnah (de leer en de voorbeelden van Mohammed zoals gevonden in de betrouwbare Hadith en de Sira). Samen vormen de Koran en de Sunnah de doctrine van de sharia, namelijk de bouwtekening voor een goede islamitische samenleving. Omdat de sharia afkomstig is van de Koran en de Sunnah is hij niet optioneel. Sharia is de wettelijke code die Allah voorgeschreven heeft voor de gehele mensheid. De sharia te schenden of zijn gezag niet te aanvaarden is in opstand komen tegen Allah, en Allah's gelovigen zijn verplicht om dat te bestrijden.
Er is geen scheiding tussen het religieuze en het politieke in de islam; maar de islam en de sharia vormen een begrijpelijke methode om de maatschappij op elk niveau te organiseren. Hoewel het in theorie mogelijk is dat een islamitische samenleving verschillende uiterlijke vormen kan hebben - een gekozen overheidssysteem, een erfelijke monarchie, enz - is, ongeacht de uiterlijke structuur van de overheid, de sharia de voorgeschreven inhoud. Het is hierom dat de sharia in conflict is met alle vormen van overheid die niet zijn gebaseerd op de Koran en de Sunnah.
De voorschriften van de sharia kunnen worden verdeeld in twee delen:
Zoals men kan zien zijn er weinig aspecten van het leven waarop de sharia niet specifiek van toepassing is. Alles van je handen wassen tot opvoeding en belasting tot aan militair beleid toe valt onder de dictaten. Omdat de sharia afgeleid is van de Koran en de Sunnah is er enige ruimte voor interpretatie. Maar na bestudering van de islamitische bronnen (zie hierboven), is het duidelijk dat een daadwerkelijke toepassing van de sharia er heel anders uit zal zien dan iets dat in de Westerse zin ook maar lijkt op een vrije of open samenleving. De norm zal de steniging zijn van overspeligen, de executie van afvalligen en godslasteraars, onderdrukking van andere religies, en een verplichte vijandigheid tegenover niet-islamitische landen gekenmerkt door regelmatige oorlogvoering. Het lijkt daarom juist om de islam en de sharia-code dan te classificeren als een vorm van totalitarisme.
Jihad betekent letterlijk 'strijd'. Moslimapologeten wijzen er vaak op dat jihad strikt genomen niet 'heilige oorlog' betekent. Maar de vraag blijft wat voor soort 'strijd' wordt bedoeld: een innerlijke, geestelijke strijd tegen de lusten, of een uiterlijke, fysieke strijd.
Zoals altijd als men de islamitische leer over een bijzonder onderwerp probeert te zoeken, moet men kijken naar de Koran en de Sunnah. Uit deze bronnen (zie hierboven) is het duidelijk dat een moslim verplicht is om tegen een verscheidenheid van dingen te strijden: luiheid in het gebed, het nalaten om zakat te geven (aalmoezen), enz. Maar het is ook duidelijk dat een moslim wordt opgedragen om ook de fysieke strijd tegen de ongelovigen te vechten. De indrukwekkende militaire carrière van Mohammed getuigt van de centrale rol die militaire actie speelt in de islam.
Hieronder vindt u fragmenten uit Hasan Al-Banna's werk Jihad. In 1928 richtte Al-Banna de Moslimbroederschap op, die vandaag de dag de meest machtige organisatie in Egypte is na de overheid zelf. In deze verhandeling pleit Al-Banna duidelijk dat moslims de wapens op moeten pakken tegen de ongelovigen. Zoals hij zegt: "De verzen van de Koran en de Sunnah roepen mensen in het algemeen (met de meest welsprekende uitdrukking en de duidelijkste uitleg) op tot jihad, tot oorlog, om bij de strijdkrachten te gaan en alle vormen van land- en zeegevechten".
Alle moslims moeten meedoen aan jihad
Jihad is een verplichting van Allah voor elke moslim en kan niet worden genegeerd of ontweken. Allah heeft veel belang toegeschreven aan de jihad en heeft de beloning van de martelaren en de strijders van Zijn wegen prachtig gemaakt. Alleen zij die zo hebben gehandeld en die een voorbeeld hebben genomen aan de martelaren in de jihad kunnen met hen deze beloningen delen. Bovendien heeft Allah speciaal de mujahedin {degenen die jihad voeren} gezegend met bepaalde uitzonderlijke kwaliteiten, zowel geestelijk als praktisch, om hen ten goede te komen in deze wereld en het hiernamaals. Hun zuivere bloed is een symbool van de overwinning in deze wereld en het kenmerk van succes en geluk in het hiernamaals.
Maar degenen die alleen uitvluchten zoeken zijn gewaarschuwd voor extreem vreselijke straffen en Allah heeft hen met de meest ongelukkige namen beschreven. Hij heeft hen berispt voor hun lafheid en gebrek aan wilskracht, en haat hen voor hun zwakheid en afwezigheid. In deze wereld worden ze omringd door schande en in de dood zullen zij worden omringd door een vuur waar zij niet aan zullen ontkomen, al bezitten ze veel rijkdom. De zwakte van weigering en ontduiking van de jihad worden door Allah beschouwd als een van de grote zonden, en een van de zeven zonden die falen garanderen.
De islam houdt zich bezig met de kwestie van jihad en het inlijven en mobiliseren van de gehele ummah {de wereldwijde moslimgemeenschap} in één leger om de goede zaak te verdedigen met al zijn kracht, in plaats van alle andere oude of moderne systemen van leven toe te laten, religieus of burgerlijk. De verzen van de Koran en de Sunnah van Mohammed (VZMH {vrede zij met hem}) staan vol met al die nobele idealen en ze roepen mensen in het algemeen (met de meest welsprekende uitdrukking en de duidelijkste uitleg) op tot jihad, tot oorlog, om bij de strijdkrachten te gaan en alle vormen van land- en zeegevechten.
Hier biedt Al-Banna citaten uit de Koran en de betrouwbare Hadith die de noodzaak van de strijd voor de moslims aantonen. De citaten zijn vergelijkbaar met die die zijn opgenomen in "Islam 101" paragraaf 1b hierboven, en worden hier niet herhaald.
De Geleerden over Jihad
Ik heb zojuist enkele verzen uit de Koran en de nobele Hadith aan u gepresenteerd over het belang van de jihad. Nu wil ik een aantal adviezen aan u presenteren uit de jurisprudentie van de islamitische stromingen, waaronder een aantal hedendaagse autoriteiten, met betrekking tot de regels van de jihad en de noodzaak van paraatheid. Hieruit zullen we opmaken hoe ver de ummah is afgeweken van de gebruiken van de islam, zoals te zien is aan de consensus van de geleerden over de kwestie van de jihad.
De auteur van de Majma, al-Anhar fi Sharh Multaqal-Abhar, zei in zijn beschrijving van de regels van de jihad volgens de Hanafi school: "Jihad betekent taalkundig om je uiterste best te doen in woord en daad; in de Sharee'ah {sharia - de islamitische wet} betekent het de strijd tegen de ongelovigen, en het gaat om alle mogelijke inspanningen die nodig zijn om de macht van de vijanden van de islam te breken, waaronder ze te verslaan, hun rijkdom te plunderen, hun gebedshuizen te vernietigen en hun afgoden te breken. Dit betekent dat jihad ten uiterste streven is om de macht van de islam te verzekeren, bijvoorbeeld door het bestrijden van degenen die tegen u strijden, en van de dhimmis {niet-moslims die leven onder islamitische heerschappij} (als ze een van de voorwaarden van het vredesverdrag schenden) en van de afvalligen (die zijn de ergste van de ongelovigen, want zij geloofden niet meer nadat ze hun geloof hadden bevestigd).
Het is fard (verplicht) voor ons om te vechten tegen deze vijanden. De imam moet ten minste één of twee keer per jaar een militaire expeditie naar de Dar-al-Harb sturen {Huis van Oorlog - de niet-islamitische wereld}, en de mensen moeten hem steunen. Als sommige van de mensen voldoen aan de verplichting, worden de resterende mensen vrijgesteld van de verplichting. Als er niet aan deze fard kifayah (gemeenschappelijke verplichting) kan worden voldaan door die groep, dan ligt de verantwoordelijkheid bij de dichtstbijzijnde aangrenzende groep, en vervolgens de dichtstbijzijnde daarna enz., en als de fard kifayah niet vervuld kan worden behalve door alle mensen, het dan wordt een fard 'ayn (individuele verplichting), zoals dat iedereen verplicht is tot het gebed.
De wetenschappelijke mensen zijn het unaniem eens over dit onderwerp, zoals moet blijken, en dit is ongeacht of deze geleerden Mujtahideen of Muqalideen waren, en het is ongeacht of deze geleerden salaf (vroeg) of khalaf (laat) waren. Ze zijn het allemaal unaniem eens dat jihad een fard kifayah is, opgelegd aan de islamitische ummah, om de da'wah van de islam te verspreiden, en dat jihad een fard 'ayn is als een vijand moslimlanden aanvalt. Vandaag de dag, mijn broeder, zijn de moslims zoals u weet gedwongen om dienstbaar te zijn aan anderen en worden geregeerd door ongelovigen. Ons land is belegerd, en onze hurruma'at (persoonlijke bezittingen, respect, eer, waardigheid en privacy) geschonden. Onze vijanden hebben de macht over onze zaken, en de rituelen van onze din zijn onder hun bevoegdheid gevallen. En toch slagen de moslims er niet in om de verantwoordelijkheid van da'wah die op hun schouders ligt te vervullen. Vandaar dat het in deze situatie de plicht van elke moslim wordt om jihad te voeren. Hij moet zich mentaal en fysiek voorbereiden zodat wanneer de beslissing van Allah komt, hij klaar zal zijn.
Ik zou deze discussie niet af moeten ronden zonder aan u te vermelden dat de moslims, gedurende elke periode van hun geschiedenis (tot aan de huidige periode van onderdrukking waarin hun waardigheid verloren is gegaan) nooit de jihad hebben verlaten, noch zijn zij ooit nalatig geworden in hun prestaties, zelfs niet hun religieuze autoriteiten, mystici, ambachtslieden, enz. Ze waren allemaal altijd klaar en voorbereid. Abdullah ibn al Mubarak, bijvoorbeeld, was een zeer geleerd en vroom man, een vrijwilliger in de jihad voor het grootste deel van zijn leven, en Abdulwahid bin Zaid, een soefi en een vrome man, was hetzelfde. En in zijn tijd heeft Shaqiq al Balkhi, de sjeik van de sufi's, zijn leerlingen aangemoedigd in de richting van jihad.
Verwante onderwerpen betreffende jihad
Veel moslims denken vandaag de dag ten onrechte dat het bestrijden van een vijand jihad asghar (een mindere jihad) is en dat de strijd tegen het ego jihad akbar is (een grotere jihad). De volgende overlevering [Athar] wordt geciteerd als bewijs: "We zijn teruggekeerd van de kleine jihad te beginnen aan de grote jihad". Zij zeiden: "Wat is de grotere jihad?" Hij zei: "De jihad van het hart, of de jihad tegen je ego".
Deze vertelling wordt door sommigen gebruikt om het belang van gevechten teniet te doen, om alle voorbereidingen voor de strijd te ontmoedigen, en om enig aanbod van jihad in opdracht van Allah af te schrikken. Deze vertelling is geen sahih (betrouwbare traditie): De prominente Muhaddith Al Hafiz ibn Hajar al-Asqalani zei in de Tasdid al-Qaws:
Het is algemeen bekend en vaak herhaald, en was een gezegde van Ibrahim ibn' Abla.
Al Hafiz Al Iraqi zegt in de Takhrij Ahadith al-Ahya':
Al Bayhaqi heeft het doorgegeven via [onbetrouwbare bronnen over de autoriteit] van Jabir, en Al Khatib heeft dit geschreven in zijn geschiedenis van de autoriteit van Jabir.
Niettemin, zelfs als het een betrouwbare traditie is, zou het nooit rechtvaardigen om de jihad te verlaten, of de voorbereiding ervan om het grondgebied van de moslims te redden en te verdedigen tegen de aanvallen van de ongelovigen. Laat het bekend zijn dat dit verhaal gewoon de nadruk legt op het belang van de strijd tegen iemands ego zodat Allah het enige doel zal zijn in al ons handelen.
Andere bijbehorende kwesties met betrekking tot de jihad zijn gebieden van het goede en het verbieden van het kwade. Er wordt gezegd in de Hadith: "Een van de grootste vormen van jihad is een woord van waarheid uit te spreken in de aanwezigheid van een tirannieke heerser". Maar niets te vergelijken met de eer van de shahada kubra (het hoogste martelaarschap), of de beloning die wacht op de mujahedin.
Epiloog
Mijn broeders! De ummah die weet hoe een nobele en eervolle dood te sterven krijgt een verheven leven in deze wereld en het eeuwige geluk in het hiernamaals. Verval en schande zijn de resultaten van deze wereld lief te hebben en de angst voor de dood. Daarom, bereidt u voor op de jihad en neem de dood voor lief. Het leven zelf zal u komen opzoeken.
Mijn broeders, u moet weten dat u op een dag de dood onder ogen zult zien en deze onheilspellende gebeurtenis kan slechts éénmaal voorkomen. Als u lijdt onder deze actie voor Allah, zal het in uw voordeel zijn in deze wereld en uw beloning in het hiernamaals. En vergeet niet, broeder, dat er niets kan gebeuren zonder de Wil van Allah: bedenkt goed wat Allah, de Gezegende, de Almachtige, heeft gezegd:
Toen, na de strijd, gaf Hij u veiligheid. Een van uw troepen viel in slaap, terwijl een andere partij alleen zat te denken aan zichzelf (over hoe zichzelf te redden, de anderen en de Profeet te negeren) en kwaad dacht van Allah - de gedachte van onwetendheid. Zij zeiden: "Gaat ons dit wel aan?" Zeg, (O Mohammed): "Deze zaak behoort inderdaad geheel aan Allah". Ze verbergen in zichzelf wat ze niet aan u durven te openbaren, en zeggen: "Als we iets te maken hadden met deze zaak, zou niemand van ons hier zijn gedood". Zeg: "Zelfs als u in uw huizen was gebleven, zouden degenen die voorbestemd waren te sterven zeker naar de plaats van hun dood zijn gegaan: maar laat Allah beproeven wat in uw hart is, en zuiveren wat in uw hart is (zonden), want Allah is Alwetend over wat er in (uw) hart is. {Sura 3:154}
De gewelddadige bevelen van de Koran en de gewelddadige voorbeelden van Mohammed hebben de toon gezet voor de islamitische visie van politiek en van wereldgeschiedenis. Islamitische wetenschap verdeelt de wereld in twee invloedssferen, het Huis van de Islam (Dar al-Islam) en het Huis van Oorlog (Dar al-Harb). Islam betekent onderwerping, en dus omvat het Huis van de Islam die landen onder islamitische overheersing, dat wil zeggen die landen die geregeerd worden met de sharia-wetgeving. De rest van de wereld, die de sharia niet heeft aanvaard en dus niet in een staat van onderwerping is, leeft in een staat van rebellie of oorlog tegen de wil van Allah. Het is de taak van Dar al-Islam om oorlog te voeren tegen Dar al-Harb tot het moment dat alle naties onderworpen zijn aan de wil van Allah en de sharia accepteren. De boodschap van de islam aan de niet-islamitische wereld is nu hetzelfde als het was in de tijd van Mohammed en door de geschiedenis heen: onderwerpen of worden veroverd. De enige keren sinds Mohammeds tijd dat Dar al-Islam niet actief in oorlog was met Dar al-Harb waren toen de islamitische wereld te zwak of verdeeld was om effectief oorlog te voeren.
Maar de pauzes in de voortdurende oorlog die het Huis van de Islam heeft verklaard aan het Huis van Oorlog geven niet aan dat zij de jihad in principe opgeven, maar geven aan dat ze andere strategische factoren gaan gebruiken. Het is aanvaardbaar dat islamitische landen een hudna of wapenstilstand verklaren op momenten dat de ongelovige volken zo krachtig zijn dat een open oorlog niet zinvol is. Jihad is geen collectief zelfmoordpact, zelfs hoewel "doden en gedood" wordt aangemoedigd op individueel niveau (Sura 9:111). In de afgelopen paar honderd jaar is de islamitische wereld politiek te gefragmenteerd en technologisch te inferieur om een grote bedreiging voor het Westen vormen. Maar dat is aan het veranderen.
Als gevolg van de staat van oorlog tussen Dar al-Islam en Dar al-Harb moet het systematisch liegen tegen de ongelovige worden beschouwd als een onderdeel van islamitische tactiek. Dat islamitische organisaties in heel Dar al-Harb napraten dat "de islam een religie van vrede is", of dat de oorsprong van het islamitische geweld ligt in de onevenwichtige psyche van bepaalde individuele 'fanatici', moet worden beschouwd als misleiding bedoeld om te zorgen dat de ongelovige wereld niet meer op zijn hoede is. Natuurlijk zullen sommige moslims hun religie echt zien als 'vreedzaam', maar alleen in de zin dat zij de echte doctrine niet kennen, of in de zin van de Egyptische theoreticus Sayyid Qutb, die zei in zijn boek Al-Salam al-'Alami wa'l-Islam [Islam en Universele Vrede] dat er ware vrede zou heersen in de wereld zodra de islam die had veroverd.
Een sprekend punt is dat hoewel er in heel Dar al-Harb moslims te over zijn die hun religie presenteren als vreedzaam, die er bijna niet zijn in Dar al-Islam. Een ex-moslim heeft mij eens voorgesteld om een proefje te doen voor Westerlingen die geloven dat de islam een religie van 'vrede' en 'tolerantie' is: proberen om dat punt te verkondigen op een straathoek in Ramallah, of Riyadh, of Islamabad, of waar dan ook in de islamitische wereld. Hij verzekerde me dat je nog geen vijf minuten zou blijven leven.
{Een} probleem wat betreft de openbare orde {met betrekking tot moslims in Dar al-Harb} komt voort uit een oud islamitisch rechtsprincipe - dat van taqiyya, wat een woord is dat oorspronkelijk 'trouw blijven' betekent, maar in feite 'veinzerij' betekent. Het heeft volledige autoriteit volgens de Koran (3:28 en 16:106) en laat de moslim naar buiten toe voldoen aan de eisen van de niet-islamitische regering, terwijl zij innerlijk 'trouw blijven' en alles doen wat zij zich voorstellen dat goed is vanuit de islam, en wachten tot het tij zal keren. (Hiskett, Some to Mecca Turn to Pray, 101.)
Volume 4, Boek 52, Vers 269, Verteld door Jabir bin 'Abdullah: De Profeet zei: "Oorlog is bedrog".
Historisch gezien zijn voorbeelden van al-taqiyya de toestemming om zelfs afstand te doen van de islam om je leven te redden of jezelf geliefd maken bij een vijand. Het is niet moeilijk om te zien dat de implicaties van taqiyya uiterst verraderlijk zijn: in wezen maakt dit alle onderhandelde overeenkomsten - en eigenlijk alle waarheidsgetrouwe communicatie tussen Dar al-Islam en Dar al-Harb - onmogelijk. Het is echter niet verwonderlijk dat in een oorlog een van beide partijen de andere moet proberen te misleiden over haar middelen en bedoelingen. Hugh Fitzgerald van Jihad Watch bespreekt taqiyya en kitman, een verwante vorm van misleiding.
'Taqiyya' is de religieuze voorgeschreven leer die zijn oorsprong in sji'itische islam heeft, maar nu ook beoefend wordt door niet-sji'iten, en die zegt dat men opzettelijk mag liegen over religieuze zaken om de islam en de gelovigen te beschermen. Een verwante term, van bredere toepassing, is 'kitman', dat wordt gedefinieerd als 'mentale terughoudendheid'. Een voorbeeld van 'taqiyya' zou zijn dat een moslimapologeet erop aandringt dat er "natuurlijk" vrijheid van geweten in de islam is, en dan een koranvers citeert - "Er mag geen dwang zijn in de godsdienst" {2:256}. Maar die indruk die ze geven is vals, want ze zeggen niets over de islamitische doctrine van abrogatie (intrekking) of naskh[. Dit proces is dat] een vroeg vers zoals die over "geen dwang in de religie" ongeldig wordt door een latere herziening en veel meer intolerant en kwaadaardige verzen [want in de islam tellen alleen de meest recente verzen, en als die de vroegere tegenspreken gelden die eerste niet meer]. In ieder geval laat de geschiedenis zien dat er binnen de islam wel "dwang in religie" is, en er altijd is geweest voor moslims én voor niet-moslims.
'Kitman' ligt dicht bij 'taqiyya', maar in plaats van regelrechte veinzerij vertelt men bij kitman slechts een deel van de waarheid, en de "mentale terughoudendheid" rechtvaardigt het weglaten van de rest. Een voorbeeld zal het verhelderen. Wanneer een moslim beweert dat 'jihad' werkelijk "een geestelijke strijd" betekent, en er niet bij zegt dat deze interpretatie nog maar pas is toegepast op de islam (hij is iets meer dan een eeuw oud), dan misleidt hij door de waarheid maar half te vertellen, en beoefent zo 'kitman'. Hij beoefent nog verdere kitman als hij dan, ter ondersteuning van deze twijfelachtige stelling, de Hadith citeert waarin Mohammed bij terugkomst na een van zijn vele veldslagen gezegd zou hebben (zoals we weten via een keten van doorvertellers, ofwel isnad), dat hij terug was gekomen van "de kleine jihad naar de grote jihad", en [de moslim na dit citaat] niet toevoegt wat hij weet dat waar is, namelijk dat dit een 'zwakke' Hadith is, die door de meest gerespecteerde muhaddithin gezien wordt als van twijfelachtige authenticiteit.
In tijden dat de Dar al-Harb erg krachtig is, is het noodzakelijk dat de jihad een indirecte aanpak toepast, en dan is de natuurlijke houding van een moslim tegenover de ongelovige wereld bedrog en terughoudendheid. Het zou strategisch idioot zijn om eerlijk te zeggen dat het uiteindelijke doel van Dar al-Islam is om Dar al-Harb te veroveren en plunderen, als men toch deze de militaire troeven bezit. Gelukkig voor de jihadisten begrijpen de meeste ongelovigen niet hoe men de Koran moet lezen, noch hebben zij moeite gedaan om uit te vinden wat Mohammed eigenlijk deed en onderwees, wat het gemakkelijk maakt om met selectieve citaten en terughoudendheid de indruk te wekken dat 'de islam een religie van vrede is'. Elke ongelovige die wil geloven aan een dergelijke fictie zal blij volharden in zijn vergissing als hij een paar vreedzame Mekkaanse verzen te horen krijgt en verteld wordt dat Mohammed een man van grote vroomheid en liefdadigheid was. Maar om die leugens te verdrijven hoef je maar een beetje dieper te graven.
Het volgende artikel zal aantonen dat het concept van 'al-taqiyya' een integraal onderdeel is van de islam, en NIET een sji'itisch verzinsel. Ik moest de analyse aanzienlijk inkorten. Voor meer materiaal kunt u de bronnen raadplegen.
Het woord 'al-taqiyya' betekent letterlijk: "het verbergen of verhullen van iemands geloof, overtuigingen, ideeën, gevoelens, mening en/of strategieën in een huidige of toekomstige tijd van nadrukkelijk gevaar, om zich te redden van fysiek en/of geestelijk letsel". Een korte vertaling zou zijn 'veinzerij'.
Het verwerpen van 'al-taqiyya' is het verwerpen van de Koran, zoals dezen bronnen aantonen:
Bron 1:
-----------
In zijn boek Al-Durr al-Manthoor Fi al-Tafsir al-Ma'athoor vertelt Jalal al-Din al-Suyuti over het advies van Ibn Abbas, die volgens de soennieten de meest bekende en vertrouwde verteller van de traditie is[. Abbas bespreekt] al-taqiyya in het vers: "Laat de gelovigen geen vrienden of helpers hebben onder de ongelovigen in plaats van de gelovigen: als er een paar dat doen zullen (zij) geen relatie meer hebben met Allah, behalve als ze voorzorg toepassen ('tat-taqooh'), opdat ze zichzelf beschermen ('tooqatan') tegen hen" [03:28]. Ibn Abbas zei:
Al-taqiyya is met de tong alleen, en hij die wordt gedwongen om iets te zeggen wat Allah boos maakt, maar in zijn hart standvastig is (dat wil zeggen, zijn ware geloof is niet beschadigd), dan zal het hem helemaal niet schaden (dat te zeggen wat hij gedwongen wordt om zeggen), (omdat) al-taqiyya met de tong alleen is, (niet het hart).
OPMERKING 1: De twee woorden 'tat-taqooh' en 'tooqatan', zoals vermeld in de Arabische Koran, stammen beiden van hetzelfde woord af als 'al-taqiyya'.
OPMERKING 2: Het "hart", zoals hierboven en in latere teksten genoemd, verwijst naar het centrum van het geloof in het leven van een individu. Het wordt vele malen genoemd in de Koran.
Bron 2:
-----------
Ibn Abbas gaf ook commentaar op het bovenstaande vers, zoals verteld door Sunan al-Bayhaqi en Mustadrak al-Hakim, door te zeggen:
Al-taqiyya is de bewoording van de tong, terwijl het hart standvastig is in het geloof.
OPMERKING: Dit betekent dat de tong in tijden van nood alles mag zeggen, zolang het hart niet wordt beïnvloed, en de moslims nog steeds standvastig gelooft.
Bron 3:
-----------
Abu Bakr al-Razi heeft in zijn boek Ahkam al-Quran Volume 2, p 10, uitleg gegeven over het eerder genoemde vers "behalve als ze voorzorg toepassen ('tat-taqooh'), opdat ze zichzelf beschermen ('tooqatan') tegen hen" [03:28], door te bevestigen dat al-taqiyya dient te worden gebruikt wanneer men moet vrezen voor zijn leven of veiligheid. Daarnaast heeft hij verteld dat Qutadah over het bovenstaande vers heeft gezegd:
Het is toegestaan om woorden van ongeloof te spreken wanneer al-taqiyya noodzakelijk is.
Bron 4:
-----------
Het is overgeleverd door Abd al-Razak, Ibn Sa'ad, Ibn Jarir, Ibn Abi Hatim, Ibn Mardawayh, en door al-Bayhaqi in zijn boek al-Dala-il, en het werd gecorrigeerd door al-Hakim in zijn boek al-Mustadrak dat:
de niet-gelovigen Ammar Ibn Yasser arresteerden en (hem martelden totdat) hij belastende woorden uitsprak over Mohammed, en hun goden (afgoden) prees, en toen ze hem vrijlieten, ging hij meteen naar de Profeet. De Profeet zei: "Wat scheelt eraan?". Ammar Ibn Yasser zei: "Slecht (nieuws)! Ze wouden me niet loslaten totdat ik u belasterd en hun goden geprezen had". De Profeet zei: "Hoe voelt het in uw hart?". Ammar antwoordde: "Standvastig in mijn geloof". Dus zei de Profeet: "Als ze terugkomen om u te halen, doe dan hetzelfde nog eens". Allah openbaarde op dat moment het vers: "... behalve onder dwang, wanneer zijn hart nog vast gelooft..." [16:106]
OPMERKING: Het volledige vers dat deels werd geciteerd als onderdeel van het bovenstaande voorbeeld is: "Eenieder die na aanvaarding van het geloof in Allah zijn ongeloof uitspreekt, behalve onder dwang, wanneer zijn hart nog vast gelooft - maar die die hun hart openstellen voor ongeloof - op hen richt Allah zijn toorn, en er zal voor hen een vreselijke straf zijn [16:106]".
Bron 5:
-----------
Het is overgeleverd door Sunan al-Bayhaqi dat Ibn Abbas het bovenstaande vers "Eenieder die na aanvaarding van het geloof in Allah zijn ongeloof uitspreekt .... [16:106]" verklaarde door te zeggen:
De betekenis die Allah wil overbrengen, is dat hij die ongeloof uitspreekt nadat hij geloofde, de toorn van Allah en een strenge straf zal verdienen. Maar degenen die zijn gedwongen, en als zodanig om aan vervolging te ontsnappen iets met hun tong hebben uitgesproken wat ze niet voelen in hun hart, die hebben niets te vrezen, want Allah houdt Zijn dienaren verantwoordelijk voor datgene wat ze in hun hart hebben.
Bron 6:
-----------
Een andere verklaring van het bovenstaande vers wordt geleverd door Jalal al-Din al-Suyuti in zijn boek al-Durr al-Manthoor Fi al-Tafsir al-Ma-Athoor Volume 2, p 178. Hij zegt:
Ibn Abi Shaybah, Ibn Jarir, Ibn Munzir, en Ibn Abi Hatim hebben overgeleverd op gezag van Mujtahid [een priester] dat dit vers werd geopenbaard met betrekking tot de volgende gebeurtenis: Een groep mensen uit Mekka aanvaardden de islam en beleden hun geloof; vervolgens schreven Mohammeds metgezellen in Medina een verzoek dat ze zouden emigreren naar Medina, want als ze dat niet deden, zouden zij niet worden beschouwd als degenen die behoren tot de gelovigen. Gehoorzaam verliet de groep Mekka, maar ze werden al snel aangevallen door de niet-gelovigen (de ongelovigen) vóór ze hun bestemming bereikten, en ze werden gedwongen tot ongeloof, en zij beleden dit. Daarop volgens werd het vers "... behalve onder dwang, wanneer zijn hart nog vast gelooft [16:106]" geopenbaard.
Bron 7:
-----------
Ibn Sa'ad vertelt in zijn boek Al-Tabaqat al-Kubra in opdracht van Ibn Sirin:
De profeet zag Ammar Ibn Yasser huilen, dus veegde hij zijn (RA) tranen weg, en zei: "De niet-gelovigen hebben je gearresteerd en ondergedompeld in water totdat je zus en zo zei (dat wil zeggen, kwaad spreken van de profeet en de heidense goden prijzen om aan vervolging te ontsnappen); als ze terugkomen, doe dat dan gerust nog eens".
Bron 8:
-----------
Het is overgeleverd in al-Sirah al-Halabiyyah, Volume 3, p 61, dat:
Na de verovering van de stad Khaibar door de moslims, werd de profeet benaderd door Hajaj Ibn `Aalat en zei: "O Profeet van Allah: Ik heb in Mekka wat rijkdommen over en enkele familieleden, en ik wil ze graag terug hebben; ben ik verontschuldigd, als ik kwaad spreek van u (om aan vervolging te ontsnappen)?" De Profeet verontschuldigde hem en zei: "Zeg wat je moet zeggen".
Bron 9:
-----------
Het is overgeleverd door al-Ghazzali in zijn boek Ihya` Uloom al-Din dat:
Bescherming van het leven van een moslim een voorgeschreven verplichting is die moet worden nageleefd, en liegen is toegestaan wanneer het bloed van een moslim op het spel staat.
Bron 10:
-----------
Jalal al-Din al-Suyuti bevestigt in zijn boek al-Ashbah Wa al-Naza'ir dat:
Het (voor een moslim) aanvaardbaar is om het vlees van een dood dier te eten in een tijd van grote honger (honger in zo'n mate dat zijn maag is ontdaan van alle voedsel), en om een hap van het eten (uit angst voor verstikking tot de dood) weg te spoelen met alcohol, en woorden van ongeloof te uiten; en als men leeft in een omgeving waar het kwaad en corruptie de alomtegenwoordige norm zijn, en toegestane dingen (Halal) de uitzondering en zeldzaam zijn, dan kan men gebruik maken van alles wat ter beschikking is om zijn behoeften te vervullen.
OPMERKING: De verwijzing naar de consumptie van een dood dier is bedoeld om te illustreren dat zelfs verboden dingen toegestaan worden in tijden van nood.
Bron 11:
-----------
Jalal al-Din al-Suyuti vertelt in zijn boek al-Durr al-Manthoor Fi al-Tafsir al-Ma'athoor v2, p176, het volgende:
Abd Ibn Hameed zei, op gezag van al-Hassan, dat "al-taqiyya toelaatbaar is tot de Dag des Oordeels".
Bron 12:
-----------
Overgeleverd in Sahih al-Bukhari, Volume 7, p 102, dat Abu al-Darda zei:
(Want) we glimlachen naar sommige mensen, terwijl onze harten (die zelfde mensen) vervloeken.
Bron 13:
-----------
Overgeleverd in Sahih al-Bukhari, Volume 7, p 81, dat de Profeet zei:
"O Aisha, de slechtste mensen in de ogen van Allah zijn zij die vermeden worden door anderen als gevolg van hun extreme lompheid"
OPMERKING: De betekenis hier is dat het is toegestaan om bedrog te gebruiken om met mensen overweg te kunnen. De bovenstaande vertelling werd overgeleverd toen een persoon toestemming vroeg om de Heilige Profeet te bezoeken, en voorafgaand aan zijn verzoek zei de profeet dat hij geen goede man was, maar hij hem toch wou zien. De profeet sprak met de persoon met het grootste respect, waarop Aisha vroeg waarom de profeet zo gesproken had met die persoon ondanks zijn karakter, en daarop werd het bovenstaande antwoord gegeven.
Bron 14:
-----------
Overgeleverd in Sahih Muslim (Engelse versie), Volume 4, hoofdstuk MLXXVII, p 1373, Traditie # 6303:
Humaid bin Abd al-Rahman bin Auf meldde dat zijn moeder Umm Kulthum, dochter van Uqba bin Abu Mu'ait, een van de eersten emigranten was die trouw beloofden aan Allah's apostel, en zei dat ze de Boodschapper van Allah had horen zeggen: "Een leugenaar is niet iemand die probeert om verzoening te brengen onder de mensen en goed spreekt (om ruzie te voorkomen), of goed doet". Ibn Shihab zei dat hij had gehoord dat er slechts in drie gevallen toestemming is verleend voor het uitspreken van een leugen: in de strijd, bij het infiltreren van de vijand en bij het zorgen voor tijdelijke verzoening tussen personen.
De (soennitische) commentator van dit volume van Sahih Muslim, Abdul Hamid Siddiqi, maakt de volgende opmerking:
Een leugen vertellen is een ernstige zonde, maar het is een moslim in een aantal verschillende gevallen wel toegestaan om een leugen te vertellen.
Verdere informatie in Abdul Hamid Siddiqui's Sahih Muslim, Volume 4, hoofdstuk MLXXVII, Traditie 6303 p 1373, alleen verkrijgbaar in het Engels
Al-taqiyya versus Hypocrisie [2]
Sommige mensen zijn erin getrapt om al-taqiyya te verwarren met hypocrisie, terwijl ze in feite (al-taqiyya en hypocrisie) twee tegengestelde uitersten zijn. Al-taqiyya verbergt geloof en toont ongeloof, terwijl hypocrisie ongeloof verbergt en geloof veinst. Ze zijn totaal het tegenovergestelde in functie, vorm en betekenis.
De Koran onthult de aard van hypocrisie met het volgende vers:
Wanneer zij de gelovigen ontmoeten, zeggen zij: "Wij geloven", maar als ze alleen zijn met kwade mensen, zeggen zij: "Wij horen eigenlijk bij jullie, wij (waren) alleen alleen aan het veinzen" [2:14].
De Koran onthult al-taqiyya dan met de volgende verzen:
Een gelovige, een man uit het volk van de Farao, die zijn geloof verborg, zei: "Wilt gij een man doden omdat hij zegt: 'Mijn Heer is Allah'?" [40:28]
En:
Eenieder die na aanvaarding van het geloof in Allah zijn ongeloof uitspreekt, behalve onder dwang, wanneer zijn hart nog vast gelooft - maar die die hun hart openstellen voor ongeloof - op hen richt Allah zijn toorn, en er zal voor hen een vreselijke straf zijn [16:106]
En ook:
Laat de gelovigen geen vrienden of helpers hebben onder de ongelovigen in plaats van de gelovigen: als er een paar dat doen zullen (zij) geen relatie meer hebben met Allah, behalve als ze voorzorg toepassen ('tat-taqooh'), opdat ze zichzelf beschermen ('tooqatan') tegen hen [03:28]
Bovendien:
En toen Mozes tot zijn volk terugkeerde, boos en bedroefd, zei hij: Jullie kozen (de koers van) het Kwaad nadat ik jullie had verlaten. Haasten jullie het oordeel van uw Heer? En hij wierp de tafelen neer, en hij greep zijn broer bij het hoofd en trok hem naar zich toe. (Aaron) zei: "Zoon van mijn moeder! Luister! De mensen onderdrukten mij en ze stonden op het punt om me te vermoorden. Maak geen vijanden en verheug je niet over mijn ongeluk en schaar mij niet onder de zondige mensen" [7:150].
Nu zien we dat die Allah zelf heeft verklaard dat een van zijn trouwe dienaren zijn geloof VERBORG en om aan vervolging te ontkomen deed alsof hij een volgeling van de religie van de Farao's was. We zien ook dat de Profeet Aaron (Harun) taqiyya beoefende toen zijn leven in gevaar was. We zien ook dat al-taqiyya duidelijk is toegestaan in een tijd van nood. In feite leert het boek van Allah ons om te ontsnappen aan een situatie die onze zinloze vernietiging veroorzaakt:
En laat niet uw eigen handen bijdragen aan uw vernietiging. [2:195]
Reden en logica voor het uitvoeren van al-taqiyya
Afgezien van de instructies van de Koran en de Hadith over de toelaatbaarheid en de noodzaak van taqiyya, kan die noodzaak ook worden afgeleid uit een logisch en rationeel standpunt. Het is duidelijk voor de oplettende lezer dat Allah zijn schepping bepaalde afweermechanismen en instincten heeft geschonken om zichzelf te beschermen tegen dreigend gevaar.
Het is duidelijk dat al-taqiyya als een verdedigings- of aanvalstechniek een teken is van Allah's genade aan zijn schepping, zodanig dat hij ze niet onbeschermd heeft gelaten. Als zodanig bouwt al-taqiyya voort op een instinctief afweer/aanvalsmechanisme dat Allah de mens heeft geschonken. Het is inderdaad een ultiem voorbeeld van verdediging als je je tong kunt gebruiken om vervolging te ontsnappen als je zwak of kwetsbaar bent. Al-taqiyya is een open deur, omdat het voldoet aan een instinctieve behoefte om te overleven en te gedijen.
Reacties [2]
[Dit deel is geschreven door de schrijver van http://www.al-islam.org/encyclopedia/chapter6b/3.html]
Het is aangetoond in het deel over soennitische bronnen ter ondersteuning van al-taqiyya dat het, zoals al-Ghazzali beweert, toegestaan is om te liegen en bedriegen als je in het nadeel of kwetsbaar bent voor een niet-moslim (bijvoorbeeld zo lang als moslims nog steeds een minderheid in Europa zijn). En dat het aanvaardbaar is om woorden van ongeloof te uiten, zoals al-Suyuti heeft gezegd. En zoals al-Bukhari bevestigt, dat het ook aanvaardbaar is om te glimlachen naar een persoon terwijl je hart hem vervloekt. En dat al-taqiyya een integraal onderdeel is van de Koran zelf, zoals is aangetoond in het deel "Al-taqiyya versus hypocrisie". En dat het werd beoefend door een van de meest opmerkelijke metgezellen van de Profeet, niemand minder dan Ammar Ibn Yasir. En we hebben gezien dat al-Suyuti vertelt dat al-taqiyya toelaatbaar is tot de Dag des Oordeels (wanneer de islam de hele wereld heeft veroverd). En dat een persoon kan zeggen wat hij wil, zelfs kwaad spreken van de profeet als hij in een gevaarlijke en beklemmende situatie is. En we hebben ook gezien dat zelfs de profeet zelf al-taqiyya beoefende in een wijze van misleiding die diende om tijdelijk goede betrekkingen te bevorderen met zekere naburige volken voordat zij konden worden overwonnen. Bovendien, houd in gedachten dat de profeet Mohammed zijn missie tijdens de eerste drie jaar van zijn profeetschap geheim hield, wat in feite nog een voorbeeld is van al-taqiyya door de profeet, om de jonge islam te redden van vernietiging.
Er is geen verschil tussen de soennieten en sji'ieten ten opzichte van al-taqiyya, behalve dat de sji'ieten al-taqiyya beoefenen uit angst voor vervolging door soennieten, terwijl de soennieten het actief gebruiken in hun betrekkingen met de Westerse wereld (dat geldt zeker voor de meerderheid van de (soennitische) moslims die emigreerden naar Europa en de VS).
Zelfs het zeggen van "Ik ben sji'itisch" kost je vandaag de dag je kop in landen als Saoedi-Arabië. Wat de soennieten betreft, die werden nooit onderworpen aan wat de sji'ieten moesten verduren, vooral omdat ze altijd de vrienden zijn geweest van de zogenaamde islamitische regeringen door de eeuwen heen.
Mijn opmerking is hier dat wahabis zelf inderdaad al-taqiyya beoefenen, maar ze zijn zodanig psychologisch geprogrammeerd door hun mentoren dat ze al-taqiyya niet eens herkennen wanneer ze het ook daadwerkelijk in de praktijk brengen. Ahmad Didat zei dat de christenen zo zijn geprogrammeerd dat zij de Bijbel een miljoen keer kunnen lezen, maar nooit een fout zullen ontdekken! Ze worden geleerd om het te geloven omdat hun geleerden zeggen dat het zo is, en ze lezen het op een oppervlakkig niveau. Ik vermoed dat dit ook geldt voor degenen die zich verzetten tegen al-taqiyya.
Dr Al-Tijani schreef een korte anekdote waarin hij naast een soennitische geleerde zat tijdens een vlucht naar Londen, ze waren beiden op weg waren naar een Islamitische Conferentie. Op dat moment was er nog wat spanning als gevolg van de Salman Rushdie affaire. Het gesprek tussen de twee ging natuurlijk over de eenheid van de ummah. Toen kwam de kwestie de soennitische/sji'ieten op als onderwerp van gesprek. De soennitische geleerde zei: "De shia moeten bepaalde geloofsregels en overtuigingen laten vallen die verdeeldheid en vijandigheid onder de moslims veroorzaken". Dr. Al-Tijani antwoordde: "Zoals wat?" De soennitische geleerde antwoordde: "Nou, zoals de ideeën taqiyya en muta". Dr. Al-Tijani voorzag hem onmiddellijk van veel bewijzen ter ondersteuning van deze begrippen, maar de soennitische geleerde was niet overtuigd, en zei dat hoewel deze bewijzen allemaal authentiek en correct waren, ze moesten worden genegeerd omwille van het verenigen van de ummah! Toen ze allebei in Londen aankwamen vroeg de douanier aan de soennitische geleerde: "Wat is het doel van uw bezoek, meneer?" De soennitische geleerde zei: "Voor een medische behandeling". Toen werd dr. Al-Tijani dezelfde vraag gesteld, en hij antwoordde: "Om wat vrienden te bezoeken". Dr. Al-Tijani volgde de soennitische geleerde en zei: "Heb ik u niet gezegd dat al-taqiyya voor alle tijden en gelegenheden is?" De soennitische geleerde zei: "Hoe dat zo?" Dr. Al-Tijani antwoordde: "Omdat we beiden gelogen hebben tegen de luchthavenpolitie: ik door te zeggen dat ik kwam om wat vrienden te bezoeken, en u door te zeggen dat u hier bent voor een medische behandeling, terwijl we in feite hier zijn om de Islamitische Conferentie bij te wonen!" De soennitische geleerde glimlachte, en zei: "Nou, biedt een islamitische conferentie geen genezing voor de ziel?" Dr. Al-Tijani vervolgde snel: "En biedt het geen gelegenheid om vrienden te bezoeken?"
Dus u ziet, de soennieten beoefenen standaard de praktijk van al-taqiyya of ze het feit nu wel of niet erkennen. Het is een aangeboren deel van de menselijke natuur om zichzelf te redden, en meestal doen we het zonder het te merken.
Mijn commentaar is weer: Wie denkt deze geleerde in Allah's naam dat hij is door aan te geven dat, hoewel de bewijzen die hem door dr. Al-Tijani zijn getoond allemaal wel waar zijn, ze moeten worden verworpen in het belang van het verenigen van de ummah? Gelooft u werkelijk dat de ummah zal worden verenigd door het verlaten van Allah's geboden? Geeft de bovenstaande verklaring blijk van wetenschappelijke verdienste, of pure retoriek, onwetendheid en hypocrisie van de kant van die geleerde? Is een geleerde die zulke woorden van onwetendheid uitspreekt het waardig om te worden gehoorzaamd en beluisterd? Wie is hij om Allah, de Schepper van het heelal, en Zijn boodschapper te vertellen wat goed en fout is? Weet hij meer dan Allah over al-taqiyya? Verheven zij Allah om niet beledigd te worden door diegenen die ALLE vormen van intelligentie om Zijn religie te interpreteren missen.
Al-Imam Ja'far al-Sadiq [de zesde imam van Ahlul-Bayt] zei: "Al-taqiyya is mijn godsdienst en de godsdienst van mijn voorouders". Hij zei ook: "Hij die geen al-taqiyya beoefent, beoefent zijn religie niet".
Bronnen:
1. http://www.al-islam.org/ENCYCLOPEDIA/chapter6b/1.html
2. http://www.al-islam.org/ENCYCLOPEDIA/chapter6b/3.html
Koranische abrogatie (naskh) is nog een centraal en onderbelicht deel van de islam.
Die Westerlingen die erin slagen om een vertaling van de Koran te lezen raken vaak in verwarring met betrekking tot diens betekenis, dit omdat ze niet bekend zijn met een uitermate belangrijk principe van de interpretatie van de Koran, bekend als 'abrogatie' [ofwel intrekking/afschaffing]. Het principe van abrogatie - al-naskh wa al-mansukh (het afschaffende en het afgeschafte) - stelt dat de verzen die later in de carrière van Mohammed kwamen andere, eerdere verzen mag 'afschaffen', dat wil zeggen, - eerdere verzen wiens opdracht ze kunnen tegenspreken te annuleren en vervangen. Zo zijn de verzen die pas later in de carrière van Mohammed kwamen, in Medina, superieur aan de stukken die eerder werden geopenbaard in Mekka. De Koran zelf legt het principe van intrekking als volgt uit:
2:106. Voor elk Vers (openbaring) die Wij{Allah} ook intrekken of doen vergeten, schrijven Wij een betere of vergelijkbare in de plaats. Weet u niet, dat Allah in staat is om alles te doen?
Het lijkt erop dat 2:106 werd geopenbaard naar aanleiding van kritiek gericht op Mohammed dat Allah's openbaringen niet volledig in overeenstemming met de tijd waren. Mohammeds weerlegging was dat "Allah in staat is om alles te doen" - zelfs van gedachten veranderen. Om de verwarring nog groter te maken: hoewel de Koran werd geopenbaard aan Mohammed in opeenvolgende fasen over zo'n twintig jaar tijd heen, werd het niet opgeschreven in chronologische volgorde. Toen de Koran uiteindelijk in boekvorm werd gebundeld onder kalief Uthman, werden de Sura's gesorteerd van langst naar kortst zonder rekening te houden met de volgorde waarin ze werden geopenbaard of hun thematische inhoud. Om te weten te komen wat de Koran zegt over een bepaald onderwerp, is het noodzakelijk te onderzoeken of er andere islamitische bronnen zijn die aanwijzingen geven over wanneer in Mohammeds leven de openbaring heeft plaatsgevonden. Bij dit onderzoek ontdekt men dat de Mekkaanse sura's, geopenbaard in een tijd toen de moslims kwetsbaar waren, over het algemeen goedaardig zijn, maar de latere Sura's uit Medina, geopenbaard toen Mohammed aan het hoofd van een leger stond, zijn oorlogszuchtig.
Laten we bijvoorbeeld Sura 50:45 en 109 bekijken, die beiden werden geopenbaard in Mekka:
50:45. We weten het beste wat zij zeggen; en u (O Mohammed) bent geen tiran voor hen (die hen dwingt tot geloof). Maar waarschuwt dus met de Koran, zij die Mijn Dreiging vrezen.
109:1. Zeg (O Mohammed aan deze Mushrikun en Kafirun): O Al-Kafirun (ongelovigen in Allah, in Zijn Eenheid, in Zijn engelen, in Zijn boeken, in Zijn boodschappers, in de Dag der Opstanding, en in al-Qadar {goddelijke voorbestemming en instandhouding van alle dingen}, etc.)!
109:2. Ik aanbid niet wat jij aanbidt,
109:3. En jij aanbidt ook niet wat ik aanbid.
109:4. En ik zal niet aanbidden wat jullie aanbidden.
109:5. Ook zullen jullie niet aanbidden wat ik aanbid.
109:6. Daarom is jullie godsdienst voor jullie en voor mij is er mijn godsdienst (islamitisch monotheïsme).
Dan is er deze passage, geopenbaard net nadat de moslims Medina bereikten en nog kwetsbaar waren:
2:256. Er is geen dwang in de godsdienst. Voorwaar, het Rechte Pad is te onderscheiden van het verkeerde pad. Wie niet gelooft in Taghut {afgoderij} en in Allah gelooft, heeft zeker het stevigste houvast gegrepen dat niet breken kan. En Allah is Alhorend, Alwetend.
Neem nou als tegenstelling 9:5, meestal aangeduid als het "Vers van het Zwaard", dat werd onthuld tegen het einde van Mohammeds leven:
09:5. Als de Heilige Maanden (de 1e, 7e, 11e, en 12e maand van de islamitische kalender) zijn verstreken, dood dan de Mushrikun {ongelovigen} waar u ze kunt vinden, en vangt hen en belegert hen en bereidt elke hinderlaag voor hen voor. Maar als zij berouw tonen en de As-Salaat uitvoeren (Iqamat-as-Salat {de islamitische rituele gebeden}), en zakat {aalmoezen} geven, laat hun weg dan vrij. Want Allah is Vergevensgezind, Genadevol.
Aangezien dit Vers van het Zwaard later in het leven van Mohammed geopenbaard werd dan 50:45, 109, en 2:256, worden diens vreedzame bevelen afgeschaft/ingetrokken in overeenstemming met 2:106. Sura 8, geschreven kort voor Sura 9, onthult een soortgelijk thema:
8:39. En bestrijdt hen totdat er geen Fitnah meer is (ongeloof en polytheïsme: dwz aanbidden van anderen dan Allah) en tot de godsdienst (aanbidding) allemaal voor Allah alleen is [in heel de wereld]. Maar als zij ophouden (met het aanbidden van anderen dan Allah), dan is Allah toch zeker Alziend over wat zij doen.
8:67. Het is niets voor een profeet dat hij krijgsgevangenen zou hebben (en ze laat gaan tegen losgeld) totdat hij een grote slachting aanricht (onder zijn vijanden) in het land. U wenst het goede in deze wereld (dat wil zeggen het geld van de losprijs voor het bevrijden van de gevangenen), maar Allah wenst (voor u) het Hiernamaals. En Allah is Almachtig, Alwetend.
9:29. Vecht tegen zij die niet geloven in Allah, of in de Dag des Oordeels, en verbied voor de Mensen van het Boek (joden en christenen) en degenen die niet de religie van de waarheid erkennen (dwz islam) niets van wat verboden is door Allah en Zijn boodschapper, totdat zij de jizya betalen met vrijwillige onderwerping, en zich onderworpen voelen.
9:33. Hij is het {Allah} die Zijn Boodschapper (Mohammed) heeft gezonden om met leiding en de godsdienst der Waarheid (de islam) te zegevieren over alle godsdiensten, ook al hebben de Mushrikun (polytheïsten, heidenen, afgodendienaars, ongelovigen aan de Eenheid van Allah) er een hekel aan.
De koranische geboden aan de moslims om in de naam van Allah oorlog te voeren tegen niet-moslims zijn onmiskenbaar. Ze zijn bovendien absoluut gezaghebbend aangezien ze laat in de carrière van de profeet werden geopenbaard en zo eerdere instructies om vreedzaam te handelen afschaffen en vervangen. Zonder de kennis van het principe van intrekking (naskh), zullen Westerlingen de Koran verkeerd blijven lezen en de islam fout aanduiden als een 'religie van vrede'.
Naskh - koranische abrogatie - herkomst en uitvoering
Naskh (koranische abrogatie) is in de eerste plaats een juridische praktijk, ingesteld door de 9e-eeuwse islamitische geleerden met de bedoeling de schijnbaar tegenstrijdige verzen in de Koran en de Hadith te begrijpen. De praktische consequentie met betrekking tot jihad is dat de agressieve koranverzen van Medina de vreedzame verzen van Mekka ongeldig verklaren. Al in de vroegste bronnen onderscheidde islamitische wetgeving de koranische intrekking ('naskh' of 'mansukh') in de Koran. Een van de eerste uitgebreide besprekingen van de intrekking was al-Naskh wa-al-Mansukh fi al-quran door Abu Ubayd (839 n.Chr). Een andere bron uit de 9e eeuw is Kitab al-Fahm quran geschreven door al-Harith ibn Asad al-Muhasibi. Meer bronnen uit dezelfde eeuw zijn de geschriften van al-Shafii en Ibn Qutaybah. De conclusies van deze 'werken' waren onder andere dat de (oorlogszuchtige) verzen uit Medina de (vreedzame) verzen uit Mekka annuleren waar nodig.
Hoewel de afgeschafte teksten een deel van de Koran blijven en zelfs worden opgelezen tijdens het gebed, is de toepassing daarvan of toepasselijke informatie daaruit ongepast. Deze basis voor dualiteit maakt de Koran en de Hadith zeer effectief bij verschillende tegenstrijdige uitdagingen. Het maakt het mogelijk voor elke moslim om de juiste teksten te gebruiken op basis van de omstandigheden. De verzen uit Mekka krijgen om tactische redenen de nadruk bij de langzame vreedzame verovering van naties door demografische oorlogsvoering (zoals we zien in Europa) of waar nodig is, terwijl de agressieve verzen uit Medina nadruk krijgen tijdens regelmatige jihad (strijd) zoals we zien in Soedan.
Basis voor de intrekking
Het concept van intrekking is vooral te halen uit twee koranische teksten:
[Koran 2:106] Voor elke 'Ayaaat' die Wij {Allah} ook intrekken of doen vergeten, schrijven Wij een betere of vergelijkbare in de plaats. Weet u niet, dat Allah in staat is om alles te doen?
Het woord 'Ayaaat' dat in de bovenstaande tekst wordt gebruikt betekent "tekens". In de Koran wordt dit woord gebruikt voor verschillende betekenissen en is niet beperkt tot de koranverzen [zie 30:21 bijvoorbeeld].
De tweede passage die meestal aangeduid wordt als de basis voor koranische intrekking is de volgende:
[87:6-7] Wij [Allah] zullen u kennis geven, dus vergeet dit niet, behalve wat Allah wil [dat u vergeet]. Zeker, hij kent het schijnbare en verborgene.
We kunnen de ontwikkeling van het concept van naskh op de volgende manier begrijpen; geestelijken stonden perplex bij het interpreteren van schijnbaar tegenstrijdige verzen. Zij hebben daarom de handelingen van de profeet onderzocht (in het bijzonder de verschillende Hadiths) en de acties van de eerste generaties moslims. Hierdoor kon er veel verwarring worden voorkomen.
Bijvoorbeeld is 8:61, dat moslims opdraagt op goede voet te leven met degenen die een soortgelijke overtuiging hebben, vervangen door 9:73, welke als volgt luidt:
[Koran 9:73] O profeet, strijd tegen de ongelovigen en de huichelaars en wees streng voor hen. En hun toevlucht is de hel, en ellendig is hun bestemming.
Het vredige vers 8:61 had duidelijk een beperkte omvang, en kwam van de profeet in een tijd waarin de islam zwak en kwetsbaar was en hij constant werd aangevallen door vijanden (vandaar de vreedzame verzen uit Medina), maar door deze af te schaffen legde men een basis voor de constante jihad totdat de islam de wereld heeft veroverd.
Teksten zoals 9:73 worden wereldwijd aangehaald door islamisten.
Kijk naar 2:62 als het perfecte voorbeeld. Die, samen met 5:69, noemt eigenlijk een aantal niet-islamitische religieuze groepen die door God beloond waren voor hun geloof en daden. Deze verzen worden echter geannuleerd door 3:85 [en andere teksten, zoals 5:03], of er wordt gewoon van gezegd dat ze verwijzen naar landen ver voor de tijd van Mohammed.
Uiteindelijk is er feitelijk geen enkele twijfel over wat Mohammeds eigen plannen en conclusies waren, zoals de volgende authentieke Hadith uitlegt:
Hadith van de Profeet
Lataftahanna al-Qustantiniyya wa lani` ma al-amiru amiruha wa lani `ma al-jayshu dhalika al-jaysh.
Want u zult Constantinopel overwinnen. Wat een glorieuze leider zal hij zijn, en wat een geweldig leger zal dat leger zijn!
Onnodig te zeggen; alle hoofdsteden van de ongelovigen, de 'kuffar', worden beschouwd als moderne Constantinopels. Het enige verschil is dat het strategische wapen dat wordt gebruikt in de jihad tegen Europa de islamitische demografische oorlogsvoering is in plaats van gewone infanterie-eenheden (wat de beste methode is voor de jihad in Soedan).
In 622 na Christus (jaar één in de islamitische kalender, AH 1), verliet Mohammed Mekka voor de stad Medina (Yathrib) ongeveer 200 km verder naar het noorden in het Arabische schiereiland. In Medina begon Mohammed een paramilitaire organisatie die zijn invloed en die van zijn religie zou verspreiden over Arabië. Omdat er in de islam nooit een scheiding was van het politiek-militaire en het religieuze, was deze ontwikkeling volledig natuurlijk voor islamitische principes. Tegen de tijd van zijn dood in 632 n.Chr. had Mohammed zijn macht uitgebreid over het grootste deel van Zuid-Arabië door een reeks van invallen en gevechten. De veroverde bevolking van deze gebieden moest zich ofwel onderwerpen aan islamitische heerschappij en een beschermingsbelasting betalen, of tot de islam te bekeren.
Tegen het einde van zijn leven stuurde Mohammed brieven naar de grote rijken van het Midden-Oosten en eiste hun onderwerping aan zijn gezag. Dit verdrijft elke notie dat de profeet van de islam diens uitbreiding wilde laten stoppen met Arabië. Inderdaad, het was niet meer dan logisch [voor hem] dat de ene ware godsdienst, onthuld door de laatste en meest volledige profeet, universele macht zou moeten hebben. Dus zoals Mohammed de volkeren van het Arabische schiereiland had bevochten en onderworpen, bevochten en onderwierpen zijn opvolgers Abu Bakr, Umar, Uthman en Ali (ook bekend als "de vier rechtgeleide kaliefen") en andere kaliefen ook de bevolking van het Midden-Oosten, Afrika, Azië, en Europa uit naam van Allah.
Volume 4, Boek 53, Vers 386, Verteld door Jubair bin Haiya: Umar {de tweede kalief} stuurde de moslims naar de grote landen om de heidenen te bestrijden. Toen we het land van de vijand bereikten, kwam de vertegenwoordiger van Khosrau {Perzië} naar buiten met veertigduizend strijders, en een tolk stond op en zei: "Laat een van jullie met me praten!" Al-Mughira antwoordde: "Onze Profeet, de Boodschapper van onze Heer, heeft ons bevolen om je bevechten tot je Allah alleen aanbidt of jizya (dwz beschermgeld) zult geven, en onze Profeet heeft ons laten weten dat onze Heer zegt: 'Wie van ons wordt gedood (dat wil zeggen sterft als martelaar), zal naar het paradijs gaan om zo'n luxe leven te leiden zoals hij nog nooit heeft gezien, en wie van ons in leven te blijven, moet je meester te worden'."
De islam ontstak de blitzkrieg van die tijd, en verspreidde zich snel in de gebieden van Byzantium, Perzië en West-Europa in de decennia na Mohammeds dood. De afgematte Byzantijnse en Perzische strijdkrachten, die elkaar wederzijds hadden uitgeput, boden weinig weerstand tegen deze onverwachte aanval. De Arabisch-islamitische legers overvielen het Heilige Land, veroverden wat nu Irak en Iran is, stormden toen westwaarts over Noord-Afrika, naar Spanje, en ten slotte naar Frankrijk. Het moslimgeweld in het Westen werd uiteindelijk in 732 na Christus gestopt bij de Slag bij Poitiers/Tours, niet ver van Parijs. In het oosten woedde de jihad tot diep in Centraal-Azië.
Zoals Mohammed zijn vijanden had geplunderd, hebben zijn opvolgers ook alle rijkdom en mankracht geroofd uit de veroverde gebieden - die zowel materieel als cultureel onvergelijkbaar rijker waren dan de verlaten zandbak van Arabië. In korte tijd zagen de meer geavanceerde beschavingen van het Midden-Oosten, Noord-Afrika, Perzië en Iberië hun landbouw, inheemse religies en bevolkingsgroepen vernietigd of geplunderd worden. Op een handvol ommuurde steden na, die erin geslaagd waren om voorwaardelijke overgave te onderhandelen, waren de rampen die die landen te lijden hadden bijna compleet.
Ibn Hudayl, een 14e-eeuwse Grenadese auteur van een belangrijk boek over jihad, beschreef de oorspronkelijke methoden die hadden gezorgd voor de gewelddadige, chaotische jihadistische verovering van het Iberisch schiereiland, en andere delen van Europa:
Het is toegestaan om het land van de vijand in brand te steken en zijn graanschuren en zijn lastdieren, indien het niet mogelijk is voor de moslims om bezit te nemen van hen, en het is ook toegestaan zijn bomen om te hakken, zijn steden te plunderen, kortom, alles wat hem zou kunnen ruïneren en ontmoedigen, op voorwaarde dat de imam deze maatregelen passend vindt en geschikt voor de versnelde islamisering van die vijand of om hem te verzwakken. Inderdaad, dit alles draagt bij aan een militaire overwinning of dwingt hem tot overgave.
De historicus al-Maqqari, die schreef in het 17e-eeuwse Tlemcen in Algerije, legt uit dat de paniek die de Arabische ruiters en zeelieden zaaiden, tijdens de islamitische expansie in de zones die zulke invallen en aanvallen zagen, de eventuele latere verovering daarvan makkelijker maakte:
Allah, zegt hij, heeft dus zulke angst onder de ongelovigen gezaaid dat zij niet ten strijde durfden te trekken tegen de veroveraars; ze benaderden hen alleen maar als smekelingen, om te bedelen om de vrede.
Bat Ye'or, de toonaangevende expert over de uitbreiding van de islam en de behandeling van niet-moslims, heeft een onschatbare dienst verricht door het opstellen en vertalen van een groot aantal primaire brondocumenten over de eeuwen van islamitische verovering. Ze voegt die documenten in in haar werken over de islamitische geschiedenis en het lot van de niet-moslims onder islamitische heerschappij. In de geschiedenis van de jihad komen de afslachting van burgers, de ontheiliging van kerken, en de plundering van het platteland geregeld voor. Hier is het verslag van Michael de Syriër over de islamitische invasie van Cappodocia (Zuid-Turkije) in 650 na Christus onder kalief Umar:
Toen Muawiya {de moslimcommandant} aan was gekomen {in Euchaita in Armenië} beval hij alle inwoners voor te leggen aan het zwaard; hij zette bewakers in zodat niemand zou ontsnappen. Nadat hij alle rijkdommen van de stad had verzameld begonnen ze met het martelen van de leiders om hen te dwingen de [schatten] die waren verborgen prijs te geven. De Taiyaye {islamitische Arabieren} namen iedereen mee voor de slavernij - mannen en vrouwen, jongens en meisjes - en ze maakten zich schuldig aan veel losbandigheid in die ongelukkige stad: ze pleegden goddeloos immoraliteiten binnen kerken. Ze keerden vol vreugde terug naar hun land. (Michael de Syriër, geciteerd in Bat Ye'or, The Decline of Eastern Christianity under Islam, 267-7.)
De volgende beschrijving komt van de islamitische historicus, Ibn al-Athir (1160-1233 na Christus), en gaat over razzia's (plundertochten) in Noord-Spanje en Frankrijk in de 8e en 9e eeuw na Christus, en daarin staat niets dan tevredenheid over hoe groot de verwoesting onder de ongelovigen was, ook onder weerloze burgers.
In het jaar 177 [17 april 793] stuurde Hisham, prins van Spanje, een groot leger onder bevel van Abd al-Malik bin Abd al-Wahid bin Mugith naar een vijandelijk gebied, en die maakte zijsporen tot in Narbonne en Jaranda. Deze generaal viel eerst Jaranda aan, waar er een Frankisch elitegarnizoen was; en hij doodde de dappersten, vernietigde de muren en torens van de stad en slaagde er bijna in die te veroveren. Hij marcheerde naar Narbonne, waar hij dezelfde handelingen herhaalde, en toen hij verder trok, vertrapte hij het land van de Cerdagne {in de buurt van Andorra in de Pyreneeën}. Enkele maanden doorkruiste hij dit land in alle richtingen, verkrachtte vrouwen, doodde krijgers, vernietigde forten, plunderde of verbrandde alles, drong de vijand terug die in de chaos vluchtte. Hij keerde gezond en wel terug, en sleepte God mag weten hoeveel buit met zich mee. Dit is een van de meest beruchte expedities van de moslims in Spanje.
In 223 [02 december 837] stuurde de heerser van Spanje, Abd ar-Rahman bin Al Hakam, een leger naar Alava; het sloeg een kamp op in de buurt van Hisn al-Gharat en belegerde het; pikte alle buit die men kon vinden, doodde de inwoners en trok zich terug terwijl het vrouwen en kinderen afvoerde als gevangenen.
In 231 [06 september 845] trok een leger moslims door Galicië op het grondgebied van de ongelovigen, waar het iedereen plunderde en uitmoordde.
In 246 [27 maart 860] kwam Mohammed bin Abd ar-Rahman met veel troepen en een groot militair apparaat naar de regio van Pamplona. Hij versloeg, ruïneerde en verwoestte dit gebied, waar hij plunderde en dood zaaide. (Ibn al-Athir, Annalen, geciteerd in Bat Ye'or, The Decline of Eastern Christianity under Islam, 281-2.)
Deze eerste golf van de jihad verzwolg een groot deel van de Byzantijnse, Visigotische, Frankische, en Perzische Rijken en liet het pasgeboren islamitische rijk zich uitstrekken over grondgebied van Zuid-Frankrijk, zuidwaards door Spanje, oostwaarts door Noord-Afrika tot aan India, en naar het noorden Rusland in. Kort na 1000 na Christus verzwakte de Mongoolse invasie vanuit het oosten het Islamitische Rijk behoorlijk en maakte een einde aan de Arabische overheersing daar.
Zo'n vijfentwintig jaar voor het eerste leger Kruisvaarders vertrok uit Midden-Europa om naar het Heilige Land te gaan, begonnen de Turkse (Ottomaanse) legers met een aanval op het christelijke Byzantijnse Rijk, dat regeerde over wat nu Turkije is nadat de hoofdstad van het Romeinse Rijk werd verplaatst naar Constantinopel in 325 na Christus. Bij de slag van Manzikert in 1071 leden de christelijke legermachten een rampzalige nederlaag, die een groot deel van Anatolië (Turkije) open liet voor invasie. Deze tweede golf van de jihad werd tijdelijk opgehouden door de binnenvallende Latijnse Legers tijdens de Kruistochten (zie "Islam 101 - Veelgestelde vragen"), maar tegen het begin van de 14e eeuw bedreigden de Turken Constantinopel en Europa zelf.
In het Westen dwongen rooms-katholieke legers de moslimlegers beetje bij beetje terug naar beneden het Iberisch schiereiland in, totdat die in 1492 definitief werden verdreven (de Reconquista). In Oost-Europa rukte de islam echter verder op. Een van de belangrijkste veldslagen tussen de binnenvallende moslims en de inheemse volkeren van de regio was de Slag van Kosovo in 1389, waar de Turken een multinationaal leger onder leiding van de Servische koning St. Lazar vernietigden, hoewel het hun vooruitgang in Europa wel aanzienlijk vertraagde. Na vele pogingen al vanaf de 7e eeuw viel Constantinopel, de parel van het Oosterse christendom, uiteindelijk in 1453 ten prooi aan de legers van Sultan Mahomet II. Voor men de wreedheden van de eerste golf van jihad toeschrijft aan de Arabische aard van de daders: de Turken toonden dat ze ook volledig in staat waren om te leven volgens de principes van de Koran en de Sunnah. Paul Fregosi beschrijft in zijn boek Jihad het beeld na de laatste aanval op Constantinopel:
Enkele duizenden overlevenden hadden hun toevlucht gezocht in de kathedraal: edelen, bedienden, gewone burgers, hun vrouwen en kinderen, priesters en nonnen. Ze sloten de enorme deuren, baden, en wachtten. {Kalief} Mahomet {II} had de troepen volledige toestemming gegeven. Ze verkrachtten, natuurlijk, de nonnen zijn de eerste slachtoffers, en slachtten hen af. Ten minste vier duizend mensen werden gedood voordat Mahomet het bloedbad in de middag stopte. Hij beval een muezzin {degene die de oproep tot gebed doet} in de preekstoel van St. Sophia te klimmen en het gebouw te wijden aan Allah. Het is sinds die tijd nog steeds een moskee. Vijftigduizend van de inwoners, meer dan de helft van de bevolking, werden gevangen en weggevoerd als slaven. In de maanden daarna waren slaven de goedkoopste producten op de markten van Turkije. Mahomet vroeg dat het lichaam van de dode keizer aan hem werd gebracht. Een paar Turkse soldaten vonden het tussen een stapel lijken en herkenden Constantijn {XI} aan de gouden adelaars die op zijn laarzen waren geborduurd. De sultan beval zijn hoofd af te hakken en het neer te zetten tussen de benen van het paard in het bronzen ruiterstandbeeld van de keizer Justinianus. Het hoofd werd later gebalsemd en rondgestuurd door de belangrijkste steden van het Ottomaanse Rijk om de burgers te vermaken. Vervolgens beval Mahomet dat Groothertog Notaras, die het had overleefd, bij hem werd gebracht, en hij vroeg hem naar de namen en adressen van alle toonaangevende edelen, ambtenaren en burgers, die Notaras hem gaf. Hij liet ze allemaal arresteren en onthoofden. Hij kocht op sadistische wijze de hooggeplaatste gevangenen die tot slaaf gemaakt waren weg bij hun eigenaars {dat wil zeggen, moslimcommandanten} voor puur het plezier van ze voor hem te laten onthoofden. (Fregosi, Jihad, 265-7.)
Deze tweede Turkse golf van jihad bereikte zijn verste punt bij de mislukte belegeringen van Wenen in 1529 en 1683, waarbij in het laatste geval het islamitische leger onder Kara Mustafa werd verslagen door de rooms-katholieken onder het bevel van de Poolse koning John Sobieski. In de decennia die volgden werden de Ottomanen door de Balkan heen teruggedreven naar beneden, al werden ze nooit helemaal het Europese continent uitgeschopt. Toch bleven er zelfs terwijl de keizerlijke jihad wankelde nog steeds islamitische razzia's ter land en zee in het christelijke grondgebied, en nog steeds werden er christenen ontvoerd voor de slavernij tot zelfs vanuit IJsland aan toe in de 19e eeuw.
De islams vervolging van niet-moslims is op geen enkele wijze beperkt tot jihad, ook al is dat meestal wel het enige contact tussen de islamitische en niet-islamitische wereld. Nadat de jihad is uitgewoed in een bepaald gebied, omdat het ongelovige grondgebied veroverd is, kan de dhimma, ofwel een verdrag van de bescherming, worden toegekend aan de veroverde 'Mensen van het Boek' - historisch gezien de joden, christenen, en aanhangers van het zoroastrisme. De dhimma bepaalt dat het leven en de eigendommen van de ongelovige zijn beschermd tegen jihad voor zo lang als de islamitische heersers het toelaten, wat over het algemeen heeft betekend voor zo lang als de onderworpen niet-moslims - de dhimmi - economisch nuttig blijken te zijn voor de islamitische staat. De Koran beschrijft de betaling van de jizya (poll- of hoofdelijke belasting; Sura 9:29), dat is de meest opvallende wijze waarop de islamitische overheersers de dhimmi uitbuiten. Maar de jizya is niet alleen economisch in functie, maar bestaat ook om de dhimmi te vernederen en hem te wijzen op de superioriteit van de islam. Al-Maghili, een 15e-eeuwse islamitische theoloog, legt uit:
Op de dag van de betaling {van de jizya} worden zij {de dhimmi's} verzameld op een openbare plaats zoals de soek {markt}. Ze moeten daar staan te wachten in de laagste en smerigste plaats. De waarnemende wetshandhavers worden boven hen geplaatst en zullen een dreigende houding aannemen, zodat het lijkt voor hen, maar ook voor anderen, dat ons doel is om hen te vernederen door te doen alsof we hun bezittingen afemen. Ze zullen beseffen dat we hen een gunst verlenen door de jizya van hen te aanvaarden en ze weer vrij te laten. (Al-Maghili, geciteerd in Bat Ye'or, The Decline of Eastern Christianity under Islam, 361.)
De islamitische wet noemt diverse andere beperkingen voor de dhimmi's, die allemaal voortvloeien uit de Koran en de Sunnah. Enkele honderden jaren aan islamitisch gedachtegoed over de juiste behandeling van dhimmi-volkeren wordt samengevat door Al-Damanhuri, een 17e-eeuwse leider van de Al-Azhar Universiteit in Caïro, het meest prestigieuze centrum van scholing in de moslimwereld:
Net zoals het de dhimmi's verboden is om kerken bouwen, zijn andere dingen ook verboden voor hen. Zij moeten een ongelovige niet helpen tegen een moslim [of] een kruis opheffen in een islamitisch gezelschap [of] vlaggen uithangen op hun eigen feestdagen, wapens dragen [...] of die in hun huizen houden. Als ze iets dergelijks doen, moeten ze worden gestraft, en de wapens in beslag genomen worden. De metgezellen [van de Profeet] hebben deze punten opgesteld om de vernedering van de ongelovigen te tonen en de het geloof van de twijfelende gelovige te beschermen. Want als hij ze vernederd ziet worden, zal hij niet geneigd zijn om de richting van hun geloof op te gaan, maar dat is niet het geval als hij ze aan de macht ziet, of trots of in luxe kleding, want dit alles spoort hem aan om hen te respecteren en naar hen toe te trekken vanwege zijn eigen leed en armoede. Maar respect voor een ongelovige is ongeloof. (Al-Damanhuri, geciteerd in Bat Ye'or, The Decline of Eastern Christianity under Islam, 382.)
De christelijke, joodse en zoroastrische volkeren van het Midden-Oosten, Noord-Afrika en een groot deel van Europa hebben eeuwenlang geleden onder de onderdrukkende regels van de dhimma. De status van deze dhimmi-volkeren is in veel opzichten vergelijkbaar met die van de voormalige slaven in het Amerikaanse Zuiden na de burgeroorlog. Omdat ze geen gebedshuizen mochten bouwen of bestaande gebouwen repareren, en economisch verlamd waren door de jizya te betalen, en sociaal vernederd werden, wettelijk gediscrimineerd, en omdat ze in het algemeen in een permanente staat van zwakte en kwetsbaarheid gehouden werden door de islamitische overheersers, was het niet verwonderlijk dat hun bevolking afnam, op veel plaatsen tot op het punt van uitsterven. De over het algemeen verkeerd begrepen aftakeling van de islamitische beschaving in de afgelopen eeuwen is gemakkelijk te verklaren door de demografische achteruitgang van de dhimmi-bevolkingen, die juist de voornaamste brengers waren geweest van technische en administratieve deskundigheid.
Indien de dhimmi de voorwaarden van de dhimma schendt - misschien door zijn eigen godsdienst openlijk te beoefenen of niet voldoende eerbied voor een moslim te laten zien - dan wordt de jihad hervat. Op verschillende momenten in de islamitische geschiedenis stegen dhimmi-volkeren uit boven hun onderworpen status, en dit was vaak de aanleiding voor gewelddadige wraakacties door de moslimbevolking die geloofden dat ze de voorwaarden van de dhimma hadden geschonden. Islamitisch Andalusië (Moors Spanje) wordt vaak opgemerkt door islamitische apologeten als een soort multicultureel wonderland, waar de islamitische regering joden en christenen toestond om te stijgen in de rangen van het onderwijs en het openbaar bestuur. Wat we echter niet te horen krijgen is dat deze versoepeling van de beperkingen leidde tot grootschalige rellen van de kant van de islamitische bevolking die honderden dhimmi's doodde, voornamelijk joden. Door te weigeren om zich te bekeren tot de islam en door de traditionele beperkingen van de dhimma niet te volgen (zelfs in opdracht van de islamitische regering, die behoefte had aan veel mankracht), hadden de dhimmi's impliciet gekozen voor de enige andere optie die de Koran toestaat: de dood.
Dhimmitude in Spanje (Iberisch schiereiland)
Het Iberisch schiereiland werd tussen 710 en 716 na Christus veroverd door Arabische stammen afkomstig uit Noord-, Midden-en Zuid-Arabië. Na de verovering kwam er massa-immigratie van Berbers en Arabieren, en de kolonisatie van het Iberisch schiereiland. De meeste kerken werden omgebouwd tot moskeeën. Hoewel de verovering gepland en gezamenlijk uitgevoerd was met een groep van Iberische christelijke dissidenten, waaronder een bisschop, verliep het als een klassieke jihad met enorme plunderingen, knechtingen, deportaties en moorden. Toledo, dat zich eerst had overgegeven aan de Arabieren in 711 of 712, kwam in 713 in opstand. De stad werd gestraft door plundering en alle notabelen werden gekeeld. In 730 werd de Cerdagne (in Septimania, nabij Barcelona) verwoest en een bisschop levend verbrand. In de regio's onder stabiele islamitische controle was het voor de niet-islamitische dhimmi's - joden en christenen - zoals elders in andere islamitische landen verboden om nieuwe kerken of synagogen te bouwen, of de oude te herstellen. Ze leefden gescheiden in speciale wijken, en moesten discriminerende kleding dragen. De christelijke boeren waren onderworpen aan zware belastingen, en vormden een slaafse klasse uitgebuit door de dominante heersende Arabische elites; veel verlieten hun land en vluchtten naar de steden. Als de Mozarab (de christelijke dhimmi's) vroegen om de hulp van de christelijke koningen, werden ze zwaar bestraft met verminkingen en kruisigingen. Bovendien zou, als ook maar één dhimmi een moslim kwaad zou doen, de hele gemeenschap zijn status van bescherming verliezen, waardoor die ten prooi zou vallen aan plundering, slavernij en willekeurige moorden.
Tegen het einde van de 8e eeuw hadden de heersers van Noord-Afrika en van Andalusië de strenge en harde wetgeving van de stroming Maliki ingevoerd als de overheersende school van islamitische wetgeving. Driekwart eeuw daarvoor, in een tijd waarin politieke correctheid nog geen controle had over geschiedkundige publicaties en onderzoek, schreef Evariste Levi-Provençal, de meest voorname geleerde van Andalusië:
De Andalusische moslimstaat blijkt dus vanaf zijn vroegste oorsprong de verdediger en kampioen van een jaloerse orthodoxie, die meer en meer gehard wordt in een blinde eerbied voor een rigide doctrine, en die al bij voorbaat de minste inspanning van redelijke vraagstelling verdacht vindt en veroordeelt.
[Geschiedschrijver] Dufourcq biedt de volgende illustratie van de daaruit voortvloeiende religieuze en juridische discriminatie waar de dhimmi's onder leden, en de bijbehorende prikkels voor hen om tot de islam te bekeren: "door het bekeren tot [de islam] zou men niet langer beperkt hoeven te worden tot een bepaalde wijk, of het slachtoffer te zijn van discriminerende maatregelen of vernederingen te lijden". Bovendien is de hele islamitische wet erop gebrand om bekering te bevorderen. Wanneer een 'ongelovige' een moslim werd, kon hij onmiddellijk profiteren van een volledige vrijspraak van al zijn vroegere misdaden, zelfs als hij tot de doodstraf was veroordeeld, en ook al was het voor het beledigen van de profeet of het Woord van God te bespotten: zijn bekering had hem vrijgesproken van al zijn fouten, van al zijn voorgaande zonden.
Dit juridisch advies, gegeven door een mufti van al-Andalus in de 9e eeuw, is heel leerzaam: een christelijke dhimmi had een moslima ontvoerd en verkracht, en toen hij werd gearresteerd en ter dood veroordeeld, bekeerde hij onmiddellijk tot de islam, en werd hij automatisch vergeven, hoewel hij wel werd verplicht om met de vrouw te trouwen en te voorzien in een bruidsschat voor haar in overeenstemming met haar status. De mufti die werd geraadpleegd over de zaak, waarschijnlijk door een broer van de vrouw, vond dat de beslissing van de rechtbank volkomen legaal was, maar verhelderde wel dat als die bekeerling geen trouwe moslims was en in het geheim een christen bleef, dat hij dan gemarteld, afgeslacht en gekruisigd moest worden.
Al-Andalus vertegenwoordigde het land van de jihad bij uitstek. Elk jaar (soms twee keer per jaar) werden roofbendes erop uit gestuurd naar de christelijke Spaanse koninkrijken in het noorden, de Baskische regio, of Frankrijk en de Rhône-vallei, om die te plunderen en buit en slaven terug te brengen. Andalusische zeerovers vielen Siciliaanse en Italiaanse kusten aan en binnen, zelfs tot aan de Egeïsche Eilanden, en zij plunderden en verbrandden wat ze konden vinden. Vele duizenden niet-islamitische gevangenen werden voor de slavernij gedeporteerd naar Andalusië, waar de kalief een leger had van tienduizenden christelijke slaven, overgebracht uit alle delen van het christelijke Europa (de Saqaliba), en een harem had vol met gevangen genomen christelijke vrouwen. De maatschappij was sterk verdeeld langs etnische en religieuze lijnen, met de Arabische stammen aan de top van de hiërarchie, gevolgd door de Berbers, die ondanks hun islamisering nooit werden erkend als gelijken, en lager in de schaal kwamen de bekeerlingen (mullawadun) en, helemaal onderaan, de dhimmi's: christenen en joden.
De Andalusische jurist Ibn Abdun (overleden in 1134) van de stroming Maliki bood deze veelzeggende juridische adviezen met betrekking tot joden en christenen in Sevilla rond 1100 n.Chr.:
Geen jood of christen kan worden toegestaan om de kleding van een aristocraat dragen, noch van een jurist, noch van een rijk persoon; integendeel, ze moeten worden verafschuwd en vermeden. Het is verboden om ze [te begroeten] met de [uitdrukking] "Vrede zij met u". In feite heeft Satan bezit van hen genomen, en ervoor gezorgd dat ze Gods waarschuwing zijn vergeten. Zij zijn de bondgenoten van de partij van Satan; Satans bondgenoten zullen zeker de verliezers zijn!
Een onderscheidend teken moet aan hen worden opgelegd zodat ze kunnen worden herkend, en dit zal voor hen een vorm van schande zijn.
Koran 58:19 [moderne vertaling door Dawood]
Ibn Abdun verbood ook de verkoop van wetenschappelijke boeken aan dhimmi's onder het voorwendsel dat zij die vertaalden en zeiden dat hun geloofsgenoten en bisschoppen ze hadden geschreven. In feite is zulk plagiaat moeilijk te bewijzen, omdat hele joodse en christelijke bibliotheken werden geplunderd en vernietigd [door de moslims]. Een andere prominente Andalusische jurist, Ibn Hazm van Cordoba (overleden in 1064), schreef dat Allah de ongelovigen alleen maar bezit van eigendommen had gegeven om simpelweg buit voor moslims te bieden.
In Granada werden tussen 1056/66 de joodse viziers Samuel Ibn Naghrela en zijn zoon Jozef, die de joodse gemeenschap beschermden, beiden vermoord, en vervolgens vernietigden de lokale moslims de joodse bevolking. Er wordt geschat dat tot vijfduizend joden kwamen om in de pogrom van de moslims die de moorden in 1066 vergezelde. Dit cijfer gelijk is aan of groter dan het aantal joden dat zo'n dertig jaar later, aan het begin van de Eerste Kruistocht, gedood werd door de Kruisvaarders tijdens hun plundering van het Rijnland. De pogrom van Granada was waarschijnlijk deels aangesticht door het bitter anti-joodse gedicht van Abu Ishaq, destijds een bekende moslim jurist en dichter, die schreef:
Herinner ze aan hun plaats en breng hen terug in hun meest verachtelijke toestand. Ze zwierven ooit om ons heen in lompen omgeven met verachting, vernedering en minachting. Ze snuffelden ooit door de mesthopen zoekend naar een vies stuk vod om als een doodskleed te dienen om een man in te begraven. Denk niet dat het doden van hen verraad is. Neen, het zou verraad om ze te laten spotten. [De vertaler maakt er vervolgens een samenvatting van: De joden hebben hun verbond gebroken (dat wil zeggen, overschreden hun status, onder verwijzing naar het verbond van Umar), en wroeging was alleen maar gepast].
De Berberse moslims, de Almohaden van Spanje en Noord-Afrika (1130-1232), richtten enorme vernietiging aan onder zowel de joodse als de christelijke bevolking. Deze verwoesting - bloedbaden, gevangenschap, en gedwongen bekering - werd beschreven door de joodse kroniekschrijver Abraham Ibn Daud, en de dichter Abraham Ibn Ezra. De moslim 'inquisiteurs' (dat wil zeggen, die vóór hun christelijke Spaanse collega's drie eeuwen later) twijfelden aan de oprechtheid van de joodse bekeerlingen tot de islam, en verwijderde daarom de kinderen uit deze gezinnen, om ze bij islamitische opvoeders te plaatsen. Maimonides, de beroemde filosoof en arts, maakte de vervolgingen door de Almohaden mee, en moest in 1148 Cordoba ontvluchten met zijn hele gezin, tijdelijk onderdak zoeken in Fez - vermomd als een moslim - voordat hij asiel aan kon vragen in Fatimid Egypte.
Inderdaad, hoewel Maimonides vaak wordt aangeduid als een toonbeeld van joods succes onder de verlichte regering van Andalusië, ontkrachten zijn eigen woorden dit utopische beeld van de islamitische behandeling van de joden:
De Arabieren hebben ons zwaar vervolgd, en verderfelijke en discriminerende wetgeving tegen ons ingevoerd. Nog nooit heeft een natie ons zo veel gemolesteerd, gedegradeerd, vernederd, en gehaat als zij deden.
Ottomaanse dhimmitude
Zelfs de Turkofiele 19e-eeuwse reisschrijver Ubicini erkende de beklemmende last van de Ottomaanse dhimmitude in deze ontroerende beschrijving:
De geschiedenis van tot slaaf gemaakte volkeren is overal hetzelfde, of beter gezegd, ze hebben geen geschiedenis. De jaren en de eeuwen gaan voorbij zonder dat hun situatie anders wordt. Generaties komen en gaan in stilte. Men zou kunnen denken dat ze bang zijn om hun meesters, die naast hen slapen, te wekken. Maar als u ze van dichtbij bekijkt, zult u ontdekken dat deze onbeweeglijkheid slechts oppervlakkig is. Zij zijn in de greep van een stille en constante woede. Het leven is volledig teruggetrokken in het hart. Ze lijken op die rivieren die zijn verdwenen onder de grond; als u uw oor tegen de aarde drukt, kunt u het gedempte geluid van hun wateren horen, daarna komen ze op enkele mijlen afstand weer intact tevoorschijn. Dat is de toestand van de christelijke bevolking van Turkije onder Ottomaanse heerschappij.
Ottomaans devshirme-janitsaren systeem
Geleerden die serieuze, gedetailleerde onderzoeken hebben gedaan naar het devshirme-systeem kwamen tot de conclusies hieronder. Vryonis, Jr bijvoorbeeld, maakt deze opzettelijk ingetogen maar overtuigende waarnemingen:
Bij het bespreken van de devshirme hebben we te maken met de grote aantallen christenen die, ondanks de materiële voordelen die er zaten aan bekering tot de islam, ervoor kozen om de leden van een religieuze samenleving te blijven die het volledige burgerschap werd geweigerd. Daarom zijn de theorieën van sommige historici, dat de christenen de devshirme verwelkomden aangezien het nieuwe prachtige kansen voor hun kinderen bood, in strijd met het feit dat deze christenen er überhaupt niet voor hadden gekozen moslims te worden, maar christenen waren gebleven. [Er] is overvloedig bewijs voor de zeer actieve afkeer waarmee ze het afnemen van hun kinderen beschouwden. Men zou dergelijke sentimenten ook kunnen verwachten gezien de sterke aard van de familieband en ook gezien dat degenen die niet waren bekeerd tot de islam sterk gehecht waren aan het christendom. [...] Allereerst misbruikten de Ottomanen de algemene christelijke angst voor het verlies van hun kinderen en deden tijdens de onderhandelingen voor de overdracht van christelijke landen de aanbieding van vrijstelling van [dienstplicht in] de devshirme. Dergelijke vrijstellingen zijn opgenomen in de voorwaarden voor overgave van Jannina, Galata, de Morea, Chios, etc. [...] Christenen die zich bezighielden met gespecialiseerde activiteiten die belangrijk waren voor de Ottomaanse staat waren ook vrijgesteld van de belasting op hun kinderen, omdat het belang van hun werk werd erkend door het rijk. [...] Vrijstelling van deze belasting werd beschouwd als een voorrecht en geen boete.
Er zijn andere documenten waarin hun [dat wil zeggen, de christenen] afkeer veel meer expliciet duidelijk is. Hieronder is een reeks van Ottomaanse documenten over de specifieke situaties waarin de devshirmes zelf zijn ontsnapt aan de ambtenaren die verantwoordelijk waren voor het verzamelen. In 1601 droeg een firman [koninklijk bevel] de [Ottomaanse] ambtenaren op om strenge maatregelen [met betrekking tot de devshirme] te handhaven, een feit dat erop lijkt te wijzen dat de ouders niet altijd afscheid wilden nemen van hun zonen:
[Dit] om de opdracht van de bekende en heilige fetva [fatwa] van Seyhul [Shaikh] af te dwingen - de islam. In overeenstemming hiermee moet, als iemand van de ongelovige ouders of een ander zich verzet tegen het meegeven van zijn zoon aan de janitsaren, hij onmiddellijk worden opgehangen voor de drempel van deur, en wordt zijn bloed onwaardig geacht.
Vasiliki Papoulia wijst op de voortdurende wanhopige, vaak gewelddadige strijd van de christelijke bevolkingen tegen deze met geweld opgelegde Ottomaanse heffing:
Het is duidelijk dat de bevolking een sterke afkeer had van deze maatregel, [en de heffing] kon alleen worden uitgevoerd met geweld. Degenen die weigerden hun zonen op te geven - de gezondste, de mooiste en de meest intelligente - werden ter plaatse gedood door ophanging. We hebben echter wel voorbeelden van gewapend verzet. In 1565 vond er een opstand plaats in Epirus en Albanië. De inwoners doodden de officieren van werving en de opstand werd pas neergeslagen nadat de sultan vijfhonderd janitsaren had gestuurd ter ondersteuning van de lokale Sanjak-geestelijke. Dankzij de historische archieven van Yerroia hebben we meer informatie over de opstand in Naousa in 1705, waarbij de inwoners de Silahdar [geestelijke] Ahmed Celebi doodden en zijn assistenten, en naar de bergen vluchtten als rebellen. Sommigen van hen werden later gearresteerd en ter dood veroordeeld.
Aangezien er geen mogelijkheid was om te ontsnappen [aan de heffing] zocht de bevolking naar verschillende uitwegen. Sommigen verlieten hun dorpen en vluchtten naar bepaalde steden die vrijgesteld waren van de kinderheffing, of emigreerden naar Venetiaanse gebieden. Het resultaat was een ontvolking van het platteland. Anderen lieten hun kinderen trouwen op jonge leeftijd. [Zo stelt] Nicephorus Angelus stelt dat de kinderen soms op eigen initiatief wegliepen, maar toen ze hoorden dat de autoriteiten hun ouders hadden gearresteerd en aan het doodmartelen waren, keerden ze terug en gaven zich over. La Giulletiere citeert het geval van een jonge Athener die terugkeerde van onderduiking om zijn vader te redden en er toen voor koos om zelf te sterven in plaats van zijn geloof af te zweren. Volgens het bewijsmateriaal in Turkse bronnen zijn sommige ouders er zelfs in geslaagd hun kinderen te ontvoeren nadat ze waren ingelijfd. De meest succesvolle manier om aan werving te ontsnappen was door omkoping. Dat dit laatste zeer wijd verbreid was blijkt uit de grote hoeveelheden geld die de sultan in beslag heeft genomen van corrupte ambtenaren. Tot slot deden de ouders in hun wanhoop zelfs een beroep op de paus en de Westerse mogendheden voor hulp.
Papoulia concludeert: "Er is geen twijfel dat deze zware last een van de moeilijkste beproevingen van de christelijke bevolking was".
Dhimmitude in Griekenland onder de Ottomaanse heerschappij
[De volgende werken van] A.E. Vacalopoulos [zijn essentieel in onderzoek naar Griekse dhimmitude]:
- History of Macedonia, 1354-1833. Thessaloniki, 1973. p 67-74, 353-358, 636-652.
- "Background and Causes of the Greek Revolution". Neo-Hellenika 2 (1975): 53-68.
- The Greek Nation, 1453-1669. New Brunswick, New Jersey, Rutgers University Press, 1976. Hoofdstukken 1-4.
Vacalopoulos beschrijft hoe dhimmitude opgelegd door de Ottomaanse heerschappij een kritiek punt van motivatie werd voor de Griekse Revolutie ("Background and Causes of the Greek Revolution", p 54-55):
De revolutie van 1821 is niet meer dan de laatste grote fase van de weerstand van de Grieken tegenover Ottomaanse overheersing; het was een meedogenloze, plotselinge oorlog, die reeds was begonnen in de eerste jaren van de slavernij. De wreedheid van een autocratisch regime, die werd gekenmerkt door economische plundering, intellectueel verval en culturele achteruitgang, zou uiteindelijk zeker oppositie uitlokken. Allerlei soorten beperkingen, onwettige belastingen, dwangarbeid, vervolging, geweld, gevangenschap, dood, ontvoeringen van meisjes en jongens en hun opsluiting in Turkse harems, en verschillende daden van wreedheid en lust, samen met tal van minder aanstootgevende misstanden - al deze waren een voortdurende beproeving voor het overlevingsinstinct en ze gingen buiten alle grenzen van het menselijk fatsoen. De Grieken haatten alle beledigingen en vernederingen bitter, en hun angst en frustratie duwde ze in de armen van rebellie. Er was geen overdrijving in de verklaring van een van de geestelijken in Arta, toen hij probeerde om de wreedheid van de strijd uit te leggen. Hij zei: "We hebben de rayahs (dwz onze christelijke onderdanen) [dhimmi's] een hoop aangedaan, en vernietigden zowel hun rijkdom als hun eer; zij werden wanhopig en namen de wapens op. Dit is nog maar het begin en zal uiteindelijk leiden tot de vernietiging van ons rijk". Het lijden van de Grieken onder Ottomaanse heerschappij was dus de voornaamste oorzaak van de opstand. Die psychologische stimulans werd verstrekt door de aard van de omstandigheden.
Dhimmitude in Palestina
In zijn uitgebreide onderzoek van het 19e-eeuwse Palestijnse jodendom onder Ottomaanse heerschappij maakte professor Tudor Parfitt deze relevante opmerkingen:Binnen de steden werden joden en andere dhimmi's vaak aangevallen, verwond, en zelfs gedood door lokale moslims en Turkse soldaten. Zulke aanvallen waren vaak voor onbenullige redenen: Wilson [van de Britse afd. correspondentie van Buitenlandse Zaken] herinnerde zich dat hij een jood had ontmoet die ernstig was verwond door een Turkse soldaat omdat hij niet direct afgestapt was toen hij het bevel kreeg om zijn ezel aan een soldaat van de Sultan te geven. Veel joden werden gedood voor nog kleinere dingen. Af en toe hebben de autoriteiten geprobeerd om een of andere vorm van uitleg te krijgen, maar dit was niet altijd het geval: de Turkse autoriteiten waren soms zelf verantwoordelijk voor het doodslaan van joden vanwege een of andere onbewezen beschuldiging. Na één zo'n voorval merkte [de Britse consul] Jonge op: "Ik moet zeggen dat ik treurig en verbaasd ben dat de gouverneur zo beestachtig kon hebben gehandeld - want na wat ik van hem heb gezien zou ik toch zeker denken dat hij boven zo'n moedwillige onmenselijkheid staat - maar het was een jood - zonder vrienden of bescherming - en het laat goed zien dat het niet zonder reden is dat de arme jood, zelfs in de 19e eeuw, van dag tot dag moet vrezen voor zijn leven". (The Jews of Palestine. p 168, 172-173)
Dhimmitude tijdens en na de Tanzimat-periode - Ottomaanse Rijk
De Tanzimat, de reorganisatie van het Ottomaanse Rijk, was een periode van hervormingen die begon in 1839 en eindigde met de eerste grondwet in 1876. De tijd van de Tanzimat-hervormingen werd gekenmerkt door diverse pogingen om het Ottomaanse Rijk te moderniseren, om zijn territoriale samenhang te beveiligen tegen nationalistische bewegingen en agressieve groeperingen. De hervormingen moedigden Ottomanisme aan tussen de diverse etnische groepen van het Rijk, een poging om het tij van de nationalistische bewegingen binnen het Ottomaanse Rijk te keren. De hervormingen probeerden om niet-moslims en niet-Turken te verenigen in de Ottomaanse samenleving door hun burgerlijke vrijheden uit te breiden en de erkenning van hun gelijkheid in het hele Rijk door te voeren.
Edouard Engelhardt maakte deze opmerkingen in zijn gedetailleerde analyse van de Tanzimat-periode, en merkte op dat een kwart eeuw na de Krimoorlog (1853-1856) en de tweede golf van Tanzimat-hervormingen nog steeds dezelfde problemen bleven bestaan:
De islamitische samenleving is nog niet afgestapt van de vooroordelen die de veroverde volkeren ondergeschikt maken... de rayah [dhimmi's] blijven inferieur aan de Osmanen; in feite is er niet hervormd, het fanatisme van de begindagen is nog hetzelfde. [Zelfs liberale moslims verwierpen] burgerlijke en politieke gelijkheid, dat wil zeggen, de assimilatie van de veroverde met de veroveraars. (La Turquie et La Tanzimat, 2 Vols. Parijs, 1882)
Een systematisch onderzoek van de toestand van de christelijke rayahs werd rond 1860 uitgevoerd door de Britse consuls gestationeerd in het Ottomaanse Rijk, waar uitgebreide primaire brondocumenten als bewijs kwamen. Groot-Brittannië was toen de machtigste bondgenoot van Turkije, en het was in haar strategisch belang om te zorgen dat onderdrukking van de christenen werd beëindigd, dit om directe agressieve Russische of Oostenrijkse tussenkomst te voorkomen. Op 22 juli 1860 stuurde Consul James Zohrab een lang rapport uit Sarajevo naar zijn ambassadeur in Constantinopel, Sir Henry Bulwer, met opnieuw een analyse van de administratie van de provincies Bosnië en Herzegovina naar aanleiding van de Tanzimat-hervormingen van 1856. Over de hervormingen zegt Zohrab als volgt:
Ik kan gerust zeggen dat de Hatti-humayoun vrijwel in onbruik blijft. Hoewel [dit] niet direct toelaat dat christenen worden behandeld zoals ze voordien waren behandeld, is het tot nu toe ondraaglijk en onrechtvaardig dat het de moslims toestaat om ze te beroven met zware afpersingen. Er is dagelijks onterechte gevangenschap (gevangenisstraf onder valse beschuldiging) aan de orde. Een christen heeft maar een kleine kans om zijn onschuld te bewijzen als zijn tegenstander een moslim is. [...] Het bewijs van een christen wordt als regel nog steeds geweigerd. [...] Christenen mogen nu onroerend goed bezitten, maar zij lopen tegen zo veel en frustrerende hindernissen aan wanneer ze het proberen te kopen, dat er nog maar heel weinig aan durven. [ D]at is over het algemeen het bewind dat de regering erop na houdt tegenover de christenen in de hoofdstad (Sarajevo) van de provincie, waar de consulaire ambtenaren van de verschillende machten zitten en een zekere mate van controle uit kunnen oefenen. [En daarom] is het makkelijk te raden hoe zeer de christenen in de meer afgelegen districten lijden; die worden bestuurd door Mudirs (gouverneurs) die in het algemeen fanatiek zijn en onbekend met de (nieuwe hervormingen van de) wet.
Zelfs de moderne Ottomanist Roderick Davison erkent dat de hervormingen niet zijn geslaagd, en biedt een verklaring dat het islamitische geloof diep gehecht is aan het systeem van dhimmitude:
Er is nooit echte gelijkheid bereikt [en] er bleef onder de Turken een intens islamitisch gevoel dat soms kan uitbarsten in open fanatisme. [...] Belangrijker dan het risico op fanatieke uitbarstingen was echter de aangeboren houding van meerderwaardigheid die de islamitische Turk bezat. De islam was voor hem de ware religie. Het christendom was slechts een gedeeltelijke openbaring van de waarheid, die uiteindelijk volledig geopenbaard is door Mohammed, en daarom waren christenen niet gelijk aan moslims wat betreft het bezit van de waarheid. De islam was niet alleen een manier van aanbidding, het was een manier van leven. Het had voorschriften voor relaties van mens tot mens, maar ook tot God, en het was de basis voor de samenleving, voor de wet, en voor de overheid. Christenen werden daarom onvermijdelijk beschouwd als tweederangs burgers wat betreft religieuze openbaring, en ook op grond van het simpele feit dat ze waren veroverd door de Ottomanen. Deze hele islamitische visie werd vaak samengevat in de gemeenschappelijke term 'gavur' (of 'kafir'), wat 'ongelovige' of 'ongelovigen' betekent, een woord met emotionele en heel beledigende lading. Het was op zijn best gezegd twijfelachtig om nauwe banden te hebben met de 'gavur' of op gelijke voet te staan. "Vriendelijke omgang met heidenen en ongelovigen is verboden voor de mensen van de islam", zei Asim, een historicus uit de vroege 19e eeuw, "en vriendelijke en intieme omgang tussen twee partijen die van elkaar verschillen als dag en nacht is verre van wenselijk". [...] Alleen al het idee van gelijkheid, in het bijzonder de anti-beledigingswet van 1856, beledigde het Turkse aangeboren gevoel van gerechtigdheid. "Nu kunnen we een gavur niet meer een gavur noemen", werd er gezegd, soms bitterlijk en soms in een gortdroge uitleg dat onder de nieuwe wetten men niet langer openlijk de zuivere waarheid kon spreken. Kunnen hervormingen aanvaard worden als ze verbieden om een beestje bij zijn naam te noemen? [...] De Turkse denkwijze, geconditioneerd door eeuwen van islamitische en Ottomaanse overheersing, was nog niet klaar om een absolute gelijkheid aanvaarden. [...] Ottomaanse gelijkheid werd niet bereikt in de Tanzimat-periode [dat wil zeggen, midden tot eind 19e eeuw, 1839-1876], noch na de Jonge Turken-revolutie van 1908. ("Turkish Attitudes Concerning Christian–Muslim Equality in the Nineteenth Century". American Historical Review 59. p 848, 855, 859, 864)
Dhimmitude - Zoroasten in Iran
[Twee bronnen over de zoroasten in Iran zijn Mary] Boyce's A Persian Stronghold of Zoroastrianism, en Napier Malcolm's Five Years in a Persian Town. Malcolm] leefde aan het eind van de 19e eeuw tussen de aanhangers van het zoroastrisme in de centraal gelegen Iraanse stad Yezd. Hij documenteerde het volgende in zijn verhaal:
Tot 1895 mocht geen enkele parsi (zoroastrische) een paraplu meenemen. Zelfs in de tijd dat ik in Yezd was mochten ze die niet dragen in de stad. Tot 1895 was er een sterk verbod op brillen en lornetten; tot 1885 mochten ze geen ringen dragen, hun riemen moest worden gemaakt van ruw canvas, maar na 1885 was elk wit materiaal toegestaan. Tot 1896 waren de parsi's verplicht om hun tulbanden te draaien in plaats van te vouwen. Tot 1898 was alleen bruin, grijs en geel toegestaan voor hun qaba [overjas] of arkhaluq [jas] (bovenkleding), maar daarna waren alle kleuren toegestaan, behalve blauw, zwart, helder rood, of groen. Er was ook een verbod op witte kousen, en tot ongeveer 1880 moest de parsi een speciaal soort eigenaardig lelijke schoen dragen met een brede, opstaande teen. Tot 1885 moesten ze gescheurde mutsen dragen. Tot 1880 moesten ze strakke korte broeken dragen, effen, in plaats van lange broeken te dragen. Tot 1891 moesten alle aanhangers van het zoroastrisme te voet gaan in de stad, en zelfs in de woestijn moesten ze afstappen als zij een moslim van welke rang dan ook tegenkwamen. In de tijd dat ik in Yezd was mochten ze rijden in de woestijn, en moesten alleen afstappen als zij aan een grote moslim voorbijgingen. Er waren andere soortgelijke kledingvoorschriften die te talrijk en te onbenullig zijn om op te noemen.
Toen moesten de huizen van zowel de parsi's als de joden, inclusief de omringende muren, zo laag worden gebouwd dat een moslim zijn hand op het dak kon leggen; zo mochten echter wel naar beneden graven onder het straatniveau. De muren moesten wit worden gemaakt rondom de deur. Dubbele deuren, de veelvoorkomende vorm van Perzische deur, waren verboden, net als kamers met drie of meer ramen. Bad-girs [luchtrooster in windtoren] waren nog steeds verboden voor de parsi's toen we in Yezd waren, maar in 1900 gaf een van de rijkere parsi-handelaren een groot cadeau aan de gouverneur en de leidende mujtahid (mohammedaanse priester) om er eentje te mogen bouwen. Een extra verdieping bouwen was ook verboden.
Tot ongeveer 1860 mochten parsi's geen handel drijven. Ze verborgen wel dingen in hun kelders en verkochten ze in het geheim. Zij kunnen nu handelen met de karavanen of in herbergen, maar niet op de bazaars, noch mogen zij handelen in linnen stoffen. Tot 1870 werden ze niet toegestaan om een school voor hun kinderen te bouwen.
Het bedrag van de jizya, ofwel belasting op ongelovigen, werd berekend naar de rijkdom van de individuele parsi, maar het was nooit minder dan twee tomans [een som geld, 10.000 dinars]. Een toman is nu ongeveer drie shilling en acht pence waard, maar vroeger was het veel meer waard. Zelfs nu, nu het geld veel is gedevalueerd, is het een arbeidersloon voor tien dagen. Het geld moest ter plekke worden betaald wanneer een [parsi] degene ontmoette die de belasting verzamelde: de 'farrash' [betekent letterlijk een 'tapijtveger', maar eigenlijk een dienstknecht met name voor klusjes buiten]. De farrash was mocht doen wat hij maar wilde tijdens het verzamelen van de jizya. De man mocht niet eens naar huis gaan om het geld te halen, maar werd meteen geslagen totdat het geld werd gegeven. Rond 1865 bond een farrash die de belasting kwam halen een man vast aan een hond, en gaf hij ieder om de beurt een klap.
Rond 1891 zag een mujtahid op een van de pleinen van de stad een zoroastrische koopman die witte kousen droeg. Hij beval dat de man geslagen zou worden en de kousen afgepakt. In ongeveer 1860 ging een man van zeventig naar de markt in een witte broek van ruwe stof. Ze sloegen hem eerst flink, trokken zijn broek uit, en stuurde hem naar huis met de broek onder zijn arm. Soms werden parsi's gedwongen om op één been te staan op in het huis van een mujtahid totdat ze eraan toegaven een aanzienlijke som geld te betalen.
Tijdens de regering van wijlen Sjah Nasirud Din was een Britse parsi uit India genaamd Manukji Limji, voor lange tijd de vertegenwoordiger van de parsi's in Teheran. Bijna alle maatregelen tegen de parsi's werden ingetrokken, zoals de jizya, de kledingvoorschriften en die met betrekking tot de huizen, maar het erfrecht werd niet veranderd, volgens welke een parsi die bekeert tot de islam meer recht heeft op de erfenis dan zijn zoroastrische broers en zussen. De jizya werd eigenlijk kwijtgescholden, en ook enkele regels ten aanzien van huizen, maar de rest van de firman [het bevel] werd daargelaten.
In 1898 gaf de huidige Shah, Muzaffarud Din, zo'n firman aan Dinyar, de huidige Qalantar [leider] van de Anjuman [commissie van parsi's], waarin Din alle resterende maatregelen tegen de parsi's introk, en het ook onwettig verklaarde om fraude of misleiding te gebruiken bij het bekeren van parsi's tot de islam. Dit bevel lijkt niet echt effect te hebben gehad.
Rond 1883, nadat het bevel van Nasirud Din Shah was afgekondigd, bouwde een van de parsi's, genaamd Rustami Ardishiri Dinyar, in Kucha Biyuk, een van de dorpen in de buurt Yezd, toch een huis met een bovenste kamer, iets boven de hoogte tot welke de parsi's vroeger beperkt waren. Hij hoorde dat de moslims hem zouden komen doden, dus hij vluchtte 's nachts naar Teheran. Ze doodden een ander parsi, Tirandaz, die ze voor hem aanzagen, maar mochten het huis niet vernietigen.
Dus het moeilijke zat hem niet in de wet verbeteren, maar eerder om die gehandhaafd te krijgen. Toen Manukji [Britse parsi en consul in Teheran] in Yezd was, ongeveer rond 1870, werden twee parsi's buiten de stad aangevallen door twee moslims, en ééntje werd gedood, de ander vreselijk gewond toen ze hadden geprobeerd om zijn hoofd af te hakken. De Gouverneur bracht de criminelen naar Yezd, maar deed niets tegen hen. Manukji kreeg toestemming om ze naar Teheran te brengen. De minister-president vertelde hem echter dat er geen moslim mocht worden gedood voor een Zardushti, of zoroastrische, en dat zij alleen zouden worden geslagen op hun voetzolen. Rond deze tijd vroeg Manukji of het waar was dat de bloed-prijs van een Zardushti rond de zeven tomans lag. Hij kreeg het antwoord dat het een beetje zou moeten zijn dan dat [dus een maandloon als boete voor moord...].
De parsi's uit Yezd zijn aanzienlijk geholpen door diplomaten uit Bombay, de Britse onderdanen, en de zaken de laatste jaren iets zijn verbeterd. [Five Years in a Persian Town. New York, 1905. p 45-50]
Na de nederlaag bij de poorten van Wenen in 1683 kwam de islam in een periode van strategisch verval waarin deze steeds meer werd gedomineerd door de groeiende Europese koloniale machten. Door de materiële zwakte ten opzichte van het Westen was Dar al-Islam niet in staat om grootschalige militaire campagnes te voeren tegen het ongelovige grondgebied. Het Islamitische Rijk, destijds geregeerd door de Ottomaanse Turken, werd [van zelf aanvallen] teruggebracht tot het verdedigen tegen steeds meer roofzuchtige Europese strijdkrachten.
In 1856 dwong het Westen de Ottomaanse regering tot het afschaffen van de dhimma waaronder de niet-islamitische onderdanen in het Rijk gebukt gingen. Dit leverde voor de voormalige dhimmi's tot dan toe onbekende mogelijkheden op voor sociale en persoonlijke verbetering, maar heeft ook de woede van de orthodoxe moslims aangewakkerd, die dit zagen als een schending van de sharia en hun door Allah gegeven superioriteit ten opzichte van ongelovigen.
Tegen het einde van de 19e eeuw braken de spanningen tussen de Europese onderdanen van het keizerrijk openlijk los toen de Ottomaanse regering in 1876 30.000 Bulgaren afslachtte voor het vermoeden dat ze aan het rebelleren waren tegen de Ottomaanse heerschappij. Omdat het Westen had ingegrepen en de Bulgaarse onafhankelijkheid had geregeld, waren de Ottomaanse regering en haar islamitische onderdanen steeds nerveuzer over andere groepen niet-moslims die onafhankelijkheid wilden.
Het was in deze sfeer dat de eerste fase van de Armeense genocide heeft plaatsgevonden in 1896, met de slachting van ongeveer 250.000 Armeniërs. Zowel burgers als militairen namen deel aan de slachtpartijen. In zijn boek The Burning Tigris documenteert Peter Balakian het hele gruwelijke verhaal. Maar de slachtpartijen van de jaren 1890 waren slechts de opmaat naar de veel grotere holocaust van 1915, die zo'n 1,5 miljoen mensen het leven heeft gekost. Hoewel er vele factoren zijn die hebben bijgedragen aan deze slachting, is er geen twijfel mogelijk dat de slachtingen niets anders waren dan een jihad tegen de Armeniërs, die niet langer beschermd waren door de dhimma. In 1914, toen het Ottomaanse Rijk meedeed in de Eerste Wereldoorlog aan de kant van de centrale machten, werd een officiële anti-christelijke jihad uitgeroepen.
Om het idee van de jihad te bevorderen publiceerde de sjeik-ul-Islam {de hoogste religieuze leider in het Ottomaanse Rijk} een proclamatie die de islamitische wereld opriep om op te staan en zijn christelijke onderdrukkers massaal te vermoorden. "Oh moslims", luidt het document, "Jullie die barsten van geluk en staan op het punt om jullie leven en goederen op te offeren voor de goede zaak, en de gevaren te trotseren, verzamelt jullie nu rond de keizerlijke troon". In de Ikdam, de Turkse krant die net was overgegaan in Duits bezit, werd het idee van jihad onderstreept: "De daden van onze vijanden hebben de toorn van God op hen neergebracht. Er is een sprankje hoop verschenen. Alle mohammedanen, jong en oud, mannen, vrouwen, en kinderen, moeten voldoen aan hun plicht. [...] Als we dat doen, is de bevrijding van de onderworpen mohammedaanse koninkrijken gegarandeerd" [...] "Hij die ook maar één ongelovige doodt van degenen die over ons heersen", stond er in een pamflet te lezen, "zal ongeacht of hij dit geheim of openlijk doet worden beloond door God" (geciteerd in The Burning Tigris. p 169-170.)
De anti-christelijke jihad bereikte zijn hoogtepunt in 1922 in Smyrna, aan de Middellandse Zee, waar 150.000 Griekse christenen werden afgeslacht door het Turkse leger onder het onverschillige oog van geallieerde oorlogsschepen. Alles bij elkaar werden van 1896 tot 1923 ongeveer 2,5 miljoen christenen gedood, in de eerste moderne genocide die tot op de dag van vandaag wordt ontkend door de Turkse regering.
Sinds het uiteenvallen van het Islamitische Rijk na de Eerste Wereldoorlog zijn er verschillende jihads uitgevochten over de hele wereld, door onafhankelijke islamitische landen en subnationale jihadistische groeperingen. De meest aanhoudende acties zijn gericht tegen Israël, dat de onvergeeflijke zonde heeft begaan van de wederopbouw van Dar al-Harb op het land dat vroeger een deel was van Dar al-Islam. Andere prominente jihads zijn gevochten tegen de Sovjets in Afghanistan, de Bosnische moslims tegen de Serviërs in het voormalige Joegoslavië, de islamitische Albanezen tegen de Serviërs in Kosovo, en de Tsjetsjenen tegen de Russen in de Kaukasus. Er zijn ook jihads gevoerd in heel Noord-Afrika, de Filippijnen, Thailand, Kashmir, en vele andere plaatsen in de hele wereld. Daarnaast zijn de overgrote meerderheid van de terreuraanslagen over de hele wereld gepleegd door moslims, met inbegrip van, natuurlijk, de spectaculaire aanvallen van 9/11/01 (USA), 3/11/04 (Spanje), en 7/7/05 (Engeland). (Voor een uitgebreidere lijst van islamitische aanslagen, zie www.thereligionofpeace.com.)
Feitelijk is er maar een vrij klein percentage van de tegenwoordige conflicten in de wereld niet begonnen door de islam. De islam is een comeback aan het maken.
Tegenwoordig is de belangrijkste hindernis voor een beter begrip van de islam - met uitzondering van misschien regelrechte angst - slordig taalgebruik. Laten we, om te beginnen, de veelgeroemde 'war on terror' noemen. Na even goed nadenken is de uitdrukking 'oorlog tegen het terrorisme' net zo zinloos als een oorlog tegen de 'blitzkrieg', 'kogels' of 'strategische bombardementen'. De 'oorlog tegen terrorisme' geeft aan dat het prima is als de vijand ons probeert te vernietigen - en, inderdaad, hierin slaagt - zolang hij maar geen 'terreur' gebruikt hiervoor.
Laten we het heel duidelijk maken dat 'terrorisme' een tactiek of list is die men gebruikt om een doel te bereiken; het is het doel van het islamitisch terrorisme dat we moeten gaan begrijpen, en dit vereist logischerwijs een begrip van de islam.
In tegenstelling tot de wijdverbreide overtuiging dat de ware islam vredelievend is, zelfs als een handvol van diens aanhangers gewelddadig zijn, hebben we hier gezien hoe de islamitische bronnen duidelijk maken dat de uitoefening van geweld tegen niet-moslims een centraal en onmisbaar principe van de islam is. De islam is niet zozeer een persoonlijk geloof als wel een politieke ideologie die bestaat uit een fundamentele en permanente staat van oorlog met niet-islamitische beschavingen, culturen en individuen. De islamitische heilige teksten schrijven het sociale, bestuurlijke en economische systeem voor de gehele mensheid voor. Die culturen en individuen die zich niet onderwerpen aan het islamitische bestuur leven feitelijk in een staat van rebellie tegen Allah en moeten met brute kracht tot onderwerping worden gebracht. De onzalige term 'islam-fascisme' is volstrekt overbodig: de islam zelf is een soort van fascisme dat zijn volledige en juiste vorm alleen bereikt als het de macht over de staat krijgt.
De grootschalige acties van islamitisch terrorisme in de late 20e en vroege 21e eeuw zijn slechts de meest recente manifestatie van een wereldwijde oorlog van verovering die de islam al aan het voeren is sinds de dagen van de profeet Mohammed in de 7e eeuw na Christus, en die ook tegenwoordig doorgaat. Dit is de eenvoudige, opvallende waarheid die de wereld van vandaag in het gezicht staart - en heeft dat al vele malen in het verleden gedaan - maar die weinigen vandaag de dag nog willen overdenken.
Het is belangrijk om te beseffen dat we hebben gesproken over de islam - niet islamitisch 'fundamentalisme', 'extremisme', 'fanatisme', 'islam-fascisme', of 'islamisme', maar de islam zelf, de islam in zijn orthodoxe vorm zoals die is begrepen en beoefend door de trouw gelovende moslims vanaf de tijd van Mohammed en tot nu aan toe. De toenemende gevallen van islamitisch terrorisme in de late 20e en vroege 21e eeuw zijn grotendeels te wijten aan de geo-strategische veranderingen na het einde van de Koude Oorlog [dat ze onder ons wonen] en de groeiende technische mogelijkheden voor terroristen [betere wapens hebben].
Met de ineenstorting van de Sovjet-heerschappij over een groot deel van de islamitische wereld, en in combinatie met de groeiende rijkdom van de islamitische olieproducerende landen, heeft de islamitische wereld meer en meer vrijheid en middelen om wereldwijde jihad te ondersteunen. Kort gezegd, de reden dat moslims opnieuw oorlog tegen de niet-islamitische wereld voeren is omdat ze het nu simpelweg kunnen.
Het is echter van groot belang op te merken dat, zelfs als er nooit meer een grote terroristische aanslag plaatsvindt op Westerse bodem, de islam nog steeds een dodelijk gevaar vormt voor het Westen. Een einde te maken aan terrorisme zou gewoon betekenen dat de islam een andere tactiek zal kiezen - misschien wijst dat op een benadering voor de lange termijn die de islamitische immigratie en hogere geboortecijfers mogelijk maakt totdat de islam dicht genoeg bij de overwinning is voor een volgende ronde van geweld. Het kan niet genoeg worden benadrukt dat islamitische terrorisme een symptoom van de islam is dat kan toenemen of afnemen in intensiteit, maar de ware islam blijft permanent vijandig.
Muhammad Taqi Partovi Samzevari vat het islamitische wereldbeeld in zijn Future of the Islamic Movement uit 1986:
Onze eigen profeet [was] een generaal, een staatsman, een beheerder, een econoom, een jurist en een eersteklas manager in één. [...] In de koranische historische visie moeten Allah's steun en de revolutionaire strijd van het volk samenkomen, zodat satanische heersers neergehaald en gedood zullen worden. Een volk dat niet bereid is om te doden en te sterven om een rechtvaardige samenleving te creëren, kan geen steun van Allah verwachten. De Almachtige heeft ons beloofd dat de dag zal komen dat de hele mensheid verenigd zal leven onder de vlag van de islam, wanneer het teken van de halve maan, het symbool van Mohammed, overal het hoogste zal zijn. [...] Maar die dag moet worden versneld door onze jihad, door onze bereidheid om ons leven op te offeren en het onreine bloed te vergieten van degenen die niet zien welk licht is meegebracht uit de Hemel door Mohammed in zijn Mi'raj {"nachtelijke reizen naar het 'gerecht' van Allah"}. [...] Het is Allah die het pistool in onze hand legt. Maar we kunnen niet verwachten dat Hij de trekker over zal halen alleen maar omdat wij zwakkelingen zijn.
Hierbij moet benadrukt worden dat alle analyses die hier zijn gegeven zijn afgeleid van de islamitische bronnen zelf, en niet het product zijn van de kritische Westerse wetenschap. (Want jawel, het meeste moderne Westerse onderzoek naar de islam is nauwelijks 'kritisch' in de zin van het woord). Het is de islams eigen interpretatie die geweld vereist en verheerlijkt, en niet de interpretatie van buitenaf.
Er ontstaat altijd een reeks vragen wanneer het punt wordt gemaakt dat de islam gewelddadig is. Deze vragen zijn voor het grootste deel misleidend of niet relevant en kunnen de feitelijke bewijzen of argumenten dat geweld bij de islam hoort niet weerleggen. Toch zijn ze retorisch effectief bewezen in het het voorkomen van kritiek op de islam, en dus heb ik hier een aantal van hen aangepakt.
Het voor de hand liggende antwoord op deze vraag is: "Nou en, wat is daarmee?" Het geweld dat gepleegd is in de naam van andere religies staat logisch gezien los van de vraag of de islam gewelddadig is. Maar door het noemen van de Kruistochten hopen de islamitische apologeten om de aandacht af te leiden van islamitisch geweld, en om religies in het algemeen als moreel gelijkwaardig af te schetsen.
In zowel de Westerse academische wereld en de media als in de islamitische wereld worden de Kruistochten gezien als oorlogen van agressie, uitgevochten door bloeddorstige christenen en tegen vreedzame moslims. Hoewel de Kruistochten zeker bloedig waren, kunnen ze beter worden begrepen als een verlate Westerse reactie op de eeuwenlange jihad dan als een niet uitgelokte aanval van één kant. De islamitische heerschappij in het Heilige Land begon in de tweede helft van de 7e eeuw, tijdens de Arabische golf van jihad, en met de veroveringen van Damascus en Jeruzalem door de tweede 'rechtgeleide kalief', Umar. Na de eerste bloedige jihad werd christelijk en joods leven daar getolereerd binnen de beperkingen van de dhimma, en de islamitische Arabieren stonden in het algemeen toe dat christenen in het buitenland hun bedevaart konden maken naar hun heilige plaatsen, want die praktijk bleek winstgevend voor de islamitische staat. In de 11de eeuw werd, als gevolg van de burgeroorlog in het Islamitische Rijk, de relatief gunstige Arabische administratie van het Heilige Land vervangen door die van de Seltsjoeken. Gedurende de tweede helft van de 11e eeuw voerden de Turken oorlog tegen het christelijke Byzantijnse Rijk en verdreef het van haar bolwerken in Antiochië en Anatolië (nu Turkije). In 1071 leden de Byzantijnse legermachten een verpletterende nederlaag in de Slag bij Manzikert, in wat nu Oost-Turkije is. De Turken hervatten de jihad in het Heilige Land, en daar en in de rest van Klein-Azië misbruikten, beroofden en doodden zij christenen, of maakten hen tot slaven. Ze dreigden het christendom af te snijden van zijn heiligste plaats, de Kerk van het Heilige Graf in Jeruzalem, dat onder Byzantijns beheer was herbouwd nadat het in 1009 was verwoest door kalief Al-Hakim bi-Amr Allah.
Het was in deze context van een hernieuwde jihad in het Midden-Oosten dat de Romaanse paus, Urbanus II, in 1095 een oproep deed aan de Westerse christenen om hun Oosterse neven ten hulp te komen (en Urbanus leek de hoop te hebben gekoesterd om Jeruzalem weer bij het pausdom te slepen na het Grote Schisma met het Oosterse christendom in 1054). Deze 'gewapende pelgrimstocht', waarin tal van zowel burgers als soldaten meegingen, zou uiteindelijk jaren later bekend worden als de Eerste Kruistocht. Het idee van een 'Kruistocht', zoals we die term nu kennen, dat wil zeggen een christelijke 'heilige oorlog', werd pas jaren later ontwikkeld met de opkomst van organisaties als de Tempeliers die Kruisvaarder zijn een manier van leven maakten. Het is noemenswaardig dat de meest felle Kruisvaarders, de Franken, precies van dat volk waren dat eerder eeuwenlang geconfronteerd was met jihad en razzia's langs de Frans-Spaanse grens, en die dus beter dan de meesten wisten aan wat voor verschrikkingen de moslims de christenen hadden onderworpen. Op het moment van de Eerste Kruistocht was de bevolking van Klein-Azië, Syrië en Palestina, hoewel die werden geregeerd door moslims, nog steeds overweldigend christelijk. De Kruistochten van de Westerse christelijke legers waren in die tijd rechtvaardig, als een oorlog om de Oosterse christenen te bevrijden, van wie de bevolking, het land, en de cultuur door eeuwen van jihad en dhimmitude was verwoest. Het veroveren van grondgebied voor God, zoals de jihad constant doet, was een vreemd idee voor het christendom, en het is niet verwonderlijk dat het uiteindelijk wegstierf in het Westen en nooit overwicht kreeg in het Oosten.
Naar aanleiding van de zeer bloedige verovering van Jeruzalem in 1099 door de Latijnse legers, en de oprichting van de Kruisvaardersstaten in Edessa, Antiochië en Jeruzalem, vochten de islamitische en christelijke troepen een getrouwtrek aan oorlogen, waarin beide partijen zich schuldig maakten aan de gebruikelijke chaos van oorlogsmisdaden. Na verloop van tijd, zelfs nadat de Kruistochten versterking kregen uit Europa, zijn de Kruisvaardersstaten vanwege onbestendige communicatie langzaam bezweken aan een superieure islamitische macht. In 1271 viel het laatste christelijke citadel, Antiochië, in handen van de moslims. Omdat de moslims niet langer op twee fronten hoefden te vechten om het christelijke front aan de oostelijke Middellandse Zee te onderwerpen, konden de moslims zich hergroeperen voor een 400 jaar lange jihad tegen Zuid- en Oost-Europa, die tweemaal tot aan Wenen kwam voordat hij werd gestopt. In geo-strategische termen kunnen de Kruistochten worden gezien als een poging van het Westen om zijn eigen vernietiging door de islamitische jihad te voorkomen door de vijand te bevechten. Het heeft tijdelijk gewerkt...
Het is significant dat terwijl het Westen nu al geruime tijd klaagt hoe verkeerd de Kruistochten waren, er nooit een serieuze islamitische autoriteit is geweest die spijt heeft geuit voor de eeuwenlange jihad en dhimmitude die ze andere samenlevingen aan hebben gedaan. Maar dit is niet verwonderlijk: terwijl religieus geweld in strijd is met de grondbeginselen van het christendom, staat religieus geweld geschreven in het DNA van de islam.
Deze vraag is een beetje hetzelfde als vragen: "Als het christendom nederigheid, tolerantie en vergeving leert, waarom zijn zoveel christenen dan arrogant, onverdraagzaam, en wraakzuchtig?" Het antwoord ligt in beide gevallen voor de hand: in elke religie of ideologie zullen er velen zijn die wel beweren dat ze zijn leer volgen, maar dat niet doen in de praktijk. Net zoals het vaak gemakkelijker voor een christen is om terug te slaan, roomser dan de paus te spelen, of anderen te minachten, is het vaak makkelijker voor een moslim om thuis te blijven in plaats van te beginnen aan de jihad. Huichelaars heb je overal.
Verder zijn er ook mensen die hun eigen geloof niet echt begrijpen en dus buiten de voorgeschreven daden handelen. In de islam zijn er waarschijnlijk veel moslims die hun religie niet echt begrijpen omdat de Koran in het Arabisch voorgelezen wordt, maar ze dat niet kunnen begrijpen. De barmhartige aandacht van Allah zij trekken door de woorden en geluiden van de Koran zelf, en niet de koranische kennis die een moslim heeft. Vooral hier in het Westen hebben moslims meer kans om zich aangetrokken te voelen tot Westerse gebruiken (wat verklaart waarom ze hier zijn) en minder kans om met geweld op te treden tegen de maatschappij waar ze misschien naartoe zijn gevlucht vanwege de islamitische tirannie in het buitenland.
Maar in welke sociale context dan ook is het zo dat als de islam groter wordt - een toenemend aantal volgelingen, de bouw van meer moskeeën en 'culturele centra', enz. - de kans groter wordt dat sommige van zijn aanhangers de gewelddadige voorschriften serieus zullen nemen. Dit is het probleem waarmee het Westen te kampen heeft.
Ten eerste, de gewelddadige passages in de Bijbel zijn niet relevant voor de vraag of de islam gewelddadig is.
Ten tweede, de gewelddadige passages in de Bijbel zijn zeker geen doorlopende opdracht om geweld te plegen tegen de rest van de wereld. In tegenstelling tot de Koran is de Bijbel een enorme verzameling van documenten die door verschillende mensen geschreven zijn op verschillende momenten en in verschillende contexten, wat zorgt voor een veel grotere vrijheid van interpretatie. De Koran, aan de andere kant, is afkomstig van één bron: Mohammed. Het is volgens het leven van Mohammed dat de Koran moet worden begrepen, zoals de Koran zelf zegt. Zijn oorlogen en moorden weerspiegelen en verspreiden de boodschap van de Koran. Bovendien is er in de strikte letterlijke bewoording van de Koran geen ruimte voor interpretatie als het gaat om zijn gewelddadige bevelen. Zoals het christendom haar werken interpreteert volgens het voorbeeld van Christus, de "Vredevorst", zo begrijpen moslims de Koran door het voorbeeld van de krijgsheer en tiran Mohammed.
Zoals nu wel duidelijk moet zijn voor iedereen die de islamitische bronnen heeft bestudeerd, zou men om het geweld weg proberen te nemen uit de islam eerst twee dingen overboord moeten gooien: de Koran als het woord van Allah en Mohammed als profeet van Allah. Met andere woorden, de poging om de islam vreedzaam te maken zou een transformatie vereisen die het niet kan opbrengen. De Westerse Christelijke Reformatie, die vaak als een voorbeeld wordt gebruikt, was een (al dan niet succesvolle) poging om de kern van het christendom te herstellen, namelijk het voorbeeld en de leringen van Christus en de apostelen. Proberen om terug te gaan naar het voorbeeld van Mohammed zou heel andere gevolgen hebben. Men zou inderdaad kunnen zeggen dat de islam tegenwoordig een soort van 'Reformatie' ondergaat door middel van de toenemende jihadistische activiteiten over de hele wereld. De huidige moslims van de Salafi-stroming ('vroege generaties') doen precies dat door zich te richten op het leven van Mohammed en zijn vroege opvolgers. Deze hervormers staan bij hun tegenstanders bekend onder de beledigende term wahabieten. Omdat ze hun inspiratie halen uit Mohammed en de Koran worden ze steevast aangespoord tot geweld. Het ongelukkige feit is dat de islam tegenwoordig net zo is als het al veertien eeuwen is geweest: gewelddadig, intolerant en uitbreidingszuchtig. Het is dwaas om te denken dat wij in de loop van een paar jaar, of tientallen jaren, in staat zullen zijn om de fundamentele wereldbeelden van een vreemde beschaving te veranderen. We moeten de gewelddadige aard van de islam als permanent erkennen, en alleen dan zullen we in staat zijn om met passende beleidsmaatregelen te komen die onze overlevingskansen kunnen verbeteren.
Nadat het Ottomaanse leger op 11 september 1683 vlak buiten Wenen een nederlaag leed dankzij de Poolse strijdkrachten, verviel de islam in een periode van strategische achteruitgang waarin het overgrote deel van hun rijk gedomineerd werd door de Europese strijdkrachten. Een groot deel van Dar al-Islam werd gekoloniseerd doordat Europese machten hun superieure technologie en de tweestrijd binnen de moslimwereld gebruikten om de koloniale heerschappij te vestigen.
Hoewel veel van de acties van de Westerse imperialistische machten die hun koloniën bestuurden duidelijk onrechtvaardig waren, is het volkomen onterecht om het Westerse imperialisme - zoals zo vaak - te zien als een door en door slechte criminele onderneming die de basis legde voor de moderne haat tegen het Westen. Het was alleen dankzij de assertieve rol van de Westerse machten dat moderne natiestaten zoals India, Pakistan, Israël, Zuid-Afrika, Zimbabwe, etc. überhaupt konden komen te bestaan. Zonder Westerse organisatiekracht zouden deze gebieden waarschijnlijk nog steeds zo chaotisch en stammengericht zijn geweest als de eeuwen daarvoor.
Wanneer men kijkt naar de post-koloniale wereld, is het duidelijk dat de meest succesvolle post-koloniale landen één ding gemeen hebben: ze zijn geen moslimlanden. De Verenigde Staten, Australië, Hong Kong, Israël, India, en de Zuid-Amerikaanse landen overtreffen duidelijk hun post-koloniale tegenhangers met een moslim-meerderheid - Irak, Algerije, Pakistan, Bangladesh, Indonesië, enz. - en zowat op alle fronten.
Het is niet verwonderlijk dat een gewelddadige politieke ideologie zo aantrekkelijk blijkt voor een groot deel van de wereld. De aantrekkingskracht van fascistische ideeën is al bewezen door de geschiedenis. De islam combineert de innerlijke rust van religieus geloof met de uiterlijke kracht van een wereldveranderende politieke ideologie. Net als het revolutionaire geweld van het communisme, biedt de jihad een onzelfzuchtige rechtvaardiging voor het zaaien van dood en verderf. Zo'n ideologie trekt natuurlijk gewelddadige mensen aan, terwijl het de niet-gewelddadige mensen indirect stimuleert zelf de wapens op te nemen ofwel geweld te ondersteunen. Dat iets populair is maakt het niet automatisch goedaardig.
Bovendien zijn de gebieden waar de islam het snelst groeit, zoals West-Europa, grotendeels ontdaan van hun religieuze en culturele erfgoed, waardoor de islam nog de enig beschikbare levendige ideologie over is voor degenen die op zoek zijn naar de betekenis van het leven.
Islamitische apologeten wijzen er vaak op dat de islam niet monolithisch is en dat er meningsverschillen zijn tussen de verschillende islamitische stromingen. Dat is waar, maar terwijl er verschillen zijn, zijn er ook gemeenschappelijke elementen. Net als orthodoxe, rooms-katholieke en protestantse christenen over vele aspecten van het christendom verschillen van mening, maar nog steeds belangrijke gemeenschappelijke elementen accepteren, zo is het ook met de islam. Een van de gemeenschappelijke elementen van alle islamitische scholen van denken is de jihad, die wordt opgevat als de verplichting van de ummah om de wereld te veroveren en te onderwerpen in de naam van Allah, en het te regeren onder de sharia-wetgeving. De vier soennitische madhhabs (scholen van fiqh [islamitische religieuze wetgeving]) zijn Hanafi, Maliki, Shafi'i, Hanbali - en ze zijn het er allemaal over eens dat er een algemene verplichting voor moslims is om oorlog te voeren tegen de rest van de wereld. Bovendien zijn zelfs de scholen van denken buiten de soennitische orthodoxie, waaronder het soefisme en de Jafari (sji'itische) school, het eens over de noodzaak van de jihad. Als het gaat om het voeren van jihad zijn de verschillende scholen het alleen niet eens over vragen zoals of ongelovigen wel of niet eerst moet worden gevraagd om zich te bekeren tot de Islam voordat de vijandelijkheden kunnen beginnen (vlak voor Al-Qaeda's aanvallen vroeg Osama bin Laden aan Amerika om zich te bekeren), of hoe de buit verdeeld moet worden onder de zegevierende jihadisten, of dat de langetermijnstrategie Fabian (je tegenstander afmatten) tegen Dar al-Harb misschien beter is dan een openlijke aanval tot het bittere einde, enz.
Islamitische prestaties op het gebied van kunst, literatuur, wetenschap, geneeskunde, enz. kunnen op geen enkele wijze weerleggen dat de islam intrinsiek gewelddadig is. Romeinse en Griekse beschavingen hadden net zo goed vele grote successen op deze gebieden, maar hielden er ook sterke tradities van geweld op na. Terwijl ze de wereld de briljante geesten van Vergilius en Horatius gaven, was Rome ook de basis voor gladiatorengevechten, de slachting van christenen, en soms ook onhoudbaar militarisme.
Bovendien zijn de prestaties van de islamitische beschaving vrij bescheiden in zijn 1300 jaar lange geschiedenis, zeker in vergelijking met de Westerse, hindoestaanse of Confuciaanse beschavingen. Veel islamitische 'prestaties' waren in feite het resultaat van niet-moslims die leefden binnen het Islamitische Rijk of van recente bekeerlingen tot de islam. Een van de grootste islamitische denkers, Averroes, kwam in ongunst bij de islamitische orthodoxie door zijn studie van de niet-islamitische (Griekse) filosofie en zijn voorkeur voor Westerse denkwijzen. Toen de dhimmi-bevolking van het Rijk eenmaal af begon te nemen in het midden van het tweede millennium na Christus, begon het sociale en culturele 'verval' van de islam.
Oorspronkelijke bron: Gregory M. Davis. "Islam 101". http://jihadwatch.org/islam101/
(oorspronkelijke bron is verder ontwikkeld/uitgebreid door de auteur van 2083)
Inhoudsopgave
1. Introductie
2. Er is geen God dan Allah en Mohammed is zijn profeet
3. De strijd
4. Uitbreiding
5. Oorlog is Bedrog
6. Meer dan een religie
7. Het Huis van Oorlog
Deze documentaire is hier als film beschikbaar:
http://video.google.com/videoplay?docid=-871902797772997781
Tony Blair:
Ik wil nog even zeggen, zoals ik al vaker heb gezegd, dat dit geen oorlog met de islam is. Het maakt mij boos, net als het de overgrote meerderheid van de moslims boos maakt, om te horen dat Bin Laden en zijn medewerkers beschreven worden als islamitische terroristen. Het zijn terroristen, puur en simpel. De islam is een vreedzame en tolerante religie, en de daden van deze mensen zijn geheel in strijd met de leer van de Koran.
George Bush:
Wij respecteren uw geloof. Het wordt vrij beoefend door vele miljoenen Amerikanen en door nog miljoenen meer in landen die Amerika rekent onder zijn vrienden. Zijn doctrine is goed en vreedzaam en degenen die kwaad begaan in de naam van Allah maken de naam van Allah ten schande.
Bill Clinton:
Onze acties zijn niet gericht tegen de islam. Het is het geloof van honderden miljoenen goede, vredelievende mensen over de hele wereld, waaronder in de Verenigde Staten. Geen enkele religie gedoogt de moord op onschuldige mannen, vrouwen en kinderen. Maar onze acties waren gericht op fanatici en moordenaars die moorden uit een zogenaamde gerechtigheid en daarmee maken ze de grote religie in wiens naam ze beweren te handelen ten schande.
Serge Trifkovic, redacteur van Foreign Affairs en het blad Chronicles
De Westerse politieke leiders hebben de neiging om de verbinding tussen de orthodoxe islamitische mainstream en terroristisch geweld te ontkennen, en dit wordt overal gekopieerd in universiteiten en de media, zowel in West-Europa als Noord-Amerika.
De leden van de eliteklasse hebben de neiging om te verkondigen dat de islam vreedzaam en tolerant is en de moslims die geweld plegen een niet-representatieve groep zijn.
Ik zou het echt op prijs stellen als mensen die zulke beweringen doen dan eens kunnen uitleggen waarom er vanaf de vroegste dagen van de islam al zo veel geweld door de moslims gebruikt wordt, van de vroegste dagen van de profeet Mohammed en zijn directe opvolgers tot de 13 eeuwen van de geschreven geschiedenis daarna.
Robert Spencer, auteur van Islam Unveiled, directeur van Jihadwatch.org
Schrijven de islam en de islamitische beschaving feitelijk zulk geweld voor zoals we over de hele wereld gepleegd zien worden in diens naam?
Als we hierover eerlijk moeten zijn zouden we absoluut ja moeten antwoorden. De islamitische bronnen, de islamitische teksten te beginnen met de Koran, maar niet alleen de Koran, ook islamitische teksten waaronder de Hadith, de islamitische traditie, de islamitische theologie, de islamitische wet, de tradities van de interpretatie van de Koran door de geschiedenis heen en islamitische geschiedenis zelf; allemaal getuigen ze van het feit dat de islam een doctrine ontwikkeld heeft van theologie en wetten die geweld tegen ongelovigen voorschrijft.
Bat Ye'or, Auteur - The Dhimmi: Jews and Christians under Islam
De oorsprong zit hem natuurlijk in de islamitische wens om de hele wereld te onderwerpen aan de enige religie - de enige rechtvaardige religie - en dat is de islam, en [ook in de wens voor] de onderdrukking van alle andere religies, om de heerschappij van Allah over de hele wereld te garanderen. Dit is een religieuze plicht die de hele gemeenschap verbindt, en die de moslimgemeenschap verplicht is te dragen, omdat ze verplicht zijn om de bevelen van Allah te gehoorzamen, en dit is de wens van Allah zoals die is uitgedrukt in de koranische openbaring.
Abdullah Al-Araby - Regisseur, Uitgeverij The Pen vs The Sword
Ik geloof dat die terroristen die anderen kwaad willen doen de ware islam beoefenen zoals die door Mohammed en zijn volgelingen werd beoefend in het vroege stadium van de islam.
Robert Spencer
In de islamitische theologie wordt de profeet Mohammed beschouwd als 'al-insan al-kamil', de perfecte man. Hoe meer een moslim is zoals hij, des te beter. Dus de profeet Mohammed wordt tegenwoordig vereerd in de islamitische wereld als het primaire voorbeeld van menselijk gedrag.
Abdullah Al-Araby
Ter illustratie: de volgende voorbeelden van Mohammed inspireren huidige Palestijnse groepen om jihad te voeren tegen de joden in Palestina.
Uit: Authoritative Islamic History - The Life of Muhammad/Sirat Rasul Allah door Mohammed bin Ishaq (stierf in 773 n.Chr.). Bewerkt door Abdul Malik bin Hisham (d 840 n.Chr.). Vertaald door Prof Alfred Guillaume (1955).
Het Leven van Mohammed - p 464
Ze gaven zich over, en de apostel sloot hen op in Medina... Toen ging de apostel naar de markt van Medina en groef er geulen in.
Robert Spencer
Een ander voorbeeld, het meest huiveringwekkende [voorbeeld] van de invloed die Mohammeds macht tegenwoordig heeft op de islamitische wereld, werd onlangs geïllustreerd door een Egyptische leider van een radicale moslimpartij. Hij schreef dat hij niet kon geloven dat moslims hadden geprotesteerd tegen de onthoofdingen in Irak. Waren ze zich er niet van bewust dat de profeet Mohammed zelf persoonlijk tussen de 600 en 900 mensen, leden van de joodse Quraish-stam in Arabië, had onthoofd nadat hij hen had verslagen? Beseften ze niet dat als de profeet dat deed, het dan de juiste manier was om je te gedragen? Dus de mujahedin in Irak die mensen onthoofdden waren gewoon aan het gehoorzamen aan het voorbeeld van de profeet.
Omdat de profeet Mohammed zelf deel nam aan vele gevechten en invallen en inderdaad zelf deze onthoofdingen ook deed, kunnen we dan zien dat hij de moord op een aantal van zijn politieke tegenstanders beval en zich in het algemeen gedroeg als een typische 7de-eeuwse krijgsheer. Het probleem is dat wanneer dit gedrag wordt overgedragen naar de 20e-eeuwse en 21e-eeuwse contexten van gedrag, dat je dan terroristen krijgt.
De Koran heeft een status waarvoor er geen vergelijkbaar iets is in de Westerse beschaving. De Koran wordt door moslims en door de traditionele islamitische theologie gezien als zijnde woord voor woord gedicteerd door Allah zelf, via de engel Gabriël, en aan de profeet Mohammed. Als gevolg is elk woord ervan het woord van Allah zelf. Elk woord van de Koran, behalve als het wordt ingetrokken door een ander deel van de Koran zelf, is eeuwig geldig en kan niet in twijfel worden getrokken, kan niet worden hervormd, kan niet worden gewijzigd in een islamitische context. Dit betekent dat gematigde moslims, als ze oprecht vreedzame moslims zijn, de letterlijkheid van de Koran volledig moeten verwerpen, maar om dit te doen worden gelden ze niet meer als alles wat door de geschiedenis heen is beschouwd als de orthodoxe islam. Om dit te doen [moeten ze het] principiële uitgangspunt van de islam afwijzen dat dit een boek is dat werd gedicteerd door Allah, wat een perfecte kopie is van een perfect boek, de 'Umm Al-Kitab', de moeder van het boek dat altijd heeft bestaan bij Allah in de hemel.
De Edele Koran
Vertaald met opmerkingen tussen haakjes door Dr. Muhammad Taqi-du-Din Al-Hilali en Dr. Muhammad Muhsin Khan.
Sura 98, Vers 6:
Voorwaar, degenen die niet geloven (in de religie van de islam, de Koran en de profeet Mohammed) onder de Mensen van het Boek (joden en christenen) en al-mushrikun (andere ongelovigen) zullen in het vuur van de hel blijven. Ze zijn de slechtste der schepselen.
Serge Trifkovic
Dus de Koran is gewoon een set van directe geboden, beschrijvingen, soms veel vervormde beschrijvingen van het jodendom en het christendom. Vanwege de aard van die geboden is er een tweede 'corpus' teksten voor de islamitische interpretatie, de Hadith, de traditie van de profeet Mohammed.
Robert Spencer
De Hadith is absoluut noodzakelijk om de Koran te kunnen begrijpen, omdat Allah Mohammed in de Koran aanspreekt en ze praten over gebeurtenissen in het leven van Mohammed, maar ze vullen de details van het verhaal niet in. Je moet naar de Hadith kijken, de overleveringen van de profeet Mohammed, om te begrijpen wat er wordt gezegd in de Koran en waarom. De Hadith bestaat uit vele boeken over de gewoontes van de profeet die geruime tijd na het leven van Mohammed, die in 632 overleed, die diverse islamitische geleerden in de 8e eeuw begonnen op te schrijven. Ze begonnen deze tradities te verzamelen en probeerden de authentieke van de niet-authentieke te onderscheiden. Vanuit een islamitisch oogpunt heeft wat Mohammed zei of deed, en wat is opgenomen in een van die boeken, een autoriteit die alleen ondergeschikt is aan de Koran. En in die boeken staat veel uitleg over wat de Koran zegt en hoe het van toepassing is op huidige moslims.
Uit Authoritative Traditions of the prophet Muhammad - The Hadiths of Sahih Al-Bukhari, geannoteerde vertaling door dr. Muhammad Muhsin Khan.
Sahih Al-Bukhari Vol 4, Bk 52, Vers 53
De Profeet zei: Niemand die sterft en het geluk vindt bij Allah (in het Hiernamaals) zou willen terugkeren naar deze wereld, zelfs als zou hij de hele wereld krijgen en alles wat er in zit.
... behalve de martelaar, die, bij het zien van de heerlijkheid van het martelaarschap, graag terug zou komen naar de wereld en weer gedood zou willen worden (voor de zaak van Allah).
De Profeet zei: Een enkele inspanning (van vechten) voor de zaak van Allah in de middag of in de voormiddag is beter dan de hele wereld en alles wat er in zit.
Serge Trifkovic
Aangezien er geen gevoel van natuurlijke moraal in de islam zit moet je in de Koran of de Hadith kijken om uit te vinden wat wel en wat niet mag.
Robert Spencer
En in die boeken die we hebben staan zeer duidelijke instructies van Mohammed, dat het de verantwoordelijkheid is van iedere moslim om de ongelovigen te ontmoeten op het slagveld ofwel ze uit te nodigen om de islam te aanvaarden of de status van tweederangs burger - dhimmi - te accepteren in de islamitische staat. Als ze beide alternatieven weigeren dan zullen [moslims] oorlog voeren tegen hen.
Sura 9, Vers 29
Vecht tegen zij die niet geloven in Allah, of in de Dag des Oordeels, en verbied voor de Mensen van het Boek (joden en christenen) en degenen die niet de religie van de waarheid erkennen (dwz Islam) niets van wat verboden is door Allah en Zijn boodschapper, totdat zij de jizya betalen met vrijwillige onderwerping, en zich onderworpen voelen.
De Koran is onderverdeeld in twee delen: de een heet Mekka, namelijk dat wat werd openbaard aan Mohammed in Mekka, en de andere heet Medina, wat werd geopenbaard aan Mohammed in Medina.
In Mekka zijn veel van de vreedzame verzen te vinden, want Mohammad leefde ooit in vrede en harmonie met de joodse en christelijke gemeenschap. Die verzen stammen bijna altijd uit het begin van de profetische carrière van Mohammed en zijn geboortestad Mekka waar hij machteloos was, waar hij pas was begonnen met volgelingen aan te trekken.
Abdullah Al-Araby - Regisseur, Uitgeverij The Pen vs The Sword Publicaties
Op dat moment bekeerden alleen familieleden en vrienden zich tot de religie. Hij had vele vijanden en dus waren de openbaringen van die tijd zeer rustig. Dit alles verandert later met de oprichting van theocratische staat van Mohammed in de stad Medina. Hij wordt een krijgsheer en hoofd van een totalitaire staat, hij wordt heel rijk en machtig en zeer intolerant en dan worden veel van deze vroege verzen afgeschaft.
Robert Spencer
In Sura 2 vers 106 zegt Allah dat als hij een vers intrekt hij er een zal geven die beter is.
Sura 2, Vers 106
Voor elk Vers (openbaring) die Wij ook intrekken of doen vergeten, schrijven Wij een betere of vergelijkbare in de plaats. Weet u niet, dat Allah in staat is om alles te doen?
Dit is de basis, het fundament van de koranische doctrine van 'naskh', wat abrogatie/intrekking betekent. En het is het idee dat wanneer er in de Koran verzen zijn die tegenstrijdig zijn, degene die chronologisch later is beter moet zijn, zoals Allah heeft beloofd, en die annuleert het eerder onthulde.
Walid Shoebat - Ex-moslim en ex-lid van de PLO Fatah Brigade, Auteur van Why I Left Jihad
Toen het geweld begon moest je een afweging maken tussen de vreedzame verzen en niet-vreedzame verzen. Het resultaat was dat de vreedzame nietig werden gemaakt.
Serge Trifkovic
Het is inderdaad een zeer eigenaardig concept voor een niet-moslim om het idee te accepteren dat God van gedachten kan veranderen over een onderwerp. Hij geeft eerst het ene bevel in 614 n.Chr.
Sura 2, Vers 256
Er is geen verplichting (dat wil zeggen, dwang) in de religie.
En dan een heel andere een in 627 n.Chr.
Sura 9, Vers 5
Dood de ongelovigen waar u ze kunt vinden. [...] Maar als zij berouw hebben en de islam accepteren [...] laat hun weg dan vrij.
Maar dit is inderdaad wat er is gebeurd in de islam.
Robert Spencer
Het is heel belangrijk om te begrijpen dat de Koran niet chronologisch gerangschikt is; het is gesorteerd van het langste hoofdstuk naar het kortste.
Serge Trifkovic
Dus vindt u in het boek zelf een aantal van deze meer tolerante verzen op een later punt in het boek dan de zeer intolerante die pleiten voor geweld en de onderwerping van de ongelovigen. Maar dat betekent niet dat ze later zijn ontstaan, integendeel. Het zijn dan ook de verzen die in Medina kwamen die hun geldigheid houden, en die die eerder kwamen in Mekka zijn afgeschaft.
Walid Shoebat
De rustige verzen werd nietig in vergelijking met het Vers van het Zwaard.
Robert Spencer
De traditionele islamitische theologie geeft aan dat het negende hoofdstuk van de Koran, Sura 9, als laatste geopenbaard is in de carrière van de profeet. En het is de enige die niet begint met "In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle". Sommigen hebben gezegd dat dat komt omdat er geen mededogen of genade in dit hoofdstuk is, en dat het laatste woord van de Koran over jihad gaat en in het bijzonder over de manier waarop moslims zich moeten gedragen tegenover ongelovigen. Daarin staat ook het beroemde Vers van het Zwaard.
Walid Shoebat
Maar wat zegt het Vers van het Zwaard dan? Het is heel duidelijk: "dood dan de Mushrikun {ongelovigen} waar u ze kunt vinden, en vangt hen en belegert hen en bereidt elke hinderlaag voor hen voor". Sterker nog, ik ben bekeerd tot het christendom; Mohammed heeft duidelijk aangegeven dat tijdens het einde der tijden er velen zullen afvallen van het geloof, en "doodt ze als u ze ziet, waar u ze kunt vinden". Dus dit is de vraag het Westen moet begrijpen, welk deel van 'doden' begrijpen ze niet?
Condoleezza Rice
Wij zijn een land dat mensen niet beoordeelt op hun religieuze overtuigingen en niet op hun huidskleur, maar op het feit dat we allemaal Amerikanen zijn, dus dat is het eerste deel van [ons] bericht. Het tweede deel van de boodschap is dat we wereldwijd veel vrienden hebben die moslim zijn, er zijn landen die al lang vrienden zijn van de Verenigde Staten en van het islamitische geloof zijn, en de president wil dat het heel duidelijk is dat dit geen oorlog tussen beschavingen is, dit is geen oorlog tegen de islam. Dit is een oorlog tegen mensen die op vele manieren verdraaien waar de islam voor staat. De islam staat voor vrede en staat voor geweldloosheid.
Robert Spencer
De islam en de islamitische beschaving zijn uniek in hun houding tegen niet-gelovigen. De islam is de enige religie in de wereld die een doctrine heeft ontwikkeld van theologie en wetgeving die geweld tegen niet-gelovigen voorschrijft. Er zijn ongetwijfeld ook vreedzame moslims, er zijn over de hele wereld moslims die gematigd zijn, die leven in harmonie met hun niet-islamitische buren en niet van plan zijn om ooit oorlog tegen hen te voeren, op geen enkele manier. Maar het feit is dat ze vanuit de islamitische bronnen zelf heel weinig rechtvaardiging hebben voor hun eigen vredelievendheid. Ze leven alleen in vrede met hun buren voor zover zij ofwel niet weten wat de islam leert over hoe moslims zich moeten gedragen tegenover niet-gelovigen, ofwel ze hebben expliciet en bewust die elementen van de islam verworpen. Kort gezegd zijn er vredelievende en gematigde moslims, maar er is geen vreedzame en gematigde islam.
Het idee dat de islam een religie van vrede is wordt echter paradoxaal genoeg ook uitgedragen door de meest gewelddadige en radicale moslims. Sayeed Qutb is de Egyptische moslimtheoreticus (1906-1966, schreef Islam and Universal Peace) wiens geschriften worden vereerd door de radicale moslims en terroristen van tegenwoordig. Hij schreef en stond erop dat de islam een religie van vrede is. Wanneer u zijn geschriften bestudeert wordt het duidelijk dat hij bedoelde dat de islam zich toelegt op het instellen van de wereldheerschappij voor de islamitische wet. Als die hegemonie gevestigd zou zijn, zou er vrede heersen in de wereld. Daarom is de islam een religie van vrede.
Walid Shoebat
Het probleem is dat de vreedzame moslims de 'bevelen' uit de wetgeving van de islam niet begrijpen. Als je kijkt naar de interpretatie van deze verzen op de Al-Azhar Universiteit, in de islamitische sharia-scholen in Jeruzalem, in Jordanië, in Syrië, in Damascus: door het hele Midden-Oosten zegt de wetgeving van de islam duidelijk dat het Vers van het Zwaard de vreedzame verzen ongeldig verklaard. Maar wat zegt het Vers van het Zwaard dan?
Sura 9, Vers 5
Als de Heilige Maanden (de 1e, 7e, 11e, en 12e maand van de islamitische kalender) zijn verstreken, dood dan de ongelovigen waar u ze kunt vinden, en vangt hen en belegert hen en bereidt elke hinderlaag voor hen voor. Maar als zij berouw tonen en de Iqamat-as-Salat [de islamitische rituele gebeden] uitvoeren, en zakat geven, laat hun weg dan vrij. Want Allah is Vergevensgezind, Genadevol.
Walid Shoebat
Dood hen als u hen ziet, waar u ze kunt vinden. Dit is niet een figuurlijk doden, het is letterlijk doden. Het is hoe Zarqawi vlak voor de camera werd gedood, het is het lynchen dat u ziet in Ramallah, het is het doden van meer dan een miljoen Soedanezen, het afsnijden van een hand aan de ene lichaamshelft en een voet van de andere kant. En hier is een dilemma. Zelfs het vreedzame vers dat werd geciteerd door Bush, dat vers gaat als volgt:
Wie een leven doodt zonder geldige reden of om onrust in het land te veroorzaken, heeft de hele aarde gedood.
U vindt hetzelfde vers in de joodse bijbelse traditie, maar de meeste Westerlingen stoppen na dit vers. Het gaat nog door: "Maar bij zij die onrust in het land veroorzaken, moeten hun handen en hun voeten van tegenovergestelde zijden afgesneden worden en ze gekruisigd worden". En dat is wat je ziet gebeuren in Afghanistan en in Soedan: een enorme hoeveelheid kruisigingen, moorden en onthoofdingen. Er zijn ook amputaties en openbare moorden. Ze willen echt de islam doen herleven zoals het vroeger was. Dit is waarom ze het islamitisch fundamentalisme noemen.
Sura 5, Vers 33
De beloning voor zij die oorlog voeren tegen Allah en Zijn boodschapper en onrust in het land veroorzaken is slechts dat zij gedood of gekruisigd worden, of hun handen en hun voeten worden afgesneden van tegenovergestelde zijden, of ze worden verbannen uit het land. Dat is voor hen een schande in deze wereld en er is een grote straf voor hen in het Hiernamaals.
Sahih Al-Bukhari
Vol 8, Bk 82, Vers 795
De Profeet hakte de handen en voeten af van de mannen die behoren tot de stam van Uraina en schroeide (hun bloedende ledematen) niet dicht totdat ze stierven.
Walid Shoebat
Volgens de islamitische denkwijze kan men zijn redding garanderen door te sterven als een martelaar. In overeenstemming met het vers in de Koran: "Denk niet dat degenen die sterven in de jihad dood zijn, want ze leven". Dus dit zorgt voor de redding.
Robert Spencer
Dit is de denkwijze achter moderne zelfmoordaanslagen; de moderne islamitische voorstanders zullen zeggen dat "de islam zelfmoord verbiedt", en dit is duidelijk een leugen omdat alle verdedigers van zelfmoordaanslagen in de islamitische wereld beginnen door te zeggen: "Dit is geen zelfmoord". De [bommenwerper] probeert zichzelf niet te doden. De bedoeling is om anderen te doden. En dat wordt voorgeschreven omdat het islamitische jihad is. En als ze tijdens die daad zelf worden gedood, is dat een onvermijdelijk gevolg van hun acties en zij zullen in het paradijs worden beloond met de beloning van de martelaren.
Serge Trifkovic
De Koran is heel duidelijk over de hemelse beloning voor een jihadist die sterft terwijl hij vecht voor Allah. Hem zal directe toegang tot het paradijs worden verleend, en het islamitische paradijs is een uiterst sensueel iets. Het zit vol met 'houries' - zwartogige schoonheden (72 maagden) die de martelaar op zullen wachten, en de bevrediging die volgt is eindeloos.
Robert Spencer
De Koran bevat geen garantie voor het paradijs, behalve voor degenen die doden en worden gedood voor de zaak van Allah.
Sura 9, Vers 111
Voorwaar, Allah heeft van de gelovigen hun levens en hun eigendommen gekocht, en voor die prijs is er het Paradijs voor hen. Ze vechten voor de zaak van Allah, zodat zij doden en worden gedood door anderen. Verheugt u over de transactie die u hebt gesloten. Dat is het grote succes.
Robert Spencer
Met andere woorden, de garanties van het paradijs zijn voor mensen die worden gedood terwijl ze doden om de hegemonie van Allah of het islamitisch recht in de wereld te vestigen.
Jihad kan geestelijk of lichamelijk zijn. De geestelijke jihad streeft ernaar een betere moslim te zjin. De fysieke jihad is echter iets dat niet kan worden genegeerd.
Walid Shoebat
Jihad in de islam betekent 'strijd'. Dat is de letterlijke betekenis van het woord. Maar wat het Westen niet begrijpt is dat er meer dan 100 Hadiths zijn over jihad. En als je kijkt naar ieder van hen ze bevatten allemaal een zwaard, oorlog of een militaire actie.
Serge Trifkovic
Het is een zeer gevaarlijk element van de islamitische leer, omdat deze onmiddellijke bevrediging van martelaarschap een aantrekkelijk idee is. Wanneer een zogenaamde martelaarsactie wordt uitgevoerd door bijvoorbeeld Hamas, wordt er vanaf de minaretten in moskeeën niet de dood van de persoon X die de aanval uitvoerde aangekondigd, maar de bruiloft van persoon X en de houries (70 maagden). Met andere woorden: ze laten meteen doorschemeren aan familie van die persoon X, ouders, enz., dat ze in plaats van te moeten huilen en treuren over zijn verdwijning en het einde van zijn fysieke leven, ze zouden moeten vieren, gelukkig zijn, en een feestje bouwen omdat hun zoon nu niet alleen naar het paradijs is gebracht, maar er begroet wordt met 70 maagden.
Walid Shoebat
Het woord 'shaheed' betekent 'bijwonen', 'getuigen'. Om te getuigen dat er geen God is dan Allah en Mohammed is zijn boodschapper. En je sterft voor dat doel als een shaheed. Je bent een getuige, een martelaar. En een martelaar wordt verheerlijkt. Je familie zal je vieren na je dood.
Als een moslimfundamentalist die woont in het Midden-Oosten moet je worden ingewijd. Je moet in principe je eerste jood doden of je eerste Zionistische gebouw vernietigen. Je moet zonder enige twijfel bewijzen dat je het waard bent. En er zijn zat studenten, tieners, mannen die bereid zijn om een martelaarsdood te sterven, bereid om explosieven te planten. De vacatures voor martelaarschap zijn al gevuld. Er zijn zoveel kandidaten; er zijn niet eens genoeg bommen om de vraag tegemoet te komen. En om aan een van die missies deel te mogen nemen moet je een sterke kandidaat zijn, je moet gewelddadig genoeg zijn, je moet je hebben aangesloten bij elke demonstratie in de straten van Jeruzalem, in Bethlehem, je moet laten zien dat je een grotere missie waard bent. Als je op het punt staat om te sterven of een enorm risico te nemen, strijd je tussen de eisen van je islamitische opvoeding en tussen de werkelijkheid dat je leven je lief is.
Robert Spencer
De islam begrijpt haar aardse missie om de wet van Allah door geweld uit te breiden over de hele wereld. Nu is dit wel anders dan de religie met geweld verspreiden. Moslims ontkennen vaak verontwaardigd dat de islam, zoals de oude uitdrukking gaat, verspreid werd door het zwaard, en dat er ooit iemand is gedwongen om zich te bekeren tot de islam. Gedwongen bekeringen zijn een constante factor in de islamitische geschiedenis, maar ze worden eigenlijk verboden door de islamitische wet. Het idee in de islam is dat moslims oorlog moeten voeren om de heerschappij van de islamitische wet te garanderen. Niet iedereen zal worden gedwongen om moslim te worden, maar de niet-moslims zullen slechts tweederangs burgers worden. Zij mogen in de maatschappij niet op gelijke voet leven met de moslims, en het is de verantwoordelijkheid van de moslims over de hele wereld om ervoor te vechten om dat soort samenlevingen te stichten.
Sahih Al-Bukhari - Vol 4, Bk 53, Vers 392
Toen we in de moskee waren, kwam de Profeet naar buiten en zei: "Laten we naar de joden gaan". We gingen naar buiten tot we Bait-ul-Midras bereikten. Hij zei tot hen: "Als jullie je bekeren tot de islam, zullen jullie veilig zijn. Jullie moeten weten dat de aarde aan Allah en Zijn boodschapper behoort, en ik wil u verdrijven uit dit land. Dus als iemand van jullie eigendommen bezit, is het hem toegestaan om die nog te verkopen, anders moeten jullie weten dat de aarde aan Allah en Zijn boodschapper behoort.
Bat Ye'or
De moslims zien de uitbreiding van jihad als een oorlog om de ongelovigen te bevrijden uit hun ongeloof en als een voorrecht om hen toe te laten tot de religie van de islam en hun verkeerde geloof te verlaten. Dus jihad wordt gezien als een geschenk dat wordt gegeven aan de ongelovige bevolking om hen te veranderen en te bekeren tot de ware religie: islam.
Sura 8, Vers 67
Het is niets voor een profeet dat hij krijgsgevangenen zou hebben (en ze laat gaan tegen losgeld) totdat hij een grote slachting aanricht (onder zijn vijanden) in het land. U wenst het goede in deze wereld (dat wil zeggen het geld van de losprijs voor het bevrijden van de gevangenen), maar Allah wenst (voor u) het Hiernamaals. En Allah is Almachtig, Alwetend.
Walid Shoebat
In de islamitische denkwijze, in de islamitische sharia, wordt de wereld afgebeeld als twee huizen, het Huis van de Islam of het Huis van de Oorlog. Dus de hele wereld is verdeeld in deze twee huizen. Als je geen moslim bent, val je onder het Huis van Oorlog. In het Westen zouden de islamitische apologeten zeggen, "Nee, dat is niet juist". Het is het Huis van Vrede en het Huis van de Islam. En in feite is dat niet juist, als je kijkt in de Hadith en als je kijkt wat de hoogste wetgeving in het Midden-Oosten ervan zegt, is dat is wat er wordt onderwezen.
Bat Ye'or
Nu ziet de ongelovige bevolking deze oorlog als een genocidale oorlog. Zoals het is beschreven door de islamitische historici van jihad en bijzonder veel christelijke bronnen, is deze oorlog met grote wreedheid gevoerd, hele steden werden afgeslacht, hele bevolkingsgroepen werden gedeporteerd voor de slavernij of afgeslacht.
Sahih Al-Bukhari - Vol 4, Bk 53, Vers 386
Umar [de tweede kalief] stuurde de moslims naar de grote landen om de heidenen te bestrijden. Toen we het land van de vijand bereikten, kwam de vertegenwoordiger van Khosrau [Perzië] naar buiten met veertigduizend strijders, en een tolk stond op en zei: "Laat een van jullie met me praten!". Al-Mughira antwoordde: "Onze Profeet, de Boodschapper van onze Heer, heeft ons bevolen om je bevechten tot je Allah alleen aanbidt of jizya (dwz beschermgeld) zult geven, en onze Profeet heeft ons laten weten dat onze Heer zegt: 'Wie van ons wordt gedood (dat wil zeggen sterft als martelaar), zal naar het paradijs gaan om zo'n luxe leven te leiden zoals hij nog nooit heeft gezien, en wie van ons in leven te blijven, moet je meester worden'."
Bat Ye'or
Er zijn twee grote golven van de jihad geweest. Eerst was er de Arabische golf die begon in de 7e eeuw en die in de loop van slechts één eeuw enorme gebieden had geïslamiseerd, voornamelijk christelijke grondgebied van Portugal tot Armenië, maar ook Perzië. Irak was op dat moment christelijk in het noorden en joods/christelijk in het zuiden.
Eerste golf
634 n.Chr. Slag van Basra (christenen / joden)
635 n.Chr. Damascus veroverd
636 n.Chr. Ctesiphon veroverd
637 n.Chr. Jeruzalem veroverd
641 n.Chr. Alexandrië veroverd
666 n.Chr. Sicilië veroverd
670 n.Chr. Kabul veroverd
698 n.Chr. Carthago veroverd
711 n.Chr. Zuid-Spanje veroverd
720 n.Chr. Narbonne (Zuid-Frankrijk) veroverd
732 n.Chr. Slag bij Poitiers - opmars van de islam gestopt
Tweede golf
1064 n.Chr. Armenië veroverd
1071 n.Chr. Slag bij Manzikert
1331 n.Chr. Nicea veroverd
1453 n.Chr. Constantinopel veroverd
1460 n.Chr. Griekenland veroverd
1389 n.Chr. Slag van Kosovo
1521 n.Chr. Belgrado veroverd
1683 n.Chr. Beleg van Wenen - opmars van de islam gestopt
De tweede golf van islamisering begon in de 11e eeuw met de Turkse stammen. [Het overviel] alle regio's van Oost-Europa; Anatolië, dat toen de zetel was van het christelijke Byzantijnse Rijk (nu Turkije), Griekenland, Servië, Bulgarije, Roemenië. Alle landen rond de Middellandse Zee die vroeger christelijk waren werden het Islamitische Rijk.
Deze Turkse golf duurde van de 11e eeuw tot de 17e eeuw, waar het Ottomaanse leger in 1683 bij de poort van Wenen werd verslagen.
De Kruistochten: 1095-1270 n.Chr.
Serge Trifkovic
De Kruistochten worden tegenwoordig in de Westerse academische wereld en onder de Westerse elite net zo gezien als in de islamitische wereld. Beiden spreken van de Kruistochten als een agressieve oorlog van verovering die het christelijke Europa voerde tegen vreedzame onschuldige moslims. Men kan echter vragen wat die moslims daar überhaupt in het Heilige Land te zoeken hadden. Wat er gebeurde was dat Mohammed en zijn opvolgers een reeks oorlogen van verovering voerden en in één zo'n aanval in 624 na Christus werd het Heilige Land - Palestina, Jeruzalem - veroverd door de moslims. Toen begonnen de Seltsjoeken, de Turken, de wegen te blokkeren voor de christelijke pelgrims naar het Heilige Land, Jeruzalem. Toen hun fysieke veiligheid niet langer gegarandeerd was, handelden de Westerse christenen niet alleen als heroveraars van het Heilige Land dat ooit van hen was, men zou kunnen zeggen dat ze ook terecht handelden als beschermers van hun heilige plaatsen. Bij de moslims is zelfs een defensieve oorlog een veroveringsoorlog. Zij zijn verplicht om de islam te verspreiden, maar in het bijzonder moeten alle landen die ooit moslim geweest zijn worden heroverd, en de jihad is de rechtmatige naam van die oorlog van herovering. Ze konden de Kruisvaardersstaten in Antiochië en Jeruzalem nooit accepteren, omdat ze 'Dar al-Harb' of 'Het Huis van Oorlog' - opnieuw in 'Dar al-Islam' of 'Het Huis van de islam' moesten veranderen. Dit is een eigentijds aspect van het Israëlisch-Palestijnse conflict waar veel Westerlingen zich niet volledig bewust van zijn.
Precies dezelfde denkwijze die Saladin en anderen heeft aangezet om te vechten tegen de Kruisvaarders is nu ook de motivatie voor Hamas. In beide gevallen is het niet alleen een kwestie van de nationalistische wens van Arabieren om Europeanen en joodse kolonisten te verdrijven. Het is ook de koranische verplichting van alle goede moslims om ervoor te zorgen dat een land dat ooit geregeerd werd door moslims weer wordt teruggebracht onder hun heerschappij.
Uit de Britse historicus Hilaire Belloc's The Great Heresies uit 1938:
Het leek me altijd mogelijk, en zelfs waarschijnlijk, dat er een opstanding van de islam zou komen en dat onze zonen of kleinzonen de hervatting zouden meemaken van die enorme strijd tussen de christelijke cultuur en wat al meer dan duizend jaar zijn grootste tegenstander is. [...] Het idee dat de islam opnieuw kan opleven klinkt vergezocht - maar dit is alleen omdat mensen altijd krachtig beïnvloed worden door het recente verleden - men zou kunnen zeggen dat ze erdoor verblind zijn. [...] Maar niet zo heel lang geleden, minder dan honderd jaar voor de Onafhankelijkheidsverklaring, werd Wenen bijna ingenomen en alleen gered door de christelijke leger onder het bevel van de koning van Polen... op een datum die een van de meest bekende in de geschiedenis behoort te zijn:
11 september 1683
Robert Spencer
Op 11 september 1683 werd de belegering van Wenen gebroken. Dat was het hoogtepunt van de uitbreiding van islamitische jihad in Europa. Daarna raakte de islam in verval en de islamitische wereld werd gekoloniseerd en drastisch verzwakt. Het lijkt zeer waarschijnlijk, volgens mij zo goed als zeker, dat Osama Bin Laden in 2001 koos voor de datum 11 september als een signaal dat de aftakeling van de islamitische wereld voorbij was, en dat de jihadisten terug waren, en dat ze weer verder zouden gaan met waar ze mee bezig waren in Wenen in 1683.
Serge Trifkovic
Als we kijken naar de conflicten tussen de islamitische wereld en de niet-islamitische wereld van vandaag, zien we iets heel interessants. Dat zelfs zeer diverse islamitische samenlevingen die niet makkelijk onder één noemer vallen toch iets gemeen hebben, en dat is de tendens dat zij in strijd zijn met hun buren. Als we kijken naar het extreme bereik van de Islam zien we hoe de Indonesische moslims in Oost-Timor een derde van de bevolking van deze voormalige Portugese kolonie, die rooms-katholieken waren, heeft afgeslacht. In het zuiden van de Filippijnen is er de afgelopen jaren geleidelijk een uiterst gewelddadige islamitische opstand gekomen. In Indonesië zelf hadden we religieuze conflicten in de Molukken, waar de christelijke minderheid met uitsterven bedreigd is. We hebben zeer actieve islamitische groeperingen zowel in Thailand als in China, in Xingjian. Op het Indiase subcontinent is de geschiedenis inderdaad tragisch, want dat is waar in de middeleeuwen een holocaust van hindoes plaats vond, iets dat in de Westerse wereld een weinig bekend hoofdstuk is in de geschiedenis van de islam, maar die wel een diep trauma heeft veroorzaakt bij de lokale bevolking, en het is een conflict dat nog steeds speelt in de provincie Kashmir. In Afrika is er de constante oorlog in Soedan die al aan de gang is sinds 1987. Het is moeilijk in te schatten hoe veel levens die heeft gekost, maar hoogstwaarschijnlijk enkele honderdduizenden. Er is voortdurend conflict in Nigeria tussen overheid en de oplevende centrale noordelijke staten die de overheid in toenemende mate onder druk zetten om sharia-wetgeving te accepteren als gezaghebbend in deze provincies. En natuurlijk is er Mauritanië, waar moslims voortdurend vechten tegen de niet-islamitische zuiderlingen. Dan is er natuurlijk de Kaukasus - Tsjetsjenië - en in Europa zelf hebben we het conflict in voormalig Joegoslavië tussen de Bosnische moslims, Serviërs en Kroaten, en het conflict tussen Albanezen, Serviërs en Macedoniërs, en misschien wel over niet al te lange tijd ook het conflict tussen de Albanezen en Grieken. Als we deze conflicten elimineren, van Tsjetsjenië, de Balkan, en Soedan, dan is de wereld een mooie, rustige plek. Als we bij de telling van terroristische aanslagen niet meerekenen welke terroristische daden de afgelopen 5 jaar door moslims zijn uitgevoerd, zouden we tot het besef gekomen dat de oorlog tegen het terrorisme niet noodzakelijk is omdat terreur niet zo'n heel groot probleem meer is.
Amerikaanse senator uit Nevada:
Ik heb hier al eerder gesproken over de islam en wat een geweldige religie het is. Ik heb al eerder gezegd en ik herhaal; de primaire artsen van mijn vrouw zijn twee leden van het islamitische geloof: haar internist en de persoon die een operatie heeft uitgevoerd bij haar. Ik ken ze goed, ben in hun huizen geweest, heb gesocialiseerd met hen, over zeer ernstige zaken met ze gesproken, we hebben elkaar geholpen met familieproblemen. Ik ben met hen naar de nieuwe moskee in Las Vegas geweest. Ze zijn geweldige mensen met leuke gezinnen en ik ben gaan beseffen dat de islam een goede religie, het is een goede manier van leven, de mensen hebben goede gezondheidsvoorschriften vanuit hun religie en ze hebben goede spirituele normen en waarden, zoals hun religie dicteert. Het is jammer dat er over de hele wereld een aantal mensen zijn, mensen die de weg kwijt zijn, die misbruik maken van deze zeer mooie religie. Ik geloof niet dat ze deze religie een slechte naam kunnen geven; ik denk dat de kracht van deze religie en de kracht van de mensen in deze religie zullen zegevieren over deze slechte mensen die misbruik maken van deze mooie religie om onschuldige mensen kwaad te doen.
Robert Spencer
De islam is een religie én een politiek systeem dat voorschrijft dat men oorlog moet voeren tegen niet-gelovigen tot ze zich bekeren of onderwerpen. Dit is de rechtvaardiging die terroristen van over de hele wereld gebruiken voor wat ze doen, en die rechtvaardiging is gebaseerd op de kernelementen van de islamitische traditie. Omdat dat het geval is, is het erg moeilijk voor gematigde moslims, vreedzame moslims, om op te staan in de islamitische gemeenschap en te zeggen dat dit geen onderdeel is van de islam. Zoiets doen ze alleen uit de bewuste misleiding die bedoeld is om de Westerlingen te neppen, zoals in overeenstemming is met de islamitische doctrine van 'taqiyya' - religieuze misleiding, of ze doen zoiets omdat ze simpelweg niet op de hoogte zijn van wat de islam eigenlijk inhoudt.
Sahih Al-Bukhari - Vol 4, Bk 52, Vers 269
De Profeet zei: "Oorlog is bedrog."
Abdullah Al-Araby
Liegen is in het algemeen niet toegestaan in de islam. Maar in tegenstelling tot andere religies zijn er bepaalde situaties waarin het aanvaardbaar zou zijn voor een moslim om te liegen, en dat wordt zelfs aangemoedigd. Dit concept heet 'al-taqiyya', wat 'voorbehoud' betekent. Dus een moslim mag liegen om te voorkomen dat hij, zijn groep of de islam schade ondervindt.
Robert Spencer
Wanneer ze onder druk staat mogen ze liggen om de religie beschermen. Dit wordt geleerd in de Koran, hoofdstuk 3, vers 28 en hoofdstuk 16, vers 106.
Abdullah Al-Araby
Er zijn een aantal bepalingen voor het liegen. Een moslim kan liegen voor de zaak van de islam, liegen tegen zijn familie om de vrede te bewaren, dus hij mag liegen tegen zijn vrouw. Een moslim mag liegen tegen zijn medemoslims om vrede te bewaren in de samenleving.
Mohammed zelf beval mensen om te liegen. Er waren mensen die hij opdracht gaf om iemand te gaan vermoorden en ze zeiden tegen hem dat ze dat niet konden doen tenzij ze tegen hem mochten liegen. Hij zei, ok, prima, lieg maar dan.
Het Leven van Mohammed - p 367
"Wie zal mij verlossen van Ibn al-Ashraf?". Mohammed bin Maslama, broer van de Bani Abdu'l-Ashhal, zei: "Ik zal met hem afrekenen voor u, O Apostel van God, ik zal hem doden". Hij zei: "Doe dat als je kunt". "Het enige dat je taak is, is dat je het zult proberen" [zei de Profeet tegen Mohammed bin Maslama]. Hij zei: "O boodschapper van God, we zullen dan leugens moeten vertellen". Hij [de Profeet] antwoordde: "Zeg wat je wilt, want het staat je vrij voor deze zaak".
Serge Trifkovic
De woordvoerders van de islam in de Westerse wereld weet hoe het spel gespeeld wordt. Ze weten hoe ze hun zaak kunnen presenteren op een manier die door de gewone maatschappij niet alleen als acceptabel wordt beschouwd, maar ook redelijk en rechtvaardig. Zij zullen een beroep doen op democratische instellingen en hun mensenrechten, in de volledige wetenschap dat zodra zij zelf de macht hebben, ze die instellingen zullen afschaffen en deze rechten niet zullen geven aan anderen.
Sahih Al-Bukhari - Vol 7, Bk 67, Vers 427
Bij Allah, en als Allah het wil, als ik iets beloof en later iets anders vind dat beter is, dan doe ik wat beter is en breek mijn belofte.
Walid Shoebat - Persoonlijke ervaringen rond het plegen van 'al-taqiyya'
Toen ik vroeger als vertaler werkte aan het Luc College in Chicago, regelden wij evenementen om fondsen te werven voor jihadistische bewegingen, en PLO is een van die organisaties. We hebben voor dit soort evenementen aankondigingen uitgedeeld en opgehangen op de muren van het college. En ik herinner me dat er in het Arabisch in principe de feiten stonden: neem je vrienden mee, want we zijn van plan om fondsen te werven om onze jihadi broeders in Libanon te steunen in de gevechten in Zuid-Libanon tegen Israël. En dan kwam het Engels gedeelte. In het Engels deel stond er standaard dat we van een Midden-Oosters cultureel evenement zouden houden, u bent allen van harte welkom, we zullen lam en baklava serveren...
Dus het Westen begrijpt niet echt hoe groot het sociale bedrog is dat zich afspeelt in elk aspect van het sociale leven, zelfs van gematigde moslims. Als we samen in een groep zijn, zijn onze gesprekken anders. Zodra een Westerling zich in het gesprek zou mengen wordt het gesprek helemaal anders. Het wordt dan aangepast op de Westerse geest.
Ik werkte tijdens de Golfoorlog voor een Amerikaans bedrijf, en als ik op mijn werk zat dromde iedereen rond de tv-toestellen zodra er een scud-raket Riad of iets dergelijks had geraakt, en iedereen zou radeloos zijn, teleurgesteld zijn als een scud in het Amerikaanse kamp landde. En ik zou net als een van mijn Amerikaanse collega's zeggen: "oh dat is tragisch, wat sneu dat er een paar mensen zijn omgekomen". Uit frustratie dat ik niet kon zeggen wat ik echt voelde draaide ik dan op weg naar huis op de snelweg het raampje van mijn auto open en schreeuwde zo hard als ik kon "Allahu akbar, Allahu akbar"!
Dit is de leus die je roept als de vijand wordt gedood, als je wint. Dus als de Irakezen die dag hadden gewonnen, als ze raak hadden geschoten met een scud-raket riep ik "Allahu akbar" op de snelweg waar niemand me kon horen. Als ik thuis kwam in mijn appartement was de rest van het appartementencomplex ook Arabieren uit het Midden-Oosten. We zouden samen in mijn appartement de Golfoorlog volgen via satelliet-tv en we zouden Allah elke keer prijzen dat er een incident was waarbij Amerikanen gedood waren. Maar dat was niet dezelfde houding als je aan kon nemen in een Amerikaanse omgeving. In een Amerikaanse omgeving speelde je het anders, je deed alsof je aan hun kant stond. Dus deze hele nepperij is constant en de waarheid is vaak verborgen voor het Westen.
Bat Ye'or
Het was Edward Said, schrijver van Orientalism, die de grootste bijdrage heeft geleverd aan de vorming van het idee, deze nieuwe versie, van de islam als een religie van vrede en tolerantie. Deze opvattingen zijn nu diep geworteld in alle Westerse universiteiten en in de academische wereld. Hierdoor is de hele geschiedenis van de dhimmitude en jihad verdwenen [uit schoolboeken].
Robert Spencer
Edward Said schreef in zijn boek Orientalism dat kritiek van de Westerlingen op de islamitische wereld racistisch en imperialistisch was. Het wordt verspreid om politiek te overtuigen, om Westerlingen te laten wennen aan het idee dat de moslims in Europa en de VS zullen blijven en dat men niet mag twijfelen aan hun trouw aan het seculiere karakter van de Westerse samenleving. Ze mogen hier niet naar gevraagd worden, ondanks het historisch politieke karakter van de islam, omdat de islam de religie van de vrede is. Dit fabeltje is zo verankerd in het Amerikaanse en Europese publieke debat, dat iedereen die [moslims] vraagt naar [hun trouw] onmiddellijk wordt gebrandmerkt als een racist, een haatzaaier en bevooroordeeld. Bovendien is dit een zeer effectief instrument in een land waar racisme de ergste zonde van allemaal is, om mensen het zwijgen op te leggen in elk effectief debat over hoe zeer islamitische immigranten gehecht zijn aan de sharia en over hun houding ten opzichte van de seculiere systemen waarin ze nu wonen.
Woordvoerder van de regering-Bush:
Dit is geen botsing tussen de islam of Arabieren, dit gaat over vrijheid en niet cultuur. Het gaat over samenwerken met islamitische regeringen die vooruit willen in de moderne wereld. Werken met islamitische regeringen die zichzelf zien als een gezicht van vrede, en samenwerken tegen het geweld en de terreur en de mensen die de wereld zijn vooruitgang willen ontzeggen en die de vrede en vrijheid van anderen willen verstoren. Dus dat is waar het voor ons om gaat, wij geloven dat het ware geloof van de islam een religie van vrede is en we zijn van plan om met hen samen te werken in dat opzicht.
Abdullah Al-Araby
De islam moet worden begrepen als meer dan een religie alleen. Het idee dat de islam een spirituele godsdienst is zoals bijvoorbeeld het christendom, is volledig onjuist.
Serge Trifkovic
Het zou onjuist zijn om de islam te beschrijven alleen maar een religie. Sinds zijn vroege begin in Mohammeds leven het is ook een geo-politiek project en een overheidssysteem en een politieke ideologie.
Robert Spencer
De islam vanaf was het begin zowel een religie als een systeem van overheid. De islamitische kalender neemt bijvoorbeeld niet als beginjaar dat jaar dat Mohammed geboren werd of de tijd dat Mohammed zijn eerste openbaring van Allah kreeg, en ik denk dat Westerlingen een van beiden toch zouden verwachten. Jaar 1 is vanaf het moment dat Mohammed een krijgsheer en een staatshoofd werd in Medina. Dit is het begin van de islamitische kalender, omdat de islam volgens de islamitische begrippen een politiek en sociaal systeem is, naast een individueel geloof.
Serge Trifkovic
In de islam is de scheiding tussen de aardse seculiere en de religieuze macht niet alleen onmogelijk, het is zelfs uit den boze. Het kalifaat kan alleen bestaan door de volledige vermenging van alle aspecten van de menselijke activiteit en alle aspecten van het politieke en juridische functies van de staat, de goed georganiseerde staat die is goed is volgens Allah.
Walid Shoebat
Als Westerlingen denken aan religie, of dat nu de islam is, het christendom, het jodendom, het hindoeïsme of het boeddhisme, Westerlingen denken dat het een persoonlijke zaak is; een boeddhist zal naar de tempel gaan en vreedzaam bidden, een jood gaat naar de synagoge en doet zijn 'mitswa', een moslim gaat naar de moskee en betaalt 'zakat', een christen gaat op zondag naar de kerk om te bidden. Ze denken dat het een persoonlijke aangelegenheid is, dat religie persoonlijk is. Dus als ze kijken naar de islam zien ze de islam volgens de manier waarop ze zelf religies begrijpen, en dat is de eerste fout. De islam is geen religie voor persoonlijk gebruik, de islam is de sharia, islam is een vorm van de overheid voor de wereld, en pas daarna een persoonlijke toepassing. Het is niet alleen hoe je bidt en dat je bidt in de richting van Mekka, het is hoe je je kleedt, je kleding in de Arabische cultuur; je spreekt Arabisch, je kunt niet naar de hemel gaan tenzij je bidt in het Arabisch, kunt de Koran niet lezen in het Engels en verwachten dat je door goede daden naar de hemel zal gaan. Je leest de Koran in het Arabisch. Het wordt een imperialistisch systeem waar iedereen nu Arabisch moet spreken, denken in het Arabisch en de religie beoefenen in het Arabisch. Het is een vorm van wetgeving, niet alleen in de manier waarop je eet, maar hoe je trouwt, omgaat met je regering, omgaat met het leger, hoe je omgaat met de jeugd, hoe je omgaat met vrouwen - elk aspect van je leven wordt de islam. Alles is islam.
Sahih Al-Bukhari - Vol 2, Bk 23, Vers 413
De joden brachten een man en een vrouw van hun stam bij de Profeet die zich schuldig hadden gemaakt aan illegale seksuele gemeenschap (overspel). Hij beval dat ze beiden werden gestenigd (tot de dood) bij de plaats naast de moskee waar men begrafenisgebeden uitsprak.
Sahih Al-Bukhari - Vol 7, Bk 62, Vers 88
De profeet tekende het (huwelijkscontract) met Aisha toen ze zes jaar oud was en consumeerde zijn huwelijk met haar toen ze negen jaar oud was en zij bleef bij hem gedurende negen jaren (dat wil zeggen tot zijn dood).
Robert Spencer
De islamitische sharia, de islamitische regering, is op geen enkele wijze verenigbaar met Westerse opvattingen over de mensenrechten en de vrijheid van geweten. Traditionele islam verbiedt bekeren vanuit de islam en verbiedt iedereen om de islam te verlaten. Er is geen uitweg. Het verbiedt moslims en niet-moslims om in de samenleving te leven als gelijken. Het geeft niet-moslims de status van tweederangs burger (dhimmi), verbiedt ze gezag te hebben over moslims en dus om bepaalde banen te kunnen hebben. Het is zelfs in de geschiedenis opgelegd dat hun gebedshuizen (van joden en christenen) niet nieuw gebouwd of gerepareerd mochten worden, waardoor de gemeenschappen in een constante staat van verval bleven.
Sura 5, vers 51
O jullie die geloven! Neemt de joden en de christenen niet tot Auliya (vrienden, beschermers, helpers, enz.), ze zijn alleen maar Auliya van elkaar. En als een van u hen tot Auliya neemt, dan is hij zeker een van hen.
Serge Trifkovic
Het is niet mogelijk voor een niet-moslim om te leven in een islamitische samenleving en een beroep te doen op zijn burgerlijke rechten en mensenrechten die onafhankelijk of gescheiden zijn van de sharia. Van hem wordt verwacht dat hij zich gewillig onderwerpt aan de sharia en als hij zijn dhimmitude accepteert zal hij een beschermd persoon zijn. Een beschermd persoon is iemand die in feite vrijwillig ondergeschikt is aan de islamitische overheersers.
Het Leven van Mohammed - p 368
Wij groetten hem terwijl hij stond te bidden, en hij kwam naar ons, en we vertelden hem dat we Gods vijand hadden gedood. Hij spuugde op de wonden van onze kameraad en zowel hij als wij gingen terug naar onze families.
Onze aanval op Gods vijand bracht grote schrik onder de joden, en er was geen jood in Medina die niet vreesde voor zijn leven.
Walid Shoebat
Mohammed heeft heel duidelijk gezegd, en het staat gedocumenteerd in de Hadith: "Ik heb de opdracht gekregen om te vechten totdat iedereen zegt dat er geen god is dan Allah en Mohammed de boodschapper is van Allah". Dit is hoe de islam verspreid is naar Noord-Afrika, dit is hoe de islam helemaal naar Indonesië verspreid is en dit is hoe de islam verspreid is over het hele Midden-Oosten. Syrië was geen moslimland, Libanon was geen moslimland. Zelfs Saoedi-Arabië was een gemengde maatschappij. Dit is hoe de islam verspreid is door het hele Midden-Oosten: door het zwaard. Dit is waarom je geen synagogen en kerken in Saoedi-Arabië ziet. Het christendom bestaat daar haast niet. Zelfs in het dorp in Bethlehem nemen moslims het over. Er is nog slechts 20% over van de christelijke bevolking. In Libanon verhuizen christelijke Libanezen bij bosjes, Hezbollah is er erg actief. Libanon was ooit een christelijke natie. Nu wordt het plotseling geïslamiseerd, dus de islam is in opmars en dat is het al sinds diens oprichting.
Robert Spencer
Moslims die naar de Verenigde Staten en naar Europa komen met een idee dat de sharia de wet van Allah is, kijken neer op onze vrijheid van godsdienst, en op het feit dat niet-moslims aan de macht zijn en wetten maken die niet zijn gebaseerd op van de wet van Allah maar op basis van consensus en vrije verkiezingen. Ze kijken neer op dat alles als een manifestatie geldt van 'jahelia' of ongeloof - de pre-islamitische periode van onwetendheid, zoals in de geschiedenis van elke land voordat het islamitisch werd. Er is Pakistan, Iran en ga zo maar door, het verwijst naar de periode van hun geschiedenis voordat ze moslimlanden waren als de periode van de 'jahelia'. Ze zullen de Verenigde Staten en Europa ook zien als landen die nu in periodes van jahelia zijn. En veel moslims die in de Verenigde Staten en West-Europa wonen zullen zich inspannen om hier islamitische vormen van overheid te stichten, en daarvan is het doel om islamitische staten te creëren op basis van de gedachte dat seculiere staten en de staat op basis van verkiezingen geen geldige staatsvormen zijn. Je hoeft geen verkiezingen te houden over de wet van Allah, je moet gewoon gehoorzamen aan wat Allah zegt.
Robert Spencer
Het allerbelangrijkste van wat het Westen moet weten over de huidige islam is dat het een politiek karakter heeft en dat het niet alleen een religie is. Het is een religie en een geloofssysteem dat oorlog voorschrijft tegen ongelovigen, en als doel de oprichting van een maatschappelijk model heeft dat absoluut onverenigbaar is met de Westerse samenleving. Amerikanen moeten dit beseffen, de Europeanen moeten dit beseffen, omdat de moslims naar hun Westerse landen komen met deze overtuigingen en van plan zijn om die ook uit te voeren. [Die overtuigingen] zijn de motivatie achter de moderne terroristische activiteiten en zijn de doelstellingen van miljoenen moslims in het Westen en over de hele wereld. We moeten dit weten, zodat we onszelf kunnen beschermen. Maar helaas blijven deze dingen grotendeels onbekend als gevolg van politieke correctheid en omdat de media en de overheid onwillig zijn om de oorzaken van het islamitisch terrorisme te erkennen.
Walid Shoebat
Islamitisch fundamentalisme is een slapende terreurcel in Europa en de VS. Een goed voorbeeld is Saladin. Saladin is een grote held in de islam. Saladin was degene die de Kruistochten versloeg. Er was een verdrag dat getekend zou moeten worden tussen de Kruisvaarders en Saladin en het verhaal gaat als volgt: de Arabische bemiddelaar kwam naar Saladin en zei: "Als zij toegeven aan vrede, geef er dan ook aan toe", wat betekent dat men het vers "als de vijand vrede wil dan hebben we vrede" rechtstreeks kan vinden in de Koran. En Saladin antwoordde met een geweldig antwoord, toen hij aan de man vertelde: "Jij bent een Arabier en ik ben een Koerd. Jij moet de Koran beter kennen dan ik. [...] Vergeet niet dat de Koran ook zegt: 'Waarom zouden we toegeven aan vrede als wij de overhand hebben' ". Dus vind je beide verzen in de Koran. Je kunt toegeven aan vrede als je de zwakkere partij bent. Dit is de reden waarom je de term 'hudna' hoort. 'Hudna' is een vredesverdrag, een staakt-het-vuren. In Irak vroeg Sadr om hudna, omdat hij wist dat hij de Amerikanen niet kon verslaan. Je vindt hudna's in verschillende conflicten wanneer de vijand sterker is dan jij. Maar zodra je je macht terugkrijgt, heb je geen excuus om vrede te houden. Dit is de reden waarom het ware gezicht van het islamitisch fundamentalisme in het Westen een masker opheeft dat de islam een vreedzame godsdienst is. Omdat ze wachten op meer islamitische immigranten, wachten tot ze toenemen in aantal, wachten om hun politieke macht te vergroten. Zodra ze dat hebben, herhaalt de geschiedenis zich. Dan ziet men het ware gezicht van het islamitisch fundamentalisme hier in dit land.
Robert Spencer
Het is jammer, maar er is geen onderhandelen met jihadisten. Je kunt het niet op een akkoordje gooien met hen. De islamitische wet is daar heel duidelijk in en dit is wederom een voorbeeld, we moeten de islam serieus nemen! De islamitische wet staat geen verdragen toe. Het houdt geen rekening met onderhandelde voorwaarden tussen islamitische staten en niet-islamitische landen. Er mag voor een tijdelijke periode van maximaal 10 jaar hudna komen, wat algemeen vertaald wordt als wapenstilstand. Om de islamitische krachten zijn krachten te laten bundelen. Maar dat is niet hetzelfde als de vrede zoals wij die kennen. Dat is niet hetzelfde als nooit meer oorlog, dat is slechts een tijdelijke wapenstilstand. In een oorlog die de jihadisten al 14 eeuwen voeren en bereid zijn om nog 14 eeuwen verder te voeren.
Sura 47, Vers 4
Dus als je degenen die niet geloven ontmoet (in strijd, in jihad, de zaak van Allah), hak dan in op hun nek tot je velen van hen hebt gedood en verwond, en bind ze dan stevig vast (dat wil zeggen als gevangenen). [...] Zo draagt Allah je op vast te houden aan de uitvoering van de jihad tegen de ongelovigen tot ze de islam accepteren (dat wil zeggen zijn gered van de straf in het Hellevuur), of ten minste onder je bescherming zijn), maar als het Allah's wil was, had Hijzelf hen zeker kunnen straffen (zonder jou). Maar (hij laat jou vechten), om je te testen, soms samen met anderen. Maar voor degenen die gedood worden op de Weg van Allah, zal Hij hun werken nooit verloren laten gaan.
Serge Trifkovic
Volgens de islamitische denkwijze is de wereld verdeeld in het 'Huis van de Islam', waar de islamitische wet is ingevoerd, waar Allah oppermachtig is, en het 'Huis van de Oorlog', de rest van de wereld. Deze tweedeling doet denken aan andere totalitaire ideologieën, en het meest uitdrukkelijk het communisme. Zowel het communisme als de islam zoeken naar het einde van de geschiedenis in deze wereld.
Het einde van de geschiedenis zou komen wanneer de hele wereld moslim wordt of wanneer de proletarische revolutie de arbeidersklasse over de hele wereld aan de macht brengt, en dat zal het einde betekenen van de staat, geld en het einde van de klassenstrijd. In beide gevallen is het mogelijk om een periode van wapenstilstand te hebben. Het is mogelijk om vreedzame co-existentie te krijgen, maar die vreedzame co-existentie is een tactische zet en geen permanente oplossing.
Sahih Al-Bukhari - Vol 4, Bk 52, vers 196
Allah's Apostel zei: Ik heb de opdracht gekregen om te vechten tegen iedereen totdat ze zeggen dat niemand het recht heeft om aanbeden te worden behalve Allah.
Robert Spencer
Als we dingen denken zoals, "hadden we ons beleid ten opzichte van Israël maar veranderd" en "hadden we ons beleid ten opzichte van Irak maar veranderd of ons beleid over iets anders maar gewijzigd", "hadden we in 1953 het Mossadegh regime in Iran maar niet verslagen"... Deze ideeën zijn belachelijk. Ze zijn gebaseerd op een fundamenteel misverstand over de motieven en doelstellingen van de jihadisten. Dit is geen conflict dat is begonnen met de oprichting van de staat Israël of een conflict dat is begonnen toen het Amerikaanse leger in Irak aankwam. De wereldwijde jihad gaat al feitelijk ononderbroken door sinds de 7e eeuw. En is alleen afgezwakt in intensiteit en activiteit in die perioden waarin de islamitische wereld te zwak was om jihad na te streven.
Bat Ye'or
De vraag is die we onszelf moeten stellen is: willen we onze joods-christelijke waarden en onze eigen beschaving behouden of willen we/kiezen we om af te gaan op dhimmitude, een vergrote dhimmitude in Europa die over heel Europa zal komen? Dit proces is niet zo dreigend voor de VS, maar het zal Amerika wel in een isolement brengen. Die moet dan in de geopolitiek om leren gaan met een geïslamiseerd dhimmi-Europa. En dit zijn problemen die de Europeanen en Amerikanen nu moeten afwegen om te kiezen voor hun identiteit en hun toekomst - vrijheid of dhimmitude.
Serge Trifkovic
Om zich te verdedigen tegen de aanval van de wereldwijde jihad die we in de komende eeuw zullen krijgen, zou het Westen echt naar zichzelf moeten kijken en eens goed [tegen zichzelf moeten] zeggen: "wat is precies de geografische en culturele ruimte die moet worden verdedigd, en in de naam waarvan?" Het Westen verdedigen in de naam van de ideologie van het multiculturalisme zou onmogelijk zijn. Multiculturalisme en postmodern liberalisme zijn het niet waard om voor te sterven. Ze kunnen mensen niet inspireren om te doen wat hun voorouders hebben gedaan tijdens [de Slag van] Poitiers tijdens de eerste golf [van jihad], en [wat ze deden] bij de poorten van Wenen in 1683 tijdens de tweede golf. Wat wereldwijde jihad al voor zich heeft is de kleinzielige inzet van miljoenen mensen om niet alleen het geloof te verspreiden, maar ook zichzelf beter af te laten worden ten koste van de ongelovigen, dit in eerste instantie door middel van immigratie en later, indien nodig, met andere middelen.
Walid Shoebat
Wat het Westen moet begrijpen over de islam is dat de islam mogelijk net zulke gevaren meebrengt als het nationaalsocialisme en het communisme met zich meebrachten. Net als het nazisme en het communisme leert het islamisme dat het doel de middelen heiligt. Er is geen respect voor de nationale grenzen. En de hele ideologie is om hun manier van denken te bevorderen en hun manier van leven over de hele wereld te promoten. Dat is wat er wordt onderwezen in het Midden-Oosten, dat is wat er uit alle wetgeving in Saoedi-Arabië komt en die in de hele moslimwereld. Islam zal overwinnen en zal blijven veroveren totdat het heeft gewonnen, totdat iedereen in de wereld zegt dat er geen god dan Allah is en Mohammed zijn profeet is.
Serge Trifkovic
We moeten de eigenaardigheid van de islam inzien. Ik zeg dit in de volledige wetenschap dat het sommige Westerlingen zal beledigen, maar in tegenstelling tot de andere [religies], in tegenstelling tot de hindoes, in tegenstelling tot de confucianen, in tegenstelling tot de vijanden van Afrika ten zuiden van de Sahara, hebben de moslims een ingebakken drang om zich uit te breiden en de rest van de wereld te willen bekeren. Niet alleen naar hun religie, maar naar hun wereldvisie en hun wettelijke en morele systeem. Ze zullen dit niet openlijk zeggen als ze een minderheid zijn in de landen waar ze naar toe emigreren, maar we hebben dit keer op keer door de geschiedenis heen gezien. Zodra ze genoeg mensen hebben die nodig zijn om hun wil op te leggen, dan zullen ze dit zeker doen.
Wonderen gebeuren. Ik weet niet of het misschien een nog dodelijkere terroristische aanslag kost die zal fungeren als olie op het vuur, of dat het een geopolitieke confrontatie in het Midden-Oosten zelf kost, waardoor Israël misschien ernstig in gevaar komt, maar ik hoop en vertrouw erop dat een of andere schok een besef zal terugbrengen in de hoofden en harten van de Europeanen dat het noodzaak is om te herrijzen en ons te laten gelden. Voordat het te laat is...
Geproduceerd en geregisseerd door Gregory M. Davis en Bryan Daly. Geproduceerd en gedistribueerd door Quixotic Media, LLC USA 2006
Door Andrew G. Bostom
Brontekst:http://www.americanthinker.com/2005/04/the_living_legacy_of_jihad_sla.html
Door een publiek protest in Washington DC op 5 april 2005 kwam het huidige (al eeuwen voortslepende) lot naar boven van de zwarte Mauritanische slaven van Arabische meesters. Tussen 1980 en 2000 was daar sprake van een openhartige volkenmoord door jihad, met inbegrip van de massa-slavernij, die de Arabisch-islamitische regering in Khartoem voerde tegen zwarte christenen en animisten in Zuid-Soedan, en dezelfde overheden gingen door met hun bloedbaden en slavernij van zwarte animistische moslims in Darfur. Deze tragische hedendaagse verschijnselen weerspiegelen het wrede levende erfgoed van jihad-slavernij.
De vaste koppeling tussen jihad - een permanente, unieke islamitische instelling - en slavernij biedt een zeer gangbare verklaring voor de enorme omvang en de duur van de slavernij binnen de islamitische gebieden en samenlevingen. Deze algemene opmerking geldt ook voor 'gespecialiseerde' vormen van slavernij, met inbegrip van de (inkoop en) aanstelling van eunuchen [gecastreerde mannen; uitspr: ui-NUG-en], slaafsoldaten (vooral kindsoldaten), andere vormen van kinderslavernij, en slavernij in harems. Jihad-slavernij, in zijn vele verschijningsvormen, werd een krachtig instrument voor zowel uitgestrekte islamisering als het onderhoud van islamitische samenlevingen.
Patricia Crone levert in haar recente analyse van het ontstaan en de ontwikkeling van islamitisch-politiek denken een belangrijke schakel tussen de massale gevangenschap en slavernij van niet-moslims tijdens de veldtochten van jihad, en de prominente rol van dwang in deze grote tochten van islamisering. Na een succesvolle jihad, merkt ze op:
zouden mannelijke gevangenen gedood of tot slaaf gemaakt worden, ongeacht hun religieuze overtuiging (want christenen en joden werden niet beschermd door de islamitische wet tot ze zich hadden onderworpen als dhimmi's). Gevangenen konden ook soms de keuze krijgen tussen de islam en de dood, of ze konden uit eigen beweging hun bekering uitspreken om aan de dood te ontsnappen: juristen oordeelden dat hun bekering van religie zou worden aanvaard, ook al waren ze alleen bekeerd uit angst. Vrouwen en kinderen die werden gevangen in de loop van de tochten werden meestal slaven, wederom ongeacht hun geloof. [...] Ook mag het belang van de gevangenen niet worden onderschat. Moslimstrijders namen routinematig een groot aantal slaven mee. Afgezien van degenen die bekeerden om executie te vermijden, werden enkelen vrijgekocht en de rest tot slaaf gemaakt, meestal voor huishoudelijk gebruik. Verspreid onder islamitische huishoudens, werden slaven bijna altijd bekeerd, aangemoedigd of onder druk gezet door hun meesters omdat zij werden gedreven door een behoefte om te binden met anderen, of er langzaam aan wenden om de zaken te zien vanuit het oogpunt van de moslims, zelfs als ze zich daartegen probeerden te verzetten. Hoewel noch de dhimmi noch de slaaf was geconfronteerd met een keuze tussen de islam en de dood, zou het absurd zijn om te ontkennen dat geweld een belangrijke rol in hun bekering heeft gespeeld. [1]
De afgodische hindoes werden massaal als slaaf gevangen genomen tijdens de golven van jihadistische veroveringen die het Indische subcontinent voor meer dan een half millennium teisterden (vanaf het begin van de 8e eeuw), en de leidende doctrine van de islamitische wetgeving met betrekking tot hun lot was overduidelijk dwingend. Jihad-slavernij heeft ook inhoudelijk bijgedragen aan de groei van de moslimbevolking in India. K.S. Lal belicht beide punten:
De hindoes die zich van nature verzetten tegen de islamitische bezetting werden beschouwd als rebellen. Ook waren ze afgodendienaars (mushrik) en konden ze niet de status van kaffers worden toegekend, de Mensen van het Boek - christenen en joden. [...] Islamitische geschriften en wettelijke documenten schrijven jihad voor tegen afgodendienaars, voor wie de wet alleen de islam of de dood voorschrijft. [...] Het feit was dat het moslimregime [hen] alleen een keuze gaf tussen de islam en de dood. Degenen die waren gedood in de strijd waren al dood en begraven, maar de overlevenden werden tot slaven gemaakt. Ze hielden op hindoes te zijn, ze werden na verloop van tijd moslims gemaakt, indien niet al onmiddellijk na gevangenschap. [...] Slavernij was in India de meest bloeiende en succesvolle zendingsactie [van de moslims]. Elke Sultan vond het, als een kampioen van de islam, een politieke noodzaak om in heel India een moslimbevolking te stichten of te vermenigvuldigen, voor de islamisering van het land en het tegengaan van inheemse weerstand. [2]
Vryonis beschrijft hoe jihad-slavernij, zoals ook door de Seltsjoeken en de vroege Ottomanen, een belangrijke factor was in de islamisering van Klein-Azië tijdens de 11e tot de 14e eeuw:
Een andere factor die bijdraagt aan de daling van het aantal christelijke inwoners was de slavernij. [...] Sinds het begin van de Arabische razzia's [invallen] in het land van de Rum [Roemenië] werd de menselijke buit een zeer belangrijk deel van de winst. Er zijn voldoende bronnen in hedendaagse documenten dat deze situatie niet veranderde toen de Turkse jihad richting Anatolië trok. Ze namen mannen, vrouwen en kinderen mee uit alle grote stedelijke centra en van het platteland, waar de bevolking weerloos was. In de vroegere jaren, voor er permanente Turkse nederzettingen waren in Anatolië, werden de gevangenen naar Perzië en elders gestuurd, maar na de oprichting van de Anatolische Turkse vorstendommen werd een deel van de slaven in Anatolië gehouden in dienst van de veroveraars. [3]
Papoulia schetst eerst een beeld van de dwingende, vaak wrede methoden die worden gebruikt om de kinderheffing 'devshirme' op te leggen, en van de daaruit voortvloeiende daling van de inheemse christelijke bevolking (dat wil zeggen, zowel door onteigening van land als vlucht), en hij concludeert dan dat deze Ottomaanse gewoonte, zeer geschikt als methode van islamisering, ook feitelijk een staat van oorlog is:
Dat de bronnen spreken van piasimo (inbeslagneming), aichmalotos paidon (gevangenname) en arpage paidon (ronselen van de kinderen) geeft aan dat de kinderen verloren aan de devshirme werden beschouwd als oorlogsslachtoffers. Natuurlijk komt dan de vraag of het volgens de islamitische wet mogelijk is om de devshirme beschouwen als een vorm van de staat van oorlog[. Maar] de Ottomaanse historici tijdens de gouden eeuw van het rijk probeerden deze maatregel [devshirme] wel uit te leggen als een gevolg van verovering door middel van geweld. Het is waar dat de Grieken en de andere volkeren van het Balkan-schiereiland zich als regel niet zonder weerstand hebben overgegeven, en dus werd het lot van de veroverden bepaald op basis van Koranleer met betrekking tot de Ahl-al-Qitab: dat wil zeggen ze moesten worden uitgeroeid, of worden gedwongen te bekeren tot de islam, of de status van bescherming aanvragen, van aman, door het betalen van belastingen en met name de jizya (hoofdelijke belasting). Het feit dat de Ottomanen in het geval van vrijwillige overgave bepaalde voorrechten gaven zoals een vrijstelling van deze zware last, geeft aan dat de maatregel werd opgevat als een straf voor het feit dat de bevolking weerstand had geleverd, en de devshirme was een uitdrukking van de voortdurende staat van oorlog tussen de veroveraar en de veroverden. [...] Het bestaan van de regel van devshirme alleen al is voldoende om het voortbestaan van een staat van oorlog aan te duiden. [4]
Onder Shah Abbas I (1588-1626 n Chr) breidde de Safavidische sji'itische theocratie in Iran haar vroegere systeem van slavenroof uit tot in de christelijke Georgische en Armeense gebieden van de Kaukasus. Georgische, Armeense, en Circassische bewoners van de Kaukasus werden massaal tot slaaf werden gemaakt, en daardoor bekeerd tot de sji'itische islam. De mannen moesten dienen als (vooral) militaire of administratieve slaven, terwijl de vrouwen in harems werden gedwongen. Tussen de 17e en 18e eeuw vond blijkbaar een overgang plaats, want er kwamen toen minder slaven uit de Kaukasus, en grotere aantallen via de Perzische Golf binnen, afkomstig uit Afrika [5]. Ricks merkt op dat door het bewind van Sjah Sultan Husayn,
de grootte van het koninklijk hof inderdaad was uitgebreid, als we de feiten bekijken, door de aantallen mannelijke en vrouwelijke slaven, waaronder blanke en zwarte gecastreerde mannen. Volgens een eigentijdse historicus maakte Shah Sultan Husayn (overleden in 1722) er een gewoonte van om op de eerste dag van het Iraanse Nieuwjaar (21 maart) met zijn hele hofhouding naar de markten van Isfahan te komen. Een scribent destijds schatte dat het koninklijke gevolg bestond uit 5.000 mannelijke en vrouwelijke zwarte en blanke slaven, waaronder 100 zwarte eunuchen. [6]
Clement Huart, die in het begin van de 20e eeuw schreef (1907), merkte op dat slaven het belangrijkste deel van de buit bleven die tijdens de veldtochten of razzia's van de jihad werden meegenomen:
Niet zo lang geleden doorkruisten een aantal expedities Amoû-Deryâ, dat wil zeggen de zuidelijke grens van de steppen, en verwoestten de oostelijke regio's van Perzië om slaven te vangen. Andere tochten werden georganiseerd in het hart van het onontdekte Afrika, waar ze de bewoonde gebieden in brand staken en de vreedzame animistische bevolking die daar woonde uitmoordden. [7]
Willis kenmerkt de tijdloze islamitische reden voor de slavernij van dergelijke 'barbaarse' Afrikaanse animisten als volgt:
Als de strijd van de islam met de kufr losbarstte uit alle soorten van boosheid en wantrouwen, dan werd het land van de makkelijk tot slaaf te maken barbaar het favoriete jachtgebied voor de 'mensen van de rationaliteit en geloof' - de verschillen tussen slaaf en ongelovige begonnen op te lossen in de verhitte jihad. Vandaar was het dat de kufr was voorbestemd om het islamitische domein binnen te komen als vangst of aankoop, als slaaf en niet als burger. En aangezien de status van de gevangenen gekoppeld was aan waar ze vandaan kwamen, kwam de keuze tussen vrijheid en slavernij voort uit één enkel bewijsstuk: de religie van een land is de religie van diens Amir (leider)[. Als] hij een moslim is, is het land van de islam (Dar al-Islam), maar als hij heidens is dan is het een land van ongeloof (dar al-kufr). Bovenop dit principe lag de verwante gedachte dat de religie van een land de religie van de meerderheid is; als die moslims zijn, is het een land van de islam, maar als het heidenen zijn dan is het een land van de kufr, en haar bewoners kunnen dan volgens de islamitische wet worden gerekend tot de categorie slaven. Nogmaals, toen de slavernij een vergelijking werd voor ongelovigheid, bleef vrijheid de signaalfunctie van de islam. [...] De landen vol slaven werden gehakt uit de verwoeste overblijfselen van heidense dorpen - van de vrouwen en kinderen die zich aan de islam onderwierpen en wachtten op hun verlossing. [Volgens de islamitische jurist] al-Wanshirisi (1508) is slavernij een kwelling voor zij die geen profetie belijden, die geen trouw voelen aan de religieuze wet. Bovendien is de slavernij een vernedering - een onderwerping - veroorzaakt door ontrouw. [8]
Winston Churchill schreef (in 1899) op basis van zijn onderzoek en observaties over de islamitische slaventochten, die hij tijdens zijn dienst in Soedan deed ten tijde van de Mahdistische jihad aan het einde van de 19de eeuw, de volgende beschrijving:
alle [Arabische islamitische stammen in Soedan] waren, zonder uitzondering, mensenjagers. Bij de grote slavenmarkten van Jeddah stroomde er honderden jaren lang een voortdurende aanvoer van negerslaven door. De uitvinding van het buskruit en het gebruik van vuurwapens door de Arabieren maakten het verkeer makkelijker. [...] Zo kan de situatie in Soedan, die meerdere eeuwen aanhield, als volgt worden samengevat: het dominante ras van de Arabische invallers wilde steeds meer verspreiding van zijn bloed, godsdienst, gewoonten, en taal onder de zwarte inheemse bevolking, en op hetzelfde moment vielen zij hen aan en maakten hen tot slaaf. [...] De oorlogszuchtige Arabische stammen vochten en ruzieden tevens onderling in onophoudelijke vetes en strijd. De negers trilden bij de gedachte aan gevangenschap, en kwamen plaatselijk in opstand tegen hun onderdrukkers.[9]
Deze elementen van de jihad-slavernij - de juridische redenering, tewerkstelling als een methode voor gedwongen islamisering (voor niet-moslims in het algemeen en in het bijzonder gericht op Afrikaanse animisten), en zijn gebruik van devshirme-achtige heffingen van adolescente mannen als slaafsoldaten - zijn allemaal duidelijk zichtbaar in de hedendaagse jihad die via het door Arabische moslims gedomineerde regime in Khartoum wordt gevoerd tegen de animisten en christenen in het zuiden van Soedan. [10]
De omvang en de reikwijdte van de islamitische slavernij in Afrika zijn vergelijkbaar met de Westerse trans-Atlantische slavenhandel naar Amerika, en zoals Willis (enigszins spottend) heeft opgemerkt "ging die eerste veel langer door dan het meest populaire onderwerp [van gesprek]" [11]. Kwantitatieve schattingen voor de trans-Atlantische slavenhandel (16e tot het einde van de 19e eeuw) komen op 10.500.000 (of iets hoger [12]), en dat is minstens evenveel (indien niet de helft minder) dan een eigentijdse schatting van de islamitische slavenhandel uit Afrika. Professor Ralph Austen schat dat het verkeer van personen dat de islamitische slavenhandel van 650 tot 1905 na Christus heeft veroorzaakt, door de hele Sahara heen en via de Rode Zee en de Indische Oceaan, alles bij elkaar uitkomt op 17 miljoen mensen [13]. Bovendien waren de omstandigheden voor de animistische volkeren uit de savanne en de noordelijke bossen van West- en Centraal-Afrika, die tot slaaf gemaakt waren voor de handel door de Sahara heen, even beroerd als het lijden van de ongelukkige slachtoffers van de trans-Atlantische slavenhandel [14].
[Austen:] In de 19e eeuw bereikten slaven de havens van het Ottomaanse Tripoli via drie belangrijke Sahara-routes, allemaal zo zwaar dat de slaven die waren gedwongen om erop mee te reizen een ervaring hadden vergelijkbaar met de verschrikkingen van de zogenaamde 'middle-passage' van de Atlantische Oceaan.
Deze verhelderende vergelijking, hoe belangrijk die ook is, negeert de andere grote gebieden van de jihad-slavernij:
In de 11e en 12e eeuw namen de Seltsjoeken heel veel christenen in Klein-Azië gevangen [15]. Naar aanleiding van de bezetting en de plundering van Edessa werden 16.000 slaven gevangen [16]. Michael de Syriër vermeldt dat toen de Turken van Nur al-Din naar in Cilicië werden geleid door Mleh de Armeense, zij 16.000 christenen grepen, die ze als slaaf verkochten in Aleppo [17]. In een grote reeks van razzia's uitgevoerd in de Griekse provincies van West-Klein-Azië werden duizenden Grieken tot slaaf gemaakt (Vryonis gelooft dat het aantal van 100.000 dat in een eigentijdse bron wordt beschreven is overdreven [18]), en volgens Michael de Syriër werden ze verkocht op slavenmarkten zo ver weg als Perzië [19]. Tijdens de razzia's uitgevoerd door de Turken in 1185 en de daaropvolgende jaren werden 26.000 inwoners van Cappadocië, Armenië en Mesopotamië gevangen en verzonden naar de slavenmarkten [20]. Vryonis concludeert:
Deze paar bronnen lijken erop te wijzen dat de slavenhandel goed liep. In feite is Klein-Azië nog steeds een belangrijke bron van slaven voor de islamitische wereld door de 14e eeuw heen. [21]
De Ottomaanse sultans drongen, in overeenstemming met de sharia-voorschriften, agressief aan op jihad-slavernij in de Balkan, vooral in de 15e eeuw onder het bewind van Mehmed I (1402-1421), Murad II (1421-1451), en Mehmed II (1451-1481) [22]. Alexandrescu-Dersca geeft een overzicht van de grote omvang van deze slavernij, en noemt het belang van het demografische effect:
De hedendaagse Turkse, Byzantijnse en Latijnse geschiedschrijvers erkennen unaniem dat de Ottomanen hele massa's inwoners de slavernij in dwongen, dit tijdens de veldtochten uitgevoerd om het Griekse en Latijnse Roemenië en de Slavische Balkan onder de vlag van de islam te laten vallen, maar ook tijdens hun razzia's op de christelijke grondgebieden. De Ottomaanse kroniekschrijver Asikpasazade vertelt dat tijdens de expeditie van Ali Pasha Evrenosoghlu in Hongarije (1437), en ook op de terugkeer van de tocht van Murad II naar Belgrado (1438), er meer gevangenen dan strijders waren. De Byzantijnse kroniekschrijver Ducas meldt dat de inwoners van Smederevo, dat werd bezet door de Ottomanen, allemaal in de slavernij belandden. Hetzelfde gebeurde toen de Turken van Mentese op de eilanden Rhodos en Cos aanmeerden en ook tijdens de expeditie van de Ottomaanse vloot in Enos en Lesbos. Ducas citeert een schatting: 70.000 inwoners de slavernij in gedwongen tijdens de campagne van Mehmed II in Moree (1460). De Italiaanse Franciscaanse monnik Bartholome de Yano (Giano dell'Umbria) spreekt over 60.000 tot 70.000 slaven, gevangen genomen in de loop van twee expedities van de akingis in Transsylvanië (1438), en over ongeveer 300.000 tot 600.000 Hongaarse gevangenen. Als deze aantallen overdreven lijken, lijken anderen nauwkeuriger: volgens John Anagnostes zijn er 40.000 inwoners gevangen genomen door de Turken van Mentese tijdens een razzia in Rhodesië, 7.000 inwoners per slavernij verkocht als gevolg van de belegering van Thessaloniki (1430), en volgens de Metropoliet van Lesbos, Leonard van Chios, 10.000 inwoners gevangen genomen tijdens het beleg van Mytilene (1462). Gezien de huidige stand van onze beschikbare documentatie kunnen we niet berekenen op welke schaal slaven door deze methode werden ingevoerd in het Turkse Roemenië. Volgens Bartholome de Yano zou het neerkomen op 400.000 slaven die zijn gevangen in de vier jaar tussen 1437 en 1441. Zelfs als we rekening houden met een zekere mate van overdrijving moeten we erkennen dat de slaven een belangrijke demografische rol speelden tijdens de 15e-eeuwse Ottomaanse expansie. [23]
Fisher heeft een analyse gemaakt van de slaventochten die de islamitische Krim-Tartaren tussen 1463 en 1794 maakten tegen de christelijke bevolking van het zuiden van Polen en Moskoviet Rusland [24]. Vertrouwend op weliswaar onvolledige bronnen ("ongetwijfeld zijn er veel meer slaventochten die de auteur niet heeft ontdekt" [25]), geven voorzichtige berekeningen aan dat ten minste 3 miljoen (3.000.000) personen - mannen, vrouwen en kinderen - gevangen genomen en tot slaaf gemaakt werden tijdens deze zogenaamde "oogsten van de steppe" [26]. Fisher beschrijft het lot van die slaven:
De eerste beproeving [van de gevangene] was de lange mars naar de Krim. Vaak in ketens en altijd te voet, en veel van de gevangenen stierven onderweg. Aangezien de Tartaarse bende bij vele tochten bang was voor opstand of, in de 17e eeuw, de pogingen van Kozakkenbendes om de gevangenen te bevrijden, waren de marsen gehaast. Zieke of gewonde gevangenen werden meestal gedood zodat ze de stoet niet konden ophouden. Heberstein schreef: "De oude en zieke mannen die niet veel opbrachten bij verkoop werden overgegeven aan de Tartaarse jongeren om ofwel te worden gestenigd, of in de zee geworpen, of gedood door welke soort van dood ze ook liever hadden". Een Ottomaanse reiziger die in het midden van de 16e eeuw getuige was van een dergelijke mars van gevangenen uit Galicië verwonderde zich dat er nog enigen hun bestemming zouden bereiken - de slavenmarkten van Kefe. Hij klaagde dat hun behandeling zo slecht was dat het sterftecijfer de prijs onnodig zou opdrijven buiten het budget van potentiële kopers zoals hijzelf. Een Pools spreekwoord luidt: "O hoe veel beter is het op je doodsbed te liggen, dan een gevangene op weg naar Tartarije te zijn". [27]
De lange duur van de islamitische slavernij is zo indrukwekkend en uniek als de omvang daarvan. Slavernij werd openlijk beoefend, zowel in het Ottomaanse Turkije [28] als in sjiitische (Qajar) Iran [29], nog tot aan het eerste decennium van de 20e eeuw. Zoals Toledano zegt over het Ottomaanse Turkije: de kul (administratieve-) en haremslavernij "overleefden bij de kern van de Ottomaanse elite tot aan de ondergang van het rijk en de val van het huis van Osman in het tweede decennium van de 20e eeuw" [30].
Bovendien geeft Ricks aan dat er wel moderniserende [politieke] druk en hervormingen waren, waarvan het hoogtepunt de Iraanse Constitutionele Beweging was van 1905-1911 die militaire en agrarische slavernij feitelijk uitgeroeid heeft, maar dat ondanks dat "de aanwezigheid van huisslaven, echter, niet zo snel ophield in zowel de stedelijke als landelijke regio's van Zuid-Iran. Sommige huidige Iraniërs getuigen van de voortdurende aanwezigheid van Afrikaanse en Indische slavinnen" [31].
Op het Arabische schiereiland werd slavernij niet formeel afgeschaft tot 1962 in Saoedi-Arabië [32], en 1970 in Jemen en Oman [33]. Murray Gordon schreef in 1989 dat Mauritanië de slavernij officieel was afgeschaft op 15 juli 1980,
maar de regering zelf erkent dat het gebruik nog steeds levend en wel is. Er wordt geschat dat 200.000 mannen, vrouwen en kinderen onderworpen zijn aan gekocht en verkocht worden zoals zoveel vee in dit Noord-Afrikaanse land, dat ze zwoegen als bedienden, herders en knechten. [34]
Ten slotte, zoals eerder besproken, is er in Soedan sinds 1983 een opleving van de jihad-slavernij [35].
Eunuch-slaven - mannen die meestal gecastreerd zijn tussen de leeftijd van 4 tot 12 (vanwege het hoge risico op overlijden bij voorkeur in de leeftijd van 8 tot 12) - waren veel gevraagd in islamitische samenlevingen [36]. Zij dienden vooral als toezichthouders van vrouwen in de harems van de heersers en elites van het Ottomaanse Rijk, diens eigentijdse islamitische buren (zoals Safavid Iran), en de eerdere moslimrijken. De omvang en de duur van deze slavernij - die zichtbaar wordt binnen 200 jaar vanaf de vroege 7e-eeuwse Arabische jihad-veroveringen [37] en loopt tot het begin van de 20ste eeuw [38] - zijn uniek in de islamitische uitvoer van deze toepasselijk genaamde 'afgrijselijke handel'. Zo documenteert Toledano bijvoorbeeld dat het Ottomaanse keizerlijke harem in 1903 nog 400 tot 500 vrouwelijke slaven had, die begeleid en bewaakt werden door 194 zwarte Afrikaanse eunuchen [39].
Maar een even belangrijke en unieke eigenschap van islamitische eunuch-slavernij was de overname van gecastreerde mannen uit het buitenland, de 'gebieden die slaven produceren'[40], dat wil zeggen de niet-islamitische grensgebieden onderworpen aan razzia's. Zoals David Ayalon opmerkt waren "de overweldigende meerderheid van de eunuchen, net als de overgrote meerderheid van alle andere slaven in de islam, overgebracht van buiten de grenzen van moslimlanden" [41].
Eunuch-slaven in China, in schril contrast, waren bijna uitsluitend plaatselijke Chinezen [42].
Hogendorn heeft gewezen op de drie belangrijkste regio's van slavenproductie, en hoe ze zich in belang ontwikkelden in loop van de tijd vanaf de 8e tot de 19e eeuw:
Deze gebieden waren 1) de beboste delen van Midden- en Oost-Europa die de moslims het 'Bilad als-Saqaliba' noemden ('slavenland'), naar het woord saqlab dat 'slaaf' betekent in het Arabisch (en gerelateerd is aan de etnische benaming 'Slavisch'); 2) de steppen van Centraal-Azië, de 'Bilad al-Atrak' ('Turkenland' of Turkestan); 3) en uiteindelijk de belangrijkste: de savanne en de rand van het bosrijke gebied ten zuiden van de Sahara, dat het land van de zwarten of 'Bilad as-Soedan' genoemd werd. [43]
Ten slotte is er de grofheid van de beschikbare chirurgische methoden en de afwezigheid van steriele operatie, waardoor de menselijke castratieprocedure (waarmee eunuchen werden 'geproduceerd') geassocieerd wordt met een buitengewoon gehalte van wreedheid en en hoog sterftecijfer. Hogendorn beschrijft de ernst van de operatie, en biedt sterftecijfers uit West- en Oost-Afrika [44]:
Castratie kan gedeeltelijk zijn (verwijdering van alleen de testikels of verwijdering van alleen de penis) of totaal (verwijdering van beide). In de latere periode van de handel, dat wil zeggen nadat Afrika de belangrijkste bron werd voor de mediterrane islam, blijkt dat de meeste eunuchen verkocht aan de markten totale verwijdering ondergaan hadden. Deze versie van de operatie, hoewel die het meest geschikt leek voor slaven die dicht bij het harem moesten werken, bracht om twee redenen een zeer hoge kans op sterven met zich mee. De eerste was de uitgebreide bloedingen, met de daaruit voortvloeiende mogelijkheid van bijna onmiddellijk sterven. De bloeding kan niet worden gestopt met het traditionele dichtschroeien, want dat zou de urinebuis dichtmaken, waardoor de slaaf zou sterven omdat hij niet meer kon plassen. Het tweede gevaar lag bij infectie van de plasbuis, die geblokkeerd kon raken door pusvorming en zo binnen een paar dagen tot de dood kon leiden.
[...] Toen de castratie werd uitgevoerd in het sub-Saharische West- en West-Centraal-Afrika [werd] vaak een cijfer van 90% genoemd. Af en toe werden nog hogere sterftecijfers gemeld, wat niet verwonderlijk is in tropische gebieden waar het gevaar van wondinfectie bijzonder hoog is. Ten minste één eigentijdse beraming noemt een sterftecijfer van meer dan 90%: van Turkse handelaren wordt gezegd dat ze bereid zijn geweest tot 250 tot 300 dollar per stuk te betalen voor eunuchen in Borno (noordoosten van Nigeria) op een moment dat de lokale prijs voor jonge mannelijke slaven niet meer scheen te zijn dan ongeveer 20 dollar. [...] Veel bronnen geven zeer hoge sterftecijfers aan bij deze operatie in Oost-Afrika. Richard Millant's algemene schatting [van 1908] voor de Soedan en Ethiopië is 90%.
Eigentijdse uitingen van islamitische slavernij weerspiegelen de verderfelijke invloed van de jihad-slavernij als een blijvende islamitische gewoonte[. Dit geldt] zeker voor de razzia's gevoerd door Arabisch-islamitische milities tegen hun zwarte christelijke, animistische, en animistische-islamitische prooi in zowel Zuid-Soedan als Darfur - en zelfs in zijn eigen context van zeer langdurige slavernij in Mauritanië (nogmaals: zwarte slaven, Arabische meesters). Zelfs de Ottomaanse samenleving, misschien wel de meest vooruitstrevende in de islamitische geschiedenis, die onlangs op een VN-conferentie als een toonbeeld van islamitische oecumene werd geprezen, had nooit een William Wilberforce [de man die in Europa vocht voor afschaffing van slavernij], laat staan een beweging voor de brede, op religie gebaseerde afschaffing van de slavernij onder leiding van overtuigde moslimpriesters. Inderdaad zijn het alleen de moderne islamitische vrijdenkers, anachronistisch aangeduid als 'afvalligen', die de moed hebben gehad en de intellectuele integriteit om de jihad duidelijk af te keuren, met inbegrip van jihad-slavernij, en dat op basis van een eerlijke erkenning van zijn verwoestende militaire en sociale geschiedenis. Wanneer de stemmen van deze islamitische vrijdenkers tot zwijgen gebracht worden in de islamitische wereld - door gevangenisstraf en marteling, of executie - dan is de uitkomst tragisch maar niet onverwacht. Dat zulke inzichtelijke en moedige stemmen zijn gemarginaliseerd of helemaal genegeerd in het Westen is al even tragisch, en weerspiegelt de verontrustende onwetendheid van de Westerse beleidsvormende elites.
Bronnen
1. Patricia Crone. God's Rule. Government and Islam. New York: Columbia University Press, 2004. p 371-72.
2. K.S. Lal. Muslim Slave System India. New Delhi: Aditya Prakashan, 1994. p 46, 69.
3. Speros Vryonis, Jr. The Decline of Medieval Hellenism and the Islamization of Asia Minor, 11th Through 15th Century. Berkeley: University of California Press, 1971. p 174-175.
4. Vasiliki Papoulia. "The Impact of Devshirme on Greek Society". In East Central European society and war in the prerevolutionary eighteenth century. Eds. Gunther E. Rothenberg, Béla K. Király and Peter F. Sugar. Boulder: Social Science Monographs & New York: Columbia University Press, 1982. p 555-556.
5. Thomas Ricks. "Slaves and Slave Trading in Shi'i Iran, AD 1500-1900". Journal of Asian and African Studies 36 (2001): 407-418.
6. Ricks. "Slaves and Slave Trading in Shi'i Iran". p 411-412.
7. Clement Huart. "Le Droit de la Guerre". Revue du monde musulman 1907. p 337.
Engelse vertaling door Michael J. Miller.
8. John Ralph Willis. "Jihad and the ideology of enslavement". In Slaves and slavery in Muslim Africa - Vol. 1. Islam and the ideology of enslavement. Londen, Engeland; Totowa, N.J.: Frank Cass, 1985. p 17-18 & 4
9. Winston Churchill. The River War, Vol. II . Londen: Longmans, Green & Co., 1899. p 248-50/
10. John Eibner. "My career redeeming slaves". Middle East Quarterly 4 (1999), http://www.meforum.org/article/449. Eibner zegt:
Door Shrinandan Vyas
Brontekst: http://www.hindunet.org/hindu_history/modern/hindu_kush.html
Alle encyclopedieën en National Geographic zijn het erover eens dat de regio Hindu Kush een plaats is van genocide op de hindoes (vergelijkbaar met Dachau en Auschwitz). Voor uw gemak worden alle referenties aan het einde gegeven.
Samenvatting
Alle standaard naslagwerken zijn het eens dat de naam 'Hindu Kush' van de bergketen in het oosten van Afghanistan 'Slachting van hindoes' of 'Doder van hindoes' betekent. De geschiedenis toont ook aan dat het gebied van Hindu Kush tot 1000 na Christus een volwaardig onderdeel was van de bakermat van hindoeïsme. Waarschijnlijk is het gebergte bewust 'Slachting van hindoes' genoemd door van de islamitische veroveraars om als een les te dienen voor de toekomstige generaties Indiërs. Maar Indiërs in het algemeen en hindoes in het bijzonder zijn zich volledig onbewust van deze tragische genocide. Dit artikel kijkt ook naar de redenen achter deze onwetendheid.
21 Referenties - (Voornamelijk uit Encyclopedia Britannica en andere naslagwerken, National Geographic-tijdschriften en standaard geschiedenisboeken).
Inleiding
De Hindu Kush is een bergketen van meer dan 1500 kilometer lang en 350 kilometer breed, die van noordoost naar zuidwest loopt en de scheiding is tussen de vallei van de rivier de Amu Darya en het dal van de rivier de Indus. Het strekt zich uit van het Pamirplateau, in de buurt van Gilgit, tot Iran. De bergen van de Hindu Kush lopen vooral door Afghanistan en Pakistan. Het heeft meer dan twee dozijn toppen van meer dan 7500 m hoog. Onder de besneeuwde toppen zijn de bergen van Hindu Kush kaal, steenachtig en weinig begroeid. Historisch gezien zijn de passen over de Hindu Kush van groot militair belang geweest; ze geven toegang tot de noordelijke vlakten van India. De Khyber-pas vormt een belangrijke strategische toegangspoort en biedt een relatief eenvoudige route naar de vlakten van Punjab. De meeste buitenlandse indringers, van Alexander de Grote in 327 voor Christus tot Timur Lane in 1398 na Christus [1], en van Mahmud van Ghazni in 1001 na Christus tot aan Nader Shah in 1739 na Christus [2], vielen de staat Hindustan aan via de Khyber-pas en andere passen in de Hindu Kush [3]. De Griekse kroniekschrijvers van Alexander de Grote noemden de Hindu Kush 'Parapamisos' of 'Paropanisos' [4]. De hindoestaanse naam van de bergen Hindu Kush was 'Paariyaatra Parvat' [5].
Vroege geschiedenis van de regio Hindu Kush (tot 1000 na Christus)
De geschiedenis van de Hindu Kush en Punjab geeft aan dat twee grote koninkrijken van Gandhaar & Vaahic Pradesh (Balkh van Bactrië) hun landsgrenzen ver buiten de Hindu Kush hadden. De legende gaat dat het koninkrijk van Gandhaar werd opgericht door Taksha, kleinzoon van Bharat van Ayodhya [6]. Gandhaar verlegde de grenzen van Takshashila naar Tashkent (verbastering van 'Taksha Khand') in wat nu Oezbekistan is. In de latere periode vertelt [geschiedschrijver] Mahabharat dat Gaandhaari een prinses van Gandhaar was en haar broer, Shakuni, een prins en later de heerser van Gandhaar.
In de goed gedocumenteerde geschiedenis staat dat keizer Chandragupt Maurya in ongeveer 325 voor Christus de leiding over Vaahic Pradesh overnam, en daarna nam hij [het rijk] Magadh over. [De hindoestaanse] keizer Ashok's stenen tafelen met inscripties in het Grieks en Aramees zijn nog steeds te vinden in Qandahar (verbastering van Gandhaar?) en Laghman in het oosten van Afganistan [3]. Een van deze stenen tabletten is te zien in de tv-serie Legends with Mark Woods van PBS, in aflevering 3 getiteld "India: Het Spirituele Rijk". Na de val van het Mauryaanse Rijk werd Gandhaar geregeerd door Grieken. Maar sommige van deze Griekse heersers waren bekeerd tot het boeddhisme, zoals Menander, die onder Indiase historici bekend is als Milinda, terwijl sommige andere Grieken zich aansloten bij de Vishnav-sekten (hindoeïsme) [7]. Bij recente opgravingen in Bactrië is een goudschat gevonden met onder andere een beeldje van een Griekse godin met een hindoestaans teken op haar voorhoofd (Bindi), een teken van de samenvloeiing van de hindoestaans-Griekse kunst [8]. Later regeerden de Shaka en Kushaan in Gandhaar en Vaahic Pradesh. Het rijk van de Kushaanse keizer Kanishka strekte zich uit van Mathura tot de Aral Zee (voorbij de huidige Oezbekistan, Tadzjikistan en Kirgizië) [9].
Kanishaka was een boeddhist en onder Kushaanse invloed bloeide het boeddhisme op in Gandhaar. Er zijn twee gigantische zandstenen boeddha's uitgehakt in de rotsen van Bamian (ten westen van Kabul), daterend uit de Kushan-periode. De grotere boeddha (hoewel die in latere eeuwen beschadigd is door islamitische invallers) is ongeveer 60 meter hoog [10, 11]. Het Kushaanse rijk ging rond 450 na Christus ten onder. De Chinese reiziger Hsuan-Tsang (Xuan Zang) reisde in de 7e eeuw na Christus door de regio en bezocht vele boeddhistische religieuze centra [3] inclusief Hadda, Ghazni, Qonduz, Bamian, Shotorak en Bagram [3, 10, 11]. Vanaf de 5e tot en met 9e eeuw na Christus regeerden de Perzische Sassaniden en Hepthaliten in Gandhaar. Tijdens hun heerschappij werd de regio Gandhaar opnieuw beïnvloed door het hindoeïsme. De hindoestaanse koningen (Shahiya) bleven wonen in de gebieden Kabul en Ghazni. De laatste hindoestaanse Shahiya-koning van Kabul, Bhimapal, werd gedood in 1026 na Christus. De heldhaftige inspanningen van de hindoestaanse Shahiya-koningen om de noordwestelijke poort tot India te verdedigen tegen indringers worden zelfs beschreven door al-Biruni, de koninklijke historicus van Mahmud van Ghazni [12]. Sommige opgegraven restanten uit die periode zijn onder andere een grote hindoestaanse tempel voor de Shahiya ten noorden van Kaboel en een kapel die zowel boeddhistische als hindoeïstische beelden bevat, wat aangeeft dat er een vermenging van twee religies was [3].
De islamitische invasies van Afghanistan begonnen in 642 na Christus, maar in de loop van de volgende eeuwen was hun effect beperkt en ze hielden kort na elke inval weer op. Steden gaven zich eventjes over maar kwamen weer in opstand en de mensen die snel waren bekeerd [om aan moslimgeweld te ontkomen] kwamen als de islamitische legers weg waren weer terug bij hun oude religie (hindoeïsme of boeddhisme) [3]. Dus tot het jaar 1000 was Afghanistan een integraal deel van het thuisland van de hindoes.
Hindu Kush en de Genocide van de hindoes
Nu is Afghanistan een moslimland. Logisch gezien betekent dit dat een of meer van de volgende dingen moet zijn gebeurd:
De Encyclopedia Britannica [3] informeert ons dat er weerstand was tegen de bekering en vanaf de 8e tot de 11e eeuw na Christus geregeld opstand was tegen de heerschappij van de islamitische veroveraars. De naam 'Hindu Kush' zelf vertelt ons over het lot van de oorspronkelijke bewoners van Gandhaar en Vaahic Pradesh tijdens de latere periode van de islamitische veroveringen, want in het Perzisch betekent Hindu Kush 'Slachting van hindoes' [13] (naar Koenraad Elst in zijn boek Ayodhya and After). Laten we eens kijken naar wat andere standaard bronnen zeggen over Hindu Kush.
Het Perzisch-Engels woordenboek geeft aan dat het woord 'Kush' is afgeleid van het werkwoord 'kushtar' - het slachten of slachting [14]. Kush heeft waarschijnlijk ook te maken met het werkwoord 'koshtan', en dat betekent doden. In Urdu betekent het woord 'khud-kushi' zelfmoord plegen ('khud' - zelf, 'kushi' - daad van het doden). De Encyclopedia Americana zegt het volgende over de Hindu Kush: "De naam Hindu Kush betekent letterlijk 'Doodt de hindoe', een herinnering aan de tijd dat (hindoestaanse) slaven uit het Indiase subcontinent stierven tijdens het vervoer over de kale Afghaanse bergen naar de islamitische hofhouding van Centraal-Azië" [15].
Een artikel uit National Geographic, "West of Khyber Pass", laat weten dat "Generaties van invallers gevangen hindoes langs deze toppen van eeuwige sneeuw brachten. Zulke bittere reizen gaf de bergen hun naam Hindu Kush - 'Doder van de hindoes'" [10]. The World Book Encyclopedia informeert ons dat de naam Kush 'dood' betekent [16]. De Encyclopedia Britannica zegt dat "de naam Hindu Kush voor het eerst in 1333 na Christus verschijnt in de geschriften van Ibn Battutah, de middeleeuwse Berberse reiziger, die zei dat de naam 'Doder van hindoes' betekende, een betekenis die nog steeds leeft onder Afghaanse bergbewoners die traditionele vijanden zijn van de mensen op de Indiase vlakten (dwz hindoes)" [2]. Maar later ontkent de Encyclopedia Britannica dit deels door toe te voegen dat "er meer kans is dat de naam een verbastering is van hindoe-Koh, wat 'hindoestaanse bergen' betekent". Dit is onwaarschijnlijk, omdat de term Koh wel in de juiste, originele vorm wordt gebruikt voor het Westelijke gedeelte van Hindu Kush, namelijk Koh-i-Baba voor de regio Swat Kohistan, en de namen van de drie bergtoppen van dit gebied, namelijk Koh-i-Langer, Koh-i-Bandakor, en Koh-i-Mondi. Dus om te zeggen dat de woorden alleen van Koh naar Kush zijn verbasterd in het geval van Hindu Kush is slechts een poging om een onjuiste observatie in te passen in een theorie die reeds is bewezen. In de wetenschap wordt een theorie verworpen als die niet overeenkomt met de waarnemingen, en niet andersom. Vandaar dat de laatste negationistische verklaring in de Encyclopedia Britannica moet worden afgewezen.
Het is veelzeggend dat een van de weinige plaatsen ter wereld waar niet de overwinning van een groep wordt herdacht maar de slachting van de verliezers, de naam draagt van een genocide van hindoes door de moslims [13].
Ibn Battuta (beroemde reiziger en ontdekkingsreiziger) schreef rond 1334:
Een andere reden voor onze stilstand was angst voor de sneeuw, want op die weg is er een berg genaamd Hindukush, wat 'Slachting van de Indiërs' betekent, omdat de jongens en meisjes die als slaven worden meegenomen uit India er in grote aantallen sterven als gevolg van de extreme kou en de hoeveelheid sneeuw.
In tegenstelling tot bij de joodse holocaust is niet precies bekend hoe veel er stierven in de genocide van de hindoes die herinnerd wordt in de naam Hindu Kush. Maar het aantal kan waarschijnlijk gemakkelijk in de miljoenen liggen. Er zijn weinig historische cijfers bekend die kunnen worden gebruikt om deze schatting te rechtvaardigen. Encyclopedia Britannica deelt mee dat, in december 1398 na Christus, Timur Lane vóór de strijd om Delhi het bevel gaf voor de executie van ten minste 50.000 gevangenen... en na de slag werden de inwoners (van Delhi) niet gedood maar meegenomen (als slaven) [17], terwijl andere bronnen zeggen dat het aantal gevangenen afgeslacht door het leger van Timur Lane ongeveer 100.000 was [18]. Later vermeldt Encyclopedia Britannica dat de Mughalese keizer Akbar "op 24 februari 1568 na Christus, na de strijd om Chitod, het bevel gaf voor de slachting van ongeveer 30.000 (gevangen) Rajput hindoes" [19]. Een andere bron geeft aan dat dit bloedbad van 30.000 hindoestaanse boeren op Chitod was opgeschreven door Abul Fazl, Akbar's eigen hofhistoricus [20]. Deze twee 'eendaagse' slachtpartijen zijn voldoende als referentiepunt voor het schatten van de omvang van de genocide op de hindoes. De Afghaanse historicus Khondamir beschrijft dat tijdens een van de veel voorkomende invasies op de stad Herat in het westen van Afghanistan zo'n 1,5 miljoen inwoners omkwamen [21]. De geleerde K.S. Lal analyseerde de Indiase demografie voor de periode tussen 1000 en 1525 [22]. Lal schat dat het aantal hindoes die omkwamen als gevolg van deze campagnes ongeveer 80 miljoen was.
Aangezien een deel van de islamitische veroveraars de bewoners van de Indiase vlakten als slaven nam, zitten we met de vraag: wat is er gebeurd met deze slavenbevolking? Het verrassende antwoord komt van de New York Times (editie mei-juni 1993). De zigeuners zijn rondtrekkende volkeren in Europa. Ze worden in bijna elk land vervolgd. De nazi's doodden zo'n 300.000 zigeuners in de gaskamers. Deze zigeuners zwerven al rond in Centraal-Azië en Europa sinds rond de 12e eeuw na Christus. Tot nu toe kon hun land van herkomst niet worden geïdentificeerd. Ook hun taal heeft zeer weinig gemeen met de andere Europese talen. Recente studies tonen echter aan dat de taal vergelijkbaar is met Punjabi en in mindere mate met Sanskrit. Dus de Gypsies zijn waarschijnlijk afkomstig van de grotere regio Punjab. Dit wordt ook ondersteund door DNA-vergelijkingen. De tijd waarin de zigeuners verhuisden valt ook samen met de vroege islamitische veroveringen, en vandaar is het waarschijnlijk dat hun voorouders werden verdreven uit hun huizen in Punjab en als slaven over de Hindu Kush zijn gevoerd.
De theorie dat de zigeuners hun oorsprong hebben in India werd meer dan twee eeuwen geleden voor het eerst voorgesteld. Het is pas sinds kort dat taalkundige en andere bewijzen zijn gevonden. Zelfs de leiders van de zigeuners accepteren India nu als het land van hun herkomst.
Zo is het duidelijk dat de bergketen Hindu Kush werd genoemd als een herinnering voor de toekomst generaties hindoes aan de slachtpartijen en de slavernij tijdens de islamitische veroveringen.
Opzettelijke onwetendheid over Hindu Kush
Als de naam Hindu Kush zo'n verschrikkelijke genocide van de hindoes weergeeft, waarom weten de hindoes er dan zo weinig over? En waarom leert de regering van India ze niet over Hindu Kush? De lessen geschiedenis en aardrijkskunde in de Indiase scholen noemen de Hindu Kush nog nauwelijks. De verschrikkingen van de joodse holocaust worden wel onderwezen, niet alleen op scholen in Israël, Europa en de VS, maar ook in Duitsland, omdat Duitsland en Israël de joodse holocaust beschouwen als een 'zwarte bladzijde' in de geschiedenis. De Indiase regering is in plaats van informatie te geven over deze 'zwarte bladzijde' in de Indiase geschiedenis bezig met het verbloemen van de islamitische wreedheden en de hindoe-holocaust. In 1982 gaf de Nationale Raad van Pedagogisch Onderzoek en Opleiding een richtlijn voor het herschrijven van schoolboeken. Die bepaalde onder andere dat: "Het verboden is de middeleeuwse periode te karakteriseren als een tijd van conflict tussen hindoes en moslims". Dus ontkenning van de geschiedenis oftewel negationisme is nu officieel geworden in India's beleid van 'scholing' [21].
Vaak slaan de officiële historici van de overheid zulke vraagstukken zoals de Hindu Kush gewoon over. Zij zeggen dat de Britse versie het resultaat is van hun beleid van 'verdeel en heers' en daarom zou hun versie niet noodzakelijkerwijs waar zijn. Maar men moet niet vergeten dat de vroegste verwijzing naar de naam Hindu Kush en de letterlijke betekenis 'Doder van hindoes' komt van Ibn Battutah in 1333 na Christus, en in die tijd waren de Britten nog nergens te zien in India. Ten tweede, als de naam inderdaad een verkeerde benaming was dan zouden de Afghanen moeten hebben geprotesteerd tegen een dergelijke barbaarse naam, en in de laatste meer dan 660 jaar was er dan meer dan genoeg tijd geweest om de naam te veranderen in een meer 'beschaafde' naam. De Afghanen hebben geen moeite gedaan voor een dergelijke verandering van die naam. Integendeel, toen het islamitische fundamentalistische regime van de mujahedins aan de macht kwam in 1992, werden tienduizenden hindoes en sikhs letterlijk gedeporteerd uit Kabul, werden vluchtelingen, en moesten flink wat geld betalen om Pakistan in te mogen zonder visum.
In de laatste 46 jaar heeft de Indiase regering ook geen enkele keer geëist dat de Afghaanse regering een dergelijk beledigende en barbaarse naam moest veranderen. Maar in juli 1993 heeft de regering van India wel gevraagd of het bezoekende Jerusalem Symphony Orchestra zijn naam wou veranderen, omdat het woord Jeruzalem in diens naam beledigend zou zijn voor moslimfundamentalisten.
Conclusie
Het is duidelijk dat hindoes uit de grensstaten van het oude India (Hindustan), zoals Gandhaar en Vaahic Pradesh, werden afgeslacht of als slaven werden meegenomen door die islamitische invallers die de regio Hindu Kush hebben genoemd (ofwel 'Slachting van hindoes' of 'Doder van hindoes'), dit om de toekomstige generaties hindoes van India een les te leren. Helaas zijn de hindoes zich niet bewust van deze tragische geschiedenis. De Indiase overheid wil niet dat de ware geschiedenis van de conflicten tussen moslims en hindoes tijdens de middeleeuwen wordt onderwezen in de scholen. Dit beleid van negationisme is de oorzaak achter de onwetendheid van de hindoes over de Hindu Kush en de genocide op de hindoes.
Commentaar
Hoewel in dit artikel Hindu Kush is vermeld als 'Slachting van hindoes', is het duidelijk dat het echt ging om het afslachten van hindoes en boeddhisten. Omdat de invloed van het boeddhisme in Gandhaar en Vaahic Pradesh voor de islamitische invasies aanzienlijk was. Zoals de enorme 60 meter hoge stenen boeddha's van Bamian ook laten zien, waren boeddhisten afgodendienaars bij uitstek. Vandaar dat de islamitische indringers dachten dat de boeddhisten, als afgodendienaars, net zo hard straf verdienden. Het is ook waarschijnlijk dat het boeddhisme werd beschouwd als een integraal onderdeel van het hindoeïstische godenhuis en dus niet afzonderlijk werd geïdentificeerd.
In dit artikel wordt de genocide op de hindoes maar heel oppervlakkig beschreven, want de volledige waarheid erachter is nog niet bekend.
Bronnen:
1. Encyclopedia Britannica. Vol 5. 15de ed, 1987. p 935.
2. Encyclopedia Britannica. Vol 14. 15de ed, 1987. p 238-240.
3. Encyclopedia Britannica. Vol 13. 15de ed, 1987. p 35-36.
4. J.W. McCrindle. The Invasion of India by Alexander the Great (as described by Arrian, Q. Curtius, Diodoros, Plutarch & Justin). Londen: Methuen & Co, 1969. p 38.
5. Veer Savarkar. Six Glorious Epochs of Indian History. 2e ed. Bombay: Savarkar Prakashan, 1985. p 206.
6. Chanakya - een tv-serie van Doordarshan, India.
7. Encyclopedia Britannica. Vol 21. 15de ed, 1987. p 36-41.
8. V. Sarianidi. National Geographic Magazine 177 (1990): 57.
9. Hammond Historical Atlas of the World. 1993. Hoofdstukken 4 & 10.
10. W.O. Douglas. National Geographic Magazine 114 (1958): 13-23.
11. T.J. Abercrombie. National Geographic Magazine 134 (1968): 318-325.
12. R.C. Majumdar, H.C. Raychaudhuri, K. Datta. An Advanced History of India. 2e ed. Londen: MacMillan and Co, 1965. p 182-83.
13. Koenraad Elst. Ayodhya and After. Voice of India Publication, 1991. p 278.
14. J.A. Boyle A Practical Dictionary of the Persian Language. Luzac & Co, 1949. p 129.
15. Encyclopedia Americana. Vol 14. 1993. p 206.
http://48.200.16.356subf37:ILmeavp123271869374??.
16. The World Book Encyclopedia. Vol 19. 1990. p 237.
17. Encyclopedia Britannica. Vol 21. 15de ed, 1987. p 54-55.
18. R.C. Majumdar, H.C.Raychaudhuri, K.Datta. An Advanced History of India. 2e ed. Londen: MacMillan and Co, 1965. p 336-337.
19. Encyclopedia Britannica. Vol 21. 15de ed, 1987. p 65.
20. W. Haig, R. Burn, S. Chand & Co. The Cambridge History of India. Vol.IV - The Mughul Period. New Delhi, 1963. p 98-99.
21. Koenraad Elst. Negationism in India. 2e ed. Voice of India Publ, 1993. p 57-58.
22. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/015024.php
De islamitische veroveringen, die doorgingen tot in de 16e eeuw, waren voor de hindoes een pure strijd van leven en dood. Hele steden werden platgebrand en de bevolking uitgemoord, met elke keer honderdduizenden doden en vergelijkbare aantallen mensen gedeporteerd als slaven. Elke nieuwe indringer maakte (vaak letterlijk) heuvels van de hindoestaanse schedels. Zo werd de verovering van Afghanistan in het jaar 1000 gevolgd door de vernietiging van de hindoe-bevolking; de regio heet nog steeds de Hindu Kush, dat wil zeggen 'Slachting van hindoes'.
De Bahmani sultans (1347-1480) in Centraal-India maakten er een regel van om 100.000 gevangenen in één dag te doden, en nog veel meer bij andere gelegenheden. Na de verovering van het Vijayanagaarse Rijk in 1564 waren de hoofdstad en grote delen van Karnataka ontvolkt. En ga zo maar door.
Als bijdrage aan het onderzoek naar de hoeveelheid islamitische misdaden tegen de menselijkheid kunnen we professor K.S. Lal's schattingen over de bevolkingscijfers in het middeleeuwse India vermelden (de groei van de islamitische bevolking in India). Volgens zijn berekeningen daalde de bevolking van het Indische (subcontinent) tussen het jaar 1000 (verovering van Afghanistan) en 1525 (einde van Delhi Sultanaat) met 80 miljoen.
Maar de Indiase heidenen waren veel te talrijk en hebben zich nooit volledig overgegeven. Wat sommigen de islamitische periode in de Indiase geschiedenis noemen, was in werkelijkheid een continue oorlog van bezetters en het verzet, waarin de islamitische heersers uiteindelijk werden verslagen in de 18de eeuw. Islamitische heersers probeerden de totale confrontatie met deze opstandige heidenen te vermijden, en moesten het compromis sluiten dat de (in India dominante) Hanifitische scholen van het islamitisch recht mogelijk gemaakt had. Van de vier islamitische scholen van wetgeving is de school van Hanifa de enige die islamitische heersers het recht gaf om de heidenen niet alleen de keuze tussen dood en bekering aan te bieden, maar om hen toe te staan om getolereerd te worden als dhimmi's (beschermde personen) en te leven onder de 20 vernederende omstandigheden, en om de jizya (belasting) van hen te verzamelen. Normaal gesproken was de dhimmi-status alleen beschikbaar voor joden en christenen (en zelfs die schikking werd veroordeeld door juristen van de Hanbalitische school zoals Ibn Taymiya), wat verklaart waarom deze gemeenschappen hebben overleefd in de islamitische landen terwijl de meeste andere religies niet [hebben overleefd]. Een deel van de hogere hindoe-kasten was bereid om samen te werken onder deze voorwaarden, waardoor er een min of meer stabiele staatsvorm kon worden opgezet. De samenwerking van de Rajputs met de Moghul-heersers, of van de Kayasthas met de Nawab-dynastie, mondde zelfs uit in een soepele opstelling bij verlichte heersers als Akbar (die orthodoxe moslims als een afvallige beschouwen) om de vernederende voorwaarden en de jizya-belasting te annuleren.
Het is wegens de Hanifitische wet dat vele islamitische heersers in India zichzelf als vrijgesteld beschouwden van de verplichting om genocide te begaan op de hindoes (hun eigen idee van vrijstelling, waarvoor zij voortdurend werden berispt door hun mullahs). Bovendien vochten de Turkse en Afghaanse aanvallers ook met elkaar, waardoor [de heersers] zich vaak moesten verbinden met de vervloekte ongelovigen tegen hun medemoslims. Na de veroveringen verloor de islamitische bezetting geleidelijk aan zijn karakter van een totale strijd om de heidenen te vernietigen. Veel islamitische heersers wilden liever van de inkomsten uit stabiele en welvarende koninkrijken genieten, en waren tevreden met het ophalen van de jizya-belasting en hun proces van bekering te beperken tot materiële lokkertjes en steun aan de zendingsmissies van soefisten en mullahs (voor minder ijverige heersers was de jizya feitelijk een reden om bekering juist te ontmoedigen, omdat bekering een verlies aan inkomsten zou betekenen). De Moghul-dynastie (van 1526 en later) hield zijn ambitie in feite beperkt, om te kunnen genieten van het dhimma-systeem, wat vergelijkbaar was met de behandeling van joden en christenen in het Ottomaanse Rijk. Moslimgeweld zou voortaan worden beperkt tot wat slaven nemen, de vele opstanden de kop indrukken, vernietiging van tempels en doden of vernedering van de Brahmanen, en af en toe terreuracties van kleine bendes van overvallers. Een overblijfsel uit deze periode is de Noord-Indiase gewoonte om bruiloften te vieren om middernacht: dit was een veiligheidsmaatregel tegen de islamitische sport van bruidroof.
De laatste jihad tegen de hindoes, voorafgaand aan de volledige bezetting van de Britse overheersing, werd gevoerd door Tipu Sultan aan het eind van de 18e eeuw. In de opstand van 1857 probeerde de bijna uitgestorven moslimdynastieën (Moghuls, Nawabs) in de gunst te komen bij hun hindoestaanse onderdanen en buren, met als doel om gezamenlijk te werken aan het herstel van hun heerschappij. De Nawab, bijvoorbeeld, beloofden de hindoes dat ze de plek Ram Janmabhoomi / Babri Masjid terug zouden krijgen, dit in een poging om hun vijandigheid tegen de moslims te verzachten en hun aandacht te richten op de nieuwe gemeenschappelijke vijand Groot-Brittannië. Dit is de enige keer in de moderne geschiedenis dat moslims concessies aanboden aan de hindoes; alle concessies daarna waren omwille van de maatschappelijke harmonie en tevens eenrichtingsverkeer van de hindoes naar de moslims.
Andere bronnen om te bestuderen:
1. "Islam's Indian slave trade Part I - In Islam's genocidal slavery"
Ik zou iedereen adviseren om dit artikel te lezen, dat op meesterlijke wijze verslag legt van de millennium lange islamitische genocide in India.
http://islammonitor.org/index.php?option=com_content&view=article&id=3312:islams-indian-slave-trade-part-i-in-islams-genocidal-slavery-&catid=170&Itemid=67
2. "How 'Gandhara' became 'Kandahar' "
http://rajivmalhotra.sulekha.com/blog/post/2001/12/how-gandhara-became-kandahar.htm
"Een volk dat niet bereid is om zijn verleden te omarmen, verliest uiteindelijk zijn toekomst"
- Alexander Von Humboldt
De Kruisvaarders waren niet zonder aanleiding agressief, geen hebzuchtige plunderaars of middeleeuwse kolonisten, zoals afgebeeld in sommige geschiedenisboeken.
Thomas Madden, voorzitter van St. Louis University's afdeling geschiedenis en auteur van A Concise History of the Crusades, biedt de tegenwerping dat de Kruistochten defensieve oorlogen waren, geen veroveringsoorlogen.
Brontekst: http://www.zenit.org/article-11237?l=english
Madden noemt de meest populaire mythes over de Kruistochten en de moderne bewijzen die de mythes ontkrachten.
Vraag: Wat zijn enkele veelvoorkomende misverstanden over de Kruistochten? De Kruisvaarders?
Madden: De volgende stukken zijn enkele van de meest voorkomende mythes en waarom ze fout zijn.
Mythe 1: De Kruistochten waren oorlogen van agressie zonder aanleiding, tegen een vreedzame islamitische wereld.
Dit is zo fout als het maar kan. Vanaf de tijd van Mohammed hebben moslims al geprobeerd de christelijke wereld te veroveren. Ze hebben het ook redelijk voor elkaar gekregen. Na een paar eeuwen van gestage veroveringen hadden moslimlegers heel Noord-Afrika veroverd, het Midden-Oosten, Klein-Azië en het grootste deel van Spanje.
Met andere woorden, aan het eind van de 11e eeuw hadden de legers van de islam twee derde van de christelijke wereld veroverd. Palestina, het thuisland van Jezus Christus, en Egypte, de bakermat van het christelijke kloosterleven, en Klein-Azië, waar Paulus de basis van de eerste christelijke gemeenschappen gelegd had - dit waren niet de randgebieden van het christendom, maar de eerste kern.
En de islamitische rijken waren nog niet klaar. Zij bleven westwaarts oprukken naar Constantinopel, kwamen ook daar uiteindelijk voorbij en trokken Europa zelf in. Als u het heeft over niet uitgelokte agressie: dat kwam allemaal vanuit de kant van de moslims. Op een gegeven moment moest wat er over was van de christelijke wereld zich gaan verdedigen of gewoon bezwijken onder de islamitische verovering.
Mythe 2: De Kruisvaarders droegen kruizen, maar ze waren eigenlijk alleen maar geïnteresseerd in het grijpen van buit en land. Hun vrome kalmte was slechts een dekmantel voor roofzuchtige hebzucht.
Historici geloofden ooit dat een stijging van de bevolking in Europa heeft geleid tot een crisis van te veel 'tweede zonen' onder de edelen, zij die werden opgeleid in ridderlijke oorlogvoering, maar die geen land zouden erven. De Kruistochten werden daarom gezien als een uitlaatklep, waarmee men deze oorlogszoekers ver weg uit Europa konden sturen, zodat ze ergens anders landen voor zichzelf konden opeisen ten koste van iemand anders.
De moderne wetenschap heeft, bijgestaan door de komst van de computer-databases, deze mythe ontkracht. We weten nu dat het de 'eerste zonen' van Europa waren die de pauselijke oproep in 1095 beantwoordden, evenals in latere Kruistochten.
Kruistochten waren een enorm dure operatie. Rijke heren werden om de nodige fondsen te verzamelen gedwongen hun land te verkopen of als onderpand te gebruiken bij het lenen van geld. De meesten waren ook niet geïnteresseerd in een buitenlands koninkrijk. Net als de soldaat van vandaag was de middeleeuwse Kruisvaarder er trots op om zijn plicht te doen, maar verlangde hij ook om naar huis terug te keren.
Na de spectaculaire successen van de Eerste Kruistocht, toen Jeruzalem en een groot deel van Palestina weer in handen waren van de Kruisridders, gingen vrijwel alle Kruisvaarders naar huis. Alleen een handjevol bleef achter om de nieuw gewonnen gebieden te bewerkstelligen en besturen.
Buit was ook schaars. Hoewel Kruisvaarders ongetwijfeld droomden van grote rijkdom in weelderige Oosterse steden, heeft vrijwel geen van hen feitelijk ooit nog hun uitgaven terugverdiend. Maar geld en land waren überhaupt niet de redenen dat ze op Kruistocht gingen. Ze gingen om te boeten voor hun zonden en de zaligheid te winnen door goede daden te doen in een ver land.
Ze ondergingen een dergelijke beproeving en ontbering omdat zij geloofden dat ze door hun christelijke broeders en zusters in het Oosten te helpen een schat zouden opbouwen die roest noch motten zouden aantasten [spirituele rijkdom, belofte van de Hemel].
Ze waren erg bewust van de waarschuwing van Christus dat hij die zijn kruis [zware last/taak] niet zal dragen Christus niet waardig is. Ze herinnerde zich ook: "Er bestaat geen grotere liefde dan je leven te geven voor je vrienden".
Mythe 3: Toen de Kruisvaarders Jeruzalem innamen in 1099 slachtten ze alle mannen, vrouwen en kinderen in de stad af tot het bloed enkeldiep in de straten stond.
Dit is een favoriet middel om de kwaadaardige natuur van de Kruistochten aan te tonen.
Het is zeker waar dat veel mensen in Jeruzalem werden gedood nadat de Kruisvaarders de stad veroverden. Maar dit moet worden begrepen in historische context.
De geaccepteerde morele standaard in alle pre-moderne Europese en Aziatische beschavingen was dat een stad die weerstand bood aan een inname, en met geweld werd veroverd, toebehoorde aan de zegevierende troepen. Dat betrof niet alleen de gebouwen en goederen, maar ook de mensen. Dat is de reden waarom elke stad of vesting zorgvuldig af moest wegen of het het zou kunnen uithouden tegen aanvallers. Zo niet, dan was het verstandig om voorwaarden van overgave te onderhandelen.
Bij Jerusalem hadden de verdedigers tot het einde weerstand geboden. Zij hadden berekend dat de formidabele muren van de stad de Kruisvaarders op afstand zou houden tot er versterking uit Egypte kon komen. Ze hadden het mis. Toen de stad viel, werd die daarom geplunderd. Velen werden gedood, maar veel anderen werden vrijgekocht of toegestaan om vrijuit gaan.
Naar moderne maatstaven dit lijkt misschien wreed. Toch zou een middeleeuwse ridder erop wijzen dat er veel meer onschuldige mannen, vrouwen en kinderen worden gedood in bombardementen bij de moderne oorlogvoering dan er in een of twee dagen zouden kunnen worden gedood met het zwaard. Het is noemenswaardig dat in die steden die bezet waren door moslims en zich overgaven aan de Kruisvaarders, de mensen daar niet lastig werden gevallen, hun spullen mochten houden en werden toegestaan om vrij hun geloof te belijden.
En over het bloed in die straten, geen enkele historicus aanvaardt dat als iets anders dan een literaire gewoonte. Jeruzalem is een grote stad. De hoeveelheid bloed die nodig zou zijn om de straat te vullen tot een stabiele en aanhoudende enkeldiepe stroom zou veel meer mensen vereisen dan er in de regio woonden, laat staan de stad.
Mythe 4: De Kruistochten waren gewoon middeleeuws kolonialisme in een religieus jasje.
Het is belangrijk te onthouden dat het Westen in de middeleeuwen geen krachtige, dominante cultuur was die naar een primitieve of achtergebleven regio trok. Het was het islamitische Oosten dat machtig, rijk en weelderig was. Europa was de Derde Wereld.
De Kruisvaardersstaten die werden opgericht in de nasleep van de Eerste Kruistocht waren geen nieuwe plantages van de katholieken in een moslimwereld, zoals de Britse kolonisatie van Amerika. De katholieke aanwezigheid in de Kruisvaardersstaten was altijd klein, makkelijk minder dan 10% van de bevolking. Dit waren de heersers en magistraten, evenals Italiaanse kooplieden en leden van de militaire ordes. De overgrote meerderheid van de bevolking in de Kruisvaardersstaten was moslim.
Het waren daarom geen kolonies in de zin van plantages of, in het geval van India, fabrieken. Ze waren voorposten. Het uiteindelijke doel van de Kruisvaardersstaten was om de heilige plaatsen in Palestina te verdedigen, in het bijzonder Jeruzalem, en om een veilige omgeving voor christelijke pelgrims te garanderen als ze die plaatsen bezochten.
Er was geen moederland waarmee de Kruisvaardersstaten een economische relatie hadden, en de Europeanen konden er ook geen economisch voordeel mee doen. Integendeel, wat het de Kruistochten kostte om het christelijke Oosten te behouden was een serieuze aanslag op de Europese middelen. Omdat het een buitenpost was, hielden de Kruisvaardersstaten een militaire focus.
Zolang de moslims tegen elkaar streden, waren de Kruisvaardersstaten veilig, maar zodra de moslims verenigd waren, waren ze in staat om de bolwerken te vernietigen, de steden in te nemen, en, in 1291, de christenen helemaal te verdrijven.
Mythe 5: De Kruistochten werden ook gevoerd tegen de joden.
Geen enkele paus heeft ooit opgeroepen tot een Kruistocht tegen de joden. Tijdens de Eerste Kruistocht kwam er een grote bende tuig, niet geassocieerd met het belangrijke leger, de steden van het Rijnland binnen en besloot de joden die ze daar vonden te beroven en te doden. Voor een deel was dit pure hebzucht. Voor een deel kwam dit ook voort uit de onjuiste overtuiging dat de joden, die Christus aan het kruis hadden genageld, terecht doelwitten van de oorlog moesten zijn.
Paus Urbanus II en de daaropvolgende pausen veroordeelden deze aanvallen op joden sterk. Plaatselijke bisschoppen en andere geestelijken en leken probeerden om de joden te verdedigen, zij het met beperkt succes. Ook werden in het begin van de Tweede Kruistocht vele joden in Duitsland gedood door een groep tuig voordat St. Bernard in staat was om met hen te praten en er een einde aan te maken.
Deze misstanden van de beweging waren een ongelukkig bijproduct van Kruistochtelijk enthousiasme, maar ze waren niet het doel van de Kruistochten. Om een moderne analogie te gebruiken: tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben een aantal Amerikaanse soldaten misdaden gepleegd terwijl ze in het buitenland waren. Ze werden gearresteerd en gestraft voor deze misdaden. Maar het doel van de Tweede Wereldoorlog was niet om misdaden te plegen.
De huidige spanningen tussen het Westen en de islamitische landen hebben zeer weinig te maken met de Kruistochten, zegt een historicus.
Thomas Madden, voorzitter van de faculteit geschiedenis aan de St. Louis University en auteur van A Concise History of the Crusades, waren de Kruistochten vanuit het islamitische perspectief niet de moeite waard om op te merken. Dat veranderde toen de 19e-eeuwse revisionisten de Kruistochten begonnen te zien als imperialistische oorlogen, zegt hij.
Vraag: Denkt u dat de strijd tussen het Westen en de islamitische wereld op een of andere manier een reactie op de Kruistochten is?
Madden: Nee. Dat lijkt misschien een vreemd antwoord als je bedenkt dat Osama bin Laden en andere islamisten vaak naar de Amerikanen verwijzen als "Kruisvaarders".
Het is belangrijk om te onthouden, echter, dat in de Middeleeuwen - echt tot in de late 16e eeuw - de islam de supermacht van de Westerse wereld was. Islamitische beschavingen waren rijk, beschaafd en enorm machtig. Het Westen was achtergebleven en relatief zwak.
Het is opmerkelijk dat na de Eerste Kruistocht vrijwel elke andere Kruistocht die het Westen lanceerde - en het waren er honderden - is mislukt.
De Kruistochten hebben het islamitisch expansionisme misschien vertraagd, maar op geen enkele manier gestopt. Moslimrijken zouden blijven uitbreiden naar de christelijke gebieden, veroverden de Balkan, een groot deel van Oost-Europa en zelfs de grootste christelijke stad in de wereld, Constantinopel.
Vanuit het perspectief van de moslims waren de Kruistochten niet de moeite waard om op te merken. Als je iemand in de moslimwereld in de 18e eeuw over de Kruistochten had gevraagd, zou hij of zij er niets over hebben geweten. Ze waren belangrijk voor de Europeanen omdat ze enorme inspanningen waren die zijn mislukt.
Maar tijdens de 19e eeuw, toen de Europeanen het Midden-Oosten begonnen te veroveren en koloniseren, begonnen veel historici - in het bijzonder nationalistische of koningsgezinde Franse schrijvers - de Kruistochten te zien als de eerste poging van Europa om de vruchten van de Westerse beschaving in te brengen in de achterlijke islamitische wereld. Met andere woorden, de Kruistochten veranderden in imperialistische oorlogen.
Die verhalen werden onderwezen in de koloniale scholen en werden de aanvaarde mening in het Midden-Oosten en daarbuiten. In de 20e eeuw viel het imperialisme uit de gratie. Islamisten en sommige Arabische nationalisten namen vervolgens de koloniale blik op de Kruistochten over, en beweerden dat het Westen verantwoordelijk was voor hun ellende omdat ze het al sinds de Kruistochten hadden gemunt op moslims.
Er wordt vaak gezegd dat de mensen in het Midden-Oosten een lang geheugen hebben; dat is ook waar. Maar in het geval van de Kruistochten hebben ze een teruggewonnen geheugen: een die voor hen was verzonnen door hun Europese veroveraars.
Vraag: Zijn er overeenkomsten tussen de Kruistochten en de oorlog tegen terreur vandaag?
Madden: Afgezien van het feit dat de soldaten in beide oorlogen willen dienen in iets dat groter is dan zijzelf dat hen dierbaar is, en dat ze graag naar huis terug willen keren als het voorbij is, zie ik geen andere overeenkomsten tussen de middeleeuwse Kruistochten en de oorlog tegen terreur. De beweegredenen in een seculiere samenleving na de Verlichting zijn zeer verschillend van die in de middeleeuwse wereld.
Vraag: Hoe zijn de Kruistochten anders dan de islamitische jihad, of andere oorlogen rondom religie?
Madden: Het fundamentele doel van jihad is om Dar al-Islam uit te breiden - het Huis van de Islam - naar de Dar al-Harb - het Huis van de Oorlog. Met andere woorden, jihad is expansionistisch, en erop gericht om niet-moslims te veroveren en onder islamitische heerschappij te brengen.
Degenen die vervolgens worden veroverd krijgen een eenvoudige keuze. Voor degenen die geen Mensen van het Boek zijn - met andere woorden, degenen die geen christenen of joden zijn - de keuze om tot de islam te bekeren of te sterven. Voor de Mensen van het Boek is er de keuze tussen de islamitische heerschappij, de dhimmitude en de islamitische wet accepteren, of te sterven. De uitbreiding van de islam werd daarom direct gekoppeld aan de militaire successen van de jihad.
De Kruistochten waren iets heel anders. Vanaf het begin af aan heeft het christendom altijd gedwongen bekering van welke aard ook verboden. Bekering door het zwaard was dus niet mogelijk onder het christendom. In tegenstelling tot bij jihad was het doel van de Kruistochten niet om de christelijke wereld uit te breiden, noch om het christendom uit te breiden door middel van gedwongen bekeringen.
In plaats daarvan waren de Kruistochten een directe en verlate reactie op eeuwen van islamitische veroveringen in christelijke landen. De onmiddellijke aanleiding voor de eerste Kruistocht was de Turkse verovering van geheel Klein-Azië tussen ongeveer 1060 en 1080.
De Eerste Kruistocht werd in 1095 door paus Urbanus II uitgeroepen, als reactie op een dringend verzoek om hulp van de Byzantijnse keizer in Constantinopel. Urbanus riep de ridders van het christendom op om hun Oostelijke broeders ten hulp te komen.
Klein-Azië was ooit christelijk...
Een deel van het Byzantijnse Rijk was eerst geëvangeliseerd door Sint Paulus. Sint Peter was de eerste bisschop van Antiochië. Paulus heeft zijn beroemde brief aan de christenen van Efeze geschreven. Het credo van de kerk werd bewaard in Nicea. Al deze dingen gebeurden in Klein-Azië.
De Byzantijnse keizer smeekte de christenen in het Westen om hulp bij het heroveren van deze landen en het verdrijven van de Turken. De Kruistochten waren die steun. Hun doel was echter niet alleen om Klein-Azië opnieuw te veroveren, maar ook om andere voorheen christelijke landen die waren verloren aan de islamitische jihads te heroveren. Dit was onder andere het Heilige Land.
Kort samengevat is dus het grote verschil tussen Kruistocht en jihad dat de eerste een verdediging was tegen de laatste. De hele geschiedenis van de Oosterse Kruistochten is een van een tegenreactie op islamitische agressie.
Vraag: Hebben de Kruisvaarders enig succes gehad in het bekeren van de islamitische wereld?
Madden: Ik zou willen opmerken dat een aantal Franciscanen in de 13e eeuw een zendmissie in het Midden-Oosten begon om moslims te bekeren. Het was niet succesvol, vooral omdat de islamitische wet bekering tot een andere religie een doodzonde maakt.
Deze poging stond echter los van de Kruistochten, die helemaal niets te maken hadden met bekering. En het was met vreedzame overreding.
Vraag: Hoe heeft het christendom zijn nederlaag in de Kruistochten verklaard? Werden de Kruisvaarders verslagen?
Madden: Op dezelfde manier als de joden van het Oude Testament deden. God weerhield zijn volk de overwinning omdat ze zondig waren. Dit leidde tot een grootschalige beweging van vroomheid in Europa, waarvan het doel was om de christelijke samenleving te zuiveren in elk opzicht.
Vraag: Heeft paus Johannes Paulus II zich in feite verontschuldigd voor de Kruistochten? Heeft hij die eigenlijk veroordeeld?
Madden: Dit is een vreemde mythe, gezien het feit dat de paus sterk werd verweten dat hij geen directe verontschuldigen maakte voor de Kruistochten toen hij vergiffenis vroeg van iedereen die ten onrechte was geschaad door de christenen.
Onze Heilige Vader heeft ze niet veroordeeld, noch heeft hij verontschuldigingen gemaakt. Hij verontschuldigde zich voor de zonden van de katholieken. Meer recent werd op grote schaal gemeld dat Johannes Paulus II zijn excuses had aangeboden aan de patriarch van Constantinopel voor de verovering van de Kruisvaarders op Constantinopel in 1204.
In werkelijkheid, echter, heeft de paus slechts herhaald wat zijn voorganger paus Innocentius III [1198-1216] heeft gezegd. Ook dat was een tragische misstap en Innocentius had er alles aan gedaan wat hij kon om het te voorkomen. Hij verontschuldigde zich voor de zonden van katholieken die deelnamen aan de Kruistochten. Maar hij heeft nooit verontschuldigen gemaakt voor de Kruistochten zelf of zelfs de uitkomst van de Kruistochten.
Bronnen:
http://www.catholic.org/featured/headline.php?ID=1417
http://www.zenit.org/article-11237?l=english
Door Lucio Mascarenhas (voorheen "Prakash"), Bombay, India
Brontekst: http://www.geocities.com/prakashjm45/crusades.html
Het is een historisch feit dat de islam is begonnen als een openlijk militante en agressieve cultus in hart en nieren, en ook zo blijft. Het was de islam die, zonder welke aanleiding dan ook, zijn christelijke buren heeft aangevallen, hun land veroverde en de rest genocide en slavernij aandeed.
Laat mij een lijstje maken van de christelijke landen en volkeren die de islam aangetast heeft: Romeins Arabië, Arabia Felix, Israël (Palestina), Jordanië, Irak (Chaldea, Assyrië en Hadiabene), Syrië (Aram), Libanon (Phoenicië), Turkije (Bythinië, Cappadocië, Cilicië, Galatië, Caria, Pontus, enz.), Thracië, Egypte (de Kopten), Soedan (Nubië en Axum), Libië (Libië, Cyrenaica en Tripolitanië), Tunesië (Romeins Nieuw-Afrika, Vetera & Carthago), Algerije (Romeins Afrika, Numidië & Gètulia), Marokko (Romeinse Mauretanië), Spanje (Romeins Iberië), Portugal (Lusitanië), Zuid-Frankrijk ("De moslims werden eindelijk verslagen door Karel Martel in Tours, in 732, slechts honderd jaar na de dood van Mohammed"), Zuid-Italië (Sicilië & Neapolitanië), Malta (Melita), Armenië (Hayastan), Georgië, Azerbeidzjan (Romeins Albanië, niet modern Albanië want dat was Romeins Illyrica), enz.
De vele naties van Iran waren zoroastrisch, samen met de Koerden, Sogdiërs (Tadzjieken) en de volkeren van Ariana. Sommige zoroasten ontsnapt aan de islamitische verovering en genocide in India, en werden het volk van de Perzen. Vandaag de dag kijken zelfs de fanatiek islamitische Iraniërs met afschuw en walging terug op die originele overwinning en slachting als de grofste barbarij (Naqba), en ze verachten het.
De Turken, net als de vele Indisch gezinde landen van Centraal-Azië en West-India (Pakistan & Afghanistan), waren eerst boeddhisten en hindoes. Nogmaals, we hebben hier hetzelfde verhaal van agressie zonder aanleiding, imperialisme, kolonialisme, barbarij. De Turken werden gedwongen om moslim te worden, en gingen toen diezelfde onmenselijkheden op anderen plegen.
Al deze landen werden onderworpen aan het islamitische imperialisme, de genocide, etnische zuiveringen, kolonialisme en demografische oorlogvoering om islamitische meerderheden te creëren.
De islamitische veroveringen - echt een toonbeeld van Naqba (catastrofe), begonnen met de stichting van de islam in de 6e eeuw. De Kruistochten begonnen daarentegen pas in de 11e eeuw, onder paus Urbanus II (Otto von Lagery), die ze in november 1095 in Clermont, Frankrijk, inwijdde en verkondigde als Gods Wil.
De Kruistochten waren dus chronologisch later dan de islamitische agressie en waren een reactie daarop, en in het bijzonder op onmiddellijke en ernstige uitlokking.
De directe aanleiding voor de Eerste Kruistocht was de islamitische mishandeling van christelijke pelgrims naar Israël - naar Jeruzalem en de plaatsen verbonden met de Here Jezus Christus, samen met pogingen om christenen de toegang tot deze plaatsen te weigeren.
Interview met Robert Spencer
Volgens een deskundige zorgen de Kruistochten vandaag de dag waarschijnlijk voor meer verwoesting dan ze ooit hebben gedaan in de drie eeuwen waarin de meeste werden uitgevochten.
Robert Spencer, auteur van Politically Incorrect Guide to Islam (and the Crusades), zegt dat die schade niet gaat over verloren levens en vernielde eigendommen, maar een meer subtiele vernietiging is. Spencer vertelde hoe verkeerde ideeën over de Kruistochten tegenwoordig door extremisten worden gebruikt om vijandigheid tegen het Westen te zaaien.
Vraag: De Kruistochten worden vaak afgeschilderd als een militair offensieve onderneming. Waren ze dat ook?
Spencer: Nee. Paus Urbanus II, die opriep tot de eerste Kruistocht op het Concilie van Clermont in 1095, riep mensen op tot een defensieve actie - een die er veel eerder had moeten komen.
Zoals hij verklaarde moest er een Kruistocht komen omdat zonder enige defensieve actie "de gelovigen van God op veel grotere schaal aangevallen zullen worden" door de Turken en andere islamitische krachten.
"Want, zoals de meeste van jullie hebben gehoord, hebben de Turken en Arabieren hen aangevallen en het grondgebied van Roemenië [het Griekse rijk] veroverd tot wel aan de kust van de Middellandse Zee en de Hellespont, die de Arm van Sint Joris wordt genoemd", zei paus Urbanus II in zijn toespraak. "Ze hebben meer en meer van het land van die christenen bezet, en hebben ze overwonnen in zeven veldslagen. Ze hebben velen gedood en gevangen genomen, en hebben de kerken vernietigd en het rijk verwoest."
"Als je hen dus nog langer straffeloos laat doorgaan, zullen de gelovigen van God op nog grotere schaal aangevallen worden door hen".
Hij had gelijk. De jihad had vanaf de 7e eeuw tot de tijd van paus Urbanus meer dan de helft van het gebied van het christendom veroverd en geïslamiseerd. En daarop kwam geen reactie uit de christelijke wereld, tot de Kruistochten.
Vraag: Wat zijn enkele populaire misvattingen over de Kruistochten?
Spencer: Een van de meest voorkomende is het idee dat de Kruistochten een niet-uitgelokte aanval waren van Europa tegen de islamitische wereld.
In feite was de verovering van Jeruzalem in 638 het begin van eeuwenlange islamitische agressie, en christenen in het Heilige Land leden onder steeds verder escalerende vervolging.
In het begin van de 8e eeuw werden 60 christelijke pelgrims uit Amorium gekruisigd; rond dezelfde tijd liet de islamitische gouverneur van Caesarea een groep pelgrims uit Iconium arresteren en liet ze allemaal executeren als spionnen - met uitzondering van een klein aantal die zich bekeerden tot de islam.
Moslims eisten ook geld van pelgrims, en dreigden de Kerk van de Verrijzenis te plunderen als ze niet betaalden.
Later in de 8e eeuw verbood een islamitische heerser het kruis af te beelden in Jeruzalem. Hij verhoogde ook de belasting op niet-moslims die christenen moesten betalen - de jizya - en verbood christenen om deel te nemen aan religieus onderwijs van hun eigen kinderen en geloofsgenoten.
Vroeg in de 9e eeuw werden de vervolgingen zo erg dat grote aantallen christenen naar Constantinopel en ander christelijke steden vluchtten. In 937 gingen de moslims in Jeruzalem op Palmzondag op rooftocht, en plunderden en vernietigden de Kerk van Golgotha en de Kerk van de Verrijzenis.
In 1004 gaf de Fatimidische kalief, Abu Ali al-Mansur al-Hakim, een bevel voor de vernietiging van kerken, het verbranden van kruizen, en de inbeslagname van kerkelijke goederen. In de komende 10 jaar werden 30.000 kerken verwoest, en een enorm aantal christenen bekeerde zich tot de islam alleen maar om hun leven te redden.
In 1009 beviel al-Hakim dat de Kerk van het Heilige Graf in Jeruzalem moest worden vernietigd, samen met verscheidene andere kerken, waaronder de Kerk van de Verrijzenis. In 1056 verdreven de moslims 300 christenen uit Jeruzalem en verboden Europese christenen de toegang tot de herbouwde Kerk van het Heilige Graf.
Toen de Seltsjoekse Turken in 1077 Jeruzalem innamen, beloofde de Seltsjoekse emir Atsiz bin Uwaq dat hij de inwoners niets zou doen, maar zodra zijn mannen de stad binnen waren, vermoordden ze 3000 mensen.
Een andere veel voorkomende misvatting is dat de Kruistochten werden uitgevochten om moslims met geweld te bekeren tot het christendom. De rapporten over de oproep van Paus Urbanus bij de Concilie van Claremont reppen geen woord over een opdracht aan de Kruisvaarders om moslims te bekeren.
Het was niet tot meer dan 100 jaar na de Eerste Kruistocht, in de 13e eeuw, dat Europese christenen een eerste georganiseerde poging deden om moslims te bekeren tot het christendom: toen de Franciscanen zendingswerk begonnen te doen onder de moslims in landen die in handen waren van de Kruisvaarders. Deze inspanning is grotendeels mislukt.
Nog een andere misvatting gaat erover dat de Kruisvaarders Jeruzalem bloedig zouden hebben geplunderd in 1099.
De verovering van Jeruzalem wordt vaak afgeschilderd als uniek in de middeleeuwse geschiedenis, en als de oorzaak van islamitisch wantrouwen jegens het Westen. Het zou juister zijn te zeggen dat het het begin was van een millennium aan anti-Westerse sentimenten en anti-Westerse propaganda.
De plundering van Jeruzalem door de Kruisvaarders was een afschuwelijke misdaad - met name in het licht van de religieuze en morele principes die zij hadden beloofd te houden. Maar voor de militaire normen van die tijd was het niet echt iets ongewoons.
In die tijd was het een algemeen aanvaard principe van oorlogvoering dat als een belegerde stad zich verzette, die zou kunnen worden geplunderd, terwijl ze als zij zich niet verzetten gespaard zouden blijven. Er zijn vele bronnen die aantonen dat islamitische legers regelmatig op precies dezelfde manier handelden als ze een stad veroverden.
Op soortgelijke acties wijzen is geen excuus voor het gedrag van de Kruisvaarders. De ene gruweldaad is geen excuus voor de andere. Maar het illustreert wel dat de Kruisvaarders in Jeruzalem niet meer deden dan andere legers van die tijd - aangezien alle staten dezelfde begrippen van beleg en verzet hadden.
In 1148 heeft islamitische bevelhebber Nur ed-Din niet geaarzeld om iedere christen in Aleppo te laten doden. In 1268, toen de jihad-strijders van de Mamelukse sultan Baybars Antiochië terugwonnen op de Kruisvaarders, was Baybars boos toen hij hoorde dat de leider van de Kruisvaarders niet in de stad aanwezig was - dus schreef hij hem een brief waarin hij opschepte over zijn slachtpartijen van christenen.
Het meest beruchte van allemaal is waarschijnlijk hoe de jihad Constantinopel binnenviel op 29 mei 1453, waar ze, volgens de historicus Steven Runciman, "iedereen doodden die ze op straat konden vinden: ongeacht of het mannen, vrouwen of kinderen waren".
Tot slot, het is een misvatting dat paus Johannes Paulus II zich verontschuldigde voor de Kruistochten. Dat deed hij niet.
Er is geen twijfel mogelijk dat veel mensen geloven dat paus Johannes Paulus II zich verontschuldigde voor de Kruistochten. Toen hij stierf herinnerde de Washington Post zijn lezers dat "paus Johannes Paulus II tijdens zijn lange bewind zijn excuses heeft aangeboden aan de moslims voor de Kruistochten, aan de joden voor antisemitisme, aan orthodoxe christenen voor de plundering van Constantinopel, aan de Italianen voor de banden van het Vaticaan met de maffia en aan wetenschappers voor de vervolging van Galileo".
Maar Johannes Paulus II verontschuldigde zich nooit echt voor de Kruistochten. Wat er nog het meeste op leek was op 12 maart 2000, de 'Dag van Pardon'.
Tijdens zijn homilie zei hij: "We kunnen niet anders dan erkennen dat sommige van onze broeders ontrouw zijn geweest aan het evangelie, vooral tijdens het tweede millennium. Laten we vergeving vragen voor de afsplitsingen die zich hebben voorgedaan onder de christenen, voor het geweld dat sommigen hebben gebruikt in de dienst van de waarheid en voor de wantrouwige en vijandige houding die zij soms aangenomen hebben tegenover aanhangers van andere godsdiensten".
Dit is nauwelijks een duidelijke verontschuldiging voor de Kruistochten.
Vraag: Hoe hebben de moslims de Kruistochten toen en nu ervaren?
Spencer: Eeuwenlang, toen het Ottomaanse Rijk nog bloeide, waren de Kruistochten niet zo'n punt in de islamitische wereld. Zij waren immers alleen een mislukking voor de Westerlingen.
Maar tijdens het uiteenvallen van de militaire macht en de eenheid van de islamitische wereld, en de daarmee gepaard gaande opkomst van het Westen, zijn ze uitgegroeid tot een brandpunt van de islamitische wrok tegen Westerse inmenging en uitbuiting.
Vraag: In hoeverre worden de verkeerde ideeën over de Kruistochten gebruikt door extremisten om vijandigheid tegen het Westen te zaaien?
Spencer: De Kruistochten zorgen vandaag de dag waarschijnlijk voor meer verwoesting dan ze ooit hebben gedaan in de drie eeuwen waarin de meeste werden uitgevochten - maar die schade gaat niet over verloren levens en vernielde eigendommen, maar is een meer subtiele vernietiging.
De Kruistochten zijn een doodzonde geworden, niet alleen volgens de katholieke kerk, maar ook de Westerse wereld in het algemeen.
Ze zijn bewijsstuk A voor het argument dat de huidige strijd tussen de islamitische wereld en de Westerse, post-christelijke beschaving uiteindelijk de schuld is van het Westen, dat moslims heeft uitgelokt, uitgebuit en mishandeld sinds de eerste Frankische strijders Jeruzalem binnen kwamen.
Osama bin Laden sprak niet over zijn organisatie als Al-Qaeda, maar als een 'World Islamic Front for Jihad against Jews and Crusaders', en riep in een fatwa uit voor "Jihad tegen joden en Kruisvaarders".
Een dergelijk gebruik is wijdverbreid. Op 8 november 2002 - kort voor het begin van de oorlog in Irak die Saddam Hoessein ten val bracht - preekte Sheikh Bakr Abed Al-Razzaq Al-Samaraai in de Bagdadse Moeder aller Slagen-moskee over "deze moeilijke uren, waarin de islamitische natie ervaart, een uur waarin het oog in oog staat met het probleem [van de machten] van ongeloof van de ongelovigen, joden, Kruisvaarders, Amerikanen en Britten".
Ook toen islamitische jihadisten in december 2004 het Amerikaanse consulaat in Jeddah, Saoedi-Arabië, bombardeerden, legden ze uit dat de aanval onderdeel was van een breder plan om terug te slaan op "Kruisvaarders": "Deze operatie maakt deel uit van een aantal activiteiten die worden georganiseerd en gepland door Al-Qaeda in het kader van de strijd tegen de Kruisvaarders en de joden, maar ook als onderdeel van het plan de ongelovigen te dwingen om het Arabische schiereiland te verlaten", zeiden de jihadisten in een verklaring.
Zij zeiden ook dat jihad-strijders "erin geslaagd zijn om een van de grote kastelen van de Kruisvaarders op het Arabische schiereiland binnen te dringen en om het Amerikaanse consulaat in Jeddah binnen te dringen, van waaruit ze het land konden beheersen en besturen".
Tegenover dit soort dingen moeten Westerlingen zich niet schamen voor de Kruistochten. Het is tijd om te zeggen, "GENOEG", en onze kinderen te leren om trots te zijn op hun eigen erfgoed.
Ze moeten weten dat ze een cultuur en een geschiedenis hebben waarvoor zij dankbaar kunnen en moeten zijn, dat ze niet de kinderen en kleinkinderen zijn van onderdrukkers en schurken, en dat hun huis en familie de moeite waard zijn om te verdedigen tegen degenen die ze willen afpakken en die bereid zijn om te doden om dat te doen.
Bron: http://www.ewtn.com/library/CHISTORY/zaftcrus.HTM
Door Hay Brountsk
Tegen het jaar 1300 zag een verzwakt Byzantium de meeste van haar Anatolische provincies verloren gaan aan een tiental Seltsjoekse vorstendommen van de ghazis [krijgsheren].
Osman [zoon van de ghazi Ertugul] kwam aan de macht in 1281, en in 1299 verklaarde hij zich onafhankelijk van de Seltsjoeken en stichtte het Ottomaanse [Osmaanse Rijk. Een aantal hoogtepunten uit diens geschiedenis zijn:]
- Vlag van het Ottomaanse Rijk 1299-1453
- Vlag van de Osmanli 1326-1517
- Verovering van Bursa - 1326
- Slag van Plocnik - 1386
- Ottomaanse Strijdvlag
- Slag van Kosovo - 1389
- Constantinopel - 1452
- Verovering van Constantinopel - 1453
- Ottomaanse Vlag - 1453 - 1844
- Slag van Chaldiran - 1514
- Sultan Suleiman I - 1520-1566
- Slag bij Mohács - 1526
- Slag van Preveza - 1538
- Slag bij Lepanto - 1571
- Verovering van Yerevan - 1635
- Verovering van Bagdad - 1639
- Tweede beleg van Wenen - 1683
De Ottomaanse samenleving bestond uit vele etnische groepen: Grieks, Armeens, Assyrisch, Arabisch, joods, Koerdisch, Perzisch, Georgisch, Bulgaars, Servisch, Hongaars, Kroatisch, Roemeens, Albanees, enz. De Turk was hierin de heersende en meerwaardige klasse boven alle anderen. Het Sultanaat, overheidssectoren, viziers, pasja's, rechters, en de militaire orde moest Turks en islamitisch zijn. De janitsaren waren de ruggengraat van het leger. De leden hiervan waren jongens die met geweld uit christelijke gezinnen waren gehaald, bekeerd en opgevoed waren als Turken. De Ottomanen haalden hun vrouwen en haremmeisjes traditioneel uit christelijke gezinnen.
Niet-moslims moesten een andere kleur [kleding] dragen, ze mochten geen paard berijden, geen wapens dragen. Christenen en joden werden 'kafir' of 'gyavur' genoemd (ongelovige). De wet van het land was de islamitische sharia.
Na de nederlaag in 1683 [bij de Slag om Wenen] ging het Ottomaanse Rijk door een periode van verval, waarin het vele gebieden verloor. Er kwamen nieuwe krachten aan de horizon: Oostenrijk, Groot-Brittannië, Frankrijk en Rusland. Peter de Grote van Rusland versloeg de Ottomanen in 1723 en veroverde Dorbent, Baku, en Noord-Atrpatakan (Azerbeidzjan) van de Turken en Perzen. In de beslissende Russisch-Turkse oorlog van 1768-1774 bracht keizerin Catherine II Zuid-Oekraïne, de noordelijke Kaukasus, en de Krim binnen de grenzen van het Russische Rijk. De Turken probeerden de verloren gebieden terug te winnen, maar een verenigd Russisch-Oostenrijkse kracht versloeg hen in 1791 en 1792, en nam Transsylvanië, Bessarabië en Hongarije in.
Napoleon viel Egypte binnen in 1798 en nam de controle over christelijk Malta en christelijk Palestina over. Groot-Brittannië vocht echter tegen Frankrijk om de Ottomanen te verdedigen. Napoleon trok zich terug, de Turken kregen Egypte terug, en Groot-Brittannië werd beloond met Malta.
Na een kort gevecht met Groot-Brittannië in 1807 zetten de woedende janitsaren de sultan Selim III af voor zijn neef Mustafa IV. Mustafa werd na een jaar afgezet voor zijn broer Mahmud II. Vervolgens begon elke sultan zijn broers te vermoorden. De Ottomanen verloren zo meer gebieden uit hun afbrokkelende rijk. Tijdens de reeks oorlogen tussen 1806 en 1812 verpletterden de Russen de Ottomanen, die het Verdrag van Boekarest moesten ondertekenen. Één dag na het Verdrag viel Napoleon Rusland aan.
Na de Tweede Servische Opstand in 1815 kreeg Servië onafhankelijkheid van het Ottomaanse Rijk dankzij helden als Karadorde Petrovic en Milos Obrenovic.
Onder invloed van de geschriften van en wegens de moord op de Griekse schrijver Rigas Feraios begon er in 1821 een Griekse onafhankelijkheidsoorlog die bijna tien jaar duurde. De Grieken hadden grote moeite om zich te ontdoen van de Ottomaanse Turkse tirannie en werden pas officieel onafhankelijk in 1832.
Bij de Slag van Navarino sloot de sultan de Hellespont [zeeweg] af voor de Russische schepen en schond daarmee het Akkerman-verdrag [waardoor er wederom oorlog uitbrak].
Na de Russisch-Perzische en [achtste] Russisch-Turkse oorlogen van 1828-1829, moesten de Ottomanen de Russische soevereiniteit over Georgië en Oost-Armenië erkennen.
Zo kwam het Ottomaanse Rijk vanaf rond 1830 bekend te staan als de 'zieke man van Europa' [het verloor steeds zijn gebieden].
Ondanks de politiek en militair noodlottige jaren, had sultan Mahmud II de moed om een reeks fundamentele hervormingen door te voeren in het Ottomaanse Rijk. Zijn vizier, Mustafa Pasha, nam het initiatief bij de hervatting van de hervormingen, maar hij werd gedood door de janitsaren. Mahmud schafte het janitsarenkorps in 1826 af en voorzag in een modern Ottomaanse leger, dat hij de Nizam-i Cedid (Nieuwe Orde) noemde.
In 1831 opende sultan Mahmud het eerste openbare ziekenhuis, en in 1833 introduceerde hij een breed aantal hervormingen in de juridische, educatieve, wetenschappelijke en andere beleidsterreinen, wat samenkwam in een beleid genaamd de 'Tanzimat' (hervormingen). Sultan Mahmud verbood de gouverneurs en vakifs om te frauderen en de pasja's en agas om mensen naar believen te doden, en hij plaatste de geschillencommissies van juridische- en eigendomszaken onder staatsbestuur. Hij stierf in 1839.
Sultan Abdulmejid ging door met de hervormingen van zijn vader door het systeem van de islamitische sharia te vervangen door een burgerlijk systeem van strafrecht naar Europees model en een banksysteem. Hij stichtte de eerste moderne universiteiten en academies, schafte een aantal oneerlijke belastingen op niet-moslims af, en maakte diverse wetten voor een beter beheer van de overheidsdiensten.
In 1854 voerden Groot-Brittannië en Frankrijk samen met de Ottomanen een oorlog tegen Rusland in de Krim. De geallieerde troepen versloegen Rusland en legden zware voorwaarden vast in het Verdrag van Parijs, ondertekend in 1856. Aan het einde van de Krimoorlog van 1856 beloofde sultan Abdulmejid in de beleidsplannen van de Hatt-i Humayun: veelbelovende gelijkheid in het onderwijs, de aanstelling van staatslieden en ieders rechtspositie ongeacht hun geloof. De grootste verandering was dat de Ottomaanse staat het begrip 'minderheden' accepteerde. Islamitische overheidsorganisaties (burgerlijke en militaire scholen) begonnen niet-islamitische burgers te accepteren. Het principe van officiële landstaal (alle documentatie gedaan in het Turks) werd gebroken, en het Rijk werd een meertalig systeem. Patriarchaten begonnen met rechtspraak op landelijk niveau. Sultan Abdulmejid overleed in 1861 op de jonge leeftijd van 39.
Sultan Abdulaziz ging door met de hervormingsgezinde werken van zijn broer. Hij keurde de Armeense nationale grondwet goed in 1863, en gaf hen daarmee het recht om zelf educatieve, culturele, burgerlijke, sociale, liefdadigheids- en religieuze zaken te regelen. In 1871-76 kreeg sultan Abdulaziz te maken met verzet van islamitische conservatieve en fanatieke groeperingen die de terugkeer van de sharia eisten en de heerschappij van de islam. Zijn hervormingsgezinde viziers, Fuad en Ali Pashas, stierven in 1869 en 1871. De reactie van de conservatieven was de opkomst van de liberale partij, onder leiding van Midhat Pasha. Als gevolg van het daaruit voortvloeiende innerlijke conflict werd sultan Abdulaziz afgezet en vermoord in 1876.
Na de Frans-Duitse oorlog van 1870-71 kwam in heel Europa het nationalisme op. Het wakkerde de gevoelens van onafhankelijkheid op onder zijn onderdanen, zelfs onder Turken. De Rijken in Europa stevenden af op oorlog.
De drie hervormende sultans hadden er hard aan gewerkt om al hun onderdanen te verenigen onder het idee van 'Ottomanisme', met het oog op het uiteenvallende Rijk te behouden. Zij verwierpen het idee van 'Turksheid', zoals historici E. Chelebi en I.M. D'Ohson getuigen. Als gevolg van de Russisch-Turkse oorlogen en het groeiende plaatselijke nationalisme begonnen de heersende Ottomanen zichzelf als de 'Turken' te omschrijven. Abdulmejid's zoon, Murad V, regeerde maar 93 dagen in 1876. Hij werd afgezet vanwege beschuldigingen dat hij geestesziek was. Hij werd voor de rest van zijn leven onder huisarrest geplaatst en stierf in 1904.
De Armeniërs in het Ottomaanse Rijk leefden voornamelijk op wat al duizend jaren hun voorouderlijk geboorteland was, wat onder het systeem zogenaamd de 'Zes Oosterlijke Vilayets' heetten. Ze waren ook sterk opeengepakt in Cilicië en de grote steden van het Ottomaanse Turkije, waar veel van hen belangrijke functies kregen in de financiële wereld en het bedrijfsleven. In overeenstemming met het dhimmi-systeem werden Armeniërs, net als christenen en joden die leefden onder de islamitische wetten, beperkte vrijheden gegarandeerd zoals het recht om hun geloof te houden, maar in feite werden ze behandeld als tweederangs burgers. Het was hen verboden om wapens te dragen en om paard te rijden, hun kinderen waren dienstplichtig onder het devshirme-systeem (ze moesten hun jongens opgeven die dan met geweld werden bekeerd tot moslims en opgevoed als Turken), ze konden hun huizen niet hoger bouwen dan een moslim lang was, en mochten moslims niet storen door het luiden van kerkklokken. Hun getuigenis tegen moslims werd niet geaccepteerd in de rechtbanken, ongeacht de misdaad. Het overtreden van het dhimmi-systeem zou uitdraaien op straffen die werden uitgevoerd door de autoriteiten, en het varieerde van het betalen van boetes tot de executie van de 'misdadiger'.
In de 19e eeuw leidden frustraties over deze beperkingen veel van de minderheden ertoe om te protesteren voor meer vrijheid. In 1839 voerden de Ottomanen de Tanzimat-hervormingen in om de situatie te verbeteren, maar ze waren meestal niet effectief. Terwijl verschillende bevolkingsgroepen van de Balkan door hun frustratie over de heersende omstandigheden vaak in opstand waren gekomen tegen de Ottomaanse heerschappij, bleven Armeniërs in deze jaren rustig, en kregen ze de titel 'millet-i sadika' of 'de trouwe groep'.
Tussen rond 1860 en net na 1870 begonnen de Armeniërs, bij de hervormingswetten van sultan Abdulmejid, te vragen om een betere behandeling van de Ottomaanse regering, en ze verzamelden handtekeningen van boeren uit Oost-Anatolië. De Armeense Gemeenschappelijke Raad deed een verzoek aan de regering om hun situatie in de steden te verbeteren: er was dagelijks gedwongen inbeslagname van hun land, gedwongen bekering van vrouwen en kinderen, brandstichting, afpersing van beschermgeld, verkrachting en moord. Andere problemen waren onregelmatigheden tijdens de belastinginning, crimineel gedrag van overheidsfunctionarissen en de weigering om christenen te aanvaarden als getuigen in een strafproces. Ondanks de gestelde hervormingen behandelden de lokale Turken, Koerden en andere moslims hun christelijke buren nog als voorheen.
Op dit cruciale moment besteeg Abdul Hamid II de troon, en werd de 34e Sultan. Hij was tiranniek, liederlijk, wantrouwend en meedogenloos. Hij nam een land over met een lege schatkist en een leeg bankwezen. Omdat de macht in handen lag van Midhat Pasha en de 'Nieuwe Ottomanen' (een progressieve beweging) beloofde Abdul Hamid Midhat een grondwet naar het Europese model. Hij voerde de eerste grondwet van het Ottomaanse Turkije in in 1876, aan de vooravond van een internationale conferentie over het vraagstuk van de hervormingen in de Balkan. In januari 1877, aan het einde van de conferentie, ontsloeg hij Midhat Pasha als grootvizier en schafte het Parlement af. Op zijn bevel werd Midhat Pasha in 1884 verbannen en vermoord. Abdul Hamid was van mening dat de politieke structuren van de Westerse normen niet van toepassing waren op de eeuwenoude Ottomaanse politieke cultuur. Om zijn schatkist aan te vullen legde hij een zware belastingdruk op aan zijn onderdanen, in het bijzonder de christenen.
Bosnië kwam in 1875 in opstand tegen de belasting en Bulgarije volgde in 1876 om vrij te worden van de Ottomanen. De Turken slachtten meedogenloos meer dan 12.000 mannen, vrouwen en kinderen af in Bulgarije en duizenden meer over de hele Balkan. Het Verdrag van Kucuk Kaynarca van 1774 gaf Rusland het recht om in te grijpen tijdens deze Ottomaanse acties, om de christelijke onderdanen van de sultan te beschermen. De Britse regering verdedigde de Ottomaanse acties juist, en een woedend Rusland verklaarde hen de oorlog.
De oorlog van 1877-78 vond plaats in de Balkan en op fronten in de Kaukasus. De Russen, samen met andere vrijwillige autochtone militanten, maakten de Ottomanen af in een verpletterende nederlaag. De overwinningen van het Russische leger waren dankzij kundige generaals uit de Balkan en Armeense generaals in het leger van de tsaar, zoals onder andere Mikhail Loris-Melikov en Ivan Lazarev. In maart 1878, en onder druk van Groot-Brittannië, ging Rusland een regeling aan volgens het Verdrag van San Stefano, waarin het Ottomaanse Rijk de onafhankelijkheid van Roemenië, Servië en Montenegro erkende, en de autonomie van Bulgarije. Artikel 16 bepaalde dat de Russen de Armeense provincies zouden verlaten zodra de sultan de verbeteringen en hervormingen had aangebracht die de lokale bevolking had geëist in de provincies bewoond door Armeniërs, en zodra hij hun veiligheid tegen de Koerden en Circassiërs kon garanderen. Wegens commerciële en politieke belangen stonden Groot-Brittannië, destijds onder leiding van Disraeli, en de Oostenrijkers erop dat een nieuw verdrag zou worden opgesteld in juni van dat jaar, op een bijeenkomst van de machten in Berlijn.
Op het Congres van Berlijn kregen Roemenië, Servië en Montenegro hun onafhankelijkheid. Autonoom Bulgarije werd sterk verkleind en het Oostenrijks-Hongaarse Rijk werd uitgebreid met Bosnië-Herzegovina. Een Armeense groep afgezanten, onder leiding van bisschop Mkrtich Khrimian, werd naar het Congres gestuurd met een formeel verzoek om de uitvoering van de hervormingen voor de Armeniërs. Bismarcks Duitsland stuurde de delegatie weg en weigerde hen een plaats op de agenda. Groot-Brittannië had stiekem afgesproken met het Ottomaanse Rijk dat zij het Rijk militair zouden beschermen tegen Rusland en in ruil daarvoor Cyprus zouden ontvangen. Disraeli keerde artikel 16 om tot 61, waardoor twee Armeense provincies terug kwamen bij het rijk zonder dat er Russen of Europeanen ter bescherming van de Armeniërs waren. Zo werd het aan dezelfde misbruikende sultan overgelaten om de 'garantie' van hun veiligheid te zijn tegen voortdurende schending van mensenrechten door de moslims.
Na de Russisch-Turkse oorlog werd de behandeling van de meer dan 2,5 miljoen Armeniërs door de Ottomaanse regering een internationale kwestie. Ondanks de beloften van de hervorming van de Ottomaanse regering op het Congres van Berlijn werd de situatie juist erger. Niet alleen Rusland maar ook de andere Europese machten zouden de Armeense hervormingen overzien. Een boze Abdul Hamid zorgde ervoor dat de situatie van de Armeniërs erger werd. Nu werd het gevaarlijk om ook maar als een Armeniër te worden herkend in het Rijk. Omdat de structuur van bondgenootschap werd afgebroken, en als gevolg van de voortdurende vervolgingen, begonnen Armeniërs hun positie in de wereld te heroverwegen. In deze analyse werden de Armeense onderdanen van het Rijk beïnvloed door de Armeense diaspora en voorbeelden uit de Balkan.
Jaren gingen voorbij, en de mensen verlangden gewoon naar hervormingen, konden slechts dromen van een normale administratie onder de Ottomaanse heerschappij... "Alleen al het noemen van het woord 'hervorming' irriteerde hem (Abdul Hamid), en wakkerde zijn criminele instincten aan", schrijft historicus Osman Nuri. Kleine Armeense organisaties begonnen met het afdrukken van nieuwsbrieven en bulletins om het Armeense volk in te lichten over hun rechten en mogelijkheden om zichzelf te beschermen. Later kwamen de eerste grote organisatie, de Armenakan Partij in 1885, en de Huntchak Partij in 1887. In 1890 werd de Armeense Revolutionaire Federatie (Dashnaksutyun) werd opgericht in Tbilisi. De leden bewapenden zich in groepen 'fedayees' [militante clans] om de mensen te beschermen tegen de Ottomaanse onderdrukking en slachtpartijen in de Armeense provincies. Armeniërs begonnen openlijk te roepen om de hervormingen waarvan was beloofd dat ze die zouden krijgen. Zij protesteerden in 1892 en 1893 op Merzifon en Tokat, en dat werd neergeslagen met geweld en harde methoden. Abdul Hamid verklaarde dat er "zonder Armeniërs geen Armeens probleem meer zou zijn".
In 1894 overspoelden systematische pogroms elk district van Turks Armenië: massale slachting van de Armeniërs, gedwongen bekering van dorpen, de plundering en het platbranden van honderden plaastjes, het wegnemen van hun bezittingen. Sultan Abdul Hamid bereidde een speciale aanvalsmacht van Koerden voor, en noemde ze 'Hamidieh'. Samen met het Ottomaanse leger doodden ze mannen, vrouwen en kinderen zonder onderscheid. Zijn eerste secretaris schreef in zijn memoires over Abdul Hamid dat hij besloot om een beleid van hardheid en terreur tegen de Armeniërs na te streven, en om te slagen in dit opzicht koos hij de methode van hen een economische klap toe te dienen. Hij beval [de Turken] om alle handel of bespreking met Armeniërs absoluut te vermijden, en hen zo een beslissende slag toe te brengen als wraak. Meer dan 300.000 Armeniërs werden vermoord tussen 1894 en 1896. In Sasun leverden de Armeniërs verzet tegen de slachtpartijen. Maar ze bezweken uiteindelijk aan overmacht. Een groep van Dashnak-vrijwilligers bestormden de Ottomaanse Bank in 1896, om de Europeanen te waarschuwen. Hamid liet 6000 Armeniërs in Istanbul afslachten.
In 1897 verklaarde Abdul Hamid dat de Armeense kwestie over was. Alle Armeense revolutionairen waren ofwel gedood of ontsnapt naar Rusland. De Ottomaanse regering sloot Armeense gemeenschappen en beperkte alle Armeense politieke bewegingen. De vorming van de Armeense revolutionaire groeperingen begon ongeveer rond het einde van de Russisch-Turkse oorlog van 1878 en werd sterker met de eerste introductie van artikel 166 van het Ottomaanse Wetboek van Strafrecht, en de inval van de kathedraal in Erzerum. Artikel 166 was bedoeld om wapenbezit te reguleren, maar het werd gebruikt om het wapenbezit van de Armeniërs te beperken. Er werden wel lokale Koerdische stammen bewapend om de weerloze Armeense bevolking aan te vallen.
In 1905 deed een lid van de ARF [Dashnaktuyun] pogingen om Abdul Hamid vermoorden, maar die ontsnapte aan de dood door geluk. Hij versoepelde wel de Armeense vervolgingen als gevolg.
De 'Jonge Turken'-revolutie van 1908 draaide de schorsing van het Ottomaanse parlement in 1878 weer terug, wat het begin betekende van de Tweede Constitutionele Era. Armeniërs riepen de revolutie uit. Hamid herstelde de Grondwet in juli [1908]. In april 1909 probeerden hij en zijn islamistische krachten een tegencoup te plegen. Hij kwam niet meer aan de macht, maar meer dan 30.000 Armeniërs werden in Adana vermoord door opstandige legereenheden, religieuze studenten en geestelijken die vroegen om de sharia. Hamid werd uiteindelijk afgezet in april 1909, na 33 jaar van tirannieke heerschappij. Zijn 65 jaar oude broer Resat Mehmet werd sultan Mehmed V, en was slechts een marionet en het gezicht van de nieuwe regering.
Volgens het Verdrag van Lausanne moesten er naar schatting 200.000 Grieken in Turkije blijven na de inwonersuitwisseling in 1923. De Armeniërs bleken na de genocide te zijn teruggebracht van 2,5 miljoen mensen tot ongeveer 150.000. Turkije verklaarde dat geen enkele Armeniër die ontsnapt was ooit mocht terugkeren (naar wat nu de Republiek Armenië is).
Mustafa Kemal werd de eerste voorzitter van de republiek [Turkije] en introduceerde vervolgens vele ingrijpende hervormingen in de politieke, sociale, juridische, educatieve en economische sectoren. Kemal riep zijn collega-Turken op om er als Europeanen uit te zien en ook zo te handelen. Op 28 oktober 1927 kwam de eerste volkstelling uit op ongeveer 13,6 miljoen Turken, met een alfabetiseringsgraad van 9%. Op 1 november 1928 werd er een nieuw Turks alfabet aanvaard, gebaseerd op het Latijnse alfabet. Na 10 maanden werden de Koerdische, Arabische en Perzische talen verboden, vervangen door alleen de Turks.
Met de komst van de Liberale Republikeinse Partij sloten jihadistische groepen zich aan bij de liberalen. Ze werden onderdrukt met grootse en bloedige methoden. De liberale partij werd ontbonden op 17 november 1930 en Turkije werd een dictatuur tot 1945.
De Koerden kregen hun onafhankelijkheid in 1927. Op 17 september 1930 onderdrukten de Turken de opstand met 66.000 troepen en 100 vliegtuigen. De belangrijkste Koerdische opstand in het moderne Turkije was in 1937-1938, gebaseerd op het centraal gelegen land Kizilbash [van de bevolkingsgroep de] Dersim. De Turkse leger mobiliseerde 50.000 troepen om die opstand te onderdrukken. Turkse troepen arresteerden ten minste 40.000 Dersimlis, die werden gedeporteerd en vermoord na deze nederlaag. Zuidoost-Anatolië raakte in oorlogstoestand en werd onderworpen aan militaire bezetting. Naast de vernietiging van de dorpen en massale deportaties, moedigde de Turkse regering Albanezen en Assyriërs aan om zich te vestigen in het Koerdische gebied, om de etnische samenstelling van het land te wijzigen.
Tijdens WW2 legde Turkije jizya, een verhoogde heffing, op aan alle christenen en joden in het land (Grieken en Armeniërs). De jizya werd zelfs opgelegd aan de Dönmeh (bekeerlingen tot de islam). Degenen die niet betaalden werden veroordeeld tot dwangarbeid in de steengroeven van Askale, nabij Erzurum. Zij deden dit om de economie 'weer Turks te maken'. Met de strenge [belasting genaamd] 'varlik vergisi' in 1942 anticipeerde Turkije op de val van Stalingrad en concentreerde het zijn troepen op de Kaukasische grens. Turkije pakte alle christelijke mannen tussen de 18 en 45 jaar op, en bestelde 3 grote crematoriumovens uit Duitsland... Tussen 25 juni en 7 juli 1943 bezocht de Turkse officierencommissie, onder leiding van generaal Cemil Cahit Toydemir, op uitnodiging van Hitler het Oostfront en de kusten van het Engelse Kanaal. Generaal H. Erkilet, Generaal Ali Fuat Erden en Hitler bespraken op Wolfsschanze verschillende [oorlogs]strategieën.
Toen Duitsland bijna was verslagen, verklaarde Turkije hen de oorlog aan de kant van de geallieerden op 23 februari 1945, als een ceremonieel gebaar, om een charter-lid van de Verenigde Naties te kunnen worden in 1945.
Na de oorlog probeerde de Sovjet-Unie het Verdrag van Kars met Turkije te annuleren en delen van Noordwest-Armenië terug te geven. Deze pogingen werden gestopt door tussenkomst van Winston Churchill en Harry S. Truman.
De nauwe relatie [tussen Turkije en] de Verenigde Staten begon met de Tweede Conferentie van Caïro van 4 tot 6 december 1943 en de overeenkomst van 12 juli 1947 die de Truman Doctrine invoerde. Na 1945 wilde de VS Griekenland en Turkije steunen met economische en militaire hulp, als compensatie voor de Sovjet-overheersing over Oost-Europa, en om te voorkomen dat ze ten prooi zouden vallen aan de Sovjet-sfeer. De actie leverde Turkije meer dan 100 miljoen dollar op aan hulp.
Op 25 juni 1950 brak de Korea-oorlog uit. Ondanks kritiek van de bevolking in Turkije trok het leger samen met andere 16 landen ten oorlog tegen Noord-Korea. Turkije nam alleen deel aan deze campagne om lidmaatschap van de NAVO te krijgen, waar Turkije zich bij aansloot in 1952.
Op 6 en 7 september 1955 brak er een pogrom uit die in de eerste plaats gericht was op Istanbuls 100.000 man sterke Griekse minderheid. Ook joden en Armeniërs die in de stad woonden en hun bedrijven daar hadden werden doelwitten van de pogrom. Een Turkse bende, waarvan de meeste mensen eerder met vrachtwagens de stad in waren gescheept, viel de Griekse gemeenschap in Istanbul negen uur lang aan. Er werden scheppen, houwelen, breekijzers, ijzeren staven en benzine gebruikt. 4000 privé-taxi's werden gevorderd om de daders te vervoeren. Tientallen Grieken (waaronder twee orthodoxe priesters) en ten minste één Armeense stierven tijdens de pogrom als gevolg van mishandeling en brandstichtingen. Tweeëndertig Grieken raakten zwaar gewond. Vele Griekse vrouwen werden verkracht, een aantal mannen werden gedwongen besneden door de menigte. 4348 Griekse bedrijven, 110 hotels, 27 apotheken, 23 scholen, 21 fabrieken, 73 kerken en meer dan duizend Griekse huizen werden zwaar beschadigd of vernietigd. De menigte riepen "Dood aan de Gavours", "Slacht de Griekse verraders af", en "Weg met Europa" [nadruk van Breivik].
De rel stopte om middernacht door de tussenkomst van het Turkse leger en er werd een noodtoestand uitgeroepen. Ooggetuigen meldden echter dat legerofficieren en politieagenten eerder hadden deelgenomen aan de rooftochten en in veel gevallen de relschoppers hadden aangespoord.
Na een botsing over de 'scheiding van kerk en staat' tussen Republikeinse Volkspartij Inönü en diens tegenstanders (president Celal Bayar en premier Adnan Menderes), en als gevolg de groeiende invloed van de islamisten in de natie, leidde Generaal Cemal Gürsel op 27 mei 1960 een militaire staatsgreep om president Celal Bayar en premier Adnan Menderes af te zetten. Ze werden beschuldigd van hoogverraad, misbruik van publieke middelen en intrekking van de grondwet.
De advocaat van Zorlu [een diplomaat die aan de kant van de president stond] zei in het proces van Yassiada dat er voor de pogrom een menigte van 300.000 mensen werd geronseld in een straal van 40 mijl (60 km) rondom de stad. Menderes en twee anderen werden veroordeeld tot de dood door opknoping.
De Griekse gemeenschap in Istanbul werd binnen twee dagen gedeporteerd en slonk van 100.000 personen in 1955 tot slechts 48.000 in 1965. Armeniërs en joden werden ook Turkije uitgegooid.
De volkstelling van 1960 in Cyprus toonde aan dat er 77% Griekse Cyprioten waren, 18% Turkse Cyprioten en 5% met een andere etniciteiten.
Cyprus werd op 16 augustus 1960 uitgeroepen tot een onafhankelijke staat, met Aartsbisschop Makarios als president en een grondwet met een Griekse en een Turkse vice-voorzitter, ondanks [de Turkse] minderheidsstatus op het eiland. Turks-Cyprioten zagen zichzelf als Turken die leefden op Cyprus in plaats van Turkse Cyprioten. Zij ontwikkelden het concept van Taksim, de verdeling van Cyprus in een Grieks-Cypriotisch gebied, en een Turks-Cypriotisch gebied.
Er werden twee verdragen opgesteld tussen Griekenland, Turkije en het Verenigd Koninkrijk: die van Zürich en die van Londen, die beiden complex en eigenaardig waren[. Ze gaven namelijk] de Turks-Cypriotische gemeenschap oneerlijk veel politieke rechten gezien hun aantallen, en ook permanente beperkingen op Enosis en Taksim.
In 1965 won de Justice Party van Suleiman Demirel met een absolute meerderheid, die nog toenam in 1969, waardoor er een toenemende polarisatie kwam tussen de Justice Party aan de rechterkant en de Republikeinse Volkspartij van Ismet Inönü en Bulent Ecevit aan de linkerkant.
Alparslan Turkes, een lid van de Turkse tak van het NAVO-leger bekend als Gladio, richtte in 1969 de rechtse Nationalistische Beweging Partij (MHP) op, waarvan de jongerenorganisaties bekend werden als de Grijze Wolven (fascisten).
Op 12 maart 1971 dreigde het Turkse leger in te grijpen, en dwong het de regering van Demirel tot aftreden. De coup van 1971 leidde tot toenemend geweld tussen ultranationalisten en communisten in de steden van Turkije, wat zorgde voor meer dan 5000 doden door de geheime dienst van Turkije.
In juli 1974 leidde de ontevredenheid onder rechtse Griekse nationalisten over de Enosis (vereniging) met Griekenland tot een staatsgreep tegen president Makarios. De staatsgreep werd gesponsord door de militaire regering van Griekenland en gebeurde onder leiding van Cypriotische officieren.
Op 20 juli 1974 lanceerde Turkije toen een lucht- en zee-invasie van Cyprus. Grote aantallen Griekse Cyprioten verloren hun leven in de gebieden overspoeld door Turkse troepen, en 170.000 Grieks-Cyprioten werden uit hun huis gezet en gedwongen naar het zuiden te verhuizen. Steden werden aangevallen met napalm en weer verloren grote aantallen Griekse Cyprioten hun leven. Kerken werden vernietigd, ontheiligd of omgezet in hotels. Turkije ving duizenden soldaten en doodde hen. Tot vandaag de dag worden er nog steeds 1534 Grieks-Cyprioten vermist, en zijn er meer dan 150.000 Grieks-Cypriotische vluchtelingen.
Turkije begon toen een andere actie en verscheepte meer dan 150.000 Turken van het vasteland van Turkije naar Cyprus om daar te gaan wonen. De Turkse Cyprioten riepen op 15 november 1983 een aparte staat uit, de Turkse Republiek Noord-Cyprus (TRNC), onder leiding van Rauf Denktas, maar die werd alleen door Turkije erkend.
Turkije heeft nu 37% van Cyprus in bezit, ook al waren er slechts 18% Turken op Cyprus in 1960. De helft van de hoofdstad Nicosia blijft bezet.
Koerdisch nationalisme had een opleving in de jaren 1970 toen Turkije te druk bezig was met botsingen tussen Links en Rechts. De marxistische PKK werd gevormd en vroeg om een Koerdische staat onder leiding van haar voorzitter, Abdullah Öcalan. Koerden maakten bijna 20% van de Turkse bevolking uit. Het Turkse leger onderdrukte de Koerden gewelddadig, doodde duizenden Koerdische burgers zonder onderscheid. Na de massamoord op Alevieten in 1978 in Kahramanmaras werd daar de krijgswet uitgeroepen.
Op 12 september 1980 kwam er nog een staatsgreep onder leiding van generaal Kenan Evren, Chef van de Generale Staf, en die was succesvol.
De wereld zweeg over de Armeense genocide, en dus wilden de marxistisch-leninistische groepen zoals ASALA de Turkse diplomaten doden om Turkije bewust te maken van haar bloedige verleden en van de ontkende Armeense kwesties. In 1983 probeerden de 'Justice Commandos' van de Armeense genocide de Turkse ambassade in Lissabon over te nemen, maar het mislukte. De vijf mannen ontsnapten aan hun arrestatie door het gebouw op te blazen na de vrijlating van het personeel.
Tussen 1983 en 1991 waren Koerdische muziek, dans en cultuur verboden in Turkije, het was verboden om iets uit te geven, te publiceren of uit te zenden in een andere taal dan Turks. Armeniërs in Turkije werden dagelijks doelwit van intimidatie en vervolging.
Het Turkse leger beging ook daden van extreem geweld in de strijd 'terrorisme'. Honderdduizenden mannen, vrouwen en kinderen werden van de vroege jaren '80 tot begin jaren '90 gedood of systematisch gemarteld in de gevangenissen. Maar in 1990-91 zou de wereld voor altijd veranderen.
Met de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1991 was Armenië vrij. De Armeniërs in Karabach wilden zich al tientallen jaren met Armenië verenigen en besloten om voor hun zaak te protesteren. Zelfs vóór de onafhankelijkheid had het Sovjet-Azerbeidzjan (94% moslim waarvan de meerderheid Turks) de stem van de Armeniërs onderdrukt met pogroms op straat, en slachtpartijen in Sumgait in 1988 en Baku in 1990. De wrede methoden van de Azeri om de Armeniërs te onderdrukken zetten de Armeniërs uit Karabach ertoe aan om te stemmen voor de onafhankelijkheid van Azerbeidzjan, waarop die laatste in 1992 reageerde met totale oorlog, gesteund en geholpen door Turkije. Toen ze zich het verleden herinnerden begonnen de Armeniërs terug te vechten, zelfs toen er een tekort aan voedsel en mankracht was in Armenië, en Azerbeidzjan vaak burgerdoelen bombardeerde met militaire vliegtuigen. Karabach kwam in de aanval en scoorde belangrijke overwinningen in de late jaren '92 en '93. Azerbeidzjan nodigde toen Afghaanse, Tsjetsjeense en andere vrijwillige mujahedeen [moslimstrijders] uit.
In het kader van de serie Armeense overwinningen dreigde de Turkse premier Tansu Ciller Armenië binnen te vallen met duizenden Turkse troepen. Rusland waarschuwde Turkije en weerde ze af door hun opmars te stoppen. [De president van Azerbeidzjan] Aliev probeerde met elke mogelijke methode de verloren gebieden terug te winnen, maar het mocht niet baten. Na zes jaar strijd in een uitgeput Azerbeidzjan vroeg hij ten slotte in 1994 een wapenstilstand. Turkije en Azerbeidzjan blokkerden Armenië vervolgens. Daarnaast nam Azerbeidzjan 'wraak' door de Armeense begraafplaats in Julfa (Naxichevan) weg te halen en Armeense kerken te ontheiligen.
De huidige situatie van Armenië is als volgt (2008, feitenboek van de CIA): Armenië is in de eerste plaats een land waaruit vrouwen en meisjes aan de Verenigde Arabische Emiraten en Turkije worden geleverd voor de commerciële seksuele uitbuiting, Armeense mannen en vrouwen worden verhandeld aan Turkije en Rusland voor dwangarbeid. [commentaar van Brountsk:] De EU en de VS hebben weinig of geen bereidheid getoond om Armenië op welke manier dan ook te ondersteunen. Ze blijven de laatste overlevenden van het Byzantijnse christendom, en grotendeels genegeerd door de christelijke wereld.
Op 14 april 1987 diende Turkije zijn aanvraag in voor de formele toetreding tot de Europese Gemeenschap. Het werd geweigerd, wegens de economische en politieke situatie van Turkije, de slechte relaties met Griekenland en het conflict met Cyprus.
De verkiezingen van 1995 brachten een kortstondige coalitie tussen Yilmaz en Ciller aan de macht. In 1997 pleegde het leger een vierde staatsgreep door een dreigbrief te sturen aan de regering van Erbakan met het verzoek dat hij ontslag nam en zijn religieuze partij zou verbieden.
Een serie van economische schokken leidden tot nieuwe verkiezingen in 2002, waardoor de religieuze Gerechtigheids- en OntwikkelingsPartij van Recep Tayyip Erdogan aan de macht kwam, en die introduceerde een reeks nieuwe hervormingen.
Status per vandaag:
Turkije beperkt de religieuze rechten van christenen en bekeerlingen. Daarmee wordt indirect moord op hen gestimuleerd. Miljoenen Koerden, Assyriërs, Alevies, Yezidies en andere minderheden hebben geen status. Vrouwen worden in Turkije vaak onderworpen aan 'eer'wraak en discriminatie op het werk.
Turkije heeft 37% van Cyprus in bezit, de helft van haar hoofdstad Nicosia, en het weigert de Republiek Cyprus te erkennen.
Zoek de Turkse geschiedenis maar op en vergelijk ...
Wat kunnen we verwachten van een land dat zijn intellectuelen en journalisten vermoord omdat ze één bepaald woord noemen: 'genocide'. En niet te vergeten dat ze de moordenaars eren. Wat kunnen we verwachten van een land dat grenzen stelt aan vrije meningsuiting, dat mensen beboet en in gevangenissen stopt, zoals auteurs, persmedewerkers, en denkers die durven te denken en zo 'de Turkse identiteit beledigen', en dat alle minderheden als 'Turken' beschouwt. Gezien de eeuwen van onbeschaamde moorden en schendingen, kan Turkije zich aanpassen om bij de Europese Unie te komen? Of is het nog steeds 'de zieke man van Europa'?
Alle parlementsleden op EU- en nationaal niveau die het EU-lidmaatschap voor Turkije ondersteunen moeten maar eens afreizen naar het Turkse platteland, daar een trui met een kruis erop dragen, en zie hoe lang het duurt voordat voordat ze worden geslagen of vermoord. Dan zullen ze eens zien hoe 'tolerant' Turkse moslims zijn...
Ik zal meer vertellen over de huidige situatie in Turkije in een andere sectie.
Bronnen:
1. B. Munnich. Are the Turks European?. Institute for Armenian Studies, 2007.
2. Alan Palmer. The Decline and Fall of the Ottoman Empire. Barnes and Noble, 1994.
3. K. Yazejian. Abdul Hamid II, The Red Sultan. Beirut, 1980.
4. George A. Bournoutian. A History of the Armenian People: Pre-history to 1500 A.D.. Mazda Publishers, 1994.
5. Haykakan Harts Hanragitaran (Encyclopedie van de Armeense Kwestie). Yerevan, 1996.
6. P. Yeghyaian. Seljuk, Tatar, Turkish History.
7. Peter Balakian. The Burning Tigris: The Armenian Genocide and America's Response. HarperCollins, 2003.
8. Carter Vaughn Findley. The Turks in World History. Oxford University Press, 2004.
9. Erik J. Zürcher. Turkey: A Modern History. Heruitgave. I.B. Tauris, 2004.
Geschiedenis van het Ottomaanse Turkse Rijk I (1299-1876)
http://www.youtube.com/watch?v=dj4OkZgxTPE&feature=related
Geschiedenis van het Ottomaanse Turkse Rijk II (1876-1909)
http://www.youtube.com/watch?v=95ff3hxzOHo
Geschiedenis van de Turkse Republiek 1923-2007
http://www.youtube.com/watch?v=76vor_I5RMk
Geschiedenis van de Turkse Republiek 1961-2007
http://www.youtube.com/watch?v=eVGxIECjJMs
Jus primae noctis of droit du Seigneur was het recht om met een huwbare (jonge en seksueel aantrekkelijke) onderdaan te slapen voordat ze aan haar man werd gegeven[. Dit is het 'recht'] waaronder een landheer de eerste nacht met de bruid van een pas getrouwde lijfeigene mocht slapen, hoewel dit kon worden voorkomen door het betalen van een boete.
Deze wet werd opgelegd door de Ottomaanse heersers en op grote schaal toegepast in landen onder de Ottomaanse heerschappij (provincies van het Ottomaanse Rijk waren Griekenland, Bulgarije, Servië, Bosnië) tot het einde van de 19e eeuw.
Het schilderij "Dressing/Adornment of the Bride", geschilderd door Paja Jovanovic, toont een bruid die zich voorbereidt op de huwelijksnacht. De eerste nacht gaat ze doorbrengen met haar landheer. Landheren (beg, aga) waren meestal Turken, maar er waren veel lokale edelen bekeerd tot de islam om hun privileges te redden toen de regio werd overwonnen door het Ottomaanse Rijk.
Het recht werd gebruikt op de bruid van een feodale lijfeigene of dienaar, elke dhimmi. Zij waren christenen en het recht werd niet gebruikt op islamitische bruiden.
Op de dag voor haar huwelijk zou de jonge christelijke bruid worden bezocht door een vertegenwoordiger van de heer (beg, aga). Diens vertegenwoordiger ging meestal langs met een cordon van soldaten. De vertegenwoordiger nam de bruid voor een dag en een nacht mee naar het huis van de landheer, die haar herhaaldelijk verkrachtte, en hij bracht haar in de vroege ochtend op haar trouwdag weer naar huis.
Een interessant detail op het schilderij is dat alle afgebeelde vrouwen zijn gekleed in traditionele oosterse kleding (Turkse stijl). Onder de Ottomanen waren kledingstijlen beïnvloed door de islamitische traditie. Alle vrouwen op de foto, op een aan de rechterkant na, hebben hun haar bedekt met een sjaal (ook wel shamija of mahram) volgens de islamitische gewoonte.
Vrouwen droegen een 'dimije', (die lijken op wijde broeken) van dun en vaak met gouddraad geweven zijde brokaat, die het vrouwelijke figuur benadrukt.
Joegoslavische posterijen gaven in 1998 een viertal postzegels uit gewijd aan de nationale douanediensten. Het plaatje op de postzegel van 6,00 dinar is het schilderij "Dressing / Adornment of the Bride" van Paja Jovanovic.
Bron:
http://www.geocities.com/Eureka/Park/7313/primae_noctis_jus.htm
[niet meer actief: het artikel staat nog wel hier.]
De historische acceptatie van verkrachting heeft misschien invloed gehad op het aantal verkrachtingen in de oorlogen van de afgelopen tien jaar in voormalig Joegoslavië. Er waren echter andere historische factoren die het gebruik ervan bevorderden en die zich leenden voor propaganda om mensen ertoe aan te zetten in Bosnië-Herzegovina en Servië. Onder de Ottomaanse heerschappij, waarbinnen een groot deel van Servië autonomie kreeg in 1830, maar waarin Bosnië-Herzegovina [onderworpen] moest blijven tot 1878, hadden de Serviërs en Kroaten een achtergestelde positie.
Een belangrijke oorzaak voor de haat [van Serviërs en Kroaten] was dat moslimmannen de vrouwen van Servische en andere christelijke minderheid gebruikten of misbruikten, en dit werd met name gedaan door Ottomaanse ambtenaren en de adel. De polygamie en het concubinaat van moslimmannen, in het bijzonder Ottomaanse ambtenaren en edelen of 'begs', had tot resultaat dat ze vrouwen en bedgenoten namen van onder de christelijke bevolking en ook de moslims, en vaak werden deze vrouwen afgedankt wanneer ze niet langer gewenst waren. De onzekerheid van deze vrouwen had tot gevolg dat ze relatief weinig kinderen hadden, toevlucht namen tot abortus, kindermoord en andere anticonceptiemaatregelen (Stoianovich 1994, p 159).
Het andere misbruik was door 'eerste nacht' regelingen, meer in het algemeen bekend als de jus primae noctis (recht op de eerste nacht) of droit de seigneur (het recht van de leenheer), waardoor de janitsaren die een landgoed hadden, of de lokale landheren, het recht hadden op de maagdelijkheid van alle bruiden onder Servische en andere lijfeigenen. Deze regelingen worden nog herinnerd door het volk, maar niet bevestigd door literaire bronnen. Ze werden genoemd door Bosnisch-Servische oud-politicus Biljana Plavsic in 1993, in een poging om te beweren dat verkrachting de oorlogsstrategie was van de moslims en Kroaten. [Plavsic] merkte op dat het "tijdens de Ottomaanse periode heel normaal voor de islamitische notabelen was om de jus primae noctis te genieten met christelijke vrouwen" (Cohen 1998, p 222). Levinsohn citeert uitgever Petar Zdazdic uit Belgrado die zei dat er een traditie was dat de Servische lijfeigene of boer rond het huis moest lopen met zijn schoenen in zijn handen terwijl een Ottomaanse ambtenaar of landheer naar het huis kwam om geslachtsgemeenschap te hebben met zijn vrouw (1994, p 274). In de vroege fase van de Ottomaanse bezetting mochten de janitsaren, die de belangrijke boerenbedrijven en landgoederen bestuurden evenals de kern van het leger vormden, niet trouwen tot ze terugkeerden van hun dienst aan het rijk. De eerste nacht en vergelijkbare regelingen waren misschien belangrijk als vervanging voor het huwelijk.
Maar de landheren werden steeds meer een erfelijke klasse. In Bosnië moest men zo'n driehonderd jaar geleden Serviërs ervan overtuigen om van Montenegro naar hun land te komen om als slaven of pachters te werken. Islamitische boeren hadden er steeds meer voor gekozen om hun eigen land te kopen en het als keuteboeren te bewerken in plaats van lijfeigenen te zijn, maar deze optie hadden de christenen in Bosnië-Herzegovina niet tot na 1830. Vandaar dat deze regelingen van eerste nacht en concubinaat voor de Servische en Kroatische kmet of vrouwen van lijfeigenen minder vaak voorkwamen in de latere fasen van de Ottomaanse overheersing. Ook was de adel niet meer dan 5 tot 10 procent van de moslimbevolking - er waren 4000 families wiens land herverdeeld werd in de landhervorming van 1919. Vandaar dat slechts een klein deel van de moslimbevolking toegang had tot orthodoxe en christelijke vrouwen waar dit gebruikelijk was, zeker niet de meerderheid. In Kosovo was, voorafgaand aan de eerste Balkanoorlog van 1912, de meerderheid van de Serviërs in feite lijfeigenen die op het land werkten voor de Albanese clanleiders of Turkse landheren, maar het is niet bekend welke invloed dit had op diens toegang tot hun vrouwen.
Regelingen waarbij een gemeenschap, of althans de bevoorrechte klasse, toegang heeft tot de vrouwen van een andere zijn controversieel. Enkele jaren geleden werd een Griekse film uitgezonden op de Australian Special Broadcasting Service, en daarin werd afgebeeld hoe, een paar decennia voordat de Grieken onafhankelijk werden in 1830, de Griekse bruiden en vrouwen die lijfeigenen waren bij een boerenhoeve misbruikt werden door de Ottomaanse landheer en een familielid van hem dat toevallig op bezoek was. Een film uit de jaren '50 die op SBS werd uitgezonden geeft dit ook aan, maar het misbruik werd niet verder uitgelegd dan de toekomstige bruid haar maagdelijkheid ontnemen, en de pacht van het land werd gezien als een vorm van bruidsschat gegeven in ruil voor de verleende seksuele diensten.
Bron:
http://auspsa.anu.edu.au/proceedings/2001/Politics_and_Gender_Papers.htm
Op 7 juni 2006 heeft Stephen Pound, lid van het Britse Lagerhuis, het geval van de Ottomaanse Grieken verbonden met de Armeniërs en Assyriërs, door te stellen dat "er in 1923 reeds 3,5 miljoen van de oorspronkelijke christelijke bevolking van Assyriërs, Armeniërs en Grieken die leefden in het Ottomaanse Rijk waren vermoord, doodgehongerd of afgeslacht - of verbannen".
Ik zal deze drie genocides kort bespreken.
De genocide op de Armeniërs was een jihad. Er namen geen rayahs (niet-islamitische dhimmi's onder Ottomaanse heerschappij) aan deel. Ondanks de afkeuring van de vele islamitische Turken en Arabieren, en hun weigering om mee te doen aan deze misdaad, werden deze moordpartijen uitsluitend begaan door moslims en zij alleen profiteerden van de buit: de eigendommen van de slachtoffers, hun huizen en land, werden toegekend aan de Muhajirun, en zij kregen ook de vrouwen en kinderen als slaven. De executie van de mannelijke kinderen boven de twaalf jaar was in overeenstemming met de geboden van de jihad en voldeed aan de leeftijdsgrens vastgesteld voor de betaling van de jizya. De vier stadia van de volkenmoord - deportatie, slavernij, gedwongen bekering, en bloedbad - weerspiegelen de historische omstandigheden van de jihad die al vanaf de 7e eeuw waren uitgevoerd in de Dar-al-Harb. Er zijn kronieken van veel verschillende bronnen, met name van islamitische auteurs, die gedetailleerde beschrijvingen geven van de georganiseerde moordpartijen of deportatie van gevangenen, wier lijden in gedwongen marsen achter de legers sterk overeenkomt met de Armeense ervaring in de 20e eeuw. Zoals in alle jihads waren de moskeeën een centraal verzamelpunt waar de mullahs en overheidslieden opriepen tot jihad. Het aantal massamoorden, systematische verkrachtingen, plunderingen en onderwerpingen bereikten daarom een natuurlijk hoogtepunt op iedere vrijdag, als iedereen zich volledig gemotiveerd voelde na de wekelijkse peptalk.
De Armeense genocide, de eerste genocide van de 20e eeuw, gebeurde toen 2 miljoen Armeniërs die in Turkije leefden werden weggevaagd uit hun historische thuisland door gedwongen deportaties en massamoorden.
3000 jaar lang was er een bloeiende Armeense gemeenschap geweest in het uitgestrekte gebied van het Midden-Oosten begrensd door de Zwarte, de Middellandse en de Kaspische Zee. Het gebied, bekend als Klein-Azië, ligt op het kruispunt van drie continenten: Europa, Azië en Afrika. Grootmachten kwamen en gingen door de vele eeuwen heen, en het Armeense thuisland werd op verschillende momenten geregeerd door Perzen, Grieken, Romeinen, Byzantijnen, Arabieren en Mongolen.
Ondanks de herhaalde invasies en bezettingen wankelde de Armeense trots en culturele identiteit nooit. De met sneeuw bedekte top van de berg Ararat werd haar kenmerk en tegen 600 voor Christus ontsproot Armenië als een natie. Bij de komst van het christendom werd Armenië de eerste natie die het accepteerde als de staatsgodsdienst. Een gouden tijdperk van vrede en welvaart volgde, met de uitvinding van een afzonderlijk alfabet, de bloei van literatuur, kunst, handel, en een unieke stijl van architectuur. Tegen de 10de eeuw hadden de Armeniërs een nieuwe hoofdstad gevestigd in Ani, liefkozend de 'stad van duizend-en-één kerken' genoemd.
In de 11e eeuw kwam de eerste Turkse invasie van het Armeense thuisland. Zo begon een paar honderd jaar heerschappij door islamitische Turken. In de 16e eeuw ging Armenië op in het grote en machtige Ottomaanse Rijk. Op zijn hoogtepunt omvatte dit Turkse rijk een groot deel van Zuidoost-Europa, Noord-Afrika, en bijna het hele Midden-Oosten.
Maar rond 1800 raakte het eens zo machtige Ottomaanse Rijk ernstig in verval. Eeuwenlang had het technologische en economische vooruitgang afgewezen, terwijl de landen van Europa de innovatie hadden omarmd en industriële reuzen werden. Turkse legers waren ooit zo goed als onoverwinnelijk. Nu verloren ze slag na slag tegen de moderne Europese legers.
Toen het rijk geleidelijk uiteen viel, bereikten de voorheen onderworpen volkeren, waaronder de Grieken, Serviërs en Roemenen, hun langverwachte onafhankelijkheid. Alleen de Armeniërs en de Arabieren van het Midden-Oosten bleven hangen in het achtergestelde en bijna failliete rijk, nu onder het autocratische bewind van de sultan Abdul Hamid.
Rond 1890 begonnen jonge Armeniërs aan te dringen op politieke hervormingen, waarbij werd opgeroepen tot een constitutionele regering, het recht om te stemmen en een einde te maken aan discriminerende praktijken zoals 'jizya' - speciale belastingen geheven uitsluitend tegen hen, omdat ze christenen waren. De tirannieke sultan reageerde op hun protesten met brute vervolgingen. Tussen 1894 en 1896 werden meer dan 100.000 inwoners van de Armeense dorpen uitgemoord tijdens wijdverspreide pogroms uitgevoerd door speciale regimenten van de sultan.
Maar de sultans dagen waren geteld. In juli 1908 dwongen hervormingsgezinde Turkse nationalisten die bekend staan als de 'Jonge Turken' de sultan om een constitutionele regering toe te staan en fundamentele rechten te waarborgen. De Jonge Turken waren ambitieuze jonge officieren in het Turkse leger, die hoopten de gestage achteruitgang van hun land te stoppen.
De Armeniërs in Turkije waren erg blij met deze plotselinge ommekeer en de vooruitzichten voor een betere toekomst. Zowel Turken als de Armeniërs woonden jubelend openbare bijeenkomsten bij met spandoeken waarin ze riepen om vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid.
Hun hoop werd echter verpletterd toen drie van de Jonge Turken de volledige controle over de overheid namen door middel van een staatsgreep in 1913. Dit triumviraat van Jonge Turken, bestaande uit Mehmed Talaat, Ismail Enver en Ahmed Djemal kregen toen dictatoriale macht en verzonnen hun eigen ambitieuze plannen voor de toekomst van Turkije. Ze wilden alle Turkse volkeren in de hele regio verenigen, de grenzen van Turkije uitbreiden naar het oosten over de Kaukasus tot helemaal in Centraal-Azië. Dit zou een nieuw Turks rijk te creëren, het 'grote en eeuwige land' genoemd Turan, met één taal, en de islam als de enige religie.
Turkije
1913 - 2 miljoen Armeniërs (10% van de totale bevolking)
Totale bevolking 20 miljoen.
Maar er was een groot probleem. Het traditionele historische thuisland van Armenië stond hun plannen om naar het oosten uit te breiden letterlijk in de weg. En op die grond leefde een grote populatie van de christelijke Armeniërs, in totaal zo'n twee miljoen personen, die samen ongeveer 10 procent van de totale bevolking van Turkije uitmaakten.
Het pas ontdekte 'Turanisme' van de Jonge Turken kwam tegelijkertijd met een drastische opleving van islamitische fundamentalistische woede in heel Turkije. Christelijke Armeniërs werden opnieuw gebrandmerkt als ongelovigen (niet-gelovig aan de islam). Jonge islamitische extremisten leidden anti-Armeense demonstraties die soms leidden tot geweld. Tijdens een dergelijke uitbraak in 1909 werden 200 dorpen geplunderd en meer dan 30.000 mensen vermoord in de regio Cilicië aan de Middellandse Zee. In heel Turkije bleven er in de jaren daarna ongeremde sporadische plaatselijke aanvallen tegen de Armeniërs.
Er waren ook grote culturele verschillen tussen Armeniërs en Turken. De Armeniërs waren altijd een van de best opgeleide gemeenschappen binnen het oude Turkse Rijk. Armeniërs waren de professionals in de samenleving; de zakenlieden, advocaten, artsen en vaklieden. En zij stonden meer open voor nieuwe wetenschappelijke, politieke en sociale ideeën uit het Westen (Europa en Amerika). Kinderen van rijke Armeniërs ging naar Parijs, Genève of zelfs naar Amerika om hun opleiding af te ronden.
De meerderheid van de Turken, daarentegen, waren ongeletterde boeren en kleine middenstanders. De leiders van het Ottomaanse Rijk hechtten van oudsher weinig waarde aan onderwijs en in hun oude rijk was er niet één enkel instituut voor hoger onderwijs te vinden. De verschillende autocratische en despotische heersers in de geschiedenis van het rijk hadden boven alles loyaliteit en blinde gehoorzaamheid gewaardeerd. Hun ongeschoolde onderdanen hadden nog nooit gehoord van democratie of liberalisme en hadden dus geen behoefte aan politieke hervormingen. Maar dit was niet het geval bij de hoger opgeleide Armeniërs, die politieke en sociale hervormingen zochten die hun levens zouden verbeteren en die van andere minderheden in Turkije.
De Jonge Turken besloten om de deugden van het eenvoudige Turkse boerenbestaan te verheerlijken, dit ten koste van de Armeniërs en om de trouw van de boeren te winnen. Ze benutten de religieuze, culturele, economische en politieke verschillen tussen Turken en Armeniërs, zodat de gemiddelde Turk de Armeniërs ging beschouwen als vreemdelingen onder hen.
Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak in 1914 vochten de leiders van het Jonge Turken-regime aan de kant van de Centrale Machten (Duitsland en Oostenrijk-Hongarije). Het uitbreken van de oorlog zou de perfecte gelegenheid zijn om de 'Armeense kwestie' voor eens en voor altijd op te lossen. De aandacht van de wereld was gericht op de slagvelden van Frankrijk en België, waar de jonge mannen van Europa al snel bij bosjes stierven, bij honderdduizenden. Het Oostfront zou uiteindelijk onder meer de grens tussen Turkije en Rusland bevatten. En in oorlogstijd zouden ongebruikelijke maatregelen tegen de burgerbevolking niet al te ongewoon lijken.
Als voorbereiding op de komende actie ontwapenden de Turken de hele Armeense bevolking onder het voorwendsel dat die mensen van nature sympathiek waren tegenover christelijk Rusland. Elk geweer en pistool werd met geweld in beslag genomen, met zware straffen voor iedereen die zijn wapens niet inleverde. Heel wat Armeense mannen kochten toen eigenlijk wapens van de lokale Turken of Koerden (nomadische islamitische stammen) tegen zeer hoge prijzen, zodat ze iets zouden hebben om in te leveren.
In die tijd waren ongeveer 40.000 Armeense mannen werkzaam in het Turkse leger. In de herfst en winter van 1914 werden al hun wapens in beslag genomen en zij werden overgeplaatst naar bataljons van dwangarbeid, voor het aanleggen van wegen of als menselijke lastdieren. Onder die wrede werkomstandigheden leden ze een zeer hoog sterftecijfer. Degenen die overleefden zouden spoedig zonder meer worden neergeschoten. Want de tijd was gekomen om tegen de Armeniërs te gaan vechten.
De beslissing om de gehele bevolking te vernietigen kwam rechtstreeks van het heersende triumviraat van de ultra-nationalistische Jonge Turken. De feitelijke orders voor de exterminatie werden overgedragen in gecodeerde telegrammen aan alle provinciegouverneurs in heel Turkije. Gewapende razzia's begonnen op de avond van 24 april 1915, toen 300 Armeense politieke leiders, docenten, schrijvers, geestelijken en hoge ambtenaren in Constantinopel (het huidige Istanbul) uit hun huizen werden gehaald, kort gevangen gezet en gemarteld werden, en daarna werden opgehangen of neergeschoten.
Vervolgens kwamen er de massale arrestaties van Armeense mannen in het hele land, uitgevoerd door de Turkse soldaten, politieagenten en bendes Turkse vrijwilligers. De mannen werden in kleine groepjes aan elkaar gebonden met touwen en vervolgens naar de rand van hun stad gevoerd, en daar doodgeschoten of neergestoken door doodseskaders. De plaatselijke Turken en Koerden, gewapend met messen en stokken, deden vaak mee aan deze moorden.
Daarna was het de beurt van de Armeense vrouwen, kinderen en ouderen. Op zeer korte termijn werden ze bevolen om een paar spullen te pakken en hun huis te verlaten, omdat ze zogenaamd naar een veilige zone gebracht zouden worden voor hun eigen veiligheid. Maar ze werden eigenlijk op dodenmarsen naar het zuiden gestuurd, in de richting van de Syrische woestijn.
Islamitische Turken die zich meteen alle eigendommen toe-eigenden bezetten al snel het grootste deel van de huizen en dorpen achtergelaten door de opgetrommelde Armeniërs. In veel gevallen 'spaarden' de plaatselijke Turken de jonge Armeense kinderen wiens families waren weggehaald de deportatie. De kinderen werden gedwongen om het christendom te verwerpen en moslims te worden, en ze kregen toen nieuwe Turkse namen. Voor Armeense jongens betekende de gedwongen bekering dat ze de pijnlijke besnijdenis moesten ondergaan zoals vereist door islamitisch gebruiken.
Turkse gendarmes begeleidden de individuele karavanen die bestonden uit duizenden gedeporteerde Armeniërs. Deze bewakers stonden toe dat rondtrekkende overheidsbrigades van geharde criminelen, die bekend staan als de 'Speciale Organisatie', de weerloze mensen aanvielen en iedereen mochten doden als ze wilden. Ze hebben ook Koerdische bandieten aangemoedigd om de karavanen te overvallen en alles te stelen wat ze wilden. Daarnaast hebben de Speciale Organisatie en Koerdische bandieten zich schuldig gemaakt aan een enorme hoeveelheid seksueel misbruik en verkrachting van meisjes en jonge vrouwen die ze te pakken konden krijgen. Het merendeel van de aantrekkelijke jonge vrouwen werden ontvoerd voor een leven van onvrijwillige diensten.
De doodsmarsen tijdens de Armeense genocide, waarbij meer dan een miljoen Armeniërs omkwamen, gingen over honderden kilometers en duurden maanden. Er werden bewust omwegen door de bergen en wildernis gekozen om de beproeving te verlengen en de karavanen weg te houden van de Turkse dorpen.
Voedselvoorraden die de mensen hadden meegenomen waren al snel op, en ze werden meestal verder voedsel of water geweigerd. Iedereen die stopte om te rusten of achter de karavaan kwam te lopen werd genadeloos geslagen totdat ze weer in de rij liepen. Als ze niet konden doorlopen, werden ze doodgeschoten. Een veel voorkomende praktijk was alle mensen in de karavaan te dwingen om al hun kleding uit te trekken en ze de mars naakt te laten hervatten in de brandende zon, tot ze door uitputting en uitdroging dood neer vielen langs de kant van de weg.
Naar schatting is 75 procent van de Armeniërs op deze marsen omgekomen, vooral kinderen en ouderen. Degenen die de beproeving overleefden werden bijeengedreven in de woestijn zonder een druppel water. Ze werden van de bergen afgeworpen, levend verbrand of verdronken in rivieren.
Tijdens de Armeense genocide werd het Turkse platteland bezaaid met rottende lijken. Op een gegeven moment reageerde Mehmed Talaat op dit probleem door een gecodeerde boodschap te sturen naar alle provinciale leiders: "Ik heb vernomen dat er in bepaalde gebieden nog steeds onbegraven lijken te zien zijn. Ik vraag u om de strengste instructies door te geven zodat de lijken en overblijfselen in uw gebieden worden begraven".
Maar zijn instructies werden over het algemeen genegeerd. Degenen die betrokken waren bij de massamoord toonden weinig interesse om te stoppen en graven te graven. De langs de weg liggende lijken en uitgehongerde gedeporteerden waren een schokkende aanblik voor de buitenlanders die werkzaam waren in Turkije. Ooggetuigen waren onder andere diplomaten van de Duitse regering, Amerikaanse zendelingen en Amerikaanse diplomaten gestationeerd in het land.
Tijdens de Armeense genocide werden de christelijke missionarissen vaak met de dood bedreigd en waren niet in staat om de mensen te helpen. Diplomaten uit de nog neutrale Verenigde Staten communiceerden hun ongezouten mening over de lopende overheidsbeleiden. De Amerikaanse ambassadeur in Turkije, Henry Morgenthau, meldde aan Washington: "Toen de Turkse autoriteiten de orders voor deze deportaties gaven, gaven zij eigenlijk het doodvonnis voor een heel ras".
De geallieerden (Groot-Brittannië, Frankrijk en Rusland) reageerden op het nieuws van de slachtingen door Turkije te waarschuwen: "De geallieerde regeringen hebben publiekelijk aangekondigd [...] dat ze alle leden van de Ottomaanse regering, ook die ambtenaren die erbij zijn betrokken, persoonlijk verantwoordelijk houden voor dergelijke zaken".
De waarschuwing had geen effect. Kranten in het Westen, waaronder de New York Times, publiceerden rapporten over de voortdurende deportaties met de krantenkoppen: "Armeniërs de woestijn ingestuurd om te sterven" - "Turken beschuldigd van plan om hele bevolking uit te roeien" (18 augustus 1915) - "Miljoen Armeniërs gedood of verbannen" - "Amerikaans Comite voor Hulp zegt: Aantal slachtoffers van Turken neemt gestaag toe" - "Beleid van uitroeiing" (15 december 1915).
Voor sommige Armeniërs kwam er tijdelijke genade toen Russische troepen langs het oostfront aanvielen en hun weg baanden naar het centrum van Turkije. Maar de troepen trokken zich in 1917 terug vanwege de Russische Revolutie. De Armeense overlevenden trokken met hen mee en vestigden zich bij hun collega-Armeniërs die reeds woonden in provincies van het voormalige Russische Rijk. Er waren in totaal ongeveer 500.000 Armeniërs verzameld in deze regio.
In mei 1918 vielen de Turkse legers dit gebied aan voor de uitbreiding van Turkije naar het oosten de Kaukasus in, en ook om de vernietiging van de Armeniërs te hervatten en af te maken. Er zijn waarschijnlijk maar liefst 100.000 Armeniërs slachtoffer geworden van de oprukkende Turkse troepen.
Maar de Armeniërs zijn erin geslaagd om wapens te krijgen en om terug te vechten, en uiteindelijk om de Turkse invasie af te weren in de slag bij Sardarabad, waardoor ze de overige bevolking zelf redden van totale uitroeiing zonder hulp van de buitenwereld. Na die overwinning riepen de Armeense leiders de oprichting van de onafhankelijke Republiek Armenië uit.
De Eerste Wereldoorlog eindigde in november 1918, met een nederlaag voor Duitsland en de Centrale Machten, waaronder Turkije. Kort voor de oorlog was afgelopen trok het triumviraat van de Jonge Turken - Talaat, Enver en Djemal - zich abrupt terug uit de regering en zij vluchtten naar Duitsland, waar ze asiel aangeboden hadden gekregen.
In de maanden die volgden kwamen er herhaaldelijk verzoeken van de nieuwe gematigde regering van Turkije en de geallieerden dat Duitsland de Jonge Turken zou uitleveren aan hun thuisland om terecht te staan. Maar al deze verzoeken werden afgewezen. Als gevolg hiervan namen Armeense activisten het heft in eigen handen, zochten de Jonge Turken op en vermoordden ze samen met twee andere aanstichters van de massamoord.
Ondertussen kwamen er vertegenwoordigers van de jonge Republiek Armenië naar de Vredesconferentie van Parijs in de hoop dat de geallieerden hen hun historische land, dat in beslag was genomen door Turkije, terug zouden geven. De Europese Bondgenoten reageerden op hun verzoek door de Verenigde Staten te vragen om de voogdij van de nieuwe Republiek op zich te nemen. Maar president Woodrow Wilson's poging om Armenië een officieel Amerikaans protectoraat te maken werd in mei 1920 afgewezen door het Amerikaanse Congres.
Maar Wilson wilde Armenië niet opgeven. Als resultaat van zijn onderhandelingen werd op 10 augustus 1920 het Verdrag van Sèvres ondertekend door de geallieerden, de Republiek Armenië, en de nieuwe gematigde leiders van Turkije. Het verdrag erkende een onafhankelijke Armeense staat in een gebied dat een groot deel van hun voormalige historische thuisland besloeg.
Maar het Turkse nationalisme stak opnieuw de kop op. De gematigde Turkse leiders die het verdrag ondertekend hadden werden verdreven ten gunste van een nieuwe nationalistische leider, Mustafa Kemal, die botweg weigerde om het verdrag te accepteren en zelfs het gebied in kwestie opnieuw bezette en vervolgens elke overlevende Armeniër uitzette, waaronder duizenden weeskinderen.
Geen enkele geallieerde macht kwam de Armeense Republiek ten hulp en het stortte in. Slechts een klein deel van de oostelijke provincie van het historische Armenië overleefde doordat het deel ging uitmaken van de Sovjet-Unie.
Na de succesvolle vernietiging van de mensen van het historische Armenië tijdens de Armeense genocide, sloopten de Turken de resten van het Armeense culturele erfgoed, zoals onder andere onschatbare meesterwerken van oude architectuur, oude bibliotheken en archieven. De Turken maakten zelfs hele steden met de grond gelijk, zoals het ooit zo bloeiende Kharpert, Van en de oude hoofdstad in Ani, om alle sporen van de 3000 jaar oude beschaving uit te wissen.
In verwijzing naar de Armeense genocide nam de jonge Duitse politicus Adolf Hitler nauwe notie van de halfslachtige reactie van 's werelds grootste bevoegdheden op het lot van de Armeniërs. Toen hij absolute macht in Duitsland had bereikt, besloot Hitler in 1939 om Polen te veroveren en zei tegen zijn generaals: "Zo heb ik voorlopig alleen mijn 'Totenkopf-eenheden' [SS] naar het Oosten gezonden met de orders om zonder medelijden of genade alle mannen, vrouwen en kinderen van Poolse afkomst of taal te doden. Alleen op die manier zullen we de Lebensraum krijgen die we nodig hebben. Want wie heeft het tegenwoordig nog over de Armeniërs?".
Bron:
http://www.unitedhumanrights.org/Genocide/armenian_genocide.htm
Door Hay Brountsk
Bron: http://www.youtube.com/watch?v=tx1M82JsbbQ
Turkse citaten:
Talat Pasha: 1 juni 1915 - "Turkije maakt gebruik van de oorlog om zijn interne vijanden grondig op te ruimen (gründlich aufzuraumen), dat wil zeggen, de autochtone christenen, zonder daarbij gestoord te worden door buitenlandse interventie".
"Wat wil je in vredesnaam? De kwestie is al afgerond. Er zijn geen Armeniërs meer".
Jemal Pasha: "800.000 Armeense 'gedeporteerden' werden eigenlijk gedood [en] door de schuldigen aansprakelijk te stellen probeert de overheid het bloedige verleden te reinigen".
"Ik schaam me voor mijn land".
Enver Pasha: 19 mei 1916 - "Het Ottomaanse Rijk moet worden ontdaan van de Armeniërs en de Libanezen. We hebben die eersten vernietigd door het zwaard; wij zullen die laatsten vernietigen door hongersnood".
"Je hebt je sterk vergist. We hebben dit land absoluut onder onze controle. Ik heb geen zin om de schuld af te wentelen op onze ondergeschikten en ik ben volledig bereid om zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor alles wat heeft plaatsgevonden".
Prins Abdul Mecid: "Ik verwijs naar die vreselijke slachtpartijen. Zij zijn de grootste schande die ons land en ras ooit heeft onteerd. Ze waren volledig het werk van Talat en Enver. Ik hoorde pas een paar dagen voordat ze begonnen, dat ze dat van plan waren".
"Ik ging naar Istanbul en eiste Enver te spreken. Ik vroeg hem of het waar was dat ze van plan waren de slachtingen te hervatten die onze schaamte en schande waren onder Abdul Hamid. Het enige antwoord dat ik van hem kon krijgen was: 'Het is al besloten: Dit staat er op het programma' ".
Damad Ferid Pasha beschreef de behandeling van de Armeniërs als: "Een misdaad die de hele mensheid verafschuwde".
Mustafa Arif: 13 dec 1918 - "Er hebben zeker een paar Armeniërs onze vijand geholpen en bijgestaan, en een paar Armeense ambtenaren hebben misdaden gepleegd tegen de Turkse natie. [...] Het is de plicht van een regering om om te gaan met de schuldigen. Helaas hebben onze leiders in oorlogstijd, doordrenkt met een geest van barbaarsheid, de wet van deportatie uitgevoerd op een wijze die waarschijnlijk nog gewelddadiger is dan de neigingen van de meest bloeddorstige bandieten. Ze besloten om de Armeniërs uit te roeien, en hebben ze laten uitroeien".
Mustafa Kemal 'Atatürk': 1 aug 1926 - "Deze overgeblevenen van de vroegere Jonge Turken-partij, die we hadden moeten aanklagen uit naam van de miljoenen christelijke onderdanen die genadeloos massaal uit hun huizen verdreven en afgeslacht werden, die blijven onrustig onder de Republikeinse heerschappij".
Duitse Citaten:
Hans Freiherr von Wangenheim: 17 juni 1915 - "Deze deportatie van de Armeniërs uit hun huizen in de dorpjes van Oost-Anatolië, en hun vestiging in andere regio's, worden wreed uitgevoerd. [Het wordt] duidelijk dat de deportatie van de Armeniërs niet alleen voortvloeit uit militaire noodzaak, vertelde de Minister van Binnenlandse Zaken, Mehmed Talaat, eerlijk tegen Doctor Mortsman, die nu werkzaam is in de ambassade van het rijk. Talat zei: 'Het Ministerie van Buitenlandse Zaken heeft in het kader van de wereldoorlog voornemens gemaakt om het hele land te reinigen van interne vijanden, de lokale christenen, zodat het buitenland hen niet zal belemmeren hierin door hun diplomatieke inmenging. Deze maatregel zal de belangen van alle bondgenoten van Turkije dienen, met name de Duitsers' ".
Graaf Wolff-Metternich: 10 juli 1916 - "In haar poging om door te gaan met hun missie om de Armeense kwestie op te lossen, door de vernietiging van het Armeense ras, heeft de Turkse regering geweigerd om zich te laten afschrikken door onze afgezanten, of door die van de Amerikaanse ambassade, noch door de afgevaardigde van de paus, noch door de bedreigingen van de geallieerden, noch de eerbied voor de publieke opinie in het Westen die voor de helft van de wereld spreekt".
Adolf Hitler: 2 aug 1939 - "Zo heb ik voorlopig alleen mijn 'Totenkopf-eenheden' [SS] naar het Oosten gezonden met de orders om zonder medelijden of genade alle mannen, vrouwen en kinderen van Poolse afkomst of taal te doden. Alleen op die manier zullen we de Lebensraum krijgen die we nodig hebben. Want wie heeft het tegenwoordig nog over de uitroeiing van de Armeniërs?''
Britse Citaten:
Viscount James Bryce: 6 okt 1915 - "De bloedbaden zijn het resultaat van een beleid dat, voor zover kan worden nagegaan, al geruime tijd bedacht was door de bende gewetenloze avonturiers die nu de regering van het Turkse Rijk in handen hebben. Ze hebben geaarzeld om het in de praktijk te brengen tot ze dachten dat het gunstige moment was aangebroken, en dat moment lijkt deze maand april te zijn gekomen".
Viscount James Bryce: 11 mei 1918 - "Het Armeense bloedbad was de grootste misdaad in deze oorlog, en door niet op te treden tegen Turkije stond men het feitelijk toe. [Als men] weigert om de Turkse horror hardhandig aan te pakken, betekent dit dat al het gepraat over het garanderen van de toekomstige wereldvrede ondeugdzame onzin is".
Lord Robert Cecil: 16 nov 1915 - "Ik denk dat men zou kunnen zeggen, zonder de minste vrees voor overdrijving, dat er geen verschrikkelijkere misdaad is gepleegd in de geschiedenis van de wereld. Dit is een misdrijf met bijzonder lang voorbedachte rade. Het was een lang doordacht, bewust beleid voor de vernietiging en uitroeiing van het bestaan van de Armeniërs in Turkije. Het werd systematisch uitgevoerd. Het werd vanuit de regering bevolen".
Winston Churchill - "In 1915 is de Turkse regering begonnen met en heeft het meedogenloos bevolen tot het beruchte algemene bloedbad en de deportatie van Armeniërs in Klein-Azië. Er is geen twijfel over mogelijk dat deze misdaad werd gepland en uitgevoerd om politieke redenen".
Amerikaanse Citaten:
Henry Morgenthau Sr: 1 jan 1919 - "Toen de Turkse autoriteiten de orders voor deze deportaties gaven, gaven zij eigenlijk het doodvonnis voor een heel ras. Ze begrepen dit goed en in hun gesprekken met mij maakten ze geen enkele poging om dit feit te verbergen. Ik ben ervan overtuigd dat er in de hele geschiedenis van de mensheid niet zo'n gruwelijk hoofdstuk als deze is. De grote bloedbaden en vervolgingen van het verleden lijken bijna verwaarloosbaar in vergelijking met het lijden van het Armeense volk in 1915".
Ronald Reagan: 22 apr 1981 - "Net als de genocide op de Armeniërs daarvoor, en de genocide van de Cambodjanen daarna, mogen we de lessen van de Holocaust nooit vergeten".
Russische Citaten:
S.D. Sazonov - "Ik heb al eerder geschreven over het ongekende lijden van deze ongelukkige natie. Onder de gunstige heerschappij van het geallieerde Duitsland waren de Turken blijkbaar van plan om hun jarenlange droom te vervullen om de Armeniërs uit te roeien die zich niet onderwierpen aan de invloed van de moslims en zo de belemmering vormden voor de plannen van Duitsland om het Turkse Rijk economisch en politiek te onderwerpen".
Diplomaat Smirnov uit Cairo: 25 juni 1915 - "Er worden herhaaldelijk, voortdurend wreedheden begaan tegen de Armeniërs in Syrië en aangrenzende dorpjes: schendingen van mensenrechten, bloedbaden en heel vaak massale slachting van de bevolking van de Armeense dorpen; gezinnen zijn wreed gescheiden, vrouwen zijn gescheiden van echtgenoten, kinderen gescheiden van hun ouders, en allen van hen zijn verbannen in verschillende richtingen. Vooral de Armeense geestelijken zijn wreed vervolgd, de priesters worden achtervolgd, gemarteld, hun nagels worden uitgetrokken".
Israëlische Citaten:
Yossi Beilin: 27 apr 1994 - "Het was geen oorlog. Het was zeer zeker een bloedbad en genocide, iets wat de wereld niet moet vergeten. [...] We zullen altijd elke poging om deze geschiedenis uit te wissen, zelfs als die politiek voordelig is, tegenhouden".
Andere Citaten:
Valery Brusov: 1916 - "De Turken gingen door met hun vorige beleid. Ze zouden niet aarzelen om de massale en meest vreselijke slachtpartijen te begaan die zelfs Timur Lane niet zou durven begaan".
Prof. Stanley Cohen: 1 dec 1995 - "Het dichtstbijzijnde succesvolle voorbeeld (van collectieve ontkenning) in de moderne tijd is de al 80 jaar durende officiële ontkenning door de opeenvolgende Turkse regeringen van de genocide tegen de Armeniërs in 1915-17, waarbij 1,5 miljoen mensen hun leven verloren. Deze ontkenning wordt ondersteund door opzettelijke propaganda, leugens en doofpotten, het vervalsen van documenten, onderdrukken van archieven, en het omkopen van wetenschappers".
Prof. Colin Tatz: 1 jan 1996 - "De Turkse ontkenning (van de Armeense genocide) is waarschijnlijk het belangrijkste voorbeeld van historische perversie. Met een mix van academische verfijning en diplomatieke gewelddadigheid waaraan wij van de Macquarie University zijn onderworpen, hebben de Turken zowel het menselijk geheugen als de geschiedenis proberen te wissen".
Orhan Pamuk: feb 2005 - "Één miljoen Armeniërs werden gedood in deze landen en niemand behalve ik durft erover te praten".
Diplomaat Adam Schiff: 2007 - "De erfenis van de Armeense genocide is verweven in de stof van Amerika. Dus laten we genocide dan ook genocide noemen. Laten we niet de doelbewuste moord op 1,5 miljoen mensen minimaliseren. Laten wij een morele overwinning hebben die als een lichtend voorbeeld voor alle volken kan schijnen".
De moslimwereld, net als de VS en Engeland, erkent deze gruweldaden niet als genocide
Hoewel er veel academische erkenning van de Armeense genocide is, wordt dit lang niet altijd opgepikt door overheden en de media.
Ondanks Turkse ontkenningen en chantage wordt de Armeense genocide unaniem bevestigd door de International Association of Genocide Scholars en aanvaard door elk land dat morele verantwoordelijkheid belangrijker vindt dan politiek gewin.
Zelfs vandaag de dag hebben de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Turkije en de rest van de islamitische wereld geweigerd om de Armeense genocide te erkennen.
Uiteraard zullen moslimlanden zelden kleinschalige of door de staat opgelegde jihad veroordelen, maar het is heel duidelijk wat voor soort nobelheid, loyaliteit en ethiek de Britse en Amerikaanse regering waarderen en continu hebben gewaardeerd gedurende de 19e eeuw (namelijk alleen die gedreven door eigenbelang).
Het moet echter worden opgemerkt dat het Amerikaanse volk via hun vertegenwoordigers op het niveau van de staat wel veel meer moeite hebben gedaan om dit te veroordelen als genocide (40 van de 50 staten).
In de jaren 1914-1923 was de aandacht van de internationale gemeenschap gericht op de onrust en nasleep van de Eerste Wereldoorlog, terwijl de inheemse Griekse minderheid van het Ottomaanse Rijk, de voorloper van de Republiek Turkije, werd onderworpen aan een centraal georganiseerd, al lang uitgedokterd en systematisch overheidsbeleid van vernietiging. Deze genocide, georkestreerd om een onomkeerbaar einde te maken aan het bestaan van de hele Griekse bevolking van Turkije, werd uitgevoerd door twee opeenvolgende regeringen; het Comité voor Eenheid en Vooruitgang, beter bekend als de Jonge Turken, en de nationalistische Kemalisten onder leiding van Mustafa Kemal 'Atatürk'. [Er volgde] een dodelijke combinatie van interne deportaties met dodenmarsen, gedwongen bekeringen tot de islam, marteling, verminking, verkrachting, slavernij en moordpartijen uitgevoerd door Ottomaans Turkije, [wat] resulteerde in de dood van een miljoen Ottomaanse Grieken. De International Association of Genocide Scholars, een organisatie van 's werelds belangrijkste experts op het gebied van genocide, hebben de Ottomaanse Griekse genocide erkend.
Veel van de slachtoffers werden al in 1895 bij bosjes afgeslacht (veel eerder dan de Eerste Wereldoorlog) en tot 1955 (ver na de Tweede Wereldoorlog). De huidige schatting is dat er zo'n 1,4 miljoen Griekse kinderen, mannen en vrouwen van alle leeftijden werden gedood in die periode.
Op dezelfde plaatsen, en vaak op hetzelfde moment, martelden en doodden de Turken miljoenen Armeniërs en Assyriërs van alle leeftijden. Het feit dat de drie landen slachtoffers waren van hetzelfde jihadistische exterminatiebeleid is nog een ander bewijs voor elk van de drie Genocides. Het was geen 'oorlog', was het geen 'opstand'. Het was een gepland beleid van uitroeiing [1] [2].
Dr. William C. King's artikel "1.500.000 Greek Christians Massacred or Deported by Turks", gepubliceerd in King's Complete History of the World War (1922), gaat dieper in op de genocidale ervaringen van de Ottomaanse Grieken tot 1918.
Het artikel [3]:
1.500.000 Griekse Christenen Afgeslacht of Gedeporteerd door de Turken
Systematische Poging om het Griekse Ras te Elimineren Geïnspireerd door Heidens Duitsland
Onder de vleugel van heidens Duitsland hebben de onuitsprekelijke Turken geprobeerd om de grote en bloeiende Griekse christelijke bevolking te vernietigen die al sinds mensenheugenis langs de kust van Klein-Azië en de Marmoraanse kust in Thracië hebben gewoond.
De mohammedanen (moslims) sleepten deze christenen uit hun voorouderlijke huizen, namen al hun bezittingen in beslag, en deporteerden ze afwisselend naar het binnenland van Klein-Azië binnen de Turkse grenzen, of over het brandende woestijnzand naar het verre Mesopotamië. Er wordt geschat dat 1,5 miljoen Grieken zo werden gedeporteerd naar afgelegen streken, waar ze bij bosjes stierven van de honger en aan ziektes.
Op deze vreselijke tocht zijn er zeker 700.000 mensen omgekomen. De overlevenden bevonden zich zonder onderdak of voedsel in een vreemd land en waren onderworpen geweest aan elke vernedering en marteling die de afschuwelijke Turken, en hun heidense Duitse bondgenoten, konden bedenken. Die Grieken die ermee instemden het christendom af te zweren en te bekeren tot het geloof van de islam, werden gespaard [King's nadruk]; de rest werd overgelaten aan de hongerdood.
De grootschalige deportatie van de Grieken uit Thracië was al bezig sinds het einde van de Balkanoorlogen in 1913. Duitslands ideeën over de oosterse veroveringen strookten helemaal niet met een beleid om deze Grieken toe te staan in Europees Turkije te blijven. De Turken werden dan ook opgedragen om de Grieken uit te roeien op een manier die ze zelf mochten kiezen.
Ter rechtvaardiging van deze grootschalige deportaties beweerden de Turken ten onrechte dat de Helleense populaties van Thracië en de Aziatische kust een revolutie aan het beramen waren. De eerste deportaties, die 250.000 mensen omvatte, waren afkomstig van [gebieden] tussen Thracië en diep in Griekenland. Deze vervolging ging onverminderd door tot aan het begin van de Oorlog. In deze periode deed de Griekse regering er alles aan om hun onderdanen te beschermen, maar nadat de Tweede Wereldoorlog was begonnen belemmerden Koning Constantijn en zijn Duitse vrouw (de zus van keizer Wilhelm van Duitsland) elke poging om het lot van de verbannen Hellenen te verbeteren. De bisschop van Pera kreeg, nadat hij naar Athene was gereisd om de koning smeken om actie te ondernemen tegen de Turkse wreedheden, een waarschuwing van de koningin om terug te keren naar huis, "want het is de wil van de koning dat je op goede voet leeft met de Turken".
Intussen spoorden de Duitse instanties in Turkije, vooral de Duitse Palestina Bank, de moslims aan om haat te kweken tegen de christenen en geen commerciële omgang met hen te hebben.
Het Bulgaars-Ottomaanse (Turkse) Plot
Bulgarije, zelf half Turks, werd opgenomen in het plot om het Griekse christelijke ras uit te roeien toen ze in juni 1915 in Adrianopel een pact ondertekenden met het Ottomaanse Rijk. Onder deze overeenkomst stemde Bulgarije in met
(1) de oprichting van een Turks-Bulgaarse commerciële unie als toevoeging op de politieke unie,
(2) de volledige blokkering van de Griekse handel met het Oosten,
(3) de vestiging van islamitische bedrijven in het Oosten voor de invoer en de uitvoer van goederen voor het exclusieve gebruik van moslims; dat was bedoeld om alle commerciële relaties met de Grieken te breken,
(4) een beperking van de rechten van de Griekse patriarch en zijn kerkelijke jurisdictie,
(5) het verbod op het onderwijs van de Grieken in de toekomst,
(6) de gedwongen bekering van de mensen in de christelijke nederzettingen en het opleggen van gemengde huwelijken. [King's nadruk]
Duitsland is de Aanstichter van de Slachtingen
Herr Lepsius, een Duitse diplomaat die in juli 1915 naar Constantinopel was gestuurd op een speciale missie, erkende dat de Griekse en Armeense massamoorden twee fasen waren van hetzelfde programma van uitroeiing van christelijke elementen, bedoeld om Turkije een zuiver islamitische staat te maken.
Het werd in 1917 bekend dat Duitsland de aanstichter en de inspiratie was van deze slachtpartijen van christenen. De Griekse minister in Constantinopel, M. Kallerghis, had geprotesteerd bij de Turkse grootvizier, Mehmed Talaat, tegen de deportaties van de Grieken in het district Aival. Mehmed Talaat beloofde een telegram te sturen naar de Duitse generaal Liman von Sanders, om hem te vertellen om de deportaties te stoppen. Von Sanders, die in feite opperbevelhebber was van de Turkse strijdkrachten, antwoordde dat als hij de deportaties zou stoppen, hij de veiligheid van het Turkse leger niet zou kunnen garanderen, eraan toevoegend dat hij de klacht had doorgestuurd naar het Duitse hoofdkwartier, dat zijn actie volledig goedkeurde.
Grieken Ingelijfd bij het Turkse Leger
De vervolging van de Griekse christenen, onder hun Duits-Turkse meester, werd uitgevoerd met duivelse vindingrijkheid. Al hun privileges werden afgeschaft. Naast een inlijving van christenen bij het leger, was er een heffing van 'bijdragen'. Verder werd nog geprobeerd de christenen onder dwang te bekeren tot het islamisme. Deportaties en massamoorden volgden daarna. Inmiddels heeft de Turkse taal de Griekse taal verdrongen in alle scholen; Turkse geografie en geschiedenis werden onderwezen in plaats van Griekse, het patriarchaat werd afgeschaft. Alle goederen die aan de Griekse burgerlijke en religieuze gemeenschappen toebehoorden, werden in beslag genomen en werden het eigendom van de Turkse staat.
Toen Turkije zich bij de oorlog voegde werd er een overheidsbevel ondertekend en afgekondigd dat alle mensen tot de leeftijd van 48 jaar verplichtte zich te melden voor militaire dienst. De christenen die zo werden ingelijfd bij de legers van de Turken werden voor het grootste deel geconcentreerd in arbeidsbataljons en honderden kilometers ver weg gestuurd, naar het binnenland, waar ze wegen moesten aanleggen, gebouwen oprichten, tunnels graven en veldwerk doen voor de rijke pasja's. Hun dagelijkse rantsoen was een half zwart brood, aangevuld met een beetje gedroogde vis of olijven. Door het slavenwerk en ondervoeding stierven zij per tienduizenden. Hele bataljons bezweken aan de verwoestingen van tyfus en cholera. Vele duizenden werden afgeslacht door hun onmenselijke Turkse bewakers. In deze Griekse bataljons stierven naar schatting 150.000 mensen.
Noodlot van Gevangen Christenen
Enkele honderden duizenden Hellenen uit Thracië en Klein-Azië wisten te ontsnappen naar Griekenland, waar ze later in de Griekse legers vochten. Hun desertie was het startschot voor andere Turkse wreedheden. De eigendommen van alle deserteurs werden meteen in beslag genomen en hun gezinnen werden gedeporteerd naar het binnenland. In de wijk Kerassunda, waaruit 300 Grieken waren ontsnapt, hebben de Turken als vergelding 88 dorpen platgebrand. 30.000 inwoners, vooral vrouwen en kinderen, moesten midden in de winter naar Angora marcheren. Onderweg stierven er 7.000 van de kou.
Ondertussen werden de eigendommen van vele rijke christelijke beslag genomen, en winkels werden volledig geplunderd. Christenen werden, naast de gebruikelijke zware belastingen, onder bedreiging van geweld en gevangenschap gedwongen om grote sommen af te dragen voor de ondersteuning van het Turkse leger en de marine.
Tot slot werden de christenen volgens een systeem van dwangarbeid verplicht om de landen van de moslims te bewerken, zodat er geen tijd was om hun eigen velden te bewerken. Als [de Turken] ontdekten dat ze hun eigen oogst aan het binnenhalen waren, zou een cordon soldaten rond het dorp worden geplaatst, de watertoevoer worden afgesneden en de mensen beroofd van eten en drinken.
Na een paar dagen van zulke marteling werd een groep van Bashi-Bazouks de dorpen in gestuurd om te plunderen en moorden. De populaties kregen de keuze tussen over de bergen heen te worden gedeporteerd naar plaatsen honderden kilometers ver weg, of een langzame dood te sterven van honger en dorst. Deze deportaties, die begonnen in 1915, omvatten een totaal van 450.000 mensen in de periode van de oorlog.
Tijdens deze tragische bedevaarten liepen de arme Grieken op blote voeten, geslagen door bewakers, aangevallen door rovers, nooit toegestaan te rusten, zonder genoeg voedsel en water, naar hun verre bestemmingen. Duizenden stierven langs de kant van de weg uit vermoeidheid en lijden. Tijdens het transport bevielen vele moeders van hun baby's, maar ze werden gedwongen om die langs de kant van de weg te laten liggen en weer terug in de rij te gaan lopen. Onderweg werden ze verboden om de dorpen in te gaan om voedsel te kopen.
Honderden jonge meisjes werden aangehouden door de Turken en onder dwang 'bekeerd' tot het islamisme. Op Panderma bouwde de Duitse generaal Liman von Sanders een weeshuis voor alle christelijke meisjes die waren gedwongen de islam te aanvaarden, en dwong de christelijke bevolking om 50.000 te doneren om die te onderhouden. [King's nadruk]
De Kolonies aan de Zwarte Zee
De Griekse kolonisten aan de kust van de Zwarte Zee werden eveneens gedeporteerd. De beul van de Grieken in dit gebied was de latere gouverneur van Bitlis, Rafet Pasha. Meer dan 150.000 Grieken werden gedeporteerd in deze regio en in Trebizonde, en meer dan 100 Griekse dorpen werden vernietigd. Honderden jonge Griekse meisjes pleegden zelfmoord door verdrinking zodat ze niet zouden hoeven leven als slaven in de harems. [King's nadruk]
Het Bevel voor Griekse Deportaties
De gouverneur van Smyrna kreeg het bevel tot deportatie, ondertekend door Ali Riga, de leider van het Turkse bureau van correspondentie, en het luidde als volgt:
Het is om politieke redenen noodzakelijk dat de Grieken die wonen langs de kust van Klein-Azië worden gedwongen hun dorpen te verlaten om zich te vestigen in de dorpen Erzerum en Chaldea. Als ze weigeren om te emigreren naar de aangegeven plaatsen, moet u mondelinge instructies geven aan onze moslimbroeders dat zij de Grieken met allerlei geweldsdaden moeten dwingen om hun huizen uit eigen beweging te verlaten. Vergeet in dit geval niet om deze emigranten verklaringen te laten tekenen dat ze huis en haard vrijwillig hebben verlaten, zodat er later geen politieke complicaties daaruit voort kunnen vloeien.
Het Martelaarschap van de Grieken
De helft van de gedeporteerde Griekse populaties zijn omgekomen als gevolg van mishandeling, ziekte en hongersnood, en de overlevenden leden voortdurende martelaarschap als slaven. De Turkse functionarissen verklaarden, met Duitse goedkeuring, dat geen enkele christen in leven moest worden gelaten in Turkije, tenzij hij instemde het mohammedanisme te omarmen.
De in beslag genomen weelde van de gedeporteerde Grieken bedroeg meer dan 1 miljard dollar (1.000.000.000).
Politieke erkenning
Er is weinig politieke erkenning dat deze gebeurtenissen genocide zijn; de enige landen die ze officieel als zodanig erkennen zijn Griekenland en Cyprus.
Bronnen:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Pontic_Greek_genocide
2. http://www.hellenicgenocide.org/index.html
3. King, William C. Complete History of the World War: Visualizing the Great Conflict in all Theaters of Aciton 1914-1918. Massachusetts: The History Associates, 1922. p 436-438. Online beschikbaar op:http://www.greek-genocide.org/article_1500000_greek_christians.html
De Assyrische genocide (ook bekend als Sayfo, Turks: Suryani Soykirimi) is aan het einde van de Eerste Wereldoorlog door de leiding van de Jonge Turken partij gepleegd tegen de Assyrische en Syrische christenen van het Ottomaanse Rijk. De Assyrische bevolking van Noord-Mesopotamië (Tur Abdin, Hakkari, Van, de regio Siirt in het hedendaagse Zuidoost-Turkije en de regio Urmia in het noordwesten van Iran) werd tussen 1914 en 1920 gedwongen verhuisd en afgeslacht door Ottomaanse (Turkse en Koerdische) legermachten onder het regime van de Jonge Turken.
Geleerden hebben het aantal Assyrische slachtoffers geschat op 500.000 tot 750.000 (75% van de bevolking) [1] [2] [3] [4].
Bloedbad van Khoi (Ooggetuigeverklaring)
In het begin van 1918 begonnen vele Assyriërs het huidige Turkije te ontvluchten. Mar Shimon Benyamin had geregeld dat ongeveer 3.500 Assyriërs in de wijk Khoi zouden komen wonen. Niet lang daarna slachtten de Koerdisch troepen van het Ottomaanse leger de bevolking bijna geheel af. Een van de weinigen die overleefden was dominee John Eshoo. Na zijn ontsnapping verklaarde hij [7]:
U heeft ongetwijfeld gehoord van de Assyrische slachting in Khoi, maar ik ben er zeker van dat u de details niet kent.
Deze Assyriërs werden bijeengeroepen op een overnachtingsplaats voor karavanen, en doodgeschoten met geweren en revolvers. Bloed stroomde letterlijk in kleine stroompjes, en de hele open ruimte binnen de karavanserie werd een poel van karmozijnrode vloeistof. De plaats was te klein om alle levende slachtoffers die nog op hun executie wachtten bijeen te houden. Ze werden in groepen aangeleverd, en elke nieuwe groep werd gedwongen om op de hoop van de nog bloedende lijven te gaan staan, en werden daar doodgeschoten. Deze angstige plaats werd letterlijk een menselijk slachthuis, het ontving van haar sprakeloze slachtoffers voor de executie in groepen van tien en twintig per keer.
Tegelijkertijd werden de Assyriërs die in de buitenwijk van de stad woonden bij elkaar gebracht en naar de ruime binnenplaats van een huis gedreven. [...] De Assyrische vluchtelingen werden acht dagen onder bewaking gehouden, zonder iets te eten. Eindelijk werden ze vanuit hun plaats van opsluiting meegenomen naar een plek voorbereid voor hun brute moord. Deze hulpeloos Assyriërs marcheerden als lammeren naar de slachtbank, en ze open hun mond niet, behalve in hun uitspraken: "Heer, wij leggen onze ziel in Uw handen".
[...] De beulen begon door eerst de vingers van hun slachtoffers af te snijden, kootje voor kootje, tot de twee handen volledig werden geamputeerd. Daarna werden ze uitgestrekt op de grond, zoals hoe dieren worden gedood tijdens het slachten, maar deze werden met hun gezicht naar boven gelegd, en hun hoofden rustten op stenen of blokken hout. Toen werden hun kelen doorgesneden, zodat de martelingen van het sterven werden verlengd, en terwijl ze worstelden in de lijdensweg naar de dood werden de slachtoffers geschopt en doodgeknuppeld met zware stokken die de moordenaars droegen. Velen van hen, die nog doodspijnen leden, werden in geulen gegooid en begraven nog voor hun ziel was heengegaan.
De jonge mannen en de weerbare mannen werden gescheiden van de zeer jonge en de oude. Ze werden op enige afstand van de stad gebracht en door de schutters gebruikt als doelwitten. Ze zijn allemaal gesneuveld, slechts een paar waren niet dodelijk gewond. Een van de leiders ging naar de afvalbergen van de gevallenen en schreeuwde luid, zwerend bij de namen van de islamitische profeten, dat zij die geen dodelijke wonden hadden moesten opstaan en vertrekken, omdat zij niet verder verwond zouden worden. Een paar van hen trapten erin en stonden op, maar sneuvelden ditmaal door een extra salvo van de geweren van de moordenaars.
Sommige van de jongere en goed uitziende vrouwen, samen met een paar kleine meisjes van aantrekkelijk uiterlijk, smeekten om ook te worden gedood. Tegen hun wil werden ze in de islamitische harems gedwongen. Anderen werden het slachtoffer van zulke deze duivelse onteringen dat ik ze onmogelijk kan beschrijven. De dood kwam echter te hulp en redde hen van de schandelijke lusten van de demonen. Het dodental van de Assyriërs bedroeg in totaal 2770 mannen, vrouwen en kinderen.
Verklaring van de Duitse missionarissen op Urmia
Het laatste nieuws is dat in de laatste vijf maanden 4.000 Assyriërs en 100 Armeniërs bij de missiepost zijn gestorven alleen al van ziekte. Met twee of drie uitzonderingen zijn alle dorpen in de omgeving geplunderd en verbrand; 20.000 christenen zijn afgeslacht in Armenië en omstreken. In Haftewan, een dorp van Salmas, zijn er 750 onthoofde lijken uit alleen al de putten en reservoirs alleen gehaald. Waarom? Omdat de commandant een prijs had gezet op iedere christelijk hoofd. [...] In Dilman werden menigten van christenen in de gevangenis gegooid en gedwongen om de islam te aanvaarden. [6]
Erkenning
De genocide van Assyriërs wordt nog niet eens officieel erkend door ook maar één land. De enige logische reden is dat de meeste landen niet willen dat hun handelsbetrekkingen met Turkije gevaar lopen.
Ter illustratie: In juni 2008 kwamen Yilmaz Kerimo en Ibrahim Baylan, beiden van de Zweedse Sociaal-Democratische Partij, met een wetsvoorstel aan het Zweedse parlement voor de erkenning van de genocide. Het parlement stemde overweldigend tegen: 37 voor en 245 tegen.
Bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/Assyrian_Genocide
1. Congres van Verenigde Staten. "The Plight of Religious Minorities: Can Religious Pluralism Survive?". Lezing voor het Subcommittee on Africa, Global Human Rights, and International Operations van het Committee on International Relations voor het House of Representatives. 30 Juni 2006. p 51.
2. Richard Hovannisian. The Armenian Genocide: Wartime Radicalisation Or Premeditated Continuum. p 272.
3. Thea Halo. Not Even My Name: A True Story. p 131.
4. Agnes G. Korbani. The Political Dictionary of Modern Middle East.
6. Abraham Yohannan. The Death of a Nation: Or, The Ever Persecuted Nestorians Or Assyrian Christians. GP Putnam's Sons, 1916. p 1206-1207.
7. Joel Euel Werda. The Flickering Light of Asia: Or, the Assyrian Nation and Church. H 26.
Assyrische genocide in Irak (in 1933)
Het bloedbad van de christelijke Assyrische dorpsbewoners in de stad Simmele, Noord-Irak, en de omgeving was [het tweede bloedbad] [8]. Van 8 tot 11 augustus 1933 heeft het Irakese leger, onder leiding van de Koerdische Bakir Sidqi, 3000 mannen, vrouwen en kinderen gedood in het dorp Simmele en omstreken. Dit was een van de eerste daden van het nieuwe Irak, dat in 1932 zijn onafhankelijkheid had gekregen van de Britten.
Het was dit bloedbad van Simmele dat Raphael Lemkin, de auteur van het VN-Verdrag van Genocide, geïnspireerd heeft om de term 'genocide' te ontwikkelen [9].
Assyrisch bloedbad (in 1829 in Irak en Syrië)
In oktober 1829 begon de Koerdische leider Rwandez een pogrom tegen de Assyriërs van de Syrisch-orthodoxe Kerk in Noord-Irak en Syrië. Het eerste dorp dat werd aangevallen was Bit-Zabda, waar 200 mensen werden gedood. Vervolgens bestormden de Koerden het dorp Asfas, doodden eerst de leider, de diaken Rais Arabo en pastoor Aziz. Tachtig kinderen die op de vlucht waren naar een nabijgelegen vallei werden aangevallen en vermoord door de achtervolgende Koerden. De jonge meisjes van het dorp werden uitgekleed. De meisjes werden tot slaaf gemaakt, terwijl de anderen ter plekke werden doodgeschoten. De aanvallers vertrokken vervolgens naar Nisibin, op de grens van Turkije en Syrië, en herhaalden soortgelijke gruweldaden [10].
Assyrisch bloedbad (in 1842 in Turkije)
In 1842 kwam een Koerdische amir [legerleider] uit Hakkari (zuidoosten van Turkije), samen met andere Koerdische troepen onder leiding van Nurallah, aan Badr Khan Beg om de Assyriërs aan te vallen, met de bedoeling om te verbranden, te doden, te vernietigen, en, indien mogelijk, alle Assyriërs in de bergen uit te roeien. De Koerden vernietigden en verbrandden al wat binnen hun bereik kwam. Er vond een willekeurige slachting plaats. De vrouwen werden bij de amir gebracht en in koelen bloede vermoord. De oude moeder van Mar Shimun, de patriarch van de Kerk van het Oosten, werd door hen gevangen genomen, en nadat ze de meest afschuwelijke wreedheden op haar hadden uitgevoerd, sneden ze haar lichaam in twee delen, wierpen die in de rivier Zab en riepen uit: "gaat heen en brengt uw vervloekte zoon de boodschap dat hem hetzelfde lot te wachten staat". Bijna 10.000 Assyriërs werden afgeslacht, en een net zo groot aantal vrouwen en kinderen werden gevangen genomen, van wie de meesten naar Jezirah werden vervoerd om verkocht te worden als slaven, geschonken te worden als cadeautjes voor de invloedrijke moslims [11].
30 gedocumenteerde genocides van de christelijke Assyriërs sinds jaar 630 na Christus
Sinds 630 na Christus, de komst van de islam, hebben Assyriërs 30 genocides geleden door de moslims. Tussen het jaar 661 (de eerste genocide) en 2007 liggen 30 keer 45 jaar - [om de 45 jaar was er weer] een Assyrische genocide. Gemiddeld heeft elke tweede generatie Assyriërs geleden onder genocide [12].
Daarnaast zijn er waarschijnlijk honderden gevallen van massale moordpartijen en honderdduizenden moorden.
Bronnen:
8. "The Simmele Massacre", http://www.aina.org/releases/20040805022140.htm
9. "1933 Assyrian Genocide in Iraq Inspired the Word 'Genocide'". http://www.aina.org/news/20070115185021.htm.
10. Diaken Asman Alkass Gorgis. Jirah Fi Tarikh Al-syrian. Vertaald door Subhi Younan. 1980. p 14.
11. Abraham Yohannan. The Death of a Nation: Or, The Ever Persecuted Nestorians Or Assyrian Christians. G.P. Putnam's Sons, 1916. p 111-112. Online beschikbaar via: http://www.aina.org/reports/ig.pdf
12. "Genocides against the Assyrian Nation". http://www.aina.org
Door Andrew G. Bostom
Brontekst: http://www.americanthinker.com/2005/10/turkey_back_to_the_future.html
De Turken bestormen nog een keer het hart van Europa. Dit keer is het niet door het zwaard, maar eerder door zich bij de Europese Unie (EU) aan proberen te sluiten. Als ze eenmaal binnen de poorten zijn, zullen zij toegang krijgen tot de grote steden, de rijkdom en de macht van hun oude rivalen. En wat nu de weg baant voor het verwelkomen van die voormalige mogelijke veroveraar binnen een Europa zonder grenzen is het valse geloof dat het Ottomaanse Turkije een tolerante multiculturele beschaving is. Niets is minder waar.
Onlangs schreef veiligheidsanalist Frank Gaffney een moedig essay, opgenomen in The Washington Times, waarin hij er op aandringt dat men het Turkse verzoek om lidmaatschap van de EU moet afwijzen. Gaffney wees op de religieuze opleving onder het huidige regime van Erdogan, gebaseerd op de islamitische shari'a, [en dat was] de hoeksteen was van zijn overtuigende argument. Ondanks Gaffney's terechte zorgen over de huidige regering-Erdogan herhaalt hij een gemeenschappelijke, politiek correcte gedachte die het directe verband negeert tussen de ideologie van Erdogan, en de doelstellingen en het gedrag van Erdogans Ottomaanse voorouders. Het is historisch onjuist om te spreken van 'Ottomaanse tolerantie' als onafhankelijk van Erdogans 'islamisme', omdat het Ottomaanse Rijk is uitgebreid door drie eeuwen aan verwoestende jihad te voeren, en het slordige concept van Ottomaanse tolerantie was, in werkelijkheid, door Ottomanen opgelegde dhimmitude onder de sharia.
Aangezien er op dit moment formele discussies aan de gang zijn over de mogelijke toetreding tot de EU van Turkije, zal dit driedelige essay ingaan op een aantal relevante historische verschijnselen:
1) jihad en dhimmitude onder de Ottomanen, met de nadruk op vooral Klein-Azië en Oost-Europa;
2) het falen van de zogenaamde Ottomaanse Tanzimathervormingen om het systeem van dhimmitude af te schaffen
3) de ontbinding van deze sharia-staat waarvan de bloedige, krampachtige instorting tijdens de Eerste Wereldoorlog gepaard ging met een openhartige jihadistische volkenmoord van de Ottomaanse bevolking dhimmi's die ooit als het meest trouw aan het Rijk beschouwd werden: namelijk de Armeniërs.
Ik denk dat zo'n analyse op het juiste moment komt, gezien een conferentie van de Verenigde Naties in december 2004, die 'Ottomaanse tolerantie' verheerlijkt als een rolmodel, "om zelfs vandaag de dag nog aan te passen" [nadruk toegevoegd], en gezien Gaffney's herhaling van deze diep gebrekkige misvatting ondanks zijn eigen dappere verzet tegen toetreding van Turkije tot de EU.
De historicus Michael de Syriër (Jacobische patriarch van Antiochië 1166/99 n Chr) maakte in zijn Chronique, die eerdere eigentijdse bronnen herhaalde, ook belangrijke observaties met betrekking tot gebeurtenissen die vanaf 1120 begonnen. Hij schreef over "[h]et begin van de uittocht van de Turken naar [...] Syrië en de kust van Palestina, [waar ze] alle landen onderwierpen door wrede verwoesting en plundering" [1]. Vervolgens "mengden Turken en Arabieren zich samen als één volk. [...] Dat was de heerschappij van de Turken te midden van de Arabieren" [2].
[Bat Ye'or schreef] een uitbreiding op dit eigentijdse verslag en het brede scala aan andere primaire bronnen - Arabisch, Turks, Grieks, Latijn, Servisch, Bulgaars, en Hongaars [3]. Bat Ye'or concludeert [4]
De twee golven van de islamitische expansie, de Arabische uit de 7e eeuw, en de Turkse vier eeuwen later, zijn opvallend vergelijkbaar. [...] De grote Arabische en Turkse veroveraars gebruikten dezelfde militaire tactieken en hetzelfde beleid om islamitische macht te versterken. Deze continuïteit was het gevolg van het feit dat de veroveringen plaatsvonden in het kader van de gemeenschappelijke ideologie van de jihad, en van het administratieve en juridische apparaat van de shari'a - een uniformiteit die de tijd trotseert, omdat het zich aanpast aan diverse landen en volken, geïntegreerd in de interne samenhang van een politieke theologie. In de loop van hun militaire operaties dwongen de Turken de veroverde volkeren om de regels van de jihad te volgen, die vier eeuwen eerder door de Arabieren was gestructureerd en vastgelegd in islamitische religieuze wet.
De Seltsjoekse en Ottomaanse jihadistische veldtochten werden aangevoerd door 'ghazi'-bewegingen (van het woord ghazwa of 'razzia'), de 'Heilige Strijders', samengebracht onder de vlag van de islam om ongelovigen te bestrijden en buit te veroveren. Wittek [5] en Vryonis [6] hebben erop gewezen hoe belangrijk deze beweging was bij de Seltsjoeken, namelijk in het meest kritieke grensgebied van de islam in de 11e en 12e eeuw: Oost-Anatolië. Vryonis zegt:
Toen de Arabische reiziger al-Harawi deze grensregio's doorliep in de tweede helft van de 12e eeuw, merkte hij een heiligdom op op de Byzantijnse-Turkse grens (bij Afyon-Karahisar), die naar men zegt het graf was van de moslim martelaar Abu Muhammd al-Battal, en [zag hij ook] de graven in Amorium van zij die waren gestorven in 838 tijdens de beroemde belegering van de stad. Deze vormen fascinerende getuigenis van het feit dat de traditie van de ghazi en jihad nauw met elkaar verweven waren in de nomadische samenleving van Phrygië. Niet alleen was er sprake van een nomadische invasie, maar ook van een epische samenleving in haar heroïsche tijdperk, en het is uit dit milieu dat de Turkse heldendichten werden gevormd: de Battalname, de Danishmendname, en de Dusturname. [7]
Wittek verwijst daarbij naar de oudst bekende Ottomaanse bron, de in poëzie geschreven kroniek van Ahmedi, en stelt dat de 14e-eeuwse Ottomanen ook geloofden dat zij
een gemeenschap van ghazis waren, van voorvechters van de mohammedaanse godsdienst, een gemeenschap van de islamitische krijgers, toegewijd aan de strijd tegen de ongelovigen in hun buurt. [8]
De hedendaagse Turkse geleerde van de Ottomaanse geschiedenis, Halil Inalcik, benadrukte ook het belang van islamitische religieus fanatisme - uitgedrukt door middel van jihad - als belangrijkste motivatie voor de veroveringen van de Ottomaanse Turken:
Het ideaal van gaza, Heilige Oorlog, was een belangrijke factor in de oprichting en ontwikkeling van de Ottomaanse staat. Gemeenschappen in de koninkrijkjes aan de grens volgden een bepaald cultureel patroon doordrongen met het ideaal van voortdurende Heilige Oorlog en voortdurende uitbreiding van de Dar-al-Islam - het rijk van de islam - , totdat zij de hele wereld zouden beheersen. [9]
Deze ghazis, opgehitst door vrome moslimtheologen, waren de voorhoede van zowel de Seltsjoeken als de Ottomaanse jihad veroveringen. Vacalopoulos benadrukt de rol van deze 'derwisjen' tijdens de Ottomaanse campagnes:
fanatieke derwisjen en andere vrome moslimleiders werkten voortdurend aan de verspreiding van de islam. Ze hadden dat al gedaan vanaf het eerste begin van de Ottomaanse staat en hadden een belangrijke rol gespeeld in de vereniging en uitbreiding van de islam. Deze derwisjen waren bijzonder actief in de onbewoonde grensgebieden van het oosten. Hier zijn ze neergestreken met hun familie, trokken andere kolonisten aan, en werd daarmee feitelijk de oprichters van geheel nieuwe dorpen, waarvan de bewoners steevast dezelfde mate van diep religieus fanatisme vertoonden. Vanuit plaatsen zoals deze konden de derwisjen of hun strijders komen deelnemen aan de nieuwe militaire ondernemingen voor de uitbreiding van de islamitische staat. In ruil daarvoor gaf de staat hen land en privileges onder een gulle voorwaarde die alleen vereist dat de grond bebouwd zou worden en ze contact bleven houden. [10]
Vryonis en Vacalopoulos geven korte overzichten van de Seltsjoekse en Ottomaanse jihadistische veldtochten die uiteindelijk Klein-Azië islamiseerden. Allereerst de droge, klinische beoordeling van Vryonis:
De verovering, of moet ik zeggen de veroveringen van Klein-Azië waren een periode van vier eeuwen aan de gang. Dus de christelijke samenlevingen van Klein-Azië werden onderworpen aan uitgebreide perioden van intense oorlogsvoering, invallen, en verwoestingen die het bestaan van de christelijke kerk ondermijnden. Uit bronnen van de eerste eeuw van de Turkse veroveringen en invasies, die in het midden van 11e tot het einde van de 12e eeuw, blijkt dat ongeveer 63 steden en dorpen werden vernietigd. De inwoners van andere steden en dorpen werden tot slaaf gemaakt en afgevoerd naar de islamitische slavenmarkten. [11]
Vacalopoulos beschrijft de veroveringen in meer levendig detail:
Aan het begin van de 11e eeuw drongen de Seltsjoeken Armenië binnen en verpletterden daar de legers van verschillende kleine Armeense staten. Niet minder dan veertig duizend mensen vluchtten voor de georganiseerde plundering van de Seltsjoeken naar het westelijke deel van Klein-Azië. [...] Vanaf het midden van de 11e eeuw, en vooral na de slag van Malazgirt [Manzikurt] (in 1071), verspreidden de Seltsjoeken zich over het hele schiereiland van Klein-Azië, en lieten angst, paniek en verwoesting achter. Byzantijnse, Turkse en andere hedendaagse bronnen zijn het allemaal eens over hoe groot de aangerichte ravage en de aanhoudende angst van de lokale bevolking waren. [...] Het bewijs dat we hebben toont aan dat de Helleense bevolking van Klein-Azië, wiens kracht al zo lang het Rijk had verdragen en waarvan men kan zeggen dat het diens grootste kracht was, zo snel bezweek onder de Turkse druk in de 14e eeuw dat [de Hellenen] nog slechts enkele beperkte gebieden over hadden. Tegen die tijd werd Klein-Azië reeds Turkije genoemd. [...] Één voor één kwamen bisdommen en stedelijke parochies die ooit gonsden van de christelijke vitaliteit leeg te staan, en kerkelijke gebouwen werden tot ruïnes. De stedelijke parochie van Chalcedon, bijvoorbeeld, verdween in de 14e eeuw, en die van Laodicea, Kotyaeon (nu Kutahya) en Synada in de 15e.
[...] Met de uitroeiing van de lokale bevolking of hun vlucht van tevoren raakten hele dorpen, steden, en soms hele provincies in verval. Er waren enkele vruchtbare districten, zoals de vallei van de rivier de Maeander, die ooit gevuld waren met duizenden schapen en runderen, die werden verwoest en daarna op geen enkele manier meer bruikbaar waren. Andere districten werden letterlijk verwilderd. Ondoordringbare begroeiing ontstond op plaatsen waar eens weelderige akkers en weilanden waren geweest. Dit is wat er bijvoorbeeld gebeurde met de provincie Sangarius die Michael VIII Palaeologus voorheen bekend was als een welvarend akkerland, maar waarvan de uiterste verlatenheid hem later in uiterste wanhoop liet.
[...] Het bergachtige gebied tussen Nicaea en Nicomedia, tegenover Constantinopel, dat ooit bespikkeld was met kastelen, steden en dorpen, was leeg. Een paar steden ontsnapten aan de totale vernietiging - Laodicea, Ikonium, Bursa (toen Prusa), en Sinope, bijvoorbeeld, maar de omvang van de verwoesting elders was zodanig dat het de komende jaren een diepe indruk maakte op de bezoekers. Het lot van Antiochië biedt een grafische weergave van de aard van de ravage aangericht door de Turkse bezetters: in 1432 konden nog slechts driehonderd woningen worden geteld binnen de muren, en zijn voornamelijk Turkse of Arabische inwoners leefden van het fokken van kamelen, geiten, runderen, en schapen. Andere steden in het zuidoostelijke deel van Klein-Azië vielen in soortgelijke verval. [12]
De islamisering van Klein-Azië werd aangevuld met gelijktijdige en latere Ottomaanse jihadistische veldtochten in de Balkan [13]. Vanaf 1326 na Christus gingen de emirs van Klein-Azië jaarlijks op plundertochten door zuidelijk Thracië, het zuiden van Macedonië, en de kustgebieden van Zuid-Griekenland. Rond 1360 na Christus voerden de Ottomanen, onder Suleiman (zoon van Sultan Orchan), en later Sultan Murad I (1359-1389), grootschalige tochten van jihadistische verovering, met inname en bezetting van een reeks steden en dorpen in Byzantijnse gebieden en Bulgaarse Thracië. Na de slag van Cernomen (26 september 1371) braken de Ottomanen door naar het Westen, bezetten binnen 15 jaar een groot aantal steden in het westen van Bulgarije, en in Macedonië. Ottomaanse invasies in deze periode kwamen ook voor in de Peloponnesus, Midden-Griekenland, Epirus, Thessalië, Albanië en Montenegro. Tegen 1388 was het grootste deel van Noordoost-Bulgarije veroverd, en na de slag van Kosovo (in 1389) kwam Servië onder Ottomaanse heerschappij. Vacalopoulos stelt dat moorddadige strijd, alsmede sociale en politieke onrust, voorkwam dat de bevolking van de Balkan - Grieken, Bulgaren, Albanezen, Serviërs en - zich konden verenigen tegen de gemeenschappelijke Ottomaanse vijand, en dat werd dus hun ondergang. Sterker nog, merkt hij op:
Na de nederlaag van de Serviërs in Cirmen (of Cernomen), wat in de buurt ligt van de rivier de Hebrus, moesten Servië, Bulgarije, en het Byzantijnse Rijk vanaf 1371 jaarlijks geld afdragen aan het Ottomaanse Rijk en waren verplicht om te helpen in de Ottomaanse campagnes. [14]
Bayezid I (1389-1402) ging op verwoestende plundertochten in Bosnië, Hongarije en Walachije, en daarna weer naar het zuiden om Centraal-Griekenland en de Peloponnesos aan te vallen. Na een onderbreking tijdens hun strijd tegen de Mongoolse indringers vervolgden de Ottomanen opnieuw hun Balkan-offensief in 1421. Er waren succesvolle Ottomaanse plundertochten in de Peloponnesus, Servië en Hongarije, met als hoogtepunt de overwinning in de tweede Slag van Kosovo (1448). Nadat Mehmed II aan de macht was gekomen begonnen de Ottomanen hun definitieve verovering van het Balkan-schiereiland. Constantinopel werd ingenomen op 29 mei 1453, en dat betekende het einde van het Byzantijnse Rijk. Tegen 1460 hadden de Ottomanen zowel Servië als de Peloponnesus volledig overwonnen. Bosnië en Trebizonde vielen in 1463, gevolgd door Albanië in 1468. Met de verovering van Herzegovina in 1483 werden de Ottomanen heersers van de gehele Balkan.
Vacalopoulos, die commentaar geeft op de eerste Ottomaanse verovering in Thracië in het midden van de 14e eeuw, en Angelov, die een algehele evaluatie maakt en de latere campagnes van Murad II (1421-1451) en Mehmed II (1451-1481) eruit licht, verklaren [allebei] wat voor invloed de Ottomaanse jihad had op de overwonnen bevolking van de Balkan:
Vanaf het allereerste begin van de Turkse aanval [in Thracië] onder Suleiman [zoon van Sultan Orchan] probeerden de Turken hun positie te versterken door gedwongen bekering tot de islam. Als we [de Ottomaanse historicus] Sukrullah mogen geloven, werden degenen die weigerden om het islamitische geloof aan te nemen afgeslacht en hun families tot slaaf gemaakt. "Waar er klokken waren", schrijft dezelfde auteur [dwz, Sukrullah], "maakte Suleiman ze stuk en wierp ze in het vuur. Waar er kerken waren vernietigde hij die of zette hij ze om in moskeeën. Dus in plaats van klokken waren er nu muezzins. Waar er nog christelijke ongelovigen over waren, werden hun heersers tot vazallen gemaakt. In ieder geval in het openbaar konden ze niet meer zeggen 'Kyrie eleison', maar wel 'Er is geen God dan Allah', en waar eens hun gebeden waren gericht aan Christus, waren ze nu aan 'Mohammed, de profeet van Allah' ". [15]
De verovering van de Balkan, die de Turken in de loop van ongeveer twee eeuwen klaarspeelden, veroorzaakte de immense vernietiging van materiële goederen, talloze massamoorden, de slavernij en verbanning van een groot deel van de bevolking - kortom, een algemene en langdurige daling van productiviteit, net als in Klein-Azië gebeurde nadat het werd bezet door dezelfde invallers. Deze daling van de productiviteit is des te opvallender wanneer men bedenkt dat midden in de 14e eeuw, toen de Ottomanen een voet aan de grond kregen op het schiereiland, die staten die er al waren - Byzantium, Bulgarije en Servië - op economisch en cultureel gebied al vrij hoog ontwikkeld waren. De campagnes van Murad II (1421-1451) en in het bijzonder die van zijn opvolger, Mehmed II (1451-1481) waren van een bijzonder verwoestend karakter in Servië, Bosnië, Albanië en in het Byzantijnse koninkrijk van de Peloponnesus. Tijdens de campagne die de Turken lanceerden in Servië in 1455-1456 werden Belgrado, Novo-Bardo en andere steden voor een groot deel verwoest. De invasie van de Turken in Albanië in de zomer van 1459 veroorzaakte een enorme ravage. Volgens het verslag daarvan, geschreven door Kritobulos, vernietigden de indringers de hele oogst en maakten ze de versterkte steden die ze hadden ingenomen met de grond gelijk. Het land werd door verdere verwoesting getroffen in 1466 toen de Albanezen, na het bieden van heldhaftig verzet, zich moesten terugtrekken naar de meest ontoegankelijke gebieden, van waaruit ze verder streden. Ook werden er in 1463 veel steden verwoest tijdens de rooftocht in Bosnië onder leiding van Mehmed II - hieronder was ook Yaytzé, de hoofdstad van het Koninkrijk van Bosnië. [...] Maar het was de Peloponnesos dat de meeste last had van de Turkse invasies. Het werd in 1446 binnengevallen door de legers van Murad II, die een groot aantal plaatsen verwoestte en duizenden gevangenen meenam. Twaalf jaar later, in de zomer van 1458, werd het Balkan-schiereiland binnengedrongen door een enorm Turkse leger onder het bevel van Mehmed II en zijn eerste luitenant Mahmud Pasha. Na een strijd van vier maanden viel Korinthe in handen van de vijand. De muren werden gesloopt, en vele plaatsen die de sultan nutteloos vond werden vernietigd. Het werk van Kritobulos bevat een verslag van de Ottomaanse campagnes, die ons duidelijk de grote vernietiging toont die de indringers in deze regio's veroorzaakten. Twee jaar later bestormde een andere Turkse leger de Peloponnesus. Deze keer werden Gardiki en diverse andere plaatsen geruïneerd. Ten slotte werd in 1464, voor de derde keer, de destructieve woede van de indringers gericht op de Peloponnesus. Dat was toen de Ottomanen tegen de Venetianen vochten en de stad Argos tot op zijn grondvesten vernielden. [16]
Deel 2 - Ottomaanse dhimmitude
Bij het onderzoeken naar wat er terecht kwam van de niet-islamitische bevolkingsgroepen overwonnen door de Ottomaanse jihadistische veldtochten, is het zinvol om te beginnen met de joden, de kleinste bevolkingsgroep, waarvan algemeen geloofd wordt dat zij een heel positieve ervaring hadden. Joseph Hacker bestudeerde het lot van de joden tijdens hun eerste opname in het Ottomaanse Rijk in de 15e en 16e eeuw. Zijn onderzoek trok de onkritische opvatting in twijfel dat de, 'joodse ervaring' in het Ottomaanse Rijk van meet af aan 'rustig, vredig en vruchtbaar was' Hacker zegt:
Het lijkt mij dat deze aanvaarde mening van doorgaans goede banden tussen de Ottomanen en de joden in de 15e eeuw moeten worden gewijzigd nu we nieuw onderzoek en manuscripten als bronnen hebben. [17]
De joden, net als andere inwoners van het Byzantijnse Rijk, leden zwaar onder de Ottomaanse jihad-veroveringen en het beleid van kolonisatie en bevolkingsoverdracht (dat wil zeggen, het surgun-systeem). Dit verklaart de verdwijning van een aantal joodse gemeenschappen, met inbegrip van Thessaloniki, en hun herstichting door de Spaanse joodse immigranten. Hacker merkt, met name:
Wij beschikken over brieven geschreven over het lot van de joden die een of meerdere van de Ottomaanse veroveringen ondergingen. In een van de brieven die werden geschreven vóór 1470 staat er een beschrijving van het lot van zo'n jood en zijn gemeenschap, en volgens die beschrijving, geschreven in Rhodos en gestuurd naar Kreta, was het lot van de joden niet verschillend met dat van christenen. Velen werden gedood, anderen werden gevangen genomen, en de kinderen werden [tot slaaf gemaakt, gedwongen bekeerd tot de islam, en] in militaire dienst gebracht. [...] Sommige brieven beschrijven het transport van de gevangen joden naar Istanbul en zijn gevuld met anti-Ottomaanse sentimenten. Bovendien hebben we een beschrijving van het lot van een joodse arts en schrijver uit Veroia (Kara-Ferya) die vluchtte naar Negroponte toen zijn gemeenschap werd verbannen in 1455. Hij voorzag ons van een beschrijving van de verbanning en hun gedwongen trektocht naar Istanbul. Later vinden we hem in Istanbul zelf, en in een preek die hij daar in 1468 opvoerde uitte hij openlijk zijn anti-Ottomaanse gevoelens. We hebben ook enig bewijs dat de joden van Constantinopel leden onder de verovering van de stad en dat een aantal als slaven werden verkocht. [18]
Hacker trekt drie conclusies:
(i) In de eerste decennia na de val van Constantinopel waren er in sommige Byzantijnse joodse kringen sterke anti-Ottomaanse gevoelens. Deze gevoelens werden openlijk geuit door mensen die onder de Roomse heerschappij vielen en tot op zekere hoogte zelfs in Istanbul.
(ii) Het beleid van Mehmed II ten opzichte van niet-moslims heeft de aanzienlijke economische en sociale ontwikkeling van de joodse gemeenschappen in het rijk mogelijk gemaakt, en vooral in de hoofdstad - Istanbul. Deze gemeenschappen werden beschermd door hem tegen de haat van het volk, en in het bijzonder voor bloedvetes. Maar dit beleid niet werd voortgezet door Bayezid II en er zijn aanwijzingen dat de joden onder zijn bewind strenge beperkingen leden in hun religieuze leven.
(iii) Het vriendelijke beleid van Mehmed aan de ene kant, en de goede ontvangst van Spaanse joden door Bayezid II aan de andere kant, zorgen ervoor dat de joodse schrijvers van de 16e eeuw al waren vergeten wat voor vernietiging die Byzantijnse joden hadden geleden tijdens de Ottomaanse veroveringen en de latere uitbarstingen van onderdrukking onder zowel Bayezid II als Selim I.
Ivo Andric analyseerde de 'rayah' (dat betekent 'kudde', en 'een kudde laten grazen') en de dhimmi-wetten die view eeuwen lang werden opgelegd aan de inheemse christelijke bevolking van Bosnië [19]. Die inheemse christelijke inwoners die weigerden zich te bekeren tot de islam leefden onder de Ottomaanse Kanun-i-Rayah, wat slechts een herhaling was van de essentiële voorschriften van dhimmitude zoals oorspronkelijk geformuleerd door islamitische juristen en theologen in de 7de en 8ste eeuw na Christus [20]. Andric komt met
een schat aan onweerlegbaar bewijs dat de belangrijkste punten van de Kanun, die het diepste in het morele en economische leven van de christenen sneden, van kracht bleef tot aan het einde van de Turkse overheersing en zolang de Turken de macht hadden om die toe te passen ... [aldus] was het onvermijdelijk dat de rayah terugviel tot een status die economisch minderwaardig en afhankelijk was. [21]
Andric citeert een Bosnisch islamitisch spreekwoord, en een lied ter ere van Sultan Bayezid II, waarvan de gedeelde vooruitzichten de islamitische houding ten opzichte van de christelijke rayahs weerspiegelen:
[Spreekwoord:] "De rayah is als het gras,/Maai het zo veel als je wilt, en het groeit steeds weer opnieuw".
[Lied:] "Toen u eenmaal de horens van Bosnië had gebroken/maaide U neer wat niet gesnoeid wilde worden/zodat alleen het tuig achterbleef/Zodat er nog iemand nog zou overblijven om ons te dienen en verdriet te hebben voor het kruis". [22]
Deze heersende discriminerende voorwaarden werden verergerd doordat Bosnië diende als ofwel een slagveld of uitvalsbasis tijdens de twee eeuwen van Ottomaanse razzia's en formele jihadistische veldtochten tegen Hongarije. Overweldigd door overmatige belasting en dienstplichtige arbeid:
begonnen christenen daarom hun huizen en percelen grond, gelegen in vlak land en langs de wegen, te verlaten en zich terug te trekken in de bergen. En terwijl zij dat deden, steeds hogerop verhuizen naar ontoegankelijke gebieden, namen moslims hun vroegere gebieden in. [23]
Bovendien leden die christenen die woonden in steden onder het mandaat van het rayah-systeem dat de economische vooruitgang van niet-moslims belemmerde:
Vanaf het begin af aan verbood de islam activiteiten zoals het maken van wijn, fokken van varkens, en de verkoop van varkensvleesproducten uit de commerciële productie en handel. Maar daarnaast werd Bosnische christenen verboden om zadelmakers te zijn, leerlooiers, of kaarsenmakers of te handelen in honing, boter, en bepaalde andere producten. Door het hele land was de enige legale marktdag de zondag. Christenen werden dus bewust geconfronteerd met de keuze tussen het negeren van de voorschriften van hun religie en hun winkels open te houden en te werken op zondag, of als alternatief af te zien van deelname aan de markt en daardoor materiële schade te lijden. Zelfs in 1850, in Jukic's Wishes and Entreaties, horen we dat hij 'Zijne Keizerlijke Hoogheid' verzoekt om een einde te maken aan de regeling dat zondag marktdag is. [24]
Christenen werden ook gedwongen om onevenredig hogere belastingen dan moslims te betalen, met inbegrip van de met opzet vernederende hoofdelijke belasting voor niet-moslims.
Deze belasting werd betaald door elke niet-moslim man boven de veertien jaar, tegen het tarief van één dukaat per jaar. Maar aangezien Turkije nooit geboorteregisters had gekend, moest de functionaris wiens taak het was om de belasting te innen het hoofd en de hals van elke jongen meten met een stuk touw en daarvanuit beoordelen of een persoon de belastingplichtige leeftijd had bereikt of niet. Het begon als misbruik maar veranderde al snel in een ingebakken gewoonte, en uiteindelijk de gevestigde regel dat tijdens de laatste eeuw van Turkse overheersing iedere jongen, zonder onderscheid, de hoofdelijke belasting moest betalen. En het lijkt erop dat dit niet het enige misbruik was. [...] Van Ali-Pasa Stocevic, die in de eerste helft van de 19e eeuw vizier was en bijna onbeperkt heerser van Herzegovina, schreef zijn tijdgenoot, de monnik Prokopije Cokorilo, dat hij "nog zes jaar na hun sterven belasting vroeg voor de doden", en dat zijn ambtenaren "met hun vingers over de buiken van zwangere vrouwen gingen en zeiden: 'je zult waarschijnlijk een jongen krijgen, dus je moet de hoofdelijke belasting alvast meteen betalen' ". [...] Het volgende gezegde uit Bosnië laat zien hoe veel belastingen werden gevorderd: "Hij is zo dik alsof hij belastingen heeft geïnd in Bosnië". [25]
Tot het midden van van de 19e eeuw werden de specifieke wetten van de Kanun-i-Rayah strikt toegepast; die verboden de rayahs om een gezadeld paard te berijden, een sabel of een ander wapen binnen- of buitenshuis te hebben, om wijn te verkopen, hun haar te laten groeien, of wijde sjerpen te dragen. In 1794 deed Hussamudin-Pasa een verordening die voorschreef welke exacte kleur en type kleding de Bosnische rayah moest dragen. Kappers werden verboden moslims te scheren met dezelfde scheermessen als voor christenen. Zelfs in badhuizen hadden christenen specifiek aangegeven handdoeken en schorten zodat ze hun wasgoed niet konden verwarren met dat van moslims. Tot ten minste 1850, en in sommige delen van Bosnië tot ver in de jaren 1860, moest een christen wanneer hij een moslim zag verplicht afstijgen van zijn (onbezadelde) paard, aan de kant van de weg gaan staan, en wachten tot de moslim voorbij was gekomen [26].
Andric zegt dat het luidste en meest opvallende symbool van het christendom, kerkklokken, altijd met nauwe, afkeurende wantrouw van de Turken gepaard ging: "Waar er invasies waren, werden de klokken naar beneden gehaald, en werden vernietigd of omgesmolten tot kanonnen" [27]. Voorspelbaar genoeg:
kon tot de tweede helft van de 19e eeuw "niemand in Bosnië ook maar denken aan klokken of klokkentorens". Pas in 1860 slaagde de priester Fra Grgo Martic uit Sarajevo erin om toestemming te krijgen van Topal Osman-Pasa om een klok te hangen bij de kerk in Kresevo. Die toestemming werd echter alleen verleend op voorwaarde dat "de klok in de eerste instantie zachtjes geluid werd om de Turken er beetje bij beetje aan te laten wennen". En nog steeds klaagden de moslims van Kresevo, zelfs in 1875, naar Sarajevo dat "Turkse oren en luidende klokken niet naast elkaar kunnen bestaan op dezelfde plaats op hetzelfde moment"; en moslimvrouwen zouden op hun koperen potten slaan om het lawaai te overstemmen. [...] Op 30 april 1872 kreeg de nieuwe Servische orthodoxe kerk ook een klok. Maar aangezien de [...] moslims hadden gedreigd met oproer, moest het leger worden ingeschakeld om ervoor te zorgen dat de ceremonie ongestoord verder zou kunnen gaan. [28]
Het opleggen van een dergelijke beperking, zegt Andric, ging verder dan de kerkelijke ceremonies, zoals blijkt uit een proclamatie van de Servisch-orthodoxe kerk in Sarajevo uit 1794 die christenen waarschuwde om niet te:
zingen tijdens [...] uitstapjes, noch in hun huizen, noch op andere plaatsen. Het gezegde "Niet te hard zingen, dit dorp is Turks" getuigt welsprekend van het feit dat dit artikel van de Kanun[-i-Rayah] zowel binnen als buiten het kerkelijk leven werd toegepast. [29]
Andric concludeert dat "de [Ottomaanse Turkse] hegemonie de gebruiken van hun christelijke onderdanen geweld aandeed en in elk opzicht een stap terug betekende" [30].
Tot slot observeerde Jovan Cvijic, de Servische socioloog en geograaf: "Er zijn regio's waar de [Servische] christelijke bevolking [...] van wieg tot graf leefde onder het regime van angst".
Ondanks de bevrijding van de Balkan in 1912, merkte Cvijic verder op dat de Serviërs niet volledig op de hoogte waren van hun nieuwe status, en deze angst kan nog steeds worden gelezen, blijvend geëtst op hun gezichten [31].
Paul Ricaut, de Britse consul in Smyrna, reisde in het midden van de 17e eeuw uitgebreid binnen het Ottomaanse Rijk, en werd een scherpe waarnemer van het sociaal-politieke milieu. Ricaut publiceerde deze belangrijke bevindingen in 1679 (dat wil zeggen, voordat de Ottomanen werden verslagen te Wenen in september 1683; zie latere bespreking van Ottomaanse 'tolerantie') [32]:
Bovendien, zoals Vryonis overtuigend aantoonde voor de eerdere periode tussen de 11e en 15e eeuw [33], was het bestaan van het crypto-christendom [stiekem het christendom aanhangen terwijl je doet alsof je iets anders aanhangt] en de neo-martelaren geen ongewoon verschijnsel in de christelijke gebieden van Klein-Azië die veroverd waren door de golven van Seltsjoekse en Ottomaanse jihad. Hij citeert bijvoorbeeld een pastorale brief van 1338 gericht aan de inwoners van Nicea, waarin wijdverspreide gedwongen bekering door de Turken beschreven wordt:
En zij [Turken] hebben veel van onze eigen mensen gevangen en tot slaaf gemaakt, en helaas met geweld gedwongen en gesleept! Totdat ze hun kwaad en goddeloosheid overnamen. [34]
Het verschijnsel van bekering, met inbegrip van gedwongen en massabekering, liep gedurende de hele 16e eeuw, zoals besproken door Constantelos in zijn analyse van het neo-martelaarschap in het Ottomaanse Rijk:
Er werden gedwongen massabekeringen gerapporteerd tijdens de kalifaten van Selim I (1512-1520), Selim II (1566-1574), en Murat III (1574-1595). Ter gelegenheid van een jubileum, zoals van de verovering van een stad, of een nationale feestdag, werden veel rayahs gedwongen om te bekeren. Op de dag van de besnijdenis van Mohammed III werden grote aantallen christenen (Albanezen, Grieken, Slaven) gedwongen zich te bekeren tot de islam. [35]
Constantelos beschreef de martelarij van de christenen die het slachtoffer waren van de Ottomanen van de verovering van Constantinopel (1453) tot de laatste fasen van de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog (1828)[. Hij] geeft aan:
De Ottomaanse Turken veroordeelden elf oecumenische patriarchen van Constantinopel ter dood, en bijna honderd bisschoppen, en enkele duizenden priesters, diakens, en monniken. Het is onmogelijk om met zekerheid te zeggen hoeveel mannen van het klooster werden gedwongen om te bekeren. [36]
Maar de meer alledaagse zaken geïllustreerd door Constantelos zijn van even groot belang om aan te tonen wat voor benarde situatie de christenen hadden onder Ottomaanse heerschappij, nog ten minste tot 1867:
Sommigen werden beschuldigd van het beledigen van de islamitische geloof of van iets tegen de muur van een moskee te hebben gegooid. Anderen werden beschuldigd van seksuele avances in de richting van een Turk; weer anderen van een publieke bekentenis te maken, zoals "Ik zal een Turk worden", zonder het echt te menen. [37]
Constantelos concludeert:
Het verhaal van de neo-martelaren geeft aan dat er geen vrijheid van geweten was in het Ottomaanse Rijk en dat religieuze vervolging nooit ver weg was in de staat. Rechtspraak was onderworpen aan de luimen van de rechters en van de menigte, en het werd gevoerd met een dubbele moraal, mild voor de moslims en hard voor christenen en anderen. De opvatting dat de Ottomaanse Turken een beleid van religieuze tolerantie nastreefden om een fusie van de Turken met de veroverde bevolking te bevorderen wordt niet ondersteund door de feiten. [38]
Zelfs de Turkofiele 19e-eeuwse reisschrijver Ubicini erkende de beklemmende last van de Ottomaanse dhimmitude in deze ontroerende beschrijving:
De geschiedenis van tot slaaf gemaakte volkeren is overal hetzelfde, of beter gezegd, ze hebben geen geschiedenis. De jaren en de eeuwen gaan voorbij, zonder dat hun situatie anders wordt. Generaties komen en gaan in stilte. Men zou kunnen denken dat ze bang zijn om hun meesters, die naast hen slapen, te wekken. Maar als u ze van dichtbij bekijkt, zult u ontdekken dat deze onbeweeglijkheid slechts oppervlakkig is. Zij zijn in de greep van een stille en constante woede. Het leven is volledig teruggetrokken in het hart. Ze lijken op die rivieren die zijn verdwenen onder de grond; als u uw oor tegen de aarde drukt, kunt u het gedempte geluid van hun wateren horen, daarna komen ze op enkele mijlen afstand weer intact tevoorschijn. Dat is de toestand van de christelijke bevolking van Turkije onder Ottomaanse heerschappij. [39]
Vacalopoulos beschrijft hoe de dhimmitude opgelegd onder Ottomaanse heerschappij een kritiek punt van motivatie voor de Griekse Revolutie werd:
De revolutie van 1821 is niet meer dan de laatste grote fase van de weerstand van de Grieken tegenover Ottomaanse overheersing; het was een meedogenloze, plotselinge oorlog, die reeds was begonnen in de eerste jaren van de slavernij. De wreedheid van een autocratisch regime, die werd gekenmerkt door economische plundering, intellectueel verval en culturele achteruitgang, zou de oppositie uiteindelijk zeker uitlokken. Allerlei soorten beperkingen, onwettige belastingen, dwangarbeid, vervolging, geweld, gevangenschap, dood, ontvoeringen van meisjes en jongens en hun opsluiting in Turkse harems, en verschillende daden van wreedheid en lust, samen met tal van minder aanstootgevende misstanden - al deze waren een voortdurende beproeving voor overlevingsinstinct en ze gingen buiten alle grenzen van het menselijk fatsoen. De Grieken haatten alle beledigingen en vernederingen bitter, en hun angst en frustratie duwde ze in de armen van rebellie. Er was geen overdrijving in de verklaring van een van de geestelijken in Arta, toen hij probeerde om de wreedheid van de strijd uit te leggen. Hij zei: "We hebben de rayahs [dhimmi's] een hoop aangedaan (dwz onze christelijke onderdanen) en vernietigden zowel hun rijkdom als hun eer; zij werden wanhopig en namen de wapens op. Dit is nog maar het begin en zal uiteindelijk leiden tot de vernietiging van ons rijk". Het lijden van de Grieken onder Ottomaanse heerschappij was dus de voornaamste oorzaak van de opstand. Die psychologische stimulans werd verstrekt door de aard van de omstandigheden. [40]
Die geleerden [41] die blijven vasthouden aan het rooskleurige verhaal van Ottomaanse 'tolerantie', het idee dat er, zoals er wordt beweerd, een "ontspannen tolerantie [was], berust op een aanname van niet alleen superieure religie, maar ook van overmacht" in het Ottomaanse Rijk tot het einde van de 17e eeuw [42], die moeten maar eens bepaalde fundamentele vragen beantwoorden. [H]et behoorlijk wrede Ottomaanse devshirme-systeem, [heeft] van het midden/eind van de 14e tot het begin van de 18e eeuw naar schatting 500.000 tot een miljoen niet-moslim (voornamelijk Balkanse christelijke) adolescente mannen tot slaaf gemaakt en onder dwang bekeerd tot de islam [43]. [Waarom wordt dit systeem] aangemerkt, reductio ad absurdum, als een goedaardige vorm van sociale vooruitgang, waar de Ottomaanse islamitische gezinnen die er "niet voor in aanmerking komen" jaloers op zouden zijn? Bijvoorbeeld:
Het is alom bekend welke rol de christelijke jongens uit de Balkan spelen, gerekruteerd in het Ottomaanse dienst door de devshirme. Grote aantallen van hen gingen bij de Ottomaanse militaire en bureaucratische macht, dat voor een tijdje werd gedomineerd door die rekruten die nieuwe waren in de Ottomaanse staat en het moslimgeloof. Dit overwicht aan Europeanen van de Balkan in de Ottomaanse machtsstructuur bleef niet onopgemerkt, en er zijn veel klachten van andere groepen, soms van de blanke slaven die hun voornaamste concurrenten waren, en duidelijker van de oude en vrije moslims, die vonden dat ze beledigd werden door de de voorkeur voor die pas bekeerde slaven. [44]
Geleerden die serieuze, gedetailleerde onderzoeken hebben gedaan naar het devshirme-systeem, zijn het niet eens met zo'n rooskleurige blik op deze Ottomaanse instelling. Speros Vryonis, Jr bijvoorbeeld, maakt deze opzettelijk ingetogen maar overtuigende waarnemingen,
Bij het bespreken van de devshirme hebben we te maken met de grote aantallen christenen die, ondanks de materiële voordelen die er zaten aan bekering tot de islam, ervoor kozen om de leden van een religieuze samenleving te blijven die het volledige burgerschap werd geweigerd. Daarom zijn de theorieën van sommige historici, dat de christenen de devshirme verwelkomden aangezien het nieuwe prachtige kansen voor hun kinderen bood, in strijd met het feit dat deze christenen er überhaupt niet voor hadden gekozen moslims te worden, maar christenen waren gebleven. [...] Er is overvloedig bewijs voor de zeer actieve afkeer waarmee ze het afnemen van hun kinderen beschouwden. Men zou dergelijke sentimenten ook kunnen verwachten gezien de sterke aard van de familieband en ook gezien dat degenen die niet waren bekeerd tot de islam sterk gehecht waren aan het christendom. [...] Allereerst misbruikten de Ottomanen de algemene christelijke angst voor het verlies van hun kinderen en deden tijdens de onderhandelingen voor de overdracht van christelijke landen de aanbieding van vrijstelling van [dienstplicht in] de devshirme. Dergelijke vrijstellingen zijn opgenomen in de voorwaarden voor overgave van Jannina, Galata, de Morea, Chios, etc. [...] Christenen die zich bezighielden met gespecialiseerde activiteiten die belangrijk waren voor de Ottomaanse staat waren ook vrijgesteld van de belasting op hun kinderen, omdat het belang van hun werk werd erkend door het rijk. [...] Vrijstelling van deze belasting werd beschouwd als een voorrecht en geen boete.
Er zijn andere documenten waarin hun [dat wil zeggen, de christenen] afkeer veel meer expliciet duidelijk is. Hieronder is een reeks van Ottomaanse documenten over de specifieke situaties waarin de devshirmes zelf zijn ontsnapt aan de ambtenaren die verantwoordelijk zijn voor het verzamelen. In 1601 droeg een firman de [Ottomaanse] ambtenaren op strenge maatregelen [met betrekking tot de devshirme] te handhaven, een feit dat erop lijkt te wijzen dat de ouders niet altijd afscheid wilden nemen van hun zonen: "[Dit] om de opdracht van de bekende en heilige fetva [fatwa] van Seyhul [Shaikh] af te dwingen - de islam. In overeenstemming hiermee moet, als iemand van de ongelovige ouders of een ander zich verzet tegen het meegeven van zijn zoon aan de janitsaren, hij onmiddellijk worden opgehangen voor de drempel van deur, en wordt zijn bloed onwaardig geacht". [45]
Vasiliki Papoulia wijst op de voortdurende wanhopige, vaak gewelddadige strijd van de christelijke bevolkingen tegen deze met geweld opgelegde Ottomaanse heffing:
Het is duidelijk dat de bevolking sterke afkeer had van deze maatregel, [en de heffing] kon alleen worden uitgevoerd met geweld. Degenen die weigerden hun zonen op te geven - de gezondste, de mooiste en de meest intelligente - werden ter plaatse gedood door ophanging. We hebben echter wel voorbeelden van gewapend verzet. In 1565 vond er een opstand plaats in Epirus en Albanië. De inwoners doodden de officieren van werving en de opstand werd pas neergeslagen nadat de sultan vijfhonderd janitsaren had gestuurd ter ondersteuning van de lokale Sanjak-geestelijke. We hebben meer informatie, dankzij de historische archieven van Yerroia, over de opstand in Naousa in 1705 waar de inwoners de Silahdar [geestlijke] Ahmed Celebi doodden en zijn assistenten, en naar de bergen vluchtten als rebellen. Sommigen van hen werden later gearresteerd en ter dood veroordeeld. [46]
Aangezien er geen mogelijkheid was om te ontsnappen [aan de heffing] zocht de bevolking naar verschillende uitwegen. Sommigen verlieten hun dorpen en vluchtten naar bepaalde steden die vrijgesteld waren van de kinderheffing, of emigreerden naar Venetiaanse gebieden. Het resultaat was een ontvolking van het platteland. Anderen lieten hun kinderen trouwen op jonge leeftijd. [Zo stelt] Nicephorus Angelus dat de kinderen soms op eigen initiatief wegliepen, maar toen ze hoorden dat de autoriteiten hun ouders hadden gearresteerd en aan het doodmartelen waren, keerden ze terug en gaven zich op. La Giulletiere citeert het geval van een jonge Athener die terugkeerde van onderduiking om zijn vader te redden en er toen voor koos om zelf te sterven in plaats van zijn geloof af te zweren. Volgens het bewijsmateriaal in Turkse bronnen zijn sommige ouders er zelfs in geslaagd hun kinderen te ontvoeren nadat ze waren ingelijfd. De meest succesvolle manier om aan werving te ontsnappen was door omkoping. Dat dit laatste zeer wijd verbreid was blijkt uit de grote hoeveelheden geld die de sultan in beslag heeft genomen van corrupte ambtenaren. Tot slot deden de ouders in hun wanhoop zelfs een beroep op de paus en de Westerse mogendheden voor hulp.
Papoulia concludeert: "Er is geen twijfel dat deze zware last een van de moeilijkste beproevingen van de christelijke bevolking was" [47].
Waarom was er nooit een significante 'door sharia geïnspireerde' afschaffingsbeweging binnen de Ottomaanse landen, zoals de moedige en succesvolle campagnes in de 19e eeuw, geleid door Westerse christelijke staatslieden (zoals het evangelische parlementslid William Wilberforce [48]) in Europa en Amerika? Er waren opzettelijk beperkte en nietszeggende koninklijke bevelen uitgegeven door de Ottomaanse regering die de Oost-Afrikaanse slavenhandel 'afraden' [49], en zelfs de Britse zeemacht die zo succesvol was in de Atlantische Oceaan en de Indische Oceaan [50], was niet in staat om aan het einde van de 19e eeuw slavenhandel aan het Ottomaanse Rijk op de Rode Zee te onderdrukken [51]. Hoe dan ook, zoals Reuben Levy zegt: "In Constantinopel bleef de verkoop van slavinnen, zowel negerinnen als Circassiërs [waarschijnlijk voor slavernij in het harem en/of concubinaat], openlijk beoefend tot 1908" [52].
Waarom moesten de Tanzimat-hervormingen, ontworpen om de Ottomaanse versie van het systeem van de dhimmitude te beëindigen, worden afgedwongen door de Europese machten via verdragen zoals de zogenaamde 'capitulaties' na Ottomaanse militaire nederlagen, en waarom werden deze hervormingen zelfs dan nooit op enige zinvolle manier doorgevoerd tussen 1839 en de ineenstorting van het Ottomaanse Rijk na de Eerste Wereldoorlog?
Edouard Engelhardt maakte deze opmerkingen in zijn gedetailleerde analyse van de Tanzimat-periode, en merkte op dat een kwart eeuw na de Krimoorlog (1853-1856) en de tweede ronde van Tanzimat-hervormingen nog steeds dezelfde problemen blijven bestaan:
De islamitische samenleving is nog niet afgestapt van de vooroordelen die de veroverde volkeren ondergeschikt maken [...] de rayah [dhimmi's] blijven inferieur aan de Osmanen; in feite is er niet hervormd, het fanatisme van de begindagen is nog hetzelfde. [Zelfs liberale moslims verwierpen] burgerlijke en politieke gelijkheid, dat wil zeggen, de assimilatie van de veroverde met de veroveraars. [53]
Een systematisch onderzoek van de toestand van de christelijke rayahs werd rond 1860 uitgevoerd door de Britse consuls gestationeerd in het Ottomaanse Rijk, waar uitgebreide primaire brondocumenten als bewijs kwamen [54]. Groot-Brittannië was toen de machtigste bondgenoot van Turkije, en het was in haar strategisch belang om te zorgen dat onderdrukking van de christenen werd geëlimineerd, dit om directe agressieve Russische of Oostenrijkse tussenkomst te voorkomen. Op 22 juli 1860 stuurde consul James Zohrab een lang rapport uit Sarajevo naar zijn ambassadeur in Constantinopel, Sir Henry Bulwer, met opnieuw een analyse van de administratie van de provincies Bosnië en Herzegovina naar aanleiding van de Tanzimat-hervormingen van 1856. Over de hervormingen zegt Zohrab als volgt:
Ik kan gerust zeggen dat de Hatti-humayoun vrijwel in onbruik blijft. Hoewel [dit] zich niet direct toelaat dat christenen worden behandeld zoals ze voordien waren behandeld, is het tot nu toe ondraaglijk en onrechtvaardig dat het de moslims toestaat om ze te beroven met zware afpersingen. Er is dagelijks onterechte gevangenschap (gevangenisstraf onder valse beschuldiging) aan de orde. Een christen heeft maar een kleine kans om zijn onschuld te bewijzen als zijn tegenstander een moslim is. [...] Het bewijs van een christen wordt als regel nog steeds geweigerd. [...] Christenen mogen nu onroerend goed te bezitten, maar zij lopen tegen zo veel en frustrerende hindernissen aan wanneer ze het proberen te kopen, dat er nog maar heel weinig aan durven. [D]at is over het algemeen het bewind dat de regering erop na houdt tegenover de christenen in de hoofdstad (Sarajevo) van de provincie, waar de consulaire ambtenaren van de verschillende machten zitten en een zekere mate van controle uit kunnen oefenen. [En daarom] is het makkelijk te raden hoe zeer de christenen in de meer afgelegen districten lijden; die worden bestuurd door Mudirs (gouverneurs) die over het algemeen fanatiek zijn en onbekend met de (nieuwe hervormingen van de) wet. [55]
In zijn uitgebreide onderzoek van het 19e-eeuwse Palestijnse jodendom onder Ottomaanse heerschappij maakte Tudor Parfitt deze relevante opmerkingen [56]:
Binnen de steden werden joden en andere dhimmi's vaak aangevallen, verwond, en zelfs gedood door lokale moslims en Turkse soldaten. Zulke aanvallen waren vaak voor onbenullige redenen: Wilson [van de Britse afd. correspondentie van Buitenlandse Zaken] herinnerde zich dat hij een jood had ontmoet die ernstig was verwond door een Turkse soldaat omdat hij niet direct afgestapt was toen hij het bevel kreeg om zijn ezel aan een soldaat van de Sultan te geven. Veel joden werden gedood voor nog kleinere dingen. Af en toe hebben de autoriteiten geprobeerd om een of andere vorm van uitleg te krijgen, maar dit was niet altijd het geval: de Turkse autoriteiten waren soms zelf verantwoordelijk voor het doodslaan van joden vanwege een of andere onbewezen beschuldiging. Na één zo'n voorval merkte [de Britse consul] Jonge op: "Ik moet zeggen dat ik treurig en verbaasd ben dat de gouverneur zo beestachtig kon hebben gehandeld - want na wat ik van hem heb gezien zou ik toch zeker denken dat hij boven zo'n moedwillige onmenselijkheid staat - maar het was een jood - zonder vrienden of bescherming - en het laat goed zien dat het niet zonder reden is dat de arme jood, zelfs in de 19e eeuw, van dag tot dag moet vrezen voor zijn leven".
In feite duurde het enige tijd [dwz ten minste tien jaar na de hervormingen van 1839] voordat die rechtbanken in Palestina de getuigenis van een dhimmi aanvaardden. Het feit dat joden waren vertegenwoordigd in de meclis [provinciale juridische raad] droeg veel niet bij aan de verbetering van de rechtspositie van de joden: de joodse vertegenwoordigers werden met tegenzin getolereerd en werden vernederd en geïntimideerd tot op het punt dat ze bang waren om enig verzet te bieden tegen de islamitische vertegenwoordigers. Daarnaast was de grondwet van de meclis in geen enkel opzicht redelijk representatief is voor de bevolking. In de jaren 1870 bestond de meclis in Jeruzalem uit vier moslims, drie christenen en slechts één jood - in een tijd waarin joden meer dan de helft van de bevolking van de stad vormden. [...] Enkele jaren na de afkondiging van de hatt-i-serif [koninklijk bevel voor de Tanzimat-hervorming] kon de schrijver Binyamin nog steeds schrijven van de joden [in een ooggetuigenverslag van Eight Years in Asia and Africa from 1846 to 1855, p 44] - "ze hebben geen enkele rechtsbescherming". [...] Misschien nog belangrijker: de rechtbanken waren bevooroordeeld tegen de joden en zelfs wanneer een zaak werd gehoord in een goed samengestelde rechtbank waar getuigenis van een dhimmi toegestaan was, oordeelde de rechtbank nog steeds vrijwel altijd ten nadele van de joden. Opgemerkt dient te worden dat een niet-dhimmi [bijv. buitenlandse] jood nog steeds niet mocht verschijnen en getuigen in ofwel de mahkama [specifieke moslimraad] of de meclis.
De moderne Ottomanist Roderick Davison erkent dat de hervormingen niet zijn geslaagd, en biedt een verklaring dat het islamitische geloof diep gehecht is aan het systeem van dhimmitude:
Er is nooit echte gelijkheid bereikt [en] er bleef onder de Turken een intens islamitisch gevoel dat soms kan uitbarsten in open fanatisme. [...] Belangrijker dan het risico op fanatieke uitbarstingen was echter de aangeboren houding van meerderwaardigheid die de islamitische Turk bezat. De islam was voor hem de ware religie. Het christendom was slechts een gedeeltelijke openbaring van de waarheid, die uiteindelijk volledig geopenbaard is door Mohammed, en daarom waren christenen niet gelijk aan moslims wat betreft het bezit van de waarheid. De islam was niet alleen een manier van aanbidding, het was een manier van leven. Het had voorschriften voor relaties van mens tot mens, maar ook tot God, en het was de basis voor de samenleving, voor de wet, en voor de overheid. Christenen werden daarom onvermijdelijk beschouwd als tweederangs burgers wat betreft religieuze openbaring, en ook op grond van het simpele feit dat ze waren veroverd door de Ottomanen. Deze hele islamitische visie werd vaak samengevat in de gemeenschappelijke term 'gavur' (of 'kafir'), wat 'ongelovige' of 'ongelovigen' betekent, een woord met emotionele en heel beledigende lading. Het was op zijn best gezegd twijfelachtig om nauwe banden te hebben met de 'gavur' of op gelijke voet te staan. "Vriendelijke omgang met heidenen en ongelovigen is verboden voor de mensen van de islam", zei Asim, een historicus uit de vroege 19e eeuw, "en vriendelijke en intieme omgang tussen twee partijen die van elkaar verschillen als dag en nacht is verre van wenselijk". [...] Alleen al het idee van gelijkheid, in het bijzonder de anti-beledigingswet van 1856, beledigde het Turkse aangeboren gevoel van gerechtigdheid. "Nu kunnen we een gavur niet meer een gavur noemen", werd er gezegd, soms bitterlijk en soms in een gortdroge uitleg dat onder de nieuwe wetten men niet langer openlijk de zuivere waarheid kon spreken. Kunnen hervormingen aanvaard worden als ze verbieden om een beestje bij zijn naam te noemen? [...] De Turkse denkwijze, geconditioneerd door eeuwen van islamitische en Ottomaanse overheersing, was nog niet klaar om een absolute gelijkheid aanvaarden. [...] Ottomaanse gelijkheid werd niet bereikt in de Tanzimat-periode [dat wil zeggen, midden tot eind 19e eeuw, 1839-1876], noch na de Jonge Turken-revolutie van 1908. [57]
En inderdaad, een invloedrijk lid van het Ottomaanse Committee of Union and Progress, Sheik Abd-ul-Hack, een 'progressieve' Jonge Turk, schreef de volgende onthullende verklaring in een Parijs moslimblad (Le Mecherouttiete, uitgegeven door Sherif Pasha, Parijs) in augustus 1912:
Ja! De moslimreligie is openlijk vijandig tegen heel uw wereld van vooruitgang. Begrijp, Europese waarnemers, dat een christen, wat zijn positie ook moge zijn worden, door ons wordt gezien als een blinde man die alle besef van menselijke waardigheid heeft verloren, vanwege het simpele feit van dat hij een christen is. Onze redenering over hem is net zo eenvoudig als die definitief is. Wij zeggen: de man wiens oordeel zo verdraaid is dat hij het bestaan van de ene echte God ontkent, en goden van verschillende soorten verzint, kan alleen de gemeenste uitdrukking van menselijke degradatie zijn, en om met hem te spreken zou een vernedering zijn voor onze intelligentie en een belediging voor de grootsheid van de Meester van het Universum. De aanwezigheid van zulke onverlaten onder ons is de vloek van ons bestaan, hun leer is een directe belediging voor de zuiverheid van ons geloof; contact met hen is een bezoedeling van ons lichaam; elke relatie met hen een marteling voor onze ziel. Hoewel we jullie verafschuwen hebben we ons gebogen over jullie politieke instellingen en militaire organisatie. Bovenop de nieuwe wapens die het Lot voor ons regelt via jullie handelen, hebben jullie zelf het onuitblusbare geloof van onze heldhaftige martelaren weer nieuw leven ingeblazen. Onze Jonge Turken, onze Babis, onze nieuwe Broederschap, en al onze sekten van verschillende vormen, zijn geïnspireerd door hetzelfde idee, dezelfde noodzaak van vooruit te komen. Met welk doel? Christelijke beschaving? Nooit! De islam is de enige grote internationale familie. Alle ware gelovigen zijn broeders. Een gemeenschap van gevoel en van het geloof verbindt hen in wederzijdse genegenheid. Het is aan de kalief om deze relaties te vergemakkelijken en de gelovigen onder de priesterlijke standaard te brengen. [58]
Door het Ottomaanse Rijk heen, met name binnen de Balkan en later Anatolië zelf, hebben pogingen tot emancipatie van de dhimmi-volkeren gewelddadige, bloederige reacties uitgelokt tegen de 'ongelovigen' die het gedurfd hadden om gelijkheid met de lokale moslims te eisen. Deze trends zijn te zien in de bloedbaden van de Bulgaren (in 1876) [59], en de meer uitgebreide slachtingen van de Armeniërs (1894-1896) [60] die uitdraaiden op een openhartige jihadistische volkenmoord tegen de Armeniërs tijdens de Eerste Wereldoorlog [61]. Een gedwongen intrekking van de wetten van dhimmitude heeft als voorwaarde een ontmanteling van het Ottomaanse Rijk. Die heeft uiteindelijk plaatsgevonden na de onafhankelijkheidsoorlogen in de Balkan, en tijdens de periode van Europees Mandaat na de Tweede Wereldoorlog I.
Erdogan's inspanningen om Turkije verder te re-islamiseren zijn volledig in overeenstemming met een terugkeer naar het Turkse Ottomaanse verleden als het hart van een Rijk opgericht door jihad en beheerst door de sharia. Sterker nog: zowel de huidige regering van Erdogan als het regime onder leiding van de openlijk vrome moslim Erbakan tien jaar geleden weerspiegelen de vergevorderde staat van het 'sociaal-politieke ontwaken' van de islam in Turkije sinds 1950-1960. [Dit was toen] de regering van Menderes - die toegaf aan islamitische religieuze gevoelens voor electorale steun - opnieuw de derwisj instelde, en een uitgebreid beleid doorvoerde om nieuwe moskeeën te bouwen [62]. Ondanks dat Frank Gaffney schijnbaar de verwante historische verschijnselen van dit continuüm niet kan begrijpen, deel ik zijn acute bezorgdheid. En uiteindelijk zijn we het erover eens dat de Turkse toetreding tot de EU dient te worden afgewezen.
Bronnen:
1. Michael de Syriër. Chronique de Michel Le Syrien, Vol. 3. Parijs: 1899-1906. p 176. Vertaald uit het Frans door Jean-Baptiste Chabot.
Engelse vertaling in: Bat Ye'or. The Decline of Eastern Christianity Under Islam. Cranbury, New Jersey: Associated University Presses, 1996. p 170–171.
2. Michael de Syriër. Chronique, Vol. 3. p 176.
Engelse vertaling in: Bat Ye'or. The Decline of Eastern Christianity Under Islam. p 55.
3. Zie de talrijke primaire bronnen in elk van deze:
Door Fouad Abi-Esber, BA, MA.
Brontekst:http://phoenicia.org/christiansmea.html
Libanon is een nep-staat, een nep-democratie waarvan we doen alsof die bestaat, terwijl het in feite een jihadistisch slagveld is dat wordt geregeerd door geterroriseerde hoogeplaatste dhimmi's in de dienst van hun islamitische meesters. Er zijn nog maar ongeveer 25% christenen in Libanon, in plaats van de 79% in 1911. Hoe heeft het zover kunnen komen? En nog belangrijker, hoe konden Frankrijk, de rest van de EU en de Verenigde Staten het christelijke Libanon zo laten vallen?
Christenen in het Midden-Oosten zijn snel aan het verdwijnen uit het gebied. De Libanese christenen, die de enige invloedrijke christelijke gemeenschap in het Midden-Oosten zijn, gaan snel achteruit in aantal en invloed.
Dit artikel bespreekt de geschiedenis van de christelijke minderheid in Libanon, en het verval van hun greep op de politieke macht dankzij de islamitische meerderheid. Het richt zich op de christelijke bijdrage aan de oorzaken van de burgeroorlog en aan het Ta'if-akkoord dat een einde bracht aan die oorlog. Het essay zal worden verdeeld in acht hoofdstukken. Het essay zal beginnen met een kort overzicht van de speciale invloedrijke positie van de christenen in de 19de eeuw en hoe ze rond 1860 een burgeroorlog met de islamitische Druzen overleefden. Dan zal het verder ingaan op de rol van christenen in de vorming van de Republiek Libanon en Libanese onafhankelijkheid.
Dan volgt er een diepe analyse van christelijk nationalisme om de oorzaken van de burgeroorlog met de moslims te ontdekken. Immers was het het bestaan van de vele verschillende ideologische christelijke partijen dat de burgeroorlog heeft aangewakkerd.
Dit document richt zich op de rol van christenen in de burgeroorlog van 1975-1990. De nadruk zal hierbij ook liggen op de oorzaken van het verval van de christelijke status in Libanon. Er wordt gezegd dat de burgeroorlog in 1990 zou zijn geëindigd* nadat de generaal van het christelijke Leger, Michel Aoun, was verslagen door de Syrische militairen. Dit essay zal laten zien hoe de christenen aan het einde van de burgeroorlog werden gezien als verliezers, en de moslims als winnaars van de burgeroorlog. Het zal laten zien dat de rol van de Libanese christenen verwaarloosbaar is geworden en het is een kwestie van tijd is voordat de christenen hun resterende macht over zullen geven aan hun islamitische tegenhangers.
*De bewering dat er een einde aan de burgeroorlog is gekomen wordt krachtig verworpen door velen, omdat 60.000 Syrische soldaten en hun geheime dienst blijven samenwerken om Libanon te bezetten met 5.000 leden van de Iraanse Revolutionaire Garde; en duizenden Palestijnse van Fatah, het Volksfront 'Jabha el Sha' beyyeh' en andere terroristische organisaties zijn actief in en hebben de vrije hand in Libanon.
De geboorte van het christendom in Libanon en de komst van de Islam
Ondanks het feit dat de islam pas 600 jaar na het christendom opkwam, is het Midden-Oosten nu eenduidig bevolkt met moslims, terwijl de christelijke minderheid bestaat uit ongeveer 14 miljoen christenen of 10% van de bevolking.
De christenen, voornamelijk Maronitische, hebben al sinds de 4e eeuw geleefd in het gebied dat vandaag bekend staat als Libanon, en ze verhuisden in de 8e en 9e eeuw in grote aantallen naar de berg Libanon (Jabal Loubnan). De Maronieten ontleenden hun naam aan John Maron, een geleerde monnik die Patriarch van Antiochië was in de 8e eeuw [1]. De moslimgemeenschap (sji'itische, soennitische en Druzische sekten) ontstond pas in een later stadium in Libanon.
Marguerite Johnson traceert de bloedlijn van de Libanese christenen rechtstreeks naar Jezus. Tegen de 5e eeuw werd het christendom de dominante religie in het gebied van Libanon. Na de krachtige opkomst van de islam vanaf de 7e eeuw werden vele christelijke gemeenschappen langs de kust van Libanon tot de islam bekeerd. Maar de bergen van Libanon bleven een christelijk toevluchtsoord.
Peter Kolvenbach zag dat de geschiedenis van Libanese christenen en de geschiedenis van Libanon zo met elkaar verweven waren dat zonder de christenen, en vooral de Maronitische sekte, er geen Libanon zou zijn geweest, en zonder Libanon zou het lot van de christenen in het Midden-Oosten ook anders zijn geweest.
De burgeroorlog van 1860, tussen de Maronieten en de Druzen, barstte los toen Maronitische boeren in opstand kwamen tegen hun landheren die het landeigendom hadden gekregen van het Ottomaanse Rijk [2]. De Druzen voerden toen met de hulp van Turkse ambtenaren een preventieve aanval uit op de dorpen in het noorden. Engine Akarli vermeld dat enkele sji'ieten en soennieten samenwerkten met de Druzen tegen de Maronieten en de Grieks-orthodoxe christenen (ook al waren de Grieks-orthodoxe altijd vriendelijk geweest tegen de Druzen voorafgaand aan dit incident). Akarli zei dat de Ottomaanse troepen er zelf niet in slaagden om de aanvallen van de Druzen te stoppen omdat ze niet tegen medemoslims wilden vechten.
De burgeroorlog van 1860 kostte meer dan 15.000 christenen het leven, en meer dan 10.000 werden dakloos. Later, echter, vervolgde het Ottomaanse ministerie van Buitenlandse Zaken de Druzische leiders die betrokken waren bij de oorlog, en strafte het zelfs een aantal Ottomaanse officieren en ambtenaren omdat zij de burgeroorlog van 1860 niet konden voorkomen.
Dit was de eerste Libanese burgeroorlog tussen christenen en moslims. Het is belangrijk op te merken dat de Maronieten al eeuwenlang waren onderworpen aan vervolging door de Turkse overheersers. Maar de oorlog van 1860 was de eerste in zijn soort onder het Libanese volk zelf.
De Maronitische Kerk in Libanon heeft overduidelijk een grote rol gespeeld in de politieke status van de christenen in Libanon. Het was de rol van de Maronitische Kerk in Libanon om de status van de christenen onder de Ottomaanse overheersing te versterken. Na de zuivering van het Druzische leiderschap door de Turkse autoriteiten stapte de Maronitische Kerk naar voren als de enige belangrijke instelling in de Libanese bergen. De bijzondere status van de Kerk zette het aan tot streven naar meer invloed. De Kerk was zich goed bewust van niet alleen het feit dat de christenen vergeleken met de Druzen een grote meerderheid waren in de bergen, maar ook van de grotere educatieve en materiële vooruitgang van de Maronieten.
De gebeurtenissen van 1860 hadden voor onrust in Europa gezorgd, vooral in Frankrijk. Hoewel het Turkse Rijk snel maatregelen nam tegen de Druzen, landde een grote Franse legermacht in Beiroet om de Maronieten en andere christenen te beschermen. Deze buitenlandse interventie van de Fransen bracht het Ottomaanse Rijk ertoe om een kleine legermacht in Mount Libanon te stationeren, bestaande uit 160 mannen: 97 Maronieten, 40 Druzen, 16 Grieks-orthodoxen, 5 Griekse katholieken en 2 moslims. Later kon Mount Libanon zelf een troepenmacht van 10.000 man vormen, waarbij het Arabisch de Turkse taal verving als taal voor bevelen en instructie. Al deze ontwikkelingen bekrachtigden de christenen, die de belangrijkste kern van de legermacht waren. Bovendien waren de christenen blij dat ze een soort van autonomie kregen van het islamitische Turkse Rijk.
John Spagnolo schreef dat in deze specifieke periode vanaf 1860 de internationale gemeenschap hun steun betuigden aan de belangen van gemeenschappen in Libanon met een soortgelijk geloof. Zo wilde Rusland bijvoorbeeld drie [Kamer]zetels reserveren voor de Grieks-orthodoxen. Frankrijk wilde op zijn beurt de Maronitische vertegenwoordiging verhogen in de administratieve raad, de 'mutasarrifiyya'.
De bescherming van het christendom door de internationale gemeenschap hielp hun overlevingskansen vergroten ten midden van de islamitische verovering in het Midden-Oosten. Marguerite Johnson merkte op dat de christenen herhaaldelijk hebben vertrouwd op buitenlandse machten om hun voortbestaan en politieke macht te kunnen waarborgen: van de Byzantijnen en de Kruistochten in de Middeleeuwen tot aan de Fransen en Amerikanen in 1984.
Omdat deze sectie niet voldoende informatie geeft over het onderwerp, is hierbij het volgende materiaal ingevoegd vanuit een ander artikel op deze site getiteld "Phoenician Christians" [3]:
Komst van de islam en christenen van het Oosten
Door dr. George Khoury, Catholic Information Network (CIN)
De Arabische Profeet
Tijdens zijn leven reageerde Mohammed op verschillende tijdstippen op verschillende wijze op de joden en christenen, afhankelijk van hoe ze hem ontvingen en hoe zijn omgang met christelijke staten was. Eerst was Mohammed voorstander van de christenen en veroordeelde hij de joden, omdat die zijn politieke tegenstanders waren. Dit wordt weerspiegeld in Sura 5:85: "Gij zult zeker ondervinden dat de mannen die het meest vijandig zijn tegen de gelovigen, de joden en de afgodendienaren zijn, en gij zult zeker degenen die het meeste liefde voor de gelovigen tonen vinden onder degenen die zeggen: 'Wij zijn Nasara [christenen]', omdat sommige van hen priesters en monniken zijn, en ze niet trots zijn" (Sura 5:85, zie ook Sura 2:62, 5:69, 12:17).
Later keerde hij zich tegen hen en viel hun geloof aan dat Jezus Gods zoon is (Sura 9:30), verwierp het dogma van de Drie-eenheid (4:17), en wees op de onderlinge verdeling van de christenen (5:14). Meestal nam Mohammed echter een tussenpositie in: de christenen worden samen met de joden vermeld als 'Mensen van het Boek', terwijl hun aanspraak op het bezit van de ware religie wordt geweigerd (Zie Sura 1:114; 3:135, 140; 9:29). En zij zouden [volgens Mohammed] gestraft worden door God.
Vecht tegen zij die niet geloven in Allah, of in de Dag des Oordeels, en verbied voor de Mensen van het Boek (joden en christenen) en degenen die niet de religie van de waarheid erkennen (dwz islam) niets van wat verboden is door Allah en Zijn boodschapper, totdat zij de jizya betalen. [...] Dat is de uitspraak van hun mond, in overeenstemming met de ongelovigen aan God. God moge ze aanvallen! Hoe ze gecorrumpeerd zijn! Zij bezien hun schriftgeleerden en hun monniken als heren naast God en de Messias, de zoon van Maria, terwijl zij werden bevolen om maar één God te dienen, er is geen God dan Hij. (Sura's 29-31)
Tijdens zijn leven regelde Mohammed zijn relatie met christelijke politieke entiteiten door verdragen, waarbij zij hun kerken en priesters mochten houden, maar ook de moslims moesten eren en hen diensten leveren.
Gedurende de periode van tweehonderd jaar na de dood van Mohammed bleef de houding van de islam tot het christendom over het algemeen vergelijkbaar met wat het was tijdens de laatste jaren van het leven van de profeet; het christendom werd beschouwd als parallel aan de islam, maar corrupt. In zoverre was de islam superieur. De uitstekende consequentie van deze periode was echter het benadrukken voor de massa van gewone moslims dat het christendom corrupt en onbetrouwbaar was. Dit, samen met de doodstraf voor afvalligheid, zorgde dat de moslims in landen geregeerd door de kromzwaard effectief geïsoleerd waren van christelijke propaganda. Laten we dit nader bekijken, in eerste instantie voor de periode direct na de dood van de profeet in 633 na Christus.
Het convenant van Umar I (634 tot 644)
In het jaar na de dood van de profeet in Arabië kwamen er grootschalige invasies van naburige landen. In 634 behaalden de Arabische troepen een beslissende overwinning op Ajnadayn, en Damascus gaf zich over aan Khalid ibn-al-Waleed in september 635. Jeruzalem capituleerde in 638 en Caesarea werd ingenomen in 640, en tussen 639 en 646 werden heel Mesopotamië en Egypte onderworpen. De laatste verbindingen tussen deze christelijke landen en Rome en Byzantium werden verbroken; nieuwe banden werden gesmeed met Mekka en Medina. In ongeveer tien jaar veranderden de islamitische veroveringen het gezicht van het Nabije Oosten, en binnen ongeveer een eeuw veranderden ze het gezicht van de beschaafde wereld. Het was verre van onbelangrijk; de overwinningen van de islam bleken een doorslaggevende factor in het afknijpen van het leven en de groei van het Oosterse christendom.
Nadat de Arabische invasies waren gestopt, ontstond het probleem van deze nieuwe landen te besturen. Umar ibn-al-Khattab (634 tot 644) was de eerste man die zich over dit probleem boog. [De geschiedkunigen] zijn het eens dat het beleid dat de christenen redde, afgezien van een paar latere toevoegingen, Umars eigen beleid was. De overwonnen volkeren kregen een nieuwe status, die van dhimmi (of ahl-al-dhimmi). Als dhimmi's moesten ze een bijdrage betalen die bestond uit zowel een landelijke belasting (later kharadj) als een hoofdelijke belasting (later jizya), terwijl ze de bescherming van de islam genoten en waren vrijgesteld van militaire dienst, omdat alleen een moslim zijn zwaard mocht trekken ter verdediging van de islam.
Hoe Griekse Wetenschap werd doorgegeven aan de Arabieren
De christelijke gemeenschap in het multiculturele Byzantijnse Oosten was goed opgeleid en beschaafd, en was de katalysator die het moderne onderwijs en scholing aan de binnenvallende Arabische stammen overdroeg. Omdat zij de werken van de Grieken en andere vroege denkers vertaalden en hun eigen bijdrage leverden, speelde de christelijke gemeenschap een belangrijke rol bij het doorgeven van kennis. Dit leidde later tot de grote Arabische bijdrage aan de gebieden van wetenschap en kunst. Hier zijn een aantal namen van de Oosterse, niet-Arabische, christenen die we zouden moeten onthouden inzake deze, maar vaak ondergewaardeerd zijn:
Voor meer details, zie de recensie van How Greek Science Passed to the Arabs [4].
De Ummayads
De Ummayad-kaliefen (661-750) leefden in de eerste plaats als Arabieren en daarna pas als moslim. Als gevolg daarvan was hun ambstermijn liberaal over zowel politieke als religieuze zaken. Maar tijdens het bewind van de Ummayad-kalief Umar II (717-720) ontstond er de wens om overwonnen volken tot de islam te bekeren en gunstige voorwaarden te scheppen voor een gelijkwaardige of betere participatie van alle moslims in het sociale en politieke leven van de gemeenschap. Umar was geschokt dat niet-moslims gezag konden uitoefenen over moslims, en probeerde om dat te voorkomen. In Egypte ontsloeg hij een deel van de Koptische ambtenaren uit hun functies en verving hen door moslims, en het lijkt erop dat hij dit beleid over het hele rijk uit liet voeren. Hij schreef aan de gouverneur van Egypte: "Ik ken geen van uw niet-islamitische secretarissen of ambtenaars, in geen enkel deel van uw regering, maar ik heb hen ontslagen en in hun plaats moslims benoemd". Dit beleid van Umar II werd in het latere tijdperk van de Abbasiden omgezet in een groot programmapunt, dit als gevolg van de ontevredenheid van veel moslims over de rijkdom en corruptie van de liberale Ummayad-kaliefen en de frustratie dat niet-Arabische moslims, in het bijzonder Perzische moslims, zich behandeld voelden als tweederangs burgers. Mede door externe politieke omstandigheden en het onhandelbare en sociaal ontwrichtende gedrag van sommige christelijke groeperingen, reageerde Umar II met een aantal heftige maatregelen tegen de christenen. Hij onthief de jizya voor elke christen die zich bekeerde, en legde andere vernederende beperkingen op:
Christenen mochten niet getuigen tegen moslims. Zij mochten geen openbaar ambt bekleden. Zij mochten niet hardop bidden of hun klepels laten luiden. Zij mochten geen 'qaba' [soort jas] dragen, noch rijden op een zadel. Een moslim die een christen doodde werd gestraft met een boete, niet met de dood. [Umar] schafte de financiële regelingen af waarbij kerken, kloosters en de goede doelen werden ondersteund. Ondanks deze uitzonderingen werd de heerschappij van de Ummayads als regel gekenmerkt door zowel politiek als religieus en intellectueel liberalisme. Dat is de reden waarom Ummayad-kaliefen, met uitzondering van Umar II, niet aandrongen op of zelfs maar streefden naar mensen te bekeren tot het islamitische geloof.
Het Abbasidische tijdperk (750-1258)
Met de val van de Ummayads in 750 werd de hegemonie van Syrië in de moslimwereld beëindigd en stierf de glorie van dat land. Toen de Abbasiden-dynastie aan de macht kwam betekende dat een radicale verandering in het machtsevenwicht binnen het kalifaat. In het grote en complexe overheidsorgaan dat het kalifaat nu was geworden, was er een ingewikkeld netwerk van partijbelangen, soms tegenstrijdig en soms overeenkomstig. Het herstellen van het evenwicht was dus geen eenvoudige zaak, en tijdens deze eeuw (dat wil zeggen, de 8e eeuw) hadden de kaliefen allereerst het doel om een beleid door te voeren waar de meerderheid van de bewoners achter zouden staan. In een islamitische omgeving is het onvermijdelijk dat een dergelijke politieke strijd ook religieuze gevolgen heeft. Ten eerste, en ten opzichte van andere islamitische groepen, onderdrukte het kalifaat onder de Abbasiden een aantal opstanden van Kharajiten die weigerden zich te onderwerpen aan de nieuwe heerschappij. Er waren ook andere tegenstanders die vraagtekens zetten bij de legitimiteit van de aanspraak van de Abbasiden op het kalifaat. Wat betreft de christenen en de rest van ahl-al-dhimmi zou het Abbasidische tijdperk minder tolerant blijken te zijn ten opzichte van niet-moslims, en zou ofwel de oude anti-christelijke wetgeving herinvoeren ofwel nieuwe beperkingen opleggen.
De Abbasiden kozen Bagdad als hun hoofdkantoor, maar voor een korte periode bracht al-Mutawakkil (847-861) zijn zetel over uit Irak naar Damascus (885). Omdat de Melkiten een kleine groep in Mesopotamië waren, waren het de Nestorianen en de Jacobieten die onder de Abbasidische heerschappij sterker speelden in het literaire leven van het land en bracht grotere bijdragen leverden [5]. Het begin van het Abbasidische kalifaat, tot aan het bewind van al-Mutawakkil (847-861), markeerde het hoogtepunt van de Nestoriaanse Kerk van het midden van de 8ste eeuw tot medio 9e eeuw. Dit wonderbaarlijke succes werd mogelijk gemaakt door het grote aantal ijverige en goed opgeleide monniken, gevormd door de vele scholen die er op dat moment bestonden. In Bagdad zelf waren er blijkbaar veel belangrijke kloosters, groepen professoren en studenten. Er waren bijvoorbeeld de school van Deir Kalilisu en Deir Mar Fatyun en de school van Karh.
In de laatste twee scholen werden geneeskunde en filosofie onderwezen, samen met de heilige disciplines. Christelijke artsen en vooral schriftgeleerden kregen invloed op het onderwijs binnen de Nestoriaanse Kerk, en deden hun best om een soepelere wetgeving ten behoeve van hun volkeren los te peuteren bij islamitische heersers. Hoewel de Abbasiden tolerantie toonden ten opzichte van de andere religieuze, niet-islamitische groepen, bleven zij nog steeds voornamelijk alleen tolerant ten opzichte van een aantal van hun geloofsgenoten die leefden in de marge van de traditionele islam.
De christenen hadden veel te verduren, en dit gold met name voor de Melkiten die leefden in de oostelijke provincies van het rijk. Voorheen had al-Mutawakkil Abu Gafar al-Mansur (754-775) vele vervelende maatregelen opgelegd aan de christenen. In 756 verbood hij christenen om nieuwe kerken te bouwen, om het kruis in het openbaar weer te geven, en om met moslims te spreken over religie. In 757 verplichtte hij de belastingen voor monniken, zelfs degenen die leefden als kluizenaars, en gebruikte hij de joden om heiligdommen te roven voor de schatkist. In 759 ontsloeg hij alle christenen uit de functie van schatbewaarder. In 766 liet hij de kruizen op de spitsen van de kerken neerhalen, verbood hij elke nachtelijke liturgische viering en verbood de studie van een andere taal dan het Arabisch. In 722 moesten zowel joden als christenen een speciaal teken dragen om ze te onderscheiden van andere gelovigen. Abu Gafar al-Mansur sloot ook mensen op in de gevangenis, om verschillende redenen, [zoals] de Melkitische patriarch Theodoretus, de patriarch Georges, en de Nestoriaanse Katholikos James. Al-Mahdi (775-785) verergerde de vervolging en liet alle kerken gebouwd sinds de Arabische verovering vernietigen. De christelijke stammen van Banu Tanuh, die 5.000 strijders telde, werden gedwongen de islam te aanvaarden. Uit boosheid over de nederlagen die hij had geleden door de Byzantijnen stuurde al-Mahdi troepen naar Homs in Syrië, om te zorgen dat alle christenen hun geloof zou afzweren. Maar veel van deze wetten werden echter niet afgedwongen. Toen Umar II bijvoorbeeld probeerde om alle dhimmi's uit overheidsfuncties te ontslaan, kwam er zulke verwarring dat het bevel werd genegeerd.
De Barmakid-viziers, van Turkse afkomst, die de sterke arm van de Abbasidische kaliefen waren, lijken tot op zekere hoogte welwillend te zijn geweest tegenover de ahl-al-dhimmi (de dhimmi's) en vooral tegenover de christenen. Pas tegen het einde van de heerschappij van Haroen al-Rahid (786-809), dat wil zeggen, nadat de Barmakids ten schande waren gemaakt [voor hun soepele wetten], werden sommige maatregelen tegen de christenen doorgevoerd. Haroen al-Rashid voerde een aantal van de anti-christelijke en anti-joodse maatregelen van Umar II (717 tot 720) opnieuw in. In 807 beval hij dat alle kerken gebouwd sinds de islamitische verovering gesloopt zouden worden. Hij besloot ook dat de leden van getolereerde sekten zich aan kledingvoorschriften moesten houden. Maar blijkbaar werd een groot deel van deze wetgeving niet afgedwongen. Onder zijn zoon al-Mamoen (813-833) kwam er in 814 een algemene vervolging in Syrië en Palestina. Veel christenen en kerkelijke leiders ontsnapten naar Cyprus en Byzantijnse gebieden. Onder al-Watheq (842-847) verbeterde de regels ook niet en waren bijzonder triest voor de christenen. Onder al-Mutawwakil (847-861) werden de christenen steeds meer ontevreden vanwege de zware omstandigheden die aan hen waren opgelegd. In 850 en 854 deed al-Mutawwakil de discriminerende wetgeving herleven en vulde die aan met nieuwe regels, die de strengste regels waren die ooit werden opgelegd aan minderheden. Christenen en joden werden bevolen om houten beelden van duivels op hun huizen aan te brengen, hun graven met de grond gelijk te maken, bovenkleding van gele kleur te dragen, en alleen te rijden op muildieren en ezels met houten zadels gekenmerkt door twee granaatappel-achtige knobbels op het voorste deel van het zadel. De juristen van die tijd oordeelden, gebaseerd op een beschuldiging in de Koran dat de joden en de christenen de tekst van hun geschriften corrupt hadden gemaakt (Sura's 2:70; 5:16-18), dat de getuigenis van een jood of christen niet aanvaardbaar zou zijn tegen die van een moslim.
Juridisch gezien stond de mannelijke dhimmi onder de mannelijke moslims in bijna elk opzicht. [Dhimmitude] beschermde zijn leven en eigendom, maar accepteerde zijn [getuigenis en] bewijs niet. Deze acht daden zouden de dhimmi buiten de wet stellen: samenzwering om de moslims te bevechten, seks met een moslima, een poging tot een huwelijk met een moslima, een poging om moslim te bekeren van zijn godsdienst, een moslim te beroven op de wegen, als een spion of een gids voor ongelovigen dienen, of het doden van een moslim. Maar ondanks deze strenge wetten was de sociale status van de christenen niet zo somber. De gevolgen van deze anti-christelijke wetgeving werden tot op zekere hoogte beperkt door het aantal christenen en de invloed van sommige van hen in vooraanstaande en belangrijke beroepen, zoals in de geneeskunde en hoge functies van de overheid[. Zo was er bijvoorbeeld] Abu al-Hasan Sa'id ibn Amr-ibn-Sangala, die de functie van secretaris had voor de kalief al-Radi (934-40), en die in 935 ook werd aangesteld als speciale secretaris voor de twee zonen van de kalief, en ook als minister van Financiën, en die van onschatbare waarde was voor de belangen van de christenen. Omdat de islam moslims verbiedt om geld uit te lenen, hadden christenen een zeker monopolie op de beroepen van goudsmid, juwelier, en bankier. Daarom waren veel christenen rijk en dit wakkerde verdere gevoelens van jaloezie aan tegen hen. Over het geheel genomen waren de betrekkingen tussen moslims en christenen vreedzaam en werden de onrechtvaardige wetten niet altijd afgedwongen.
Toch konden de christenen niet anders dan het stigma van minderwaardigheid voelen en verdragen. Zelfs de literatuur over de islamo-christelijke controverse mag ons niet misleiden over de ware situatie in het land van de islam. De tolerantie die ze genoten was niet het resultaat van een consequent overheidsbeleid dat alle kaliefen doorvoerden. De kaliefen [waren vooral tolerant uit zorg voor] de bescherming en bevordering van de wetenschappen en de kunsten. De islamisering van Syrië en Irak en andere landen heeft de arabisering ongetwijfeld vergemakkelijkt. Na een Arabische militaire overwinning kwam er de verovering en de overwinning van de islam als een religie, waarbij veel christenen in Syrië en andere landen tot de islam bekeerden om diens onderdrukkende en vernederende omstandigheden te ontsnappen. Tot slot was er de taalkundige overwinning waarbij Arabisch het Grieks en Aramees verdrong.
Addendum: Vervolging van de Koptische Kerk
De orthodox-christelijke Koptische Kerk van Egypte [6]
De grootste glorie van de Koptische Kerk is misschien wel diens Kruis. Kopten zijn trots op de vervolging die zij al hebben geleden vanaf 8 mei 68 na Christus, toen hun beschermheilige Marcus op Paasmaandag werd gedood en door Romeinse soldaten bij zijn voeten door de straten en steegjes van Alexandrië werd gesleept. De Kopten werden door bijna elke heerser van Egypte vervolgd. Hun geestelijken zijn gemarteld en na het schisma van Chalcedon in 451 na Christus zelfs door hun christelijke broeders verbannen tot aan de Arabische verovering van Egypte in 641 na Christus. Om de trots op hun Kruis te benadrukken hebben de Kopten een kalender gemaakt, genaamd de Kalender van de Martelaren, die begint op 29 augustus 284 na Christus, ter herdenking van zij die voor hun geloof gestorven zijn onder het bewind van de Romeinse keizer Diocletianus. Deze kalender wordt nog steeds gebruikt in het lectionarium van de Koptische Kerk, en door boeren in heel Egypte, om de verschillende agrarische seizoenen bij te houden.
In de vier eeuwen na de Arabische verovering van Egypte bleef de Koptische kerk in het algemeen bloeiend en bleef Egypte vrijwel christelijk. Dit is grotendeels te wijten aan de gelukkige positie die de Kopten genoten, want de profeet van de islam, die een Egyptische vrouw had (de enige van zijn vrouwen die hem een kind baarde), predikte bijzondere vriendelijkheid naar Kopten: "Wanneer u Egypte verovert, wees aardig voor de Kopten, want zij zijn uw beschermelingen en vrienden en verwanten". Kopten waren dus vrij om hun religie uit te oefenen en waren voor een groot deel autonoom, op voorwaarde dat zij nog steeds de speciale belasting betaalden, de zogeheten 'jizya' die hen kwalificeerde als 'al-dhimma' protegés (beschermelingen). Personen die zich niet konden veroorloven om deze belasting te betalen werden geconfronteerd met de keuze van bekeren tot de islam of het verlies van hun burgerlijke rechten om te worden 'beschermd', wat in sommige gevallen leidde tot de dood. Kopten bleven voorspoedig, ondanks de extra inkomstenbelasting die hen werd opgelegd in 750-868 na Christus en 905-935 na Christus onder de Abbasiden-dynastie, en hun kerk genoot een van de meest rustige tijden [in hun geschiedenis]. De nog behouden literatuur uit kloosterlijke centra, daterend uit de 8e tot de 11e eeuw, toont geen drastische breuk in de activiteiten van de Koptische ambachtslieden, zoals wevers, leerlooiers, schilders, en houtbewerkers. Gedurende die periode bleef Koptisch de landstaal, en het was pas in de tweede helft van de 11de eeuw dat de eerste tweetalige Koptische-Arabisch religieuze manuscripten begonnen te verschijnen. Een van de eerste volledig Arabische teksten is de 13e-eeuwse tekst van Awlaad El-Assal (Kinderen van de Honingmaker), waarin de wetten, culturele normen en tradities van de Kopten in deze cruciale tijd, 500 jaar na de islamitische verovering van Egypte, werden beschreven. De goedkeuring van Koptisch als de landstaal voor de Egyptenaren ging zo lang door dat al-Makrizi impliceerde dat Koptisch zelfs in de 15e eeuw nog grotendeels in gebruik was. Tot op de dag van vandaag blijft de Koptische taal de liturgische taal van de Kerk.
Het christelijke gezicht van Egypte begon te veranderen in het begin van het tweede millennium na Christus toen de Kopten, in aanvulling op de jizya-belasting, leden onder specifieke beperkingen, waarvan sommige ernstig waren en zich bemoeiden met hun vrijheid van godsdienst. Zo mochten zij geen oude kerken repareren of nieuwe bouwen, of getuigen in de rechtbank, [waren er speciale regels voor] gedrag in het openbaar, adoptie, erfrecht, openbare religieuze activiteiten, en kledingvoorschriften. Langzaam maar zeker was het gezicht van Egypte aan het eind van de 12e eeuw veranderd van een overwegend christelijk naar een overwegend islamitisch land, en de Koptische gemeenschap kreeg een ondergeschikte positie en leefde in afwachting van islamitische vijandigheid, die regelmatig in geweld ontaardde. Het is opmerkelijk dat het welzijn van de Kopten min of meer verband hield met het welzijn van hun heersers. De Kopten werden met name het zwaarst getroffen in de perioden waarin Arabische dynastieën weinig macht hadden.
De positie van de Kopten begon in het begin van de 19e eeuw te verbeteren onder de stabiliteit en de tolerantie van de dynastie van Muhammad Ali. De Koptische gemeenschap werd niet langer door de staat beschouwd als een administratieve eenheid en in 1855 na Christus werd het belangrijkste kenmerk van minderwaardigheid van de Kopten opgeheven: de jizya-belasting[. Kort] daarna begonnen er Kopten te dienen in het Egyptische leger. De revolutie in Egypte van 1919, de eerste echte opleving van de Egyptische identiteit in eeuwen, getuigt van de homogeniteit van de moderne samenleving van Egypte met zowel diens islamitische als Koptische sekten. Vandaag de dag is deze homogeniteit het enige dat de Egyptische samenleving verenigd houdt tegen de religieuze intolerantie van extremistische groeperingen, die de Kopten af en toe blootstellen aan vervolging en terreur. Moderne martelaren, zoals priester Marcos Khalil, dienen als herinnering aan de wonderlijke overleving van de Kopten.
Ondanks de vervolging is de Koptische Kerk als religieuze instelling nooit beheerst door de regeringen in Egypte en heeft het zich niet toegestaan die te beheersen. Deze lang gekoesterde positie van de kerk met betrekking tot de scheiding tussen kerk en staat komt voort uit de woorden van de Here Jezus Christus zelf, toen hij zijn volgelingen vroeg zich te onderwerpen aan hun heersers: "Geeft dan aan de keizer wat de keizer toekomt, en aan God de dingen aan God toebehoren" [Mattheus 22:21]. De Koptische Kerk heeft zich nooit met geweld verzet tegen autoriteiten of indringers en was nooit verbonden met enige machten, want de woorden van de Here Jezus Christus zijn duidelijk: "Houd uw zwaard op zijn plaats, want allen die naar het zwaard grijpen zullen door het zwaard omkomen" (Mattheus 26:52). De wonderbaarlijke overleving van de Koptische Kerk tot op de dag van vandaag is een levend bewijs van de geldigheid en de wijsheid van deze leringen.
Autonome regering en de geboorte van sektarische machtsdeling na de burgeroorlog van 1860
De oorsprong van de christelijke politieke invloed in Libanon kan worden teruggeleid naar 1861. In 1861 legden de buitenlandse machten een maatregel op die bekend staat als de 'Reglement Organique' waarin de Ottomaanse regering Mount Libanon aanwees als een autonome Ottomaanse provincie die moest worden geregeerd door een niet-Libanese Ottomaanse christelijke gouverneur, geselecteerd door de sultan, en goedgekeurd door de grote machten van Europa. De autonome provincie zou een speciale Ottomaanse gouverneursstaat worden, oftewel mutasarrifiyya. De gouverneur zou geholpen worden door een nieuwe 12-koppige raad waarvan de zetels werden toegewezen op sektarische basis. [Naar de mening van een historicus] Aziz Abu Hamad zou dit systeem de macht van de Maronieten vergroten ten koste van de Druzen en andere sekten.
Aziz Abu Hamad zei dat de christenen vanaf 1861 autonoom konden zijn onder de Ottomaanse overheersing. Dit was erg belangrijk voor de ontwikkeling van hun nationalisme en hun doel om een christelijke staat te vormen. Veel Maronieten zagen de mutasarrifiyya als basis voor een onafhankelijk Libanon dat een christelijk bolwerk zou zijn en een voorpost van West-Europa in het Midden-Oosten.
De christelijke confrontatie met de Druzen liep door in het begin van de 20e eeuw. In september 1903, bijvoorbeeld, leidden botsingen tussen christenen en moslims tot de dood van 7 christenen en 15 moslims. Naar schatting zochten 20.000 christenen, voornamelijk Maronieten, hun toevlucht in de bergen tot sektarische gemoederen bekoeld waren.
Het Franse mandaat en de toename van de christelijke politieke invloed
De christelijke invloed in Libanon groeide in september 1920 met de oprichting van de staat Libanon onder Frans mandaat. De oprichting van Grand Liban (Groot-Libanon) door generaal Gouraud, Hoge Commissaris voor Syrië en Libanon, was de eerste stap die Frankrijk zette om haar beloftes aan de traditionele Libanese christenen na te komen, vooral die aan de Maronieten voor de oprichting van een christelijke staat. De oprichting van een onafhankelijke christelijke staat, met uitgebreide grenzen, en onder Franse bescherming, was voor de christenen, in het bijzonder de Maronieten, de realisatie van een eeuwenoude droom.
Voor de moslims in Syrië en de gebieden die net bij Libanon waren geannexeerd (Akkar, Tripoli, Beiroet, Bekaa en het zuiden), was het echter de laatste slag in een reeks van demoraliserende gebeurtenissen die zes weken eerder waren begonnen: de nederlaag van het Arabische leger in Maisalun, en de daaropvolgende bezetting van Damascus door de Fransen, en de verbanning uit Syrië van de Syrische koning Faisal.
De Libanese moslims waren teleurgesteld dat ze zich niet konden verenigen met het door moslims gedomineerde Syrië. Christenen verwelkomden het Franse mandaat dat aan hun kant stond. Het gouverneurschap dat de Fransen hadden ontworpen voor Libanon verkoos christenen boven moslims. De oprichting van een pro-christelijk systeem versterkte de status van de christenen in Libanon en in het Midden-Oosten.
Abt Paul Naäman schreef de oprichting van de republiek van Groot-Libanon toe aan de inspanningen van de Maronitische Kerk, en beschouwde het als de grootste prestatie van de Kerk. Na de oprichting van Groot-Libanon in 1920 verslechterden de relaties tussen moslims en christenen in Libanon snel; moslims vielen de christelijke dorpen in Libanon aan. De oprichting van Groot-Libanon werd een tijdbom omdat het moslims, wiens trouw bij Syrië en de Arabische natie lag, dwong om burgers van de nieuwe staat te worden.
Eyal Zisser legde uit dat het aantal christenen in Libanon daalde van 85 procent naar 54 procent van de bevolking toen de nieuwe gebieden werden toegevoegd als een nieuw deel van de bergen van Libanon. De oprichting van Groot-Libanon zou bijdragen aan hun val 70 jaar later, vanwege de toevoeging van die door moslims bevolkte gebieden.
Sami Ofeish legde uit dat het sektarische systeem al in 1920 speelde:
In het eerste parlement, opgericht in 1926, werden de zetels toegewezen op een sektarische basis. De sektarische verdeling van de hoge overheidsfuncties begon ook vorm te krijgen in deze periode, hoewel ze met name naar de christelijke elite gingen.
Het pact van 1943
Het is zeer belangrijk om zorgvuldig te kijken naar de structuur van het Libanese politieke sektarische regime. Die structuur heeft tot 1990 voor christelijke politieke dominantie gezorgd. Het sektarische systeem werd versterkt met de onafhankelijkheidsverklaring van 1943 na de ineenstorting van het Franse mandaat. President Bishara Al-Khouri (een christen) en premier Riad Soleh (een moslim) verenigden zich in een ongeschreven overeenkomst die het Nationaal Pact werd genoemd.
Het Nationaal Pact werd een nieuw politiek systeem voor Libanon. Het doel ervan was om de positie van het voorzitterschap voor de Maronieten te behouden, en het premierschap voor de soennieten, en de spreekstoel in parlement voor de sji'ieten. Bovendien was voor het pact overeengekomen om parlementszetels, kabinetsposten, en administratieve en legerfuncties op een sektarische basis te verdelen op alle niveaus. Sami Ofeish zei dat het Nationaal Pact christenen en in het bijzonder de Maronitische elite de voorkeur gaf.
Het pact van 1943 legde de christelijke politieke macht vast die hen in de jaren '20 was gegeven door het Franse mandaat. Het stelde christenen in staat om moslims voor de volgende 32 jaar te regeren, tot het [systeem] begon af te brokkelen in 1975. Christenen hadden zeker overweldigende overmacht in het politieke systeem, ondanks dat de volgende twee hoogste politieke ambtsposities voor de moslims waren.
Ook Mark Tomass heeft opgemerkt dat de christenen het leeuwendeel van de sektarische banen kregen:
Dit doordringende sektarisme kwam tot uiting in de grondwet van 1943, die was geschreven onder het Franse mandaat (1920-1945). Het wees specifieke overheidsfuncties toe aan religieuze leiders. Vanwege hun grootste en specifieke banden met Frankrijk, kregen Maronitische christenen het leeuwendeel van de banen.
Alle bovenstaande geeft aan dat de christenen de overhand hadden over de moslims, en daarom domineerden zij het land tot het begin van de burgeroorlog.
Dit hoofdstuk stelt dat de christenen erin zijn geslaagd om de macht te houden ondanks dat moslims probeerden om een groter aandeel van de macht te eisen van de christenen.
Volgens Brenda Seaver doorstond de Libanese politieke situatie tussen 1943 en 1975 periodes van ernstige interne strijd. De belangrijkste oorzaken van deze strijd waren de burgeroorlog van 1958, het Arabisch-Israëlische conflict, en de instroom van de Palestijnse vluchtelingen en de aankomst van de PLO in Libanon. Deze bovengenoemde gebeurtenissen zouden dienen als een katalysator voor de burgeroorlog van 1975 en de val van het politieke systeem uit 1943 in 1990.
De oprichting van de nieuwe staat Israël en de effecten ervan op christenen en moslims in Libanon
De oprichting van Israël in 1948 heeft de hartelijke harmonie tussen de Libanese christenen en moslims sterk beïnvloed. De reden hiervoor is dat sommige christelijke leiders in het openbaar vergaderden met Israël. Maar moslims zagen Israël als de belangrijkste vijand van de Arabische wereld, en elke samenwerking met hen werd beschouwd als verraad.
Patriarch Antoine Arida was de eerste christelijke leider die een zionistisch-maronitisch verdrag van 1946 ondertekende. Het verdrag stelde richtlijnen op voor het aantrekken van de nauwe banden en de samenwerking tussen de Maronieten in Libanon en de joodse Yishuv in Palestina, op basis van de wederzijdse erkenning van hun rechten en nationale verlangens. De christenen maakte er geen geheim van dat ze geloofden dat ze konden profiteren van de banden met en de ervaring van de joodse Yishuv.
Eyal Zisser legde uit waarom de Maronieten die banden met Israël zochten:
Het enige wat de Maronieten wilden was discreet Israëls steun te werven voor hun strijd in het Libanese binnenland, en deze banden zo nauw mogelijk te houden.
Ondanks het feit dat de betrokken partijen het verdrag niet uit konden voeren, laat het zien hoe zeer de christenen op zoek waren naar een bondgenoot om hen te beschermen tegen de vijand van binnenuit, namelijk de moslims, die zich geleidelijk begonnen te distantiëren van het Nationaal Pact van 1943.
Volgens Eyal Zisser waren er ook andere christelijke leiders die in het openbaar hun sympathie uitten voor de zionistische beweging, namelijk de aartsbisschop van Beiroet, Ignatius Mubarak. Omdat de moslims Israël zagen als een obstakel voor een machtigere islamitische Arabische wereld, zochten zij steun van buitenstaanders, zoals van de Palestijnen in de vroege stadia van de Libanese burgeroorlog en Syrië in de latere periode.
De burgerlijke onrust van 1958
De politieke macht van de christelijke politieke elite werd voor het eerst bestreden in 1958. Het land werd tijdens deze periode in opschudding gebracht. In 1958 kwamen Syrië en Egypte samen in de Verenigde Arabische Republiek (UAR) onder volledige Egyptische heerschappij. Dit verbond werd gesteund door de meerderheid van de Libanese sji'ieten en soennieten.
De Libanese regering, gedomineerd door christenen, was bang voor de aanhangers van de pro-Arabische eenheid die probeerden om de regering omver te werpen. Voorzitter Camille Chamoun, die werd gesteund door het merendeel van de christenen, was absoluut vastbesloten om Libanon te behouden. Als gevolg hiervan was er slechts een klein vonkje nodig om wijdverspreid geweld te doen oplaaien. Daarom doodden onbekende aanvallers op 8 mei in Tripoli (de tweede grootste Libanese stad) een Maronitische journalist die tegen het regime was. Meteen werd de openbare orde in Tripoli en de islamitische delen van Beiroet verstoord, want er braken rellen uit die leidden tot de mobilisatie van bendes en kleine milities van de radicale partijen Nasirites en Baath.
President Chamoun, een christen, vroeg de regering van Eisenhower in 1958 om de onrust onder de bevolking af te remmen. De regering van Eisenhower reageerde snel door 10.000 mariniers te sturen om de overheidskrachten bij te staan. Aziz Abu-Hamad citeerde dat de door Maronieten geleide regeringstroepen en de Maronitische militie vochten tegen een alliantie van islamitische milities en hun linkse en Nasiristische bondgenoten in Tripoli, Beiroet, Sidon en Tyrus. Aziz voegde eraan toe dat de crisis van 1958 pas ophield toen president Chamoun zijn plannen voor een tweede regeringstermijn had laten vallen. Christenen en moslims waren uiteindelijk tevreden met de verkiezing van de legercommandant Fouad Shihab als de nieuwe president, en als gevolg trok de VS zich terug uit Libanon.
Tijdens de burgeroorlog van 1958 streed de door christenen gedomineerde regering samen met de Maronitische militie tegen moslims en linksen. Hoewel de oorlog van 1958 werd veroorzaakt door de botsing van groepen voor Libanese soevereiniteit en die voor Arabische eenheid, versterkt dit het geloof dat de Libanese gemeenschap was verdeeld langs sektarische lijnen. Zo steunden de christenen de Libanese soevereiniteit, terwijl de moslims liever wilden dat Libanon toe zou treden tot een meer gewenste verenigde Arabische liga.
De Arabisch-Israëlische oorlog van 1967 en de toegenomen Palestijnse bemoeienis met Libanon
De Arabisch-Israëlische oorlog van 1967 maakte de relatie tussen christenen en moslims nog ongemakkelijker. Dit was te wijten aan het feit dat de Libanese politieke leiders weigerden om hun troepen in te zetten voor de Arabisch-Israëlische oorlog van juni 1967. Het gebrek aan toewijding maakte veel Libanese moslims woedend. Na de nederlaag van de Arabieren in deze oorlog van 1967 begonnen de Palestijnen aanvallen op Israël te lanceren vanuit Libanon. Israël nam wraak door Libanese steden en dorpen te beschieten.
Aziz Abu-Hamad zei dat de Palestijnse militaire actie tegen Israël de christenen en moslims weer verdeelde:
Moslimleiders betuigen steun voor de Palestijnse zaak, christelijke leiders uiten dat ze Libanon niet willen betrekken bij het Midden-Oosterse conflict.
Hoewel Libanese moslims slechts een minderheid waren in het Libanese parlement, kwamen de christenen in 1968 [bevolkingsmatig] in de minderheid. Dit was grotendeels te wijten aan de grote aantallen christelijke emigranten en de hogere islamitische geboortecijfers. Aziz Abu-Hamad legde uit dat de moslims in 1968 meerdere wijzigingen eisten van de overheid, waaronder dat ze een einde zouden maken aan het akkoord dat Maronieten voortrok bij hoge functies zoals de commandant van het leger en de directeur van de centrale bank.
De overeenkomst van Caïro uit 1969 gaf de Palestijnen het recht op administratief zelfbestuur over hun vluchtelingenkampen in Libanon. Christenen maakten bezwaar tegen de overeenkomst met het argument dat het verraad was van de Libanese soevereiniteit. De woede van de christenen dwong de christelijke partijen zoals Phalanges (Kata'ib) en Camille Chamoun's Nationale Liberalen om militaire kampen voor hun milities op te richten. Deze vers opgeleide christelijke milities stonden het Libanese leger bij in diens confrontaties met de Palestijnen in 1970. Hoewel die crisis tijdelijk werd opgelost door het opstellen van de Caïro-overeenkomst waren de christelijke leiders klaar voor de volgende ronde, en vastbesloten om de Libanese soevereiniteit en het christelijke karakter van Libanon te handhaven.
In september 1970 verdreef het Jordaanse leger een aantal Palestijnse strijders uit Jordanië. De verhuizing was bedoeld om te voorkomen dat de Palestijnen Israël zouden aanvallen, die zich steeds militair zou vergelden door bombardementen op Jordanië. Veel verdreven Palestijnse strijders die nieuw aankwamen in Libanon maakten gebruik van de Caïro-overeenkomst van 1969, die Palestijnen relatieve autonomie gaf in Libanon. Aziz Abu-Hamad zei dat verschillende Libanese facties, voornamelijk moslims en linkse groepen, de autonomie van de PLO en de politieke en militaire macht gebruikten om aan te dringen op een grotere invloed op de besluitvorming.
Tijdens de Arabisch-Israëlische oorlog van 1973 werden de verschillen tussen christenen en moslims nog duidelijker. De christenen werden boos dat Zuid-Libanon een slagveld was tussen Israël en de Palestijnen, terwijl de moslims op hun beurt van de gelegenheid gebruik maakten om hun ontevredenheid uit te drukken over hun economische en politieke status in een christelijk politiek systeem.
In dit hoofdstuk komt nationalisme in Libanon aan bod. Nationalisme kan worden beschouwd als een van de oorzaken van de opkomst en ondergang van het christendom in Libanon.
Meir Zamir omschreef de verspreiding van het christelijke nationalisme in Libanon als een van de drie nationalistische bewegingen die gelijktijdig ontstonden in het Midden-Oosten. De andere twee zijn de islamitische en joodse bewegingen.
Het is heel moeilijk voor mensen met verschillende nationalistische stromingen in hetzelfde land om op één gezamenlijke lijn te blijven. Ik zal mijn stuk beperken tot het christelijke en Arabisch/islamitische nationalisme, aangezien Libanon slechts een paar honderd joden telt.
Theodor Hanf zei dat de Libanese nationalisten, voornamelijk christenen, probeerden te bewijzen dat Libanon al sinds mensenheugenis had bestaan, en hij benadrukte diens onafhankelijkheid en uniciteit. Hij voegde eraan toe dat de Arabische nationalisten, meestal moslims, de neiging hebben om de geschiedenis van wat nu bekend staat als Libanon te presenteren als een provinciaal hoofdstuk in de geschiedenis van de Arabisch-islamitische rijken. Hij voegde eraan toe dat er discussie was over wanneer welk deel van het land voor het eerst Libanon werd genoemd, en of een paar van de hedendaagse gemeenschappen in het verleden al een natie waren geweest.
Marguerite Johnson identificeerde het christelijke nationalisme in termen van hun specifieke culturele identiteit in het Midden-Oosten. Het culturele karakter van de christelijke gemeenschap was geworteld in hun religieuze verschil met de rest van het Nabije Oosten, en het werd gevoed door eeuwen van lange culturele banden met West-Europa.
Christelijk nationalisme hielp Libanons overlevingskansen te vergroten. Maar het heeft ook bijgedragen aan hun eigen ondergang. Hun nationalisme botste met islamitisch en Arabisch nationalisme. De moslims hadden net zo hard besloten om Libanon op te eisen en probeerden de Libanese christenen uit de politieke macht te ontzetten.
Tot voor kort werd de meeste christelijke schoolkinderen in Libanon geleerd dat Libanon een Phoenicische en een op het Westen georiënteerde natie is, terwijl de meeste islamitische kinderen wordt geleerd dat Libanon een Arabisch land is en een integraal onderdeel van de islamitische wereld. Veel christenen geloven dat ze Libanees zijn en geen Arabieren.
Ghassan Hage redeneerde dat het feit dat de islamitische sharia mensen indeelt op basis van hun religieuze identiteit de christenen scherp bewust maakte van hun status als religieuze minderheid.
De grootste angst die christenen hebben gehad is hoe te overleven in zo'n door moslims gedomineerde regio. Dit heeft ertoe geleid dat ze de moslims geen kans gaven om Libanon om te zetten in een Arabische en islamitische natie. Dit werd gedaan door het verspreiden van hun idee van nationalisme, dat ze associeerden met Libanese soevereiniteit die ver af stond van Arabische en Islamitische invloeden.
Christelijk nationalisme maakte de christenen tot het begin van de Libanese burgeroorlog in 1975 terughoudend om hun macht te delen met moslims. Ze waren bezorgd over hun toekomst als minderheid, omgeven door een meerderheid van islamitische bevolking die hongerig was naar een groeiend aandeel van de macht als gevolg van hun demografische overmacht. Libanese christenen waren zich altijd scherp bewust van de wreedheden die de moslims in het verleden hadden begaan tegen hun broeders in het Midden-Oosten, namelijk de ondergang van Armeniërs in Turkije en de vervolging van Koptische christenen in Soedan en Egypte. De meerderheid van de christenen associëren zich met hun Phoenicische wortels en niet met de Arabische bedoeïenen (Oorspronkelijk Arabieren).
Antoine Najm was het er niet mee eens dat het nationalisme langs strikt religieuze lijnen liep. Hij zag dat Arabisten, of ze christelijk waren of moslim, ernaar streefden om Libanon bij de 'Grotere Arabische Liga' te voegen of om te zetten in een islamitische of quasi-islamitische staat. Libanese nationalisten keurden dit politieke standpunt af.
De botsing van het nationalisme tussen christenen en moslims in Libanon kan worden geïllustreerd door een recent incident rond de gevierde dichter Khalil Gebran. Onlangs heeft de Amerikaanse Maronitische Unie een brief gestuurd aan de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, generaal Colin Powell, waarin ze duidelijk maken dat de beroemde Libanese dichter Khalil Gebran Libanees is en niet Arabisch. Hun protest was gericht aan de Middle East Descent Association in Amerika, die Khalil Gebran huldigde als een Arabische Amerikaan in de aanwezigheid van Powell. Tom Harb, de voorzitter van de Amerikaanse Maronitische Unie, legde het als volgt uit:
Hoewel we zeker geen bezwaar hebben tegen een partij die Khalil Gebran wil eren, willen wij onze bezorgdheid uiten dat deze grote Libanees-Amerikaanse man wordt geïdentificeerd als een 'Arabisch-Amerikaanse' man.
David Gordon besprak de mening van moslims en christenen over elkaar. Hij schetste het islamitische oordeel over de christenen als volgt:
David Gordon beschreef ook beknopt hoe christenen aankeken tegen islamitisch nationalisme. Hij legde uit dat christenen geloofden dat het Arabische nationalisme onvermijdelijk islamitisch was. Hij voegde eraan toe dat ze verder beweerden dat moslims hypocriet waren in hun pleiten voor een seculiere staat, omdat ze op hetzelfde moment hun 'persoonlijke status' wilden behouden (volgens welke zaken zoals erfenis en huwelijk worden bepaald door voorschriften in de Koran). Ten slotte geloofden christenen dat de politieke of economische integratie van Libanon in de Arabische wereld, met diens autoritaire en socialistische tendensen, alleen maar gevaarlijk zouden zijn voor de vrijheid en de welvaart die zowel moslims als christenen genoten in Libanon. Christenen zagen verder dat toegeven aan islamitische eisen feitelijk zou betekenen om de kip met de gouden eieren te slachten.
De christelijke overtuiging was dat het Arabische nationalisme onvermijdelijk islamitisch was. Dit is waar, aangezien de gewone Arabische burgers en overheid het islamitische karakter van de Arabische wereld benadrukken.
In dit hoofdstuk werd onderzocht hoe Libanese christenen en moslims verschillende nationalistische standpunten aanhingen. De verspreiding van dit verdeelde nationalisme werd vergemakkelijkt door [de verscheidenheid aan] politieke en religieuze politieke partijen, die ik zal bespreken in het volgende hoofdstuk.
Dit hoofdstuk verkent de [Libanese] christelijke politieke partijen, en hun rol in de opkomst en ondergang van de christenen in Libanon. Deze partijen hebben nationalisme gebruikt als een middel om hun politieke platforms te bevorderen. Deze politieke partijen waren betrokken bij de burgeroorlog van 1975. Bovendien probeerden de Libanese christelijke partijen, ondanks het einde van de burgeroorlog in 1990, nog steeds de politiek in Libanon te beïnvloeden. Deze partijen hadden als doel om erkend te worden als degenen die de rechten van de christenen in Libanon veilig zouden stellen.
De Phalanges-partij (Kataib)
Deze was duidelijk de belangrijkste partij onder Libanese christenen in de gebeurtenissen die tot de crisis van 1975 leidden. In de vroege jaren '50 werden de Phalanges een parlementaire partij en nam deel aan het spel van de Libanese politiek. Het wierf ook niet-christelijke en niet-Maronitische leden. Toch bleef de Phalanges in wezen een Maronitische partij en volgens Rabinovich was de Libanese entiteit die het wilde behouden feitelijk christelijk.
In de zomer van 1975, toen bleek dat het behoud van de christelijke controle over het traditionele politieke systeem in Groot-Libanon niet meer haalbaar was, koos de partij, of althans de radicale vleugel, voor het minder wenselijke doel om een kleiner christelijk Libanon te stichten in Oost-Beiroet, het noordelijke deel van Mount Libanon, en het kustgebied ten noorden van Beirut. Dit gevoel werd uitgedrukt door de publicatie van een interessant pamflet van het Maronitische Intellectuele Centrum in Kaslik, onder de titel "Greater Lebanon: A half century's tragedy". Het pamflet luidde dat de vorming van Groot-Libanon in 1920 door het Franse mandaat niet in het voordeel van de christenen was geweest.
De christenen wisten heel duidelijk dat hun politieke dominantie, die was gewaarborgd door de stichting van Groot-Libanon in 1920 door het Franse mandaat en het pact van 1943, niet meer mogelijk was. Het was een goede strategie om te kiezen voor een kleiner land dat ze konden beheersen en het behoud van hun cultuur. Maar, zoals uit latere gebeurtenissen bleek, waren de moslims niet alleen geïnteresseerd in het overnemen van de macht in Libanon, maar wilden ze ook voorkomen dat de christenen een kleine of grote christelijke Libanese natie zouden vormen. Als gevolg hiervan was de partij zeer geïnteresseerd in het beschermen van christelijke belangen in een land dat onder hen begon weg te glippen naar de islamitische meerderheid.
De Phalanges-partij raakte verdeeld over twee scholen van gedachten[. De eerste was] de stroming vertegenwoordigd door Pierre Gemayel's oudste zoon Amin [Gemayel] en Karim Pakandouni. Zij geloofden dat de Libanese christenen alleen kon overleven door in het reine te komen met hun omgeving. Zij zochten verzoening met Syrië, met Libanese moslims en met de grotere Arabische wereld. De tweede school van gedachte werd vertegenwoordigd door Bashir [Gemayel], de jongere broer van Amin, die in de zomer van 1976 de commandant werd van de gewapende strijdkrachten van de partij. Volgens Itamar Rabinovich was deze stroming sceptisch over Arabische en islamitische bereidheid om een Libanese christelijke eenheid in hun midden te tolereren, en geloofde hij in de noodzaak om de middelen van [hun land] te ontwikkelen, een bondgenootschap met Israël op te richten, de Libanese christelijke diaspora te mobiliseren, en Amerikaanse steun te verkrijgen.
De tweede school van gedachte kreeg meer invloed dan de eerste. Toen Bashir zijn oudere broer buitenspel zette, geloofden velen dat Bashir sterke nationalistische steun onder de christenen deed oplaaien. Hij werd later de president van het land voor 21 dagen, totdat hij werd vermoord. Zijn broer volgde hem op, maar was veel zwakker dan hij.
De Lebanese Forces
Het leger van de Phalanges noemde zich de Lebanese Forces (LF). Het verzamelde tot 20.000 troepen, waarvan een kern van 3.000 beroepssoldaat was. Onder leiding van William Hawi, en later van Bashir Gemayel, ontwikkelde het zich tot een formidabele en zeer georganiseerde strijdmacht. De Phalanges stelden de dienstplicht in in de omgeving die het beheerste, en wierf alle jonge mannen die in aanmerking kwamen om hun troepen te versterken. Tijdens interne gevechten door de burgeroorlog heen en tot 1982 aan toe stelde de Lebanese Forces hun leiding over het Libanese christelijke front vast door samen te gaan met andere christelijke milities, vaak met geweld.
De Nationale Liberale Partij
De belangrijkste bondgenoot van de Phalanges in het Libanese front was de Nationale Liberale Partij van Camille Chamoun, een politieke formatie die sterk verschilde [van de Phalanges]. Als een kleine partij georganiseerd rond de persoon en de persoonlijkheid van haar leiders ontbrak het hen aan een coherente leer, uitgebreide structuur, en ledenaantal zoals hun partner de Phalanges hadden.
Camille Chamoun was president van Libanon tussen 1952 en 1958. Hij was een bittere tegenstander en criticus van pan-Arabisch nationalisme, en de enige Arabische heerser die steun had betuigd voor de doctrine van de Amerikaanse president Dwight Eisenhower, die tot doel had om de Midden-Oosterse landen te helpen bij het afweren van gewapende agressie van communistische naties. [De doctrine] had zelfs aangeboden om de politieke onafhankelijkheid van deze landen te beschermen. De partij leidt op dit moment de oppositie tegen de aanwezigheid van Syrië in Libanon.
Al Marade partij
Deze 3500 man sterke eenheid, ook wel de Marada (Reuzen) Brigade genoemd, werd vernoemd naar een Byzantijnse grenswacht in het oude Libanon. Zij vertegenwoordigden de belangen van Sulayman Franjiyah, die president van Libanon was tijdens het uitbreken van de burgeroorlog. Het werd ook wel het Zhagartaanse Bevrijdingsleger genoemd, naar Franjiyah's geboortestad Zgharta. Het werkte vanuit Tripoli en andere gebieden in het noorden van Libanon, maar heeft ook gevochten in Beiroet. De militaire alliantie tussen de Phalanges en de Marada, die duidelijk was bij de start van de burgeroorlog van 1975, eindigde op 13 juni 1978 vanwege een verrassingsaanval van de Lebanese Forces (LF) op Ihdin, hoofdkwartier van de Marada, waarbij de commandant van Marada werd gedood: Tony Franjiyah.
De Order of Maronite Monks
De Maronitische Kerk heeft een grote rol gespeeld in de Libanese politiek. Het probeerde de rechten van christenen te beschermen. Tijdens de Libanese burgeroorlog van 1975 had patriarch Bulus Khureysh, het hoofd van de Maronitische Kerk, geen politieke invloed. Het hoofd van de Order of Maronite Monks daarentegen, pater Charbel Qassis, was van de activistische en militante lijn binnen de Maronitische Kerk. De Maronitische Kloosterorde, die een aanzienlijk deel van de landbouwgronden rond Libanon bezitten, gaven hun financiële en politieke steun aan de Maronitische milities.
De Order of Maronite Monks had een militie die bestond uit 200 priesters. Bulus Naäman, een andere machtige militante geestelijke, volgde Quassis later op. Rabinovich legde uit dat Maronitische kloosters hielpen met de opslag van wapens, munitie en voedsel voor christelijke milities. Priesters zagen de noodzaak ervan in om christenen te beschermen tegen de Palestijnen en moslims die de vrede van de christenen bedreigden.
Maronite League
De Maronite League was een militante groep onder leiding van Shaker Abu Suleiman, een fervent aanhanger van Qassis. Net als de Guardians of the Cedars (zie hieronder) was het een puur Maronitische militie zonder de remmingen van de politiek beschaafde Phalanges en de Nationale Liberalen. Het koos daarom om samen met deze groepen te vechten in plaats van zich helemaal samen te voegen met hen.
De Guardians of the Cedars
De Guardians of the Cedars bestond uit ongeveer 500 mannen. Hoewel ze pleitten voor een niet-confronterende gelovige ideologie, waren de Guardians in de praktijk een van de felste strijders voor de christelijke belangen.
De politieke en militaire leider van de Guardians of the Cedars, Etienne Saqr (bijgenaamd Abu Arz), werkte in de vroege jaren '70 voor de regering van Faranjiyya. Maar ideologisch werden de Guardians geïnspireerd door Sa'id Aql, die een duidelijk onderscheid maakte tussen Libanees en Arabisch nationalisme. Het beeld dat Aql schetste van Libanon, dat stamde uit en geïnspireerd was door een extern Phoenicische verleden, en bijdroeg aan de ontwikkeling van de beschaving, minimaliseerde de rol van de islam en Arabisme.
De Guardians of the Cedars waren openhartig over hun relatie met Israël, in tegenstelling tot de Phalanges en de Nationale Liberalen, die probeerden om hun relaties met Israël te verbergen. De Guardians zeiden openlijk in 1976 dat de christenen zich tot Israël moesten wenden om die te vragen te helpen met het redden van wat er over was van Libanon. Net als de Maronite League bleven zij een aparte organisatie die vochten naast de grotere milities.
At Tanzim
Arabisch voor 'de organisatie'. At Tanzim was oorspronkelijk een klein geheim genootschap van christelijke functionarissen binnen het Libanese leger die achter de Phalanges stonden. At Tanzim accepteerde ook leden van buiten het leger, voornamelijk uit de hogere en professionele klassen. Het stelde een eigen militie op van ongeveer 200 man.
Het Lebanese Front
In december 1975, toen de grote veranderingen in de Libanese politieke systeem serieus besproken werden en een top van moslimleiders bijeen werd geroepen om een gezamenlijk standpunt te formuleren, werd er geroepen om een vergelijkbare Maronitische top. De belangrijkste Maronitische leiders Pierre Gemayel, Camille Chamoun, Charbel Quassis, en Shaker Chaker Abu Sleiman ontmoetten elkaar in het presidentieel paleis.
In het voorjaar van 1976 werd de Maronitische top omgedoopt tot de Kafur-top. Camille Chamoun werd gekozen tot voorzitter van het nieuw gevormde Lebanese Front. Diens leiderschap bestond uit Pierre en Bashir Gemayel, Bulus Naäman, Edward Hunayian (die eerder werkte met Raymond Edde), en twee voorname christelijke intellectuelen, Charles Malek en Fouad Ephrem Al Boustani. De verschillende milities kwamen samen onder een gezamenlijke militaire strijdkracht, wiens nieuwe collectieve naam het Lebanese Front was.
Het Lebanese Front werd samengesteld uit vier milities: de Phalanges, Chamoun's Numur, de Guardians of the Cedars, en At Tanzim. Elke groep werd vertegenwoordigd door twee leden. Ondanks de officiële gelijkwaardige inspraak was het duidelijk dat het Lebanese Front werd gedomineerd en bestuurd door Bashir Gemayel.
Toch bleek de vorming van een volledig Maronitische alliantie van openlijk militanten zeer bruikbaar voor de verdere ontwikkeling van een conservatieve coalitie van de bovengenoemde christelijke leiders. Halim Barakat zei dat de christelijke rechtsen van de Lebanese Forces nog steeds het politieke sektarisme steunen.
Het christelijke leiderschap van het leger
De christelijke leiders in het leger kunnen worden beschouwd als een belangrijk onderdeel van de conservatieve coalitie, die bestaat uit christelijke groepen die weigerden om hun macht af te staan aan de moslims. Dat het Libanese leger weigerde om kleur te bekennen tijdens de crises van 1952 en 1958 was een zeldzaam verschijnsel in het Midden-Oosten van na de Tweede Wereldoorlog, want daar is de politieke geschiedenis toch grotendeels gevormd door militaire interventie en overheersing. De hogere kringen van het professionele officierskorps waren overwegend christelijk, en het leger werd gezien als overwegend christelijk. Het leger werd gezien als een van de ultieme garanties voor zowel het Libanese politieke systeem als hun christelijk karakter. In de jaren '50 en '60 vroegen islamitische politici herhaaldelijk om een nationale dienstwet die het leger zou veranderen in een overwegend islamitisch legermacht. Het grootste deel van het leger werd gestationeerd in Beiroet en het centrum van het land.
Inschikkelijke christelijke leiders
De christelijke gemeenschap had ook gematigde christelijke politici en publieke ambtenaren, zoals de oud-president Elias Sarkis en Raymond Edde (de zoon van president Emille Edde). Zij wilden een beleid van concessies met hun tegenstanders (te weten de moslims). Maar ze hadden geen samenhang zoals een daadwerkelijke politieke stroming of blokvorming. Bovendien waren deze leiders bereid om een groot deel van de macht in het politieke systeem over te geven aan de moslimgemeenschap. Ze waren sterk gekant tegen het idee van scheiding [van het land].
De Libanese burgeroorlog en het resultaat ervan veranderde de status van de christenen in Libanon en hielp hun politieke verval. De burgeroorlog begon in 1975 en veel historici zijn het nog steeds niet eens over de directe oorzaken. Brenda Seaver noemde wel twee gebeurtenissen die het begin van de Libanese burgeroorlog gemarkeerd hebben.
De eerste gebeurtenis vond plaats in februari 1975, toen de Libanese vissersvakbonden in Sidon, Tyrus en Tripoli gezamenlijk protesteerden tegen de oprichting van Protein Company, een modern monopolistisch high-tech visserijbedrijf dat voor een groot deel in handen is van de voormalige president Camille Chamoun, een Maronitische christen.
Brenda Seaver voegde eraan toe dat het leger begon te schieten op demonstranten, en ze Ma'ruf Saad dodelijk verwondden, de soennitische leider van de populaire Nasser Organisatie van Sidon. Naar aanleiding van de gebeurtenissen van Sidon barstten in bijna alle grote steden van Libanon straatdemonstraties los en er vonden hevige gevechten plaats tussen de christelijke troepen en gewapende mannen geholpen door Palestijnse commando's.
Volgens Seaver vond de tweede gebeurtenis plaats op 13 april 1975, toen onbekende aanvallers probeerden om Pierre Gemayel, de leider van de Phalanges, te vermoorden toen hij aanwezig was bij de inwijding van een nieuwe kerk in Beiroet, in de christelijke voorstad Ain Rumana. Gemayel overleefde het, maar drie van zijn lijfwachten stierven. Seaver voegde eraan toe dat een groep Maronitische militieleden in Ain Rumana wraak nam door een bus te overvallen waarin voornamelijk Palestijnen zaten die op weg waren naar het vluchtelingenkamp Tel-Al Za'atar, en ze doodden zevenentwintig passagiers. Het incident leidde tot zware gevechten door het hele land tussen de Phalangisten aan de ene kant en de Palestijnse en linkse moslims aan de andere kant, en er vielen in drie dagen meer dan 300 doden.
Het eerste incident benadrukt de onvrede van de moslims over de privileges die de christelijke elite hadden. Het protest was niet alleen een protest tegen de opening van het [vis]bedrijf, maar tegen het eigendom van een van de christelijke machthebbers. Bovendien volgde er een constant protest van moslimleiders tegen de privileges en rijkdom van de christenen.
Na de Caïro-overeenkomst in 1969, die de bewapening van de Palestijnen in Libanon beperkte, ervoeren de christenen bij het tweede incident de voortdurende aanwezigheid van de Palestijnen in Libanon als een ernstige bedreiging.
Deze bovengenoemde incidenten zijn niet de enige factoren die hebben geleid tot de uitbarsting van de burgeroorlog. De aard van het nationalisme in Libanon heeft er een cruciale rol in gespeeld de burgeroorlog onvermijdelijk te maken.
Twefik Khalaf heeft opgemerkt dat de christenen een verborgen agenda hadden toen gevechten uitbraken tussen de Phalanges en de Palestijnen. De Phalanges wilden een paar dagen strijden en dan het Libanese leger betrekken bij een actie in Jordaanse stijl tegen de Palestijnen [ze snel het land uit zetten, zie einde hoofdstuk 2].
Men zou de christenen indirect deels verantwoordelijk kunnen houden voor het uitbreken van de burgeroorlog, gezien het feit dat ze niet wilden luisteren naar de eisen van de moslims. Omdat de moslims de Libanese staat vijftien jaar lang boycotten tijdens het Franse mandaat was er altijd veel onevenwichtigheid in het overheidsapparaat, dat grotendeels bestond uit christenen. De onevenwichtigheid bleef tot ver in de onafhankelijke republiek: de jonge ambtenaren die waren aangesteld in de jaren '30 bereikten hun pensioengerechtigde leeftijd pas in de jaren '60. Dit is een logische verklaring achter de christelijke controle over de overheid.
In de jaren '50 werden Maronieten en Grieks-katholieke Melkiten en soennitische moslims oververtegenwoordigd [in de overheid], ten koste van de sji'ieten. Omdat moslimgemeenschappen achterbleven in het wetenschappelijk onderwijs werden de islamitische kamerleden, partijen en instellingen de ijverige voorvechters van het principe van evenredigheid en quota onder verwijzing naar artikel 95 van de grondwet, die een eerlijke verdeling van ambtelijke functies onder de gemeenschappen voorschrijft. Christenen, die beter opgeleid waren, verwierpen het verzoek van de moslims, onder verwijzing van artikel 12 van de grondwet dat bepaalt dat alle burgers gelijke toegang tot overheidsfuncties hebben en dat mensen geselecteerd moeten worden op hun diploma's en bekwaamheid.
Het bovenstaande voorbeeld legt effectief uit dat de verschillende interpretaties van de grondwet door christenen en moslims in conflict waren met elkaar.
Brenda Seaver had kritiek op de christelijke milities omdat ze vaak in strijd leken te handelen met de leiding van de Lebanese Forces. Ghassan Hage noemde de beruchte wreedheden die de christenen pleegden op 6 december 1975. De dag werd later bekend als de 'Zwarte Zaterdag' waarop meer dan tweehonderd moslims op brute wijze werden afgeslacht door christenen. Deze gebeurtenis werd meestal uitgelegd als een wraakactie voor het doden van christenen in islamitische gebieden.
Simon Haddad deed verslag van de moorden op de Palestijnse vluchtelingen in Tal Al Za'atar in 1976 en in kampen in Sabra en Shatila in 1982. Rex Brynen schatte dat de christenen ongeveer 1000 Palestijnen en Libanese moslims doodden, en 20.000 mensen deporteerden uit de door Palestijnen beschermde gebieden van de Al-Karantina en Al-Maslakh sloppenwijken.
De jaren tussen 1975 en 1990 waren de donkerste tijd voor de christenen. Dit was te wijten aan de gruweldaden van de christelijke milities en aan de wreedheden die moslims en Palestijnen pleegden op de christenen. Charles Sennott schreef de oorlogsherinneringen op van de christelijke dorpeling Michael Abu Abdella uit Damour. Abu Abdella herinnerde zich de aanvallen die zijn christelijke dorpsgemeenschap verwoestten en duizenden mensen had gedwongen om te vluchten.
Tijdens de Israëlische invasie van Libanon in 1982 viel een afdeling van de Phalanges onder leiding van Elie Hobaiqa de Palestijnse vluchtelingenkampen van Sabra en Shatila aan en doodde ongeveer 1000 ongewapende vluchtelingen, onder wie vrouwen, kinderen en oude mannen. Israël werd alom beschuldigd van hun onwil om in te grijpen en dit te stoppen toen het eenmaal was begonnen.
Maar de Lebanese Forces ontkende zijn betrokkenheid, en de nabestaanden hebben onlangs een strafrechtelijke procedure aangespannen in een Belgisch hooggerechtshof tegen de huidige Israëlische premier Ariel Sharon, die de minister van Defensie was tijdens de invasie van 1982.
Het verval van de christelijke invloed in Libanon werd veroorzaakt door vier factoren. Ten eerste door de typische strijd met de islamitische vijanden, ten tweede door interne verdeeldheid en strijd onder de christenen, ten derde door buitenlandse interventie en ten vierde door vrijwillige of gedwongen emigratie van veel christenen.
Het politieke en sociale verval van christenen kan worden herleid tot hun strijd met de islamitische meerderheid. Christenen waren uitgeput door de oorlog met de moslims. [De Libanese Midden-Oostendeskundige] Fawaz Gerges heeft opgemerkt dat [auteur] Latif Abul-Husn geloofde dat de oorlog van 1975 om drie hoofdthema's ging: Hervorming van het politieke systeem, de nationale identiteit van Libanon en de soevereiniteit van Libanon.
Volgens Abul-Husn lagen de christenen mogelijk in conflict met de moslims over die drie hierboven genoemde onderwerpen. De moslims wilden het politieke systeem hervormen, omdat het de christenen voor zou trekken. Ze wilden hun demografische overwicht vertalen naar politieke macht. Ze wilden een systeem dat ze zelf konden besturen. Bovendien zagen zij de christenen als een obstakel voor de vorming van een islamitische staat vergelijkbaar met de rest van de Midden-Oosterse landen. De moslims kozen voor oorlog in plaats van dialoog, gezien het feit dat de christenen niet luisterden naar de moslimeisen. De oorlog was verwoestender voor de christenen dan de moslims.
In 1983 brak er een grote burgeroorlog uit in de bergen, tussen de Phalanges en de Druzen. De Druzen versloegen de christenen, en maakten geen onderscheid tussen hun christelijke mede- en tegenstanders. Zo'n zestig dorpen werden verwoest, duizenden burgers werden vermoord, en tienduizenden werden verdreven of gedwongen te vluchten. De geestelijke leider van de Druzen, Sheikh Abu Shakra, vatte de wreedheid van deze fase van de burgeroorlog samen door te zeggen dat de christenen nooit meer op de nu Druzische berg zouden leven. Voor de christenen was deze oorlog een ramp van een vergelijkbare omvang als die in de regio Chouf, waar in 1983 ongeveer vijftig christelijke dorpen met de grond gelijk werden gemaakt.
Theodore Hanf zei dat er sprake was van ingrijpende veranderingen in het zuidelijke deel van Mount Libanon, het noorden van Metn en de regio's Aley en Chouf. In 1975 bestond de bevolking voor meer dan de helft uit christenen, maar tien jaar later voor ongeveer 1 procent. De christenen werden in de eerste twee jaar van de oorlog verbannen uit de kuststrook. Zij werden in bepaalde gebieden uitgeroeid en vervangen door moslims. Er waren verschillende oorlogen tussen christenen en moslims, maar de Bergoorlog van 1983 staat bekend als de belangrijkste oorlog, die de dood van duizenden christenen veroorzaakte en hen verdreef uit het gebied rond Mount Libanon.
Aan het einde van de burgeroorlog in 1990, toen de relaties tussen christenen en moslims verbeterden, begonnen vele christenen terug te keren naar hun dorpen. De overheid begon hen zelfs financieel te helpen om te renoveren of nieuwe huizen te bouwen.
De strijd met de moslims zorgde ervoor dat de christenen hun traditionele machtspositie langzaam over moesten geven en dat ze kozen om te emigreren op zoek naar een betere toekomst.
De achteruitgang van de christelijke invloed in Libanon kan ook worden herleid tot interne verdeeldheid en onderlinge strijd tussen de christenen zelf. De Phalanges zag dat het Maronitische politieke pluralisme misschien moest worden getolereerd, maar dat de militaire macht van de gemeenschap onder één gezag moest komen, en wel het hunne. Om deze reden probeerde de Phalanges de onafhankelijke kracht van hun twee belangrijkste partners te breken, de Franjiyya en de Nationale Liberale Partij. Hun relaties met Franjiyya verslechterden na een meningsverschil over de betrekkingen met Syrië.
De Phalanges probeerden hun partijorganisatie uit te breiden naar Noord-Libanon en de economische basis van de familie Franjiyya te ondermijnen door te zeggen dat Franjiyya geen recht had om de belasting te verhogen in de sterk geïndustrialiseerde regio rond Chekka, ten zuiden van Tripoli. Franjiyya reageerde op deze provocatie door de organisatorische leider van de Phalanges te doden, Jud Bayeh. De Phalanges namen wraak door Tony Franjiyya's huis in het dorp van Ehden te beschieten, en hem en zijn directe familie te doden in juni 1978. Itamar Rabinovich vroeg zich af of de moord op hem was gepland of niet; het is duidelijk dat het christelijke kamp door de wreedheden was verdeeld. Franjiyya beschuldigde de Lebanese Forces van samenwerking met Israël en koos de kant van Syrië.
In 1980 vernietigde Bashir Gemayel's militie de militaire infrastructuur van de Tigers, de militie van de Nationale Liberale Partij in het gebied rond Beiroet. De Phalanges probeerden hun mandaat en hun demografische en territoriale bases uit te breiden door de vertegenwoordigende autoriteit te worden voor alle Libanese christenen en niet alleen de Maronieten.
Op 31 januari 1990, nadat de Libanese troepen hun terughoudende goedkeuring van het Ta'if-akkoord hadden aangekondigd, moest [de nieuwe politicus] Michel Aoun een positie veroveren bij de christelijke achterban. Hij probeerde om het bestuur van een klein christelijk gebied tussen Beiroet en Jebail los te peuteren, maar daarmee ontstak hij een christelijke burgeroorlog in januari 1990. Kail Ellis merkte op dat het conflict tot juli van dat jaar duurde en eindigde zonder een duidelijke overwinning voor Aoun. Voordat de gevechten stopten in medio maart waren al bijna 750 burgers gedood en 3.000 gewond, maar Lebanese Forces bleef het nieuwe akkoord steunen. Ellis zei dat de oorlog negatieve politieke gevolgen voor de christelijke gemeenschap had en dat werd geschat dat de oorlog $ 1,2 miljard in schade aan eigendommen had veroorzaakt.
Een andere reden voor de achteruitgang van de christelijke invloed in Libanon is dat niet alle christenen de droom van een christelijke staat deelden. Bijvoorbeeld, christelijke leden van zowel Libanese communistische als nationale progressieve partijen streefden naar een religieus politiek systeem, maar riepen op tot de afschaffing van het destijds gevestigde religieuze politieke systeem [oftewel, gaven de voorkeur aan een niet-christelijk politiek systeem]. Theodore Hanf zegt hierbij dat de burgeroorlog tussen de christelijke gemeenschappen hen meer had verzwakt dan alle voorgaande aanvallen van Libanese en buitenlandse vijanden.
De christelijke banden met het buitenland hebben ook bijgedragen aan hun verval. In de woorden van de belangrijkste columnist in Libanon, Ghassan Tueni, was het de "oorlog van de anderen". Libanon werd gebruikt als het slagveld voor de voortdurende botsingen in het Midden-Oosten en de rivaliteiten van supermachten als gevolg van de Koude Oorlog.
Eyal Zisser merkte op dat de sterkere betrekkingen tussen Israël en de Libanese Maronitische gemeenschap onvermijdelijk hebben geleid tot de burgeroorlog in Libanon in 1975. Eyal voegde eraan toe dat zulke relaties waren gebaseerd op de gemeenschappelijke overtuiging dat joden en Maronieten een sterk verbond moeten smeden om aanvallen van vijandige islamitische Arabieren af te weren.
Brenda Seaver zei dat het Libanese systeem zonder de Palestijnen wel zou zijn blijven bestaan:
Ten minste, als het Palestijnse probleem nooit had bestaan, was er meer tijd geweest om sterke elites te vormen die konden omgaan met de problemen van de modernisering door de Shihab-traditie van sociale hervormingen door te zetten en gematigde politieke hervormingen door te voeren.
Seaver gaf een nauwkeurige analyse van de Palestijnse bijdrage aan de ineenstorting van het Libanese politieke systeem. De Palestijnen zouden hebben geprobeerd om Libanon om te zetten in een tweede permanente staat, als alternatief voor hun vaderland. De Palestijnse bemoeienis verslechterde de toch al gespannen verhoudingen tussen christenen en moslims. Ondanks de verschillende onregelmatige burgeroorlogen tussen moslims en christenen heeft de hele bevolking toch vele eeuwen samengewerkt.
Syrië heeft ook een grote rol gespeeld in het minimaliseren van de christenen in Libanon, ondanks dat zijn eerste militaire interventie in 1976 [de christenen] ten gunste kwam. Toen de Libanese Nationale Beweging LMN in 1976 in gevecht was met de christelijke troepen, en op het punt stond om te zegevieren over de christenen, kwamen de Syriërs tussenbeide en zeiden uitdrukkelijk dat hun reden hiervoor was om de christenen te helpen.
Ghassan Hage verkende de redenen achter de Syrische hulp aan de christenen in 1976:
Maar ongetwijfeld is dit bedoeld om te voorkomen dat de christenen in de gebieden die onder hun controle bleven naar alle waarschijnlijkheid een christelijke mini-staat zouden gaan verkondigen.
Het is belangrijk op te merken dat Syrië de christenen hielp om een voet aan de grond te krijgen in Libanon. Maar de christelijke leiders die Libanon aan het begin van de burgeroorlog regeerden, waren er niet in geslaagd om de redenen achter de aanvankelijk vriendelijke tussenkomst van Syrië in Libanon te voorspellen. Rex Brynen schreef dat de grote Syrische militaire tussenkomst in Libanon diende om de Libanese burgeroorlog [te verbreden naar het Arabische wereld], om het conflict aanzienlijk te verschuiven van zijn oorspronkelijke Libanese sociale en politieke grondslagen naar de bredere regio eromheen.
De huwelijksreis tussen de christenen en de Syriërs was van korte duur. Ghassan Hage zei dat de Israëliërs na het bezoek van de Egyptische president Anwar Sadat aan Jeruzalem een vredesplan bedachten (dat bekend werd als het Plan van Begin), waarin het christelijk rechts een rol zou spelen, namelijk de Phalanges. Zij aarzelden niet om de kans te grijpen en keerden snel zich tegen Syrië.
Op 7 februari 1978 vond er een lichte gewapende confrontatie plaats tussen de Syriërs en enkele christelijke divisies van het Libanese leger. Kort daarna ontwikkelde deze confrontatie zich tot een volledige oorlog. Het plan van Menachem Begin [Begin was leider van de Likoed-partij] stond Israël toe om binnen te vallen en in Zuid-Libanon te blijven totdat er een permanente oplossing was die zou voorkomen dat de Palestijnse guerrilla terug zou keren. Hier waren de christenen vertegenwoordigd door het Lebanese Front, namen diens meest extremistische standpunten over de Palestijnse aanwezigheid in Libanon over en riepen ze op tot de eliminatie van de gewapende Palestijnen. Syrië was woedend dat de christenen schijnbaar de kant van Israël hadden gekozen en begonnen toen een bombardement van de christelijke wijken van Beiroet.
Ghassan Hage kwam met een aantal redenen voor de Syrische agressie tegen de christenen:
Het was een weerspiegeling van de frustratie van de Syrische president Assad die toe moest zien hoe de christelijke rechtsen, die hij eigenlijk had gered, en die hij had geprobeerd te hanteren met de grootste zorg, hem zo gemakkelijk de rug toekeerden.
Er was in 1978 een idee dat Syrië en de moslims het unieke Libanon en diens christelijke aanwezigheid uit wilden roeien. Dit leidde Camille Chamoun ertoe om een beroep doen op de 'beschaafde wereld' om de Syrische bombardementen van het christelijke gebied te stoppen.
Christelijke burgers betaalden een hoge prijs voor de politieke fouten van hun eigen leiders. Die leiders hadden niet voorzien dat Syrië volledige ondersteuning zou eisen voor zijn beleid, dat weer neigde naar de Palestijnse aanwezigheid in het zuiden, iets dat geheel inging tegen de principes van de christenen en van een vrij Libanon. De burgers werden elke keer gebombardeerd als hun leiders het niet eens waren met Syrië of de islamitische milities, namelijk de Libanese nationale beweging.
Het conflict was tussen christenen en moslims, specifiek de christenen in Libanon tegen islamitisch Syrië en duizenden strijders van de Iraanse Revolutionaire Garde [Hezbollah]:
- De strijd om Libanon werd uitgevoerd tussen Maronitische leiders in Oost-Beiroet en Hafiz al-Asad in Damascus.
Na het einde van de burgeroorlog in 1990 daalde de politieke macht van de christenen nog verder. Alan George beschreef hoe de Maronieten aan de kant werden gezet:
- selectieve vertegenwoordiging in de politieke hiërarchie en de verbanning of gevangenneming van politieke leiders.
De invloed van de christenen kromp nog verder toen een belangrijke bondgenoot uit het verleden, de Verenigde Staten, er van af zag om Syrië te vragen zich terug te trekken. In 1958 had de Verenigde Staten president Camille Chamoun met spoed geholpen om een opstand de kop in te drukken die werd gevoerd door moslims en aanhangers van de voormalige Egyptische president Abdel Nasser. Later, echter, liet de Verenigde Staten zijn rol in Libanon vallen als gevolg van het feit dat de Amerikaanse ambassade in Ain al-Mreisse in 1983 werd vernield door een zelfmoordaanslag die meer dan 60 mensen doodde. Zes maanden later pleegden zelfmoordterroristen gelijktijdige aanvallen op de multinationale troepenmacht die een jaar eerder was aangekomen op verzoek van president Amin Gemayel. De resultaten van de aanvallen waren verwoestend toen 58 Franse parachutisten en 241 Amerikanen mariniers werden gedood. Daarom trokken de Amerikanen zich terug uit Libanon.
De christenen in Libanon voelden zich ongemakkelijk over het feit dat de Verenigde Staten geen terugtrekking van Syrië uit Libanon wilde eisen. Jose Navalpotro schreef dat de Verenigde Staten van mening was dat de Syrische terugtrekking een kwestie was die moest worden opgelost tussen Damascus en Beiroet. Hij voegde eraan toe dat Washington dit geval niet beschouwde als een belangrijke kwestie in de algemene stabiliteit van het Midden-Oosten, of als een centrale kwestie die moest worden opgelost in het Arabisch-Israëlische vredesproces.
Wat verder nog bijdroeg aan het verval van de christelijke invloed in Libanon is de massa-emigratie. Zowel moslims als christenen ontvluchtten Libanon, maar er waren veel meer christelijke [vluchtelingen]. Op een vooroorlogse Libanese bevolking van ongeveer 4 miljoen waren er 700.000 [vluchtelingen], waarvan 500.000 christelijk. Hoe veel christenen in Libanon zijn gebleven wordt betwist. Er zijn geen officiële bevolkingscijfers voor Libanon. Sommigen schatten dat ongeveer 1 miljoen inwoners of 25 procent van het land christelijk is. Dit getal is minder dan de helft van de meerderheid van bijna 60 procent in de vroege jaren '70.
William Harris zag het aantal christenen in Libanon dalen terwijl de jaren voorbij gingen.
1911 79% christenen
1921 55%
1932 51%
1943 52%
1970 42%
1990 35%
(2008 25%)
Het zou moeilijk worden om de huidige achteruitgang van de status [en het bevolkingsaandeel] van de christenen terug te draaien volgens deze statistieken van Harris. Het is zeer aannemelijk dat het aantal christenen binnen 50 jaar verwaarloosbaar zal worden, en hun aanwezigheid in het Midden-Oosten dus in het gedrang zal komen. Christenen moeten met genoeg mensen zijn om legitieme aanspraak te maken op het delen van de macht met de moslims. Charles M. Sennott citeerde een christelijke advocaat Nehmatalla Abi Nasr die sprak over het effect van de christelijke migratie:
De christenen vertrekken naar een beter leven in het Westen of om de oorlog te ontvluchten", zegt hij, "maar dan verliezen ze hier meer en meer invloed, en dan zijn ze in toenemende mate bang om terug te keren. Dit proces is een vicieuze cirkel.
Dat veel christenen uit Libanon zijn vertrokken heeft inderdaad bijgedragen aan de politieke achteruitgang van een natie waarin zij vroeger de meerderheid waren. Deze vrijwillige migratie draagt bij aan het feit dat duizenden christenen zijn gestorven in de oorlog of werden verdreven uit hun eigen huizen en land. De Maronitische patriarch, kardinaal Nsrallah Boutrous Sfeir, klaagde fel dat een stijging van niet-christelijke immigratie naar Libanon, in combinatie met het kabinetsbesluit om burgerschap te verlenen aan een groot aantal moslims, de christelijke stem in Libanon begon te verstommen.
De Libanese burgeroorlog eindigde in 1990 nadat de Libanese legerleider Aoun werd verslagen door de militaire bemoeienis van Syrië. William Harris zag de ineenstorting van de autonome christelijke enclave van Oost-Beiroet als een klap voor christelijke macht in Libanon.
De christenen hadden op 13 april [1990] niet alleen te maken met een traumatisch einde van hun zelfbestuur, maar ze werden ook geconfronteerd met de gevolgen van de uitvoering van het Ta'if-akkoord, die hun macht verminderde ten gunste van de moslims.
Op 30 september 1989 werd het plan van de Arabische Liga, hierna het Ta'if-akkoord genoemd, ondertekend in de plaats Ta'if. De 62 Libanese parlementsleden, 85 procent van de overlevende 73 leden die elkaar ontmoetten in Saoedi-Arabië, bestonden uit 31 christelijke en 31 islamitische afgevaardigden. Veel christenen zagen deze overeenkomst als de belangrijkste daad die hun ondergang heeft bezegeld. De overeenkomst verenigde het land wel, maar slaagde er niet in om de christenen de nodige garantie voor hun overleving te geven.
Naar aanleiding van het Ta'if-akkoord vonden de meer ambitieuze islamitische leiders een mogelijkheid om politieke winsten te boeken, en ze verwijderden de christelijke vertegenwoordiging geleidelijk uit de nationale overheid. Katholieke leiders waren tegen deze nieuwe overeenkomst. Jose Navalpotro schreef:
Kardinaal Sfeir stelde de volgende vraag in scherp contrast. Als er geen sterke christelijke vertegenwoordiging in de regering was, vroeg hij, wat zou dan de prikkel zijn om een onafhankelijk Libanon te handhaven? En als er geen duidelijke overeenkomst met hun islamitische buren is, hoe kan een christelijke minderheid in een klein land dan verwachten om te overleven in een 'islamitische oceaan'?.
Het Ta'if-akkoord benadrukt drie factoren: ten eerste, dat de nieuwe versie van de grondwet ondubbelzinnig Libanons Arabische identiteit en banden benadrukt. Ten tweede, dat de nieuwe versie moet vermelden dat het Libanese systeem moet worden gebaseerd op sociale rechtvaardigheid en gelijkheid in de rechten en plichten van alle burgers, zonder enige differentiatie en voorkeur. Ten derde, dat wordt opgeroepen tot de afschaffing van het politieke sektarisme.
Sami Ofeish beweerde dat het Ta'if-akkoord de oorzaken van de Libanese burgeroorlog aankaartte. Artikel 24 van het Ta'if-akkoord beschrijft de richtlijnen voor de sektarische verdeling van de zetels in het parlement. Dit artikel bevestigt dat, totdat het parlement overgaat op niet-sektarische kieswetten, de parlementaire zetels gelijk moeten worden verdeeld tussen christenen en moslims. Sami Ofeish merkte op dat de richtlijnen voor de 'evenredige vertegenwoordiging' van religieuze sektes niet nauwkeurig waren gevolgd in het verleden en dat ze geen rekening hadden gehouden met de demografische veranderingen waardoor moslims een meerderheid werden in het begin van de jaren '60.
Het Ta'if-akkoord verbeterde de positie van de minister-president ten koste van de traditionele functies van de president. Volgens artikel 64 was de minister-president nu degene die aan het hoofd van de regering stond en op zou treden als diens vertegenwoordiger. Het ambstermijn van de (sji'itische) parlementaire spreker zou worden verlengd tot vier jaar in plaats van één jaar, zoals in het verleden op basis van artikel 44 werd gedaan.
Het voorzitterschap, dat eerst exclusief voor Maronieten was, werd meer symbolisch gemaakt. Sami Ofeish schreef dat ondanks dat de president nog steeds het staatshoofd is (artikel 49), de uitvoerende macht hoofdzakelijk bij de raad van ministers zou komen te liggen (artikel 17), en de president deelde de besluitvorming met de minister-president en de Raad.
Zoals we duidelijk kunnen zien, zouden drie voorzitters Libanon gelijkwaardig regeren: de president van de Republiek, de voorzitter van de Raad van Ministers en de voorzitter van de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Het is belangrijk om te zien dat het Ta'if-akkoord de christelijke politieke macht in Libanon verminderde en in het voordeel was van de moslims.
Christine Asmar zag dat het Ta'if-akkoord geen enkele oplossing te bieden had voor de Libanese politieke macht:
[Het Ta'if-akkoord] had ook beloofd de vijandelijke gemoederen tussen de religieuze groeperingen te bekoelen, maar in plaats daarvan heeft het die gewoon tijdelijk bevroren terwijl het het herstel van een centrale overheid makkelijker maakte, waardoor de essentiële problemen rond religieuze sekten niet werden opgelost, al helemaal niet onder de gewone burgers.
Een van de gevolgen van het Ta'if-akkoord was de ondertekening van een verdrag van broederschap, samenwerking en coördinatie tussen Syrië en Libanon. Een meerderheid van de christenen uitten hun bezorgdheid over het verdrag. William Harris gaf dit commentaar op de christelijke weerstand tegen Ta'if:
De meeste christenen verwierpen het Ta'if-regime, omdat ze zich vervreemd voelden van zowel de christelijke ambtenaren in de overheid als de andere christelijke partijen, voornamelijk de Kata'ib en de LF, die het nieuwe [akkoord] wel hadden geaccepteerd maar het alleen niet eens waren over wat details.
Na het Ta'if-akkoord boycotten de christenen de eerste verkiezingen in 1992. Judith Harik merkte op dat de Libanese Maronitische gemeenschap vreesde dat een nieuw parlement wetten uit zou voeren die hun bevoorrechte positie in de Libanese maatschappij en de politiek zouden beëindigen. De Maronieten wilde de Syriërs weg hebben uit Libanon, en geloofden dat Syrië de verkiezingen negatief zou beïnvloeden als de verkiezingen werden gehouden voor het vertrek van de Syriërs. Judith Harik verklaarde dat de christenen de verkiezingen van 1992 hebben geboycot omdat ze vonden dat het nieuwe parlement hun belangen niet zou vertegenwoordigen.
De angsten van deze christenen zouden werkelijkheid worden toen een pro-Syrische president werd gekozen in 1993. De nieuwe parlementen na 1990 bevatten geen sterke nationalistische christenen zoals voorheen. In de laatste verkiezing van 2000 werden slechts een paar christelijke nationalisten verkozen, in tegenstelling tot in 1972, toen de meeste christelijke leden van het parlement christelijke nationalisten waren.
De daling van de christelijke politieke invloed viel samen met de economische opkomst van de moslims. Jose Navalpotro schreef hierover:
Onder het regime van Hariri wordt de financiële steun die het land krijgt vanuit andere Arabische landen vooral gegeven aan instellingen die onder toezicht van moslims zijn.
De lange tijd waarin christenen financiële superieur waren aan de moslims was uiteindelijk tot een einde gekomen. Andere Arabische landen helpen de islamitische instellingen financieel. De islamitische weelde is verdubbeld sinds het einde van de burgeroorlog in 1990. Het is geen geheim dat Solidaire, de particuliere onderneming van de huidige premier Rafik Hariri, de centrale zakenwijk van Beiroet bezit. Bovendien geeft die ook de offertes uit voor alle grote bouwprojecten van de overheid. De nieuwe rijkdom van de moslims wordt gebruikt om nieuwe financiële en politieke macht voor de moslims te veroveren. Bovendien wordt het arme sji'itische gebied in het zuiden nu meer ontwikkeld door de overheid en het buitenland.
Onder de christelijke leiders die actief blijven in Libanon is er een vurig verlangen naar nieuwe onderhandelingen. Dat verlangen is gebaseerd op de erkenning dat ze snel hun politieke invloed zullen verliezen. De belangrijkste instellingen die hen toegang tot inspraak konden bieden zijn nu gesloten voor christenen, of bieden in ieder geval nog slechts de hoop op een minder belangrijke rol.
Jose Navalpotro merkte op dat er een gebrek was aan sterk christelijk leiderschap. Hij zei dat de voormalige Libanese legerleider Michel Aoun was verbannen naar Frankrijk, de voormalige president Amin Gemayel woonde een aantal jaren in de Verenigde Staten na het einde van zijn presidentschap in 1988, en Dory Chamoun, die zijn vermoorde broer Danny opvolgde, was niet in staat om zulke duurzame en strategische acties in te voeren die zijn volgelingen een gevoel van nieuwe hoop zouden geven. De familie Gemayel kwam eindelijk terug in 2000 en Amin Gemayel's zoon Pierre werd verkozen tot parlementslid in het najaar van 2000.
De afwezigheid van sterke christelijke leiders weerhoudt de christelijke gemeenschap ervan om net zo'n krachtige invloed uit te oefenen als in het verleden. De afname van de christelijke invloed zal zelfs erger worden als er een gebrek blijft aan sterke christelijke leiders die de gemeenschap mobiliseren en het mogelijk maken om te overleven. Een andere belangrijke christelijke leider, Samir Geagea, de leider van de Lebanese Forces-militie, zit momenteel in de gevangenis. Navalpotro schreef dat de regering zijn Lebanese Forces-partij in maart 1994 onwettig heeft verklaard en hem heeft gearresteerd. Hij werd beschuldigd van het voorbereiden van een bomaanslag op een katholieke kerk in Beiroet en de moord op Danny Chamoun.
De katholieke bisschoppen hebben in hun openlijke veroordeling van Geagea's gevangenisstraf gezegd dat de regering geen bewijs had om die aanklachten mee te ondersteunen. Sinds het formele einde van de Libanese burgeroorlog op 13 oktober 1990 zijn er vele gebeurtenissen die de gestaag afnemende invloed van de christenen in Libanon bewijzen.
Oktober 1990 - Danny Chamoun, de belangrijkste leider van de Maronitische christenen, werd vermoord samen met zijn familie.
Mei 1991 - Patriarch Sfeir verwierp het Syrisch-Libanese pact, zei dat het het zelfbestuur van de natie in het nauw brengt en het Nationaal Pact van 1943 ondermijnt.
Augustus 1991 - Generaal Michel Aoun, de laatste christelijke leider die naar voren kwam als een nationale machtshebber, werd verbannen naar Frankrijk en voor vijf jaar verboden terug te keren naar Libanon.
September 1992 - Katholieken organiseerden een boycot van de parlementsverkiezingen; tussen de 70 en 85 procent van alle katholieken weigerde om deel te nemen. Er werd een christelijk parlementslid gekozen met slechts veertig stemmen.
Mei 1993 - Er braken anti-katholieke rellen uit in de regio Chouf. De bisschoppen van Libanon waarschuwden mensen geen grond te kopen in de christelijke wijken, en zij wezen op de demografische verandering van de natie.
Juni - Drie terroristen stierven bij de vroegtijdige ontploffing van een bom die ze aan het planten waren op de plaats van een vergadering tussen orthodoxe en katholieke bisschoppen.
Oktober - Een aantal christelijke politieke leiders werden doelwit van een reeks arrestaties; meerdere werden opgepakt in Damascus en daar gehouden.
December - Een christelijke begraafplaats werd ontheiligd in Mansourieh, een schijnbare waarschuwing aan christenen dat zij geen Kerst zouden moeten vieren.
Februari 1994 - Een bom geplaatst in een katholieke kerk ontplofte tijdens de mis en doodde acht mensen; de terroristische daad kwam enkele dagen na het bloedbad onder de moslims dat was aangericht door een Israëlische extremist in Hebron.
Juni - Premier Hariri beval de sluiting van televisiezender ICN en het dagblad Nida'al Watan nadat die verslag hadden gedaan over de bezorgdheid van een aantal christenen omtrent de premiers aankopen van land in traditioneel christelijke gebieden.
Juli - De Maronitische bisschoppen gaven een nieuwe waarschuwing over het verlies van evenwicht tussen christenen en moslims in de regering van het land.
Januari 2000 - Een groep islamitische militanten bestormde een christelijk dorp en doodde een inwoner tijdens gevechten met het Libanese leger.
September - De Maronitische raad van bisschoppen riep op tot de terugtrekking van Syrië uit Libanon, en gaven daarmee een christelijk protest tegen deze aanwezigheid.
December - Syrië bevrijdde ongeveer 50 voornamelijk christelijke Libanese politieke gevangenen. Maar mensenrechtengroepen schatten het aantal Libanese politieke gevangenen in Syrische gevangenissen op ergens tussen enkele honderden en enkele duizenden.
Augustus 2001 - Er werden 200 christelijke jongeren gearresteerd na hun eisen op een protestbijeenkomst voor de Syrische terugtrekking. De voormalige adviseur van Samir Geagea, Twefic Hindi, werd gearresteerd en Aouns vertegenwoordiger Nadim Lteif ook. Ze werden beschuldigd van collaboratie met Israël en verraad.
September - De Maronitische raad van bisschoppen riep opnieuw op tot terugtrekking en vroeg christenen om het land niet te verlaten.
Oktober - Twee kerken in Sidon en Tripoli werden aangevallen, wat aangeeft dat christenen het nog steeds erg moeilijk vinden om optimistisch te zijn over hun veiligheid in hun thuisland.
2002 Januari - Elie Hobaiqua, de voormalige commandant van het leger Phalanges (Lebanese Forces) en een oud-minister, werd vermoord in Beiroet samen met zijn drie bodyguards.
De lessen van de oorlog hadden de christenen geleerd dat de islamitische machthebbers in het gebied, zoals Syrië, de stichting van een klein christelijk land niet zouden accepteren. Christenen hopen nu dat de moslims niet van de gelegenheid gebruik zullen maken en hen niet aan zullen vallen in een laatste slag om de totale heerschappij over Libanon over te nemen.
Het voortbestaan van de christenen zal afhangen van hun onderlinge eenheid en van de wil van moslims om het bestaan van een christelijke minderheid in Libanon toe te staan. Nu de christelijke bevolking in Libanon afneemt, zullen de moslims het lot van Libanon en zijn inwoners altijd beheersen, in het bijzonder de christenen. Er is nog de optie over voor de christenen om hun resterende invloed niet over te dragen aan de moslims en om hun geboortecijfer te verhogen en in Libanon te blijven. Marguerite Johnson was optimistisch over de christelijke overlevingskansen:
De christenen zullen misschien hun dominante positie verliezen, maar of ze nu in Beiroet leven of onder de ceders van de berg Libanon, zij zullen ongetwijfeld de koppige wil om te overleven behouden die hen al twaalf eeuwen lang zowel een bondgenoot als een bedreiging heeft gemaakt voor hun islamitische buren.
Er is bewijs dat de christenen nog steeds de vastberadenheid hebben om invloedrijk te blijven in Libanon. Charles Sennott zei dat het Maronitische patriarchaat een aanklacht heeft ingediend tegen het regeringsprogramma van Hariri in 1995, dat ongeveer 300.000 moslims uit Syrië, Irak en andere landen wilde laten immigreren. De Patriarchaat dacht dat de beweging christenen in Libanon verder zou marginaliseren.
Charles Sennott peinsde dat de dood van George Saade, de leider van de Libanese Phalanges-partij, de grootste Maronitische politieke entiteit, het einde symboliseerde van de dominante rol die christenen hebben gespeeld bij de overheid. Dit is een nauwkeurige beschrijving van de huidige status van christenen in Libanon. Een meerderheid van de christenen is pessimistisch over hun overleven in Libanon - ze vragen zich gewoon af wat voor soort toekomst zij nog zullen hebben in Libanon.
Dit zijn bange dagen voor de christelijke gemeenschap in Libanon, die nu minder krachtig en bevoorrecht is dan op welk ander moment ook sinds de republiek is gesticht. De bevoorrechte status van de christenen in Libanon kwam in de knel als gevolg van de demografische verschuiving die de moslims in toenemende mate de overhand gaf. Bovendien werd hun status aangevallen door de opkomst van een geradicaliseerde intellectuele klasse moslims die voorstander waren van een sociaalpolitieke verandering en pan-Arabisme.
Abt Paulus Naäman zei dat de Maronieten van vandaag moeten volgen in de voetsporen van al diegenen die hen voorgingen en er eeuwenlang aan werkten om deze missie te volbrengen. De resterende christenen in Libanon zouden zich moeten herinneren dat ze Libanon moeten behouden voor hun kinderen. Ze moeten niets meer toegeven aan de moslims zonder schriftelijke garanties. Christenen moeten zich laten vertegenwoordigen door machtige christelijke leiders.
Christenen zijn nu bang dat moslims meer macht zullen eisen nu ze een meerderheid zijn. Antoine Najm heeft echter opgemerkt dat een christelijke geleerde dominee, Jean Ducruet, een oplossing voor de christelijke problemen biedt. Ducruet zei dat een nieuw politiek systeem moet worden opgezet waarin alle religieuze stromingen een deel van de beslissende macht krijgen en waarin geen van de stromingen iets kan opleggen aan het volk wat niet aanvaardbaar is voor de traditie van de andere stroming. Hij voegde toe dat een demografische meerderheid niet overeenkomt met de ingestemde democratie, die een coalitieregering nodig heeft en een wederzijds veto op besluiten die als strijdig worden gezien met de essentiële belangen van een van de gemeenschappen. Het is een verstandig voorstel dat christenen in Libanon zal beschermen. Het is echter niet te verwachten dat de moslimmeerderheid hiermee zal instemmen. Die hopen op de afschaffing van het sektarische systeem, zodat ze het land volledig kunnen regeren.
Inmiddels zijn de belangen van de christenen alles behalve ter ziele, maar hun voortbestaan is onzeker.
-- Fouad Abi-Esber, BA, MA.
Bronnen:
- Abu-Hamad, Aziz. "Communal strife in Lebanon: Ancient animosities or state intervention?". Journal of International Affairs 1 (1995): 234.
- Akarli, Engin Deniz. The Long Peace, Ottoman Lebanon, 1861-1920. Los Angeles: University of California Press, 1993.
- Andrews, John. "A War with Many Losers". The Economist. London, 24 feb 1996.
- Asmar, Christine, Maroun Kisirwani en Robert Springborg. "Clash of politics or civilisations? Sectarianism among youth in Lebanon". Arab Studies Quarterly 21 (1999): 35.
- Barakat, Halim. Toward A Viable Lebanon. Croom Helm London and Sydney, Centre for Contemporary Arab Studies. Washington: Georgetown University, 1988.
- Betts, Robert Brenton. "Lebanon Defied, Musa al-Sadr and the Shi'a community". Middle East Policy, Washington, Jan 1998.
- Brynen, Rex. The Lebanese Civil War (1975-76). Sanctuary and survival: The PLO in Lebanon. London: Westview Press, Croom Helm, 1990.
- Ellis, Kail C. "Lebanon: The Struggle of a Small Country in a regional context". Arab Studies Quarterly 21 (1999): 5.
- George, Alan. "Lebanon militia leader is easy scapegoat". Jane's Intelligence Review 1997.
- Gerges, Fawaz A. "The Lebanese conflict: Looking Inward". Political Science Quarterly 114 (1999): 537-539.
- Gordon, David C. The Republic of Lebanon, Nation in Jeopardy. London: Westview Press, Croom Helm, 1983.
- Haddad, Simon. "Sectarian attitudes as a function of the Palestinians presence in Lebanon". Arab Studies Quarterly 22 (2000): 81.
- Hage, Ghassan. "Nationalist anxiety or the fear of losing your other". The Australian Journal of Anthropology 1996.
- Halsall, Paul. Internet Modern History sourcebook. 7/7/2001. http://www.fordham.edu/halsall/mod/1957eisenhowerdoctrine.html.
- Hanf, Theodor. Coexistence in wartime Lebanon: Decline of a State and Rise of a Nation. Vertaald uit het Duits door John Richardson. London: The Centre for Lebanese Studies in association with LB Tauris and co Ltd publishers, 1993.
- Harb, Tom. "American Maronite union to Powell: Jebran is Lebanese not Arab". Lebanon Bulletin. Press Release, May 9th, 2001.
- Harik, Judith P, en Khashan Hilal". Lebanon's Divisive Democracy: the Parliamentary Elections of 1992". Arab Studies Quarterly 15 (1993): 41.
- Harris, William. Faces of Lebanon, Sects, Wars, and Global Extensions. Princeton: Markus Wiener Publishers, 1997.
- Irani, Emile George. "The Breakdown of the State in Lebanon, 1967-1976" book review. The Middle East Journal 55 (2001): 320.
- Jehl, Douglas. "Troubled Christian Minority awaits the Pope in Lebanon". New York Times. New York, 9 mei 1997.
- Johnson, Marguerite. "Arabs who look to the West; with guns and crosses, Lebanon's Christians try to survive". Time. 5 maart 1984, p 29.
- Khalaf Tewfik. "The Phalanges and the Maronite community". In Essays on the Crisis in Lebanon ed. Roger Owen. 1976.
- Khashan, Hilal. "Arab Christians as Symbols". Middle East Quarterly 8 (2001): 5.
- Kolvenbach, Peter-Hans. Maronites between two worlds. 6/6/2001. http://www.stmaron.org/twoworld.html
- Library of Congress. The opposing Forces in the Lebanese Civil war. Federal Research division. 6/6/2001.
http://rs6.loc.gov/frd/cs/lebanon/lb_appnb.html
- Naaman, Paul. "Church and Politics in the Maronite Experience (1516-1943)". The Journal of the Maronite Studies (JMS) 1998. 6/6/2001. http://www.mari.org/JMS/january98/
- Najm, Antoine. "Envisioning a formula for living together in Lebanon in light of the Apostolic Exhortation". The Journal of Maronite Studies. The Maronite Research Institute April 1998. 8/6/2001. http://www.mari.org/JMS/april98/
- Navalpotro, Jose. "Destiny (In Danger of Extinction)". Palabra magazine. Madrid, juli 2000.
- Ofeish, Sami. "Lebanon's Second Republic: Secular Talk, Sectarian Application". Arab Studies Quarterly 21 (1999): 97.
- Rabinovich, Itamar. The war for Lebanon 1970-1983. Ithaca And London: Cornell University press, 1984.
- Sachs, Susan. "Syria Frees about 50 of Its Lebanese prisoners". New York Times. New York, N.Y, Dec 12, 2000.
- Seaver, Brenda M. "The regional Sources of Power-sharing Failure: The case of Lebanon". Political Science Quarterly 115 (2000): 247.
- Sennott, Charles M. "Christians in Decline in Lebanon". The Boston Globe, City edition 1999.
- Spagnolo, John P. France and Ottoman 1861-1914. London: Ithaca Press, 1997.
- Tomass, Mark. "Game theory with instrumentally irrational players: A Case Study of Civil War and Sectarian Cleansing". Journal of Economic Issues 1997.
- Yeranian, Edward. "Christians in Lebanon see hopes, numbers diminish". Christian Science Monitor 89 (1997): 7-10.
- Zamir, Meir. The formation of modern Lebanon. London, Dover: Groon Helm, 1985.
- Zisser, Eyal. "The Maronites, Lebanon and the State of Israel: early contacts". Middle Eastern Studies 31 (1995): 889.
Verdere Bronnen:
Voor verder leesmateriaal over de vervolging van de Oosterse christenen, kunt u de gedetailleerde verslagen op deze site lezen:
- "Shattered Christian Minorities in the Middle East"
- "Persecution of Maronites and other Eastern Christians"
- "The Syriacs"
- "The Palestinian Christian: Betrayed, Persecuted, Sacrificed"
En op de Assyrische site:
- "Genocides Against the Assyrian Nation" of
- "CopticWeb dedicates to the persecuted Copts of Egypt".
Bronnen Hoofdstuk 1:
1. http://www.copticweb.com/
2. http://phoenicia.org/maronites.html
3. http://phoenicia.org/persecution1860.html
4. http://phoenicia.org/xtiantranslateforarabs.html
5. http://phoenicia.org/melkites.html
6. http://www.coptic.net/EncyclopediaCoptica/
7. http://53.415.-2.973plusf37:OHawrpc639174173148??
De Slag van Tours (10 oktober 732), ook wel de Slag bij Poitiers genoemd en, in het Arabisch ma'arakat Balat ash-Shuhada (Slag bij het Hof van de Martelaren), werd uitgevochten in een gebied tussen de steden Poitiers en Tours, vlakbij het dorp Moussais-la-Bataille (tegenwoordig Vouneuil-sur-Vienne) ongeveer 20 kilometer ten noorden van Poitiers. De strijd vond dicht bij de grens tussen het Frankische rijk en het onafhankelijke Aquitaine plaats. Hier streden Frankische en Bourgondische troepen onder leiding van de Austrasische Paleisheer Karel Martel [uitspr: mar-TEL] tegen een leger van het Ummayadische kalifaat onder leiding van Abdul Rahman Al Ghafiqi [Abd-al-Rahman], gouverneur-generaal van al-Andalus. De Franken behaalden de overwinning, Abdul Rahman Al Ghafiqi werd gedood, en Karel breidde vervolgens zijn domein uit naar het zuiden. 9e-eeuwse kroniekschrijvers, die de uitkomst van de strijd interpreteerden als een goddelijk oordeel in zijn voordeel, gaven Karel de bijnaam Martellus ("De Hamer"). Er kunnen op basis van de verslagen die bewaard zijn gebleven geen exacte details van de strijd gegeven worden, zoals de exacte locatie en het exacte aantal strijders. Maar de Frankische troepen wonnen de strijd zonder cavalerie.
Waar latere kroniekschrijvers Karel Martel als de kampioen van het christendom prezen, begonnen historici voor de 20ste eeuw deze strijd te karakteriseren als het beslissende keerpunt in de strijd tegen de islam, een strijd waardoor het christendom bewaard bleef als de heersende religie in Europa. "De meeste van de 18e en 19e-eeuwse historici, zoals Gibbon, zagen Poitiers (Tours), als een historische strijd die de golf van de islamitische opmars in Europa markeerde". Leopold von Ranke was van mening dat "Poitiers het keerpunt was van een van de belangrijkste perioden in de geschiedenis van de wereld".
De moderne historici hebben verschillende meningen en er is grote onenigheid over de vraag of deze overwinning wel of niet verantwoordelijk was - zoals Gibbon en zijn generatie historici beweerden, en vele moderne historici bevestigen - voor het redden van het christendom en het tegenhouden van de islamitische verovering van Europa[. Maar] het staat buiten kijf dat de strijd geholpen heeft om de basis te leggen voor het Karolingische rijk en de Frankische overheersing van Europa in de eeuw daarna. "De oprichting van de Frankische macht in West-Europa vormde het lot van dat continent en de Slag van Tours heeft die macht bevestigd".
De Slag van Tours werd gevochten na twintig jaar veroveringen in Europa door de Umayyaden, die in 711 waren begonnen met hun invasie van de Visigotische christelijke koninkrijken van het Iberisch schiereiland. Hierop volgden hun militaire expedities in de Frankische gebieden van Gallië, oude provincies van het Romeinse Rijk. De Umayyadische militaire campagnes waren noordwaarts getrokken naar Aquitaine en Bourgondië, met onder andere een grote slag bij Bordeaux en een inval in Autun. Over het algemeen wordt aangenomen dat Karels overwinning de noordwaartse opmars van de Umayyad-troepen van het Iberisch schiereiland een halt toe heeft geroepen, en het christendom in Europa heeft gered in een periode waarin de islamitische heerschappij de resten van de oude Romeinse en Perzische Rijken overwoekerde.
De meeste historici gaan ervan uit dat de twee legers elkaar troffen waar de rivieren de Clain en de Vienne samenkomen tussen Tours en Poitiers. Het aantal troepen in beide legers is onbekend. Op basis van oude islamitische bronnen beschreef [historicus] Creasy de legermacht van de Umayyaden als minstens 80.000 man sterk. Paul K. Davis schreef in 1999 dat de Umayyadische strijdkrachten op 80.000 en de Franken op ongeveer 30.000 uit zouden komen, maar merkte daarbij op dat de moderne historici de legermacht van de Umayyaden bij Tours hebben geschat op tussen de 20.000 en 80.000. Edward J. Schoenfeld (die de oudere cijfers van 60-400.000 Umayyaden en 75.000 Franken verwerpt) stelt dat "schattingen dat de Umayyaden meer dan 50.000 troepen hadden (en de Franken zelfs meer) logistiek onmogelijk zijn". Moderne historici zijn nauwkeuriger dan de middeleeuwse bronnen, aangezien de moderne cijfers zijn gebaseerd op schattingen van de logistieke mogelijkheden van het platteland om deze aantallen mensen en dieren te onderhouden. Zowel Davis als Hanson wijzen erop dat beide legers moesten leven van het platteland, aangezien geen van beiden een systeem van bevoorrading hadden om hen te voorzien in de oorlog. Het aantal doden tijdens de slag is onbekend, maar kroniekschrijvers beweerden later dat Karel Martels leger ongeveer 1500 man verloor, terwijl er van het Umayyad-leger werd gezegd dat ze grote aantallen slachtoffers hebben geleden, tot wel 37.500 man. Maar deze zelfde aantallen slachtoffers worden genoemd in het Liber Pontificalis voor hertog Odo's overwinning van Aquitaine in de Slag bij Toulouse (721). Paul de Diaken meldde waarheidsgetrouw in zijn Historia Langobardorum (geschreven rond het jaar 785) dat de Liber Pontificalis deze aantallen slachtoffers noemde in relatie tot de overwinning van Odo op Toulouse (hoewel hij beweerde dat Karel Martel de slag samen met Odo had gevochten), maar latere schrijvers, waarschijnlijk "beïnvloed door de Continuations of Fredegar's Chronicle, schreven de Saraceense slachtoffers alleen toe aan Karel Martel, en de strijd waarin ze vielen werd ondubbelzinnig die van Poitiers". De Vita Pardulfi, geschreven in het midden van de 8e eeuw, meldt dat Abd-al-Rahman's troepen zich na de slag een weg brandden en plunderden door de regio Limousin op hun weg terug naar al-Andalus, wat aangeeft dat ze niet zo definitief werden vernietigd als men dacht in de Continuations of Fredegar's Chronicle.
De tegenstanders
De invasies van Hispania en daarna Gallië werden geleid door de Umayyad-dynastie, de eerste dynastie van kaliefen van het islamitische rijk nadat het bewind van de vier 'rechtgeleide' kaliefen (Aboe Bakr, Umar, Uthman en Ali) was beëindigd. Het Umayyadische Kalifaat was, op het moment van de Slag van Tours, misschien wel 's werelds belangrijkste militaire macht. Onder het bewind van de Umayyaden werd het kalifaat sterk uitgebreid. Moslimlegers trokken door Noord-Afrika en Perzië in de late 6e eeuw; troepen onder leiding van Tariq ibn Ziyad staken Gibraltar over en vestigden hun islamitische macht in het Iberisch schiereiland, terwijl andere legers hun macht ver weg in Sindh vestigden, in wat nu Pakistan is. Het moslimrijk onder de Umayyaden was nu een uitgestrekt domein dat een divers scala aan volkeren regeerde. Het had de twee voormalig belangrijkste militaire machten vernietigd: het Sassanidische Rijk, dat het volledig geabsorbeerd heeft, en het Byzantijnse Rijk, dat het voor het grootste deel had opgenomen, [aangezien] het Syrië, Armenië en Noord-Afrika kreeg, hoewel Leo de Isaurian Anatolië met succes heeft verdedigd in de Slag bij Akroinon (739) in de laatste campagne van de Umayyad-dynastie.
Het Frankische rijk onder Karel Martel was de belangrijkste militaire macht van West-Europa. Het bestond uit wat nu het grootste deel van Frankrijk is (Austrasië, Neustrië en Bourgondië), het grootste deel van West-Duitsland, en de lage landen. Het Frankische rijk was bezig vooruitgang te boeken om de eerste echte keizerlijke macht in West-Europa sinds de val van Rome te worden, terwijl het worstelde met externe krachten zoals de Saksen, Friezen, en zijn interne tegenstanders zoals Odo de Grote (Oude Franse: Eudes), de hertog van Aquitanië.
Islamitische veroveringen van Hispania
Onder leiding van Al-Samh ibn Malik al-Khawlani, de gouverneur-generaal van al-Andalus, doorkruisten de Umayyadische troepen Septimania in 719, na hun zegetocht in het Iberisch schiereiland. Al-Samh vestigde zijn hoofdstad in 720, in Narbonne, dat de Moren Arbuna noemden. Toen de haven van Narbonne veilig was, onderwierpen de Umayyaden snel de grotendeels willoze steden van Alet, Beziers, Agde, Lodève, Maguelonne, en Nîmes, die nog steeds beheerst werden door hun Visigotische graaf.
De Umayyadische campagne in Aquitaine leed een tijdelijke tegenslag in de Slag bij Toulouse (721), toen hertog Odo van Aquitanië (ook bekend als Eudes de Grote) het beleg van Toulouse stopte, waarbij Al-Samh ibn Malik's troepen een verrassingsaanval leden en de gouverneur-generaal Al-Samh ibn Malik zelf dodelijk gewond raakte. Deze nederlaag bracht geen einde aan de invallen in het oude Romeinse Gallië, aangezien moslimtroepen, die goed gevestigd waren in Narbonne en gemakkelijk bevoorraad door zee, naar het oosten trokken rond 720, en in 725 zo ver als het Bourgondische Autun kwamen.
[Omdat hij werd] bedreigd door zowel de Umayyaden in het zuiden als door de Franken in het noorden, verbond Eudes [Odo] zich in 730 met de Berberse emir Uthman ibn Naissa, die de Franken 'Munuza' noemden, en de vice-gouverneur was van wat later Catalonië werd. Als ruilmiddel, en om de alliantie te beslechten, kreeg Uthman de dochter van Eudes ten huwelijk, Lampade, en toen stopten de Arabische invallen over de Pyreneeën, de zuidelijke grens van het rijk van Eudes. Maar het jaar daarop kwam Uthman in opstand tegen de gouverneur van al-Andalus, Abd-al-Rahman, die die opstand snel verpletterde en zijn aandacht richtte tegen Eudes. Abd-al-Rahman had een enorm leger van Arabische zware cavalerie en Berberse lichte cavalerie, plus troepen uit alle provincies van het kalifaat, voor de poging van de Umayyaden om Europa ten noorden van de Pyreneeën te veroveren. Volgens een onbekende Arabische bron "woedde dat leger door alle plaatsen als een verwoestende storm". Duke Eudes (door sommigen Koning Odo genoemd) verzamelde zijn leger in Bordeaux, maar hij werd verslagen en Bordeaux werd geplunderd. De slachting van christenen bij de Slag van de rivier de Garonne was blijkbaar verschrikkelijk; het Mozarabic Chronicle van 754 schreef erover dat "solus Deus numerum morientium vel pereuntium recognoscat", ("God alleen weet het aantal doden en heengeganen"). De Umayyadische ruiters verwoestten dat deel van Gallië vervolgens volledig, en hun eigen geschiedenis[kundige bronnen] zeggen dat de "gelovigen door de bergen stormden, over ruw en vlak terrein marcheerden, plunderden tot ver in het land van de Franken, en iedereen aan het zwaard regen, zozeer dat toen Eudo met hen kwam strijden op de rivier de Garonne, hij vluchtte".
Eudes en het beroep op de Franken
Eudes vroeg de Franken om hulp, die alleen Karel Martel beloofde nadat Eudes instemde om zich te onderwerpen aan het Frankische gezag.
Het lijkt alsof de Umayyaden zich niet bewust waren van de ware kracht van de Franken. De Umayyadische troepen waren niet bijzonder bezorgd over de Germaanse stammen, waaronder de Franken, en de Arabische kronieken, de geschiedenis van dat tijdperk, laten zien dat ze zich pas na de Slag van Tours bewust werden dat de Franken een groeiende militaire macht waren.
Verder hadden de Umayyaden kennelijk niet noordwaarts verkend voor potentiële vijanden, want als ze dat hadden gedaan zouden ze zeker hebben opgemerkt dat Karel Martel een heel eigen klasse was waarmee men rekening moest houden[. Dit] als gevolg van zijn sterke overheersing in Europa van 717: dit zou de Umayyaden hebben gewaarschuwd dat een daadwerkelijke macht herrezen was uit de as van het West-Romeinse Rijk, onder leiding van een getalenteerde generaal.
Opmars richting de Loire
In 732 trokken de Umayyadische stoottroepen verder in noordelijke richting naar de rivier de Loire, en liepen ver voor hun goederenkaravaan en een groot deel van hun leger uit. In wezen had het binnenvallende leger, dat gemakkelijk alle weerstand in dat deel van Gallië had verslagen, zich opgesplitst tot meerdere delen, waarvan het belangrijkste deel langzamer vooruit trok.
De Umayyadische aanval kwam waarschijnlijk zo laat in het jaar omdat de vele mannen en paarden van het land moesten leven terwijl ze verder trokken, waardoor ze moest wachten tot de tarwe in het gebied was geoogst en dan tot een redelijke hoeveelheid van de oogst was gedorst (langzaam, met de hand, met vlegels) en opgeslagen. Hoe verder naar het noorden, des te later de oogst, en hoewel de mannen het vee op de boerderijen konden doden voor voedsel, kunnen paarden geen vlees eten en moesten ze graan als voedsel hebben. Hen elke dag te laten grazen zou te lang duren, en de plaatselijke bevolking vragen waar de voedselmarkten werden gehouden zou niet werken, want de twee kampen hadden geen gemeenschappelijke taal.
Het is makkelijk om een militaire verklaring te vinden voor waarom Eudes zo gemakkelijk verslagen werd in Bordeaux en bij de Slag van de rivier de Garonne, hoewel hij 11 jaar eerder won in de Slag bij Toulouse. Bij Toulouse slaagde Eudes erin om een eenvoudige verrassingsaanval uit te voeren op een overmoedige en onvoorbereide vijand, van wie alle verdedigingswerken naar binnen waren gericht, terwijl zij werden aangevallen van buitenaf. De Umayyadische troepen waren meestal infanterie, en de cavalerie die ze hadden had nooit de kans gehad om te mobiliseren en hem te treffen in een open strijd. Zoals Herman van Karinthië schreef in een van zijn vertalingen van de geschiedenis van al-Andalus, kreeg Eudes een zeer succesvolle manoeuvre van insluiting voor elkaar die de aanvallers zeer verraste - en het resultaat was een chaotische slachting van de islamitische troepen.
In Bordeaux, en ook bij in de Slag van de rivier de Garonne, bestonden de Umayyadische macht uit cavalerie, niet infanterie, en ze werden niet bij verrassing aangevallen; en ze hadden een kans om zich voor te bereiden de strijd, wat leidde tot de ondergang van het leger van Eudes, die bijna allemaal de dood vonden terwijl de moslims nauwelijks schade ondervonden. De troepen van Eudes, net als andere Europese troepen uit die tijd, hadden geen stijgbeugels, en dus geen zware cavalerie. Vrijwel al hun troepen waren infanterie. De Umayyadische zware cavalerie brak de christelijke infanterie tijdens diens eerste poging, en toen doodden ze naar believen terwijl die hun formatie braken en wegrenden.
De binnenvallende troepen stroomden door om Zuid-Gallië te verwoesten. Een mogelijk motief hiervoor, volgens de tweede opvolger van Fredegar, was de weelde van de abdij van Saint Martin de Tours, het meest prestigieuze en heiligste heiligdom in West-Europa van die tijd. Toen hij dit hoorde, die Austrasische Paleisheer, Karel Martel, verzamelde hij zijn leger en marcheerde zuidwaarts, en vermeed de oude Romeinse wegen in de hoop om de moslims te verrassen. Omdat hij van plan was om een strijdformatie te gebruiken, was het essentieel voor hem om het slagveld zelf uit te kiezen. Zijn plan was afhankelijk van het verrassingseffect - een hoge beboste vlakte te vinden, zijn mannen tot een formatie te organiseren en de moslims te dwingen om naar hem toe te komen.
Voorbereiding en manoeuvres
Alle bronnen zeggen dat de binnenvallende troepen geheel verrast waren om direct na hun aanval op Tours een groot leger aan te treffen dat goed gemotiveerd was en klaar voor de strijd, en op een heuvel klaarstond. Karel had het totale verrassingseffect bereikt waarop hij gehoopt had. Hij koos ervoor om de strijd te beginnen in een defensieve, falanx-achtige formatie. Volgens de Arabische bronnen hadden de Franken zich opgesteld in een groot vierkant, waarbij de bomen en de opwaartse helling een aanval van de cavalerie zouden breken.
Zeven dagen lang bestookten de twee legers elkaar met kleine gevechten. De Umayyaden wachtten af om op volle sterkte te komen, wat ze ook deden, maar het zat hen nog steeds niet lekker. Abd-al-Rahman had, ondanks het feit dat hij een goede commandant was, Karel zijn leger op volle sterkte laten brengen en de locatie van de strijd laten kiezen. Bovendien was het moeilijk voor de Umayyaden om te zien hoe groot het leger was dat ze tegen zich hadden, omdat Karel de bomen en het bos had gebruikt om zijn leger groter te laten lijken dan het waarschijnlijk was. Dus riep Abd-al-Rahman al zijn troepen bij hem, wat hem een nog groter leger opleverde - maar het gaf Karel ook tijd om meer van zijn eigen veteranen van de infanterie over te laten komen vanuit de buitenposten van zijn rijk. Deze infanterie waren alle hoop op de overwinning die hij had. Doorgewinterd en gehard in de strijd, de meeste van hen hadden al jaren met hem gevochten, sommigen zo ver terug als 717. Verder had hij ook een ingelijfde militie laten komen, maar die militie was vrijwel waardeloos behalve voor het verzamelen van voedsel, en om de moslims te pesten. In tegenstelling tot zijn infanterie, die zowel ervaren als gedisciplineerd waren, was de opgetrommelde militie dit geen van beiden, en Karel was niet van plan om hen tegen de aanvallen van de cavalerie te gebruiken (De meeste historici door de eeuwen heen geloofden dat de Franken bij het begin van de strijd zwaar in de minderheid waren, [het was] tenminste 2 tegen 1). Karel zette alles erop in dat Abd-al-Rahman zich uiteindelijk gedwongen zou voelen om te strijden, en dan door te gaan om Tours te plunderen. Geen van hen wilde [als eerste] aanvallen - maar Abd-al-Rahman voelde zich uiteindelijk verplicht om Tours te plunderen, wat letterlijk zou betekenen dat ze dwars door het Frankische leger op de heuvel voor hen moesten gaan. Karels beslissing om te wachten bleek uiteindelijk van cruciaal belang, omdat het de Umayyaden dwong om de heuvel op te stormen, tegen de helling en de bossen in, wat van eigens een groot deel van de natuurlijke voordelen van een cavalerie-aanval ontkracht [namelijk: de paarden kunnen minder snel lopen vanwege de helling, dus ze komen al moe aan als ze boven zijn].
Karel had zich al [tien jaar] voorbereid op deze confrontatie, sinds de slag bij Toulouse tien jaar eerder. Hij was zich ervan bewust dat als hij zou falen, geen enkele andere christelijke macht in staat zou zijn om het Westerse christendom te verdedigen. Maar Gibbon geloofde, net als de meeste oude en moderne historici, dat Karel het beste had gemaakt van een slechte situatie. Hoewel ze in de minderheid waren en afhankelijk van infanterie, zonder zware cavalerie, had Karel een sterke, door strijd geharde zware infanterie die rotsvast in hem geloofden. Sterker nog, zoals Davis opmerkt, deze infanterie was zwaar bewapend, en elke man droeg tot misschien wel 75 pond aan houten en ijzeren pantser in de strijd. Omdat ze in een formatie stonden waren ze beter in staat om een cavalerie-aanval af te weren dan men eigenlijk zou denken, vooral omdat Karel hen op een heuvel had kunnen zetten en de bomen verder hielpen om dergelijke aanvallen te weerstaan. Karel had ook het verrassingselement, naast dat hij de locatie kon kiezen.
De Franken waren in hun wolven- en berenvachten goed gekleed tegen de kou, en hadden het terrein met zich mee. De Arabieren waren niet zo voorbereid op de intense koude van een tegemoetkomende Noord-Europese winter, ondanks het feit dat zij tenten hadden en de Franken niet, maar ze wilde het Frankische leger niet aanvallen omdat zij geloofden dat die misschien wel in de meerderheid zouden zijn. In wezen wilden de Umayyaden dat de Franken op de vlakte zouden komen, terwijl de Franken, opgesteld in een dicht aaneengesloten verdedigende formatie, wilden dat [de Umayyaden] bergop zouden komen richting de bomen, wat ineens de voordelen van hun cavalerie teniet zou doen. Het was een potje afwachten dat Karel uiteindelijk won: het gevecht begon op de zevende dag, toen Abd-al-Rahman de strijd niet voor onbepaalde tijd wilde uitstellen toen de winter naderde.
Gevecht
Abd-al-Rahman vertrouwde op de tactische superioriteit van zijn cavalerie, en liet hen herhaaldelijk aanvallen. Dit keer was het geloof dat de Umayyaden hadden in hun cavalerie, gewapend met hun lange lansen en zwaarden die hen de overwinning hadden gegeven in de vorige veldslagen, niet gerechtvaardigd.
Als een van de gevallen waarin middeleeuwse infanterie het opnam tegen aanvallen van de cavalerie, hebben de gedisciplineerde Frankische soldaten de aanvallen doorstaan, hoewel de Arabische cavalerie volgens Arabische bronnen meerdere keren doorbrak in het binnenste van het Frankische vierkant. "De moslimruiters stormden hevig en vaak naar voren tegen de bataljons van de Franken, die zich manhaftig verzetten, en aan beide zijden vielen velen dood neer".
Ondanks dit braken de Franken niet. Het lijkt erop dat de jarenlange training, het hele jaar door, die Karel had gekocht met kerkelijke fondsen, zijn vruchten heeft afgeworpen. Zijn geharde opgeleide soldaten bereikten wat niet voor mogelijk werd gehouden in die tijd: dat infanterie de Umayyadische zware cavalerie weerstond. Paul Davis zegt dat de kern van het leger van Karel een professionele infanterie was die zowel zeer gedisciplineerd als goed gemotiveerd was, "die al met hem in heel Europa had gevochten", en werd gesteund door ingelijfde milities die Karel vooral gebruikte om zijn vijand te plunderen en te verstoren, en voedsel te verzamelen voor zijn infanterie. Het Mozarabic Chronicle van 754 zegt:
En in de schok van de strijd leken de mannen van het Noorden een zee die niet kan worden verplaatst. Zo stevig stonden ze, dicht bij elkaar, dat ze als het ware een bolwerk van ijs vormden; en met grote slagen van hun zwaarden hieuwen ze de Arabieren neer. Opgesteld in een troep rondom hun leider versloegen de mensen van de Austrasiërs allen die voor hen kwamen. Hun onvermoeibare handen staken hun zwaarden door de borst van de vijand".
Wending in de strijd
Die Umayyadische troepen die waren doorgebroken in het vierkant hadden geprobeerd om Karel te doden, maar zijn trouwste mannen omringden hem en waren niet klein te krijgen. Frankische geschiedenissen beweren dat de strijd nog gaande was toen er een gerucht door het Umayyadische leger ging dat Frankische verkenners de buit die zij uit Bordeaux dreigden te roven. Sommige van de Umayyadische troepen braken de strijd meteen af en keerden terug naar het kamp om hun buit veilig te stellen. Volgens islamitische verslagen van de strijd werden er midden tijdens de gevechten op de tweede dag (volgens Frankische verslagen duurde het gevecht slechts één dag) verkenners van de Franken door Karel naar het kamp gestuurd om [het kamp] en de aanvoer van goederen te plunderen (inclusief slaven en andere buit).
Karel had waarschijnlijk verkenners gestuurd om chaos te veroorzaken in het Umayyadische basiskamp, en zo veel mogelijk slaven te bevrijden, in de hoop om een deel van zijn vijand weg te leiden. Dit lukte, want veel van de Umayyadische cavalerie keerde terug naar het kamp. Bij de rest van het islamitische leger kwam dit over als volledige terugtrekking, en al snel werd het er ook een. Zowel de Westerse als de islamitische geschiedenis zijn het erover eens dat Abd-al-Rahman werd omsingeld toen hij probeerde om de terugtrekking tegen te houden, en dit leidde tot zijn dood, waarna de Umayyadische troepen zich toen helemaal terugtrokken in hun kamp. "Alle invallers vluchtten voor de vijand", schreef een Arabische bron openhartig, "en velen stierven tijdens de vlucht". De Franken stelden zich weer op in formatie, en brachten aldus opgesteld de nacht door, in de overtuiging dat ze de strijd zouden hervatten bij zonsopgang de volgende ochtend.
De volgende morgen
De volgende dag, toen de Umayyadische troepen het gevecht niet hervatten, vreesden de Franken een hinderlaag. Karel geloofde in eerste instantie dat de Umayyadische troepen hem de heuvel af probeerden te lokken en het open veld in. Hij wist dat hij deze list koste wat het kost moest weerstaan; hij had zijn troepen in feite jarenlang getraind om in geen enkel geval de formatie te breken en het open veld in te komen. (Zie de Slag bij Hastings voor de resultaten als men infanterie het open veld op lokt tegen gepantserde cavalerie.) Pas nadat Frankische soldaten het Umayyadische kamp hadden verkend - en die was volgens beide historische verslagen zo haastig verlaten dat zelfs de tenten waren blijven staan, omdat de Umayyadische krachten terug naar Iberië waren gevlucht met alle buit die ze konden dragen - ontdekten [de Franken] dat de moslims zich 's nachts hadden teruggetrokken.
Gezien het verschil tussen de legers, in dat de Franken meestal infanterie waren, en de Berbers cavalerie en de Arabieren gepantserde ruiters (de Berbers werden minder zwaar bepantserd), had Karel Martel een briljante defensieve strijd gevochten. Hij had een veel sterkere legermacht getroffen op een plaats en tijdstip van zijn keuze, en had het verslagen.
Verslagen uit die tijd
Het Mozarabic Chronicle van 754 "beschrijft de strijd in meer detail dan elke andere Latijnse of Arabische bron". Het zegt over deze ontmoeting:
Terwijl Abd-al-Rahman achter Eudes aanging, besloot hij om Tours te beroven door het vernietigen van de paleizen en het platbranden van de kerken. Daar trof hij de heerser van Austrasië aan, genaamd Karel, een man die zich in zijn jeugd had bewezen als een krijger en een expert in militaire zaken, en was opgeroepen door Eudes. Nadat beide partijen elkaar bijna zeven dagen hadden gekweld met invallen, stelden ze eindelijk hun strijdlinies op en vochten fel. De noordelijke volkeren bleef onbeweeglijk als een muur en stonden samengepakt als een gletsjer in de koude gebieden. In een oogwenk vernietigden ze de Arabieren met het zwaard. De mensen van Austrasië, die een groter aantal soldaten hadden en formidabel bewapend waren, doodden de koning Abd-al-Rahman toen ze hem vonden, raakten hem op de borst. Maar plotseling, toen ze de ontelbare tenten van de Arabieren zagen, stopten de Franken verachtelijk hun zwaarden weg en stelden de strijd uit tot de volgende dag, omdat de nacht was gevallen tijdens de slag. Toen ze uit hun eigen kamp kwamen bij dageraad, zagen de Europeanen de tenten en luifels van de Arabieren allemaal zo staan zoals ze waren verschenen de dag ervoor. Niet wetende dat ze leeg waren en vermoedend dat er Saraceense troepen in zaten die klaar waren voor de strijd, stuurden ze wat officiers op verkenning en ontdekten dat alle Ismaëlitische troepen waren vertrokken. Ze waren inderdaad stil gevlucht 's nachts in strakke formatie, om terug te keren naar hun eigen land.
Wolf (vertaler), Mozarabic Chronicle van 754, p 145.
Karel Martels familie schreef voor het vierde boek van de Continuations of Fredegar's Chronicle een korte samenvatting van de strijd:
Prins Karel stelde zijn strijdlinies moedig op tegen hen [de Arabieren] en de strijdsman stormde naar beneden tegen hen. Met de hulp van Christus wierp hij hun tenten omver, en haastte zich om hen te bevechten en klein te maken in de slacht. De koning Abdirama was al gedood, en hij vernietigde [hen], verdreef het leger, hij vocht en won. Zo kreeg de overwinnaar zijn zege op zijn vijanden.
Fouracre, Continuations of Fredegar's Chronicle, p 149.
Deze bron geeft verder de informatie dat "hij (Karel Martel) op hen neer kwam als een groot strijdsman". Het gaat verder door te zeggen dat Karel "hen kort en klein sloeg".
De [bewoordingen] van "stormde naar beneden" en "wierp hun tenten omver" zijn mogelijk verwijzingen naar de bewoordingen van het boek Numeri, hoofdstuk 24, "waar de Geest van God naar binnen stormde in de tenten van Israël". Het Latijnse woord voor "strijdsman", belligerator, "is ook bijbels, uit hoofdstukken 15 en 16 van het Boek van de Maccabeërs, dat enorme veldslagen beschrijft".
Er wordt gedacht dat Historiam Ecclesiasticam Gentis Anglorum van [Angelsaksische monnik en geleerde] Bede (hoofdstuk XXIII) een verwijzing naar de Slag bij Poitiers bevat: "een vreselijke plaag van Saracenen verwoestte Frankrijk met ellendige slachtpartijen, maar niet lang daarna ontvingen ze in dat land de straf voor hun kwaadaardigheid".
Strategische analyse
Abd-al-Rahman was een goede generaal en had twee dingen moeten doen die hij naliet. Gibbon maakt het punt dat hij niet meteen ten strijde trok tegen Karel Martel, en door Karel werd verrast bij Tours toen die over de bergen was gemarcheerd in plaats van over de wegen, dit om de islamitische indringers te verrassen, en zo had de sluwe Karel zelf de tijd en plaats gekozen om hen te treffen:
- Abd-al-Rahman had ofwel aangenomen dat de Franken hun Aquitaanse rivalen niet te hulp zouden komen, ofwel dat het hen niets kon schelen, en zo kon hij hun kracht dus niet beoordelen voor de invasie.
- Hij slaagde er niet om de mobilisatie van het Frankische leger op te merken, noch Karel Martel.
Als hij nu een van beide had gedaan, zou hij zijn lichte cavalerie niet hebben laten aanvallen in Laag-Gallië, maar was meteen met zijn volle kracht tegen de Franken gemarcheerd. Deze strategie zou elk voordeel dat Karel had bij Tours hebben vernietigd:
- De indringers zouden niet zo belast zijn met de buit die zo'n grote rol in de strijd gespeeld heeft.
- Ze zouden niet één krijger hebben verloren in de strijd die zij vochten voor Tours. (Hoewel ze relatief weinig mannen verloren tijdens het veroveren van Aquitaine, leden zij een aantal slachtoffers, verliezen die cruciaal zijn geweest in Tours).
- Ze zouden zwakkere tegenstanders zoals Eudes hebben vermeden, die zij later nog wel te pakken hadden kunnen krijgen, en zouden zich in één keer hebben verplaatst om te strijden met de echte macht in Europa, en hadden dan ten minste gedeeltelijk het slagveld kunnen kiezen.
Terwijl sommige militaire historici erop wijzen dat je vijanden achter je laten over het algemeen niet verstandig is, bewezen de Mongolen dat indirecte aanval en het omzeilen van zwakkere vijanden om de sterkste eerst te elimineren een vernietigend effectieve manier van invasie is. In dit geval waren die [zwakkere] vijanden vrijwel geen gevaar, aangezien de moslims hen makkelijk vernietigden. Het echte gevaar was Karel, en hun nalatigheid om Gallië goed te verkennen was rampzalig.
Volgens Creasy zou de beste strategische keuze voor de moslims zijn geweest om de strijd gewoon te vermijden, te vertrekken met hun buit, de ingenomen steden in het zuiden van Gallië te versterken, en pas terug te komen wanneer ze Karel konden dwingen om op een slagveld te vechten dat hen beter uit zou komen, een die het maximale enorme voordeel haalde uit hun ruiters in maliënkolders en harnassen. Het had echter ook anders kunnen zijn als de islamitische troepen onder controle waren gebleven. Zowel de Westerse als de islamitische geschiedenis zijn het eens dat de strijd er hard aan toe ging, en dat de Umayyadische zware cavalerie was doorgebroken in het vierkant, maar zijn het er ook over eens dat de Franken nog steeds in formatie bleven en sterk verzet leverden.
Karel kon het zich niet veroorloven om ledig toe te zien terwijl de Frankische gebieden werden bedreigd. Hij zou de Umayyadenlegers vroeg of laat tegenkomen, en zijn mannen waren woedend door de totale verwoesting van de Aquitaniërs en wilden vechten. Maar Sir Edward Creasy merkte ook op dat:
gezien het feit dat Karel geen staand leger had, en de onafhankelijke geest van de Frankische krijgers die zijn standaard volgden, lijkt het het meest waarschijnlijk dat het niet in [Karels] macht lag om lange tijd een voorzichtig beleid te houden van kijken naar de indringers, en hen te verzwakken door de strijd te rekken. Zo vreselijk en zo wijdverspreid waren de verwoestingen van de Saraceense lichte cavalerie in heel Gallië, dat het onmogelijk moet zijn geweest om de boze ijverige Franken voor langere tijd in bedwang te houden. En zelfs als Karel zijn mannen kon hebben overgehaald om gedwee toe te kijken terwijl de Arabieren meer steden bestormden en meer districten verwoestten, kon hij het leger niet samen hebben gehouden wanneer de gebruikelijke termijn van een militaire expeditie was verstreken.
Zowel Hallam als Watson beweren dat als Karel niet was geslaagd, er geen resterende legermacht was geweest om West-Europa te beschermen. Hallam zei het misschien het beste: "Het kan met recht worden gerekend onder die paar gevechten waarbij een andere uitkomst het strijdtoneel van de wereld zou hebben veranderd in al zijn latere scènes: net als Marathon, Arbela, de Metaurus, Châlons-en Leipzig".
Strategisch en tactisch heeft Karel waarschijnlijk de best mogelijke beslissing gemaakt door te wachten totdat zijn vijanden het het minst verwachtten dat hij in zou grijpen, en dan in het geniep te marcheren om hen te verrassen op een slagveld naar zijn keuze. Waarschijnlijk wisten hij en zijn eigen mannen niet hoe ernstig de strijd is die zij hadden gestreden, zoals Matthew Bennett en zijn co-auteurs vertellen in Fighting Techniques of the Medieval World uit 2005: "weinig veldslagen worden nog 1000 jaar nadat ze zijn gevochten herdacht [...], maar de Slag van Tours is een uitzondering. [...] Karel Martel weerde een islamitische inval af die, als die was toegestaan om verder te gaan, heel Gallië zou hebben veroverd".
Terugtrekking van de Umayyaden en tweede invasie
Het Umayyadenleger trok zich zuidwaarts terug over de Pyreneeën. Karel bleef in de jaren daarna de Umayyadische troepen verdrijven uit Frankrijk. Na de dood van Eudes (c. 735), die met tegenzin Karels heerschappij had erkend in 719, wilde Karel het hertogdom van Eudes annexeren, en ging daarheen om de Aquitainiërs gunstig te stemmen. Maar de adel riep Hunold, de zoon van Eudes, uit tot hertog, en Karel herkende diens legitimiteit het volgende jaar toen de Umayyaden in de Provence binnenkwamen als onderdeel van een alliantie met hertog Maurontus. Hunold, die Karel oorspronkelijk niet wilde erkennen als opperheer, had al gauw weinig keus. Hij erkende Karel meteen als zijn opperheer, en Karel bevestigde zijn hertogdom, en de twee bereidden zich voor om de indringers te confronteren. Karel geloofde dat het van vitaal belang was om de Umayyadische troepen te beperken tot Iberië en hen geen voet aan de grond te laten krijgen in Gallië, een mening die vele geschiedkundigen delen. Daarom trok hij nogmaals ten strijde tegen de indringers, versloeg een leger buiten de stad Arles, die hij met geweld innam en met de grond gelijk maakte, en versloeg de primaire invasiemacht in de Slag van de rivier de Berre, buiten Narbonne.
Opmars naar Narbonne
Desondanks bleven de Umayyaden nog 27 jaar heersen in Narbonne en Septimania, maar ze konden niet verder uitbreiden. De verdragen die ze eerder hadden getekend met de lokale bevolking stonden vast en werden verder bekrachtigd in 734 toen de gouverneur van Narbonne, Yusuf ibn Abd al-Rahman al-Fihri, met een aantal steden overeenkomsten sloot voor de gemeenschappelijke verdedigingsregelingen tegen de opmars van Karel Martel, die het zuiden systematisch had veroverd toen hij zijn domeinen uitbreidde. Hij vernietigde de Umayyadische legers en forten in de Slag bij Avignon en de Slag bij Nîmes. Het leger dat Narbonne probeerde te bevrijden ontmoette hem in een openlijke strijd bij de Slag van de rivier de Berre en werd vernietigd, maar Karel faalde in zijn poging om Narbonne in te nemen bij de belegering in 737, toen de stad gezamenlijk werd verdedigd door de islamitische Arabische en Berberse en de christelijke Visigotische burgers.
Karolingische dynastie
[Karel was] terughoudend om zijn leger toe te wijden aan een belegering die jaren kon duren, en geloofde dat hij zich niet de verliezen kon veroorloven van een volledige frontale aanval zoals hij had gebruikt in Arles, dus Karel was er tevreden mee dat hij de weinige overgebleven indringers kon isoleren in Narbonne en Septimania. De dreiging van een invasie was al afgenomen na de Umayyadische nederlaag bij Narbonne, en het verenigde kalifaat zou in 750 in een burgeroorlog belanden tijdens de Slag van de Zab. Het was aan Karels zoon, Pepijn de Korte, om Narbonne tot overgave te dwingen in 759, waarmee Narbonne onder de Frankische domeinen viel. De Umayyad-dynastie werd verdreven, teruggedreven naar al-Andalus, waar Abd-al-Rahman I een emiraat had gevestigd in Cordoba, in tegenstelling tot de Abbasiden-kalief die in Bagdad zat. De dreiging die uitgaat van de Arabische zware cavalerie was ook afgenomen, omdat de christenen dit Arabische model kopieerden bij de ontwikkeling van hun eigen soortgelijke troepen, die de voorloper waren van de bekende figuur van de West-Europese middeleeuwse ridder in harnas.
Karels kleinzoon, Karel de Grote, werd de eerste christelijke heerser die zou beginnen met wat de Reconquista uit Europa zou worden genoemd. In het noordoosten van Spanje legden de Frankische keizers hun Marca Hispanica vast over de Pyreneeën heen en in een deel van wat vandaag Catalonië is, en ze veroverden Girona in 785 en Barcelona in 801. Dit vormde een bufferzone tegen de moslimlanden over de Pyreneeën. Historicus JM Roberts zei in 1993 over de Karolingische dynastie:
Het produceerde Karel Martel, de soldaat die de Arabieren afweerde bij Tours, en [Karel de Grote], de verdediger van Sint Bonifatius de Evangelist van Duitsland. Dit is een aanzienlijke dubbele verdienste die ze achter hebben gelaten in de geschiedenis van Europa.
De laatste Umayyadische invasies van Gallië
In 735 viel de nieuwe gouverneur van al-Andalus opnieuw binnen in Gallië. Antonio Santosuosso en andere historici vertellen hoe de nieuwe gouverneur van al-Andalus, Uqba bin Al-Hajjaj, opnieuw naar Frankrijk trok om de nederlaag bij Poitiers te wreken en om de islam te verspreiden. Santosuosso merkt op dat Uqba bin Al-Hajjaj ongeveer 2000 christenen bekeerde die hij gevangen nam tijdens zijn carrière. In de laatste grote poging tot gewelddadige invasie van Gallië door Iberië werd een aanzienlijke invasiemacht verzameld in Saragossa en kwam die in 735 aan in wat nu Frans grondgebied is, stak de rivier de Rhône over en bezette en plunderde Arles. Van daar uit haalde hij uit in het hart van de Provence, wat ondanks sterke weerstand eindigde in de bezetting van Avignon. De troepen van Uqba bin Al-Hajjaj bleven ongeveer vier jaar in het Franse grondgebied, en vielen Lyon, Bourgondië, en Piemonte aan. Opnieuw kwam Karel Martel tot de redding, heroverde de meeste van de verloren gebieden in twee campagnes in 736 en 739, maar hij kreeg de stad Narbonne niet onder de duim, die uiteindelijk pas viel in 759. Alessandro Santosuosso beargumenteert sterk dat de tweede (Umayyadische) expeditie waarschijnlijk gevaarlijker was dan de eerste. Het falen van de tweede expeditie maakte een einde aan de pogingen van de moslims om op een serieuze expeditie over de Pyreneeën te gaan, hoewel kleine invallen nog wel doorgingen. Plannen voor verdere grootschalige pogingen werden gehinderd door interne onrust in de Umayyadische landen, die vaak vijanden maakten onder hun eigen soort.
Historische en macrohistorische kijk
De historische opvattingen over deze strijd kunnen worden onderverdeeld in drie grote fasen, zowel in het Oosten als in het bijzonder in het Westen. Westerse historici, te beginnen met de Mozarabic Chronicle van 754, benadrukten de macrohistorische gevolgen van de strijd, net als de Continuations of Fredegar's Chronicle. Zij zeiden dat Karel letterlijk het christendom had gered, want Gibbon en zijn generatie historici zijn het erover eens dat de Slag van Tours ongetwijfeld beslissend was in de wereldgeschiedenis.
Moderne historici zijn in wezen in twee kampen gevallen over de kwestie. Het eerste kamp stemt eigenlijk in met Gibbon, en het andere stelt dat de Slag enorm overdreven is, dat die werd overdreven van een plundertocht tot een invasie, en vanuit een kleine ergernis voor de kalief tot een zogenaamd verpletterende nederlaag die uiteindelijk de islamitische uitbreidingsperiode hielp beëindigen. Het is echter essentieel om op te merken dat onder de eerste groep, degenen die het eens zin dat de Slag van macrohistorisch belang was, er een aantal historici zijn die kiezen voor een meer gematigde en genuanceerde benadering van hoe belangrijk de strijd was, in plaats van voor de meer dramatische retoriek van Gibbon. Het beste voorbeeld van deze [gematigde groep] is William E. Watson, die niet gelooft dat de strijd zo'n belang heeft, zoals hieronder specifiek zal worden besproken, maar die het militair, cultureel en politiek analyseert in plaats van [de Slag] te zien als een klassieke confrontatie van 'moslims tegen christenen'.
In het Oosten volgde de Arabische geschiedenis een vergelijkbare trend. Eerst werd de strijd beschouwd als een rampzalige nederlaag, toen verdween het in wezen uit de Arabische geschiedenis, wat leidde tot een modern debat waarin het beschouwd wordt als ofwel een tweede verlies naast de grote nederlaag van het Tweede Beleg van Constantinopel, ofwel als een deel van een reeks grote macrohistorische nederlagen die samen leidden tot de val van het eerste kalifaat. Eigenlijk beweren veel moderne islamitische geleerden dat het eerste kalifaat een jihadistische staat was die niet kon omgaan met het einde van hun constante uitbreiding. Toen zowel de Byzantijnen als de Franken hen succesvol weerhielden van verdere uitbreiding kwamen interne sociale problemen tot een hoogtepunt dat begon met de Grote Berberse Opstand van 740 en eindigde met de Slag van de Zab en zo de vernietiging van de Umayyadische kalifaat.
In de Westerse geschiedenis
De eerste golf van echte 'moderne' historici, die vooral experts zijn over Rome en de middeleeuwse periode, zoals Edward Gibbon, betoogden dat als Karel had gefaald, het Umayyadische kalifaat gemakkelijk een verdeeld Europa zou hebben veroverd. Gibbons beroemde waarneming:
Er zou een zegevierende marstocht zijn gekomen, langer dan duizend mijl, van de rots van Gibraltar tot de oevers van de Loire, en de Saracenen zouden nogmaals zoveel hebben verricht aan de grenzen van Polen en in de Hooglanden van Schotland; de Rijn is net zo goed over te steken als de Nijl of Eufraat, en de Arabische vloot zou zonder enige zeeslag de monding van de Theems in zijn gevaren. Misschien zou de interpretatie van de Koran nu worden onderwezen in de scholen van Oxford, en zouden haar preekstoelen een besneden volk de heiligheid en waarheid van de openbaring van Mohammed bijbrengen.
Gibbon was ook niet de enige die grote lof sprak over Karel als de redder van het christendom en de Westerse beschaving. HG Wells schreef in A Short History of the World, in hoofdstuk XLV, "The Development of Latin christendom":
Toen de moslims in 720 de Pyreneeën overstaken troffen ze dit Frankische rijk praktisch aan onder de heerschappij van Karel Martel, de Paleisheer voor een achtergebleven nakomeling van Clovis, en van zijn [Karels] hand kwam hun beslissende nederlaag van Poitiers (732). Deze Karel Martel was praktisch opperheer van het Europa ten noorden van de Alpen, van de Pyreneeën tot aan Hongarije. Hij regeerde over een groot aantal ondergeschikte heren die Frans-Latijn spraken, en de Hoge en Lage Duitse talen.
Gibbon werd een eeuw later herhaald door de Belgische historicus Godefroid Kurth, die schreef dat de Slag bij Poitiers "nog steeds een van de grootste gebeurtenissen in de geschiedenis van de wereld moet zijn, want van deze zaak was afhankelijk of de christelijke beschaving mocht blijven bestaan of dat de islam de overhand zou krijgen in heel Europa".
Vooral Duitse historici waren vurig in hun lof over Karel Martel; Schlegel spreekt over deze "machtige overwinning", en vertelt hoe "de arm van Karel Martel de christelijke naties van het Westen behoedde voor en redde uit de dodelijke greep van de allesvernietigende islam". Creasy citeerde Leopold von Rankes mening dat deze periode:
[een] van de belangrijkste perioden in de geschiedenis van de wereld was, het begin van de 8e eeuw, toen aan de ene kant het mohammedanisme Italië en Gallië dreigde te overspoelen, en aan de andere kant het oude heidendom van de Saksen en Friesland opnieuw zijn weg langs de Rijn baande. Tijdens dit gevaar voor de christelijke machten is een jeugdige prins van het Germaanse ras, Karl Martell, opgestaan als hun kampioen, behield hen met alle energie die de noodzaak voor zelfverdediging bij hem aanwakkerde, en ten slotte hebben [de christenen] zich verspreid tot in nieuwe regio's.
De Duitse militaire historicus Hans Delbruck zei van deze strijd dat "er geen belangrijkere veldslag in de geschiedenis van de wereld was" (The Barbarian Invasions, p 441). Als Karel Martel had gefaald, betoogde Henry Hallam, zou er geen Karel de Grote zijn geweest, geen Heilige Roomse Rijk of Pauselijke Staten; al deze waren afhankelijk van Karels uitsluiting van de islam buiten Europa toen het kalifaat verenigd was en dergelijke veroveringen kon pogen. Een andere grote Middeleeuwendeskundige, Thomas Arnold, schatte de overwinning van Karel Martel zelfs hoger in dan de overwinning van Arminius wat betreft diens gevolgen voor de moderne geschiedenis: "Karel Martels overwinning in Tours was een van die kenmerkende bevrijdingen die het geluk van de mensheid eeuwenlang beïnvloeden". Louis Gustave en Karel Strauss schreven in Moslem and Frank; or, Charles Martel and the rescue of Europe: "De overwinning was doorslaggevend en definitief. De stortvloed van Arabische verovering werd teruggedraaid en Europa werd gered van het dreigende juk van de Saracenen" (p 122).
Charles Oman kwam in zijn History of the Art of War in the Middle Ages tot de conclusie dat:
[d]e Franken bij Poitiers net zo vochten als ze tweehonderd jaar eerder hadden gedaan bij Casilinum: in een hechte groep, zonder de formatie te breken of proberen te manoeuvreren. Zij behaalden de overwinning door zuiver defensieve tactiek van het vierkant aan infanterie; de fanatieke Arabieren die hen onstuimig keer op keer aanvielen werden aan gort geslagen en vluchtten eindelijk in het holst van de nacht. Maar er kwam geen achtervolging, want Karel had besloten zijn mannen niet toe te staan om ook maar een stap te verzetten om de gebroken vijand te achtervolgen. [I, 58]
Adolf Hitler zei in Hitler's Table Talk (28 augustus 1942, 's middags):
Als Karel Martel niet had overwonnen bij Poitiers - dan waren we al, zie je, was de wereld al in handen gevallen van de joden, zo laf is het christendom!- dan waren we naar alle waarschijnlijkheid bekeerd tot mohammedanisme, die sekte die heldenmoed ophemelt en die de zevende hemel alleen opent voor de moedige krijger. Dan zouden de Germaanse rassen de wereld hebben veroverd. Alleen het christendom heeft voorkomen dat ze dat deden".
John H. Haaren zei in Famous Men of the Middle Ages:
De strijd van Tours, of Poitiers, zoals het zou moeten worden genoemd, wordt beschouwd als een van de meest beslissende veldslagen in de wereld. Daarin werd besloten dat christenen, en niet moslims, de heersende macht in Europa moeten zijn. Vooral Karel Martel wordt gevierd als de held van deze strijd.
John Bagnell Bury, die schreef in het begin van de 20e eeuw, zei: "De Slag van Tours [...] wordt vaak voorgesteld als een gebeurtenis van primair belang voor de geschiedenis van de wereld, omdat daarna de oprukking van de islam in Europa eindelijk tot stilstand werd gebracht".
Maar, zoals hieronder te zien is, zijn de hedendaagse historici heel duidelijk verdeeld over het belang van de strijd, en waar het moet worden gerangschikt onder de kenmerkende momenten in de militaire geschiedenis.
In islamitische geschiedenis
Net als hun Westerse tegenhangers zijn Oosterse historici het niet altijd eens over het belang van de strijd. Volgens Bernard Lewis: "Als de Arabische historici deze gebeurtenis [de Slag van Tours] überhaupt noemen, geven ze die weer als een kleine schermutseling". Gustave von Grunebaum schreef: "Deze tegenslag mag dan belangrijk zijn geweest vanuit het oogpunt van de Europeanen, maar voor moslims destijds had het geen verdere betekenis; zij zagen er geen meesterplan door in gevaar komen". De Arabische en islamitische historici en kroniekschrijvers van toen waren veel meer geïnteresseerd in de tweede Umayyadische belegering van Constantinopel in 718, die eindigde in een rampzalige nederlaag.
Maar Creasy beweert: "Dat de Slag van Tours van blijvend belang was in de ogen van de moslims blijkt niet alleen uit de uitdrukkingen 'de dodelijke strijd' en 'de schandelijke val' die hun schrijvers voortdurend gebruikten bij de verwijzing ernaar, maar ook uit het feit dat de Saracenen geen serieuze pogingen meer deden om de Pyreneeën te veroveren".
De 13e-eeuwse Marokkaanse schrijver Ibn al-Idhari Marrakushi noemde de strijd in zijn geschiedenis van de Maghreb, Al-Bayan al-Mughrib fi Akhbar al-Maghrib. Volgens Ibn Idhari "vonden Abd-al-Rahman en vele van zijn mannen het martelaarschap op de Balat ash-Shuhada'i ('het Pad van de Martelaren')". Antonio Santosuosso wijst er in zijn boek Barbarians, Marauders and Infidels: The Ways of Medieval Warfare op dat "zij (de moslims) de plaats van de strijd, de weg tussen Poitiers en Tours, 'het Pad van de Martelaren' noemden" (p 126). Maar, zoals Henry Coppee heeft uitgelegd, "werd dezelfde naam gegeven aan de strijd van Toulouse en wordt toegepast op vele andere gebieden waar de moslims werden verslagen: ze waren altijd martelaren voor het geloof".
Khalid Yahya Blankinship heeft beweerd dat de militaire nederlaag in Tours een van de fouten was die hebben bijgedragen aan de instorting van het kalifaat van de Umayyaden:
Het Umayyadische kalifaat, uitgestrekt van Marokko tot China, baseerde zijn uitbreiding en succes op de leer van de jihad - een gewapende inspanning om de hele aarde voor Gods heerschappij te veroveren, een strijd die een eeuw lang veel materieel succes had gebracht, maar plotseling tot stilstand kwam, gevolgd door de ineenstorting van de heersende Umayyad-dynastie in 750 na Chr. Het einde van deze jihadistische staat was voor de eerste keer een teken dat de oorzaak van deze ineenstorting niet alleen kwam door interne conflicten, zoals wordt beweerd, maar vanuit een aantal externe en gelijktijdig spelende factoren waar het kalifaat niet allemaal op kon reageren. Deze externe factoren begonnen met verpletterende militaire nederlagen in Byzantium, Toulouse en Tours, die leidden de Grote Berberse Opstand van 740 in Iberië en Noord-Afrika.
Huidig historisch debat over het macrohistorische belang van de Slag van Tours
Sommige moderne historici beweren dat de Slag van Tours niet van grote historische betekenis was, terwijl anderen blijven beweren dat Karel Martels overwinning belangrijk was in de Europese- of zelfs de wereldgeschiedenis.
Er is steun voor de visie van Tours als een wereldveranderende gebeurtenis. William E. Watson is een groot voorstander van Tours als een macrohistorische gebeurtenis, maar distantieert zich van de retoriek van Gibbons en Drubeck, en schreef in 1993 het volgende over het belang van de strijd in Frankische en de wereldgeschiedenis:
Het is duidelijk tot op zekere hoogte rechtvaardig om Tours-Poitiers te rekenen tot een van de belangrijkste gebeurtenissen in de Frankische geschiedenis wanneer men het resultaat van de strijd afweegt tegen de opmerkelijke geschiedenis van de succesvolle groei van islamitische politieke en culturele dominantie over de gehele oostelijke en zuidelijke rand van de voormalige christelijke, Romeinse wereld. Door de 7e-eeuwse snelle verovering van Palestina, Syrië, Egypte en de Noord-Afrikaanse kust helemaal tot aan Marokko, werd er [in die landen] permanent met geweld de islamitische cultuur opgelegd aan een eerder christelijke en grotendeels niet-Arabische bevolking. Het Visigotische koninkrijk viel in de handen van de islamitische veroveraars door een enkele slag op de Rio Barbate in 711, en de Spaanstalige christelijke bevolking had zeven lange eeuwen nodig om de controle over het Iberisch schiereiland te herwinnen. De Reconquista werd natuurlijk voltooid in 1492, slechts enkele maanden voordat Columbus officiële steun heeft gekregen voor zijn bekende reis over de Atlantische Oceaan. Als Karel Martel bij Tours-Poitiers hetzelfde lot had geleden als koning Roderick in de Rio Barbate, dan is het twijfelachtig dat een nietskunnende vorst van het Merovingische rijk later zou zijn geslaagd waar zijn getalenteerde grote voorbeeld had gefaald. Inderdaad, aangezien Karel de stamvader was van de Karolingische lijn van de Frankische heersers en grootvader van Karel de Grote, kan men zelfs met een zekere mate van zekerheid zeggen dat de latere geschiedenis van het Westen heel anders was gelopen als Abd-al-Rahman had gezegevierd bij Tours-Poitiers in 732.
Watson voegt daaraan toe: "Gezien de motieven voor de islamitische drang om ten noorden van de Pyreneeën te trekken, kan men een macrohistorische betekenis hechten aan het treffen tussen de Franken en de Andalusische moslims in Tours-Poitiers, vooral wanneer men bedenkt hoeveel aandacht er is voor de Franken in de Arabische literatuur en hoe succesvol de uitbreiding van de moslims elders in de middeleeuwse periode is geweest".
De Victoriaanse schrijver John Henry Haaren zegt in Famous Men of the Middle Ages: "De strijd van Tours, of Poitiers, zoals het zou moeten worden genoemd, wordt beschouwd als een van de meest beslissende veldslagen in de wereld. Daarin werd besloten dat christenen, en niet moslims, de heersende macht in Europa moeten zijn". Bernard Grun levert deze evaluatie in zijn Timetables of History, heruitgegeven in 2004: "In 732 keert Karel Martel's overwinning op de Arabieren in de Slag van Tours het tij van hun uitbreiding westwaarts".
Historicus en humanist Michael Grant noemt de Slag van Tours in de macrohistorische data van de Romeinse tijd. Historicus Norman Cantor, die gespecialiseerd is in de middeleeuwse periode, en les geeft en schrijft aan de universiteiten van Columbia en New York, zei in 1993: "Het mag dan waar zijn dat de Arabieren toen volledig zonder voorraden zaten en zij Frankrijk niet zouden hebben veroverd, maar hun nederlaag (in Tours) in 732 maakte een einde aan ook hun opmars naar het noorden".
Militair historicus Robert W. Martin beschouwt Tours als "een van de meest beslissende veldslagen in de hele geschiedenis". Bovendien, zegt historicus Hugh Kennedy: "Het was duidelijk significant bij het oprichten van het [rijk] van Karel Martel en de Karolingers in Frankrijk, maar had ook ingrijpende gevolgen in het islamitische Spanje. Het betekende het einde van de ghanima-economie (plunderingsgericht)".
Militair historicus Paul Davis stelde in 1999 dat "als de moslims hadden overwonnen in Tours, het moeilijk is om schatten welk volk in Europa zich zou hebben georganiseerd om hen te weerstaan". Ook George Bruce vermeldt in zijn bijwerking van Harbottle's klassieke militaire geschiedenis Dictionary of Battles dat "Karel Martel het islamitische leger versloeg en effectief de islamitische pogingen om West-Europa te veroveren beëindigde".
Antonio Santosuosso brengt een interessante moderne mening naar voren over Karel, Tours, en de daaropvolgende campagnes tegen Rahmans zoon tussen 736 en 737. Santosuosso presenteert een overtuigend argument dat deze latere nederlagen van binnenvallende islamitische legers minstens zo belangrijk waren als Tours in hun verdediging van het Westerse christendom, en in het behouden van het Westerse monnikendom, waarvan de kloosters de centra van kennis waren die Europa uiteindelijk uit haar middeleeuwen leidden. Hij maakt ook een overtuigend punt, na het bestuderen van de Arabische geschiedenis van de periode, dat deze legers duidelijk waren voor een invasie, die door de kalief waren gestuurd om niet alleen Tours te wreken, maar om de verovering van het christelijke Europa te beginnen en die onder het Kalifaat te brengen.
[Er zijn verschillende bezwaren] tegen het belang van Tours als een wereldveranderende gebeurtenis. Andere historici zijn het niet eens met deze beoordeling.
Alessandro Barbero schreef: "Vandaag de dag hebben historici de neiging om het belang van de slag van Poitiers af te zwakken, door erop te wijzen dat het Arabische leger verslagen door Karel Martel niet van plan was om het Frankische rijk te veroveren, maar gewoon het rijke klooster van St. Martinus van Tours te plunderen". Ook Toma&158; Mastnak schreef:
Moderne historici hebben de mythe gesponnen rondom deze overwinning dat die het christelijke Europa gered zou hebben van de moslims. Edward Gibbon, bijvoorbeeld, riep Karel Martel uit tot de redder van het christendom en de Slag bij Poitiers tot een ontmoeting die de geschiedenis van de wereld veranderde. [...] Deze mythe leeft zelfs nog in onze eigen tijd. [...] Mensen die tijdens die slag leefden hebben diens betekenis echter niet overdreven. De mensen die Fredegar's kroniek voortzetten, die waarschijnlijk schreef in het midden van de 8e eeuw, beschreven de strijd als slechts een van de vele militaire ontmoetingen tussen christenen en Saracenen - bovendien als slechts eentje in een reeks van oorlogen die Frankische vorsten uitvochten voor buit en grondgebied. [...] Een van Fredegar's opvolgers presenteerde de slag van Poitiers zoals die werkelijk was: een episode in de strijd tussen de christelijke vorsten toen de Karolingers er naar streefden om Aquitaine onder hun heerschappij te brengen.
De christelijke Libanees-Amerikaanse historicus Philip Hitti is van mening dat "er in werkelijkheid niets is besloten op het slagveld van Tours. De islamitische golf, die al duizend mijlen vanaf zijn startpunt in Gibraltar was gekomen - om maar te zwijgen over diens basis in al-Qayrawan - liep al op zijn laatste benen en bereikte een natuurlijke grens".
De opvatting dat de strijd geen grote betekenis heeft wordt misschien het best samengevat door Franco Cardini in Europe and Islam:
Hoewel men voorzichtig moet zijn bij het minimaliseren van, of 'ontrafeling van de mythe' over, de betekenis van de gebeurtenis, is het niet meer algemeen aanvaard door iedereen dat [de Slag] van cruciaal belang is geweest. De 'mythe' van die bepaalde militaire actie overleeft tegenwoordig als een cliche in de media, en er is niets moeilijker uit te roeien dan dat. Het is goed bekend hoe de propaganda van de Franken en het pausdom die overwinning verheerlijkten die plaatsvond op de weg tussen Tours en Poitiers...
Robert Cowley en Geoffrey Parker geven in hun inleiding op The Reader's Companion to Military History een samenvatting van deze kant, van de moderne opvatting van de Slag van Tours, door te zeggen:
Het onderzoek naar de militaire geschiedenis heeft in de afgelopen jaren drastische veranderingen ondergaan. De oude aanpak van trommels en trompetten zal niet meer werken. Factoren zoals economie, logistiek, intelligentie en technologie krijgen de aandacht die eerst alleen werd besteed aan grote veldslagen en campagnes en slachtofferaantallen. Woorden als 'strategie' en 'operatie' hebben betekenissen gekregen die een generatie geleden niet herkenbaar zouden zijn geweest. De ommekeer in invalshoeken en nieuw onderzoek hebben onze kijk veranderd op wat er eens het meeste toe leek te doen. Zo zijn bijvoorbeeld een aantal van de gevechten die Edward Shepherd Creasy heeft opgenomen in zijn beroemde boek The Fifteen Decisive Battles of the World uit 1851 nu hier nog nauwelijks een vermelding waardig, en de confrontatie tussen moslims en christenen bij Poitiers-Tours in 732, die ooit werd beschouwd als een keerpunt, is gerelativeerd tot slechts de kracht van een plundertocht.
Een aantal moderne historici en schrijvers op andere gebieden zijn het eens met Watson, en blijven volhouden dat deze Slag een van de centrale gebeurtenissen was in de geschiedenis. Hoogleraar religie Huston Smith zei in The World's Religions: Our Great Wisdom Traditions: "Maar zonder hun nederlaag tegen Karel Martel in de Slag van Tours in 733 zou de hele Westerse wereld vandaag de dag moslim zijn". Historicus Robert Payne vermeldde op pagina 142 in The History of Islam: "De sterkere moslims en de verspreiding van de islam klopten op de poorten van Europa. En de verspreiding van de islam werd gestopt toen het nog slechts zijn kop in Europa aan het steken was: langs de weg tussen de steden Tours en Poitiers in Frankrijk".
De populaire conservatieve militaire historicus Victor Davis Hanson deelt zijn mening over de macrohistorische plaatsing van de strijd:
Recente geleerden hebben beweerd dat Poitiers, dat zo slecht is opgevat in de hedendaagse bronnen, slechts een plundertocht was en dus een verzinsel van de Westerse mythevorming, of [hebben beweerd dat] een overwinning voor de moslims beter zou zijn geweest voor een verdere Frankische overheersing. Wel is duidelijk dat Poitiers een algemene voortzetting was van de succesvolle verdediging van Europa (tegen de moslims). Meteen na de overwinning bij Tours trok Karel Martel tientallen jaren door Zuid-Frankrijk om de islamitische invallers te verdrijven, de ruziënde koninkrijkjes te verenigen in de grondslagen van het Karolingische Rijk, en strijdvaardige en betrouwbare troepen te organiseren in de lokale landgoederen.
Paul Davis [is] een andere moderne historicus die beide kanten beschrijft van het debat over of deze Slag al dan niet echt de koers van de geschiedenis bepaalde, zoals Watson beweert, of dat het slechts een relatief kleine plundertocht was, zoals Cardini schreef[. Davis] zegt: "Of Karel Martel het christendom in Europa heeft gered wordt nog betwist in het debat. Wat echter zeker is, is dat zijn overwinning ervoor zorgde dat de Franken Gallië meer dan een eeuw zouden domineren".
De Slag om Wenen (in het Turks: İkinci Viyana Kuşatması) vond plaats op 11 en 12 september 1683, nadat Wenen al twee maanden was belegerd door het Ottomaanse Rijk. De strijd stopte de opmars van het Ottomaanse Rijk in Europa, en was het hoogtepunt van de politieke hegemonie van de Habsburgse dynastie in Centraal-Europa.
De grootschalige veldslag werd gewonnen door Pools-Oostenrijks-Duitse troepen onder leiding van de Koning van Polen, John III Sobieski, die het Ottomaanse leger onder leiding van grootvizier Kara Mustafa Pasha Merzifonlu versloeg.
De belegering zelf begon op 14 juli 1683 met het Ottomaanse leger van ongeveer 90.000 man. De strijdkracht bestond uit 60 divisies van janitsaren (12.000 man, volgens de verslagen) met een staand leger van ongeveer 70.000 mannen die het platteland bezetten. De beslissende slag vond plaats op 12 september, nadat het bevrijdingsleger van 84.450 man was aangekomen en het opnam tegen het Ottomaanse leger.
De strijd betekende het keerpunt in de 300-jarige strijd tussen de krachten van de Centraal-Europese koninkrijken en het Ottomaanse Rijk. In de zestien jaar na de strijd bezetten en domineerden de Habsburgers van Oostenrijk geleidelijk Zuid-Hongarije en Transsylvanië, waar haast geen Turkse strijdkrachten meer waren.
De verovering van de stad Wenen was al lang een strategische ambitie van het Ottomaanse Rijk, omdat men van daar uit de controle had over de Zuid-Europese Donaugebieden (Zwarte Zee naar West-Europa), en de handelsroutes over land (oostelijke Middellandse Zee naar Duitsland). In de jaren voorafgaand aan de tweede belegering (de eerste was in 1529), had het Ottomaanse Rijk, onder toezicht van grootviziers van de invloedrijke Köprülü familie, deze keer uitgebreid logistieke voorbereidingen getroffen, waaronder het repareren en aanleggen van wegen en bruggen die leidden naar Oostenrijk en logistieke centra, evenals het transport van munitie, kanonnen en andere middelen uit het hele Rijk naar deze logistieke centra en door naar de Balkan.
Op het politieke front had het Ottomaanse Rijk militaire steun verleend aan de Hongaren en de niet-katholieke minderheden in door de Habsburgs bezette delen van Hongarije. Daar was in de jaren voorafgaand aan het beleg wijdverspreide onrust ontaard in openlijke opstand vanwege het beleid van Leopold I dat de principes van de Reformatie terugdraaide [de principes van de nieuwe protestantse kerk] en vanwege Leopolds verlangen om het protestantisme te verpletteren. In 1681 kregen protestanten en andere tegenstanders van de Habsburgers, onder leiding van Imre Thököly, hulp van een belangrijke legermacht van de Ottomanen, die Imre erkende als koning van "Boven-Hongarije" (Oost-Slowakije en delen van het noordoosten van het huidige Hongarije, dat hij eerder met geweld had veroverd van de Habsburgers). Deze ondersteuning ging zelfs zo ver als expliciet beloven dat het 'Koninkrijk van Wenen' naar de Hongaren zou gaan als het in Ottomaanse handen zou vallen.
Toch was er voor het beleg al twintig jaar een staat van vrede geweest tussen de Habsburgers en het Ottomaanse Rijk, als gevolg van de Vrede van Vasvár.
In 1681 en 1682 werden de botsingen tussen de troepen van Imre Thököly en de militaire grens van de Habsburgers (die toen het noorden van Hongarije lag) heviger, en de invallen van Habsburgse troepen in Midden-Hongarije werden het cruciale argument van grootvizier Kara Mustafa Pasha om de Sultan Mehmet IV en zijn Divan mee te overtuigen tot mobilisatie van het Ottomaanse leger. Mehmet IV autoriseerde Kara Mustafa Pasha om tot de kastelen van Gyor en Komarom aan toe te reizen, beiden in het noordwesten van Hongarije, en die te belegeren. Het Ottomaanse leger werd gemobiliseerd op 21 januari 1682, en de oorlog werd verklaard op 6 augustus 1682.
Door de logistiek van die tijd zou het riskant of onmogelijk zijn geweest om een invasie te doen in augustus of september 1682 (een tocht van drie maanden lang zou de Turken pas bij Wenen brengen toen net de winter inging). Maar deze 15 maanden tussen mobilisatie en de overgang naar een volledige invasie gaf de Habsburgse troepen ruim de tijd om hun verdediging voor te bereiden en bondgenootschappen aan te gaan met andere Centraal-Europese overheden, en dit heeft ongetwijfeld bijgedragen aan de mislukking van de slag. Het bleek het meest doorslaggevend dat de Habsburgers en Polen tijdens deze winter een verdrag ondertekenden waarin Leopold zijn militaire steun zou verlenen aan Sobieski als de Turken Krakow aan zouden vallen, en in ruil het Poolse leger ook Wenen zou komen verdedigen als dat werd aangevallen.
Op 31 maart 1683 kwam er een andere verklaring binnen bij het keizerlijk hof in Wenen, die van Kara Mustafa namens Mehmet IV. Op de volgende dag begon de opmars van de Ottomaanse legerdivisies uit Edirne in Thracië. De troepen bereikten Belgrado tegen begin mei en verplaatsten zich toen in de richting van de stad Wenen. Op 7 juli kwamen ongeveer 40.000 Tartaarse troepen uit de Krim 40 km ten oosten van Wenen aan, twee keer zoveel als de Oostenrijkse troepen in dat gebied. Na de eerste gevechten trok Leopold zich terug naar Linz met 80.000 inwoners van Wenen.
De koning van Polen bereidde zijn versterking voor Wenen voor in de zomer van 1683, en hield zich aan de eed in het verdrag. Hij ging zelfs zo ver om zijn eigen volk vrijwel onbeschermd te laten bij zijn vertrek uit Krakow op 15 augustus. Sobieski regelde dit met een strenge waarschuwing aan Imre Thököly, de leider van Hongarije, die hij bedreigde met vernietiging als die probeerde om te profiteren van de situatie - wat Thököly ook deed.
Gebeurtenissen tijdens de belegering
Het belangrijkste Turkse leger kwam uiteindelijk in Wenen aan op 14 juli. Op dezelfde dag stuurde Kara Mustafa het gebruikelijk verzoek om overgave aan de stad.
Graaf Ernst Rüdiger von Starhemberg, de leider van de resterende 11.000 troepen en 5.000 burgers en vrijwilligers met 370 kanonnen, weigerde te capituleren. Slechts enkele dagen eerder had hij het nieuws gehoord uit Perchtoldsdorf, een stad ten zuiden van Wenen, waar de burgers de sleutels van de stad hadden overhandigd na een soortgelijke verzoek en toch massaal waren afgeslacht.
De Weense troepen hadden veel van de huizen rond de stadsmuren gesloopt en het puin opgeruimd, waardoor er een lege vlakte was die de Turken zou blootstellen aan het afweergeschut als ze probeerden om zich naar de stad te haasten. Kara Mustafa Pasha loste dat probleem op door zijn troepen te bevelen om lange rijen loopgraven te graven direct in de richting van de stad, om hen te helpen beschermen tegen de verdedigers als ze gestaag in de richting van de stad liepen.
Hoewel de Turken 300 goede kanonnen hadden, waren de vestingwerken van Wenen zeer sterk en bijtijds, en de Turken moest een effectiever gebruik van hun buskruit uitvinden: explosieven. Er werden tunnels gegraven onder de massieve stadsmuren om ze op te blazen met explosieven.
De Ottomanen hadden in wezen twee opties om de stad in te nemen: ten eerste een frontale aanval, die vrijwel gegarandeerd succes zou hebben, omdat zij met bijna 20 keer zoveel man waren als de verdedigers. De tweede optie was de stad belegeren, en dit was de optie die zij kozen.
Dit lijkt strategisch gezien onlogisch, maar goed verdedigde vestingwerken belegeren heeft altijd tot zeer zware verliezen geleid onder de aanvallers. Een belegering was een redelijke manier om zo min mogelijk slachtoffers te maken en de stad heel te houden, en dit was in feite bijna gelukt. Waar de Ottomanen geen rekening mee hielden was echter dat de tijd niet aan hun zijde stond. Hun gebrek aan haast op dit punt, in combinatie met de tijd die ze hun leger lieten wachten nadat ze de oorlog hadden verklaard, zorgde er uiteindelijk voor dat [de Poolse] hulpkracht op tijd kon komen. Historici hebben ingeschat dat Kara Mustafa de stad heel wilde houden om diens rijkdom in te nemen, en hij daarom geen frontale aanval wilde om te voorkomen dat de soldaten zouden gaan plunderen, wat gewoonlijk was bij zo'n aanval.
De Ottomaanse belegering sneed vrijwel alle middelen van voedselvoorziening naar Wenen af, en het garnizoen en de civiele vrijwilligers leden daardoor veel sterfgevallen. Vermoeidheid werd zo'n groot probleem dat graaf Ernst Rüdiger von Starhemberg beval dat elke soldaat die slapend werd aangetroffen op zijn wachtpost neergeschoten moest worden. De troepen in Wenen liepen op hun laatste benen en werden steeds wanhopiger toen, in augustus, de keizerlijke troepen onder Karel V, de hertog van Lotharingen, Imre Thököly van Hongarije 5 km ten noordoosten van Wenen versloeg bij Bisamberg.
Op 6 september staken de Polen 30 km ten noordwesten van Wenen de Donau over, in Tulln, om zich te verenigen met de keizerlijke troepen en extra troepen uit Saksen, Beieren, Baden, Frankenland en Zwaben die gehoor hadden gegeven aan de oproep voor een Heilige Liga die werd ondersteund door paus Innocentius XI. Alleen Lodewijk XIV van Frankrijk, de rivaal van de Habsburgers, weigerde niet alleen te helpen, maar maakte ook van de gelegenheid gebruik om steden in de Elzas en andere delen van Zuid-Duitsland aan te vallen, net als in de Dertigjarige Oorlog tientallen jaren eerder.
Tijdens het begin van september bliezen de ervaren 5.000 Turkse bommenwerpers herhaaldelijk grote delen van de muren weg, met het Slotbastion, de Löbelburcht en Slot Ravelijn ertussenin, en ze maakten gaten van ongeveer 12 meter breed. De Oostenrijkers probeerden dit tegen te gaan door hun eigen tunnels te graven om de aanvoer van grote hoeveelheden buskruit naar ondergrondse grotten te onderscheppen. De Turken zijn er uiteindelijk op 8 september in geslaagd om Slot Ravelijn en de Niedermuur in dat gebied te bezetten. Anticiperend op een breuk in de stadsmuren, bereidden de resterende Oostenrijkers zich voor om te vechten in Wenen zelf.
De slag voeren
De versterking moest snel handelen om de stad te redden van de Turken, en om een lange belegering te voorkomen waarin die misschien de stad zouden kunnen innemen. Ondanks het internationale karakter [van het leger] en het feit dat ze slechts zes dagen hadden, werd er een effectieve leiderschapsstructuur vastgesteld, met als onbetwistbare top de koning van Polen en zijn zware cavalerie. De motivatie was groot, aangezien deze oorlog niet zoals gewoonlijk voor de belangen van de koningen was, maar voor het christelijk geloof. En, in tegenstelling tot de Kruistochten, lag het slagveld nu in het hart van Europa.
Kara Mustafa Pasha, daarentegen, was minder effectief, ondanks dat hij maanden tijd had gehad om zijn troepen te verzamelen, motiveren en hun loyaliteit te verzekeren en zich voor te bereiden op de te verwachten aanval van een versterkingsleger. Hij had de verdediging van de achterflank toevertrouwd aan de Khan van de Krim en zijn cavalerie-troepen, die ongeveer 30 - 40.000 man telden.
Het is een raadsel hoeveel Tartaarse strijdkrachten deelnamen aan de definitieve slag bij Wenen. Hun Khan voelde zich vernederd door herhaaldelijke beledigingen van Kara Mustafa. Hij weigerde naar verluidt om de Poolse hulpkracht aan te vallen toen die over de bergen reed, waar de lichte paarden van de Tartaren een groot voordeel zouden hebben ten opzichte van de zware Poolse cavalerie.
Noch waren zij het enige deel van het Ottomaanse leger dat Mustafa openlijk negeerde of zijn opdrachten weigerden.
Dit liet enorm belangrijke bruggen onverdedigd en liet zo het gecombineerde Habsburg-Poolse leger doorstoten, die aankwam en de belegering kwam bestrijden. Critici van deze [oorlogs]verslagen zeggen dat het Kara Mustafa Pasha was, en niet de Khan van de Krim, die verantwoordelijk werd gehouden voor het mislukken van de belegering.
Ook konden de Ottomanen niet vertrouwen op hun Walachijse en Moldavische bondgenoten. Deze volkeren haatten de Ottomanen, die zware belasting uit hun landen hadden getrokken. De Ottomanen hadden zich ook bemoeid met de binnenlandse politiek van deze landen, waarbij ze hun heersende vorsten hadden vervangen door mensen die louter marionetten van de Turken zouden zijn. Toen George Ducas, Prins van Moldavië, en Şerban Cantacuzino, Prins van Walachije, hoorden van de Turkse plannen, probeerden ze de Habsburgers te waarschuwen. Ze probeerden ook te vermijden dat ze deel moesten nemen aan de campagne, maar de Ottomanen stonden erop dat ze troepen zouden sturen. Er zijn een groot aantal populaire legenden over de Walachijse en Moldavische troepen in de belegering. Bijna altijd beschrijven deze legendes dat ze hun kanonnen laadden met kogels van stro, zodat die geen schade deden aan de muren van de belegerde stad.
De troepen van de Heilig Liga arriveerden op de 'Kahlen Berg' (kale heuvel) boven Wenen, en kondigden hun aankomst aan met vreugdevuren. In de vroege ochtend van 12 september, voor de slag, werd er een mis gehouden voor de koning van Polen en zijn edelen.
De strijd
De Turken verloren minstens 15.000 mensen (doden en gewonden) in de gevechten, en minstens 5.000 mensen werden gevangen genomen en alle kanonnen werden in beslag genomen, dit in vergelijking met ongeveer 4.500 doden en gewonden voor de Habsburg-Poolse troepen.
De buit die in de handen viel van de Heilige Liga en de Weense troepen was zo groot als hun opluchting, zoals Koning Sobieski levendig beschreef in een brief aan zijn vrouw een paar dagen na de slag:
Voor ons zijn ongelooflijke schatten, [...] tenten, schapen, runderen en een niet gering aantal kamelen, [...] het is een overwinning zoals niemand ooit heeft gekend, de vijand is nu helemaal verwoest, alles is verloren voor hen. Ze moesten zelfs rennen voor hun leven... Commandant Starhemberg omhelsde en kuste me en noemde me zijn redder.
Deze emotionele uitdrukking van dankbaarheid kon Starhemberg niet afleiden van zijn bevelen voor de onmiddellijke reparatie van de zwaar beschadigde vestingwerken van Wenen, en ze te bewaken tegen een mogelijke Turkse tegenaanval. Dit bleek echter niet nodig. De overwinning in Wenen zorgde er voor dat Prins Eugene van Savoy in de volgende jaren Hongarije en (tijdelijk) een deel van de Balkan kon heroveren. Oostenrijk tekende in 1697 een vredesverdrag met het Ottomaanse Rijk.
Lang daarvoor hadden de Turken zich al ontdaan van hun verslagen commandant. Op 25 december 1683 werd Kara Mustafa Pasha in opdracht van de commandant van de janitsaren geëxecuteerd in Belgrado (volgens de regels: door wurging met een zijden touw dat aan elk uiteinde werd aangetrokken door meerdere mannen).
Betekenis
Hoewel niemand het op dat moment besefte, besliste die strijd ook de uitkomst van de hele oorlog. De Ottomanen vochten nog 16 jaar door, en verloren ondertussen de controle over Hongarije en Transsylvanië, voordat ze uiteindelijk opgaven. Het einde van het conflict werd afgerond door het Verdrag van Karlowitz.
De strijd markeerde het historische einde van de uitbreiding in Europa door het afbrokkelende Ottomaanse Rijk.
Het gedrag van Lodewijk XIV van Frankrijk zette ook de toon voor de komende eeuwen: Duitstalige landen moesten tegelijk oorlogen in het Westen en het Oosten vechten. Terwijl Duitse troepen vochten voor de Heilige Liga, maakte Louis meedogenloos van de gelegenheid gebruik, voor en na de slag van Wenen, om gebieden in West-Europa te veroveren, zoals Luxemburg, de Elzas met Straatsburg, enz. Door de voortdurende oorlog tegen de Turken kon Oostenrijk geen ondersteuning bieden aan de Duitse bondgenoten in het Westen. De biografie van Ezechiel du Mas, Graaf van Melac, illustreert de verwoestingen van grote delen van Zuid-Duitsland door Frankrijk.
Ter ere van Sobieski bouwden de Oostenrijkers een kerk bovenop de heuvel Kahlenberg ten noorden van Wenen. De treinroute van Wenen naar Warschau werd ook naar Sobieski vernoemd. Het sterrenbeeld Scutum Sobieskii (Sobieski's schild) werd naar hem vernoemd als nagedachtenis aan de slag. Omdat Sobieski voorafgaand aan de strijd zijn koninkrijk had toevertrouwd aan de bescherming van de Heilige Maagd (Onze-Lieve-Vrouwe van Czestochowa), herdacht Paus Innocentius XI zijn overwinning door het feest van de Heilige Naam van Maria, dat tot dan toe uitsluitend werd gevierd in Spanje en het Koninkrijk van Napels, uit te breiden tot de universele Kerk; het wordt gevierd op 12 september.
De periode van Pools-Oostenrijkse vriendschap duurde niet lang, want Karel V van Lotharingen begon de rol van John III Sobieski en zijn troepen in de strijd te relativeren. Noch Sobieski noch het Gemenebest profiteerden er echt van dat Oostenrijk was gered; integendeel, de strijd van Wenen baande de weg voor de vorming van het toekomstige Oostenrijkse keizerrijk (1804-1867) en de vernietiging van het Gemenebest. In 1772 en 1795 nam de Habsburgse monarchie deel aan de eerste en derde partities [belegering] van Polen, wat het Pools-Litouwse Gemenebest wegvaagde uit Europa. Het Ottomaanse Rijk heeft de partities echter nooit erkend en werd een veilige haven voor veel Polen.
Religieuze betekenis
Het feest van de Heilige Naam van Maria wordt volgens de liturgische kalender van de katholieke kerk gevierd op 12 september, ter herdenking aan de overwinning in deze strijd van het christelijke Europa en de islamitische troepen van het Ottomaanse Rijk. Voorafgaand aan de strijd had Koning John zijn troepen onder de bescherming gesteld van de Heilige Maagd Maria. Na de slag breidde Paus Innocentius XI ter ere van Maria het feest uit naar de hele kerk.
Door Baron Bodissey
Bij de Slag bij Poitiers in 732 versloeg de Frankische koning Karel Martel de Saracenen [moslims] en duwde de troepen van de islam terug naar het Iberisch schiereiland. Het was niet tot 1492 dat de Moren definitief uit Europa werden gegooid, maar in de tussentijd werd het islamitische virus in Spanje en Portugal gehouden, en dus bleef het uit het hart van West-Europa.
Een van Karel Martel's medestrijders bij Poitiers was een strijder van het Noorden bekend als Ogier le Danois, later Holger Danske, oftewel Holger de Deen. Hoewel Holger echt heeft bestaan, is er weinig bekend over hem, en het meeste geschreven materiaal over hem wordt uit legendes gehaald.
Volgens de kroniekschrijvers had Holger eerder gevochten tegen de Franken tijdens diens invallen in het Deense grondgebied. Maar in 732 dwong de dreiging van de Saracenen hem om de strijdbijl te begraven met Karel Martel en in zuidelijke richting te reizen om samen met de Frankische troepen het zwaard te trekken tegen de gemeenschappelijke vijand.
Aan het eind van zijn levensdagen trok Holger, net als Koning Arthur, zich terug in een afgelegen burcht in een schemerige slaaptoestand vanuit welke hij weer wakker zal worden als zijn land in nood is. De locatie die het vaakst wordt genoemd als rustplaats van Holger is kasteel Kronborg in Helsingør (of "Elsinore", zoals Shakespeare het noemde).
Hans Christian Andersen heeft de populaire vorm van het oude verhaal in een van zijn verhalen gegoten.
Vertaling uit het Deens:
Maar het mooiste van alles is toch het oude kasteel van Kronborg, en daaronder zit Holger Danske in de diepe, donkere kelder waar niemand binnenkomt, hij is gehuld in ijzer en staal en zijn hoofd rust op zijn stoere arm; zijn lange baard hangt op de marmeren tafel waar die aan vast is gegroeid, hij slaapt en droomt, maar in zijn dromen ziet hij alles wat er gebeurt in Denemarken. Elke Kerstavond komt een engel van God hem vertellen dat alles wat hij heeft gedroomd waar is, en dat hij weer kan gaan slapen, want Denemarken is nog niet in gevaar! Maar als het er ooit van komt, dan zal de oude Holger zichzelf oprijzen, en de tafel zal uit elkaar breken als hij aan zijn baard trekt! Dan zal hij naar buiten komen, en een slag slaan die in alle landen van de wereld wordt gehoord.
Welnu, als er zelfs maar een drupje bloed van de mannen van het Noorden door uw aderen stroomt, of als u lang genoeg onder hen geleefd heeft om een deel van hun geest te hebben verworven, dan zullen de haren in uw nek overeind staan bij het lezen van deze woorden, en u zult zeggen: "Ja! Dit is de held, de man die ons zal verdedigen tijdens de strubbelingen die er zeker zullen komen".
Holger heeft mij doen denken aan mijn favoriete Engels dichter, Ted Hughes.
Hughes kwam uit Yorkshire, en het bloed van de Denen stroomt sterk in de aderen van Yorkshire. Vooral in de North Riding - hoe dichter men bij Whitby komt, des te meer natuurlijk blond haar als bewijsmateriaal, en des te meer voor de hand liggend de Deense plaatsnamen.
Ted Hughes schreef een aantal gedichten die spraken over de mannen van het Noorden, en ik heb een aantal voorbeelden hieronder verzameld.
Eerste voorbeeld:
De Krijgers van het Noorden
Ze brengen hun bevroren zwaarden, hun door zout gebleekte ogen,
hun door zout geblondeerde haar,
Door sneeuw verdoofde aambeelden in rijen,
Brengen hun afgunst,
De langzame schepen kropen zuidwaarts, slakken
over de steile glans van de waterwereld.
Ontdooid bij het rode en zwarte leegstromen van abdijen,
De overvloedige, gespleten vaten,
De fladderende ingewanden van de vrouwen van dode burgers,
En het fijn bewerkte, geduldige goud van de Kelten.
Met geen ander doeleinde
Dan deze tijdig uitgaven van zichzelf,
Een vooruitbetaalde, preventieve wraak, met nog wat extra,
Voor de slopende terugval en het doorgeven van hun bloed
In de ijzeren slagaders van Calvijn.
En nog een:
Distels
Tegen de rubberen tongen van koeien en
de schoffelende handen van mannen
Prikken distels de zomerlucht
En barsten open onder een blauw-zwarte druk.
Elk van hen een wraakzuchtige spurt
Van wederopstanding, een gegrepen handvol
Van versplinterde wapens en IJslandse vorst, omhoog gestoken
Vanuit het ondergrondse brandmerk van een vervallen Viking.
Ze zijn als bleke haren en de keelklanken van dialecten.
Elk van hen komt tot een pluim van bloed.
Dan kleuren ze grijs, net als mannen.
Neergemaaid, het is een vete. Hun zonen verschijnen,
Stijf van wapens, en vechten terug over dezelfde grond.
Het derde deel van Ted Hughes zijn "Gog" gaat het meest over Holger. Dit is een diep, donker, en moeilijk gedicht, en delen ervan zijn niet geschikt om met het hele gezin te lezen. Het gaat over ieders levenslange en uiteindelijk vergeefse pogingen om te ontsnappen aan de zachtheid en de zwakte van hun moeder en hun eigen mannelijkheid te bewijzen zonder aangezogen en beschadigd te worden door de zachtheid en de zwakte van zijn vrouw.
Dit is een openingsvers:
Gog (deel III)
Vanuit de donkere poort van de aarde, onder de oude bovendorpel overwoekerd door wortels,
Van tussen de granieten staanders galoppeert de met ijzer omhulde ruiter.
Vanuit de wond in de aarde stijgt de ruiter op, klopt zijn kleren vrij van donkere aarde.
Vanuit deze bloed-donkere baarmoeder galoppeert de ruiter van ijzer gebogen,
De met bloed gekruiste Ridder, de Heilige Strijder, omhuld met ijzer, de engel van de sombere zijde,
Galoppeert langs de nok van de wereld in het maanlicht.
We hebben allemaal over de Twaalfde Imam gehoord, de super-slechte moslim op de bodem van de put in Perzië. Wanneer het Armageddon zou komen, wanneer Gog zou worstelen met Magog en de strijd over de vlakte bij Megiddo woeden, zou de Twaalfde Imam wakker worden en de legers van de islam naar hun uiteindelijke overwinning leiden, voor de oprichting van het koninkrijk van Allah hier op aarde.
Vergeet die Twaalfde Imam maar.
We hebben onze eigen kerel om in de strijd te gooien. Noem hem maar de Twaalfde Viking. Hij is al in het harnas gehesen, klaar om de strijd aan te gaan zodra we hem nodig hebben.
De mannen van het Noorden vormen de kern van de Counterjihad. Ze zijn al in actie, ruimen achteraf gelegen steegjes op in de provincie Anbar, patrouilleren in Kabul, en vormen groepen partizanen om onze grenzen te verdedigen.
Zoals ik al eerder heb gezegd is het hier niet te doen om ras, maar om cultuur. De cultuur van de Denen, de Noormannen, de Engelsen, en de Kelten. De cultuur van de winterharde en zelfredzame Mannen van het Noorden, altijd klaar om hun oude vrijheden te verdedigen met een felheid die hun vijanden nauwelijks kunnen voorstellen. De cultuur van productieve onderneming en gewapende zelfbeschikking die zich heeft verspreid naar alle uithoeken van de wereld.
Holger Danske is de man die ons het best vertegenwoordigt. Hij zal er zijn wanneer onze nood het grootst is.
De Twaalfde Viking - Ik zie zijn oogleden nu al knipperen...
Bron:
http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/12twelfth-viking.html
Karel Martel: Held en Beschermer van Europa, specifiek van Frankrijk en de Benelux.
https://en.wikipedia.org/wiki/Charles_Martel
http://www.newadvent.org/cathen/03629a.htm
Frankrijk
Paus Urbanus II: Een in Frankrijk geboren paus en Kruisridderheld namens Europa en het christendom. Paus Urbanus II is een relatief onbekende held in Frankrijk, maar hij was een van de grootste Kruisridderhelden aller tijden. Hij werd geboren als Otho de Lagery (ca. 1035 - 29 juli 1099) in Lagery, in het graafschap Champagne, Frankrijk.
https://en.wikipedia.org/wiki/Pope_Urban_II
http://www.newadvent.org/cathen/15210a.htm
Polen, Estland, Letland, Litouwen
John III Sobieski: Kruisridder en held van Polen en de Baltische staten.
https://en.wikipedia.org/wiki/John_III_Sobieski
http://www.newadvent.org/cathen/14061c.htm
Groot-Brittannië - Engeland
Richard I van Engeland (Richard the Lion Hearted / Leeuwenhart): Kruisridder en held van Engeland.
https://en.wikipedia.org/wiki/Richard_I_of_England
http://www.newadvent.org/cathen/13041b.htm
Servië
Stefan Lazar Hrebeljanović: Kruisridder en held van de Serviërs.
https://en.wikipedia.org/wiki/Lazar_of_Serbia
Servië, Bulgarije, Macedonië
Marko Kraljevic: Kruisridder en held van de Serviërs, Bulgaren en Macedoniërs.
http://markokraljevic.uzice.net/index.htm
Spanje, Portugal
St. James de Morendoder: Kruisridder en held van de Spanjaarden en Portugezen.
https://en.wikipedia.org/wiki/James_the_Greater
http://www.newadvent.org/cathen/08279b.htm
Spanje
Rodrigo Díaz de Vivar (El Cid Campeador): Kruisridder en held van de Spanjaarden.
https://en.wikipedia.org/wiki/El_Cid_Campeador
Denemarken
Holger Danske (Ogier de Deen): Mythische Odinistische held van de Scandinaviërs.
http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/12/twelfth-viking.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Ogier_the_Dane
Noorwegen, Zweden, IJsland
Sigurd de Kruisridder (Sigurd Jorsalfare / Sigurd I Magnusson): Sigurd I Magnusson wordt niet echt gevierd in Scandinavië en is dus een vrij onbekende held. Hij was echter de grootste en belangrijkste Kruisridderheld in de regio en nam deel aan de bevrijding van een aantal christelijke steden in Spanje en het Midden-Oosten van islamitische bezetting.
https://en.wikipedia.org/wiki/Sigurd_Jorsalfare
http://omacl.org/Heimskringla/crusaders.html
Roemenië
Vlad Tepes / Vlad III de Spietser: Kruisridder en held van de Roemenen:
Vlad de Spietser was een meester in psychologische oorlogsvoering. Zijn erfenis dient te worden onderwezen in de moderne scholen over PR, politieke wetenschappen, het leger, sociale psychologie etc. Net als elke andere heerser had hij twee vijanden: interne strijd of verraad, en externe islamitische agressors die zijn land bedreigden. Hij slaagde erin om zijn externe vijanden te verslaan, met evenveel wreedheid als elke andere heerser van zijn tijd, maar hij was een echte meester in de enscenering van de wreedheid om het maximale effect te verkrijgen. Hij was de grootste meester van imagologie, al honderden jaren voordat deze wetenschap werd ontdekt en getheoretiseerd.
https://en.wikipedia.org/wiki/Vlad_III_Dracula
Italië
Lottario dei Conti di Segni (Paus Innocentius III): Italiaanse paus en Kruisridderheld voor Italië, Europa en het christendom. Paus Innocentius III is geen alom geroemd figuur in Italië en dus een vrij onbekende held. Hij was echter een van de grootste en belangrijkste Kruisridderhelden van alle tijden. Hij werd geboren als Lottario dei Conti di Segni in 1160 of 1161 en stierf op 16 juli 1216 in Gavignano, in de buurt van Anagni, in Italië.
https://en.wikipedia.org/wiki/Pope_Innocent_III
http://www.newadvent.org/cathen/08013a.htm
Christelijk Albanië
George Castriota (Skanderbeg) - Kruisridder en held van de christelijke Albanezen:
http://www.heraldica.org/topics/national/albania.htm.
Hij wordt vaak bij zijn islamitische naam Skanderbeg genoemd door politiek correcte bronnen.
Er is nog geen overzicht van nationale Kruisridderhelden uit de rest van de Europese landen.
Door Fjordman
Brontekst: http://www.jihadwatch.org/2008/08/fjordman-on-science-and-religion.html
Ik heb heel wat boeken gelezen over de geschiedenis van de wetenschap. Een daarvan is The Beginnings of Western Science door David C. Lindberg, die ook het boek Theories of vision - From al-Kindi to Kepler schreef, wat ik later deze herfst meer uitgebreid zal citeren bij het publiceren van een meerdelig essay over de geschiedenis van de optica. Lindberg is een goede geleerde en de moeite waard om te lezen, maar heeft een paar kleine foutjes.
Hoofdstuk acht van de tweede editie van zijn boek over de geschiedenis van de wetenschap is getiteld 'Islamitische Wetenschap'. De heer Lindberg is niet de enige die die term gebruikt, maar ik persoonlijk ben hier geen voorstander van. Niemand heeft het over 'boeddhistische wetenschap' of 'christelijke wetenschap', dus ik zie geen reden waarom we de term 'Islamitische wetenschap' zouden gebruiken. Het is misleidend, want alles wat er qua wetenschap was in landen onder islamitische heerschappij kwam door de inbreng van niet-moslims en pre-islamitische kennis. Sommigen gebruiken dan in plaats daarvan de term 'Arabische wetenschap', maar dit is niet veel beter, want de meeste mensen die op zijn minst in naam moslims waren waren Perzen, geen Arabieren. Welke term moeten we dan gebruiken? 'Midden-Oosterse wetenschap' zou een mogelijkheid zijn, want het legt de nadruk op de regio, maar niet op de religie.
Ik vind niet dat David C. Lindberg een volledige uitleg geeft over waarom de wetenschappelijke ontwikkeling in de islamitische wereld, ondanks het veelbelovende begin, uiteindelijk stopte. Degenen die dit beter willen begrijpen raad ik aan om The Rise of Early Modern Science: Islam, China and the West van Toby E. Huff te lezen. Dit kan worden aangevuld met het werk van Edward Grant, bijvoorbeeld hoofdstuk acht, "De betrekkingen tussen wetenschap en religie", uit Science and Religion, 400 B.C. to A.D. 1550: From Aristotle to Copernicus. Ik zal in dit essay veel citeren uit het boek van Grant, en in mindere mate uit Huff's boek, en zal paginaverwijzingen bij elk citaat zetten, zodat anderen het materiaal kunnen gebruiken als ze dat willen.
Tegen het einde van 11e eeuw werden West-Europeanen zich ervan bewust dat zowel moslims als Byzantijnen toegang hadden tot de filosofische en wetenschappelijke teksten die zij niet hadden. Na het terugwinnen van Toledo, Spanje en Sicilië van de moslims in 1085 en 1091, respectievelijk, vertaalden een aantal geleerden Griekse en Arabische teksten, maar gaven de voorkeur aan Griekse, omdat Grieks een verwante Indo-Europese taal is, en het Arabisch niet. Een groot deel van de werken in het Arabisch waren oorspronkelijk vertalingen uit het Grieks zelf, en het zou natuurlijk meer zin hebben om dan direct de Griekse tekst uit Constantinopel te kopiëren, omdat er dan een nauwkeurigere vertaling kon worden gemaakt, met minder fouten bij het vertalen uit het Arabisch. Het resultaat was een grote handel in vertalingen van de 12e eeuw tot de tweede helft van de 13e eeuw.
Er werden vele werken uit de optica, astronomie, geneeskunde en wiskunde vertaald, maar het was Aristoteles' werk over natuurlijke filosofie dat de grootste invloed heeft gehad. De twee grootste vertalers van Grieks naar Latijn waren James van Venetië (overleden na 1147), de eerste grote vertaler van Aristoteles' werken van het Grieks naar het Latijn, en de Vlaamse geleerde Willem van Moerbeke (ca. 1215 - ca. 1286), die de laatste was.
Willem van Moerbeke vertaalde minstens achtenveertig boeken, waaronder zeven van Archimedes over wiskunde en mechanica die voor het eerst in het Latijn werden vertaald (Grant 1974, 39-41; Minio-Paluello 1974, 436-438). Zijn vertalingen van Aristoteles zijn echt indrukwekkend. Hij was de eerste die biologische werken van Aristoteles vertaalde vanuit het Grieks naar het Latijn. Bij het vertalen van de rest van de natuurlijke filosofie van Aristoteles vond Moerbeke het nuttig om sommige eerdere vertalingen te herzien, uit te breiden, en zelfs aan te vullen, waaronder drie herzieningen van ten minste drie boeken die eerder vertaald waren door James van Venetië. Daarnaast vertaalde Moerbeke Griekse commentaren op Aristoteles' werken uit de late oudheid. Zo vertaalde hij John Philoponus' Commentary on the Soul, en Simplicius' Commentary on the Heavens. Een van de eerste sponsors van Moerbekes vertaling was Thomas van Aquino. (Grant 166)
Grant gaat verder op pagina 167:
Door Moerbekes monumentale bijdragen werd in het laatste kwart van de 13e eeuw alles over de natuurlijke filosofie van Aristoteles beschikbaar door vertalingen uit het Grieks en Arabisch. Hoewel vele wetenschappelijke werken al in de eerste helft van de 12e eeuw waren vertaald uit het Arabisch naar het Latijn door vertalers zoals Plato van Tivoli, Adelard van Bath, Robert van Chester, Hermann van Karinthië, Dominicus Gundissalinus, Peter Alfonso, John van Sevilla en anderen, hebben de eerste vertalingen van Aristoteles' werken over natuurlijke filosofie plaatsgevonden in Spanje in de tweede helft van de 12e eeuw. Verreweg de meest prominente vertaler van Aristoteles' werken over natuurlijke filosofie was Gerard van Cremona (ca. 1114-1187), de meest productieve vertaler van Arabisch naar Latijn van werken over wetenschap, geneeskunde, en natuurlijke filosofie.
Gerard van Cremona en zijn collega's hebben tientallen werken vertaald uit het Arabisch naar het Latijn, waaronder waarschijnlijk Alhazens boek Optica, die niet vertaald had kúnnen worden uit het Grieks, omdat het niet bestond in het Grieks. Het is dus waar dat er vertalingen uit het Arabisch zijn en dat sommige van deze wel enige invloed hadden in Europa. Het zou historisch onjuist om iets anders te beweren. Maar hoewel deze aanwas aan vertalingen belangrijk was, moeten we ons minstens zoveel richten op hoe deze verschillende beschavingen gebruik gemaakt van deze kennis.
In dit geval hebben we te maken met drie verschillende beschavingen; de islamitische wereld, het christelijke Oosten (het Byzantijnse Rijk) en het christelijke Westen hadden alledrie toegang tot veel van hetzelfde materiaal, maar de eindresultaten waren heel anders. Ik heb veel gelezen over de geschiedenis van mechanische klokken en brillen, die beide werden uitgevonden in Europa in de tweede helft van de 13e eeuw na Christus. Deze uitvindingen hadden geen voorlopers in een andere beschaving en waren belangrijk voor latere wetenschappelijke en technologische vooruitgang, die vaak profiteerde van meer nauwkeurige tijdregistratie. De ontwikkeling van microscopen en telescopen stond in het verlengde van de uitvinding van brillen en het gebruik van glas.
Ik ken geen enkel significant stuk informatie dat de Europeanen hadden in deze tijd, en waar moslims ook toegang tot hadden. Sterker nog, het Midden-Oosten had meer kennis tot hun beschikking omdat zij regelmatig contact hadden met de grote Aziatische beschavingen en zo de Griekse natuurfilosofie aan had kunnen vullen met Indiase en Chinese uitvindingen. De Europeanen hadden geen uitgebreide directe contacten met deze beschavingen omdat ze geografisch geïsoleerd van hen waren door een groot blok vijandige moslims. De enige mogelijke conclusie waarom Europeanen mechanische klokken uitvonden is dat ze efficiënter en creatiever zijn dan de moslims in het gebruiken de informatie die zij tot hun beschikking hebben. Moslims hadden hetzelfde gedaan kunnen hebben, maar dat deden ze niet. Zij slaagden er simpelweg niet in dit ook te doen.
Het geval van het Byzantijnse Rijk is nog raadselachtiger, want Byzantijnse geleerden lijken niet te hebben geprofiteerd van de direct beschikbare schatkamer aan wetenschap en natuurlijke filosofie in hun eigen Griekse taal. Het Byzantijnse Rijk was in wezen een theocratie, waarbij de keizer werd beschouwd als het hoofd van zowel kerk als staat. Edward Grant schreef in Science and Religion, pagina 228:
[T]ot het einde van de 6e eeuw werden in het Byzantijnse Rijk belangrijke bijdragen geleverd aan natuurlijke filosofie door een aantal commentatoren op de werken van Aristoteles, zoals Alexander van Aphrodisias (ong. 2e-3e eeuw na Christus), Themistius (c. 317- c. 388), Simplicius, en de belangrijkste, de christelijke neo-Platonische John Philoponus, wiens ideeën een grote invloed hadden op zowel de islamitische als Latijnse natuurlijke filosofie. Maar het prestatieniveau werd ernstig getroffen in het jaar 529, toen de keizer Justinianus om religieuze redenen de sluiting van Plato's Academie in Athene eiste, waardoor een aantal filosofen uit het Byzantijnse Rijk vertrokken en naar het oosten verhuisden. Daarna speelde natuurlijke filosofie en wetenschap nog slechts een kleine rol in het Byzantijnse intellectuele leven. Dit is opmerkelijk als we ons realiseren dat, in vergelijking met hun hedendaagse tegenhangers in de islam en het Latijnse Westen, Byzantijnse geleerden echt geluk hadden, omdat hun moedertaal het Grieks was. Ze konden, zonder enige problemen met een vertaling, bezig gaan met het lezen, bestuderen, en interpreteren van alle werken in de Griekse taal die zich sinds de 4e en 5e eeuw voor Christus hadden opgehoopt in het Byzantijnse Rijk, in het bijzonder in Constantinopel. Inderdaad, de meeste van onze Griekse manuscripten komen uit Byzantium.
Alhazen was, toen hij zijn werk over optica schreef, sterk afhankelijk van de Griekse wiskunde, filosofie en geneeskunde, waarvan het meeste in eerste instantie uit Byzantijnse manuscripten naar het Arabisch waren vertaald. Toch was er geen [exemplaar van] Alhazen in Byzantium zelf. Grant weer, pagina 229:
Het is een paradox van de geschiedenis dat de beschavingen van de islam en West-Europa in belangrijke mate bijgedragen hebben aan het scala aan menselijke kennis, met behulp van vertaalde werken, ondanks vaak ontbrekende belangrijke eerdere teksten, terwijl de Byzantijnen, die kennis hadden van de Griekse taal en gemakkelijke toegang tot de manuscriptbronnen van hun grote Griekse voorgangers, niet konden profiteren van dit geluk.
Er waren enkele korte Byzantijnse 'Renaissances'. Het Rijk was niet statisch en heeft een waardevolle rol gespeeld in het behouden van oude kennis, maar er werden daar slechts enkele werken van blijvende waarde geproduceerd tijdens de Middeleeuwen. Ik geloof nog steeds dat mijn conclusie in het online essay The Legacy of Byzantium [1], geïnspireerd door Timothy Gregory's fascinerend boek A History of Byzantium, grotendeels correct was:
Het is waar dat het Byzantijnse Rijk slechte publiciteit heeft ontvangen. Maar wetenschappers James E. McClellan III en Harold Dorn vatten in hun boek Science and Technology in World History, tweede editie, reeds aangetoonde wijsheid samen wanneer zij stellen dat "Byzantium nooit een centrum werd van grote originele wetenschap". Het is zeker ironisch in de geschiedenis dat de Grieks-Romeinse kennis die werd bewaard door de Byzantijnen een grotere invloed in het Westen had dan in het Byzantijnse Rijk zelf. Hoewel het feit dat [de Byzantijnen] al eeuwen aan de frontlinies van de islamitische jihad stonden zeker niet hielp, kan dit niet volledig verklaren waarom Byzantium er niet in slaagde om de moderne wetenschap te ontwikkelen. Bij het bestuderen van het Byzantijnse Rijk kan men niet over het hoofd zien dat een scheiding van kerk en staat zoals plaatsvond in het Westen na de pauselijke revolutie niet plaats heeft gevonden [in Byzantium]. Byzantium bleef een wat autocratische staat, dus in sommige opzichten leek het meer op China - en misschien later op Rusland - dan West-Europa. De ontwikkeling van parlementen, autonome steden en tal van universiteiten, die plaatsvond in het christelijke Westen, kwam er niet van in het christelijke Oosten.
Maar ook in de islamitische wereld werd de Griekse logica en natuurlijke filosofie nooit volledig geaccepteerd, en dat eerste beetje aanvaarding dat er was geweest werd grotendeels teniet gedaan door de zeer invloedrijke moslimtheoloog al-Ghazali (1058-1111). Al-Ghazali beschouwde theologie en natuurlijke filosofie als gevaarlijk voor het islamitische geloof en was sceptisch over het concept van wiskundige bewijzen. Edward Grant schrijft op pagina 238:
[Al-Ghazali] rekende de wiskundige wetenschappen onder de klasse van filosofische wetenschappen (dat wil zeggen, wiskunde, logica, de natuurwetenschap, theologie of metafysica, politiek en ethiek) en kwam tot de conclusie dat een student die onderzoek deed naar deze wetenschappen zou worden "besmet met het kwaad en de corruptie van de filosofen. Er zijn er maar weinig die zich inzetten voor dit onderzoek, en niet ontdaan worden van religie of de teugel van angst voor God op hun hoofd" (Watt 1953, 34). In zijn grote filosofische werk, The Incoherence of the Philosophers, bekritiseert al-Ghazali antieke filosofie, en in het bijzonder de opvattingen van Aristoteles. Hij doet dit door het beschrijven en bekritiseren van de ideeën van al-Farabi en Avicenna, twee van de belangrijkste islamitische filosofische commentatoren op Aristoteles. Na de kritiek op hun meningen over twintig filosofische problemen, waaronder de eeuwigheid van de wereld, dat God alleen de grote plannen kent en geen details, en dat lichamen niet zullen worden opgewekt na de dood, verklaart al-Ghazali: "Al deze drie theorieën zijn hevig in strijd met de islam. Deze theorieën te geloven staat gelijk aan de profeten beschuldigen van leugens, en hun leer beschouwen als een hypocriete onjuiste voorstelling bedoeld om de massa te beheersen. En dit is schaamteloze godslastering waar geen enkele islamitische sekte zich mee bezig moet houden" (al-Ghazali 1963, 249).
Zoals Ibn Warraq samenvat in zijn moderne klassieker Why I Am Not a Muslim:
De orthodoxe islam kwam als overwinnaar uit de ontmoeting met de Griekse filosofie. De islam verwierp het idee dat men de waarheid kan bereiken met alleen menselijk denkvermogen, en koos voor het nooit bedachtzame comfort van de zogenaamde superieure waarheid van de goddelijke openbaring. Waar men de precieze datum van deze overwinning van de orthodoxe islam ook plaatst (misschien in de 9e eeuw met de bekering van al-Ashari, of in de 11e eeuw met het werk van al-Ghazali), het blijft, denk ik, een regelrechte ramp voor alle moslims, en de hele mensheid.
Al-Ghazali, wiens invloed niet kan worden overschat, was een zeer orthodoxe moslim over zaken met betrekking tot het gebruik van geweld tegen niet-moslims. Hier is al-Ghazali over het belang van de jihad tegen de ongelovigen, geciteerd door Robert Spencer in zijn uitstekende boek Religion of Peace?: Why Christianity Is and Islam Isn't:
Men moet meedoen met de jihad [dwz, oorlogszuchtige razzia's of invallen], ten minste eenmaal per jaar. [...] Men kan een katapult tegen hen gebruiken [niet-moslims] als ze in een fort zitten, ook al zijn er vrouwen en kinderen onder hen. Men mag hen in brand steken en/of verdrinken. [...] Als een persoon van de Ahl al-Kitab [Mensen van het Boek, christenen & joden] tot slaaf wordt gemaakt, wordt zijn huwelijk [automatisch] ingetrokken. [...] Men mag hun bomen kappen. [...] Men moet hun nutteloze boeken vernietigen. Jihadisten mogen als buit nemen wat ze maar willen. [...] Ze mogen zoveel voedsel stelen als ze nodig hebben.
Een andere moslimdenker, de 13-eeuwse Noord-Afrikaanse Ibn Khaldun, had een traditionele kijk op jihad en deelde het diepe wantrouwen van de filosofie. Edward Grant, pagina 242:
Zelfs zo'n verlichte auteur als Ibn Khaldun (1332-1406) was vijandig tegenover de filosofie en de filosofen. Op basis van zijn grote Muqaddimah (Inleiding tot de Geschiedenis) wordt Ibn Khaldun beschouwd als de eerste historicus die een geschiedenis van de wereld schreef. Volgens Franz Rosenthal: "De Muqaddimah was inderdaad de eerste grootschalige poging om de groepsverhoudingen te analyseren die de menselijke politieke en sociale organisatie beïnvloeden door middel van milieu- en psychologische factoren" (1973, 321). Ondanks zijn genialiteit als een historicus had Ibn Khaldun een hoofdstuk in de Muqaddimah met de titel "A Refutation of Philosophy. The Corruption of the Students of Philosophy" ["Een weerlegging van de filosofie. De corruptie van de studenten van de filosofie"] (1958, 3:246-258). In dit hoofdstuk veroordeelt Ibn Khaldun de opvattingen van filosofen als verkeerd en verkondigt aan zijn collega-moslims dat "de problemen van de natuurkunde voor ons niet van belang zijn in onze religieuze zaken of middelen van bestaan. Daarom moeten we ze links laten liggen" (1958, 3:251-252). Hij beschouwde de studie van de logica als gevaarlijk voor de gelovigen, tenzij ze al zo diep waren ondergedompeld in de Koran en de islamitische religieuze wetenschappen dat ze zich konden wapenen tegen de methoden.
In mijn online essay "The West, Japan, and Cultural Secondarity" [2] bespreek ik de ideeën van de Franse denker Remi Brague, zoals beschreven in zijn boek Eccentric Culture: A Theory of Western Civilisation. Brague beweert dat het moslims vooral ontbrak aan het Europese instinct voor zelfkritiek en waardering voor 'de andere'. Ze deden wel aan het vertalen van werken uit het Grieks en andere talen zoals het Sanskriet en Perzisch, maar ze deden meestal niet aan behoud van de originelen. Dit maakte 'renaissances', het proces van teruggaan naar de bronnen om ze te herinterpreteren, onmogelijk in de islamitische wereld. [Brague] citeert Ibn Khaldun die het volgende zegt in de Muqaddimah:
[De moslims] wilden de wetenschappen van de (buitenlandse) landen leren. Ze maakten die zich eigen door middel van vertalingen. Ze drukten ze uit in de vorm van hun eigen opvattingen. Ze verwijderden de teksten in de brontaal [en maakten ze] in hun [eigen] taal, en overtroffen zo de prestaties van de niet-Arabieren. De manuscripten in de niet-Arabische talen werden vergeten, verlaten en raakten zoek. Alle wetenschappen kwamen voort uit het Arabisch. De systematische werken werden geschreven in (Arabisch) schrift. Dus studenten van de wetenschappen hadden kennis nodig van (Arabische) woorden en (Arabisch) schrift. Ze konden alle andere talen verwerpen, omdat die waren weggevaagd en er niet langer interesse in was.
Logica bleef in gebruik als een bijvak van de theologie (kalam) en een bijvak op veel islamitische religieuze scholen, maar er was genoeg vijandigheid tegenover filosofie om filosofen aan te zetten zich gedeisd te houden. Wie het leerde deed dat vaak privé, niet binnen de gevestigde instellingen. Hierover zegt Edward Grant in Science and Religion:
Naar aanleiding van de vertalingen in de eerste eeuwen van de islam kreeg de Griekse filosofie, vooral van Aristoteles, de sterkste steun van een aantal individuen verspreid over de islamitische wereld. Zoals we al hebben vermeld, waren al-Kindi, al-Razi, Ibn Sina, en Ibn Rushd de grootste islamitische filosofen. Zij werden allemaal tot op zekere hoogte vervolgd. Het geval van Al-Kindi onthult belangrijke aspecten van het intellectuele leven in de islam. Als eerste van de islamitische commentatoren op Aristoteles werd al-Kindi in eerste instantie geprezen door twee kaliefen (al-Mamun en al-Mutassim), maar zijn geluk ging onder met al-Mutawwakil, de eerder genoemde soennitische kalief. Volgens Pervez Hoodbhoy, "Het was niet moeilijk voor de ulema [religieuze geleerden] om de heerser te overtuigen dat de filosoof zeer gevaarlijke overtuigingen had. Mutawwakil gaf al snel opdracht tot de inbeslagname van al-Kindi's bibliotheek. [...] Maar dat was niet alles. De zestig jaar oude islamitische filosoof kreeg ook vijftig zweepslagen voor een grote menigte die was opgetrommeld. Waarnemers die de zaak beschreven zeiden dat de menigte bij elke slag goedkeuring brulde" (Hoodbhoy 1991, 111). De andere vier geleerden werden ook onderworpen aan een zekere mate van vervolging, en een aantal van hen moest vluchten voor hun veiligheid. (239)
Deze situatie was totaal anders in het Latijnse Westen. Er was maar zelden verzet tegen het gebruik van de rede en er was in de 13e eeuw één poging om de werken van Aristoteles te verbieden aan de universiteit van Parijs, maar dit was van korte duur en mislukte uiteindelijk. Er waren geen latere pogingen om het gebruik van logica en natuurlijke filosofie te verbieden, hoewel er uiteraard kritiek was op specifieke interpretaties. "Na 1240 en voor de rest van de Middeleeuwen zouden aanvallen op de leer van logica worden beschouwd als bizar en onacceptabel".
De islam, daarentegen, is in principe een theocratie waarin kerk en staat niet gescheiden zijn. Islamitische scholen (madrassa's) onderwezen over het algemeen 'islamitische wetenschap', wat inhoudt: theologie, Arabische grammatica, de Koran en de Hadith, etc. Griekse en andere niet-islamitische filosofie kreeg de naam 'buitenlandse wetenschappen' en werd nooit opgenomen in het kerncurriculum.
[De madrassa's] hadden als hun primaire doelstelling de leer van de islamitische religie, en besteedden weinig aandacht aan de buitenlandse wetenschappen, die, zoals we zagen, waren samengesteld uit de wetenschap en de natuurlijke filosofie die uiteindelijk afgeleid was van de Grieken. De analytische onderwerpen afgeleid van de Grieken hadden zeker niet dezelfde status als religieuze en theologische onderwerpen. Inderdaad, de buitenlandse wetenschappen speelden een vrij marginale rol in de madrassa's, die de kern van het islamitisch hoger onderwijs vormden. Alleen de onderwerpen die de Koran of de religieuze wetten uitlegden werden aangeboden. Een van die onderwerpen was de logica, die men nuttig vond voor niet alleen semantiek, maar ook als nuttig beschouwde voor het vermijden van simpele fouten in de leer van oorzaak en gevolg. De primaire functie van de madrassa's was echter "om onderwijs te behouden en orthodoxie te verdedigen" (Mottahedeh 1985, 91). In de islam beschouwden de meeste theologen natuurlijke filosofie niet als een handig onderwerp om een beter begrip van de religie te krijgen. Integendeel, het werd meestal gezien als een onderwerp dat de islamitische religie kon ondermijnen en daarom als potentieel gevaar voor het geloof. Natuurlijke filosofie bleef altijd een bijvak in de landen van de islam en was nooit geïnstitutionaliseerd binnen het onderwijssysteem, zoals het Latijn was in het christendom. (Grant 243)
Griekse natuurlijke filosofie werd echter wel volledig geïntegreerd in de universitaire curriculum in Europa. Grant legt uit op pagina 244-245:
Het is belangrijk om erop te wijzen dat niet alleen universitair opgeleide theologen de discipline van de natuurlijke filosofie volledig accepteerden en omarmden, maar veel, zo niet de meeste, van hen waren enthousiast en wilden actief bijdragen aan de literatuur over de natuurlijke filosofie. Het is om die reden dat het volledig terecht is om ze 'theologisch-natuurlijke filosofen' te noemen. Ze waren even goed thuis in beide disciplines en waren erop gebrand om zoveel mogelijk natuurlijke filosofie te gebruiken bij de oplossing van theologische problemen, terwijl ze niet in de verleiding kwamen om natuurlijke filosofie theologisch te benaderen. Dit verklaart waarom sommige middeleeuwse theologen kunnen worden gelijkgesteld met de besten onder de seculiere natuurlijke filosofen, zoals John Buridan en Albert van Saksen. Sommige theologen, zoals Albertus Magnus en Nicole Oresme, waren zelfs superieur aan hen. Door hun acties namen theologen in het Westen volledig deel aan de ontwikkeling en verspreiding van de natuurlijke filosofie. Ze maakten de institutionalisering van de natuurlijke filosofie mogelijk aan de universiteiten van de late Middeleeuwen, en daarom diens uitgebreide verspreiding. In het Byzantijnse Rijk of in de islam gebeurde er niets soortgelijks.
Een van de belangrijkste voordelen die katholiek Europa had in deze periode was de scheiding tussen kerk en staat. Edward Grant, pagina 246-247:
[Byzantijnen en moslims] hebben een zware prijs betaald voor het niet scheiden van kerk en staat. In beide samenlevingen werd natuurlijke filosofie van Aristoteles beschouwd als potentieel gevaarlijk, omdat het ideeën en concepten omvatte die lijnrecht tegenover beide religies stonden, en omdat men vaak het gevoel had dat geleerden die te veel gericht waren op de natuurlijke filosofie hun godsdienst zouden verwaarlozen of gaan zien als minderwaardig aan de natuurlijke filosofie. De onwil van de islam om kerk en staat te scheiden verpletterde hun institutioneel voordeel ten opzichte van het Westerse christendom [dat van hun ruime bibliotheken]. Terwijl de laatste werd georganiseerd als een gecentraliseerde, hiërarchische religie met een enkel individu - de paus - die ultieme macht zou houden, was de islam een gedecentraliseerde religie zonder hiërarchische structuur. De weinige macht die er was lag bij lokale religieuze leiders die moesten leunen op de steun van hun medemoslims. Onder deze omstandigheden zouden we kunnen verwachten dat de vrijheid van onderzoek en de ontwikkeling van een levendige, duurzame natuurlijke filosofie meer kans zou hebben gehad binnen de gedecentraliseerde moslimreligie dan bij de sterk gecentraliseerde katholieke kerk van West-Europa. Zoals we nu weten is het omgekeerde gebeurde: het Westen ontwikkelde een levendige natuurlijke filosofie, terwijl in de islam de natuurlijke filosofie een onderbelichte en verdachte leer werd, waarvan de studie zelfs gevaarlijk zou blijken.
Er was op dat moment in de wereld geen vergelijkbaar systeem zoals het Europese universitaire systeem in een andere grote beschaving. Toby Huff zegt in zijn boek op pagina 234:
We moeten ook niet onderschatten hoe groot de stap was die men zette toen werd besloten (voor een deel naar de oude traditie) om van de studie van filosofie en alle aspecten van de natuurlijke wereld een officiële en publieke onderneming te maken. Dat dit een bescheiden prestatie lijkt is te danken aan ons eurocentrisme, waardoor we vergeten dat de studie van de natuurwetenschappen en filosofie werd gemeden in de islamitische colleges van het Midden-Oosten en dat al deze onderzoeken werden uitgevoerd in zorgvuldig bewaakte privé-instellingen. In China waren er ook geen autonome onderwijsinstellingen die onafhankelijk waren van de officiële bureaucratie; die die bestonden waren volledig overgeleverd aan de genade van de gecentraliseerde staat. Filosofen waren ook niet vrij om hun eigen studierichtingen te bepalen zoals in het Westen.
Edward Grant speelde een grote rol in het aantonen welke rol het universitaire systeem had bij de voorbereiding van de latere Wetenschappelijke Revolutie. Zoals hij concludeert op pagina 248:
Zonder de scheiding van kerk en staat, en de ontwikkelingen die zich voordeden als gevolg daarvan, zou het Westen niet zo'n diep gewortelde natuurlijke filosofie hebben geproduceerd, die door Europa verspreid werd door een uitgebreid netwerk van universiteiten, die de basis heeft gelegd voor de grote wetenschappelijke vooruitgang in de 16e en 17e eeuw, en van welke de vooruitgang vandaag de dag nog te zien is.
Voor de verdere ontwikkelingen in de Westerse (maar niet zozeer in andere) wetenschappelijke tradities uit de 16e eeuw is er The Scientists: A History of Science Told Through the Lives of Its Greatest Inventors van John Gribbin, fascinerend en gemakkelijk te lezen.
Toby E. Huff zei in zijn uitstekende The Rise of Early Modern Science: Islam, China and the West het eens te zijn met Grants stelling over het belang van het universitaire systeem. Hierover zegt Huff:
In een nuchtere analyse van de educatieve achtergrond van de belangrijkste wetenschappers uit de 15e tot de 17e eeuw blijkt dat de overgrote meerderheid van hen in feite waren opgeleid aan een universiteit. Zoals John Gascoigne heeft laten zien: "iets van 87% van de Europese wetenschappers geboren tussen 1450 en 1650 [die] waardig genoeg [werden] geacht om op te nemen in het Dictionary of Scientific Biography waren universitair opgeleid". Belangrijker nog, "een groot deel van deze groep was niet alleen universitair opgeleid maar had ook een carrière aan een universiteit". Voor de periode 1450-1650 was dit 45 procent, en voor 1450-1550 was het 51 procent. Als men spreekt van bepaalde wetenschappers, dan moet men direct toegeven dat Copernicus, Galileï, Tycho Brahe, Kepler en Newton allen buitengewone producten waren van de ogenschijnlijk procrustische en naar verluidt scholastische universiteiten van Europa. Kortom, er is niet genoeg waardering voor de sociologische en historische bronnen over de rol van de universiteit als een institutionele nestplaats voor de wetenschap en als een broedplaats van wetenschappelijk denken en argumentatie. (344)
Zoiets bestond niet in de islamitische wereld. In Spanje en Portugal konden alleen universiteiten worden opgericht nadat deze landen opnieuw waren veroverd door de christenen.
Als Spanje een islamitisch land was gebleven tot in de latere eeuwen - laten we zeggen, tot de tijd van Napoleon - dan zou het alle ideologische, juridische en institutionele gebreken van de islamitische beschaving hebben behouden. Een Spanje gedomineerd door de islamitische wet zou geen nieuwe universiteiten kunnen hebben gesticht op basis van het Europese model van juridisch zelfstandige bedrijfsvoering, aangezien bedrijven niet bestaan onder de islamitische wet. Bovendien rustte het islamitische model van onderwijs op de absolute voorrang van fiqh, van juridische studies, en het standaard behouden van de grote tradities van het verleden. Dit kwam symbolisch tot uiting in de ijaza, waarbij een geleerde man persoonlijke toestemming geeft om kennis van het verleden over te dragen, een traditie die heel anders is dan de Westerse traditie om aangetoonde vooruitgang via een examen te laten certificeren door een groep geleerden. In de feitelijke geschiedenis kwam de oprichting van Spaanse universiteiten in de 13e eeuw, eerst in Palencia (1208-9), Valladolid, Salamanca (1227-8), en ga zo maar door, en het deed zich voor in reeds lang bestaande christelijke gebieden, en de universiteiten volgden het voorbeeld van de grondwetten van Parijs en Bologna. (Huff 212)
Er is ook een belangrijke theologisch aspect hierin dat moslims God over het algemeen beschouwen als onvoorspelbaar, terwijl zowel christenen als joden God gemakkelijker konden zien als voorspelbaar, en dat Zijn schepping van de wereld ging volgens logische natuurlijke wetten die kunnen worden ontdekt en begrepen door de mens. Toby E. Huff, pagina 116:
Kortom, de Europese middeleeuwers hadden een beeld gevormd van de mens dat zo was doordrongen van rede en rationaliteit dat filosofische en theologische overdenkingen adembenemende gebieden van onderzoek werden, waarvan de resultaten verre van voorspelbaar waren, of orthodox - tot verbazing van iedereen. Bovendien vond de theologische en filosofische speculatie plaats in de vestingen van het Westerse leren, dat wil zeggen in de universiteiten. Christelijke theologie had de mens inderdaad voorzien van een nieuwe set van methoden en motivaties, maar het had hen ook een nieuwe set van rationele capaciteiten gegeven die geen grenzen kende.
Helaas werkt, aan het begin van de 21e eeuw, dit universitaire systeem aantoonbaar niet meer zo goed als vroeger. Zoals Ibn Warraq het zei in zijn uitstekende boek Defending the West:
Door het toegeven aan politieke correctheid, en door corruptie dankzij Saoedi-Arabisch en ander Arabisch geld, doet het Westen niet langer eer aan de oorspronkelijke bedoeling van de universiteit. In de afgelopen jaren hebben Saoedi-Arabië en andere islamitische landen (bijvoorbeeld Brunei) centra voor islamitische studies opgericht in prestigieuze Westerse universiteiten, die vervolgens worden aangemoedigd om een gunstig imago van de islam te verkondigen. Wetenschappelijk onderzoek dat leidt tot de objectieve waarheid lijkt niet meer het doel te zijn. Kritisch onderzoek naar bronnen of de Koran wordt ontmoedigd. Wetenschappers zoals Daniel Easterman hebben zelfs hun banen verloren omdat ze niet onderwijzen over de islam op de manier die Saoedi-Arabië goedkeurt. In december 2005 hebben de universiteiten Georgetown en Harvard elk 20 miljoen dollar geaccepteerd van de Saoedische prins Alwaleed bin Talal voor programma's in de islamitische studies. Het Carter Center, opgericht door oud-president Jimmy Carter, wordt deels gefinancierd door Bin Talal. Zulk geld kan alleen maar corruptie zaaien in de oorspronkelijke bedoeling van alle instellingen van hoger onderwijs, dat wil zeggen, het zoeken naar waarheid. Nu zullen we alleen de 'islamitische waarheid' hebben die aanvaardbaar is voor de koninklijke Saoedische familie, een familie die al meer dan dertig jaar terrorisme, anti-Westersheid en antisemitisme heeft gefinancierd.
Dit is financiële corruptie en intimidatie, maar ook hiervoor leken Westerse universiteiten steeds meer bezig met het deconstrueren van hun eigen beschaving en met het prijzen van de meest barbaarse culturen en regimes op aarde. Dit is natuurlijk zeker niet universeel waar. Er is nog veel goed werk verricht op Westerse universiteiten, en de heer Grant is daar zelf het levende bewijs van. Maar het is moeilijk te ontkennen dat er sprake is van een terugval van vrij onderzoek en goed onderzoek. Hoe dit precies gebeurde, hoe het Westerse universitaire systeem aftakelde van een in vergelijking groot voordeel naar iets wat lijkt op een probleem, is een interessante vraag, maar wel één die zal moeten worden behandeld in een apart essay. Ondertussen heeft Edward Grant uitstekend werk verricht om ons eraan te herinneren hoe uniek het Westerse universitaire systeem ooit was.
Bronnen:
1. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/019529.php
2. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/02/west-japan-and-cultural-secondarity.html
Het is een algemeen bekend feit dat Zuid-Slaven zich in de 7e eeuw in de Balkan vestigden. De twee grootste stammen waren Serviërs en Kroaten. Er was toen niet veel verschil tussen de twee en tot op de dag van vandaag spreken de 'twee volkeren' één en dezelfde taal. Tot voor kort stond de taal in de wereldliteratuur bekend als Servo-Kroatisch. Het alleen uiterlijke verschil tussen huidige Serviërs en Kroaten is dat die eerste orthodox zijn, terwijl die laatste katholieke christenen zijn.
De geografische regio's van Bosnië en Herzegovina werden als eerste door de Serviërs bewoond. Hierover is iedereen het eens in Westerse literatuur van vóór 1991 (voor de Bosnië-oorlog).
Uit: Encyclopedia Britannica. Editie 1971, Deel 3, p 983, Trefwoord: "Bosnia, History".
Er waren al vanaf de 7e eeuw na Christus Servische nederzettingen in Bosnië-Herzegovina.
Uit: Encyclopedia Britannica. Editie 1943, Deel 20, p 341, Trefwoord: "Serbia, History".
Volgens de keizer Constantijn Porphyrogenitus nodigde de keizer Heraclius (610-640) de Serviërs uit om zich te vestigen in de verwoeste noordwestelijke provincies van het Byzantijnse rijk en [beloofde] hen te verdedigen tegen de invallen van de Avaren.
Tegen het einde van de 9e eeuw werd het politieke centrum van de Serviërs overgebracht naar Zeta (of wel Zenta; zie "Montenegro") en de (zee-kust) Primorye. [De Servische] Prins Voislav van Travuniya (het huidige Trebinje) [Herzegovina] verenigde Travuniya, Zahumlye (het moderne Herzegovina) en Zeta onder zijn eigen heerschappij. Zijn zoon Michael Voislavich veroverde het belangrijke Zhupania van Rashka (Rascia of Rassia) [Centraal Servië], en werd in 1077 als koning (rex) behandeld in een brief van paus Gregorius VII. Zijn zoon Bodin vergrootte het eerste Servische koninkrijk door annexatie van gebieden.
Uit: Encyclopedia Britannica. Editie 1971, Deel 3, p 983, Trefwoord: "Bosnia-Herzegovina".
[De Servische] Koning Bodin (1081-1101) verenigde Bosnië met de andere twee Servische machten - Rashka [Centraal Servië] en Zeta [Montenegro].
Uit: Encyclopedia Britannica. Editie 1990, Deel 29, Macropedia, p 1098, Trefwoord: "Yugoslavia, Bosnia and Herzegovina".
De keizer Constantijn VII Porphyrogenitus (regeerde van 913 tot 957) noemde Bosnië een onderdeel van "het land van de Serviërs".
Uit: Yugoslavia, a Country Study.
Servische groepen vestigden zich tijdens de 7e eeuw in de regio van het huidige Bosnië-Herzegovina. [...] Bosnië of Bosna (naar de rivier Bosna) lijkt te zijn ontstaan als een klein vorstendom in het bergachtige gebied van de bovenloop van de rivieren Bosna en Vrbas. De naam Herzegovina ontstond in de 15e eeuw, toen een machtige Bosnische edele, Stephen Vuksic, controle over het land kreeg in het zuidelijke deel van Bosnië en de titel van Herzog aannam, het Duitse equivalent van hertog, waaraan de regio zijn naam ontleent.
Turkse verovering
Dat is het: Bosnië was eerst alleen Servisch. Er waren ten minste vijfhonderd jaar lang geen 'moslims' - zelfs niet één enkele familie! De islamitische aanval op Europa begon eeuwen later. Voor de Turken die Europa wilden gaan veroveren voor Allah was de Balkan de kortste route. Hun immense legers werden voor het eerst gestopt door heldhaftige Servische weerstand in een gigantische slag bij Kosovo in 1389. Zo'n 70 jaar later waren de Turken hersteld en namen toen het weerloze Bosnië in.
De eeuwen van vrede die de Serviërs hadden genoten in Bosnië zouden worden vervangen door eeuwenlange strijd om de wrede tirannie van de buitenlandse onderdrukker te overleven.
Om dit 100% christelijke land te regeren moesten de Turken (in de huidige termen) lokale landverraders vinden. In die oude tijden, toen religie het alfa en omega van het bestaan was, konden de veroverende Turken niet verwachten dat christenen ineens zouden bekeren tot de islam. Ondanks dat, zo blijkt, was Bosnië enigszins vruchtbare grond. De Turkse verovering zorgde ervoor dat een substantieel deel van de bevolking tot de islam bekeerde - meer dan in andere grote christelijke landen beheerst door het Ottomaanse Rijk.
Er zijn maar weinig theorieën over hoe dit is gebeurd. De meest voorkomende theorie die men kan vinden in de Westerse literatuur beweert dat de Turken een gemakkelijke prooi vonden in de christelijke sekte van Bogumilisme. Dit is echter een van de vele theorieën. De tegengestelde [theorieën] beweren dat Bogumilisme, hoewel het enige tijd zeer aanwezig was in Bosnië, al eeuwen voor de aankomst van de Turken was uitgestorven.
Aangezien het een kwestie van eer was om je religie niet te verlaten voor de religie van de vijand, was het proces van bekering langzaam. Het duurde eeuwen. Niemand betwist dat. Ook had proces verschillende vormen, waarvan vele bekering onder dwang. Degenen die zich bekeerden tot de religie van de onderdrukker kregen zeker onmiddellijk voordelen. Opeens zouden ze niet meer onderdrukt worden. Ze zouden geen honger meer lijden. Het naslagwerk over de individuele bekering in de laatste paar eeuwen van de Ottomaanse overheersing werd bewaard in de belangrijkste archieven in Sarajevo, die in islamitische handen was in de recente burgeroorlog. Het brandde tot de grond af, met alle documenten erin. Dit incident, net als alle andere, werd toegeschreven aan de belegering van de Serviërs, ook al was het verdwijnen van deze documenten in het voordeel van de islamitische Serviërs, en zeker niet dat van de christelijke Serviërs...
Het langzame proces van het verraden van het christendom
Uit: Yugoslavia, a Country Study.
Bosnië en Herzegovina, dat ligt op de grens tussen de gebieden van rooms-katholieke en oosters-orthodoxe religieuze machten, leed van de 10e tot de 15e eeuw onder voortdurende interne onrust. Deze situatie werd nog moeilijker doordat er in de 12e eeuw een ascetische ketterse christelijke sekte overwaaide uit Bulgarije - Bogumilisme. [...] Veel Bosnische edelen en een groot deel van de boeren bleven deze ketterij aanhangen, ondanks herhaalde pogingen van zowel de katholieke als de oosters-orthodoxe kerken om de sekte te verpletteren. De chaos veroorzaakt door deze religieuze strijd maakte het land kwetsbaar voor de Ottomaanse Turken nadat ze de [overige, onoverwonnen] Serviërs weer versloegen in 1459. Tegen 1463 beheersten de Turken Bosnië en twintig jaar later kregen ze de macht over Herzegovina; veel Bogumilische edelen en boeren bekeerden tot de islamitische religie van hun veroveraars.
Uit: A History of the Balkans door professor Ferdinand Schevill. New York: Barnes & Noble, 1995. p 202, 203.
In het westen van Servië ligt Bosnië, [...] een berggebied zoals Servië en ook raciaal homogeen met hen. [Hele] massa's Bosniërs aarzelden niet om de islam aan te zien voor een verlosser. Talrijke kastelen openden hun poorten verraderlijk voor de vijand, en toen de ongelukkige Bosnische koning zich in zijn wanhoop overgaf, werd hij, in tegenstelling tot een schriftelijke plechtige belofte, wreed onthoofd voor de ogen van de sultan (1462). Mohamed hanteerde de handige doctrine dat een belofte aan een 'ongelovige hond' niet bindend was.
Zo is Bosnië vergaan, net als Servië, en door de hele Balkania was het land van de Serviërs, met als enige uitzondering de regio Zeta [het toekomstige Montenegro], onder de duim van de onderdrukker.
Uit: A Short History of the Yugoslav Peoples door professor Fred Singleton. Cambridge University Press, Editie 1985. p 20.
De ketterse Bosnische (Bogumil) Kerk werd niet in de islamitische wereld opgenomen als gevolg van een dramatische actie van massale bekering maar, als we de Ottomaanse statistieken mogen geloven, was het een relatief snel proces. Volgens een volkstelling van 1489 [...] beoefende 18,4 procent van de bevolking van Bosnië het islamitische geloof . [De] grootste stijgingen kwamen vooral [...] in de steden voor [waar er een] Slavisch sprekende islamitische aristocratie ontstond. De 1,5 miljoen moslims in het moderne Bosnië, die zijn opgenomen in de Joegoslavische volkstelling [van 1981], zijn afstammelingen van die vroege bekeerlingen.
Uit: Yugoslavia, a Country Study.
De geïslamiseerde edelen mochten hun land en hun feodale privileges te behouden, en de boeren die de islam accepteerden kregen een stuk land vrij van feodale verplichtingen. De christelijke edelen werden gedood en christelijke boeren onderworpen aan onderdrukkende heerschappij.
De Turken hebben Bosnië meer dan vier eeuwen geregeerd, vanaf de tijd van diens verovering in 1463 tot 1878, toen Westerse machten hen bevolen om Bosnië en Herzegovina te verlaten en het te overhandigen aan het Oostenrijks-Hongaarse Rijk. Hun toegewijde landverraders, de Serviërs, die het christendom verraadden voor de Aziatische veroveraar, identificeerden zich zo sterk met de buitenlandse onderdrukker dat de Encyclopedia Britannica van 1910 aangeeft dat Bosnische moslims, destijds al meer dan 20 jaar onder christelijke heerschappij, nog steeds wilden dat iedereen hen zou omschrijven als Turken! Deze 'Turken' kunnen echter maar één taal spreken - de taal die Serviërs en Kroaten spreken: Servo-Kroatisch.
Laten we nog eens kijken naar de oorsprong van de termen 'Bosnisch', 'Bosniak', en 'Bosnitch'. Hebben de Bosnische moslims een exclusief recht, zoals beweerd door de Westerse pers in deze tijden, om zichzelf 'Bosniërs' te noemen?
Bron:
http://srpska-mreza.com/History/pre-wwOne/Bosnia-conquered.html
Uit de Encyclopedia Britannica, elfde editie (1910 (!)), deel IV, p 281, trefwoord "Bosnia and Herzegovina", lemma #10, "Population and National Characteristics":
In 1895 kwam de bevolking, die de neiging heeft om langzaam te groeien, uit op 1.568.092. Het aantal buitenlanders is klein en bestaat voornamelijk uit Oostenrijkers-Hongaren, zigeuners, Italianen en joden. Spaans is een gemeenschappelijke taal van de joden, wiens voorouders hierheen zijn gevlucht in de 16e eeuw om aan de inquisitie te ontsnappen.
De autochtonen worden officieel omschreven als Bosniërs, maar classificeren zich volgens hun religie. Dus de rooms-katholieken worden liever beschreven als Kroaten, Hrvats of Latijnen; de orthodoxen als Serviërs; de Moslims als Turken.
Allemaal behoren ze tot de Servo-Kroatische tak van het Slavische ras, en spreken een taal die bijna identiek is aan Servisch, hoewel de rooms-katholieken het schrijven in Latijns schrift plaats van Cyrillische letters.
Om te voorkomen dat [de naam van de taal] beledigend is voor ofwel 'Serviërs' of 'Kroaten', wordt deze officieel aangeduid als 'Bosnitch' [...]. De Bosniërs of Bosniaks lijken op hun Servische broedervolk in zowel uiterlijk als karakter. Ze hebben dezelfde liefde voor poëzie, muziek en romantiek, dezelfde intense trots op hun ras en geschiedenis; veel van hetzelfde bijgeloof en gebruiken. De christenen houden de Servische klederdracht, met soms lichte variatie in details, zoals af en toe het gebruik van de tulband of fez. De 'Turkse' vrouwen dragen in sommige districten geen sluier, maar in andere bedekken ze hun ogen als ze het huis verlaten.
Dit geeft duidelijk de 'tolerantie' weer - in 1910 - tussen degenen die zichzelf 'Serviërs', 'Kroaten' en 'Turken' noemden. De drie etnische groepen in Bosnië werden liever Bosnians (Engels), Bosnitch (Duits) of Bosanci (in het Servo-Kroatisch) genoemd, omdat een Kroaat beledigd zou zijn om een 'Turk' te worden genoemd, of 'Turk' een Serviër enz. Het is verrassend om te lezen dat moslims graag de naam 'Turken' droegen tijdens de regering van Oostenrijk-Hongarije. Moslims zijn Serviërs of Kroaten, maar vooral Serviërs, die door de eeuwen heen tot de islam bekeerden.
Wij moeten u eraan herinneren dat de bovenstaande tekst werd geschreven in 1910, dus vóór de moslims (de 'Turken') en Kroaten onuitsprekelijke wreedheden begingen tegen hun Servische buren (in de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog).
We hebben nog weer eens gezien hoe moslims ongelooflijk veel chauvinisme en intolerantie hebben laten zien ten opzichte van de Serviërs (ze deden dit voor de derde keer in deze twintigste eeuw alleen al). De moslims eisten zich te mogen afscheiden van de Serviërs, hoewel het 'enige' verschil hun religie is (want de taal en al het andere is hetzelfde). Het is een gevaarlijk voorbeeld als een groep mensen een nieuwe natie mag uitroepen alleen maar omdat ze van religie verschillen. Veel landen zouden dan plotsklaps 'multi-etnisch' worden.
Aan de andere kant, laat het wel duidelijk zijn dat als de moslims erop staan om een eigen staat te hebben niemand ze dan hun recht op zelfbeschikking mag weigeren. En geen enkele Serviër wilde ze dat recht weigeren. Serviërs wilden de moslims niet het recht weigeren om een staat te vormen in een deel van Bosnië, waar zij, de moslims, de meerderheid van de bevolking zijn.
Maar als er enige vrede of gerechtigheid was, dan zouden de Serviërs precies hetzelfde recht moeten hebben. Overal waar de moslims voor de oorlog een meerderheid waren konden ze dat grondgebied beheersen zoals ze wilden. Maar waar de Serviërs volgens de VN-maatstaven een meerderheid waren, hadden zij hetzelfde recht op zelfbeschikking. De Serviërs hebben ook bestaansrecht. Zij hebben het recht om een eigen staat te vormen. En geen enkel communistisch plan moet voorrang krijgen op de rechten van levende menselijke wezens.
Tegenwoordig willen de moslims, met steun van de Westerse machten, het recht om zich heel Bosnië toe te eigenen - ook al zijn ze er een minderheid. Moslims willen zich het recht toe-eigenen om de enige mensen te zijn die Bosniërs genoemd mogen worden. Met andere woorden: ze willen de enigen zijn die heel Bosnië regeren.
Laten we dus nog eens bezien dat de Serviërs tevens de autochtone bevolking van Bosnië zijn. Eigenlijk waren zij de eerste Slavische stam die zich daar vestigde.
Bron:
http://srpska-mreza.com/History/pre-wwOne/Mus_who.html
Moslims onderdrukten de christenen in Bosnië
Uit: The Balkans door Edmund Stillman en de redactie van Life. New York: Time-Life World Library, Time Inc, 1967. p 43 - 45.
Vanaf medio 15e eeuw leden de Servische en Kroatische christenen van Bosnië vier eeuwen lang (!) onder tirannieke heerschappij.
Vier (4) eeuwen van islamitische tirannie in Bosnië
Als één factor was die de Balkan maakte tot wat die in de geschiedenis was - en wat ze tegenwoordig nog steeds is - was het de beproeving van de Turken. [...] Door de 18de en 19de eeuw heen was het beeld van Turkije dat van een verrot rijk, van een corrupte, incompetente en sadistische nationale elite die volkeren van de Balkan misbruikte - van een cynische overheid wiens methode van heersen bleef bij gruweldaden.
[Ze] verboden de bouw van alle gebedshuizen behalve de hunne, en ook verboden ze het luiden van kerkklokken.
Wat schadelijk was voor de Balkan-volkeren was [dat] zij waren ontdaan van hun trots en vrijheid. Ze werden nu veracht omdat ze christenen waren.
[De] Turkse heerschappij creëerde in de Balkan een mozaïek van juridische, sociale en economische betrekkingen. [...] Alle [onderworpen christenen] werden uniform slachtoffer van de heerschappij van de buitenlanders en diens nalatenschap van geweld terwijl de samenhang en de kracht van het [Ottomaanse] Rijk afnam. Toen het Rijk haar hoogtepunt van macht had bereikt, in de 17e en 18e eeuw, werden de regels voor de onderworpen volkeren rampzalig aangepast. [...] Het was in deze [tijd] dat het spreekwoord opkwam: "Waar de Turken komen, groeit geen gras". Binnen het Rijk konden de 17e- en 18e-eeuwse militaire ambtenaren, de beys en dahis, de mensen zo wreed onderdrukken dat ze nauwelijks te onderscheiden waren van bendes rovers.
Op de grenzen [was Bosnië] in oorlog en daarmee kwam, net zo regelmatig als de cyclus van de seizoenen, het bijkomstige kwaad van jaarlijkse moorden, verkrachtingen en brandstichtingen.
Het onderstaande citaat is afkomstig uit: "Origin of the Myth of a Tolerant Pluralistic Islamic Society" van Bat Ye'or. Chicago: 31 augustus 1995.
In de Servische regio's waren de meest fanatieke tegenstanders van de christelijke emancipatie de islamitische Bosniërs.
Rond 1860 kwam er een systematisch onderzoek naar de toestand van de christenen, uitgevoerd door de Britse consuls in het Ottomaanse Rijk. Groot-Brittannië was toen de sterkste bondgenoot van Turkije. Het was in haar eigen belang om er op toe te zien dat de onderdrukking van de christenen zou ophouden, om Russische of Oostenrijkse bemoeienis te voorkomen. Consul James Zohrab verzond vanaf Bosna-Serai (Sarajevo) een lang rapport, gedateerd 22 juli 1860, naar zijn ambassadeur in Constantinopel, Sir Henry Bulwer, waarin hij de administratie van de provincies Bosnië en Herzegovina analyseerde. Hij verklaarde dat de Bosnische moslims van 1463 tot 1850 alle privileges van het feodalisme genoten. Gedurende een periode van bijna 400 jaar werden christenen onderworpen aan veel onderdrukking en wreedheid. Voor hen was er geen andere wet dan de lusten van hun meesters. [...] Er is dagelijks onterechte gevangenschap (gevangenisstraf onder valse beschuldiging) aan de orde. Een christen heeft maar een kleine kans om zijn onschuld te bewijzen als zijn tegenstander een moslim is.
Het onderstaande citaat is afkomstig uit The Serbian People door P. Lazarovich-Hrebelianovich & Eleanor Calhoun. New York: Charles Scribner's Sons, 1910. Het fragment komt uit Hoofdstuk VII: "The Serbians under Turkish rule from about 1470 to about 1800".
In het jaar 1413 waren de Zuid-Servische provincies niet langer in staat om vol te houden tegen de Turken. Uiteindelijk werden Servië in 1459, Bosnië in 1463, en Herzegovina in 1481 allemaal veroverd en werden Turkse provincies.
De basis van de Ottomaanse macht was geweld en het Ottomaanse Rijk was en is een georganiseerde theocratie.
De mohammedaanse godsdienst is geen religie in de christelijke zin, met betrekking op vooral de problemen van de moraliteit, spirituele groei, en onsterfelijkheid. mohammedanisme is een staat van de maatschappij gebaseerd op een verzameling van wetten en rechtsprincipes die alle delen van het individuele en het openbare leven voorschrijven en beheersen. De enorme gemeenschap van gelovigen in de verschillende landen van de wereld baseert hun hele politieke, sociale en religieuze leven op die verzameling van wetten, en de mystieke, ethische en filosofische leerstellingen die door Mohammed in de Koran gegeven waren, en daarna ontwikkeld zijn door de meesters van de 'Vier Scholen' van mohammedaanse leer, die samen de 'de islam' vormen.
Daarom wordt er waar de islam meester is geen andere burgerlijke staat erkend, behalve als die tolerant is ten opzichte van en ondergeschikt aan de islam. Er kan geen assimilatie zijn met mensen van andere geloofsovertuigingen of beschavingen. De overtuiging van dat feit werd levendig beschreven in de argumenten van die sultan uit de 17e eeuw die erop aandrong dat aangezien de islamitische overwinnaar en christelijke onderworpenen nooit één volk konden zijn, de Ottomaanse overheersing alleen veilig kon worden gesteld door de massale slachting van alle christenen in veroverde gebieden. Tot onze eigen tijd heeft die conclusie over Stamboul [Istanbul] heen gehangen als een boze droom.
De veroverde christelijke bevolking werd ontwapend en onteigend van alle bezittingen, en werd al snel in een toestand van slavernij gedwongen door hun Turkse meesters. Ze werden 'giours' genoemd, en als groep de 'rayah', de 'kudde'. Wie zijn geloof opgaf en een mohammedaan werd, werd daardoor direct opgenomen in de islam, ontving de status en de mogelijkheden van een geboren Osmanili [Turk]. Dat was de enige manier waarop hij kon ontsnappen aan de onderworpen massa's of [zichzelf een kans op een beter leven kon geven].
De Serviërs weigerden in het algemeen om die uitweg uit hun lijden te accepteren, en bleven trouw aan hun christelijke en nationale geloof, zelfs door de lange nacht waarin ze praktisch aan het uitsterven waren, in de hoop op een al lang uitgesteld nieuw begin.
Veel van de Servische edelen en een aantal gewone burgers vluchtten naar Servische landen die onder beheer waren van Venetië of Hongarije [dwz naar Krajina]. Bepaalde edelen en burgers werden moslims, waardoor ze hun land en kastelen mochten houden, kregen van de Turken het gezag als pasja's, beys, agas, en spahis. Ze hoorden nu in de ogen van de algemene bevolking, bij de kant van de overwinnaars, en werden door de mensen beschouwd als Turken.
In Bosnië en Herzegovina, waar de inwoners niet alleen onderworpen waren geweest aan Turkse aanvallen, maar ze ook verplicht waren geweest om te vechten, om Hongaarse invasies af te weren, daar bekeerde het grootste deel van de edelen, meestal Bogomils, zich tot het mohammedanisme.
Grote aantallen Serviërs die trouw waren aan hun geloof en inheemse tradities vluchtten naar de bergketens, van waaruit ze in staat waren om terug te vechten tegen de Turken van de vlakten en dus om een relatieve onafhankelijkheid te behouden.
De Serviërs in de rayah leefden onder grote onderdrukking en vernedering, en hun enige middelen van bescherming was de Servische Patriarch zolang die nog bestond.
Wat betreft onrecht of geweldsdaden die hen werden aangedaan door individuele Turken was er geen manier om die aan te klagen. De christenen werden verboden om paarden of kamelen te berijden, en werden alleen muildieren en ezels toegelaten. Ze mochten zelfs niet rijden op een muilezel of een ezel in de aanwezigheid van een Turk. Het was niet toegestaan dat hun huizen er beter uitzagen dan de Turkse huizen. Ze kregen veel te verduren voor hun geloof. De geestelijkheid, waar er weinig van waren, moesten leven onder erbarmelijke omstandigheden, en de kerken die waren verwoest mochten niet worden gerepareerd, en de bouw van nieuwe kerken was ook ten strengste verboden. Het luiden van kerkklokken werd verboden zoals ook het voorlezen van de Heilige Geschriften of de uitspraak van de naam van Jezus Christus.
Het was niet toegestaan om een kruisteken te maken, een kruis te laten zien, of om varkensvlees te eten in het zicht van een Turk.
De rayah mochten hun doden niet openlijk begraven; christelijke begrafenissen vonden 's nachts plaats of in het geheim, rouwen om de doden was ten strengste verboden, of het nou per rouwkleding was of door symbolen of op een andere manier.
Kerkdiensten werden vaak gehouden op een aantal afgelegen of open plekken in het bos, al dan niet onder een speciale boom gemarkeerd met een kruis, of er werden gewone huizen gebouwd als voor een gezin, met een centrale haard, en soms met een extra voorraadhuisje en stal om verdenking te vermijden, en die werden dan gewijd en in het geheim gebruikt als kerken. Dergelijke huizen bestaan nog steeds in Macedonië.
Uit: The Balkans door Edmund Stillman en de redactie van Life. New York: Time-Life World Library, Time Inc, 1967. p 44.
Belasting in bloed
In het Ottomaanse Rijk waren christenen slechts slaven onder de onbestaande genade van hun islamitische heren. Vele, zovele Westerse boeken schrijven over de verschillende verschrikkingen die de christenen moesten doorstaan. Één vorm van onderdrukking was dat de moslims zich 'recht van de eerste nacht' gaven. In de praktijk betekende dit dat de Turkse (of lokale islamitische Slavische) heer de huwelijksnacht van een christelijke bruid mocht opeisen. De bruidegom moest zijn schoenen uittrekken en in stilte rond het huis lopen terwijl de Turk met zijn vrouw in bed lag.
Toch was veruit de ergste horror die de christenen moesten verduren het Turkse systeem van janitsaren. Westerse geleerden relativeren vaak het belang van deze 'belasting in bloed', zoals de christelijke onderdanen het noemden:
Bekering tot de islam - door ontvoering
Terwijl elke christelijke jongen zou kunnen streven naar de hoogste rang in het Turkse Rijk, moest hij eerst bekeren tot de islam om dit te doen; en wanneer de veiligheid van de Ottomaanse staat het vereiste waren er gedwongen bekeringen. Om de vier jaar werden de meest energieke jongens uit de steden en dorpen gehaald, vrijwillig of niet, om te worden opgeleid als janitsaren (een woord afgeleid van Turks 'Yeni cheri', of 'nieuwe troepen').
Uit: "Origin of the Myth of a Tolerant Pluralistic Islamic Society" van Bat Ye'or. Chicago: 31 augustus 1995.
Het devshirme-systeem is goed bekend. Het was begonnen door sultan Orkhan (1326-1359), en bestond ongeveer 300 jaar. Het bestond uit een regelmatige heffing van christelijke kinderen uit de christelijke bevolking van de Balkan. Deze jongeren, in de leeftijd veertien tot twintig, werden geïslamiseerd en ingelijfd bij het leger. De periodieke heffingen, die plaatsvonden in districten van duizend mensen, werd vervolgens jaarlijks. Om weglopen te ontmoedigen werden de kinderen overgebracht naar afgelegen provincies en toevertrouwd aan islamitische soldaten die hen zo hard behandelde als slaven. Er was nog een ander parallel systeem van inlijving. Dat was de heffing van christelijke kinderen van zes tot tien (Ichoghlani), voorbehouden voor het paleis van de sultan. Ze werden toevertrouwd aan eunuchen [gecastreerde mannen die het harem bewaken], en ondergingen veertien jaar lang een tirannieke training.
De eerste bovenstaande presentatie klinkt bijna sprookjesachtig: Een jongen droomt van het verkrijgen van 'een hoge rang in het Rijk' of een paar jongens 'werden weggehaald' bij hun ouders om een glorieuze carrière te krijgen in het Turks leger.
Waar het eigenlijk op neer kwam was dat de gehate Turken je kind zouden ontvoeren en - nog erger - terugbrengen als een moslim en je ergste vijand!
Het is toch haast niet te beschrijven, zo erg?
Dr. Ivo Andrich, die werd geboren in Bosnië, werd bekroond met de Nobelprijs voor Literatuur in 1961 voor zijn romans over het lijden van de Bosnische christenen. De Encyclopedia Britannica (Micropedia, editie 1986, Vol 1, Pagina 393, trefwoord: Andric, Ivo) zei hierover:
Andric's werk openbaart zijn filosofie van voorbestemdheid en zijn gevoel van mededogen, en het is objectief en sober geschreven, in een taal van grote schoonheid en zuiverheid. De commissie van de Nobelprijs prees hem vooral om zijn 'epische kracht' waarmee hij zijn materiaal schreef, in het bijzonder in The Bridge on the Drina.
Laat de meester van de literatuur spreken. Hier is een stukje uit de hierboven genoemde Nobelprijswinnaar The Bridge on the Drina, die beschrijft hoe deze 'belasting in bloed' gevoeld heeft, zoals het wordt verteld en doorverteld en het bloed stolt van de generaties overlevende christenen in Bosnië.
Op die dag in november kwam een lang konvooi van beladen paarden aan op de linkeroever van de rivier en stopte er om de nacht door te brengen. De Aga van de janitsaren, met gewapende escorte, keerde terug naar Stambul nadat hij in de dorpen van Oost-Bosnië het voorgeschreven aantal christelijke kinderen had verzameld voor de bloedbelasting.
[...] Hij had zonder problemen het benodigde aantal gezonde, slimme en goed uitziende jongens tussen de tien en vijftien jaar oud gevonden, hoewel veel ouders hun kinderen hadden verborgen in de bossen, hen hadden geleerd hoe ze achterlijk over konden komen, hen in lompen hadden gekleed en ze smerig laten worden, om maar niet gekozen te worden door de Aga. Sommigen gingen zelfs zo ver dat ze hun eigen kinderen verminkten, door een van hun vingers af te hakken met een bijl.
[...] Een eindje achter de laatste paarden in die vreemde stoet liepen, slordig en uitgeput, veel ouders en familieleden van kinderen die werden werden afgevoerd, voor altijd, naar een vreemde wereld waarin ze zouden worden besneden, Turkse zouden worden en, terwijl ze hun geloof, hun land en hun herkomst moesten vergeten, zou hun leven zouden doorbrengen in dienst van het Rijk. Zij waren voor het grootste deel vrouwen, moeders, grootmoeders en zusters van de gestolen kinderen.
[De vrouwen zouden worden verdreven, maar zich] even later weer verzamelen achter de stoet en met betraande ogen nog één keer probeerden om over de draagmanden heen te kijken naar de hoofden van de kinderen die hen waren afgenomen. De moeders waren zeer hardnekkig en moeilijk in bedwang te houden. Sommigen zouden naar voren rennen zonder te kijken waar ze naartoe gingen, met de borst ontbloot en met hun haren in de war [als gebruikelijk bij een begrafenis], ze vergaten alles om hen heen, jammerden en klaagden als op een begrafenis, terwijl anderen bijna waanzinnig schreeuwden alsof hun baarmoeders werden verscheurd door barensweeën en verblind door tranen recht op de zwepen van de ruiters af liepen en bij elke klap antwoorden met de vruchteloze vraag: "Waar breng je hem naartoe? Waarom neem je hem van mij af?" Sommigen probeerden duidelijk te spreken met hun kinderen en hen een laatste deel van zichzelf te geven, zo veel als kan worden gezegd in een paar woorden, een aantal aanbeveling of advies voor onderweg... "Rade, mijn zoon, vergeet je moeder niet". [...] "Ilija, Ilija, Ilija!" schreeuwde een andere vrouw, wanhopig op zoek met haar blikken naar het dierbare bekende hoofd, en ze herhaalde het onophoudelijk, alsof ze in het geheugen van het kind de herinnering aan die naam wilde verzekeren die hem over een dag of twee voor altijd zou worden afgenomen.
In de Bosnische bergen echoën waarschijnlijk nog steeds deze moederskreten.
Het moet even worden vermeld dat toen de Westerlingen Bosnië onlangs veroverden, een van de eerste dingen die ze deden in de loop van 'democratie creëren' (en ondertussen proberen om de islamitische heerschappij op te leggen aan de Bosnische Serviërs) was om de werken van dr. Andrich te schrappen van de lijst schoolboeken voor de Servische kinderen. Het is alsof men Shakespeare zou verbieden in Engeland!
De boeken van Andrich zijn vertaald in alle talen van het Westen. Zijn hierboven reeds aangehaalde boek The Bridge on de Drina kan in een heleboel bibliotheken in het Westen worden gevonden. Het zegt veel over totale ineenstorting van de Westerse cultuur en moraal dat dezelfde Westerse landen die deze Bosnische auteur prezen in 1961 enkele decennia later zijn werken verboden.
Bosnische moslims overtroffen de Turken in gruweldaden
Uit: A Short History of the Yugoslav Peoples door professor Fred Singleton. Cambridge University Press, editie uit 1985, p 20-21.
Opnieuw werd het Servische verdriet versterkt door het feit dat deze teruggekeerde kinderen, nu janitsaren, de meest intolerante, meest militante moslims waren. Toen de tijd voorbijging en de heerschappij van het Rijk op sterven lag, waren het de janitsaren die Bosnië eigenlijk beheersten. Zij waren degenen die het meest onderdrukkend en wreed waren. Toen Groot-Brittannië (die in zijn zelfopgelegde, eeuwige 'Great Game' een poging deed om Rusland uit de Balkan te weren) erop aan drong dat de Turkse sultan gelijke rechten moest geven aan zijn christelijke onderdanen, waren de janitsaren van Bosnië degenen die een opstand begonnen om de sultan omver te werpen.
Ergere 'Turken' dan Turken
Tijdens de hoogtijdagen van de Ottomaanse heerschappij in Europa speelden de Bosnische moslims een belangrijke rol in het bestuur van het Rijk, en een van hen, Mehmet Sokolovic, kwam in de 16e eeuw zelf zover als tot grootvizier van de sultan Suleiman de Grote. Bosnische moslims waren ook de Ottomaanse ambtenaren in Hongarije na de slag bij Mohács in 1526. Op het lagere niveau van de administratie werden de orthodoxe en rooms-katholieke christelijke boeren van de rayah geregeerd door islamitische Slavische landeigenaren, die, hoewel ze hun Slavische taal hielden, de manieren en kleding van het Turkse hof hadden overgenomen. Net als veel bekeerlingen, waren ze vaak 'Ottomaanser dan de Ottomanen in hun religieuze ijver'.
Het volgende citaat is afkomstig uit: A Short History of the Yugoslav Peoples door professor Fred Singleton. Cambridge University Press, editie uit 1985, p 75.
De janitsaren, die ooit het elite korps van de sultans leger waren, waren tegen het einde van de 18e eeuw verworden tot een wetteloos zooitje ongeregeld, die op zijn best een schande waren en in het slechtste geval een bedreiging voor hun heersers. [...] Sultan Mahmud I (1730-1754) probeerde de janitsaren te ontbinden en te vervangen door een moderne strijdkracht, naar het model van de staande legers van zijn Europese vijanden. Helaas voor de Serviërs was hij slechts gedeeltelijk succesvol. In een poging om de invloed van de janitsaren uit Istanbul te laten afnemen, waar ze natuurlijk krachtige weerstand leverden tegen zijn hervormingen, probeerde Mahmud hen af te kopen door hen een vrijwel carte blanche te geven om zich in de afgelegen provincies van het rijk [zoals Bosnië en Herzegovina] te stationeren. Daar konden ze de lokale boeren ongestraft plunderen en misbruiken, zelfs onteigenen van hun land. [...] Mahmud heeft daarmee wat tijd gerekt, maar hij schoof die problemen door naar zijn opvolgers.
Uit: Encyclopedia Britannica, editie 1910, deel 4, pagina 284.
De hervorming van de Ottomaanse regering zoals voorgesteld door sultan Mahmud II (1808-1839) werd bitter gehaat in Bosnië. [...] Veel van de janitsaren waren getrouwd en gevestigd op het land, en vormden een sterk conservatieve en fanatieke kaste die vriendelijk was naar de moslim edelen, en nu de inperking van hun eigen privileges vreesde. Hun kans kwam in 1820, toen de Porte [de Turkse regering] probeerde om opstanden te onderdrukken in Moldavië, Albanië en Griekenland. Een eerste Bosnische opstand werd neergeslagen in 1821, een tweede, voornamelijk veroorzaakt door de slachtpartijen van de janitsaren, werd in 1827 onderdrukt met veel bloedvergieten. Na de Russisch-Turkse oorlog van 1828-1829 werd een nieuwe poging tot hervorming gestart door de sultan en zijn grootvizier Reshid Pasha. Twee jaar later kwam er de grootste uitbarsting: de sultan werd beschuldigd als ontrouw aan de islam, en de Bosnische edelen kwamen bijeen in Banjaluka (Bosnië), vastbesloten om naar Constantinopel te marcheren en het Ottomaanse Rijk te heroveren voor het echte [islamitische] geloof.
Er werd een nieuwe jihad uitgeroepen door hun leider Hussein Aga Berberi, een briljante soldaat en redenaar, die zichzelf 'Zmaj Bosanski' [draak van Bosnië] noemde, en door zijn volgelingen werd beschouwd als een heilige. De moslims van Herzegovina, onder Ali Pasha Rizvanbegovic, bleven trouw aan de Porte, maar in Bosnië ondervond Hussein Aga weinig weerstand. In Kosovo werd kreeg hij versterking van 20.000 Albanezen, onder leiding van Mustapha Pasha, en binnen een paar weken bezetten de verenigde legers heel Bulgarije en een groot deel van Macedonië. Hun carrière werd beëindigd door Reshid Pasha, die de twee zegevierende bevelhebbers opzette tegen elkaar, ervoor zorgde dat hun strijdkrachten verdeeld waren, en ze toen tegen elkaar vochten en stierven.
De nederlaag van de Albanezen in Prilipe en de arrestatie van Mustapha op Scutari werden gevolgd door een invasie van Bosnië. Na een wanhopige verdediging vluchtte Hussein Aga naar Esseg in Kroatië-Slavonië, zijn roep om vergeving werd verworpen, en in 1832 werd hij levenslang verbannen in Tribizond.
De macht van de Bosnische edelen bleef ongebroken, ondanks door hun nederlaag, en ze verzetten zich krachtig toen in 1837 hun militaire rang werden afgeschaft, en opnieuw toen in 1839 een maatregel van gelijkheid voor de wet werd toegekend aan de christenen.
In Herzegovina plukte Ali Pasha Rizvanbegovic de vruchten van zijn trouw. Hij was vrij om zijn christelijke onderdanen te tiranniseren, hij was in principe een koning, alleen zonder titel.
Is dit niet precies het tegenovergestelde van de huidige bewering die de Westerse media herhaaldelijk opdreunt? Vertellen zij ons niet dat 'de islam een tolerante religie is'? Sinds wanneer? Komen we allemaal van Mars? Hoe kan iemand de verschrikkingen negeren van de islamitische onderdrukking van christenen en joden die eeuwen duurde en in verschillende continenten aan de gang was?
Waar zijn de wortels van de bovenstaande mythe, vroeg auteur Bat Ye'or zich af. Ze bracht eerst tientallen jaren door met het bestuderen van de kwestie. Tenslotte schreef ze een paar boeken over het onderwerp.
In de vroege 7e eeuw kwamen er Serviërs in de Balkan wonen (ook in Kosovo). In de 12e eeuw, zei de Byzantijnse keizerin Anna Angelina Komnenos, waren de Serviërs de hoofdbewoners van Kosovo (Oost-Dalmatië en voormalig Groot-Moesië). Archeologische vondsten van de 7e eeuw en later wijzen op een Servische (Slavische) dominante cultuur wat betreft hun speciale schrift, aardewerk, begraafplaatsen, kerken en kloosters.
14e eeuw
Het bevolkingsregister van Decani uit 1330 bevatte een gedetailleerde lijst van de huishoudens en de bij de gemeente horende dorpen in Metohija en Noordwest-Albanië:
3 van 89 nederzettingen waren Albanees, de andere Servisch.
15e eeuw
Volgens Servische kloosterlijke registers of chrysobulls (Hristovulja) bestond de etnische samenstelling van de bevolking van Kosovo in deze periode uit Serviërs, Albanezen, en Vlachen, samen met een klein aantal Grieken, Armeniërs, Saksen, en Bulgaren. Een meerderheid van de geboortenamen in de registers zijn overwegend Servisch (Van de 24.795 namen waren er 23.774 etnisch Servisch, 470 van Romeinse oorsprong, 65 van Albanese afkomst en 61 van Griekse oorsprong). Deze bewering wordt ondersteund door de Turkse kadastrale telling voor de belasting (defter) uit 1455, die rekening hield met religie en taal en een overweldigende Servische meerderheid vond.
1455: de Turkse kadastrale belasting volkstelling (defter) van de landerijen van de Brankovic-dynastie (gebied beslaat 80% van het huidige Kosovo) bevatte 480 dorpen, 13.693 volwassen mannen, 12.985 woningen en 14.087 gezinshoofden (480 weduwen en 13.607 volwassen mannen). In totaal waren er ongeveer 75.000 inwoners in 590 dorpen bestaande uit het hedendaagse Kosovo. Naar etniciteit:
13.000 Servische woningen aanwezig in alle 480 dorpen en steden
75 Vlachische woningen in 34 dorpen
46 Albanese woningen in 23 dorpen
17 Bulgaarse woningen in 10 dorpen
5 Griekse woningen in Lausa, Vućitrn
1 joodse woning in Vućitrn
1 Kroatische woning
1487: Een telling van de dynastie van Branković
Vućitrn district:
16.729 christelijke woningen (412 in Priština en Vućitrn)
117 moslimhuishoudens (94 in Priština en 83 op het platteland)
Ipek (Peć) district:
Stad van Ipek - 68% Serviërs
121 christelijke gezinnen
33 moslimhuishoudens
Suho Grlo en Metohija:
131 christelijke gezinnen, waarvan 52% in Suho Grlo Serviërs waren
Kline e Poshtme / Donja Klina - 50% Serviërs
Decani - 64% Serviërs
Landelijke gebieden:
6124 christelijke woningen (99%)
55 moslimwoningen (1%)
17de - 18de eeuw
Door de Grote Turkse Oorlog van 1683-1699 tussen de Ottomanen en de Habsburgers vluchtte een groot deel van de Kosovaarse Servische bevolking naar het door de Oostenrijkers bestuurde Vojvodina en de Militaire Voorpost - in die tijd kwamen in totaal ongeveer 60-70.000 Servische vluchtelingen in de Habsburgse monarchie wonen, van wie velen uit Kosovo waren gekomen. Hierna kwam een stroom islamitische Albanezen uit de hooglanden (Malesi), meestal uit Metohija. Dit proces ging nog door in de 18e eeuw.
[Geschiedkundige] Noel Malcolm suggereert dat de Grote Migratie van de Serviërs uit Kosovo slechts een mythe is die is gecreëerd om het Servische nationalisme van de Albanese meerderheid die al in Kosovo was te rechtvaardigen, maar een aantal historici die zijn werk beoordeelden, waaronder Mile Bjelajac, Istvan Deak, Thomas Emerat en Tim Judah, weerleggen deze theorie.
De Oostenrijkse kolonel Peter Kukulj deed in 1871 onderzoek voor het interne gebruik van het Oostenrijks-Hongaarse leger, en daaruit bleek dat de 'mutesarifluk van Prizren' (gebied dat grotendeels overeenkomt met het hedendaagse Kosovo) ongeveer 500.000 inwoners had, waarvan:
318.000 Serviërs (64%),
161.000 Albanezen (32%),
10.000 Roma (zigeuners) en Circassiërs
2.000 Turken
Miloš S. Milojevic reisde rond in de regio in 1871-1877 en liet verslagen achter die getuigen dat Serviërs de meerderheid van de bevolking waren, en overheersend waren in alle steden, terwijl Albanezen een minderheid waren en meestal in dorpen leefden. Volgens zijn gegevens waren de Albanezen wel een meerderheid van de bevolking in het zuiden van Drenica (islamitische Albanezen), en in de regio rond Djakovica (katholieke Albanezen), hoewel de stad overwegend Servisch was. Hij registreerde ook een aantal nederzettingen van de Turken, Roma en Circassiërs.
Bron:
https://en.wikipedia.org/wiki/Demographic_history_of_Kosovo
Islamitische Demografische Oorlogvoering in Kosovo
Door M. Bozinovich
Een van de Albanese eisen voor de onafhankelijkheid van Kosovo is de etnische samenstelling van de regio. Het argument gaat dat Kosovo overwegend Albanees was en dat het daarom het liefst aan Albanië gegeven moest worden, of op zijn minst internationale erkenning zou krijgen als onafhankelijke staat.
| Tabel 1: Bevolking van Kosovo | ||
| Albanezen | Serviërs | |
| 1948 | 498.242 68,46% | 199.961 27,47% |
| 1953 | 524.559 64,93% | 221.212 27,38% |
| 1961 | 646.148 67,06% | 264.604 27,46% |
| 1971 | 916.168 73,67% | 259.819 20,89% |
| 1981 | 1.226.736 77,42% | 236.525 14,93% |
De eerste Albanese meerderheid in 1948 kwam omdat de Joegoslavische regering de terugkeer van vluchtelingen had verboden, vooral van de Serviërs die in de Tweede Wereldoorlog door Albanese nazi's gedeporteerd waren.
De toenemende homogenisering van de bevolking van Kosovo, in het voordeel van Albanezen, is bereikt door middel van een systematische en geïnstitutionaliseerde politieke en economische onderdrukking van de Kosovaarse Serviërs. De onderdrukking kwam vanuit de staat omdat Kosovo in de jaren 1960 en vooral in 1974 meer autonome macht kreeg.
De toegenomen homogenisering van Kosovo ten gunste van de islamitische Albanezen is ook een gevolg van het geboortecijfer (ook bekend als demografische oorlogsvoering): Albanezen hadden gewoon meer kinderen dan de Serviërs.
Gezien het feit dat de Kosovaars-Servische bevolkingstrend het best omschreven kan worden met een parabool [iets dat eerst stijgt en daarna daalt], suggereert de analyse sterk dat de Serviërs in Kosovo ook zijn blootgesteld aan etnische vijandigheid en/of een beleid van genocide.
Servische vs joodse demografische trends tussen 1900 en 1941
Een soortgelijke, maar niet zo eigenaardig demografische ontwikkeling is de joodse ervaring in nazi-Duitsland. Terwijl het culturele antisemitisme in Duitsland al voor Hitler was geïnstitutionaliseerd, werd de jodenhaat in 1941 omgezet in een beleid van uitroeiing. Van de 615.000 joden die in Duitsland woonden in 1910, waren er vrijwel geen meer over in 1945.
Er was een soortgelijke trend van ontvolking bij de joden onder de nazi's als er was bij de Serviërs onder het door Albanezen gedomineerde Kosovo. De trendlijn in de Servische bevolking van Kosovo is een parabool, en er is sterk bewijs om dan te suggereren dat de Serviërs in Kosovo zo erg zijn blootgesteld aan etnische dwang dat het hen ertoe bracht om weg te vluchten uit Kosovo.
Bron:
http://www.serbianna.com/columns/mb/004.shtml
Om verder te bestuderen:
1. Enver Hoxha - https://en.wikipedia.org/wiki/Enver_Hoxha
2. Albanees nationalisme - https://en.wikipedia.org/wiki/Albanian_nationalism
3. "Greek Christians vs Albanian Muslims - Chameria issue": https://en.wikipedia.org/wiki/Chameria_issue
4. Code of Lekë (Code of Leke/Kanun)https://en.wikipedia.org/wiki/Code_of_Lek%C3%AB
(Een plaatselijk alternatief voor de sharia dat islamitische Albanezen gebruikten wat betreft vrouwenrechten)
Deze wet was, in combinatie met de sharia, een hulpmiddel bij het voeren van de voormalige en huidige demografische oorlog van de Albanese moslims (de strategie van "niet-moslims eruit fokken" van voor en na de Tweede Wereldoorlog).
Speech van Bat Ye'or
Mijn onderwerp vanavond is: Mythen en Politiek: Oorsprong van de Mythe van een Tolerante Pluralistische Islamitische Maatschappij. Ik benadruk hier het woord 'Tolerant', dat werd weggelaten uit het programmaboekje.
Tien jaar geleden, toen ik naar Amerika kwam voor de uitgifte van mijn boek The Dhimmi, Jews and Christians under Islam, werd ik verrast door de inscriptie op het Archives Building in Washington: "Past is Prologue" ("het verleden is slechts het begin"). Ik had gedacht - in ieder geval bij het begin van mijn onderzoek - dat mijn onderwerp ging over een ver verleden, maar ik realiseerde me dat de hedendaagse gebeurtenissen dit verleden snel dichterbij brachten. Moslimlanden waar de islamitische wet - de sharia - ooit was vervangen door moderne wetgeving (opgelegd door de Europese koloniale machten), verlieten deze seculariserende tendens weer, om het te vervangen door islamisering in vele aspecten van het leven. Mijn indruk van de terugkeer van het verleden werd nog erger toen ik bezig was met mijn volgende boek, gepubliceerd in 1991, waarvan de Engelse editie over een paar maanden zal verschijnen onder de titel The Decline of Eastern Christianity under Islam - 7th to 20th Century: From Jihad to Dhimmitude (Associated University Presses).
In dit onderzoek heb ik geprobeerd om de vele processen te analyseren die rijke, machtige christelijke beschavingen hadden omgezet in islamitische landen en de langetermijneffecten daarvan, die autochtone christelijke meerderheden had teruggebracht tot verspreide kleine religieuze minderheden die nu langzaam aan het verdwijnen zijn. Dit complexe proces van islamisering van christelijke landen en beschavingen op beide oevers van de Middellandse Zee - en in Irak en Armenië - heb ik aangeduid als "het proces van 'dhimmitude'", en de beschaving van die volkeren bij wie een dergelijke transformatie plaatsvond heb ik "de beschaving van 'dhimmitude' " genoemd. De inheemse, autochtone volkeren waren joden en christenen: orthodoxen, katholieken, of uit andere Oosterse christelijke kerken. Ze zijn door islamitische juristen allemaal de 'Mensen van het Boek' genoemd - het Boek is de Bijbel - en zijn onderworpen aan dezelfde voorwaarden volgens de islamitische wet. Ze heten dhimmi: beschermde volkeren, want de islamitische wet beschermt hun leven en goederen op voorwaarde dat zij zich onderwerpen aan de islamitische heerschappij. Ik zal hier niet verder ingaan op details, want dit is een zeer lang lopende en complexe zaak, maar om de Servische situatie te begrijpen moet men weten dat de Serviërs gedurende een half millennium net zo werden behandeld als de andere christelijke en joodse dhimmi's. Ze namen deel aan deze beschaving van dhimmitude. Het is belangrijk om te begrijpen dat de beschaving van dhimmitude groeit vanuit twee religieuze instellingen: jihad en sharia, die samen een bepaald ideologisch systeem opzetten dat het verplicht stelt - in de loop van de jihadistische acties - om terreur, massamoorden, deportatie en slavernij te begaan. En de Serviërs - want daar heb ik het vanavond over - ontsnapten niet aan dit lot, dat dezelfde was voor alle bevolkingsgroepen rond de Middellandse Zee die waren overwonnen door jihad. Eeuwenlang vochten de Serviërs om hun land te bevrijden van de wetten van de jihad en de sharia die hun toestand van onderdrukking had gelegaliseerd.
Dus terwijl ik analyseerde en schreef over de processen van dhimmitude en de beschaving van dhimmitude, terwijl ik luisterde naar de radio, televisie keek, de krant las, had ik het ongemakkelijke gevoel dat de klok werd teruggedraaid.
Moderne politici, geavanceerde schrijvers - die telefoons, vliegtuigen, computers en alle moderne technieken gebruiken - leken enkele eeuwen terug te gaan naar pruiken of stijve kragen, met precies dezelfde corrupte argumenten, dezelfde kronkelige kortetermijnpolitiek die eerder hadden bijgedragen aan de geleidelijke islamisering van talrijke niet-islamitische volkeren. Ik moest mezelf even opschudden in een poging om het verleden te onderscheiden van het heden.
Dus, is het verleden altijd nog maar het begin? Zijn we gedoemd om altijd maar dezelfde fouten te maken? Als we het verleden niet kennen, dan ja. En dit verleden - het lange en pijnlijke proces van vernietiging van het christelijke door de wetten van jihad en dhimmitude - is een geschiedkundig taboe in niet alleen islamitische landen maar vooral in het Westen. Het is begraven onder een mythe die door Westerse politici en religieuze leiders is verzonnen om hun eigen nationale strategische en economische belangen te bevorderen.
Vreemd genoeg begon deze mythe in de 19e eeuw in Bosnië-Herzegovina. [De mythe] gaat dat de Turkse heerschappij over christenen in de Europese provincies rechtvaardig en rechtmatig was. Dat het Ottomaanse, islamitische regime natuurlijk 'tolerant' was en zijn christelijke onderdanen goed gezind; dat diens rechtspraak eerlijk was, en dat de islamitische wetten de veiligheid voor het leven en goederen van de christenen garandeerden. De Ottomaanse overheersing werd afgeschetst als de meest geschikte regeling om de christenen van de Balkan te regeren.
Deze theorie werd gebruikt door Europese politici om het machtsevenwicht in Europa te handhaven, en om de Russische opmars naar de Middellandse Zee te blokkeren. Om het onderhoud van de Turkse onderdrukking van de Slaven te rechtvaardigen werd het afgeschilderd als een model voor een multi-etnisch en multi-religieus rijk. Natuurlijk was de werkelijkheid totaal anders! Ten eerste werd het Ottomaanse Rijk uitgebreid door eeuwen van jihad tegen de christelijke bevolking; en vervolgens werden de regels van de jihad, zoals uitgewerkt door Arabisch-islamitische theologen uit de 8e tot de 10e eeuw, toegepast op de onderworpen christelijke en joodse bevolking onder de Turkse islamitische heerschappij. Die voorschriften zijn vastgelegd in de islamitische wetgeving met betrekking tot de overwonnen niet-moslim volkeren en zijn ze overal ongeveer hetzelfde door de hele Arabische en Turkse rijken heen.
De beschaving van dhimmitude waaraan de Serviërs hebben deelgenomen had vele aspecten die met de veranderende politieke situaties mee veranderden. Rond 1830 hebben de Ottomanen, onder dwang van de Europese machten, een reeks hervormingen doorgevoerd die gericht waren op het beëindigen van de onderdrukking van de christenen.
In de Servische regio's waren de meest fanatieke tegenstanders van de christelijke emancipatie de islamitische Bosniërs. Ze vochten tegen [de hervorming waardoor] de christenen gelijke rechten kregen over landbezit en juridische zaken als zij zelf. Ze deden alsof men onder het oude systeem, dat hen de volledige heerschappij over de christenen had gegeven, eeuwenlang in een gezellige broederschap van moslims en christenen hadden geleefd. En dit argument wordt tegenwoordig nog steeds gebruikt door president Izetbegovic en anderen. Hij beweerde herhaaldelijk dat de 500 jaar aan christelijke dhimmitude een periode van vrede en religieuze harmonie was.
Laten we nu de mythe confronteren met de realiteit. Rond 1860 kwam er een systematisch onderzoek naar de toestand van de christenen, uitgevoerd door de Britse consuls in het Ottomaanse Rijk. Groot-Brittannië was toen de sterkste bondgenoot van Turkije. Het was in haar eigen belang om er op toe te zien dat de onderdrukking van de christenen zou ophouden, om Russische of Oostenrijkse bemoeienis te voorkomen. Consul James Zohrab verzond vanaf Bosna-Serai (Sarajevo) een lang rapport, gedateerd 22 juli 1860, naar zijn ambassadeur in Constantinopel, Sir Henry Bulwer, waarin hij de administratie van de provincies Bosnië en Herzegovina analyseerde. Hij verklaarde dat van 1463 tot 1850 de Bosnische moslims alle privileges van het feodalisme genoten. Gedurende een periode van bijna 400 jaar werden christenen onderworpen aan veel onderdrukking en wreedheid. Voor hen bestond er geen andere wet dan de luimen van hun meesters.
Het devshirme-systeem is goed bekend. Het was begonnen door sultan Orkhan (1326-1359), en bestond ongeveer 300 jaar. Het bestond uit een regelmatige heffing van christelijke kinderen uit de christelijke bevolking van de Balkan. Deze jongeren, in de leeftijd veertien tot twintig, werden geïslamiseerd en ingelijfd bij het leger. De periodieke heffingen, die plaatsvonden in districten van duizend mensen, werd vervolgens jaarlijks. Om weglopen te ontmoedigen werden de kinderen overgebracht naar afgelegen provincies en toevertrouwd aan islamitische soldaten die hen zo hard behandelde als slaven. Er was nog een ander parallel systeem van inlijving. Dat was de heffing van christelijke kinderen van zes tot tien (Ichoghlani), voorbehouden voor het paleis van de sultan. Ze werden toevertrouwd aan eunuchen [gecastreerde mannen die het harem bewaken], en ondergingen veertien jaar lang een tirannieke training. (Er bestond in Soedan een systeem van slavernij voor de zwarte christelijke en animistische kinderen dat vergelijkbaar was met de devshirme, zoals blijkt uit documenten die worden gepubliceerd in mijn boek. Er bestaat nu nog steeds een soort devshirme-systeem in Soedan, en dit is beschreven en aan de kaak gesteld door het "Special Report on Sudan" van de Verenigde Naties en in een recent artikel van afgelopen vrijdag in de Times of London.) In 1850 streden de Bosnische moslims tegen het gezag van de sultan en diens hervormingen, maar ze werden verslagen door het leger van de sultan, dat werd geholpen door de christenen die hoopten dat hun positie daardoor zou verbeteren, "maar ze hebben daarvan nauwelijks geprofiteerd". Bovendien werden christenen ondanks hun hulp aan het leger van de sultan ontwapend, terwijl de moslims die juist tegen de sultan vochten hun wapens mochten houden. Christenen bleven even onderdrukt als voorheen, en consul Zohrab schreef over de hervormingen: "Ik kan gerust zeggen dat [de hervorming] vrijwel in onbruik blijft".
In zijn bespreking van de straffeloosheid die de sultan aan de moslims gaf, schreef Zohrab:
Hoewel deze straffeloosheid niet direct toelaat dat christenen worden behandeld zoals ze voordien waren behandeld, is het tot nu toe ondraaglijk en onrechtvaardig dat het de moslims toestaat om ze te beroven met zware afpersingen. Er is dagelijks onterechte gevangenschap (gevangenisstraf onder valse beschuldiging) aan de orde. Een christen heeft maar een kleine kans om zijn onschuld te bewijzen als zijn tegenstander een moslim is. [...] Christenen mogen nu onroerend goed bezitten, maar zij lopen tegen zo veel en frustrerende hindernissen aan wanneer ze het proberen te kopen, dat er nog maar heel weinig aan durven. Hoewel een christen grond kan kopen en in bezit nemen, is het pas wanneer hij zijn land in orde heeft [...] dat de christen de hulpeloosheid voelt van zijn positie en de oneerlijkheid van de regering. De christen wordt 19 van de 20 keer onteigend [met een of andere smoes], en hij mag zich dan nog gelukkig prijzen als hij het geld terug krijgt dat hij had betaald.
In reactie op deze situatie schreef de consul:
[Dat] is over het algemeen het bewind dat de regering erop na houdt tegenover de christenen in de hoofdstad (Sarajevo) van de provincie, waar de consulaire ambtenaren van de verschillende machten zitten en een zekere mate van controle uit kunnen oefenen[. En daarom] is het makkelijk te raden hoe zeer de christenen in de meer afgelegen districten lijden; die worden bestuurd door Mudirs (gouverneurs) die over het algemeen fanatiek zijn.
Hij vervolgt:
In de Medjlises (rechtbank) wordt het bewijs van een christen als regel geweigerd. Hierom komen de christenen over het algemeen naar voren voorbereid met islamitische getuigen, [en] twintig jaar geleden, dat is waar, was er voor hen geen andere wet dan de lusten van hun meesters.
Gevallen van onderdrukking zijn vaak het gevolg van mohammedaans fanatisme, maar hiervoor moet de regering aansprakelijk worden gesteld, want als daders gestraft werden, zou onderdrukking noodzakelijkerwijze zeldzaam worden.
In het voorjaar van 1861 kondigde de sultan in Herzegovina nieuwe hervormingen aan, met de belofte van onder andere de vrijheid om kerken te bouwen, kerkklokken op te hangen en de mogelijkheid voor christenen om grond te kopen.
Als reactie hierop schreef consul William Holmes in Bosna-Serai aan ambassadeur Sir Henry Bulwer dat die beloften zelden werden nagekomen. Hij vermeldde dat de Serviërs, de grootste gemeenschap, het recht om een kerk te bouwen in Bosna-Serai werd geweigerd. Wat betreft het recht om land te kopen schreef hij: "De christenen krijgen nog steeds met elk mogelijk obstakel te maken op de weg naar de aankoop van grond, en het is geen geheim dat heel vaak, nadat zij geslaagd zijn in de aankoop en het cultiveren van het land, het land wordt afgenomen onder een of ander onrechtvaardig voorwendsel".
Consul Longworth schreef in 1860 vanuit Belgrado dat door de afspraken "de regering een dergelijke hervorming kan versnellen, maar ik vraag me af of er niet veel meer kwaad dan goed zal voortkomen uit het verkondigen van sociale gelijkheid, die in de huidige stand van zaken en relaties in de samenleving moreel onmogelijk is".
Het grootste probleem was in feite de weigering om de getuigenis van een christen of jood te accepteren in islamitische rechtbanken.
Consul Longworth schrijft over "het lakse en verdorven principe dat wordt gehanteerd in de mohammedaanse rechtbanken, waar het enige middel voor christenen om recht te laten geschieden is als een moslim een (valse) getuigenis mag geven ten gunste van hen".
De situatie veranderde niet, en in 1875 gaf de grootvizier Mahmud Pasha openlijk toe aan de Britse ambassadeur in Constantinopel, Sir Henry Elliot, dat het "onmogelijk was om christelijke getuigenis toe te staan in gerechtshoven in Bosnië". Zo heeft de ambassadeur gezegd: "De zogenaamde gelijkheid van christenen en Muzelmannen is echter nep zolang dit onderscheid wordt gehandhaafd".
Deze juridische situatie had ernstige gevolgen voor het rechtssysteem, zoals hij verklaarde: "Dit [de weigering van getuigenis] is een punt van groot belang voor de christenen, want als de religieuze rechtbanken noch mondeling, noch schriftelijk, noch christelijk bewijs ontvangen, is er maar weinig rechtvaardigheid waar ze op kunnen hopen".
De problemen met het opleggen van hervormingen in zo'n enorm rijk leidden tot dit teleurgestelde commentaar van Sir Francis, consul-generaal en rechter bij het Britse consulaire hof in 1875 in Constantinopel: "Inderdaad, de moderne perversie van het oosterse idee van rechtvaardigheid is een concessie aan een strafpleiter door genade en gunst, en niet de verklaring van een recht vanuit rechtsprincipes en uit nastreven van gelijkheid".
Uit het bericht dat consul Blunt op 14 juli 1860 in Pristina schreef aan ambassadeur Bulwer leren we over de situatie in de provincie Macedonië: "De provincie Uscup [Skopje, Macedonië] is al lange tijd ten prooi gevallen aan plundering: [...] christelijke kerken en kloosters, steden en inwoners zijn nu geplunderd, vermoord, en verbrand door de Albanese horden net als tot tien jaar geleden gedaan werd. [...] De christenen mogen geen wapens dragen. Dit stelt hen, gezien het gebrek aan een goede politie, meer bloot aan de aanvallen van rovers. [...] In rechtszaken tussen een muzelman en een niet-muzelman wordt christelijk bewijs niet geaccepteerd in de lokale rechtbanken".
Tien jaar daarvoor zei hij: "Er mochten geen kerken worden gebouwd; en men kan oordelen over de mate van tolerantie die toegepast werd in die tijd vanuit het feit dat [christenen] onder deuren van hooguit 1m20 door moesten kruipen. Het was een overtreding om te roken en te rijden vlak voor een Turk, om zijn pad kruisen, en niet op te staan voor hem was even verkeerd".
Vijftien jaar later leren we uit een ander rapport uit Bosna-Serai, dat van consul Edward Freeman van 30 december 1875, dat de Bosnische moslims een petitie hadden gestuurd naar de sultan met de bewering dat ze voor de hervormingen "als broeders leefden met de christelijke bevolking". In feite, schreef de consul, "lijkt het hun doel om de christenen terug te brengen tot hun vroegere oude staat van lijfeigenschap". Dus gaan we nogmaals terug naar de mythe. Bij het lezen van de literatuur van de tijd zien we dat de Servische, Griekse en andere christelijke bevrijdingsbewegingen werden gehinderd vanuit twee belangrijke argumenten:
1. Christelijke dhimmi's zijn aangeboren ongeschikt voor onafhankelijkheid en zelfbestuur. Ze moeten dus onder de islamitische heerschappij blijven.
2. De Ottomaanse heerschappij is een perfect model voor een multireligieuze en multi-etnische samenleving.
Sterker nog, dit zijn theologische islamitische argumenten die de jihad rechtvaardigen, aangezien alle niet-islamitische mensen hun politieke onafhankelijkheid moeten opgeven omdat hun wetten slecht zijn en uiteindelijk moeten worden vervangen door de islamitische heerschappij. We vinden dezelfde redenering in het Palestijnse verbond van de Hamas uit 1988. Deze argumenten komen veel voor in de theologische en juridische literatuur en worden geopenbaard door de moderne islamisten.
Complot
De mythe stierf niet met de ineenstorting van het Turkse Rijk na de Eerste Wereldoorlog. In plaats daarvan kreeg het een andere vorm: die van de Nationale Arabische Beweging, die een Arabische samenleving bevordert waarin christenen en moslims in perfecte harmonie zouden leven. Nogmaals, dit was het verzinsel van Europese politici, schrijvers en predikanten. En op dezelfde manier als de mythe van het Ottomaanse politieke paradijs werd ingezet om de onafhankelijkheid van de Balkanlanden te blokkeren, zo was de Arabische multireligieuze broederschap een argument om de nationale bevrijdingsbewegingen van niet-Arabische volkeren van het Midden-Oosten te vernietigen (Koerden, Armeniërs, Assyriërs, Maronieten en zionisten).
En hoewel vanaf het begin van deze eeuw tot de jaren '30 een stroom van christelijke vluchtelingen waren gevlucht voor de massamoorden en genocide op de wegen van Turkije, Irak en Syrië, bleef de mythe maar bloeien, en werd meestal ondersteund door Arabische schrijvers en predikanten. Nadat de Israëli's er in geslaagd waren hun land te bevrijden van de wetten van jihad en dhimmitude, verscheen de mythe in de vorm van het multi-culturele en multireligieuze broederlijke Palestina die de staat Israël moest vervangen (zie Arafats toespraak aan de de VN uit 1975). De schadelijke effecten hiervan hebben geleid tot de vernietiging van de christenen in Libanon. Men zou denken dat de mythe hier zou eindigen.
Maar plotseling bood de recente crisis in Joegoslavië een nieuwe kans voor diens reïncarnatie in een multireligieuze islamitische Bosnische staat. Wat een kans! Weer een islamitische staat in het hart van Europa. En we kennen de rest: het lijden, de ellende, de ontberingen van de oorlog die deze mythe opnieuw met zich mee bracht.
Tot slot wil ik nog een paar laatste woorden zeggen. De beschaving van dhimmitude ontwikkelt zich niet plotseling. Het is een lang proces dat veel elementen en een specifieke conditionering omvat. Het gebeurt wanneer mensen geschiedenis vervangen door mythen, wanneer ze vechten om deze destructieve mythen hoog te houden, meer dan hun eigen waarden, omdat ze verward zijn door leugens tot waarheid hebben getransformeerd. Ze houden zich vast aan die mythen als waren zij de enige garantie voor hun overleving, terwijl ze in feite het pad naar vernietiging zijn. Geterroriseerd door het bewijs en de leer van de geschiedenis, geven die volkeren er voorkeur aan om het te vernietigen in plaats van het onder ogen zien. Zij vervangen geschiedenis met kinderlijke verhalen, en leven dus met geheugenverlies.
Citaat uit een interview met de auteur voor het dagblad Politika:
Politika: Wat is uw ervaring met betrekking tot dhimmitude, met in het achterhoofd het feit dat u een jood geboren in Egypte bent?
Mevrouw Bat Ye'or: "Ik was getuige van de verbanning van de joodse gemeenschap uit Egypte (85.000 personen). Het werd gedaan in de sfeer van haat, terrorisme, plundering en roof. Het begon in 1945 en had zijn hoogtepunt in 1948 en 1956. Hoe dan ook, dit is de gemeenschappelijke ervaring van joden in de hele Arabische wereld. Vroeger waren er rond één miljoen joden. Tegenwoordig zijn er slechts 10.000 overgebleven. Ik heb erover geschreven in een van mijn boeken. Contact met Arabische christenen heeft me veel geholpen in mijn streven om het begrip van het probleem te verspreiden."
Bron:
http://srpska-mreza.com/History/pre-wwOne/Ye_Or.html
Kosovo - islamitische demografische oorlogvoering vanaf 1900 tot heden
Uit de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo kwam een nieuwe situatie voort, een nieuwe werkelijkheid, die veel en vooral negatieve gevolgen zal hebben voor talloze landen over de hele wereld. Het is ook belangrijk om het bestaan van de kwestie Kosovo in het licht te stellen van demografische kwesties, gevormd door de [explosieve groei] van de ene groep mensen (Albanese moslims) ten opzichte van de andere (Servische christenen). Gezien hoe de zaken er nu voor staan dankzij de bevolkingsgroei van [de moslims], hebben we ook een echte waarschuwing voor andere regio's in de wereld [1].
In 1913, toen Kosovo en Metojia een deel werden van de Servische staat, was meer dan 50% van de bevolking christen, terwijl de Albanezen ongeveer 350.000 zielen telden, ongeveer 40%, en de rest waren Roma, Bosniërs, Turken en mensen van gemengde afkomst. Een generatie later in 1948, na WO2, die resulteerde in de moord van 20.000 Serviërs en de uitzetting van nog zo'n 150.000 door de Albanezen die samenwerkten met de nazi's, sloeg de balans door in het voordeel van de Albanezen. Daarnaast heeft de regering van Tito vrijwillig de grens geopend tot 1949 en 150.000 illegale immigranten aanvaard om doelbewust de samenstelling van de bevolking van de provincie te veranderen als tegenmaatregel tegen de Serviërs. Tito's motto was "Voor een sterk Joegoslavië hebben we een zwak Servië nodig". Zo waren er in 1961 650.000 mensen in Albanië, en de analogie was 65% Albanezen, 28% Serviërs. Vanaf die periode was er een dramatische - en eigenlijk onverklaarbare - bevolkingsexplosie van de Albanese gemeenschap. In het midden van de jaren '60 had de Albanese bevolking een verhouding van 6,5 kinderen per vrouw, terwijl de Serviërs rond de 2,5 zaten. Hoewel het tweede aantal genoeg is om de vorige generatie te vervangen, was het veel minder, en dat resulteerde in een feitelijke overname van het land door de Albanezen.
In 1981, vlak na de dood van Tito en het begin van de eerste opstanden in Pristina, waren de Albanezen met 1,2 miljoen, een verdubbeling in minder dan 20 jaar. Door de druk die ze uitoefenden op de Servische boeren in de vorm van moorden, brandstichtingen, verkrachtingen en vandalisme was een aanzienlijk deel van de christelijke bevolkte genoodzaakt om te vluchten [1].
Sinds 13 juni 1999 werden 350.000 Serviërs, Roma, Gorani en anderen gedwongen te vluchten uit Kosovo. Het was een kwestie van overleven, gezien de 1500 moorden tegen Serviërs in de maanden daarna, tot begin 2000. Ongeveer 80 door UNESCO 'beschermde' christelijke monumenten werden opgeblazen door de Albanezen voor de neus van 40.000 medewerkers van KFOR [vredesmacht van de NAVO]. Het moet ook maar eens benadrukt worden dat er tijdens de hoogtijdagen van het Ottomaanse Rijk en de vele gevechten in hun gebieden nergens zoveel vernietiging van heiligdommen aan te pas kwam. Tot 2003 werden er nog eens 1300 Serviërs gedood, werden 80.000 huizen en landgoederen in beslag genomen door de Albanezen samen met 20.000 auto's en 15.000 winkels, schuren en commerciële eigendommen. Nog eens 30.000 huizen werden platgebrand tijdens een reeks goed georganiseerde brandstichtingen, een andere methode die Kosovo-Albanezen in de 20e eeuw regelmatig toepasten. Het is ook interessant om te wijzen op de situatie in Pristina, de hoofdstad van Kosovo. Tot 1999 vormden Serviërs ongeveer 20% van de bevolking. Tegenwoordig zijn ze slechts 0,1% en zijn ze haast totaal weggevaagd. In 2004 heeft de laatste fase van de meest recente genocide op Europese bodem (door moslims tegen christenen) plaatsgevonden. In een tijdsbestek van 2 dagen werden 27 kerken en 7 Servische dorpen platgebrand, kwamen 40 mensen om het leven, raakten 1000 gewond en gingen 4000 vluchtelingen op weg naar Servië.
Vernietiging van kloosters en kerken in Kosovo [2]
Volgens de gegevens van de Servisch-orthodoxe Kerk zijn er de afgelopen vijf jaar bijna 150 kerken en kloosters verwoest in Kosovo en Metochia, de bakermat van de Servische orthodoxe kerk.
Wahabisme in Kosovo [3]
In 2002, kort na de invasie van Albanese terroristen in Macedonië, presenteerde de lokale overheid een 79 pagina's tellend rapport aan de CIA, waarin werd geschreven over de samenwerking van Albanezen en Al Qaida in de Balkan. Sinds 1999 zijn er in Kosovo 24 wahabitische moskeeën gebouwd, 14 weeshuizen, en 24 basisscholen, allen gesponsord door het wahabi-netwerk. De situatie in Albanië is vergelijkbaar, waar de religieuze leider een leerling is van de wahabieten van Saoedi-Arabië.
Bronnen:
1. http://bnp.org.uk/category/news/serbia-kosovo/
2. http://www.interfax-religion.com/kosovo/#kosovo
3. http://iseef.net/latest/wahhabism-in-bih-1.html
Verdere bronnen
a. Beelden van verwoeste christelijke kerken in Kosovo: http://www.interfax-religion.com/kosovo/#kosovo
b. Onderzoek van RADIO FREE EUROPE: Steve Reiquam. "Emigration and Demography in Kosovo". RAD Background Report/186 (Yugoslavia). 4 augustus 1983. http://files.osa.ceu.hu/holdings/300/8/3/text/118-2-80.shtml
c. Mike Averko. "Kosovo and the Press". Counter Punch Magazine, 4 maart 2008: http://www.counterpunch.org/averko03042008.html
d. Michael Biljetina. "Kosovo – A dangerous precedent". The Hamilton Spectator, 25 februari 2008. http://www.thespec.com/Opinions/article/329935
e. Atty Elyakim Haetzni. "Kosovo and Us". Arutz Sheva - Israel National News.com, 25 februari 2008. http://www.israelnationalnews.com/Articles/Article.aspx/7790
f. E. A. Hammel. "Demography and the Origins of the Yugoslav Civil War". Anthropology Today 9 (1993): 4-9. University of California, Berkeley-Departments of Anthropology and Demography & Royal Anthropological Institute of Great Britain and Ireland. http://www.demog.berkeley.edu/~gene/migr.html
g. Video's van culturele genocide in Kosovo zijn te vinden op www.youtube.com. Verder stukken van Carl Kosta Savich: "Albanian Nazi troops in WW2 Launched a Wide Spread Terror Against Kosovo Serbs". http://www.michaelsavage.com/kosovo-genocide.html
Supplement: Demografische feiten over Kosovo
I. Steve Reiquam. "Emigration and Demography in Kosovo". http://files.osa.ceu.hu/holdings/300/8/3/text/118-2-80.shtml
"[Het aandeel Albanezen was] 498.000 (68.5%) in 1948; 647.000 (67.2%) in 1961; 916.000 (73.7%) in 1971; en 1.227.000 (77.5%) in 1981. De Servische bevolking van Kosovo, daarentegen, groeide alleen in absolute aantallen (171.000, 189.000, 227.000, en 228.000 in respectievelijk 1948, 1953, 1961, en 1971), terwijl het eerst procentueel gelijk bleef en toen daalde (23,6%; 23,5%; 23,6% en 18,4%). Tegen 1981 waren er echter 209.792 Serviërs in Kosovo, en dat was slechts 13,2% van de totale bevolking. Daarom daalde het aantal Serviërs in Kosovo in absolute aantallen tussen 1971 en 1981. [...] De bevolking van Montenegro in Kosovo was volgens de eerste drie volkstellingen na WO2 gegroeid (28.000, 31.000, en 37.000 in respectievelijk 1948, 1953 en 1961), terwijl het in 1971 en 1981 opeens daalde naar 31.500 in 1971 en toen 26.000 in 1981. In 1981 waren de mensen uit Montenegro nog maar 1.7% van de totale bevolking van Kosovo. De druk die de Albanezen uitoefenden op Serviërs en Montenegranen waren in veel gevallen 'fysieke aanvallen, pogingen tot verkrachting, schade aan gewassen [en de] ontheiliging van Servische monumenten en grafstenen', wat alles een gespannen sfeer veroorzaakte waardoor Slaven uit het gebied wegtrokken".
II. http://www.vor.ru/Kosovo/history_eng.html
"Kosovo werd bij Servië geannexeerd na de Balkan-oorlogen van 1912-1913, toen het aantal Serviërs en Albanezen ongeveer gelijk was. Albanezen begonnen toen tijdens de Tweede Wereldoorlog massaal binnen te stromen in Kosovo nadat de provincie was bezet door de nazi's. Duizenden Serven en Montenegranen waren gedwongen om Kosovo te verlaten terwijl Albanezen erheen trokken vanuit Albanië".
http://48.134.11.570plusf64:WOswdtr416413867193?A
III. http://www.eng.globalaffairs.ru/numbers/20/1132.html
"Voor WO2 woonde er ongeveer een gelijk aantal Serviërs en Albanezen in Kosovo".
IV. http://www.washingtonpost.com/wp-srv/inatl/longterm/balkans/overview/kosovo.htm
"Tegen de tijd dat de Serviërs Kosovo terugwonnen, in de Balkan-oorlogen van 1912 tot 1913, maakten etnisch Albanezen een groot deel van de bevolking uit. Zij werden tegen de jaren '50 een meerderheid omdat hun geboortecijfer explosief hoog lag en de Serviërs naar het noorden trokken".
Door Daniel Pipes
[Notitie: dit is een excerpt, niet het hele artikel]
De termen 'Palestina' en 'Palestijnen' zijn een verschijnsel van islamitische uitbreidingsdrang. Er is geen Palestijns volk. Voor 1948 werden ze gewoon Syriërs genoemd. Er was alleen Syrië. Het verschijnsel Palestina werd verzonnen met de bedoeling om een jihad te rechtvaardigen.
Tijdens een vergadering met de leden van de Palestine Liberation Organisation (PLO) in 1976 zei de Syrische president Hafiz al-Asad dat Palestina een regio van Syrië was, Zuid-Syrië. Hij ging verder door de Palestijnen te zeggen: "Jullie vertegenwoordigen Palestina niet zo veel als wij doen. Vergeet een ding niet: Er is geen Palestijns volk, geen Palestijnse entiteit, is er slechts Syrië! Jullie zijn een integraal onderdeel van de Syrische bevolking en Palestina is een integraal onderdeel van Syrië. Het is daarom dat wij, de Syrische autoriteiten, de echte vertegenwoordigers zijn van het Palestijnse volk".
Hoewel dit ongebruikelijk openhartig was, is deze uitbarsting een voorbeeld van een lange traditie van Syrische politiek, en een die steeds belangrijker is geworden in de afgelopen jaren. De regering van Asad presenteert zich als niet alleen een Arabische staat die de rechten van de Palestijnen beschermt, maar als de rechtmatige heerser van het land dat Israël beheerst. Volgens deze visie is de bestaande republiek van Syrië slechts een afgeknot deel van de Syrische landen; en daarom heeft de regering in Damascus de plicht om alle Syrische regio's, met inbegrip van Palestina, te verenigen onder haar controle.
De groei die de Syrische legermacht in de afgelopen jaren heeft doorgemaakt tonen aan dat deze ambities een belangrijke bron van instabiliteit zijn in de Levant. En ja hoor, nu is de Syrische aanspraak op 'Zuid-Syrië' centraal komen te staan in het Arabisch-Israëlische conflict; Syrië is niet alleen de belangrijkste tegenstander van Israël geworden, maar ook van de PLO. Damascus zal deze rol waarschijnlijk vele jaren behouden, zeker zolang Hafiz al-Assad leeft en waarschijnlijk nog langer.
Wanneer Assad de term Zuid-Syrië gebruikt, grijpt hij impliciet terug naar de oude betekenis van de naam 'Syrië'. Historisch gezien verwijst 'Syrië' ('suriya' of 'sham' in het Arabisch) naar een regio die veel groter is dan de Arabische Republiek Syrië van tegenwoordig. Het historische Syrië strekt zich tenminste uit van Anatolië naar Egypte, en van Irak naar de Middellandse Zee. In termen van de huidige politieke geografie omvat het alle vier staten - Syrië, Jordanië, Israël plus Libanon en de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, en een aanzienlijk deel van het zuidoosten van Turkije. Om een onderscheid te maken tussen dit gebied en de huidige Syrische staat is het bekend als Groot-Syrië.
Tot 1920 betekende Syrië voor iedereen in Europa en het Midden-Oosten Groot-Syrië; zo heeft bijvoorbeeld een vroeg 19e-eeuwse Egyptische historicus, Abd ar-Rahman al-Jabarti, naar de inwoners van El Arish op het schiereiland Sinaï verwezen als Syriërs. Palestina werd eerst Zuid-Syrië genoemd in het Frans en daarna in andere talen, waaronder Arabisch. Het Verdrag van Londen uit 1840 noemde het gebied rond Akko "het zuidelijke deel van Syrië" en de 11e editie van de Encyclopaedia Britannica (gepubliceerd in 1911) legt uit dat Palestina "in het algemeen gebruikt wordt om het zuidelijke derde deel van de provincie van Syrië aan te duiden". Er zijn nog duizenden van dit soort voorbeelden.
Een aparte Palestijnse staat maken is net zo belachelijk als een aparte staat maken van Kosovo, Albanië en Servië. Net als Syrië en Israël in dit Palestijnse conflict.
Bron:
http://www.danielpipes.org/article/174
Eigenbelang en verraad
Het is duidelijk dat landen die alleen handelen in overeenstemming met hun eigen kortetermijndoelen geen rekening houden met historische perspectieven.
Waar er een gezamenlijke actie tegen de jihad moet komen van de betrokken landen is er geen actie, geen overleg, geen planning, maar eigenbelang op korte termijn.
Historische voorbeelden
Het Bulgaars-Turkse plot
Bulgarije, zelf half Turks, werd opgenomen in het plot om het Griekse christelijke ras uit te roeien toen ze in juni 1915 in Adrianopel een pact ondertekenden met het Ottomaanse Rijk. Onder deze overeenkomst stemde Bulgarije in met
Duitsland is de aanstichter van de slachtingen
Herr Lepsius, een Duitse diplomaat die in juli 1915 naar Constantinopel was gestuurd op een speciale missie, erkende dat de Griekse en Armeense massamoorden twee fasen waren van hetzelfde programma van uitroeiing van christelijke elementen, bedoeld om Turkije een zuiver islamitische staat te maken.
Het werd in 1917 bekend dat Duitsland de aanstichter en de inspiratie was van deze slachtpartijen van christenen. De Griekse minister in Constantinopel, M. Kallerghis, had geprotesteerd bij de Turkse grootvizier, Mehmed Talaat, tegen de deportaties van de Grieken in het district Aival. Mehmed Talaat beloofde een telegram te sturen naar de Duitse generaal Liman von Sanders, om hem te vertellen om de deportaties te stoppen. Von Sanders, die in feite opperbevelhebber was van de Turkse strijdkrachten, antwoordde dat als hij de deportaties zou stoppen, hij de veiligheid van het Turkse leger niet zou kunnen garanderen, eraan toevoegend dat hij de klacht had doorgestuurd naar het Duitse hoofdkwartier, dat zijn actie volledig goedkeurde.
Frankrijk steunde het Ottomaanse Rijk
Frankrijk stond in de 16 en 17 eeuw aan de kant van de islam, toen ze het Ottomaanse Rijk actief hielpen tegen Spanje en Oostenrijk. Voorbeelden hiervan: Kheir-ad-Din Barbarossa meerde zijn vloot aan in Marseille. Het meest opvallend is dat de Fransen niet naar Wenen kwamen om te helpen tegen de Ottomanen in 1683, maar toen een militaire campagne begonnen ter verovering van Duitse landen.
Meer recente en lopende daden van verraad
De Jihad en islamisering van Sindh (Pakistan)
Mohammed bin Qasim Al-Thaqafi (695-715), geboren Mohammed bin Qasim bin Yusuf Sakifi, was een Syrische generaal die de regio's Sindh en Punjab veroverde langs de Indus rivier (nu een deel van Pakistan). De verovering van Sindh en Punjab luidden het Islamitische tijdperk van Zuid-Azië in en zo heeft de provincie Sindh van Pakistan nog steeds de naam 'Bab-e-Islam' (Poort van de Islam)
https://en.wikipedia.org/wiki/Muhammad_bin_Qasim
Handige database / bronnen / onderzoek naar de misdaden van het communisme:
Originele link (Spaans): www.alerta360.org
Nederlandse vertaling via Google vertaler:
http://translate.google.com/translate?js=y&prev=_t&hl=en&ie=UTF-8&layout=1&eotf=1&u=http%3A%2F%2Fwww.alerta360.org%2F&sl=es&tl=nl
Onderzoek naar de Knights Templar
- Bronnen
Er zijn een groot aantal boeken gedrukt over de Tempeliers, Kruistochten van weleer en middeleeuwse geschiedenis. Een meerderheid zijn historische publicaties gebaseerd op archeologisch bewijsmateriaal en kronieken. Veel van deze publicaties zijn beschikbaar via de bibliotheken van de Vrijmetselaars overal ter wereld, terwijl anderen kunnen worden besteld via Amazon.com.
Hoewel een meerderheid van de moderne ridderlijke organisaties functioneren vooral als symbolische goede doelen ze staan bekend om hun grondige studie van historische werken.
- Bezienswaardigheden
Ik zou alle Justiciar Knights sterk adviseren om Valetta in Malta en Jeruzalem in Israël te bezoeken en om alle historische locaties van de Tempeliers te bezoeken. Er zijn verschillende gebouwen van de Templars in verschillende Europese landen, zoals Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Portugal, Spanje, Italië, etc.
"U zult de waarheid horen en de waarheid zal u woedend maken."
Aldous Huxley
Het Eurabië-Project van de EU - documenteert de bewuste strategie van de EU om Europa geleidelijk te islamiseren. "De Eurabië Code" is een uitbreiding op wat Bat Ye'or heeft gestart in haar baanbrekende boek Eurabia: The Euro-Arab Axis.
Eurabië bestaat uit de staten van de Arabische Liga, de huidige en toekomstige EU-leden en Israël.
Door Fjordman
Ik besloot dit essay te schrijven na een opmerking van een journalist, niet bijster links vergeleken bij anderen in mijn land, die Eurabië afdeed als slechts een complottheorie, op dezelfde lijn als de Protocollen van de Wijzen van Zion. Ik ben het niet oneens met het feit dat complottheorieën bestaan, noch dat zij gevaarlijk kunnen zijn. Immers, die Protocollen en de Dolchstosslegende - het idee dat Duitsland WO1 niet verloor, maar werd verraden door socialisten, intellectuelen en joden - hielpen kort voor WO2 de weg te banen voor Adolf Hitler en de nazi's.
Wat me verbaast is dat vele mensen (niet alleen in de islamitische wereld, maar in Europa en zelfs in de Verenigde Staten) geloven dat de terroristische aanslag van 11 september 2001 op de Twin Towers in New York in werkelijkheid een ontploffing was die werd georganiseerd door de Amerikaanse regering en vervolgens toegeschreven aan moslims. Ik heb deze theorie vele malen besproken gezien in de Westerse media. Hoewel deze complottheorie vaak (maar niet altijd) afgekeurd en bespot wordt, wordt het ten minste nog genoemd.
Daarentegen, Eurabië - dat stelt dat de islamisering van Europa niet louter toevallig is gebeurd, maar met de actieve deelname van de Europese politieke leiders - wordt niet of nauwelijks genoemd, ondanks het feit dat het gemakkelijker is om er informatie over te vinden. Ligt het begrip Eurabië te dicht bij huis? Misschien past het niet binnen de anti-Amerikaanse houding van veel journalisten? Merkwaardig genoeg schrijven zelfs die linkse journalisten die anders kritisch zijn over de Europese Unie vanwege de vrije markt elementen helemaal nooit over Eurabië.
Daarom ga ik testen of de theorie Eurabië juist is, of op zijn minst aannemelijk. Ik heb dit project "De Eurabië Code" genoemd, een verwijzing naar grote bestseller The Da Vinci Code van auteur Dan Brown. Brown's fictieve werk 'documenteert' een samenzwering van de kerk als dekmantel voor de waarheid over Jezus. Ik weet niet of mijn werk even populair zal zijn, maar ik ben er vrij zeker van dat het dichter bij de werkelijkheid komt. De volgende keer dat de heer Brown wil schrijven over enorme samenzweringen in Europa, zou hij er goed aan doen om zijn ogen te richten op Brussel in plaats van Rome. Het zou een heel stuk interessanter zijn.
Wat volgt is een korte samenvatting van de theorie voorgesteld door schrijfster Bat Ye'or in haar boek Eurabia: The Euro-Arab Axis. Mijn gegevens zijn gebaseerd op haar boek (ik raad u aan het helemaal te lezen). Daarnaast heb ik informatie gehaald uit een aantal van haar artikelen en interviews. Ik publiceer de informatie met haar zegen, maar deze samenvatting is mijn eigen werk.
In een interview met de Israëlische krant Haaretz legde Bat Ye'or uit dat de Franse president Charles de Gaulle in de jaren '60 teleurgesteld was in het verlies van de Franse koloniën in Afrika en het Midden-Oosten, maar ook in de dalende Franse invloed op het internationale vlak, en hij besloot een strategisch bondgenootschap met de Arabische en islamitische wereld aan te gaan om te concurreren met de heerschappij van de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. "Dit is een kwestie van een totale transformatie van Europa, die het gevolg is van een opzettelijk beleid", aldus Bat Ye'or.
We zijn nu op weg naar een totale verandering in Europa, zij zal meer en meer geïslamiseerd worden en zal een politieke satelliet van de Arabische en islamitische wereld worden. De Europese leiders hebben gekozen voor een bondgenootschap met de Arabische wereld, waardoor ze toegezegd hebben de Arabische en islamitische blik op de Verenigde Staten en Israël te accepteren. Dit bondgenootschap heeft niet alleen betrekking op buitenlands beleid, maar ook op zaken aangaande de Europese samenleving, zoals immigratie, de integratie van de immigranten en het idee dat de islam deel uitmaakt van Europa.
Europa is onder constante dreiging van terreur. Terreur is een manier om druk uit te oefenen op Europese landen om zich constant over te geven aan Arabische eisen. Ze eisen bijvoorbeeld dat Europa zich altijd uitspreekt voor de Palestijnen en tegen Israël.
Zo werd het Eurabische project een uitvergrote visie van de anti-Amerikaanse politiek van De Gaulle die afhing van de vorming van een Euro-Arabische entiteit die vijandig is ten opzichte van Amerikaanse invloeden. Het wakkerde Europese ambities aan om invloedrijk te blijven in de voormalige Europese kolonies, naast dat het een grote markt voor Europese producten in de Arabische wereld kon openen, vooral in olieproducerende landen, zodat leiders de levering van aardolie en aardgas aan Europa veilig konden stellen. Bovendien zou de Middellandse Zee een Euro-Arabische binnenzee worden dankzij het aansporen van islamitische immigratie en het bevorderen van multiculturalisme met een sterke islamitische aanwezigheid in Europa.
De term 'Eurabië' werd voor het eerst geïntroduceerd in het midden van de jaren '70, als titel van een rapport dat was opgezet door de voorzitter van de Association for Franco-Arab Solidarity, Lucien Bitterlein, en gezamenlijk gepubliceerd was door de Groupe d'Etudes sur le Moyen-Orient (Geneva), France-Pays Arabes (Parijs), en het bureau Middle East International (Londen). Hun artikelen riepen op tot het instellen van Euro-Arabische machtsposities op elk niveau. Deze concrete verzoeken bleken niet zomaar wilde dromen van geïsoleerde theoretici, want zij leidden tot concrete politieke beslissingen in samenwerking met, en gerealiseerd door, de Europese staatsleiders en Europarlementariërs.
Tijdens een persconferentie op 27 november 1967 verklaarde De Gaulle openlijk dat de Franse samenwerking met de Arabische wereld "de fundamentele basis van ons buitenlands beleid" was geworden. In januari 1969 werd de Second International Conference in Support of the Arab Peoples gehouden in Caïro en daar werd beslist in voornemen 15 "om speciale parlementaire groepen te vormen daar waar ze nog niet bestaan, en het parlementaire platform te gebruiken voor ondersteuning van het Arabische volk en het Palestijnse verzet". Vijf jaar later, in juli 1974, werd in Parijs de Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation gecreëerd, onder het kopje Euro-Arabische Dialoog.
Bat Ye'or heeft deze gedeelde Euro-Arabische politieke agenda onder de aandacht gebracht. De eerste stap was de bouw van een gemeenschappelijk buitenlands beleid. Frankrijk was de drijvende kracht achter deze eenwording, wat reeds was voorzien door de hoogste kringen van De Gaulle en Arabische politici.
De Arabische staten eisten van Europa 1) toegang tot Westerse wetenschap en technologie, 2) Europese politieke onafhankelijkheid van de Verenigde Staten, 3) met Europese druk de Verenigde Staten afstemmen op hun Arabische beleid en de demonisering van Israël als een bedreiging voor de wereldvrede, evenals 4) maatregelen die gunstig zijn voor Arabische immigratie en de verspreiding van de islamitische cultuur in Europa. Deze samenwerking hield ook in de Palestijnen als een onafhankelijk volk te erkennen en de PLO en diens leider Arafat als hun vertegenwoordiger. Tot 1973 waren zij zelfs onder andere Arabieren alleen bekend als Arabische vluchtelingen. Het concept van een Palestijns 'volk' bestond gewoon nog niet.
Tijdens de oliecrisis van 1973 kondigden de Arabische leden van OPEC, de Organisatie van Olie-Exporterende Landen dat, als gevolg van de Yom Kippoer-oorlog tussen Israël en zijn Arabische buurlanden Egypte en Syrië, OPEC geen olie meer zou verkopen aan Westerse landen die Israël steunen. De plotselinge stijging van de olieprijs had nog langlopende effect. Het heeft niet alleen gezorgd voor een sterke stroom van oliegeld naar landen als Saoedi-Arabië, wat de Saoedi's de gelegenheid gaf een wereldwijde islamitische heropleving te financieren, maar het had ook invloed op het Westen, vooral in Europa.
Arabische leiders moesten hun olie echter wel verkopen. Hun mensen zijn erg afhankelijk van economische en technologische hulp van Europa. De Amerikanen maakten dit duidelijk gedurende het olie-embargo in 1973. Volgens Ye'or was het olie-embargo, hoewel het zeker de Euro-Arabische Dialoog hielp, slechts een maskerade voor het verhullen van een [Eurabisch] beleid dat al was ontstaan in Frankrijk voor de crisis zich had voorgedaan. Dat beleid, gemaakt in de jaren '60, had sterke voorgangers in de 19de-eeuwse Franse droom van een Arabisch rijk.
Deze politieke agenda is nog versterkt door de opzettelijke culturele transformatie van Europa. De vergaderingen voor Euro-Arabische Dialoog in Venetië (1977) en Hamburg (1983) leidden tot aanbevelingen die met succes zijn ingevoerd. Deze aanbevelingen gingen hand in hand met een opzettelijke instroom van enorme aantallen Arabische en andere islamitische immigranten in Europa.
De aanbevelingen waren:
Deze afspraken konden niet op schrift worden vastgelegd in documenten en verdragen vanwege hun politiek gevoelige en fundamenteel ondemocratische karakter. De Europese leiders kozen ervoor om hun ideeën voorzichtig 'dialoog' te noemen. Bij alle vergaderingen, commissies en werkgroepen zaten vertegenwoordigers van landen van de Europese Gemeenschap en de Europese Raad samen met leden van de Arabische landen en de Arabische Liga. Procedures en beslissingen werden gemaakt in besloten sessies. Er werden geen officiële notulen opgenomen.
De Euro-Arabische Dialoog (EAD) is een politiek, economisch en cultureel instituut, ontworpen om de perfecte cohesie tussen Europeanen en Arabieren te verzekeren. De structuur van de EAD is opgezet op conferenties in Kopenhagen (15 december 1973) en Parijs (31 juli 1974). De voornaamste uitvoerder van dit beleid is de Europese Parlementaire Organisatie voor Euro-Arabische Samenwerking, opgericht in 1974. De andere voornaamste organen van de dialoog zijn het MEDEA instituut en het Europees Instituut voor Onderzoek naar de Mediterrane en Euro-Arabische samenwerking, opgezet in 1995 met de steun van de Europese Commissie.
In een interview met Jamie Glazov van Frontpage Magazine legde Ye'or uit hoe
de EAD in binnenlandse politiek een nauwe samenwerking heeft gebracht tussen de Arabische en Europese media: televisie, radio, journalisten, uitgeverijen, academische, culturele centra, schoolboeken, studenten- en jeugdverenigingen, en toerisme. Kerkelijke dialogen waren ook nodig in de ontwikkeling van dit politieke beleid. Eurabië is daarom een erg sterk Euro-Arabische netwerk van associaties - een veelomvattende samenwerking en partnerschap op het gebied van politiek, economie, demografie en cultuur.
De drijvende kracht achter Eurabië, de Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation, werd opgericht in Parijs in 1974. Het heeft nu meer dan zeshonderd leden - van alle grote Europese politieke partijen - die actief zijn in hun eigen nationale parlementen, maar ook in het Europees parlement. Frankrijk blijft de belangrijkste hoofdrolspeler van deze vereniging.
[In 1974] werd een breed [Eurabisch] beleid opgetekend. Het bevatte een samensmelting van Europa met de islamitische Arabische landen die Europa zou moeten voorzien - en in het bijzonder Frankrijk, de koploper van het project - van een overwicht en prestige die de Verenigde Staten naar de kroon zou steken. Dit beleid werd vrij discreet opgezet, en ver buiten de officiële verdragen om, door het gebruik van de onschuldig klinkende naam van de Euro-Arabische 'Dialoog'. De organisatie werkte onder toezicht van de Europese ministers, in nauwe samenwerking met hun Arabische collega's, en via de vertegenwoordigers van de Europese Commissie en de Arabische Liga. Het doel was de oprichting van een pan-Arabische entiteit, met vrij handelsverkeer van zowel mensen als goederen.
Op het culturele front begon er toen een complete herschrijving van de geschiedenisboeken, die voor het eerst werd uitgevoerd in de jaren '70 op de Europese universiteiten. Dit proces werd bevestigd door de parlementaire vergadering van de Raad van Europa in september 1991, op een vergadering over "de bijdrage van de islamitische beschaving aan de Europese cultuur". De herschrijving werd opnieuw bevestigd door de Franse president Jacques Chirac in zijn toespraak van 8 april 1996 in Caïro, en later werd het door Romano Prodi (voorzitter van de machtige Europese Commissie, de 'regering' van de EU, en later de Italiaanse minister-president) versterkt door middel van de oprichting van een Foundation on the Dialogue of Cultures and Civilisations. Deze stichting was ervoor om alles wat gezegd en geschreven wordt over de islam in Europa te controleren.
In de afgelopen drie decennia hebben de EEG en de politieke en culturele organisaties van de EU een sprookjesbeeld geschetst van de islamitische beschaving en geschiedenis. De historische documentatie van de schendingen van mensenrechten voor alle niet-moslims en vrouwen onder de sharia (islamitische wet) wordt genegeerd of verworpen. In dit wereldbeeld komen de enige gevaren [voor wereldvrede] uit de Verenigde Staten en Israël. De makers van Eurabië hebben nu een succesvolle propagandacampagne tegen deze twee landen in de Europese media. Deze voorstelling was gemakkelijker opgezet wegens de reeds bestaande gevoelens van antisemitisme en anti-Amerikanisme in delen van Europa, hoewel beide gevoelens pas echt zijn opgeschroefd door Eurabiërs en hun hulpjes.
Tijdens de heropleving van de Palestijnse terroristische jihad, op 31 januari 2001, verklaarde de Europese Commissaris van Buitenlandse Zaken, Chris Patten, aan het Europees Parlement dat het buitenlands beleid van Europa speciale aandacht moet geven aan de zuidelijke flank (de Arabische landen, in EU-jargon), en hij voegde toe blij te zijn met de algemene instemming [van de EU-landen] om meer aandacht te schenken aan het Mediterrane Partnerschap.
Bat Ye'or denkt dat "Onze politici door hun ambassades, agenten en specialisten perfect geïnformeerd zijn over de islamitische geschiedenis en hun actuele beleid. Er is geen onschuld bij hen, maar enorme inflexibiliteit in corruptie, cynisme en de verwerping van normen en waarden".
In het voorwoord van haar boek verklaart ze dat "dit boek Europa's evolutie beschrijft van een joods-christelijke beschaving met dankzij de Verlichting belangrijke seculiere elementen, in een niet langer joods-christelijke beschaving die onderdanig is aan de ideologie van jihad en de islamitische heerschappij".
De nieuwe Europese beschaving in de dop kan correct worden aangeduid als een "beschaving van 'dhimmitude' ". Het woord 'dhimmitude' komt van het woord 'dhimmi' in de Koran. Het verwijst naar de onderdrukte mensen, niet-moslims, die strenge en vernederende onderwerping aan de islamitische macht moeten accepteren om slavernij of de dood te voorkomen. De hele islamitische wereld zoals we die vandaag kennen is een product van een 1300 jaar oude jihad-tactiek, waarbij welvarende beschavingen met een meerderheid van niet-moslims zijn teruggebracht tot een staat van disfunctie en 'dhimmitude'. De dhimmi's zijn onderdanige schepsels die de vernedering en agressie in stilte verdragen. Deze regeling laat de moslims genieten van een straffeloosheid onder de bescherming van de sharia-wet die zowel hun haat als hun gevoel van meerwaardigheid vergroot.
Eurabië is een nieuwe entiteit. Het heeft politieke, economische, religieuze, culturele en media-onderdelen, die aan Europa worden opgelegd door de krachtige lobby's van de overheid. Terwijl de Europeanen leven binnen Eurabiës beperkende grenzen, zijn weinigen, behalve een paar mensen bij wie er uit verwarring iets daagt, zich pas echt dagelijks bewust van die beperkingen.
Dit Eurabische beleid, gesproken in vage bewoordingen, wordt uitgevoerd op het hoogste politieke niveau en gecoördineerd voor de gehele Europese Unie. Het verspreidt een anti-Amerikaanse en antisemitische Euro-Arabische subcultuur in de kern van elke sociale, culturele en mediasector. Mensen die het niet met Eurabië eens zijn worden geboycot of doodgezwegen. Soms worden ze ontslagen van hun banen en zijn daarmee slachtoffers van een totalitaire 'correctheid', meestal door de academische, politieke en mediasectoren.
Volgens Ye'or kunnen Frankrijk en de rest van West-Europa hun beleid niet meer veranderen:
Eurabië is een project dat is bedacht, gepland en consequent nagestreefd door immigratiepolitiek, propaganda, kerkelijke steun, economische verenigingen en ontwikkelingshulp, en ook culturele, media- en academische samenwerking. Vele generaties groeiden op binnen dit politieke kader, ze werden gevormd en geschoold om het te ondersteunen en erin mee te gaan.
Zijn de beweringen van Bat Ye'or juist, of überhaupt waarschijnlijk?
Bernard Lewis heeft erop gewezen dat historici het onderling eens zijn dat
de moderne geschiedenis van het Midden-Oosten begon in het jaar 1798, toen de Franse Revolutie in Egypte aankwam in de vorm van een klein expeditieleger geleid door een jonge generaal genaamd Napoleon Bonaparte - die Egypte veroverde en het daarna een tijdje regeerde met opmerkelijk gemak.
In een onsuccesvolle poging om de steun van het Egyptische volk te krijgen, gaf Napoleon toespraken waarin hij de islam prees [1]. "Mensen van Egypte", kondigde hij aan bij zijn intocht in Alexandria in 1798, "u zal worden verteld dat ik ben gekomen om uw religie te vernietigen; geloof dit niet! Antwoord dat ik ben gekomen om uw rechten te herstellen, om de ongelovigen te straffen, en dat ik God, zijn profeet en de Koran meer respecteer dan de Mamelukken deden".
Volgens een ooggetuige eindigde Napoleon zijn toespraak met de zin: "God is groot en Mohammed is zijn profeet". In de oren van moslims klonk dit als de shahada - de verklaring van geloof in de eenheid van Allah en in Mohammed als zijn laatste profeet. Het voordragen van de shahada, de eerste van de vijf zuilen van de islam, wordt beschouwd als een bekering tot de islam. Moslims konden dus concluderen dat Napoleon was bekeerd tot de Islam. Eigenlijk heeft een van zijn generaals, Jacques Menou, zich inderdaad bekeerd tot de islam [2].
De Fransen werden later verslagen en gedwongen Egypte te verlaten door de Engelse admiraal Lord Nelson. Hoewel de Franse expeditie naar Egypte slechts drie jaar duurde, toonde het aan dat het Westen zo superieur aan de islamitische wereld was dat Westerlingen wanneer ze maar wilden konden invallen in het Arabische binnenland, dat toen nog steeds een deel van het Ottomaanse Rijk was. Alleen een andere Westerse macht zou hen kunnen dwingen om te vertrekken. De schok van deze gedachte resulteerde in de 19e eeuw in de eerste pogingen om de islam te hervormen.
Een positief resultaat van de Westerse overheersing was de stroom van Franse wetenschappers naar Egypte en de stichting van de moderne Egyptologie. Het belangrijkste van Egyptologie is dat het leidde tot de ontdekking van de Rosetta Stone, die later door de Franse taalkundige Jean-François Champollion werd gebruikt voor het ontcijferen van de oude Egyptische hiërogliefen. Maar de ontmoeting liet ook een blijvend spoor in Europa, en vooral in Frankrijk.
De Franse invasie van Algerije in 1830 markeerde een ander hoofdstuk in dit verhaal. Later heersten de Fransen over Tunesië en Marokko. Uiteindelijk kregen de Fransen, na de Eerste Wereldoorlog, mandaten over de voormalige Turkse territoria van het Ottomaanse Rijk die deel uitmaken van wat nu Syrië en Libanon is. Na de Tweede Wereldoorlog trokken de Franse troepen geleidelijk weg uit Arabische landen, wat leidde tot de oorlog en de Algerijnse onafhankelijkheid in 1962. Maar hun lange relatie met de Arabieren resulteerde in Frankrijks opvatting dat zij een speciale band met en een goed begrip van Arabieren en moslims hadden. Samen met het Franse leiderschap in continentaal Europa, zou dit nu de basis vormen van een nieuw buitenlands beleid.
President De Gaulle streed voor een Frankrijk en een Europa onafhankelijk van de twee grootmachten [VS en Rusland]. In een toespraak stelde hij: "Ja, het is Europa, van de Atlantische Oceaan tot de Oeral, het is Europa, is het heel Europa, dat het lot van de wereld zal beslissen". In 1966 trok hij Frankrijk terug uit de militaire tak van de NATO, maar bleef wel lid van de organisatie.
Na de Zesdaagse Oorlog in 1967 veroordeelde De Gaulle de Israëliërs voor hun bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, en dit zorgde voor een enorme omslag in de Franse buitenlandse politiek. Voorheen was Frankrijk - evenals de rest van West-Europa - sterk pro-Israël geweest, en ging het land zelfs in 1956 samen met Israël ten de oorlog tegen Nasser's Egypte. Vanaf 1967, echter, voer Frankrijk een uitgesproken pro-Arabische koers.
Er wordt wel gezegd dat het Engelse buitenlandse beleid gelijk is gebleven sinds de 16de eeuw. Het doel was om te voorkomen dat een of ander land, zoals Spanje, Frankrijk of later Duitsland, het Europese vasteland zo zou domineren dat het een bedreiging vormt voor Engeland. Aan de andere kant zou men kunnen beargumenteren dat het Franse buitenlandse beleid ook hetzelfde bleef voor meerdere eeuwen, haar doel is om Frans leiderschap over Europa en het Middellandse-Zeegebied om de Angelsaksische (en later Anglo-Amerikaanse) [Britse & Amerikaanse] dominantie te beperken. Dit plan werd bemoeilijkt door de eenwording van Duitsland in de late 19e eeuw, maar de richtlijnen van het Franse beleid gelden nu nog steeds.
Napoleon is de grote held van de Franse minister-president De Villepin. Verschillende vooraanstaande Franse leiders maakten in 2005 openbaar dat de voorgestelde EU-grondwet praktisch een vergroot Frankrijk zou zijn. Minister van Justitie Dominique Perben zei: "We hebben eindelijk het 'Europe à la française' waar we zo lang op hebben gewacht. Dit grondwettelijk verdrag is een vergroot Frankrijk. Het is een Europa geschreven in het Frans".
Europese integratie is vanaf het begin al een door Fransen geleide onderneming [3]. Het feit dat de Franse politieke elite nog steeds zijn leiderschap over Europa wil behouden werd overduidelijk bewezen in de oorlog met Irak. President Chirac deed een beroemde uitspraak in 2003 nadat Polen, Hongarije en Tsjechië de VS steunden: "Zij misten een goede kans zich gedeisd te houden", en [Chirac voegde toe dat] "deze landen zich niet heel goed hebben gedragen en zich, best wel roekeloos voor gevaar, te snel hebben opgesteld achter Amerika's standpunt".
Jean Monnet, de Franse econoom die nooit verkozen werd tot officieel staatsman, wordt door velen gezien als de grondlegger van Europese integratie. Monnet was een pragmatist met veel contacten, die achter de schermen werkte aan de geleidelijke opbouw van een Europese eenheid.
Richard North, auteur van het weblog EU Referendum[4] en samen met Christopher Booker co-auteur van het boek The Great Deception: Can The European Union Survive?, beschrijft hoe Jean Monnet al jaren, vanaf de jaren '20, had gedroomd van het opbouwen van een
Verenigde Staten van Europa. Monnet had echter werkelijk [iets anders] in gedachten: de opbouw van een Europese entiteit met alle kenmerken van een staat, [waarvoor de oprichters] opzettelijk een vage bewoording [gebruikten] zodat het moeilijk zou worden [de EU's] transformatie te laten verwateren tot slechts nog een internationaal overheidsbureau. Het werd ook zo gemaakt dat het nationale overheden niet zou afschrikken met de bewoording dat het doel was om over hun soevereiniteit heen te lopen.
[Richard North en Christopher Booker] beweren in hun analyse van de geschiedenis van de EU dat de EU niet geboren werd uit de Tweede Wereldoorlog, zoals velen blijkbaar denken. Het was al op zijn minst een generatie daarvoor in de planning.
De Schumanverklaring van 9 mei 1950, die wordt gehuldigd op de 'Dag van Europa', wordt alom gepresenteerd als het begin van het werken aan de Europese Unie, en bevat zinnen die stellen dat het een "eerste stap naar een verenigd Europa" is en dat "dit voorstel zal leiden tot de realisatie van de eerste concrete funderingen van een Europese federatie". Zoals critici van de EU hebben opgemerkt worden deze politieke doelen normaliter niet genoemd als de Verklaring aangehaald wordt, en de meeste mensen weten niet eens dat het bestaat.
Een federatie is natuurlijk een staat en "toch zweren de kampioenen van de EC/EU-integratie al jaren blindelings dat ze geen kennis hebben genomen van zulke plannen. De EEC/EC/EU heeft zoetjesaan nog meer kenmerken van een supranationale federatie verkregen: een vlag, volkslied, parlement, hooggerechtshof, munteenheid, wetten".
De oprichters van de EU "waren voorzichtig dat ze de burgers alleen de goedaardige kenmerken van hun project lieten zien. Het was ontworpen om stapsgewijs ingevoerd te worden, als een continu proces, zodat geen enkele fase van het project genoeg weerstand op zou roepen om het te stoppen of te ontsporen".
Booker en North noemen de Europese Unie een "staatsgreep in slow-motion, de meest spectaculaire staatsgreep in de geschiedenis", die ontworpen is om geleidelijk en voorzichtig aan het democratische proces aan de kant te zetten en de oudere natiestaten te onderwerpen, zonder dit openlijk te zeggen.
De ironie is dat Frankrijk nu in de greep is van de krachten die het zelf in gang heeft gezet [5]. De jihad-rellen van moslimimmigranten in Frankrijk in 2005 laten zien dat Eurabië niet langer een kwestie is van het Franse buitenlandse beleid, maar dat het nu een binnenlandse zaak is. Frankrijk zal branden tenzij het de Arabieren nog weet te sussen en het met hun plannen eens wordt.
De groei van de islamitische bevolking is explosief. Volgens sommigen is een op de drie baby's geboren in Frankrijk een moslim. Honderden moslimgetto's volgen in werkelijkheid al de sharia, niet de Franse wet. Sommigen geloven dat Frankrijk stilletjes zal uitgroeien tot een islamitisch land, terwijl anderen een burgeroorlog voorspellen in de nabije toekomst.
Misschien is het louter rechtvaardig dat het land dat de vorming van Eurabië in gang heeft gezet nu zal worden vernietigd door zijn eigen monster van Frankenstein. Leedvermaak zal echter bij het dilemma van Frankrijk niet helpen. De dreigende ondergang van Frankrijk is namelijk slecht nieuws voor de rest van het Westen. Wat gebeurt er met de Franse financiële middelen? Boven alles, wie beheerst straks Frankrijks honderden kernkoppen? Zullen deze wapens dan ook in handen vallen van jihadistische moslims?
Het MEDEA (Europees Instituut voor Onderzoek van Mediterrane en Euro-Arabische Samenwerking), dat wordt gesteund door de Europese Commissie, is een van de belangrijkste onderdelen van de Euro-Arabische dialoog. Op haar eigen website staat:
De Euro-Arabische Dialoog is een forum tussen de Europese Gemeenschap en de Arabische Liga, voortgekomen uit een Frans initiatief en gelanceerd op de Europese Raad van Kopenhagen in december 1973, kort na de 'Oktoberoorlog' en het olie-embargo. De Europeanen zagen het als een forum om economische zaken te bespreken, terwijl de Arabische zijde het eerder wilde om politieke zaken te bespreken.
Het MEDEA Instituut wil een hulpmiddel en een referentiepunt voor mensen die willen deelnemen aan de Euro-Mediterrane dialoog. Via zijn bijeenkomsten en lezingen probeert het Instituut banden te creëren tussen politieke, economische en diplomatieke spelers, experts, journalisten, academici en anderen.
Zoals Bat Ye'or aangeeft zijn de meeste beleiden van Eurabië verborgen voor het publiek, maar soms kunnen we een glimp ervan opvangen als we weten waar te zoeken. Als u zoekt in de archieven van de MEDEA-website en andere online bronnen en de documenten zorgvuldig leest, vindt u de informatie wel. Er is nog meer materiaal op papier, in het Frans en het Engels. Ik stel, net als Bat Ye'or, dat er voldoende informatie ter beschikking is om de theorie van Eurabië te valideren.
Een van de documenten die Bat Ye'or zo vriendelijk was om mij te sturen (die ze noemt in de Franse versie van haar boek over Eurabië maar niet in de Engelse versie) is het document "Common Strategy of the European Council - Vision of the EU for the Mediterranean Region" van 19 juni 2000.
Het bevat een groot aantal aanbevelingen, zoals:
om te werken aan maatregelen die partnerschap stimuleren, met name door het bevorderen van regelmatig overleg en informatie-uitwisseling met de mediterrane partners, de interconnectie van infrastructuur tussen de mediterrane partners, en tussen hen en de EU, nemen [wij] alle nodige maatregelen om te vergemakkelijken en aan te moedigen wat betreft de betrokkenheid van de civiele samenleving, en de verdere ontwikkeling van de uitwisseling van personen tussen de EU en de mediterrane partners. De ngo's [non-government organisations] zullen worden aangemoedigd om deel te nemen aan samenwerking op bilateraal en regionaal niveau. Bijzondere aandacht zal worden besteed aan de media en de universiteiten [Fjordman's nadruk].
Het eerdergenoemde document omvat ook het doel de Arabische partners bij te staan in "het proces van het bereiken van de vrijhandel met de EU". Dit is minder onschuldig dan het klinkt, daar kom ik later nog op terug.
De Gemeenschappelijke Strategie wil "streven naar dialoog tussen culturen en beschavingen, om intolerantie, racisme en vreemdelingenhaat te bestrijden". Let wel dat deze verklaring nog uitkwam vóór zowel de start van de tweede Palestijnse intifada als de terroristische aanslagen van 11 september 2001. Het was dus onderdeel van een continu proces, in plaats van een antwoord op een bepaald internationaal incident.
Één punt uit het document is bijzonder interessant. De EU wilde werken aan het "bevorderen van de vaststelling van overeenkomsten tussen juridische systemen van verschillende oorsprong, om civielrechtelijke problemen met betrekking tot personen op te lossen: erfrecht en familierecht, met inbegrip van echtscheiding".
In gewone taal: het is moeilijk om dit bureaucratische verstoppertje niet te zien als iets anders dan het bewijs dat de EU-landen buigen voor en hun eigen wetgeving aanpassen aan de sharia-wetten over familiezaken.
In een ander document van december 2003, dat online beschikbaar is, is te zien dat Javier Solana (de secretaris-generaal van de Raad van de Europese Unie), Romano Prodi (voorzitter van de Europese Commissie) en Chris Patten (lid van de Europese Commissie), een plan hebben voor "Versterking van het Partnerschap van de EU met de Arabische Wereld".
Dit plan geldt voor de oprichting van een vrijhandelszone, maar is ook om
leven te blazen in dialoog over culturele/religieuze/maatschappelijke en mediazaken via bestaande of toekomstige hulpmiddelen, inclusief de geplande Euro-Mediterranean Foundation for the Dialogue of Cultures and Civilisations.
Arabische immigranten leveren een aanzienlijke bijdrage aan de ontwikkeling van Europa. De EU is vastbesloten om alle uitingen van racisme en discriminatie in al zijn vormen te bestrijden. [Fjordman: Wat is discriminatie? Seculiere wetten?] Volledig respect voor de rechten van immigranten in Europa is een consequent beleid in heel Europa. De uitvoering ervan moet verder worden verbeterd en de samenwerking in het kader van bestaande overeenkomsten moeten worden verbeterd om rekening te houden met de belangen van de Arabische partners.
Super-eurocraat Romano Prodi wil meer samenwerking met Arabische landen. Hij praat over een vrijhandelszone met de Arabische wereld, maar deze zone betekent ook dat Arabië de vier vrijheden van de EU zou krijgen, waaronder het vrije verkeer van personen over nationale grenzen [Fjordman's nadruk]. Dit feit, en de mogelijk enorme gevolgen van de oprichting van zo'n 'interne markt' met een Arabische wereld met een explosieve bevolkingsgroei, zijn praktisch NOOIT bediscussieerd of zelfs maar genoemd in de Europese media. Maar het zou het einde kunnen betekenen van het Europa zoals wij het kennen.
Een andere verklaring [6] van de "Sixth Euro-Med Ministerial Conference: reinforcing and bringing the Partnership forward" op 28 november 2003 in Brussel, maakt de bedoeling van deze interne Euro-Mediterrane vrije markt bekend:
Dit initiatief geeft de naburige EU-partners, in ruil voor tastbare politieke en economische hervormingen [van hun kant], geleidelijke integratie in de uitgebreide Europese interne markt en biedt de mogelijkheid om uiteindelijk de vier fundamentele vrijheden van de EU te bereiken: vrij verkeer van goederen, diensten, kapitaal en mensen [Fjordman's nadruk]. Van de ministers wordt verwacht dat zij ook het voorstel van de Commissie accepteren voor de oprichting van een Euro-Mediterrane Stichting voor de Dialoog tussen Culturen, een Euro-Mediterrane Parlementaire Vergadering.
In juni 2006 zei de destijds pas gekozen Italiaanse premier Romano Prodi dat: "het tijd is om naar het zuiden te kijken en een nieuw beleid van samenwerking rond de Middellandse Zee te starten" [7]. Prodi schetste een gezamenlijk Italiaans-Spaans initiatief dat probeerde de landen aan de Middellandse Zee 'andere' politieke oplossingen te bieden dan die die worden aangeboden in de Euro-Mediterrane partnerschap. De premier legde toen uit dat het Barcelona-Proces - dat project omvat de oprichting van een vrijhandelszone in 2010 - niet meer voldoende was en dat een nieuwe, andere aanpak nodig was. "De landen aan de zuidelijke kusten van de Middellandse Zee verwachten dat van ons" voegde hij eraan toe.
Let op hoe Prodi, die door Bat Ye'or is geïdentificeerd als een bijzonder gepassioneerde Eurabiër, refereert aan wat de Arabieren verwachten van Europese leiders. Hij zei niets over of de Europeanen enthousiast waren over het vooruitzicht van een nog vrijere toestroom van migranten uit Arabische landen en Turkije, wat het gevolg zal zijn van deze 'Euro-Mediterrane vrijhandelszone'.
Tijdens de Euro-Mediterrane Bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken in Dublin in mei 2004 [8] verklaarden de deelnemers:
Er wordt nu gewerkt aan de ontwikkeling van een overeenkomst over de betrekkingen met het gebied dat strekt van Mauritanië tot Iran - De Middellandse Zee en het Midden-Oosten. De [Europese] Unie heeft voorgesteld om de mediterrane partners op te nemen in diens 'European Neighbour Policy' [Europese Buurtschapsbeleid].
De EU kan [moslimlanden] een intensievere politieke dialoog bieden en meer toegang tot EU-programma's en beleid, waaronder hun geleidelijke deelname aan de vier vrijheden, in het bijzonder de interne markt, en versterkte samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken.
Wat wordt er ook weer precies bedoeld met "samenwerking op het gebied van justitie en binnenlandse zaken" met Egypte, Syrië en Algerije? Ik weet het niet, maar ik denk niet dat het antwoord me zal bevallen.
Het Verdrag van Barcelona uit 1995 [9] moedigde "contacten tussen parlementariërs" aan en nodigde het Europees Parlement uit om, samen met andere parlementen, "de Euro-Mediterrane parlementaire dialoog" te lanceren. In maart 2004 werd dit omgezet in een specifiek bureau onder de naam Euro-Mediterrane Parlementaire Vergadering, EMPA (pdf [10]). Tijdens de Euro-Mediterrane Ministeriële Conferentie in Kreta in mei 2003 hebben de ministers een voorzorgsmaatregel opgenomen die ervoor zou zorgen dat hun Parlementaire Vergadering een adviserende rol zal spelen binnen het Barcelona-proces.
EU-commissaris Chris Patten blijft herhalen dat de Europese Commissie bereid is om volledig samen te werken met de Vergadering, waardoor de Vergadering het recht heeft om hun mening te geven over alle onderwerpen die van belang zijn voor de Euro-Arabische dialoog.
De Algemene Vergadering bestaat uit 120 leden uit EU-landen, zowel leden van nationale parlementen als van het Europees Parlement, en een gelijk aantal vertegenwoordigers van de parlementen van de mediterrane partnerlanden.
Net als de meeste Europeanen had ik nog nooit gehoord van deze instelling voor ik het ontdekte tijdens surfen op het internet. Het gaat blijkbaar echter de toekomst van het hele continent beïnvloeden. Deze opzet laat mij met een aantal vragen in mijn maag zitten. Als we weten dat deze 'Mediterrane partnerlanden' niet-democratische Arabische landen zijn zoals Syrië, is het dan niet verontrustend dat vertegenwoordigers van deze landen deelnemen aan een permanente vergadering met de macht te adviseren over de interne zaken van de Europese Unie? Zeker als we weten dat onze eigen, democratisch gekozen nationale parlementen al [heel veel macht hebben ingeleverd en] zijn verlaagd tot de functie van 'overleg' met de ongekozen federale EU-wetgevers in Brussel?
De "Algiers Declaration for a Shared Vision of the Future" [11] werd opgesteld na een congres in Algerije in februari 2006. Het document stelt: "Het is essentieel om een Euro-Mediterrane entiteit te creëren gebaseerd op universele waarden" en "Het is erg belangrijk om al het gemeenschappelijke culturele erfgoed positief te benadrukken, zelfs als het eerder gemarginaliseerd of vergeten is". [In congresdocument] "Een Gemeenschappelijk Actieplan" is een groot aantal aanbevelingen uitgewerkt over de manier waarop deze nieuwe Euro-Mediterrane entiteit tot stand zou komen. Deze aanbevelingen zijn onder andere:
Walter Schwimmer is een Oostenrijkse diplomaat en was Secretaris-Generaal van de Raad van Europa van 1999 tot 2004. Schwimmer zei tegen de ministers van Buitenlandse Zaken op de Islamitische conferentie in Istanbul (15-6-2004) dat de islam een integraal onderdeel is van de diversiteit van Europa. Hij bevestigde de toewijding van de Raad van Europa om te werken tegen islamofobie, antisemitisme en andere vormen van intolerantie.
De Raad was ook actief betrokken bij de co-organisatie van een conferentie die plaatsvond in Caïro in december 2004 en ging over het beeld van de Arabisch-islamitische cultuur getoond in de Europese geschiedenisboeken. Het evenement werd gehouden in het kader van de Euro-Arabische Dialoog "Leren om samen te leven" [12]. Het doel van de conferentie was om de negatieve stereotypes over de Arabisch-islamitische cultuur te onderzoeken die in bestaande geschiedenisboeken staan, en om te zoeken naar manieren om deze stereotypering te stoppen.
In het Europees Parlement verklaarde de Duitse christendemocraat Hans-Gert Pöttering [13] dat schoolboeken door experts onderzocht moesten worden op intolerante voorstellingen van de islam, dit onder toezicht van de Europese Unie en islamitische leiders. Hij zei dat schoolboeken moesten worden gecontroleerd om ervoor te zorgen dat zij Europese waarden uitdragen zonder religieuze stereotypen of vooroordelen. Hij stelde ook voor dat de EU zou kunnen samenwerken met de 56 naties tellende Organisatie van de Islamitische Conferentie om een toetsingscommissie voor leerboeken te creëren.
In juni 2005 werd in Rabat, Marokko, een conferentie gehouden over "Bevorderen van Dialoog tussen Culturen en Beschavingen" [14]. De conferentie werd gezamenlijk georganiseerd door UNESCO, de Islamitische Onderwijs, Wetenschaps en Cultuur Organisatie (ISESCO), de Organisatie van Islamitische Conferentie (OIC), de Educatieve, Culturele en Wetenschappelijke Organisatie van de Arabische Liga (ALECSO), het Deense Centrum voor Cultuur en Ontwikkeling (DCCD) en de Anna Lindh Euro-Mediterrane Stichting voor de Dialoog tussen Culturen (Alexandrië, Egypte).
Let wel, dit was al maanden voor de Deense Mohammed-cartoons chaos veroorzaakten. Het was geen reactie op deze ene kwestie, maar het was een onderdeel van een aanhoudend, continu proces om de Arabisch-islamitische cultuur in Europa te bevorderen.
Onder de aanbevelingen die werden gedaan door de heer Olaf Gerlach Hansen, directeur-generaal van de DCCD, was: "We zijn geïnteresseerd in nieuwe voorstellen voor de media, cultuur en het onderwijs". Deze voorstellen zijn onder meer:
Volgens Serge Trifkovic [16] is
De huidige technologische, culturele en financiële macht van Europa een façade waaronder een diepe morele en demografische zwakte schuilgaat. De symptomen van de crisis zijn zichtbaar in de ongekende demografische ineenstorting en in het verlies van een gevoel voor eigen land en geschiedenis, [een verlies] dat hand in hand gaat met de uitbreiding van de Europese Unie. De opkomende transnationale hyper-staat is bezig de bevolking actief te indoctrineren om ze te laten geloven en accepteren dat de demografische verschuiving ten gunste van de moslimimmigranten eigenlijk een zegen is.
Hij wijst in het bijzonder op de EU Parlementaire Vergadering: Aanbeveling nr. 1162 (van 19 september 1991) over "de bijdrage van de islamitische beschaving aan de Europese cultuur". Tien jaar later kwam in de Algemene Beleidsaanbeveling nr. 5 te staan: "Ter bestrijding van intolerantie en discriminatie tegen moslims" legt de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie [ECRI] nadruk op de "positieve bijdrage van de islam aan de voortdurende ontwikkeling van de Europese samenlevingen, waarvan het een integraal onderdeel is". De ECRI zei zeer teleurgesteld "dat de islam soms onjuist afgebeeld is [als] een bedreiging".
De ECRI riep de EU-lidstaten op om maatregelen te nemen die feitelijk elk serieus debat over de islam en de invoering van 'positieve discriminatie' illegaal zou maken. Europese landen zouden:
Trifkovic zegt:
De Eurocraten zijn cynisch defaitistisch [met het standpunt 'we hebben reeds verloren'], egocentrisch en zijn aan niemand verantwoording verschuldigd behalve hun eigen corrupte klasse, [en ze zijn daarmee] net zo slecht als medestanders van de jihad, het zijn hun actieve handlangers en hulpjes.
Eurabiërs willen een eenheid maken van het Middellandse-Zeegebied. Dit verlangen lijkt opvallend veel op de doelen van sommige islamitische organisaties.
De Moslimbroederschap, beschouwd als de belangrijkste islamitische beweging van de vorige eeuw, werd opgericht in 1928 door Hassan al-Banna en was naast islamitische teksten ook geïnspireerd door de hedendaagse Europese fascisten.
Duitse historicus Egon Flaig citeerde Banna toen die zei:
We willen de vlag van de islam weer hijsen in die landen die eens het geluk hadden om voor een tijd te worden geregeerd door de islam en toen de roep van de imams over Gods lof konden horen. Toen het licht van de islam stierf keerden ze terug naar ongeloof. Andalusië, Sicilië, de Balkan, Zuid-Italië en de Griekse eilanden zijn allemaal islamitische kolonies die moeten terugkeren naar de islam. De Middellandse Zee en de Rode Zee moeten binnenzeeën van de islam worden, zoals ze vroeger waren. [17]
Patrick Poole [18] beschrijft hoe de bespreking van een document genaamd "The Project" tot nu toe beperkt is gebleven tot de uiterst geheime wereld van de Westerse inlichtingendiensten. Alleen door het werk van een moedige Zwitserse journalist, Sylvain Besson, is informatie over het project eindelijk openbaar gemaakt. Het werd gevonden bij een inval in een luxe villa in Campione, Zwitserland, op 7 november 2001. Het doelwit van de inval was Youssef Nada, die al meer dan 50 jaar actieve banden had met de Moslimbroederschap.
Bij de in beslag genomen documenten zat een plan van 14 pagina's, in het Arabisch geschreven en gedateerd 01 december 1982, waarin een 12-punts strategie stond om "een islamitische regering op aarde te vestigen" - geïdentificeerd als The Project. Volgens een verklaring die Nada gaf aan de Zwitserse autoriteiten was het ongetekende document opgesteld door "islamitische onderzoekers" verbonden met de Moslimbroederschap. Het vertegenwoordigt een flexibele langetermijnaanpak, in meerdere fases, van een "culturele invasie" van het Westen.
The Project heeft meer dan twee decennia gediend als het 'meesterplan' van de Moslimbroederschap. Een aantal van deze aanbevelingen zijn onder meer:
In deze groep van Moslimbroederschap-intellectuelen zit Youssef al-Qaradhawi, een in Egypte geboren, in Qatar gevestigde islamitische geestelijke. Zowel Sylvain Besson en Scott Burgess leveren uitgebreide vergelijkingen tussen Qaradhawi's publicatie Priorities of the Islamic Movement in the Coming Phase, gepubliceerd in 1990, en "The Project". [Besson en Scott] noemen hierbij de opvallende overeenkomsten in taalgebruik en in de plannen en methoden die beide documenten aanhangen.
Zoals Patrick Poole zegt: "Het verontrustende is hoe effectief het islamitische plan voor de verovering beschreven in The Project al meer dan twee decennia is uitgevoerd door moslims in het Westen".
Youssef al-Qaradhawi, een van de meest invloedrijke geestelijken in de soennitische islam, heeft voorspeld dat "de islam naar Europa zal terugkeren als een veroveraar en winnaar" [19]. Hij was een belangrijke figuur tijdens de rellen over de Mohammed-cartoons omdat hij opriep tot woede tegen Denemarken en het Westen [20].
Volgens dr. Rachel Ehrenfeld en Alyssa A. Lappen: "Het is duidelijk dat de rellen in Denemarken en over de hele wereld niet spontaan waren, maar ruim van tevoren waren gepland en georganiseerd door islamistische organisaties die de MB ondersteunen, en waren gefinancierd door voornamelijk Saoedi-Arabië" [21].
De huidige leider van de internationale Moslimbroederschap, Mohammad Mahdi Akef, heeft onlangs een nieuwe strategie uitgebracht waarin alle aangesloten organisaties opgeroepen worden om te dienen in het wereldwijde plan van het verslaan van het Westen. Akef heeft de VS "een Satan" genoemd. "Ik verwacht dat Amerika binnenkort zal instorten", verklaarde hij, "ik heb er het volste vertrouwen in dat de islam Europa en Amerika binnen zal vallen".
Ehrenfeld en Lappen stellen dat de Moslimbroederschap en dochterorganisaties de strategie van flexibiliteit toepassen:
Deze strategie wil een minderheid aan moslims optrommelen die alle gebruik maken van 'juridische' wegen om te infiltreren in seculiere en religieuze instellingen met een niet-moslim meerderheid, te beginnen met de universiteiten. Als gevolg hiervan komen 'geïslamiseerde' afgestudeerden, moslim en niet-moslim, de beroepsbevolking binnen, inclusief de overheids- en maatschappelijke dienstensector, waar ze gereed staan om gerechtelijke instanties, inlichtingendiensten, militaire bureaus, buitenlandse diensten, en financiële instellingen te ondermijnen.
In de Middle East Quarterly schrijft Lorenzo Vidino over "De overwinning van de Moslimbroederschap op Europa" [22]. [Vidino]: "Sinds de vroege jaren '60 zijn leden en sympathisanten van de Moslimbroederschap verhuisd naar Europa en langzaam maar zeker is een breed en goed georganiseerd netwerk van moskeeën, liefdadigheidsinstellingen en islamitische organisaties opgericht".
Een van de eerste pioniers van de Moslimbroederschap in Duitsland was Sa'id Ramadan, de persoonlijke secretaris van MB-oprichter Hassan al-Banna. Het olierijke koninkrijk van Saoedi-Arabië heeft een toestroom van geld verleend aan het machtige Islamitisch Centrum van Genève, Zwitserland, geleid door Sa'ids zoon Hani Ramadan, broer van Tariq Ramadan. Hani Ramadan werd berucht door onder andere een artikel uit 2002 in het Franse dagblad Le Monde, waarin hij [de sharia-wet] verdedigde om overspelingen te stenigen tot de dood. Tariq Ramadan, een voor zijn carrière 'gematigde moslim', riep later op tot een 'moratorium' [tijdelijk verbod] op steniging.
Vidino: "De ultieme ironie is dat de oprichter van de Moslimbroederschap, Hassan al-Banna, ervan droomde het islamisme in heel Egypte en de islamitische wereld te verspreiden. Hij had nooit kunnen dromen dat zijn visie ook realiteit zou kunnen worden in Europa".
Ex-moslim Dr. Patrick Sookhdeo [23] waarschuwt dat de islamisering die gaande is in Europese steden niet toevallig is. Het "is het resultaat van een zorgvuldige en bewuste strategie van bepaalde moslimleiders, die was gepland in 1980, toen de Islamitische Raad van Europa een boek publiceerde met de titel Muslim Communities in Non-Muslim States".
De instructies in het boek vertelden moslims om samen te komen en zich te organiseren in levensvatbare moslimgemeenschappen. Zij moeten moskeeën, buurthuizen en islamitische scholen oprichten. Ze moeten koste wat het kost vermijden opgenomen te worden door de meerderheid, en om assimilatie te weerstaan moeten ze zich geografisch groeperen, ter vorming van gebieden met een hoge concentratie moslims.
Douglas Farah [24] schrijft over de grotendeels succesvolle inspanningen van islamitische groepen in het Westen om grote hoeveelheden onroerend goed te kopen, territorium dat effectief 'islamitisch' land wordt zodra het in de handen valt van moslimgroeperingen. Sommige groepen tekenen zelfs overeenkomsten om te garanderen dat ze de grond alleen verkopen aan andere moslims.
De Broederschap is in het bijzonder actief qua investeringen in vastgoed en bedrijven in heel Europa, om de basis te leggen voor het toekomstige netwerk dat in staat zal zijn om snel en met grote flexibiliteit te handelen in het geval van een verdere poging de financiële structuur van de groep te laten instorten. Het meeste geld komt uit Saoedi-Arabië en Koeweit.
Volgens Farah blijven de regeringen van Europa en de Verenigde Staten toestaan dat deze groepen zich kunnen ontplooien, en zoeken naar de 'gematigde' elementen die kunnen dienen als een tegenwicht voor de 'radicale' elementen.
Farah waarschuwt: "Wij hebben geen plan. Zij wel. De geschiedenis leert dat zij die plannen, anticiperen en een coherente strategie hebben, meestal winnen. Wij zijn nu niet aan het winnen".
In maart 2006 was er in Brussel een tweedaagse plenaire bijeenkomst van de Euro-Mediterrane Parlementaire Vergadering [25], die toen instemde met een voornemen dat "de belediging veroordeelde" die was veroorzaakt door de Deense cartoons van de profeet Mohammed en "ook het geweld dat de publicatie uitlokte". Deze leden van het EP en nationale parlementsleden van de EU en Arabische landen spoorden regeringen ook aan om "de eerbiediging van religieuze overtuigingen en de waarden van tolerantie te verzekeren, en vrijheid en multiculturaliteit aan te moedigen".
Tijdens de parlementaire vergadering benadrukte de Egyptische parlementariër Ahmed Sorour dat de cartoons gepubliceerd in Denemarken en andere recente gebeurtenissen blijk waren van een "cultureel tekort". De Jordaanse minister-president Hashem al-Qaisi veroordeelde de cartoons ook, en voegde toe dat het niet voldoende is om de cartoons af te keuren als deze dingen opnieuw zouden kunnen gebeuren in een ander land.
En het Europees Parlement voorzitter Josep Borrell verwees naar de Middellandse Zee als "een concentraat van alle problemen van de mensheid". Hij zei dat hij na een jaar voorzitterschap van de vergadering dat "nog steeds niet volledig de complexiteit van de Middellandse Zee kon begrijpen".
Naar aanleiding van de cartoons reisde EU-buitenlandcoördinator Javier Solana [26] af naar het Midden-Oosten en maakte hij samen met de islamitische leiders de stelling dat "persvrijheid ook verantwoordelijkheid en discretie omvat, en alle geloven en aanhangers van religie zou moeten respecteren". Solana zei dat hij maatregelen had besproken om te waarborgen dat "religieuze symbolen beschermd kunnen worden". Hij voerde gesprekken met sjeik Mohammed Sayed Tantawi van de Al Azhar universiteit, de hoogste zetel van kennis binnen de soenni islam, en met Amr Moussa, de secretaris-generaal van de Arabische Liga.
Solana had ook een ontmoeting met de leider van de Organisation of the Islamic Conference (OIC), Ekmeleddin Ihsanoglu. Tijdens hun gesprek had Solana "onze oprechte spijt betuigd dat religieuze gevoelens gekwetst waren", en zwoer "zich in te spannen om zeker te zijn dat de geesten en harten van mensen niet weer gekwetst zouden worden".
Slechts een paar jaar eerder stelde Solana, destijds secretaris-generaal van de NAVO, in een toespraak [27] dat "de principiële oorzaak van alle conflicten in Europa en daarbuiten direct herleid kunnen worden tot de afwezigheid van democratie en openheid. De afwezigheid van een uitlaatklep voor democratisch debat kan ertoe leiden dat deze maatschappijen in geweld exploderen". Hem daagde niet de ironie dat hij zelf later het democratische debat in Europa probeerde af te kappen door de steun aan islamitische censuur en spraakcodes.
Ondertussen strekt de enorme en opgeblazen EU-bureaucratie zijn tentakels uit om elk denkbaar onderwerp in Europa in groot detail te reguleren. Sommige van de voorbeelden van de bureaucratie zijn belachelijk, sommige zijn grappig. Maar er is een sinistere kant aan de Europese bureaucratie:
Een rapport van de EU's racisme-waakhond zei dat Europa meer moet doen om racisme en 'islamofobie' tegen te gaan. Een methode om dit te bereiken is het bevorderen van een lexicon dat zogenaamd beledigende en cultureel ongevoelig termen afschaft [28]. Dit lexicon zou richtlijnen vastleggen voor EU-ambtenaren en politici en voorschrijven wat ze mogen zeggen. "Iets dat we niet zullen gebruiken is 'islamitisch terrorisme'... we spreken over 'terroristen die misbruik maken van de islam'", zei een EU-functionaris.
Begin 2006 gaf de EU-commissaris van mensenrechtenbeleid, Alvaro Gil-Robles, kritiek op een plan om het christendom te vernieuwen als schoolvak op de lagere scholen in Denemarken [29]. Gil-Robles zei dat dit tegen de Europese waarden in zou gaan. "Religie als schoolvak moet een algemene cursus zijn die probeert om leerlingen inzicht te geven in de drie monotheïstische godsdiensten [Fjordman's nadruk]", zei hij. De 'drie monotheïstische godsdiensten' betekent het christendom, jodendom en de islam.
In mijn optiek zijn er verschillende manieren mogelijk om om te gaan met de kwestie van godsdienstonderwijs.
Wat de Europese Unie deed, echter, is de islam behandelen als een traditionele, Europese religie op één lijn met het christendom en het jodendom. Dit is een cruciaal onderdeel van hun Eurabische denken en praktijk. Let op hoe EU-autoriteiten in dit geval rechtstreeks ingrepen om een ooit onafhankelijke natie te dwingen om meer doctrine van de islam in zijn curriculum op te nemen, om hun kinderen te hersenspoelen met een 'gezonde' dosis Eurabische indoctrinatie. Let ook op dat zij niet vragen om meer onderwijs over het boeddhisme en het hindoeïsme. Alleen de islam wordt naar voren geschoven.
In een ander geval heeft de Europese Commissie een oproep van de Poolse president afgewezen voor een EU-breed debat over de herinvoering van de doodstraf [30]. "De doodstraf is niet verenigbaar met de Europese waarden", zei een woordvoerder van de Commissie. Nogmaals, het gaat hier niet om uw mening over de doodstraf. Het echte probleem is dat de uitzaaiingen van de EU al voor u hebben gedefinieerd wat 'Europese waarden' zijn. Zulke belangrijke kwesties gaan gewoon buiten het publieke debat om. Deze onschuldig klinkende uitdrukking 'Europese waarden' verbergt een federale, Eurabische ideologie afgedwongen in de gehele Europese Unie, onafhankelijk van de wil van het volk.
Misschien is het meest beschamende en gênante aspect van de geschiedenis van Eurabië wel hoe de zogenaamd kritische en onafhankelijke Europese media zich corrupt heeft laten worden of laten misleiden door de Eurabiërs. Het merendeel van de documenten over de Euro-Arabische Dialoog leggen bijzondere nadruk op samenwerking met de media en de Eurabiërs hebben de Europese media bespeeld als een Stradivarius. Geholpen door het reeds bestaande anti-Amerikanisme en antisemitisme zijn de Europese media nu bereid om de Verenigde Staten en Israël te demoniseren terwijl ze grotendeels zwijgen over het onderwerp Eurabië.
In mei 2006 [31] werd een grote conferentie gehouden in Wenen voor mediafiguren (journalisten) uit heel Europa, die partners uit de Arabische wereld ontmoetten als onderdeel van de Euro-Arabische dialoog.
Europese ambtenaren reageerden publiekelijk met "spijt" tegenover het besluit van Dan Asbel, Israël's ambassadeur in Oostenrijk, om de conferentie over racisme te boycotten in de media vanwege bezorgdheid in Jeruzalem dat antisemitisme niet genoeg onder de aandacht kwam op de vergadering. Een woordvoerder van de conferentie - met de titel "Racism, Xenophobia and the Media: Towards Respect and Understanding of all Religions and Cultures" - beweerde dat antisemitisme niet van de agenda was gehaald. Deze woordvoerder had als weerwoord dat de bijeenkomst ging over "hoofdzakelijk een dialoog tussen de vertegenwoordigers van de media van alle Euro-Mediterrane partners over problemen in hun vakgebied. Dit zijn onder meer vreemdelingenhaat, racisme, antisemitisme en islamofobie [Fjordman's nadruk]".
Schrijver Bruce Bawer denkt [32] dat veel Europeanen beseffen dat multiculturalisme hun samenlevingen naar een ramp leidt. Maar ze hebben hun hele leven gehoord van officieel erkende instanties dat je zorgen maken over multiculturalisme en de gevolgen daarvan gelijk staat aan racisme:
Er is een wijdverspreide overgave aan het feit dat multiculturalisten heersen in de media, de academische wereld, overheidsinstellingen, en zo verder. Ze weten heel goed dat als je vooruit wilt komen in de Europese samenleving, je het niet op moet nemen tegen de multiculturele orthodoxie. De politieke gevestigde orde lijkt stevig geplant, onbeweeglijk, onveranderlijk. Er kan kort gezegd een wijdverspreide woede zijn, maar het is grotendeels een machteloze woede. Huidige Europeanen zijn getraind om passief te blijven, om dingen over te laten aan hun leiders, wier wijsheid zij hun hele leven geleerd hebben om voor lief nemen. Een heel leven lang aan zulke indoctrinatie af te schudden is niet eenvoudig. [33]
Volgens Bat Ye'or heeft de angst voor ontwakend verzet (tegen het EU-beleid naar de Arabische mediterrane landen) geleid tot de onderdrukking van alle discussie over de economische problemen en problemen rondom de integratie die zijn veroorzaakt door de massa-immigratie. Elke kritiek op de islamitische immigratie wordt in principe afgeschetst als "net als hoe er over de joden werd gesproken in nazi-Duitsland", een belachelijke maar effectieve stelling.
Bat Ye'or is het eens met de analyse van Bawer
met betrekking tot de totalitaire samenhang van docenten, hoogleraren, de media, politici, overheidsfunctionarissen, belangrijke sprekers op tv, de vertegenwoordigers van door de overheid gefinancierde 'onafhankelijke' organisaties zoals SOS Racisme, om politiek correctheid te indoctrineren. Dit geeft perfect weer welke politieke richtlijnen de Europese Commissie sinds de jaren '70 heeft opgelegd aan alle EU-staten, ter coördinatie en beheersing van de politieke, intellectuele, religieuze, media-, onderwijs- en uitgeversinstellingen, om die te harmoniseren met de mediterrane strategie gebaseerd op multiculturalisme.
Intimidatie, uitsluiting en laster op het werk straffen degenen die openlijk de politiek correcte discussies aan durven te vechten. Volgens Bat Ye'or heeft dit geleid tot de ontwikkeling van een soort 'verzetspers' [rechtse blogs e.d.] alsof Europa onder de 'bezetting' is van zijn eigen gekozen regeringen. Deze vrije pers op het internet en in blogs heeft een aantal wijzigingen tot gevolg gehad, onder andere de afwijzing van de Europese Grondwet in 2005. Ondanks de overweldigende steun voor de grondwet van de regeringen in Frankrijk en Nederland, en ondanks een massale mediacampagne van politieke leiders in beide landen, verworpen de kiezers de grondwet. Blogs hebben hierin een belangrijke rol gespeeld [34].
Slechts een paar maanden later stelden EU-autoriteiten zich op met autoritaire regimes zoals Iran, Saoedi-Arabië, Cuba en de Chinese Communistische Partij [35] ten gunste van "meer internationale controle over" (lees: censuur van) het internet.
Richard North van het blog EU Referendum [36] zei: "De meest gevaarlijke vorm van propaganda is dat wat geen propaganda lijkt te zijn. En het is die vorm waarin de BBC uitblinkt. Misschien is de grootste zonde van allemaal wel die van het weglaten. Door ons simpelweg niet te informeren over belangrijke kwesties, gaan [Eurabiërs] onbetwist door totdat het te laat is om nog iets te doen".
Vladimir Bukovsky is een voormalige Sovjet-dissident, schrijver en mensenrechtenactivist die in totaal twaalf jaar in Sovjet-gevangenissen heeft gezeten. Nu woont hij in Engeland, en hij waarschuwt voor een aantal van dezelfde antidemocratische impulsen in het Westen, vooral in de EU, die hij beschouwt als een erfgenaam van de Sovjet-Unie. In 2002 liep hij mee in protestmarsen tegen het verplichte kijk- en luistergeld van de BBC [37]. "Het Britse volk wordt gedwongen geld te betalen aan een bedrijf dat de vrijheid van meningsuiting onderdrukt - door publiceren van standpunten waar [het volk] het niet noodzakelijkerwijs mee eens is". Hij heeft de BBC uitgefoeterd voor hun "vooroordelen en propaganda" vooral bij zaken die verband houden met de EU of het Midden-Oosten.
Het conservatieve parlementslid Michael Gove en de politiek commentator Mark Dooley klagen ook over scheve berichtgeving in de media:
Neem, bijvoorbeeld, de berichtgeving van de BBC over de overleden Yasser Arafat. Tijdens een uitzending in 2002 werd hij geprezen als een 'icoon' en een 'held', maar werd geen melding gemaakt van zijn terreurorganisaties, corruptie, of zijn brutale onderdrukking van dissidente Palestijnen. Ook toen Israël de geestelijke leider van Hamas vermoordde in 2004, sjeik Ahmed Yassin, omschreef een BBC-verslaggever hem als "beleefd, charmant en geestig, een diep religieus mens". Dit ondanks het feit dat Hamas, onder leiding van Yassin, honderden mensen vermoordde. [38]
De Poolse schrijfster Nina Witoszek [39], nu woonachtig in Noorwegen, waarschuwt dat mensen die onder communistische regimes hebben geleefd nu in West-Europa worden getroffen door een vreemd gevoel van deja vu:
Nog voor dat u een zin formuleert schakelt u een automatische piloot van censuur in, die vraagt: Wie beledig ik nu weer? Ben ik te pro-Israël, of misschien anti-feministisch, of - God verhoede - anti-islamitisch?? Ben ik 'progressief'genoeg? Binnenkort schrijven we allemaal in een cafeïnevrije taal: We zullen braaf alles herhalen van de goedaardige mantra's zoals 'de dialoog', 'pluralisme', 'verzoening' en 'gelijkheid'. Noorwegen is nooit een totalitair land geweest, maar veel mensen voelen nu de tekenen van onderdrukking en van de mond gesnoerd worden. Ik ken veel verstandige Noren - en nog meer verstandige buitenlanders - die niet meer de energie hebben om tijd te verspillen aan bijdragen aan een gecastreerde, paranoïde democratie. We geven de voorkeur aan veiligheid boven vrijheid. Dit is de eerste stap op weg naar een vrijwillige slavernij.
Ze citeert de Poolse schrijver Czeslaw Milosz, die de Nobelprijs voor de Literatuur won in 1980 voor boeken als The Captive Mind, waar hij de verleidelijkheid van de totalitaire ideologie verklaarde.
Een essay van Milosz is getiteld "Ketman" [40]. 'Ketman' of 'kitman' is een islamitische term die Milosz onder de aandacht kwam door een boek van Arthur Gobineau: Religions and Philosophies of Central Asia. Hij had gemerkt dat de dissidenten in Perzië, al lang gewend aan tirannie, een eigen stijl hadden ontwikkeld. De drang om te overleven hield vaak meer in dan alleen de mond houden; het ging ook over actief liegen in alle opzichten waar het nodig is. Deze strategie van list en bedrog, die vooral wordt uitgesproken door sjiitische moslims, maar ook gebruikt wordt door soennieten, wordt voornamelijk gebruikt om niet-moslims te misleiden, maar kan onder dwang ook gebruikt worden tegen andere moslims.
Volgens Milosz was er een zeer vergelijkbare strategie in communistische landen. Net als bij de islam voelden zij die huichelarij beoefenden een gevoel van superioriteit tegenover diegenen die dom genoeg zijn om openlijk voor hun echte mening uit te komen. In communistische samenlevingen was bedrog evengoed een techniek van aanpassing aan een autoritair regime als een bewuste, theatrale kunstvorm die steeds verfijnder werd.
Het is beangstigend om te horen dat mensen die zijn opgegroeid in de voormalige communistische landen zeggen dat ze deze zelfde totalitaire impuls nu aan het werk zien in West-Europa. Volgens hen zijn wij in het Westen minstens zo gehersenspoeld door multiculturalisme en politieke correctheid als zij ooit waren met het communisme [41]. Het is beangstigend, omdat ik geloof dat ze gelijk hebben. Hebben we de val van het IJzeren Gordijn in Oost-Europa meegemaakt alleen maar om een IJzeren Gordijn te zien neerdalen in West-Europa? Een IJzeren Gordijn van EU-bureaucratie en Eurabisch verraad, van de politieke correctheid, multiculturele censuur van de media en de altijd aanwezige dreiging van moslimgeweld en terrorisme die geleidelijk de vrijheid van meningsuiting afknijpt. De voortgang van het bureaucratische verraad is aan het versnellen.
Autochtone Europeanen en zelfs enkele niet-islamitische immigranten vertrekken stilletjes in steeds groeiende aantallen, wat het continent geleidelijk aan verandert in een netto-exporteur van vluchtelingen in plaats van een importeur. Als grote delen van Europa worden overspoeld door barbaren - actief geholpen en bijgestaan door onze eigen vertrouwde leiders - en wanneer mensen deze aanval niet mogen afweren, is West-Europa dan nog steeds een belangrijk deel van de vrije wereld? Zijn de landen van Oost-Europa van het ene 'kwaadaardige rijk' beland in het andere? Zijn zij - en wij - terug in de EUSSR?
Vaclav Klaus, de conservatieve president van de Tsjechische Republiek, heeft geklaagd dat: "Elke keer als ik probeer een stukje van de regelgeving van het Sovjet-tijdperk te verwijderen, wordt mij verteld dat wat het ook is dat ik probeer te schrappen een vereiste is van de Europese Commissie". In een interview met Paul Belien uit het Brussels Journal [42] van februari 2006 waarschuwde Vladimir Bukovsky dat de Europese Unie op weg is om een Sovjet-Unie te worden. Meneer Bukovsky noemde de EU een "monster" dat verdelgd moet worden, hoe eerder hoe beter, voor het zich ontwikkelt tot een volledig totalitaire staat.
Het ultieme doel van de Sovjet-Unie was een nieuwe historische entiteit, een Sovjetvolk, op te richten over de hele wereld. Hetzelfde geldt voor de huidige EU. Ze proberen een nieuw volk te creëren. Ze noemen [dit volk] 'Europeanen', wat dat ook moge betekenen. Volgens de communistische doctrine en vele vormen van socialistisch denken is de staat, de nationale staat, gedoemd om te falen. In Rusland gebeurde echter het tegenovergestelde. In plaats van dat de staat wegkwijnde werd de Sovjet-staat een erg machtige staat, maar de nationaliteiten daarin werden vernietigd. Maar toen de tijd aanbrak dat de Sovjet-Unie instortte, kwamen de onderdrukte gevoelens van nationale identiteit weerd teruggeveerd en die vernielden het land bijna. Het was zo beangstigend.
Timothy Garton Ash wordt beschouwd als een vooraanstaand expert op het gebied van de toekomst van Europa. Bruce Bawer ziet Garton Ash als typerend voor de politieke elite van Europa. Ash wantrouwt nationaal patriottisme, maar is dol op de EU. Hij schrijft over de noodzaak van een kunstmatig Europees patriottisme ("vlaggen, symbolen, een Europees volkslied dat we kunnen zingen") om "emotionele identificatie met de Europese instellingen" aan te moedigen. En waarom heeft Europa de EU nou precies nodig? Garton Ash antwoordt: "Om te voorkomen dat we terugvallen dat in de oude slechte gewoontes van oorlog en Europese barbaarsheid". Een van zijn suggesties is dat Europa "de vorming van een Arabische Unie" aan zou moeten moedigen. Hij maakt geen melding van de Arabische democratie. Hij stelt zich "Europa in 2025, op zijn best mogelijk", voor als een 'partnerschap' met de Arabische landen en Rusland, die zou worden uitgebreid "van Marrakesh, via Caïro, Jeruzalem, Bagdad en Tbilisi, helemaal tot Vladivostok".
De Europese Commissie heeft het controversiële idee voorgesteld om in alle lidstaten een zangevenement te houden om de 50ste 'verjaardag' van de Europese Unie te vieren, de 50ste verjaardag van de Verdrag van Rome (1957). Commissaris Margot Wallström lobbyde voor een pompeuze verjaardagsviering om "aandacht te vestigen op de voordelen die de Europese integratie heeft gebracht voor de burgers". Diplomaten zeiden dat het idee gevoelens van afschuw had gewekt onder de nieuwe, voorheen communistische lidstaten zoals Polen, Hongarije en de Tsjechische Republiek, die werden herinnerd aan 'Stalinistische tijden' toen mensen gedwongen werden om voor de staat te zingen. Brussel koos voor een meer bescheiden viering, ook om ongeveer € 300.000 te besteden aan een reeks activiteiten voor schoolkinderen en jongeren, en aan de benoeming van 50 burgerlijke 'ambassadeurs', ook wel de 'Gezichten van Europa', die geacht worden het hele jaar door 'hun verhaal te vertellen' over wat de EU voor hen betekent in hun dagelijks leven. Duitsland zal bij zijn eigen idee blijven om duizenden van zijn bakkerijen 54 soorten taarten te laten bakken met recepten uit alle 27 lidstaten.
Commissaris Wallström [43] zei in 2005 dat politici die zich verzetten tegen het verenigen van nationale soevereiniteit een terugkeer riskeren naar de nazi-gruwelen van de jaren '30 en'40. Haar collega-commissarissen gaven ook een gemeenschappelijke verklaring, waarin staat dat EU-burgers hulde moeten brengen aan de doden van de Tweede Wereldoorlog door Ja te stemmen voor de EU-grondwet. De commissarissen gaven de EU als enige lof voor het beëindigen van de Koude Oorlog, maar hebben geen woord gerept over de rol van de NAVO of de Verenigde Staten hierin.
Is de EU een instrument om oorlogen te beëindigen? In oktober 2006 heeft Michel Thoomis, de secretaris-generaal van de Franse politievakbond, gewaarschuwd voor een burgeroorlog in Frankrijk aangesticht door islamitische immigranten:
We verkeren in een staat van burgeroorlog, in gang gezet door radicale islamisten. Dit is geen kwestie van stedelijk geweld meer, het is een intifada, met stenen en molotovcocktails. Men ziet niet langer twee of drie jongeren de politie confronteren, men ziet hele torenflats de straat op stromen om hun 'kameraden' te bevrijden als ze worden gearresteerd. [44]
Deze islamitische immigranten werden binnengelaten door diezelfde Europese elites die nu willen dat de Europese burgers hun werk vieren door middel van taarten en liedjes. Terwijl de burgerlijke samenleving uit elkaar valt in West-Europa als gevolg van islamitische machten, zijn de EU-autoriteiten druk bezig de islamitische immigratie te verhogen, terwijl ze zichzelf ervoor feliciteren vrede naar het continent te brengen. Welke vrede? Waar?
De Vrede van Westfalen in 1648 [45] maakte een einde aan de Dertigjarige Oorlog, de laatste grote religieuze oorlog in Europa, en hielp de basis te leggen voor de moderne nationale staten. Voordat er nationale staten waren, hadden we dus een patroon van grenzeloze religieuze oorlogen en burgeroorlogen. Dit is waarnaar we zijn teruggekeerd, de cirkel is weer rond, maar deze keer laait een grenzeloze jihad burgeroorlogen op in Europa. Hoewel de EU kan helpen bij het voorkomen van oorlogen tussen natiestaten met oude wrokgevoelens, zoals Duitsland en Frankrijk, kan het ook actief leiden tot andere vormen van oorlogen. De EU doet dit door het opschroeven van multiculturele spanningen en een gevaarlijk gevoel van vervreemding tussen de burgers en zij die hun leiders zouden moeten zijn.
Oorlogen bestonden al duizenden jaren voor de komst van de moderne natiestaat. Het is veel waarschijnlijker dat de verzwakking van de natiestaten het einde betekent van ons democratisch systeem, een systeem dat nauw verbonden is met het bestaan van soevereine natiestaten, dan dat het oorlogen zal beëindigen.
Toen hem werd gevraagd of de lidstaten van de EU niet vrijwillig waren toegetreden, en of deze integratie dus niet de democratische wil van de Europeanen weergaf, antwoordde Vladimir Bukovsky [Russische dissident]:
Nee, dat deden ze niet. Kijk naar Denemarken, dat twee keer tegen het Verdrag van Maastricht stemde. Kijk naar Ierland, dat tegen het Verdrag van Nice stemde. Kijk naar vele andere landen; zij staan enorm onder druk. Het is haast chantage. Het is een truc voor idioten. Deze mensen moesten stemmen in referenda tot de mensen een gewenste uitkomst stemden. Toen moesten ze ophouden met stemmen. Waarom stoppen? Laten we nogmaals stemmen. De Europese Unie is wat Amerikanen een shotgun marriage noemen [een moetje].
In 1992 had Bukovsky ongekende toegang tot het Politburo en andere geheime Sovjet-documenten, zoals hij beschrijft in zijn boek Judgment in Moscow. In januari 1989 [was er een] vergadering van Gorbachev, de voormalige minister-president van Japan Nakasone, de voormalige Franse president Valéry Giscard d'Estaing, de Amerikaanse bankier Rockefeller en de voormalige Amerikaanse staatssecretaris Henry Kissinger. Giscard d'Estaing heeft klaarblijkelijk gesteld dat
Europa een federale staat zal worden en jullie je daarop voor moeten bereiden. Jullie moeten met ons en de Europese leiders uitmaken hoe jullie daarop zullen reageren.
Dit was in de jaren '80, toen de meeste media nog steeds gepraat over een politieke eenheid die natiestaten zou bedwingen afschreef als angst zaaien. Vijftien jaar later werd Valery Giscard d'Estaing de hoofdopsteller van die afschuwelijke Europese Grondwet, een ondoorgrondelijk pakket van een boek met honderden pagina's maar waar geen middelen in staan om de drie machten [rechtsprekend, wetgevend en uitvoerend] gescheiden te houden, middelen die bijvoorbeeld wel in de Amerikaanse grondwet staan. Giscard heeft beweerd dat de afkeuring van de Grondwet op de Franse en Nederlandse referenda van 2005 een "fout was die gecorrigeerd moet worden" en stond erop dat "de tekst uiteindelijk geaccepteerd zal worden".
Giscard heeft ook gezegd dat "het een vergissing was om het referendum te gebruiken", want "het is niet voor iedereen mogelijk de volledige tekst te begrijpen" [46]. Schept het vertrouwen voor de burgers van Europa dat wij geacht worden te leven onder het gezag van een 'grondwet' die voor de meeste niet-bureaucraten te complex is om te begrijpen? Volgens de Spaanse minister van Justitie Juan Fernando Lopez Aguilar "hoeft u de Europese grondwet niet te lezen om te weten dat het goed is" [47].
Jean-Luc Dehaene, voormalig Belgisch premier, zei dat "We weten dat negen van de tien mensen de Grondwet niet hebben gelezen en zullen stemmen op basis van wat politici en journalisten zeggen. Sterker nog, als het antwoord nee is, zal de stemming waarschijnlijk opnieuw moeten worden gedaan, omdat het absoluut Ja moet zijn".
Journalist Nidra Poller [48] is echter sceptischer. In een reactie op het debat voorafgaand aan het referendum in Frankrijk over de Europese Grondwet, beschreef ze een onderdanige houding van EU-leiders ten opzichte van moslimeisen:
De Euro-Mediterraanse 'dialoog' is een meesterwerk van vernederende overgave. De Europese Unie functioneert hierin als een tussenstadium voor een onheilspellend Eurabisch project dat schreeuwt om een teloorgang van Europese culturen, die worden vervangen door een nieuwe, Eurabische cocktail.
En ze vraagt: "Als vernederende sussing schuilt achter de sluier van 'dialoog', welke onuitspreekbare ambities kunnen dan ontleend worden aan het nobele woord 'Grondwet'?".
De Europese Unie gaf de Palestijnen in 2005 342,8 miljoen dollar aan hulp [49] - of, beter gezegd, 612.150.000 dollar wanneer de bijstand van de 25 EU-regeringen zijn inbegrepen. Zelfs de Verenigde Staten heeft meermaals miljoenen aan Amerikaans belastinggeld aan de Palestijnse Autoriteit gegeven, maar niet zoveel als de EU. In juli 2005 kwam er een reactie op de islamitische terreuraanslagen in Londen een paar dagen eerder; de leiders van de G8, de groep van invloedrijke industrielanden, deden een aanbod aan de PA van ongeveer 9 miljard dollar, als een "alternatief voor haat" [50].
De Westerse vrijgevigheid ging door, ondanks een demografische studie in 2005 waaruit bleek dat het aantal Palestijnse op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook door de overheid was overdreven met 50% [51].
Bijna alle nieuwe infrastructuur [52] die is gebouwd in de Palestijnse gebieden vanaf het begin van het Oslo-vredesproces in de jaren '90 - scholen, ziekenhuizen, luchthavens - is geregeld en betaald door Brussel. Toen jihad opnieuw uitbrak met de tweede Intifada in 2000, stopte Israël met de overdracht van betalingen aan de Palestijnen. Dus de EU stapte met nog eens 10 miljoen euro per maand in in de rechtstreekse begrotingssteun aan de Palestijnse Autoriteit. EU-commissaris voor Buitenlandse Betrekkingen Chris Patten verklaarde in 2002 dat "er geen reden is om te stellen dat EU-geld terrorisme heeft gefinancierd, of aankoop van wapens, of soortgelijke activiteiten" [53].
Maar uit een rapport van de Foundation for the Defence of Democracies bleek later: "Er is onomstotelijk bewijs dat geld voor de PA is gebruikt om terroristische activiteiten te financieren" [54]. Dit werd bevestigd door Fuad Shubaki, die ooit financiële chef was van de Palestijnse veiligheidstroepen. Volgens hem heeft oud-voorzitter van de Palestijnse Autoriteit, Yasser Arafat [55], miljoenen dollars die van internationale hulpfondsen kwamen of belastinggeld afgedragen door Israël en Arabische landen, doorgesluisd om te worden gebruikt om wapens en munitie te kopen, waaronder de 50 ton wapens aan boord van het schip Karine A. De transactie is gecoördineerd tussen de PA, Hezbollah in Libanon en de Iraanse Revolutionaire Garde.
In mei 2006 sprak Mahmoud Abbas - President van de Palestijnse Autoriteit na de dood van Arafat in november 2004 en een vooraanstaand politicus in Fatah - het Europees Parlement aan over het vredesproces. Tegelijkertijd dreigde de al-Aksa Martelarenbrigades, de gewapende vleugel van Fatah, toe te slaan [56] op Amerikaanse en Europese plaatsen van economisch en civiel belang als reactie op internationale sancties tegen de Palestijnse Autoriteit. Financiële steun roept geen dankbaarheid op in de Palestijnen. Maar ze bedreigen je wel met geweld als er geen geld komt. Dit is duidelijk afpersing.
Deze uitklopping komt overeen met de islamitische kijk op jizya, de belasting die moet worden betaald door niet-moslims om niet te worden gedood. Documenten van de Euro-Arabische dialoog gaan vaak over 'financiële steun' van de EU aan Arabische landen. Bat Ye'or wijst erop dat een deel van deze jizya-belasting van de Europeanen wordt afgepakt zonder hun medeweten.
In november 2005 heeft de officiële financiële waakhond van de EU [57] voor de 11e keer op rij geweigerd om de jaarrekening van de EU goed te keuren, omdat die zo vol zat met fraude en fouten. De Europese Rekenkamer weigerde om een betrouwbaarheidsverklaring over de EU-begroting van 160,3 miljard dollar te geven voor 2004. "De overgrote meerderheid van de kostenbegroting van materieel werd weer beïnvloed door fouten in wettigheid en regelmatigheid", zei [de Rekenkamer]. En het weigerde in het bijzonder om de budgetten voor het buitenlands beleid van de EU en hulpprogramma's goed te keuren, van welke veel zijn gericht op de Arabische landen. De helft van de projectbudgetten die waren goedgekeurd door de Europese Commissie waren onvoldoende gecontroleerd.
De Europese Commissie wordt beschouwd als de 'regering' van de EU, en dus de regering voor bijna een half miljard mensen. Maar het kan al meer dan tien jaar lang jaarrekeningen met enorme fouten vrijgeven omdat zij grotendeels onaansprakelijk zijn voor iedereen en ook precies zo bedoeld zijn.
Moslims gebruiken misleiding om jihad op weg te helpen totdat het voor de ongelovigen bijna te laat is om hen te stoppen. De EU-federalisten en Eurabiërs hebben blijkbaar een pagina uit het islamitische draaiboek gelezen, en hebben hun doelen tientallen jaren slinks nagestreefd, bedolven onder een massa van details en technocratisch jargon dat onbegrijpelijk is voor alle niet-bureaucraten.
In een openhartig moment omschreef Jean-Claude Juncker [58], premier van Luxemburg, het 'systeem' van de EU als volgt:
"We beslissen over iets, laten het liggen en wachten om te zien wat er gebeurt", legde hij uit. "Als niemand er stennis over schopt, omdat de meeste mensen niet begrijpen wat er is besloten, gaan we stap voor stap door totdat er geen weg meer terug is".
In The Economist schrijft columnist Charlemagne:
Wat meneer Juncker en zij die zoals hem denken proberen te doen is, in essentie, om het verzet tegen de Europese federatie te verdrinken in een massa van technisch detail, mensen door verveling tot overgave te dwingen. Met die strategie zijn ze al heel ver gekomen [Fjordman's nadruk]. De grootste machtsoverdracht van de soevereiniteit van de Europese naties aan de Europese Unie vond plaats in 1985, als onderdeel van het project om een Europese markt te creëren. Zelfs [Britse conservatieve minister-president] Margaret Thatcher, die zeker niet de laatste is om bedrog te ontdekken, beweerde later dat ze niet volledig had ingezien wat de gevolgen waren van dat waar zij voor had getekend.
Schrijver Christopher Booker heeft dit de EU zijn "cultuur van bedrog" genoemd:
Wat in feite heeft plaatsgevonden is een machtsoverdracht [...] naar Brussel op een zo grote schaal dat het de grootste constitutionele revolutie in onze geschiedenis is. Maar veel hiervan is uit het zicht gebleven, omdat onze [nationale] politici graag de illusie hebben dat ze zelf nog steeds de macht hebben. Het resultaat is dat nu opmerkelijk weinig mensen goed begrijpen hoe het politieke systeem dat ons leven regeert echt werkt. [59]
Ik heb de term neo-feodalisme gebruikt voor de EU. Er zijn absoluut zekere elitegroepen die nooit echt geaccepteerd hebben dat ze macht verloren aan 'het gepeupel', en die denken dat alles wat mis is met Europa te danken is aan 'populisme', wat anderen democratie noemen.
De echte kracht achter de EU is om nationale soevereiniteit op te geven voor een nieuwe besturende klasse van bureaucraten, een nieuwe aristocratie. Dit is een terugkeer naar de pre-democratische tijdperk. Karl Zinsmeister stelt:
Het EU-apparaat is zeer gesloten en geheimzinnig. Relatief weinig van de belangrijke besluiten van de confederatie worden momenteel gemaakt door democratisch verantwoordelijke ambtenaren. Keer op keer besluiten bureaucratische elite-ambtenaren hoe de gewone Europeanen moeten leven. [...] Zo zijn Europeanen, op een manier die Amerikanen onmogelijk vinden om te begrijpen, bereid om zich bij de neus te laten nemen door hun elites. Er is een soort van horigen-mentaliteit waarbij het hun 'meerderen' vrij staat om belangrijke nationale beslissingen te maken voor hen. [60]
Parlementslid Gisela Stuart was lid van het bestuursorgaan [de Conventie] dat de voorgestelde Europese Grondwet schreef. Ze vat haar ervaringen als volgt samen:
De Conventie stelde een zelf gekozen groep samen uit de Europese politieke elite, van wie velen hun zinnen hebben gezet op een carrière op Europees niveau, een niveau dat afhankelijk is van meer en meer integratie, en dat nationale parlementen en regeringen als een obstakel ziet. [...] In de zestien maanden die ik heb besteed aan de Conventie hebben vertegenwoordigers zich niet één keer afgevraagd of diepere integratie wel is wat de bevolking van Europa wil, en of het nu hun eigen belang dient, of dat het de beste basis biedt voor een duurzame structuur voor een uitbreidende Unie.
In 2005 [kwam] er een nog nooit eerder gedaan verzoek van de leiders van alle Britse politieke groeperingen in Brussel [dat] Tony Blair een eind zou maken aan de 'middeleeuwse' praktijk dat de Europese wetgeving achter gesloten deuren gebeurt. Critici beweren dat de Ministerraad, het hoogste wettenschrijvende orgaan in de EU, dat twee derde van alle Britse wetten schrijft, "de enige wettenschrijver is, buiten de communistische dictaturen van Noord-Korea en Cuba om, die wetten in het geheim doorvoert.
Volgens de Britse conservatieve politicus Daniel Hannan is dit hoe de EU is ontworpen.
Diens oprichters begrepen van begin af aan dat hun gewaagde plan om de oeroude naties in Europa tot een enkele staat samen te voegen nooit zou slagen als elke opeenvolgende machtsoverdracht aan de kiezers voorgelegd moest worden ter goedkeuring. Dus bekokstoofden ze achterhands een structuur waarin de grote macht in de handen lag van aangestelde functionarissen die immuun waren voor publieke opinie. Inderdaad, de structuur van de EU is niet zozeer ondemocratisch als wel antidemocratisch.
De Europese Unie wordt wel eens vergeleken met het Romeinse Rijk, maar dergelijke vergelijkingen zijn niet erg van toepassing. Rome was de militaire supermacht van zijn tijd, terwijl de EU maar een militaire dwerg is. Er is echter een intrigerende overeenkomst: Julius Caesar werd vermoord omdat hij zichzelf tot koning wilde kronen. Dit was geen populaire zet onder de machtige elite in de Senaat, die Caesar eraan herinnerde dat Rome juist een republiek was geworden omdat zij in opstand waren gekomen tegen de tirannieke koningen van de geschiedenis.
Caesar's opvolger Octavianus, beter bekend als keizer Augustus, wordt beschouwd als zowel de eerste als een van de belangrijkste Romeinse keizers. Hij relativeerde zijn eigen positie door zijn voorkeur voor de titel princeps, meestal vertaald als 'eerste burger'. Hij bewaarde de politieke vorm van de Romeinse Republiek, praatte de oude elite naar de mond, en verhulde [politieke] veranderingen om ze voor het publiek minder vervelend te laten lijken. Hij mag dan een vorst zijn geweest, maar hij noemde zichzelf nooit zo.
Sommigen zien een parallel met de huidige EU. Als tot driekwart van onze nationale wetten hun oorsprong in Brussel hebben, wat is dan het doel van nationale verkiezingen houden? Net als in het Rome van Octavianus is de echte macht ergens anders gelegd, maar de oude orde is over de werkelijkheid heen gelegd als een democratisch vijgenblaadje zodat de gewone mensen niet boos worden. De EU werkt grotendeels slinks; plannen worden uitgevoerd door middel van traditionele parlementen, die steeds meer tot decoratieve aanhangsels worden.
Het grappige aspect hiervan is dat mensen die tegen de EU zijn worden bestempeld als xenofoben, nationalisten of gewoonweg antidemocratische lieden. De EU is een organisatie waar onverkozen bureaucraten zelf de democratie ontmantelen, maar wel hun critici als antidemocratische krachten bestempelen.
Om deze nieuwe entiteit op te richten moeten de oude natiestaten bewust worden verpletterd. Grote aantallen niet-Europese immigranten worden geïmporteerd, en de situatie die daaruit volgt wordt een 'multiculturele samenleving' genoemd. Deze sloopactie wordt gevolgd door de eis dat onze hele samenleving ook zal worden aangepast.
Aangezien Europeanen zich minder 'Europeaan' voelen dan bijvoorbeeld Frans, Italiaans, Nederlands, enz., moet [volgens de EU] nationale trouw worden afgebroken. Tegelijkertijd moet een externe concurrent worden gemaakt. Het dichtstbijzijnde model hiervan is Bismarcks vereniging van Duitsland. De vele Duitse staten kwamen Pruisen ten hulp om tegen de Fransen te vechten in de Frans-Pruisische oorlog in 1870, waardoor de weg werd gebaand voor een nieuwe, machtige Duitse federatie.
De EU-federalisten streven ernaar een verenigde Europese staat op te bouwen door middel van een gedeelde haat tegen de Verenigde Staten, terwijl ze bouwen aan een Eurabische entiteit van Europa en de Arabische wereld via hun gemeenschappelijke vijandigheid tegenover Israël. De tactiek is om doelbewust gebruik te maken van de media om woede tegen deze landen aan te wakkeren en om ze te demoniseren.
Bismarcks Duitse staten waren echter verenigd door een gemeenschappelijke taal. Zelfs als het 'nieuwe wij' zou kunnen worden opgebouwd uit tientallen landen - en dat is nog maar de vraag - dan duurt het eeuwen voor verschillende etnische groepen samensmelten tot een samenhangend volk. Zonder een gedeelde identiteit, zonder een hecht Europees volk, kan de EU toch niet anders dan autoritair zijn? Misschien zijn de EU-elites van mening dat een grote massa mensen bij gebrek aan duidelijke culturele identiteit makkelijker te besturen zou zijn?
Het probleem is dat de natiestaat zélf als slecht of oubollig wordt gezien, niet het collectivisme, anti-individualisme en totalitarisme. Maar er is een cruciaal verschil tussen nationalisme en patriottisme, dat George Orwell duidelijk zag:
Nationalisme moet men niet verwarren met patriottisme. Met patriottisme bedoel ik toewijding aan een bepaalde plaats en een bepaalde manier van leven, waarvan men gelooft dat het de beste ter wereld is, maar het niet wil opdringen aan andere mensen. Patriottisme is van nature defensief, zowel militair als cultureel. Nationalisme, echter, is onlosmakelijk verbonden met het verlangen naar macht.
Totalitaire regimes kunnen nationalistisch zijn, zoals nazi-Duitsland, maar ze kunnen ook supranationaal zijn, zoals de Sovjet-Unie, die tot doel had om alle reeds bestaande nationale trouw te onderdrukken.
Hoe was het mogelijk zo'n groot project als de creatie van Eurabië te doen slagen? Ik heb veel nagedacht over deze vraag, en ben tot de conclusie gekomen dat het juist gelukt is vanwege zijn omvang. St. Augustinus vertelt het verhaal van een piraat gevangen genomen door Alexander de Grote. "Hoe durft u de zee te molesteren?" vroeg Alexander. "Hoe durft u de hele wereld te molesteren?" antwoordde de piraat. "Omdat ik doe het met alleen een klein schip ben ik een dief, u doet het met een grote vloot en men noemt u een keizer".
Het is een kwestie van schaal. Als een kleine groep mensen in één land het democratische proces buitenspel zet en hun eigen wetten begint op te leggen aan het volk, is het wel een staatsgreep. Als mensen dit doen met een heel continent, heet het de Europese Unie.
Adolf Hitlers autobiografie Mein Kampf beschreef een propaganda-techniek die bekend staat als 'de Grote Leugen'. De EU heeft deze strategie aangenomen: het vertellen van een leugen zo groot dat het onmogelijk zou zijn om te geloven dat iemand "de brutaliteit kan hebben om de waarheid zo vermaledijd te verdraaien". Dit wordt [door de EU] gecombineerd met de techniek, geperfectioneerd door Minister van Propaganda Joseph Goebbels in nazi-Duitsland, van het herhalen van een punt totdat het als waarheid wordt geaccepteerd.
Hier zijn een aantal Grote Leugens:
De oprichting van Eurabië is een van de grootste daden van verraad in de geschiedenis van de Westerse beschaving. Betekent dat dat alle EU-federalisten of degenen die deelnemen aan de verschillende takken van de Euro-Arabische Dialoog kwaadwillend zijn? Nee, de werkelijkheid is niet zo eenvoudig. Zoals Hugh Fitzgerald aangeeft: "Een hele klasse van mensen is rijk geworden van Arabisch geld en steekpenningen; advocaten, public relations lieden, en diplomaten, journalisten, docenten en diverse ambtenaren".
Hoewel onwetendheid, corruptie en de egoïstische zoektocht naar persoonlijke macht een deel van het gedrag van de Eurabische elites verklaart, kan het niet het gedrag verklaren van al die duizenden mensen die betrokken zijn geweest bij deze netwerken. Sommigen van hen moeten zichzelf ervan overtuigd hebben dat wat ze deden voor de goede zaak was, al was het alleen maar omdat de menselijke ijdelheid eist dat we onze acties rechtvaardigen door ze te suikeren met een laagje goedheid.
In de science fiction film Serenity [61] zijn de twee grote supermachten, de Verenigde Staten en China, gefuseerd tot de Alliance, die de mensheid heeft verhuisd naar een nieuw sterrenstelsel. Op de onbekende planeet Miranda werd een gas genaamd Pax toegevoegd aan de ventilatiesystemen. Het was bedoeld om de bevolking te kalmeren en agressie uit te roeien. Het werkte. De mensen stopten met vechten. Ze stopten ook met al het andere, inclusief voortplanting en fysiek zelfbehoud. Een kleine minderheid van de bevolking had de tegenovergestelde reactie op deze vredesdrug. Hun agressie liep uit de hand tot meer dan waanzin, en zij doodden de meeste anderen. Tientallen miljoenen mensen lieten zich rustig wegvagen.
Regisseur Joss Whedon is voorzichtig door erop te wijzen dat de Alliance niet een of ander kwaad rijk is, maar eerder een macht die grotendeels welwillend is. Ze bedoelden het goed, om een betere wereld te creëren een wereld zonder zonde. Maar volgens Whedon: "Telkens als je een Utopia opricht, vind je dat er iets lelijks onder broeit".
De Europeanen die in de geschiedenis streden tegen jihad vochten voor een aantal dingen: hun godsdienst, hun cultuur en hun land. EU-federalisten en Eurabiërs onderdrukken bewust al deze instincten in hun zoektocht naar een Nieuwe Mensheid en naar agressie uit te roeien. Maar omdat ze ten onrechte naar de natiestaat wezen als de oorzaak van alle kwaad, onderdrukken ze niet alleen maar agressief nationalisme, maar ook defensief patriottisme. En aangezien een deel van de moslims eigenlijk nog agressiever worden als reactie op wat zij als ons nihilisme zien, hebben de Eurabiërs hun eigen mensen suïcidaal ontwapend, en leiden ze hen letterlijk en figuurlijk naar de slachtbank.
Veel communisten geloofden echt in hun ideologie, althans in het begin. Het resultaat was een massale slachting, tientallen miljoenen mensen werden gedood in de zoektocht naar een wereld zonder onderdrukking of uitbuiting. De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens. Ongeacht hoe goed je bedoelingen ook mogen zijn, je kunt niet zomaar miljoenen mensen als proefkonijnen gebruiken in massale sociale experimenten, zonder grootschalige schade aan te richten.
Misschien is een van de redenen waarom dit kon gebeuren in West-Europa en de Europese Unie wel omdat we nooit helemaal konden begrijpen of geprobeerd hebben te vragen wat de redenen waren voor het diepe falen van het communisme in Oost-Europa en de Sovjet-Unie na de Koude Oorlog. Het concept van enorme sociale experimenten om een Nieuwe Mensheid te creëren bleef daardoor leven. Het muteerde en trok naar het westen. Jean Monnet, die het proces van Europese integratie in gang zette, peinsde over de manier waarop de Europese ambtenaren een 'laboratorium' vormden waarin een nieuw soort van 'Europese Mens' geboren zou worden. Maar de Nieuwe Europese Mens, net als de nieuwe Sovjet-Mens daarvoor, zal zeker mislukken.
Kan de Europese Unie worden hervormd? Ik betwijfel het. De EU hangt aan elkaar met een egoïstische klasse van bureaucraten die hun eigen beurs en hun macht willen verrijken, ondanks de schade die zij aanrichten. Deze functionarissen zullen gebruik maken van traditionele methoden van misleiding om eventuele oproepen tot hervormingen tegen te gaan, zodat ze de controle kunnen houden.
Het is leerzaam om te kijken naar hoe de EU-elites reageerden toen het volk in Frankrijk en Nederland de EU-grondwet afwees in 2005. Ze zetten samen een 'wijze' groep op van Europese politici [62], onder leiding van Giuliano Amato, de Italiaanse minister van Binnenlandse Zaken in de 'super-Eurabische' regering van Romano Prodi, om te komen met mogelijke oplossingen voor dit probleem [van de afgewezen Grondwet]. Tips waren onder andere het schrappen van de naam 'grondwet' om het een 'verdrag' te noemen.
Dezelfde Amato, die voormalig Italiaanse minister-president is en ook de vice-voorzitter van de EU-Conventie die de Grondwet opgesteld, heeft eerder aangegeven dat:
Politici in Europa moeten doen alsof - doen alsof je iets klein wil om veel te krijgen, doen alsof staten soeverein blijven om hen hun soevereiniteit op te laten geven. [...] De Commissie in Brussel, bijvoorbeeld, moet handelen alsof het een technisch instrument is, om te kunnen worden behandeld als een overheid. En ga zo maar door met vermomming en uitvluchten. [63]
Dat deze man openlijk opschepte over hoe de federalistische doelstellingen van de EU worden bevorderd door "misleiding en uitvluchten" en hij toch de pogingen mag leiden om de EU-grondwet te 'vernieuwen' vertelt gewone Europeanen alles wat we moeten weten over de EU. Als de EU-elites ons bewust tientallen jaren hebben misleid om hun doelen te bereiken, waarom zouden we hen nu plotseling vertrouwen? Een ezel stoot zich in het algemeen niet twee keer aan dezelfde steen! Deze mensen hebben ons genoeg voor de gek gehouden.
"Ik denk dat de Europese Unie, net als de Sovjet-Unie, niet gedemocratiseerd kán worden", zegt Vladimir Bukovsky.
De Europese Unie zal instorten net zoals de Sovjet-Unie instortte. Maar vergeet niet dat als deze dingen instorten, zij zo'n verwoesting achterlaten dat het een generatie duurt om te herstellen. [...] Kijk naar het enorme aantal immigranten uit derdewereldlanden die nu in Europa wonen. Dit werd aangemoedigd door de Europese Unie. Wat zal er met hen gebeuren als er een economische ondergang komt? We zullen waarschijnlijk, zoals ook in het einde van de Sovjet-Unie, zoveel etnische strijd hebben dat het het verstand te boven gaat.
In hun boek over de EU kwamen Richard North en Christopher Booker tot de conclusie:
Het project Monnet had een groot, doorstotend en zelfverloochenend monster in gang gezet: deels stikkend in zijn eigen bureaucratie, deels een corrupte bende. [...] Het enige dat het project [EU] nooit in de verste verte zou kunnen zijn is democratisch, omdat het per definitie nooit bedoeld was om dit te zijn. Ze geloven dat de EU gedoemd is en dat het een verschrikkelijke verwoesting achter zal laten, een woestijn vanuit welke het jaren zal duren voor de Europese volkeren om te herrijzen.
Ik begrijp de zorgen dat de vernietiging van de EU 'instabiliteit' zou veroorzaken in Europa. Dat zal het ook. Maar we zullen hoe dan ook met enige 'instabiliteit' kampen, gezien het aantal moslims hier dat Eurabië binnen heeft geholpen. De keuze is tussen een beetje pijn waardoor Europa volhoudt, en de pijn waarbij Europa simpelweg ophoudt te bestaan als een Westerse, culturele entiteit.
Sommigen zouden hopen dat we de EU kunnen 'hervormen', de 'positieve' aspecten ervan kunnen behouden en niet 'de baby met het badwater weggooien'. Ik betwijfel het.
De EU is geheel badwater, geen baby. Er is nooit een baby geweest, alleen een vrachtwagen aan overbetaalde oppassen.
Multiculturalisme scheidt mensen in 'stammen' op het niveau van de natiestaat. Dit is precies de situatie die we in Europa hadden in de Middeleeuwen. Ook het idee dat we andere culturen moeten 'respecteren' door geen kritiek op hen te hebben draait de klok enkele eeuwen terug naar het tijdperk voor de Verlichting. Multiculturalisme is louter een middeleeuwse ideologie, en het zal middeleeuwse gevolgen hebben.
Hoewel de EU zal falen in het creëren van een pan-Europese identiteit, is het al gedeeltelijk geslaagd in het verzwakken van de traditionele natiestaten. In heel West-Europa hebben islamitische immigranten de neiging om zich in de grote steden te vestigen [64], terwijl de inheemse bevolking terugtrekt naar het platteland. Deze vernietiging van de samenhang van de samenleving leidt tot een terugkeer naar stammen, als mensen geen vertrouwen meer hebben dat de natiestaat hen zal beschermen.
Het proces is verklaard door Ernest Baert: "Door vele eeuwen heen heeft West-Europa de stam of clan vervangen door de natiestaat" [65]. Het resultaat was dat "de Europese burgers de neiging hebben om gelijk vertrouwen te hebben in alle andere burgers van dezelfde natiestaat buiten hun directe familie en vriendenkring om". Deze 'maatschappij van vertrouwen' was een noodzakelijke voorwaarde, niet alleen voor het succes van een kapitalistische economie in Europa, maar ook voor de opkomst van de democratie.
Een andere wereldbeeld heerst in de islamitische wereld of in Afrika. Daar hebben individuen geen andere keuze dan terug te vallen op hun clan voor bescherming. Dus wat zal het effect op onze eigen cultuur zijn van de instroom van enorme aantallen mensen uit een 'maatschappij van wantrouwen'? Baert is pessimistisch:
Er is weinig twijfel dat we leven in de laatste dagen van het multiculturele sprookje. Het zal eindigen in ellende en kan leiden tot het verlies van Europa als onderdeel van de Westerse beschaving. Onze kinderen en kleinkinderen zullen terugkijken op onze levensdagen en afvragen waarom zo velen zo gemakkelijk accepteerden wat overduidelijk de geschiedenis en gezond verstand tegengesproken.
Terwijl de gewone Europeanen leven in angst voor moslimgeweld in hun eigen steden en het vertrouwen in hun eigen leiders keldert, ontmoeten EU-elites elkaar op feestjes en feliciteren ze elkaar dat ze hebben gezorgd voor de vrede in Europa.
De Europese Unie beloofde een Brave New World, waar oorlogen en etnische rivaliteit iets van het verleden waren. Zal het de Middeleeuwen terugbrengen? Misschien is dat wat utopieën de neiging hebben om te doen.
Bronnen:
1. http://www.danielpipes.org/article/90
2. http://www.brusselsjournal.com/node/657
3. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/06/why-eu-needs-to-be-destroyed-and-soon.html
4. http://eureferendum.blogspot.com/
5. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/04/fall-of-france-and-multicultural-world.html
6. http://ec.europa.eu/comm/external_relations/euromed/conf/naples/index.htm
7. http://www.adnki.com/index_2Level_English.php?cat=Politics&loid=8.0.311746780&par=0
8. http://ec.europa.eu/comm/external_relations/euromed/conf/dublin/index.htm
9. http://ec.europa.eu/comm/external_relations/euromed/bd.htm
10. http://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2004_2009/documents/autres/note_/note_en.pdf
11. http://www.europeanmovement.org/key_themes.cfm?cat=MP
12. http://www.coe.int/NewsSearch/Default.asp?p=nwz&id=5616&lmLangue=1
13. http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2006/02/16/wtort116.xml&sSheet=/news/2006/02/16/ixnewstop.html
14. http://www.dccd.dk/DCCD/cku.nsf/doc/olafg.hansensspeechjune2005rabat?OpenDocument
15. http://www.unesco.org/dialogue/rabat/commitment.html
16. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=23915
17. http://www.westernresistance.com/blog/archives/003067.html
18. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=22415
19. http://www.memri.org/bin/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP44702
20. http://www.memritv.org/Transcript.asp?P1=1026
21. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=22916
22. http://www.meforum.org/article/687/%92
23. http://www.freerepublic.com/focus/f-news/1465349/posts
24. http://www.douglasfarah.com/article/92/europe-remains-center-of-islamist-focus
25. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/010829.php
26. http://www.metimes.com/storyview.php?StoryID=20060214-062639-6847r
27. http://www.nato.int/docu/speech/1998/s981112a.htm
28. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/010968.php
29. http://www.cphpost.dk/get/93360.html
30. http://www.iht.com/articles/2006/08/02/news/death.php
31. http://www.jpost.com/servlet/Satellite?pagename=JPost/JPArticle/ShowFull&cid=1145961388862
32. http://www.brucebawer.com/
33. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=24274
34. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/europe/4603883.stm
35. http://fjordman.blogspot.com/2005/10/keep-internet-free.html
36. http://eureferendum.blogspot.com/2006/08/game-they-are-playing.html
37. http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2002/11/08/nfee08.xml
38. http://www.prospect-magazine.co.uk/article_details.php?id=7483
39. http://www.dagbladet.no/kultur/2006/10/05/478767.html
40. http://www.slate.com/id/2105821
41. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/06/political-correctness-revenge-of.html
42. http://www.brusselsjournal.com/node/865
43. http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2005/05/09/nve09.xml&sSheet=/portal/2005/05/09/ixportaltop.html
44. http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2006/10/05/wmuslims05.xml
45. http://www.brusselsjournal.com/node/1101
46. http://www.iht.com/articles/2005/06/14/news/giscard.php
46. http://51.883.-0.407subf41:LEocmje681673499621??
47. http://www.findarticles.com/p/articles/mi_qn4159/is_20050227/ai_n11829335
48. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/006392.php
49. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/008181.php
50. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/007084.php
51. http://www.americanthinker.com/articles.php?article_id=4992
52. http://www.likud.nl/press224.html
53. http://ec.europa.eu/comm/external_relations/news/patten/sp02_293.htm
54. http://www.defenddemocracy.org/publications/publications_show.htm?doc_id=250109&attrib_id=7393
55. http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1145961361493&pagename=JPost/JPArticle/ShowFull
56. http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1145961350957&pagename=JPost/JPArticle/ShowFull
57. http://fjordman.blogspot.com/2005/11/11-years-chaos-for-eu-accounts.html
58. http://www.economist.com/World/europe/displayStory.cfm?story_id=1325309
59. http://www.brugesgroup.com/mediacentre/index.live?article=91#price
60. http://www.americanthinker.com/articles.php?article_id=4288
61. https://en.wikipedia.org/wiki/Serenity_(film)
62. http://euobserver.com/9/22641
63. http://www.europeannocampaign.com/351.html
64. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/012204.php
65. http://www.brusselsjournal.com/node/1492
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/3590
Ik heb in 2006 mijn essay "De Eurabië Code" gepubliceerd, dat geïnspireerd is door Bat Ye'ors baanbrekende boek Eurabia: The Euro-Arab Axis. Ik heb ervoor gekozen om "De Eurabië Code" vrijwel onveranderd in mijn komende boek Defeating Eurabia te plakken, maar zal ook enkele updates toevoegen. Wat er gebeurd is sinds 2006 is dat de Europese leiders steeds opener zijn geworden over het idee om de EU uit te breiden en de Arabische wereld erbij te voegen, hoewel ze dat natuurlijk niet presenteren als het continent overgeven aan de islam. Dit plan is eerder ook niet totaal geheim geweest. [In 2002] vertelde Louis Michel, de toenmalige Belgische minister van Buitenlandse Zaken en tegenwoordig een lid van de Europese Commissie, aan het Belgische parlement [2] dat de EU uiteindelijk Europa zou omvatten, maar ook Noord-Afrika en het Midden-Oosten[. Maar] waarom komen ze er nu voor uit? Mijn theorie is dat de EU-leiders hun volk te verslagen en onbelangrijk vinden. Na de invoering van het Verdrag van Lissabon/de Europese Grondwet [3] hebben de mensen niet langer een hand hierin en kunnen ze veilig worden genegeerd. [EU-leiders] hebben jarenlang op ons neergekeken en doen niet langer de moeite om dit te verbergen. Wij zijn een kudde schapen en vormen geen bedreiging terwijl zij de moslims blijven sussen.
In medio 2008 werden openlijk plannen gelanceerd voor een 'Mediterrane Unie' [4] of 'Unie voor het Middellandse Zeegebied', een unie met alle EU-lidstaten plus Mauritanië, Marokko, Algerije, Tunesië, Libië, Egypte, Jordanië, de Palestijnse Autoriteit, Libanon, Syrië en Turkije[. Deze plannen leidden tot] enige bezorgdheid onder de Arabieren dat een dergelijke Unie hun relatie met Israël [5] zou normaliseren [hen dwingen om regelmatig neutraal contact te houden. De Unie] kwam met plannen voor de oprichting van een 'noord-zuid co-presidentschap' en een permanent secretariaat, en met het opstellen van een 'lijstje'. van belangrijke projecten voor de regio. De Europese Commissie stelt voor dat ze een gedeeld voorzitterschap nemen tussen de EU en een mediterraans (lees: islamitisch) land, een met consensus gekozen voorzitterschap voor een termijn van twee jaar. Brussel maakt inmiddels een institutioneel profiel aan van wat het "Proces van Barcelona - Een Unie voor het Middellandse Zeegebied" zal heten. Merk op hoe ze dit uitdrukkelijk koppelen aan het Eurabische Proces van Barcelona dat Bat Ye'or beschreef in haar boek. Ondanks [dat politici er nu voor uitkomen] hoorde ik, zelfs nadat de Mediterrane Unie werd gelanceerd, beweringen dat alle discussie over Eurabië een "gevaarlijke islamofobe complottheorie" was.
In een brief [6] die in 2008 verscheen in de gerespecteerde Italiaanse krant Corriere della Sera onthult de voormalige Italiaanse president Francesco Cossiga hoe de Italiaanse regering in de jaren '70 toeliet dat Arabische terroristische groeperingen vrij mochten bewegen in het land, in ruil ervoor dat ze geen aanslagen zouden plegen. De regering van wijlen premier Aldo Moro bereikte een "geheim akkoord van non-agressie tussen de Italiaanse staat en Palestijnse verzetsorganisaties, met inbegrip van terroristische groeperingen". Volgens de ex-president was het Moro zelf die voorwaarden opstelde voor de overeenkomst met de buitenlandse Arabische terroristen. "De voorwaarden van de overeenkomst waren dat de Palestijnse organisaties zelfs gewapende uitvalsbases in het land mochten hebben, en zij hadden de vrijheid van grensovergang zonder onderworpen te zijn aan de normale politiecontroles, omdat ze 'onder toezicht stonden' van de geheime dienst". Cossiga zei dat hij [tijdens zijn functie als] minister van Binnenlandse Zaken hoorde dat PLO-leden in Italië diplomatieke immuniteit hadden als vertegenwoordigers van de Arabische Liga. "De Palestijnse organisaties mochten zelfs gewapende uitvalsbases in het land hebben".
Dit was de formele geboorte van Eurabië; toen West-Europese regeringen, die toegaven aan de druk van de Arabische terroristen en olieproducerende landen, hun traditionele pro-Israëlische positie verlieten en zich geleidelijk aan aansloten bij de Arabisch-islamitische wereld. Er is absoluut geen reden om aan te nemen dat de Italianen de enigen waren die dergelijke akkoordjes maakten [7]. Naast de culturele en politieke samenwerking hebben Europese regeringen beloofd om de Arabieren, en de Palestijnen in het bijzonder, grote sommen 'beschermingsgeld' te betalen om de terroristische dreiging te verminderen. Dit kan alleen worden gezien als jizya, en deze praktijk heeft zich later verspreid naar de gehele Europese Unie, die de Palestijnen tientallen zo niet honderden miljoenen euro's per jaar betaalt.
Volgens de officiële website van de EU besteedde het MEDA-programma [8], het belangrijkste financiële instrument voor de uitvoering van het Euro-Mediterrane Partnerschap, tussen 2000 en 2006 maar liefst € 5,35 miljard aan verschillende programma's. Tijdens de periode 1995-1999 werd ongeveer 86% van het geld van MEDA gegeven aan Algerije, Egypte, Jordanië, Libanon, Marokko, Syrië, Tunesië, Turkije en de Palestijnse Autoriteit.
Vanaf 2007 werd MEDA vervangen door het European Neighbourhood and Partnership Instrument [9], dat in de loop van de periode 2007 tot 2013 naar verwachting € 11 miljard zal besteden aan, onder andere, het bevorderen van samenwerking tussen Europese en Arabische landen in:
De Europese Commissie, de machtige regering van de EU met uitgebreide wetgevende bevoegdheden, coördineert de samenwerking met niet-gouvernementele organisaties (NGO's), universiteiten, kerken, religieuze verenigingen en de media in zaken met betrekking tot dit project[. Dat samenwerken is] op basis van documenten die beschikbaar zijn op het internet, maar nog vrijwel onbekend zijn bij het grote publiek omdat de mainstream media ze zelden noemen.
Ik heb een aantal kritische opmerkingen gekregen op mijn oorspronkelijke "Eurabië Code", onder meer een bewering dat het Verdrag van Algiers uit 2006, dat wordt genoemd in de tekst, niet is ondertekend door een officieel EU-orgaan. Maar de Anna Lind Euro-Mediterranean Foundation for Dialogue between Cultures, die het Verdrag heeft georganiseerd, is gekoppeld aan de officiële EU-website[, en is daar een] onderdeel van de EU-programma's voor externe betrekkingen en het Euro-Mediterrane Partnerschap. Een aantal van de organisaties die deelnemen aan het EMP zijn technisch gezien wel onafhankelijke organisaties, maar er is geen twijfel over mogelijk dat de Europese Commissie de drijvende kracht achter deze netwerken vormt. Bovendien, als je deze documenten doorleest, zul je merken dat ze "de harmonisering van de onderwijsstelsels" tussen Europa en de Arabische wereld noemen. Hier moeten de autoriteiten van het hoogste niveau bij betrokken zijn.
In september 2008 stond er in een paar media in Denemarken een kort stukje [10] dat moslims in de EU in de toekomst echtscheidingen mogen laten verlopen volgens de sharia. Ik heb in de mainstream media van de meeste Europese landen opvallend weinig gezien over dit ingrijpende voorstel. Het stukje geeft de mening van de Commissie weer, waarin wordt aanbevolen dat een echtpaar mag kiezen welk recht van welk land zij zullen volgen als ze scheiden - zolang ze maar een soort band hebben met het land dat ze kiezen. Morten Messerschmidt, de woordvoerder van de Deense Volkspartij, was zeer bezorgd over het voorstel: "Het is een volledig achterlijk idee, die mogelijkheid dat de Commissie onmenselijke sharia-wetten in de EU zal gebruiken", zei hij.
Wat mensen niet begrijpen is dat dit een onderdeel is van de langetermijnakkoorden die reeds zijn overeengekomen door de EU-leiders. Vrijwel alle West-Europese leiders hebben zich al overgegeven. Er is niet langer een vraag of de sharia officieel zal worden aanvaard als de wet (zoals het is voor moslims die in Groot-Brittannië wonen); het is nog slechts de vraag van hoe die ingevoerd moet worden.
Ondertussen worden in een voorstel voor een Europees Aanhoudingsbevel [11] een aantal misdrijven genoemd, waaronder terrorisme, gewapende overval, verkrachting, racisme en vreemdelingenhaat, die in de hele EU strafbaar zijn. Het Europese Aanhoudingsbevel stelt dat iedereen die door een lidstaat aangeklaagd wordt op grond van deze groep van strafbare feiten (en die zouden zo ongeveer alles kunnen inhouden dat je fout kunt doen), kan worden gearresteerd door de autoriteiten van de staat die hem aanklaagt, ook terwijl hij in een andere lidstaat zit. De verdachte moet dan binnen tien dagen uitgeleverd worden aan de staat die hem aanklaagt om daar berecht te worden, en de staat die de verdachte uitlevert mag geen rechterlijke of andere tussenkomst begaan.
Volgens EU-documenten valt 'islamofobie' onder racisme [12], wat betekent dat 'islamofobie' binnenkort in het hele Europese continent zou kunnen gelden als een misdaad die net zo ernstig is als verkrachting en gewapende overvallen. Ondertussen zijn de EU-leiders druk bezig de EU uit te breiden met Noord-Afrika en het Midden-Oosten, waardoor Europa overspoeld wordt met tientallen miljoenen extra moslims. Dan kunnen we ons indenken dat er zich over niet zo'n heel lange tijd een situatie voordoet waarin de overheid een persoon in, laten we zeggen, Denemarken of Italië, kan arresteren omdat die een cartoon heeft getekend die als beledigend voor de islam kan worden beschouwd. Hij zal dan worden overgedragen aan de autoriteiten in Algerije, Egypte of Jordanië.
Vergeet niet dat er volgens de sharia de doodstraf staat op alle godslastering van de islam. Multiculturalisme in Europa staat op het punt haar openlijk totalitaire fase te bereiken. Degenen die denken dat dit een grap is kunnen kijken naar de kwestie van de Nederlandse cartoonist Gregorius Nekschot, die in 2008 werd gearresteerd voor cartoons die moslims 'beledigden' [13]. In verschillende documenten die openbaar toegankelijk zijn (maar weinig bekend bij het grote publiek omdat ze nooit genoemd worden door de mainstream media) staat dat de EU in het komende decennium zijn onderwijs- en rechtsstelsels wil 'harmoniseren' met de Arabische 'partnerlanden'. Dat wordt op dit moment al besproken, achter onze rug om.
De voorzitter van de Europese Commissie, Jose Manuel Barroso, was ongerust over het vooruitzicht van een tweede Nederlands referendum over het Verdrag van Lissabon/Europese Grondwet [14]. "Referenda maken het proces van de goedkeuring van Europese verdragen veel ingewikkelder en minder voorspelbaar", zei hij, en hij vroeg "elke lidstaat" om zich wel "twee keer te bedenken" voor ze een referendum overwogen. De heer Barroso ondersteunde tijdens zijn vorige baan als premier van Portugal in 2004 een referendum over de Europese grondwet in zijn eigen land - maar sindsdien is hij van gedachten veranderd: "Toen ik premier was, was ik voor het houden van een referendum, maar het maakt ons leven met 27 lidstaten in de EU moeilijker. Als er een referendum was gehouden over de oprichting van de Europese Gemeenschap of de invoering van de euro, denkt u dan dat die er waren gekomen?"
Journalist Nick Fagge schreef in oktober 2008 het volgende in de Britse krant Daily Express:
Vandaag kan de Daily Express onthullen dat er via een verregaand geheimzinnig migratieakkoord meer dan 50 miljoen Afrikaanse arbeiders zullen worden uitgenodigd in Europa. Deze week is er een controversieel en door de belastingbetaler gefinancierd 'uitzendbureau' geopend in Mali, en dit is slechts de eerste stap op weg naar het bevorderen van "vrij verkeer van mensen tussen Afrika en de EU". Brusselse economen beweren dat Groot-Brittannië en andere EU-landen voor 2050 nog 56 miljoen gastarbeiders 'nodig' zullen hebben als oplossing voor de 'demografische achteruitgang' als gevolg van de dalende geboortecijfers en stijgende sterftecijfers in heel Europa. Het rapport, opgesteld door het statistisch bureau van de EU genaamd Eurostat, waarschuwt dat als Europa nog enige hoop wil hebben om de pensioenen en de medische behoeften van een vergrijzende bevolking te financieren, dat er dan misschien binnen twee jaar grote aantallen migranten moeten komen om het tekort op te vangen. Het rapport zegt als volgt: "Het is van vitaal belang voor de economie en voor de belastinginkomsten om voldoende mensen in de werkende leeftijd te hebben". Het rapport, van het Franse parlementslid Françoise Castex, pleit ervoor om immigranten wettelijke rechten te geven en toegang tot sociale voorzieningen zoals uitkeringen. Mevrouw Castex zei: "Het is dringend nodig dat lidstaten een gemoedelijke kijk op immigratie hebben. Het is geen nieuw voorstel om te zeggen 'ja, we hebben immigratie nodig'; we moeten het accepteren". [15]
Laten we onze bevindingen tot nu toe samenvatten: De EU heeft aanvaard dat de Unie moet worden uitgebreid met het islamitische Midden-Oosten en Noord-Afrika. De EU heeft aanvaard dat we tientallen miljoenen immigranten uit voornamelijk islamitische landen in Noord-Afrika moeten toestaan om zich in de komende jaren in Europa te vestigen. Dit is zogenaamd 'goed voor de economie'. De EU is van plan om sharia-wetten in te voeren voor de miljoenen moslims die het uitnodigt om zich in Europa te vestigen. Het heeft sterkere antiracismewetten ingevoerd, terwijl het duidelijk maakt dat 'islamofobie' een vorm van racisme is, en het werkt samen met islamitische landen om schoolboeken te herschrijven om een 'positief' beeld van de islam te verstrekken aan Europese kinderen. Tot slot heeft de EU een aanhoudingsbevel gemaakt, dat bepaalt dat mensen die worden verdacht van ernstige misdrijven, bijvoorbeeld racisme, kunnen worden gearresteerd zonder onnodige bemoeienis van het land waar ze toevallig in leven. In wezen is de EU bezig met het hele continent formeel over te geven aan de islam terwijl het gevestigde nationale culturen vernietigt, en het is zelfs bereid om mensen die het niet eens zijn met dit beleid lastig te vallen. Dit is het grootste georganiseerde verraad in de Westerse geschiedenis, misschien wel in de menselijke geschiedenis, maar wordt beschouwd als een overwinning voor 'tolerantie'.
Jose Manuel Barroso, de leider van deze niet aansprakelijk te stellen overheid voor een half miljard mensen, heeft gezegd dat de EU een Rijk is [16]. Misschien denken we dat het belachelijk is om de EU te zien als een Rijk, maar Barosso's verklaring geeft aan dat sommige mensen in leidinggevende functies het wel zo zien. Het zou verstandig zijn om te onthouden dat alle rijken in de geschiedenis zijn ontstaan door oorlog. Als de EU een Rijk is, betekent dit dat er een oorlog wordt gevoerd tegen iemand. Dat is ook zo: een culturele en demografische oorlog van massa-immigratie tegen autochtone Europeanen. Aangezien rijken normaliter worden gesticht door oorlog te voeren tegen andere volken, is de EU het eerste Rijk in de geschiedenis dat door de leiders gemaakt is om andere volkeren om een oorlog te laten voeren tegen hun eigen volk.
De Europese Unie - of het Eurabische Rijk, zo je wilt - is je reinste machtsgreep van de elites om de naties te vernietigen die ze eigenlijk zouden moeten dienen. In plaats van alleen maar het volk in kleinere landen te dienen, streven de leiders ernaar lid te worden van een onaansprakelijke elite die een uitgestrekt Rijk beheersen zoals ze zelf willen. Dit is de reden waarom ze nog steeds massa-immigratie bevorderen alsof er niets gebeurd is, zelfs als mensen in hun eigen steden opgeblazen, verkracht, beroofd en vermoord worden. Kan ze niks schelen. Zij zijn generaals op oorlogspad. Gewone burgers zijn gewoon kanonnenvoer, pionnen die worden opgeofferd in de verovering van hun glorieuze nieuwe Rijk. Massa-immigratie wordt gebruikt om alle naties tegelijkertijd te verpletteren, zodat de autochtonen niet echt alternatieven hebben om naar toe te vluchten, en zodat geen enkel land een ander te hulp kan komen tegen de oprukkende islamisering.
Ten slotte moeten we één ding niet vergeten. Dit alles begon met het sussen van Arabische bullebakken zoals Arafat in de jaren '70; die gebruikten olie of terrorisme of beide als wapens. Europeanen moeten er aan werken om zich te ontdoen van deze cultuur van verraad, maar dan moeten we ook af van de cultuur van verzoening die ons eigenlijk deze puinhoop heeft gebracht. Geen geld voor de Palestijnen, geen cent. Als ze geld nodig hebben, vragen ze dat maar aan de Saoedi's. En geen verzoening of akkoordjes met islamitische terroristen. Het was 'dialoog', de Euro-Arabische Dialoog, die deze problemen heeft veroorzaakt. Nooit meer 'dialoog'. De enige manier om om te gaan met een pestkop is hem op zijn neus te slaan, en hem laten terugkrabbelen. Dat is de enige juiste manier om om te gaan met jihadisten.
Documentatie toegevoegd, feb 2010
A.B., email van David Hamilton
De volgende documenten zijn kopieën van de notulen van de vergaderingen tussen de voormalige minister-president Edward Heath en de Franse president Georges Pompidou in 1971.
De vergaderingen werden in het geheim gehouden en de notulen waren ook geheim, totdat de minister-president Margaret Thatcher ze vrijgaf door de nieuwe wet Freedom of Information in 2008/2009.
Ze bevatten lange stukken tekst die de lezer een kijkje geeft in de geest van twee mannen die met hun tweeën het lot van de Britse en Franse politiek beslechten zonder omzien naar het Britse en Franse volk. Het volk is nooit ingelicht over hun plannen, die leidden tot de gestage afkalving van de Britse en Franse soevereiniteit onder de reeks opgestelde verdragen die in 40 jaar uitgevoerd zouden worden, en uitmondden in het Verdrag van Lissabon en later in de totale ontwrichting van en chaos in de Britse en Franse maatschappijen en al diens economische, politieke en militaire zaken plus de buitenlandse betrekkingen.
De samenzwering tussen Heath en Pompidou, en kort daarna de minister-president Harold Wilson en anderen van de gevestigde orde, was zó diep dat het onwaarschijnlijk is dat Queen Elizabeth er niet over werd geïnformeerd. Maar de uitkomsten van die discussies zouden niet alleen het beleid van Frankrijk en Groot-Brittannië beïnvloeden in de komende decennia. De beleiden werden ook overgenomen door andere West-Europese landen met minder ideologisch en cultureel zelfvertrouwen en belang. Frankrijk en Groot-Brittannië waren de culturele en politieke locomotieven in West-Europa en het is algemeen bekend dat andere West-Europese landen hen nadeden, en tot in detail.
De volgende documenten bewijzen hoe de twee machtigste Europese leiders de basis legden voor multiculturalisme en islamisering in West-Europa, en hoe ze er in de 40 jaar daarna absoluut alles aan deden om te voorkomen dat de volkeren van Europa de waarheid over deze samenzwering te weten zouden komen:
Bronnen:
1. http://www.scribd.com/doc/25965684/710520-Pompidou-Heath-Summit-Session-1-1000-125
2. http://www.scribd.com/doc/25965641/710521-Pompidou-Heath-Summit-Session-3-1000-1300
3. http://www.scribd.com/doc/25965492/710521-Pompidou-Heath-Summit-Session-3-1-Lunch-PREM-15-372-54-55
4. http://www.scribd.com/doc/25965380/710521-Pompidou-Heath-Summit-Session-4-1600-1820
5. http://www.scribd.com/doc/25965182/710521-Record-of-Conclusions-Agreed-Minute
6. http://www.scribd.com/doc/25965065/710609-Soames-Despatch
Bronnen:
1. http://www.brusselsjournal.com/node/3590
2. http://www.brusselsjournal.com/node/2018
3. http://www.brusselsjournal.com/node/2773
4. http://www.ansamed.info/en/top/ME13.YAM11282.html
5. http://euobserver.com/9/26293
6. http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/127247
7. http://www.brusselsjournal.com/node/129
8. http://ec.europa.eu/external_relations/euromed/meda.htm
9. http://ec.europa.eu/world/enp/documents_en.htm
10. http://www.dr.dk/Nyheder/Indland/2008/09/17/014216.htm
11. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/05/slouching-towards-vienna.html
12. http://www.brusselsjournal.com/node/2097
13. http://www.brusselsjournal.com/node/3273
14. http://www.brusselsjournal.com/node/1893
15. http://www.dailyexpress.co.uk/posts/view/65628
16. http://eureferendum.blogspot.com/2007/07/shock-waves.html
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2008/10/ten-reasons-to-get-rid-of-european.html
1. De EU promoot misdaad en instabiliteit
De EU is niet bezig de vrede in Europa te beschermen [in tegenstelling tot hun bewering]. Het tegenovergestelde is waar: het ondermijnt stabiliteit in ons continent door de grenscontrole af te bouwen in het tijdperk van de grootste volksverhuizing in de menselijke geschiedenis, met vele migranten uit politiek instabiele landen van welke de instabiliteit overvloeit naar Europese staten. Door zijn onverstandige immigratiebeleid zou de EU deels verantwoordelijk worden voor het aanwakkeren van burgeroorlogen in verschillende Europese landen. Misschien zal [de EU] herinnerd worden als het 'vredesproject' dat oorlog bracht.
De Europese Unie heeft een grenzeloze regio gecreëerd van Griekenland tot Frankrijk en van Portugal tot Finland, maar de inwoners van deze landen betalen nog steeds het meeste van hun belastinggeld aan natiestaten van welke de grenzen zijn opgeheven. Het is belachelijk om tot de helft van uw inkomen toe te betalen aan een instituut dat niet langer zijn eigen gebied of grenzen bestuurt. Tenzij landsgrenzen weer worden ingevoerd hebben de inwoners van EU lidstaten geen plicht om belasting te betalen.
De EU promoot een belachelijke hoeveelheid aan wetten en regels, maar misdaad in de steden blijft grotendeels onbestraft en wordt al maar frequenter. Wetten worden uitgevoerd om de gewone burgers te pakken terwijl de echte criminelen de straten beheersen (maar toegegeven, dit komt ook voor in veel nationale overheden). De EU drijft hiermee de spot met het sociale contract [van de zogenaamde Europese Grondwet]. Als de autoriteiten van Berlijn via Amsterdam naar Londen en Rome niet in staat zijn recht en orde te handhaven, hebben burgers niet alleen het recht, maar ook de plicht om zichzelf te bewapenen om hun eigen bezitten en de levens van hun dierbaren te beschermen.
Het is goed mogelijk dat we zouden kunnen profiteren van een vorm van Europese samenwerking om een gedeelde beschaving te beschermen, maar dit gaat niet met de huidige vorm die de EU heeft. De EU gaat niet meer over samenwerken om de bestwil van Europeanen; het gaat erom het hele continent te veranderen in een multicultureel pretpark waarin de autochtonen langzaam afgebroken worden en demografisch verpletterd. De EU is een op grote schaal uitgevoerd sociaal experiment, uitgevoerd met honderden miljoenen mensen. [Mijn protest] is niet tegen de economische beslissingen achter deze grote schaal, maar de domheid van deze grote schaal.
De EU geeft Europeanen namelijk geen stem op het internationale speelveld. Het is op zijn best gezegd een bureaucratisch monster, op zijn slechts gezegd een gevaarlijk Utopisch project. Het maakt dat onze vijanden ons minder serieus nemen, niet meer. Het gaat niet om iemand een stem geven; het gaat om de stemmen die we hadden het zwijgen op te leggen, door ons zeggenschap af te pakken over hoe onze toekomst en het lot van onze volkeren eruit zal zien.
2. De EU zwakt Europa's culturele verdediging af
De EU geeft ons continent systematisch over aan onze ergste vijanden. Toen Franse, Nederlandse en Ierse kiezers de Europese Grondwet verwierpen, ging de EU-elite door alsof er niets was gebeurd [en geldt de grondwet alsnog in die landen]. Daarentegen, als de islamitische wereld zegt dat de EU 'islamofobie' uit moet roeien, stemt de EU hier meteen mee in. Als een organisatie de bestwil van hun eigen burgers negeert maar de bestwil van diens vijanden doorzet, wordt die organisatie een actief vijandige instelling bestuurd door walgelijke verraders. Dat is wat de EU nu is.
De EU is opzettelijk bezig de culturele tradities van zijn lidstaten te vernietigen door de lidstaten vol te pompen met immigranten en autochtone tradities uit te roeien. Dit is een grove schending van de rechten van de autochtone bevolkingsgroepen over het hele continent heen. Europa heeft een van de rijkste culturele tradities op deze planeet. Dit te vervangen door de barbaarse sharia is een misdaad tegen de mensheid. De Europese Unie is op dit moment de voornaamste (maar zeker niet de enige) motor achter de islamisering van Europa, wat misschien het grootste verraad is in de geschiedenis van deze beschaving. Het plezieren van de islam en moslims is zo diep geworteld in het DNA van de EU dat de enige manier om de islamisering van dit continent te stoppen is om de EU af te schaffen. Helemaal.
3. De EU promoot een uitpuilende bureaucratie.
Een onderzoek van de organisatie Open Europa in augustus 2008 geeft aan dat de EU een 'leger' aan bureaucraten gebruikt, en dat het ware aantal individuen dat nodig is om de EU te runnen bijna 170,000 bedraagt - meer dan 7 keer het aantal van 23,000 dat de Europese Commissie soms beweert [nodig te hebben] [1].
Volgens [de Commissie] is "het proces van wetgeving in de EU een extreem complex en ondoorzichtig systeem, wat het moeilijk maakt te identificeren hoeveel mensen er werkelijk betrokken zijn bij het formuleren, instellen en handhaven van de wetgeving. Het onderzoek van Open Europa, dat de weinige beschikbare informatie benut, laat zien dat het een bureaucratische staf van ongeveer 62.026 mensen kost om te bedenken en uit te zoeken hoe wetgeving in de EU uitgevoerd kan worden". Dit aantal onthult waar het echte werk van de EU-wetgeving gedaan wordt: in commissies, achter gesloten deuren en ver uit het oog van het volk. Het meeste werk wordt gedaan niet bij de hoofdinstituten maar bij 'groepen experts', 'adviesgroepen' en de zogeheten 'commissies van comitologie'.
Let op dat dit gesloten en geheime proces van het optekenen van wetten voor een half miljard mensen op een dictatuur lijkt. De EU volgt een strategie van zich verstoppen in het openbaar en de echte macht verstoppen achter lagen van bureaucratische ingewikkeldheden. Deze strategie is ook toegepast om de belachelijk lange Europese Grondwet op te tekenen.
Als iemand u zou presenteren met een contract van honderden pagina's lang of meer, en in onbegrijpelijk jargon, dat alle aspecten van uw leven en dat van uw kinderen en kleinkinderen zou beheersen, en die iemand [die het presenteerde] zou u vertellen dat u het maar van hem aan moest nemen dat dit [contract] goed was, en of u even kon tekenen op de stippellijn, zou u dat dan accepteren? Dat is feitelijk wat de EU heeft gedaan met het lot van een heel continent, niet alleen een enkel gezin. Als er dan vervelende mensen zoals de Nederlanders en Ieren zijn, die zo onaardig zijn niet blindelings voor hun slavernij te tekenen, besloot de EU dat zij alsnog gebonden waren aan het contract dat ze zojuist hadden geweigerd. Het is arrogantie op een monumentale schaal, zo niet hoogverraad.
4. Overdadige regelgeving en centralisatie is slecht voor vrijheid en voor voorspoed
Europa was eens een dynamisch continent dankzij concurrentie op alle niveaus. Het is nu vrijwel onmogelijk om een sector van de maatschappij te vinden die niet aangetast is door overdadige EU-regelgeving. De EU functioneert als een superstaat die centraal aangestuurd wordt door planeconomen die zijn geobsedeerd door regels. Zij leren weinig van de geschiedenis, die leert dat centrale planning een haast universele mislukking is. Hier is wat Nathan Rosenberg en L.E. Birdzell Jr. over centrale planning zeggen in hun boek How The West Grew Rich: The Economic Transformation Of The Industrial World:
Eerst stamde het bereiken van autonomie door het Westen uit ontspanning, of verzwakking, van politieke en religieuze besturen, wat andere afdelingen van het sociale leven de kans gaf om met verandering te experimenteren. Groei is natuurlijk een vorm van verandering, en groei is onmogelijk als verandering niet toegestaan is. Elke succesvolle verandering heeft een grote mate van vrijheid nodig om te experimenteren. Het geven van zoveel vrijheid kostte de leiders van een maatschappij hun gevoel van controle, alsof ze de macht om te beschikken over de toekomst van een maatschappij aan anderen moesten afstaan. In de overgrote meerderheid van de maatschappijen in het verleden en heden was dit niet toegestaan. Tevens zijn ze niet aan armoede ontsnapt.
Sterker nog,
Westerse technologie ontwikkelde zich in de speciale context van een hoge mate van autonomie onder de politieke, religieuze, wetenschappelijke en economische kringen van het sociale leven. Is deze hoge mate van autonomie van levensbelang bij het succesvol toepassen van technologie op economische welstand? Weinig Westerse wetenschappers zouden het oneens zijn met de stelling dat een hoge mate van autonomie voor de wetenschap ten opzichte van politieke of religieuze macht essentieel is voor wetenschappelijke vooruitgang. Het is bijna net zo duidelijk dat een soortgelijke autonomie in dezelfde mate essentieel is voor het economische proces van wetenschappelijke vooruitgang te vertalen naar producten en diensten. De technologische vaardigheid van een maatschappij vermindert zeker als de beschikking over wetenschappelijke vraagstukken of innovatie ligt bij politieke of religieuze autoriteit, die hun interesses in het beheersen van de uitkomsten van een technologische ontwikkeling combineren met de macht om experimentatie te sturen of begrenzen. In alle goed gestructureerde maatschappijen is politieke autoriteit toegewijd aan stabiliteit, veiligheid en het status quo. Het is dus uitzonderlijk onverstandig om te sturen aan activiteit die bedoeld is om instabiliteit, onveiligheid en verandering te produceren.
De Europese Unie kan niet anders dan tegen vrijheid zijn omdat het te veel macht concentreert in een centraal bureaucratisch systeem dat voor buitenstaanders bijna onmogelijk is om te begrijpen. Zoals de Oostenrijkse econoom Freidrich Hayek al waarschuwde in zijn The Road To Serfdom:
Je voorstellen dat het economische leven van een grote regio die vele mensen beslaat zomaar kan worden gestuurd of gepland door middel van democratische procedure, verraadt dat het je schort aan het besef van de problemen die zo'n planning zou veroorzaken. Plannen op internationale schaal kan, nog meer zelfs dan plannen op nationale schaal, niet anders zijn dan simpel geweld; het door een kleine groep aan de [grotere] rest opleggen van een dergelijke standaard en uitvoering waarvan de planners denken dat juist is voor de rest.
5. Het gebrek aan een ware scheiding van machten in de EU lokt machtsmisbruik uit
We zouden het werk moeten bestuderen van de grote achttiende eeuwse Franse denker Montesquieu, die het Britse politieke systeem bewonderde. Hij stelde voor dat de uitvoerende, wetgevende en rechtsprekende takken van de overheid aan verschillende instellingen toegewezen moesten worden, waarbij elk van hen niet machtig genoeg zou zijn om zijn wil op te leggen aan de maatschappij. Dit is omdat "constante ervaringen ons tonen dat iedereen die met macht toevertrouwd is in staat is deze te misbruiken, en om zijn autoriteit zo ver te dragen als deze strekt". Deze scheiding van de machten is bijna geheel afwezig in de Europese Unie, waar er weinig tot geen scheiding is tussen de wetgevende, de uitvoerende en de rechtsprekende takken, en waar allen van hen functioneren zonder instemming van het volk. Kortom, een kleine groep mensen kan wetten opstellen en invoeren zonder het volk te beraadslagen, en deze [Europese wetten] gelden boven de wetten doorgevoerd door gekozen raden. Dit systeem is een voorloper van dictatuur.
In 2007 waarschuwde de Duitse president Roman Herzog dat parlementaire democratie bedreigd werd door de EU. Tussen 1999 en 2004 kwamen 84 procent van de wettelijke verdragen in Duitsland, en de meerderheid van de EU lidstaten, uit Brussel. Volgens Herzog "lijden de beleiden van de EU in alarmerende mate aan een gebrek aan democratie en wordt de machtsscheiding de facto geschorst". Ondanks [deze opmerking] was de EU geen punt van debat tijdens de Duitse verkiezingen in 2005. Men krijgt het gevoel dat de ware problemen met inhoud niet aan het publieke debat worden onderworpen. Nationale verkiezingen zijn steeds meer een leeg ritueel geworden. De belangrijke problemen zijn reeds voortijdig beslist achter gesloten deuren.
Vrije burgers zouden wetten moeten gehoorzamen die de beste langetermijndoelen hebben voor het land en het volk. De meeste wetten binnen de EU-zone worden niet langer doorgevoerd door verkozen nationale afgezanten, maar door onaansprakelijke EU-bureaucraten, waarvan sommige mogelijk omgekocht zijn met Arabisch oliegeld door onze islamitische vijanden. Daarom hebben de burgers van deze landen geen plicht meer om deze wetten te gehoorzamen.
Zoals Montesquieu waarschuwde "kan er geen vrijheid zijn als de wetgevende en uitvoerende machten verenigd zijn in dezelfde persoon, of in dezelfde eenheid van ministers; omdat er ongerustheid kan ontstaan dat dezelfde monarch of senaat een tirannieke wetten uitvoert of deze op tirannieke wijze uitoefent". [Montesquieu] zei ook dat "nutteloze wetten de nodige wetten afzwakken". Het huidige probleem met de EU is niet alleen de inhoud van de wetten en de manier waarop deze opgesteld en doorgevoerd worden, maar ook hun grote aantal. Burgers die zich aan de wet houden worden tot crimineel gemaakt door wetten die gedrag en vrijheid van meningsuiting reguleren, terwijl de echte criminelen de straten in onze steden beheersen. Deze situatie zal leiden tot ofwel een politiestaat, ofwel het instorten van orde en gezag, of zelfs beiden.
6. Het tekort aan transparantie maakt de EU kwetsbaar voor infiltratie
Om een systeem te hebben van overheid onder publieke controle is er aansprakelijkheid en transparantie nodig. De EU faalt jammerlijk op beide vlakken. De reden waarom Europese leiders zo'n groot verraad kunnen plegen als de creatie van Eurabië is niet alleen dat de autoriteiten van de EU niet formeel onderworpen zijn aan de wil van het volk, maar het is net zo veel omdat [de Europese leiders] het proces van beleidsvorming ongelooflijk ingewikkeld hebben gemaakt en de ware macht buiten het zicht van het publiek hebben gebracht.
Er is alle reden te geloven dat sommigen van hen die beweren ons te representeren feitelijk zijn omgekocht of gechanteerd, door moslimlanden en andere vijanden, om agenda's door te voeren die vijandig staan ten opzichte van onze belangen. Geen enkel systeem is perfect, maar een gesloten en ontransparant systeem zoals de EU is uitzonderlijk kwetsbaar voor infiltratie door buitenstaanders en vijandige buitenlandse belangen.
De 'antidiscriminatiewetten' die we nu in West-Europa zien zijn een aanduiding dat het democratische systeem niet langer naar behoren werkt. Deze wetten komen van een kleine groep zelfverkozen leiders die gehoor geven aan druk uit de islamitische wereld, niet van hun eigen volk. De Europese politieke elites riskeren steeds meer en meer dat zij gezien worden als samenzweerders en marionetten van onze vijanden, omdat zij simpelweg zo handelen.
7. De EU leidt tot minder vrijheid van meningsuiting
De EU doet niets om de vrijheid in Europa te promoten, maar in plaats daarvan besteedt het veel tijd aan het platstampen van welke vrijheid nog over is. De EU is, in samenwerking met islamitische landen, bezig met het herschrijven van schoolboeken door het hele continent om een positiever beeld van de islam te schetsen. De EU ziet de media en het onderwijssysteem meer en meer als simpelweg een lange arm van de staat. Dit is een kenmerk van een totalitaire staat, wat de EUSSR geleidelijk aan het worden is. Men krijgt het gevoel dat het EU-concept van een 'verenigd Europa' neerkomt op één natie, één volk - en één geaccepteerde levensovertuiging. Het is aanlokkelijk om ook te zeggen één religie: islam.
Volgens de Britse schrijver Daniel Hannan:
keuren Eurocraten instinctief spontane activiteiten af. Voor hen is 'ongeregeld' haast synoniem met 'illegaal'. De bureaucratische geest eist uniformiteit, vergunningen, orde. Eurocraten zijn bijzonder van streek omdat vele bloggers, in hun anarchistische natuur, tegen Brussel zijn. Tijdens de Franse, Nederlandse en Ierse referenda was de massamedia uniform voor het verdrag, terwijl [de bloggers op] internet overweldigende sceptisch waren. Bruno Waterfield heeft onlangs verslag gedaan van een geheim rapport van de Europese Commissie over het gevaar dat de online vrijheidsstrijders vormen: "Met uitzondering van officiële [staats]websites is het internet voor een groot deel een ruimte overgelaten aan anti-Europese sentimenten. Gegeven de mogelijkheid om voor lage kosten een groot publiek te bereiken, en gegeven de eenvoud van de Nee [Tegen Europa] berichten, is het [internet] bewezen makkelijker te vormen tijdens de periodes voor en tijdens de campagnes". De oplossing van Europa is om blogs aan banden te leggen. [2]
Op dit moment [2011 destijds] lijkt het erop dat de meest radicale voorstellen om de blogs en onafhankelijke websites te reguleren voorlopig afgezwakt zijn, maar er is geen twijfel mogelijk dat de EU nieuwe pogingen zal wagen om het internet te censureren, met name omdat de organisatie succesvollerwijs het grootste deel van de media heeft omgekocht. De EU heeft pan-Europese wetten tegen 'racisme en haat zaaien' bevorderd. Elke actie die de EU heeft ondernomen ten opzichte van zijn burgers heeft geleid tot meer restricties van vrijheid van meningsuiting, online en offline. Er is geen reden om niet te verwachten dat deze trend zal doorzetten, vooral omdat de EU consistent de moslims en andere groepen immigranten op elke mogelijke manier tevreden wil houden. De poging van de EU om onvrede met en kritiek op hun ideeën te vermorzelen en monddood te maken zal beduidend agressiever worden en moeilijker te negeren.
8. De EU laat het na zijn burgers te beraadslagen en beledigt hen wanneer zij dat wel doen
Het Ierse referendum van 2008 over de Europese Grondwet en Verdrag van Lissabon is een krachtig bewijsstuk van de kwade inborst van de Europese Unie. Voor het referendum maakten een aantal EU-leiders het kraakhelder dat het Verdrag van Lissabon feitelijk identiek was aan de Europese Grondwet, die reeds door Nederlandse en Franse kiezers in 2005 was verworpen, en die vermoedelijk al dood zou moeten zijn.
[In The Daily Telegraph stond een artikel over hoe de Europese Grondwet vermomd was in andere verdragen]. De voormalige Franse president Valéry Giscard d'Estaing (hoofdopsteller van de Europese Grondwet) zei: "de voorstellen uit het originele grondwettelijk verdrag zijn praktisch onveranderd. Ze zijn simpelweg verspreid over oude verdragen in de vorm van amendementen. Waarom deze subtiele veranderingen? Boven alles ter voorkoming van enige dreiging van referenda, door elke vorm van grondwettelijk vocabulair te vermijden" [Oftewel: deze regels zijn nu in andere vorm toch doorgevoerd] [3]. D'Estaing zei ook dat "publieke opinie geleid zal worden om, zonder het te weten, de voorslagen die we hen niet direct voor durven te leggen toch te accepteren. Des te makkelijker zullen de voorstellen in de nieuwe tekst zijn, maar we zullen ze op een of andere manier verstoppen en vermommen" [4]. De Spaanse Minister-President José Luis Rodriguez Zapatero zei dat "wij geen enkel substantieel punt van de Grondwet hebben laten vallen" [5]. De Italiaanse president Giorgio Napolitano zei dat "zij die tegen de EU zijn, terroristen zijn. Het is psychologisch terrorisme om te suggereren dat er een spook van een Europese superstaat is" [6].
De Ierse Minsiter-President Brian Cowen gaf toe dat hij het Verdrag van Lissabon niet in zijn totaliteit had gelezen, maar stelde zijn volk desondanks gerust dat [de Europese Grondwet] goed was en dat ze 'ja' zouden moeten stemmen gebaseerd op zijn geruststelling. Hij zei dat kiezers gevraagd werd om de EU een "effectiever en efficiënter beleidsvormend proces" te geven.
Als een dictator besluit om de mening van alle anderen te negeren en zonder overleg met wie dan ook beleiden in te voeren zoals hem goed dunkt, zou dat vanuit een bepaald oogpunt ook gezien kunnen worden als een 'efficiëntere' beleidsvormende procedure. Is dit het soort 'efficiëntie' dat de EU propageert? Meneer Cowen zegt daar niks over, maar het is aanlokkelijk om te gissen dat het antwoord 'ja' is. Volgens de woorden en daden van de EU-elite is de wil van het volk simpelweg een verkeersdrempel die de invoering van hun superieur verlichte beleiden slechts tijdelijk remt.
Na het referendum [7], toen bleek dat de Ieren niets van deze truc wilden weten, gaf de Ierse Charlie McCreevy van het EU-comité toe dat hij het Verdrag van Lissabon zelf niet had gelezen [8]: "Ik voorspel dat er nog niet 250 mensen van de 4,2 miljoen [Ieren] zijn die de verdragen van voor tot achter hebben gelezen. Ik voorspel ook dat nog niet 10 procent van die 250 alle artikelen en subparagrafen zullen begrijpen. [...] Maar is dat zo raar?" zei de commissaris, en voegde toe, refererend aan de lange documenten die hij opstelde tijdens zijn post als minister van Financiën in Ierland: "Leest er iemand de miljoenennota?"
Laat me dit even herhalen. Deze man zei -waarschijnlijk terecht- dat niet meer dan een paar dozijn mensen van de miljoenen burgers daadwerkelijk het document waarover zij moesten stemmen begrepen, maar hij zag hier geen kwaad in. Een Europese Grondwet/Verdrag van Lissabon zou de overdracht van autoriteit bewerkstelligen, naar een pan-Europese superstaat met bijna onbegrensde macht om te sturen in de zaken en levens van een half miljard mensen in vele landen, van Finland tot Frankrijk en van Ierland tot Polen. De Ieren hebben op de enige verstandige manier gereageerd, maar Europese leiders hebben het kraakhelder gemaakt dat ze door zouden gaan met het project van Europese natiestaten ontmantelen ondanks weerstand van het volk.
De Franse president Sarkozy en Duitse bondskanselier Merkel gaven een gemeenschappelijke uitspraak dat zij "hopen dat de andere lidstaten zullen doorgaan met het proces van goedkeuring" [9]. De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Frank-Walter Steinmeier zei dat "het proces van goedkeuring door moet gaan. Ik ben nog steeds overtuigd dat we dit verdrag nodig hebben" [10]. De Britse secretaris van Buitenlandse Zaken David Miliband zei dat de UK door zou gaan met bekrachtiging: "het is de juiste beslissing om door te gaan met ons eigen proces" [11].
De president van het Europese Parlement Hans-Gert Pöttering stelde dat "het bekrachtigingsproces door moet gaan" omdat "de reformatie van de Europese Unie belangrijk is voor de burgers, voor democratie en voor transparantie" [12]. Met andere woorden: de EU verwerpt het gebod van de Ierse bevolking, net als de Nederlandse en Franse, en talloze anderen die nooit de kans kregen om hun stem te laten horen, omwille van 'democratie'.
Volgens schrijver Martin Helme [13] was het altijd al duidelijk dat de machtselite het Ierse 'nee' niet zouden accepteren. Na de eerste schok zouden ze simpelweg doorgaan met het uitvoeren van plan A:
Een van de meest walgelijke en schandelijke agendapunten die verkocht worden door de Eurocraten en hun vrienden in de liberale massamedia is dat de 862.415 Ierse kiezers blijkbaar geen recht hebben om het doel van pakweg 450 miljoen Europeanen te blokkeren. Deze verdraaiing van de waarheid zou nimmer ongehinderd moeten blijven. Ten eerste waren die paar Ieren eigenlijk de enige burgers in Europa die naar hun mening gevraagd werden. De rest van de 446 miljoen Europeanen werd nooit iets gevraagd. Hoe kan een politicus beweren dat zijn kiezers de goedkeuring van een Europese Grondwet/Verdrag van Lissabon wil als de hele politieke sfeer erop staat het volk niks te vragen? Sterker nog, in vele landen geven politici openlijk toe dat hun kiezers hetzelfde hadden gedaan, namelijk tegen [die vervloekte Grondwet] stemmen. Het is dus niet dat die paar miljoen Ierse kiezers de wil van honderden miljoenen andere Europese kiezers blokkeren, maar duidelijk dat een menigte Ierse kiezers tegen de wil ingaat van een paar duizend politici en bureaucraten die de Europese machtselite vormen. Ten tweede, wat gebeurde er met [de mening van] die 20 miljoen Fransen en Nederlanders die een paar jaar terug 'nee' zeiden tegen hetzelfde document?
De Europese Commissie presenteerde in april 2008 een nieuw plan gericht op het vergroten van de betrokkenheid van EU-burgers bij de beleidsvorming van het blok van 27 lidstaten, en de [beleidsvorming] populairder te maken [14]. "We moeten burgers om raad vragen", zei de Zweedse commissaris Margot Wallström toen. Zij is beroemd om haar uitspraak uit 2005 dat Europeanen de Europese Grondwet moesten goedkeuren of anders een nieuwe Holocaust riskeren. Drie jaar nadat de Grondwet als eerste was afgewezen, en er nog steeds geen Holocaust in zicht was, deed de EU niet meer alsof het nog gaf om de wil van het volk. Als Eurocraten spreken over burgers 'om raad vragen, bedoelen ze eerder beledigen.
In april 2008 verzamelde zich in het centrum van Wenen, vlak voor het befaamde en prachtige Staatoper-gebouw, een demonstratie bestaande uit mensen van alle jak en jooi en van de meeste politieke partijen, om te demonstreren tegen de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon door het Oostenrijkse parlement... wat later toch gebeurde zonder een referendum te houden. Opiniepeilingen geven aan dat de meerderheid van de Oostenrijkers overtuigd zijn, zoals het hoort, dat beleiden overwegend vastgesteld worden in Brussel. Zij zien de lokale politici als beroofd van echte macht, en velen van hen waren onwillig om de onaansprakelijke EU nog meer macht te gunnen [17].
Opiniepeilingen van medio 2008 [18] tonen aan dat de grote meerderheid van de Nederlanders nog steeds tegen het Verdrag van Lissabon was, wat vrijwel identiek is aan [het resultaat voor de] Europese Grondwet die Nederlandse kiezers met 62 tegen 38 procent verwierpen in het referendum van 2005. Desalniettemin zei Jan-Peter Balkenende dat Nederland door zou gaan met het goedkeuren van het Verdrag zelfs als de Ieren het ook verwierpen. De politieke elite zijn vastberaden om een proces door te zetten dat feitelijk hun land zal ontmantelen en het zal reduceren tot slechts een provincie in een oprukkende Eurabische superstaat, en [de politici] negeren hun eigen volk openlijk om dit voor elkaar te krijgen.
Zoals de schrijver Martin Helme zegt:
overheden zijn willens en wetens tegen de wensen van het volk ingegaan, hebben hun grondwetten bij het vuilnis gezet, hun rechtbanken corrupt gemaakt om hierin mee te gaan (en zo de macht van de wet bij het vuilnis gezet) en ze zijn begonnen te regeren zonder instemming van het volk of de macht van de wet. Dit is de weg die leidt naar de revolutie. Goed dan! Zoals Thomas Jefferson zei moet de boom des levens van tijd tot tijd ververst worden met het bloed van helden en tirannen. Ik heb het gevoel dat meer en meer mensen in Europa er klaar voor zijn. De politici ook?
9. De EU ondermijnt politieke geldigheid en de banden tussen de bestuurders en de bestuurden
Voorstanders van de Europese Unie beweren dat het een 'vredesproject' is. Maar de EU gaat niet over vrede, het gaat over oorlog: een demografische en culturele oorlog gevoerd tegen een heel continent, van de Zwarte Zee tot de Noordzee, om Europese natiestaten te vernietigen en een rijk te bouwen geregeerd door zelfverkozen bureaucraten. Dit wordt gesteund door landelijke politici om diens eigen macht te vergroten door een politieke entiteit te creëren nog groter dan hun individuele natie, en door zich vrij te maken van de beperkingen van een democratische maatschappij. De EU maakt de nationale politieke elite corrupt zodat zij de mensen die ze zouden moeten dienen en beschermen, verraden.
Anthony Coughlan, een hoogleraar aan Trinity College in Dublin, Ierland, stelt het volgende in een essay bij de EU Observer:
Als een minister iets gedaan wil krijgen op nationaal niveau, moet hij of zij de steun hebben van de minister-president, moet hij of zij de toestemming hebben van de minister van Financiën als het betekent dat er geld uit moet worden gegeven, en boven alles moet hij of zij de steun hebben van een meerderheid van het nationale parlement, en daarmee impliciet [de steun] van de kiezers. Schuif echter het beleidsgebied in kwestie door naar het supranationale niveau van Brussel, waar wetten voornamelijk worden gemaakt door de 27-delige Ministerraad, en de minister in kwestie wordt deel van een oligarchie, een commissie van wettenschrijvers, het machtigste [comité] in de geschiedenis, dat wetten opstelt voor [450] miljoen Europeanen, en onverwijderbaar is als groep ongeacht wat het doet. Nationale parlementen en burgers verliezen met elk EU-verdrag meer macht, omdat zij niet langer het laatste woord hebben over de beleidsportefeuilles. Individuele ministers daarentegen krijgen een verslavende groei aan persoonlijke macht, wanneer zij omgevormd worden van leden van een uitvoerende tak van de nationale overheid, ondergeschikt aan nationale wetgeving, tot EU-brede wettenschrijvers op het supernationale niveau. [19]
EU-ministers zien zichzelf als architecten van een supermacht in de dop, en kunnen zichzelf bevrijden van de kritiek op hun acties van de gekozen nationale parlementen. Volgens Coughlan vertolkt EU-integratie "een geleidelijke staatsgreep van hooggeplaatste overheidslieden ten opzichte van wetgeving, en van politici ten opzichte van de burgers die hen kiezen". Dit proces zuigt de ware macht uit de "traditionele overheidsinstellingen, terwijl het ze formeel intact laat. Ze behouden nog steeds hun oude namen - parlement, overheid, hooggerechtshof - zodat burgers niet al te gealarmeerd raken, maar hun traditionele functies zijn omgevormd".
De Europese Unie is feitelijk een poging van de elites in Europese landen om samen te werken ten einde macht te veroveren, het democratische systeem te omzeilen en af te schaffen, een staatsgreep in slow-motion. Ideeën zoals 'de vrede bevorderen' en 'vrije handel bevorderen' worden als een aanleiding hiervoor gebruikt, een kluif gegooid naar de goedgelovige massa om ondertussen de reinste staatsgreep te plegen.
De Europese Unie is fundamenteel fout bezig en kan niets anders zijn dan een groeiende totalitaire pan-Europese dictatuur, bestuurd door een zelfverkozen eliteclubje. Jazeker, er is aanleiding te geloven dat het precies zo ontworpen is. Macht is sterk geconcentreerd in instituten die boven de formele beperkingen staan van publieke toestemming en boven de informele beperkingen van openlijke kritiek en inzichten. EU-autoriteiten kunnen zo ongeveer doen wat ze willen, zoals ze doen met betrekking tot de Arabische en islamitische wereld.
10. De EU verspreidt een cultuur van leugens en corruptie
Nadat Ierse kiezers in 2008 het Verdrag van Lissabon (die ietwat aangepaste, maar anderszijds gerecyclede versie van de Europese Grondwet die Franse en Nederlandse kiezers eerder verwierpen) duidelijk hadden verworpen, zei de Deense minister-president Anders Fogh Rasmussen dat Ierland negen maanden zou moeten krijgen om hun problemen met het Verdrag van Lissabon op te lossen voor de verkiezingen van het EU-parlement in 2009 [20]. Rasmussen zei dat de Ierse 'nee' stem tegen de Grondwet niet zou moeten hinderen in het werk van de Europese Unie om het verdrag goedgekeurd te laten krijgen. Europese leiders, inclusief de Deense, hebben over het algemeen de voorkeur om de goedkeuring van de Europese Grondwet te doen zonder publieke referenda, omdat zij weten dat er sterke weerstand tegen is in vele landen. Het is zinloos om referenda te hebben als die er alleen maar komen als de elite dat willen, en deze elite de resultaten [van de referenda] kan negeren als die niet bevallen.
Meneer Rasmussen [21] is een mooi voorbeeld van hoe de Europese Unie langzaam het democratische systeem vernielt en opzettelijk zo opgezet was [om te vernietigen]. [Rasmussen] zou eigenlijk de bestwil en wil van zijn volk moeten volgen, maar zijn trouw ligt bij de rest van de EU-oligarchie. Hij is zeker niet de kwaadste onder de leiders van de EU; dit is niet te doen om zijn persoonlijke misklunen, het gaat om de EU en hoe deze uiteindelijk zelfs de anders degelijke individuen corrupt maakt. Iets dergelijks gebeurde in Portugal, waar de minister-president gehoor gaf aan de Duitse en Franse leiders, maar niet aan zijn eigen kiezers.
De EU is dus een staatsgreep in slow-motion uitgevoerd in 27 landen tegelijkertijd. Het is ontworpen om alle overheidsorganen die onderworpen zijn aan de wil van het volk van alle ware macht te ontdoen en die macht te leggen in de handen van een ongekozen oligarchie, een eliteclubje. Eigenlijk is het erger dan een staatsgreep omdat dat traditionelerwijs betekent dat een groep mensen de macht over een staat grijpt. De EU wil niet alleen de macht over een of andere lidstaat, het wil die staat afschaffen. De EU is georganiseerd verraad.
De elite van de EU reageert unaniem als zij geconfronteerd worden met bedreigingen van hun machtsbasis door het gewone volk. Ministers van het Europese Parlement en deelnemers aan elk niveau van het EU-systeem krijgen erg goed betaalde baantjes voor hun deelname, wat betekent dat hun belangen liggen bij het behouden daarvan. Hun trouw is opgekocht met het belastinggeld van de Europese burgers, en [hun trouw is] overgeheveld van hun volk, waar het theoretisch gezien zou moeten liggen, naar de EU. De EU is zogezegd hun pensioenfonds. Wanneer u aan de EU twijfelt, bent u dus een directe bedreiging voor hun persoonlijke financiële belangen, en zij zullen zich daarnaar gedragen.
Net als de Sovjet-Unie destijds, propageert de EU een cultuur van leugens en corruptie dat bij de top begint en doorsijpelt naar de maatschappij als geheel. Zo maakt het EU-systeem iedereen die er bij betrokken raakt corrupt. Het kan niet hervormd worden, het kan alleen ontbonden worden.
Bronnen:
1. http://www.openeurope.org.uk/media-centre/pressrelease.aspx?pressreleaseid=82
2. http://blogs.telegraph.co.uk/daniel_hannan/blog/2008/09/04/how_the_eu_plans_to_regulate_blogs?com_num=20
3. http://www.independent.co.uk/opinion/commentators/valeacutery-giscard-destaing-the-eu-treaty-is-the-same-as-the-constitution-398286.html
4. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/1556175/New-treaty-is-just-'constitution-in-disguise'.html
5. http://www.la-moncloa.es/Presidente/Intervenciones/Sesionesparlamento/prsp20070627.htm
6. http://www.express.co.uk/posts/view/10248/Opponents+of+EU+treaty+accused+of+being+'terrorists'
7. http://www.brusselsjournal.com/node/3340
http://53.554.10.022plusf75:DTpqdck196754674448?A
8. http://euobserver.com/18/26342
9. http://www.monstersandcritics.com/news/europe/news/article_1411115.php/Sarkozy_Merkel_want_treaty_ratification_process_to_go_on__Roundup_
10. http://uk.news.yahoo.com/rtrs/20080613/tpl-uk-eu-ireland-germany-43a8d4f_2.html
11. http://uk.news.yahoo.com/afp/20080613/tuk-ireland-eu-referendum-britain-a7ad41d.html
12. http://www.spectator.co.uk/the-magazine/features/783601/part_2/eu-leaders-will-never-consult-us-again.thtml
13. http://www.brusselsjournal.com/node/3350
14. http://euobserver.com/9/25909
15. http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1489643/Vote-for-EU-constitution-or-risk-new-Holocaust-says-Brussels.html
16. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/04/austrians-demonstrate-against-lisbon-in.html
17. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/06/austrians-were-not-fooled.html
18. http://www.nisnews.nl/public/170608_2.htm
19. http://www.free-europe.org/blog/?itemid=364
20. http://www.cphpost.dk/get/107749.html
21. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/08/fogh-forget-referendum.html
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2006/06/why-eu-needs-to-be-destroyed-and-soon.html
Ik weet dat vele Amerikanen, en Europeanen ook, het Westen reeds af hebben geschreven aan de islam. Ik zou liegen als ik zei dat ik dit niet ook af en toe heb gedacht, maar ik zie wel hoopvolle tekens van een heuse verschuiving van publieke opinie en onderbuikgevoelens. Uitgaande van zulke informatie als het extreem hoge aantal Duitsers vijandig ten opzichte van de islam, geloof ik nog steeds, of hoop tenminste, dat Europa nog te redden valt. Maar deze hoop staat of valt bij de complete en uiterste vernietiging van de Europese Unie.
De EU moet dood, of Europa gaat dood. Zo simpel is het.
In haar boek Eurabia: The Euro-Arab Axis geeft Bat Ye'or terecht aan dat gewone Europese burgers nooit gekozen hebben voor de inmenging met de islamitische wereld door de massa-immigratie van moslims en multiculturalisme. Dit houdt nauw verband met de verrijzing van de EU, die macht af heeft gepakt van de burgers en democratische processen, en [gelegd heeft bij] de achterkamertjespolitiek van corrupte Eurabische afgezanten en bureaucraten. Verschillende toeschouwers hebben gemerkt dat er een serieuze ontkoppeling is tussen de Europese elites en de gewone burgers. Dit is grotendeels mogelijk gemaakt door de EU.
Ik heb de term neo-feodalisme gebruikt voor de EU. Er zijn absoluut zekere elitegroepen die nooit echt geaccepteerd hebben dat ze macht verloren aan 'het gepeupel', en die denken dat alles wat mis is met Europa te danken is aan 'populisme', wat anderen democratie noemen. Dit zijn meteen de mensen die 'Eurabia' hebben gemaakt en 'vergaten' om het volk over deze plannen in te lichten. De EU zou zo gezien moeten worden: als een de facto slow-motion afschaffing van de Europese democratie, maar vermomd als iets anders. De echte kracht achter de EU is om nationale soevereiniteit op te geven voor een nieuwe besturende klasse van bureaucraten, een nieuwe aristocratie en een terugval van het democratische systeem.
Ik maak me hier echt zorgen over de totale ondergang van het democratische systeem. Dit is reeds een lange tijd afgezwakt door de EU, de VN etc, en nu hebben we ook directe bedreiging van de vrijheid van meningsuitng door de moslims. Gewone Europeanen hebben niet langer de zelfbeschikking over hun lot. Zweden is bijvoorbeeld naar mijn mening in werkelijkheid opgehouden een democratie te zijn [1]. We moeten dit terugwinnen, of het is gedaan met Europa.
In een interview met Paul Belien uit het Brussels Journal van februari 2006 [2] waarschuwde de voormalige Russische dissident Vladimir Bukovsky dat de Europese Unie op weg is om een Sovjet-Unie te worden, door sommigen een EUSSR genoemd. Tijdens een toespraak die hij in Brussel gaf noemde Bukovsky de EU een "monster" dat verdelgd moet worden, hoe eerder hoe beter, voor het zich ontwikkelt tot een volledig totalitaire staat.
[Bukovsky over het monsterachtige karakter:]
Ik refereer hier aan de structuren, de zekere ideologieën die ingeprent worden, tot de plannen, de richting, de onvermijdelijke uitbreiding, de vernietiging van naties, wat ook het doel was van de Sovjet-Unie. De meeste mensen begrijpen dit niet. Ze weten het niet, maar wij wel omdat wij in de Sovjet-Unie zijn opgegroeid, waar we de Sovjet-ideologie moesten leren op school en op de universiteit. Het ultieme doel van de Sovjet-Unie was een nieuwe historische entiteit, een Sovjetvolk, op te richten over de hele wereld. Hetzelfde geldt voor de huidige EU. Ze proberen een nieuw volk te creëren. Ze noemen [dit volk] 'Europeanen', wat dat ook moge betekenen. Volgens de communistische doctrine en vele vormen van socialistisch denken is de staat, de nationale staat, gedoemd om te falen. In Rusland gebeurde echter het tegenovergestelde. In plaats van dat de staat wegkwijnde werd de Sovjet-staat een erg machtige staat, maar de nationaliteiten daarin werden vernietigd. Maar toen de tijd aanbrak dat de Sovjet-Unie instortte, kwamen de onderdrukte gevoelens van nationale identiteit weer teruggeveerd en die vernielden het land bijna. Het was zo beangstigend.
Bukovsky gaf een negatief antwoord op Belien's vraag of de lidstaten van de EU niet vrijwillig waren toegetreden, en of deze integratie dus niet de democratische wil van de Europeanen weergaf. [Bukovsky:]
Nee, dat deden ze niet. Kijk naar Denemarken, dat twee keer tegen het Verdrag van Maastricht stemde. Kijk naar Ierland, dat tegen het Verdrag van Nice stemde. Kijk naar vele andere landen; zij staan enorm onder druk. Het is haast chantage. Het is een truc voor idioten. Deze mensen moesten stemmen in referenda tot de mensen een gewenste uitkomst stemden. Toen moesten ze ophouden met stemmen. Waarom stoppen? Laten we nogmaals stemmen. De Europese Unie is wat Amerikanen een shotgun marriage noemen [een moetje].
In 1992 had Bukovsky ongekende toegang tot het Politburo en andere geheime Sovjet-documenten. Volgens hem gaven deze documenten duidelijk aan dat het idee om de Europese markt om te toveren in een federale staat werd aangemoedigd in verdragen tussen de linkse partijen in Europa en Moskou als een gezamenlijk project dat de Sovjetleider Mikhail Gorbachev in 1988-89 ons "gezamenlijke Europese thuis" noemde. [Bukovsky:]
Natuurlijk is het [de EU] een mildere vorm van de Sovjet-Unie. Ik zeg niet dat het een goelag was. [...] Het idee [van de EU] was simpel. Het kwam voor het eerst boven in 1985-86, toen de Italiaanse communisten Gorbachev bezochten, gevolgd door de Duitse sociaaldemocraten. Ze klaagden allemaal [over] de veranderingen in de wereld, met name nadat Britse premier Margaret Thatcher de privatisering en economisch liberalisatie inluidde. [Die privatisering en liberalisatie] dreigden volgens [de communisten] de prestaties van generaties socialisten en sociaaldemocraten weg te vagen, dreigden deze compleet terug te draaien. Om de terreur van een wildgroei aan kapitalisme (zoals zij het noemden) te weerstaan, was [voor hen] de enige weg om een poging te doen om dezelfde socialistische doelen in alle landen tegelijkertijd te introduceren. Voorafgaand aan het bezoek waren de linkse partijen en de Sovjet-Unie tegen de Europese integratie omdat zij het zagen als een hindernis die hun eigen socialistische doelen zou belemmeren.
Na 1985 "kwamen de Sovjets tot een overeenkomst met de linkse partijen dat als ze samen zouden werken, dat ze dan het hele Europese project konden overnemen en het op zijn kop konden gooien. In plaats van een vrije markt zou Europa een federale staat worden".
In januari 1989 [was er een] vergadering met Gorbachev, de voormalige minister-president van Japan Nakasone, de voormalige Franse president Valéry Giscard d'Estaing, de Amerikaanse bankier Rockefeller en de voormalige Amerikaanse staatssecretaris Henry Kissinger. Giscard d'Estaing heeft klaarblijkelijk gesteld dat "Europa een federale staat zal worden en jullie je daarop voor moeten bereiden. Jullie moeten met ons en de Europese leiders uitmaken hoe jullie daarop zullen reageren, hoe jullie toestaan dat de andere Oost-Europese landen ermee omgaan of hoe er deel van uit te maken. [Jullie] moeten jullie voorbereiden". Zoals Vladimir Bukovsky aangeeft was dit in 1989, in een tijd waarin het Verdrag van Maastricht (uit 1992) nog niet eens in klad opgesteld was. "Hoe wist Giscard d'Estaing in vredesnaam wat er over 15 jaar zou gebeuren? En wat een verrassing dat hij de opsteller van de Europese Grondwet werd in 2002-2003. Het riekt naar samenzwering, nietwaar?".
Ja, het riekt zeker naar samenzwering. Dit was in de jaren '80, toen de meeste media nog steeds gepraat over een politieke eenheid die natiestaten zou bedwingen afschreef als angst zaaien. Valéry Giscard d'Estaing [is] de voormalige president van Frankrijk en hoofdopsteller van die afschuwelijke Europese Grondwet [3], een ondoorgrondelijk pakket van een boek van honderden pagina's zonder enige middelen om de drie machten [rechtsprekend, wetgevend en uitvoerend] gescheiden te houden, middelen die bijvoorbeeld wel in de Amerikaanse grondwet staan. [Die Giscard d'Estaing] heeft beweerd dat de afkeuring van de Grondwet op de Franse en Nederlandse referenda van 2005 een "fout was die gecorrigeerd moet worden. [...] De Grondwet moet een tweede kans gegund worden". Hij zei dat de Fransen "nee" stemden door foute beslissingen en uit onwetendheid, en hij stond erop dat "de tekst uiteindelijk geaccepteerd zal worden. [...] Het was een fout om het proces van referendum te gebruiken, maar als je een fout maakt kun je die herstellen". Giscard d'Estaing gaf aan dat het verdrag in een tweede referendum aan de Franse kiezers voorgelegd kon worden, of goedgekeurd kon worden door het Franse parlement. "De mensen hebben het recht om te veranderen van mening. Het volk zal wellicht overdenken of ze geen fout hebben gemaakt" zei hij over een mogelijk nieuw referendum [4]. Iemand die nog steeds project Eurabië in twijfel trekt, die opzettelijke inmenging van Europa en de Arabisch-islamitische wereld, zoals beschreven door Bat Ye'or, [en iedereen die nog steeds denkt dat Eurabië] 'slechts een complottheorie' is, zou deze stellingen van Giscard d'Estaing eens moeten lezen. Waarom zouden we verrast zijn als toonaangevende EU-raadsleden achterkamertjespolitiek bedrijven die de toekomst van het hele continent beïnvloeden, maar dat zij hierover niks zeggen in het openbaar of [dat zij] ronduit liegen over hun bedoelingen? Dit is hoe de EU al decennia te werk gaat, juist al vanaf het begin.
Vanaf zijn geboorte is Europese integratie een door Fransen geleide onderneming. Het feit dat de Franse politieke elite nog steeds zijn leiderschap over Europa wil behouden werd overduidelijk bewezen in de oorlog met Irak. President Chirac [5] deed een beroemde uitspraak in 2003 nadat Polen, Hongarije en Tsjechië de VS steunden: "Zij misten een goede kans zich gedeisd te houden", en [Chirac voegde toe dat] "deze landen zich niet heel goed hebben gedragen en zich, best wel roekeloos voor gevaar, te snel hebben opgesteld achter Amerika's standpunt". Jean Monnet, de Franse econoom die nooit verkozen werd tot officieel staatsman, wordt door velen gezien als de grondlegger van Europese integratie. Monnet was een pragmatist met veel contacten, die achter de schermen werkte aan de geleidelijke opbouw van een Europese eenheid. Richard North, auteur van het weblog EU Referendum [6] en samen met Christopher Booker co-auteur van het boek The Great Deception: Can The European Union Survive?, beschrijft hoe Jean Monnet al jaren, vanaf de jaren '20, had gedroomd van het opbouwen van een 'Verenigde Staten van Europa'. Monnet had echter werkelijk [iets anders] in gedachten: de opbouw van een Europese entiteit met alle kenmerken van een staat, [waarvoor de oprichters] opzettelijk een vage bewoording [gebruikten] zodat het moeilijk zou worden [de EU's] transformatie te laten verwateren tot slechts nog een internationaal overheidsbureau. Het werd ook zo gemaakt dat het nationale overheden niet zou afschrikken met de bewoording dat het doel was om over hun soevereiniteit heen te lopen.
[Richard North en Christopher Booker] beweren in hun analyse van de geschiedenis van de EU dat de EU niet geboren werd uit de Tweede Wereldoorlog, zoals velen blijkbaar denken. Het was al op zijn minst een generatie daarvoor in de planning.
De Schumanverklaring van 9 mei 1950, die wordt gehuldigd op de 'Dag van Europa', wordt alom gepresenteerd als het begin van het werken aan de Europese Unie [7], en bevat zinnen die stellen dat het een "eerste stap naar een verenigd Europa" is en dat "dit voorstel zal leiden tot de realisatie van de eerste concrete funderingen van een Europese federatie". Zoals critici van de EU hebben opgemerkt worden deze politieke doelen normaliter niet genoemd als de Verklaring aangehaald wordt, en de meeste mensen weten niet eens dat het bestaat. Een federatie is natuurlijk een staat en "toch zweren de kampioenen van de EC/EU-integratie al jaren blindelings dat ze geen kennis hebben genomen van zulke plannen. De EEC/EC/EU heeft zoetjesaan nog meer kenmerken van een supranationale federatie verkregen: een vlag, volkslied, parlement, hooggerechtshof, munteenheid, wetten". De oprichters van de EU "waren voorzichtig dat ze de burgers alleen de goedaardige kenmerken van hun project lieten zien. Het was ontworpen om stapsgewijs ingevoerd te worden, als een continu proces, zodat geen enkele fase van het project genoeg weerstand op zou roepen om het te stoppen of te ontsporen". Booker en North noemen de Europese Unie een "staatsgreep in slow-motion, de meest spectaculaire staatsgreep in de geschiedenis", die ontworpen is om geleidelijk en voorzichtig aan het democratische proces aan de kant te zetten en de oudere natiestaten te onderwerpen, zonder dit openlijk te zeggen.
In 2005 [kwam] er een nog nooit eerder gedaan verzoek van de leiders van alle Britse politieke groeperingen in Brussel [dat] Tony Blair een eind zou maken aan de 'middeleeuwse' praktijk [8] dat de Europese wetgeving achter gesloten deuren gebeurt. Critici beweren dat de Ministerraad, het hoogste wettenschrijvende orgaan in de EU, dat twee derde van alle Britse wetten schrijft (en de meerderheid van de wetten in alle West-Europese landen), "de enige wettenschrijver is, buiten de communistische dictaturen van Noord-Korea en Cuba om, die wetten in het geheim doorvoert". Een van de [Britse opstellers van het verzoek] zei dat: "we in de EU nog steeds deze middeleeuwse manier hebben om besluiten te doen; mensen verstoppen zich achter andere lidstaten, en geven hen de schuld. Dit vergroot ons gevoel van cynisme, maar wat we nodig hebben is duidelijke taal". Volgens de Britse conservatieve politicus Daniel Hannan [9] is dit hoe de EU was ontworpen.
Diens oprichters begrepen van begin af aan dat hun gewaagde plan om de oeroude naties in Europa tot een enkele staat samen te voegen nooit zou slagen als elke opeenvolgende machtsoverdracht aan de kiezers voorgelegd moest worden ter goedkeuring. Dus bekokstoofden ze achterhands een structuur waarin de grote macht in de handen lag van aangestelde functionarissen die immuun waren voor publieke opinie. [...] Inderdaad, de structuur van de EU is niet zozeer ondemocratisch als wel antidemocratisch.
Vladimir Bukovsky waarschuwt ook dat het lijkt of we leven in een tijdperk van snelle, systematische en aanhoudende ontmanteling van democratie.
Neem nou deze Legislative and Regulatory Reform Bill [Akte van Wetgevende en Regelgevende Hervormingen]. Het maakt ministers tot wetgevers die nieuwe wetten kunnen doorvoeren zonder het Parlement of wie dan ook in te lichten. [...] De huidige stand van zaken is erg grimmig. Grote politieke partijen zijn al geheel opgeslokt door het nieuwe EU-project. Geen van hen is er echt tegen. Ze zijn ontzettend corrupt geworden. Wie zal onze vrijheden nog verdedigen?
Hij [Bukovsky] heeft weinig vertrouwen dat instituten zoals het gekozen, maar grotendeels machteloze Europese Parlement deze ontwikkelingen kan tegenhouden.
Het Europese Parlement wordt gekozen op basis van proportionele representatie, wat geen echte representatie is. En waar stemt het over? Het vetpercentage in yoghurt, dat soort [minieme] zaken. Het is belachelijk. [...] Het is niet voor niks dat het Europese Parlement mij herinnert aan, bijvoorbeeld, de supreme Sovjet. Het lijkt op de Sovjet-Unie omdat het zo ontworpen is. Op dezelfde wijze doet de Europese Commissie denken aan het Politburo.
Het Politburo was het ware machtscentrum van de USSR; niet aansprakelijk te stellen, niet direct gekozen door wie dan ook. Een andere voormalige inwoner van de USSR, Vilius Brazenas, heeft deze paar gelijkenissen tussen de EU en de USSR ook opgemerkt [10]:
Toen de voormalige Sovjetdictator Mikhail Gorbachev in 2000 Groot-Brittannië bezocht, beschreef hij de Europese Unie correct als "de nieuwe Europese Sovjet". Hij zei dit met een duidelijke goedkeuring, omdat hij de ontwikkelende EU ziet als een vervulling van zijn beeld van een "gemeenschappelijk Europees thuis" dat strekt "van de Atlantische Oceaan tot het Oeralgebergte", zoals hij beschreef in zijn boek Perestroika uit 1987. Meneer Gorbachev is communist voor het leven. [...] Het is uiterst belangrijk dat een Marxist-Leninist van topniveau zoals Gorbachev zo'n affiniteit met de Westerse leiders kon hebben over een "gemeenschappelijk Europees thuis" en dan, 13 jaar later, goedkeurend opmerkt dat dat gemeenschappelijke thuis steeds dichter bij het Sovjetmodel kwam.
Booker en North schrijven dat de Belgische minister-president Paul-Henri Spaak, in Europa bekend als 'meneer de Socialist', verantwoordelijk was voor het overtuigen van de overige EU-oprichters dat "de meeste effectieve manier om het politieke doel van hun project te verhullen was om het te verschuilen achter een voorwendsel dat [de EU] alleen gericht was op economische samenwerking, gebaseerd op handelsembargo's te stoppen, een 'vrije markt' ".
Ondertussen strekt de enorme en opgeblazen EU-bureaucratie zijn tentakels uit om elk denkbaar onderwerp in Europa in groot detail te reguleren, niet alleen het vetpercentage in yoghurt. Bierdrinkers in Duitsland schuimbekten tijdens de zomer van 2005 door de plannen van de EU om Duitse barmeisjes zich beter te laten bedekken. Het doel van het EU-voorstel was hen te beschermen tegen schadelijke zonnestralen. Maar de zogenaamde 'bruine ban' werd absurd genoemd door brouwerijen, politici - en de barmeisjes [11]. Het [voorstel] werd uiteindelijk ingetrokken. In Zweden hebben de meeste kledingstukken die in winkels verkocht worden een etiket met wasinstructies [12]. Maar deze etiketten werden op het niveau van de EU gezien als een belemmering van vrije handel omdat het bevooroordeeld zou zijn ten opzichte van de buitenlandse kleding, zonder etiketten, die ook in Zweden verkocht wordt. Een peiling van het Zweedse consumentenbureau gaf aan dat 8 van de 10 Zweden de wasinstructies leest voor het wassen, en 6 van de 10 lezen ze voor aanschaf.
Dit zijn voorbeelden van de meer belachelijke en grappige aspecten van de het EU-apparaat. Maar er zit ook een veel meer sinistere kant aan: het promoten van een officiële, Eurabische federale ideologie die multiculturalisme propageert, die allen die hun democratie op nationaal niveau willen houden afschetst als 'xenofoben', en die allen die de immigratie uit derdewereldlanden willen beperken afschetst als 'racisten'. Een rapport van de EU zijn racisme-waakhond zei dat Europa meer moet doen om racisme en 'islamofobie' tegen te gaan [14]. Nieuwe antidiscriminatiewetten moeten gemaakt worden om islamofobie te bestrijden, zoals gedaan is in Noorwegen, waar Noren het bewijs van hun eigen onschuld moeten leveren [15] als moslim-immigranten hen beschuldigen van discriminatie in enige vorm, inclusief discriminatie in woorden. De EU wil ook een officieel lexicon aanmoedigen dat aanstootgevende en cultureel ongevoelige termen zoals 'islamitisch terrorisme' afschaft [16].
Na de strubbelingen die in begin 2006 werden veroorzaakt door de Mohammed-cartoons gepubliceerd in de Deense krant Jyllands-Posten, reisde het hoofd van Buitenlandse Zaken van de EU, Javier Solana [17], naar het Midden-Oosten en maakte hij samen met de islamitische leiders de stelling dat "persvrijheid ook verantwoordelijkheid en discretie omvat, en alle geloven en aanhangers van religie zou moeten respecteren". Solana zei dat hij maatregelen had besproken om te waarborgen dat "religieuze symbolen beschermd kunnen worden". Zulke stappen kunnen ingevoerd worden met verschillende mechanismen, "en misschien binnen de nieuwe VN-commissie Mensenrechten", [zei Solana]. Hij voerde gesprekken met sjeik Mohammed Sayed Tantawi van de Al Azhar universiteit, de hoogste zetel van kennis binnen de soennitische islam, en met Amr Moussa, de secretaris-generaal van de Arabische Liga. In een vergadering met Ekmeleddin Ihsahnoglu, de leider van de Organisation of the Islamic Conference, zei Solana dat "ik mijn oprechte spijt heb betuigd dat religieuze gevoelens gekwetst waren" [18], [en Solana zwoer] "zich in te spannen om zeker te zijn dat de geesten en harten van mensen niet weer gekwetst zouden worden". Het Nederlandse dagblad De Telegraaf citeerde de Nederlandse secretaris van Europese Zaken Atzo Nicholai dat [Nicholai] de sussende toon van Solano als "shockerend" omschreef. Slechts een paar jaar eerder stelde Solano, destijds secretaris-generaal van de NAVO, in een toespraak dat "de principiële oorzaak van alle conflicten in Europa en daarbuiten direct herleid kunnen worden tot de afwezigheid van democratie en openheid. De afwezigheid van een uitlaatklep voor democratisch debat kan ertoe leiden dat deze maatschappijen in geweld exploderen" [19]. Hem daagde niet de ironie dat hij zelf later het democratische debat in Europa probeerde af te kappen door de steun aan islamitische censuur en spraakcodes.
Journalist Nidra Poller [20] gaf commentaar op het debat voorafgaand aan het referendum in Frankrijk over de Europese Grondwet, en beschreef andere incidenten van deze opzettelijke onderdanige houding van EU-leiders ten opzichte van moslimeisen.
De Euro-Mediterraanse 'dialoog' is een meesterwerk van vernederende overgave. De Europese Unie functioneert hierin als een tussenstadium voor een opdoemend Eurabisch project dat schreeuwt om een teloorgang van Europese culturen en diens omsmelting tot een monumentaal paradijs van cultureel relativisme dat erg lijkt op de ummah van de moslims (wereldverovering). Is dit niet een veel treffender beeld van wat de EU voorbereidt voor zijn volgzame burgers? Wanneer vernederende sussing schuilt achter de sluier van 'dialoog', welke onuitspreekbare ambities kunnen dan ontleend worden aan het nobele woord 'Grondwet'?
Intelligente mensen hebben al jaren gewaarschuwd voor deze ontwikkeling. De Britse filosoof Roger Scruton waarschuwt in boeken als The West And The Rest: Globalisation And The Terrorist Threat [21], en England And The Need For Nations [22], dat
wij in Europa op een keerpunt in onze geschiedenis staan. Onze parlementen en rechtssystemen hebben nog steeds territoriale soevereiniteit. Ze komen nog steeds overeen met geschiedkundige patronen van bevolking die de Fransen, Duitsers, Spanjaarden, Britten en Italianen de mogelijkheid gaven om 'wij' te zeggen en te weten wat daarmee bedoeld wordt. De kans blijft er om de wetgevende en uitvoerende machten die de natiestaten van Europa vormen te herstellen. Op hetzelfde moment is een proces in gang gezet dat de soevereiniteit van ons parlement en rechtbanken zou ontkrachten, dat de grenzen tussen onze jurisdictie zou vernietigen, dat de nationaliteiten van Europa zou oplossen tot een historisch betekenisloos collectief, niet vereend in taal, noch door religie of gebruiken en ook niet in overgeorven soevereiniteit en rechtspraak. [...] De aanval op de natiestaat is nog niet daadwerkelijk uitgevoerd, en er is nog helemaal geen zaak voor een transnationaal alternatief gemaakt. Ik geloof daarom dat we op het punt staan van besluiten die rampzalig zullen zijn voor Europa en voor de wereld, en dat we nog maar een paar jaar hebben om ons erfgoed vast te houden en terug te winnen.
De Tsjechische president Vaclav Klaus [23], een bewonderaar van Ronald Reagan en Margaret Thatcher, heeft gezegd dat de uitbreiding van de EU met tien nieuwe lidstaten, voornamelijk voormalig communistische landen in Centraal- en Oost-Europa, "het tekort aan democratie in de EU vergroot". [Klaus] waarschuwde dat "de EU met toenemende snelheid door is gegaan met het uitbreiden van het aantal pagina's wetgeving, die nu oordeelt over bijna alle aspecten van het menselijke leven en menselijke activiteiten". Klaus benadrukte ook dat de natiestaat een "onvervangbare waarborg van democratie is" (tegenover alle 'rijken' en conglomeraties van staten).
Volgens Vladimir Bukovksy is
de meest waarschijnlijke uitkomst dat er een economische crisis en ondergang plaats zal vinden in Europa, wat op een gegeven moment [onvermijdelijk] is wegens de stijgende kosten en belasting. De onmacht om een omgeving voor concurrentie te creëren, de te sterke regulering van de economie, en de bureaucratisering, zullen [allen] leiden tot een economische ondergang. [...] Ik heb hier geen twijfel over. De Europese Unie zal instorten net zoals de Sovjet-Unie instortte. Maar vergeet niet dat als deze dingen instorten, zij zo'n verwoesting achterlaten dat het een generatie duurt om te herstellen. Denkt u eens in wat er zou gebeuren als het tot een economische crisis komt. De vergeldingsdrang tussen naties zal enorm zijn. Het kan misschien tot geweld komen. Kijk naar het enorme aantal immigranten uit derdewereldlanden die nu in Europa wonen. Dit werd aangemoedigd door de Europese Unie. Wat zal er met hen gebeuren als er een economische ondergang komt? We zullen waarschijnlijk, zoals ook in het einde van de Sovjet-Unie, zoveel etnische strijd hebben dat het het verstand te boven gaat. [...] Ik denk dat de Europese Unie, net als de Sovjet-Unie, niet gedemocratiseerd kán worden. Gorbachev probeerde het te democratiseren en dat spatte uiteen. Dit soort structuren kan niet gedemocratiseerd worden.
Richard North [24] schrijft dat "als, tegen alle kansen in, de Grondwet toch doorgaat, het zal zijn als het deksel van een hogedrukpan dichtdoen en het luchtgat dichtstoppen. De ontbinding [van de EU] mag misschien wat langer duren, maar wanneer het komt zal het explosief zijn". In het werk dat [North] schreef met Christopher Booker, concluderen de auteurs:
Achter de hoogdravende idealen van supranationalisme, dat een beeld oproept van commissarissen die zitten zoals Plato's Garde, die de zaken in Europa leidt op een zeldzaam veld ver boven het nietige egoïsme en de vijandigheden tussen slechts natiestaten, [achter die idealen] had Monnet [grondlegger van de EU] een groot, doorstotend en zelfverloochenend monster in gang gezet: deels stikkend in zijn eigen bureaucratie, deels een corrupte bende die eindeloze mogelijkheden biedt voor indivuelen en collectieven om hun medemensen te neppen en uit te buiten, en deels ook een machtige motor om de nationale belangen aan te moedigen van die landen die weten hoe ze "het systeem moeten bewerken", iets waaronder de Ieren en de Spanjaarden het beter hadden gedaan dan nu, maar waarvan Frankrijk de onbetwiste meester was. Het enige dat het project [EU] nooit in de verste verte zou kunnen zijn is democratisch, omdat het per definitie nooit bedoeld was om dit te zijn.
[North en Booker] geloven dat dit is waarom de EU verdoemd is en waarom het "een verschrikkelijke verwoesting achter zal laten, een woestijn vanuit welke het jaren zal duren voor de Europese volkeren om te herrijzen" [25].
Ik begrijp de zorgen dat de vernietiging van de EU 'instabiliteit' zou veroorzaken in Europa. Dat zal het ook. Maar we zullen hoe dan ook met enige 'instabiliteit' kampen, gezien het aantal moslims hier dat Eurabië binnen heeft geholpen. Trouwens, als 'stabiliteit' een gestage koers richting Eurabië betekent, heb ik veel liever wat instabiliteit. Ik zie dat we geen keuze hebben. De waarheid is dat Europa zich in de nesten heeft gewerkt, alweer, en dat het een paar roerige en pijnlijke jaren en decennia in het verschiet heeft ongeacht wat we nu doen. De keuze is tussen een beetje pijn waardoor Europa volhoudt, en de pijn waarbij Europa simpelweg ophoudt te bestaan als een westerse, culturele entiteit.
Sommigen zouden hopen dat we de EU kunnen 'hervormen', de 'positieve' aspecten ervan kunnen behouden en niet 'de baby met het badwater weggooien'. Ik betwijfel het. Ik was ook ooit naïef, en dacht dat er positieve aspecten aan de EU zaten. Er zijn er geen, of niet genoeg om er enige te behouden.
De EU is geheel badwater, geen baby.
Dat is waarom, zoals Bukovsky zegt,
hoe eerder we stoppen met de EU, hoe beter. Hoe eerder het instort, des te minder schade het aan ons en andere landen gedaan zal hebben. Maar we moeten snel zijn want de Eurocraten gaan erg snel. Het zal moeilijk zijn hen te verslaan. Vandaag is het nog simpel. Als vandaag een miljoen mensen naar Brussel marcheren zullen die gasten wegrennen naar de Bahama's.
De oprichting van Eurabië is de grootste daad van verraad in tweeduizend jaar geschiedenis van de Westerse beschaving, sinds de dagen van Brutus en Judas. In Dante Alighieri's La Divina Comedia werden Brutus en Judas Iscariot in de ergste afdeling van de Hel geplaatst, nog onder Mohammed. Als Dante vandaag de dag nog had geleefd, zou hij waarschijnlijk wel ruimte maken in de Hete Plaat voor Valéry Gicard d'Estaing en zijn Eurabische hulpjes. De EU-elites zien zichzelf als Julius Caesar of Octavianus, maar eindigen als Brutus. Ze willen het Romeinse Rijk herstichten aan beide kanten van de Middellandse Zee, samengebonden door wat vage referenties aan een "gedeeld Grieks erfgoed". In plaats daarvan creëren ze de val van een beschaving door veel van West-Europa heen, terwijl de barbaren het continent platlopen. De EU wil het Romeinse Rijk herstichten maar sticht uiteindelijke de tweede val van Rome.
Eurabië kan alleen ontspoord worden door die organisatie die het in de eerste plaats heeft gemaakt, te vernietigen:
de Europese Unie.
Bronnen:
1. http://www.faithfreedom.org/oped/Fjordman60527.htm
2. http://www.brusselsjournal.com/node/865
3. http://www.free-europe.org/blog/english.php?itemid=303
4. http://euobserver.com/9/21674
5. http://euobserver.com/9/20986
6. http://www.eureferendum.blogspot.com/
7. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/05/another-american-century-or-another.html
8. http://www.timesonline.co.uk/tol/news/uk/article563177.ece
9. http://www.telegraph.co.uk/opinion/main.jhtml?xml=/opinion/2006/03/20/do2001.xml&sSheet=/opinion/2006/03/20/ixopinion.html
10. http://www.stoptheftaa.org/artman/publish/article_141.shtml
11. http://www.sky.com/skynews/article/0,,30200-13399577,00.html
12. http://www.thelocal.se/article.php?ID=1663
13. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/010829.php
14. http://www.eubusiness.com/Social/051123163159.lgj3o885
15. http://fjordman.blogspot.com/2005/05/norwegian-inquisition-sunset-in-land.html
16. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=20045_EU_Ostriches
17. http://www.metimes.com/articles/normal.php?StoryID=20060214-062639-6847r
18. http://euobserver.com/9/20956
19. http://www.nato.int/docu/speech/1998/s981112a.htm
20. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/006392.php
21. http://www.morec.com/scruton/
22. http://www.civitas.org.uk/pubs/Scruton_cs49.php
23. http://www.brusselsjournal.com/node/893
24. http://www.iht.com/articles/2004/01/15/ednorth_ed3_.php
25. http://www.free-europe.org/blog/english.php?itemid=301
26. http://51.489.-0.140plusf35:OQrekqx638547721565??
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2008/03/boycott-united-nations.html
Ban Ki-Moon, de Secretaris-Generaal van de VN, veroordeelde de film van Geert Wilders: Fitna. [Ki-Moon zei dat Fitna] "aanstootgevend anti-islamitisch" is en dat "er geen reden is voor haatspraak of geweld opruien" [1]. Betekent dat dan dat de VN ook een verbod wil op de Koran, waarin die beide dingen beschreven staan? Zoals Robert Spencer aangaf: "Wat is er precies 'haatspraak' aan het citeren van Koranverzen, en dan laten zien hoe moslimpredikanten die verzen gebruiken om mensen aan te zetten tot geweld, of [het laten zien] van geweldsdaden gepleegd door moslims die door die en andere verzen geïnspireerd werden?"
In maart 2006 [2] heeft de VN-Raad van Mensenrechten, die een meerderheid van moslimlanden heeft, een voornemen uitgesproken, namelijk dat ze zich zullen bekommeren om de belastering van religies, en dat ze overheden gaan dwingen om deze laster te verbieden. De enige religie die specifiek genoemd werd was de islam. Het document werd uitgebracht door de Organisation of the van Islamic Conference, het grootste machtsblok van de VN, en het werd gesponsord door Saoedisch geld.
Ik heb al een lange tijd gezegd dat het zinloos is om 'democratie' proberen te exporteren naar moslimlanden. De islam kan alleen overweg met democratie in de zin van stemrecht en 'meeste stemmen gelden'. Maar dit betekent nooit automatisch vrijheid voor individuele personen (zie mijn online boek Is Islam Verenigbaar Met Democratie? [3]).
Het is een zieke grap dat Amerikaanse soldaten letterlijk moeten bloeden, en Amerikaanse belastingbetalers financieel moeten bloeden, om 'democratie' naar Irak te exporteren, terwijl de moslims bezig zijn de sharia naar ons te exporteren. Vrijheid betekent vrijheid van meningsuiting, dat is de meest simpele en misschien wel de meest ware definitie. Moslims proberen de VN de gebruiken om over de hele wereld de vrijheid van meningsuiting te beperken, wat eigenlijk betekent dat ze de hele wereld onder islamitische heerschappij willen brengen.
Mijn mening over de VN is heel duidelijk: die is op zijn best gezegd onbelangrijk [4]. En dat is dan op zijn best.
Het lijkt steeds meer op een vijand, een vijand die door ons wordt betaald maar wordt gebruikt om ons aan te vallen. Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik ben het spuugzat om mijn vijanden te sponsoren, binnenlands of buitenlands.
Ik ben er helemaal voor om de VN te boycotten, en die pas écht onbelangrijk te maken door het geen geld meer te geven en er uiteindelijk uit te stappen.
Zelfs al zitten we in een zwakke fase van onze beschaving, en dat zitten we echt, dan hebben we nog steeds enorm superieure verdedigingsmiddelen en hulpbronnen. Moslims hebben een hoop olie en veel baby's en veel agressie, maar dat is dan ook alles. Op andere vlakken zijn ze een totale mislukking. We hebben hen heus niet zo hard nodig. Zijn hebben òns echter voor van alles nodig. Hun grootste fout is hun arrogantie: moslims zijn arrogante losers.
Daar zouden we gebruik van moeten maken. We zouden onszelf zo veel mogelijk moeten afscheiden van de moslimwereld. Daar zullen zij veel meer onder lijden dan wij. We kunnen beginnen door het boycotten van de VN, die nu weinig anders is dan een hulpmiddel voor de wereldwijde sharia en voor de Arabische moslims van de Westelijke Jordaanoever en Gaza, die zichzelf 'Palestijnen' hebben genoemd en bij de VN begonnen te zeuren toen de Israëliërs hen in 1967 Israël uit wilden schoppen.
Het valt me op dat de voormalige president van Maleisië, Mahathir Mohammed [5], moslims wereldwijd oproept om Nederlandse producten te boycotten. Ik ben helemaal voor het boycotten van en door moslims. Hoe meer hoe beter. Voor wie het is vergeten: meneer Mahathir hield bij de OIC-bijeenkomst van 2003 een beruchte toespraak, waarin hij zei dat joden de wereld van een afstandje regeren, en dat moslims zich moesten verenigen voor een een 'eindoverwinning' op de joden. Niet iedereen herinnert zich dat hij ook opschepte over een gouden eeuw waarin "de Europeanen moesten knielen aan de voeten van moslimgeleerden om bij hun eigen erfgoed aan kennis te mogen".
Iemand moet deze man er eens aan herinneren dat deze zogenaamde 'gouden eeuw' van de islam het resultaat was van een grote of nipte meerderheid aan niet-moslims. Zodra die meerderheid afnam wegens kwelling en discriminatie herstelde de moslimwereld zich niet meer. Maleisië wordt soms gezien als een economisch succesvol moslimland, maar dit is omdat het nog maar sinds kort een meerderheid moslims heeft en nog steeds een grote minderheid heeft zoals Chinezen, Indiërs en andere niet-moslims. Aangezien de islam agressiever wordt en de moslims de niet-moslims steeds meer zullen discrimineren, zullen de ongelovigen wegtrekken en Maleisië zal geleidelijk aan aftakelen tot slechts nog zo'n mislukte sharia-staat.
We zouden allemaal blij moeten zijn als de moslims ons boycotten. Als ze zich zo onwelkom voelen dat ze niet meer naar onze landen willen komen, dan boeken wij vooruitgang.
Aanbevelingen voor het Westen - 1 [6]
De beste manier om om te gaan met de islamitische wereld is om er zo weinig mogelijk mee te maken te hebben. We moeten stoppen met islamitische immigratie. Dit kan op creatieve en indirecte manieren gedaan worden, zoals een verbod op immigratie uit landen waarvan we weten dat de inwoners betrokken zijn bij terroristische activiteiten. We moeten alle islamitische illegalen in het Westen uitzetten. We moeten ook onze wetten veranderen om ervoor te zorgen dat er bij die islamitische burgers die voorstander zijn van de sharia, die jihad prediken, of die geloven aan de ongelijkheid van de "ongelovigen" en van de vrouwen, hun burgerschap ingetrokken wordt en dat ze worden uitgezet naar hun land van herkomst.
We moeten een milieu creëren waarin het moeilijk wordt om de islam te beoefenen. Moslimburgers moeten worden gedwongen om onze seculiere normen en waarden te accepteren of om te vertrekken als ze de sharia willen. We kunnen een hoop doen op een niet-discriminerende wijze, door simpelweg de speciale eisen voor moslims af te wijzen. Een verbod op de islamitische publieke oproep tot het gebed, want dit is beledigend voor andere geloven. Alle kinderen, jongens en meisjes, moeten deelnemen aan alle sportieve en sociale activiteiten van de school en de gemeenschap. De sluier moet worden verboden in alle openbare gebouwen, want deze regel draagt bij aan het doorbreken van de traditionele onderwerping van vrouwen. Bedrijven en openbare gebouwen mogen niet worden gedwongen om gebedsruimtes te bouwen voor moslims. Stel regels op om te voorkomen dat mensen misbruik maken van wetten voor gezinshereniging. Sta niet toe dat moslims grote investeringen doen in de Westerse media of universiteiten.
Op dit moment kunnen moslims genieten van het beste van twee werelden: Ze kunnen middeleeuwse religieuze wetten volgen maar ook de vruchten plukken van de 21e-eeuwse beschaving. We moeten de totale mislukking van het islamitische model benadrukken door ervoor te zorgen er geen permanente Westerse hulp van ongelovigen meer gaat naar de moslims, in hun overbevolkte, zelf primitief gemaakte staten[. De moslims] kunnen ook niet erkennen dat hun staten onhoudbaar als ze deze constante aanvoer van hulp krijgen.
Ik pleit voor isolering van de moslimwereld, niet het Westen. Zelfs als we niet-moslims weigeren om in ons land te komen wonen, hoeft dit nog niet te betekenen dat ze dan meteen onze vijanden zullen zijn. Jihad wordt gevochten tegen alle niet-moslims en niet alleen het Westen. We moeten ophouden met 'de harten en geesten van de moslims winnen', en beginnen om niet-moslims aan te spreken.
Wat nu voor Europa het belangrijkste is om te doen is om de Europese Unie in zijn huidige vorm te ontmantelen, en de controle over onze landsgrenzen en onze wetgeving terug te winnen. De EU is zo principieel fout als organisatie, en zo zwaar geïnfiltreerd door het Eurabische en pro-islamitische denken, dat het gewoon niet kan worden hervormd. En laten we ophouden met die domme steun aan de Palestijnen die de Eurabiërs hebben aangemoedigd, en eens beginnen met het ondersteunen van onze cultureel neefje Israël.
Waarom de toekomst misschien niet aan de islam toebehoort [7]
Meneer Seaborne gelooft dat veel mensen de kracht van de islam onderschatten. Misschien is dat zo, maar sommigen, waaronder Mark Steyn en Seaborne zelf, overschatten het misschien. Ze missen het feit dat islam ook vele zwakke kanten heeft. Onderschat je vijand niet. Moslims hebben gewiekst gebruik gemaakt van onze zwakheden. Maar dit scenario van 'we zijn reddeloos verloren en gaan eraan' is wel erg overdreven.
We moeten een beleid van insluiting invoeren ten opzichte van de moslimwereld. Ik zal niet beweren dat insluiten het enige is dat we ooit zullen moeten doen, maar het is wel het minste dat we moeten doen. Misschien zal de duistere kant van de globalisering, namelijk de verspreiding van kernwapentechnologie, ons op een gegeven moment een grote oorlog met de moslimwereld brengen. De enige manier om dit te voorkomen is om stappen te ondernemen, ook militaire, om moslims dat soort technologie af te pakken.
We moeten hun mogelijkheid om ons fysiek te schaden inperken. We kunnen niet helemaal voorkomen dat ze dat doen, maar we moeten de kans zo klein mogelijk maken. Moslims proberen ons af te matten met terrorisme. Zij zouden moeten worden afgemat door bespotting en kritiek. We moeten het ook duidelijk maken dat wij, voor elke terroristische aanslag die zij plegen, onze inzet zullen verdubbelen (en dit is iets dat moslims meer vrezen dan onze wapens). Dat zal de nieuwe balans van terreur zijn.
Dr. Koenraad Elst, een van Vlaanderens beste islamologen, denkt dat "de islam op z'n retour is, ondanks zijn indrukwekkende demografische en militaire opwelling - die volgens Elst slechts een "laatste stuiptrek" is. Hij geeft echter wel toe dat de retour best lang kan duren (tenminste, bezien vanuit een mensenleven), en dat het mogelijk is dat de islam een meerderheid wordt in Europa voordat het instort.
Dalrymple heeft waarschijnlijk gelijk als hij zegt dat de islam een overtuiging is van "alles of niets", die niet seculier kan worden. De toekomst zal dan misschien toch niet aan de islam toebehoren, zegt Mark Steyn. Het is denkbaar dat de islam over een paar generaties niet langer een belangrijke wereldmacht is, maar in de tussentijd zal het een constant gevaar vormen voor onze buren, van Europa naar India tot in Zuidoost-Azië. Het goede nieuws is dat de islam niet de wereldheerschappij zal krijgen die het wil hebben. Het slechte nieuws is dat het misschien een wereldoorlog voor elkaar krijgt. We kunnen het alleen maar zoveel mogelijk insluiten en proberen die oorlog te voorkomen.
Vaarwel aan de VN? [8]
De historicus David Littman is bij de VN gekomen als een afgezant van de Association for World Education. Littman heeft jaren gewijd aan volgen hoe de islamitische invloed over de VN groeit. Volgens hem hebben
afgezanten van sommige moslimlanden in recente jaren geëist dat ze een speciale behandeling kregen van de VN, en die hebben ze vaak nog gekregen ook. Als gevolg daarvan zijn niet-diplomatische termen zoals 'heiligschennis' en 'belasteren van de islam' binnengeslopen in het systeem van de VN[. Dat] leidt tot een situatie waarin [afgezanten van] landen die niet islamitisch zijn bepaalde gedragsregels moeten accepteren die overeenstemmen met de islamitische wet (sharia), en waarin ze zichzelf het zwijgen op moeten leggen over zaken die te maken hebben met de islam.
Ik heb niet alle wijsheid in pacht, zeker niet over hoe de wereld er na de VN uit zou zien. Op dit moment zijn de belangrijkste stappen om de moslimwereld in te sluiten en te isoleren. We kunnen het simpelweg niet toestaan dat onze vijanden directe invloed hebben op ons politiek beleid, wat ze dus hebben via de VN.
Is het onrealistisch om te praten over de val van de EU en de VN? Ik weet het niet. De VN werd opgericht na de Tweede Wereldoorlog. Het overleefde de Koude Oorlog, maar nu stevenen we af op een nieuwe wereldoorlog. Mijn gok is dat we in de nabije toekomst enorme veranderingen zullen zien in de gebeurtenissen in deze wereld, net zulke grote veranderingen als die de eerste plaats de basis voor de VN legden. De VN heeft mogelijk al tientallen jaren geen nut meer. Tegenwoordig is het niet nuttig voor ons, maar hele belangrijk voor onze vijanden. De tijd is daar om de VN vaarwel te zeggen.
Bronnen:
1. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/020483.php
2. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/020474.php
3. http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/04/is-islam-compatible-with-democracy.html
4. http://www.brusselsjournal.com/node/1224
5. http://www.jihadwatch.org/archives/020490.php
6. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/10/recommendations-for-west.html
7. http://www.globalpolitician.com/22560-islam
8. http://www.brusselsjournal.com/node/1224
Aanbevelingen voor het Westen
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2006/10/recommendations-for-west.html
Het Westen lijdt nu, aan het begin van de 21e eeuw, aan een gebrek aan cultureel zelfvertrouwen, en het is op een of andere manier bezig met een interne strijd over wat de Westerse beschaving precies inhoudt. Deze ideologische 'oorlog binnen het Westen' heeft de weg vrijgemaakt voor de 'oorlog tegen het Westen' die de islamitische jihadisten voeren[. Zij zien] ons geloof in multiculturalisme en onze acceptatie van immigratie als tekenen van zwakte, en zien dat het Westen het contact met zijn culturele oorsprong is verloren.
Misschien moeten we eerst de oorlog binnen het Westen oplossen voor we de oorlog tegen het Westen kunnen winnen. Toen Westerlingen zoals de Poolse koning Jan III Sobieski hun troepen naar de overwinning leidden, die op de Turken in 1683, toen vochten zij voor een aantal dingen: hun landen, hun cultuur en hun religie, om maar wat te noemen. Mensen willen niet alleen leven, ze hebben ook iets nodig om voor te leven, om voor te vechten. Wij zijn tegen de islam. Maar waar zijn we voor?
Ik stel voor dat we moeten vechten voor ons nationale zelfbestuur en het recht om onze eigen cultuur te behouden, en om die door te geven aan volgende generaties. Wij vechten voor het recht om over onze eigen wetten en overheidsbeleid te beslissen, en willen niet in de greep zijn van een links Utopia, van niet aansprakelijk te stellen organisaties, transnationale progressieven of mensen die zogenaamd de wijsheid in pacht hebben.
Multiculturalisme zit fout omdat niet alle culturen gelijk zijn. Het wordt ook gebruikt door groepen die geheime plannen hebben. De heersende elites gebruiken multiculturalisme om mensen voor de gek te houden, om te zorgen dat de mensen niet weten dat [die elites] de controle over hun landsgrenzen hebben verloren of, beter gezegd, hebben verspeeld. De linksen die de Westerse beschaving haten proberen het te ondermijnen met multiculturalisme, een ideologie van haat die vermomd is als tolerantie. Multiculturalisme betekent de eenzijdige vernietiging van de Westerse cultuur, en dit is volgens sommigen de enige eenzijdige koers die het Westen mag varen.
Er zijn een aantal libertarische rechtsen en zakenlieden die mensheid zien als de som van zijn economische waarde, bijvoorbeeld goedkope arbeidskrachten en consumenten, als een 'homo economicus'. Ze geloven niet alleen in vrije markten maar in vrije migratie, en ze negeren de effecten van cultuur. Zij zijn de nuttige idioten die de islam gebruikt in hun oorlog tegen het Westen.
Hoewel linksen vaker agressief zijn, is de scheidingslijn in de huidige interne strijd in het Westen niet zozeer tussen Links en Rechts als wel tussen zij die hun nationale zelfbestuur en hun Westerse cultuur waarderen, en zij die dat niet doen. Ophouden met die onzin van 'onze verschillen vieren'. We zouden onze gelijkenissen moeten vieren, en dat wat ons verbindt. We moeten onze geschiedenisboeken en leerplannen van scholen opschonen, want die zijn geïnfecteerd met anti-Westerse gevoelens.
In deze tijd van globalisering, terrorisme en massa-immigratie is het juist belangrijker om onze landsgrenzen te behouden, niet minder belangrijk. Geen enkele staat, wat voor politiek systeem het ook heeft, kan overleven als zijn territorium niet meer intact is[. Dit geldt] in het bijzonder voor democratische staten. Zij die onze landsgrenzen niet willen behouden zijn eigenlijk bezig om de grondvesten van ons democratische systeem te vernietigen, want dat is gebaseerd op natiestaten. De strijd voor de democratie vraagt dus om een strijd voor nationaal zelfbestuur, omdat er tot nu toe nog nooit een succesvolle supranationale democratie is geweest.
We hebben nu een politieke klasse die veel van hun tijd besteedt aan rondreizen in de wereld. Ze voelen zich niet meer zo verbonden met de mensen die ze zouden moeten vertegenwoordigen als ze dat in het verleden deden. Dit is misschien onvermijdelijk [in verband met globalisatie], maar het voedt een groeiende ontkoppeling tussen gewone burgers en hun zogenaamde leiders. We moeten onze politieke leiders eraan herinneren dat wij de nationale belastingen betalen, omdat zij geacht worden om onze landsgrenzen te handhaven. Als ze dat niet kunnen doen, is het sociale contract gebroken, en moeten wij niet langer worden verplicht om onze belastingen te betalen. "Nationale belastingen voor landsgrenzen", dat kan uitgroeien tot een nieuwe strijdkreet.
Westerlingen worden een steeds kleiner percentage van de wereldbevolking, en dreigen te worden overweldigd door de immigratie uit armere landen met een sterk groeiende bevolking. Wij Westerlingen moeten ons zelfbeeld aanpassen aan deze mindering in macht in de 21e eeuw. Als zodanig moeten we ook het Messiaanse altruïsme overboord gooien: het Westen moet in de eerste plaats zichzelf gaan redden. Wij hebben geen plicht om de islamitische wereld 'te redden', en zelfs als we dat wilden dan hebben we hier alsnog niet de financiële kracht of de demografische overmacht voor. We zijn niet almachtig en zijn niet in staat om alle derdewereldlanden uit de armoede te helpen, zeker niet door ze allemaal hierheen te verplaatsen.
We moeten massale immigratie tijdelijk stopzetten, ook niet-islamitische immigratie, voor ten minste een generatie, en intussen de personen die we al in onze landen hebben te absorberen en te assimileren. Het Westen wordt zo overweldigd door de immigratie dat dit in de nabije toekomst in verschillende Westerse landen zal leiden tot burgeroorlogen. We hebben al enorme getto's in onze grote steden, die lijken op de derde wereld. In de toekomst moet immigratie aan banden gelegd worden en alleen nog maar niet-moslims toelaten.
Deze immigratiestop moet worden ingevoerd om duidelijk aan te tonen dat het Westen niet langer kan dienen als dumpplaats voor bevolkingsoverschotten in andere landen. We hebben onze eigen culturen en landen, en die willen we ook behouden, en men kan niet en mag niet van ons verwachten dat wij een onbeperkt aantal migranten van andere landen accepteren. Maar bovenal moet het Westen, en zelfs de niet-islamitische wereld, onze landen islam-onvriendelijk maken en een een beleid van insluiting van Dar al-Islam uitvoeren. Dit is het meest beschaafde wat we kunnen doen om onszelf te redden, maar ook om het verlies van levens te voorkomen, van zowel moslims als niet-moslims.
De beste manier om om te gaan met de islamitische Muezzinwereld is om er zo weinig mogelijk mee te maken te hebben. We moeten stoppen met islamitische immigratie. Dit kan op creatieve en indirecte manieren gedaan worden, zoals een verbod op immigratie uit landen waarvan we weten dat de inwoners betrokken zijn bij terroristische activiteiten. We moeten alle islamitische illegalen in het Westen uitzetten. We moeten ook onze wetten veranderen om ervoor te zorgen dat er bij die islamitische burgers die voorstander zijn van de sharia, die jihad prediken, of die geloven aan de ongelijkheid van de "ongelovigen" en van de vrouwen, hun burgerschap ingetrokken wordt en dat ze worden uitgezet naar hun land van herkomst.
We moeten een milieu creëren waarin de praktijk van de islam beoefenen moeilijk wordt. Moslimburgers moeten worden gedwongen om onze seculiere normen en waarden te accepteren of te vertrekken als ze de sharia willen. We kunnen een hoop doen op een niet-discriminerende wijze, door simpelweg de speciale eisen voor moslims af te wijzen. Een verbod op de islamitische publieke oproep tot het gebed, want dit is beledigend voor andere geloven. Alle kinderen, jongens en meisjes, moeten deelnemen aan alle sportieve en sociale activiteiten van de school en de gemeenschap. De sluier moet worden verboden in alle openbare gebouwen, want deze regel draagt bij aan het doorbreken van de traditionele onderwerping van vrouwen. Bedrijven en openbare gebouwen mogen niet worden gedwongen om gebedsruimtes te bouwen voor moslims. Stel regels op om te voorkomen dat mensen misbruik maken van wetten voor gezinshereniging. Sta niet toe dat moslims grote investeringen doen in de Westerse media of universiteiten.
Columnist Diana West van de Washington Times zegt dat we van een pro-democratisch offensief naar een anti-sharia verdedigingsbeleid moeten gaan. Het was een grote fout om dit de "War on Terror" te noemen. Baron Bodissey van het blog Gates of Vienna stelde voor dat we de slogan "Take Back Our Culture" gebruiken, wat wijst op onze strijd voor de Westerse cultuur. Een andere [slogan] is "War against Apartheid". De islam is feitelijk een religieus systeem van apartheid, vanwege de principiële ongelijkheid tussen mannen en vrouwen, tussen moslims en niet-moslims. As we onze strijd nou zelfverdediging tegen apartheid noemen, zou het vele moeilijker zijn voor de Westerse linksen om [onze strijd] af te keuren.
We moeten mensen inlichten over wat de werkelijkheid van de islam en de sharia is. Onze niet-moslims inlichten is waarschijnlijk nog belangrijker dan moslims onderwijzen, maar dat moeten we ook doen. Autoriteiten of groepen van toegewijde personen zouden de moeite moeten nemen om de ware aard van de islam uit te leggen, met name
Hugh Fitzgerald van Jihad Watch zegt dat we uit zouden moeten leggen
Laat de moslims zelf maar eens langzaam aan beginnen te begrijpen dat al hun falen op politiek, economisch, sociaal, intellectueel en moreel vlak het resultaat zijn van de islamitische leer.
Fitzgerald stelt ook voor dat we de vele onderlinge strijd in de moslimwereld benutten: verdeel en heers. Verdeel en demoraliseer. Islam heeft wereldwijde ambities maar noemt Arabieren de 'beste van alle volken', en het is een middel voor de Arabische overheersing, om de overwinning van rijkere niet-Arabische volkeren mee te promoten. Behalve de kloof tussen Arabische en niet-Arabische moslims is er ook de sektarische scheiding tussen sji'ieten en soennieten, en de financiële kloof tussen de schatrijke olie- en aardgaslanden in Arabië en de arme moslimlanden.
De ongelovigen kunnen deze sektarische en economische scheiding het beste benutten door niks te doen. Als de Westerse wereld stopt met financiële 'hulp' aan Egypte, Pakistan, Jordanië en de Palestijnen, [als wij stoppen met] die 'hulp' die in werkelijkheid een verkapte vorm van jizya is geworden, dan zal dat de lucht wel doen opklaren. En het zal de arme Arabieren en andere moslims dwingen om te gaan bietsen bij de rijke Arabieren.
Op dit moment kunnen moslims genieten van het beste van twee werelden: Ze kunnen middeleeuwse religieuze wetten volgen maar ook de vruchten plukken van de 21e-eeuwse beschaving. We moeten de totale mislukking van het islamitische model benadrukken door ervoor te zorgen dat er geen permanente hulp van Westerse ongelovigen meer gaat naar de moslims, in hun overbevolkte, zelf primitief gemaakte staten[. De moslims] kunnen ook niet erkennen dat hun staten onhoudbaar als ze deze constante aanvoer van hulp krijgen.
We moeten de Arabieren en moslims ook alle andere vormen van jizya onthouden, wat betekent stoppen met hulp, maar vooral ook een Manhattan-project opzetten voor alternatieve energiebronnen, zodat we onafhankelijk worden van Arabische olie.
Zoals meneer Fitzgerald vraagt:
Wat zouden de rijke Arabieren doen als de Westerse wereld de eigendommen van de vijandige buitenlanders af zou pakken, zoals ook werd gedaan in de Tweede Wereldoorlog? [Dit werd gedaan] door niet alleen de Duitse overheid maar ook door individuele Duitsers. En wat zouden [de rijke Arabieren] doen als hen voor altijd de toegang tot onze gezondheidszorg zou worden ontzegd?
We moeten het argument "wat je bevecht, dat wordt je zelf" ook verwerpen. De Britten, Amerikanen en Canadezen werden toch ook geen nazi's toen ze nazi-Duitsland bevochten? De waarheid is dat wij juist net zoals de moslims zullen worden als we ze níet bestrijden, en ze niet buiten onze landen houden[. Anders] zullen zij ons met geweld onderwerpen en islamiseren. Het Westen wordt niet gevreesd omdat wij 'onderdrukkers' zijn; we worden gehaat omdat we als decadent en zwak gezien worden.
Ja, we moeten een beleid van insluiting voeren tegen de moslimwereld, maar dit werkt alleen als we soms ook militaire stappen ondernemen om de Arabische honger naar macht te verpletteren. De boeddhisten van Centraal-Azië waren overduidelijk 'moreel superieur' in hun verhouding met moslims [want de boeddhisten weigerden om geweld te gebruiken]. En nu zijn ze allemaal dood. We moeten op zijn minst bereid zijn om onze ideologische verdediging af en toe kracht bij te zetten. Je mooie morele principes zullen het niet winnen van een Iraanse president die kernwapens heeft en dreigt met een Holocaust.
De schrijver Raymond Kraft legt de Westerse goedaardigheid aardig goed uit: de moslimbeweging
heeft de beschaafdheid van de VS en Europa tot een wapen gemaakt en dat tegen ons gekeerd. Het maakt vriendelijkheid tot wapen, medeleven tot wapen, de fundamentele degelijkheid van de Westerse beschaving tot wapen. We zijn te beleefd geworden om onze vijanden te verslaan, misschien wel te beleefd om te blijven leven.
Kraft denkt dat we naïef zijn om te denken dat de daden van Hezbollah, Hamas, Al Qaeda en de hele islamitische jihad alleen zijn uitgevoerd door 'individuen die niet bij de staat horen'. In werkelijkheid zijn ze geheim agenten van natiestaten die het Westen willen verzwakken door een oorlog op afstand[. Kraft noemt dan] landen zoals Iran, Syrië, Saoedi-Arabië, soms Rusland en China.
De Chinezen en Russen willen geen openlijke oorlog met de Amerikanen, maar ze zouden reuze blij zijn als de VS wat stapjes terug deed, net zolang tot het ongeveer even gevaarlijk is als de EU nu is[. Dit zodat] "de Chinezen en Russen het mondiale theater kunnen bespelen, de olie rantsoeneren en de winst in eigen zak steken".
Er zit een groot verschil hierin: de moslimwereld is altijd onze vijand geweest en zal dat ook altijd blijven. China en Rusland hoeven niet per se onze vijand te zijn, hoewel onze banden wel moeilijk blijven omdat [die landen] zo groot zijn en hun eigen ambities hebben van Grote Macht. We kunnen hen op zijn best overtuigen dat ons direct tot vijand maken hen niks oplevert.
Ik heb verschillende bezwaren gehoord tegen de optie van insluiting. Sommigen zeggen dat het te wreed is en dus niet ingevoerd zal worden; anderen zeggen dat het niet genoeg is en op den duur niet zal werken.
Het is waar dat de uitzetting van sharia-aanhangende moslims in het huidige politieke klimaat niet zal werken. Maar de huidige politieke situatie zal niet lang stand houden.
Door moslimimmigratie zullen we gegarandeerd burgeroorlogen krijgen in verschillende Westerse landen[. Gezien de toenemende botsingen met moslimimmigranten in Frankrijk, Engeland en andere landen, zouden we kunnen stellen dat we nu al tekenen zien [van burgeroorlogen]. Dit zal uiteindelijk laten zien hoe ernstig de situatie is, en het zal andere Westerse landen dwingen om moslimimmigratie te stoppen en moslims in het land te dwingen om zich aan te passen of te vertrekken.
Ik heb ook opmerkingen gehoord dat het niet praktisch haalbaar is om de moslimwereld achter een kunstmatige lijn van Maginot te sluiten. [Deze mensen zeggen:] zoals de Mongolen tijdens de middeleeuwen simpelweg om de Chinese Muur heen trokken, zou het onmogelijk zijn om, in de 21e eeuw, met alle communicatietechnologie, mensen in te sluiten.
Ik begrijp dit bezwaar. Nee, het zal inderdaad niet makkelijk zijn, maar we moeten het tenminste proberen. Insluiting is het wel het minste dat we kunnen accepteren. Misschien zal de verspreiding van kernwapentechnologie wel op een gegeven moment een grootschalige oorlog met de moslimwereld in gang zetten. De enige manier om dat te voorkomen is om stappen te ondernemen, ook militaire stappen, om moslims zulke technologie af te pakken. Jihad wordt gevoerd met militaire, politieke, demografische en diplomatieke middelen. Onze verdediging tegen de jihad moet net zo divers zijn.
Ik word ook wel bekritiseerd omdat mijn punten over insluiting en over het stoppen met moslimimmigratie zouden klinken naar de oorlogsmentaliteit van een Westen zonder bondgenoten.
Ten eerste is [mijn punt over] het beleid van striktere controle op immigratie niet gebaseerd op isolationisme; het is gebaseerd op realisme. We zitten nu midden in de grootste bevolkingsexplosie en migratiegolven in de menselijke geschiedenis. Het is simpelweg een feit dat er veel meer mensen in het Westen willen wonen dat wij binnen kunnen laten.
Technologische globalisering heeft het makkelijker gemaakt voor mensen om naar andere landen te reizen, maar ook om zo in contact te blijven met hun thuisland dat het lijkt alsof ze nooit weg zijn gegaan. We moeten hier mee omgaan door de immigratie af te remmen totdat mensen kunnen integreren, want anders gaan onze samenlevingen langzaam kapot, en ons democratisch systeem zeker ook.
[Ten tweede,] ik pleit voor isolering van de moslimwereld, niet het Westen. Zelfs als we niet-moslims weigeren om in ons land te komen wonen, hoeft dit nog niet te betekenen dat ze dan meteen onze vijanden zullen zijn. Jihad wordt gevochten tegen alle niet-moslims en niet alleen het Westen. We moeten ophouden met 'de harten en geesten van de moslims winnen', en beginnen om niet-moslims aan te spreken.
De VN is al zwaar geïnfiltreerd door islamitische groeperingen. We moeten ze geen financiële steun meer geven en ze bespotten wanneer we de kans hebben. Als alternatief voor de VN kunnen we misschien een organisatie oprichten waarvan alleen democratische landen lid mogen worden. Een andere optie is de NAVO uitbreiden. Het belangrijkste op dit moment is om de moslimwereld in te sluiten. We kunnen simpelweg niet toestaan dat onze vijanden invloed hebben via de VN.
Wat het Westen moet doen is een strategisch bondgenootschap aangaan met niet-Westerse staten die een aantal van onze politieke idealen en doelstellingen delen. Hieronder vallen niet-islamitische landen zoals Japan en India, misschien ook Thailand, de Filipijnen en anderen. We zullen echter nog steeds een overeenkomst met Rusland en China nodig hebben en een of andere manier om overleg met hen te plegen. Misschien zullen de meest invloedrijke landen wel in plaats van een nieuwe en geformaliseerde organisatie te vormen gewoon tijdelijke bondgenootschappen vormen om problemen op te lossen als die zich aandienen.
Op dit moment is de situatie in het Oude Westen ernstiger dan in het Nieuwe Westen; de VS, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland.
Het belangrijkste dat Europa nu moet doen is om de Europese Unie in zijn huidige vorm te ontmantelen, en de controle over onze landsgrenzen en onze wetgeving terug te winnen. De EU is zo principieel fout als organisatie, en zo zwaar geïnfiltreerd door het Eurabische en pro-islamitische denken, dat het gewoon niet kan worden hervormd. En laten we ophouden met die domme steun aan de Palestijnen die de Eurabiërs hebben aangemoedigd, en eens beginnen met het ondersteunen van onze cultureel neefje Israël.
Europeanen moeten ook de verzorgingsstaat afschaffen, die waarschijnlijk toch gedoemd is. De verzorgingsstaat was niet helemaal slecht, maar de economieën met een verzorgingsstaat kunnen niet concurreren in een wereld van miljarden kapitalisten in lagelonenlanden. Trouwens, de verzorgingsstaat creëert een vals gevoel van veiligheid in een harde wereld, en het kweekt een passiviteit die zeer gevaarlijk is in de strijd tegen jihad. Het kan ook indirect bijdragen aan de lage geboortecijfers in veel Europese landen.
We moeten het geld [dat we kwijt zijn aan de verzorgingsstaat] gebruiken om onze grenscontrole te versterken en weer een geloofwaardig leger op te bouwen. West-Europeanen hebben al zo lang onder de Pax Americana geleefd dat we zijn vergeten hoe we onszelf moeten verdedigen. Dit moet veranderen, en snel ook.
Europeanen moeten net zo'n wetgeving aannemen als het Eerste Amendement van de Amerikaanse grondwet: het veiligstellen van het recht op vrije meningsuiting. De reden waarom de Europese autoriteiten steeds totalitairder worden in hun pogingen tot censuur is omdat ze het feit willen verbergen dat ze niet meer bereid of in staat zijn om de meest basale veiligheid van hun burgers te behouden, laat staan onze landsgrenzen. Europa heeft meer behoefte aan vrijheid van meningsuiting dan ooit.
Baron Bodissey voegt toe: Europa heeft ook behoefte aan een Tweede Amendement, en om dezelfde reden. [Dat Amendement is het recht om wapens te dragen]
We moeten een evenwicht vinden tussen defaitisme [een gevoel van verslagenheid] en ontkenning [van het probleem]. Ja, de situatie in Europa is nu zeer ernstig, maar het is niet totaal verloren. Nog niet. De Deense cartoonrellen hebben aangetoond dat de islamitische arrogantie moslims aanmoedigt om veel te snel, te vroeg, agressief te worden, en dus hun kansen te verspelen. Ons grootste probleem ligt bij onszelf. Europa's elites hebben hun contact met de mensen verloren, en de mensen hebben het contact met de werkelijkheid verloren. West-Europa is nu een verzameling van verschillende lagen van verschillende utopieën: multiculturalisme, verzorgingsstaat, radicaal feminisme en transnationalisme, wat alles binnenkort zal instorten. De belangrijke vraag is hoe we hiermee zullen omgaan.
Ja, we zijn verraden door onze eigen leiders, maar dat is nog steeds slechts een deel van het probleem. Mensen hebben de neiging om de regeringen te krijgen die ze verdienen. Misschien hebben we zwakke leiders gekregen omdat we zwak zijn, of omdat ze zwakke punten in onze mentaliteit kunnen uitbuiten om ons daar te krijgen waar ze ons hebben willen[. Deze zwaktes zijn] vooral anti-Amerikanisme, antisemitisme, ons overdreven verlangen naar consensus en onderdrukking van afwijkende meningen, de anti-individualistische erfenis van het socialisme en de passiviteit gekweekt door bureaucratische verzorgingsstaat. Moslims zitten met hun problemen en hun corrupte leiders, en geven iedereen de schuld voor hun eigen falen, omdat ze nooit toegeven dat [hun problemen] worden veroorzaakt door diepe gebreken in hun cultuur. Wij moeten niet diezelfde fout maken. Europeanen exporteren wijnen; Arabieren exporteren geween. Dat is de manier waarop het zou moeten zijn.
Het is zeer waarschijnlijk dat de komende generatie zal bepalen of Europa zal blijven bestaan als een Westerse culturele entiteit. Maar net als dat de islam niet de oorzaak is van de zwakte van Europa, maar een secundaire infectie, is het denkbaar dat de islamitische dreiging het onvoorziene en ironische effect zou kunnen hebben dat het Europa zal redden van zichzelf. Europa zal bloeden, maar ze zal niet sterven.
Zoals het citaat gaat in de Hollywood-klassieker The Third Man:
in Italië hadden ze 30 jaar lang onder de Borgia's oorlog, terreur, moord en bloedvergieten, maar produceerden ze Michelangelo, Leonardo da Vinci en de Renaissance. In Zwitserland hadden ze broederliefde - ze hadden 500 jaar democratie en vrede, en wat heeft dat opgeleverd? De koekoeksklok.
Sommigen zouden zeggen dat dat een tikkeltje oneerlijk is tegenover de Zwitsers. Zwitserland staat al lange tijd in de voorhoede van de vele technologische ontwikkelingen, en we kunnen waarschijnlijk leren van hun frequente referenda en directe democratie. Maar het is waar dat de Europese vernieuwingen doorgaans met wat chaos gepaard gaan.
Moslims beweren altijd dat islamitische invloeden de Renaissance teweeg hebben gebracht. Dat is niet waar. Maar misschien is het deze keer wel zo. Misschien is deze strijd met de islam, de strijd om leven en dood, juist de klap in het gezicht die we nodig hebben om onszelf te hergroeperen en onze beschaving nieuw leven in te blazen. Zit er nog genoeg kracht in Europa om nog een keer een islamitische invasie af te weren? Zo ja, dan zullen de moslims inderdaad verantwoordelijk zijn voor het activeren van een Westerse Renaissance, de Tweede Renaissance.
Het valt nog te bezien of dit ook daadwerkelijk zal gebeuren, of dat het wensdenken is. Europa zal helaas hoe dan ook in aanraking komen met oorlog. Zal dit een Michelangelo of een Mohammed opleveren? Alleen de tijd zal het leren.
Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) in Straatsburg is een internationale gerechtelijke instantie opgericht in 1950 om de naleving van de mensenrechten door staten te controleren.
Deze rechtbank is echter in grotere mate uitgegroeid tot een onherkenbaar monster wiens belangrijkste taak is om de Europese tradities, cultuur en identiteit te deconstrueren, omdat deze worden beschouwd als beledigend voor alle niet-Europeanen en vooral moslims. Aangezien wij wel nog steeds onze cultuur en erfgoed willen bewaren, zie ik geen ander alternatief dan te hervormen (het huidige mandaat aanzienlijk beperken, of de cultureel marxistische rechters vervangen door cultureel conservatieve) of de rechtbank gewoon volledig af te schaffen. Zolang dit niet is gebeurd, moet hij niet op enigerlei wijze of vorm geldig blijven. Diens gerechtelijke uitspraken en principes worden namelijk vaak opgelegd door cultureel marxisten en worden direct tegen de cultureel conservatieven gebruikt of om systematisch en geleidelijk de Europese cultuur, tradities, en onze identiteit te vernietigen om de soevereiniteit van de nationale staten te beperken.
Een voorbeeld is het geval van de crucifix in Italië in 2009. [Het EHRM] beval dat alle kruizen moesten worden verwijderd uit alle leslokalen van openbare scholen, omdat het EHRM had geconcludeerd dat het kruis een beledigend symbool zou zijn. Maar opeens stuitten ze op weerstand. Een overweldigende meerderheid in Italië was tegen deze uitspraak. In plaats daarvan droegen veel leiders op om meer kruizen op te hangen in overheidsgebouwen. Niet omdat ze ineens veel religieuzer waren geworden maar omdat het kruis het belangrijkste cultureel en historische symbool is. Het kruis is Europa.
Wat dit geval en soortgelijke gevallen aantonen is dat het EHRM is uitgegroeid tot een instituut ontworpen ter bescherming en ter dienste van de grondslagen van de Europese politieke correctheid/cultureel marxisme/multiculturalisme. Het EHRM in Straatsburg is dus een racistische en genocidale politieke entiteit die enkel dient om ideologische rechtvaardiging te scheppen en te bieden aan bepaalde multiculturele doctrines onder camouflage van het 'humanisme'. Het is niet meer dan een hulpmiddel, een ideologische voorhamer gebruikt door cultureel marxisten.
Vanaf nu verspreidt het EHRM in Straatsburg alleen nog maar multiculturalisme en de deconstructie van de Europese culturen en identiteiten. Het is dus een anti-Europees politiek haatswezen dat juist de mensen die het opgericht hebben probeert te ondermijnen. Het EHRM in Straatsburg moet worden hervormd. Totdat het zo ver is moet het worden beschouwd als een vijandige politieke entiteit en verspreider van cultureel marxisme.
Door Fjordman
Brontekst: http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID=8B99760A-E931-4EE8-8AC7-EB047E8A67B8
Ik heb ooit het genoegen gehad te mogen kijken naar het absurdistische toneelstuk genaamd "Wachten op Godot" van Samuel Beckett. Twee mannen genaamd Vladimir en Estragon zitten te wachten op een man genaamd Godot. De heer Godot komt natuurlijk nooit opdagen. Het is nu al jaren geleden, maar om een of andere reden herinnerde ik me het stuk onlangs bij het kijken naar de politieke situatie in Europa.
Tijdens het hoogtepunt van de crisis over de Mohammed-cartoons behoorde Fjordman tot de minderheid die dacht dat dit goed nieuws was voor Europa en het Westen. Hoewel het misschien absurd klinkt voor Amerikanen, hebben die best onschuldige cartoons waarschijnlijk meer gedaan om de ogen van de Europeanen te openen voor de islamitische dreiging dan de terroristische aanslagen van 9/11 en de bomaanslagen in Londen en Madrid samen. Mensen die ambassades kunnen afbranden vanwege zoiets onbenulligs hebben gewoon helemaal niets gemeen met ons, en kunnen niet functioneren in onze democratische samenlevingen. Moslims hebben het te bont gemaakt, te vroeg, en zo zelfs wat leven teruggebracht in het bijna comateuze Europese continent. Ik zie enkele tekenen dat deze interpretatie juist is geweest, en dat het tij inderdaad aan het keren is. Recente opiniepeilingen geven aan dat er nu een kritieke massa gewone Europeanen is die niets meer willen horen aan hersenspoeling dat de islam een vreedzame religie is.
In Duitsland kwam er een onderzoek [1] in opdracht van de Frankfurter Allgemeine Zeitung, waarbij 56 procent van de Duitsers zei dat zij geloven dat er al een "botsing van culturen" bestaat. 71 procent zei dat ze geloven dat de islam "intolerant" is, ongeveer 91 procent zei dat ze Islam associëren met de onderdrukking van de vrouw. Op de vraag of er een verbod op de bouw van moskeeën in Duitsland moet komen, zolang de bouw van kerken in sommige islamitische landen is verboden, zei 56 procent ja. Er was zelfs een aanzienlijke steun voor het beëindigen van het grondwettelijke recht in Duitsland op de vrijheid van godsdienst met betrekking tot de islam. Op de vraag of er strikte grenzen moeten worden gesteld aan de praktijk van de islam in Duitsland om het land te beschermen, zei 40 procent dat ze dergelijke maatregelen zouden ondersteunen. In Nederland [2] zegt 63 procent van de respondenten dat de islam onverenigbaar is met het moderne Europese leven. Zelfs in Zweden, het vagevuur van de politieke correctheid, blijkt uit opiniepeilingen dat twee op de drie Zweden [3] twijfelt of de islam kan worden gecombineerd met [4] de Zweedse samenleving. Onlangs heb ik ook voor het eerst zichtbare scheuren gezien in de muur van censuur op het publieke debat in Zweden. Er broeit al verandering in de lucht, in heel Europa.
Europeanen beginnen geleidelijk te ontwaken uit de trance van het multiculturalisme, politieke correctheid en islamitische immigratie, maar ze weten nog steeds niet hoe diep het konijnenhol gaat. De meesten van hen hebben nog steeds niet gehoord van Eurabië, of het feit dat de Europese Unie, waaronder veel van hun eigen vertrouwde vertegenwoordigers, actief de massale immigratie van moslims naar het continent heeft aangemoedigd. Totdat ze dit doen zal het moeilijker zijn om de EU af te schaffen, en dat is in mijn ogen absoluut noodzakelijk om Europa te laten blijven bestaan [5]. Nee, de EU is niet het enige probleem van Europa, maar het is veruit het ergste, en we hebben niet eens een theoretische kans om onze andere problemen op te lossen zolang de EU de leiding heeft. Die moet volledig worden verwijderd. Het is al twee voor twaalf. Is het te laat? Ook al is het nog niet te laat, wat nog kan worden gedaan moet wel snel worden gedaan.
Dus, wat nu te doen? Waar wachten we nog op? Misschien dat een fatsoenlijke leider naar voren stapt? Welnu, waar is hij, of zij? Tijdens de verzoeningspolitiek van de late jaren '30 was er Churchill, klaar om in te grijpen als hij werd opgeroepen. Het probleem is, ik zie nu niemand van zijn kaliber. Tony Blair? Afgezien van de oorlog in Irak is absoluut alles wat hij heeft gedaan met betrekking tot de islam, zowel in het Verenigd Koninkrijk als in het buitenland, puur verkeerd. In sommige opzichten is hij een ergere kontkusser dan Chamberlain ooit was. Ik betwijfel of Gordon Brown beter zal zijn. Chirac is een corrupte boef, de Villepain is een pompeuze Eurabische clown met een Napoleon-complex, Sarkozy is niet al te slecht, maar niet goed genoeg, en Frankrijk heeft te veel eigen problemen om iets te betekenen voor de rest van Europa. Bovendien was het in de eerste plaats ook Frankrijk die Eurabië heeft gemaakt. Reken maar niet op hen. Spanje is alles uit haar verleden vergeten en heeft Zapatero, een slaafse socialistische wezel, als minister-president aangesteld, aan de macht gebracht door Al-Qaida. Italië heeft onlangs hun rechtse regering verdreven ten gunste van een linkse super-eurocraat, Romano Prodi, als minister-president, en communistische ministers die de deuren willen openen voor moslims uit Noord-Afrika. Blijft eigenlijk de Duitse Angela Merkel over als de minst slechte leider onder de grotere landen. Maar mevrouw Merkel is geen Thatcher, en zeker geen Churchill. Haar steun voor de vreselijke EU-grondwet zou genoeg moeten zijn om haar over te slaan als een potentiële leider van een de-Eurabisering van Europa. De enige West-Europese leider aan de macht met iets dat enigszins lijkt op een ruggegraat is Anders Fogh Rasmussen uit Denemarken, maar Denemarken is te klein om ons te leiden. Ik hoop dat we wachten tot een Churchill naar voren zal komen, maar ik ben soms bang dat we wachten op Godot.
We klagen over zwakke leiders, maar misschien blijven wij wel zwakke leiders produceren omdat wij, als een volk, zwak zijn? En als we eindelijk een Churchill vinden, zal de pers hem verscheuren om elke fout die ze kunnen vinden? Zou de echte Churchill tegenwoordig nog zijn verkozen, of zou de media hem levend opvreten vanwege zijn drankverslaving en hem vervangen door een gelikte padvinder? En als een sterke leider naar voren stapt, zal hij een democratische mentaliteit hebben of zal hij een donkerder agenda hebben? Churchill begreep de islam heus wel. In zijn boek The River War, al in 1899 geschreven, zei hij het volgende over de volgelingen van Mohammed:
Hoe vreselijk zijn de vervloekingen die het Mohammedanisme zijn volgelingen oplegt! Naast de fanatieke razernij, die net zo gevaarlijk is in een mens als watervrees in een hond, is er deze vreselijke fatalistische apathie. De effecten zijn zichtbaar in vele landen. Achteloze gewoonten, slordige systemen van landbouw, trage handelsmethoden, en onzekerheid over 's mans eigendom, dat is er waar de volgelingen van de profeet heersen of wonen. Een afgebroken zinnelijkheid ontneemt dit leven zijn genade en verfijning; [ontneemt] het hiernamaals zijn waardigheid en heiligheid. Het feit dat in de Mohammedaanse wet elke vrouw het eigendom moet zijn van een man als zijn absolute eigendom, hetzij als een kind, een vrouw, of een maîtresse, moet het uiteindelijke uitsterven van de slavernij uitstellen tot het geloof van de islam niet langer een grote macht onder de mensen kan zijn. Individuele moslims kunnen prachtige kwaliteiten vertonen - maar de invloed van de religie verlamt de sociale ontwikkeling van degenen die het volgen. Er bestaat in de wereld geen sterkere kracht van devolutie. Het is verre van stervende, het Mohammedanisme is een militante en actief bekerend geloof. Het is al verspreid over Centraal-Afrika, het lijft onverschrokken strijders in bij elke stap, en ware het niet dat het christendom wordt beschut in de sterke armen van de wetenschap, de wetenschap waartegen [islam] tevergeefs heeft geworsteld, dan zou de beschaving van het moderne Europa kunnen vallen, zoals de beschaving van het oude Rome is gevallen.
Churchills toespraken waren een grote bron van inspiratie voor de Britten tijdens WW2, maar beloofden ook dat "ik niets te bieden heb dan bloed, zwoegen, tranen en zweet". Voor de Battle of Britain sprak hij de onsterfelijke leus, "We zullen ons eiland verdedigen, koste wat het kost, we zullen vechten op de stranden, we zullen vechten op de landingsplaatsen, we zullen vechten in de velden en op de straten, wij zullen strijden in de heuvels, we zullen ons nooit overgeven". Hoe zouden de huidige decadente en plezier-liefhebbende Westerlingen reageren op een soortgelijke toespraak? Ik denk dat Winston het zou moeten herschrijven tot iets zoals dit: "Wij zullen ons continent verdedigen, koste wat het kost, wij zullen strijden op de ijscowagens, we zullen vechten op de auto's van het kabelbedrijf, wij zullen strijden in de jacuzzi en de spa, wij zullen strijden in de nagelsalons, we zullen ons nooit overgeven".
In aanvulling op gewone decadentie is er een wijdverspreid ideologisch gevoel in Europa dat niets de moeite waard is om voor te vechten, zeker niet door gewapende strijd. Er zijn geen grote waarheden, alles is gelijk. Als we willen begrijpen hoe het idee van de zinloosheid van de oorlog in elke situatie binnensloop in de Europese geest, moeten we de gedichten van Wilfred Owen lezen, een andere Brit met gouden woorden. Misschien stierf Europa's geloof in zichzelf in Auschwitz, maar het raakte enkele decennia eerder zwaargewond, in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog. Het was WO1 die Europa geradicaliseerd heeft, de Russische revolutie en de opkomst van de Sovjet-communisme heeft geactiveerd, en het was WO1 die Duitsland, met inbegrip van een jonge korporaal genaamd Adolf Hitler, vulde met een verlangen naar wraak en een groot deel van de munitie die ze nodig hadden voor hun aanleiding tot macht in de jaren '30.
Wilfred Owen was een tweede luitenant die deelnam aan de Slag aan de Somme en later werd weggestuurd voor een behandeling voor shell shock. Zijn verschrikkelijke gedichten over oorlogvoering met mosterdgas en het leven in de loopgraven hebben hem de status gegeven van leidende dichter van WO1. Wilfred Owen werd gedood in actie op 4 november 1918, slechts een week voor het einde van de oorlog. Een van zijn beroemdste gedichten is "Anthem for the Doomed Youth" [6]:
Welke doodsklokken voor zij die sterven als vee?
Slechts de monsterlijke woede der kanonnen.
Slechts het rappe ratelen van stotterende karabijen
Kunnen hun schietgebedjes uitbrabbelen.
Geen spotternijen voor hen; geen gebeden noch klokken,
Noch enige stem van rouw behalve de koorzang, -
De schrille, krankzinnige koorzang van loeiende granaten;
En hoorns die hen oproepen uit trieste landsdelen.
Met welke kaarsen zal men hen een behouden uitvaart wensen?
Niet in de handen van de jongens, maar in hun ogen
Zal de heilige schittering van het afscheid stralen.
De bleekheid van meisjesgezichten zal hun lijkwade zijn;
Hun bloemen de tederheid van geduldige geesten,
En iedere langzame schemering het sluiten van de gordijnen.
Ik kan begrijpen waarom Wilfred Owen het gevoel had dat oorlog zinloos was, toen hij zat weg te rotten in de loopgraven voor een reden die hij niet eens kon begrijpen. Maar het is niet waar dat oorlog het ergste is dat kan gebeuren. Sharia is erger dan oorlog. Ik heb beweringen gehoord dat de Europese beschaving de eeuw niet zal overleven. Een eeuw is een zeer lange tijd, houd dat in gedachten. Zou iemand (behalve Churchill) in 1906, toen Europa echt sterk en krachtig was, hebben kunnen voorspellen dat Europa nu op het punt staat te worden overweldigd door Algerijnen en Pakistanen? De zaken veranderen. Ze kunnen ten slechte veranderen, maar ze kunnen ook ten goede veranderen. Als we een nieuwe wereldoorlog krijgen, wat steeds waarschijnlijker lijkt, kan dit wat er nu nog overblijft van de Europese beschaving voorgoed afmaken. Maar het kan ook, in theorie, het tegenovergestelde effect hebben, dat de schokgolven een ander soort Europa maken van het decadente, nihilistische Europa dat we nu zien. Een christelijke heropleving, bijvoorbeeld. Ja, dit kan gebeuren. Er zijn wel eens vreemdere dingen gebeurd. Onze voorouders, betere mannen en vrouwen dan wij, hielden meer dan duizend jaar de frontlinies tegen de islam, offerden hun bloed op voor het continent. Door dit te doen hebben ze niet alleen het Europese kerngebied gered van onbetwiste islamitische dominantie en dus de Westerse beschaving zelf, maar misschien wel de wereld in het geheel. Wat er nu op het spel staat is niet minder dan destijds, waarschijnlijk is het zelfs meer.
Sommige mensen beweren dat Europa niet de moeite waard is om voor te vechten, en dat er te veel mensen zijn die hun verdiende loon krijgen. Ja, een groot aantal van zullen dat ook krijgen. Ja, mensen zoals de EU-commissaris van Buitenlandse Zaken, Javier Solana, met Zwitserse bankrekeningen en hun goede relatie met Saoedi-Arabië en de Arabische Liga, en niet te vergeten Valery Giscard d'Estaing en zijn vreselijke EU-grondwet die de democratie zal vernietigen voor een half miljard mensen, die verdienen alle gruwel die we op hun bord kunnen scheppen. Het probleem is dat de mensen die het het meest verdienen om hiervoor gestraft te worden degenen zijn die juist de minste kans hebben om de prijs te betalen. De makers van Eurabië zullen de eersten zijn die het continent ontvluchten als het moeilijk wordt, waardoor degenen die nauwelijks hebben gehoord van Eurabië en haar oprichting nooit goedgekeurd hebben zullen moeten blijven en vechten.
Edmund Burke dacht dat als een samenleving kan worden gezien als een contract, we moeten erkennen dat de meeste partijen van het contract ofwel dood zijn of nog niet geboren. Ik vind dat idee goed doordacht, want het betekent dat wanneer je vecht voor een land, je niet alleen vecht voor degenen die er nu zijn, maar voor degenen die er ooit woonden en voor degenen die er in de toekomst wonen. Als we niet willen vechten voor wat Europa tegenwoordig is, laten we dan vechten voor wat het ooit was, en misschien, heel misschien, voor wat het ooit weer kan worden. Er was ooit echte grootheid in dit continent. Het lijkt een lange tijd geleden, maar misschien kunnen we het weer doen herleven. Europees Parlementslid Hannu Takkula [7] uit Finland heeft gezegd dat het lot van Israël en Europa nooit eerder zo met elkaar verbonden was. "Dezelfde machten die Israël haten, haten ook Europa", zei hij, eraan toevoegend dat Europa trouw moet blijven aan haar joods-christelijke wortels door het ondersteunen van Israël. De erfenis van de Europa "werd opgericht in drie steden - Athene, Rome en Jeruzalem", zei Takkula. Moslims zijn openlijk aan het opscheppen over hoe ze binnenkort Rome zullen veroveren, net als ze deden met Constantinopel, het oostelijke Rome, en hoe ze Jeruzalem belegerd houden en ze het culturele erfgoed van Athene hebben gekaapt door te beweren dat ze "het hebben behouden" en "doorgegeven" aan het Westen. Het is tijd dat wij ons verleden terug gaan winnen en zo onze toekomst terugwinnen.
Fjordman is er wel eens van beschuldigd dat hij een pessimist is. Ik weet niet zeker of ik meer pessimistisch ben dan anderen. Er zijn veel mensen die denken dat Europa al verloren is. Ik ben toevallig een van degenen die hebben verklaard dat dit slechts een van de vele mogelijke uitkomsten is. Europa staat nu op een van die beroemde kruispunten waar de loop van de geschiedenis meerdere kanten op kan gaan. Gezien de zwakte van Europa en de snelle expansie van de islam zou het dom zijn om de mogelijkheid uit te sluiten dat moslims dit misschien gaan winnen. Maar ik denk toevallig wel dat er een andere mogelijkheid is dat de islam niet alleen de strijd om Europa verliest, maar nog in deze eeuw zou kunnen worden vernietigd als een wereldmacht. Misschien moet Europa op een vreemde manier door een periode van kolonisatie en de dekolonisatie gaan, om zich te ontdoen van haar post-koloniale schuldcomplex?
Deze oorlog die de islam voert tegen Europa, het Westen en inderdaad de hele mensheid is nu al meer dan 1300 jaar aan de gang. Dit is de derde grote jihad, de derde islamitische poging om het hart van het Westen te onderwerpen. Hoewel ik het niet kan bewijzen, heb ik zeer sterk het gevoel dat dit ook de laatste poging zal zijn. Er zal geen vierde jihad komen. Ofwel de moslims zullen deze keer winnen, of de islam zal zelf een nederlaag worden overhandigd en een klap die zo krachtig is dat het nooit meer kan herstellen. Dit is misschien wel de langste ononderbroken oorlog in de menselijke geschiedenis. En de uitkomst ervan moet worden beslist in de komende decennia. Ik weet niet zeker hoe dit allemaal zal gaan lopen. Wat ik wel weet is dat het allemaal zou kunnen worden besloten tijdens mijn levensdagen, en ik wil niet de zwakke schakel zijn in iets wat mijn voorouders al 1300 jaar intact gehouden hebben. Ik citeer Churchill: "Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde, maar het is misschien wel het einde van het begin...". Laten we hopen dat er binnenkort iemand van zijn kaliber zal verschijnen. Hij zal hard nodig zijn.
Bronnen:
1. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=20665&only
2. http://www.angus-reid.com/polls/index.cfm/fuseaction/viewItem/itemID/12143
3. http://www.faithfreedom.org/oped/Fjordman60527.htm
4. http://www.weekendavisen.dk/apps/pbcs.dll/article?AID=/20051028/SAMFUND/510270362
5. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/06/why-eu-needs-to-be-destroyed-and-soon.html
6. http://www.hcu.ox.ac.uk/jtap/warpoems.htm#7
7. http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1145961320675&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull
"Haal een hek niet weg als u niet weet waarom het daar is neergezet."
Robert Frost
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2008/08/failure-of-western-feminism.html
Ik heb eerder een aantal essays geschreven over de schadelijke effecten van het Westerse feminisme. De massale golf van geweld en in het bijzonder verkrachtingen in Westerse steden is nu een vorm van oorlogvoering tegen blanken, en het is hoog tijd dat het als zodanig wordt erkend. Zoals dit bericht van Gallia Watch [1] zegt:
Net als in de oorlog leggen de winnaars beslag op de inheemse vrouwen terwijl ze hun eigen vrouwen beschermen. De hele retoriek die de Europese vrouw of Frankrijk wil vernederen ('Ik neuk Frankrijk als een hoer', zegt rapgroep Sniper) is een onderdeel van de feminisering van de Europeanen, van het idee dat Europa een streek is om te veroveren, een habitat open voor alle vormen van plundering. Zijn de beruchte groepsverkrachtingen niet slechts een voorbeeld van collectief geweld tegen Europese vrouwen, net als Russische soldaten deden toen ze Duitse vrouwen in beslag genomen in een verwoeste Berlijn in 1945? Het is logisch. Een stam die zijn vrouwen niet beschermt zich gedraagt zich alsof ze de oorlog al verloren hebben. Velen van ons weten dit niet. Maar onze vijanden wel.
Als een Westerse man zou ik geneigd zijn te zeggen dat Westerse vrouwen dit tot op zekere hoogte over zichzelf heen gehaald hebben. Ze voeren al meerdere generaties een ideologische, psychologische en economische oorlog tegen Europese mannen, in de overtuiging dat dit hen zou 'bevrijden'. Het werkelijke resultaat is dat er minder bewegingsvrijheid en veiligheid is dan ooit, als een direct gevolg van het immigratiebeleid ondersteund door hen en hun vrienden.
Algemeen beschouwd is het zo dat Europese mannen vrouwen met meer respect hebben behandeld dan de mannen van bijna alle andere grote beschavingen op aarde deden. En dan bedoel ik niet alleen in de moderne tijd, al vele eeuwen lang. Maar wij zijn de groep mannen die het meest gedemoniseerd en aangevallen worden, terwijl niet-blanke mannen behandeld worden met veel meer respect. Wat blanke mannen dan zien, is dat blanke Westerse vrouwen liever mannen hebben die hen slecht behandelen, en geen respect hebben voor mannen die hen met respect behandelen. Dit is niet echt een slimme manier om je te gedragen als je waardig wilt worden behandeld.
De waarheid is dat elk land altijd tegen externe agressie beschermd is door de mannen. De vrouwen kunnen hierin een ondersteunende rol spelen, maar nooit meer dan dat. Ondanks al het gepraat over 'girl power' en 'vechtende vrouwen' dat je tegenwoordig ziet in films, blijft het zo dat als de mannen van de 'stam' te zwak of gedemoraliseerd zijn om je te beschermen, je tot slaaf gemaakt en verpletterd wordt door de mannen van andere 'stammen' voordat je 'Vagina Monologues' kunt zeggen [dit is een superfeministisch boek]. Dat betekent dat als [feministen] de mannen laten breken met hun mannelijkheid, hun bereidheid en het vermogen om zichzelf en hun gezin te verdedigen, ze het land laten vernietigen. Dat is precies wat Westerse vrouwen de laatste veertig jaar hebben gedaan. Dus waarom zo verbaasd over de resultaten? Zoals ze zeiden, kun je Moeder Natuur niet voor de gek houden. Nou, ze hebben lange tijd geprobeerd om haar voor de gek houden, en betalen hier nu de prijs voor.
Westerse vrouwen zijn onderworpen aan een systematische marxistische indoctrinatie bedoeld om hen te veranderen in een massavernietigingswapen tegen hun eigen beschaving, een strategie die opmerkelijk succesvol is. Hier is een citaat uit het boek van Robert Spencer's Religion of Peace?:
Aanvallen op christelijke geschiedenis en doctrine zijn een integraal onderdeel van een grotere inspanning om een gevoel van culturele schaamte in te boezemen, zelfs in niet-christelijke Europese en Amerikaanse jongeren - een schaamte die tornt aan hun denken dat het Westen het verdedigen waard is. Een blanke Amerikaanse studente, 'Rachel', vatte deze houding onbewust samen toen ze vertelde aan de Amerikaanse Indiaanse professor dr. David Yeagley in 2001: "Kijk, dr. Yeagley, ik zie niets over mijn cultuur om trots op te zijn. Helemaal niets. Mijn ras is gewoon niets. [...] Kijk nou naar uw cultuur. Kijk naar de Amerikaanse Indiaanse traditie. Dat vind ik nou echt geweldig. U heeft iets om trots op te zijn. Mijn cultuur is niets". Yeagley mijmerde: "De Cheyenne mensen hebben een gezegde: Een land is nooit veroverd totdat de harten van hun vrouwen op de grond liggen. [...] Toen Rachel haar volk afkeurde, deed ze dat met het serene zelfvertrouwen als een Hogepriesteres tijdens het reciteren van een liturgie. Ze zei het zonder angst voor kritiek of afkeuring. En ze kreeg die ook niet. De andere studenten luisterden in stilte, hun ogen bewogen schuchter heen en weer tussen mij en Rachel, alsof ze niet zeker waren wie van ons een hogere autoriteit vormde. [...] Wie had Rachel's mensen veroverd? Wat leidde haar naar gebrek aan respect voor hen? Waarom heeft ze zich gedragen als een vrouw van een verslagen stam?"
Ik zal een citaat toevoegen uit het boek The Suicide of Reason: Radical Islam's Threat To The West, door Lee Harris:
Moslims doen alles wat in hun macht ligt om hun 'alfamannetjes' aan te moedigen stoer, agressief en meedogenloos te zijn. Wij leren onze jongens goede leerlingen te zijn, te streven naar een goede baan bij grote, veilige bedrijven, en om voorzichtig te plannen voor hun pensioen. Zij willen dat hun jongens heilige strijders worden. Wij zijn trots als onze zonen aan een goede universiteit belanden. Zij zijn trots als hun zonen sterven als martelaar. Je maatschappij ontdoen van alfamannetjes met veel testosteron kan vrede en rust te brengen; maar als je een vijand hebt die een leger bouwt van alfajongetjes opgeleid om je fanatiek te haten en die hebben gezworen je te vernietigen, wordt zelfmoord. Het kan soms tientallen jaren duren voordat je je realiseert wat je hebt gedaan, maar tegen die tijd zal het veel te laat zijn om je koers te wijzigen. Het einde van testosteron in het Westen zal niet leiden tot het einde der tijden, maar het kan wel uitmonden in het einde van het Westen.
Bron:
1. http://galliawatch.blogspot.com/2008/08/endangered-species.html
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/1300
Sommige commentatoren wijzen er graag op dat veel van de meest gepassioneerde en dapperste verdedigers van het Westen vrouwen zijn, en ze noemen de Italiaanse schrijfster Oriana Fallaci [1] en anderen als voorbeelden [2]. Maar vrouwen zoals mevrouw Fallaci, dapper als ze ook mogen zijn, zijn niet representatief voor Westerse vrouwen. Als u goed kijkt, zult u merken dat Westerse vrouwen gemiddeld eigenlijk meer steun geven aan multiculturalisme en massa-immigratie dan Westerse mannen doen.
Ik kreeg veel commentaar [3] op mijn berichten over het islamitische geweld tegen vrouwen in Scandinavië. Een aantal van mijn lezers vroegen wat Scandinavische mannen hier tegen aan het doen zijn. Wat gebeurde er eigenlijk met de Vikingen? Hadden ze te veel mede gedronken in het Walhalla? Ondanks de huidige romantische mystiek rondom de Vikingen, waren ze voor het grootste deel wilde barbaren. Maar ik betwijfel of ze de andere kant op zouden hebben gekeken terwijl hun dochters werden lastiggevallen door moslims. In sommige opzichten maakt dit de hedendaagse Scandinaviërs nog erger dan de barbaren die de Vikingen ooit waren.
Een van de redenen voor dit gebrek aan verweer is een bewuste en alomtegenwoordige censuur in de mainstream media, om de volledige omvang van het probleem te verbergen voor het grote publiek. Maar ik vermoed dat de belangrijkste reden te maken heeft met de extreme anti-mannelijke tak van het feminisme dat Scandinavië tientallen jaren heeft doordrongen. Het mannelijke beschermingsinstinct onderneemt geen actie omdat Scandinavische vrouwen er onvermoeibaar aan hebben gewerkt om dit uit te roeien, samen met alles wat riekt naar traditionele mannelijkheid. Hierdoor heeft het feminisme Scandinavië sterk verzwakt, en misschien wel de Westerse beschaving als geheel.
De enige grote politieke partij in Noorwegen die een ernstig verzet heeft geuit tegen de waanzin van islamitische immigratie, is de rechtse Partij voor de Vooruitgang. Dit is een partij die voor ongeveer twee derde of zelfs 70% stemmen van mannen ontvangt. Aan de andere kant van het spectrum hebben we de Socialistische Partij Links, met twee derde tot 70% vrouwelijke stemmen. De partijen die het meest kritisch zijn over de huidige immigratie zijn typisch mannelijke partijen, terwijl zij die de multiculturele samenleving prijzen worden gedomineerd door feministen. En aan de overzijde van de Atlantische Oceaan zou, als alleen Amerikaanse vrouwen hadden gestemd, Al Gore de Amerikaanse president tijdens 9/11 zijn geweest, en niet George Bush.
De standaard uitleg die mijn land geeft voor deze kloof in stemgedrag is dat mannen meer 'xenofoob en egoïstisch' zijn dan vrouwen, die meer openstaan en een groter vermogen hebben om solidariteit te tonen met buitenstaanders. Dat is een mogelijkheid. Een andere reden is dat mannen van oudsher de verantwoordelijkheid hebben voor de bescherming van de 'stam' en het opmerken van eventuele vijanden, wat een noodzaak is in een harde wereld. Vrouwen zijn naïever, en minder bereid om rationeel te denken over de langetermijngevolgen van het vermijden van confrontatie of het omgaan met onaangename situaties.
Hebben feministen niet altijd beweerd dat de wereld een betere plaats zou zijn met vrouwen als bestuurders, omdat vrouwen hun eigen kinderen niet zouden opofferen? Welnu, is dat niet precies wat ze nu doen? Lachend stemmen op partijen die de grenzen openen voor moslimimmigratie van dezelfde moslims die morgen hun kinderen zullen aanvallen?
Een andere mogelijkheid is dat de Westerse feministen de islamitische immigratie om ideologische redenen niet durven te confronteren. Velen van hen zwijgen over islamitische onderdrukking van de vrouw, omdat zij begaan zijn met derdewereldlanden en anti-Westerse sentimenten voelen. Ik zie dat er best wat bewijs is voor van deze stelling.
De Amerikaanse schrijfster Phyllis Chesler heeft sterke kritiek op haar zusters in boeken zoals The Death Of Feminism. Ze voelt dat te veel feministen hun toewijding aan de vrijheid in de steek hebben gelaten en "laffe kuddedieren worden en grimmige totalitaire denkers", waardoor ze dus het islamitisch terrorisme niet confronteren. Ze geeft aan dat de huidige Amerikaanse universiteitscampussen zijn doordrenkt van "een nieuw en duivels McCarthyisme" geleid door linkse retoriek.
Chesler heeft een punt. Volgens de retoriek van vele feministen komt de onderdrukking in de wereld vanuit Westerse mannen; die onderdrukken vrouwen en niet-Westerse mannen. Islamitische immigranten zijn 'medeslachtoffers' in deze verhouding. In het ergste geval zijn ze patriarchale varkens, maar niet slechter dan Westerse mannen. Veel Westerse universiteiten hebben cursussen vol met haat tegen mannen, wat andersom ondenkbaar zou zijn. Dat is de reden waarom Scandinavische feministen er niet voor pleiten dat Scandinavische mannen een meer traditionele mannelijkheid laten zien en hen beschermen tegen agressie van moslimmannen. De meeste Noorse feministen zijn ook gepassioneerde antiracisten die zich verzetten tegen alle stappen om moslimimmigratie te beperken uit angst voor 'racisme en vreemdelingenhaat'.
Totalitaire feministen in Noorwegen dreigden in 2007 met het sluiten van particuliere bedrijven die weigeren om minstens 40 procent vrouwen te werven voor hun bestuur [4]. Dit is een Sovjet-stijl regulering van de economie in de naam van gelijkheid van de seksen. Ik heb in sommige kranten opmerkingen gelezen van socialistische politici en linkse commentatoren, zoals de pro-multiculturele en feministische - critici zouden zeggen 'vrouwen ophemelende' - krant Dagbladet, met het argument dat we ook quota zouden moeten hebben voor islamitische immigranten in bestuursfuncties.
Wat begon als radicaal feminisme is dus geleidelijk egalitarisme geworden, de strijd tegen 'discriminatie' van welke aard dan ook, het idee dat alle groepen mensen een gelijke verdeling van alles moeten hebben en dat het de verantwoordelijkheid van de staat is om te zorgen voor de verdeling. Een goed voorbeeld hiervan is het Noorse Ombud voor Gelijkheid van de Seksen, dat in 2006 werd omgedoopt tot Ombud Gelijkheid en Anti-discriminatie [5]. De taken van het Ombud zijn "bevorderen van gelijkheid en bestrijden van discriminatie op basis van geslacht, etnische afkomst, seksuele geaardheid, handicap en leeftijd".
Westerse feministen hebben een cultuur van slachtofferschap gecultiveerd in het Westen, waarbij je politieke macht krijgt door middel van je status in de slachtofferhiërarchie. In veel opzichten is dit precies wat politieke correctheid inhoudt. Ze hebben ook gevraagd om, en kregen grotendeels, een herschrijving van de geschiedenisboeken om zogenaamde historische vooroordelen aan te pakken; hun kijk op de wereld is binnengedrongen in de lesstof van scholen, kreeg een virtuele hegemonie in de media en slaagde erin om critici af te schilderen als 'bevooroordeeld'. Ze zijn er zelfs in geslaagd om de taal te veranderen die we gebruiken, zodat het minder aanstootgevend is. Radicale feministen zijn de voorhoede van de PC.
Wanneer moslims, die zich boven alles graag presenteren als slachtoffer, Westerse landen binnenlopen, zien ze dat veel van hun werk al voor hen gedaan is. Zij kunnen gebruik maken van een vooraf bepaalde traditie van slachtofferschap, ze kunnen zelf staatsinterventie eisen en misschien quota om dit aan te pakken, en een complete herschrijving eisen van de geschiedenisboeken en de publieke campagnes tegen onverdraagzaamheid en haat zaaien. Westerse feministen hebben dus de weg vrijgemaakt voor de troep die Westers feminisme zal ontmantelen, en zij zullen in bed belanden, soms letterlijk, met de mensen die hen tot slaaf willen maken.
De Zweedse marxistische politicus Gudrun Schyman heeft een wetsvoorstel voorgesteld [6] dat Zweedse mannen collectief voor geweld tegen vrouwen zou belasten. In een toespraak van 2002 zei dezelfde Schyman de beroemde leus dat de Zweedse mannen net als de Taliban waren. Een mannelijke columnist in de krant Aftonbladet reageerde door te zeggen dat Schyman gelijk had: Alle mannen zijn net als de Taliban [7].
De ironie is dat in een islamitische staat, zoals de Taliban die in Afghanistan op wil richten, bepaalde groepen mensen, in dit geval niet-moslims, een bijzondere strafbelasting betalen gewoon om wie ze zijn, niet omwille van wat ze verdienen. Radicale feministen zoals mevrouw Schyman staan dus dichter bij de Taliban dan Westerse mannen, maar ik ben er vrij zeker van dat die ironie hen volledig zou ontgaan.
Schyman's strijdkreet is "Dood aan de gezinskern!" Ik heb dezelfde slogan in de afgelopen jaren gehoord van jonge Noorse feministen. Schyman schuimbekte dat de huidige familie-eenheid is "berust op een fundament van traditionele rolpatronen, waarin vrouwen ondergeschikt zijn aan mannen. De hiërarchie van geslacht, waarvan geweld tegen vrouwen de ultieme uitdrukking is, is vastgeroest... Conservatieven willen de familie versterken. Ik vind dit erg zorgelijk".
In het jaar 2000 kwamen de Zweedse feministische Joanna Rytel en de actiegroep UNF**ked Pussy het podium op tijdens de live-uitzending van de Miss Zweden-wedstrijd. Zij schreef in 2004 ook wel een artikel "I Will Never Give Birth to a White Man" [8] voor een grote Zweedse krant, Aftonbladet. Rytel legde uit waarom ze een hekel heeft aan blanke mannen - "ze zijn egoïstisch, uitbuiters, ijdel, en oversekst" - en voor de duidelijkheid, voegde ze eraan toe: "Geen blanke man, alsjeblieft [...] bedankt hoor, maar ik kots gewoon op hen".
Misandrie, mannenhaat, komt niet per se minder vaak voor dan vrouwenhaat, misogynie. Het verschil is dat de eerste veel meer sociaal acceptabel is.
Als alle onderdrukking van Westerse mannen komt is het logisch dit zoveel mogelijk proberen te verzwakken. Als je dat doet, staat ons aan de andere kant van de regenboog een paradijs te wachten van vrede en gelijkheid. Nou, proficiat aan West-Europese vrouwen. Ze zijn er in geslaagd hun eigen zonen zo lastig te vallen en belachelijk te maken dat ze nu veel van hun mannelijke instincten onderdrukken. Tot grote verrassing hebben ze niet de weg vrijgemaakt voor een feministische Nirvana maar voor een islamitische hel.
Het is juist, zoals feministen beweren, dat een hyper-vrouwelijke maatschappij niet zo destructief is als een hyper-mannelijke samenleving. De keerzijde van een te zachte samenleving is dat het onhoudbaar is. Hij zal verpletterd worden zodra hij wordt geconfronteerd met meer traditionele, agressieve samenlevingen. In plaats van 'alles te hebben', lopen Westerse vrouwen het risico alles te verliezen. Wat zullen liberale feministen doen wanneer zij worden geconfronteerd met agressieve bende van moslimjongeren? Hun bh's verbranden en de pocket-editie van de Vagina Monologues naar hen gooien?
Misschien slagen vrouwen erin hun mannen als deurmatten te gebruiken, maar het zal ten koste gaan van hun land en ook hun beschaving. Volgens de Italiaanse Amerikaanse feministe Camille Paglia: "Als de beschaving was overgelaten aan vrouwen, dan zouden we nog steeds leven in grashutten". Dat is misschien overdreven, maar mannelijke energie is absoluut een drijvende kracht in een dynamische cultuur.
Het moslimgeweld tegen vrouwen in het Westen is een symptoom van de afbraak van de feministische utopie. Vrijheden moeten worden afgedwongen door geweld of de geloofwaardige dreiging van geweld, anders zijn ze betekenisloos. Hoewel vrouwen stappen kunnen ondernemen om zichzelf te beschermen, zal de primaire verantwoordelijkheid voor de bescherming waarschijnlijk altijd liggen bij mannen. Vrouwen zullen dus net zoveel vrijheid hebben als hun mannen bereid zijn en in staat te garanderen. Het is de grote fout van veel feministische theorieën dat ze dat niet erkennen.
Het verschil tussen de rechten van vrouwen en de illusies van vrouwen wordt gedefinieerd door een Smith en Wesson, niet door een Betty Friedan of Virginia Woolf.
Schrijver Lars Hedegaard in Denemarken gelooft niet in de theorie dat vrouwen de moslimimmigratie goedkeuren uit irrationele naïviteit of ideologische overtuiging. Hij denkt dat ze er gewoon naar uitkijken, zoals hij schrijft in een column getiteld "The Dream of Submission". Hij stelt, net als ik, dat vrouwen vaker dan mannen stemmen op partijen die openstaan voor meer moslimimmigratie.
Waarom is dit, gezien het feit dat er in de wereld nauwelijks gebieden zijn met een moslimmeerderheid waar vrouwen dezelfde rechten hebben als mannen? En Hedegaard stelt een provocerende vraag: zijn vrouwen dommer en minder geïnformeerd dan mannen, omdat ze in zulke grote getale de weg vrijmaken voor hun eigen onderwerping? Hij komt met een even provocerend antwoord: "als vrouwen de weg voor de sharia vrijmaken, is dit waarschijnlijk omdat vrouwen de sharia willen". Ze willen geen vrijheid, omdat ze zich aangetrokken voelen tot onderdanigheid en onderwerping.
De Engels auteur Fay Weldon heeft opgemerkt dat "er voor vrouwen iets seksueel erg aantrekkelijk is aan onderwerping". En, zoals Hedegaard droogjes opmerkt: als onderwerping is wat veel vrouwen zoeken, zijn de verwijfde Deense mannen saai in vergelijking met woestijn-sjeiks die hen niet naar buiten laten gaan zonder toestemming. Moslims wijzen er graag op dat er in het Westen meer vrouwen dan mannen zijn die zich bekeren tot de islam, en dit is in feite gedeeltelijk waar. Islam betekent 'onderwerping'. Is er iets in de islam dat aantrekkelijker is voor een aantal vrouwen dan is het voor de meeste mannen? Geven vrouwen zich gemakkelijker over aan macht?
In een krantenartikel over Zweedse vrouwen die bekeren tot de islam [9] lijkt de aantrekkingskracht van het islamitische gezinsleven een gemeenschappelijk kenmerk bij vrouwelijk bekeerlingen. Een aantal van hen zegt dat in de islam de man meer rationeel en logisch is, terwijl de vrouw meer emotioneel en zorgzaam is. Dit betekent dat de vrouw de zorg gaat dragen voor de kinderen en het huishouden, terwijl de man gaat werken om te zorgen voor het gezin. Veel vrouwen hebben het gevoel dat er in hun leven een doel ontbreekt, maar het christendom lijkt geen relevant alternatief voor hen.
Wat ook speelt is de obsessie met uiterlijk in onze moderne samenleving en de moeilijkere leefomstandigheden voor vrouwen, die geacht worden een carrière te hebben én het huishouden te doen. En dat is merkwaardig, gezien het feit dat vrouwen dit zelf aangemoedigd hebben, door de moderne talkshow-figuren, zoals Oprah Winfrey, die sprak over 'alles kunnen hebben'. De mannen deden dit niet. Men weet best dat niemand 'alles kan hebben', je moet geven en nemen. Misschien hebben vrouwen ontdekt dat het werkende leven toch niet zo leuk was als ze verwacht hadden? Over de hele wereld sterven mannen immers gemiddeld veel eerder dan vrouwen.
Het plot van de Da Vinci Code van schrijver Dan Brown is dat de moderne geschiedenis van het christendom was één groot, patriarchaal complot was om vrouwen te beroven van de rechten die ze zogenaamd hiervóór hadden, tijdens het tijdperk van 'het heilige vrouwelijke' en de vruchtbaarheidsgodinnen die altijd op blote voeten waren en zwanger. Maar als dat het geval is, waarom is het dat vrouwen de meerderheid uitmaken van de Europese kerkgangers? Waarom gaan vrouwen dan uit eigen vrije wil op zoek naar deze onderdrukkende, patriarchale religies? Misschien was de Franse filosoof Ernest Renan iets op het spoor toen hij vrouwen 'het vrome geslacht' noemde. Hebben vrouwen religie meer nodig dan mannen?
Zijn sommige feministen gewoon aan het testen waar bij mannen de grenzen liggen, in de hoop een nieuw evenwicht tussen de seksen te vinden? Of testen ze mannen om een man te vinden die sterk genoeg is om in te gaan tegen hun eisen, en dus ook tegen andere mensen kan vechten voor hun rechten? Ik hoorde een vrouw die een fervent feministe was in de jaren '70 later klagen hoeveel gezinnen uit elkaar gingen en opbraken. Ze was verbaasd over de reactie van mannen, of eerder het gebrek daaraan: "We waren verschrikkelijk. Waarom hebben jullie ons niet tegengehouden?"
In de psychiatrie zijn er vaker vrouwelijke patiënten met zelf toegebrachte wonden of zelfdestructief gedrag dan mannen, die de neiging hebben om hun agressie naar buiten af te reageren. Het is ook bekend dat veel vrouwen zichzelf de schuld geven van misbruik door echtgenoten, en diens gedrag goedpraten. Heeft het Westen een aantal van de negatieve eigenschappen van de vrouwelijke psyche? Het nieuwe gefeminiseerd Westen wordt alsmaar aangevallen door de Arabische en islamitische wereld, en zoekt de schuld bij zichzelf, terwijl op hetzelfde moment gefascineerd is door de misbruikers. Het gedraagt zich op dezelfde manier als een zelfhatende vrouw doet tegenover een foute man.
Virginia Woolf spreekt in haar boek A Room of One's Own lof over het genie van William Shakespeare [10]:
Als er ooit een mens is geweest wiens volledig tot uitdrukking kwam, was het Shakespeare wel. Als er ooit een vurige, onbelemmerde geest was, dacht ik, me weer terugdraaiend naar de boekenkast, was het Shakespeares geest. [...] Laat me voorstellen, want feiten zijn zo moeilijk te verkrijgen, wat er zou zijn gebeurd als Shakespeare een heerlijk begaafde zus had. Judith, laten we zeggen. Zijn buitengewoon begaafde zus, laten we zeggen, bleef thuis. Ze was net zo avontuurlijk, zo fantasierijk, zo gretig om de wereld te zien als hij was. Maar ze werd niet naar school gestuurd. Ze had geen kans om grammatica en logica te leren, laat staan van het lezen van Horatius en Vergilius. "Zij" heeft op een winterse nacht zelfmoord gepleegd en ligt begraven op een kruispunt waar de omnibussen nu stoppen buiten de Elephant and Castle [kroeg].
Feministen beweren dat de reden waarom vrouwen niet zo talrijk waren in de politiek en de wetenschap is vanwege de mannelijke onderdrukking van vrouwen. Dit is deels waar. Maar het is niet het hele verhaal. Een man zijn betekent dat je iets moet bewijzen, iets bereiken, en dit geldt meer voor mannen dan voor vrouwen. Daarnaast zal de verantwoordelijkheid voor de opvoeding van kinderen altijd meer liggen bij vrouwen dan bij mannen. Een moderne samenleving kan deze beperkingen verminderen, maar het zal ze nooit helemaal verwijderen. Om deze praktische redenen is het onwaarschijnlijk dat vrouwen ooit even talrijk als mannen zullen zijn in de politiek of op het hoogste niveau van het bedrijfsleven.
Christina Hoff Sommers, de auteur van The War Against Boys, wijst erop dat
na bijna 40 jaar aan feministische woede en genderneutrale voornaamwoorden, het nog steeds zo is dat mannen veel vaker dan vrouwen een politieke functie bekleden, bedrijven starten, octrooien aanvragen, en dingen opblazen. Mannen blijven het grootste deel van de grappen vertellen en de overgrote meerderheid van de brieven aan de redactie schrijven. En - fataal voor de dromen van feministen die verlangen naar sociale androgynie - mannen zijn nog steeds onwillig om een gelijk aandeel aan huishoudelijk werk of kinderopvang te doen. Bovendien lijken vrouwen mannelijke mannen te willen. [11]
Ze merkt ook op dat "Een van de minst bezochte monumenten in Washington een standbeeld aan het water is ter nagedachtenis aan de mannen die stierven op de Titanic. Vierenzeventig procent van de vrouwelijke passagiers overleefden de ramp van 15 april 1912, terwijl 80 procent van de mannen omkwamen. Waarom? Omdat de mannen het principe 'vrouwen en kinderen eerst' volgden". Het monument, een 18 meter hoge mannelijke figuur van graniet, met zijn armen uitgestrekt naar de zijkant, werd in 1931 opgericht door 'de vrouwen van Amerika' om hun dankbaarheid te tonen. Het opschrift luidt: "Voor de dappere mannen die omkwamen in het wrak van de Titanic. [...] Zij gaven hun leven, opdat vrouwen en kinderen gered zouden worden".
Simone de Beauvoir deed de beroemde uitspraak: "Je wordt niet als vrouw geboren, maar wordt een vrouw". Ze bedoelde dat ze alle invloeden van de natuur, de samenleving en de conventionele moraliteit af moest wijzen. Beauvoir veroordeelde huwelijk en gezin als een 'tragedie' voor vrouwen, en vergeleek kinderen baren en opvoeden met slavernij.
Vreemd genoeg klagen veel Westerse vrouwen nu, na tientallen jaren van feminisme, over het feit dat de Westerse mannen aarzelen om te trouwen. Hierover zegt columnist Molly Watson [12]:
We zijn ook behoorlijk verbaasd over waarom onze generatie het krijgen van kinderen zo uitstelt - en het heeft niets te maken met mislukte inzet van de werkgever of de gezondheid. Ook, ondanks eindeloze krantenartikelen over het onderwerp, heeft het weinig te maken met zakenvrouwen die carrière verkiezen boven baby's. In mijn ervaring is de oorzaak van de epidemie dat mannen van deze tijd collectief falen de eerste stap te durven zetten. [...] Ik ken niet één vrouw van mijn leeftijd wier versie van 'ze leefden nog lang en gelukkig' afhangt van redacteur worden, of senior partner, of chirurg, of raadslid. Maar door een generatie van emotioneel onvolwassen mannen, die zeggen dat trouwen wel het laatste is wat ze zullen doen voor ze sterven, hebben we weinig andere keus dan te wachten.
Wat is er gebeurd met de slogan "Een vrouw heeft net zo hard een man nodig als een vis een fiets"? Ik zou mevrouw Watson er graag aan herinneren dat het in feite de vrouwen zijn die begonnen met de hele cultuur van 'vrijgezel is het beste', die nu heerst in een groot deel van het Westen. Aangezien vrouwen de meeste echtscheidingen aanvragen en een echtscheiding voor een man potentieel tot economische ondergang kan leiden, is het niet verwonderlijk dat veel mannen aarzelen om überhaupt betrokken te raken. Zoals een man het uitdrukte: "Ik denk niet dat ik weer zal gaan trouwen. Ik zoek gewoon een vrouw die ik niet mag en geef haar een huis". Tegelijkertijd hebben vrouwen het tijdens de afgelopen decennia een stuk makkelijker gemaakt om een vriendin te hebben zonder te trouwen. Dus vrouwen maken het riskanter om te trouwen en gemakkelijker om ongehuwd te blijven, en dan vragen zij zich af waarom mannen 'zich niet willen binden'? Misschien hebben te veel vrouwen niet zo goed nagedacht over dit feministische gedoe voor ze bij de club kwamen?
De meest recente golf van radicaal feminisme heeft grote klappen uitgedeeld aan de familiestructuur van de Westerse wereld. Het is onmogelijk om de geboortecijfers op vervangingsniveau te brengen totdat voordat vrouwen worden gewaardeerd voor het opvoeden van kinderen, en totdat mannen en vrouwen überhaupt bereid zijn om te trouwen. Mensen zijn sociale wezens, geen eenlingen. We zijn geschapen om te leven met partners. Het huwelijk is geen 'samenzwering om vrouwen te onderdrukken', het is de reden waarom we hier zijn. En het is geen religieuze zaak, dat ook niet. Volgens strikt, atheïstisch darwinisme is het doel van het leven om te reproduceren.
In een onderzoek uit de Verenigde Staten worden de voornaamste obstakels genoemd voor mannen om te trouwen [13]. Bovenaan de lijst stond de mogelijkheid om seks te krijgen zonder huwelijk, nu is dat gemakkelijker dan in het verleden. Als tweede was dat ze de voordelen van een vrouw hebben al kunnen genieten door samen te wonen in plaats van te trouwen. Het rapport strookt met de opmerkingen van Ross Cameron, de parlementaire secretaris van de minister van Gezinszaken en Maatschappelijke Dienstverlening. Hij berispte Australische mannen en legde de schuld voor de dreigende vruchtbaarheidscrisis bij de bindingsangst van Australische mannen. "De belangrijkste reden dat jonge vrouwen zeggen dat ze niet toekomen aan kinderen baren is dat ze geen kerel kunnen vinden die ze leuk vinden die bereid is zich te verbinden", zei hij. "Deze bindingsangst van de Australische man is een serieus probleem".
Barbara Boyle Torrey en Nicholas Eberstadt [14] schrijven over een belangrijk verschil in vruchtbaarheid tussen Canada en de VS:
Het niveau van de Canadese en Amerikaanse langetermijntrends in leeftijd bij het eerste huwelijk, in de eerste geboorten, en bij vakbonden lopen gelijk op met het verschil in totale vruchtbaarheidscijfers in de twee landen. Maar het verschil in deze variabelen is niet groot genoeg om de veel grotere verschillen in vruchtbaarheid te verklaren. Verschuiving van normen en waarden in de VS en Canada kunnen mogelijk bijdragen aan de verschillen in vruchtbaarheid. De sterkere rol van mannen in de Amerikaanse gezinnen en de grotere geloofsgezindheid van de Amerikanen worden positief geassocieerd met vruchtbaarheid, en dat laatste is ook een sterke voorspeller van een negatieve houding ten opzichte van abortus. Vrouwen in Canada komen vaker bij vakbonden, wachten langer met trouwen dan de Amerikaanse vrouwen om, en krijgen later en minder vaak kinderen.
In Europa schrijft Newsweek [15] over hoe roedels wolven nu een comeback maken in de regio's van Centraal-Europa: "Honderd jaar geleden heeft een snel groeiende, land-hongerige bevolking de laatste van de Duitse wolven gedood. Ons sprookjesbeeld van Europa is van een continent waar elk stukje land al lange tijd verbouwd, omheind en ontwikkeld is". Maar het continent van de toekomst ziet er nogal anders uit. "Grote delen van Europa zullen verwilderen", zegt Reiner Klingholz, hoofd van het Berlijnse Instituut voor Bevolkingsontwikkeling. Beren zijn weer terug in Oostenrijk. In de Zwitserse Alpendalen wijken boerderijen terug en bossen groeien opnieuw aan. In delen van Frankrijk en Duitsland hebben wilde katten en visarenden hun territorium teruggewonnen".
In Italië zijn meer dan 60 procent van 's lands 2,6 miljoen boeren ten minste 65 jaar oud. Zodra ze uitsterven, zullen veel van hun boerderijen onderdeel worden van de 6 miljoen hectare (een derde van de Italiaanse landbouwgrond) die reeds is verlaten. Omdat de EU alleen al ongeveer 1,6 miljoen immigranten per jaar aansleept om de werkende beroepsbevolking stabiel te houden tussen nu en 2050, is een veel meer waarschijnlijke bron van migranten de islamitische buren van Europa, waar de jonge bevolking bijna verdubbelt in dezelfde tijd.
Het zijn cijfers als deze die Phillip Longman "de Terugkeer van het Patriarchaat" [16] doen verwachten en doen verkondigen dat "conservatieven de aarde zullen erven".
In staten die in 2004 op president George W. Bush hebben gestemd zijn de vruchtbaarheidscijfers 12 procent hoger dan in staten die hebben gestemd voor senator John Kerry. [...] Het blijkt dat de Europeanen die de meeste kans hebben om zich te identificeren als 'wereldburgers' ook die zijn die de minste kans hebben om kinderen te krijgen. [...] Het grote verschil in vruchtbaarheid tussen seculiere individualisten en religieuze of culturele conservatieven is een grote, demografisch gedreven verandering in de moderne samenleving. [...] De kinderen van morgen zullen daarom voor het grootste deel nazaten zijn van een relatief klein en cultureel conservatief segment van de samenleving. [...] Naast de grotere vruchtbaarheid van de conservatieve delen van de samenleving, zal het terugdraaien van de verzorgingsstaat onder druk van de vergrijzing en het krimpen van de bevolking deze delen van de samenleving een extra voordeel geven qua overleving. Mensen zullen merken dat ze meer kinderen nodig hebben om hun oude dag te garanderen, en zij zullen proberen om hun kinderen aan hen te binden door traditionele religieuze waarden in te prenten.
Dit laatste punt is de moeite waard om bij te blijven. De uitgebreide verzorgingsstaat in West-Europa wordt vaak bestempeld als 'de oppas-staat', maar kan misschien ook 'de echtgenoot-staat' worden genoemd. Waarom? Nou, in een traditionele samenleving is het de rol van mannen en echtgenoten om hun vrouwen fysiek en financieel te beschermen. In onze moderne samenleving is een deel van deze taak gewoon 'uitbesteed' aan de staat, wat helpt verklaren waarom vrouwen in het algemeen een onevenredige steun te geven aan partijen die streven naar hoge belastingen en pro-verzorgingsstaat zijn. De staat is gewoon een surrogaat-echtgenoot, gestut op de belasting van hun ex-echtgenoten.
Hierbij moet worden vermeld dat als deze verzorgingsstaat om een of andere reden niet meer functioneert [17], bijvoorbeeld als gevolg van economische druk of als de veiligheid onder druk staat als gevolg van moslimimmigratie, dat Westerse vrouwen plotseling ontdekken dat ze niet zo onafhankelijk zijn van mannen als ze dachten. In dit geval is het denkbaar dat we een terugkeer krijgen naar de moderne traditionele mannelijkheid van 'kostwinner en beschermer', als mensen, en vrouwen in het bijzonder, de steun nodig zullen hebben van gezin en familie om zich te redden.
Een ander probleem is dat, hoewel landen als Noorwegen en Zweden zich willen profileren als toevluchtsoorden voor gelijkheid van de seksen, ik heb gehoord dat de bezoekers van deze landen opmerken dat de seksen hier waarschijnlijk verder uit elkaar liggen dan ergens anders in de wereld. En ik geloof dat direct. Radicaal feminisme heeft achterdocht en vijandigheid gebracht, geen samenwerking. Daarbij doet het niks af aan de basale seksuele aantrekkingskracht tussen de vrouwelijke vrouwen en mannelijke mannen. Als mensen die niet vinden in hun eigen land, reizen ze naar een ander land of andere cultuur om het te vinden, wat in onze tijd van globalisering eenvoudiger is dan ooit. Een opvallend aantal Scandinavische mannen vindt hun vrouw in Oost-Azië, Latijns-Amerika of andere landen met een meer traditionele visie op vrouwelijkheid, en ook een aantal vrouwen vinden partners uit meer conservatieve landen. Niet iedereen natuurlijk, maar de trend is onmiskenbaar en belangrijk. Scandinaviërs vieren 'gelijkheid van de seksen', en reizen dan naar de andere kant van de wereld om daadwerkelijk iemand vinden die de moeite waard is om te trouwen.
Samengevat: het moet gezegd worden dat het radicale feminisme een van de belangrijkste oorzaken is van de huidige zwakte van de Westerse beschaving, zowel cultureel als demografisch. Feministen, vaak met een marxistische kijk op de wereld, zijn een cruciaal onderdeel bij het hooghouden van de verstikkende publieke censuur van de politieke correctheid in Westerse landen. Ze hebben ook de Westerse gezinsstructuur ernstig verzwakt, en hebben er aan bijgedragen het Westen te zacht en zelfhatend te maken om agressie van moslims tegen te gaan.
Hoewel het feminisme is afgedwaald richting extremisme, betekent dat niet dat al haar ideeën fout zijn. De vrouwenbeweging maakt blijvende veranderingen. Vrouwen hebben nu posities die een paar decennia geleden ondenkbaar waren. Sommige dingen zijn onomkeerbaar.
Vrouwen beheersen het privé-leven van mannen vrij veel. Het huwelijk was ooit een eerlijke ruil: vrouwelijke verzorging en ondersteuning tegenover financiële en sociale zekerheid van de man. In een moderne wereld hebben vrouwen niet meer zoveel behoefte aan financiële steun van mannen als voorheen, terwijl mannen de emotionele steun van vrouwen net zo veel nodig hebben als we altijd hebben gedaan. Het machtsevenwicht is veranderd ten gunste van de vrouwen, hoewel deze situatie niet eeuwig kan duren. Dit hoeft niet slecht te zijn. Vrouwen willen nog steeds een partner. Maar het vereist dat mannen meer hun best moeten doen.
Een studie van wetenschappers aan de Universiteit van Kopenhagen concludeert dat echtscheiding nauw verbonden is met een slechte gezondheid, vooral bij mannen [18]. Het onderzoek geeft aan dat het sterftecijfer van alleenstaande of gescheiden mannen tussen de 40-50 twee keer zo hoog is als voor andere groepen. In het onderzoek is rekening gehouden met de vraag of er nog andere factoren zijn die kunnen leiden tot een vroege dood - zoals een mentale ziekte en een slechte jeugd. "Gezien de grote hoeveelheid kinderen die opgroeien in gebroken gezinnen zijn wij van mening dat het onderzoek zeer relevant is. Het bewijst dat een echtscheiding ernstige gevolgen heeft, en dat we wellicht een preventiestrategie nodig hebben". John Aasted Halse, psycholoog en auteur van talrijke boeken over echtscheiding, is het daarmee eens.
De schijnbare tegenstelling tussen vrouwelijke dominantie op het micro-niveau en de mannelijke dominantie op het macro-niveau is niet eenvoudig te verklaren als door een 'zwak/sterk geslacht'. Ik zal stellen dat man zijn in de eerste plaats een soort nerveuze energie is, iets dat je moet bewijzen. Dit heeft zowel positieve als negatieve resultaten. Hieraan verbonden is dat mannen sterker vertegenwoordigd zijn in de wetenschap en politiek, maar ook in misdaad en oorlog. Vrouwen hebben niet zoveel drang om zich te bewijzen als mannen. In sommige opzichten is dit ook een kracht. Vandaar dat ik denk dat deze termen meer geschikt zijn en de verschillen beter weergeven: 'het Rusteloze Geslacht' voor mannen en 'het Behoudende Geslacht' voor vrouwen.
Daniel Pipes blijft zeggen dat het antwoord op de radicale islam de gematigde islam is. Er is waarschijnlijk geen sprake van zoiets als een gematigde islam, maar er zou wel eens een gematigde feminisme kunnen zijn, en een volwassen mannelijkheid die erbij past. In het boek Manliness biedt Harvey C. Mansfield wat hij een bescheiden verdediging van de mannelijkheid noemt. Zoals hij zegt: "mannelijkheid is ongeveer 50% goed en 50% slecht". Mannelijkheid kan nobel en heldhaftig zijn, zoals bij de mannen op de Titanic die hun leven opofferden voor 'vrouwen en kinderen eerst', maar het kan ook dwaas, koppig, en gewelddadig zijn. Veel mannen vinden het beledigend om te horen dat islamitisch geweld en eerwraak iets te maken heeft met mannelijkheid, maar het is waar. De islam is een samenraapsel van de donkerste aspecten van mannelijkheid. We moeten islam verwerpen. Ook mannen verliezen in de islam hun vrijheid om te denken en te zeggen wat ze willen, niet alleen vrouwen.
Maar zelfs een gematigde versie van het feminisme kan zich dodelijk bewijzen voor de islam. Islam teert op de extreme onderdrukking van vrouwen. Zonder deze zal het stikken en afsterven. Het is waar dat het Westen in de 21e eeuw nog steeds niet de formule heeft gevonden voor de perfecte balans tussen mannen en vrouwen, maar we zijn tenminste bezig met deze kwestie. De islam zit nog vast in de 7de eeuw. Sommige mannen klagen over het verlies van een gevoel van mannelijkheid in een moderne wereld. Misschien zou een betekenisvolle mannelijkheid kunnen zijn om ervoor te zorgen dat onze zusters en dochters opgroeien in een wereld waar ze recht hebben op onderwijs en een vrij leven, en om hen te beschermen tegen islamitische barbaarsheid. Het zal hard nodig zijn.
Bronnen:
1. http://www.brusselsjournal.com/node/1174
2. http://www.brusselsjournal.com/node/840
http://www.brusselsjournal.com/node/1105
3. http://fjordman.blogspot.com/2005/04/confessions-of-ex-feminist.html
4. http://fjordman.blogspot.com/2005/12/gender-quota-set-for-company-boards-of.html
5. http://www.ldo.no/index.php?option=com_content&task=view&id=33&Itemid=46
6. http://www.spectator.se/stambord/index.php?p=240
7. http://www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/0,2789,135732,00.html
8. http://www.aftonbladet.se/vss/debatt/story/0,2789,461311,00.html
9. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=20593&only
10. http://etext.library.adelaide.edu.au/w/woolf/virginia/w91r/chapter3.html
11. http://www.weeklystandard.com/Utilities/printer_preview.asp?idArticle=12041&R=EBF131C9C
12. http://fjordman.blogspot.com/2005/10/trouble-with-men-or-with-women.html
13. http://www.smh.com.au/articles/2002/06/26/1023864608383.html?oneclick=true
14. http://www.policyreview.org/aug05/torrey.html
14. http://52.087.5.054plusf94:PBmluvt813218971489??
15. http://www.msnbc.msn.com/id/8359066/site/newsweek/
16. http://www.keepmedia.com/pubs/ForeignPolicy/2006/03/01/1332578
17. http://www.brusselsjournal.com/node/1234
18. http://www.cphpost.dk/get/95907.html
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/1908
Volgens Heather MacDonald [1] is de feministische overname van Harvard onvermijdelijk. De universiteit staat op het punt de radicale feministische Drew Gilpin Faust te benoemen als nieuwe voorzitter, na de veel te korte regeerperiode van Lawrence Summers. Summers' roekeloze maar eerlijke opvattingen over vrouwen in de wetenschap versterkte de feministische greep op de afdeling Personeel en Promotie. Dit Task Force won een beurs van 50 miljoen dollar om het 'diversiteitsbeleid' te verhogen op faculteiten van Harvard.
Als universitair voorzitter hield Lawrence Summers in 2005 een toespraak [2] waarin hij durfde te zeggen dat aangeboren verschillen tussen mannen en vrouwen zouden kunnen verklaren waarom mannen meer plaatsen als topwetenschappers hebben dan vrouwen. Dit is een aannemelijke stelling. Volgens dr. Paul Irwing [3], van de universiteit van Manchester, zijn er twee keer zoveel mannen met een IQ van 120 of meer als vrouwen, en 30 keer zo veel met een IQ van 170 of hoger. Er zijn andere onderzoeken waaruit blijkt dat er een soortgelijk, onevenredig groot aantal mannen is onder mensen met een extreem hoge intelligentie.
Trouwens, zelfs als Summers verkeerd kan hebben gezeten hiermee, is het gevaarlijk om een weg in te slaan waar belangrijke kwesties helemaal niet besproken mogen worden. Een van de kenmerken van de Westerse beschaving is dat we vragen stellen over van alles. Politieke Correctheid (PC) is dus anti-Westers, zowel in vorm als in functie. Hier moet bij gezegd worden dat in dit geval de feministen de voorhoede waren van de PC [4], dezelfde ideologie die onze universiteiten heeft verblind voor de islamitische dreiging.
Erger nog, we weten dat andere feministen in de academische wereld beweren dat de sluier, of zelfs de boerka, staan voor "een alternatief feminisme". Dr. Wairimu Njambi is een assistent-professor in Vrouwenstudies aan de Florida Atlantic University. Een groot deel van haar beurs en onderzoek is eraan gewijd mensen te overtuigen van het idee dat de wrede praktijk van vrouwelijke genitale verminking (VGV, vrouwenbesnijdenis) eigenlijk een overwinning is voor feminisme en dat het hatelijk is om iets anders te zeggen. Volgens Njambi "draagt de discussie tegen VGV een kolonialistische aanname uit door te stellen dat het Westerse beeld van een 'normaal' lichaam en seksualiteit overal zou moeten gelden".
De universiteit Harvard kreeg onlangs een donatie van $ 20 miljoen van prins Al-Waleed bin Talal bin Abdul Aziz Al-Saud [5], een lid van de Saoedische koninklijke familie, zodat Harvard islamitische studies zou financieren. Dit zal ongetwijfeld worden gebruikt om de lesstof zo te beïnvloeden dat dit vriendelijker en minder 'islamofoob' wordt. Oude Westerse instellingen voor hoger onderwijs zoals Harvard zijn dus tegelijkertijd spreekbuizen voor Saoedisch-islamitische propaganda en voor links-radicale feministen. Dit lijkt misschien op het eerste gezicht heel paradoxaal, maar beide groepen willen op verschillende manieren de traditionele Westerse cultuur afbreken door te wijzen op een 'geschiedenis van onderdrukking en onrecht', beiden verstikken ideologische afwijkende meningen en onderdrukken kritiek op hun heilige doctrine. Misschien hebben feministen niet goed geluisterd naar de raad van Harvard-professor Charles Fried, die heeft gewaarschuwd: "De grootste vijand van de vrijheid is altijd een visie van het goede" [6].
Het feminisme richt schade aan met hun aanmoedigingen dat intellectuele hypocrisie openbaar geaccepteerd moet worden, wat later de weg vrijmaakt voor de islamitische infiltratie. De officiële feministische mantra is dat mannen en vrouwen niet alleen gelijk zijn, maar hetzelfde, maar tegelijkertijd ook dat vrouwen op een of andere manier beter zijn. Dit is hypocriet, want deze beweringen kunnen logisch gezien niet allebei waar zijn, en toch maken feministen ze gelijktijdig. Dit deze dubbele moraal lijkt sterk op die van multiculturalisme, waar alle culturen gelijk zijn, maar de Westerse cultuur wordt bestempeld als minderwaardig en kwaadaardig.
De dubbele moraal is een techniek die de culturele marxist Herbert Marcuse in 1965 de Repressieve Tolerantie noemde. Kort gezegd zouden progressieven en radicalen de vrijheid van meningsuiting moeten onderdrukken bij de mensen die tot een meerderheid van de maatschappij behoren, en die gewone burgers geen toegang geven tot discussieforums, om de 'institutionele onderdrukking' in de samenleving te herstellen. De ideeën van Marcuse hadden een enorme impact in de jaren '60 en '70 [7]. Marcuse heeft ook gepleit voor vrije seks zonder enige beperkingen, als een methode om mensen te bevrijden uit religieuze moraal.
Professor Bernard Lewis waarschuwde in The Jerusalem Post [8] dat de islam al snel de dominante macht in Europa zou kunnen zijn. "De Europeanen zijn hun eigen zelfvertrouwen aan het verliezen", zei hij. "Ze hebben geen respect voor hun eigen cultuur" en hebben zich "overgegeven" over elk onderwerp met betrekking tot de islam in een stemming van "zelfvernedering en politieke correctheid". Hoewel de heer Lewis het niet direct zei, is de culturele zelfvernedering voor een groot deel het resultaat van tientallen jaren aan demonisering door linkse academici, waaronder dus radicale feministen. Het doel van radicaal feminisme was nooit echt de gelijkheid tussen de seksen, het ging over de vernietiging van het gezinsleven en van de machtsstructuren van de samenleving in het algemeen.
Ellen Willis, een zelfbenoemde democratische socialist en oprichter van Redstockings, een radicale feministische groep uit 1969, zei tegen linkse krant The Nation in 1981:
Feminisme gaat niet alleen om problemen of een groep van problemen, het is het snijvlak van een revolutie in culturele en morele waarden. [...] Het doel van elke feministische hervorming, van legale abortus [...] tot kinderopvang-programma's, is om traditionele familiewaarden te ondermijnen. [9]
Feministisch icoon Simone de Beauvoir zei dat "geen enkele vrouw dient te worden gedwongen om in huis te blijven om haar kinderen op te voeden [...] want als er een dergelijke keuze is zullen veel te veel vrouwen daarvoor kiezen" [10].
Nou, na twee generaties van een tweede golf aan Feminisme kregen mevrouw Willis en mevrouw Beauvoir hun zin. Het Westen heeft gigantisch veel echtscheidingen en kelderende geboortecijfers, wat leidt tot een cultureel en demografisch vacuüm dat ons kwetsbaar maakt voor een overname door... de islam. En feministen zijn nog steeds niet tevreden.
Speelgoed-onderzoeker Anders Nelson bij het Zweedse Koninklijk Instituut voor Technologie heeft gewaarschuwd dat speelgoed steeds meer gescheiden wordt in de afgelopen vijftien jaar:
Mensen verklaren [hun speelgoedaankopen] vaak door te zeggen dat jongens en meisjes verschillende dingen willen. Maar voordat de kinderen kunnen nadenken over [het speelgoed] dat zij ontvangen, moeten volwassenen hun ogen openen voor [aangeboren geslachts]structuren. Voor kinderen zijn deze [geslachts]rollen meer natuurlijk en instinctief. [11]
Mr Nelson moedigde ouders aan om meer neutrale kerstcadeautjes te geven. Met andere woorden, geen Barbiepoppen voor meisjes en geen auto's voor jongens. Dit is het gevolg van een cultuur vernietigd door politieke correctheid.
De Zweedse marxistische politicus Gudrun Schyman heeft een wetsvoorstel gemaakt [12] dat Zweedse mannen collectief voor geweld tegen vrouwen zou belasten. In een toespraak van 2002 zei dezelfde Schyman de beroemde leus dat de Zweedse mannen net als de Taliban waren. Een mannelijke columnist in de krant Aftonbladet reageerde door te zeggen dat Schyman gelijk had: Alle mannen zijn net als de Taliban.
Misandrie, mannenhaat, komt niet per se minder vaak voor dan vrouwenhaat, misogynie. Het verschil is dat de eerste veel meer sociaal acceptabel is.
De jonge politicus Kjetil Vevle kwam eens opdagen voor een vergadering [13] over de planning van demonstraties tijdens jaarlijkse protesten op de Internationale Vrouwendag op 8 maart in de stad Bergen, Noorwegen. Hij kreeg te horen dat de mannen geen stemrecht kregen op de vergadering ook al waren ze gepassioneerde feministen. De leiders dachten dat er geen reden tot klagen zou zijn, omdat de mannen royaal het recht kregen om hun mening te geven, maar niet het recht om beslissingen te nemen.
Hoewel landen als Noorwegen en Zweden zich willen profileren als toevluchtsoorden voor gelijkheid van de seksen [14], heb ik gehoord dat de bezoekers van deze landen opmerken dat de seksen hier waarschijnlijk verder uit elkaar liggen dan ergens anders in de wereld. Radicaal feminisme heeft achterdocht en vijandigheid gebracht, geen samenwerking. Daarbij doet het niks af aan de basale seksuele aantrekkingskracht tussen de vrouwelijke vrouwen en mannelijke mannen. Als mensen die niet vinden in hun eigen land, reizen ze naar een ander land of andere cultuur om het te vinden, wat in onze tijd van globalisering eenvoudiger is dan ooit. Een opvallend aantal Scandinavische mannen vindt hun vrouw in Oost-Azië, Latijns-Amerika of andere landen met een meer traditionele visie op vrouwelijkheid, en ook een aantal vrouwen vinden partners uit meer conservatieve landen. Niet iedereen natuurlijk, maar de trend is onmiskenbaar en belangrijk. Scandinaviërs vieren 'gelijkheid van de seksen', en reizen dan naar de andere kant van de wereld om daadwerkelijk iemand vinden die de moeite waard is om te trouwen.
Noorwegen en Zweden zijn landen met extreem hoge aantal echtscheidingen. Jongens groeien op in een sfeer waar mannelijkheid wordt gedemoniseerd, en ze moeten deelnemen aan een schoolsysteem waar ze worden gezien als gefaalde meisjes, en hen wordt verteld door de media dat mannen overbodig zijn en binnenkort overbodig worden gemaakt.
Een feministische cultuur zal uiteindelijk geplet worden, omdat de mannen ofwel te ontmoedigd en verzwakt worden om hun vrouwen te beschermen, of omdat ze zo spuugzat zijn dat ze onophoudelijk bespot worden, dat het ze niks meer kan schelen. Als Westerse mannen varkens zijn en 'net als de Taliban', dan maakt het niet uit wat mannen doen, dus waarom zouden ze nog? Westerse vrouwen worden dan geplet door agressievere mannen uit andere culturen, en dat is precies wat er nu gebeurt in West-Europa [15]. De ironie is dat toen vrouwen de tweede feministische golf in de jaren '60 en '70 lanceerden, ze redelijk veilig waren en naar mijn mening niet erg onderdrukt. Wanneer de langetermijneffecten van het feminisme eenmaal duidelijk zijn, worden Westerse vrouwen waarschijnlijk écht onderdrukt onder de islam. Radicaal feminisme leidt dus tot onderdrukking van de vrouw.
Ik vraag me af of Virginia Woolf dit zag aankomen. Misschien als ze nog zou leven, zou ze de islamitische sluier als een 'alternatieve weg naar het feminisme' zien en een boek schrijven met de titel A Burka of One's Own. Met een beetje geluk zou ze er misschien zelfs zo'n 'diversiteitsbeurs' mee hebben verdiend in Harvard.
Bronnen:
1. http://www.city-journal.org/html/eon2007-02-09hm.html
2. http://www.dallasnews.com/sharedcontent/dws/dn/opinion/points/stories/040305dnediallen.35261.html
3. http://education.independent.co.uk/higher/article2024763.ece
4. http://www.globalpolitician.com/node/1300
5. http://www.globalpolitician.com/node/1282
6. http://www.news.harvard.edu/gazette/2006/12.07/11-fried.html
7. http://www.globalpolitician.com/node/975
8. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/015022.php
9. http://www.grecoreport.com/gramsci_a_method_to_the_madness.htm
10. http://www.reason.com/news/show/33291.html
11. http://www.spectator.se/stambord/index.php?p=412
12. http://www.spectator.se/stambord/index.php?p=240
13. http://hablog.motime.com/post/642151/Kj%C3%B8nnskampen+krever+nye+ofre
14. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/09/western-feminism-and-need-for.html
15. http://fjordman.blogspot.com/2005/12/immigrant-rape-wave-in-sweden.html
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2007/05/what-is-cause-of-low-birth-rates.html
Wat veroorzaakt lage geboortecijfers? Ik heb lang over deze kwestie gedebatteerd met blogger Conservative Swede. Een van de factoren die vaak aangehaald worden zijn de verzorgingsstaat, feminisme en secularisme. Maar als u goed kijkt naar de statistieken van verschillende landen, wordt de zaak wel ingewikkelder, en lijkt er geen automatisch verband tussen lage geboortecijfers en een van die factoren.
De Verenigde Staten heeft het hoogste geboortecijfer in het Westen, maar dit is grotendeels te wijten aan etnische minderheden. Als u blanke Amerikanen vergelijkt met blanke Europeanen, dan is het Amerikaanse geboortecijfer iets hoger dan dat van de Scandinavische verzorgingsstaten, maar nog steeds onder het vervangingsniveau. Scandinavische landen als Noorwegen en Zweden hebben uitgebreide verzorgingsstaten, een hoog gehalte feminisme en ze zijn niet erg religieus, maar toch hebben [die landen] de hoogste geboortecijfers in de Westerse wereld (hoewel nog steeds onder het vervangingsniveau). Ze liggen zeker veel hoger dan in het katholieke Polen, misschien wel het meest conservatieve religieuze land in Europa. En ze zijn veel hoger dan die van Zuid-Korea, die meer traditionele rolpatronen heeft en waar het christendom tegenwoordig snel groeit.
Het verschil in geboortecijfers tussen de Westerse wereld en de moslimwereld wordt duidelijk veroorzaakt door religieuze factoren [1], maar de verschillen tussen geïndustrialiseerde landen zijn veel moeilijker uit te leggen. Als de oorzaak niet de verzorgingsstaat, feminisme of ontkerkelijking is, wat is het dan wel?
[Fjordman geeft hier een aantal citaten uit artikelen om aan te tonen welke redenen er zijn voor lage geboortecijfers]
"Moeders Maken: Kunnen We De Behoefte Om Te Broeden Voeden?" [2]
Canada heeft een tekort aan baby's. Zal het helpen om vrouwen te betalen om meer kinderen te krijgen?
Hoe vreemd is het wel dat net nu de mamma-industrie sterk groeit, we te weinig baby's hebben. Het geboortecijfer in Canada daalt al tientallen jaren. In de afgelopen jaren zweefde het echter op een recordlaagte van ongeveer 1,5 kind per vrouw (we hebben 2,1 nodig om onszelf te vervangen). Sociale analisten leggen de schuld bij een wirwar aan redenen: onderwijs voor vrouwen en fiscale autonomie, secularisatie, anticonceptie, Sex and the City, een verhoogde behoefte aan persoonlijke vrijheid en toenemende onzekerheid of ze wel een kind op de wereld willen zetten in een wereld geteisterd door terrorisme, opwarming van de aarde en Lindsay Lohan. In een hyper-individualistische en van alle gemakken voorziene cultuur als de onze is moederschap, of je het nu leuk vindt of niet, niet zozeer een feit van het leven als slechts een keuze van levensstijl.
In de hele ontwikkelde wereld zie je hetzelfde patroon. Rusland, Groot-Brittannië, Ierland, Australië, Spanje, Italië en tientallen andere landen kampen met geboortecijfers ver onder het vervangingsniveau. Veertig procent van de vrouwelijke academici in Duitsland zijn kinderloos. In Japan, waar het geboortecijfer is gedaald tot een recordlaagte van 1,26, geven groepen voor gezinsplanning de schuld aan het internet, en beweren dat vruchtbare mannen en vrouwen te veel tijd besteden aan online zijn, en niet genoeg aan seks.
"Kinderen Waardeloos Maken: Hoe Sociale Zekerheid Bijdraagt Aan De Vruchtbaarheidscrisis" [3]
Veel mensen vinden het tegenwoordig moeilijk om in te zien waarom iemand kinderen zou willen nemen als garantie voor hun oude dag. Kom nou, denken ze, mensen hebben kinderen gewoon omdat ze het leuk vinden. Toch hoor je mensen vaak zeggen dat ze graag meer kinderen willen krijgen, maar het niet kunnen betalen. Bovendien lijken mensen in minder ontwikkelde landen ook grote gezinnen te kunnen onderhouden, al verdienen ze nauwelijks genoeg om te blijven leven.
Wat kan deze schijnbaar tegenstrijdige waarnemingen verklaren? Het feit dat als er geen sociale zekerheid is, de grote familie een informeel vangnet is van sociale zekerheid waarin kinderen krijgen economisch voordelig wordt. Maar in landen met een uitgebreide verzorgingsstaat hoeven mensen geen kinderen te krijgen om hun ouwe dag zeker te stellen, juist omdat de sociale zekerheid ervoor zorgt dat kinderen krijgen zo duur is.
Natuurlijk is de sociale zekerheid niet de enige reden voor de dalende geboortecijfers. De verzorgingsstaat ondermijnt familiebanden ook op vele andere manieren, zoals verplicht openbaar onderwijs, dat ernaar streeft om de trouw aan familieleden te vervangen door trouw aan de staat. Bovendien zou het motief van 'je ouwe dag zeker stellen' zeker zwakker worden als er andere manieren beschikbaar zijn om te sparen voor je ouwe dag...
Men kan ook kijken naar verschillen tussen de ontwikkelde Westerse landen. Er is tussen deze landen vrijwel geen verschil in kindersterfte, arbeidsparticipatie van vrouwen, en andere veelgenoemde verklaringen voor de daling in geboortecijfers. Toch lopen de totale geboortecijfers sterk uiteen - en precies zo dat ze verband hebben met de omvang van de verzorgingsstaat. [Hoe groter de verzorgingsstaat, des te lager het geboortecijfer]. De Verenigde Staten heeft een geboortecijfer van 2,09 terwijl de Europese Unie een gemiddelde heeft van 1,47.
Ook binnen Europa, waar de sociale uitkeringen gevaarlijk hoog zijn, zijn er verschillen tussen de landen. De hoogste uitkeringen zijn te vinden in Duitsland, Frankrijk en de Mediterraanse landen - net als de laagste geboortecijfers in Europa. Op het eerste gezicht is het verrassend om dit te vinden in landen die vroeger op familie georiënteerd waren en streng katholiek. Maar economische maatregelen lokken een bepaald gedrag uit, en gedrag is de basis van cultuur.
De beste oplossing is dan ook de eenvoudigste: de staat uit de weg ruimen.
"Dood Door Secularisme: Enkele Statistische Bewijzen" [4]
Onvruchtbaarheid is dodelijk voor de seculiere wereld[. Dit hebben] een aantal schrijvers waargenomen, waaronder Phillip Longman, over wiens boek The Empty Cradle uit 1994 ik vorig jaar een recensie schreef. De Verenigde Naties voorspelt dat er in 2050 een extreme afname van de bevolking plaats zal vinden in het voormalige Sovjet-imperium, waar atheïsme generaties lang het overheidsbeleid was: variërend van 22% voor de Russische Federatie tot bijna 50% voor Oekraïne. Seculier West-Europa verliest 4% tot 12% van de bevolking, terwijl de bevolking van de religieuze Verenigde Staten wel blijft groeien. Is de ontkerkelijking de reden voor ons tekort? De cijfers doen dat wel vermoeden.
In het verleden heb ik gezegd dat de mensheid de angst voor sterfte niet kan verdragen zonder de belofte van onsterfelijkheid. Als religie wegvalt zakt de menselijke samenleving weg in een depressieve luiheid. Seculiere samenleving is dus een tegenstrijdige term, want de dood van religie leidt al snel tot de dood van de samenleving zelf.
"Waarom Europa Kiest Voor Uitsterven" [5]
Demografie is de toekomst. Nog nooit in de geschiedenis hebben welvarende en vreedzame naties ervoor gekozen om van de aardbodem te verdwijnen. Maar dat is waar de Europeanen voor gekozen hebben. Europa leed destijds in 1348 onder de Zwarte Dood, wat volgens de geleerde Ben Wattenberg van het American Enterprise Institute een combinatie was van builenpest en waarschijnlijk een vorm van de gekkekoeienziekte. "De pest eiste ongeveer een derde van de geschatte Europese bevolking op. In de komende 50 jaar zal de Europese bevolking opnieuw met een teruggang van de bevolking te maken krijgen - in slow motion - en in 2050 ongeveer een vijfde van de bevolking verliezen, en nog wel meer in de jaren daarna".
"Breng Die Oude Religie Terug" - Ohmyrus [6]
[S]ecularisatie bevordert een meer op de korte termijn gerichte en hedonistische houding ten opzichte van het leven. Aangezien seculiere mensen weinig geloof hebben in God of een hiernamaals, is de trend dat zij een houding aannemen van 'Eet, drink en wees vrolijk, want morgen zullen we sterven'. Natuurlijk zijn niet alle seculiere mensen zo. Maar over het algemeen bevordert het secularisme een dergelijke houding.
Zij kijken dan ook niet verder dan hun eigen leven. Religieuze mensen denken echter wel meer op de lange termijn. Hun ogen zijn gericht op de eeuwigheid. Als je naar Europa gaat kom je vele kathedralen tegen waarbij het eeuwen heeft geduurd om ze te bouwen. Bij de Dom van Keulen, bijvoorbeeld, duurde het bouwen meer dan 300 jaar.
Waarom begonnen de middeleeuwse christenen aan een project dat geen van hen tijdens hun levensdagen voltooid zouden zien? Het antwoord is dat ze kijken naar het hiernamaals. Hun wens was om God te behagen en naar de hemel te gaan. Ze zeggen dat het geloof bergen kan verzetten. Hier werd er letterlijk een berg stenen verplaatst om de grote kathedralen van Europa op te bouwen.
Maar hoe zit het met de seculiere mensen in het huidige, niet langer christelijke Europa? Wat zijn de economische gevolgen van het feit dat mensen niet verder kijken dan hun eigen leven?
Om te beginnen, (over het algemeen) willen ze hun leven tot het uiterste genieten. Voor sommigen betekent dit vervroegd pensioen, waardoor je een verlies krijgt van voor de economie nog productieve werknemers. Voor anderen betekent dit minder of geen kinderen nemen, want kinderen nemen betekent verantwoordelijkheid en een belasting op het geld dat kan worden gebruikt om zichzelf te verwennen. Statistieken uit Amerika hebben aangetoond dat regelmatige kerkgangers de neiging hebben om meer kinderen te nemen dan mensen die zelden naar de kerk gaan.
Dus de vraag wordt dan: stellen we eisen aan mensen en beperken we misschien de individuele vrijheid om kinderen krijgen te stimuleren, introduceren we nieuwe vormen van stimulansen, of investeren we miljarden in het ontwikkelen van kunstmatige broedmachines en besteden we het baren uit aan nieuwe bedrijfstakken? Misschien moeten we terug naar de situatie en moraal zoals in derdewereldlanden om het geboortecijfer op te krikken?
Het grote probleem hier is de werkende vrouwen. Ik ben er echt niet op tegen hoor. Ik ben er helemaal voor. Maar het is wel zo dat er een hoop vrouwen zijn die wel kinderen willen hebben maar het zich niet kunnen veroorloven omdat ze dan hun inkomen drastisch zouden verminderen zonder hun kosten te matigen, en dat is een resultaat van hogere belasting en rente. Dus werken ze maar door, en zeggen dat ze later wel kinderen kunnen nemen, maar realiseren zich niet dat vruchtbaarheid sterk achteruit gaat na 30 jaar.
Ik persoonlijk denk dat de volgende stimulans wel succesvol zal zijn:
De staat koopt/bouwt/investeert in X huizenblokken (gebouwd op een gezin met 3 kinderen). Alle getrouwde stellen met drie kinderen hebben bij voorrang recht op deze huizen meteen nadat hun derde kind is geboren. Ze hebben het recht om in zo'n huis te leven tot hun jongste kind 18 is. Als het stel uit elkaar gaat hebben ze geen recht meer om daar te wonen en worden ze uitgezet. Dit zal een stimulans zijn om het gezin bijeen te houden en om meer dan 2 kinderen te hebben. Het zal ook de financiële druk op de moeder verlagen, zodat ze geen voltijdbaan hoeft te hebben naast 3 kinderen opvoeden. De huizenblokken moeten dan aantrekkelijker zijn dan de landelijke standaard (want het hele punt is ze aantrekkelijk te maken) en er moet ook een gratis kinderopvang op de begane grond zitten. Als het nodig is kunnen er meer lokkertjes worden toegevoegd aan de huizenblokken voor gezinnen met 3 of meer kinderen, net zolang tot we een gemiddeld geboortecijfer van 2,1 bereiken, of zelfs 2,5 als het nodig is. Natuurlijk zou zo'n project vooruitstrevende leiders vereisen, en vandaag de dag schort het daaraan in West-Europese landen.
Die bovenstaande oplossing is niet perfect, maar het is een simpele en effectieve methode die waarschijnlijk het geboortecijfer in dat land aanzienlijk zal verhogen (en bij zal dragen aan de familieband). Maar een methode als deze zou wel eens effectief kunnen zijn en zou daarom de huidige redenering voor multiculturalisme ondermijnen (diens mantra is namelijk dat we moslims nodig hebben om onze vergrijzende bevolking te vervangen).
Bronnen:
1. http://www.jihadwatch.org/archives/015598.php
2. http://www.macleans.ca/article.jsp?content=20070528_105313_105313
3. http://www.mises.org/story/2451
4. http://www.atimes.com/atimes/Front_Page/GH02Aa01.html
5. http://www.atimes.com/atimes/front_page/ED08Aa01.html
6. http://www.faithfreedom.org/oped/Ohmyrus50810.htm
"Een autopsie van de geschiedenis laat zien dat alle grote naties zelfmoord plegen."
Arnold Toynbee
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/2572
De Amerikaanse columnist Diana West bracht onlangs haar boek The Death of the Grown-up uit, waarin ze de achteruitgang van de Westerse beschaving toeschrijft aan de permanente jeugdopstanden van de afgelopen twee generaties. Het tiental jaren van ongeveer 1955 tot 1965 was duidelijk een belangrijke keerpunt in de Westerse geschiedenis, met de start van niet-Westerse massa-immigratie in de Verenigde Staten, de geboorte van Eurabië in West-Europa en de opkomst van het multiculturalisme en radicale feminisme.
De paradox is dat de mensen die hun eigen beschaving zo venijnig aanvielen al tientallen jaren ononderbroken economische groei hadden genoten, maar toch omarmden ze door marxisme geïnspireerde ideologieën en besloten ze om juist die samenleving te ondermijnen die hen zo'n bevoorrecht leven had gegeven. Misschien is dit niet zo vreemd als het lijkt. Karl Marx zelf werd geholpen door de rijkdom van Friedrich Engels, zoon van een succesvolle fabriekseigenaar.
Dit was ook het tijdperk van de dekolonisatie in West-Europa en de val van rassenscheiding in de Verenigde Staten, en hier ontstond een sfeer waarin de Westerse beschaving werd gezien als het kwaad. Hoe het ook zij, sindsdien zitten we vast in een patroon van eeuwig verzet tegen onze eigen beschaving. Sommige van deze problemen zijn misschien al langer aan de gang, maar ze werden tijdens de jaren '60 een formele werkelijkheid zoals nooit tevoren.
Volgens Diana West is de hoofdlijn van haar boek "dat er de afgelopen halve eeuw een ongekende overdracht kwam van culturele autoriteit, van volwassenen naar jongeren, wat ernstige gevolgen heeft voor de overleving van de Westerse wereld" [1]. Omdat we onze natuurlijke ontwikkeling niet langer richten op volwassenheid en rijpheid, maar in plaats daarvan op de door popmuziek beïnvloede grillen van eeuwig coole jongeren - altijd open, niet oordelend, zelfingenomen, op zoek naar (of gewoon zonder) een eigen identiteit - hebben we een maatschappij gekregen die gekenmerkt wordt door deze zelfde eigenschappen. Kortom: Westerlingen leven in een staat van voortdurende puberteit, maar ook met de bijbehorende eeuwige identiteitscrisis. West denkt dat volwassenheid niet meer hip was in de opstandige jaren '60, "de grootste driftbui in de geschiedenis van de wereld", waarin alle soorten gezagsdragers werden genegeerd.
Ze gelooft ook dat hoewel de meest radicale breuk met het verleden plaatsvond tijdens de jaren '60 en '70, de wortels van de Westerse jeugdcultuur te vinden zijn in de jaren '50 met de geboorte van rock and roll muziek, Elvis Presley en acteurs zoals James Dean. De popgroep The Beatles waren hiervan het icoon in de vroege jaren '60, maar zij veranderden radicaal, gingen rond 1970 aan de drugs en deden afstand van wijsheid, wat een verschuiving is die je weer terug zag in de hele cultuur.
Een van mijn persoonlijke favoriete films van de jaren '80 was Back to the Future. In een van de scènes reist acteur Michael J. Fox terug in de tijd van 1985 naar 1955. Voordat hij in 1985 vertrekt, hoort hij de slogan "Herkies meneer Mayor... Vooruitgang is zijn tweede naam". Dezelfde slogan wordt herhaald in 1955, alleen met een andere naam. Politiek is politiek, in welke tijd dan ook. Schrijvers Robert Zemeckis en Bob Gale hebben gezegd dat ze ervoor kozen om de film af te laten spelen in 1955 omdat dit de tijd was van de geboorte van de tienercultuur. Dit was toen de tiener begon te regeren, en hij heeft sindsdien geregeerd.
Zoals West zegt [2] zijn er veel dingen veranderd in de economische groeispurt in de decennia na de Tweede Wereldoorlog:
Als je praat over de naoorlogse periode dan is de immense nieuwe welvaart een grote factor in de cultuurverschuiving naar de verlangens van pubers. Je ziet dat de culturele autoriteit verschuift naar de jongeren. In plaats van dat kinderen misschien een baantje nemen om te kunnen bijdragen aan de huishoudpot gaat plotseling al dat zakgeld naar het ontstaan van een enorme nieuwe cultuur. Dat gaf zo'n grote nadruk op puberjaren die er nooit eerder was geweest.
Na generaties van deze viering van de jeugd hebben de volwassenen geen vertrouwen meer over: "Kinderen plannen dure reizen, gaan onbegeleid uit, ze drinken, gedragen zich zedeloos, schoppen absoluut herrie, maar de ouders zeggen: 'Ik kan er niets aan doen'. Ouders hebben afstand gedaan van verantwoordelijkheden en hebben toegegeven aan adolescente verlangens".
Zij is van mening dat
waar vrouwelijkheid tegenwoordig staat erg afhankelijk is geweest van de dood van volwassenen. Ik zou zeggen dat de geseksualiseerde vrouwelijkheid deel uit maakt van het fenomeen waar ik het over heb, dus ik denk niet dat ze immuun zijn voor de dood van de volwassene. Vrouwen doen nog steeds de nieuwe mode na. Waar seks meer beschikbaar is, hebben vrouwen niet meer dezelfde motivatie om toe te werken naar het huwelijksleven, wat ooit een grote motivatie was in de richting van het rijpingsproces.
Heeft ze gelijk? Zijn wij uitgegroeid tot een beschaving van Peter Pans die weigeren om op te groeien? Hebben we ons losgemaakt van het verleden door alles wat oud is als overbodig te bestempelen? Ik weet dat blogger Conservative Swede, die veel op heeft met Friedrich Nietzsche, denkt dat we last hebben van een 'slavenmentaliteit', maar ik vraag me soms af of we last hebben van een kindermentaliteit in plaats van slavenmentaliteit. Maar er zijn hier ook andere dingen aan het hand.
De verzorgingsstaat stimuleert een verkinderlijking van de samenleving, waar mensen naar de kindertijd terugkeren door te worden verzorgd door anderen. Hierdoor ontstaat niet alleen een cultuur geobsedeerd door jeugd, maar door adolescente onverantwoordelijkheid. Veel mensen leven in een constante staat van rebellie tegen niet alleen hun ouders, maar hun land, hun cultuur en hun beschaving.
Schrijver Theodore Dalrymple denkt dat een van de redenen voor de epidemie van zelfvernietiging in Westerse samenlevingen het vermijden van verveling is:
Voor mensen die geen hoger doel in hun leven hebben, en die er ook geen kunnen bedenken door bij te dragen aan bijvoorbeeld een culturele traditie, met andere woorden voor die mensen die geen geloof en geen intellectuele interesses hebben die hen stimuleren, is zelfvernietiging en het creëren van crises in hun leven een manier om verveling te voorkomen. [3]
Volgens hem is wat we nu zien
een samenleving waarin mensen eisen om zich min of meer zo te kunnen gedragen als ze zelf willen, dat wil zeggen impulsief, in overeenstemming met hun caleidoscopisch veranderende wensen, maar tegelijkertijd wel door bureaus van de staat beschermd te worden tegen de logische gevolgen van hun eigen gedrag. Het resultaat is een combinatie van Sodom en Gomorra en een grote en onpersoonlijke bureaucratie van de verzorgingsstaat. [4]
De verzorgingsstaat berooft u van de mogelijkheid om zelfrespect te krijgen door uw werk. Dit kan schade doen aan iemands zelfrespect, en nog meer bij mannen dan bij vrouwen, want de mannelijke identiteit is nauw verbonden met kostwinner zijn voor anderen. Zonder zal het zelfrespect van de man afnemen en dat van de maatschappij meteen ook. Dalrymple maakt zich ook zorgen over het einde van het vaderschap, en gelooft dat de ergste kindermishandelaars die overheden zijn die een omgeving creëren waarin kindermishandeling en verwaarlozing hoogstwaarschijnlijk plaats zullen vinden: "Wie alleenstaand ouderschap promoot geeft niets om het lot van de kinderen" [5]. Vaderschap bestaat nauwelijks, behalve in de uitsluitend biologische zin:
Ik werkte in een ziekenhuis waar, behalve bij de kinderen van Indische immigranten, het gehalte onwettige kinderen honderd procent zou hebben benaderd. Het werd bijna beledigend om aan een jong persoon de vraag te stellen wie zijn of haar vader was; voor mij was het nog steeds een verbazingwekkend iets om dan te worden gevraagd: "Bedoelt u nu wie op dit moment mijn vader is?", alsof dat op elk gewenst moment zou kunnen veranderen en dat het in feite al meerdere keren was veranderd.
Dit komt omdat
vrouwen alleen maar kinderen hebben omdat ze dat willen, want het is hun door de regering verstrekte recht, ongeacht hun vermogen om ze op te voeden, of wie er moet betalen voor hen, of wat de gevolgen zijn voor de kinderen zelf. Mannen zijn permanent kinderlijk, hun inkomen is in essentie zakgeld dat ze mogen besteden aan hun pleziertjes, en ze hebben geen ernstige verantwoordelijkheden (afgezien van belasting betalen). Voortaan zal de staat de vader van het kind zijn, en de vader zal het kind van zijn de staat.
Zoals de Zweedse schrijver Per Bylund uitlegt [6]:
De meesten van ons zijn helemaal niet opgevoed door onze ouders. We werden vanaf onze kindertijd opgevoed door de autoriteiten in kinderdagverblijven van de staat, werden toen naar openbare scholen gestuurd, openbare middelbare scholen, en openbare universiteiten; en later naar een baan in de publieke sector en meer onderwijs via de krachtige vakbonden en hun educatieve verenigingen. De staat is altijd aanwezig en is voor velen de enige manier om te overleven - en zijn sociale zekerheid is de enige mogelijke manier om onafhankelijkheid te krijgen.
Hoewel Zweden misschien wel een extreem geval is, merkt auteur Melanie Phillips dezelfde trends ook in Groot-Brittannië [7]:
Onze cultuur begeeft zich nu op onbekend terrein. Generaties aan afbrokkeling van familiebanden vernielen op hun beurt de basisprincipes van beschaafd menselijk gedrag. Toegewijde vaders zijn cruciaal voor de emotionele ontwikkeling van hun kinderen. Als gevolg van de mateloze onverantwoordelijkheid van onze elites, echter, zijn vaders de afgelopen drie decennia gezien als verbruiksgoederen en wegwerpartikelen. Alleenstaande ouder zijn is niet langer een punt van schaamte en werd in plaats daarvan het onvervreemdbare recht van een vrouw. De staat heeft meer en meer stimulansen verstrekt aan vrouwen - door middel van kinderbijslag, huurflatjes en andere sociale voorzieningen - om kinderen te hebben zonder toegewijde vaders. Dit heeft generaties van vrouwenhuishoudens geproduceerd, waar emotioneel behoeftige meisjes erg vaak hopeloos onbekwame moeders worden die hun eigen kinderen misbruiken en verwaarlozen - welke dan weer op hun beurt het destructieve patroon doorzetten. Dit is cultureel gezien niets minder dan zelfmoord.
Ik vraag me soms af of het moderne Westen, en West-Europa in het bijzonder, de Vaderloze Beschaving moet worden genoemd. Vaders zijn een karikatuur geworden en er is een opvallende demonisering van traditionele mannelijke waarden. Als een persoon regels en gezag probeert af te dwingen, een traditioneel mannelijk domein, dan wordt hij gezien als een fascist en belachelijk gemaakt, te beginnen met God de Vader. We eindigen met een maatschappij van vage vaders die door de moeders op elk gewenst moment vervangen kunnen worden uit impuls. Zelfs de moeders doen grotendeels afstand van de troon, want zij laten van de opvoeding van kinderen over aan crèches, kleuterscholen en de televisie. Wat betreft mode en levensstijl imiteren moeders hun dochters, en niet andersom.
De uitgebreide verzorgingsstaat in West-Europa wordt vaak aangeduid als 'de oppas-staat', maar misschien kan hij ook de 'echtgenoot-staat' worden genoemd. Waarom? Nou, in een traditionele samenleving was het de rol van mannen om hun vrouwen fysiek en financieel te beschermen. In onze moderne samenleving is een deel van deze taak 'uitbesteed' aan de staat, wat helpt verklaren waarom vrouwen in het algemeen een onevenredig grote steun geven aan politieke partijen die voor hoge belastingen zijn en pro-verzorgingsstaat. Volgens antropoloog Lionel Tiger is de oude eenheid van een moeder, een kind en een vader veranderd van een monogamie in een 'bureaugamie', een moeder, een kind en een bureaucraat. De staat is uitgegroeid tot een vervangende echtgenoot. In feite vervangt het niet alleen de man, het vervangt het hele gezin en de uitgebreide familie, want het voedt de kinderen op en zorgt voor de ouderen.
Øystein Djupedal, minister van Onderwijs en Onderzoek bij de Socialistische Linkse Partij van Noorwegen, en verantwoordelijk voor het Noorse onderwijs van kleuterschool naar middelbare school tot het doctoraal niveau, heeft gezegd: "Ik denk dat het gewoon een verkeerde opvatting over opvoeding is om te geloven dat de ouders het beste geschikt zijn om kinderen op te voeden. Kinderen hebben behoefte aan een dorp, zei Hillary Clinton. Maar we hebben dat niet. Het dorp van onze tijd is de kleuterschool" [8]. Later trok hij deze verklaring in, en zei dat ouders de grootste verantwoordelijkheid voor de opvoeding van de kinderen hebben, maar dat "kleuterscholen een fantastische inrichting zijn voor kinderen, en het goed is voor kinderen om tijd door te brengen op de kleuterschool voor [ze] naar school gaan."
Het probleem is dat sommige van zijn collega's de kleuterschool gebruiken als bouwtekening voor de samenleving als geheel, zelfs voor volwassenen. In het najaar van 2007 gaf Noorwegens centrumlinkse regering een waarschuwing aan 140 bedrijven die nog niet hadden voldaan aan het door de staat verplicht gestelde minimum om hun raad van bestuur voor 40 procent uit vrouwen te laten bestaan. Minister van Gelijkheid Karita Bekkemellem zei dat bedrijven die zich niet aan de quota houden geconfronteerd zullen worden met onvrijwillige sluiting [9], ondanks het feit dat er vele bedrijven zijn in traditioneel op mannen georiënteerde branches zoals de olie-industrie op zee, de scheepvaart en financiën. Ze noemde de wet "historisch en radicaal" en zei dat het zal worden afgedwongen.
Bekkemellem straft dus de stoute kinderen die weigeren om te doen wat Moedertje Staat hen opdraagt, zelfs als deze kinderen toevallig eigen bedrijven zijn. De staat vervangt de vader in de zin dat het u financieel voorziet, maar het werkt meer als een moeder in risico's verwijderen en in de maatschappij omtoveren tot een gezellige, geregelde kleuterschool met ijsjes en spraakcodes.
Blog-lezer Tim W. denkt dat vrouwen meer geneigd zijn tot egoïsme ten opzichte van het andere geslacht dan mannen [10]:
Mannen dragen zorg voor vrouwen en kinderen, terwijl vrouwen... nou ja, zorg dragen voor zichzelf en kinderen. Ik zal niet beweren dat individuele vrouwen geen bezorgdheid voor echtgenoten of broers laten zien, maar als een groep (of stemblok) hebben zij geen bijzondere belangstelling voor het welzijn van mannen. Vrouwenproblemen zijn altijd een grote zorg, maar mannenproblemen niet. Elke politieke kandidaat wordt geacht om vrouwenproblemen aan te pakken, maar een kandidaat die zelfs maar erkent dat mannen ook problemen hebben die aangepakt moeten worden, die wordt uitgestoten.
Wat als mannen gemiddeld vijf jaar en acht maanden langer leefden dan vrouwen? Nou, als dat het geval was, zouden we dat altijd blijven horen:
Feministen en vrouwelijke kandidaten zouden rondlopen met speldjes met 'vijf jaar, acht maanden' erop geschreven om zichzelf en de wereld voortdurend te herinneren aan deze afschuwelijke ongelijkheid. Dat dit zou gebeuren, en dat zou het zeker, zegt iets over de verschillende instelling van mannelijke en vrouwelijke kiezers.
[Journalist] Bernard Chapin interviewde dr. John Lott bij Frontpage Magazine [11]. Lott:
Ik denk dat vrouwen over het algemeen meer tegen hebben op risico's dan mannen, en zij zien de overheid als een manier om wat zekerheid te krijgen tegenover de onvoorspelbaarheid van het leven. Ik denk ook dat gescheiden vrouwen met kinderen in het bijzonder naar de overheid gaan voor bescherming. Het feit dat vrouwen simpelweg stemrecht hebben kregen heeft ervoor gezorgd dat de overheid in 45 jaar met ten minste één derde is gegroeid.
Hij denkt dat dit
veel verklaart over de groei van de overheid in de VS, maar ook in de rest van de wereld in de afgelopen eeuw. Telkens als staten vrouwen het stemrecht gaven, gingen de overheidsuitgaven en belastinginkomsten omhoog, zelfs na correctie voor inflatie en bevolking, van nauwelijks groei tot meer dan dubbel zoveel in tien jaar. Omdat vrouwen geleidelijk aan een steeds groter deel van de kiezers werden, bleef de omvang van de overheid stijgen. Dit ging 45 jaar door omdat veel oudere vrouwen die niet gewend waren om te stemmen geleidelijk werden vervangen door jongere vrouwen. Eenmaal tegen de jaren '60 werd de aanhoudende groei in de regering gedreven door het hogere aantal echtscheidingen. Scheiding zorgt ervoor dat vrouwen met kinderen zich veel meer wenden tot de overheidsprogramma's.
De liberalisering van abortus heeft ook geleid tot meer eenoudergezinnen.
Diana West denkt wat we zagen in de tegencultuur van de jaren '60 een nivellering was van allerlei hiërarchieën, zowel van scholing als van autoriteit [12]. Vanaf toen kwam er nivellering van cultuur en in het verlengde daarvan multiculturalisme. Ze verbindt deze trend ook met de oppas-staat:
Bij de beoordeling van de sterke banden tussen een steeds meer vaderlijke oppas-staat en de dood van de volwassenheid, vond ik dat Tocqueville natuurlijk al lang geleden het verband had gevonden. Hij probeerde voor te stellen onder welke voorwaarden despotisme naar de Verenigde Staten kon komen. Hij kwam met een voorstelling van een natie die enerzijds gekarakteriseerd is door een "ontelbare menigte van mannen, soortgelijk en gelijk, die voortdurend ronddwalen op zoek naar de kleine en onbelangrijke pleziertjes waarmee ze hun ziel bevredigen" en, anderszijds, door de "immense beschermende kracht" van de staat. De "onbelangrijke pleziertjes" en "immense staatsmacht" klonken in het midden van de 19de eeuw misschien als ronduit science-fiction; maar in het begin van de 21e eeuw begint het maar al te bekend te klinken. Jawel, toen hij het had over de almachtige staat, schreef hij: "Het zou op ouderlijk gezag lijken, vaderlijk, het lijkt te proberen om zijn beschermelingen voor te bereiden op het leven als man, maar, integendeel, probeert hem alleen maar eeuwig in zijn kindertijd te houden". Misschien kan de mate waarin wij, zowel liberalen als conservatieven, onze staat het ouderlijk gezag hebben gegeven, ons wel laten zien in hoe verre wij, als een cultuur, Tocqueville's staat van 'eeuwige kindsheid' hebben bereikt.
Dit probleem is nog erger in West-Europa, een regio met meer uitgebreide verzorgingsstaten dan de VS, en eentje die al generaties onder de Amerikaanse militaire paraplu heeft geleefd, wat de neiging naar pubergedrag nog verder versterkt.
De vraag die Alexis de Tocqueville rond 1830 indirect stelde in zijn boek Democracy in America is deze: Als de democratie van het algemeen stemrecht betekent dat iemands mening net zo waardevol is als die van alle anderen, zal dit dan vroeg of laat veranderen in een maatschappij waar iemands keuzes ook net zo goed zijn als iedere andere, wat leidt tot cultureel relativisme? Tocqueville schreef in een tijd waarin alleen mannen stemrecht hadden. Zal het algemeen kiesrecht ook leiden tot een situatie waarin vrouwen zo stemmen dat zij in het bezit komen van de financiën van de mannen, terwijl ze diens gezag verminderen en een krachtige staat creëren die alles regelt?
Ik weet geen antwoord op die vragen. Wat ik wel weet is dat de huidige situatie niet houdbaar is. De afwezigheid van vaderschap schept een samenleving vol met sociale problemen, en het gebrek aan mannelijk zelfvertrouwen maakt ons een makkelijke prooi voor onze vijanden. Als het Westen wil overleven, moeten we een gezonde dosis mannelijke autoriteit heroveren. Om dit te doen moeten we de verzorgingsstaat afschaffen. Misschien moeten we dan ook maar meteen een aantal van de uitwassen van het Westerse feminisme terugdraaien [13].
Bronnen:
1. http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID=1C138B13-6680-446B-AA80-FF317A0901B9
2. http://www.msnbc.msn.com/id/20519355/site/newsweek/
3. http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID={D2C70DCE-BF86-4761-9788-03AB7FAB2608}
4. http://dansk-svensk.blogspot.com/2007/08/angst-der-nationer-op.html
5. http://www.telegraph.co.uk/opinion/main.jhtml?xml=/opinion/2004/01/22/do2201.xml&sSheet=/opinion/2004/01/22/ixopinion.html
http://48.864.2.327subf37:KTynmwf396737684766??
6. http://www.mises.org/story/2190
7. http://www.melaniephillips.com/articles-new/?p=503
8. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/08/welfare-state-is-dead-long-live.html
9. http://www.aftenposten.no/english/business/article2045491.ece
10. http://www.amnation.com/vfr/archives/008277.html
11. http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID=efa81694-2e09-4b51-ad36-19e1d125aef0
12. http://tabacco.blog-city.com/diana_west_author_of_the_death_of_the_grownup_how_americ.htm
13. http://www.brusselsjournal.com/node/1908
Cultureel marxisten, suïcidale humanisten of kapitalistische globalisten zijn allemaal multiculturalisten. 'Multicultureel' is een etiketje voor mensen die multiculturalisme ondersteunen (wat eerder aangeduid werd als 'social engineering'), de Europese ideologie van haat die werd ontwikkeld om onze Europese culturen, nationale cohesie en het christendom te vernietigen (met andere woorden: de Westerse beschaving zelf). De meeste mensen gebruiken nog steeds de meer bekende stereotiepe labels zoals: 'socialisten', collectivisten, feministen, humanisten, egalitaristen, homo- en invaliditeitsactivisten, dierenrechtenactivisten, milieuactivisten enz. Maar niet al deze groepen moeten worden beschouwd als cultureel marxisten. De gemeenschappelijke factor voor de definitie van cultureel marxisten is hun steun aan het multiculturalisme, een politieke ideologie die heeft toegestaan dat islamitische demografische oorlogsvoering kon beginnen.
De groep aangeduid als cultureel marxisten/multiculturalisten bestaat uit politici, voornamelijk van de alliantie van Europese politieke partijen die bekend staat als 'de MA 100' (politieke partijen in West-Europa die multiculturalisme ondersteunen) en EU-parlementariërs. Ze zijn verkozen en niet-verkozen parlementsleden, hun adviseurs en alle openbare en/of corporate dienaars die er nog steeds direct of indirect betrokken bij zijn om sw rechtvaardiging van multiculturalisme te verspreiden.
Ze bestaan uit personen uit verschillende beroepsgroepen (waaronder maar niet beperkt tot): politici, politieke adviseurs, leiders in verschillende ngo's, journalisten, leraren, hoogleraren, diverse bestuursleden van scholen/universiteiten, publicisten, radio-omroepers, schrijvers van fictie, cartoonisten en kunstenaars. Het bevat ook veel mensen uit de professionele groepen, zoals: technici, wetenschappers, dokters en zelfs kerkelijke leiders. Deze intellectuelen zijn de organen die de moderne samenleving heeft ontwikkeld voor het verspreiden van kennis en ideeën, en het zijn hun overtuigingen en meningen die werken als de filter waar alle nieuwe opvattingen doorheen moeten gaan voordat ze de massa's kunnen bereiken.
De meest briljante en succesvolle leraren zijn tegenwoordig waarschijnlijk eerder wel dan niet cultureel marxisten. Dit is niet omdat ze intelligenter zijn, maar omdat er onder de slimste mensen veel meer socialisten zijn [dan niet-socialisten] die zich inzetten voor intellectuele bezigheden die hen in de moderne samenleving een zekere invloed geven op de publieke opinie. Het socialistische gedachtegoed is erg aantrekkelijk voor jonge mensen, grotendeels door zijn visionaire karakter. De echte intellectueel is, door zijn hele houding, niet geïnteresseerd in technische details of praktische problemen. Wat aantrekkelijk is voor hem zijn de achterliggende visies.
Het socialisme is nooit en nergens [ter wereld] voornamelijk een arbeidersbeweging geweest. Het is een constructie van theoretici en intellectuelen, de tweedehands dealers in ideeën. De typische intellectueel hoeft niet per se over speciale kennis te bezitten, noch hoeft hij zelfs bijzonder intelligent te zijn, om een rol te vervullen van tussenpersoon in de verspreiding van ideeën.
De vrije samenleving zoals wij die kennen draagt reeds de krachten in zich die hem kunnen vernietigen, en zodra we de vrijheid bereikt hebben waarderen we die vanzelfsprekend niet meer, en de vrije ontwikkeling van ideeën die aan de basis staan van een vrije samenleving zal uiteindelijk leiden tot de vernietiging van de fundamenten [van een vrije samenleving].
Twee voorbeelden van de meest gevaarlijke Europese cultureel marxisten:
De achtergrond van meneer Barroso toont zijn politieke visie. Tijdens zijn studententijd was hij een van de leiders van de ondergrondse maoïstische MRPP (Reorganisatiebeweging van de ProletariaatsPartij, later de PCTP/MRPP: Communistische Partij van de Portugese Werknemers/Revolutionaire Beweging van het Portugese Proletariaat).
Desondanks hebben de Tories en de rest van hun zogenaamde groep 'Europese Conservatieven en Hervormers' gestemd voor de heer Barroso, en negeerden het feit dat hij een van de grootste voorstanders is van het Verdrag van Lissabon en de uitbreiding van de macht van de EU om bijna alle nationale rechten over te nemen, zoals buitenlandse zaken, immigratie, grenscontrole en defensie.
Om dit verder te illustreren, laten we een kijkje nemen op een paar van wat [oude] hoogtepunten uit het nieuws [2.14 en 2.15].
Door Tom Whitehead, redacteur binnenlandse zaken - Gepubliceerd: 23 oktober 2009 18:42
De Arbeidspartij heeft de Britse grenzen geopend voor de massa-immigratie om er een 'echt multicultureel' land van te maken, onthulde een voormalige regeringsadviseur. Die stelling deed hij nadat een voormalig adviseur van de Arbeidspartij had gezegd dat de regering de grenzen van de UK deels had geopend om de rechtse tegenstanders van immigratie te vernederen.
De enorme toename van migranten in de afgelopen tien jaar was deels te wijten aan een politiek gemotiveerde poging van ministers om het land radicaal te veranderen en "de rechtsen met de neus op diversiteit te drukken", aldus Andrew Neather, een voormalig adviseur van Tony Blair, Jack Straw en David Blunkett.
Hij zei dat het plan van de Arbeidspartij voor versoepeling van de controles bewust was om "het Verenigd Koninkrijk open te stellen voor massa-immigratie", maar dat de ministers nerveus en terughoudend waren om een dergelijke stap in het openbaar te bespreken uit angst dat het zijn "kern aan stemmers, de arbeidersklasse" zou vervreemden.
Als gevolg daarvan zou het openbare debat over immigratie zich richten op de economische voordelen en de noodzaak van meer migranten.
Critici zeiden dat de openbaringen een "samenzwering" binnen de overheid aangaven om de massa-immigratie op te leggen wegens "cynische" politieke redenen.
De heer Neather was een schrijver van speeches, en werkte na 2000 in Downing Street voor Tony Blair en in het Home Office voor Jack Straw en David Blunkett.
Toen hij schreef in de Evening Standard, onthulde hij dat de "grote verschuiving" in het immigratiebeleid in 2001 kwam na de publicatie van een beleidsdocument van de Performance and Innovation Unit, een denktank van Downing Street gevestigd in het Cabinet Office.
Hij schreef in 2000 een belangrijke toespraak voor Barbara Roche, de toenmalige minister van immigratie, die grotendeels is gebaseerd op ontwerpen voor het rapport.
Hij zei dat de laatst gepubliceerde versie van het rapport het argument bevorderde dat immigratie goed zou zijn voor de arbeidsmarkt, maar niet-gepubliceerde versies bevatten extra redenen, zei hij.
Hij schreef:
Eerdere versies die ik heb ingezien bevatten ook een intens politiek doel: dat de massa-immigratie de manier was waarop de regering het Verenigd Koninkrijk echt multicultureel zou maken. Ik herinner dat ik van een aantal gesprekken wegging met het duidelijke gevoel dat het beleid bedoeld was - ook al was dit niet het hoofddoel - om de rechtsen met de neus op diversiteit te drukken en hun argumenten ouderwets te doen lijken.
Hij zei dat het "bewuste beleid", van eind 2000 tot en met "ten minste februari vorig jaar", toen een nieuw quotum werd ingevoerd, was om het Verenigd Koninkrijk open te stellen voor massale migratie.
Er zijn sindsdien ongeveer 2,3 miljoen migranten toegevoegd aan de bevolking, volgens de schattingen van Whitehall die vorige maand stilletjes werden gepubliceerd.
Op het vragenuur op donderdag is de heer Straw herhaaldelijk ondervraagd over de kwestie of het immigratiebeleid van de Arbeidspartij de deur open had gezet voor de BNP.
In zijn column zei de heer Neather dat het binnenhalen van honderdduizenden migranten niet alleen was om de gaten in de arbeidsmarkt te dichten, maar dat er ook een "intens politiek doel" achter het immigratiebeleid lag.
Hij verdedigde het beleid door te zeggen dat massa-immigratie Groot-Brittannië "verrijkt", en Londen een meer aantrekkelijke en kosmopolitische plaats maakt.
Maar hij erkende dat "nerveuze" ambtenaren op het moment niks zeiden over het beleid uit angst om de kiezers te vervreemden.
Zo heeft de regering deels per ongeluk, en deels bewust, zijn gewenste immigratiegolf gekregen. Maar ministers zouden er niet over praten. Ze realiseerden zich waarschijnlijk deels hoe conservatief hun kiezersbestand is. Terwijl ministers hartstochtelijk zaten uit te kijken naar een meer diverse samenleving, was dat niet bepaald een debat dat ze wilden uitvechten in lokale arbeiderscafeetjes in Sheffield of Sunderland.
Sir Andrew Green, voorzitter van de denktank Migrationwatch, zei:
Nu is in ieder geval de aap uit de mouw, en het is schokkend. Velen hebben al lang vermoed dat de massa-immigratie van de Arbeidspartij niet alleen een puinhoop was, maar ook een samenzwering. Ze hadden gelijk. Deze regering heeft drie miljoen immigranten binnengelaten wegens cynische politieke redenen en het op louche wijze verpakt als economisch gunstig.
De voorzitters van de partijenformatie Group voor Balanced Migration, parlementsleden Frank Field en Nicholas Soames, zeiden: "Wij zijn blij met deze uitspraak van een ex-adviseur, zodat het hele land weet dat het waar is. Het is het eerste licht der waarheid dat officieel is laten schijnen op het immigratievraagstuk in Groot-Brittannië".
Een woordvoerder van het Home Office zei:
Ons nieuwe flexibele puntensysteem geeft ons meer controle over degenen van buiten Europa die hier komen werken of studeren, en zorgt ervoor dat alleen mensen waar Groot-Brittannië behoefte aan heeft binnen mogen komen. Groot-Brittanniës grenzen zijn sterker dan ooit tevoren en we zijn ID-kaarten voor vreemdelingen aan het drukken, hebben burgerlijke sancties voor degenen die illegale werknemers in dienst nemen en vanaf eind volgend jaar zal ons elektronische grenssysteem 95 procent van de reizen van en naar het Verenigd Koninkrijk gaan volgen.
Het Britse volk kan erop vertrouwen dat de immigratie onder controle is.
Ook is gebleken dat:
Er werd in januari 2001 een rapport gepubliceerd met de titel "Research, Development And Statistics Occasional Paper No67 - Migration: An Economic And Social Analysis" door het ministerie van Binnenlandse Zaken, destijds bestuurd door de heer Straw.
De meeste van de belangrijkste statistieken kwamen uit een onderzoeksteam onder leiding van de heer Portes. Het rapport schetst een rooskleurig beeld van de massa-immigratie, en zegt zoal: "Er is weinig bewijs dat autochtone werknemers worden geschaad door migratie. De bredere fiscale impact is waarschijnlijk positief, omdat een groter deel van de migranten in de werkende leeftijd is en migranten gemiddeld hogere lonen hebben dan autochtonen".
Het gaat verder: "De meeste Britten zeggen dat immigratie een positief effect heeft op de Britse cultuur".
Bronnen:
1. http://www.telegraph.co.uk/news/newstopics/politics/lawandorder/6418456/Labour-wanted-mass-immigration-to-make-UK-more-multicultural-says-former-adviser.html
2. http://www.dailymail.co.uk/news/article-1222613/Labour-let-migrants-engineer-multicultural-UK.html?ITO=1490&referrer=yahoo
3. http://www.dailymail.co.uk/news/article-1222769/Dishonest-Blair-Straw-accused-secret-plan-multicultural-UK.html
Voortzetting van het verhaal:
Door Melanie Phillips
Dus nu is de aap goed en wel uit de mouw. Jarenlang, toen het aantal immigranten naar Groot-Brittannië schijnbaar ongecontroleerd de pan uit rees, was het maar de vraag hoe dit precies gebeurd was.
Was het door een vlaag van achteloosheid of grove onkunde? Of was het helemaal niet per ongeluk, maar opzettelijk?
Die laatste verklaring leek gewoon te gek voor woorden. Want een bewust beleid van massa-immigratie zou niets minder betekenen dan een poging om de samenstelling van dit land te veranderen zonder het de kiezers te vertellen.
Er kon onmogelijk een meer ernstige schending van het gehele democratische proces zijn. Nu leren we echter dat dit precies is wat er is gebeurd. De regering van de Arbeidspartij is betrokken geweest bij een weloverwogen en geheime politiek van nationale culturele sabotage.
Deze verbazingwekkende openbaring is afgelopen weekend heel terloops opgedoken in een krantenartikel van ene Andrew Neather. Hij blijkt een tekstschrijver te zijn geweest voor Tony Blair, Jack Straw en David Blunkett.
En hij was het die in september 2000 een toonaangevend toespraak schreef die werd gegeven door de toenmalige minister van immigratie, Barbara Roche, die opriep tot een versoepeling van de immigratiecontrole. Maar de ware omvang en het doel van dit nieuwe beleid werden actief verborgen.
In het verkiezingsprogramma van 1997 beloofde de Arbeidspartij "strenge controle op de immigratie" en in 2005 beloofden zij een "harde aanpak van misbruik". In 2001 zei hun manifest alleen dat de immigratieregels de veranderingen in de economie weer moesten geven om een tekort aan werklieden te voldoen.
Maar dit alles verborg een monumentale beleidsverschuiving. Want Neather schreef dat tot "minstens februari vorig jaar", toen een nieuwe puntensysteem werd ingevoerd om het aantal buitenlandse werknemers te beperken in reactie op de toenemende onvrede, het doel van het beleid dat Roche inluidde was om het Verenigd Koninkrijk open te stellen voor massa-immigratie.
Dit hebben ze dan ook bereikt. Er zijn sinds 2001 zo'n 2,3 miljoen migranten toegevoegd aan de bevolking. Sinds 1997 is het aantal werkvergunningen verviervoudigd tot 120.000 per jaar.
Tenzij het beleid verandert, zullen er in de komende 25 jaar zo'n 7 miljoen extra worden toegevoegd aan de bevolking van Groot-Brittannië, wat een groeitempo is dat drie keer zo hoog ligt als dat van de jaren '80.
Een dergelijke verhoging is gewoon onhoudbaar. Groot-Brittannië is al een van de meest overbevolkte landen in Europa. Maar kijk nu eens naar de echte reden waarom dit beleid werd ingevoerd, en in het geheim. De regering heeft een "intens politiek doel", schreef Neather, "om het Verenigd Koninkrijk echt multicultureel te maken".
Het was dan ook een politiek gemotiveerde poging van ministers om de fundamentele samenstelling en de identiteit van dit land te veranderen. Het werd gedaan ter vernietiging van het recht van het Britse volk om te leven in een samenleving bepaald door hun gemeenschappelijke geschiedenis, religie, rechtspraak, taal en tradities.
Het werd gedaan om voor eens en altijd te vernietigen wat het betekent om cultureel Brits te zijn, en daarvoor in de plaats een andere 'multiculturele' identiteit op te zetten. En het werd gedaan zonder de Britten te vertellen of te vragen of ze hun land en hun cultuur op deze manier getransformeerd wilden zien worden.
Het was een hatelijke motivatie van de ministers van de Arbeidspartij om "de rechtsen met de neus op diversiteit te drukken en te zeggen dat hun argumenten achterhaald zijn".
Zelfs Neather vond dat element van nodeloze linkse pesterijen "een brug te ver".
Maar afgezien daarvan zag Neather niets verkeerds in het beleid dat hij heeft beschreven. Sterker nog, de reden voor zijn verbazingwekkende openhartigheid is omdat hij denkt dat het iets te bieden heeft. Massa-immigratie, schreef hij, had gezorgd voor de "buitenlandse kindermeisjes, schoonmakers en tuinmannen" zonder wie Londen nauwelijks zou kunnen functioneren.
Wat een elitaire arrogantie! Alsof de meeste mensen het geld hebben voor kindermeisjes, schoonmakers en tuinmannen. En wat een onwetendheid. Het argument dat Groot-Brittannië beter af is met dit niveau van immigratie is overtuigend bewezen als economisch analfabetisme [stomweg niet weten waar je het over hebt].
Neather gaf de indruk dat de meeste immigranten Oost-Europeanen zijn. Maar deze groep vormt minder dan een kwart van alle immigranten.
En het is een feit dat, ondanks zijn opgewekte beweringen van het tegendeel, scholen in gebieden met een zeer hoge aantal immigranten het wanhopig moeilijk vinden om om te gaan met zo veel kinderen die niet eens basiskennis van het Engels hebben. Andere diensten, zoals gezondheidszorg of huisvesting, worden op dezelfde wijze overweldigd door de enorme aantallen.
Maar de meest schokkende openbaring was dat dit beleid van de massa-immigratie niet werd ingevoerd om kindermeisjes of schoonmakers te produceren voor Neather's plezier. Het was om de identiteit van Groot-Brittannië te vernietigen en om te vormen tot een multiculturele samenleving waar de Britse autochtonen geen grotere status zouden hebben dan enige andere groep mensen.
Een beetje immigratie is inderdaad goed voor een land. Maar dit beleid was niet om de Britse cultuur en de samenleving te verbeteren door het verbreden van de mix. Het was om de hoofdmoot eraf te hakken.
Het zou ook gunstigerwijs een steeds grotere groep Labour-kiezers kweken, aangezien, zoals een recent onderzoek van de kiescommissie heeft geopenbaard, ongeveer 90 procent van de zwarte bevolking en driekwart van de Aziaten stemmen op de Arbeidspartij.
In Neather's hermetisch gesloten wereldje waren de voordelen van massa-immigratie zo overweldigend dat hij niet kon begrijpen waar de ministers zo zenuwachtig over waren.
Ze waren, zo schreef hij, vooral terughoudend om te bespreken wat de toegenomen immigratie zou betekenen omdat ze de kiezers uit de blanke arbeidersklasse gunstig wilden stemmen. Dus hielden ze het doelbewust geheim.
Ze wisten dat als ze de waarheid zouden vertellen over wat ze aan het doen waren, kiezers in opstand zouden komen. Dus ze hielden het uit hun verkiezingsprogramma's.
Het was inderdaad een samenzwering om de kiezers te misleiden om voor hen te stemmen. En toch zijn het juist deze [politici] die het lef hebben om zich op te winden in hypocriete verbazing over de opkomst van de [British Nationalist Party] BNP.
Geen wonder dat Jack Straw zo ontwijkend antwoordde op vraag van vorige week, toen hij werd gevraagd of de grotere steun voor de BNP te wijten was aan het feit dat de regering er niet in slaagt om de immigratie een halt toe te roepen.
Nu weten we dat het geen falen van enig beleid is. Het was opzet. Want de regering waar Straw al zo'n lange tijd lid van is heeft in het geheim gepland om het land te overspoelen met immigranten en zo diens karakter en identiteit te veranderen.
Dit is de voornaamste reden waarom Nick Griffin zo veel steun heeft gekregen. Volgens een peiling van YouGov die werd gehouden na het vragenuur, zou niet minder dan 22 procent van de Britse kiezers 'serieus overwegen' te stemmen op de BNP.
Dat bijna een kwart van de Britten zou kunnen stemmen voor een neonazipartij die mogelijk schadelijk is voor de democratie, de mensenrechten en de goede zeden is echt verschrikkelijk.
De belangrijkste reden is dat kiezers jaren hebben moeten toekijken hoe hun land en landschap onherkenbaar is geworden - en dat politici van alle gevestigde partijen ze eerst hebben verteld dat dat niet zo is en ten tweede, dat zij racistische horken zijn als ze bezwaar maken.
Nu is het politieke beeld plotseling veranderd door de onvoorzichtige openhartigheid van Andrew Neather's veelzeggende hooghartigheid. Want nu weten we dat de politici van de Arbeidspartij dit eigenlijk hebben laten gebeuren - en dat met een totale minachting voor hun eigen achterban aan kiezers.
Zoals Neather sneerde, zouden de banen die worden bezet door gastarbeiders "toch niet worden geaccepteerd door werkloze BNP-kiezers uit Barking of Burnley - wie wil er nou een fascistische au pair?"
Dus dat is hoe de Arbeidspartij de blanke arbeidersklasse ziet, zogenaamd de mensen die de politiek zou moeten vertegenwoordigen. Dan is het toch niet verwonderlijk dat de achterban kiezers nu in zulke grote aantallen over gaat lopen naar de BNP als de Arbeidspartij hen zo behandelt?
Nu het zijn mond zo heeft gebrand is het de Arbeidspartij die verantwoordelijk is voor de opkomst van de BNP - door een daad van onbesproken verraad aan de hele natie.
Marx wordt wel beschouwd als de grootste bijdrage aan de wetenschap van de sociologie, en dit is voornamelijk te wijten aan zijn analyse van de kapitalistische samenlevingen en het zogenaamde onrecht en economische mislukkingen die ze zouden produceren, en aan zijn voorgestelde socialistische oplossingen hiervoor. De discipline van sociologie spreekt marxisten en slappe liberalen aan die liever anderen de schuld voor hun problemen geven dan zich persoonlijk verantwoordelijk te voelen voor deze problemen.
Sociologie wordt door marxistische intellectuelen beschreven als het revolutionaire 'instrument voor verandering' omdat het bijdraagt aan het institutionaliseren van cultureel marxisme/multiculturalisme. De moderne sociologie biedt onderzoek naar de centrale theorieën van Marx, Durkheim, Weber en Comte, de auteurs die de discipline beslissend hebben gevormd.
Studenten sociologie wordt geleerd hoe het publieke apparaat kan worden gebruikt (door opzettelijk manipuleren van statistieken, en het verwerpen van alle aspecten van de biologie) om een marxistische kijk op de wereld te portretteren en propageren. Iedere en elke faculteit Sociologie in de Europese wereld (VS/Europa) is dan ook in veel opzichten een marxistisch indoctrinatiekamp waar de studenten leren hoe ze de openbare instellingen kunnen infiltreren en heimelijk er aan bij kunnen dragen om het karakter van de maatschappij te veranderen door het presenteren van vervalste rapporten en statistieken.
Sociologie is fundamenteel antikapitalistisch en anti-traditionalistisch (antinationalistisch, -patriarchaal, - christendom), en als zodanig, fundamenteel anti-Europees. Verder zal een groot percentage (meer dan 90%) van de sociologen weigeren om biologie als relevant te erkennen en in plaats daarvan verkondigen dat de omgeving de oorzaak is van al het menselijk gedrag [in plaats van afkomst en genetisch materiaal].
Als we een van de meest verwoestende academische wapens van de cultureel marxisten/multiculturalisten willen verslaan, moeten we de afdeling sociologie vernietigen/volledig verbieden.
Studenten sociologie worden geïndoctrineerd door (vanuit een marxistisch oogpunt) te leren wat er mis is in de wereld. Als zodanig worden ze omgevormd tot academische marxistische revolutionairen.
Dus waarom hebben de conservatieve Europese elites van na WO2 de discipline van de sociologie en diens aanhang toegestaan om vrij te werken aan onze universiteiten?
De Europese elites van die tijd hebben het vakgebied onderschat omdat het niet direct van invloed zou zijn op de "belangrijke aspecten/sectoren van de samenleving" (volgens de definitie): defensie (politie/militair), rechten en economie. Het behoeft geen uitleg dat dit een kritieke fout was, omdat de discipline van de marxistische sociologie later een belangrijke bijdrage zou blijken te leveren aan de culturele/sociale structuren van onze samenlevingen die vorm gaven aan de cultureel marxistische opstanden in de Europese wereld van '68.
Verdedigers van de sociologie hebben met behulp van de volgende argumenten succesvol voorkomen dat het vakgebied geschrapt werd:
Sociologie is erop gericht om uit te leggen wat er speelt, niet wat zou kunnen gebeuren. De studenten leren over alles wat er mis is in de wereld (vanuit een marxistisch oogpunt), maar NIET 'specifiek' hoe het te veranderen is. Maar zoals we allemaal weten leren de studenten wel indirect hoe ze onze samenlevingen kunnen veranderen als ze ook andere aspecten van het marxisme bestuderen.
Stelt u zich het volgende voor: wat als de sociologiestudenten hadden geleerd over wat er mis is in de wereld vanuit een nazistisch oogpunt, dat de jood de wortel van alle kwaad is? Zou dat hen er niet toe hebben geleid om hun eigen conclusies te trekken op basis van de zelfstudie van de nazi's en hun intellectuele werken (dat de jood moest worden gedood)? Natuurlijk wel. Ongeacht welk ideologische verhaal wordt gekozen, de student zal worden gehersenspoeld volgens die bepaalde ideologische richting.
De marxistische (cultureel marxistische) revolutionaire vakgebieden (disciplines van de Frankfurter Schule) zijn echter niet beperkt tot de sociologie; ook filosofie en journalistiek worden sterk beïnvloed door een zeker niveau van marxistische indoctrinatie. Hun academische wapens zijn om opzettelijk hun vervalste en corrupte marxistische kijk op de wereld te verspreiden door middel van statistieken, rapporten en artikelen, met het doel om de marxistische/multicultureel kijk op de wereld te verheerlijken en om effectief het nationalistische/conservatieve/kapitalistische denken te ondermijnen. Deze personen moeten niet worden onderschat, omdat zij doorgaans zeer invloedrijk zijn in de samenleving (dat is de reden waarom 95% van hen wordt gecategoriseerd als verraders van categorie B).
(Verwante beroepen: psychologen en maatschappelijk werkers)
Politieke sociologen
Functies die zijn geïnfiltreerd door sociologen (of personen die een sociologie major):
Openbare administratieve functies (meestal de overheid en publieke instanties die de menselijke diensten beheren).
Sectoren die zwaar geïnfiltreerd zijn door personen die een diploma sociologie hebben of cursussen sociologie gehad hebben:
Analist bij het bevolkingsregister
Arbeidsbemiddelaar
Bemiddelaar
Bevolkingsanalist
Consultant
Criminele sociologie
Beroepen m.b.t. diversiteit
Enquêteur publieke opinie
Gemeenschapsorganisator
Gevangenbewaarder
Gezondheid en Gezinsplanning
Hulpverlener voor verslaafden
Interviewer
Juridisch consultant
Landelijk socioloog
Maatschappelijk werker
Marktonderzoeker
Militair
Ministerieel medewerker
Non-commerciële organisaties (leiders)
NGO's (leiders)
Onderwijs en begeleiding - middelbare school, hogeschool, universiteit
Onderzoeker
Opleiding en ontwikkeling
Personeelsmanagement
Planningsafdelingen in verschillende bureau's
Politicus
Professor in de Sociologie
Psychiatrisch/maatschappelijk werker
Recreatiewerker
Staatsbedrijven en lokale instanties
Uitgever - editing, onderzoek en verkoop
Vertrouwenspersoon op school
Vrijwilligerscoördinator sociale diensten
Wetshandhavingsfunctionaris
Een bachelor sociologie kan men in het hoger onderwijs gebruiken voor:
Journalistiek
Rechten
Geneeskunde
Theologie
Onderwijs
Politicologie
Economie
Bedrijfskunde
Apolitieke sociologen
Een kleine minderheid van sociologen wordt niet beschouwd als verraders omdat ze apolitiek zijn.
Een alternatief in plaats van een volledige afschaffing van de discipline sociologie uit de academische wereld
In plaats van het afschaffen van het vakgebied sociologie door deze te verwijderen, is een alternatieve benadering om deze volledig te hervormen, en het marxistische ideologische wereldbeeld te vervangen door een conservatief/antimarxistisch beeld, dit met behulp van de ideologische grondslagen van de volgende werken/auteurs:
De Bijbel
Machiavelli
George Orwell
Thomas Hobbes
John Stuart Mill
John Locke
Adam Smith
Edmund Burke
Ayn Rand
William James
"Een verzoener is iemand die een krokodil voedt in de hoop dat die hem als laatste zal opeten."
Winston Churchill
Een van de meest voorkomende tekens van waanzin van onze wereld is het multiculturalisme, dus een discussie over de psychologie van multiculturalisten kan dienen als een inleiding op de discussie over de problemen van West-Europa in het algemeen.
Maar wat is het multiculturalisme of cultureel communisme? De beweging is gefragmenteerd en het is niet duidelijk wie men goed een cultureel marxist kan noemen. Wanneer we spreken van cultureel marxisten in dit artikel gaan we het in gedachten hebben over voornamelijk mensen die voorstander zijn van het multiculturalisme: socialisten, collectivisten, 'politiek correcte' types, feministen, homo- en invaliditeitsactivisten, dierenrechtenactivisten, milieuactivisten enz. Maar niet iedereen die wordt geassocieerd met een van deze bewegingen ondersteunt multiculturalisme. Wat wij proberen te zeggen met het bespreken van cultureel marxisten is niet zozeer een beweging of een ideologie als een psychologisch type, maar eerder een verzameling van gerelateerde soorten.
Ons begrip van de cultureel marxisten blijft beduidend minder duidelijk dan we zouden willen, maar er lijkt hier geen oplossing voor. Het enige wat we proberen te doen is ruwweg en bij wijze van benadering aan te geven welke twee psychologische neigingen naar onze mening de belangrijkste drijvende kracht achter de moderne multiculturele samenleving zijn. We zullen geenszins beweren dat wij de HELE waarheid weten over cultureel marxistische psychologie. Ook is onze discussie alleen van toepassing op moderne cultureel marxisten.
De twee psychologische neigingen die aan de basis liggen van cultureel marxistisch denken noemen we 'gevoelens van minderwaardigheid' en 'oversocialisatie'. Gevoelens van minderwaardigheid zijn kenmerkend voor cultureel marxisme als geheel, terwijl de oversocialisatie kenmerkend is voor slechts een bepaald segment van de cultureel marxisme, maar dit segment is zeer invloedrijk.
Gevoelens van minderwaardigheid
Met 'gevoelens van minderwaardigheid' bedoelen we niet alleen minderwaardigheidsgevoelens in de meest strikte zin, maar een heel spectrum van gerelateerde kenmerken: een laag zelfbeeld, gevoelens van machteloosheid, depressieve neigingen, verslagenheid, schuld, zelfhaat, enz. We stellen dat cultureel Marxisten de neiging hebben tot zulke gevoelens (eventueel min of meer verdrongen) en dat deze gevoelens doorslaggevend zijn bij het bepalen van de richting van cultureel marxisme.
Wanneer iemand bijna alles dat wordt gezegd over hem (of over groepen met wie hij identificeert) gaat interpreteren als vernederend, kunnen we concluderen dat hij minderwaardigheidsgevoelens of een laag gevoel van eigenwaarde heeft. Deze tendens is uitgesproken aanwezig bij de activisten voor de rechten van minderheden, die al dan niet behoren tot de minderheidsgroepen wier rechten zij verdedigen. Ze zijn overgevoelig over de woorden die gebruikt worden om minderheden aan te duiden. De termen 'neger', 'oosterse', 'gehandicapte' of 'wijffie' voor een Afrikaan, een Aziaat, een gehandicapte of een vrouw hadden oorspronkelijk geen denigrerende connotatie. 'Wijffie' ofwel 'chick' waren slechts de vrouwelijke equivalenten van 'gozer', 'gast' of 'kerel'. De negatieve bijsmaak is door de activisten zelf verbonden aan deze woorden. Sommige dierenrechtenactivisten zijn zo ver gegaan om het woord 'huisdier' af te wijzen en aan te dringen op het te vervangen door 'gezelschapsdier'. Linkse antropologen doen er alles aan om te voorkomen om iets te zeggen over primitieve volkeren dat mogelijk zou kunnen worden geïnterpreteerd als negatief.
Ze hebben nu het woord 'primitief' vervangen door 'niet-geletterd'. Ze lijken bijna paranoïde over iets dat zou kunnen suggereren dat een primitieve cultuur inferieur is aan de onze. (We bedoelen niet te impliceren dat primitieve culturen inferieur zijn aan die van ons. We wijzen alleen maar op de overgevoeligheid van linkse antropologen.)
Degenen die het meest gevoelig zijn over 'politiek incorrecte' terminologie zijn niet de gemiddelde zwarte getto-bewoner, Aziatische immigrant, mishandelde vrouw of gehandicapte, maar een minderheid van activisten, van wie velen niet eens behoren tot een 'onderdrukte' groep, maar komen uit de bevoorrechte lagen van de samenleving. Politieke correctheid heeft zijn bolwerk aan werknemers bij de overheid, politici, hoogleraren en journalisten en mensen in de publieke omroepen, die allemaal een vaste baan hebben met comfortabele salarissen, en de meerderheid van hen zijn heteroseksuele autochtone Europeanen uit de middenklassegezinnen.
Veel cultureel marxisten hebben een intense identificatie met de problemen van groepen die een beeld van zwakte hebben (vrouwen), zogenaamde 'onderdrukte minderheden', uitgestotenen (homoseksuelen), en andere groepen in de 'slachtofferhiërarchie'. De cultureel marxisten hebben zelf het gevoel dat deze groepen minderwaardig zijn. Ze zouden nooit aan zichzelf toegeven dat ze zulke gevoelens hebben, maar het is juist omdat ze deze groepen als minderwaardig zien, dat zij zich identificeren met hun problemen. (We suggereren niet dat vrouwen, moslims, enz., minderwaardig zijn, we maken alleen een punt over cultureel marxistische psychologie).
Feministen zijn wanhopig om te bewijzen dat vrouwen net zo sterk en vaardig zijn als mannen. Het is duidelijk dat ze geplaagd worden door een angst dat vrouwen misschien niet zo sterk en zo vaardig zijn als mannen.
Cultureel marxisten hebben de neiging om alles te haten wat eruit ziet als sterk, goed en succesvol. Ze haten Europa, Amerika, ze haten de Westerse beschaving, ze haten blanke mannen, en ze haten rationaliteit. De redenen dat cultureel marxisten het Westen enzovoort haten komen duidelijk niet overeen met hun werkelijke motieven. Ze zeggen dat ze een hekel hebben aan het Westen, omdat het oorlogszuchtig, imperialistisch, seksistisch, etnocentrisch, enzovoort zou zijn, maar waar deze zelfde fouten verschijnen in socialistische landen of in primitieve culturen vinden de linksen opeens smoesjes daarvoor, of geven op zijn best met tegenzin toe dat ze bestaan, terwijl ze deze gebreken enthousiast aanwijzen (en vaak sterk overdrijven) waar ze te vinden zijn in de Westerse beschaving. Het is dus duidelijk dat deze fouten niet het echte motief van de linksen zijn om Europa, Amerika en het Westen te haten. Zij haten het Westen omdat het sterk en succesvol is.
Woorden als 'zelfvertrouwen', 'zelfredzaamheid', 'initiatief', 'onderneming', 'optimisme', enz. spelen slechts een kleine rol in het cultureel marxistische vocabulaire. De linkse is anti-individualistisch, pro-collectivistisch. Hij wil dat de samenleving ieders behoeften voor hen op zal lossen, voor hen zal zorgen. Hij is niet het soort persoon dat een innerlijk gevoel van vertrouwen heeft in zijn eigen vermogen om zijn eigen problemen op te lossen en aan zijn eigen behoeften te voldoen. De cultureel marxistische is vijandig tegenover het concept van concurrentie, want diep van binnen voelt hij zich een loser.
Kunstvormen die een beroep doen op cultureel marxistische intellectuelen hebben de neiging zich te richten op viezigheid, nederlaag en wanhoop, of anders nemen ze een orgiastische toon, verwerpen alle rationele controle alsof er geen hoop is om iets te bereiken door middel van rationele berekening en er slechts nog de kans overblijft om zichzelf onder te dompelen in de sensaties van het moment.
Cultureel marxistische filosofen hebben de neiging om rede, wetenschap en objectieve werkelijkheid af te wijzen en aan te dringen dat alles cultureel relatief is. Het is waar dat men serieuze vragen mag stellen over de grondslagen van wetenschappelijke kennis en over de manier waarop het concept van de objectieve werkelijkheid kan worden gedefinieerd, of waarom het dat juist niet kan. Maar het is duidelijk dat cultureel marxistische filosofen niet gewoon koelbloedige logici zijn die een systematische analyse doen van de grondslagen van de kennis. Ze zijn diep emotioneel betrokken bij hun aanval op de waarheid en werkelijkheid. Ze vallen deze begrippen aan vanuit hun eigen psychologische behoeften. Zo is bijvoorbeeld hun aanval een uitlaatklep voor eigen vijandigheid, en, als het succesvol is, voldoet het aan de drang naar macht. Belangrijker is dat de cultureel marxisten wetenschap en rationaliteit haten, omdat ze bepaalde overtuigingen als echt zien (dat wil zeggen, succesvol, superieur) en andere overtuigingen classificeren als vals (dwz mislukt, inferieur). De cultureel marxistische gevoelens van minderwaardigheid gaan zo diep dat hij/zij niet kan tolereren dat sommige dingen als succesvol of superieur geclassificieerd worden en andere dingen als mislukt of minderwaardig. Dit is ook waarom veel cultureel marxisten niets willen horen van het concept van psychische aandoeningen en van het nut van IQ-tests. Cultureel marxisten zijn vijandig tegenover genetische verklaringen voor menselijke vermogens of gedrag, omdat deze verklaringen de neiging hebben om een aantal personen eruit te laten springen als superieur of inferieur aan anderen. Cultureel marxisten geven liever de maatschappij de schuld of lof voor het succes van een persoon of [diens falen]. Dus als een persoon 'minderwaardig' is, is het niet zijn schuld, maar die van de samenleving, omdat hij niet goed was opgevoed.
De cultureel marxist is niet typisch het soort persoon wiens gevoelens van minderwaardigheid hem/haar een opschepper, een egoïst, een pestkop, een self-promotor, een meedogenloze concurrent maken. Dit soort persoon heeft het geloof in zichzelf niet geheel verloren. Hij heeft een zware deuk in zijn gevoel van macht en eigenwaarde, maar hij kan nog steeds van zichzelf zeggen dat hij de capaciteit heeft om sterk te zijn, en het zijn zijn pogingen om sterk te zijn die zijn onaangename gedrag produceren [1]. Maar de cultureel marxist is te ver heen hiervoor. Zijn gevoelens van minderwaardigheid zijn zo ingebakken dat hij zichzelf niet echt kan voorstellen als individueel sterk en waardevol, vandaar het collectivisme van de cultureel marxisten. Ze voelt zich alleen sterk als lid van een grote organisatie of een massabeweging waarmee ze zichzelf identificeren.
Let op de masochistische neiging van de cultureel marxistische tactiek. Cultureel marxisten voeren protest door voor voertuigen te gaan liggen, lokken met opzet de politie of racisten uit om hen kwaad te doen enz. Deze tactiek is vaak effectief, maar veel cultureel marxisten gebruiken ze niet als een middel voor een doel, maar omdat ze liever masochistische tactieken gebruiken. Zelfhaat is een cultureel marxistische eigenschap.
Cultureel marxisten kunnen beweren dat hun activisme is ingegeven door mededogen of moreel principe, en moreel principe speelt ook wel een rol voor de cultureel marxisten van het overgesocialiseerde soort. Maar medelijden en morele principes zijn niet de belangrijkste motieven voor cultureel marxistisch activisme. Hiervoor is hun vijandigheid een te prominent onderdeel van het cultureel marxistische gedrag, en dus het streven naar macht. Bovendien is veel cultureel marxistisch gedrag niet rationeel bedoeld om ten goede komen aan de mensen die ze beweren te proberen te helpen. Bijvoorbeeld, als iemand gelooft dat een voorkeursbehandeling goed is voor moslims, heeft het dan zin om die te eisen in vijandige of dogmatische termen? Uiteraard zou het productiever zijn om een diplomatieke en voorzichtige aanpak te kiezen die zou op zijn minst verbale en symbolische concessies zou doen aan niet-moslims die denken dat positieve discriminatie hen discrimineert. Maar cultureel marxistische activisten nemen nooit een dergelijke benadering, omdat het niet zou voldoen aan hun emotionele behoeften. Het helpen van moslims is niet hun echte doel. In plaats daarvan dienen problemen met betrekking tot de islam als een excuus voor hen om hun eigen vijandigheid en gefrustreerde behoefte aan macht uit te drukken. Daarmee zijn zij eigenlijk schadelijk voor moslims, omdat de vijandige houding van de activisten ten opzichte van de niet-moslims de neiging heeft om de irritatie of haat aan te wakkeren.
Als onze maatschappij helemaal geen sociale problemen had, zouden de cultureel marxisten wel problemen verzinnen om zich te voorzien van een excuus om stampei te schoppen.
Wij benadrukken dat het voorgaande niet meent een nauwkeurige beschrijving te geven van iedereen die kan worden beschouwd als een cultureel marxist. Het is slechts een ruwe schets van een algemene tendens van cultureel marxisme.
Door Fjordman
Brontekst: http://democracyreform.blogspot.nl/2007/08/democracy-and-media-bias-by-fjordman.html
In democratische samenlevingen zou de pers, de Vierde Macht, er vermoedelijk voor moeten zorgen dat de overheid haar werk goed doet en zou het kwesties van algemeen belang aan moeten kaarten. In de praktijk hebben we nu blijkbaar een situatie waarin de politieke elites samenwerken met de media om ervoor te zorgen dat een aantal onderwerpen onvoldoende of onevenwichtige aandacht krijgen, terwijl anderen gewoon geheel van de agenda blijven. Dit geldt niet voor alle problemen, maar met sommigen meer dan anderen, in het bijzonder die met betrekking tot multiculturalisme, massa-immigratie en anti-discriminatie, waarover er haast volledige consensus bestaat onder de elites. Samen vormen ze een nieuwe politieke klasse. Deze trend is herkenbaar in de hele Westerse wereld, maar het is dieper verankerd in West-Europa dan in de VS, deels omdat er in Europa meer media is die worden gecontroleerd of in ieder geval gesponsord door de staat, maar vooral omdat de politieke klasse nu gevestigd is door de Europese Unie.
In Europa wordt de politiek meer en meer een leeg ritueel. De echte beslissingen worden genomen nog voor het volk de kans krijgt om erover te stemmen, en de media zullen niet eerlijk berichten over belangrijke zaken. Ons dagelijks leven wordt geleid door een overdaad aan bureaucratie die steeds transnationaler wordt. Langzamerhand wordt iedereen afgetakeld van een individu tot een klein tandwiel in een gigantische machine, bestuurd door zogenaamd goedbedoelende bestuurders en technocraten. Ze geven niet echt om ons, maar ze willen niet dat iemand opschudding veroorzaakt, dus smeren ze de bureaucratische machine maar met leugens.
In 2007 waarschuwde de Duitse president Roman Herzog dat de parlementaire democratie bedreigd werd door de EU. Tussen 1999 en 2004 kwam 84 procent van de wettelijke verdragen in Duitsland, en de meerderheid van de EU lidstaten, uit Brussel. Volgens Herzog "lijden de beleiden van de EU in alarmerende mate aan een gebrek aan democratie en wordt de machtsscheiding de facto geschorst". Ondanks [deze opmerking] was de EU geen punt van debat tijdens de Duitse verkiezingen in 2005. Men krijgt het gevoel dat de ware problemen met inhoud niet aan het publieke debat worden onderworpen. Nationale verkiezingen zijn zo steeds meer een ledig ritueel geworden. De belangrijke problemen zijn reeds voortijdig beslist achter gesloten deuren.
Zoals Brits politicus Daniel Hannan zegt: "Als alle politici het eens zijn, zouden wij moeten vermoeden dat er een complot tegen de gewone burger is. Zonder die consensus van alle partijen - en dit geldt in alle lidstaten, niet alleen Duitsland - zou de EU nooit zo ver gekomen zijn". Hij gelooft dat de EU met opzet op deze manier is ontworpen:
Diens oprichters begrepen van begin af aan dat hun gewaagde plan om de oeroude naties in Europa tot een enkele staat samen te voegen nooit zou slagen als elke opeenvolgende machtsoverdracht aan de kiezers voorgelegd moest worden ter goedkeuring. Dus bekokstoofden ze achterhands een structuur waarin de grote macht in de handen lag van aangestelde functionarissen die immuun waren voor publieke opinie. Jazeker, de structuur van de EU is niet zozeer ondemocratisch als wel antidemocratisch.
Volgens de Amerikaanse theoreticus Noam Chomsky: "De slimme manier om mensen passief en gehoorzaam te houden is door het spectrum van de aanvaardbare meningen strikt te beperken, maar binnen dat spectrum zeer levendig debat te laten bestaan". Dit is ongetwijfeld waar, en daarom is het vreemd dat Chomsky denkt dat het internet, op dit moment het meest vrije medium van allemaal, "een afschuwelijke tijdverspilling" is.
In juni 2004 bleek uit een enquête dat 50% van alle Zweden een meer beperkend immigratiebeleid wilde [1]. De massa-immigratie bereikte daar in 2006 een recordhoogte, maar vlak vóór de algemene verkiezingen van dat jaar stopten alle grote partijen en de media samen de kwestie met succes in de doofpot. Tijdens de afgelopen verkiezingen in Zweden was er nagenoeg geen publiek debat over de massa-immigratie, maar wel een gepassioneerd debat over 'gelijke kansen', waarin bijna alle deelnemers zich feministen noemen, en ze alleen debatteerden over manieren om die absolute gelijkheid tussen de seksen uit te voeren. Hoe verstikkender de censuur wordt ten aanzien van de problemen rond moslims, des te meer discussie [de media aanbiedt] over manieren om zich te ontdoen van het keurslijf van heteroseksualiteit. Dit wordt duidelijk gedaan om de burgers het gevoel te geven dat ze leven in een open, vrije en tolerante samenleving. [De discussie over] diversiteit van seksuele geaardheid wordt gebruikt als een vervanging voor diversiteit van politieke meningen.
Auteur Bruce Bawer beschrijft hoe, vóór de opkomst van ongewone politicus Pim Fortuyn [2], de Nederlandse politiek voor een groot deel een gesloten club was waarvan de leden, ongeacht de partij waar ze bij hoorden, gedeelde en soortgelijke standpunten hadden in de breedste zin van het woord. Het merendeel van de journalisten behoorden tot dezelfde club. Als de meerderheid van de bevolking het niet helemaal eens was met deze elite over gevoelige kwesties - en de meest gevoelige van allemaal was de islamitische immigratie - deed dit er nauwelijks toe. Aangezien alle mensen die in een machtspositie zaten het in essentie eens zijn, kan de wil van het volk veilig genegeerd worden.
Volgens Bawer: "Fortuyn was pas een paar maanden een actief politicus geweest toen hij de zaken al dramatisch opschudde. Vóór hem was de Nederlandse politiek in wezen een gesloten club waarvan de leden in grote lijnen dezelfde standpunten hadden over belangrijke kwesties, en open conflict uit de weg gingen". Journalisten en rivaliserende politici - als twee handen op één buik - bestempelden Fortuyn als een gevaarlijke "rechtsextremist, een racist, een nieuwe Mussolini of Hitler". Indirect heeft dit geleid tot zijn moord door een linkse activist die verklaarde dat hij hem vermoordde in opdracht van de moslims, omdat hij 'gevaarlijk' zou zijn voor minderheden.
Later werd de islam-criticus Theo van Gogh vermoord op klaarlichte dag. Bawer stelt:
In 2006, tijdens een crisis waarover het kabinet brak, werd mevrouw [Ayaan] Hirsi Ali verjaagd uit het Europees Parlement door collega's die wanhopig waren om deze herrieschopper weg te jagen. Toen ze vorig jaar verhuisde naar Washington DC, bleek uit peilingen dat veel Nederlanders haar niet zouden missen. De elite, zo leek het, had zijn macht hervat en het Nederlandse volk, moe van het conflict, ging door of er niets was veranderd. [...] Vijf jaar geleden ïnspireerde Fortuyn wijdverspreide hoop en vastberadenheid. Vandaag de dag lijken al te veel Nederlanders verward, angstig, en passief ten opzichte van geleidelijke islamisering. Geen wonder dat velen van hen - vooral de jonge en goed opgeleide Nederlanders - emigreren naar landen als Canada, Australië en Nieuw-Zeeland.
Pim Fortuyn werd zo indirect vermoord door de politieke, culturele en media-elites terwijl de filmmaker Theo van Gogh werd vermoord door moslims. Kamerlid Ayaan Hirsi Ali is verdreven uit het land. De islam-criticus Geert Wilders is er nog wel, maar hij wordt onderworpen aan soortgelijke smeercampagnes als Fortuyn, met leuzen dat hij racistisch is, en hij ontvangt dagelijks bedreigingen van moslims en niet-zo-subtiele hints van de gevestigde orde dat hij zijn kritiek op moslimimmigratie zou moeten afzwakken. De Nederlandse geest lijkt te zijn gebroken, voorlopig tenminste, en alles gaat weer zijn gangetje. De uitgebreide politieke elites hebben het publieke debat weer onder controle, en de gênante boerenopstand is met succes neergeslagen.
Ik heb al eens eerder gezegd dat autochtone Europeanen bij het vechten tegen de islamisering van hun land geconfronteerd worden met drie vijanden tegelijkertijd: Vijand #1 is de lading anti-Westerse vooroordelen in onze media en de academische wereld, die een rode draad is in de hele Westerse wereld. Vijand #2 zijn Eurabiërs en EU-federalisten, die opzettelijk gevestigde natie-staten afbreken voor de vorming van een pan-Europese superstaat. Vijand #3 zijn moslims. Nederland tussen 2001 en 2007 is een duidelijk voorbeeld van waar vijanden 1, 2 en 3 met succes hebben samengewerkt om de wilskracht van de inheemse bevolking af te breken door middel van intimidatie en censuur en door het verpletteren van elke weerstand tegen de voortdurende massa-immigratie.
Het feit dat de leden van de media en de academische wereld wat meer naar links neigen dan de gemiddelde bevolking, soms véél meer, is goed bewezen en gedocumenteerd in de Scandinavische landen. Senior leden van de BBC in Groot-Brittannië geven eerlijk toe dat ze bevooroordeeld zijn en multiculturaliteit vieren in hun berichtgeving. Tijdens de islamitische rellen van 2005 verklaarden een aantal Franse journalisten openlijk dat ze de berichtgeving rond de rellen hebben afgezwakt, omdat ze 'rechtse partijen' niet in de kaart wilden spelen. Volgens anekdotische informatie lijkt het aannemelijk dat deze trend speelt in de hele Westerse wereld.
Bill Dedman, onderzoeksjournalist bij de MSNBC, maakte een lijst van welke Amerikaanse journalisten hebben bijgedragen aan politieke campagnes van 2004 tot het eerste kwartaal van 2007 [3]. Van de ondervraagde 143 journalisten hadden er 125 gedoneerd aan de Democratische Partij. Slechts 16 van hen hadden gedoneerd aan de Republikeinse Partij of conservatieve instellingen, en twee aan beide partijen.
Dr. Chanan Naveh, die ooit redacteur was bij het nieuwsbureau van radiozender Israel Broadcasting Authority, vertelde zonder enige spijt over voorbeelden waarin hij en zijn collega's een gezamenlijke inspanning deden om de volksmening te veranderen: "Drie omroepers - Carmela Menashe, Shelly Yechimovich [later een lid van de Knesset Arbeidspartij], en ik - steunden op alle mogelijke manieren de terugtrekking uit Libanon in 2000. [...] Ik twijfel er niet aan dat we een plan van terugtrekking promootten waar het volk het nog niet over eens was". Zoals Charles Johnson van het Amerikaanse anti-jihad blog Little Green Footballs zei:
Journalisten zijn niet bezig met gewoon verslag doen van feiten en gebeurtenissen; zij zien hun werk in toenemende mate als 'activisme', en de standpunten die zij uitdragen zijn altijd links en transnationalistisch. Eerlijke journalisten zullen dit ronduit toegeven, en we zien de kwade gevolgen van deze vertekening en censuur van informatie overal. [4]
Maar waarom hebben we nu deze situatie? Men zou kunnen beweren dat dit het effect is van de Westerse Culturele Revolutie van de jaren '60 en '70, of misschien een product van de Koude Oorlog. Maar volgens de gewaardeerde Friedrich Hayek was de trend al te zien in de late jaren '40, nog voordat de Koude Oorlog een grote impact had. Hoe kunnen we dat verklaren? Een aannemelijke theorie zou kunnen zijn om te veronderstellen dat mensen met conservatieve standpunten over het algemeen hun energie op het zakenleven en de handel zullen richten, terwijl mensen met linkse sympathieën posities willen krijgen waarin ze de geesten van mensen aan kunnen spreken. Na verloop van tijd kan dit betekenen dat in een open samenleving de media, academische wereld en de intelligentsia de neiging zullen hebben om politiek links te zijn en te worden gedomineerd door mensen die sympathiek staan tegenover utopische ideeën. Door de machtsposities die zij hebben gekregen zal hun politieke voorkeur significante invloed hebben op welke informatie wordt aangeboden aan het gewone volk, en op hoe dit wordt aangeboden.
Friedrich Hayek schreef in zijn essay "The Intellectuals and Socialism" van 1950 al: "Het socialisme is nooit en nergens [ter wereld] voornamelijk een arbeidersbeweging geweest. Het is een constructie van theoretici en intellectuelen, de tweedehands dealers in ideeën. De typische intellectueel hoeft niet per se over speciale kennis te bezitten, noch hoeft hij zelfs bijzonder intelligent te zijn, om een rol te vervullen van tussenpersoon in de verspreiding van ideeën. De klasse bestaat niet uit alleen journalisten, leraren, ministers, docenten, publicisten, radio commentatoren, schrijvers van fictie, cartoonisten en kunstenaars". Ook "omvat [die klasse] veel professionelen en technici, zoals wetenschappers en dokters".
"De meest briljante en succesvolle leraren van vandaag zijn eerder wel dan geen socialisten". Volgens Hayek is dit niet omdat socialisten intelligenter zijn, maar omdat
er onder de slimste mensen veel meer socialisten zijn [dan niet-socialisten] die zich inzetten voor intellectuele bezigheden die hen in de moderne samenleving een zekere invloed geven op de publieke opinie. Het socialistische gedachtegoed is aantrekkelijk voor jonge mensen, grotendeels door zijn visionaire karakter. De echte intellectueel is, door zijn hele houding, niet geïnteresseerd in technische details of praktische problemen. Wat aantrekkelijk is voor hem zijn de achterliggende visies.
[Hayek] waarschuwt dat
Het kan zo zijn, omdat een vrije maatschappij zoals wij die kennen al de krachten in zich draagt die hem kunnen vernietigen, dat we zodra we de vrijheid bereiken die [vrijheid] vanzelfsprekend niet meer waarderen, en dat de vrije ontwikkeling van ideeën die aan de basis staan van een vrije samenleving uiteindelijk zal leiden tot de vernietiging van de fundamenten [van een vrije samenleving]. Betekent dit dat vrijheid alleen wordt gewaardeerd als het verloren dreigt te gaan, dat de wereld door een donkere fase van socialistisch totalitarisme moet gaan voordat de brengers van vrijheid opnieuw kracht kunnen verzamelen? Als we een dergelijke ontwikkeling willen voorkomen, moeten we een nieuw liberaal programma opstellen dat tot de verbeelding spreekt. We moeten de bouw van een vrije samenleving weer een intellectueel avontuur maken, een moedige daad maken.
Tijdens een gesprek dat ik had met een Zweedse vriend en een dame die opgroeide in de communistische dictatuur van Roemenië, hebben we geconcludeerd dat Westerlingen nu minstens zo gehersenspoeld zijn door politieke correctheid en multiculturalisme als mensen eerder waren onder het communisme. Er is nooit echt een universeel gedeeld geloof aan het multiculturalisme geweest in West-Europa, en het percentage van diens ware gelovigen daalt met de dag. Toch is het waarschijnlijk juist om te zeggen dat er meer mensen waren in West-Europa in 1998 die geloofden in het multiculturalisme, dan er in Oost-Europa in 1978 waren die geloofden in het communisme. Maar hoe is dat mogelijk?
Ideologische indoctrinatie is het meest effectief als mensen de illusie hebben dat ze vrij zijn en dat ze goed afgewogen informatie krijgen. Burgers in communistische landen wisten dat ze deelnamen aan een grootschalig sociaal experiment, en aangezien men in die ideologische hegemonie onder schot werd gehouden, kon er weinig twijfel over bestaan dat hen propaganda werd voorgeschoteld om steun te krijgen voor dit overheidsproject. Maar in het zogenaamd vrije Westen nemen we nu deel aan een gigantisch sociaal experiment van het multiculturalisme, erop gericht om onze hele maatschappij te veranderen, en we weigeren nog steeds te erkennen dat we van ideologische onzin worden bediend door de media.
De verschillen tussen welke informatie we zien op blogs of onafhankelijke websites [5] en de informatie die ons door de gevestigde media aangeboden wordt [zijn groot,] met name inzake kwesties die verband houden met jihad en immigratie, zo groot zelfs dat veel gewone burgers schrikken als het hen eenmaal daagt hoe veel gecensureerde propaganda wij dagelijks door de strot geduwd krijgen. Deze ervaring heeft de mythe van de vrije, kritische en onafhankelijke Westerse media verbrijzeld, althans voor sommigen.
Naar de mening van blogger Richard Landes spelen de media een cruciale rol in het succes van de wereldwijde jihad. De grote media
zijn de ogen en oren van de moderne maatschappelijke organisaties. Zonder hen kunnen we niet weten wat er gaande is buiten onze persoonlijke sfeer, en met hen kunnen we onze democratische keuzes te maken bij de verkiezingen, buitenlands beleid beoordelen, en humaan ingrijpen in het lijden over de hele wereld. Maar zoals elke paleontoloog u zal vertellen, zal een wezen wiens ogen en oren verkeerde informatie geven over de omgeving niet lang overleven.
Dit kan ermee vergeleken worden dat u wordt aangevallen door een woedende en hongerige ijsbeer, maar uw ogen en oren, de media, zeggen dat het een schattige koalabeer is die alleen maar geknuffeld wil worden. Ondertussen zijn uw hersenen geïndoctrineerd om blije gedachten te denken over diversiteit en naar alle wezens te glimlachen, ongeacht hun aard of bedoelingen. Dit is zo ongeveer hoe het hele Westen vandaag de dag is. De zware bevooroordeling van onze media en ons onderwijs is een zeer reële bedreiging voor onze overleving.
Bronnen:
1. http://www.thelocal.se/212/
2. http://www.nysun.com/article/53818
3. http://www.msnbc.msn.com/id/19113455
4. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=25757_Israeli_Media_Admit_Anti-War_Agenda&only
5. http://www.brusselsjournal.com/node/2108
"[In het Westen] kunnen impopulaire ideeën tot zwijgen worden gebracht, en onhandig feiten verborgen gehouden, zonder enige noodzaak voor een officieel verbod."
George Orwell, Britse schrijver
Waarom geeft de Westerse media niet altijd alles aan dat er gaande is in de wereld? Hoe wordt taal gebruikt om de feiten te verdoezelen en meningen te vormen?
Wij die wonen in West-Europa worden verteld dat er vrijheid van de nieuwsmedia (televisie, kranten, radio). Het is zeker waar dat er weinig samenzweringen tot censuur zijn van de regeringen. In tegenstelling tot in totalitaire landen wordt de media over het algemeen niet door de staat beheerst of gecontroleerd. Dit is echter niet het hele verhaal. Omdat de media een onderdeel is van de mondiale economie zijn er bepaalde eigenschappen die lezers, kijkers en luisteraars een evenwichtig beeld van gebeurtenissen in de wereld ontkennen.
Er zijn zes redenen waarom er in de West-Europese media over het algemeen geen evenwichtig beeld wordt gegeven van gebeurtenissen in de wereld:
1. 99% van de journalisten steunen multiculturalisme
Dit is al besproken (zie andere hoofdstuk [2.18]).
2. Mediabazen
De meeste kranten, televisie- en radiozenders zijn eigendom van grote en machtige multi-nationale bedrijven.
In de Verenigde Staten zijn NBC en CBS (twee tv-bedrijven) eigendom van internationale conglomeraten, zoals General Electric en Westinghouse, die beiden globalisme en multiculturalisme ondersteunen. Time-Warner en CNN fuseerden in de late jaren '90 om een van de grootste nieuws- en mediamonopolies in de wereld te vormen, ook zij steunen globalisme en multiculturalisme.
Nieuwtjes over de problemen die verband houden met multiculturalisme en globalisme worden zo volledig genegeerd. Verhalen die de belangen van de mediabazen helpen en globalisme en multiculturalisme propageren worden wel onder de aandacht gebracht.
Één man, John Malone, bezit 23% van alle kabelstations ter wereld. Zijn Discovery Channel zendt programma's uit na 'goedkeuring voor marketing' en vermijdt 'controversiële onderwerpen'. De uitdrukking 'verdommen' is de taal binnengekomen omdat de televisie zich steeds verder concentreert op roddels en verhalen over beroemdheden in plaats van serieuze problemen.
De situatie is vergelijkbaar in West-Europa. In het Verenigd Koninkrijk is News International (een bedrijf dat voor het grootste deel eigendom is van Rupert Murdoch) eigenaar van verschillende kranten (waaronder The Times en The Sun), Sky Television (een grote Europese satelliet exploitant), Star TV (met betrekking tot Azië) en uitgevers zoals Harper Collins.
In 1998 bezat Rupert Murdoch 34% van de dagelijkse kranten en 37% van de zondagse kranten in het Verenigd Koninkrijk. Opeenvolgende Britse regeringen hebben zijn rijk toegestaan om te groeien in ruil voor zijn media-ondersteuning.
53% van de distributie van Britse kranten en tijdschriften wordt beheerst door slechts twee bedrijven: WH Smith en John Menzies.
Het is een bedreiging [voor ons] dat zij invloed hebben over meerdere media en dat een klein aantal mensen zo veel van onze middelen voor informatieverstrekking bezit, omdat dat globalisme en multiculturalisme institutionaliseert.
3. Reclame en ratings
"We hebben $ 3 miljard betaald voor deze tv-stations. Wij zullen beslissen wat het nieuws is. Het nieuws is wat wij u vertellen dat het is."
David Boylan, Station Manager WTVT, Tampa
Wanneer de media afhankelijk is van reclame, kunnen de adverteerders druk uitoefenen. Een grote media-conglomeraat is in staat om het verlies van adverteerders op te vangen, maar een kleinere, alternatieve krant of radiozender kan failliet gaan. Adverteerders gebruiken vaak hun invloed om verhalen te stoppen die schadelijk zijn voor hun belangen.
In een onderzoek in 1992 in het Verenigd Koninkrijk verklaarden 150 krantenredacteurs dat 90% van hun adverteerders zich had bemoeid met hun verhalen; 70% van de adverteerders had geprobeerd enkele verhalen te stoppen. 40% van de redactie was bezweken onder de druk van adverteerders en maakte de geëiste wijzigingen.
In het Verenigd Koninkrijk kwamen er in 1990 nieuwe wetten die voorschreven dat tv-nieuws winstgevend moest zijn. Dit heeft geleid tot een daling van serieuze nieuwsitems en meer nadruk op 'verhalen over mensen' en 'nieuws' over beroemdheden. Adverteerders willen kijkers, kijkcijfers worden belangrijker dan het verspreiden van informatie, nieuwsbureaus laten onderzoeksjournalistiek varen en 'geven het publiek wat het wil'.
Deregulering heeft ervoor gezorgd dat de programma-eisen om diepgaand over algemene zaken te berichten werden afgeschaft. Programma's die gaan over 'controversiële' onderwerpen worden alleen heel laat uitgezonden of volledig genegeerd.
Aangezien het aantal commerciële radiostations toeneemt, wordt de inhoud steeds saaier en voorspelbaarder.
4. Nieuwsbronnen
"We hebben relaties met verslaggevers die ons hebben geholpen om sommige mislukkingen van het bureau om te zetten in succesverhalen over de inlichtingendienst. Sommige reacties op de media kunnen worden afgehandeld in een ... telefoongesprek."
CIA-rapport
Het nieuws wordt vaak verstrekt door de overheidsbronnen.
Op gecontroleerde persconferenties worden hun verklaringen, statistieken en nieuwe beleiden geïntroduceerd. Journalisten die de officiële informatie consequent te rigoureus in twijfel trekken kan de toegang worden geweigerd. Dit is slecht voor een krant die zich richt op snel en actueel nieuws.
In een conflictsituatie wordt er een proces genaamd pooling gebruikt om te bepalen welke informatie wordt vrijgegeven. Een klein aantal journalisten (soms slechts één) wordt door het leger uitgenodigd om te observeren en het nieuws wordt vervolgens gedeeld met andere journalisten. Journalisten die proberen om onafhankelijk van elkaar nieuws te verkrijgen kunnen worden uitgesloten van toekomstige poolings.
Zo komt 90% van het nieuws in de wereld van slechts drie bureaus: Associated Press (VS), Reuters (Engeland) en Agence France Presse (Frankrijk), die allen globalisme en multiculturalisme ondersteunen. Associated Press (AP) en Reuters maken grote winsten op de verkoop van financiële en bedrijfsinformatie. Dit wereldbeeld van een 'vrije markt' is dus zeer winstgevend. Andere weergaven zullen de bedrijven geld kosten, dus die worden zelden uitgezonden.
Op televisie wordt het nieuws geleverd door vier belangrijke instanties: Reuters en de BBC (uit het Verenigd Koninkrijk), en het World Television Network (WTN) en CNN (uit de VS), en allemaal ondersteunen ze globalisme en multiculturalisme. Reuters levert meer dan 400 zenders in 85 landen en bereikt een publiek van 500 miljoen mensen. WTN levert nieuws aan 3 miljard mensen.
Alle bovenstaande instellingen ondersteunen multiculturalisme en globalisme. Nieuws dat kritisch is over multiculti en globalisme mag van hen zelden worden verspreid.
Aangezien het internet een goede bron is van alternatief nieuws, is de verwachting dat de hegemonie van de EUSSR/USASSR er waarschijnlijk naar zal streven om deze alternatieve nieuwsdekking te beperken in de komende decennia.
5. Negatieve reacties
De West-Europese multiculturele regimes brengen hun beleid actief over door gebruik te maken van hun trouwe onderdanen van de MSM, briefings, interviews en publicaties.
Het is onmogelijk om effectief kritiek op de multicultureel MSM hegemonie te publiceren want ze beheren 98% van de nieuwsbedrijven en 95% van de nieuwsverspreiding in West-Europa. Alternatieve nieuwsverspreiding op het internet (5% en steeds meer) ligt ook al onder vuur en het is waarschijnlijk dat de nieuwe EUSSR 'wetten tegen haatzaaierij' opstelt die het in de toekomst illegaal maken om multiculturalisme en de islam te bekritiseren.
6. Demonisering en taalgebruik
"Er zijn bepaalde feiten en verhalen uit Korea die redacteuren en uitgevers hebben gedrukt en die pure verzinsels waren. [...] Velen van ons die de verhalen stuurden wisten dat ze nep waren, maar we moesten ze wel schrijven omdat ze officiële releases van het verantwoordelijke militaire hoofdkwartier waren en werden vrijgegeven voor publicatie, hoewel de mensen die verantwoordelijk waren wisten dat het onwaar was."
Robert C Miller, correspondent van United Press tijdens de Korea-Oorlog.
Nationalisten/conservatieven worden altijd afgebeeld op een onmenselijke manier.
Dissidente opvattingen worden ondermijnd door het demoniseren van de personen of organisaties die deze standpunten hebben.
Lastercampagnes beschrijven de rechtse dissidenten als bijvoorbeeld "fascistische Geert" etc, en dit is gebruikelijk op een pan-Europees, nationaal en lokaal niveau. De opvattingen van patriotten/nationalisten worden altijd ondermijnd door ze af te schetsen als freaks (negatieve hoogtepunten uit hun verleden zullen worden gebruikt, of verzonnen).
Er worden bepaalde zinnen gebruikt om dissidente opvattingen te verbloemen of te verdraaien. Deze opvattingen worden beschreven als extremistisch en degenen die deze opvattingen delen als extremisten. Anderen worden gelabeld als racisten, fascisten, nazi's, aanhangers van complottheorieën, militanten of andere kleinerende namen. Hun standpunten kunnen zo genegeerd worden en worden zelden coherent aangevochten.
Wanneer de West-Europese multiculturele regimes in de toekomst hun vervolging doorzetten en intensiveren, zijn de tegenstanders al gedemoniseerd en de acties al gerechtvaardigd door het gebruik van een slagzin zoals 'Oorlog tegen Fascisme'.
Groeperingen die zich verzetten tegen de illegale West-Europese multiculturele regimes worden beschreven als terroristen of rechts-extremisten. De woorden 'inheemse weerstand' of 'verzetsstrijder' worden nooit gebruikt, omdat die zouden wijzen op een algemene weerstand tegen de multiculturele regimes.
Mensen moeten zich bewust zijn van de methoden die worden gebruikt door de West-Europese cultureel marxistische/multiculturele regimes als ze heimelijk hun propagandakanalen subsidiëren, de MSM (mainstream media). De zogenaamde 'vrije pers' in West-Europa is een mythe en heeft nooit bestaan, hoe zeer onze regimes ons ook vertellen dat dit het geval is. In veel (zo niet alle) West-Europese landen krijgen alleen kranten die voorstander zijn van het multiculturalisme subsidie van de nationale regering en dit is vaak het geval sinds de ideologie van cultureel marxisme/multiculturalisme werd uitgevoerd in de jaren '50, '60 of '70 (afhankelijk van het land). Voor Noorwegen en Zweden geldt dit al sinds de jaren '70.
Het volgende overzicht documenteert hoe het multiculturele regime in Noorwegen kranten met multiculturele propaganda (MSM) subsidieert volgens een overeenkomst die alleen kan lijken op die van de voormalige Sovjet-Unie. En toch durven de West-Europese regimes zich democratisch te noemen. Alle kranten die tegen of kritisch tegenover het multiculturalisme zijn verliezen standaard elke kans om dezelfde subsidies te krijgen, waardoor ze moeite hebben om efficiënte verspreiding van hun producten te bieden en dus hun wereldbeeld niet goed kunnen delen. Het eindresultaat van dit beleid is dat alle mediabedrijven geneigd zijn om zich aan te passen en een multicultureel beeld te schetsen (een meerderheid heeft zich aangepast en de 'staatsideologie' aangenomen tijdens de jaren '70 en '80). Deze subsidieregeling is een van de vele redenen waarom er nu zeer weinig kranten in West-Europa zijn die kritiek hebben op het multiculturalisme. In veel landen, zoals Noorwegen en Zweden, is er geen enkele krant die de cultureel conservatief is! De volgende gids toont hoe het Noorse cultureel marxistische/multiculturele regime de MSM ondemocratisch subsidieert om ervoor te zorgen dat ze loyaal blijven en de globalistische/cultureel marxistische/multiculturele kijk op de wereld overnemen van de Noorse Arbeidspartij. Ik ben niet in staat geweest om soortgelijke overzichten voor alle West-Europese landen te maken, maar ik weet dat soortgelijke praktijken in verschillende landen aan de gang zijn.
Het volgende overzicht toont aan hoe de marxistische/multiculturalistische elites van Noorwegen hun propagandakanalen subsidiëren:
| Kranten die cultureel marxisme/multiculti steunen | Dagelijkse oplage (2009) | Directe subsidie (2009 - Euro) | Indirecte subsidie* (1999 - Euro) |
| VG | 262 374 | 26 875 000 | |
| Aftenposten | 243 188 | 15 750 000 | |
| Dagbladet | 105 255 | 15 125 000 | |
| Dagsavisen | 31 400 | 4 800 000 | 1 750 000 |
| Bergens Tidende | 83 086 | 5 250 000 | |
| Adresseavisen | 75 835 | 4 625 000 | |
| Bergensavisen | 29 300 | 4 200 000 | 1 750 000 |
| Vårt Land | 27 000 | 4 500 000 | 1 500 000 |
| Stavanger Aftenblad | 65 298 | 3 625 000 | |
Kleinere publicaties die multiculti steunen, en andere links-extremistische publicaties, krijgen ook directe of indirecte financiële steun van het Noorse cultureel marxistische/multiculturalistische regime. | |||
Nationen | 16 000 | 3 125 000 | |
| Klassekampen | 11 400 | 2 625 000 | (marxistische extremisten) |
| Rogalands Avis | 12 500 | 1 500 000 | |
| Dagen | 10 700 | 1 250 000 | |
Kranten die tegen het cultureel marxistische/multiculturalistische wereldbeeld zijn
| Norge IDAG | Subsidie verloren in 2008 | Conservatieve christelijke krant |
| Document.no | Geen subisdie aangevraagd want die zullen ze nooit krijgen | |
* - Indirecte subsidie betekent dat de kranten geen belasting hoeven te betalen over hun producten.
Bron: Cijfers voor directe/indirecte subsidies zijn vanaf 1999, cijfers over dagelijkse oplage zijn van 2009, maar liggen niet ver van de aantallen uit 1999. http://no.wikipedia.org/wiki/Pressestøtte
Deze bovenstaande financiële compensatie, aangeduid als 'perssubsidie' (pressestøtte) wordt alleen gegeven aan bepaalde bedrijven na goedkeuring door het Noorse Ministerie van Cultuur, of om precies te zijn: het Noorse mediatoezicht (Medietilsynet) wiens raad bestaat uit cultureel marxistische/multiculturele leden.
Het is algemeen bekend onder de Noorse rechtse politieke 'dissidenten' dat de specifieke commissie van deze afdeling een zeer vijandige kijk heeft op alle entiteiten die tegen multiculturalisme zijn. De enige rechtse krant, Norge IDAG (christelijk) verloor hun subsidie in 2008, omdat de cultureel marxistische commissie in de Afdeling van Cultuur had besloten dat het 'zo het beste zou zijn'.
Ik heb niet de mogelijkheid gehad om alle West-Europese landen te onderzoeken qua overheidssubsidie van kranten/persbureaus ter ondersteuning van het multiculturalisme, maar ik neem aan dat er vergelijkbare systemen zijn opgezet door de andere West-Europese regimes. Het beschermen van hun pers/propaganda-hegemonie is een van hun belangrijkste doelen en is een verborgen vorm van dictatuur die nog onbekend is bij 90% van de patriottische Europeanen.
De bond van de MA 100 zal alles doen wat in hun macht ligt om te voorkomen dat de waarheid aan het licht komt.
Het volgende artikel van het Noorse persbureau VG, gedateerd 20 november, is een typisch voorbeeld van de zogenaamde 'vrije journalistiek' in West-Europa. Het artikel toont twee geschonden islamitische graven, naar verluidt een actie van joden.
joodse kolonisten vernielen moskee in Hebron - 20.11.08
http://www.vg.no/nyheter/utenriks/midtosten/artikkel.php?artid=534113
Wat typisch is aan deze artikelen is dat ze heel zorgvuldig gekozen zijn door een onbekende journalist in VG en vaak alleen worden verzameld van grotere nieuwsdatabases, in dit geval NTB. De journalist heeft dit artikel niet ondertekend dus het is voor ons onmogelijk om bij te houden welke persoon verantwoordelijk was voor deze actie, maar hij heeft blijkbaar de goedkeuring gekregen van het management van VG.
Deze propaganda-oorlog wordt al tientallen jaren gevoerd in West-Europa.
Als we nu de islamistische database controleren op jihadi aanvallen die dag, is er hier iets te vinden:
http://www.thereligionofpeace.com/attacks-2008.htm
Het laat zien dat 28 personen werden gedood in 5 verschillende jihadistische aanvallen die dag.
Laten we de aanvallen samenvatten:
| Datum | Land | Gebied | Doden | Gewonden | Commentaar |
| 2008.11.20 | Pakistan | Swat | 1 | 0 | Een plaatselijke inwoner werd gedood door de Taliban omdat hij een Chinese ingenieur aan ontvoering hielp ontsnappen. |
| 2008.11.20 | Pakistan | Bajaur | 9 | 6 | Een bommenwerper dringt een rivaliserende moskee binnen en doodt negen onschuldige burgers. |
| 2008.11.20 | Afghanistan | Khost | 8 | 13 | Een Fedayeen bommenwerper blaast zichzelf op buiten een kantoorgebouw en stuurt zo acht Afghanen naar Allah. |
| 2008.11.20 | Iraq | Kut | 5 | 0 | Soennitische extremisten dringen een huis binnen en doden vijf bewoners, waaronder de kinderen. |
| 2008.11.20 | Iraq | Mosul | 5 | 0 | Terroristen vermoorden vijf mensen die in een voertuig zitten, waaronder twee vrouwen. |
Dat waren nog maar alleen de islamitische wreedheden gedocumenteerd door die website. U kunt er waarschijnlijk aan toevoegen dat er die dag zo'n 100-200 autochtone Europeanen ofwel werden vermoord, verkracht, geslagen of beroofd door moslims die in Europa leven, maar dit soort aanvallen zijn niet politiek correct om te rapporteren.
Het feit dat de Westerse journalisten systematisch steeds weer ernstige islamitische aanvallen negeert en zich liever focust op de joden draagt alleen bij aan de stapel bewijs dat alle Westerse journalisten het Eurabië-project van de EU ondersteunen; hun vijand (op basis van verslaggeving) is de Israëliërs en vaak ook de Russische regering.
West-Europese journalisten, redacteuren en uitgevers maken zich schuldig aan het vergemakkelijken van islamitische criminaliteit (jihad) door het niet genoeg aan te kaarten.
Deze paar voorbeelden van pro-islamitische propaganda illustreren dat de West-Europese bevolking elke dag leugens gevoerd krijgt. Er zijn duizenden soortgelijke gevallen op jaarbasis. Uiteraard zijn niet alle artikelen over de islam positief, maar er is een onevenredige balans die de islam indirect of direct beschermt. Jihadistische aanvallen worden systematisch verborgen gehouden, genegeerd of afgezwakt door Westerse journalisten. Er zijn meer dan 50 jihadi terreuraanslagen per maand (op burgerdoelen, vooral niet-moslims). Maar we horen maar over een of twee van deze, meestal vergezeld met een vergelijkbare dosis van anti-Israël/anti-Rusland propaganda om een illusie te creëren dat niet-moslims 'net zo slecht zijn' als alle moslimgekken samen.
Jihadi aanvallen per maand
[Per maand zijn er zo'n] 50 jihadi aanvallen op niet-moslims (meestal op autochtone Europeanen en in Thailand, de Filippijnen, China, Dagestan, Tsjetsjenië, Turkije, Pakistan, Bangladesh, Somalië, Algerije). Enkele voorbeelden zijn klassieke jihadi onthoofdingen (niet in Europa). Niet te vergeten de uitwassen van de hedendaagse slavernij van christenen en hindoes in moslimlanden. Er zijn duizenden voorbeelden van niet-islamitische slaven in islamitische landen (die slaven zijn omdat zij weigeren de islam te aanvaarden) en Westerse journalisten blijven dit systematisch negeren. Verder zijn er enkele honderdduizenden christenen en animisten in Soedan die systematisch gedood worden in de grootste moderne jihad in de 21e eeuw, met financiële steun van Saoedi-Arabië en zelfs de Verenigde Staten. Waarom weigeren de journalisten deze wreedheden te documenteren?
Het antwoord is simpel. De waarheid vertellen zou multiculturalisme (de islamisering van Europa) ondermijnen.
Westerse journalisten en de VN negeren de grootste jihadi genocide van de moderne tijd en richten zich in plaats daarvan meestal alleen op het conflict in Congo (de ummah wordt hier niet bij betrokken dus het is een 'politiek correct' probleem).
Ministeriële bevelen om specifieke woorden niet te gebruiken - moslim, misdaad, terrorist enz.
Er zijn verschillende handleidingen in 'politieke correctheid' die moeten worden nagevolgd door mediabedrijven en parlementariërs in een aantal West-Europese landen.
Een acht pagina's tellende brochure van Whitehall geeft een overzicht van woorden die we in het openbaar niet moeten gebruiken over terrorisme, en het geeft politiek correcte alternatieven.
Ze worden verteld niet te verwijzen naar moslimextremisme omdat het de islam verbindt met geweld. In plaats daarvan worden ze aangespoord om te praten over terrorisme of gewelddadig extremisme.
Fundamentalistisch en jihadi zijn ook verboden omdat ze een 'expliciete link' leggen tussen moslims en terreur.
De ministers moeten in plaats daarvan criminelen, moordenaars of misdadigers zeggen. Radicalisering moet hersenspoeling worden genoemd en praten over gematigde of radicale moslims moet worden vermeden want het 'verdeelt de gemeenschap'.
Islamofobie is ook uit den boze want dat wordt ontvangen als 'een scheldwoord dat het op moslims gemunt heeft'.
De gids, die is gemaakt door de geheimzinnige Research, Information and Communications Unit in het ministerie, draagt ministers op om 'niet te impliceren dat specifieke gemeenschappen zich schuldig maken' aan terrorisme. Het zegt dat meer dan 2.000 mensen betrokken zijn bij terreurplannen.
De handleiding werd gisteravond als 'gek' bestempeld door een speciale adviseur van de ex-secretaris van Sociale Zaken, Hazel Blears. Paul Richards zei: "Tenzij je kunt beschrijven waar je het tegen opneemt, zul je het nooit verslaan. Ministers moeten het debat over islamitisch extremisme leiden en ze kunnen dat niet doen als ze één hand vastgebonden achter hun rug hebben".
Het ministerie van Binnenlandse Zaken zei: "Dit gaat over de juiste taal gebruiken zodat terrorismebestrijding effect heeft. Het zou dwaas zijn om iets anders te doen".
Vraag uzelf eens af, waarom zijn de volgende peilingen en vragen niet aan de orde gesteld en aan de Europeanen gepresenteerd?
Iedereen weet hoe de meerderheid zou reageren als deze vragen of opiniepeilingen werden gepresenteerd.
Een overweldigende NEE op vraag 1, 2, 3, 4, 5, 7 en een overweldigende JA op 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13.
Dit is de reden waarom geen enkel nieuwsbureau of overheidsbureau die vragen of opiniepeilingen heeft voorgelegd. Het behoeft geen twijfel dat de West-Europese regeringen al tientallen jaren systematisch hebben gehandeld tegen de wensen van de meerderheid van de Europeanen in (door het systematisch bedrieglijk handelen). En ze zijn van plan dat ook te blijven doen tot autochtone Europeanen niet langer de meerderheid zijn.
Als u wordt geconfronteerd met journalisten, wees dan heel voorzichtig. Verschillende overzichten bevestigen dat West-Europese journalisten niet representatief zijn voor de mening van het volk, maar in plaats daarvan een cultureel marxistisch, humanistisch en globalistisch wereldbeeld vertegenwoordigen. Een Noorse enquête uitgevoerd in 2009 liet zien dat 98% van de Noorse studenten journalistiek de politieke partijen steunen die het multiculturalisme aanhangen [1] (terwijl slechts 50% van de autochtone bevolking die steunen), en meer dan 70% steunt socialistische partijen (terwijl slechts 50% van de autochtone bevolking die steunen). Als cultureel conservatieven en antimulticulturalisten worden wij standaard gezien als vijanden en we moeten ons hiervan bewust zijn voorafgaand aan een gesprek. Europese persbureaus zijn helemaal niet objectief, ze zijn niet vrij. In plaats daarvan moeten journalisten worden beschouwd als multiculturele politieke strijders en overweldigend linkse politieke activisten met een duidelijke en gedefinieerde politieke agenda, die systematisch werken om eraan bij te dragen de politieke doctrines van het multiculturalisme en politieke correctheid in het algemeen te beschermen. Om als een cultureel conservatieve akkoord te gaan met onvoorwaardelijke interviews zou hetzelfde zijn als uw eigen 'karaktermoord' te ondertekenen. Ze verknippen elk interview en noemen u een racist, fascist of nazi. Als u geen links met racisten, fascisten of nazi's heeft zullen ze deze gewoon verzinnen. Ze zullen bijvoorbeeld al uw Facebook-contacten beoordelen en actief op zoek gaan naar iets of iemand (zelfs kleine onbelangrijke factoren) om u te koppelen aan iets racistisch, fascistisch of nazistisch. Als u wordt gezien als een politieke bedreiging zullen zij zelfs zo ver gaan om te proberen om u te bestempelen als een pedofiel of als krankzinnig. Als ze eenmaal hebben besloten tot karaktermoord (of liever gezegd uw geloofwaardigheid te verpletteren) zullen ze waarschijnlijk slagen. Zij hebben dit al met tienduizenden Europese politieke dissidenten gedaan (cultureel conservatieven) en zij zullen doorgaan met deze efficiënte methode. Dat is hun doel. Vergeet het niet en geef ze de kans niet. Dit zijn enkele van de redenen waarom journalisten zo gevaarlijk zijn.
Zoals we allemaal weten ontbreekt het West-Europa tegenwoordig aan cultureel conservatieve persbureaus. Een meerderheid van de landen hebben geen objectieve instanties, maar zijn eerder volledig gemonopoliseerd door multiculturele organisaties of, beter gezegd, politieke entiteiten. Tenzij u een meester bent in dit spel moet u nooit directe interviews geven en u moet er nooit mee akkoord gaan om onvoorwaardelijk interviews te geven. Om uzelf te beschermen moet u heldere en beknopte voorwaarden maken voor u enig commentaar geeft aan de pers. Deze voorwaarden moeten worden ondertekend namens het persbureau (niet alleen de specifieke journalist) en moet gelden voor al het toekomstige gebruik van de specifieke opmerkingen of het interview.
Een voorbeeld van de voorwaarden voor een persbureau:
De journalist van bedrijf xxx mag u vijf vragen voorleggen die hij/zij relevant vindt (deze vragen zullen waarschijnlijk proberen om u of uw zaak te ondermijnen of zal u uitlokken tot gevoelige opmerkingen die later kunnen worden aangehaald in de verkeerde context). De persoon die het interview houdt zal van tevoren de digitale beelden leveren en ook vijf vragen (die zijn zaak of acties indirect/direct zal verdedigen). Alle antwoorden worden schriftelijk doorgestuurd (nadat de vragen zijn doorgestuurd naar de geïnterviewde en goedgekeurd door beide partijen).
De antwoorden (die de geïnterviewde heeft gegeven) op elk van de tien vragen worden zonder wijziging gepubliceerd. Als u het persbureau beelden levert zullen ze meestal de minst fraaie eruit kiezen om het te laten lijken alsof de geïnterviewde weinig of geen goede aspecten heeft.
Als de journalist niet akkoord gaat met deze voorwaarden zal er geen interview zijn. Deze voorwaarden moeten worden ondertekend door de journalist in opdracht van het persbureau en moeten worden opgenomen aan het einde van het interview (commentaar gegeven in dit interview mag niet uit de context worden geciteerd of ze zullen worden aangeklaagd).
Deze overeenkomst moet schriftelijk worden bevestigd door de advocaat van de geïnterviewde of een neutrale derde partij.
Ik zie tientallen voorbeelden van cultureel conservatieven die jaarlijks 'vertrouwen op de goede wil van de journalist' en zo zwaar belachelijk worden gemaakt en belasterd als hij/zij wordt gezien als bevooroordeeld. Er zijn te veel mensen zijn die indirect toestemming hebben gegeven voor hun eigen 'karaktermoord'.
Leer wie uw vijanden zijn en leer om het spel te spelen!
Bron:
1. http://www.document.no/2009/05/intet_nytt_blant_norske_journa.html
Door Reconquista
Commentaar gegeven op "From Titans To Lemmings" - deel 2 (door de auteur van 2083):
Het volgende essay bevat een evaluatie van en conclusies over de anti-Europese of 'anti-blanke' racistische aspecten van het multiculturalisme. Eerst aarzelde ik om iets met het woord ras, blank of etniciteit te maken te hebben, vooral omdat ik er instinctief een hekel heb aan iets te schrijven over wat met deze woorden te maken heeft. Ik ben nu eenmaal zo opgevoed (al 30 jaar geïndoctrineerd in een multicultureel systeem om precies te zijn). Deels heb ik mezelf er oorspronkelijk ook van overtuigd dat ik in de eerste plaats tegen de islam ben, en dat het schrijven over huidskleur (of multiculturalisme wat dat betreft) deze strijd alleen maar ingewikkelder zou maken. In dit verband heb ik geprobeerd om de term te vervangen door meer behapbare uitdrukkingen: de woorden cultuur, inheemse Europese of etnische groep.
Maar na een tijdje nadenken hierover ondervond ik dat heel weinig van de argumenten tegen bepaalde termen echt stand houden. Ik ben de ideologische censuur zat. We kunnen sommige termen echt niet helemaal negeren als we een volledig eerlijke evaluatie willen maken en de anti-Europese of 'anti-blanke' aspecten van het multiculturalisme willen begrijpen. In veel gevallen is het simpelweg onmogelijk om de term te vervangen door minder 'beledigende' woorden. In het algemeen gebruiken Europeanen het woord 'Europeaan' om zichzelf te beschrijven en niet 'blanke', wat eerder de voorkeur heeft in de VS. De auteur maakt een aantal goede punten en het is essentieel dat u het leest om de vele aspecten van het multiculturalisme (Europese/blanke schuldcomplex) te begrijpen. Westerse landen kunnen nooit een verdediging tegen islamitische kolonisatie/invasie opzetten als dit altijd wordt afgedaan als 'racisme'. Maar bovenal, als u weet dat niet-blank racisme ook bestaat, is het eigenlijk immoreel om niet in te gaan op het probleem en de slachtoffers. Ik ben ervan overtuigd dat niet alleen het niet-blanke, maar vooral anti-blanke racisme echt is en een zeer onderschat fenomeen.
Achtergrond
In het eerste deel van deze reeks essays over de zelfmoord van Europa heb ik gezegd dat wat er is gebeurd met de inheemse volken van West-Europa en onze culturen neerkomt op een genadeloze en bloedige genocide. Het is opmerkelijk genoeg een genocide waarin veel leden van de bevolking autochtone Europeanen een gewillige en actieve rol spelen, en ik stelde deze vraag:
Hoe kan een cultuur die de grootste en meest geavanceerde samenlevingen in de menselijke geschiedenis heeft geschapen, samenlevingen die de beste hoop waren voor de gehele mensheid, een punt bereiken waar haar voortbestaan nu wordt bedreigd?
De joods-christelijke religies speelden een belangrijke en invloedrijke rol in de opkomst van het eens zo machtige Westen, maar we ontdekten ook dat deze religies een ernstige fout hebben waarin de kiemen zitten van de suïcidale ondergang van de inheemse volkeren van West-Europa en onze culturen. Deze fout werd door de briljante Duitse filosoof Friedrich Nietzsche ontdekt, die het heeft omschreven als "een omkering van de moraal", waarbij de zwakken, de armen, de zachtmoedigen, de onderdrukten en de ellendigen deugdzaam zouden zijn en door God gezegend terwijl de sterken, de rijken, de nobelen en de krachtigen immoreel zouden zijn en voor eeuwig verdoemd door de wraakzuchtige almachtige Jahweh.
Nietzsche zei, met groot inzicht en waarnemingsvermogen, dat het christendom massaal zou worden verlaten in de twintigste eeuw, maar dat Westerlingen nog steeds zouden vasthouden aan deze omkering van de moraal. Vervolgens heb ik beschreven hoe marxisten en liberalen deze omkering van de moraal misbruiken door grote aantallen 'slachtoffergroepen' te verzinnen, groepen die minderheden vormen in de Westerse samenleving, maar waarvan de 'slachtofferstatus' wordt gebruikt om een moraal op te leggen aan de meerderheid. In Westerse - Europese - samenlevingen, mogen de zwakken nu de sterken leiden, inderdaad, het spel dat wordt gespeeld in deze samenlevingen is niet om de zwakken sterk te maken maar om de sterken zwak te maken.
Indien er iemand de euvele moed heeft om een van deze 'slachtoffergroepen' te bekritiseren, zullen ze venijnig worden aangevallen en schuldig bevonden aan een groot aantal haat-misdaden, de nieuwe ketterij van de liberaal-multiculturele religie. Het duidelijke feit dat deze situatie het Westen zal vernietigen, omdat het een klap in het gezicht is van Moeder Natuur - een rampzalige vergissing die alleen de autochtone Europeanen begaan - doet er geen jota toe voor deze nieuwe vrome inquisiteurs.
Multiculturalisten vervolgen hun zelfingenomen morele kruistocht door trots opkomen voor de oorzaak van iedereen die ze zien als zwak en onderdrukt. Verblind door zelfvoldane vroomheid of gedreven door haat voor hun eigen mensen, marcheren zij inheemse volkeren van West-Europa en onze culturen naar de afgrond terwijl ze sterk maar kortzichtig streven naar een van de meest onnatuurlijke, kinderachtig en uiteindelijk nutteloze illusies die ooit is gemaakt in de menselijke geschiedenis:
Goud aan het einde van de regenboog
Het basisprincipe van liberalen en multiculturalisten is dat iedereen gelijk is. In het konijnentjespluizige wonderland van deze ijdele ijveraars zijn de geslachten gelijk, alle etnische groepen gelijk, alle seksualiteit gelijk, alle kinderen gelijk en kinderen gelijk aan volwassenen, dieren gelijk aan de mens, zijn alle culturen gelijk en alle religies gelijk. Wanneer een persoon iemand anders discrimineert en beweert dat hij zelf superieur is komt er ongelijkheid, en ongelijkheid zou gewoon niet - en nee, zal niet - worden getolereerd.
Dit is de utopische fantasiewereld waarin de leeuw zich neerlegt naast het lam in de eeuwige rust van Shangri-La. Het zinloze, zelfdestructieve streven naar het onbereikbare, met een ontkenning van de competitieve realiteit van het leven op de planeet aarde, met een voortdurende omkering van de vereiste moraliteit in een tot mislukken gedoemde poging om de 'fouten' die zijn begaan door Moeder Natuur recht te zetten.
Het streven naar gelijkheid kan nauwkeurig worden samengevat in een zeer korte zin: Streven naar gelijkheid botst met Moeder Natuur. De natuur verafschuwt leegte, maar ook verafschuwt ze gelijkheid, en dit kan gemakkelijk aangetoond worden.
Kijk naar mannen en vrouwen. Zijn alle mannen gelijk? Sommige mannen bezitten grote fysieke kracht, terwijl anderen fysiek zwak zijn. Sommige zijn lang, sommige klein en sommige ertussenin. Sommige mannen hebben de moed van een leeuw, anderen de moed van een Franse speelgoedpoedel. Sommige beschikken over grote intelligentie en een onderzoekende geest, sommige de gaven van vakmanschap, een paar gelukkigen bezitten beiden en helaas, velen zullen geen van beiden bezitten. Sommige mensen zijn geboren om te leiden, anderen geboren om te volgen.
Gelijkheid is net zo schaars onder het schone geslacht. Er zijn mooie vrouwen die de hoofden van iedere hetero-man doen omkeren, en anderen die hun dagelijkse werkzaamheden verrichten zonder enige bewonderende blik te krijgen. Er zijn er die huisvrouwen willen zijn en moeders die veel kinderen hebben, anderen plaatsen hun carrière vóór alles en willen geen gezin. We hebben vrouwen die actief zijn en houden van sport, anderen willen liever een meer zittende levensstijl. Dan zijn er vrouwen die vurig zijn en koket, anderen die rustig en verlegen zijn. Natuurlijk zijn er nog veel meer verschillen tussen mensen, maar dit punt staat alvast.
Of u het nu leuk vindt of niet, mannen zijn over het algemeen fysiek sterker dan vrouwen en de natuur heeft de seksen zo verschillende taken gegeven die de menselijke overleving garanderen net zoals de natuur dat doet met alle diersoorten. Niet alle mensen zijn gelijk, niet alle vrouwen zijn gelijk en de geslachten zijn niet gelijk en kunnen dat ook nooit zijn. Dit betekent niet dat iemand beter is of meer waarde heeft als mens dan iemand anders, en om dat te suggereren is oneerlijk, hatelijk en voortgekomen uit bittere wrok. Ongelijkheid onderling en tussen soorten is gewoon de manier waarop het leven op de planeet aarde gaat, voor alle soorten, dus ook de mens.
Neem feminisme als voorbeeld. Feministen beweren dat vrouwen het slachtoffer zijn geweest van de mannen, dat mannen vrouwen al eeuwenlang hebben onderdrukt en dat de seksen gelijk zijn. Het ontkennen hiervan zal resulteren in de aanklacht van 'vrouwenhaat' en 'chauvinistisch varken'. Maar de seksen gelijk proberen te trekken heeft geleid tot een verlammende feminisering van de Westerse samenleving en ik zal een volgende keer verder ingaan op deze uiterst belangrijke kwestie. Maar vrouwen afschilderen als onderdrukte slachtoffers en de gelijken van mannen is een voorbeeld van hoe het streven naar gelijkheid wordt gebruikt om onze samenleving te vernietigen en om Moeder Natuur - waarmee het in strijd is - te ondermijnen.
Zinloos streven
Het streven naar gelijkheid wordt nog zinlozer wanneer het wordt toegepast op de gelijkheid van etnische groepen. Als ik zeg: "De zwarte Afrikaan is, over het algemeen, fysiek sterker dan andere rassen en in de sport zijn zwarten over het algemeen de beste boksers en de beste sprinters en langeafstandlopers", dan krijg ik knikken uit overeenkomst.
Maar als ik zeg: "Blanken zijn over het algemeen intelligenter en creatiever dan zwarten en hebben, in de menselijke geschiedenis, veel effectiever de problemen opgelost die Moeder Natuur aan het menselijk ras heeft gepresenteerd dan zwarten hebben gedaan", dan zal ik gebrandmerkt worden als een racist.
Maar beide uitspraken zijn stevig verankerd in feiten.
Het is een soortgelijk verhaal met religie. Als ik zeg: "Het jodendom en het christendom zijn twee religies waarvan de moraal en waarden de mensheid verder hebben geholpen dan elke andere religie en ze zijn grotendeels vreedzame en tolerante religies", zou het moeilijk zijn om het niet met me eens te zijn.
Maar als ik zeg: "De islam is een kwaadaardige, achterlijke en megalomane doodscultus die weigert om vrouwen en ongelovigen te respecteren en de meest elementaire rechten van de mens te gunnen, omdat de islam geweld aanmoedigt en onderwerping aan Allah afdwingt", dan zal ik gebrandmerkt worden als een 'islamofoob' en een 'racist'.
Niet alleen dat, ik zal dan - zoals al vele malen - gedwongen worden te luisteren naar een achterlijke liberale windbuil die irrationeel loopt te gillen dat alle godsdiensten gelijk zijn, dat het jodendom en het christendom ook hun gewelddadige fanatiekelingen hebben en dat het allemaal een kwestie van 'interpretatie' is.
Er volgt een pak van leugens en verdraaiingen om de kinderlijke Liberale fantasie van gelijkheid te ondersteunen, precies in overeenstemming met de beschrijving van Nietzsche over het omkeren van moraliteit, om het sterke Westen altijd af te schilderen als onwaardig door te beweren dat het alleen machtig is geworden door het onderdrukken van andere mensen. De Kruistochten in het bijzonder zijn de favoriete 'troef' in debatten over de islam, hoewel de Kruistochten een reactie waren op het bloedbad van de Byzantijnse christenen door islamitische jihadisten, die vast en zeker worden beschreven als 'extremisten die niet representatief zijn voor het islamitische geloof'.
Maar de feiten worden door de vrome liberaal-multiculturele discipelen gewoon genegeerd. Dat moet ook wel, want anders zal hun utopische fantasiewereld van gelijkheid volledig instorten.
Dat ze tegenstanders zwart maken en toevlucht nemen tot regelrechte leugens en verdraaiingen van de geschiedenis is hun noodzakelijke tactiek om de gelijkheid te garanderen, en het is een strategie aangeeft hoe zwak degenen zijn die streven naar deze stompzinnige fantasie. Proberen om gelijkheid te creëren is een opzettelijke ontkenning van de werkelijkheid, aangezien het de ideologie boven harde bewijzen stelt. Voor Liberale weldoeners komt de fantasie van gelijkheid dus vóór alles; ze doen geen beroep op feiten en zijn volkomen geboeid door hun toewijding aan een diep gebrekkige ideologie, en liberaal-multiculturalisten zullen ronduit venijnig liegen en mensen afkraken als die gelijkheid in twijfel durven trekken of ontkennen, en de werkelijkheid voorop stellen.
Als het niet lukt om andersdenkenden het zwijgen op te leggen, zullen ze de dreiging van geweld ook inzetten, wat leidt tot werkelijke volksopstanden zoals we onlangs gezien hebben na het succes van de BNP bij de Europese verkiezingen.
Dergelijk irrationeel gedrag is veel meer dan gewoon domheid, het is het concrete bewijs van massa-psychose en het is een geestelijke ziekte die alleen van invloed is op de mensen van het blanke ras, want andere rassen en culturen kennen de geheel natuurlijke orde van ongelijkheid maar al te goed.
Hoe geestelijk ziek de liberaal-multiculturalisten echt zijn zal nu duidelijk worden in de rest van dit essay.
Eenrichtingsverkeer
Er is één overduidelijk feit aan multiculturalisme en de mantra dat "alle rassen en culturen gelijk zijn":
Hoe komt het dat alleen het Westen dit multiculturele spel speelt?
Als alle rassen gelijk zijn, waarom zijn de Chinezen, de Japanners, de Koreanen, de Arabieren, de Pakistani, de Indianen, de Afrikanen niet ook allemaal bezig om massa's immigranten in hun land te accepteren en vreemde culturen en religies toe te staan om van even groot belang te zijn als hun eigen?
Maar ze spelen het multiculturele spel van gelijkheid wel, alleen wanneer zij hun eigen land kunnen verlaten om het rijke Westen binnen te vallen, te koloniseren en te plunderen. Terug in hun land van herkomst staan hun cultuur, hun godsdiensten en hun manier van leven al op de eerste plaats en daar is gelijkheid - tussen de seksen, tussen de rassen en tussen culturen - net zo zeldzaam als kippentanden!
Als u hieraan twijfelt, ga dan maar eens op zoek naar lobbygroepen en minderhedengroepen die eisen dat blanke mensen als gelijken worden behandeld in Zuid-Afrika, Zimbabwe en het Midden-Oosten. En nu we het toch hebben over Zuid-Afrika, kijkt u eens of u zwarten kunt vinden die zich tegen hun eigen volk keren en die demoniseren als 'racisten' voor de duivelse manier waarop zwarten blanken vervolgen en de Boeren afslachten (3060 reeds afgeslacht - [1]). Vreemd hè, dat er alleen in het Westen zulke schuldzieke Liberale groepen bestaan?
Er is meer. Laten we kijken naar de meer eenvoudige vragen:
Als alle etnische groepen en alle culturen gelijk zijn, waarom willen zwarte Afrikanen, Afro-Caribische zwarten, Pakistanen, Indiërs, Chinezen en Oost-Europeanen hun eigen land dan verlaten en massaal in Westerse landen wonen?
Ik bedoel, als we allemaal echt gelijk zijn, waarom wil de rest van de wereld dan de Westerse levensstijl hebben, een levensstijl die voornamelijk door blanke mensen is opgezet? Waarom willen ze precies deel uitmaken van het kapitalisme, bedrijven besturen, werken voor de industrie van de blanken, aanspraak maken op het welzijn van de blanken en goederen gebruiken en kopen die zijn gemaakt door de creativiteit en vindingrijkheid van de Westerse - blanke - mensen?
Waarom naar een ander land trekken, uw eigen mensen verlaten, voor wat de blanken hebben geschapen? Het kan niet zijn omdat andere rassen niet in staat zijn om sterke, geavanceerde samenlevingen op te bouwen, want we zijn allemaal gelijk, toch? Dus daarom moet het wel zijn vanwege de levensstijl en de cultuur die de blanken hebben geschapen, wat logisch aangeeft dat de menselijke rassen en hun culturen zeker niet gelijk zijn.
En hoe zit het met mensen die vanuit de derde wereld naar het Westen willen migreren, maar het niet kunnen? Dit is nog meer bewijs voor de waanzin van 'we zijn allemaal gelijk', want de sterken laten de zwakken daar achter, wat deze toch al zwakke samenlevingen nog zwakker maakt. Dit is de enige gelijkheid: dat als de massa-immigratie het Westen overspoelt, dat het Westen zwakker zal worden en meer en meer zal lijken op de zwakke derde wereld.
En waarom, oh waarom, wil de hele wereld sporten beoefenen die een integraal onderdeel van blanke Westerse cultuur zijn, sporten zoals voetbal, rugby, cricket, boksen? Als alle culturen gelijk zijn, waarom blijven andere rassen niet bij hun eigen systemen van bedrijfsleven en handel en spelen ze niet gewoon hun eigen sporten? Geen enkel weldenkend mens zou zeggen dat hun eigen systemen van handel en commercie en hun eigen sporten niet zo goed zijn als Westerse sporten - dat zou een vermelding van ongelijkheid zijn en dat het Westen superieur is, en dat kunnen we niet hebben, oh nee.
Omgekeerd, waarom is er geen massa-immigratie uit het Westen naar Afrika, China, het Midden-Oosten? Kom op, als alle rassen en alle culturen en alle religies echt gelijk waren, dan zou het overduidelijk goed zijn voor de rest van de wereld om zijn uiterste best te doen om massa's immigranten uit de hele wereld van harte welkom te heten in hun land, om hun mensen te verrijken met de geneugten van de diversiteit in de naam van gelijkheid en multiculturalisme.
En trouwens, de massa-immigratie is fantastisch 'goed voor de economie', dus zeker Afrika, het Midden-Oosten, China, India, Pakistan en Oost-Europa zouden enorm profiteren als mogelijk hordes immigranten van over de hele wereld in hun land zouden leven, maar vooral die uit het geavanceerde Verenigd Koninkrijk en Europa, [en ze zouden] gratis huisvesting en uitkeringen verstrekken en informatie met betrekking tot eisen voor hun rechten gepubliceerd in 30 verschillende talen, zodat ze zich daar kunnen vestigen en inheemse gemeenschappen verrijken met hun religies, tradities en culturen en een broodnodige impuls geven aan hun markteconomieën.
Dit zou hun minder geavanceerde maatschappijen ook sterker maken en gelijk aan die van het rijke Westen. Gaat er bij u een belletje rinkelen na het lezen van deze paragraaf?
Laat me het luid en duidelijk herhalen voor u: als de mensen in het Westen - de blanken - de meest geavanceerde, welvarende en rechtvaardige samenleving hebben, zou het dan niet overduidelijk zijn voor mensen uit de derde wereld landen om programma's van massa-immigratie te beginnen uit Europa, zodat immigranten in de derde wereld precies dezelfde welvarende samenlevingen kunnen maken waar mensen uit de derde wereld zo massaal per miljoenen naartoe vertrekken? Maar dat, mijn broeder, is niet de multiculturele spel. Dat is het vast en zeker niet.
En ach, het is grappig hoe mensen uit het Westen niet gretig lijken om de Afrikaanse levensstijl en de Afrikaanse stammencultuur over te nemen. Niet zo grappig als u zich bedenkt dat zwarte Afrikanen deze gewelddadige levensstijl met zijn haat voor andere stammen nu bij Westerlingen aan de deur hebben gebracht. Beter om dit nogal lastige feit over Afrikaanse stammencultuur niet te noemen. U wilt niet dat de vrome, fanatieke liberaal-multicultureel inquisiteurs u ervan beschuldigen dat u suggereert dat zwarte Afrikaanse bendes - sorry, stammen - met elkaar omgaan op een manier die ver van gelijkheid afstaat. Wat bent u eigenlijk, een of andere racist?
Laat me iets anders met u delen. Het is heel, heel gemakkelijk om vroom te zijn over gelijkheid en multiculturalisme als u leeft in een geavanceerde, welvarende samenleving. Het is veel minder gemakkelijk om multiculturalisme en gelijkheid te verheerlijken als u leeft in een gewelddadige, onrechtvaardige en minder geavanceerde door armoede geteisterde samenleving. Misschien verklaart dit waarom we geen multicultureel discipelen horen schreeuwen over het opleggen van gelijkheid in landen als Iran. Zij weten net zo goed als u wat er zou gebeuren als ze dat proberen te doen. Dat is de dwaasheid van het claimen van gelijkheid tussen volkeren en culturen.
En er schuilt nog meer dwaasheid in dit belachelijke streven naar gelijkheid.
Een zeer ongelijke gelijkheid
Niet alleen is het multiculturalisme eenrichtingsverkeer waarbij de rest van de wereld massaal naar het Westen komt en het dramatisch verandert terwijl de naties van deze immigranten hun identiteiten en culturen behouden, ook is de leer van multiculturalisme altijd alleen toegepast op Westerse - en dus blanke - mensen.
Identiteitspolitiek is hier een goed voorbeeld van. Zwarten, joden, moslims, sikhs, hindoes, Chinezen, Pakistanen, Indiërs - al deze mensen en nog veel meer mogen hun eigen speciale groepen vormen met als doel het beschermen en bevorderen van hun eigen belangen volledig gebaseerd op ras of geloof.
Maar als inheemse Westerlingen hun eigen speciale belangengroep vormen - bijvoorbeeld de British National Party of het Belgische Vlaams Belang - zullen ze schandalig en hypocriet worden belasterd als 'racisten' en 'fascisten', terwijl er nog niet één keer een andere identiteitsgroep zwartgemaakt is als 'racisten' of 'fascisten' - bijvoorbeeld de Black Police Officer's Association of, nog beter, de Muslim Council of Britain, een organisatie die een van de meest kwaadaardige en racistische ideologieën promoot die ooit is gemaakt door de mens.
En wat, als ik vragen mag, is er zo gelijk over de 'Music of Black Origin'-prijs? Is het niet vreemd dat schijnheilige liberalen die mensen voor racist uitmaken zo schitteren door afwezig bij dit openlijk racistische, ongelijke evenement? Toch zoeken ze voortdurend het kleinste excuus om blanken zwart te maken als 'racistisch'. Zelfs peuters die weigeren om pittig voedsel te eten in kinderdagverblijven worden uiteindelijk geconfronteerd met de toorn van de puriteinse multiculturele inquisiteurs die erop staan dat de ouders hun gezin meer 'raciaal bewust en gevoelig voor andere rassen en culturen' opvoeden.
Veelzeggend is dat wanneer zwarte bendeleden elkaar neersteken of de bende een blank tienermeisje verkracht of wanneer islamitische jihadisten bussen en treinen vol met onschuldige mensen opblazen, dat de eerste zorg van de voogden van het multiculturalisme zal zijn om het raciale aspect van deze gebeurtenissen te minimaliseren - dat wil zeggen de realiteit ontkennen - en slappe smoezen maken zoals "het is vanwege de armoede" of zal de marxistische klassieker "het is omdat ze onderdrukt worden door een institutionele racistische samenleving" worden uitgespuwd door deze onnozele Liberale apologeten.
Maar omgekeerd, als een groep blanke mannen een zwart tienermeisje zou verkrachten - nou ja, u weet net zo goed als ik hoe dit zou worden afgebeeld.
Zegt u het maar - hoe kan er gelijkheid bestaan in een liberaal-multicultureel wonderland als de normen bevorderd door liberalen altijd alleen van toepassing zijn op blanken? Deze schrijnende en tegenstrijdige toepassing is er omdat deze zelfingenomen multiculturalisten ervan overtuigd zijn dat alleen blanke mensen racistisch kunnen zijn omdat blanken altijd afgeschilderd worden als sterk en krachtig en andere rassen worden altijd afgeschilderd als onderdrukte slachtoffers. Dus liberaal-multiculturalisten vervormen bewust, opzettelijk en dus verraderlijk [de waarheid], en liegen slinks en regelrecht over racistische of gewelddadige handelingen gepleegd door niet-blanken.
Hoe duidelijk moet het worden voor hen om te beseffen dat dit hard bewijs is, een duidelijk bewijs hoe dom het is om gelijkheid tussen de rassen na te streven? Want als we allemaal gelijk zijn, zouden de andere rassen deze universele morele multiculturele normen van gelijkheid dan niet ook handhaven, bevorderen en ernaar leven en erop gebrand zijn om ze toegepast te zien worden op hun eigen racisten en criminelen? Maar zoals we weten doen feiten er niet toe, alleen de fantasie van gelijkheid voor iedereen.
Deze dubbele standaard is ook zichtbaar op het politieke wereldtoneel. Waarom is het dat we leiders uit het Westen kruiperig zien doen naar de derde wereld, banale en zinloze onzin uitkramen, samen met nederige excuses voor hoe slecht het Westen zich heeft gedragen door de geschiedenis heen? Is het niet vreemd hoe deze leiders die zijn verkozen in het Westen voor hun beleid van multiculturalisme en rassengelijkheid, nooit dit beleid bevorderen voor mensen van de derde wereld? Bijvoorbeeld, er heeft nog nooit een Westerse leider een toespraak gegeven tegen het Midden-Oosten en gezegd:
We leven nu in een multicultureel mondiale samenleving. De Arabische volkeren van het Midden-Oosten moeten gaan beseffen dat alle mensen gelijk zijn en moeten het mogelijk maken dat mensen van alle kleuren en alle religies gemeenschappen op mogen bouwen en zich in vrede in uw land vestigen. De huidige houding van moslims ten opzichte van vrouwen en volkeren van andere geloven is racistisch en onderdrukkend, het is een apartheid die moet eindigen en de internationale gemeenschap eist een einde aan dit onrecht.
Is dat niet meer of minder wat het Westen zei over Zuid-Afrika en Rhodesië? Een marxistisch-liberaal Westen dat vroom een einde aan de apartheid eiste met als stok achter de deur het opleggen van sancties van de VN en uitsluiting van 's werelds sportgemeenschap.
Als we allemaal gelijk zijn, moet het Midden-Oosten - en andere niet-multiculturele gebieden - dan niet ook worden behandeld op dezelfde manier? En onder zulke landen reken ik ook het moderne Zuid-Afrika, de zogenaamde 'Rainbow Nation', waar de marxistische ANC onder zwarte heerschappij venijnig blanken vervolgt en waar de Boeren worden geconfronteerd met een moorddadige genocide en waar, laten we niet vergeten, er schrijnenderwijs ook veel zwarte mensen zijn die nu veel meer lijden dan ze ooit hebben gedaan onder de apartheid.
Het is zo duidelijk, zelfs een blinde van planeet Blind zou het kunnen inzien: multiculturalisme en de fantasiewereld van gelijkheid zijn alleen van toepassing op het Westen en het wordt toegepast met behulp van precies die morele inversie die is voorspeld door Nietzsche die we hebben besproken in deze essays. Het is een wijdverspreide waanzin die, zonder twijfel, het hele blanke ras de afgrond in zal leiden.
Een Grote Leugen
De dwaasheid van het multiculturalisme en de mantra van de gelijkheid is een van de grootste leugens die ooit zijn losgelaten op een volk. Alle belangrijkste politieke partijen bevorderen multiculturalisme, de corrupte EUSSR werkt eraan gelijkheid en multiculturalisme af te dwingen via de wet, bijna alle Westerse media (met zeer weinig uitzonderingen) steunen multiculturalisme en natuurlijk ondersteunen de meeste van de aanbeden eerzuchtige beroemdheden in het Westen ook het multiculturalisme, en dit moet echt aanwijzing zijn over hoe belachelijk het streven naar gelijkheid is.
Hier hebben we een elite groep van mensen die lyrisch zijn over multiculturalisme en gelijkheid maar zeker niet wonen of werken als gelijken. Van corrupte, stelende politici die misbruik maken van het vertrouwen van de mensen die voor hen gestemd hebben, door geld te stelen van de belastingbetalers om hun eigen gulzige zakken te vullen, tot aan zelfingenomen, neerbuigende idioten zoals Billy Bragg en Ross Kemp die voortdurend BNP-supporters zwartmaken als 'racisten en fascisten' maar zelf echt niet wonen in 'verrijkte' multiculturele steden zoals Glodwick, Leicester of Brixton. Deze huichelaars zijn de hedendaagse predikers van "doe wat ik zeg, niet wat ik doe" en tieren over de liberaal-multiculturele religie. Ze zijn het levende bewijs dat sommige mensen niet alleen meer gelijk zijn dan anderen, maar zijn er HEILIG van overtuigd dat ze echt meer gelijk hebben dan anderen.
Ze zeggen A om te krijgen wat ze willen, maar zijn verdomd niet bereid om ook B te zeggen en ze zijn ook niet van plan dit nog te gaan doen. Gelijkheid is niet voor hen en zij hebben dat overduidelijk gemaakt.
En de goedgelovige en de naïeve massa's likken braaf elke druppel van deze rottende multiculturele kots op die wordt uitgebraakt door een elite die hun eigen mensen minacht, en die de mensen ziet als nuttige idioten en ze uitmelkt voor elke cent die ze hebben. Maar uitzinnige liberaal-multiculturalisten zijn verblind door hun eigen schijnheiligheid en trappen in deze list en volgen slaafs deze liberaal-multiculturele ideologie, en zetten zich zo in voor een nutteloos, kinderachtig en zelfdestructief streven naar gelijkheid in opdracht van hun inhalige, bedrieglijke meesters. Ze zouden meer succes hebben met het vinden van een pot met goud aan het einde van de regenboog.
Dat is de bedenkelijke mentale toestand van de liberaal-multiculturalisten en hun overtuiging over de gelijkheid van rassen, culturen en seksen. Ze zijn volledig blind voor het feit dat zij die de deugden van het multiculturalisme en gelijkheid bevorderen en de prediken er zelf heus niet naar leven. De bevoorrechte elite die multiculturalisme naar het Westen heeft gebracht kon het zich veroorloven om een experiment op de samenleving uit te voeren zonder zelf te lijden onder de gevolgen van hun domheid en hypocrisie. Velen van hen hebben fortuinen verdiend aan het bevorderen en handhaven van dit kwaad, de onnatuurlijke ideologie die Britse gemeenschappen ontmanteld heeft en de Westerse samenlevingen aan het vernietigen is.
Het komt gewoon niet op bij de vrome Liberale discipelen dat het heel makkelijk is om medelijden te voelen voor andere mensen en gelijkheid en multiculturalisme uit te stralen als je leeft in een landhuis, de lekkerste gerechten eet, in een Bentley kunt rijden en genieten van de leefstijl van beroemdheden. Het is ook makkelijk voor liberalen uit de hogere middenklasse die wonen in groene buitenwijken en veilige, fatsoenlijke buurten, die mooie auto's rijden, de meest trendy designerkleding dragen en de wonderen van multiculturalisme verheerlijken tijdens eetafspraakjes, omdat ze hebben gegeten in Armeense en Japanse restaurants, regelmatig maaltijden laten bezorgen van het dichtstbijzijnde Pakistaanse eettentje en twee keer per jaar vijftig piek storten op giro 'Afrikanen zijn weer hulpbehoevend'. Voor deze poepverwende wereldvreemde mensen is dat de betekenis van het multiculturalisme en gelijkheid.
Ze zijn onwetend over de 'voordelen' van 'diversiteit' die hun minder gelukkige landgenoten moeten doorstaan, degenen die wonen in 'verrijkte' Britse steden waar ze moeten concurreren met zwermen van immigranten om werk te krijgen tegen de laagst mogelijke lonen. Britten wier kinderen worden gepest en in de bendecultuur worden gedwongen waar hun tienerjaren zullen worden besteed in een waas van intoxicatie, ofwel stomdronken van goedkope alcohol of helemaal high van de heroïne, wiet of erger nog, crack cocaïne.
Britten wier tienerdochters seksueel misbruikt en verkracht worden door verschillende rassen die een hekel hebben aan blanken. Dit zijn de inheemse Britten die verworpen worden, een ongelijke onderklasse die leven in de ware nachtmerrie van multiculturalisme, die hen werd opgelegd zonder hun toestemming, en die precies weten wat de 'voordelen' van 'verrijking' en 'diversiteit' werkelijk zijn.
Dergelijke Britten zijn de lab-ratten van het marxistisch-multicultureel sociaal experiment. Velen van hen hebben niet de gelegenheid gehad om een goede opleiding te genieten en ze zijn herhaaldelijk verraden door verraders die ze vertrouwd hebben met hun kostbare stem om voor hen te spreken en hun gemeenschappen te beschermen.
Voor deze Britten slaat de wrede realiteit van multiculturalisme hard toe en ze worden zeker niet behandeld of beschouwd als gelijken. Ze lijden onder de gevolgen van de hypocrisie en de domheid begaan door hypocriete elites die zich de luxe kunnen veroorloven om de rampzalige gevolgen van hun verderfelijke sociale experiment te kunnen vermijden.
Deze ongelijke Britten die elke dag lijden onder de verschrikkingen van multiculturalisme kennen ook maar al te goed de werkelijke betekenis van diversiteit: Het is niets minder dan de opzettelijke vernietiging van hun manier van leven en de systematische indeling van hun gemeenschappen in een door de staat gesteunde etnische zuivering in combinatie met een bloeddorstige genocide gepleegd door haatdragende, anti-blanke, racistische immigranten.
Dit zijn de Britten die onder de gevolgen van het multiculturalisme moeten lijden, zodat degenen die niet lijden deugdzaam en rechtschapen kunnen lijken met hun mantra 'we zijn allemaal gelijk', terwijl ze als leiders hun eigen zakken vullen en om de haverklap liegen en bedriegen om hun eigen egoïstische belangen te beschermen.
Alle mensen zijn gelijk? Alstublieft, zeg. Laat me niet lachen. Of huilen.
Conclusie
Net als Nietzsche voorzag werkt de goddeloze religie van het marxisme, met zijn kwaadaardige broertjes liberalisme en multiculturalisme, door het creëren van 'slachtoffergroepen' die dan gebruikt worden om de Westerse samenleving te vernietigen door het omkeren van moraal en steeds meer en meer te eisen van de samenleving om te compenseren voor hun onrechtvaardige onderdrukking.
Gelijkheid wordt gebruikt om de belangen van deze slachtoffers te ondersteunen. Van de gelijkheid van de seksen tot gelijkheid van de rassen, marxisten hebben slachtoffers nodig om hun rotte ideologie te laten bloeien. Het is een zieke afhankelijkheid die mensen hersenspoelt te geloven dat ze zwak zijn en slachtoffers wiens 'onrecht' en 'ongelijke status' moreel verkeerd is en dat de sterke onderdrukker - het blanke ras - gedwongen moet worden om te boeten voor hun immorele, oneerlijke superioriteit. Het is dan nog mild om te zeggen dat het het 'toppunt van schuldgevoel' is.
Toch komt dit streven naar gelijkheid alleen voor in Westerse, liberaal-multiculturele samenlevingen en de rest van de wereld speelt alleen het spel van gelijkheid wanneer er massa's immigranten uit de derde wereld het Westen overspoelen of wanneer voormalige Afrikaanse eerstewereldlanden derdewereldlanden worden onder zwarte heerschappij die er meer en meer naar streeft om blanke gemeenschappen te laten boeten voor het 'onrecht' van de apartheid en blanke koloniale overheersing.
De houding van de derde wereld tegen het Westen - dus blanke mensen - is simpelweg deze: Wat van u is is van ons en wat van ons is is ook van ons. Het is een verwerpelijke houding die het Westen laat afkalven tot een kunstmatige ademhalingsmachine voor andere, minder ontwikkelde rassen, maar als de inheemse bevolking van het Westen deze ongelijke houding zouden aannemen, zouden zij door andere rassen, samen met zelfhatende liberaal- multiculturalisten van hun eigen ras, worden uitgescholden voor 'racisten' en 'haters'.
Zo'n hypocriete en zwakke houding stimuleert alleen miljoenen zwarten, Aziaten en Aziaten om parasieten te worden die gratis kunnen dineren op de overvloedige tafel van het Westen. Ze willen angstvallig hebben wat de blanken hebben geschapen, zij achten het hun recht om te krijgen wat de blanken hebben omdat hij het toch alleen maar heeft verkregen door andere rassen te onderdrukken, en toch blijven zij zelf weinig bijdragen - of helemaal niets - dat van werkelijke waarde is voor de gehele vooruitgang van het menselijk ras.
En hoe meer de vrome liberaal-multiculturele discipelen schreeuwen: "we zijn allemaal gelijk", hoe sterker de natuur openbaart dat we ongelijk zijn. Zulke arrogante, misleide dwazen zijn verwant aan koning Knut die probeerde het tij te stoppen, maar die zijn dwaasheid kwam te realiseren en nederig werd door zijn poging om de strijd aan te gaan met Moeder Natuur:
Laat alle mensen weten hoe leeg en waardeloos de macht van koningen is, want er is niemand die de naam waardig is behalve Hij die de hemel, aarde, en de zee doen gehoorzamen aan Zijn eeuwige wetten.
De afgelopen vijftig jaar heeft het blanke ras arrogant geweigerd deze eeuwige wetten te gehoorzamen en het zal er een zware prijs voor betalen, tenzij het zich bewust zal worden hoe zinloos het is voortdurend te vechten tegen Moeder Natuur. Koning Knut besefte dat en andere menselijke rassen blijven het ook realiseren, maar het is een andere zaak of de verslaafde liberaal-multiculturele discipelen de nederigheid hebben om te realiseren hoe dwaas het is te vechten tegen Moeder Natuur.
Maar reken erop dat Moeder Natuur zal eisen dat ze de hoogste prijs zullen betalen voor hun arrogantie en het kan haar niet schelen als het gehele blanke ras daarvoor moet boeten. Moeder Natuur kent geen medelijden, iets dat zelfs zelfingenomen liberaal-multiculturalisten uiteindelijk zullen ontdekken, daar kunt u volledig zeker van zijn.
Onbewerkte bron:
http://isupporttheresistance.blogspot.com/2009/06/from-titans-to-lemmings-suicide-of.html
1. http://sarahmaidofalbion.blogspot.com/
Lees alle essays in dit geweldige serie door Reconquista:
From Titans To Lemmings Deel 1
http://iluvsa.blogspot.com/2009/05/from-titans-to-lemmings-suicide-of.html
From Titans To Lemmings Deel 2
http://iluvsa.blogspot.com/2009/06/from-titans-to-lemmings-suicide-of.html
From Titans To Lemmings Deel 3
http://iluvsa.blogspot.com/2009/07/from-titans-to-lemmings-suicide-of.html
From Titans To Lemmings Deel 4
http://iluvsa.blogspot.com/2009/08/from-titans-to-lemmings-part-iv.html
From Titans To Lemmings Deel 5
http://iluvsa.blogspot.com/2009/08/from-titans-to-lemmings-suicide-of.html
From Titans To Lemmings Deel 6
http://www.nationalpolicyinstitute.org/2009/09/13/xxxx/
From Titans To Lemmings Deel 7
http://www.nationalpolicyinstitute.org/2009/10/01/from-titans-to-lemmings-part-7/
Door D.L. Adams
Brontekst: http://actwestnashville.com/?p=880
Er zijn twee belangrijke belemmeringen die het Westen ervan weerhoudt om effectief, of überhaupt, de existentiële confrontatie aan te gaan met de islam. Onwetendheid en multiculturalisme (voorloper van gelegitimeerd moreel relativisme) moet worden gedeconstrueerd en ongeldig verklaard worden.
Het is morele en ethische nalatigheid om onwetend te blijven over het doel en de doctrine van de politieke islam. Onbekendheid met een existentiële vijand is schandelijk en niet goed te praten. Multiculturalisme moeten worden ontmaskerd als de rampzalige pseudo-filosofie van onwetendheid die het is. Het is opgericht uit onwetendheid en dom utopisch anti-intellectualisme, en multiculturalisme weerhoudt ons ervan te reageren op de politieke islam, want om dat te doen wordt in ons moreel blutte multiculturele wereld gezien als intolerantie. Uw land verdedigen tegen culturele en letterlijke vernietiging is geen 'intolerantie'; het is het toppunt van patriottisme en rationaliteit.
De fundamentele dubbele concepten van het multiculturalisme zijn 'tolerantie' en 'inclusiviteit'. Deze zeer fraaie concepten zijn gebaseerd op het idee dat alle culturen gelijkwaardig zijn en dat de verschillen tussen culturen moeten worden toegejuicht en 'geaccepteerd' in plaats van veroordeeld wanneer een dergelijke veroordeling verantwoord is. Het idee dat een cultuur corrupt of zelfs kwaad kan zijn wordt in de gebroken multiculturele anti-kennis wereld afgedaan als 'fanatisme'. Multiculturalisme is de smerige tuin waarin de islam woekert.
Mensen die de doctrine van de politieke islam kennen en de brutaliteit hebben om die te bespreken in het openbaar worden beschuldigd van onverdraagzaamheid door de multiculturalisten en de onwetenden. De doctrine van de politieke islam zoals gevonden in de Sira, Koran, en Hadith is in zijn aard intolerant en [racistisch], maar dit kan de multiculturalisten niet afschrikken. Er is een onuitgesproken superioriteit in hun wereld, ze denken dat ze superieur zijn omdat ze zo verwelkomend, accepterend, en 'aardig' zijn. De krachten van het kwaad zien deze gastvrije inclusiviteit van de Westerse culturen als de acties van dwazen. Deze dwaze acties zijn van grote waarde voor de politieke islam, omdat de multiculturalisten in hun valse gevoelens van superioriteit de perfecte dhimmi's voor de islam zijn, perfecte dienaren van een totalitaire ideologie wiens doelstellingen de inclusiviteit en tolerantie volledig zullen vernietigen. Multiculturalisten zijn onwetende nuttige idioten voor de groepen van de culturele en fysieke vernietiging: voor de islam.
Er speelt in de Verenigde Staten al erg lang een populair idee met betrekking tot immigratie en assimilatie, en dat is dat als we nieuwkomers op onze kusten laten zien hoe mooi, gastvrij en goed we zijn, zij allen Amerikanen zullen worden. Dit model heeft generaties lang gewerkt met Europeanen, Aziaten, Zuid-Amerikanen en immigranten uit de hele wereld. Maar de islam past niet in dit model.
Het model is mislukt omdat de islam niet kan assimileren. De islam past zich niet aan, want de islam gaat over onderwerping. Het woord "islam" zelf betekent "onderwerping". Aanhangers van de zogenaamde 'religie van de vrede' zijn niet geïnteresseerd in aanpassing, ze zijn alleen geïnteresseerd in de hele wereld onder Allah's 'religie' te brengen. Voor aanhangers van deze ellendige en wrede politieke ideologie van haat en verovering is er maar één religie, één politiek systeem, en één cultuur toegestaan - die van Allah en Mohammed. Alle andere religies, culturen en politieke systemen moeten worden vernietigd.
Omdat multiculturalisten opzettelijk onwetend zijn over de culturen die ze verdedigen - voor hen zijn alle culturen (hoe hopeloos ze ook moge zijn) het verdedigen waard simpelweg omdat ze 'anders' zijn - ziet de islam dat de culturen van het Westen zich niet tegen hen kunnen verdedigen.
In feite is het multiculturalisme het instrument waarmee de islam onze instellingen en politieke systemen infiltreert. De islam is overal en permanent in oorlog met alle niet-gelovigen; dit heet "jihad" of "vechten voor de zaak van Allah". Jihad is zo fundamenteel voor de islam dat die meer dan 150 keer wordt vermeld in de tekst van de Koran. Omdat multiculturalisten geen behoefte hebben om iets over een cultuur te leren (omdat alle culturen 'gelijk' zijn hechten ze weinig noodzaak, waarde of belang aan kennis van een bepaalde cultuur opdoen) begrijpen ze niet dat ze worden aangevallen.
Multiculturalisme en onwetendheid, die hand in hand gaan, zijn de grootste zwakheden van de culturen van het Westen.
Het model van assimilatie is mislukt. Het is mislukt omdat een oplevende islam en zijn jihad geen belang heeft bij aanpassing. Multiculturalisten weten dit niet, en wanneer ze de waarheid te horen krijgen, weigeren ze koppig om die te geloven. Aanvaarding van de waarheid over de islam betekent dat ze het falen van de fundamentele concepten van het multiculturalisme moeten accepteren.
Wij in het Westen moeten culturen en de aanhangers van dergelijke culturen beoordelen als we beslissingen over immigratie maken. We moeten de letterlijke waarheid accepteren dat sommige culturen onaangenaam zijn en overtuigingen hebben die in strijd zijn met de onze. Het idee dat iedereen de vrijheid liefheeft is een gebroken en verward concept. Het is een hol omhulsel, omdat de enige vrijheid die in de islam als waardevol wordt beschouwd de volledige onderwerping aan Allah en Mohammed is (en de leer van de islam). De islam ziet alleen vrijheid in de totale onderwerping aan de leer van de islam.
Wanneer we onze deuren openen voor de islam, zetten we onszelf en onze landen open voor groepen die onze concepten van tolerantie en inclusiviteit verwerpen. Dit is de absurditeit en horror van het multiculturalisme, het is een mislukte filosofie van zelfvernietiging. We moeten de leer van de islam leren kennen. Kennis van hun doctrine is net als de 'spelstrategie' van het andere team hebben in een sportwedstrijd. Maar dit is geen spelletje voor ons, het gaat om niets minder dan onze existentiële overleven als niet-islamitische landen en culturen.
We moeten leren over de doctrine van de islam om onze onwetendheid over de islam te verdrijven. Zonder kennis van de islam kunnen we ons er niet tegen verzetten; zonder medeweten zullen sommigen niet eens beseffen dat ze in oorlog zijn met ons en wij daarom in oorlog zijn met hen.
Het uitbannen van onwetendheid door kennis is van cruciaal belang als we willen overleven als vrijheidslievende, tolerante en 'aardige' culturen. Het is een patriottische plicht om de doctrine van de islam te leren en anderen erover in te lichten. We moeten multiculturalisme vernietigen, het deconstrueren, het ongeldig maken, en erkennen als de utopische zelfdestructieve fantasie dat het is. Niet alle culturen zijn gelijkwaardig. Sommige culturen zijn beter dan andere, en sommige zijn onze vijanden en sommige onze vrienden. Dit is redelijk, rationeel denken. Het fundamentele concept van het multiculturalisme is dat alle culturen van gelijk belang en waarde zijn. Dit is inclusiviteit, tolerantie, en 'vriendelijkheid' tot in het extreme. Dit is anti-intellectualisme en irrationeel denken dat zal resulteren in het volledige verlies van onze beschavingen. Multiculturalisme moet worden vernietigd en worden gedumpt in de vuilnisbak van de absurditeit waar het thuishoort.
Het zou een nationale mislukking zijn, waarvan de gevolgen buitengewoon onaangenaam zijn, als we multiculturalisme niet vernietigen, haar en haar aanhangers niet ongeldig verklaren als de intellectuele bedriegers en dwazen die ze zijn. Multiculturalisme is het instrument waarmee de islam de toegang tot onze landen krijgt voor hun doel om de gastcultuur te vernietigen.
De leer van de islam is duidelijk over deze punten, net als de aanhangers van de zogenaamde 'religie van de vrede'. Jihad is een verantwoordelijkheid voor alle moslims. Het is de opdracht van zowel Allah als Mohammed. Moslims die wel jihad voeren zijn 'goede' moslims omdat zij de bevelen van Allah en Mohammed opvolgen; degenen die geen jihad voeren zijn 'extremisten' omdat ze weigeren de bevelen van de leer van de islam op te volgen. Degenen die jihad weigeren zijn perfect kanonnenvoer voor jihadisten, omdat ze geen 'goede' moslims zijn. Dit concept moet duidelijk worden begrepen. Onze opvattingen over goed/kwaad en juist/verkeerd zijn niet van toepassing in het islamitische wereldbeeld.
Multiculturalisme moet vernietigd worden. Multiculturalisten moeten worden bespot en bekritiseerd als de zelfdestructieve dwazen dat ze zijn. Hun filosofie wordt gebruikt door onze vijanden om toegang tot en macht in onze instellingen en culturen te krijgen. Multiculturalisten zijn, in hun utopische onwetendheid, instrumenten van de vijand - hun filosofie moet worden afgewezen, verworpen, en gedeconstrueerd zodat rationeel denken weer de dominante manier van denken kan worden in het Westen. Als we minder doen falen we.
Als we niets over de islam weten, verliezen we. Als we zeggen dat alle culturen gelijkwaardig zijn en we goed/kwaad en juist/verkeerd niet meer kunnen onderscheiden, verliezen we. Onwetendheid over de islam is onaanvaardbaar; het is een morele en ethische mislukking.
Multiculturalisme is een hulpmiddel van de islam; het is een rampzalige ideologie van valse 'vriendelijkheid' die wordt gebruikt om kritisch denken en open debat te smoren. Multiculturalisme is een complete mislukking omdat het door onze vijanden wordt gebruikt om ons te vernietigen. Het is een mislukt en zogenaamd intellectueel concept van 'aardige' mensen om hun verantwoordelijkheden aan zichzelf, hun culturen en hun landen af te zweren. Multiculturalisme moet vernietigd worden.
"De 20e eeuw werd gekenmerkt door drie ontwikkelingen van groot politiek belang. De groei van democratie, de groeiende macht van bedrijven en de groei van diens propaganda tegen democratie."
Alex Carey, sociaal wetenschapper uit Australië.
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/06/is-capitalism-always-force-for-freedom.html
Meer bedrijven zijn nu bezig toe te geven aan islamitische druk [1] over de film van Geert Wilders die kritiek heeft op de islam. Ik blijf de marxisten er van langs geven in mijn geschriften, en meestal hebben ze dat ook verdiend [2]. Ik denk eerlijk gezegd dat het onmogelijk is om iets zinnigs te schrijven over wat er scheelt aan het Westen zonder de langdurige en zeer destructieve invloeden van het marxisme hierbij aan te merken.
Toch zijn marxisten op zich niet machtig genoeg om alle problemen waar we nu voor staan te hebben geschapen. Je moet wel behoorlijk blind zijn om het belang van zakelijke banden over te slaan in de betrekkingen tussen het Westen en de islamitische wereld, zeker in het geval van Europa en het Midden-Oosten, maar ook met de Verenigde Staten en Saoedi-Arabië. De wereld draait immers wel om geld. Men hoeft geen socialist te zijn om in te zien dat de kortetermijnbelangen van de grote bedrijven niet altijd hetzelfde zijn als de langetermijndoelen van de natie als geheel, zeker niet als het gaat om immigratie. Multinationals, die van nature geen loyaliteit voelen, ten opzichte van geen enkele natie, mogen niet worden toegestaan om het nationale immigratiebeleid te sturen.
Is het kapitalisme altijd een voorvechter van vrijheid? Het is gemakkelijk voor 'conservatieven' om dit te denken, maar is het altijd waar?
Er zijn verschillende perspectieven die men kan gebruiken wanneer we proberen om de Europese Unie te begrijpen, bijvoorbeeld. Een daarvan is dat het op een of andere manier gerelateerd is aan de communistische utopie en de onverklaarbare, transnationale bureaucratie van de Sovjet-Unie. Hier zit enige logica in, maar anderzijds kan de EU niet simpelweg worden begrepen als een marxistische organisatie. Het heeft namelijk altijd de steun gehad van Big Business die gemakkelijk toegang wilde tot grotere markten. Ze geven niet automatisch om nationale soevereiniteit of grenzen, dingen die van vitaal belang zijn voor het voortbestaan van een werkelijk vrije samenleving.
Ik ben vooral bezorgd over de recente pogingen van diverse Westerse bedrijven om toe te geven aan de islamitische eisen voor sharia-censuur. Zowel bij de Deense cartoons als de Wilders-film in Nederland zijn de [grote bedrijven] een van de meest prominente groepen die deze pogingen om Westerse vrijheden te verdedigen hebben afgekeurd, omdat zij zich alleen zorgen maakten over hun marktaandelen en niet over de bredere problematiek.
Wanneer we ons ook bedenken dat veel bedrijven de massa-immigratie ondersteunen, met inbegrip van de moslimimmigratie, alleen omdat ze gemakkelijk toegang willen hebben tot goedkope arbeid, betekent dit dat ze bijdragen aan de islamisering in binnen- en buitenland. Kunnen we dan zeggen dat het kapitalisme altijd een voorvechter van vrijheid is? Ik denk het niet. Zoals Thomas Jefferson zei: "Handelaren hebben geen vaderland. Hun standplaats vormt niet zo'n sterke aantrekkingskracht als dat waaruit zij hun winsten halen".
Nederlandse bedrijven hebben toegegeven aan een Jordaans boycot door advertenties te plaatsen in de kranten waarin zij de film Fitna veroordeelden [3]
De Volkskrant meldt dat Nederlandse bedrijven hebben toegegeven aan een Jordaans boycot. De bedrijven Zwanenberg en Friesland Foods hebben advertenties geplaatst in Jordaanse kranten waarin ze zeggen dat ze tegen de film Fitna van de populistische politicus Geert Wilders zijn.
Vorige week heeft de groep 'The Messenger of Allah Unites Us' een zaak aangespannen tegen Wilders in een Jordaanse rechtbank, door hem te beschuldigen van racisme en het aanzetten tot haat jegens moslims. Wilders zei dat hij vreesde dat Jordanië een internationaal arrestatiebevel tegen hem uit zou voeren.
De groep, die eerder een boycot van Deense producten heeft uitgevoerd vanwege de Mohammed-cartoons, begon ook een boycot van Nederlandse bedrijven. De Volkskrant vertelt ons:
Op woensdag kregen alle reisbureaus in Amman een brief met het verzoek om geen zaken met KLM te doen. De brief zal ook worden verspreid in andere Arabische landen.
De voorzitter van 'The Messenger of Allah Unites Us', Zakaria Sheikh, zegt dat hij een miljoen posters heeft afgedrukt waarin hij oproept tot een boycot van Nederlandse producten. Hij zegt dat de enige manier waarop Nederlandse bedrijven zich van de lijst kunnen halen is door advertenties in kranten te zetten met het bericht dat ze de film veroordelen.
In zijn advertentie zegt de Zwanenberg Food Group dat het "de meningen en uitspraken" in de film van Wilders verwerpt. "Wij veroordelen de anti-islamitische opmerkingen die naar onze mening geen ander doel hebben dan om te beledigen".
Het bedrijf heeft ook blijk gegeven van "Solidariteit met de campagne van de 'The Messenger of Allah Unites Us' in zijn pogingen om internationale wetgeving door te voeren die beledigingen van religie verbieden, met inbegrip van de islam en de profeet Mohammed (vrede zij met Hem)".
Uit het Brussels Journal [4]:
VNO-NCW, de Federatie van Nederlandse Werkgevers, heeft haar advocaten opdracht gegeven om te zien of het mogelijk is om schadevergoeding te vorderen van de heer Wilders voor het verlies van omzet dat de Nederlandse bedrijven eventueel kunnen lijden als gevolg van een boycot van Nederlandse producten door moslims die boos zijn op de heer Wilders en over het feit dat de Nederlanders niet in staat zijn geweest om hem tot zwijgen te brengen. "Bedrijven als Shell, Philips en Unilever zijn makkelijk te herkennen als Nederlandse bedrijven", vertelde Bernard Wientjes, de voorzitter van VNO-NCW, aan de krant Het Financieele Dagblad. "Ik weet niet hoe rijk Geert Wilders is, of hoe goed hij is verzekerd, maar als we last hebben van een boycot, zullen we onderzoeken of het mogelijk is om schadevergoeding te vorderen van hem". In november vorig jaar riep Doekle Terpstra, lid van het bestuur van Unilever, de Nederlands op om "op te staan om Wilders te stoppen" omdat "Geert Wilders het kwaad is en het kwaad moet gestopt worden".
Bronnen:
1. http://www.expatica.com/nl/articles/news/Zwanenberg-and-Friesland-Foods-condemn-Fitna.html
2. http://www.opendemocracy.net/article/open-borders-global-future
3. http://www.expatica.com/nl/articles/news/Zwanenberg-and-Friesland-Foods-condemn-Fitna.html
4. http://www.brusselsjournal.com/node/3145 5961320675&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull
Door John Laughland
In Groot-Brittannië heeft het House of Lords gemeld [1] dat de economische voordelen van immigratie minimaal zijn, en heeft geconcludeerd dat het zou moeten worden beperkt. Het rapport wordt gezien als een beslissende nederlaag voor de lang gekoesterde mening van de regering dat de immigratie de economie stimuleert door de productie te verhogen.
De Lords hebben ontdekt dat terwijl de totale omvang van de economie wel stijgt wanneer er sprake van is hoge netto-immigratie, dit niet betekent dat de welvaart als zodanig stijgt. Het BBP per persoon blijft hetzelfde. Met andere woorden, de grootte van de economie stijgt slechts in zoverre dat er meer mensen in het land wonen dan voorheen. De economische voordelen van de massa-immigratie zelf zijn nul.
De maatschappelijke kosten zijn uiteraard zeer aanzienlijk. De belangrijkste daarvan is de invloed op de kosten van huisvesting [2]. Het rapport schrijft, onder andere, dat als het huidige tempo van immigratie door blijft gaan, dat het gemiddelde huis 10,5 maal het gemiddelde jaarinkomen zou kosten in 2031. Acht jaar geleden was de verhouding 4 en nu is het 6,5.
De inflatie van de vastgoedprijzen veroorzaakt enorme sociale en economische schade, hoewel tal van huizenbezitters in Groot-Brittannië zichzelf al jaren hebben misleid dat ze rijker zullen worden omdat hun huizenprijs zo spectaculair omhoog zal gaan. Wanneer onroerend goed duurder wordt, lijdt de hele economie eronder omdat alle bedrijven kantoren nodig hebben van waaruit ze werken. Gezinnen lijden ook, want mensen nemen minder kinderen als ze zich niet kunnen veroorloven [om een huis te nemen dat groot genoeg is].
Het rapport van de Lords is een enorme rechtvaardiging voor de dappere campagne van Sir Andrew Green, voorzitter van Migration Watch [3], en ik heb de eer hem persoonlijk te kennen. Sinds immigratie de pan uit rees toen de Arbeidspartij aan de macht kwam, is deze voormalige ambassadeur voor Saoedi-Arabië er briljant in geslaagd om de immigratie aan te kaarten zonder ooit ook maar de geringste hint van racisme uit te stralen. Integendeel, zijn genuanceerde toon en zorgvuldige statistieken zorgden ervoor dat er met groot respect [4] naar hem wordt geluisterd. Het rapport is niets minder dan een totale rechtvaardiging van alles wat hij al jaren heeft gezegd.
Waarom dan is er dan al zo lang een dergelijk grote lobby ten gunste van immigratie geweest? Het antwoord ligt in een van de meest schokkende feiten over moderne politiek - een feit dat, naar mijn mening, zelfs de meest geduchte experts zoals Andrew Green misschien nog niet helemaal hebben opgepikt. Ik verwijs naar het onwaarschijnlijke bondgenootschap tussen grote bedrijven en het nieuwe links.
Deze alliantie bereikte zijn hoogtepunt onder Tony Blair, die bekend stond om zijn slaafse bewondering voor rijke mensen wiens gastvrijheid hij zo vaak gratis kon genieten. Maar het werd uitgebreid binnen de vernieuwde Arbeidspartij. Peter Hain, de voormalige anti-apartheidsactivist, een man wiens progressieve geloofsbrieven haast niet vlekkelozer konden zijn, moest aftreden in februari [5] want hij had 100.000 pond aanvaard van een farmaceutisch bedrijf, een van de bedrijven die nu worden vervolgd in de grootste fraudezaak ooit in het Verenigd Koninkrijk.
De alliantie tussen de grote bedrijven en links is echter niet slechts op basis van hebzucht, opportunisme en omkoopbaarheid van politici, of de wens van grote bedrijven om politieke invloed te kopen. In plaats daarvan is het gebaseerd op ideologie. Met name grote bedrijven zijn voorstander van immigratie, niet alleen omdat het de lonen zal drukken - waardoor de winst hoog zal blijven zonder dat bedrijven daadwerkelijk meer producten hoeven te verkopen - maar ook omdat het cultureel in het voordeel van het multiculturalisme is.
De hele ethiek van globalisering na de Koude Oorlog is, inderdaad, diep anti-nationaal. De multinational, net als arbeider van Marx, 'heeft geen eigen land': de moderne internationale bedrijfsleider is meer thuis in de vertrekhal van een luchthaven of een Hilton-hotel dan in een dorpscafé. Hij verwerpt het idee dat het wettelijk kader van een staat de voorkeur moet geven aan de vaste inwoners van die staat, en in plaats daarvan de regering vertellen dat hij zich gewoon ergens anders zal vestigen, als een onstoffelijke geest, in een ander deel van de wereld, als het fiscale regime niet gunstig is voor hem. Botweg gezegd zijn multinationale ondernemingen de dragers van kosmopolitisme, net zo krachtig en invloedrijk als de meer intellectuele voorstanders van het multiculturalisme en het einde van de natie-staat.
De grote bedrijven houden van immigratie omdat immigranten de lonen drukken en meestal niet lid worden van een vakbond. Grote bedrijven kan het niet schelen als immigranten geen belasting betalen, of als ze extra eisen stellen voor scholen en ziekenhuizen, omdat de staat daar wel de rekening voor op zal pikken. Het kan ze niet schelen als er algemene inflatie komt, of sectorspecifieke inflatie, zoals in onroerend goed, want ze hebben hun oog op de volgende jaarrekening, en op hun kerstbonus, niet op wat er een generatie verder zal gebeuren. Grote bedrijven werken volgens het principe 'de winsten privatiseren, de verliezen socialiseren', en eisen dat er beleiden worden doorgevoerd die hun inkomsten vergroten, omdat de kosten toch worden doorberekend naar de belastingbetaler en de samenleving in het algemeen.
Zoals Pat Buchanan briljant heeft geschreven, in The Death of the West, toont economische geschiedenis aan dat periodes van hoge immigratie niet samenvallen met periodes van hoge economische groei. Japan groeide spectaculair in de periode 1955 - 1993, maar de immigratie was in die tijd nul. De periodes waarin Amerika's welvaart is gestegen zijn die waarbij de immigratie laag is geweest; de economie stagneert echter, daarentegen, als hij hoog is.
Sinds mevrouw Thatcher is de overheersende ethiek in de Britse politiek gericht op het bedrijfsleven. De slogan is 'vrije handel', maar dat is niet hetzelfde. Natuurlijk was het in de vroege jaren '80 noodzakelijk om Groot-Brittannië te verlossen van de buitensporige ketenen die de vakbonden waren; maar er zijn in de binnenlandse politiek en in de diplomatie geen permanente overwinningen, zeker niet als politieke partijen ophouden met denken, zoals de Tory-partij lang geleden al heeft gedaan. Het concept 'vrije handel' is nu zo diep geworteld dat het een taboe is dat de gehele politieke klasse verenigt. Elke suggestie dat de activiteiten van het bedrijfsleven moet worden beperkt, of worden geleid door de staat, wordt afgedaan als Ludditische economie, reactionair denken van iemand die denkt dat de aarde plat is.
In feite liggen Groot-Brittannië en veel andere Europese landen zelf nu net zo aan de ketting om aan de eisen van de grote bedrijven te voldoen als een generatie geleden bij die van de arbeidersbeweging. Hun beleiden zijn nu te ver doorgeschoten in de tegenovergestelde richting. Laten we hopen dat het taboe van immigratie doorbreken een moment zal blijken waarop de slinger langzaam begint terug te zwaaien.
Bronnen:
http://www.brusselsjournal.com/node/3144
1. http://www.publications.parliament.uk/pa/ld200708/ldselect/ldeconaf/82/8202.htm
2. http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2008/04/01/nmigrants201.xml
3. http://www.migrationwatch.org/
4. http://www.dailymail.co.uk/pages/live/articles/news/news.html?in_article_id=552449&in_page_id=1770
5. http://www.monbiot.com/archives/2008/02/05/death-of-the-noble-idea/
Door Philip Johnston en Robert Winnett
Tien jaar lang een recordaantal immigranten naar Groot-Brittannië halen heeft vrijwel geen economische voordelen voor het land opgeleverd, dat heeft parlementair onderzoek uitgewezen.
Een comité van het House of Lords, dat volgende week dinsdag zal rapporteren, zal de overheidsberichten in twijfel trekken dat buitenlandse werknemers elk jaar 6 miljard pond aan weelde toe te voegen van de natie.
De verwachting is dat ze zeggen dat dit moet worden afgewogen tegen de bevolkingstoename en het gebruik van lokale diensten zoals gezondheidszorg en onderwijs, wat resulteert in weinig voordeel per hoofd van de bevolking.
"Onze algemene conclusie is dat de economische voordelen van de netto-immigratie naar de bevolking klein zijn en op de lange termijn dicht bij nul liggen", aldus het rapport.
De bevindingen van de economische commissie van de Lords dreigen het belangrijkste argument van de ministers te slopen, dat wat zij gebruikten om het hoogste immigratiequotum in de geschiedenis van het land te rechtvaardigen.
Het onderzoek van de commissie, die twee voormalige kanseliers en een aantal voormalige bewindslieden bevat, is het eerste onderzoek dat probeert de kosten en baten van immigratie op grote schaal in evenwicht te brengen.
De bevolking neemt toe met meer dan 190.000 per jaar, voornamelijk als gevolg van de immigratie.
Buitenlandse werknemers maken nu 12,5 procent van de beroepsbevolking uit, tegenover 7,4 procent tien jaar geleden. Critici zeggen dat de Arbeidspartij de controle over de grenzen heeft verloren, te veel werkvergunningen uitgeeft en de arbeidsmarkt niet moest openstellen naar Oost-Europa.
Maar de ministers zeggen dat er zonder grootschalige immigratie een tragere economische groei zou zijn.
Een document van Whitehall dat werd geproduceerd voor de commissie zei dat de gemiddelde groei tijdens de afgelopen vijf jaar 2,7 procent per jaar was en dat migratie naar schatting 15 tot 20 procent hieraan had bijgedragen. De regering zei dat dit wees op een bijdrage van 6 miljard pond - of 700.000 pond per dag - door buitenlandse werknemers.
Maar het eindrapport van de commissie zal naar verwachting zeggen dat de regering zich gericht zou moeten hebben op het effect van immigratie op het BBP per hoofd, niet de economie als geheel.
David Coleman, een professor in de demografie aan de Universiteit van Oxford, zei in zijn bewijs voor de commissie dat de regering kosten had uitgesloten zoals die van criminaliteit, veiligheid, de relaties tussen de rassen, 'gezondheidstoerisme' en geïmporteerde ziektes zoals tuberculose.
Richard Pearson, een tijdelijke professor aan het Centre for Migration Research aan de Universiteit van Sussex, zei: "Hoewel migranten duidelijk hebben geholpen om vaak langdurige tekorten aan vaardigheden te verlichten, hebben ze ook veel laaggeschoolde banen gevuld, vaak tegen zeer lage lonen.
Deze migranten zullen voor werkgevers waarschijnlijk de prikkel verlagen en verplaatsen om laaggeschoolde, autochtone werknemers aan te stellen en op te leiden.
Commentaar:
http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2008/03/29/nimm129.xml
Alleen al de verhoogde misdaadcijfers zouden enig economisch voordeel wegvagen. Er zijn al enkele duizenden autochtone Europeanen dood die nu nog in leven zouden zijn als het niet aan de massa-immigratie had gelegen. Er zijn tienduizenden die wrede misdaden hebben geleden door immigratie. In de toekomst zullen er nog miljoenen meer lijden, want deze ramp zal niet plotseling worden teruggedraaid.
------
Ongelimiteerde en willekeurige immigratie creëert ook een kiezersbasis voor de machthebbers. In de VS steunen de Republikeinen inderdaad immigratie wegens de grote bedrijven, ja, maar de Democraten steunen het omdat ze meer stemmen willen krijgen.
Dus, die eerste wil het als gevolg van hebzucht. Die laatste wil het omwille van de macht.
Bron:
http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/1583218/Migration-has-brought-zero-economic-benefit.html
Door Fjordman
Brontekst: http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/011958.php
Verhogen groepsverkrachtingen het bruto binnenlands product?
Was dat een aanstootgevende vraag, zegt u? Welnu, volgens de Zweedse minister van Financiën Pär Nuder [1] zouden meer immigranten toegang moeten krijgen tot Zweden om de verzorgingsstaat te kunnen waarborgen. Maar in werkelijkheid geven schattingen aan dat immigratie Zweden jaarlijks ten minste 40 tot 50 miljard Zweedse kronen kost (5-6 mld euro), en waarschijnlijk wel enkele honderden miljarden kronen, en immigratie heeft er sterk aan bijgedragen de Zweedse verzorgingsstaat aan de rand van het faillissement te brengen [2]. Een beraming van de kosten van immigratie uit 2004 was 225 miljard Zweedse kronen, wat niet onwaarschijnlijk is, en die 225 zou gelijk zijn aan 17,5% van het binnengekomen belastinggeld in dat jaar, een zware last in een land dat reeds een van de zwaarste belastingtarieven heeft.
Tegelijkertijd is het aantal groepsverkrachtingen in Zweden verviervoudigd in net iets meer dan twintig jaar [3]. Verkrachtingszaken waarbij kinderen onder de leeftijd van 15 jaar betrokken zijn komen vandaag de dag zes keer zo vaak voor als een generatie geleden. Bovenaan de lijst verdachten staan met name allochtonen uit Algerije, Libië, Marokko en Tunesië. Advocaat Ann Christine Hjelm, die geweldsdelicten onderzocht in een gerechtelijke instantie, ontdekte dat 85 procent van de veroordeelde verkrachters zijn geboren in het buitenland of bij buitenlandse ouders. Zweedse politici willen doorgaan met moslimimmigratie omdat het de economie zou versterken, maar de feiten spreken tot nu toe dat het vooral het aantal groepsverkrachtingen verhoogt. Ondertussen blijkt uit onderzoek dat de angst voor eerwraak een zeer reëel probleem is voor veel allochtone meisjes in Zweden. 100.000 jonge Zweedse meisjes leven praktisch als gevangenen van hun eigen families [4].
De steeds groeiende groep van niet-Westerse allochtonen in Noorwegen is afhankelijk van de bijstand [5]. Dit was de conclusie van een studie van Tyra Ekhaugen [6] van het Frisch Centrum voor Economisch Onderzoek en de Universiteit van Oslo. Ekhaugens onderzoek weersprak de veelgehoorde stelling dat de arbeidsmarkt van Noorwegen in toenemende mate afhankelijk is van immigranten. De studie bewees het tegendeel. Als de huidige ontwikkeling zich doorzet, zal immigratie de druk op de verzorgingsstaat doen stijgen in plaats van de druk te verlichten [7], omdat veel immigranten geen deel uitmaken van het belastingbetalende deel van de bevolking. 'Niet-Westerse allochtonen' in Noorwegen zitten tien keer zo vaak in de bijstand als autochtone Noren [8]. Als we bedenken dat 'niet-Westerse allochtonen' ook inclusief Chinezen, Indiërs en andere niet-moslims is die bekend staan als harde werkers (en dit is statistisch bewezen), spreekt dit boekdelen over de zware last die moslims vormen voor de verzorgingsstaat.
Journalist Halvor Tjønn van de krant Aftenposten [9], een van de weinige echt kritische journalisten in het land, citeerde in juni 2006 een rapport van NHO, de Noorse HandelsOrganisatie. NHO zei toen dat het huidige immigratiebeleid een ernstige bedreiging vormt voor de economie van het land. Noorwegen is 's werelds op twee na grootste exporteur van olie, na Saoedi-Arabië en Rusland. Maar volgens NHO bestaat het risico dat veel van de winst die Noorwegen verdient aan olie zou worden besteed aan het betalen van uitkeringen aan een snel groeiende groep allochtonen. De meest winstgevende immigratie zou zijn dat hooggeschoolde werknemers voor een beperkte duur blijven, maar tegelijkertijd niet te kort. Een Deense denktank heeft berekend dat de netto kosten van de immigratie tot 50 miljard kronen per jaar zijn, en dat waren nog voorzichtige schattingen. Denemarken zou dus grote sommen geld besparen door te stoppen met immigratie uit ontwikkelingslanden [10]. Een studie wees uit dat de helft van alle immigranten uit de derde wereld - vooral uit islamitische landen - niet genoeg kwalificaties heeft voor zelfs de meest simpele baantjes op de georganiseerde Deense arbeidsmarkt [11].
Professor Kjetil Storesletten van de Universiteit van Oslo zei dat de nettobijdrage van immigranten aan de economie waarschijnlijk ook negatief was in Noorwegen. "Immigranten met een laag opleidingsniveau toelaten leidt nergens toe. We kunnen niet doorgaan met het immigratiebeleid dat we tot nu toe hebben gevolgd", zei Storesletten. Noorwegen geeft bijna de hoogste sociale uitkeringen en lonen voor laaggeschoolde werknemers ter wereld. Tegelijkertijd zijn de salarissen voor hoogopgeleide werknemers relatief lager en zijn de belastingen hoog. Dit genivelleerde salarismodel is het resultaat van decennia aan socialistisch beleid in Scandinavië. Het trekt mensen met weinig vaardigheden en opleiding, maar ook maakt het de landen minder aantrekkelijk voor onderzoekers en wetenschappers. Toch dacht het bureau UDI, dat gaat over immigratie naar Noorwegen, in 2005 dat het aantrekkelijker moest worden voor zowel geschoolde als ongeschoolde werknemers om naar Noorwegen te verhuizen [12]. "We hebben meer immigranten nodig," beweerde de chef van UDI, Trygve Nordby. "Te weinig mensen durven te zeggen dat we ook een grote behoefte hebben aan ongeschoolde arbeiders," zei hij. UDI zou op zijn beurt dan meer flexibiliteit moeten hebben om over gevallen te beslissen en ze snel en efficiënt te verwerken. Zoals later bleek waren de bureaucraten van UDI in feite zo 'flexibel' dat ze hun eigen, privé-immigratiebeleid hadden gehandhaafd, en dat het bureau zijn liberale interpretatie van asielrechten de grenzen van de wet had overschreden. UDI overtrad zowel de wet als de politieke richtlijnen toen het in het najaar van 2005 verblijfsvergunningen verleende aan bijna 200 Irakese Koerden [13]. Een commissie die de omstreden vergunningen uitploos foeterde het voormalig hoofd van UDI, Trygve Nordby, uit, en diens opvolger nam ontslag [14]. Meer dan de helft van de sociale uitkeringen in de stad Oslo wordt besteed aan niet-Westerse allochtonen, een aandeel dat enorm is gegroeid door de jaren heen [15]. Gemeenteraadslid Erling Lae waarschuwt tegen vooroordelen en stelt dat zonder immigranten er "complete chaos" in Oslo zou zijn [16]. Ondertussen zijn Noorse kranten bezorgd dat online debatten worden "overspoeld met racistische opmerkingen" over moslims. Een van de racistische opmerkingen die zij noemden was deze:
Een groot aantal moslims kiest uit eigen, vrije wil om te leven in parallelle samenlevingen waar ze hun moedertaal spreken, buitenlandse TV kijken, de maatschappij waarnaar ze zijn verhuisd verachten, en bruiden uit hun land van oorsprong halen. Het enige contact dat zij hebben met de inheemse bevolking is via desociale verzekeringsbank.
Esten O. Sèther, online redacteur van de linkse, pro-multiculturele krant Dagbladet, zei: "het debat is vaak gekleurd door onwetendheid. Het is geen mensenrecht om gehoord te worden op een bepaald moment. Het vereist een bepaald minimum aan sociale intelligentie om te mogen deelnemen aan het publieke debat" [17]. Sèther waarschuwt dat kranten wellicht strenger moeten censureren in hun online discussiefora en bij de opmerkingen op online artikelen. Maar Dagbladet lijkt weinig inzicht te hebben in waarom zo veel mensen genoeg hebben van moslims en hun eisen. Ook hebben ze niet toegegeven dat ze tientallen jaren verkeerd zaten met hun eenzijdige lof over de positieve effecten van islamitische immigratie, noch hebben ze zich verontschuldigd voor demonisering van de Noorse rechtse Fremskrittsparti (Partij van de Vooruitgang) en diens leider Carl I. Hagen tijdens de jaren '90 vanwege vermeend "racisme" omdat de partij vraagtekens zet bij de werkelijke kosten van immigratie.
Integendeel, hoewel de informatie over de kosten van islamitische immigratie al jaren beschikbaar is, werd het niet besproken in de Noorse media voorafgaand aan de nationale verkiezingen in 2005. In plaats daarvan waren de media gericht op 'armoede' in Noorwegen en de behoefte aan meer sociale uitgaven. Dit in een land dat behoort tot de rijksten ter wereld en waarin burgers kunnen beschikken over de hoogste sociale zekerheid in Europa. De Noorse media-aandacht voor de nationale verkiezingen bleek een verlangen naar een linkse regering, zei de verkiezingsexpert Aarebrot [18], een professor aan het Instituut voor Vergelijkende Politicologie aan de Universiteit van Bergen. Hij beaamde dat, op enkele uitzonderingen na, het grootste deel van de Noorse media politiek naar links leunt. "De meeste kranten zijn wat ik politiek correct zou noemen. Met politiek correct in het huidige Noorwegen bedoel ik een beetje radicaal, stads en liberaal", zei Aarebrot. Volgens een peiling stemt bijna 70 procent van de journalisten op de Arbeidspartij (Ap), Socialistisch Links (SV) of Rode Verkiezingsbrigade (RV), zei Aarebrot, en dit ziet men terug in de pers.
Als de huidige trends doorzetten zal Oslo binnen een paar decennia een niet-Westerse meerderheid hebben. Er zijn nu een aantal onderzoekers die voorspellen dat in Noorwegen, Zweden en Denemarken, de inheemse bevolking en hun nakomelingen deze eeuw nog een minderheid zullen worden in hun eigen land. De vraag is alleen wanneer. Aangezien de islamitische jihad gewoonlijk een veel agressievere en fysiekere fase ingaat zodra de moslimbevolking 10 - 20% van het totaal in een bepaald gebied bereikt, voorspelt dit niet veel goeds voor de toekomst van de stedelijke gebieden in Scandinavië. Zullen die er anders vanaf komen dan vergelijkbare regio's in Thailand, de Filippijnen of Nigeria?
Toegegeven, een deel van het probleem ligt bij het West-Europese systeem van de verzorgingsstaat zelf en kan niet worden toegeschreven aan de immigranten alleen [19]. De Iraanse Nima Sanandaji vertelt hoe haar familie kennismaakte met het Zweedse systeem: "In Zweden werd mijn familie geconfronteerd met een politiek systeem dat heel vreemd leek. De tolk vertelde ons dat Zweden een land is waar de overheid elke maand een cheque in je brievenbus doet als je niet werkt" [20]. Ze legde uit dat er geen reden was om een baan te nemen. "Hoewel mijn moeder verschillende banen nam, hebben we geconcludeerd dat dit de financiën van ons gezin niet echt ten goede kwam. In de zestien jaar dat we in Zweden waren heeft mijn moeder in totaal minder dan een jaar gewerkt".
Maar een deel van het probleem ook is te wijten aan de mentaliteit van een deel van de moslims die geen loyaliteit aan hun nieuwe landen tonen na het verhuizen. Volgens Erik Simonsen, de onderburgemeester die gaat over burgelijke administratie in de stad Odense in Denemarken, wordt het een steeds groter probleem dat allochtone mannen van hun vrouw scheiden volgens de seculiere wet, maar getrouwd blijven met hen volgens de sharia, de islamitische wet [21]. Het resultaat is een groot aantal 'vrijgezelle' vrouwen die in de bijstand zitten. Uit andere landen is het bekend dat sommige moslimmannen deze truc doen met meerdere vrouwen tegelijk. Van de moslimrellen in Frankrijk in 2005, treffend beschreven door de schrijver Mark Steyn als de "eerste door de bijstand gefinancierde jihad in de geschiedenis", zeiden sommige waarnemers dat de schuld lag bij polygamie beoefend door islamitische mannen en betaald door de Franse belastingbetalers. Maar ook immigranten die financieel onafhankelijk zijn sjoemelen, zegt Simonsen. "80 procent van het geld van de allochtone in Odense komt van de zwarte markt. Dat is veel, en het kan niet getolereerd worden, omdat de wet gelijk is voor iedereen".
Zoals een moslim in Noorwegen zei [22]: "Ik werkte in een Pakistaanse winkel, maar al het werk daar is 'onofficieel'. Noch de baas noch ik betalen belasting aan de Noorse autoriteiten. Daarnaast krijg ik 100% aan uitkeringen voor arbeidsongeschiktheid en bijstand. Ik moet sluw zijn om zo veel mogelijk geld te verdienen, want dit is mijn enige doel in Noorwegen". Veel moslims zien uitkeringen van ongelovigen ongetwijfeld als jizya, de belasting die niet-moslims volgens de Koran zouden moeten betalen aan moslims als eerbetoon en als een teken van hun inferieure status en onderwerping aan de islamitische overheersing. In Groot-Brittannië waarschuwde een van de leden van een islamitische groepering een undercover verslaggever tegen het nemen van een baan, omdat het zou bijdragen aan het systeem van de kuffar (niet-moslims) [23].
Een van de redenen voor de lage arbeidsparticipatie onder moslims is een zeer hoge aantal schoolverlaters, vooral onder jongens. Hoewel de moslims dit zelf afschuiven op 'slechte mogelijkheden tot integratie' en 'marginalisering', staan sommigen de opleiding van hun kinderen actief in de weg, zodat die niet te veel op de ongelovigen gaan lijken. Duizenden moslimkinderen met Scandinavisch burgerschap worden naar koranscholen in Pakistan en andere landen gestuurd, om te voorkomen dat ze 'te verwesterd' worden. Toen deze praktijk werd gedocumenteerd en bekritiseerd, door de Noorse organisatie Human Rights Service [24], hadden de Pakistanen in Noorwegen het lef te vragen om een school voor hun kinderen in Pakistan te bouwen die wordt gefinancierd door de Noorse belastingbetalers [25]. Die zullen ze waarschijnlijk nog krijgen ook.
Volgens de Copenhagen Post zijn, wanneer de scholen in Denemarken hun deuren weer openen na de zomervakantie, niet alle leerlingen terug. Sommige scholen berichtten dat een op de vijf leerlingen niet in de klas aanwezig is [26]. Het dagblad Berlingske Tidende meldde dat sommige kinderen niet waren teruggekomen van vakantie met hun ouders in hun thuisland. "Als leerlingen worden weggehouden van de start van het schooljaar, is dat een groot probleem voor hun integratie en dit kan het opleidingsniveau van de kinderen beïnvloeden", zei de minister van Integratie Rikke Hvilshøj. Ze zei dat een commissie methoden zou moeten bespreken om ouders zover te krijgen om hun kinderen vanaf dag één naar school te sturen. "Dit zijn kinderen die bij voorbaat al problemen hebben met begrijpen wat er gaande is op school", zei Hvilshøj. "Niet aanwezig zijn wanneer het schooljaar begint maakt het niet gemakkelijker. We moeten ervoor zorgen dat ouders begrijpen dat als hun kinderen een goede kans willen maken in Denemarken, dat ze dan moeten zorgen dat de kinderen aanwezig zijn als de school begint". Auteur en journalist Rushy Rahsid zei dat ze als kind vaak met haar ouders op lange vakanties naar Pakistan ging. "Gezinnen gaan op zulke lange reizen om hun kinderen een gezonde dosis aan religie, cultuur, tradities, en familie te geven", zei ze. "Als je een erg duur ticket koopt, wil je optimaal gebruik maken van de reis en de hele familie ontmoeten".
Niet dat de problemen altijd verdwijnen als moslimkinderen daadwerkelijk naar school gaan, dat zeker niet. Naar school gaan is geen kinderspel voor veel kinderen in Kopenhagen, waar slaan, schoppen, overvallen en bedreigingen dagelijks voorkomen [27]. De daders zijn meestal van dezelfde leeftijd als de slachtoffers. Geweld en bedreiging vormen zo'n groot probleem op middelbare scholen in Malmö, Zweden, dat het lokale schoolbestuur bewakingscamera's en bewakers in de gebouwen wil hebben [28]. De onderwijsdirecteur van de stad, Matz Nilsson, zei dat onhandelbare en agressieve leerlingen een steeds meer voorkomend verschijnsel zijn geworden op de middelbare scholen van Malmö, de thuisbasis van enkele van de grootste en ruigste sloppenwijken van Scandinavië.
In het voorjaar van 2006 werd de politie ingezet op een Berlijnse school [29] nadat leraren hadden geklaagd dat ze niet uit de voeten konden met de agressie en het gebrek aan respect van hun leerlingen. Een leraar die onlangs de school verliet vertelde de krant Tagesspiegel dat etnisch Arabische leerlingen etnische Turken, Duitsers en andere nationaliteiten pesten [30]. "Voor hen", zegt Petra Eggebrecht, voormalig directrice van de Rütli school, "is school gewoon een plek om te vechten voor erkenning, waar jonge criminelen afgoden worden". Jongeren zijn ook een makkelijk doelwit voor islamitische organisaties. Buiten de Rütli school begroeten de kinderen bezoekers in het Arabisch.
Toen verslaggevers naar de school gingen [31] werden ze vanaf het schoolplein door gemaskerde jongeren bekogeld met straatstenen terwijl de burgemeester hulpeloos bij de ingang van het gebouw stond. Een groeiend probleem op Duitse scholen is dat de mannelijke Arabische studenten vaak weigeren het gezag van vrouwelijke leerkrachten te respecteren. Studenten van de Rütli Hauptschule schaamden zich niet in het uiten van hun standpunten tegenover de journalisten. "De Duitse leerlingen slijmen bij ons, betalen dingen voor ons en dat soort dingen, zodat we ze niet in hun gezicht slaan". Maar er zijn ook conflicten tussen de Arabische en Turkse leerlingen, weerspiegeld in gevechten tussen de door buitenlanders gedomineerde jeugdbendes in de stad. Integratie van allochtone jongeren in Berlijn is vaak slecht. Ook de tweede en derde generatie spreekt vaak niet vloeiend Duits en velen falen op school - wat leidt tot een hoge werkloosheid onder allochtone jongeren. Blanke Duitse gezinnen verhuizen inmiddels weg uit wijken als Neukölln.
Moslimimmigratie heeft ook geleid tot een piek in de georganiseerde en gewelddadige misdaad. Al in 2002 schreven Lars Hedegaard en dr. Daniel Pipes [32] over de manier waarop de immigranten uit derdewereldlanden - de meesten van hen moslims uit landen als Turkije, Somalië, Pakistan, Libanon en Irak - minder dan 5 procent van de bevolking vormden maar meer van 40 procent van de sociale uitgaven opslorpten. Erger nog is echter dat moslims slechts 4 procent van Denemarkens 5,4 miljoen mensen uitmaken, maar een meerderheid vormen van de veroordeelde verkrachters in Denemarken, een bijzonder pijnlijk probleem gezien het feit dat vrijwel alle vrouwelijke slachtoffers niet-moslim waren. Soortgelijke maar kleinere wanverhoudingen werden gevonden voor andere soorten misdaad.
In 2005 werd bekend dat 82 procent van de misdaden in Kopenhagen werd gepleegd door immigranten of kinderen van immigranten [33], en de politie krijgt vijf keer zo vaak aanklachten tegen de tweede generatie immigranten als tegen autochtone Denen [34]. Portiers die werkzaam zijn in de Deense hoofdstad worden nu vaak bewapend met geweren of wapenstokken om zo in staat zijn om zich te verdedigen tegen gewelddadige allochtone bendes [35]. Er is meer geweld dan ooit tevoren en sommige allochtone bendes staan er zelfs om bekend de portiers thuis op te zoeken. Allochtone criminele bendes zijn veel actiever dan voorheen werd gedacht, en in brutaliteit overtreffen ze de criminele motorbendes als de Hell's Angels of Bandidos, aldus de staatspolitie. [36] Een Noorse onderzoeker waarschuwde dat allochtone bendes in Noorwegen kunnen uitgroeien tot allochtone georganiseerde misdaad die voorheen niet bekend was in Scandinavië [37]. Arne Johannessen van de Noorse politieorganisatie waarschuwde in 2003 dat de kosten van criminaliteit zijn verdubbeld in het voorgaande decennium, mede als gevolg van immigratie [38].
In Zweden is er een sterke stijging van alle soorten van criminaliteit en geweld tegelijkertijd met een ongekende golf van immigratie naar het land [39]. Natuurlijk zouden de Zweedse politici er niet over peinzen de twee te verbinden. Maar in een van die zeldzame gevallen waarin een Zweedse krant daadwerkelijk heeft de waarheid verteld, onthulde Aftonbladet dat 9 van de 10 meest criminele etnische groepen in Zweden moslims zijn [40], een tendens bekend van andere Europese landen zoals Frankrijk, waar moslims 10% van de algemene bevolking vormen, maar iets van 70% van de gedetineerden. Het aantal mensen onder de 18 jaar die in jeugdgevangenissen in Zweden zitten is sterk gestegen in de afgelopen vijf jaar.
Niet dat West-Europese gevangenissen kinderen van immigranten erg af zouden schrikken. Het soepele regime in een gevangenis waar sommige van Nederlands meest gevaarlijke criminelen zitten heeft onlangs voor opspraak gezorgd [41]. Foto's van getatoeëerde gevangenen die zaten te genieten van een 'gezellige avond' met bier brachten de autoriteiten in verlegenheid, omdat die gevoelig zijn voor beschamende kritiek in het buitenland dat ze zacht zijn voor criminelen. Een gevangene in Esserheem die 14 jaar moet zitten voor moord zei: "We hebben elk weekend een feestje in onze eigen gevangenisbar. We kunnen genieten van snacks, ijs, bier, we kaarten of biljarten en luisteren naar muziek. Als het warm weer is dan kunnen we tennissen". Een andere gevangene sprak van "perfect" vers voedsel en zei: "We kunnen alles krijgen in de gevangeniswinkel, waaronder sushi en sake". In Nederland [42] is het economische argument ingezet door zowel linkse multiculturalisten als de vrije markt conservatieven - het argument dat de immigratie een bevolking verjongt, nieuwe arbeidskrachten biedt, en ondernemerschap stimuleert - "simpelweg niet van toepassing". Er is sinds ongeschoolde gastarbeiders werden uitgenodigd in Nederland in de vroege jaren '70 geen algemeen economische voordeel meer aan het veranderen van de samenstelling van de bevolking. Volgens Paul Scheffer, een vooraanstaand criticus van het multiculturalisme en professor in de stedelijke sociologie aan de Universiteit van Amsterdam, is tot 60% van de eerste generatie Turkse en Marokkaanse immigranten werkloos.
Andrew Bostom, redacteur van The Legacy of Jihad, citeerde na een reisje naar België [43] de opmerkingen van dr. Muqtedar Khan, een gematigde moslim uit de VS over wie veel stampij is gemaakt. Zelfs Khan erkende de vrijgevigheid van de Belgische verzorgingsstaat ten opzichte van zijn moslims: "een bijstandsuitkering was normaal gesproken 70 tot 80 procent van het salaris. Voor die moslims die waren getrouwd en kinderen hadden, gaf de uitkering een comfortabel leven en vanwege de lage kosten van onroerend goed konden ze zelfs van de bijstand een eigen huis kopen". De Amerikaanse schrijver Bruce Bawer, die nu in Noorwegen woont, heeft in zijn boek While Europe Slept gedocumenteerd hoe imams uit Oslo brutaal prediken dat moslims deze uitkeringen moeten eisen en dat ze zich gerechtvaardigd moeten voelen om de uitkering aan te vullen door te stelen uit winkels - als een vorm van jizya uit hun ongelovige 'gastlanden'. Zoals Bostom zegt:
een dergelijke houding, wat ook de oorsprong ervan, doet ons afvragen: waarom gaat het Westen door met het rechtvaardigen van het rauwe, onevenwichtige fanatisme dat niet-moslims geen toegang tot Mekka en Medina krijgen - op straffe van gevangenschap, marteling, en de dood - terwijl de moslims vragen om en de mogelijkheid krijgen om zich te vestigen, in ruime accommodaties, binnen Europa of Amerika?
Sommige moslims zijn inderdaad actief betrokken bij verbale of fysieke steun aan jihadistische activiteiten. Mullah Krekar is veroordeeld voor terrorisme in Jordanië [44], hij wordt ervan verdacht banden te hebben met de terroristen van Madrid [45], en de CIA beweert dat hij bommen heeft besteld in Irak [46]. Hij heeft jaren in Oslo geleefd van Noors uitkeringsgeld, en naar verluidt krijgt hij veel gratis taxiritten van islamitische taxichauffeurs die denken dat hij een geweldige vent is. De meest controversiële vluchteling in Noorwegen heeft nu een bedreiging geuit tegen het land dat hem en zijn familie de afgelopen 14 jaar heeft gehuisvest en onderhouden [47]. Mullah Krekar blijft zijn uitzetting naar Irak aanvechten, en noemt de oproep tot uitzetting 'een strafbaar feit' dat moet worden bestraft. "Ik verdedig mijn rechten in hun land, net als Westerse mensen hun rechten verdedigen. Ik ben geduldig zoals zij geduldig zijn. Maar als mijn geduld op is, zal ik reageren als oosterlingen doen". Op de vraag hoe 'oosterlingen' dan reageren, zei Krekar: "Daar wil ik geen commentaar op geven". Krekar heeft zich positief uitgelaten over terroristenleider Osama bin Laden en de onlangs omgekomen Iraakse leider van Al-Qaida, Abu Musab al-Zarqawi [48].
In Groot-Brittannië heeft de politie onderzoek gedaan naar beschuldigingen dat de vier verdachten van de Londense bomaanslagen van juli 2005 meer dan 500.000 pond hebben verkregen door uitkeringen [49]. De verdachten zouden meerdere aliassen en adressen hebben gebruikt. Van eentje, ene meneer Ibrahim, wordt gezegd dat hij zes schuilnamen had. Van sommigen is ook aangetoond dat ze verschillende nationaliteiten, leeftijden en sofinummers hebben opgegeven tijdens hun verblijf in Groot-Brittannië. Onderzoekers zijn van mening dat de valse namen werden gebruikt om meerdere uitkeringen te trekken. Twee zouden ook asiel hebben aangevraagd met behulp van valse paspoorten en valse namen en nationaliteiten. De heer Ibrahim, die de bommenwerper van de bus in Hackney zou zijn, heeft vermoedelijk twee geboortedata gebruikt, en zes aliassen, twee sofinummers en twee adressen. Ene meneer Osman ging blijkbaar schuil onder vijf namen, beweerde afwisselend dat hij Eritrees of Somalisch was en hij gebruikte vier adressen in het zuidwesten van Londen. Ene meneer Omar, 24, die is verbonden met de aanval op een metro in de buurt van Warren Street, had vijf schuilnamen.
De krant The London Times [50] citeerde een rapport dat de angst uitdrukt dat Groot-Brittannië "zijn weg naar de apartheid zal slaapwandelen" als gevolg van verhoogde etnische segregatie. Het rapport, waarin rekening is gehouden met de achtergrond van de vier Londense zelfmoordterroristen van 7 juli, wees uit dat sociale en economische achterstand van moslims vaak de belangrijkste beweegreden is in hun bekering tot het terrorisme, [maar het rapport negeerde] de vele oproepen tot gewelddadige jihad in de Koran en de Hadith. Het rapport stelde vast dat de moslimgemeenschap de meest 'kansarme' religieuze groepering in het land is, met een lager opleidingsniveau en een hogere werkloosheid. Uit het document bleek dat de werkloosheid onder Groot-Brittanniës 1,6 miljoen moslims meer dan drie keer zo hoog is als onder de algemene bevolking, en het hoogste van alle religieuze groepen. Ongeveer de helft van alle moslims waren economisch inactief (52%). Dat is hoger dan bij alle andere religieuze groeperingen.
DP111, een welbespraakte Britse commentator op websites zoals Jihad Watch, Little Green Footballs en Fjordman's blog, wijst erop dat als moslimfamilies erg groot zijn, één enkele kostwinner het moeilijk zal hebben om alle gezinsleden te onderhouden. Ze moeten het aanvullen door extra aanzienlijke voordelen van de staat te trekken [kinderbijslag etc]. Dus minimaal "ongeveer 80% van de moslimbevolking" leeft op sociale uitkeringen: "Een aanzienlijk deel van dit geld dat de Britse belastingbetaler betaalt aan moslims, vindt zijn weg naar de jihad. Een dergelijk scenario geldt ongetwijfeld voor alle Europese staten met een aanzienlijke moslimbevolking". [Verder zegt DP111]:
We hebben de belachelijke positie dat wij een bevolkingsgroep huisvesten en voeden die erop gebrand is ons te vernietigen. De islamieten waren, al vanaf het begin in de 7e eeuw, niets meer dan een collectief om te plunderen en geld te slepen uit andermans werk. In het verleden werd dit uitgevoerd door oorlog, verovering en plundering. Nu wordt dit uitgevoerd door immigratie (invasie), uitkeringen of criminaliteit. Ondertussen krijgen islamitische landen enorme leningen (ontwikkelingshulp), waarvan we nooit weten of ze zullen worden terugbetaald. Dus van een puur economisch oogpunt lijkt de islam een collectief van mensen die leven volgens het ethos van 'bedelen, lenen of stelen'. Dus waarom doen wij, de kapitalistische landen, die niet geloven in iedereen alles gratis aanbieden, nog aan subsidie voor de meest luie en agressieve groep mensen op Gods groene planeet, die zich nu buigen over het ondermijnen van ons democratische systeem? De kern is: hoe is de situatie ontstaan dat de natuurlijke vooruitgang van de meest geavanceerde beschaving op aarde blijkbaar bergafwaarts is?
DP111 wijst er ook op dat de kosten van islamitische immigratie veel hoger zijn dan alleen die via het sociale zorgstelsel.
Men moet echt rekening houden met het verlies van vertrouwen in de markten, verlies van nieuwe investeringen als gevolg van vliegangst of het ongenoegen over de opdringerige veiligheidsmaatregelen. Dan is er nog de stijging van de verzekeringskosten voor allerlei bedrijven. Dit alles heeft invloed op onze mogelijkheid tot concurrentie met landen die niet beschikken over een grote islamitische bevolkingsgroep, zoals Japan, Korea en Taiwan. Het verlies kan iets zijn van één miljoen dollar per individuele moslim per jaar, of meer. "Daarbovenop geven we ze enorme bedragen aan hulp, sociale uitkeringen op grote schaal, terwijl wij in angst leven, en onze vrijheden worden aangetast".
Ex-moslim Ali Sina [51] stelde dat zelfs in de Verenigde Staten, waar een kleinere moslimbevolking is en minder sociale uitkeringen dan in West-Europa, moslims een grote aderlating voor de economie zijn:
Omdat er ongeveer 2 miljoen moslims in Amerika wonen en er onder hen enkele terroristen zijn, worden de Amerikanen gedwongen om honderden miljarden dollars aan binnenlandse veiligheid te besteden. Ik heb geen idee hoeveel de werkelijke kosten zijn. Laten we conservatief zijn en zeggen dat het slechts 200 miljard dollar per jaar kost. In werkelijkheid kan dit vele malen meer zijn. Heeft iemand enig idee? Indien het slechts 200 miljard dollar kost, dan kost elke moslim en hun kinderen de belastingbetaler 100.000 dollar dollar per jaar. Dit is de echte 'bijdrage' van de moslims aan Amerika, meneer de president. Als u daar eenmaal bij optelt wat de kosten zijn van de werkelijke schade veroorzaakt door terreuraanslagen, zoals op vliegtuigen, gebouwen, enzovoort, zullen deze kosten nog veel hoger zijn. En hier hebben we het alleen nog maar over de monetaire kosten. Kan iemand berekenen welke prijs de families van de slachtoffers van terrorisme betalen? Wat waar is in Amerika geldt overal waar er overheden worden gedwongen om geld te besteden om de veiligheid te verhogen.
Bat Ye'or beschrijft in haar boek Eurabia - The Euro-Arab Axis hoe we middenin een totale transformatie van Europa zitten, die het gevolg is van een opzettelijk beleid. In een interview met de Israëlische krant Haaretz [52] zegt Bat Ye'or dat ze vreest dat Europa meer en meer geïslamiseerd wordt totdat het "een politieke satelliet van de Arabische en islamitische wereld" is.
De Europese leiders hebben gekozen voor een bondgenootschap met de Arabische wereld, waardoor ze toegezegd hebben de Arabische en islamitische blik op de Verenigde Staten en Israël te accepteren. Dit bondgenootschap heeft niet alleen betrekking op buitenlands beleid, maar ook op zaken aangaande de Europese samenleving, zoals immigratie, de integratie van de immigranten en het idee dat de islam deel uitmaakt van Europa.
De voormalige Franse minister-president Charles de Gaulle was in de jaren '60 teleurgesteld in het verlies van de Franse koloniën in Afrika en het Midden-Oosten, maar ook in de dalende Franse invloed op het internationale vlak, en hij besloot een strategisch bondgenootschap met de Arabische en islamitische wereld aan te gaan om te concurreren met de heerschappij van de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Deze alliantie werd het beginpunt van de Europese Gemeenschap (pre-Europese Unie) in de loop van de jaren '70, toen een uitgebreide Europees-Arabische dialoog werd ontwikkeld. Maar deze alliantie, waarvoor Europa de immigratie van miljoenen moslims naar haar gebieden moest accepteren en een anti-Israëlisch en anti-Amerikaans standpunt in moest nemen, zal Europa uiteindelijk "omvormen tot een continent dat onder de plak zit van de Arabische en islamitische wereld".
Zoals Bat Ye'or aangeeft zijn de meeste beleiden van Eurabië verborgen voor het publiek, maar soms kunnen we er een glimp van opvangen als we weten waar te zoeken. De linkse Italiaanse minister-president Romano Prodi, van 1999 tot 2004 voorzitter van de Europese Commissie, in principe het Politbureau van de EUSSR, wil meer samenwerking met Arabische landen. Hij praat over een vrijhandelszone met de Arabische wereld, maar deze zone betekent ook dat Arabië de vier vrijheden van de EU zou krijgen, waaronder het vrije verkeer van personen. Dit staat geschreven in een document uit 2003 [53]. Maar dit feit en de gevolgen ervan worden vrijwel nooit vermeld in de Europese media. Tijdens de zesde Euro-Med conferentie in Brussel in 2003 werd gezegd dat dit door Prodi voorgestelde initiatief van de EU onze oosterburen "geleidelijke integratie geeft in de uitgebreide Europese interne markt en de mogelijkheid biedt om uiteindelijk de vier fundamentele vrijheden van de EU te bereiken: vrij verkeer van goederen, diensten, kapitaal en mensen". De ministers werden ook geacht hun steun te geven aan het voorstel van de Europese Commissie voor een Euro-Mediterranean Foundation for the Dialogue of Cultures, een Euro-Mediterrane Parlementaire Vergadering en een versterkte Europese Investeringsbank (EIB).
In juni 2006 gaf Romano Prodi's linkse coalitieregering aan dat ze veel soepeler zouden zijn met de moslimimmigratie naar Italië, en Prodi kondigde aan dat "het tijd is om naar het zuiden te kijken en een nieuw beleid van samenwerking rond de Middellandse Zee te starten" [54]. Hij dacht aan het Euro-Mediterrane partnerschap, gelanceerd in 1994 in Barcelona. Prodi zei dat hij de kwestie had opgenomen met de Egyptische president Hosni Mubarak en de Libische leider Muammar Gaddafi. De premier legde toen uit dat het Barcelona-Proces - dat project omvat de oprichting van een vrijhandelszone in 2010 - niet meer voldoende was en dat een nieuwe, andere aanpak nodig was. "De landen aan de zuidelijke kusten van de Middellandse Zee verwachten dat van ons" voegde hij eraan toe.
Moslimimmigratie kost enorme sommen geld en het creëert chaos in West-Europa, en de EU-leiders werken eraan moslims gemakkelijker toegang te geven tot Europa - omdat de Arabieren dit van hen verwachten. Bedankt dat u ons dit heeft verteld, meneer Prodi. En dank u wel dat we niet langer hoeven te twijfelen of de Europese Unie wel of niet moet worden afgebroken [55], en of zijn verraderlijke en corrupte politieke elites wel of niet uit de macht ontzegd moeten worden.
Bronnen:
1. http://www.thelocal.se/article.php?ID=1456
2. http://www.faithfreedom.org/oped/Fjordman60527.htm
3. http://fjordman.blogspot.com/2005/12/immigrant-rape-wave-in-sweden.html
4. http://www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/utskrift/0,3258,845794,00.html
5. http://www.frisch.uio.no/sammendrag/473_eng.html
6. http://www.brusselsjournal.com/node/227
7. http://www.aftenposten.no/nyheter/iriks/article1108140.ece
8. http://www.nrk.no/nyheter/innenriks/3946310.html
9. http://www.aftenposten.no/nyheter/iriks/politikk/article1348280.ece
10. http://dansk-svensk.blogspot.com/2005/12/velfrdskommisionen-foreslr.html
11. http://www.cphpost.dk/get/88766.html
12. http://www.aftenposten.no/english/local/article1084368.ece
13. http://www.aftenposten.no/english/local/article1324807.ece
14. http://www.aftenposten.no/english/local/article1333005.ece
15. http://oslopuls.no/nyheter/article1354613.ece
16. http://oslopuls.no/nyheter/article1354614.ece
17. http://www.dagbladet.no/magasinet/2006/06/15/468983.html
18. http://www.aftenposten.no/english/local/article1096647.ece
19. http://www.samfunnsforskning.no/page/Publications/English_Publications_articles/7982/22736-8089.html
20. http://www.tcsdaily.com/article.aspx?id=0614055
21. http://www.jp.dk/login?url=indland/artikel:aid=3595936
22. http://www.aftenposten.no/meninger/kronikker/article985370.ece
23. http://www.jihadwatch.org/archives/007569.php
24. http://www.rights.no/hrs_publ_gen/ute_av_syne/hrs_75.60_031128_101.htm
25. http://www.vg.no/pub/vgart.hbs?artid=230718
26. http://www.cphpost.dk/get/89881.html
27. http://www.cphpost.dk/get/91985.html
28. http://www.cphpost.dk/get/88579.html
29. http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/europe/4865288.stm
30. http://www.timesonline.co.uk/article/0,,2089-2157935,00.html
31. http://www.expatica.com/source/site_article.asp?subchannel_id=26&story_id=28932&name=Police+brought+in+as+teachers+lose+control+at+Berlin+school
http://59.911.10.738subf36:EMlpoga918318646547??
32. http://www.danielpipes.org/article/450
33. http://www.berlingske.dk/grid/kronikker:aid=624134
34. http://www.cphpost.dk/get/91517.html
35. http://fjordman.blogspot.com/2005/06/denmark-doormen-arm-themselves-against.html
36. http://www.cphpost.dk/get/91388.html
37. http://www.aftenposten.no/english/local/article856476.ece
38. http://www.dagbladet.no/nyheter/2001/07/18/269835.html
39. http://fjordman.blogspot.com/2005/09/sweden-steep-rise-in-crime.html
40. http://www.aftonbladet.se/nyheter/0003/13/dokument.html
41. http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml;jsessionid=E0BETDS1VH3GLQFIQMFCM5OAVCBQYJVC?xml=/news/2005/09/14/wpris14.xml&pos=news_puff2&_requestid=40969
42. http://www.guardian.co.uk/religion/Story/0,2763,1485433,00.html
43. http://www.andrewbostom.org/index.php?option=com_content&task=view&id=97&Itemid=27
44. http://www.aftenposten.no/english/local/article811077.ece
45. http://www.aftenposten.no/english/local/article754830.ece
46. http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2004/01/18/wirq18.xml&sSheet=/news/2004/01/18/ixnewstop.html
47. http://www.aftenposten.no/english/local/article1109447.ece
48. http://www.aftenposten.no/english/local/article1362852.ece
49. http://www.timesonline.co.uk/article/0,,22989-1723196,00.html
50. http://www.timesonline.co.uk/article/0,,2087-1785953_1,00.html
51. http://fjordman.blogspot.com/2005/10/ali-sina-muslims-pooh-pooh-golden-rule.html
52. http://www.haaretz.com/hasen/spages/728863.html
53. http://ec.europa.eu/comm/external_relations/euromed/conf/naples/index.htm
54. http://www.adnki.com/index_2Level_English.php?cat=Politics&loid=8.0.311746780&par=0
55. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/06/why-eu-needs-to-be-destroyed-and-soon.html
Sura 9, Vers 29
Vecht tegen zij die niet geloven in Allah, of in de Dag des Oordeels, en verbied voor de Mensen van het Boek (joden en christenen) en degenen die niet de religie van de waarheid erkennen (dwz islam) niets van wat verboden is door Allah en Zijn boodschapper, totdat zij de jizya betalen met vrijwillige onderwerping, en zich onderworpen voelen.
Sura 9, Vers 5
Dood de ongelovigen waar u ze kunt vinden. [...] Maar als zij berouw hebben en de islam accepteren [...] laat hun weg dan vrij.
De islam heeft in de laatste 1400 jaar systematisch meer dan 300 miljoen mensen (ja driehonderd miljoen) vermoord, waarvan driekwart hindoes/boeddhisten en Animisten/Heidenen, en een kwart christenen/joden/zoroasten, en het heeft meer dan 300 miljoen tot slaaf gemaakt. Dit is echter geen verleden tijd, maar gaat nu nog voortdurend door op meerdere fronten over de hele wereld!
De jihads en genocides blijven op dit moment doorwoeden over de hele wereld.
Jihad in Afghanistan (moslims versus hindoes en sikhs)
Etnische zuiveringen in Afghanistan in 1992. Toen het islamitisch-fundamentalistische regime van de mujahadeens aan de macht kwam in 1992 werden tienduizenden hindoes en sikhs uit Kabul vluchtelingen, en moest flink wat losgeld betalen om Pakistan in te komen zonder visum.
Jihad in Iran (moslims versus christenen en zoroasten)
Bronnen:
1. http://www.holycrime.com/CrimeFlog24.asp
2. Mary Boyce. Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices. Londen: 1979, 2001.
A Persian Stronghold of Zoroastrianism (op basis van de Ratanbai Katrak lezingen in 1975). Lanham, Maryland: 1989.
Tijdens de eerste jihadi verovering van Perzië, bijvoorbeeld, werden 40.000 aanhangers van het zoroastrisme gedood tijdens het verdedigen van de koninklijke stad Istakhr, waar hun religieuze bibliotheek was ondergebracht.
3. Boyce. A Persian Stronghold of Zoroastrianism. blz. 7-8.
Jihad in Tsjetsjenië en Dagestan
In augustus en september 1999 leidde Shamil Basajev (in samenwerking met de Saoedisch geboren Khattab, commandant van de Mujahadeen) twee legers van 1400 Tsjetsjeense, Dagestaanse, Arabische en Kazachse militanten uit Tsjetsjenië naar de naburige Republiek Dagestan. Het doel was om de lokale separatistische rebellen te helpen die troepen van de Russische Federatie gingen aanvallen in de dorpen Kadar, Karamakhi en Chabanmakhi. Medio september 1999 werden de militanten verdreven uit de dorpen en teruggedreven naar Tsjetsjenië. Ten minste enkele honderden mensen werden gedood in de gevechten; de Federale kant meldde 279 dode militairen en ongeveer 900 gewonden.
Bron:
http://www.ceri-sciencespo.com/publica/cemoti/textes38/roshchin.pdf
Jihad tegen Armenië
Huidige situatie:
Een van de grootste problemen in Armenië is het handhaven van een vervangend geboortecijfer. Gebrek aan steun van Europa. Er is druk van het islamitische Azerbeidzjan en Turkije.
Jihad in Turkije
Voorbeelden:
In zekere zin is de Helleense genocide nog steeds niet over, want de weinige overlevenden ervan worden op dit moment nog steeds vervolgd in alle door de Turken geregeerde gebieden, vooral in Constantinopel en Imvros. Bijvoorbeeld, in Imvros werd in 1999 een Grieks jongetje van zes jaar oud levend verbrand door de Turken. Het orthodoxe patriarchaat gesitueerd in Constantinopel, dat een soortgelijke betekenis heeft als het Vaticaan, wordt vaak aangevallen. De weinige overlevenden van de Helleense genocide worden op schandelijke wijze hun rechten geweigerd. Het Verdrag van Lausanne wordt voortdurend geschonden. Zelfs de frequente Turkse invasies van het luchtruim en de territoriale zee van Griekenland (wat neerkomt op honderden per jaar), kunnen worden beschouwd als reflexen van het uitroeiingsbeleid. Als het aan de Turkse overheersers ligt hebben de Grieken geen recht om te leven, ze hebben geen überhaupt rechten.
Jihad in Irak (moslims versus christenen en joden)
Aanvallen op kerken in Irak (2004-2008)
Het eerste bombardement van een kerk vond plaats op 26 juni 2004, en trok weinig aandacht. Twee onbekende mannen in een zilverkleurige Opel gooiden een handgranaat in de Kerk van de Heilige Geest in Mosul. Vijf weken later, op 1 augustus 2004, pleegden ze gecoördineerde bomaanslagen op vijf kerken, vier in Bagdad en een in Mosul. Tussen 26 juni 2004 en 6 januari 2008 zijn 52 kerken aangevallen.
Andere bronnen:
1. http://www.krg.org/articles/detail.asp?smap=02010200&lngnr=12&asnr=&anr=24003&rnr=73
2. http://www.danielpipes.org/article/161
Jihad in India (moslims versus hindoes)
Bronnen:
1. http://www.rediff.com/news/1999/feb/12rajee1.htm Rediff Interview met Francois Gautier
2. http://www.geocities.com/prakashjm45/contratoihb.html
3. http://www.geocities.com/prakashjm45/toi_gfis.html
4. http://www.geocities.com/prakashjm45/faa.html
5. http://www.geocities.com/prakashjm45/contratoihb.html
6. http://www.geocities.com/prakashjm45/
7. http://www.mumbai-central.com/nukkad/aug2002/msg00168.html
8. http://islamicterrorism.wordpress.com/2008/04/18/prophet-muhammad-on-holy-war-against-al-hind-india/
Jihad in Pakistan (moslims versus hindoes en christenen)
Pakistan is slechts een van de vele islamitische landen in Azië die nog steeds systematisch alle niet-islamitische gemeenschappen vernietigen. Er worden geregeld hindoestaanse tempels en kerken vernietigd in Pakistan.
Bronnen:
http://www.unhcr.org/refworld/publisher,HRW,,PAK,3ae6a7d58,0.html
http://india_resource.tripod.com/pakistan.html
a. Volgens Discover the Working Child: "In sommige [steenovens] werken maar liefst 14 kinderen per 10 volwassenen" (p 16).
b. Commissie Mensenrechten van Pakistan. Bonded Labour in the Brick-kiln Industry of Pakistan. p 2.
c. Religieuze minderheden in Pakistan (hindoes, christenen, ahmadi, en parsis) vormen minder dan 5 procent van de totale bevolking.
d. Interview van Human Rights Watch. Lahore, november 1993. De wisselkoers voor Pakistaanse rupees [munteenheid] op het moment van publicatie was US $1 = Rs.30.
e. Interview van Human Rights Watch. Steenovens in de buurt Kasur, oktober 1993.
f. Interview van Human Rights Watch. Lahore, oktober 1993.
g. Interview van Human Rights Watch. Steenovens aan de rand van Lahore, oktober 1993.
h. Interview van Human Rights Watch. Steenovens aan de rand van Lahore, oktober 1993.
Jihad tegen Kashmiri hindoes (genocide en demografische oorlogsvoering)
Bronnen:
1. Bhat, A (Ed). Kashmiri Pandits: Problem and Perspectives. New Delhi: Rupa, 2003.
2. Evans, A. "A Departure from History: Kashmiri Pandits, 1990-2001". Contemporary South Asia 11 (2002): 19-37.
3. Pant, K. The Kashmiri Pandit: Story of a Community in Exile in the Nineteenth and Twentieth Centuries. Delhi: Allied, 1987.
4. Said, E. The Politics of Dispossession: The Struggle for Self-Determination, 1969-1994. London: Vintage, 1995.
5. Sazawal, V. A New Focus, a New Vision. Koshur Samachar, 2000. p 3.
6. http://www.iakf.org/main/index.php?module=article&view=173
7. http://islamicterrorism.wordpress.com/2008/06/21/190190-the-day-when-kashmiri-pandits-fled-islamic-terror/
Jihad in Bangladesh (moslims versus hindoes)
Bangladesh heeft een bevolking van ongeveer 120 miljoen, bijna 88 procent daarvan is moslim.
Voorbeelden:
De HRCBM, een in Santa Clara gebaseerde organisatie die schendingen van de mensenrechten in Bangladesh onderzoekt en onthult, heeft verslag gedaan van een paar wandaden tegen hindoes in Bangladesh in 2000:
Op 29 maart 2000 werd Malarani Roy uit het dorp Karagola ontvoerd door moslims. Ze werd brutaal in elkaar geslagen en door de groep verkracht. De lokale politie vond haar, maar weigerde om een proces-verbaal op te maken. Op 26 juni, beval een groep moslims Smriti Rani Saha uit de stad Sirajganj om naar India te verhuizen. Toen ze weigerde, werd ze ontvoerd, verkracht en vermoord. Op 28 mei werd Debasish Saha uit Poradaha doodgeschoten door een moslimbende. Op 4 juni werd Mayaram Tripura van Balipara doodgeschoten door lokale moslims. Op 6 oktober 2000 liepen moslimfanaten, na het aanbieden van namaaz bij de Gajipur Jama Masjid, naar de hindoestaanse tempel van Kali, verwoestten de puja pandal, sloegen de godenbeelden stuk, en plunderden de dood hindoes beheerde winkels in de omgeving.
Jihad in Zuid-Thailand (moslims versus boeddhisten)
Gebieden: Pattani, Yala, Narathiwat en Songkhla.
Jihad in het zuiden van Filippijnen (moslims versus christenen)
Gebieden: Mindanao en de eilandengroep Sulu, Basilan, Sulu en Tawi-Tawi.
Jihad op Oost-Timor (moslims versus christenen)
Indonesische moslims vermoordden een derde van de bevolking van deze voormalige Portugese kolonie die ooit rooms-katholiek was.
Jihad in Indonesië (moslims versus christenen)
In Indonesië zelf hadden we religieuze conflicten in de Molukken, waar de christelijke minderheid met uitsterven bedreigd is.Moslims vs toeristen (backpackers) in Bali.
Jihad in West-China, Xinjiang (moslims versus boeddhisten)
Uighurse islamisten hebben al tientallen jaren een jihad van lage intensiteit gevoerd tegen de Chinese overheersing. De Turkestan Islamic Party streeft ernaar een islamitische republiek te creëren voor het islamitische Uighur-volk. Westerse media hebben kritiek geuit op de acties van de Chinese overheid: de campagnes tegen de "arme minderheid van rebellen".
Jihad in Egypte
Jihad tegen de christelijke Kopten.
Egypte ondersteunt ook de jihad in Soedan. Ze zien een islamitisch Soedan niet als een vijand, maar als een bondgenoot in het toekomstige conflict met Ethiopië.
Jihad in Marokko, Algerije, Tunesië en Libië [1]
In Marokko, Algerije en Libië is het christendom uitgestorven als gevolg van eeuwen van genocides, vervolgingen en harde vormen van dhimmitude. Het jodendom heeft het daarentegen wel overleefd, maar nauwelijks [1].
De racistische jihad is nog niet afgerond (arabisering). Ter illustratie: In Libië zijn er routinematig moorddadige rellen tegen zwarte Afrikanen (bij één zo'n rel werd een diplomaat uit Tsjaad opgehangen aan een paal in Tripoli en is laten hangen als teken aan en pleziertje voor de toeschouwers) [2].
Bronnen:
1. http://www.danielpipes.org/article/161
2. http://www.mail-archive.com/osint @ yahoogroups.com/msg31648.html
Jihad in Kenia
http://www.danielpipes.org/comments/118346
Jihad in Soedan (moslims versus christenen en animisten)
http://www.danielpipes.org/article/5325
http://www.danielpipes.org/blog/comments/109331
https://en.wikipedia.org/wiki/Muslim_brotherhood # cite_note-59
Sinds de jaren '80 zijn hier 1,5 miljoen christenen en animisten geslagen, vermoord, verkracht en doodgehongerd door de islamitische heersers van Soedan.
Jihad in Nigeria
Christenen worden aangevallen in elk land waar de islam aanwezig is. Er zijn beruchte aanvallen op christenen in Nigeria, waar in 1967 de christelijke stam de Ibo, veel geavanceerder en hardwerkender dan hun islamitische overheersers, in opstand kwam en de onafhankelijkheid van de staat Biafra verklaarde. De directe oorzaak was de massamoorden op de christelijke Ibo door moslims in heel Noord-Nigeria. Maar de Westerse wereld deed niets om de christelijke Ibo te helpen, terwijl het wel hulp gaf aan de moslims, waaronder Egyptische piloten en vliegtuigen die dorpen van de Ibo beschoten, en tienduizenden hulpeloze dorpelingen doodden. Slechts twee landen in de wereld erkenden Biafra: Israël en Ghana (Kwame Nkrumah Osagyefo begreep de islam heel goed, hoewel hij niet altijd de economie begreep). In 1969 legde de leider van Biafra, kolonel Ojukwu, in zijn beroemde Verklaring van Ahiara uit dat de belangrijkste reden voor de Biafraanse strijd was om de christenen te verdedigen tegen, zoals hij het zei, de "jihad die werd uitgevoerd tegen hen". Het gaat tot op de dag van vandaag nog door met die jihad via de moslims die het leger beheersen en grotendeels de olierijkdom van Nigeria hebben gestolen (met een beetje hulp van een aantal islamofiele christenen die bereid zijn om samen te werken). West-Europa heeft niets gedaan om de Biafranen te helpen in hun strijd om onafhankelijkheid, zelfs na herhaalde wijdverspreide jihad-slachtingen van christenen.
Meer informatie over het onderwerp:
Conflicten met christenen in Ljaw en de Nigerdelta:
Bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/Ijaw
https://en.wikipedia.org/wiki/Niger_Delta_conflicts
http://www.mail-archive.com/osint@yahoogroups.com/msg31648.html
Jihad in Ivoorkust en Togo
De christenen liggen onder vuur in de Ivoorkust en in Togo. De meer geavanceerde zuiderlingen, de Ewe-stam wiens grondgebied over de landsgrenzen heen uitstrekt, zijn op de vlucht voor de islamitische dreiging.
Racistische Jihad tegen zwarten in Mali en Mauretanië (arabisering)
In Mali en Mauritanië worden veel zwarte Afrikanen in de slavernij gedwongen, maar er is hierover geen enkel protest afkomstig van de Arabische Liga, hoewel beide landen lid zijn van die liga.
Zwarte niet-Arabische moslims (of nominale moslims) worden gedood, hun vee vernietigd, hun hutten en huizen verbrand, hun vrouwen verkracht, hun mannen allemaal gedood. En elke persoon die het kan navertellen heeft aangegeven dat de verschillende Arabische plunderaars zeggen dat "ze zwart zijn en moeten worden gedood". Stel u voor, stel u eens voor, dat er niet honderdduizend dergelijke incidenten zomaar toegestaan zouden worden (zoals hebben plaatsgevonden in Darfur) of een miljoen (zoals in Zuid-Soedan), maar slechts één zo'n gebeurtenis ergens in de Westerse wereld, door een Westerse regering.
Vraag u dan af waarom er dan zo'n andere moraal is, zo'n angst om de waarheid te vertellen, over hoe de islam de drager is van de Arabische racistische ideologie, en hoe de Arabieren onder de ergste racisten van de geschiedenis zijn, die de mensen die ze veroveren overtuigen om hun eigen verleden af te zweren, te vergeten, te verachten, en pseudo-Arabische identiteiten aan te nemen, en een stelletje Arabieren die leefden in het 7e-eeuwse Arabië over te nemen als hun eigen rolmodellen.
Bron:
http://www.mail-archive.com/osint@yahoogroups.com/msg31648.html
Jihad in Ethiopië
Christenen 60,8%
Moslims 32,8% (bevolkingscijfers uit 1994)
Demografische oorlogsvoering (groeiende moslimbevolking) en moslimeisen om de samenstelling van Ethiopië te veranderen.
Er zijn ook Jihads in de volgende landen:
... en zo'n beetje overal waar moslims geloven dat hun religie hen dit voorschrijft:
Vecht tegen zij die niet geloven in Allah, [...] en degenen die niet de religie van de waarheid erkennen [...] totdat zij de jizya betalen met vrijwillige onderwerping, en zich onderworpen voelen.
Koran, Sura 9:29
Diverse Jihadi genocides tegen christenen
Voor een volledig overzicht en verdere documentatie kunt u terecht op www.aina.org.
Geen van de Europese mediabureaus doen een poging om de jihadistische terreuraanslagen te volgen of er een overzicht van te maken. Er is wel één website die de taak op zich heeft genomen om deze wreedheden te archiveren.
Van http://www.thereligionofpeace.com/
Islamitische terroristen hebben sinds 9/11 al meer dan 13.200 dodelijke terreuraanslagen gepleegd (aantal vanaf mei 2009).
Dit is slechts een greep uit de tijdlijn:
Lijst van islamitische terreuraanslagen in een periode van 2 maanden
Tijdsbestek: 22 augustus 2008 tot 20 oktober 2008
| Datum | Land | Stad | Dood | Gewond | Beschrijving |
| 10/20/2008 | Afghanistan | Kunduz | 7 | 0 | Een Feyadeense bommenwerper blaast zeven mensen op, waaronder vijf kinderen. |
| 10/20/2008 | Somalië | Hudur | 1 | 0 | Een hulpverlener van UNICEF wordt doodgeschoten door fundamentalisten. |
| 10/20/2008 | Thailand | Narathiwat | 2 | 6 | Islamisten doden twee inzittenden van een vrachtwagen die terugkomt van een sportevenement als ze die doorzeven met een machinegeweer. |
| 10/20/2008 | Afghanistan | Kabul | 1 | 0 | Een vrouwelijke hulpverlener wordt doodgeschoten door soennitische extremisten uit angst dat ze haar christelijke geloof zou gaan delen. |
| 10/19/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 1 | Islamisten doden een 1 jaar oude baby tijdens dat ze zijn huis beschieten. |
| 10/19/2008 | Thailand | Yala | 1 | 0 | Een 60 jaar oude rubbertapper wordt op weg naar huis van zijn werk neergeschoten door militante moslims. |
| 10/19/2008 | Pakistan | Khyber | 1 | 1 | Een vrouw wordt gedood als moslimmilitanten een bom laten ontploffen op een markt. |
| 10/19/2008 | Pakistan | Swat | 1 | 0 | Een plaatselijke soldaat wordt gedood in een hinderlaag van de Taliban langs de kant van de weg. |
| 10/19/2008 | Irak | Bagdad | 2 | 15 | Mujahideen doden twee burgers met een bom. |
| 10/19/2008 | Irak | Balad | 5 | 3 | Schutters van Al-Qaida vallen een eengezinswoning aan en doden vijf mensen. |
| 10/18/2008 | Ingushetia | Muzhichi | 2 | 5 | Islamitische militanten leggen een hinderlaag voor twee plaatselijke soldaten en doden hen. |
| 10/18/2008 | Afghanistan | Kandahar | 2 | 0 | Een vader en zoon worden buiten een moskee doodgeschoten door radicalen. |
| 10/18/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 2 | Radicale moslims beschieten een gezin, waarbij ze de vader doden en zijn vrouw en 5 jaar oude kind zwaar verwonden. |
| 10/18/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 0 | Een jonge arbeider wordt doodgeschoten door de mujahideen. |
| 10/18/2008 | Irak | Samarra | 11 | 0 | Elf Irakezen die een jaar eerder waren ontvoerd door sektarische jihadis worden gevonden in een massagraf. |
| 10/18/2008 | Irak | Baquba | 1 | 4 | Een vrouw wordt gedood door bommenwerpers van de mujahideen. Vier familieleden worden ernstig verwond. |
| 10/17/2008 | Irak | Bagdad | 3 | 7 | Jihadis laten een bom ontploffen naast een moskee en doden drie burgers. |
| 10/17/2008 | Irak | Kut | 1 | 0 | Verdachte fundamentalisten schieten een ongetrouwde zwangere vrouw dood. |
| 10/17/2008 | India | Jaipur | 0 | 1 | Een 'conservatieve moslim' steekt een 11 jaar oud meisje in brand omdat ze lipstick droeg en 'onzedelijk was gekleed'. |
| 10/16/2008 | Algerije | Algiers | 1 | 0 | Een jongetje wordt ontvoerd en onthoofd door islamitische extremisten. |
| 10/16/2008 | Afghanistan | Maiwand | 31 | 0 | 31 buspassagiers worden aangehouden door de Taliban en kalmpjes doodgeschoten en onthoofd. |
| 10/16/2008 | Pakistan | Swat | 5 | 15 | Een Fedayeen met een autobom rijdt een politiebureau binnen en doodt drie Pakistanen. |
| 10/16/2008 | Afghanistan | Paktika | 1 | 0 | Een geradicaliseerde politieagent legt een hinderlaag voor een groep Amerikaanse soldaten en doodt er één. |
| 10/16/2008 | Pakistan | Miranshah | 1 | 0 | Een Afghaanse vluchteling wordt wreed onthoofd door de Taliban. |
| 10/16/2008 | Irak | Buhriz | 1 | 1 | Een 6 jaar oud schaapsherdertje wordt gedood door bommenwerpers van de mujahideen. Een ander kind raakt gewond. |
| 10/15/2008 | Jordanië | Amman | 1 | 0 | Een moslimman schiet zijn 16-jarige dochter dood wegens het vermoeden dat ze seks had gehad. |
| 10/15/2008 | Irak | Karbala | 22 | 0 | Een massagraf wordt ontdekt met daarin de lijken van 22 ontvoerde schaapsherders. |
| 10/15/2008 | Irak | Bagdad | 7 | 18 | Zeven burgers komen om door een bom en een granaat van de mujahideen. |
| 10/15/2008 | Afghanistan | Lashkar Gah | 6 | 0 | Zes plaatselijke politieagenten worden tijdens hun ronde gedood bij een brute hinderlaag van de Taliban. |
| 10/15/2008 | Pakistan | Swat | 2 | 0 | De Taliban dringen een huis binnen en doden een man en zijn vrouw. |
| 10/15/2008 | Pakistan | Swat | 3 | 0 | Tijdens jihadi schietpartijen worden drie mensen gedood, waaronder twee broers. |
| 10/15/2008 | Algerije | Setif | 3 | 2 | Fundamentalisten vermoorden drie plaatselijke bewakers door een bom. |
| 10/14/2008 | Filippijnen | Noord-Cotabato | 1 | 0 | Moro-islamisten vallen een christelijk dorp aan, waarbij ze één burger doden en vele gezinnen uit hun huizen verdrijven. |
| 10/14/2008 | Afghanistan | Uruzgan | 9 | 6 | Bommenwerpers van de Taliban blazen een minibus op en doden negen burgers, waaronder twee kinderen. |
| 10/14/2008 | Afghanistan | Kandahar | 1 | 0 | Religieuze extremisten doden een overheidsmedewerker die oorlogsweduwen wilde helpen. |
| 10/14/2008 | Pakistan | Kabal | 1 | 0 | Soennitische extremisten ontvoeren, martelen en onthoofden een plaatselijke soldaat. |
| 10/14/2008 | India | Poonch | 2 | 0 | Mujahideen doden twee soldaten uit de buurt in twee afzonderlijke hinderlagen. |
| 10/14/2008 | Somalië | Mogadishu | 1 | 0 | Islamisten vermoorden een chauffeur voor een hulporganisatie. |
| 10/13/2008 | Pakistan | Darra Adam Khel | 1 | 4 | Een plaatselijke beveiliger wordt gedood door een soennitische verrassingsaanval met een raket. |
| 10/13/2008 | Pakistan | Murid Wal | 1 | 0 | Een jonge man moest zogenaamd eerwraak uitvoeren op zijn moeder omdat zij een 'onwettige' relatie niet wilde afbreken. |
| 10/13/2008 | Somalië | Mogadishu | 2 | 23 | Twee zendelingen van de African Union worden gedood als militante moslims hun auto aanvallen. |
| 10/13/2008 | Afghanistan | Ghazni | 6 | 2 | Religieuze extremisten doden zes burgers met een bermbom. |
| 10/12/2008 | Irak | Bagdad | 9 | 11 | Negen mensen worden opgeblazen door een jihadi autobom. |
| 10/12/2008 | Irak | Mosul | 1 | 1 | Een christelijke ondernemer wordt door islamitische fundamentalisten neergeschoten in zijn muziekwinkel. |
| 10/12/2008 | Irak | Mosul | 5 | 11 | Mujahideen bommenwerpers doden vijf Irakezen. |
| 10/12/2008 | Afghanistan | Khost | 2 | 3 | Een vrouw en een kind worden gedood als de Taliban een raket afvuurt op hun huis. |
| 10/12/2008 | Pakistan | Khyber | 3 | 0 | Drie mannen worden doodgeschoten door vermeende islamitische radicalen. |
| 10/12/2008 | Somalië | Kismayo | 1 | 0 | Islamisten schieten een man op brute wijze dood als hij wordt vrijgelaten uit de gevangenis. |
| 10/12/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 0 | Islamisten schiet een man dood voor de ogen van zijn 8-jaar oude dochter. |
| 10/11/2008 | Irak | Mosul | 3 | 0 | De lichamen van drie christenen worden ontdekt na hun ontvoering door islamitische radicalen. |
| 10/11/2008 | Filippijnen | Sultan Kudarat | 5 | 5 | Moro-islamisten vallen een christelijk dorp aan, doden van vijf onschuldigen en ontvoeren twee anderen om ze te gebruiken als menselijk schild. |
| 10/11/2008 | Pakistan | Mailsi | 1 | 0 | Een man wordt gemarteld en vermoord door de zoon van zijn vriendin wegens hun onwettige verhouding. |
| 10/10/2008 | Afghanistan | Khost | 2 | 3 | Twee mensen worden opgeblazen door een Taliban-zelfmoordterrorist. |
| 10/10/2008 | Irak | Mosul | 2 | 0 | Twee christenen worden doodgeschoten door islamisten op een wegversperring nadat ze zichzelf gedwongen moesten identificeren. |
| 10/10/2008 | Pakistan | Charbagh | 1 | 0 | Soennitische hardliners branden twee meisjesscholen plat en schieten een burger dood. |
| 10/10/2008 | Irak | Mosul | 39 | 53 | Mujahideen doden met succes bijna veertig Irakezen door twee autobommen op een markt. |
| 10/10/2008 | Irak | Bagdad | 12 | 26 | Twaalf Irakezen worden vermoord in een handelscentrum door jihadi bommenwerpers. |
| 10/10/2008 | Pakistan | Orakzai | 82 | 160 | Een Fedayeen bommenwerper stuurt meer dan tachtig zielen naar Allah op een vergadering van stammen. |
| 10/9/2008 | Pakistan | Islamabad | 10 | 21 | Bij een bomaanslag van de mujahideen komen tien mensen om, waaronder vier schoolmeisjes. |
| 10/9/2008 | Irak | Tal Afar | 2 | 3 | Mujahideen bombarderen een restaurant en doden daarbij twee bezoekers. |
| 10/9/2008 | Irak | Habaniya | 3 | 8 | Een zelfmoordterrorist doodt met succes een drietal Irakezen. |
| 10/9/2008 | Pakistan | Bajaur | 4 | 0 | Vier stamoudsten worden ontvoerd en onthoofd in de naam van Allah. |
| 10/9/2008 | Afghanistan | Uruzgan | 6 | 9 | Onder de slachtoffers van een schietpartij door religieuze extremisten zijn veel vrouwen en kinderen. |
| 10/9/2008 | Irak | Udhaim | 4 | 5 | Vier gezinsleden, waaronder twee kinderen, worden gedood door jihadi bommenwerpers. |
| 10/8/2008 | Irak | Baquba | 10 | 19 | Een vrouwelijke Fedayeen doodt tien Irakezen buiten een gerechtsgebouw. |
| 10/8/2008 | Irak | Mosul | 2 | 0 | Nog twee christenen worden vermoord door moslimextremisten in afzonderlijke aanvallen. |
| 10/8/2008 | Libanon | Ain al-Helweh | 1 | 0 | Vermoedelijke fundamentalisten schieten een Fatah-activist neer. |
| 10/7/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 1 | Militante moslims doden een man in zijn pick-up truck. De tienerzoon van het slachtoffer raakt zwaar gewond. |
| 10/7/2008 | Somalië | Beledweyne | 1 | 0 | Een islamitische militie word ervan verdacht een rustige onderhandelaar in het hoofd te hebben geschoten op een markt. |
| 10/7/2008 | Algerije | M'sila | 2 | 0 | Een majoor in het leger wordt gedood doordat fundamentalisten een bom verstopten in het dode lichaam van een andere man die eerder was ontvoerd en vermoord. |
| 10/7/2008 | Irak | Mosul | 1 | 0 | Islamitische extremisten dringen een een christelijke apotheek binnen en doden de eigenaar. |
| 10/7/2008 | Irak | Mosul | 2 | 0 | Een christelijke man en zijn bejaarde vader worden doodgeschoten op hun werk door radicalen van de religie van de vrede. |
| 10/6/2008 | Somalië | Mogadishu | 17 | 35 | Onder de zeventien burgers die worden gedood bij een markt, als gevolg van een al-Shabab mortieraanval, zijn veel kinderen. |
| 10/6/2008 | Somalië | Merka | 1 | 2 | Islamitische militanten vallen een voertuig van hulptroepen aan, doden een hulpverlener. |
| 10/6/2008 | Pakistan | Punjab | 17 | 60 | Heilige strijders vallen aan op een feest gehouden in een huis. Zeventien mensen worden opgeblazen. |
| 10/6/2008 | Irak | Mosul | 1 | 0 | Een gehandicapte christen wordt door islamisten ontvoerd uit zijn winkel en daarna doodgeschoten. |
| 10/5/2008 | Egypte | al-Tayeba | 1 | 3 | Een 19-jarige christen wordt doodgeschoten door een menigte moslims. |
| 10/5/2008 | Irak | Zanjili | 4 | 6 | Terroristen vallen met automatische wapens aan tijdens een begrafenis, waardoor vier onschuldigen omkomen. |
| 10/5/2008 | Irak | Mosul | 1 | 1 | Fundamentalisten schieten een slager neer in zijn winkel. |
| 10/4/2008 | Irak | Mosul | 4 | 0 | Islamisten dringen binnen in een christelijke winkel en doden de eigenaar. Drie gemartelde en geëxecuteerde ontvoerden worden elders gevonden. |
| 10/4/2008 | Thailand | Pattani | 2 | 0 | Twee lokale soldaten worden op brute wijze gedood door islamitische radicalen. |
| 10/4/2008 | Somalië | Baidoa | 1 | 0 | Een man een die op een markt liep wordt vijf keer in de borst geschoten door islamitische milities. |
| 10/4/2008 | Irak | Tahrir | 1 | 0 | Een 15-jarige christelijke jongen wordt doodgeschoten door mujahideen terwijl hij buiten zijn huis staat. |
| 10/4/2008 | Somalië | Mogadishu | 5 | 7 | Vijf mensen worden gedood als de islamitische militia mortieren gooit op het vliegveld in de stad. |
| 10/4/2008 | Ingushetia | Rostov-on-don | 1 | 0 | Een agent wordt neergeschoten door religieuze extremisten. |
| 10/3/2008 | Afghanistan | Kunar | 1 | 4 | Islamitische militanten schieten een burger neer. |
| 10/3/2008 | Algerije | Theniet el-Had | 6 | 0 | Zes lokale veiligheidstroepen worden gedood door gewapende fundamentalisten als zij van heel dichtbij het vuur openen op hun voertuig. |
| 10/2/2008 | Pakistan | Charsadda | 5 | 12 | Een zelfmoordterrorist dringt een huis binnen, doodt vijf mensen. |
| 10/2/2008 | Irak | Bagdad | 26 | 50 | Soennitische zelfmoordterroristen vallen twee sjiitische moskeeën aan, doden ten minste twintig aanbidders. |
| 10/2/2008 | Irak | Wajihiya | 6 | 3 | Vrouwen en kinderen in een minibus worden doodgeschoten met machinegeweren door 'vrijheidsstrijders'. |
| 10/1/2008 | Somalië | Baidoa | 2 | 4 | Een kind wordt opgeblazen door een islamitische granaat, een van de twee mensen gedood in afzonderlijke aanvallen. |
| 10/1/2008 | Filippijnen | Mindanao | 3 | 12 | Moro-islamisten leggen een hinderlaag voor een patrouille, doden drie agenten. |
| 10/1/2008 | Irak | Balad | 4 | 29 | Vier Irakezen worden gedood door een jihadi autobom. |
| 10/1/2008 | India | Agartala | 4 | 76 | Harkat ul-Jihad-e-Islami wordt verdacht van een reeks bomaanslagen op civiele bushaltes, die minstens vier doden veroorzaakten. |
| 10/1/2008 | India | Doda | 1 | 0 | Een herder wordt ontvoerd door mujahideen, die vervolgens zijn keel doorsnijden. |
| 9/30/2008 | Irak | Mosul | 2 | 0 | Een medewerker van een koffiehuis en een vrouw worden gedood door mujahideen. |
| 9/30/2008 | Irak | Bagdad | 4 | 9 | Islamisten bombarderen een bioscoop, doden vier Irakezen. |
| 9/30/2008 | Somalië | Baidoa | 1 | 4 | Een kind dat aan de kant van de weg staat wordt gedood door mujahideen bommenwerpers. |
| 9/30/2008 | Ingushetia | Nazran | 1 | 3 | Een Fedayeen zelfmoordterrorist doodt een lokale burger. |
| 9/30/2008 | Thailand | Yala | 2 | 0 | Twee jonge mannen van in de twintig worden neergeschoten in aparte islamitische drive-by-aanvallen. |
| 9/30/2008 | Pakistan | Sadar | 1 | 0 | Een vrouw wordt bespoten met zuur en vervolgens in brand gestoken door haar schoonfamilie uit 'eerwraak'. |
| 9/29/2008 | Irak | Mosul | 2 | 0 | Twee broers worden doodgeschoten door soennitische radicalen. |
| 9/29/2008 | Libanon | Tripoli | 6 | 30 | Zes mensen worden verbrand, en dertig anderen gewond door islamitische terroristen die op lokale soldaten doelden. |
| 9/29/2008 | Algerije | Bomerdas | 3 | 4 | Zelfmoordbommenwerpers doden drie onschuldige mensen door een autobom. |
| 9/29/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 0 | Islamisten schiet een 47-jarige man dood terwijl hij boodschappen doet. |
| 9/29/2008 | India | Gujarat | 7 | 82 | De Religie van de Vrede zit achter twee bomaanslagen in de handelsdistricten, waarbij zeven doden vallen, onder andere winkelende vrouwen. |
| 9/29/2008 | Pakistan | Chatto Chowk | 1 | 0 | Fundamentalisten bombarderen een muziekwinkel, doden de eigenaar. |
| 9/28/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 0 | Een 47-jarige man wordt vermoord door islamitische terroristen. |
| 9/28/2008 | Algerije | Dellys | 4 | 9 | Bommenwerpers van Al-Qaeda doden vier mensen in een handelsdistrict. |
| 9/28/2008 | Somalië | Tayeglow | 0 | 2 | Twee christenen raken ernstig gewond als een moslimmenigte binnendringt in hun kerk met speren en machetes. |
| 9/28/2008 | Pakistan | Attock | 3 | 1 | Vermoedelijke Talibanstrijders ontvoeren een ingenieur na het vermoorden van zijn drie metgezellen. |
| 9/28/2008 | Afghanistan | Kandahar | 1 | 1 | Een belangrijke politieagente wordt neergeschoten door de Taliban, waarbij ook haar jonge zoon in een coma raakt tijdens de aanval. |
| 9/28/2008 | Algerije | Tizi Wazu | 2 | 0 | Twee bewakers worden op brute wijze gedood door moslimfundamentalisten op een zogenaamde controlepost. |
| 9/28/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 0 | Een 33-jarige man wordt doodgeschoten door moslimextremisten. |
| 9/28/2008 | Irak | Bagdad | 32 | 97 | Drie afzonderlijke jihadi autobommen doden meer dan dertig Irakese burgers. |
| 9/28/2008 | Somalië | Mogadishu | 2 | 0 | Twee burgers worden gedood tijdens een aanval van de mujahideen op een woonwijk. |
| 9/28/2008 | Afghanistan | Kandahar | 4 | 0 | Moordenaars van de Taliban doden vier Afghaanse lijfwachten. |
| 9/27/2008 | Syrië | Damascus | 17 | 14 | Een soennitische bombardeert een sji'itisch heiligdom, doodt zeventien onschuldige mensen. |
| 9/27/2008 | Somalië | Mogadishu | 9 | 10 | Islamitische militie gooit mortieren in een luchthaven, doodt ten minste negen mensen. |
| 9/27/2008 | Pakistan | Matta | 3 | 0 | Soennitische extremisten doden drie huisknechten als ze meerdere woningen opblazen. |
| 9/27/2008 | India | Delhi | 2 | 25 | Een jonge jongen en een oude man sterven na een bombardement door moslimradicalen op een onoverdekte markt. |
| 9/27/2008 | Irak | Mosul | 1 | 0 | Fundamentalisten schieten een tafeltenniscoach neer. |
| 9/26/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 0 | Islamisten schiet een 27-jaar-oude plantagewerker dood. |
| 9/26/2008 | Pakistan | Karachi | 1 | 0 | Religieuze extremisten doden een man nadat ze hem in boeien hadden slagen. |
| 9/26/2008 | Pakistan | Zuid-Waziristan | 1 | 0 | Een plaatselijk stamlid wordt gedood door de Taliban. |
| 9/26/2008 | Filippijnen | Maguindanao | 1 | 7 | Een burger wordt gedood wanneer Moro-islamisten een legerpatrouille aanvallen. |
| 9/26/2008 | Pakistan | Karachi | 1 | 0 | Het lichaam van een ontvoerde vrachtwagenchauffeur wordt gevonden, gemarteld en vermoord door islamisten. |
| 9/26/2008 | Irak | Bagdad | 3 | 2 | Jihadisten maken gebruik van een bermbom om drie kinderen te doden. |
| 9/26/2008 | Afghanistan | Khost | 5 | 7 | Een Fedayeen zelfmoordterrorist doodt vijf Afghanen op een marktplaats. |
| 9/26/2008 | Pakistan | Punjab | 9 | 15 | Onder de negen mensen die zijn gedood toen vermoedelijke islamisten een trein met een explosief lieten ontsporen zijn een vrouw en drie kinderen. |
| 9/25/2008 | Afghanistan | Kandahar | 4 | 3 | Talibanis doden met twee bommen vier plaatselijke bewoners. |
| 9/25/2008 | Afghanistan | Herat | 11 | 5 | Elf bewakers op een bouwplaats worden vermoord door religieuze radicalen. |
| 9/25/2008 | India | Baramulla | 1 | 0 | Een politicus die pro-India is wordt neergeschoten door mujahideen. |
| 9/25/2008 | Somalië | Wardegley | 10 | 14 | Tien burgers, onder wie een vrouw en meerdere kinderen, worden gedood bij aanvallen door islamitische milities. |
| 9/25/2008 | Pakistan | Swat | 2 | 1 | Religieuze extremisten schieten twee lokale agenten neer. |
| 9/25/2008 | Pakistan | Charbagh | 1 | 0 | Een meelhandelaar wordt in de buurt van zijn winkel vermoord door islamitische militanten. |
| 9/25/2008 | Thailand | Pattani | 3 | 1 | Bij afzonderlijke aanvallen worden drie burgers van in de dertig vermoord door islamitische gewapende mannen. |
| 9/25/2008 | Irak | Bagdad | 1 | 0 | Fundamentalisten schieten een lokale activist voor homorechten neer in een kapperszaak. |
| 9/25/2008 | Pakistan | Khyber | 1 | 1 | De Taliban schiet een man dood buiten een moskee. |
| 9/24/2008 | Irak | Diyala | 35 | 0 | Schutters van Al-Qaida leggen een hinderlaag voor de patrouille van Iraakse veiligheidstroepen, het kost vijfendertig zielen. |
| 9/24/2008 | Somalië | Baidoa | 4 | 0 | Mujahideen doden vier mensen op een markt met een bom verborgen in een ezelkar. |
| 9/24/2008 | Somalië | Mogadishu | 11 | 40 | Elf burgers worden gedood tijdens een aanval door islamitische milities. |
| 9/24/2008 | Pakistan | Quetta | 4 | 10 | Vier mensen, waaronder een jong meisje, worden gedood door een Fedayeen zelfmoordterrorist. |
| 9/24/2008 | Afghanistan | Kabul | 6 | 4 | Zes Afghaanse politieagenten worden vermoord bij twee aanvallen van religieuze extremisten. |
| 9/24/2008 | Pakistan | Kot | 2 | 10 | Islamitische militanten blazen een meisjesschool op en doden twee lokale soldaten in een apart incident. |
| 9/24/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 1 | Een lokale soldaat die lag te rusten onder een boom wordt gedood door islamitische radicalen. |
| 9/24/2008 | Thailand | Yala | 1 | 0 | Een 30-jaar-oude tuinman van het ziekenhuis wordt in koelen bloede vermoord door islamitische gewapende mannen. |
| 9/23/2008 | Afghanistan | Uruzgan | 6 | 0 | Zes burgers, waaronder een vrouw en een kind van 12, worden opgeblazen door Taliban bommenwerpers. |
| 9/23/2008 | Irak | Baquba | 1 | 8 | Sektarische rivalen blazen het huis van een onlangs teruggekeerd gezin op, doden één van de vrouwen. |
| 9/22/2008 | Irak | Bagdad | 3 | 5 | Soennitische militanten doden drie Irakezen met een bom. |
| 9/22/2008 | Pakistan | Peshawar | 1 | 1 | Terreurverdachten schieten een chauffeur dood, ontvoeren dan zijn passagier. |
| 9/22/2008 | Somalië | Mogadishu | 42 | 60 | Meer dan veertig mensen, onder wie een vrouw en haar vijf kinderen, worden gedood door mortiervuur tijdens twee al-Shabab terreuraanslagen. |
| 9/22/2008 | Pakistan | Swat | 9 | 2 | Negen lokale soldaten worden gedood door een Fedayeen zelfmoordterrorist. |
| 9/22/2008 | Thailand | Narathiwat | 2 | 0 | Een boeddhistische man en zijn tienerzoon worden neergeschoten en onthoofd door militanten van de Religie van de Vrede. |
| 9/22/2008 | Afghanistan | Kandahar | 2 | 0 | Twee Afghanen worden tijdens dat ze naar huis rijden vermoord door Taliban bommenwerpers. |
| 9/22/2008 | Irak | Mosul | 5 | 3 | Vijf Irakese spelende kinderen worden vermoord door een bom van de Vrijheidsstrijders. |
| 9/22/2008 | Israël | Jeruzalem | 0 | 15 | Vijftien Israëli's gewond toen een Arabische chauffeur door het lint ging. |
| 9/21/2008 | Thailand | Yala | 2 | 0 | Twee burgers doodgeschoten door islamitische radicalen in afzonderlijke aanvallen. |
| 9/21/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 0 | Een boeddhistische marktkoopman wordt vermoord door islamitische gewapende mannen. |
| 9/21/2008 | Irak | Mosul | 6 | 48 | Een Fedayeen zelfmoordterrorist en verschillende andere mujahideen doden zes Irakezen, waaronder een vrouw en twee broers. |
| 9/21/2008 | Irak | Jalawla | 3 | 6 | Drie mensen rijdend in een minibus worden vermoord door soennitische bommenwerpers langs de kant van de weg. |
| 9/21/2008 | Irak | Kirkuk | 3 | 23 | Jihadisten ontnemen drie Irakezen het leven met een vrachtwagenbom. |
| 9/21/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 0 | Een 60-jarige rubbertapper wordt van zijn motor af geschoten door mujahideen. |
| 9/20/2008 | Pakistan | Islamabad | 53 | 257 | Meer dan vijftig mensen worden verbrand of opgeblazen als mujahideen een Marriott-hotel aanvallen. |
| 9/20/2008 | Pakistan | Jamrud | 1 | 1 | Een vrachtwagenchauffeur wordt doodgeschoten door religieuze militanten. |
| 9/20/2008 | Pakistan | Noord-Waziristan | 6 | 5 | Zes bewoners opgeblazen door een Fedayeen zelfmoordterrorist. |
| 9/20/2008 | Mauritanië | Tourine | 12 | 0 | Twaalf lokale soldaten ontvoerd en onthoofd door Al-Qaida. |
| 9/20/2008 | Irak | Tal Afar | 6 | 23 | Drie vrouwen zijn onder de zes Irakezen vermoord door islamitische terroristen in afzonderlijke aanvallen. |
| 9/20/2008 | Filippijnen | Maguindanao | 1 | 4 | Moro-islamisten leggen een hinderlaag en doden een regeringsgezind stamlid. |
| 9/19/2008 | Somalië | Mogadishu | 12 | 35 | Al-Shabaabi islamisten gooien mortieren op een stad luchthaven, doden een dozijn burgers. |
| 9/19/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 0 | Een tiener wordt neergeschoten in een drive-by shooting door islamitische radicalen. |
| 9/19/2008 | Pakistan | Quetta | 8 | 9 | Acht studenten van een religieuze school worden opgeblazen door een zelfmoordterrorist. |
| 9/19/2008 | Irak | Tuz Khormato | 1 | 0 | Een vrouw wordt doodgeschoten door islamitische terroristen. |
| 9/19/2008 | Pakistan | Swat | 2 | 0 | Islamitische militanten vallen een busje voor geldtransport aan, waarbij twee inzittenden omkomen. |
| 9/19/2008 | Irak | Basra | 1 | 0 | Een sji'itische leider wordt vermoord door soennitische extremisten. |
| 9/19/2008 | Afghanistan | Paktika | 4 | 2 | Vier mensen die werken op het land, waaronder een kind, worden gedood door een jihadi raketaanval. |
| 9/18/2008 | Engeland | Crawley | 0 | 1 | Een man roept over de Koran terwijl hij een niet-moslim vrouw in het hoofd steekt. |
| 9/18/2008 | Afghanistan | Khost | 3 | 0 | Drie Afghanen worden gedood door een Taliban-hinderlaag. |
| 9/18/2008 | Irak | Mosul | 2 | 0 | Twee familieleden worden gedood als sektarisch gewapende mannen hun huis bestormen. |
| 9/17/2008 | Thailand | Yala | 2 | 0 | Een vader en zoon worden brutaal neergeschoten door militanten van de Religie van de Vrede. |
| 9/17/2008 | Ingushetia | Magas | 4 | 0 | Vier lokale beveiligers worden in een hinderlaag gelokt en vermoord door islamitische radicalen. |
| 9/17/2008 | India | Srinagar | 0 | 15 | Vijftien voetgangers raken gewond als islamitische terroristen een granaat gooien in de straat buiten een winkelcentrum. |
| 9/17/2008 | Irak | Bagdad | 18 | 79 | Achttien Irakezen worden gedood in een reeks van mujahideen bombardementen en beschietingen. |
| 9/17/2008 | Pakistan | Khyber | 1 | 0 | De Taliban ontvoeren en vermoorden een Afghaanse vluchteling. |
| 9/17/2008 | Filippijnen | Mindanao | 1 | 7 | Moro-islamisten vallen een groep lokale soldaten aan, doden er één. |
| 9/17/2008 | Jemen | Sanaa | 10 | 13 | Vrouwen en kinderen onder de slachtoffers toen militanten van Al-Qaida een gecoördineerde aanval uitvoerden op de Amerikaanse ambassade. |
| 9/17/2008 | Pakistan | Dera Ismail Khan | 1 | 7 | Een vrouw wordt vermoord door islamitische bommenwerpers in een woonwijk. |
| 9/16/2008 | Irak | Khanaqin | 4 | 3 | Vier lokale politieagenten vermoord door jihadi bommenwerpers. |
| 9/16/2008 | Irak | Taji | 2 | 16 | Mujahideen doden twee burgers met een bom aan en fiets geplaatst op een markt. |
| 9/16/2008 | Palestijnse Aut. | Gaza | 1 | 0 | Schutters van Hamas vallen een familie thuis aan, doden een babymeisje. |
| 9/16/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 0 | Moslimradicalen vermoorden een 50-jarige burger buiten zijn huis. |
| 9/16/2008 | Pakistan | Swat | 3 | 6 | Talibanis vallen een schoolgebouw aan, doden drie bewakers. |
| 9/16/2008 | Libanon | Ain el-Helweh | 4 | 0 | Vier mensen worden gedood als soennieten en sji'ieten botsen over een meningsverschil. |
| 9/16/2008 | Thailand | Narathiwat | 3 | 0 | Een man die de stoep voor zijn huis aan het vegen was is een van twee mensen doodgeschoten door islamisten. |
| 9/15/2008 | Somalië | Mogadishu | 4 | 0 | Vier militairen van de Afrikaanse Unie worden vermoord door bommenwerpers van islamitische milities. |
| 9/15/2008 | Irak | Balad Ruz | 22 | 33 | Een vrouwelijke zelfmoordterrorist stuurt tweeëntwintig anderen naar Allah met een explosie in een woonwijk. |
| 9/15/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 0 | Een jonge ziekenhuiswerknemer wordt vermoord door schutters van de Religie van de Vrede. |
| 9/15/2008 | Irak | Bagdad | 13 | 35 | Jihadisten doden met succes dertien Irakezen met een paar strategisch geplaatste bommen. |
| 9/15/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 0 | Een 80-jarige man wordt vermoord door islamitische gewapende mannen. |
| 9/15/2008 | Mauritanië | Tourine | 12 | 4 | Militanten van Al-Qaida beschieten een veiligheidspatrouille met mitrailleurvuur, doden een dozijn lokale mannen. |
| 9/14/2008 | Afghanistan | Ghazni | 6 | 12 | Zes kinderen worden opgeblazen door Talibani bommenwerpers. |
| 9/14/2008 | Pakistan | Noord-Waziristan | 1 | 0 | Een 70-jarige man wordt doodgestoken in de nek door soennitische extremisten. |
| 9/14/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 0 | Een 41-jarige arbeider wordt doodgeschoten door islamisten tijdens dat hij op zijn motor naar huis rijdt. |
| 9/14/2008 | Afghanistan | Kandahar | 3 | 16 | Twee artsen en hun chauffeur worden terwijl ze vaccins aan kinderen leveren vermoord door fundamentalistische bommenwerpers. |
| 9/14/2008 | Irak | Mosul | 2 | 0 | Twee broers worden doodgeschoten door sektarische rivalen. |
| 9/14/2008 | Afghanistan | Ghazni | 7 | 0 | Religieuze extremisten doden zeven Afghaanse veiligheidstroepen rijdend in een pick-up truck. |
| 9/14/2008 | Irak | Saidiya | 7 | 6 | Jihadi bommenwerpers doden zeven Irakezen met een reeks ontploffingen. |
| 9/14/2008 | Pakistan | Esha | 1 | 0 | Een 55-jarige vluchteling wordt ontvoerd en zwaar gemarteld alvorens te worden doodgeschoten door militanten van de Religie van de Vrede. |
| 9/14/2008 | Kenia | Garissa | 0 | 10 | Een moslimmenigte bestormt een kerk tijdens een dienst, bekogelen aanbidders met stenen en verwonden er tien. |
| 9/14/2008 | Somalië | Mogadishu | 3 | 0 | Islamitische hardliners vieren Ramadan door het doden van een Oegandese vredeshandhaver en twee anderen. |
| 9/14/2008 | India | Poonch | 4 | 0 | Vier lokale beveiligingsmensen worden gedood in een hinderlaag van de mujahideen. |
| 9/14/2008 | Rusland | Karachayevo-Cherk. | 1 | 2 | Een lokale agent word vlak voor zijn huis neergeschoten door islamitische terroristen. |
| 9/14/2008 | Pakistan | Lahore | 1 | 0 | Een zwangere vrouw wordt levend verbrand door haar man, naar verluidt omdat ze hem wilde verlaten. |
| 9/13/2008 | Irak | Mosul | 2 | 0 | Fundamentalisten bestormen een huis en doden een man en vrouw die mogelijk samenwoonden. |
| 9/13/2008 | Afghanistan | Logar | 4 | 0 | De Talibanis doden een lokale gouverneur met een bomaanslag op zijn voertuig. |
| 9/13/2008 | Israël | Yitzhar | 0 | 1 | Een Palestijnse terrorist steekt een 9-jarige Israëlische jongen vijf keer, gooit hem dan van een balkon. |
| 9/13/2008 | India | New Delhi | 30 | 90 | Islamisten ontsteken binnen een tijdsbestek van 30 minuten bommen op vijf marktplaatsen, doden zo expliciet tientallen onschuldige mensen in naam van Allah. |
| 9/13/2008 | Irak | Mosul | 4 | 0 | Vier leden van een tv-ploeg voor een goed doel worden ontvoerd en zinloos geëxecuteerd door islamitische terroristen. |
| 9/13/2008 | Pakistan | Lahore | 1 | 0 | Een man schiet zijn tienerdochter dood vanwege een relatie met een niet-islamitische jongen. |
| 9/13/2008 | Pakistan | Kurram | 2 | 8 | Ten minste twee mensen worden gedood als soennieten en sji'ieten van mening verschillen. |
| 9/13/2008 | Pakistan | Zabul | 0 | 1 | Talibanis slepen een leraar uit een moskee en snijden zijn oren eraf. |
| 9/13/2008 | Irak | Bagdad | 4 | 9 | Vier Irakezen gedood met een bermbom van de jihadisten. |
| 9/12/2008 | Afghanistan | Farah | 8 | 0 | Acht mensen worden van dichtbij doorzeefd met automatische wapens tijdens een hinderlaag van de Taliban. |
| 9/12/2008 | Irak | Dujail | 31 | 60 | Meer dan dertig sji'ieten worden naar Allah geblazen met bommen die radicale soennieten laten ontploffen op een marktplaats. |
| 9/12/2008 | Irak | Sinjar | 3 | 15 | Soennieten bombarderen een sji'itische moskee, waarbij drie mensen omkomen. |
| 9/11/2008 | Irak | Saidiya | 5 | 2 | Vijf leden van dezelfde familie worden in hun huis vermoord door mujahideen. |
| 9/11/2008 | Irak | Bagdad | 3 | 3 | Jihadisten bombarderen een minibus met ambtenaren, doden er ten minste drie. |
| 9/11/2008 | Afghanistan | Nimroz | 2 | 0 | Twee burgers worden vermoord door een Fedayeen zelfmoordterrorist. |
| 9/11/2008 | Pakistan | Orakzai | 2 | 0 | Talibanis ontvoeren twee lokale soldaten en snijden hun kelen door, hakken dan hun hoofd af. |
| 9/11/2008 | Afghanistan | Kandahar | 2 | 4 | Een zelfmoordterrorist doodt twee Afghaanse burgers, onder wie een jonge jongen op weg naar school. |
| 9/11/2008 | Irak | Mosul | 5 | 7 | Vijf burgers, waaronder een gezin van drie, worden gedood door islamitische terroristen. |
| 9/11/2008 | Thailand | Pattani | 2 | 0 | Een jonge boeddhistische man is een van de twee burgers gedood in afzonderlijke aanvallen door islamitische militanten. |
| 9/11/2008 | Pakistan | Swat | 8 | 0 | Een 9-jarig meisje, wreed neergeschoten door jihadisten, is een van de acht mensen vermoord in twee aanvallen. |
| 9/11/2008 | India | Doda | 0 | 1 | Een boer wordt uit zijn huis getrokken door de mujahideen, die vervolgens zijn oren afsnijden. |
| 9/11/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 0 | Islamisten schieten een 45-jarige man neer in een drive-by shooting. |
| 9/11/2008 | Irak | Khalis | 2 | 0 | Een man en zijn zoon worden thuis doodgeschoten door soennitische militanten. |
| 9/10/2008 | Pakistan | Bajaur | 3 | 0 | Soennitische fundamentalisten ontvoeren drie burgers, schieten ze dan in de nek. |
| 9/10/2008 | Soedan | Zamzam | 5 | 24 | Janjiweed-milities vallen een vluchtelingenkamp aan, doden vijf vluchtelingen. |
| 9/10/2008 | Somalië | Mogadishu | 4 | 0 | Ten minste vier burgers worden gedood wanneer tientallen militanten die 'Allah Akbar' schreeuwen een Ethiopische patrouille aanvallen. |
| 9/10/2008 | Irak | Mosul | 1 | 0 | Een christelijke man wordt doodgeschoten door moslimfundamentalisten. |
| 9/10/2008 | Pakistan | Dir | 25 | 50 | Vijfentwintig mensen worden gedood als rivaliserende islamisten granaten een moskee in gooien. |
| 9/9/2008 | Pakistan | Sindh | 4 | 0 | Religieuze radicalen schieten een man, zijn twee vrouwen en jonge kleinzoon dood in hun huis. |
| 9/9/2008 | Thailand | Yala | 1 | 1 | Een lokale soldaat wordt gedood wanneer islamisten raketten afvuren op zijn basis. |
| 9/9/2008 | Thailand | Pattani | 1 | 0 | Een boeddhist wordt neergeschoten en onthoofd door militanten van de Religie van de Vrede. |
| 9/9/2008 | Pakistan | Swat | 5 | 1 | Vijf burgers worden vermoord door de Taliban bij twee gerichte aanvallen. |
| 9/9/2008 | Irak | Mosul | 1 | 0 | Een werknemer van een humanitaire hulporganisatie wordt neergeschoten door islamitische terroristen. |
| 9/9/2008 | Soedan | Bere | 6 | 0 | Zes dorpelingen worden gedood tijdens een aanval van de Janjiweed-militie. |
| 9/8/2008 | Afghanistan | Zabul | 6 | 2 | De Taliban doodt zes burgers met een landmijn. |
| 9/8/2008 | Irak | Mosul | 3 | 0 | Mujahideen doden een vrouw en twee kinderen door bombardementen op hun huis. |
| 9/8/2008 | Irak | Bani Saad | 2 | 1 | Jihadi schutters doden een getrouwd stel en verwonden hun jonge zoon. |
| 9/8/2008 | Irak | Baiji | 2 | 4 | Autobommen doden twee Irakezen. |
| 9/8/2008 | Pakistan | Sindh | 1 | 0 | De lokale leider van een kleine religieuze groep wordt vermoord door islamitische hardliners. |
| 9/8/2008 | Somalië | Mogadishu | 4 | 2 | Er waren veel kinderen onder de slachtoffers toen een islamitische militie een terroristische aanslag pleegde langs een openbare weg. |
| 9/8/2008 | India | Doda | 1 | 0 | Een burger wordt doodgeschoten door Hizb-ul-Mujahideen. |
| 9/7/2008 | India | Ramban | 1 | 2 | Moslimmilitanten vallen een lid van een reddingsteam aan en doden hem. |
| 9/7/2008 | Pakistan | Kurram | 3 | 12 | Drie kinderen worden gedood wanneer soennieten en sji'ieten sektarische verschillen uitvechten door huizen aan te vallen met zwaar geschut. |
| 9/7/2008 | Afghanistan | Kandahar | 8 | 23 | Acht Afghanen aan stukken gereten door een paar Fedayeen zelfmoordterroristen. |
| 9/7/2008 | Pakistan | Swat | 2 | 0 | Mujahideen schieten twee burgers dood. |
| 9/7/2008 | Pakistan | Zila Mir Pur Khas | 1 | 0 | Islamitische extremisten schieten een ahmadiyyaanse arts dood voor het aanbidden van de verkeerde god. |
| 9/7/2008 | Pakistan | Waris Khan | 2 | 0 | Een man schiet zijn dochter en haar vriendje dood wegens hun relatie. |
| 9/7/2008 | Somalië | Beletwein | 5 | 5 | Vijf burgers worden gedood tijdens een hinderlaag door islamitische milities. |
| 9/6/2008 | Afghanistan | Nimroz | 6 | 1 | Een zelfmoordterrorist die doet alsof hij een bedelaar is doodt zes kantoormedewerkers. |
| 9/6/2008 | Afghanistan | Nimruz | 2 | 7 | Religieuze extremisten vallen een politiepost aan, doden twee agenten. |
| 9/6/2008 | Pakistan | Peshawar | 16 | 80 | Zestien mensen worden opgeblazen door zelfmoordbommenwerpers in een auto. |
| 9/6/2008 | Pakistan | Peshawar | 35 | 91 | Meer dan dertig mensen worden afgeslacht door Fedayeen zelfmoordterroristen in een brutale aanval op een straat in de stad. |
| 9/6/2008 | Irak | Buhriz | 2 | 3 | Er zijn twee mensen op geblazen door soennitische bommenwerpers. |
| 9/6/2008 | Irak | Tal Afar | 6 | 54 | Fedayeen zelfmoordterroristen doden zes onschuldigen, en verwonden er bijna zestig, met een aanval op een openluchtmarkt. |
| 9/6/2008 | Somalië | Mogadishu | 1 | 0 | Mujahideen schieten een zakenman neer in zijn winkel. |
| 9/5/2008 | Thailand | Pattani | 2 | 0 | Twee boeddhisten worden doodgeschoten door militante moslims in aparte drive-by-aanvallen. |
| 9/5/2008 | Thailand | Yala | 1 | 0 | Een man rouwt bij het graf van zijn broer op een begraafplaats en wordt vermoord door moslimextremisten. |
| 9/5/2008 | Irak | Bagdad | 6 | 17 | Zes mensen worden gedood door jihadi bommenwerpers. |
| 9/4/2008 | Irak | Mosul | 4 | 0 | Vier Irakezen, waaronder een 12-jarig kind en een vrouw, worden vermoord door soennitische terroristen. |
| 9/4/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 0 | Islamisten schieten een werknemer van een boomgaard neer. |
| 9/3/2008 | Somalië | Mogadishu | 2 | 4 | Twee burgers worden gedood tijdens een hinderlaag door islamitische milities. |
| 9/3/2008 | Pakistan | Sahiwal | 1 | 0 | Een 17-jarig meisje wordt doodgeschoten door haar vader en broer omdat ze een echtscheiding wilde nadat ze op 9-jarige leeftijd gedwongen moest trouwen. |
| 9/2/2008 | Irak | Bagdad | 4 | 23 | Vier Irakezen worden gedood in een paar jihadi aanvallen langs de weg. |
| 9/2/2008 | Irak | Mosul | 7 | 7 | Onder andere kinderen gedood door een Fedayeen autobom. |
| 9/2/2008 | Irak | Kirkuk | 1 | 2 | Een 9-jarige jongen wordt vermoord door islamitische bommenwerpers. |
| 9/2/2008 | Pakistan | Swat | 2 | 0 | Een gepensioneerde leraar is een van twee mensen vermoord door de mujahideen. |
| 9/2/2008 | Irak | Mosul | 1 | 0 | Islamitische fundamentalisten ontvoeren en vermoorden een 65-jarige christelijke arts. |
| 9/2/2008 | Dagestan | Makhachkala | 1 | 0 | Een anti-islamistische journalist wordt vermoord door vermoedelijke extremisten. |
| 9/2/2008 | India | Pulwama | 1 | 2 | Een soldaat wordt tijdens zijn verlof op brute wijze neergehakt door islamisten tijdens het winkelen op een groentemarkt. |
| 9/1/2008 | Somalië | Mogadishu | 1 | 0 | Een burger wordt gedood tijdens een hinderlaag van de mujahideen langs de kant van de weg. |
| 9/1/2008 | Afghanistan | Kunduz | 1 | 0 | Een burger wordt opgeblazen door een zelfmoordterrorist. |
| 9/1/2008 | Filippijnen | Digos | 6 | 32 | Islamitische bommenwerpers worden verdacht van een bom met spijkers erin in een passagiersbus te plaatsen, waardoor zes doden vallen. |
| 9/1/2008 | Thailand | Yala | 1 | 0 | Een 61-jarige man wordt doodgeschoten door militante moslims tijdens dat hij naar huis rijdt. |
| 9/1/2008 | Thailand | Pattani | 2 | 0 | Een boeddhistische vrouw is een van de twee mensen vermoord in aparte schietincidenten door islamitische radicalen. |
| 9/1/2008 | Irak | Othmaniyah | 3 | 0 | Soennitische bommenwerpers doden drie boeren met een bom verborgen in een waterpomp. |
| 9/1/2008 | Irak | Kirkuk | 1 | 2 | Een Irakees kind wordt gedood door islamitische bommenwerpers. |
| 9/1/2008 | Thailand | Yala | 1 | 0 | Een leraar wordt bruut neergeschoten voor de ogen van zijn vrouw door strijders van de Religie van de Vrede. |
| 9/1/2008 | Afghanistan | Khost | 2 | 2 | De Taliban doodt twee lokale agenten met een bermbom. |
| 9/1/2008 | Afghanistan | Kandahar | 1 | 0 | Een taxichauffeur wordt vermoord door soennitische extremisten. |
| 9/1/2008 | Afghanistan | Wardak | 3 | 0 | Drie bewakers worden in een hinderlaag gedood door religieuze radicalen. |
| 9/1/2008 | Pakistan | Kohat | 7 | 0 | Religieuze extremisten doden zeven beveiligers in een hinderlaag. |
| 8/31/2008 | Irak | Mosul | 1 | 0 | Een christelijke man wordt ontvoerd en vermoord door islamitische fundamentalisten. |
| 8/31/2008 | Thailand | Pattani | 2 | 0 | Moslimextremisten schieten een 43-jarige en een 50-jarige man neer in afzonderlijke aanvallen. |
| 8/30/2008 | Tsjetsjenië | Vedeno | 2 | 11 | Een Fedayeen zelfmoordaanslag is een van de twee bomaanslagen die twee mensen doodt. |
| 8/30/2008 | Irak | Iskandariya | 2 | 0 | Twee burgers worden vermoord door jihadisten, een van hen wordt onthoofd. |
| 8/30/2008 | Pakistan | Swat | 2 | 0 | Een burger en een agent worden vermoord door mujahideen in afzonderlijke aanvallen. |
| 8/30/2008 | Filippijnen | Sulu | 4 | 10 | Vier lokale soldaten gedood in een brutale hinderlaag door islamitische extremisten. |
| 8/30/2008 | Pakistan | Kurram | 19 | 70 | Negentien stamleden worden gedood in een serie van Talibani zelfmoordaanslagen en hinderlagen. |
| 8/30/2008 | Angola | Andulo | 1 | 40 | Een jong meisje wordt onthoofd door moslims die door de christelijke gemeenschap razen op een tocht van kerkenbranden. (Gerapporteerd) |
| 8/30/2008 | Irak | al-Ahbash | 4 | 0 | Een man, vrouw en hun twee kinderen worden afgeslacht in hun huis door militanten van Al-Qaida. |
| 8/29/2008 | Dagestan | Makhachkala | 1 | 0 | Een lokale agent wordt neergeschoten door islamitische militanten. |
| 8/29/2008 | Somalië | Kismayo | 2 | 1 | Twee broers worden neergeschoten door gewapende islamisten. |
| 8/29/2008 | Somalië | Mogadishu | 1 | 0 | Een burger wordt gedood tijdens een aanval door islamitische milities. |
| 8/29/2008 | Algerije | Batna | 7 | 14 | Islamitische fundamentalisten doden zeven Algerijnen in een aanval langs de snelweg. |
| 8/29/2008 | Pakistan | Kohat Tunnel | 5 | 37 | Fedayeen zelfmoordbommenwerpers doden vijf onschuldigen. |
| 8/28/2008 | Irak | Bagdad | 2 | 0 | Een man en zijn vrouw worden neergeschoten door islamitische terroristen. |
| 8/28/2008 | Pakistan | Swat | 2 | 0 | Twee burgers worden onthoofd door religieuze radicalen. |
| 8/28/2008 | Pakistan | Koza Bandai | 1 | 0 | De Taliban ontvoeren en vermoorden een burger. |
| 8/28/2008 | Libanon | Sejoud | 1 | 0 | Schutters van Hezbollah openen het vuur op een helikopter, doden een Libanese officier. |
| 8/28/2008 | Pakistan | Bannu | 10 | 16 | Islamitische bommenwerpers beschieten een bus met gevangenen, waarbij ten minste tien doden vallen. |
| 8/28/2008 | China | Xinjiang | 2 | 7 | Messentrekkende moslims doelen op een groep politieagenten, steken er ten minste twee dood. |
| 8/27/2008 | Pakistan | Wana | 2 | 11 | Een hinderlaag van de Taliban doodt twee lokale soldaten. |
| 8/27/2008 | Somalië | Mogadishu | 2 | 0 | Twee burgers worden gedood bij een plotselinge aanval door islamitische milities. |
| 8/27/2008 | India | Jammu | 6 | 0 | Lashkar-e-Toiba schiet zes burgers dood, waaronder een taxichauffeur en zijn passagiers. |
| 8/27/2008 | Afghanistan | Nangarhar | 1 | 0 | Een Japanse hulpverlener bij een irrigatieproject wordt ontvoerd en vermoord door de Taliban. |
| 8/27/2008 | Thailand | Pattani | 2 | 0 | Een jonge man en vrouw worden doodgeschoten in afzonderlijke aanvallen van radicale islamisten. |
| 8/27/2008 | Thailand | Yala | 1 | 0 | Een 51 jaar oude electriciën wordt doodgeschoten door mujahideen. |
| 8/27/2008 | Thailand | Narathiwat | 1 | 0 | Moslimschutters doden een maatschappelijk werker. |
| 8/26/2008 | Irak | Jalawla | 28 | 45 | Een zelfmoordterrorist doodt rustig meer dan vijfentwintig politierekruten die buiten een bureau wachten. |
| 8/26/2008 | Irak | Mandali | 5 | 0 | Een gezin van vijf wordt terwijl zij naar een religieus heiligdom reden opgeblazen door jihadi bommenwerpers. |
| 8/26/2008 | Pakistan | Islamabad | 8 | 20 | Soennitische radicalen doden acht klanten in een cafe met een geplante bom. |
| 8/26/2008 | India | Kupwara | 1 | 1 | Een lokale soldaat wordt doodgeschoten in een hinderlaag van islamitische militanten. |
| 8/26/2008 | Somalië | Baidoa | 2 | 1 | Twee mensen worden gedood bij een granaataanval op hun huis door de mujahideen. |
| 8/25/2008 | Pakistan | Shakardara | 2 | 0 | Twee stamleden worden gedood en een aantal meisjesscholen worden opgeblazen tijdens een moordtocht van islamitische hardliners. |
| 8/25/2008 | Filippijnen | Maguindanao | 1 | 0 | Een soldaat wordt ontvoerd, vastgebonden, gemarteld en bruut geëxecuteerd. |
| 8/25/2008 | Irak | Mussayab | 1 | 2 | Jihadisten doden de dochter van een soldaat en verwonden zijn twee zonen met een bom buurt van zijn huis. |
| 8/25/2008 | Soedan | Darfur | 32 | 135 | Er zijn veel vrouwen en kinderen onder de tweeëndertig lichamen geteld na een aanval van de regering op een vluchtelingenkamp vol burgers. |
| 8/25/2008 | Pakistan | Swat | 10 | 2 | Tien bewoners van een huis worden gedood wanneer Talibanis er raketten op afvuren. |
| 8/24/2008 | Irak | Bagdad | 30 | 42 | Dertig mensen die een feestje bijwonen worden geblazen door een Fedayeen zelfmoordterrorist. |
| 8/24/2008 | Irak | Bagdad | 9 | 32 | Negen burgers worden vermoord in drie afzonderlijke jihadi bomaanslagen. |
| 8/24/2008 | Pakistan | Matta | 4 | 0 | Islamisten ontvoeren vier burgers, binden ze vast, schieten ze dan dood. |
| 8/23/2008 | Pakistan | Noord-Waziristan | 2 | 0 | Twee burgers worden ontvoerd en doodgeschoten door soennitische radicalen. |
| 8/23/2008 | Tsjetsjenië | Agishty | 2 | 2 | Jihadstrijders doden twee Russen met een bermbom. |
| 8/23/2008 | Irak | Kirkuk | 5 | 8 | Vijf mensen worden gedood wanneer Fedayeen zelfmoordterroristen een autohandelaar aanvallen. |
| 8/23/2008 | Pakistan | Swat | 15 | 23 | Een Heilige Strijder stuurt met een autobom meer dan een dozijn onschuldigen naar Allah. |
| 8/23/2008 | Pakistan | Abuha | 2 | 4 | Er worden twee mensen gedood wanneer islamisten een bom laten ontploffen op een kruispunt. |
| 8/23/2008 | Pakistan | Kurram | 4 | 7 | Vier mensen worden gedood bij een sektarisch conflict. |
| 8/22/2008 | Pakistan | Peshawar | 1 | 2 | Taliban vuurt raketten af op een politiebureau, doden een agent. |
| 8/22/2008 | Pakistan | NWFP | 2 | 14 | Twee veiligheidsagenten gedood als mujahideen hun voertuig aanvallen met een granaat. |
| 8/22/2008 | India | Ganderbal | 1 | 1 | Een lokale soldaat wordt op zijn wachtpost doodgeschoten door islamitische militanten. |
De website geeft een overzicht van de jihadi terreurdaden sinds 2001.
Helaas is dit slechts het topje van de ijsberg. Er zijn elke dag honderden aanslagen meer, over de hele wereld, die niet zijn gedocumenteerd. Dit geldt ook voor de Europeanen gedood door moslims die in Europa wonen. Er is voor zover we weten geen website die deze wreedheden vastlegt.
Ruwe schattingen van niet-moslims (voornamelijk autochtone Europeanen) gedood door moslims in Europa sinds 1960:
10.000 - 20.000
Zie Boek 3, "Aanklachten" voor meer schattingen.
Door Robert Spencer
Brontekst: http://www.aina.org/reports/mpoc.pdf
"Pak je wapens," beval Jaffar Umar Thalib, een 40-jarige islamitische geestelijke, op de Indonesische radio in mei 2002. "Vecht tot de laatste druppel bloed" [1].
Het doel van deze jihad was Indonesische christenen. Christenen, legde Jaffar uit, waren "oorlogszuchtige ongelovigen" ('kafir Harbi') en hadden geen recht op genade. Deze beschuldiging was niet alleen een stilistische truc van Jaffar. Integendeel, 'kafir Harbi' is een categorie van ongelovige die duidelijk is afgebakend in de islamitische theologie. Door het gebruik van deze term kon Jaffar niet alleen zijn volgelingen aanzetten tot geweld, maar vertelde hij hen dat hun acties theologisch waren voorgeschreven.
Jaffar's woorden hadden nare gevolgen. Het dodental onder de Indonesische christenen in de chaos die daarop volgde werd geschat op maar liefst 10.000, en talloze duizenden anderen werden dakloos [2]. Journalist Rod Dreher meldde in 2002 dat Jaffar Umar Thalib's jihadistische groepering, Laskar Jihad, ook "met geweld duizenden had bekeerd, en honderden kerken gesloopt" [3].
Wat er is gebeurd in Indonesië werd door de internationale pers behandeld als een geïsoleerd incident. In feite, echter, was de gewelddadige jihad een onderdeel van de voortdurende vervolging van christenen door moslims in de hele islamitische wereld. Dit geweld, dat doet denken aan barbaarse religieuze conflicten van zevenhonderd jaar geleden, is het verzwegen geheim van de hedendaagse religie. Uit angst om islamitische gevoelens te kwetsen heeft de internationale gemeenschap haar blik afgewend, waardoor de vervolgingen plaatsvinden in het geniep. Nergens anders is religieus fanatisme gelegitimeerd door een Heilig Geschrift, in dit geval de Koran, of door een aanzienlijk aantal religieuze leiders, in dit geval imams. Nergens anders heeft religieus fanatisme zulke bloedige gevolgen. Nergens anders wordt een dergelijke religieuze onverdraagzaamheid bijna geheel zonder kritiek toegelaten, laat staan veroordeeld, door de raad voor mensenrechten.
De vervolging van christenen door moslims is uitgegroeid tot een bekend verhaal dat met angstaanjagende frequentie herhaald wordt in door moslims beheerste gebieden in de hele wereld, maar vooral in het Midden-Oosten.
Vermoorde Christelijke Geestelijken in Irak
Op 5 april 2008 werd Youssef Adel, een Assyrische orthodoxe priester in de St. Peter en Pauluskerk in Bagdad, gedood in een drive-by shooting toen hij het poortje naar zijn huis wilde openen [4]. Deze aanval kwam slechts enkele weken na de dood van aartsbisschop Paulos Faraj Rahho van de Chaldeeuwse katholieke kerk, die op 29 februari in de Iraakse stad Mosul werd ontvoerd, terwijl drie christenen die met hem waren ook werden gedood. Op 12 maart belden de ontvoerders een kerk in Mosul om aan te kondigen dat aartsbisschop Rahho dood was, en aan te geven waar het lichaam gevonden kon worden [5].
Terwijl moskeeën in heel het Westen verspreid worden, zijn de christelijke geestelijken in Irak uitgegroeid tot een bedreigde soort. In oktober 2006 ging een Syrisch-orthodoxe priester, Fr. Boulos Iskander, winkelen voor auto-onderdelen in de Iraakse stad Mosul. Hij werd nooit levend teruggezien. Een moslimgroep ontvoerde hem en eiste in eerste instantie 350.000 dollar aan losgeld, ze verlaagden dit uiteindelijk tot $ 40.000, maar voegden een nieuwe eis toe: de parochie van Boulos moest de mild kritische opmerkingen over de islam intrekken zoals de vorige maand waren gemaakt door paus Benedictus in een toespraak in Regensburg (Duitsland) die rellen veroorzaakte in de hele moslimwereld. Het losgeld werd betaald, en de kerk plaatste plichtsgetrouw dertig grote borden overal in Mosul waarin ze de uitspraken van de paus veroordeelden. Het mocht niet baten: toen het stoffelijk overschot van Fr. Boulos werd ontdekt, bleek hij niet alleen vermoord, maar ook in stukken gehakt.
Vijfhonderd christenen woonden de begrafenis bij. Kijkend naar de menigte, gaf een andere priester toe: "Er wilden veel meer naar de begrafenis komen, maar ze waren bang. We zitten nu in zeer slechte omstandigheden" [6].
Er bestaat hier geen twijfel over. De moorden op deze drie geestelijken vonden plaats tegen een achtergrond van toenemend gevaar voor de christenen in Irak. In maart 2007 klopten islamitische bendes op deuren in de christelijke wijken in Bagdad, eisten betaling van de jizya, de op hun religie gebaseerde en door de islamitische wet voorgeschreven belasting die wordt geheven tegen christenen, joden en andere niet-islamitische groepen die leven in moslimlanden [7]. Ondertussen worden christelijke vrouwen in het hele land bedreigd met ontvoering of de dood als ze geen hoofddoek dragen. In overeenstemming met de traditionele islamitische juridische beperkingen zijn eigenaars van slijterijen in Irak eveneens bedreigd, omdat de christenen niet "openlijk wijn of varkensvlees mogen tonen" (in de woorden van een juridisch handboek goedgekeurd door de voorname Cairo Al-Azhar University) [8]. Veel bedrijven zijn vernietigd, en de eigenaren zijn gevlucht.
In feite is de helft van de vooroorlogse 700.000 christenen het land ontvlucht sinds 2003. Het verschil in het geweld waarmee zij worden geconfronteerd is enorm. Zelfs in het relatief seculiere Irak van Saddam Hoessein, waar de beruchte vice-premier Tariq Aziz een Chaldeeuwse katholieke christen was, werd de kleine christelijke gemeenschap geconfronteerd met willekeurig geweld van de moslimmeerderheid. Afgezien van uitbraken van werkelijke vervolging, waaronder moord, werden christenen routinematig onder druk gezet om hun godsdienst af te zweren en om met moslims te trouwen [9]. Irakese christenen vluchten tegenwoordig naar Syrië, of, als zij kunnen, helemaal weg uit het Midden-Oosten. Een Irakese zakenman die nu in Syrië woont beklaagde dat "nu ten minste 75% van mijn christelijke vrienden zijn gevlucht. Er is geen toekomst voor ons in Irak" [10].
Koptische Christenen Slachtoffer in Egypte
In Egypte worden Koptische christenen al eeuwen gediscrimineerd en geïntimideerd. In plaats van dat het gevaar voor de christenen afneemt, door de groeiende tolerantie en onderlinge verbinding van de internationale gemeenschap, komt het tegenwoordig steeds vaker voor, met aanvallen van menigtes op kerken en op individuele christenen. In februari 2007 waren er geruchten dat een Koptische christen een affaire had met een islamitische vrouw - een schending van de islamitische wet - wat leidde tot een stormloop die resulteerde in de vernietiging van verschillende christelijke winkels in het zuiden van Egypte [11]. En naast fysiek aangevallen worden de christenen ook beperkt om vrij te spreken. In augustus 2007 werden twee Koptische rechtenactivisten gearresteerd voor "het op de website United Copts publiceren van artikelen en verklaringen die schadelijk zijn voor de islam en beledigend voor de profeet Mohammed" [12].
De mishandeling van christenen in Egypte wordt vaak met onverschilligheid aangezien - of erger nog, wordt juist geholpen - door de Egyptische autoriteiten. In juni 2007 vernielden relschoppers in Alexandrië christelijke winkels, mishandelden en verwondden zeven christenen, en beschadigden twee Koptische kerken. De politie liet de menigte anderhalf uur vrij rondlopen in de christelijke wijk van Alexandrië voor ze ingrepen. De Compass Direct News dienst, die incidenten van de christelijke vervolging volgt, merkte op: "In april 2006 was Alexandrië het toneel van drie steekpartijen in kerken waarbij één christen omkwam en een twaalf andere gewond raakten. De overheid bleek niet in staat of niet bereid om de daarop volgende vernieling van Koptische winkels en kerken te stoppen..." [13].
De beproeving van Suhir Shihata Gouda is een voorbeeld van de ervaring van vele Egyptische christenen, en voornamelijk van christelijke vrouwen, die vaak slachtoffer zijn van moslimmannen [14]. Volgens de Jubilee Campaign, die het aantal gevallen van christenvervolging registreert:
[Een christelijke vrouw genaamd Suhir] werd ontvoerd op 25 februari [1999] door een groep moslims die haar dwong om een moslimman te trouwen, Saed Sadek Mahmoud. Nadat Suhir niet was thuisgekomen van school haastte haar radeloze vader zich naar het Abu-Tisht politiebureau om het incident te melden, maar in plaats van hem te helpen, begon een politieagent de vader van Suhir aan te vallen [...] hem te slaan en uit te schelden. Drie dagen later gingen Suhir's vader en broer terug naar het politiebureau om hulp te vragen en ze werden onderworpen aan dezelfde mishandeling, als gevolg waarvan de vader moest worden opgenomen in het ziekenhuis voor behandeling.
Suhir zich wist te ontsnappen, maar werd opnieuw gevangen "en geslagen voor het weglopen" en staat momenteel onder zware bewaking. Haar islamitische 'man' ging, vergezeld van een menigte, naar het huis van haar vader, waar ze dreigden alle christelijke mannen te doden in Suhirs dorp, en alle vrouwen te ontvoeren, als haar familie juridische stappen zou ondernemen [15].
Bisschop Wissa van de Koptische Orthodoxe Kerk van Egypte schetste een grimmig beeld in een interview met de protestantse organisatie Prayer for the Persecuted Church in mei 2000:
Een man van in de twintig stond op het land te werken toen hij werd benaderd door gewapende moslims. Hij werd gevraagd om het christendom af te zweren en mondeling de twee verklaringen van het geloof te zeggen, wat hem zou bekeren tot de islam. Toen hij weigerde en een kruisteken sloeg, werd hij in het hoofd geschoten en gedood. Een andere jonge man had een tatoeage op zijn arm van St. Joris en de Maagd Maria. Ze vroegen hem om zijn geloof af te zweren. Toen hij weigerde, hakten ze zijn arm met de christelijke tatoeages erop af en hakten het in stukken. Ze hem hebben afgemaakt met hun dolken en vervolgens zijn lichaam verbrand.
Een 17-jarige jongen, die een diaken in de kerk was, ging zijn zuster zoeken in de velden. Ook hij werd gevraagd om zijn geloof af te zweren, en toen hij weigerde, werd hij neergeschoten. Nadat ze hem gedood hadden, vroegen ze het jonge meisje naast haar broer te gaan liggen en ze hebben haar daar vermoord.
De Egyptische regering, gevangen tussen de eisen van de sharia en de seculiere wetten, kon deze moordpartijen niet helemaal negeren. Het heeft elk van de families van deze slachtoffers gecompenseerd, zij het op een manier die alleen maar de relatief lage prijs van een christelijk leven onderstreept: elke familie ontving 800 dollar. En dit was alleen vanwege de bekendheid van de gevallen. De families van andere slachtoffers, echter, kregen beloning noch rechtvaardigheid. Een [jongen] was op weg naar school toen islamitische militanten de schoolbus waarin hij reed aanhielden en bevalen de christenen af te scheiden van de moslims. Zij eisten dat de jongen zijn geloof af zou zweren. Toen hij weigerde, zegt bisschop Wissa, "hebben ze hem vermoord met een bijl, en reden toen over zijn hele lichaam heen met hun auto". De autoriteiten noemden de dood een verkeersongeluk, en weigerden zijn vader compensatie - net zoals ze vroeger hadden gedaan toen islamitische militanten zijn winkel hadden vernietigd [16].
Jihadistische Agressie tegen Christenen in Pakistan
In Pakistan is de situatie voor christenen niets beter. Fr. Emmanuel Asi, voorzitter van de Theological Institute for Laity in Lahore en secretaris van de Catholic Bible Commission of Pakistan, zei in augustus 2007 dat Pakistaanse christenen vaak geen gelijke rechten hebben als moslims en onderworpen worden aan verschillende vormen van discriminatie. Jihadistische agressie, zei hij, kan "op elk moment alle denkbare soort problemen" voor de Pakistaanse christenen brengen [17].
Net als in Egypte zijn christenen in Pakistan onderworpen aan geweld en bedreigingen van de menigte. In augustus 2007 ontvingen christenen (net als hindoes) in Peshawar in het noorden van Pakistan brieven van een jihadistische groepering die hen opdroeg om binnen een paar dagen tot de islam te bekeren of "uw gemeenschap zal worden verwoest". De termijn verstreek, maar volgens Compass Direct bleven de vervolgde christenen "in angst leven, kerkelijke activiteiten annuleren en diensten overslaan" [18]. Ze hadden een goede reden tot ongerustheid, omdat jihadisten in het verleden hun beloften om Pakistaanse kerken aan te vallen waren nagekomen. Zo werden bijvoorbeeld in een aanval op een kerk in Peshawar op 28 oktober 2001 achttien christenen vermoord tijdens de eredienst op zondagmorgen [19]. In een andere aanval op een kerk op 17 maart 2002 werden vijf christenen gedood en raakten veertig gewond. De gehele Pakistaanse christelijke gemeenschap leefde in de schaduw van een bedreiging van Al-Qaeda "om twee christenen te doden als vergelding voor elke moslim die was gedood bij de Amerikaanse militaire aanvallen in Afghanistan" [20].
Naast aanvallen door groepen is er ook individuele intimidatie. De Pakistaanse christelijke leraar Cadherine Shaheen werd "onder druk gezet om tot de islam te bekeren". Toen ze zich verzette, kreeg ze uiteindelijk te horen dat zij met ernstige gevolgen zou worden geconfronteerd als ze niet zou bekeren. Al snel werd ze beschuldigd van godslastering. Alle moskeeën in het gebied kopieerden en vertoonden een poster met haar naam en foto. "Dit was een doodvonnis voor mij", zegt Shaheen. "Het wordt als een eer beschouwd voor een van de moslimmannen om een godslasteraar te doden. Hiervoor hebben de moslims een schoolhoofd vermoord dat werd beschuldigd van godslastering. Ik was de volgende".
Shaheen dook onder, waardoor de Pakistaanse politie haar vader en broers arresteerde. Haar vader van 85 jaar oud stierf kort daarna. Cadherine zocht haar weg naar de Verenigde Staten. "Het is verschrikkelijk voor christenen in Pakistan", zegt ze nu. "De moslims pakken ons land af, beroven onze huizen, proberen ons te dwingen de islam te accepteren. Jonge meisjes worden ontvoerd en verkracht. Dan wordt hen verteld dat als ze een man willen die hen zal accepteren na die bezoedeling, ze maar moslim moeten worden" [21].
Religieuze Volkenmoord Elders in de Islamitische Wereld
Hetzelfde ontmoedigende verhaal wordt herhaald in de hele moslimwereld. In juni 2007 deden christenen in Gaza een beroep op de internationale gemeenschap voor bescherming nadat jihadisten een kerk en een school hadden verwoest [22]. In Soedan heeft het regime in Khartoum al jaren een bloedige jihad gevoerd tegen de christenen in het zuidelijke deel van het land, en ze doodden twee miljoen Soedanese christenen en verdreven nog eens vijf miljoen [23]. In het voorjaar van 2003 verbrandden jihadisten een Soedanese christelijke pastor en zijn familie tijdens de uitvoering van een niet uitgelokt bloedbad van 59 dorpelingen [24].
In Nigeria hebben islamitische bendes kerken in brand gestoken, shariawetten opgedrongen aan christenen, en zelfs vrouwelijke christelijke studenten met zwepen geslagen, want die waren volgens hen niet goed gekleed [25]. Meer dan 2.000 mensen werden in 2001 gedood tijdens de door islam aangewakkerde rellen in de stad Jos. Overal in Nigeria blijven islamitische jihadisten proberen om de sharia op te leggen in het hele land, ondanks zijn omvangrijke christelijke bevolking. Een rapport waarschuwde dat in Jos "het conflict zou kunnen terugkeren, omdat islamitische militanten nog steeds gebrand zijn op het aanvallen van de christenen" [26].
Zelfs in Libanon, van oudsher het enige christelijke land in het Midden-Oosten, worden christenen vervolgd - wat met name gekenmerkt wordt door een voortdurende reeks van moorden op christelijke politieke leiders, zoals de bomaanslag op een christelijke buitenwijk van Beiroet in september 2007 waarbij Antoine Ghanem van de christelijke Phalanges-partij omkwam [27]. Dit heeft geleid tot dalende aantallen [christenen, omdat ze vluchten, en dat leidt tot] een dalende politieke invloed - die op zijn beurt nog meer vervolging stimuleert. Gemeenschappen die er al bijna tweeduizend jaar hebben geleefd, vanaf het begin van het christendom, nemen gestaag af in aantal nu het geloof op het punt staat om helemaal uit het gebied te verdwijnen.
Militante moslims in Algerije hebben het al jaren gemunt op 's lands kleine groep katholieken. In 1994 doodden zij een priester, een non, en vier missionarissen, in 1995 twee nonnen, in 1996 een bisschop en veertien monniken. Veel van degenen die werden vermoord probeerden vriendschappelijke betrekkingen met de moslimgemeenschap voor elkaar te krijgen. Bisschop Pierre Claverie van Oran, gedood in 1996, had "zijn leven gewijd aan het bevorderen van de dialoog tussen islam en christendom; hij stond bekend als de 'bisschop van de moslims' en had islam tot in de puntjes bestudeerd - inderdaad zo goed dat [...] zelfs de moslims hem zouden raadplegen over het onderwerp" [28].
Volgens Compass Direct zijn er in Malawi in het begin van 2002 twee lokale christenen "gestenigd, bedreigd met machetes en gewaarschuwd door de lokale islamitische leiders dat ze als lijken zullen worden teruggestuurd naar hun oorspronkelijke dorpen als ze ermee doorgaan vergaderingen in hun huizen te houden" [29].
Volgens Aid to the Church in Need heeft in Bangladesh "op 28 april 1998 een menigte - op aandringen van de islamisten - het katholieke meisjescollege van St. Franciscus Xaverius, de kerken van Santa Croce en St. Thomas in de hoofdstad, en de Doopsgezinde kerk in Sadarghat allemaal geplunderd en deels in brand gestoken. Sommige priesters, nonnen en zelfs gewone arbeiders zijn met de dood bedreigd".
De aanleiding voor dit geweld lijkt een geschil over land te zijn geweest: "De reden voor het conflict was een stuk land van de kerk dat de aangrenzende moskee voor zichzelf wilde. Opgehitst door een schreeuwer met beweringen dat de moskee was binnengevallen door christenen en joden, braken 7.000 moslims in in het St. Franciscus Xavier College, verbrandden boeken, vernielden crucifixen en beelden van de Maagd, braken deuren en ramen in en doorzochten de slaapzalen" [30].
De Libische machtshebber Muammar Kadaffi is eveneens intolerant tegenover de christenen. Aid to the Church in Need meldt dat in Libië "de meerderheid van de christelijke kerken werd gesloten na de revolutie van 1969, ondanks het feit dat de Grondwet de vrijheid van godsdienst zouden garanderen. Na het verdrijven van de Italiaanse en Maltese katholieken zette Kadaffi de kathedraal in de hoofdstad om in een moskee" [31].
Sinds de Turkse bezetting van Noord-Cyprus in 1974 zijn kerken beroofd van hun iconen, die de zwarte markt in Griekenland hebben overspoeld. De Turken hebben vele kerken overgenomen voor seculiere toepassingen, en zelfs geprobeerd het 4e-eeuwse klooster van San Makar om te zetten in een hotel. Christelijke Cyprioten zijn verboden om in de buurt van het gebouw te komen, laat staan binnen te gaan [32].
Militante moslims lijken vastbesloten om alle christenen uit het land te verdrijven. In 1960 waren er in Tur Abdin, in het zuidwesten van Turkije, 150.000 christenen, en tegenwoordig iets meer dan 2000. Waar subtielere middelen van overtuiging niet werken wordt terrorisme toegepast: volgens Aid to the Church in Need is er "op 3 december 1997 een bom ontploft in het hoofdkwartier van de Oecumenische Patriarch, waarbij een diaken gewond raakte en de kerk beschadigd" [33]. De Turkse regering heeft ondertussen het laatst overgebleven orthodoxe seminarie gesloten, en met zijn eis dat de Patriarch van Constantinopel een Turks staatsburger moet zijn lijkt het hun bedoeling om het patriarchaat te vernietigen.
In Indonesië waren de eerder beschreven slachtpartijen van christenen door Laskar Jihad in 2002 niet het begin of het einde van de benarde situatie van de christenen daar. In 1996 vernietigden moslims op Java dertien kerken. In 1998 werden er in Djakarta nog eens dertien kerken in brand gestoken door bendes die liepen te schreeuwen: "Wij zijn moslimheren en zij zijn christelijke varkens" en, de Koran citerend, "Dood alle heidenen!" Één moslim schreeuwde tegen een legerofficier die probeerde sommige christenen te beschermen om "opzij te gaan en het islamitische recht zijn gang te laten gaan" [34].
Mensenrechtenorganisaties melden dat Indonesische jihadisten, vaak aangemoedigd door de lokale overheid, tussen 2004 en 2007 zo'n 110 kerken in Indonesië gedwongen hebben gesloten [35]. Door het geweld zijn incidenten van alledaagse christelijke naastenliefde omgetoverd tot preken over wat lijkt als de eeuwigdurende verschillen tussen de islam en het christendom: Aid to the Church in Need vertelt dat "acht zusters [van de orde] Little Child Jesus bij aankomst in Cileduk, een voorstad van Java, werden aangevallen door stenengooiende moslims, en dat ze reageerden door een zorgcentrum voor kinderen, een bejaardentehuis en een school te bouwen".
En in het meest gruwelijke voorbeeld van islamitische vervolging van christenen in Indonesië, in oktober 2005, onthoofdden drie islamitische jihadisten drie christelijke meisjes en raakte een vierde zwaargewond toen ze naar school liepen in de buurt van de stad Poso [36]. Voor deze gruwelijke drievoudige moord veroordeelde een Indonesische rechtbank de aanstichter van de aanval tot twintig jaar in de gevangenis; zijn twee medeplichtigen kregen allebei veertien jaar [37].
Christenen die bekeerd zijn vanuit de islam worden in het bijzonder gehaat. Maar degenen die zijn geboren in het geloof zijn niet veel beter af. Met name Saoedi-Arabië, het heilige land van de islam, is hard voor religieuze minderheden. Zelfs buitenlanders moeten zich onderwerpen aan draconische Saoedische religieuze wetten:
In 1979, toen de moslims vroegen om de tussenkomst van een speciale Franse eenheid in de Kaaba, dit om een groep islamitische fundamentalisten die tegen de regering waren te bestrijden, waren de soldaten van de interventiemacht van de Franse nationale politie (GIGN - Groupe d'Intervention de la Gendarmerie Nationale) verplicht om een snelle ceremonie van bekering tot de islam te ondergaan. Zelfs het Rode Kruis was verplicht om in de loop van de Golfoorlog rond te rijden zonder het symbool van het kruis en zijn logo niet weer te geven. [38]
De voormalige Amerikaanse Foreign Service Officer Tim Hunter, die in Saoedi-Arabië heeft gediend van 1993 tot 1995, voegt eraan toe: "Af en toe sloegen ze Amerikanen in Jeddah, soms martelden ze zelfs, voor zoiets kleins als een foto met een Davidsster in de achtergrond bezitten of voor kerstliederen zingen... De Mutawa [Saoedische religieuze politie] bond geestelijken vast, sloeg ze en sloot ze op in kerkers in middeleeuwse stijl" [39].
Amnesty International meldt dat een Indiase genaamd George Joseph, die werkte in Saoedi-Arabië, "naar verluidt in mei [2000] werd gearresteerd buiten zijn huis toen hij van een katholieke dienst terugkwam met een religieus cassettebandje" [40].
In het begin van 2003 heeft de Saoedische regering opnieuw bevestigd dat er geen kerk in het koninkrijk stond en ook nooit zou staan. "Dit land was de springplank voor de profetie en de boodschap, en niets kan dit tegenspreken, zelfs als we onze levens verliezen", zei prins Sultan, de Saoedische minister van Defensie. Als reactie op klachten dat het Amerikaanse militaire en diplomatieke personeel hun geloof niet mochten belijden, noemde hij ze "fanatici" en verklaarde: "Er zijn geen kerken - niet in het verleden, het heden of de toekomst... Wie zei dat [er kerken moeten worden gebouwd] moet zwijgen en zich schamen" [41]. Rapporten uit het begin van 2008, die meldden dat paus Benedictus XVI en het Vaticaan in gesprek waren met Saoedische ambtenaren om een kerk te openen in het Koninkrijk, werden in een interview op het Arabische tv-netwerk Al-Arabiya snel rechtgezet door Anwar Ashiqi, voorzitter van het Saoedische centrum voor Midden-Oosterse strategische studies. "Ik heb deelgenomen aan verschillende vergaderingen in verband met de islamitisch-christelijke dialoog en er zijn onderhandelingen over deze kwestie", legde hij uit. Maar "het zou pas mogelijk zijn om officiële onderhandelingen te starten om een kerk in Saoedi-Arabië te bouwen nadat de paus en alle christelijke kerken de profeet Mohammed erkennen. Als ze hem niet erkennen als een profeet, hoe kunnen we een dan kerk in het Saoedische koninkrijk hebben?" [42].
De religieuze zuivering van christenen in de islamitische wereld zal niemand die bekend is met de oorsprong van de islam verbazen. De profeet Mohammed heeft gezegd: "Ik zal de joden en christenen verdrijven van het Arabische schiereiland en zal niemand dan moslims overlaten" [43]. Volgens een moderne islamitische juridische handleiding worden christenen "verboden meer dan drie dagen te verblijven in de Hijaz, wat betekent het gebied en dorpen rond Mekka, Medina, en Yamama" [44]. In feite hebben de snelwegen in Saoedi-Arabië die leiden naar Mekka en Medina op een goede afstand van de heilige steden een afrit met de vermelding "niet-moslims moet hier uitvoegen".
De Straf voor een Geweten is de Dood
Bekeerlingen van de islam tot het christendom worden vaak nagejaagd in de islamitische wereld, waar vrijwel alle religieuze autoriteiten het eens zijn dat dergelijke personen de dood verdienen. Mohammed zelf gaf het bevel voor een dergelijke straf: "Wie zijn islamitische religie verandert, dood hem" [45]. Dit is nog steeds de houding van alle scholen van islamitische jurisprudentie, hoewel er enige onenigheid is over de vraag of de wet geldt alleen voor mannen, of ook voor vrouwen.
Op de Al-Azhar Universiteit in Cairo, de meest prestigieuze en invloedrijke instelling in de islamitische wereld, is een islamitische handleiding gecertificeerd als een betrouwbare gids voor soennitische orthodoxie die luidt als volgt: "Wanneer een persoon die de puberteit heeft bereikt en gezond is vrijwillig afvalt van de islam, verdient hij het om gedood te worden". Hoewel het recht om een afvallige te doden in de islamitische wet is voorbehouden aan de leider van de gemeenschap en andere moslims theoretisch kunnen worden gestraft voor het op zich nemen van deze plicht, hoeft een moslim die een afvallige doodt in de praktijk geen schadevergoeding te betalen en geen verzoenende handelingen uit te voeren (zoals hij wel moet in andere vormen van moordzaken onder klassieke islamitische wet). Deze gratie wordt verleend omdat het doden van een afvallige "het doden is van iemand die het verdient te sterven" [46].
IslamOnline, een website bemand door een team van islamitische geleerden onder leiding van de internationaal invloedrijke sjeik Yusuf al-Qaradawi, legt uit: "Als een gezond persoon die de puberteit heeft bereikt vrijwillig afvalt van de islam, verdient hij het om gestraft te worden. In een dergelijk geval is het verplicht voor de kalief (of zijn vertegenwoordiger) om hem te vragen zich te bekeren en tot de islam terug te keren. Als hij dat doet, wordt het geaccepteerd van hem, maar als hij weigert, wordt hij onmiddellijk gedood". En wat als iemand niet wil wachten tot er een kalief verschijnt en het heft in eigen handen neemt? Hoewel de moordenaar moet worden "bestraft" voor "het voorrecht van de kalief na te doen en inbreuk te maken op zijn rechten", is er "geen bloedgeld voor het doden van een afvallige (of een boetedoening)" - met andere woorden, geen significante straf voor de moordenaar [47].
Een Afghaan genaamd Abdul Rahman weet dit maar al te goed. In februari 2006 werd hij gearresteerd voor de misdaad van het verlaten van de islam voor het christendom [48]. De Afghaanse grondwet bepaalt dat "geen enkele wet in strijd kan zijn met het geloof en de bepalingen van de heilige religie van de islam" [49]. Zelfs na zijn arrestatie lijken Westerse analisten problemen te hebben gehad om de invoer van deze bepaling te begrijpen. Een 'mensenrechtenexpert' geciteerd door The Times of London vatte de wijdverspreide verwarring in de Westerse landen samen: "De grondwet zegt dat de islam de religie van Afghanistan is, maar het noemt ook de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens, en artikel 18 in het bijzonder verbiedt dit soort acties. Het benadrukt echt het probleem waar de rechterlijke macht mee wordt geconfronteerd" [50].
Maar in feite zat er een addertje onder het gras. De Grondwet mag dan diens 'respect' voor de Universele Verklaring Rechten van de Mens uitdrukken, maar het zegt ook dat geen enkele wet de islamitische wet kan tegenspreken. Die Grondwettelijke definitie van godsdienstvrijheid is expliciet: "De religie van de staat van de Islamitische Republiek Afghanistan is de heilige religie van de islam. Aanhangers van andere godsdiensten zijn vrij om hun geloof uit te oefenen en hun religieuze riten uit te voeren binnen de grenzen van de bepalingen van de wet" [Spencer's nadruk].
De islamitische doodstraf voor afvalligheid is diep geworteld in de islamitische cultuur - en dat is een reden waarom het Abdul Rahmans eigen familie was die naar de politie ging om een klacht over zijn bekering in te dienen. Wat hun handelen in 2006 veroorzaakte was dat ze er zeker van konden zijn dat de politie een dergelijke klacht met de grootst mogelijke ernst zou behandelen.
Na een internationaal protest verdween Abdul Rahman uiteindelijk uit Afghanistan en leefde in relatieve veiligheid in Italië. Ondanks de publiciteit was zijn geval nauwelijks uniek. De Soedanese Al-Faki Kuku Hassan, die nieuwsberichten beschrijven als "een voormalige moslimsjeik die in 1995 bekeerde tot het christendom", werd in maart 1998 gearresteerd wegens afvalligheid en, ondanks internationale protesten, gevangen gehouden tot zijn gezondheidsklachten (hij werd in het voorjaar van 2001 getroffen door een beroerte) leidden tot zijn vrijlating op 31 mei 2001 [51].
Mohammed Sallam, een Egyptische bekeerling tot het christendom, werd in 1989 gearresteerd en gemarteld, hij werd opnieuw gearresteerd in 1998 en ontvoerd naar een onbekende bestemming. Twee andere bekeerlingen tot het christendom in Egypte, dr. Abdul-Rahman Muhammad Abdul-Ghaffar en Abdul Hamid Beshan Abd El Mohzen, werden in de late jaren '80 voor langere tijd in eenzame opsluiting gezet.
In Marokko hebben de autoriteiten ook christelijke bekeerlingen gevangen gezet, zoals een Salvadoraanse Baptistische muzikant, Gilberto Orellana, die werd beschuldigd van het bekeren vanuit de islam tot het christendom [52]. Zelfs in het relatief tolerante Jordanië, waar de vrijheid van godsdienst wordt gewaarborgd door de Grondwet, "worden moslims die bekeren naar andere religies zowel sociaal als door de autoriteiten gediscrimineerd, omdat de overheid niet volledig de wettigheid van deze bekering wil erkennen en de bekeerlingen nog steeds beschouwt als moslims, onder voorbehoud van de sharia, volgens welke zij afvalligen zijn en hun bezittingen onteigend verklaard mogen worden en veel van hun rechten ontzegd" [53].
Robert Hussein Qambar Ali, een Koeweitse onderdaan die van de islam tot het christendom bekeerde in de jaren '90, werd gearresteerd en berecht voor afvalligheid, hoewel de Koeweitse grondwet de vrijheid van godsdienst garandeert. Mohammad Al-Jadai, een van Husseins aanklagers, verklaarde: "De wetgevers hebben de kwestie van afvalligheid niet in de Grondwet besproken, omdat ze nooit gedacht hadden dat dit soort dingen hier zouden kunnen gebeuren. De vrijheid van geloof in de Grondwet geldt alleen voor de religie van geboorte" [54].
Toen Hussein tijdens een terechtzitting vroeg om een afdruk van de aanklacht te zien, vertelde de officier van justitie de rechter, "Zijn bloed is onwaardig!! Dit document bevat verzen uit de Heilige Koran en mag niet aangeraakt worden door deze ongelovige". En de officier van justitie begon een passage te citeren uit de nota die overduidelijk de relatie legde tussen ogenschijnlijk tolerant seculier recht in Koeweit en de sharia: "Met verdriet moet ik constateren dat ons strafrecht geen straf voor afvalligheid bevat. Het is een feit dat de wetgever, in onze bescheiden mening, geen een straf voor afvalligheid kan opleggen, niet meer of minder dan wat onze Allah en zijn boodschapper hebben besloten. Degenen die de beslissing nemen over zijn afvalligheid zijn: ons Boek, de Sunna, de instemming van de profeten en hun wetgeving gegeven door Allah".
De islamitische rechtbank veroordeeld Hussein tot de dood. Professor Anh Nga Longva van de Universiteit van Bergen, Noorwegen, bezocht Koeweit in 1997 en ondervond dat de gemoederen over de zaak hoog opliepen: "Ik vond een verrassend sterke consensus over de kloof tussen liberalisme/islamisme. Vrijwel iedereen was het erover eens dat Qambars bekering een ernstig misdrijf was en, zoals het geval is met alle misdaden, moest worden bestraft. Zij kwamen tevens overeen dat hem al zijn burgerrechten ontnemen een adequate straf was. Het enige onderwerp dat aanleiding gaf tot enige onenigheid en een ingetogen gevoel van onbehagen binnen bepaalde kringen was de kwestie van de doodstraf".
Interessant genoeg meldde Longva dat degenen die verontwaardigd waren over Hussein Qambar Ali's bekering hetzelfde koranvers gebruikten dat hij zou hebben aangeroepen om te betogen dat Hussein in zijn recht om een christen te worden: "Degenen die zich verzetten tegen [de doodstraf voor Hussein] baseerden hun mening op het koranvers 2:257 [in de meeste nummeringssystemen voor koranverzen is het 2:256] dat luidt: "er is geen dwang in de godsdienst". Maar hetzelfde vers wordt vaker wel dan niet geciteerd aan mij om te laten zien dat juist omdat de islam zo'n tolerante religie is, er geen mogelijke redenen zijn voor afvalligheid" [55].
Longva citeert de verontrustende conclusie van een Koeweitse jurist: "We hebben degenen die willen bekeren tot de islam altijd eraan herinnerd dat ze een pad bewandelen waar er geen weg terug is" [56]. Hussein werd uiteindelijk veroordeeld voor afvalligheid, maar de toenemende internationale aandacht voor deze zaak stelde hem in staat om te ontsnappen aan de Verenigde Staten.
In augustus 2007 werd Mohammed Hegazy, een Egyptische bekeerling van de islam tot het christendom, gedwongen onder te duiken nadat er een doodvonnis werd uitgesproken tegen hem door de islamitische geestelijken. Hij weigerde echter naar Egypte te vluchten, en verklaarde: "Ik weet dat er fatwa's zijn om mijn bloed te vergieten, maar ik zal niet opgeven en ik zal het land niet verlaten" [57]. In het begin van 2008 vertelde zijn vader de Egyptische kranten: "Ik ga proberen om te praten met mijn zoon en hem te overtuigen om terug te keren tot de islam. Als hij weigert, zal ik hem met mijn eigen handen vermoorden". Tot nu toe is Hegazy ondergedoken gebleven in Egypte [58].
Terwijl het niets deed om Hegazy te helpen, maakte de Egyptische regering in februari 2008 wat leek op een belangrijke concessie aan de christelijke minderheden, dat de natie bekeerlingen van de islam tot het christendom zou toestaan om hun nieuwe religie op hun door de staat uitgegeven identiteitskaarten te laten zetten [59].
Dit leek op het eerste gezicht een grote afwijking van de traditionele doodstraf voor afvalligen van de islam te zijn. Maar Egypte, hoewel het geen sharia-staat is, heeft nooit vriendelijk aangekeken tegen degenen die bekeerd zijn [tot het christendom]. Terwijl de nieuwe verordening een stap in een nieuwe richting leek te zijn, bleek dat de concessie uitsluitend geldt voor christenen die zich bekeerden tot de islam en daarna terugkeerden naar het christendom. De identiteitskaart van de bekeerlingen zal die informatie dragen. In het licht van de islamitische wet, die afvalligheid van de islam een halsmisdaad maakt, zijn zulke identiteitskaarten voor bekeerlingen het equivalent van een doelwit. Elke moslim die ze tegenkomt en de doodstraf voor afvalligheid serieus neemt zal zich gerechtvaardigd voelen om hen te doden.
Koranische Rechtvaardiging voor de Vervolging van Christenen
Net als christenen hebben moslims respect en eerbied voor Jezus. De islam leert dat Jezus een van de grootste van Gods profeten en boodschappers aan de mensheid is. Net als christenen streven meer dan 1,3 miljard moslims elke dag te leven volgens zijn leer van liefde, vrede, en vergeving. Die leringen, die zijn uitgegroeid tot universele waarden, herinneren ons eraan dat wij allen, christenen, moslims, joden, en alle anderen, meer met elkaar gemeen hebben dan we denken.
Zo luidt een advertentie die de Raad voor Amerikaans-Islamitische betrekkingen (CAIR) in maart 2004 plaatste in Californische kranten. De boodschap in de advertentie, over bruggen tussen de islam en christenen, bleek een koranisch precedent hebben. Het islamitische heilige boek beweert dat christenen de beste vrienden van de moslims zullen zijn: "Gij zult zeker ondervinden dat de mannen die het meest vijandig zijn tegen de gelovigen, de joden en de afgodendienaren zijn, en gij zult zeker degenen die het meeste liefde voor de gelovigen tonen vinden onder degenen die zeggen: 'Wij zijn Nasara [christenen]', omdat sommige van hen priesters en monniken zijn, en ze niet trots zijn" (5:82).
Maar in de islamitische wereld is er geen reden om te spelen met de oecumene. Aan de andere kant predikte de Saoedische sjeik Marzouq Salem Al-Ghamdi onlangs in een moskee in Mekka dat "christenen ongelovigen zijn, vijanden van Allah, Zijn boodschapper en de gelovigen. Zij ontkennen en vervloeken Allah en Zijn Boodschapper... Hoe kunnen we dichter bij deze ongelovigen komen?" [60].
De Sheikh negeert Koran 5:82 in het voordeel van een ander vers: "O jullie die geloven! Neemt de joden en de christenen niet tot Auliya (vrienden, beschermers, helpers, enz.), ze zijn alleen maar Auliya van elkaar. En als een van u hen tot Auliya neemt, dan is hij zeker een van hen. Voorwaar, Allah leidt het onrechtvaardige volk niet"(5:51).
Naast deze gemengde berichten heeft de Koran veel meer te zeggen over het christendom en Christus. Het vertelt over Jezus' maagdelijke geboorte (Sura 19, getiteld "Maria", bevat een lange beschrijving van deze gebeurtenis) en noemt hem Allah's "Woord" en "een geest uitgaande van Hem", maar het ontkent ook de Drie-eenheid en dringt erop aan dat Jezus niet de zoon van God is (4:171). Het plaatst Jezus in een lijn van profeten waaronder vele oudtestamentische figuren: "Zegt: 'Wij geloven in Allah en de openbaring aan ons gegeven en aan Ibrahim (Abraham), Isma'il, Isaac, Jacob, en de stammen, en in hetgeen [gegeven] aan Mozes en Jezus, en hetgeen aan (alle) profeten [gegeven] door hun Heer. Wij maken geen onderscheid tussen wie dan ook van hen, en we buigen voor Allah (in de islam)' "(2:136).
Volgens de Koran mondt deze lijn uit in Mohammed, de laatste en grootste profeet wiens openbaring alle voorgaande openbaringen voltooit en corrigeert. Vandaar dat moslims van oudsher geloven dat de islam de laatste openbaring van Allah is, maar dat joden en christenen ook echte openbaringen hadden gekregen (vandaar hun aanduiding in de Koran als "Mensen van het Boek"), maar dat zij [het boek] misdadig hebben veranderd om Jezus te verheffen als de Zoon van God en de verwijzingen naar de komst van Mohammed te verwijderen. Christenen hadden ook de valse leerstellingen van de Drie-eenheid en de Godheid van Christus toegevoegd: "Gelooft dus in Allah en Zijn boodschappers en zegt geen 'Drie'! Stopt, (dat is) beter voor u! Allah is slechts Één God. Het is verre van Hem verwijderd in zijn transcendente Majesteit, dat Hij een zoon zou hebben" (4:171).
Daarom is er enige ontwijking in beweringen van sommige moslims dat de islam het christendom erkent als een legitiem geloof. Want het christendom dat de Koran erkent is niet het christendom dat miljoenen over de hele wereld tegenwoordig beoefenen. De Koran zegt over Jezus: "Wij gaven hem het Evangelie. Daarin was leiding en verlichting, en de bevestiging van de Wet die naar hem was gekomen, een leidraad en een waarschuwing voor de godvrezenden. Laat de mensen van het Evangelie leven naar hetgeen Allah daarin heeft geopenbaard. En wie niet leeft volgens (het licht van) wat Allah heeft nedergezonden, zij zijn (niet beter dan) degenen die in opstand komen" (5:46-47).
Toen moslims op grote schaal contact begonnen te hebben met de christenen, bracht deze passage ze in een ongemakkelijke positie: zij hadden geoordeeld dat het Evangelie blijk gaf van Mohammeds profeetschap, en dat christenen, als ze het echt hadden begrepen, moslims moesten worden. Maar in plaats daarvan ondervonden moslims dat het Nieuwe Testament het christelijke begrip van Jezus bevestigde dat de Koran verwierp, en het bevatte geen spoor van een idee dat er een latere profeet zou komen met een laatste openbaring. Dus begonnen de moslims te onderwijzen dat christenen het zuivere Evangelie dat aan Jezus was gegeven door Allah hadden verdraaid.
Dit idee is nog steeds veelvoorkomend in de islamitische wereld van vandaag. De moslimgeleerde Abdullah Yusuf Ali, vertaler van een populaire Engels versie van de Koran, geeft in zijn Koran een toelichting over het Evangelie: "De Indjiel [evangelie] genoemd in de Koran is zeker niet het Nieuwe Testament, en het is niet de vier evangeliën zoals nu zijn ontvangen door de christelijke kerk, maar een origineel evangelie dat door Jezus is afgekondigd zoals de Tawrah [Torah] werd uitgevaardigd door Mozes en de Koran door Mohammed al Mustafa" [61].
Dus terwijl er natuurlijk veel moslims bereid zijn om in vrede en harmonie te leven met de christenen, zijn er anderen die vinden dat de doctrine van hun geloof het rechtvaardigt christenen te verachten als vervalsers van het woord van Allah en dragers van zijn vloek.
Dit is een belangrijke bron van veel van de blijvende vijandschap tussen moslims en christenen. En die vijandschap wordt nog vergroot door de islamitische doctrine van de jihad: het idee dat het deel uitmaakt van de verantwoordelijkheid van de moslimgemeenschap om oorlog te voeren tegen de ongelovigen totdat ze zich ofwel bekeren tot de islam, onderwerpen zich aan islamitische heerschappij (daarbij het aanvaarden van een aantal vernederende regels), of zijn gedood. Deze drievoudige keuze, aangekondigd door Mohammed zelf, is gebaseerd op de Koran, die uitdrukkelijk stelt dat het moet worden uitgebreid tot joden en christenen: "Vecht tegen zij die niet geloven in Allah, of in de Dag des Oordeels, en verbied voor de Mensen van het Boek (joden en christenen) en degenen die niet de religie van de waarheid erkennen (dwz Islam) niets van wat verboden is door Allah en Zijn boodschapper, totdat zij de jizya [een speciale hoge belasting] betalen met vrijwillige onderwerping, en zich onderworpen voelen"(9:29).
Vervolging van Christenen: Een Levende Traditie
Mohammeds laatste militaire expeditie was tegen de Byzantijnse christenen in het noordelijke Arabische garnizoen van Tabuk, en kort na de dood van hun profeet veroverden en islamiseerden de islamitische jihadisten wat tot dan toe de christelijke landen van het Midden-Oosten, Noord-Afrika en Spanje waren geweest. De jihad wees vervolgens in de richting van het christelijke Europa en bleef daar eeuwen woeden, met als hoogtepunt in 1453 de verovering van Constantinopel. Maar in september 1683 werd de Ottomaanse belegering van Wenen gebroken, en het islamitische tij in Europa begon te keren. Maar de leerstellingen die de jihad tegen christenen hadden gevoed werden nooit hervormd of verworpen door een islamitische sekte. En zo kwam de vernieuwing van jihadistische gevoelens onder moslims in de 20e eeuw en kwam er hernieuwde vervolging van christenen. Dit ijzingwekkende verhaal van een vrouw die leefde tijdens het Ottomaanse Rijk van de late 19e eeuw legt het moment vast van die vernieuwing in een huishouden:
Toen, op een nacht, kwam mijn man thuis en vertelde me dat de padisha het bevel had gegeven dat we alle christenen in ons dorp moesten doden, en dat we onze buren moesten vermoorden. Ik was erg boos, en vertelde hem dat het me niet kon schelen wie deze orders had gegeven, en dat ze fout waren. Deze buren was altijd aardig geweest voor ons, en als hij hen durfde te doden zou Allah ons straffen. Ik probeerde alles wat ik kon om hem te stoppen, maar hij doodde hen - hij heeft ze gedood met zijn eigen handen. [62]
De christelijke bevolking in Turkije is gedaald van 15% in 1920 tot 1 procent vandaag. In Syrië is het in dezelfde tijd gedaald van 33% naar 10%. In Bethlehem was 85% van de bevolking christen in 1948. Vandaag behoudt slechts 12% het geloof van de meest gevierde inheemse zoon van de stad [63].
De last van het verleden ligt zwaar op het heden voor christenen in de islamitische wereld. Sjeik Omar Bakri Muhammad, een controversiële pro-Osama moslimleider die jarenlang in Groot-Brittannië heeft geleefd, maar nu is verboden dat land opnieuw te betreden, schreef in oktober 2002: "We kunnen niet zomaar zeggen dat omdat we geen Khilafah [kalifaat] hebben we gewoon onze gang kunnen gaan en alle niet-moslims doden; in plaats daarvan moeten we nog steeds voldoen aan hun Dhimmah" [64]. De Dhimmah is de islamitische juridische overeenkomst voor de bescherming van joden, christenen, en een aantal andere ondergeschikten onder islamitische heerschappij; degenen die deze bescherming aanvaarden en de daarmee gepaard gaande ontneming van verschillende rechten, staan bekend als dhimmi's. Jonathan Adelman en Agota Kuperman van de Stichting voor de Verdediging van Democratieën zeiden dat sjeik Yussef Salameh, ondersecretaris voor Religieuze Zaken in de Palestijnse Autoriteit, volgens in 1999 "het idee prees dat christenen dhimmi's moeten worden onder islamitische heerschappij, en dergelijke suggesties zijn algemeen aanvaard sinds de tweede intifada begon in oktober 2000" [65].
In een recente vrijdagpreek in een moskee in Mekka beschreef sjeik Marzouq Salem Al-Ghamdi de sharia voor dhimmi's:
Als de ongelovigen leven onder de moslims, in overeenstemming met de voorwaarden die door de Profeet zijn gesteld - dan is er niets mis mee, mits zij jizya betalen aan de islamitische schatkist. Andere voorwaarden zijn [...] dat ze geen kerk of klooster renoveren, niet degenen herbouwen die vernietigd werden, dat ze drie dagen lang elke moslim die voorbij hun huis komt moeten voeden [...] dat ze opstaan wanneer een moslim wil zitten, dat ze moslims niet nadoen in kleding en spraak, noch paarden berijden, noch eigen zwaarden hebben, noch zich bewapenen met een soort van wapen, dat ze geen wijn verkopen, niet het kruis tonen, geen kerkklokken luiden, hun stem niet verheffen tijdens het gebed, dat ze hun haar scheren aan de voorkant, zodat ze gemakkelijk te herkennen zijn, niemand aanzetten tegen de moslims, en een moslim niet slaan. [...] Als zij deze voorwaarden schenden, zijn ze niet langer beschermd. [66]
Deze sharia-bepalingen zijn niet volledig uitgevoerd sinds het midden van de 19e eeuw, maar de huidige jihadisten willen deze wetten herstellen samen met de rest van de sharia.
Het idee dat christenen "zich onderworpen moeten voelen" (Koran 9:29) in islamitische landen is ook zeer levendig. Toen de eerste katholieke kerk in Qatar geopend werd in maart 2008, had die geen kruis, geen klok, geen toren, en geen kruisteken. "Het idee", legde de pastoor Fr. Tom Veneracion uit, "is om discreet te zijn omdat we de gemoederen niet willen laten oplaaien" [67].
In de Filippijnen heeft de kerk in de enige islamitische stad van de natie, Marawi, ook het kruis weggehaald. De katholieke priester Fr. Teresito Soganub legt uit: "Om ruzie te vermijden en om verdere misverstanden te voorkomen planten we het kruis diep in ons hart". Fr. Soganub heeft, volgens Reuters, "geen kruisbeeld of de bekende opstaande kraag om en heeft een baard uit respect voor zijn islamitische buren". Hij viert maar weinig bruiloften, want gebraden varkensvlees is een hoofdbestanddeel van de bruiloftsrecepties voor Filippijnse katholieken [68].
Het is gemakkelijk om de noodzaak van dergelijke voorzichtigheid te zien. Prekend in een moskee in Al-Damam, Saoedi-Arabië, heeft de populaire Saoedische sjeik Mohammed Saleh Al-Munajjid haat tegen christenen en joden aanbevolen als een goede zaak: "Moslims moeten", verklaarde hij, "hun kinderen opvoeden voor de jihad. Dit is het grootste voordeel van de situatie: het opleiden van de kinderen voor jihad en haat tegen de joden, de christenen en de ongelovigen; het opleiden van de kinderen voor jihad en heropleving van de sintels van de jihad in hun ziel. Dit is wat nu hard nodig is... " [69].
De Misdaad van Stilzwijgen van de Mensenrechtenorganisaties
Wat Justus Reid Weiner, een internationale mensenrechtenadvocaat, verklaarde in december 2007 over de christenen in de Palestijnse gebieden is van toepassing op christenen in de islamitische wereld in het algemeen: "De systematische vervolging van christelijke Arabieren die leven in de Palestijnse gebieden wordt bijna totaal stilgezwegen door de internationale gemeenschap, mensenrechtenactivisten, de media en ngo's". Hij zei dat als er niets aan werd gedaan, er over 15 jaar geen christenen meer over zouden zijn, want "christelijke leiders worden gedwongen om hun volgelingen over te laten aan de krachten van de radicale islam" [70].
De bijna totale stilte manifesteert zich in de merkwaardige eufemistische wijze waarop mensenrechtenorganisaties verslag doen over de benarde situatie van de christenen, als ze dat lot überhaupt al opmerken. Bijvoorbeeld, een rapport van Amnesty International uit 2007, over de situatie van de mensenrechten in Egypte, doet het lijden van Koptische christenen af in één enkele zin zo vol eufemisme en morele gelijkwaardigheid en zo weinig context dat het bijna de misdaad die het beschrijft volledig uitwist: "Er waren sporadische uitbraken van sektarisch geweld tussen moslims en christenen. In april [2006] hebben drie dagen van religieus geweld in Alexandrië geleid tot ten minste drie doden en tientallen gewonden" [71]. In werkelijkheid is de strijd begonnen toen een moslim een christen dood had gestoken in een kerk, en toen gewapende jihadisten diezelfde maand drie kerken in Alexandrië aanvielen [72].
Die passieve stem lijkt de hoofdmoot te zijn wat jihadistisch geweld tegen christenen betreft. Het rapport van Amnesty International over Indonesië uit 2007 bevat deze zin: "Religieuze minderheidsgroepen en kerkelijke gebouwen worden soms nog aangevallen". Door wie? Daarover zwijgt het rapport. "In Sulawesi heeft zich sporadisch religieus geweld voorgedaan gedurende het hele jaar" [73]. Wie is verantwoordelijk voor dat geweld? Dat zeggen ze niet. Amnesty International lijkt eerder bezorgd over de bescherming van de islam en islamitische groepen bij de schendingen van mensenrechten dan dat het bezorgd is over het beschermen van de christenen tegen die misstanden. Het blijkt dat het christendom - zelfs het inheemse Egyptische christendom, wat natuurlijk al stamt uit de tijd van vóór de komst van de islam in dat land - te nauw verbonden is met de Verenigde Staten en het Westen voor de multiculturele smaak van de elite van mensenrechtenactivisten.
De situatie is nijpend. De Melkitische Grieks-katholieke patriarch Gregorius III, die woont in Damascus, verklaarde in april 2006 dat "er na 11 september een complot is gesmeed om alle christelijke minderheden uit de Arabische wereld te elimineren. [...] Alleen al ons bestaan vernielt de vergelijkingen waarbij Arabieren niet anders kunnen zijn dan moslims, en christenen alleen maar Westerlingen. [...] Als de Chaldeeën, de Assyriërs, de orthodoxen, de Latijns-katholieken wegtrekken, als het Midden-Oosten wordt gezuiverd van alle Arabische christenen, zullen de islamitische Arabische wereld en een zogenaamde christelijke Westerse recht tegenover elkaar staan. Het zal dan gemakkelijker zijn om een botsing uit te lokken en te rechtvaardigen met religie. Daarom heb ik in juli een brief aan alle Arabische heersers geschreven om uit te leggen hoe belangrijk het is dat deze kleine aanwezigheid, 15 miljoen Arabische christenen verspreid over 260 miljoen moslims, niet moet worden weggevaagd" [74].
Maar sommige Amerikaanse christenen en niet-christenen zijn alleen al verrast om te ontdekken dat er überhaupt oude gemeenschappen van christenen in islamitische landen bestaan, en hebben geen idee dat de christenen in de islamitische wereld worden vervolgd. Anderen zijn onverschillig als gevolg van de groeiende beweging van chique atheïsme dat alle religies als even verwerpelijk ziet, ongeacht hun individuele gedrag, en stelt dat alle slachtoffers van religieuze vervolging krijgen wat ze verdienen. En veel Westerlingen, met name die in de elite van mensenrechtenactivisten, houden zich vast aan een moreel paradigma waarin alleen niet-Westerse niet-christenen mogelijk passen in de [door de mensenrechtenorganisaties erkende groep slachtoffers] - een trieste situatie waarin de positie van christenen over de hele Derde Wereld steeds nijpender wordt.
En zo blijven islamitische jihadisten en de sharia-racisten, met steeds toenemend vertrouwen en brutaliteit en vrijwel geen protest uit het Westen, nog steeds de christenen in hun midden aanvallen. Het is een misdaad die steeds verder escaleert, en het heeft een bloedig slagveld gemaakt waar de islam en het christendom elkaar ontmoeten in de Derde Wereld.
Robert Spencer is een geleerde in de islamitische geschiedenis, theologie en rechten, en de directeur van Jihad Watch, een programma van het David Horowitz Freedom Center. Hij is de auteur van The Politically Incorrect Guide to Islam (and the Crusades) en The Truth About Muhammad. Zijn laatste boek is Religion of Peace?.
Bronnen:
1. Bill Guerin. "Poisoning the Peace in the Spice Islands". Asia Times Online, 24 januari 2003. www.atimes.com.
2. Amy Chew. "Militant Laskar Jihad group disbands". www.cnn.com, 16 oktober 2002
Daniel Pipes. "What is Jihad". New York Post, 31 december 2002
Rod Dreher. "Do Christians Bleed?: Unreported persecution in the Muslim world". National Review, 16 september 2002.
3. Rod Dreher. "Do Christians Bleed?". National Review, 16 september 2002.
4. Sameer N. Yacoub. "Christian Priest Killed in Baghdad". Associated Press, 5 april 2008.
5. Sameer N. Yacoub. "Archbishop kidnapped in Iraq dead". Associated Press, 12 maart 2008.
6. "Iraq: Kidnappers Behead Priest In Mosul". Compass Direct News, 12oktober 2006.
7. "Muslims Forcing Christian Assyrians in Baghdad Neighborhood to Pay 'Protection Tax,'" Assyrian International News Agency, 18 maart 2007.
8. "Iraq: Militant Group Threatens Female Students in Kirkuk". AKI, Juni 6, 2006; Nimrod Raphaeli. "The Plight of Iraqi Christians". Middle East Media Research Institute, Inquiry and Analysis Series 213, 22 maart 2005.
9. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Iraq."
http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/iraq.htm.
10. William Dalrymple. "The final place of refuge for Christians in the Middle East is under threat". The Guardian, 2 september 2006.
11. "Love rumour sparks Muslim-Christian clash in Egypt". Reuters, 13 februari 2007.
12. "Egypt Christian activists held for 'insulting Islam,'" Middle East Times, 9 augustus 2007.
13. "Egypt: Mobs Attack Churches Near Alexandria". Compass Direct News, 15 juni 2007.
14. Jubilee Campaign. "Muslim Extremists Pressure Egyptian Christians to Convert to Islam". 23 februari 1999.
http://sikhnet.com/sikhnet/discussion.nsf/By+Topic/b2a356d25fe67fa887256aef0079616e?Open.
http://59.346.18.048plusf36:PJwojkw568423541554??
15. Jubilee Campaign. "Christian Girl Kidnappped and Forced to Marry Muslim". 19 maart 1999.
16. Sara Pearsaul. "When Hell Broke Loose". http://www.persecutedchurch.org/know/story/story.htm
17. "Priest: Pakistan Short on Religious Freedom". Zenit News Agency, 21 augustus 2007.
18. "Pakistan: Religious Minorities Told To Convert Or Die". Compass Direct News, 16 augustus 2007.
19. "18 dead in Pakistan church shooting". BBC, 28 oktober 2001.
20. "Pakistan: Christmas Season Tense for Christians". Compass Direct News, 14 december 2001.
21. Brian Saint-Paul. "The Crescent and the Gun". Crisis, januari 2002. p 15.
22. Khaled Abu Toameh. "Gaza's Christians fear for their lives". Jerusalem Post, 18 juni 2007.
23. John Eibner and Charles Jacobs. "France and Germany Abet Genocide". Boston Globe, 18 maart 2003.
24. "Islamists burn to death Christian pastor, family". WorldNetDaily.com, 4 juni 2003.
25. "Religious rioters torch 10 buildings in Jigawa". The Guardian (Nigeria), September 21, 2006; "Muslim Fundamentalists Attack Xtian Female Students in FUT". Daily Champion (Lagos), herdrukt op AllAfrica.com. 24 september 2005.
26. "Nigeria: Death Toll Mounts in Religious Conflict". Compass Direct News, 14 december 2001.
27. Yara Bayoumy. "Beirut car bomb kills anti-Syrian MP". Reuters, 19 september 2007.
28. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Algeria".
http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/algeria.htm.
29. "Malawi: Christian Teachers Threatened". Compass Direct News, 28 januari 2002.
30. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Bangladesh".
http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/bangladesh.htm.
31. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Libya".
http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/libya.htm.
32. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Cyprus".
http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/cyprus.htm.
33. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Turkey".
http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/turkey.htm.
34. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Indonesia".
http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/indonesia.htm.
35. "Indonesia: 110 Churches Closed In Three Years". Compass Direct News, 2 april 2008.
36. Tim Johnston. "Three Indonesian girls beheaded". BBC News, 29 oktober 2005.
37. "Indonesian militants get jail terms for beheadings". Reuters, 21 maart 2007.
38. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Saudi Arabia". http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/saudiarabia.htm.
39. Geciteerd in Martin Edwin Andersen. "For One Diplomat, the High Road Is a Lonely One". WorldNetDaily, 11 februari 2002. www.wnd.com.
40. "Saudi Arabia – Amnesty International Report 2001". http://www.web.amnesty.org/web/ar2001.nsf/webmepcountries/SAUDI+ARABIA?Open.
41. "Saudi Firm on Church Ban". Associated Press, 15 maart 2003.
42. "Saudi Arabia: No churches unless prophet Mohammed recognised, says expert". AKI, 20 maart 2008.
43. Sahih Muslim, boek 19, vers 4366.
44. 'Umdat al-Salik, o11.6.
45. Bukhari, vol. 9, boek 84, vers 57.
46. 'Umdat al-Salik, o8.1, o8.4.
47. Robert Spencer. "Death to the Apostates". FrontPageMagazine.com, 24 oktober 2006.
48. Sayed Salahuddin. "Man faces death over Christianity". Reuters, 19 maart 2006.
49. Afghaanse Grondwet, geldig verklaard door de Raad op 4 januari 2004. http://www.servat.unibe.ch/law/icl/af00000_.html.
50. Tim Albone. "Anger over Christian convert in Kabul who faces death". The Times, 21 maart 2006.
51. "Sudanese Prisoner Released From Hospital". Compass Direct News. 1 juni 2001.
52. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Morocco,
http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/morocco.htm.
53. Aid to the Church in Need. "Religious Freedom in the Majority Islamic Countries 1998 Report: Jordan".
http://www.alleanzacattolica.org/acs/acs_english/report_98/jordan.htm.
54. Robert Hussein. Apostate Son. Najiba Publishing Company, 1998. p 120.
55. Anh Nga Longva. "The apostasy law in the age of universal human rights and citizenship: Some legal and political implications". The fourth Nordic conference on Middle Eastern Studies: The Middle East in globalizing world. Oslo, 13-16 augustusus 1998. http://www.hf.uib.no/smi/pao/longva.html.
56. Anh Nga Longva. "The apostasy law in the age of universal human rights and citizenship: Some legal and political implications". The fourth Nordic conference on Middle Eastern Studies: The Middle East in globalizing world. Oslo, 13-16 augustusus 1998. http://www.hf.uib.no/smi/pao/longva.html.
57. Maggie Michael. "Threats force Egyptian convert to hide". Associated Press, 12 augustusus 2007.
58. Abdallah Daher, Sarah Pollak & Dale Hurd. "Ex-Muslim on the Run for Conversion". CBN News, 27 maart 2008.
59. "Government paints bull's-eye on Christians". WorldNetDaily, 15 februari 2008.
60. Middle East Media Research Institute (MEMRI). "Friday Sermons in Saudi Mosques: Review and Analysis". MEMRI Special Report No. 10, 26 september 2002. www.memri.org.
61. Abdullah Yusuf Ali. "On the Injil". The Meaning of the Holy Qur'an. Amana Publications, 1999. p 291.
62. Geciteerd in: David Pryce-Jones. The Closed Circle: An Interpretation of the Arabs. Ivan R. Dee, Publisher, 2002. p 31-2.
63. Stephen Farrell and Rana Sabbagh Gargour. "'All my staff at the church have been killed - they disappeared'". The Times, 23 december 2006.
64. Middle East Media Research Institute (MEMRI). "Islamist Leader in London: No Universal Jihad As Long As There is No Caliphate". MEMRI Special Dispatch No. 435, 30 oktober 2002.
65. Jonathan Adelman en Agota Kuperman. "Christian Exodus from the Middle East". Foundation for the Defense of Democracies. 19 december 2001. Herdrukt in: http://www.defenddemocracy.org/publications/publications_show.htm?doc_id=155713.
66. Middle East Media Research Institute (MEMRI). "Friday Sermons in Saudi Mosques: Review and Analysis". MEMRI Special Report No. 10, 26 September 2002. www.memri.org. Deze toespraak is zonder datum. Hij was gepost op de Saoedische website Al-Minbar (www.alminbar.net).
http://45.768.4.830plusf32:Qiokyis489273561938??
67. Sonia Verma. "First Catholic Church Opens in Qatar, Sparking Fear of Backlash Against Christians". FoxNews, 14 maart 2008.
68. Carmel Crimmins. "Philippines' Islamic city proud to be different". Reuters, 17 maart 2008.
69. Deze toespraak is zonder datum. Net als de andere hier geciteerde toespraken, was deze gepost op de Saoedische website Al-Minbar (www.alminbar.net).
70. Etgar Lefkovits. "Expert: 'Christian groups in PA to disappear'". Jerusalem Post, December 4, 2007.
71. Amnesty International Report 2007: Egypt. http://thereport.amnesty.org/eng/Regions/Middle-East-and-North-Africa/Egypt
72. "Sectarian tensions flare in Egypt". BBC News, 16 April 2006.
73. Amnesty International Report 2007: Indonesia. http://thereport.amnesty.org/eng/Regions/Asia-Pacific/Indonesia
74. "We are the Church of Islam". Interview met de patriarch van Antiochië, Grégoire III Laham, door Gianni Valente. April 2006.
Wat is de oorsprong en de geschiedenis van de christenen in het Midden-Oosten?
...een overweldigende meerderheid van de Midden-Oosterse christenen is afkomstig van verschillende nationaliteiten die niet tot de islam bekeerden na de Arabische verovering van de 7e eeuw.
Wat is de situatie van christenen in het Midden-Oosten vandaag de dag?
Soorten Vervolgingen:
Er zijn verschillende soorten van vervolgingen van christenen in het Midden-Oosten. We kunnen ze in twee categorieën onderverdelen:
a) Religieuze vervolging van individuen (schending van de mensenrechten): Deze vervolging wordt uitgevoerd tegen personen vanwege hun religieuze overtuiging. In Saoedi-Arabië en Iran worden mensen bijvoorbeeld gestraft als ze het Kruis of de Davidsster laten zien, worden gevangen gezet voor bidden in het openbaar, en in sommige gevallen bestraft met de dood voor het niet voldoen aan de religieuze regels. In deze landen, maar ook in Egypte en Soedan, worden bekeerlingen tot het christendom ter dood veroordeeld.
b) Politieke onderdrukking van religieuze gemeenschappen (etnisch-religieuze zuivering): In dit geval beklemmen heersende regimes de hele religieuze gemeenschap op het gebied van politiek, veiligheid en economie. Het doel van een dergelijke onderdrukking is om de invloed van de christelijke gemeenschappen te verminderen en in sommige gevallen om die fysiek te laten krimpen.
De etnisch-religieuze zuiveringen van de christelijke volkeren in het Midden-Oosten gaan afwisselend via militaire onderdrukking en politieke onderdrukking. In Egypte wordt de grote Koptische bevolking systematisch gediscrimineerd op constitutionele, politieke, administratieve en culturele niveaus. Bovendien houden paramilitaire fundamentalistische groeperingen pogroms tegen de christenen, wat het verbranden van kerken en vermoorden van burgers inhoudt.
In Soedan wil het heersende regime de Afrikaanse christelijke en animistische bevolking van het zuiden arabiseren en islamiseren. Vooral sinds 1992 heeft de Soedanese regering een militaire campagne gevoerd die gericht is op het verdrijven, tot slaaf maken, en het onderwerpen van de zuidelijke zwarten. Laat ons ten slotte de op twee na grootste christelijke gemeenschap van het gebied niet vergeten, de Libanezen, die politiek en militair onderdrukt zijn in hun eigen thuisland.
De christelijke gemeenschap in Libanon wordt bezet door een islamitische macht, Syrië, en systematisch onderdrukt door het door Syrië beheerste regime in Beiroet. De kleinere christelijke groepen zijn niet beter af. In Irak, bijvoorbeeld, werden de Assyriërs slechts nog een andere doelgroep van het regime van Saddam. Steeds meer Assyriërs worden vermoord door radicale fundamentalistische groepen.
Slavernij:
Religieuze vervolging van christenen in het Midden-Oosten heeft nu extreme vormen van menselijke ontering bereikt: In Soedan hebben talrijke rapporten van internationale mensenrechtenorganisaties gedocumenteerd hoe zeer de noordelijke fundamentalistische troepen de Afrikaanse christenen in het zuiden de slavernij in dwingen. Volgens de rapporten en experts zijn er vandaag de dag tussen de 600.000 en een miljoen zwarte slaven uit Soedan, die ofwel zijn meegenomen naar het noorden van dat land om te werken als bedienden of slaven op boerderijen, ofwel zijn verkocht in andere Arabische landen.
De auteurs van de vervolging:
a. De religieuze vervolging en onderdrukking wordt meestal uitgevoerd door de ene religieuze groep tegen een andere religieuze groep: voor christenen is dit al het geval geweest in Egypte, Soedan, Iran, Libanon, Saoedi-Arabië, Irak, Pakistan. Natuurlijk kan vervolging ook komen van leden van een bepaalde sekte ten opzichte van andere leden van dezelfde religieuze groepering op basis van religieus fundamentalisme (Algerije, Afghanistan, Iran), of racisme (Mauritanië), maar dit is niet het onderwerp van de discussie van vandaag.
b. Vervolging van etno-religieuze groepen, in het bijzonder de Midden-Oosterse christenen, wordt uitgevoerd door juridische overheden (Egypte, Iran, Libanon, Syrië, Soedan) of door organisaties (National Islamic Front in Soedan, Front Islamique de Salut, de Hezbollah van Libanon, enz. .)
Bron: prof. Walid Phares, [toespraak] voor de Amerikaanse Senaats, Commissie voor Buitenlandse Betrekkingen, Subcommissie Nabije Oosten en Zuid-Azië over "Religieuze vervolging in het Midden-Oosten". Washington DC, 29 april 1997
Iran vermoordt christelijke leiders.
De dominee Mehdi Dibaj was 45 jaar geleden bekeerd van de islam tot het christendom. Op 21 dec '93 werd hij ter dood veroordeeld op beschuldiging van afvalligheid. Hij werd in hoger beroep vrijgesproken maar op 5 juli 1994 werd hij dood aangetroffen. De dominee Haik Mehr, hoofdinspecteur van de Church of the Assemblies of God, die campagne voerde tegen Dibaj's doodvonnis, werd dood aangetroffen op 20 jan '94. Op 2 juli 1994 werd de dominee Tatavous Michaelian, voorzitter van de raad van protestantse ministers in Iran, dood aangetroffen met een aantal schoten in het hoofd.
Op 19 juli '98 heeft de GIA de verantwoordelijkheid opgeëist voor de dood van Berberse zanger Lounes Matoub. "Het is algemeen bekend feit dat de gedode Lounes Matoub een van de meest hardnekkige vijanden was van de religie en de mujahideen (heilige strijders)", stelt hun verklaring.
Hoeveel christenen zijn er nog over in het Midden-Oosten?
a. De grootste christelijke gemeenschap van het Midden-Oosten is te vinden in Egypte, die tien tot twaalf miljoen Kopten heeft. Deze christelijke groep vormt 1/5 tot 1/6 van de bevolking van het land. Egypte krijgt ook heel veel Amerikaanse ontwikkelingshulp, ondanks de overduidelijke schendingen van de godsdienstvrijheid die wekelijks optreedt in dit land.
b. De Zuid-Soedanezen zijn met ongeveer zes miljoen. Christenen zijn de grootste monotheïstische groep.
c. De christenen van Libanon: er wonen nog steeds ongeveer 1,5 miljoen daar en meer dan 6 miljoen mensen in de diaspora, waarvan ongeveer een kwart in de Verenigde Staten. Onder de Libanese christenen is de grootste groep de Maronieten, katholieken die Rome volgen. Andere kleinere religieuze entiteiten zijn de Melkiten en orthodoxe christenen.
d. De Assyro-Chaldeeën: ongeveer een miljoen in Irak met grote concentraties in de Koerdische zone.
e. De christenen van Syrië: Ongeveer 1,2 miljoen inclusief Arameeërs, Armeniërs, Melkiten en orthodoxen.
f. Er zijn kleine maar belangrijke christelijke gemeenschappen in andere landen, zoals Iran, Jordanië, Israël, en minder belangrijk in Turkije en Algerije. Volgens de wet zijn er geen christenen in Saoedi-Arabië.
Wat is de situatie voor christenen in Israël/Palestina?
Volgens de laatste volkstelling die werd uitgevoerd door de Britse autoriteiten in 1947 waren er 28.000 christenen in Jeruzalem. De telling die Israël in 1967 uitvoerde (na de Zesdaagse Oorlog) gaf aan dat er nog slechts 11.000 christenen in de stad waren. Dit betekent dat ongeveer 17.000 christenen (of 61%) is vertrokken tijdens de heerschappij van koning Hoessein over Jeruzalem. Zij werden vervangen door islamitische Arabieren uit Hebron.
Tijdens het Britse mandaat had Bethlehem een christelijke meerderheid van 80%. Vandaag de dag, onder Palestijns bewind, heeft het een moslimmeerderheid van 80%.
Uit het document "PALESTIJNSE AUTORITEIT, vervolging van christenen" (bureau van de minister-president) van november 1997:
Er blijven nog maar weinig christenen over in de door Palestijnen bezette delen van de Westelijke Jordaanoever. Degenen die kunnen, gaan emigreren, en er zullen binnenkort vrijwel geen christenen meer zijn in door de Palestijnse Autoriteit bezette gebieden. De Palestijnse Autoriteit probeert te verbergen dat er een enorme christelijke emigratie uit gebieden onder zijn controle plaatsvindt.
Middle East Digest - nov/dec 1997:
Als gevolg van onophoudelijke vervolging zijn de christenen gedwongen om zich te gedragen als elke onderdrukte minderheid die nog wil overleven. Christenen in door de Palestijnse Autoriteit bezette gebieden zijn maar gaan bidden in het geheim. De wijsheid van de overleving dwingt hen om de 'balans van angst' op te maken, want zij hebben niets te vrezen van Israël, maar worden geconfronteerd met een bedreiging van hun bestaansrecht door de Palestijnse Autoriteit en hun islamitische buren.
Ze handelen daar ook naar: zij willen 'in de gunst komen' van de islamitische heerser door eindeloze lof en bewondering samen met publieke veroordelingen van de 'zionistische entiteit'.
Time magazine (23 april 1990):
Na jaren van relatieve harmonie is het conflict tussen christenen en hun mede-Arabieren [in de betwiste gebieden] sterk geïntensiveerd met de opkomst van het moslimfundamentalisme. (Time ging door met diverse voorbeelden noemen van moslims die christelijke Arabieren onderdrukken)
The Jerusalem Post (2 mei 1991):
Moslimactivisten hebben geprobeerd om Bethlehem, de thuisbasis van een aantal van de heiligste plaatsen van het christendom en ooit overwegend christelijk, om te zetten in een moslimstad. In tegenstelling tot de wereldwijde ophef toen joden een hostel in Jeruzalems 'christelijke wijk' wilden kopen, is deze gestage en vaak gewelddadige schending met een overweldigende stilte ontvangen in de christelijke wereld. Het patroon van toegenomen geweld is onmiskenbaar. Vorig jaar, op 21 december, werd een school voor nonnen in brand gestoken. Tijdens de eerste week van maart was er een poging om de muur van het karmelietenklooster te doorbreken, gevolgd door een inbraak in een christelijke school. Op 3 maart hebben vandalen een Grieks-orthodoxe begraafplaats in Bethlehem ontheiligd door het verwijderen van kruizen en opgraven en verminken van de doden...
La Terra Sancta (Publicatie van het Vaticaan, dd 1991):
De christenen verlaten het Midden-Oosten [hoewel] de joodse aanwezigheid de Arabieren heeft gealarmeerd. [Het] commerciële, culturele en technologische contact van de afgelopen jaar [is de belangrijkste reden voor de] confrontatie tussen de Westerse beschaving en de Midden-Oosterse cultuur, of, zoals algemeen bekend, de islamitische cultuur tegen joods-christelijke.
The Jerusalem Post (6 mei 1994):
In april 1994 heeft de Israëlische Hebreeuwse pers gemeld dat christelijke Arabieren activisten van Fatah) Arafat's factie van de PLO) ervan hadden beschuldigd dat ze Franciscaanse nonnen in het klooster Aida, nabij Bethlehem, hadden geterroriseerd. Een non beschreef het gedrag van de activisten als een "schrikbewind", dat naar verluidt regelmatig binnenviel in het klooster, graven vernielde, apparatuur vernietigde en het bekladde met graffiti.
CNN (20 december 1995):
Tegenwoordig is Bethlehem een overwegend islamitisch dorp. Op de vrijdaggebeden zijn de moskeeën zo druk dat ze samenkomen in Manger Square [de traditionele plaats van de geboorte van Jezus]. Christenen klagen dat ze in het openbaar lastig gevallen en beledigd worden vanwege hun geloof. De christelijke begraafplaats is ontheiligd en vernield. [Een] christelijke jongen zei dat de moslims fascisten zijn, slechte mensen. Door moslimgezinnen met 10 en 12 kinderen worden kleinere christelijke gezinnen overspoeld in een islamitische zee, bang dat ze zullen worden overweldigd door de vluchtelingenkampen en islamitische dorpen rond Bethlehem. Veel van christenen in de stad zijn bang om in het openbaar te spreken.
The Times (Londen, 22 december 1997):
Het leven in [het door de PA beheerste] Bethlehem is onuitstaanbaar geworden voor veel leden van de slinkende christelijke minderheid. Vanwege toenemende spanningen tussen moslims en christenen zijn sommige christenen terughoudend om Kerst te vieren in de stad dat het hart is van het verhaal van de geboorte van Christus.
Wat kunnen we doen om deze christenen te helpen?
"Alleen een joods-christelijke alliantie zal in staat zijn om de overleving te garanderen van zowel de joden als de christenen in het Midden-Oosten" - Professor Walid Phares, voorzitter van de World Libanese Organisation.
Door Amira El Ahl, Daniel Steinvorth, Volkhard Windfuhr en Bernhard Zand
Deel 1 - Een christelijke exodus uit de Arabische wereld
Geweld, terrorisme en de groeiende invloed van islamisten vormen een bedreiging voor het christendom in het Midden-Oosten. In sommige landen moeten leden van een impopulaire christelijke minderheid al vechten om te overleven - of vluchten voor hun leven.
In New Bagdad ging de taxichauffeur van een minibus, een sji'itische genaamd Ali, om 7 uur de deur uit op de laatste zondag voor Kerstmis. Een paar uur eerder had hij een telefoontje gekregen op zijn mobiele telefoon met de instructies vijf passagiers op te halen voor een lange reis buiten de stad. Zijn eerste passagier, was hem verteld, zou hem vertellen wie de andere passagiers waren en wat hun bestemming zou zijn. Hem werd ook gezegd om hier met niemand een woord over te spreken.
De eerste passagier was een 24-jarige man genaamd Raymon, die een paar straten verderop op zijn koffer zat. Hij stuurde Ali door de sombere oostkant van de stad - waar een sji'itische chauffeur hebben een slimme zet is - eerst naar het district Karrada, waar Amir en Fariz aan boord van de bus kwamen, en toen naar Selakh, waar Wassim en Qarram stonden te wachten. Tegen 9 uur had Ali al zijn passagiers aan boord, vertrokken ze uit Bagdad en begonnen naar het noordoosten te rijden - op een 350 kilometer (218 mijl) lange reis naar Koerdistan, het enige deel van Irak dat al iets veiliger is.
De vijf jonge mannen die meereden in Ali's rode Kia waren de laatste theologiestudenten van het Chaldeeuwse katholieke Babel College die Bagdad wilden verlaten. Sinds half augustus waren er vier priesters ontvoerd, en twee anderen vermoord. Vader Sami, de directeur van het seminarie, werd ontvoerd in het begin van december. De gemeenschap kon 75.000 dollar bijeen schrapen om zijn vrijheid te kopen, maar na enige weken aarzelen besloot Emmanuel III, de Chaldeeuwse patriarch, om de onderwijsinstellingen van zijn gemeenschap in Bagdad op te heffen. Hij beval de evacuatie van vier katholieke kerken in de stad, het Hurmis-klooster en het college in de stadswijk Dura, maar koos ervoor om zelf achter te blijven in de stad als de eenzame herder van een snel krimpende gemeente.
Een geschiedenis die teruggaat tot het Ottomaanse Rijk
Het huidige Irak was nog steeds deel van het Ottomaanse Rijk toen de Irakese katholieken hun eerste priesterseminarie openden. Ze verhuisden het 45 jaar geleden van Mosul naar Bagdad en in 1991 richtten zij het Babel College voor filosofie en theologie op in Dora, dat onaangetast bleef tijdens het toenmalige regime van de dictator Saddam Hussein. Het mocht slechts 15 jaar bestaan, een flikkering in de geschiedenis van de Chaldeeuwse volk. "Ik weet niet of en wanneer we ooit terug kunnen keren", zegt Bashar Varda, de die man Vader Sami heeft toevertrouwd met het runnen van het seminarie.
Christenen hebben al de afgelopen 2000 jaar geleefd in de Arabische wereld. Ze waren er vóór de moslims. Hun huidige situatie is niet de eerste crisis die zij hebben doorgemaakt en, in vergelijking met de slachtpartijen van het verleden is het zeker niet de meest ernstige in het Midden-Oosterse christendom. Maar in sommige landen kon het wel eens de laatste zijn. Zelfs de paus had het in zijn Kersttoespraak over de "kleine kudde" gelovigen in het Midden-Oosten, waarvan hij zei dat ze worden gedwongen te leven met "weinig licht en te veel schaduw", en eiste dat ze meer rechten gegeven worden.
Er zijn geen betrouwbare bevolkingscijfers van de christelijke minderheden in het Midden-Oosten. Dit is deels toe te schrijven aan een gebrek aan statistieken, en deels aan het politiek beladen karakter van überhaupt zulke statistieken willen opstellen. De laatste volkstelling in Libanon werd 74 jaar geleden gehouden. Saddam Hoessein, een soenniet die zelf deel uitmaakte van een minderheid, was het fundamenteel oneens met het opstellen van religieuze statistieken. In Egypte wisselt het aantal christenen tussen de 5 en 12 miljoen, afhankelijk van wie er telt.
Gezien het gebrek aan harde cijfers moeten demografen vertrouwen op schattingen, waarbij christenen ongeveer 40 procent van de bevolking in Libanon zijn, minder dan 10 procent in Egypte en Syrië, 2 tot 4 procent in Jordanië en Irak en minder dan één procent in Noord-Afrika. Maar de grote politieke veranderingen die op dit moment van invloed zijn op het Midden-Oosten hebben geleid tot het verval van de christelijke minderheden. In Oost-Jeruzalem, waar de helft van de bevolking christen was tot in 1948, het jaar van de eerste Arabisch-Israëlische oorlog, is tegenwoordig nog maar minder dan 5 procent van de inwoners christelijk. In het naburige Jordanië daalde het aantal christenen met de helft tussen de Zesdaagse Oorlog van 1967 en de jaren '90. Er wonen op dit moment nog slechts 500.000 christenen in Irak, in vergelijking met 750.000 na de Golfoorlog van 1991. Wassim, één van de studenten aan het seminarie die nu naar Koerdistan vluchten, schat dat sinds de Amerikaanse invasie in 2003 ongeveer de helft van de resterende christenen zijn geëmigreerd, de meeste van hen in de laatste zes maanden.
Welvaart
Demografie heeft deze ontwikkeling versneld. Christenen, vaak beter opgeleid en welvarender dan hun islamitische buren, hebben minder kinderen. Omdat de golf van emigratie al tientallen jaren bezig is, hebben vele Midden-Oosterse christenen nu familie in Europa, Noord-Amerika en Australië, die hen helpt emigreren. Hun hoge opleidingsniveau vergroot hun kansen om een visum te krijgen. Degenen die vertrekken zijn in de eerste plaats de leden van de elite: artsen, advocaten en ingenieurs.
Maar er liggen diepere redenen achter de meest recente exodus: de ondergang van seculiere bewegingen en de groeiende invloed van de politieke islam in het Midden-Oosten.
Het was een Syrische christen, Michel Aflaq, die in 1940 de nationalistische Baath-beweging heeft opgericht, een carrièreladder voor Irakese christenen tot 2003 en tegenwoordig nog steeds een politiek veilige haven voor vele Syrische christenen. De voormalige Egyptische president Gamal Abd al-Nasser had geen moeite met een eerbetoon aan de maagd Maria, die na de nederlaag van Egypte in de oorlog met Israël van 1967 zogenaamd op een kerkdak verscheen in een buitenwijk van Caïro. En voormalig Palestijnse president Yasser Arafat, die stierf in 2004, stond erop op de eerste rij te mogen zitten in de Bethlehemse Kerk van de Geboorte tijdens de jaarlijkse Kerstviering.
Maar die tijden zijn voorbij. De laatste prominente christenen - de Chaldeeuwse Tariq Aziz, die vele jaren minister van Buitenlandse Zaken van Saddam is geweest, en Hanan Ashrawi, Arafats minister van Onderwijs - zijn verdwenen van het politieke toneel in het Midden-Oosten. En sinds de verkiezingsoverwinningen van de Moslimbroederschap in Egypte en Hamas in de Palestijnse Autoriteit, en sinds de opkomst van Hezbollah in Libanon en de bloedige machtsstrijd tussen soennitische en sji'itische milities in Irak, is de illusie dat christelijke politici nog steeds een belangrijke rol kunnen spelen in de Arabische wereld voor eens en voor altijd verdwenen.
Deel 2 - Een geschiedenis van discriminatie
De Koptische christenen in Egypte, minimaal zo'n 5 miljoen mensen, zijn veruit de grootste christelijke minderheid in het Midden-Oosten. De Koptisch-christelijke kerk dateert uit de tijd van St. Mark de Evangelist en begint zijn kalender op 284 na Christus, het hoogtepunt van de Romeinse vervolging van christenen. Hun geestelijk leider is de 83-jarige paus Shenouda III.
Koptische activisten klagen al jaren over discriminatie door de Egyptische staat. Yussuf Sidham, hoofdredacteur van Watani, een Koptisch weekblad, zegt dat er tegenwoordig, in tegenstelling tot de jaren '70, weinig openlijk geweld is tussen moslims en christenen. "In plaats daarvan", gaat hij verder, "strijden we nu tegen de zieke ideeën van islamitische fundamentalisten. Er is een steeds groter wordende kloof tussen liberale en fundamentalistische krachten".
Toen de Egyptenaren een nieuw parlement kozen in 2005 nam de regerende Nationale Democratische Partij maar twee Kopten op in de lijst van 444 kandidaten - en nu zit slechts één lid daarvan in het kabinet, de minister van Financiën, een Koptische christen. Sidham verwijt de partij dat ze deze manier van denken aanmoedigen. "De partij zegt dat kandidaten werden verkozen vanwege hun religieuze overtuiging. Kopten hebben minder kans. Waarom dragen ze dan überhaupt Kopten aan als kandidaat?"
Dit soort vervolging is niets nieuws in Egypte. Toen de troepen van Napoleon in 1798 aanvielen in de Nijldelta en Egypte bezetten, zagen ze vreemde gewoonten. Koptische vrouwen moesten een blauwe en een rode schoen dragen. De mannen mochten rijden op een paard, maar alleen achterstevoren. De Fransen beseften al snel dat de Kopten waren onderworpen als de 'troisième classe' - derderangsburgers. Sommigen voelen dat ze nog steeds op die manier behandeld worden.
Wanneer christenen in Egypte een identiteitskaart aanvragen, worden ze af en toe geregistreerd als moslims - zonder hun medeweten. Zodra het document officieel is, kost het tot wel tien bezoeken aan de relevante overheidsinstantie om de gegevens te wijzigen.
Al decennia lang moesten Koptische christenen met veel geduld heel lang procederen om een vergunning te krijgen om een nieuwe kerk in Egypte te bouwen. Wegens een archaïsche Egyptische wet uit de Ottomaanse tijden hadden ze nota bene de goedkeuring van de president nodig voor een project dat zelfs zo onbeduidend was als het repareren van het dak van een kerk. Hosni Mubarak, de huidige president, schafte de wet pas vorig jaar af.
Koptische vrouwen die werken voor de overheid en weigeren om een hoofddoek te dragen worden routinematig lastiggevallen, net als Koptische mannen die werken voor het verkeerde bedrijf. Een 31-jarige medewerker van een groot Amerikaanse softwarebedrijf zegt dat hij dagelijks werd geconfronteerd met intimidatie door zijn baas. Zijn probleem, zegt de werknemer, is niet dat hij een slechte leidinggevende is, maar gewoon dat hij een Kopt is.
Het leven is zelfs nog moeilijker voor de naar schatting 100 Egyptische moslims die zich elk jaar bekeren tot het christendom. In Alexandrië brak in oktober 2005 geweld uit nadat een toneelstuk werd uitgevoerd over een Kopt die spijt heeft van zijn bekering tot de islam. Een aantal islamitische demonstranten werden gedood en een kerk werd beschadigd. Het verlaten van het moslimgeloof is een ernstig misdrijf in de ogen van de meeste moslims. Maar voor christenen die willen bekeren tot de islam heeft de regering zelfs een gestroomlijnde procedure geïntroduceerd. Ongeveer 1000 Kopten bekeren zich elk jaar tot de islam.
Problemen voor de Libanese Maronieten
Toen christelijke missionarissen op het punt stonden om op een missie te vertrekken om de Saracenen te bekeren zei St. Franciscus van Assisi tegen hen: "De Heer zegt: Ziet, Ik stuur u als schapen in het midden der wolven. Begin geen ruzies of geschillen". Niets hield Nasrallah Sfeir, 86, meer bezig dan te preken over zendingswerk. Sfeir, de patriarch van de Maronieten, de grootste christelijke Libanese gemeenschap, wordt nu geconfronteerd met een heel ander probleem: zijn kudde is hem aan het verlaten.
Sfeir vertoont zich niet op de drukke straten van Beiroet, en kiest in plaats daarvan om in een prachtig zandstenen paleis te blijven in de Cedar Mountains, waar hij in de zomer woonde tijdens de oorlog met Israël. Hij worstelt tegenwoordig nog steeds met de gevolgen. Sfeir is zowel een religieus leider als een politicus. Er worden regelmatig zwarte limousines geparkeerd op zijn erf, voornamelijk die van rijke christenen op zoek naar religieuze en politieke adviezen van de patriarch.
Zijn bezoekers komen binnen in een lange gang met aan beide kanten houten sierbanken. De Maronitische patriarch zit onder een portret van paus Johannes Paulus II. Hij ziet er moe uit, een adviseur fluistert in zijn oor. Dan spreekt de oude man, rustig maar duidelijk en met scherpe taal. Hij bekritiseert Iran en Syrië voor het misbruiken van Libanon als een slagveld buiten hun eigen grenzen, en [bekritiseert] Hezbollah dat ze, met de hulp van Iran, een staat binnen de staat hebben opgericht. Deze dingen zijn onaanvaardbaar, zegt Sfeir. "Wij zijn de kleinste en zwakste natie in de Arabische wereld!"
De stem van de patriarch is vol melancholie als hij de gevolgen van de politieke onrust bespreekt, vooral aangezien een groeiend aantal christenen nu Libanon verlaat. Volgens Maronitische kerkleiders zijn er meer dan 730.000 geëmigreerd tijdens de Libanese burgeroorlog van 1975 tot 1990 en nog eens 100.000 hebben het land afgelopen zomer verlaten.
Volgens Sfeir zijn andere christelijke denominaties, met inbegrip van de Grieks-orthodoxe, Grieks-katholieke en Armeense christelijke gemeenschappen ook steeds kleiner aan het worden, wat leidt tot een daling van de christelijke politieke invloed in Libanon. "Het is onwaarschijnlijk", zegt Sfeir, "maar als Hezbollah ooit de macht zal krijgen, zullen de christenen in dit land in nog grotere aantallen emigreren".
Als dat zou gebeuren zou Libanon, traditioneel een veilige haven voor minderheden, er een van zijn oudste religieuze gemeenschappen verliezen. In de 9e eeuw vluchtten de Maronieten, wier naam is afgeleid van de Syrische monnik Sint Maron, naar de bergen van Libanon om aan de islamitische vervolging te ontsnappen, en in de 12e eeuw traden ze toe tot de rooms-katholieke kerk.
"We hebben zelfs de Kruistochten overleefd", zegt de patriarch. "Nu worden onze mensen verdreven door de oorlog. Ze zijn hun hoop aan het verliezen, maar we hebben ook gezien dat het tegenovergestelde plaatsvindt. Wij hebben sinds de jaren '40 christelijke staatshoofden hadden in Libanon - de eerste keer dat dit is gebeurd in vier eeuwen - en onze islamitische medeburgers hebben geen bezwaar".
Sfeir verwijst naar het kwetsbare proportionele overheidssysteem in Libanon, op grond waarvan de president een christen moet zijn, de premier een soennitische en de voorzitter van het parlement een sji'itische moslim. Maar het systeem, opgezet in 1943, is allang achterhaald door demografie. Sfeir merkt op dat de politieke machtsverhoudingen ook zijn veranderd - en ze zijn niet gunstig voor christenen.
Hoop in de Turkse Autonome Zone in Syrië en Irak
Veel christenen zien op dit moment een lichtpuntje in het buurland Syrië. Sinds de val van Bagdad heeft het regime in Damascus, geïsoleerd door de Verenigde Staten, vele duizenden Irakese vluchtelingen opgevangen. Daarmee heeft het het Westen laten zien dat ze de lang vergeten verdiensten van de Arabische nationalistische Baath-partij behouden: de niet-confessionele leer. "Niemand kan het hier schelen of we soennieten, sji'ieten of christenen zijn", zegt Farid Awwad, een souvenirhandelaar die uit Irak is gevlucht.
Awwad's 12-jarige dochter werd twee jaar geleden gedood in een aanval op een Chaldeeuwse kerk in Bagdad. "Niemand kan onze pijn wegnemen", zegt hij, "maar we kunnen hier leven, waar we als broers worden behandeld"
Het aantal christenen in de organisatie van de Syrische Baath-partij is onevenredig groot, hoewel de meeste niet-praktiserend zijn. Hun aanwezigheid in overheidsdienst, waaronder het leger en de inlichtingendiensten, is ongekend in de Arabische wereld. President Bashar Assad hield onlangs een conferentie van Arabische rechtshandhavers onder het motto: "Het vaderland is voor alles, maar religie is een zaak van God" - woorden die vervreemdend, zo niet onmogelijk zouden zijn in landen met een sterkere islamitische invloed. In Saoedi-Arabië, bijvoorbeeld, die geen eigen christelijke minderheid heeft, maar wel gebruik maakt van tienduizenden christelijke gastarbeiders uit het Indiase subcontinent en Afrika, zijn christelijke kerkdiensten verboden en strafbaar met zware straffen. Bijbels en kruisbeelden worden routinematig in beslag genomen. De wahabitische religieuze politie, de Muttawah, staan er zelfs bekend om dat ze particuliere religieuze diensten binnenvallen.
Andere Golfstaten zijn liberaler, hoewel godsdienstvrijheid in de Westerse zin vrijwel nihil is in Katar, Koeweit en de Verenigde Arabische Emiraten. De islamistische oppositie in Damascus, in het bijzonder de verboden Moslimbroederschap, kleineert de impopulaire christenen in het land als "aanbidders van een goddeloos regime".
Er is slechts één andere regio in het Midden-Oosten waar christenen vrijheden genieten vergelijkbaar met die in Syrië: de Koerdische Autonome Zone in Noord-Irak.
Verschillende christelijke partijen introduceerden onlangs een ongewoon wetsvoorstel in het regionale parlement in Arbil, de Koerdische hoofdstad. Zij stelden voor om een christelijke autonome zone op te richten in het oostelijke deel van de Irakese provincie Nineveh, het traditionele thuisland van de Assyrische christenen en nu voor een deel beheerst door Koerdische strijders van de Peshmerga. Onder het wetsvoorstel zouden de Chaldeeuwse, Syrische en Assyrische christelijke minderheden officiële status worden toegekend door de grondwet - eerst door een Koerdisch regionaal parlement en vervolgens door de Nationale Vergadering in Bagdad.
Het plan, dat alles behalve christelijk folklore is, heeft een goede kans van slagen. Eenheden van de 750 man tellende Hamdaniyah Brigade - een christelijke militie die de kerken verdedigt met dezelfde tactiek als soennitische en sji'itische milities in centraal Irak gebruiken om hun moskeeën te verdedigen - patrouilleren al in de straten van Bartalla, een snel groeiende christelijke stad 20 kilometer (12 mijl) ten oosten van Mosul, de door geweld geteisterde provinciehoofdstad. Bebaarde mannen met kalasjnikovs houden de wacht bij een barrière voor de orthodoxe Kerk van de Maagd Maria in deze Syrische stad. Fotografie is ten strengste verboden.
"Wat kunnen we anders doen?" vraagt Ghanem Gorges, de 43-jarige burgemeester van Karamlis, een Chaldeeuwse dorp een paar kilometer ten zuiden van Bartalla. Gewapende mannen, vermoedelijk mujahideen uit het nabijgelegen Mosul, zijn dit najaar vier keer met geweld het dorp binnengevallen. Twee weken geleden werd Sjakib Paulus ontvoerd en vermoord, een 25-jarige kraanmachinist wiens lichaam een paar dagen later op straat werd gevonden in Arbil.
Iedereen die de diensten in de kathedraal van St. Peter in Arbil bij wil wonen moet eerst langs een bewaker die een automatisch pistool. Een groot nieuw gebouw zal worden gebruikt als een slaapzaal voor de uit Bagdad gevluchte studenten van het Babel College, en werd met Kerstmis gewijd op de kathedraalgronden die worden omgeven door een hoge omheining.
Bij de Kerstdienst van dit jaar heeft Pastor Sisar zijn preek niet gehouden in het Aramees, de oude kerkelijke taal van Noord-Irakese christenen, zoals gebruikelijk is in Arbil. Deze keer werd de mis gehouden in het Arabisch, omdat de 400 mannen en vrouwen die de dienst bijwoonden, net als de voorganger, allemaal uit Bagdad kwamen.
Sisar eindigde zijn preek met de woorden: "Barakat Allah aleikum" - "Moge de zegen van de Heer met u zijn".
Bekeerlingen van de islam tot het christendom worden vaak nagejaagd in de islamitische wereld, waar vrijwel alle religieuze autoriteiten zijn het eens dat dergelijke personen de dood verdienen. Mohammed zelf gaf het bevel voor een dergelijke straf: "Wie zijn islamitische religie verandert, dood hem". Dit is nog steeds de houding van alle scholen van islamitische jurisprudentie, hoewel er enige onenigheid is over de vraag of de wet geldt alleen voor mannen, of ook voor vrouwen.
Op de Al-Azhar Universiteit in Cairo, de meest prestigieuze en invloedrijke instelling in de islamitische wereld, is een islamitische handleiding gecertificeerd als een betrouwbare gids voor soennitische orthodoxie die luidt als volgt: "Wanneer een persoon die de puberteit heeft bereikt en gezond is vrijwillig afvalt van de islam, verdient hij het om gedood te worden". Hoewel het recht om een afvallige te doden in de islamitische wet is voorbehouden aan de leider van de gemeenschap, en andere moslims theoretisch kunnen worden gestraft voor het op zich nemen van deze plicht, hoeft een moslim die een afvallige doodt in de praktijk geen schadevergoeding te betalen en geen daad van verzoening uit te voeren (zoals hij wel moet in andere vormen van moordzaken onder klassieke islamitische wet). Deze gratie wordt verleend omdat het doden van een afvallige "het doden is van iemand die het verdient te sterven".
IslamOnline, een website bemand door een team van islamitische geleerden onder leiding van de internationaal invloedrijke sjeik Yusuf al-Qaradawi, legt uit: "Als een gezonde persoon die de puberteit heeft bereikt vrijwillig afvalt van de islam, verdient hij het om gestraft te worden. In een dergelijk geval is het verplicht voor de kalief (of zijn vertegenwoordiger) om hem te vragen zich te bekeren en tot de islam terug te keren. Als hij dat doet, wordt het geaccepteerd van hem, maar als hij weigert, wordt hij onmiddellijk gedood". En wat als iemand niet wil wachten tot er een kalief verschijnt en het heft in eigen handen neemt? Hoewel de moordenaar moet worden "bestraft" voor "het voorrecht van de kalief na te doen en inbreuk te maken op zijn rechten", is er "geen bloedgeld voor het doden van een afvallige (of een boetedoening)" - met andere woorden, geen significante straf voor de moordenaar.
Een Afghaan genaamd Abdul Rahman weet dit maar al te goed. In februari 2006 werd hij gearresteerd voor de misdaad van het verlaten van de islam voor het christendom. De Afghaanse grondwet bepaalt dat "geen enkele wet in strijd kan zijn met het geloof en de bepalingen van de heilige religie van de islam". Zelfs na zijn arrestatie lijken Westerse analisten problemen te hebben gehad om de invoer van deze bepaling te begrijpen. Een 'mensenrechtenexpert' geciteerd door The Times of London vatte de wijdverspreide verwarring in de Westerse landen samen: "De grondwet zegt dat de islam de religie van Afghanistan is, maar het noemt ook de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens, en met name artikel 18 verbiedt dit soort acties. Het benadrukt echt het probleem waar de rechterlijke macht mee wordt geconfronteerd".
Maar in feite zat er een addertje onder het gras. De Grondwet mag dan diens 'respect' voor de Universele Verklaring Rechten van de Mens uitdrukken, maar het zegt ook dat geen enkele wet de islamitische wet kan tegenspreken. Die Grondwettelijke definitie van godsdienstvrijheid is expliciet: "De staatsreligie van de Islamitische Republiek Afghanistan is de heilige religie van de islam. Aanhangers van andere godsdiensten zijn vrij om hun geloof uit te oefenen en hun religieuze riten uit te voeren binnen de grenzen van de bepalingen van de wet" [Spencer's nadruk].
De islamitische doodstraf voor afvalligheid is diep geworteld in de islamitische cultuur - en dat is een reden waarom het Abdul Rahmans eigen familie was die naar de politie ging om een klacht over zijn bekering in te dienen. Wat hun handelen in 2006 veroorzaakte was dat ze er zeker van konden zijn dat de politie een dergelijke klacht met de grootst mogelijke ernst zou ontvangen.
Na een internationaal protest verdween Abdul Rahman uiteindelijk uit Afghanistan en leefde hij in relatieve veiligheid in Italië. Ondanks de publiciteit was zijn geval nauwelijks uniek.
Bron:
http://www.aina.org/reports/mpoc.pdf
Door Andrew G. Bostom
Er is publieke ophef ontstaan over een video van een 'neponthoofding' op de website van de radicale sjeik Abu Hamza (www.shareeah.org), waarin drie jonge moslimjongens deden alsof ze een vierde onthoofdden [1]. Maar er is weinig stampei geschopt, laat staan verontwaardiging, over de publicatie van een gedetailleerde studie naar de Egyptische leerboeken voor kinderen, waarbij een waarschijnlijk veel schadelijkere inprenting van haat tegen ongelovigen te vinden is [2]. Zo wordt op een haast nonchalante manier expliciet opgeroepen tot jihad-gerelateerde onthoofdingen:
"Studies in Theology: Tradition and Morals" (2001), voor klas 11 (leeftijd 14-16), p 291-92.
Deze nobele [koranische] Surah [Sura van Mohammed] houdt zich bezig met vragen waarvan de belangrijkste als volgt zijn: "De trouwe gelovigen stimuleren om jihad te voeren in Gods naam, om de ongelovigen te onthoofden, hen gevangen te nemen, hun macht te breken, en hun zielen nederig te maken - dat alles in een stijl die de hoogste voorbeelden bevat van aansporing om te vechten. Je ziet dat in Zijn woorden: 'Als je de ongelovigen ontmoet op het slagveld, hak dan hun hoofd af en, als je ze hebt gedood, bind je gevangenen stevig vast. Geef hen dan hun vrijheid of ontvang losgeld van hen als de oorlog voorbij is' ".
"Commentary on the Surahs of Muhammad, Al-Fath, Al-Hujurat an Qaf" (2002), voor klas 11, p 9.
Als je ze tegenkomt in het gevecht, laat je dan niet leiden door medelijden [ten opzichte van hen], maar hak ze krachtig op hun nek. [...] Hakken op de nek betekent vechten, omdat iemand doden vaak wordt gedaan door het afslaan van zijn hoofd. Zo is het uitgegroeid tot een uitdrukking voor het doden, zelfs als de krijger ergens anders slaat. Deze uitdrukking bevat een hardheid en de nadruk die niet wordt gevonden in het woord 'doden', omdat het het doden beschrijft op de lelijkste manier, dat wil zeggen, het doorsnijden van de keel en het orgaan - het hoofd van het lichaam - van [het lichaam] af laten vliegen' ".
Hoewel het hard aankomt bij onze moderne sentimenten, met name wanneer dit wordt onderwezen aan kinderen, zijn dit slechts klassieke interpretaties van de regels voor de jihadistische oorlog, die al meer dan een millennium lang worden gebaseerd op islamitische theologie en jurisprudentie [3]. En de context van deze leringen is eenduidig, zoals de vertaler duidelijk maakt:
[Het] concept van jihad wordt in het Egyptische schoolcurriculum bijna uitsluitend geïnterpreteerd als een militaire actie. Het is oorlog tegen Gods vijanden, dat wil zeggen, de ongelovigen. Het is oorlog tegen vijanden van het vaderland en een middel ter versterking van de islamitische staten in de wereld. In beide gevallen wordt de jihad aangemoedigd, en degenen die er niet aan deelnemen worden veracht.
Egyptische schoolkinderen de jihadistische haat tegen ongelovigen bijbrengen is duidelijk een lange, aanhoudende, en onedele traditie zelfs in de moderne tijd. Zoals de geleerde E.W. Lane zei na een aantal jaren verblijf in zowel Cairo als Luxor (aanvankelijk in 1825-1828, daarna in 1833-1835):
Ik heb uit betrouwbare bron gehoord dat kinderen in Egypte op school vaak worden onderwezen in een standaard reeks vloeken voor het afkeuren van de personen en goederen van christenen, joden en alle andere ongelovigen aan de religie van Mohammed. [4]
Lane vertaalde het gebed hieronder uit een hedendaagse 19e-eeuwse Arabische tekst, met daarin een typische vloek voor niet-moslims die dagelijks werd opgezegd door islamitische schoolkinderen:
Ik zoek mijn toevlucht bij God tegen Satan de vervloekte. In de naam van God, de Barmhartige, de Genadevolle. O God, help El-Islam, en verhef het woord der waarheid, en het geloof, door het behoud van uw knecht en de de zoon van uw knecht, de sultan van de twee continenten [Europa en Azië] en de Khakan [keizer of koning] van de twee zeeën [de Middellandse Zee en de Zwarte Zee], de sultan, de zoon van de sultan [Mahmood] Khan [de regerende Sultan toen dit gebed werd geschreven].
O God, sta hem bij en help zijn legers, en alle krachten van de moslims. O Heer van de wezens van de hele wereld. O God, vernietig de ongelovigen en polytheïsten, uw vijanden, de vijanden van de religie. O God, maak hun kinderen wezen, en verontreinig hun verblijfplaatsen, en zorg dat hun voeten wegglijden, en geef hen en hun families, en hun gezinnen en hun vrouwen en hun kinderen en hun schoonfamilie en hun broeders en hun vrienden en hun bezittingen en hun ras en hun rijkdom en hun land als buit aan de moslims. O Heer van de wezens van de hele wereld. [5]
De eerste moderne geleerde van de islamitische beschaving, S.D. Goitein, waarschuwde ons meer dan een eeuw later, in 1949, toen hij sprak over de Arabische wereld in het algemeen en Egypte in het bijzonder:
'Islamitisch fanatisme' wordt nu openlijk aangemoedigd. Schrijvers wier totaal Westerse stijl [al eerder is genoemd] zitten nu al enige tijd te wedijveren met elkaar bij het samenstellen van boeken over de helden en deugden van de islam. Wat er nu mogelijk is geworden in ontwikkelde kringen kan worden opgemaakt uit het volgende citaat uit een nummer van de New East, een Arabisch maandblad dat zichzelf beschrijft als het hart van de academische jeugd van het Oosten:
Laten we fanatiek strijden voor onze religie; laten we van iemand houden omdat hij een moslim is; laten we iemand eren omdat hij een moslim is; laten we hem verkiezen boven iemand anders omdat hij een moslim is; en laten we nooit vrienden maken met ongelovigen, want zij hebben niets dan kwaad voor ons. [6]
En tien jaar later, in 1958, klaagde de Libanese professor in de Rechten, Antoine Fattal, misschien wel de grootste geleerde van de juridische toestand van niet-moslims die leven onder de sharia:
Er is geen sociale relatie, geen gemeenschap mogelijk tussen moslims en dhimmi's. [...] Zelf tegenwoordig is de studie van de jihad een onderdeel van het curriculum van alle islamitische instituten. In de universiteiten van Al-Azhar, Nagaf, en Zaitoune wordt studenten nog steeds geleerd dat de heilige oorlog een bindend normatief besluit is, uitgesproken tegen de ongelovigen, dat alleen zal worden ingetrokken met het einde van de wereld...
Helaas: bijna vijftig jaar nadat Fattal zijn opmerkingen heeft gemaakt, wordt de heilige haat van de jihad nog steeds ingeprent als onderdeel van de formele opleiding van moslimjongeren in het meest bevolkte Arabische land Egypte, en ook in de rest van de Arabische moslimwereld, en de grotere niet-Arabische moslimwereld. Wij in het Westen moeten eisen van onze politieke en religieuze leiders dat die oorlogszuchtige eisen, die haatzaaiende 'educatieve' praktijken, worden afgeschaft in islamitische landen, onder dreiging van strenge, wijd uiteenlopende economische sancties.
Bronnen:
http://www.andrewbostom.org/loj//content/view/23/27/
1. "Muslim kids stage mock beheading". http://www.wnd.com/news/article.asp?ARTICLE_ID=39145
2. "Jews, Christians, War and Peace in Egyptian School Textbooks". http://www.edume.org/reports/13/toc.htm.
3. Bostom, Andrew. "Treatment of POWs". FrontPageMagazine.com. 28 maart 2003.
http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=6929
Bostom, Andrew. "The Sacred Muslim Practice of Beheading". FrontPage Magazine.com. 13 mei 2004.
http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=13371
4. Lane, E.W. An Account of the Manners and Customs of the Modern Egyptians. New York, 1973. p 276.
5. Lane, E.W. Modern Egyptians. p 575.
6. Goitein, S.D. "Cross-Currents in Arab National Feeling". Commentary (1949): 161.
7. Fattal, Antoine. Let Statut Legal de Musulmans en Pays' d'Islam. Beirut, 1958. p 369, 372.
Door Evan F. Kohlmann
Brontekst: www.aina.org/reports/tabmnie.pdf
Inleiding
In de afgelopen twee jaar zijn de Europese leiders, als gevolg van grote terreuraanslagen in Madrid en Londen, zich er eindelijk van bewust geworden dat er al bijna twee decennia een extremistische dreiging broeit in de donkere krochten over het hele continent. West-Europese democratieën - van wie velen dachten dat ze waren beschermd tegen de dreiging van het georganiseerde internationale terrorisme - ontdekken steeds meer ontevreden moslimjongeren, gehard door scènes van bloedvergieten in het Midden-Oosten op de televisie en door de onverwelkomende houding van sommige inheemse Europeanen. Gefrustreerd door een vermeend gebrek aan sociale of politieke mobiliteit worden deze mannen uiteindelijk de ideale rekruten voor het groeiende netwerk van 'pan-Europese mujahideen'.
Maar om volledig inzicht te krijgen in het huidige mujahideen-fenomeen in Europa moet men eerst diens juiste oorsprong erkennen. Ironisch genoeg kwam de bloei van de plaatselijke islamitische extremistische bewegingen in de jaren '90 aanvankelijk niet als gevolg van de opkomst van Osama Bin Laden in Soedan en Afghanistan, maar is die misschien wel grotendeels te wijten aan een moslimconflict dat veel dichter bij het hart van Europa ligt. Inderdaad, een aantal van de belangrijkste factoren achter de hedendaagse radicalisering van de Europese moslimjongeren kunnen worden gevonden in Bosnië-Herzegovina, waar de elite van de Arabische mujahideen uit Afghanistan hun krijgsvaardigheden konden testen in het post-Sovjettijdperk en een nieuwe generatie van pan-islamitische revolutionairen konden mobiliseren. Toen ik in 2002 sprak met recruiter van Al-Qaeda in Londen, Abu Hamza al-Masri, probeerde hij mij de mentaliteit van de eerste vrijwilligers uit te leggen die naar Bosnië kwamen aan het begin van de oorlog in 1992: "Mensen zijn toegewijd aan de [religie.] Ze gingen naar Afghanistan om hun broeders en zusters te verdedigen. Dus nu zien ze Afghanistan, de vernietiging van de oorlog en moslims die tegen elkaar vechten". Als gevolg, in de nasleep van de mislukte Afghaanse jihad, "willen ze [strijden tegen] iets dat onbetwistbaar is: niet-moslims die moslims verkrachten, doden en verminken" [1]. Het Bosnische conflict werd door jihad recruiters cynisch aangeboden aan wanhopige jongeren in veel Europese hoofdsteden als een ridderlijke ontsnapping aan de sleur van hun eigen saaie stedelijke leven. Maar zelfs een aantal van de slimste en meest veelbelovende leden van de Europese moslimgemeenschap werden meegezogen in deze bizarre onderwereld. 'Abu Ibrahim', een 21-jarige student geneeskunde uit Londen aan Birmingham University, nam een pauze tijdens de training in Bosnië om te worden geïnterviewd voor een propagandavideo voor de jihad. Zwaaiend met een automatisch wapen, spotte hij:
Als je hier komt, denken de mensen: "als je naar Bosnië gaat zit je op je gat terwijl het overal rondom je bommen regent en er overal om je heen geschoten wordt". Ze weten niet dat we hier goed zitten en we kebab hebben. Ze weten niet dat we ijs hebben en we hier taart hebben. Ze weten niet dat we naar overal in de wereld kunnen bellen of faxen. Ze weten niet dat dit een fijne vakantie is voor ons, waar je een aantal van de beste mensen leert kennen die je ooit zult hebben ontmoet in je leven. Mensen van over de hele wereld, mensen uit Brazilië, uit Japan, uit China, uit het Midden-Oosten, uit Noord-, Zuid-Amerika, Canada, Australië, je ontmoet mensen van over de hele wereld. [2]
Naast waardevolle propaganda is Bosnië met zijn unieke geografische positie rechtstreeks tussen West-Europa en het Midden-Oosten ook het ideale startpunt voor organisatorische uitbouw van de verschillende islamitische extremistische bewegingen in het Verenigde Koninkrijk, Italië, Frankrijk en zelfs Scandinavië. Bosnië was een omgeving waar getrainde buitenlandse islamitische strijders vanuit Afghanistan zouden kunnen omgaan met de onopgeleide maar gedreven terroristische rekruten uit West-Europa, en nieuwe plannen zouden kunnen smeden voor de toekomst van de jihad. Er was nog nooit een dergelijke verbinding geweest voor groepen als Al-Gama'at al-Islamiyya en Al-Qaida, en het gaf deze organisaties onbegrensde mogelijkheden voor ontwikkeling en groei. Na zes maanden vechten tijdens de openingsfase van de Bosnische oorlog in 1992 vertelde de Saoedische commandant van Al-Qaida, Abu Abdel Aziz 'Barbaros', aan journalisten tijdens een fondsenwerving reis naar Koeweit: "Ik ben alleen uit Bosnië gekomen om de moslims te vertellen dat het ons op dit moment een geweldige kans biedt. [...] Allah heeft de weg van de jihad geopend, die moeten we niet verspillen. [...] Dit is nu een geweldige kans om de islam Europa binnen te laten dringen via jihad. Dit kan alleen worden bereikt door middel van jihad. Als we nu stoppen met de jihad zullen we deze kans verloren hebben" [3].
Van hun kant waren de Europese radicalen die waren ingewijd in de gelederen van de buitenlandse mujahideen in Bosnië even enthousiast om zich nuttig te maken. Babar Ahmad - een Britse moslim momenteel in afwachting van mogelijke uitlevering aan de Verenigde Staten wegens de aanklacht een Al-Qaida terreurcel in Londen te hebben ondersteund - pochte in een eerdere audiotape over jihad dat de bijdragen van de nieuwe Europese mujahideen "instrumentaal" waren:
[I]nstrumentaal... niet alleen voor de jihad in Bosnië maar de wereldwijde jihad, vanwege wat zij wisten te bereiken. En je denkt misschien dat dit overdrijving is, maar de handen van de broeders deden vele dingen die je niet zou geloven. Boeken werden vertaald en geproduceerd, ook in de frontlinies, want je had de Engelse broeders die Engels konden spreken en de Arabische broeders die Arabisch konden spreken en een beetje Engels, en ze kwamen samen en vertaalden boeken over Jihad. Nu leiden deze boeken andere broeders weer terug naar de Jihad. Ze hebben hele computernetwerken geautomatiseerd vanwege hun kennis van computers. [4]
Vanaf het moment dat de oorlog in Bosnië-Herzegovina begon in 1992, volgde de Bosnische moslimregering in het geheim de komst van buitenlandse vrijwilligers uit Europa die kwamen om jihad te voeren, oftewel de 'heilige strijd' tegen de christelijke Serviërs en Kroaten. Volgens documenten van de militaire inlichtingendienst van ARBiH [leger van de Republiek Bosnië-Herzegovina]: "de aankomstroutes in [Bosnië] gingen door de Republiek Kroatië, de meerderheid van hen kwamen uit West-Europa en Groot-Brittannië en ze hebben de paspoorten uit deze landen. Volgens de operatieve informatie van Staatsveiligheid werd een groot aantal van deze mensen geworven en getransporteerd naar BiH [via] Londen en Milaan, en er zijn enkele aanwijzingen dat sommigen ook via Frankfurt en München kwamen" [5]. Een tweede document van de Bosnische islamitische militaire inlichtingendienst, met details over de infrastructuur van de buitenlandse mujahideen brigade, bevat de namen van prominente individuele jihad-sponsors en recruiters gevestigd in Zagreb, Londen, Wenen, Milaan en Turijn [6].
De Bosniërs merkten ook iets anders aan hun nieuwe zogenaamde Europees-islamitische bondgenoten: hoewel sommige echt geprobeerd hebben om onschuldige moslims te verdedigen, waren anderen naar Bosnië gevlucht "omdat ze om verschillende redenen waren verdreven uit hun [thuis]landen en ze niet konden terugkeren" [7]. Memoranda van de ARBiH laten zien dat het Bosnische moslimleger de mujahideen die vanuit Afghanistan en het Midden-Oosten kwamen als potentieel nuttig beschouwde, maar een veel sceptischer houding had aangenomen ten opzichte van een aantal van hun idealistische en oneerbiedige jonge kameraden die afkomstig waren uit verschillende hoofdsteden van West-Europa. In een rapport geschreven in september 1994 hebben bronnen binnen de veiligheidsdienst van ARBiH gewaarschuwd dat "het feit dat ze hun persoonsgegevens niet vrijgeven hoogstwaarschijnlijk te wijten is aan mogelijke verbanden met [inlichtingendiensten] of het plegen van strafbare feiten in hun land van herkomst, want als landen zouden horen over hun verblijf hier, zouden ze hun uitlevering eisen" [8]. Het tweede analytische verslag van de militaire veiligheidsdienst van ARBiH, uitgebracht in mei 1995, luidde verder dat "een aanzienlijk aantal van deze personen [die] ingeschreven zijn in ons land afkomstig zijn uit een aantal West-Europese landen en ze hebben het staatsburgerschap en paspoorten uit die landen. [...] Na aankomst in ons land verbergen deze personen hun identiteit en als leden van de eenheid 'El Mudzahedin' sturen zij verzoeken om staatsburgerschap van BiH te krijgen [...] want zij zijn de personen van de zwarte lijsten van Interpol" [9].
Een van de Europese mujahideen die in het bijzonder werd besproken door de Bosnische moslims voor zijn criminele gedrag was 'Abu Walid', een arts "oorspronkelijk afkomstig uit Frankrijk", die naar verluidt een lokaal ziekenhuis in Zenica bezette in juli 1994 met getrokken wapens en "het medisch personeel lastig had gevallen. Tegelijkertijd stonden buiten [het ziekenhuis] tien gewapende leden van de eenheid El Mudzahedin" [10]. Binnen een paar maanden werd hij ontslagen uit zijn functie bij de buitenlandse mujahideen in Bosnië-Herzegovina, en Abu Walid - beter bekend als Franse bekeerling Christophe Caze - vertrok en leidde het beruchte Algerijnse terroristische netwerk de Gewapende Islamitische Groep (GIA) in Noord-Frankrijk bekend als de 'Bende van Roubaix' [11]. Caze werd uiteindelijk gedood in medio 1996 tijdens een suïcidaal gevecht op de snelweg met de lokale politie in de buurt van de Belgische grens toen hij vluchtte voor Frans onderzoek van de terrorismebestrijding.
Zelfs de mujahideen zelf waren kritisch over een aantal van de heethoofdige Europese vrijwilligers die waren gerekruteerd door de Syrische Imad Eddin Barakat Yarkas (alias Abu Dahdah) in Madrid, Spanje, om jihad te voeren in Bosnië. Toen Barakat in november 1995 een trainingskamp voor mujahideen in Zenica belde om zijn nieuwe oogst van studenten te controleren, nam de personeelsdirecteur van het kamp op en "klaag[de] over de jonge mannen die door Barakat naar het kamp waren gestuurd" [12]. Yarkas werd uiteindelijk in 2001 gearresteerd door de Spaanse autoriteiten en veroordeeld tot 27 jaar cel voor het verstrekken van aanzienlijke logistieke steun aan, onder andere, de 9/11 kapers van Al-Qaida [13].
Maar terwijl de nieuwe Europese gezichten onder de mujahideen onrust kunnen hebben veroorzaakt in sommige Bosnische regeringskringen, waren de actieve buitenlandse terroristische organisaties in de regio (voornamelijk Al-Qaida, Al-Gama'at al-Islamiyya, en de GIA) over het algemeen blij om te profiteren van de situatie en de Bosnische oorlog te gebruiken als een enorme motor voor werving en financiering. In december 1995 hebben deze terroristische commandanten verder geprofiteerd van de bemoeienis van de NAVO in het verdrijven van de buitenlandse mujahideen uit Bosnië. Honderden veteranen, beschuldigd van de brutale oorlogsmisdaden en vakkundig opgeleid in stedelijke oorlogvoering, kregen gemakkelijk politiek asiel in een aantal Europese landen, Australië en Canada. Het was een sluwe tactiek die slinkse groepen zoals de GIA toestond om verschillende West-Europese landen te infiltreren met zeer bekwame en gemotiveerde terroristische sluimerende cellen. Een Franse rapport geschreven door de Franse terrorismebestrijdingsdienst van Jean-Louis Bruguière heeft later geconcludeerd dat de "exfiltratie" van aanzienlijke aantallen veteranen uit Bosnië gunstig was in de zin dat het de mujahideen "weer nuttig maakte in het verspreiden van de jihad over andere landen". In feite, zoals Bruguière heeft opgemerkt in zijn verslag, "zouden velen van de veteranen van het 'Moudjahiddin Battalion' van Zenica, doorgaan met het uitvoeren van terroristische acties na het einde van het Bosnische conflict" [14].
Het Verenigd Koninkrijk
Ondanks de relatief hoge levensstandaard en sociale gelijkheid is en blijft de Verenigde Koninkrijk een van de meest actieve bases van de radicale islam in West-Europa. Zeker, het kan worden gezegd dat de Iraanse revolutie en de oorlog in Afghanistan samen de bal aan het rollen brachten voor de soennitische Britse fundamentalistische beweging. Maar hun ideeën hadden geen grote aantrekkingskracht voor de lokale moslimjongeren tot aan het tijdperk van Bosnië-Herzegovina. Toen er scènes van verwoesting en oorlogsmisdaden getoond begonnen te worden op televisie-uitzendingen van de BBC, waren veel Britse moslims geschokt dat zulke afschuwelijke gebeurtenissen zich zonder enige Westerse interventie voor konden doen in de context van het moderne Europa. Het gaf plotseling en onverwacht gehoor aan de oproepen van gewelddadige radicalen die suggereerden dat het tijd was voor moslims om te beginnen hun persoonlijke veiligheid in eigen handen te nemen. Dr. Zaki Badawi, de (toenmalige) opdrachtgever van het Muslim College in Londen, erkende in het begin van 1992: "Bosnië heeft de publieke opinie in de hele islamitische wereld dieper geschokt dan alles wat er is gebeurd sinds de oprichting van Israël in 1948" [15].
De Bosnische oorlog zorgde voor een bijzonder sterke terugslag in de uitgesproken kringen van verontwaardigde Britse islamitische studenten. Deze opgeleide en idealistische jongeren protesteerden woedend tegen de vervolging van geloofsgenoten in Bosnië. Één student, een klasgenoot van een aantal mannen die training in Afghanistan en Bosnië op gingen zoeken, zag er niets mis mee om de wapens op te nemen tegen de 'vijanden van de islam': "Je kunt geen oogje toeknijpen wanneer moslims worden afgeslacht, want wat zal je doen als het dichtbij je gebeurt?" [16]. In Bosnië bekritiseerde de 21-jarige Londenaar 'Abu Ibrahim' de 'huichelaars' onder zijn collega's thuis in Groot-Brittannië, die wel wraak zwoeren te nemen op de Serviërs en Kroaten maar nog te bang waren om te helpen met de jihad in Bosnië:
Wat we hier missen zijn moslims die bereid zijn om te lijden en offers te brengen. Daar in Groot-Brittannië zie ik moslims [die zeggen], iedere medische student zegt dat, mijn derde jaar is voor de islam, mijn derde jaar is voor de moslims. Dan krijgen ze werk, krijgen ze hun diploma. 50, 60, 70.000 pond per jaar is wat ze verdienen. En dan opeens geen strijd meer, geen offer.
Abu Ibrahim sprak over het intense gevoel van voldoening dat hij voelde door te vechten in de oorlog in Bosnië, in vergelijking met de apathie van de seculiere moslims die in Londen bleven. In Groot-Brittannië:
kijk ik naar de tv en de tranen rollen over mijn wangen als ik de moslims in Bosnië zie, moslims in Palestina, moslims in Kashmir. En dan kom ik [naar Bosnië] en je voelt een gevoel van voldoening. Je hebt het gevoel dat je je plicht vervult. Je hebt het gevoel dat je doet wat de profeet en zijn metgezellen 1400 jaar geleden gedaan [sic]. [17]
Een andere Britse rekruut uit Zuid-Londen uit dezelfde Bosnische jihad-video sneerde,
dit is wat ze willen doen in Engeland, ze willen praten, ze willen praten, ze willen [...] grote conferenties [... ] in de London Arena organiseren [...] en ze houden een leuke conferentie. [...] Dan, na het gesprek, gaan ze terug naar huis en ze slapen. Ze zetten de tv op Neighbours. [...] Ze gaan zitten kijken naar Coronation Street. [...] Wat voor leven is dit? Deze mensen praten te veel. [...] Je wilt ware moslims zien, met eenheid, kom dan naar dit gebied, en dan zul je het zien. [18]
Zelfs degenen die achter bleven in het Verenigd Koninkrijk deden hun aandeel om de zaak van de mujahideen vooruit te helpen. Jonge activisten in het fundamentalistische Moslim Parlement richtten, om de jihad in Bosnië te ondersteunen, een stichting op die later bekend werd als de 'Global Jihad Fund' (GJF) [19]. Volgens de latere website werd de GJF opgericht om te helpen bij "de groei van verschillende Jihadistische Bewegingen in de gehele wereld door hen te voorzien van voldoende fondsen om wapens te kopen en hun mensen op te leiden" [20]. Twee maanden nadat de ondertekening van de Dayton-akkoorden officieel de oorlog in Bosnië beëindigden, kondigden de beheerders van GJF de distributie van een nieuwe brochure aan, getiteld "Islam - The New Target": "De inhoud bestaat uit [...] een herdruk van een erkenningscertificaat van de commandant van het Bosnische 7e Corps voor het islamitische Parlement (namens het fonds). Waarom ga je geen exemplaar van de brochure halen, of een groot aantal exemplaren voor de lokale distributie, of iemand overhalen het te herdrukken? Jij en je vrienden kunnen het gebruiken om de genocide aan het licht te brengen in jouw plaats en bewustzijn over jihad te vergroten" [21]. Twee jaar later, na een dubbele zelfmoordaanslag van Al-Qaida op de Amerikaanse ambassades in Kenia en Tanzania, zeiden de beheerders van de GJF dat het fonds werd geleid door de Saoedische Al-Qaida-woordvoerder Mohammed al-Massari en een nieuwe cause celèbre had in "ondersteuning van Sheikh Mujahid Osama bin Laden" [22]. Toen ze weden geconfronteerd door Britse onderzoeksjournalisten gaf de webmaster van GJF in Londen toe: "Ik werk eigenlijk voor twee mensen, dhr Massari en Osama Bin Laden" [23].
Op het slagveld in Bosnië hadden in Engeland geboren mudjahideen-rekruten een merkbare en aanzienlijke impact. Op 13 juni 1993 werd een Britse patrouille van vier APC's aangehouden bij een wegversperring in de buurt van de centrale Bosnische stad Guca Gora [24]. Een groep van ongeveer 50 mudjahideen-strijders, die "er Noord-Afrikaans of Midden-Oosters uitzagen", waren daar bijeen gekomen om mobiele vijandelijke troepen te onderscheppen. De angstige Britse soldaten vertelden de journalisten later dat de buitenlanders lange, piekerig baarden hadden, Afghaanse hoofddeksels en uniformen, in tegenstelling tot wat de lokale Bosnische guerrillas droegen [25]. Hoewel de jihadi's direct hadden getraind om hun raket- en granaatwerpers en geweren af te vuren op de voertuigen van de VN, kwam de aanwezige mujahideen-commandant - een ongeïdentificeerde Britse moslim met een Afghaanse tulband en een blauwe sjaal over zijn gezicht - naar de Britse officier die de patrouille leidden, Major Vaughan Kent-Payne, en in perfect Engels stelde hij hen gerust: "wees kalm, deze mensen zullen niet vuren totdat ik ze de opdracht geef" [26].
In de zomer van 1993 vielen er bij de Britse mujahideen hun eerste slachtoffers, waaronder een bekeerling genaamd David Sinclair. Sinclair (aka Dawood al-Brittani) was een 29-jarige medewerker van een computerbedrijf in het Verenigd Koninkrijk. Nadat hij plotseling was bekeerd tot de islam en traditionele islamitische kleding ging dragen, kwam Sinclair in de problemen met het senior management op zijn werk. Binnen een week nadat hij zijn nieuwe kleren naar op zijn werk begon te dragen werd hij naar verluidt ontslagen. Hij werd gemobiliseerd en besloot daarop om naar Bosnië-Herzegovina te reizen en zich aan te sluiten bij de islamitische militaire organisatie daar. Midden tijdens zijn opleiding gaf hij gul zijn twee Britse paspoorten aan Arabisch-Afghaanse "broeders in nood". Dawood weigerde blijkbaar terug te gaan naar het Verenigd Koninkrijk uit een vastberadenheid om te voorkomen dat hij zou moeten leven als ongelovige. Tijdens dodelijke botsingen met Kroatische HVO-troepen werd hij doodgeschoten in de buurt van een vijandige bunker [27].
Inderdaad, Britse moslims waren aanwezig bij een aantal van de meest belangrijke overwinningen van de Bosnische oorlog in ARBiH, waaronder de verovering van de regio Vozuca in de late zomer van 1995. Die strijd, in de volksmond bekend onder de Arabische-Afghanen als 'Operation Badr', heeft tientallen buitenlandse strijders het leven gekost, waaronder 'Abu Mujahid' uit het Verenigd Koninkrijk, gedood op 10 september 1995. Abu Mujahid was een net geslaagde Britse academicus die zijn studie afgerond had in 1993, toen de islamitische gemeenschap in het Verenigd Koninkrijk nog steeds in rep en roer was over de oorlogsmisdaden gepleegd door de Serviërs in Bosnië-Herzegovina. Hij kwam in 1993 voor het eerst naar de Balkan als een humanitaire hulpverlener die zogenaamd voedsel en medicijnen zou leveren aan de strijdende moslims in centraal Bosnië. Abu Mujahid had met zijn positie als hulpverlener een dekmantel voor andere, meer illegale activiteiten: "In de komende twee jaar haastte Abu Mujahid zich heen en weer tussen Bosnië en Groot-Brittannië voor de waardevolle bevoorrading van de broeders daar. Tussen reizen ging hij heel Groot-Brittannië af om kleinere regio's te bereiken in zijn pogingen om geld in te zamelen voor de goede zaak en daar het bewustzijn onder de moslims te vergroten". Abu Mujahid ging in augustus 1995 terug naar Bosnië-Herzegovina en deed kort na zijn aankomst dienst in een jihad-trainingskamp, en ontving van instructies van - onder andere - twee Egyptische elitetrainers die direct waren geïmporteerd naar de streek vanuit de door Al-Qaida gerunde kampen langs de Afghaans-Pakistaanse grens. Ondanks al zijn anti-Westerse sentimenten droeg Abu Mujahid toch trots een G-Shock horloge en Amerikaanse legerlaarzen. Volgens zijn leraren "blonk hij uit" bij het schieten en granaten gooien en hij stond erop dat hij in Bosnië zou blijven "'totdat we de overwinning behalen of ik een martelaarsdood sterf'. [...] Als ik er over nadenk, herinner ik me dat er iets vreemd aan hem was, dat hij altijd misschien drie, vier, vijf keer per dag tegen me zou zeggen: 'Inshallah ['als god het wil'] zal ik martelaar worden. Inshallah zal ik dit keer in Bosnië martelaar worden'" [28].
Na de eerste aanval tijdens Operatie Badr verdween Abu Mujahid in de chaos van de oorlog. Meer dan een week later vond een zoekteam Abu's lichaam op het slagveld. Een van de mannen die Abu Mujahid hadden gevonden herinnerde later: "Op dat moment ging de gedachte door mijn hoofd dat de broeder daar was gebleven, achtergelaten, toen ik daar in Bosnië was en hij van plan was om daar langer te blijven dan ik. Maar alleen Allah wist wat hij voor hem gedaan kon hebben om te sterven op zo'n mooie manier? En die gedachte speelt nog steeds in onze gedachten: InshaAllah, moge Allah hem accepteren, en moge de mensen die van hem hielden in dit leven, InshaAllah samen met hem zijn in het hiernamaals". Abu Mujahids lichaam werd naar beneden gehaald van de berg en toen met een busje naar het basiskamp aan de frontlinie gebracht. De leidende commandant die aanwezig aan, Abu Hammam al-Najdi uit Saoedi-Arabië, stond alleen collega-Britse mudjahideen toe om het busje in te stappen om de overblijfselen van hun overleden landgenoot te zien [29].
De buitenlandse mujahideen die het einde van de oorlog in 1995 overleefden werden ongerust toen ze ontdekten dat de Bosnische moslims op het punt stonden de Dayton-akkoorden - 'de vrede van de vijand' - te ondertekenen met de Verenigde Staten en Europa. Britse jihadi rekruten waren een van de stemmen die hun commandanten aanspoorden om een apocalyptische volledige terreurcampagne in centraal Bosnië te voeren tegen de Westerse blauwhelmen, de Serviërs en Kroaten, en zelfs andere moslims. In een directe Engelstalige boodschap gericht aan andere Britse moslims zei een mujahideen: "de amir [commandant] van de jihad [...] is hier. En de amir van de mujahideen hier zegt dat hij meer mensen nodig heeft, en meer apparatuur, en nog veel meer van alles. Dus voor de mensen die thuis zitten en zeggen 'nou ja, ze hebben niet meer mensen nodig': het is niet waar, het is niet waar. [...] We moeten zoveel mogelijk mensen hebben en zo veel mogelijk geld en alles wat mensen ons kunnen sturen om ons te helpen" [30]. Een Britse islamitische guerrillastrijder vertelde op een audiotape met propaganda over de discussies die plaatsvonden op het hoofdkwartier van de El-Mudzahedin eenheid:
[Toen] de Amerikanen naar Bosnië kwamen [...] had de situatie zich zo ontwikkeld dat het leek alsof we met de Amerikanen zouden moeten vechten. En [commander] Abul-Harith [een Libiër] wendde hij zich tot mij en zei: "We zullen een voorbeeld voor deze Bosniërs worden. We zullen vechten voor ons geloof en het verloren land. Als Allah het wil zal hij ons de overwinning geven en zullen we [de Amerikanen] verslaan of zullen ze ons doden. Maar we zullen niet vluchten, en we zullen een voorbeeld voor de Bosniërs zijn". [31]
Volgens verschillende bronnen had een aantal strijders op 12 december 1995 een onopvallende bestelauto op de parkeerplaats van de mujahideen basis in Zenica gezet. Een Bosnisch politie-onderzoek concludeerde later dat deze radicalen in de laatste fase waren van "het proberen om een autobom te maken" toen ze aanliepen tegen een onbekende technische fout, en het voortijdig ontplofte [32]. De massale en onverwachte ontploffing doodde maar liefst vier mujahideen bommenmakers en verwondde een aantal andere buitenlanders in het gebied. Een gewonde mujahid vertelde: "Je kon de explosie voelen [...] als een schijnend licht [...] en ik herinner me dat ik toen ik op de grond lag het gezicht van Abul-Harith [de Libiër] zag toen hij naar me toe rende. En hij pakte me beet en legde me op een brancard. [...] En het gebouw dat hij wilde openen zat op slot. En Abul-Harith ging niet op zoek naar de sleutel, maar hij trapte de deur in en nam me mee naar binnen" [33].
In dit geval, zoals gerapporteerd door zowel de Arabisch-Afghaanse als de Bosnische autoriteiten, was de overleden bommenwerper in opleiding een 18-jarige Britse student uit Zuidwest-Londen, bekend als 'Sayyad al-Falastini'. Sayyad werd geboren in het Verenigd Koninkrijk, maar bracht het grootste deel van zijn vroege jeugd door in het Koninkrijk van Saoedi-Arabië. Toen hij terugkeerde naar Londen op 12-jarige leeftijd raakte hij al snel betrokken bij de radicale islamitische fundamentalistische beweging die daar jonge vrijwilligers wilde werven voor de jihad in Bosnië. Op de leeftijd van 16 probeerde hij voor het eerst tevergeefs om bij de bataljons mujahideen in de Balkan te komen nadat hij een inspirerende vrijdagse khutba (religieuze preek) had gehoord van een Arabische veteraan uit Bosnië. [34]
Maar nadat hij verkozen werd tot president van de islamitische sociëteit op zijn college, begon Sayyad methodisch te plannen en zijn geld te sparen in een fonds dat zijn gedroomde jihad-avontuur zou financieren. Volgens de mujahideen bezat Sayyad dit instinct omdat hij van Palestijnse afkomst was, en dus zat er al "een achtergrond van bewustzijn hoe belangrijk jihad is in zijn familie". Tijdens de zomer van 1995 verliet hij Londen en reisde naar een Bosnisch mujahideen-trainingskamp, vocht samen met zijn collega-kameraden tijdens Operatie Badr. Toen de gevechten met vijandelijke troepen geleidelijk tot stilstand kwamen na 'Badr' begonnen veel buitenlandse vrijwilligers te vertrekken uit Bosnië en gingen terug naar huis, waaronder een aantal Britse rekruten. Maar Sayyad was niet bereid om te vertrekken, zijn eerste proeven van de strijd had hem opgewonden en zijn leven veranderd. Hij was zeer geliefd onder de mujahideen, ondanks zijn jonge leeftijd, en hij werd zeer gewaardeerd voor zijn vaardigheid in het Engels, Arabisch en Bosnisch. Sayyad wilde niet dat de oorlog tot een einde zou komen, mopperend (net als veel van de Arabieren) dat de vredesakkoorden alleen waren onderhandeld "om de overwinningen van de mujahideen in Bosnië te stoppen. [...] Drie jaar lang had de wereld achterover geleund en de slachting van de moslims door laten gaan. Maar nu, toen de moslims terug begonnen te vechten en te winnen, beëindigden ze de oorlog". Zelfs in het licht van het Dayton-akkoord, weigerde Sayyad hardnekkig te vertrekken, en hij bleef opnieuw achter bij het islamitische jihad-leven in Bosnië. In de eerste dagen van december, toen de voorwaarden van Dayton op het punt stonden werkelijkheid te worden, werd Sayyad verscheurd door wanhoop toen hij zijn geliefde oorlogsspel tot een onverbiddelijk einde zag komen. Hij eiste boos van zijn collega-mujahideen: "Waarom zijn we allemaal verloren? Kijk naar de [ongelovigen]. Als ze denken aan ons moeten ze lachen omdat ze hun eigen staat hebben. Maar kijk eens naar ons, de moslims, we hebben nog niet eens een staat, maar we blijven lachen!" [35].
Op dit punt begon Sayyad eigenaardig te handelen, alsof hij zich klaarmaakte voor een 'martelaarsactie'. Hij wou de hele nacht lang bidden en voortdurend verzen uit de Koran opzeggen. Eerder had hij zijn moeder gebeld om haar te vragen om hem wat geld te sturen om naar huis te gaan. Plotseling, twee dagen voor de explosie in Zenica, belde hij haar en vertelde haar dat ze het geld niet meer hoefde over te maken "omdat hij het niet meer nodig zou hebben". Er is een goede reden om te geloven dat Sayyad zich aan het voorbereiden was op een directe rol als een zelfmoordbommenwerper. Ongeacht zijn bedoelingen ging er op 12 december iets in zijn plan mis. Terwijl Sayyad naast het busje stond ontplofte die voortijdig, het schudde de hele buurt op en maakte de Kroatische burgers in de omgeving erg bang [36]. Volgens de 'officiële' telling van Al-Qaida, werd Sayyad slechts twee dagen voor zijn negentiende verjaardag de zesde Britse islamitische vrijwillige soldaat gedood in Bosnië. Hij werd begraven in een ceremonie die werd bijgewoond "door meer dan driehonderd van de elite van de buitenlandse mujahideen-strijders in Bosnië" [37]. Het Arabische bataljon prees hem later:
Sayyad was een broeder die de jihad zijn rijkdom en zijn leven maakte, en elke cent van zijn rijkdom voor het genoegen van Allah gebruikte en uiteindelijk het elke druppel van zijn bloed voor hem gaf. We vragen Allah (swt) Sayyad te aanvaarden als een martelaar, om hem een voorbeeld te maken voor de miljoenen jongeren in het Westen die dit leven verkozen boven met het hiernamaals. [38]
De schaduw van de Britse vrijwillige mujahideen in Bosnië-Herzegovina blijft de rechtshandhaving en inlichtingendiensten zelfs vandaag de dag nog teisteren. Op 23 september 2005 werd 34-jarige Britse bekeerling Andrew Rowe door een rechtbank in het Verenigd Koninkrijk veroordeeld tot 15 jaar cel voor het bezit van informatie over hoe men mortiergranaten afvuurt en over het gebruik van geheime codes om terroristische aanslagen te vergemakkelijken. Terug in de vroege jaren '90 veranderde Rowe zijn losse levensstijl drastisch na zijn bekering in een moskee in Regent's Park, Londen - een gebeurtenis waarvan Rowe zei dat die "mijn leven zin gaf" [39]. Rowe geeft toe dat hij in 1995 naar Bosnië-Herzegovina was gereisd op een 'humanitaire' missie - in werkelijkheid als een afgezant van de buitenlandse mujahideen. Toen hij terugkeerde naar het Verenigd Koninkrijk eiste hij zelfs een uitkering voor arbeidsongeschiktheid van de overheid wegens wonden opgelopen tijdens een vermeende mortieraanval in Bosnië-Herzegovina. In 2003 werd Rowe gearresteerd aan de Franse kant van de Kanaaltunnel omdat hij een paar opgerolde sokken had met sporen van TNT, plastic explosieven, RDX, en nitroglycerine. Volgens de openbare aanklagers werden de sokken waarschijnlijk gebruikt "om de loop van een mortier schoon te maken of als een beschermhoes" [40]. Invallen in de verschillende huizen van Rowe leverden gecodeerde documenten op met uitdrukkingen zoals "medewerkers van een vliegmaatschappij", "explosieven", en "legerbasis". Onderzoekers vonden ook video-opnames van de jihad in Bosnië-Herzegovina, de terreuraanslagen van 11 september, en Al-Qaida's leider Osama Bin Laden [41].
Italië
Italië speelde een erg dominante rol, misschien meer dan enig ander land in Europa, in het opzetten van de transnationale infrastructuur van de Bosnische El Mudzahedin in het midden van de jaren '90. Italië was een van de weinige West-Europese landen die een directe route over land konden bieden, via Kroatië naar islamitisch Bosnië, en - zelfs voorafgaand aan het conflict in de Balkan - diende [Italië] als een belangrijk centrum voor activiteiten van verschillende Noord-Afrikaanse islamitische extremistische groeperingen, waaronder: de GIA, Al Gama'at al-Islamiyya, de Egyptian Islamic Jihad, en de Tunesische An-Nahdah beweging. Tegen de tijd dat de oorlog uitbrak, in 1992-1993, hadden troepen binnen de invloedrijke Al-Gama'at al-Islamiyya Italië al aangewezen als een van de drie primaire 'steunplaatsen' in Europa voor zijn regionale activiteiten [42].
Niemand uit Italië had een grotere impact op de Bosnische mujahideen dan de voormalige topcommandant van Al-Gama'at al-Islamiyya in Zuid-Europa, de inmiddels overleden Shaykh Anwar Shaaban (alias Abu Abdelrahman al-Masri), imam bij het Islamitisch Cultureel Instituut van Milaan en ooit de overkoepelende leider van de Arabische mujahideen-troepen die vochten naast de ARBiH [43]. Shaaban was een bekende veteraan van de Afghaanse jihad, die (net als veel andere Arabische Afghanen) in 1991 besloot dat hij zich niet langer veilig voelde in Afghanistan toen het in burgerlijke onrust stortte [44]. Hij vroeg om en kreeg ook politiek asiel in Italië, en was teleurgesteld door wat hij daar aantrof: "de islamitische gemeenschap in Italië was precies hetzelfde als elders in Europa: suf en druk met de wereldse zaken". Geholpen door een verzameling Afghaanse oorlogsveteranen en Italiaanse islamisten opende Anwar Shaaban een groot nieuw hoofdkantoor in een omgebouwde garage in Milaan. Goed geïnformeerde mujahideen hebben Shaabans inspanningen in Milaan geprezen, en merkten op dat het Islamitisch Cultureel Instituut "het centrum was van vele activiteiten en het veel populariteit kreeg onder de lokale moslims" [45].
Ook L'Houssaine Kherchtou, een voormalig Marokkaans lid van de terroristische organisatie Al-Qaida, getuigde tijdens het federale proces tegen vier agenten van Al-Qaida in de VS dat Shaaban het Islamitisch Cultureel Instituut gebruikte als het kritieke Arabisch-Afghaanse wervingscentrum voor jonge moslimextremisten die wonen in Europa. Volgens Kherchtou had Shaaban persoonlijk geholpen om een Pakistaans visum voor hem en drie andere mujahideen-rekruten te regelen, die vervolgens naar een militair trainingskamp van Al-Qaida gingen in het oosten van Afghanistan [46]. Franse terrorismebestrijders hebben geconcludeerd dat de ICI in Milaan, onder leiding van Shaaban, een "essentiële rol" had als een commandocentrum voor een verscheidenheid van Noord-Afrikaanse gewapende militante groeperingen zoals Al-Gama'at Al-Islamiyya, de Tunesische An-Nahdah, en de Algerijnse GIA [47]. Nadat ze Anwar Shaaban's kantoor op het ICI hadden doorzocht was de Italiaanse terrorismebestrijding het erover eens dat het Instituut werd "gekenmerkt door [...] een constante betrokkenheid bij de activiteiten van de Egyptische terroristische organisaties, met name die van [Al-Gama'at al-Islamiyya], op het gebied van strategische en operationele keuzes [en] het werven van mujahideen voor de Joegoslavische gebieden [en] de oprichting van een Europees netwerk voor de verbinding tussen fundamentalistische cellen [en] logistieke en operationele steun aan de gewapende cellen actief op Egyptisch grondgebied" [48].
In de zomer van 1992 hielp Shaykh Anwar Shaaban de eerste quasi-officiële Arabisch-Afghaanse delegatie aan te komen in Bosnië, vergezeld door een aantal van zijn Italiaanse collega's. Zoals de strijders zelf hebben getuigd "was Sheik Anwar geen schoolvoorbeeld van een geleerde: hij was een geleerde die handelde naar wat hij predikte en onderdrukking aanvocht op elk niveau, net als de metgezellen en de vroege generaties van moslims, [...] met boeken in zijn handen en een militair uniform aan. Hij gaf niet alleen les, maar hij vocht evengoed". In één audiotape probeerden vertegenwoordigers van de mujahideen het geheimzinnige leven van Shaaban te ontrafelen en zeiden dat "sjeik Anwar Shaaban in de voetsporen van Sheik Abdullah Azzam de verantwoordelijkheid droeg voor het regiment mujahideen in Bosnië [...] en hij gaf onderwijs aan, bemoedigde, en inspireerde de strijders, en legde zo de dezelfde basis in Bosnië als Shaykh Abdullah Azzam had gelegd in Afghanistan" [49].
Shaaban reisde heen en weer naar zijn hoofdkwartier in Milaan, en bracht een groot aantal veteranen en nieuwe rekruten naar Bosnië. In een fax verzonden in september 1994, aan een rijke jihad-sponsor in Qatar, legde Shaaban uit dat hij extra geld nodig had "voor de aankoop van kampapparatuur voor de Bosnische mujahideen vanwege nog een oorlogswinter doorgebracht in voormalig Joegoslavië". Shaaban zei verder in zijn brief: "Ik ben ervan overtuigd dat, gebaseerd op feiten van vandaag, de islamitische projecten in de Europese landen prioriteit hebben op alle algemene islamitische projecten, vooral als we in acht nemen wat we hebben gezien met betrekking tot de mogelijkheid om bases op te richten in deze plaatsen om de moslims over de hele wereld te helpen" [50]. Shaaban hoopte ongetwijfeld om de Bosnische oorlog te gebruiken als een middel om een onaantastbare garnizoen Noord-Afrikaanse militanten in Europa te creëren. Een document dat later in beslag werd genomen in Italië leek deze strategie te bevestigen, want het legde uit dat "belangrijke islamitische vragen zoals Bosnië [...] het vuur van jonge moslims aanwakkeren en hun verlangen om het onvermijdelijke onder ogen te brengen" [51]. Het is niet verrassend dat velen van degenen die Shaaban heeft geïntroduceerd in de oorlog in Bosnië-Herzegovina "commandanten en trainers werden, de elite van de mujahideen" [52].
Tijdens hun verdere onderzoek van Shaaban en het ICI vond de Italiaanse terrorismebestrijding talrijke bewijsstukken waaruit blijkt hoe betrokken Shaaban was bij het ondersteunen van de jihad-activiteit in de omgeving Bosnië. Dit omvatte documenten waaruit blijkt dat "paramilitaire trainingsactiviteiten" werden "georganiseerd door de ICI voor personen die zouden vechten op het Joegoslavische grondgebied" [53]. Een tweede ongedateerde brief van Anwar Shaaban die werd gevonden door Italiaanse onderzoekers spreekt van een vergadering die [Shaaban] had gehad in Sarajevo "met een onbekende islamitische persoon die bereid was om opgeleide moslimjongens te ontvangen die in staat waren anderen te trainen om Russisch en Oosterse vuurwapens te gebruiken om de deur open te zetten voor de jihad tegen orthodoxe Serviërs in Joegoslavië" [54]. De Italianen vonden ook een ander handgeschreven vel papier in het Arabisch:
Ik stuur u deze film vanuit het centrum van Bosnië-Herzegovina, uit het land van oorlog en de jihad. Daarin kunt u zien wat ik u met succes heb gestuurd, en ik ben erg blij. [...] In het kleine notitieboek zijn er een paar pagina's aan elkaar gelijmd, die moet u openen, want daarin zitten delen van filmpjes die u moet ontwikkelen en kijken. [...] Ik heb de filmpjes in het notitieboek geplaatst, tussen de pagina's, maar alleen tussen sommige pagina's, niet alle, [...] zodat de Kroaten ze niet zullen vinden en problemen veroorzaken voor ons, want ze kunnen u zelfs onthoofden; wanneer de brief aankomt, ontwikkel ze en nummer ze. [55]
Een aansluitende fax, ontvangen in april 1995, bevestigde dat de ICI in Milaan officieel de taak had gekregen om nieuwsberichten te verspreiden en andere "propaganda-activiteiten" uit te voeren in opdracht van de Bosnische El Mudzahedin [56].
Toch is Shaabans missie in de Balkan bijna onmiddellijk afgedwaald van het beweerde doel voor de verdediging van onschuldige Bosnische moslims. In 1993 begonnen Amerikaanse diplomaten en inlichtingendiensten heimelijk hun bezorgdheid te uiten dat de Egyptische islamitische extremisten de Amerikaanse ambassade in Albanië als doelwit hadden gekozen voor een mogelijke terroristische aanslag. Volgens de CIA "waren leden van Al-Gama'at, waaronder [...] Anwar Shaban, [...] betrokken bij patrouilles langs de Amerikaanse ambassade in Tirana in 1993" [57]. Dit werd bevestigd toen een vermoedelijke militante werd gezien die "herhaaldelijk om de ambassade heen reed" [58]. Los daarvan verzamelde de CIA onderschepte telefoontjes, waaronder "een schijnbare order uit het buitenland om een moslim die werkte bij een goed doel in te schakelen bij de ambassade" [59]. Er werd geen succesvolle aanval gepleegd, waarschijnlijk als gevolg van een nauwe samenwerking tussen de CIA en Albanese veiligheidsfunctionarissen.
Shaabans invloed omvatte ook een aantal andere Italiaanse fundamentalistische geestelijken, zoals Mohamed Ben Brahim Saidani, een vrijwillige strijder in Bosnië en imam van een moskee aan de Massarentistraat in Bologna, Italië. Saidani was een van een aantal deelnemers aan een guerrillatraining gehouden in Afghanistan in 1993. Bij zijn terugkeer naar Italië overtuigde hij snel 30 van zijn lokale volgelingen om dienst te doen in de buitenlandse brigade mujahideen die actief was in Bosnië. Hij richtte als dekmantel een bedrijf op in Italië bekend als Cooperativa Piccola Societa Eurocoop, dat schijnbaar legitieme werkvergunningen uitgaf voor jihadistische vrijwilligers en veteranen, zodat ze ongehinderd naar verschillende delen van de wereld konden reizen, met inbegrip van Bosnië [60]. In getuigenverklaringen in het proces van samenzweerders die werden veroordeeld voor betrokkenheid bij de bomaanslagen van 1998 op de Oost-Afrikaanse ambassade besprak een luitenant van Al-Qaida, Jamal al-Fadl, zijn reis naar Zagreb in medio 1992, en in het bijzonder hoe hij de opdracht had gekregen om een ontmoeting met Mohamed Saidani te regelen zodat hij "informatie kon krijgen over wat er gaande is in Bosnië" en deze intelligentie direct terug te brengen naar Osama Bin Laden. [61]
De Italiaanse politie en inlichtingendiensten werden ongerust na het onderscheppen van een brief van een fundamentalistische militante die in Zuid-Italië opgepakt werd in juli 1993, die mogelijke terroristische aanslagen op Amerikaanse en Franse doelen in de regio noemde. De in beslag genomen brief lijkt een geschreven door Mondher Ben Mohsen Baazaoui (aka 'Hamza de Tunesiër'), een activist in de An-Nahdah beweging en, volgens een Italiaanse politieverklaring, "een strijder voor een mujahideen-eenheid tijdens het etnische conflict in Bosnië [...] die vermoedelijk op de eerste rang zat van de fundamentalistische, islamitische terroristische netwerken" [62]. Baazaoui schreef aan Mohamed Saidani (de imam in Bologna, die nauw verbonden was met zowel Anwar Shaaban als Osama Bin Laden) om hem te vertellen dat als zijn hongerstaking in de gevangenis niet zou zorgen voor onmiddellijke vrijlating, dat Baazaoui dan een "moordoperatie [moest plegen en] glorieus sterven" [63]. Hij smeekte Saidani om zijn dood te wreken met een spectaculaire lofrede van terreur: "Alles wat ik kan voorstellen aan u is het Frans: laat geen kind noch volwassene [in leven]. Werk voor hen, er zijn er heel veel in Italië, vooral in de toeristische gebieden. Doe met hen wat je wilt via gewapende overval en moord. Het belangrijkste is dat je erin slaagt de vlammen die in mij branden tegen hen te keren, en dit is een belofte tussen jou en mij" [64].
In november 1994 waren de Italiaanse autoriteiten nog meer geschrokken toen ze hoorden van een nieuw moordcomplot georganiseerd door elementen van de Egyptische terroristische groeperingen Al-Jihad en Al-Gama'at Al-Islamiyya, die het gemunt hadden op de Egyptische president Hosni Mubarak tijdens diens driedaagse diplomatieke reis naar Rome [65]. Als gevolg daarvan zette de Italiaanse politie hun inspanningen kracht bij - in het bijzonder hun focus op het Islamitisch Cultureel Instituut van Shaaban. Op 26 juni 1995 arresteerde de Italiaanse politie, in een missie met codenaam 'Operation Sphinx', 11 vermoedelijke leden van Al-Gama'at Al-Islamiyya (inclusief 10 Egyptenaren en 1 Palestijn) en voerde formele huiszoekingen uit bij 72 adressen in heel Noord-Italië, waaronder Milaan. De gedetineerde terroristen werden beschuldigd van criminele samenzwering, diefstal, afpersing, vervalsing van documenten en illegaal bezit van vuurwapens [66].
Een van de mensen die de Italiaanse autoriteiten voor terrorismebestrijding in het bijzonder wilde arresteren, Shaykh Anwar Shaaban zelf, was nergens te vinden. Blijkbaar was hij getipt over de intenties van de Italiaanse regering, en was Shaaban ontsnapt en was ondergedoken in zijn militaire mujahideen-bolwerk in het centrum van Bosnië-Herzegovina [67]. Shaaban's Bosnische uittocht betekende een kritieke periode van ontwikkeling voor de Arabisch-Afghaanse mujahideen in Zuid-Europa. Ondanks alle Arabisch-Afghaanse propaganda die klaagde over het lijden van de Bosnische moslims - net als in Afghanistan - werd hun deelname aan de oorlog uiteindelijk gekanaliseerd in de richting van een alternatief doel. In 1995 was het centrum van Bosnië meer dan alleen frontlinies van mujahideen. In plaats daarvan, dankzij het werk van Shaaban en anderen, was het een strategische positie voor Osama Bin Laden en zijn fanatieke Noord-Afrikaanse bondgenoten om te helpen met het infiltreren van West-Europa.
Toen de Bosnische oorlog ten einde kwam in september 1995 waren Anwar Shaaban en zijn in Italië gestationeerde leden van Al-Gama'at al-Islamiyya vrij om hun aandacht en middelen richten op kwesties van 'hogere' nood. Eind september werd Abu Talal al-Qasimy (aka Talaat Fouad Qassem) - een van de belangrijkste leiders van Al-Gama'at al-Islamiyya die zaten ondergedoken in Europa - gevangen genomen door Kroatische HVO-troepen toen hij probeerde om het grondgebied van Kroatië over te steken naar Bosnië-Herzegovina. Binnen enkele dagen leverden de Kroaten al-Qasimy rustig af, via Amerikaanse hechtenis, in de handen van de Egyptische autoriteiten. Destijds merkte een overheidsfunctionaris in Caïro op: "[Al-Qasimy's] arrestatie bewijst wat wij altijd hebben gezegd, namelijk dat deze terreurgroepen opereren op wereldwijde schaal, met behulp van plaatsen als Afghanistan en Bosnië, om hun strijders op te leiden die terug komen naar het Midden-Oosten. [...] Europese landen als Denemarken, Zweden, Zwitserland, Engeland en anderen, die deze terroristen toe hebben gelaten, moeten nu begrijpen dat dat bij hen zal terugkomen waar ze wonen" [68].
De eerste echte Arabisch-Afghaanse reactie op Abu Talal al-Qasimy's arrestatie kwam op 20 oktober 1995, toen een enorme explosie de rustige Kroatische havenstad Rijeka opschudde [69]. Om 11:22 ontstak een zelfmoordterrorist 70 kilogram TNT verborgen in een Fiat Mirafiori, geparkeerd buiten het hoofdbureau van de politie in de regio Primorje-Gorani [70]. De mysterieuze zelfmoordbommenwerper werd gedood, twee omstanders raakten ernstig gewond, en 27 andere mensen kregen lichtere verwondingen. De bom was krachtig genoeg om het hoofdbureau van politie te vernietigen en een aantal nabijgelegen gebouwen te beschadigen, waaronder een kantoor van de Zagrebbank en een basisschool [71]. Tussen het puin van de ontploffing vond de Kroatische politie fragmenten van een Canadees paspoort van de zelfmoordterrorist - die eerder was onderzocht door de Italiaanse terrorismebestrijding voor zijn connectie met het Islamitisch Cultureel Instituut in Milaan bestuurd door Anwar Shaaban [72]. De CIA bevestigde later dat de bommenwerper "een lid was van Al-Gama'at [al-Islamiyya]" [73].
Een dag later kregen Westerse persbureaus in Caïro een anoniem gefaxt bericht, vermoedelijk van vertegenwoordigers van Al-Gama'at, die de verantwoordelijkheid opeisten voor de bom in Rijeka om "aan te tonen dat het geval van Sheik Talaat Fouad Qassem [...] niet getolereerd zal worden, maar zal leiden tot watervallen van bloed die de Kroatische belangen van binnen en buiten zullen doen bloeden. [...] Jullie Kroaten begaan een vergissing als jullie denken dat deze kwestie vreedzaam voorbij zal gaan" [74]. In hun verklaring eisten de vertegenwoordigers van Al-Gama'at vastberaden dat de Kroatische regering "Sheikh Qassimi vrijlaat en formeel excuses aanbiedt via de media [...] om de poorten van de hel te sluiten die jullie voor julliezelf hebben geopend. [...] want anders beginnen jullie een oorlog waar alleen Allah het einde van kent" [75]. Amerikaanse inlichtingendiensten hebben aangegeven dat Anwaar Shaaban persoonlijk verantwoordelijk was voor het bevel voor de zelfmoordaanslag in Rijeka. De terroristische aanslag was bedoeld als slechts een opmaat naar een nieuwe strategie die de mujahideen zouden gebruiken. Toen de lange Balkanoorlog begon te bedaren zijn Shaaban "en andere mujahedin-leiders begonnen met plannen om de NAVO-troepen die naar Bosnië zouden worden gestuurd aan te vallen" [73]. Franse onderzoekers geloofden dat de terreuraanslag in oktober bevestigde dat de militaire leiding van de El Mudzahedin in Bosnië-Herzegovina "nauw verwant was met [Al-Gama'at al-Islamiyya], zowel ideologisch als in de praktijk" [77].
Kroatische autoriteiten zochten nog jaren later andere verdachten die vermoedelijk verantwoordelijk waren voor het regelen van de bombardementen in Rijeka. Getuigen, waaronder een politiebewaker op de parkeerplaats van het hoofdkwartier, beschreven een verdachte Mercedes bestuurd door een Arabische man die vlak voor de ontploffing wegrende. Na het bekijken van een paar profielfoto's konden die getuigen een gezochte 36-jarige Egyptische militant identificeren die loyaal was aan Al-Gama'at Al-Islamiyya, en genaamd Hassan al-Sharif Mahmud Saad. Saad, die leefde in Cologno Monzese (een buitenwijk van Milaan), was een prominent figuur in het Islamitisch Cultureel Instituut. Hij zat zelfs in de raad van vertrouwelingen bij Anwar Shaaban's eigen Italiaanse liefdadigheidsorganisatie 'Il Paradiso'. In Italië was bekend dat Saad een FIAT 131 Mirafiori had met nummerbord uit Bergamo, precies hetzelfde voertuig dat later gebruikt werd in de aanslag in Rijeka. Al in 1993 was hij heen en weer aan het reizen tussen Bosnië en Italië. Maar iedereen bij de moskee in het ICI was zich ervan bewust dat er iets anders aan de hand was in juni 1995, toen Hassan Saad zijn familie en bezittingen in de FIAT meenam en permanent vertrok naar Bosnië-Herzegovina. Zijn vrienden in het ICI zeiden dat hij was weggegaan om zich aan te sluiten bij de El Mudzahedin van Anwar Shaaban in Zenica [78].
Onmiddellijk na de voortijdige explosie van de autobom buiten het hoofdkantoor van de mujahideen in Zenica, kwam Shaaban in december 1995 eindelijk zelf aan zijn gewelddadige einde in Bosnië-Herzegovina. Tijdens een vermeende botsing met Kroatische HVO-troepen werden Shaaban en vier van zijn naaste adviseurs ritueel neergeschoten, wat schijnbaar het einde betekende van het grote tijdperk voor de Arabisch-Afghaansen in Europa. Maar het invloedrijke netwerk van Shaaban dat verantwoordelijk was voor de oprichting in Italië en Bosnië-Herzegovina bleef overeind en ging nog lang na zijn dood door. Deze onverwachte opleving was grotendeels te danken aan de belangrijke Algerijnse mujahideen-commandant Abu el-Ma'ali (aka Abdelkader Mokhtari) en zijn befaamde luitenant Fateh Kamel (alias 'Mustafa de Terrorist'). Kamel, die in Canada woonde sinds 1988, kwam oorspronkelijk uit Algerije en had een groot deel van zijn leven doorgebracht in een wijk van de hoofdstad Algiers [79]. Zijn gladde, verzorgde uiterlijk straalde een professionalisme uit dat alleen werd geëvenaard door zijn pure wreedheid. Kamel, eerst getraind in Afghanistan in 1991, kwam onder de aandacht van de Italiaanse autoriteiten toen hij de aanwezigen in het Islamitisch Cultureel Instituut van Anwar Shaaban in Milaan aanspoorde om zich aan te sluiten bij de mujahideen in Bosnië. In 1995, volgens de Franse inlichtingendienst, kwam de El Mudzahedin in Bosnië politiek onder leiding van Anwar Shaaban, als tweede militair [o.l.v.] Abu el-Ma'ali, en in de derde positie Fateh Kamel, die verantwoordelijk was voor de afdeling 'logistieke zaken' (een rol die meestal bestond uit het coördineren van de overdracht van wapens, nieuwe rekruten, en valse documenten van en naar het Arabische hoofdkantoor in Zenica) [80]. In de telefoongegevens van de lijnen die het ICI tussen 1994 en 1995 had gebruikt vonden onderzoekers bewijs van regelmatige contacten tussen het driemanschap van Abu el-Ma'ali, Anwar Shaaban, en Fateh Kamel [81].
De Franse inlichtingendienst bevestigde dat Kamel en zijn medewerkers "meerdere links" hadden met "diverse islamitische terroristische organisaties over de hele wereld, en in het bijzonder in Bosnië, in Pakistan, in Duitsland, en in Londen" [82]. Tussen 1994 en 1997 verhuisde Fateh Kamel voortdurend tussen (minstens) Milaan, Montreal, Parijs, Hamburg , Frankfurt, Zagreb, Bosnië, Kopenhagen, Oostenrijk, Slovenië, Freibourg (Duitsland), Marokko, Ancona (Italië), Istanbul, België en Amsterdam [83]. Kamel werd één keer opgemerkt door de Italiaanse inlichtingendienst bij het bespreken van mogelijke terroristische aanslagen en opscheppen tegen zijn handlangers: "Ik ben niet bang voor de dood [...] omdat de jihad de jihad is, en doden is gemakkelijk voor mij" [84]. Hij haatte juist de samenleving waarin hij woonde en bespotte de Westerse houding ten opzichte van moslims cynisch: "En je weet wel, de mensen [hier] zien een moslim als op de rug van een kameel, met vier vrouwen achter hem en de bommen die ontploffen [...] terroristen, terroristen, terroristen" [85]. In een andere communicatie die werd onderschept in 1996, vlak na het einde van de Bosnische oorlog, vertrouwde Kamel zijn terroristische partners toe: "ik wil liever sterven dan naar de gevangenis. Ik ben al bijna mijn vrouw verloren. Ik ben 36 jaar oud met een zoon van vier en een halve maand oud. Mijn vrouw speelt met hem en mij, ik ben hier thuis. Ik ben bijna een soldaat" [86].
Het bewijs in Kamel's adresboek lijkt alleen maar zijn rol te bevestigen als een belangrijk contact en coördinator tussen diverse Europese netwerken van terreurcellen die op stand-by staan en seniorcommandanten van Al-Qaida die wonen in Bosnië en Afghanistan. Fateh Kamel had onder andere verschillende telefoonnummers voor Akacha Laidi (aka Abderrahmane Laidi, Abou Amina), een senior lid van de GIA in het Verenigd Koninkrijk. Een van de nummers met Akacha's naam kwam echter uit bij Djamal Guesmia, een terrorist die bekend stond om zijn samenwerking met zowel de GIA als zijn opvolgende groep, de Algerijnse Salafist Group for Prayer and Combat (GSPC) bereikt [87]. Fateh Kamel stond bijzonder dicht bij losse netwerken van eenheden Noord-Afrikaanse immigranten en Europese bekeerlingen tot de islam die de mujahideen waren komen helpen tijdens de vroege stadia van de Bosnische oorlog. Uiteindelijk werd hij hun tussenpersoon voor het verlenen van hulp en het verstrekken van orders uit naam van Anwar Shaaban en Abu el-Ma'ali.
In 1996, na het onverwachte overlijden van Shaaban in centraal Bosnië, begon Kamel opeens 'Bosnische' terreureenheden te activeren die waren verspreid in Europa, en gaf hen de orders zich voor te bereiden op nieuwe jihadistische operaties die zouden plaatsvinden in Frankrijk en Italië. Tussen 6 en 10 augustus 1996 verbleef Kamel in het Milanese appartement van twee GIA-supporters, waaronder Rachid Fettar, die nauwe banden had met de meesterbreinen van de Parijse metrobombardementen uit 1995. Fettar was hooggeplaatst in de leiderschapshiërarchie van de GIA, en werd beschouwd als de 'erfgenaam' van het Europese extremistische netwerk dat was opgezet door Safe Bourada, de adjunct-bevelhebber van de Algerijnse terreurcel die verantwoordelijk worden geacht voor de bomaanslagen in de metro [88]. Zo had Kamel's bezoek aan Fettar en zijn metgezel Youcef Tanout een duidelijk doel: om een terreurcel instructie te geven en voor de fabricage en ontsteking van simpele bommen van gasflessen, zoals gebruikt werden tijdens de aanslagen op de Parijse metro.
Kamel respecteerde Rachid Fettar als een gelijke en klaagde bij hem dat Tanout en de anderen te terughoudend waren om de explosieven te produceren zonder ingewikkelde en tijdrovende geheime procedures. "Ik drong aan zo veel als ik kon, maar er was niets dat ik kon doen. In Frankrijk kunnen we [de bommen] maken, zelfs als de bestemming Frankrijk is. U weet heel goed dat ik in Frankrijk geen problemen heb, ik kan in het geheim komen en gaan wanneer ik wil" [89]. In een gesprek met de meer amateuristische Youcef Tanout vroeg Kamel koeltjes: "Waar ben je bang voor? Dat alles zal exploderen in je huis? Vertel me tenminste of Mahmoud de gasfles heeft gekregen". Tanout vertelde Kamel gedwee hoe een van zijn collega-cellen de beschutting en de anonimiteit van een nabijgelegen diep bos had gezocht om de vereiste bommen te maken. Hij gaf toe aan Kamel: "Ik schaam me niet u te vertellen dat ik erg bang ben" [90]. Het is duidelijk dat Tanout's zorgen terecht waren: op 7 november 1996 werden zowel hijzelf als Fettar gearresteerd en hun appartement in Milaan werd doorzocht door ervaren Italiaanse onderzoekers van de terrorismebestrijding. Ze ontdekten twee gasflessen van 400 gram, vijf zenders voor ontsteking, 38 metalen cilinders en andere materialen om bommen mee te maken [91].
Hoewel Fateh Kamel's terreurplot met gasflessen nooit goed tot stand kwam in Milaan, gaf het wel onheilspellende aanwijzingen over wat zich de tien jaar daarna in West-Europa zou ontwikkelen. In veel opzichten waren de eerste in Italië gevestigde sluimerende cellen van de mujahideen, onder leiding van Kamel, Anwar Shaaban, en Abu el-Ma'ali, het directe prototype voor hedendaagse Noord-Afrikaanse militante netwerken in Europa die verantwoordelijk zijn voor het uitvoeren van zulke acties als de bomaanslagen op een trein in Madrid in maart 2004. Leden van Fateh Kamel's broederschap van strijders blijven de Balkan intrekken en verlaten, zelfs tegenwoordig. Toen Kamel's 'rechterhand' in Bosnië - de Marokkaan Karim Said Atmani - werd vrijgelaten uit een Franse gevangeniscel in het voorjaar van 2005 sloeg hij onmiddellijk op de vlucht naar Sarajevo, waar hij bij de luchthaven werd begroet door een "bekende commandant van de Bosnische mujahideen [...] die banden had met de internationale islamitische terroristische beweging" [92]. Nadat zij aanzienlijke druk hadden uitgeoefend op lokale wetshandhavers in Bosnië en Herzegovina werd Atmani uiteindelijk gedeporteerd uit de regio in het begin van 2006 en teruggestuurd naar huis, naar Noord-Afrika.
Scandinavië en Noord-Europa
Zelfs al in de Bosnische oorlog was de onwaarschijnlijke regio Scandinavië een belangrijke tactische basis geworden voor islamitische militante groepen uit het Midden-Oosten. Landen als Noorwegen, Zweden en Denemarken werden als tolerant gezien en bereid om politiek asiel te verlenen aan zelfs militante leiders die op de vlucht waren voor politie en inlichtingendiensten. Deze voortvluchtige mannen wisten dat ze in Scandinavië "dezelfde vrijheid [konden verwachten] als [in] de VS" [93]. Een tijdschrift uit maart 1995, gedrukt door aanhangers van Al-Gama'at al-Islamiyya, merkte op dat "invloedrijke begeleiders" van de Egyptische jihadistische beweging toch in staat waren geweest om "politiek asiel in Noorwegen" te krijgen, ondanks de terughoudendheid van de Noorse ambassade in Caïro om betrokken te raken bij deze procedures [94]. Zelfs de onbetwiste hoogste leider van Al-Gama'at al-Islamiyya - Shaykh Omar Abdel Rahman (die momenteel een levenslange gevangenisstraf uitzit in een maximaal beveiligde gevangenis in de VS) - pochte in interviews met nieuwsbrieven voor mujahideen over zijn talrijke reizen naar Europa, "door Groot-Brittannië, Denemarken, Zweden en vele andere landen" [95].
Buiten het medeweten van de meeste Denen om was de stad Kopenhagen tegen 1993 misschien wel de belangrijkste veilige haven voor Al-Gama'at al-Islamiyya in heel Europa. Aan het hoofd van de beruchte delegatie van Al-Gama'at in Kopenhagen stond de legendarische Shaykh Abu Talal al-Qasimy, een van de eerste islamitische geestelijken die betrokken waren bij de ondersteuning van de Bosnische jihad. Al-Qasimy is meerdere malen gevangen gezet door de Egyptische regering, zowel voorafgaand aan en na de moord op wijlen president Anwar Sadat. Kort daarna lukte het hem om valse papieren te gebruiken om Egypte te ontvluchten en zich te voegen bij het groeiende aantal verbannen militante islamieten dat vocht tegen Sovjet-troepen in Afghanistan. Toen hij daar was maakte al-Qasimy "een afspraak om jihad te voeren volgens Allah's wegen, en [hij] omarmde het geweer" [96]. Tijdens zijn tijd in de omgeving van Pakistan zette Abu Talal al-Qasimy het officiële tijdschrift van de Al-Gama'at op, genaamd Al-Murabeton, en schreef de meeste van de eerste uitgaven.
In januari 1993 herzag de Pakistaanse regering, onder druk van de VS, plotseling haar standpunt over het ondersteunen van de jihad in Afghanistan en beval de sluiting van de resterende kantoren van Arabische mujahideen in Pakistan - en dreigde met officiële deportatie van illegale buitenlandse strijders die probeerden in Pakistan te blijven. Deze ontheemde mannen werden geconfronteerd met een ernstig probleem, want terugkeer naar hun land van herkomst betekende zeker arrestatie, marteling, en waarschijnlijk de dood. Destijds legde een Saudische woordvoerder van de Arabisch-Afghaansen in Jeddah uit in de media: "de Algerijnen kunnen niet terug naar Algerije, de Syriërs kunnen niet terug naar Syrië of de Irakezen naar Irak. Sommigen zullen kiezen om naar Bosnië te gaan, de anderen zullen permanent moeten verhuizen naar Afghanistan" [97].
Volgens dr. Abdullah Azzam's zoon Hudhaifa was Abu Talal al-Qasimy gedwongen om de grens over te vluchten naar Afghanistan omdat hij "bij naam genoemd werd om door de Pakistaanse regering gevangen genomenen aan Egypte uitgeleverd te worden ". Maar, "voordat ze [hem] gevangen konden nemen [kreeg hij] een visum naar het buitenland" [98]. In feite had Al-Qasimy politiek asiel in Denemarken gevonden, waar hij bleef om zijn radicale boodschap te verspreiden op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Kopenhagen [99]. Een van de andere vier redacteurs van Al-Murabeton in Kopenhagen was naar verluidt dr. Ayman al-Zawahiri, de leider van de Egyptian Islamic Jihad beweging en de onderbevelhebber van Osama Bin Laden's Al-Qaida [100]. Al-Qasimy was ook een goede vriend van de Amir van de Bosnische mujahideen, Anwar Shaaban, en nam een agressieve, betrokken, en praktische rol in de Bosnische jihad.
Op 24 april 1993 was Abu Talal al-Qasimy in Kopenhagen aanwezig bij misschien wel een van de belangrijkste vergaderingen van de pan-islamitische militante leiders die ooit plaats heeft gevonden binnen Europa. De andere deelnemers waren Shaykh Anwar Shaaban uit Milaan en Imam Shawki Mohammed (alias Mahmoud Abdel al-Mohamed), de heethoofdige geestelijke van de Al-Sahaba moskee in Wenen die door Italiaanse inlichtingendienst op het moment beschouwd wordt als "een belangrijke vertegenwoordiger van het soennitische radicalisme in Europa" en was gefixeerd op "de situatie van de mujahideen in het voormalige Joegoslavië" [101]. Abu Talal hoopte dat dit "ontmoeten van de denktank" zou dienen als de impuls voor de oprichting van een "Shura Raad van de Europese Unie" - een coalitie van gelijkgestemde Midden-Oosterse extremistische groepen met een gemeenschappelijke aanwezigheid en interesse in West-Europa. De "Shura Raad" zou worden ontwikkeld als een zelfstandig bestuursorgaan in staat tot "coördinatie en het nemen van beslissingen" zonder overleg met de leiders van Al-Gama'at al-Islamiyya of Al-Jihad die ver weg zaten in Egypte of Afghanistan. Een van de belangrijkste redenen voor de oprichting van een verenigde leiderschapskern was het volledig mobiliseren van gedeelde bronnen in Europa ter ondersteuning van de nabijgelegen lopende jihad-operaties in Noord-Afrika en Bosnië-Herzegovina [102]. Een opmerking uit het dagboek van Anwar Shaaban, geschreven slechts enkele dagen voor de bijeenkomst met Abu Talal in Kopenhagen, citeert het collectieve belang van hulp verlenen "aan de Algerijnse, Tunesische, Senegalese, en Bosnische broeders" [103].
Net als Shaaban deed in Milaan, gebruikte Abu Talal al-Qasimy zijn positie van bekendheid in Kopenhagen om een kring van gelijkgestemde leerlingen te krijgen, zoals de Palestijnse moslimgeestelijke Ahmed Abu Laban (ook bekend als Abu Abdullah al-Lubnani) die in Denemarken aankwam in 1993. Hoewel hij weinig Deens spreekt, heeft Abu Laban geleidelijk aan een persona voor zichzelf geschapen als de feitelijke vertegenwoordiger van de minderheid moslimgemeenschap in Denemarken, die in discussie gaat met de lokale media en in vergaderingen met overheidsfunctionarissen. Een artikel uit augustus 2005 in de gerespecteerde Washington Post verwees zelfs naar Abu Laban als "een van de meest prominente imams van Denemarken" [104].
Toch, ondanks zijn ontwapenende buitenkant, heeft de Italiaanse inlichtingendienst "vele malen" bezoeken van Abu Laban aan Anwar Shaaban's ICI in Milaan geregistreerd voor "conferenties" en "gemeenschappelijke gebeden" [105]. Toen het nieuws van de gevangenneming van Abu Talal al-Qasimy in Kroatië overwaaide naar Denemarken, leidde Ahmed Abu Laban een woedend protest van 500 lokale moslims in het centrum van Kopenhagen buiten de Kroatische ambassade. Tijdens het protest van oktober 1995 (met ook een optreden door de vrouw van al-Qasimy), hieven demonstranten "hun vuisten omhoog en riepen 'Allahu Akhbar!'" In interviews met journalisten heeft Abu Laban Egypte, de Verenigde Staten, en Kroatië veroordeeld als "de begunstigden" van Abu Talal's arrestatie op weg naar islamitische troepen in het centrum van Bosnië-Herzegovina [106].
In het begin van 2006 verscheen Ahmed Abu Laban opnieuw in de internationale media nadat hij hielp bij het leiden van een nieuwe reeks van gewelddadige protesten in de moslimwereld in reactie op cartoons gepubliceerd in de Scandinavische tijdschriften die de profeet Mohammed zogenaamd bespotten. De controversiële cartoons trokken geen grote belangstelling onder de moslims buiten Europa toen ze voor het eerst werden gedrukt in de Deense publicatie Jyllands-Posten in het najaar van 2005. Op 18 november kondigde Abu Laban aan - in een interview met een islamitisch persbureau - dat hij een delegatie van Deense moslims mee zou nemen op een tournee in het Midden-Oosten in een poging om de aandacht van de islamitische wereld te vestigen op de kwestie rond de cartoons:
Een delegatie zal een bezoek brengen aan Cairo voor een ontmoeting met de secretaris van de Arabische Liga, Amr Moussa, en de Grote Imam van de Al-Azhar-moskee, Sheikh Mohammad Sayyed Tantawi. [...] De delegatie zal ook een bezoek brengen aan Saoedi-Arabië en Qatar om te spreken met de bekende moslimgeleerde Sheikh Yussef al-Qaradawi. [...] We willen deze kwestie dus internationaliseren zodat de Deense regering zich zal realiseren dat de cartoons niet alleen beledigend waren voor moslims in Denemarken, maar ook voor moslims over de hele wereld. [...] Er werd besloten om een dergelijke stap te nemen omdat het verkeerd is om een oogje toe te knijpen voor het feit dat een aantal Europese landen hun moslims discrimineren met het argument dat ze niet democratisch zijn en dat ze Westerse cultuur niet kunnen begrijpen. [107]
Tijdens ontmoetingen met islamitische leiders vertoonde de delegatie onder leiding van Abu Laban de cartoons die gepubliceerd waren door Jyllands-Posten - samen met een aantal andere, veel meer beledigende, items die nooit waren gepubliceerd in Scandinavië, waaronder een spotprent van de profeet die geslachtsgemeenschap heeft met een hond. Andere gedrukte materialen die werden verspreid in combinatie met Abu Laban's campagne bevatten verschillende andere beledigende en misleidende geruchten over de zogenaamde 'onderdrukking' van de Deense moslims [108]. Binnen een paar weken was, als gevolg van de niet aflatende ophitsing van Abu Laban, de cartoonkwestie geëscaleerd, wat erop uit draaide dat boze menigtes Scandinavische diplomatieke faciliteiten in Syrië, Libanon, Iran, Pakistan en de Palestijnse gebieden aan ging vallen.
Ook in het buurland Zweden hadden lokale cellen van Noord-Afrikaanse extremisten, die zich in eerste instantie organiseerden rond de noodzaak om collega-jihadisten in Afghanistan, Noord-Afrika en de Balkan te ondersteunen, zich uiteindelijk ontwikkeld tot een uitgebreid regionaal netwerk voor terroristische rekrutering, financiering, en andere illegale activiteiten. Volgens de Amerikaanse Central Intelligence Agency [CIA] diende het kantoor in Stockholm van een frauduleuze Arabisch-Afghaanse liefdadigheidsinstelling die bekend staat als 'Human Concern International' (HCI) in het midden van de jaren '90 eigenlijk als dekmantel voor een grote geheime Bosnische wapensmokkel [109]. Europese islamitische nieuwsbrieven kondigden aan dat als gevolg van een overvloed aan bijdragen van "de toenemende moslimbevolking in Zweden", de HCI-vestiging in Stockholm al met succes "de mujahideen in Afghanistan kon bevoorraden. [...] De organisatie is er vorig jaar in geslaagd om meer dan een half miljoen kronen te verzamelen, en dat is naar de mujahideen in Afghanistan gestuurd. We helpen nog steeds Arabische jongeren om naar Afghanistan te gaan om bij te dragen aan de Jihad" [110]. De krant Le Monde bevestigde dat de Franse nationale politie vermoedde dat HCI-kantoren in Kroatië en Zweden mogelijk hadden gefungeerd als "oefenplaatsen" voor de terreurcel van GIA die verantwoordelijk was voor de bomaanslag op het Parijse metrosysteem op 25 juli 1995 [111]. In het kielzog van de Parijse bombardementen arresteerden de Zweedse autoriteiten een vermoedelijk GIA-lid, Abdelkerim Deneche, die destijds in Stockholm woonde, en sloten hem op. Deneche was eerder genoemd in de Franse nieuwsmedia als een oud-medewerker van de HCI-kantoor in Zagreb.
Om niet achter te blijven bij hun Britse collega's reisden groepen Algerijnse radicale jongeren uit Zweden ook rechtstreeks naar Bosnië, bereid om fysiek in de jihad te strijden tegen de "Christelijke Kruisvaarders". Op 19 september 1993 werd een van deze Zweedse mujahideen-rekruten - 'Abu Musab al-Swedani' - gedood in een gevecht met de Kroatische HVO-troepen in de buurt van de centrale Bosnische stad Kruscica (bij Vitez). Volgens vrienden werd Abu Musab geboren in Zweden uit een Zweedse moeder en een Algerijnse vader. Hij groeide op in Scandinavië, maar op de leeftijd van 20 ontwikkelde hij plotseling een intense belangstelling voor het bestuderen van de islam. Hij reisde naar Saudi-Arabië op een persoonlijke pelgrimstocht om het Arabisch te leren en de islamitische sharia te bestuderen (religieuze wet). Tijdens de bijna twee jaar die hij doorbracht op het Arabisch schiereiland, werd hij een vrome fundamentalist die, bij zijn terugkeer naar Zweden, actief zijn religie begon te op te leggen aan anderen om hem heen, met inbegrip van zijn familie en familieleden [112].
De jihad in Afghanistan maakte grote internationale krantenkoppen tijdens deze periode van de late jaren '80, en trok de fanatieke aandacht van de pro-islamitische gemeenschap in het Westen. Abu Musab "begon het nieuws over de moslims in de hele wereld te volgen en in het bijzonder over het doden van de moslims en hun verdrijving uit hun huizen. Hij begreep dat er geen waardigheid voor de moslims bestond behalve door middel van jihad". Abu Musab reisde naar Peshawar, de 'poort naar jihad', met een andere jonge radicale moslim die al lid was van de mujahideen. Na enige aarzeling waagde hij het al snel om in Afghanistan training op te zoeken en te vechten in naam van de islamitische revolutie. Toen de Afghaanse jihad was beëindigd, ging Abu Musab terug naar huis naar Zweden en trouwde met een moslimvrouw. Maar in 1992 besloot hij opnieuw om een jihadistisch bedevaart te maken - ditmaal naar Bosnië-Herzegovina. Abu Musab al-Swedani kwam aan in de regio en sloot zich aan bij de extremisten gevestigd in het kamp op de berg Igman, onder leiding van 'generaal' Abu Ayman al-Masri [113]. Nadat hij een aantal maanden van strijd had overleefd, werd Abu Musab uiteindelijk gedood door een kogel van een sluipschutter tijdens een chaotisch militair offensief van de mujahideen dat erop gericht was om de Kroatische troepen te verjagen uit het islamitische Centraal-Bosnië [114]. Al-Swedani's biografie en foto werden later gepubliceerd in de baanbrekende Engelstalige jihadi propagandafilm "The Martyrs of Bosnia", geproduceerd door Babar Ahmad, een in Londen gevestigd lid van Al-Qaida [115].
Toen de militaire campagne van de mujahideen in Bosnië-Herzegovina tot een abrupt einde kwam in september 1995, ging het voornamelijk Algerijnse netwerk voor wapensmokkel en werving in Stockholm vrijwel onverminderd door met hun lopende activiteiten, als een bewijs van wat ze hadden bereikt. Jihad werd een verhit onderwerp van debat en een groot aantal individuen doken op in Scandinavië en beweerden verschillende islamitische extremistische bewegingen te vertegenwoordigen, waaronder ene 'Abu Fatima al-Tunisi' (een woordvoerder van een in Stockholm gevestigde islamitische groep), en 'Abu Daoud al-Maghrebi' (een Zweeds activist die werkt in opdracht van de GIA in Noord-Europa) [116]. Zelfs de nieuwsbrief Nusraat al-Ansaar - de semi-officiële publicatie van de buitenlandse delegatie van de GIA in Europa - bood een correspondentieadres van Postbus 3027 in Haninge, Zweden [117].
Inderdaad, de in Zweden gevestigde militanten, die in eerste instantie werden gemobiliseerd door voortdurende jihad-conflicten in Bosnië en Afghanistan, waren ook de eerste om een officiële Arabische internetpagina te maken voor de beruchte Algerijnse GIA, met een hele paragraaf enkel gewijd aan "terrorisme" [118]. Deze zelfde mensen begonnen met in het Arabisch geschreven handleidingen met training voor de jihad te verspreiden op het internet, en veel van die documenten zijn klassiekers geworden in de online wereld van de mujahideen, waaronder een dik boek met de titel The Restoration of the Publication of the Believers, geschreven door de leider van de groep Egyptian Islamic Jihad: dr. Ayman al-Zawahiri. Toen het werd gepubliceerd op het internet vanuit Zweden, droeg Zawahiri's boek nog steeds een watermerk uit 1996 op de kaft, dat het identificeerde als het eigendom van "Muslimska Forsamilingen i Brandbergen, Jungfrugaten 413 NB" in de stad Haninge [119].Conclusies
Tot op zekere hoogte hebben alle grote conflicten in de islamitische wereld invloed op de sociale en politieke houding van moslims in Europa. Toch heeft de ligging van Bosnië-Herzegovina in Europa en de onderliggende aard van het conflict in de Balkan (zogenaamd een strijdende en vergeten moslimminderheid opzetten tegen twee grotere christelijke 'Kruisvaardersmachten') een opleving van de Europese jeugd veroorzaakt zoals er nog nooit eerder was geweest tijdens dergelijke conflicten. Bosnië werd een strijdkreet en de drijfveer voor uiteenlopende groepen van islamitische extremisten verspreid over West-Europa om samen te komen voor de gemeenschappelijke zaak. Het was een mobilisatietocht die gewoon nooit is gestopt toen de Dayton-akkoorden werden ondertekend en de Bosnische oorlog eindigde.
De recente ontdekking van een transnationaal terreurnetwerk opgericht in Sarajevo - en met vestigingen in Zweden, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk - is een verder bewijs van hoe zeer de jihad in Bosnië nog steeds van invloed is op de West-Europese netwerken van mujahideen. Afgelopen herfst kondigden Bosnische autoriteiten een reeks arrestaties aan in verband met een veiligheidsoperatie bekend als 'Operation Mazhar'. De mannen die in hechtenis werden genomen hadden explosieven gekocht en naar verluidt gepland om zelfmoordaanslagen uit te voeren op Westerse doelwitten in Europa. De leider van de cel, de Zweedse staatsburger Mirsad Bektasevic (aka 'Maximus') was aanvankelijk gevestigd in Zweden en daarna doorgereisd naar Bosnië "om een aanval te plannen die was gericht tegen Bosnië of een andere overheid om ze te dwingen hun troepen uit Irak en Afghanistan terug te trekken" [120].
In een videoband die werd geconfisqueerd door de Bosnische politie werden gemaskerde militanten getoond die explosieven maakten, terwijl een ander individu - naar verluidt Bektasevic zelf - verklaarde voor de camera: "Dit wapen zal worden gebruikt tegen Europa, tegen degenen wier troepen in Irak en Afghanistan zijn. [...] Deze twee broers [...] hebben hun leven aan Allah gewijd om hun broeders en zusters te helpen. We zijn hier en we zijn een hoop van plan en we hebben alles klaar". Telefoongegevens van mobieltjes toonden ook aan dat Bektasevic had gecommuniceerd met andere bekende extremisten die woonden in Denemarken en het Verenigd Koninkrijk [120]. Hij werd er ook van verdacht dat hij een wervingsoperatie had opgericht om jonge Europese jihadisten te werven om die naar Abu Musab al-Zarqawi in Irak te sturen [122]. Bovendien was ten minste één van de verdachten, die werden gearresteerd in Bosnië-Herzegovina in verband met het Bektasevic-netwerk, de voormalige accountant van een financieel bedrijf dat als dekmantel werd gerund door veteranen van de El Mudzahedin in Sarajevo en Zenica.
Zo blijft de broederschap van radicale moslims die werd gesmeed als gevolg van het conflict in Bosnië-Herzegovina een enorme uitdaging voor de Europese inlichtingendienst en rechtshandhaving. In de toekomst is het van belang voor Westerse veiligheidsdiensten om informatie te bundelen over de identiteit van een vreemdeling waarvan bekend is dat ze bij mujahideen-troepen in de Balkan zijn aangesloten, net zoals ze gedaan hebben voor Afghanistan en Irak. Bovendien moeten de Europese landen de Bosnische autoriteiten meer middelen geven en hun onderzoek steunen in hun plan om resterende groepjes buitenlandse extremisten op te sporen. Zonder aanzienlijke internationale hulp is het twijfelachtig dat de Bosniërs deze belangrijke en ingewikkelde verantwoordelijkheid voor ieders veiligheid helemaal alleen kunnen dragen.
Bronnen:
1. Interview met Shaykh Abu Hamza al-Masri in de moskee bij Finsbury Park, Londen. 28 juni 2002.
2. Video-interview met Abu Ibrahim al-Brittanee, 21 years old. Londen: Goulders Green.
3. "The Jihad in Bosnia". Al-Daawah (Islamabad). P.O. Box 3093, Islamabad, Pakistan. Uitgeverij: Shaykh Waseem Ahmed. Januari 1993.
4. Azzam Publications. "In the Hearts of Green Birds". Audiocassette tape vertaald door Salman Dhia Al-Deen. http://www.azzam.com.
5. "Review of the Information on Activities of the Persons from Afro-Asian Countries Directly Before the War and During the War in the Territory of BIH Republic". Rapport van BIH Administration of the Military Security Service- Department for Analytical and Informative Affairs. Sarajevo, 6 mei 1995.
6. "Shema Hijerarnijskim Odnosa OpO 'VAZAL'". Rapport van ARBiH Military Intelligence Service. 28 november 1995. Zie delen over: "Lica Sa Kojima Kontaktira Abu Maali Hasan" en "Donatori Jedinice 'El Mudzahidin'".
7. "Review of the Information on Activities of the Persons from Afro-Asian Countries Directly Before the War and During the War in the Territory of BIH Republic". Rapport van BIH Administration of the Military Security Service- Department for Analytical and Informative Affairs. Sarajevo, 6 mei 1995.
8. "Disruption of the enemy's activities". Memorandum dispatched from Zenica by Colonel Ramiz Dugalic, commander of the Ministry of Defense Security Administration - Republic of Bosnia and Herzegovina. Army of Bosnia and Herzegovina (ARBiH) Security Service Department. Classified No. 258-33. 14 september 1994.
9-10. "Review of the Information on Activities of the Persons from Afro-Asian Countries Directly Before the War and During the War in the Territory of BIH Republic". Rapport van BIH Administration of the Military Security Service- Department for Analytical and Informative Affairs. Sarajevo, 6 mei 1995.
9. http://57.703.11.966subf55:OSlecqs136548171343ЧГ
10. http://50.854.4.346plusf08:MFmtwzl673468422ОЂ
11. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. "Requisitoire Definitifaux aux Fins de Non-Lieu. De Non-Lieu partiel. De Requalification. De Renvoi devant le Tribunal Correctionnel, de mantien sous Controle Judiciaiare et de maintien en Detention". Cour D'Appel de Paris; Tribunal de Grande Instance de Paris. No. Parquet: P96 253 3901.2. p 157.
12. "Jucio a la Célula Espanola de Al Qaeda". El Mundo (Spain). 6 juni 2005. http://www.elmundo.es/elmundo/2005/06/06/espana/1118066833.html.
13. "Spanish court jails 18 in al-Qaida trial". Al-Jazeera. 26 september 2005.
14. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 169.
15. Philps, Alan. "New 'arc of crisis' fuels fears over Muslim aggression". The Daily Telegraph (Londen). 8 oktober 1992. p 15.
16. Aydintasbas, Asla. "Why they can't turn their backs on the veil". The Independent (Londen). 28 april 1994. p 22.
17-18. Ongeverifieerd video-interview met 'Abu Ibrahim'. Origineel verkregen door de moskee bij Finsbury Park, Londen.
18. http://52.367.9.741subf39:MFthkko981463710363ЉС
19. Sohail A Osman (sohail@muslimsonline.com). "Subject: Global Jihad Fund". Nieuwsgroep: soc.religion.islam. 30 augustus 1998.
20. "Global Jihad Fund: Mission Statement". http://www.ummah.net/jihad/about.htm. November 2000.
21. Mohammed Sohail (info@zakat.org.uk). "One Deen, One Ummah, One Struggle". Nieuwsgroep:alt.religion.islam. 31 jan 1996.
22. Sohail A Osman (sohail@muslimsonline.com). "Subject: Global Jihad Fund". Nieuwsgroep: soc.religion.islam. 30 aug 1998.
23. Hastings, Chris and Jessica Berry. "Muslim militia training in Britain". The Ottawa Citizen. 7 november 1999. p A6.
24. Frost, Bill. "British troops poised to quit Vitez base". The Times (Londen). 14 juni 1993.
25. Bishop, Patrick. "Islamic warriors lead Balkan attack". The Daily Telegraph. 14 juni 1993. p 10.
Zie ook: O'Kane, Maggie. "Mujahedeen fighting in Bosnia, British say". The Guardian (London). 14 juni 1993. p A6.
26. "Moslem fighters 'led by Briton'". Daily Mail (Londen). 29 oktober 1993. p 2.
27. Azzam Publications. "In the Hearts of Green Birds". Audiocassette vertaald door Salman Dhia Al Deen.
28-29. Azzam Publications. "Under the Shades of Swords". Audiocassette vervolg op "In the Hearts of Green Birds". November 1997. Londen: Azzam Recordings.
29. http://40.375.-3.768subf62:OKblmcw394717197273ЊУ
30. Ongeverifieerd video-interview met 'Abu Ibrahim'. Origineel verkregen door de moskee bij Finsbury Park, Londen.
http://52.528.13.393plusf91:AIsmuck789717881861РУ
31. Azzam Publications. "Under the Shades of Swords". Audiocassette vervolg op "In the Hearts of Green Birds". November 1997. Londen: Azzam Recordings.
http://59.911.10.748plusf67:PSkrhkc631974631849СИ
32. O'Connor, Mike. "5 Islamic Soldiers Die in Shootout With Croats". The New York Times. 16 december 1995. p 6.
33-38. Azzam Publications. "Under the Shades of Swords". Audiocassette vervolg op "In the Hearts of Green Birds". November 1997. Londen: Azzam Recordings.
39-41. Muir, Hugh. "British Muslim convert jailed for terrorism offences". The Guardian (London). 24 september 2005.
42. Italiaanse Division of General Investigations and Special Operations (DIGOS) Anti-Terrorism Report. "Searches at the Islamic Cultural Center, Viale Jenner 50, Milano, 6/26/1995". 15 september 1997.
43-44. Azzam Publications. "The Martyrs of Bosnia: Part I". PAL/NTSC Format. Duur: ca. 150 minuten. ©2000.
45. Azzam Publications. "Under the Shades of Swords". Audiocassette vervolg op "In the Hearts of Green Birds". November 1997. Londen: Azzam Recordings.
46. United States v. Usama bin Laden, et al. S(7) 98 Cr. 1023 (LBS). United States District Court, Southern District of New York. Gerechtelijk transcript, 21 februari 2001. Pages 1106-1107.
47. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 99.
48. Italiaanse Division of General Investigations and Special Operations (DIGOS) Anti-Terrorism Report. "Searches at the Islamic Cultural Center, Viale Jenner 50, Milano, 6/26/1995". 15 september 1997.
49. Azzam Publications. "Under the Shades of Swords". Audiocassette vervolg op "In the Hearts of Green Birds". November 1997. Londen: Azzam Recordings.
50-51. Italiaanse Division of General Investigations and Special Operations (DIGOS) Anti-Terrorism Report. "Searches at the Islamic Cultural Center, Viale Jenner 50, Milano, 6/26/1995". 15 september 1997.
Zie ook: Shaaban, Anwar. "Conversations Among Friends: Where is the Damage?" Sawt al-Haqq Magazine. No. 66, juni 1995.
52. Azzam Publications. "Under the Shades of Swords". Audiocassette vervolg op "In the Hearts of Green Birds". November 1997. Londen: Azzam Recordings.
53-56. Italiaanse Division of General Investigations and Special Operations (DIGOS) Anti-Terrorism Report. "Searches at the Islamic Cultural Center, Viale Jenner 50, Milano, 6/26/1995". 15 september 1997. Zie ook: Shaaban, Anwar. "Conversations Among Friends: Where is the Damage?" Sawt al-Haqq Magazine 66 (1995).
57. CIA Rapport januari 1996: "International Islamic NGOs and links to terrorism". p 2.
Zie ook: Affidavit van Senior Special Agent David Kane (Bureau of Immigration and Customs Enforcement, Department of Homeland Security). United States of America v. Soliman S. Biheiri. United States District Court for the Eastern District of Virginia, Alexandria Division. Case #: 03-365-A. 14 augustus 2003. p 2.
58-59. Higgins, Andrew and Christopher Cooper. "CIA-backed team used brutal means to break up terrorist cell in Albania". The Wall Street Journal. 20 november 2001.
60. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 97.
61. "United States v. Usama bin Laden, et al". S(7) 98 Cr. 1023 (LBS). United States District Court, Southern District of New York. Gerechtelijk transcript, 20 februari 2001. p 997.
62. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 94.
Zie ook: "Italian police arrest alleged Tunisian militant". Reuters. 29 september 2002.
63-64. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 96.
65. Rodan, Steve. "Mubarak on a powder keg". The Jerusalem Post. 30 juni 1995. p 11.
66-67. Willan, Philip. "Italians arrest suspected Islamic militants". United Press International. 26 juni 1995.
68. Ibrahim, Youssef, M. "Muslim militant leader arrested on way to Bosnia, Egypt reports". The Houston Chronicle. 24 september 1995. Sec. A; p 31.
69. Kroatische Radio. Uitzending in het Servisch in Zagreb. 20 oktober 1995; 1600 GMT.
70. Gatti, Fabrizio. "1995: From Milan a car bomb leaves for Fiume". Corriere della Sera (Italië). 11 november 2001.
71. Kroatische Radio. Uitzending in het Servisch in Zagreb. 20 oktober 1995; 1600 GMT.
72. Gatti, Fabrizio. "1995: From Milan a car bomb leaves for Fiume". Corriere della Sera (Italië). 11 november 2001.
73. CIA Rapport januari 1996: "International Islamic NGOs and links to terrorism". p 13.
Zie ook: Affidavit van Senior Special Agent David Kane (Bureau of Immigration and Customs Enforcement, Department of Homeland Security). United States of America v. Soliman S. Biheiri. United States District Court for the Eastern District of Virginia, Alexandria Division. Case #: 03-365-A. 14 augustus 2003. p 2.
74. "Egyptian Radical Group Claims Bombing in Croatia". The Associated Press. 21 oktober 1995.
75. "Jamaa claims Croatia bombing, Mubarak cancels New York trip". Deutsche Presse-Agentur. 21 oktober 1995.
76. CIA Rapport januari 1996: "International Islamic NGOs and links to terrorism". p 13.
Zie ook: Affidavit van Senior Special Agent David Kane (Bureau of Immigration and Customs Enforcement, Department of Homeland Security). United States of America v. Soliman S. Biheiri. United States District Court for the Eastern District of Virginia, Alexandria Division. Case #: 03-365-A. 14 augustus 2003. p 2.
77. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 160.
78. Gatti, Fabrizio. "1995: From Milan a car bomb leaves for Fiume". Corriere della Sera (Italië). 11 november 2001.
79. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 7.
80. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 99.
81. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 100.
82. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 126.
83. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 148.
84. Pyes, Craig and Josh Meyer et al. "Bosnia Seen as Hospitable Base and Sanctuary for Terrorists". The Los Angeles Times. 7 oktober 2001. p A1.
85. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 104.
86. "Mustapha the Terrorist". National Post (Canada). 24 februari 2001.
87. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 146.
88. "Bombing trial opens in Paris". CNN Online. 24 november 1997.
Zie ook: Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. "Requisitoire Definitifaux aux Fins de Non-Lieu. De Non-Lieu partiel. De Requalification. De Renvoi devant le Tribunal Correctionnel, de mantien sous Controle Judiciaiare et de maintien en Detention". Cour D'Appel de Paris; Tribunal de Grande Instance de Paris. No. Parquet: P96 253 3901.2. p 105.
89. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 103.
90. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 105.
91. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 105.
92. Jean-Louis Bruguiere en Jean-Francois Ricard. p 109.
93. Interview met Ahmed Zaidan door Steven Emerson en Khalid Duran. 25 oktober 1993.
94. Italiaanse Division of General Investigations and Special Operations (DIGOS) Anti-Terrorism Report. "Searches at the Islamic Cultural Center, Viale Jenner 50, Milano, 6/26/1995". 15 september 1997.
95. "Dr. Omar Abdul Rahman to Nida'ul Islam: 'Muslims Should Continue to Call to Allah and Struggle Relentlessly For His Sake' ". Nida'ul-Islam. Uitgave 16, december 1996/januari 1997. http://www.islam.org.au/articles/16/dromar.htm
96. Sheikh Abu Ithar. "Sheikh Abu Talal Al-Qasimy, Infatuated With the Pen and the Spear". Al-Nida'ul Islam. Uitgave 21, december-januari 1997-1998. http://www.islam.org.au.
97. Evans, Kathy. "Pakistan clamps down on Afghan Mojahedin and Orders Expulsion of Arab Jihad Supporters". The Guardian (Londen). 7 januari 1993. p 7.
98. Interview met Hudhaifa Azzam door Steven Emerson en Khalid Duran. 21 oktober 1993.
99. Sheikh Abu Ithar. "Sheikh Abu Talal Al-Qasimy, Infatuated With the Pen and the Spear". Al-Nida'ul Islam. Uitgave 21, december-januari 1997-1998. http://www.islam.org.au.
100. "MSANEWS EGYPT UPDATE: June 27, 1995: Zawahiri, Kassim, Ben Laden and the gang and a brotherly gesture from Russia (fwd)". MSANews. 27 juni 1995.
101-103. Italiaanse Division of General Investigations and Special Operations (DIGOS) Anti-Terrorism Report. "Searches at the Islamic Cultural Center, Viale Jenner 50, Milano, 6/26/1995". 15 september 1997.
104. Sullivan, Kevin. "Denmark Tries to Act Against Terrorism as Mood in Europe Shifts". Washington Post. 29 augustus 2005.
105. Italiaanse Division of General Investigations and Special Operations (DIGOS) Anti-Terrorism Report. "Searches at the Islamic Cultural Center, Viale Jenner 50, Milano, 6/26/1995". 15 september 1997.
106. Nasrawi, Salah. "Islamic Group Warns Americans Over Conviction of Sheik". 3 oktober 1995.
107. Qenawi, Ayman. "Danish Muslims 'Internationalize' Anti-Prophet Cartoons". Islam Online. 18 november 2005. http://islamonline.net/English/News/2005-11/18/article02.shtml.
108. Vidino, Lorenzo. "Creating Outrage". National Review Online. 6 februari 2006.
109. CIA Rapport januari 1996: "International Islamic NGOs and links to terrorism". p 13.
Zie ook: Affidavit van Senior Special Agent David Kane (Bureau of Immigration and Customs Enforcement, Department of Homeland Security). United States of America v. Soliman S. Biheiri. United States District Court for the Eastern District of Virginia, Alexandria Division. Case #: 03-365-A. 14 augustus 2003. p 2.
http://52.491.13.351subf93:XLlymxo638971763265ВЦ
110. Al-Ghuraba Magazine. De Islamic Student Association van het VK en Ierland. P.O. Box 82; Leeds, UK L53 1DZ. No. 7; Juli 1989. p 22.
111. "Paris bomb suspect says has alibi in Sweden-report". Reuters. 23 augustus 1995.
112-115. Azzam Publications. "The Martyrs of Bosnia: Part I". PAL/NTSC Format. Duur: ca. 150 minuten. ©2000.
116. "Algeria's GIA warns of impostors operating in its name in Europe". Mideast Mirror 9, No. 51. 15 Maart 1995.
117. Mirak-Weissbach, Muriel. "The case of the GIA: Afghanis out of theater". Executive Intelligence Review. 13 oktober 1995.
118. http://www.zyworld.com/gia/gia.htm. Juli 2001. Zie ook: Holmstrom, Mj. Conny. "Terroristorganisationer pa Internet, en mojlighet eller realitet?" Forsvarshogskolan C-uppsats. 19 juni 2001. p 70. http://www.annalindhbiblioteket.se/publikationer/uppsatser/2001/chp9901/holmstrom_1064.pdf.
119. http://www.geocities.com/doktorayman/ayman.zip. December 2004.
120-121. "Bosnia says trio planned suicide attacks in Europe". Reuters. 18 april 2006.
122. Hosenball, Mark. "Target Washington?". Newsweek. 4 november 2005.
Volgens de salafisten zijn niet-moslims minderwaardige mensen. Door dit te zeggen rechtvaardigen ze eigenlijk het gedrag van jonge moslimcriminelen die zich richten op de niet-moslims terwijl ze nooit medemoslims schaden. Ze vertelden me dat drugshandel volkomen aanvaardbaar is, zolang men alleen verkoopt aan niet-moslims. Ze vertelden me dat stelen van niet-moslims is toegestaan zolang men geen medemoslims besteelt. Op een dag werd er in ons kantoor ingebroken en onze computers werden gestolen. Allemaal behalve de twee computers die van onze twee islamitische collega's zijn. Je steelt namelijk niet van broeders of zusters! De daders waren leden van YfI [Youth for Islam].
Veel slachtoffers van inbraken in huizen en auto's, van beroving en andere vormen van geweld, kunnen bevestigen dat agressie van moslims niet gericht is tegen broeders en zusters, maar tegen wie een 'kafir' is, een ongelovige. Jonge moslims rechtvaardigen hun gedrag ten aanzien van vrouwen die geen hoofddoek dragen, of ze nou moslim of niet-moslim zijn, door te verwijzen naar de salafistische (orthodoxe) leer die zegt dat deze vrouwen hoeren zijn en als zodanig moeten worden behandeld. Dat vertelden ze mij. Ik heb het opgeschreven in mijn rapporten, maar de autoriteiten willen het niet horen.
Natuurlijk keurt meneer Ramadan het gedrag van de jonge criminelen af. Natuurlijk doet het leiderschap van YfI dat ook. Maar ik ben ervan overtuigd dat ze met twee tongen spreken. In het openbaar, als ze praten met Westerlingen, zoals de media en de autoriteiten, veroordelen zij de criminelen, maar ze blijven de ideeën verspreiden die de criminelen gebruiken om hun daden te rechtvaardigen.
Bron:
http://www.brusselsjournal.com/node/1970
Door Andrew G. Bostom
"Ben je moslim of christen? We willen geen moslims doden". Dat is wat de islamitische terroristen naar verluidt vroegen aan hun onschuldige slachtoffers tijdens een moordende schietpartij afgelopen zaterdag in Khobar, Saoedi-Arabië, waarbij ten minste 17 burgers gedood werden door het eerste salvo [1]. Hoe moeten we dergelijke herhaaldelijke daden van terrorisme gericht op niet-moslims interpreteren? [Bernard Lewis], misschien wel de meest invloedrijke hedendaagse nestor, heeft ons sinds 1990 in meerdere geschriften verteld over 'islamitisch fundamentalisme' en heeft het volgende bevestigd: "Fundamentalisme en de bijbehorende 'islamitische woede' komen uitsluitend door een gestage daling van de geopolitieke macht van de islamitische staten, die het meest dramatisch blijkt uit de officiële ontbinding van het Ottomaanse kalifaat na de Eerste Wereldoorlog, en de oprichting van de staat Israël na de Tweede Wereldoorlog [2]. Ondanks zijn status lijkt deze nestor niet bereid om een voor de hand liggende alternatieve verklaring te onderzoeken voor het ontstaan en voortbestaan van de islamitische houding ten opzichte van niet-moslims: wat islamitische kinderen al generaties lang hebben geleerd om te denken over de ongelovige 'andere', ongeacht de geopolitieke omstandigheden.
E.W. Lane schreef een informatief ooggetuigenverslag van het leven in Egypte, in het bijzonder Cairo en Luxor, na een aantal jaren van verblijf in die steden (eerst in 1825-1828, daarna in 1833-1835). James Aldridge noemde in zijn studie Cairo (1969) het verslag van Lane "het meest waarheidsgetrouwe en gedetailleerde verslag in het Engels over hoe Egyptenaren leefden en zich gedroegen" [3]. Egyptische moslims, vertelt Lane, beschouwen "personen van elk ander geloof als de kinderen des verderfs; en zo wordt de moslim vroeg geleerd de ongelovige te verachten. [...] Ik heb uit betrouwbare bron gehoord dat kinderen in Egypte op school vaak worden onderwezen in een standaard reeks vloeken voor het afkeuren van de personen en goederen van christenen, joden en alle andere ongelovigen aan de religie van Mohammed [4]. Lane, die een perfecte beheersing van het Arabisch had en later een kolossaal Arabisch-Engels lexicon zou schrijven, vertaalde het gebed hieronder uit een hedendaagse 19e-eeuwse Arabische tekst. Het bevat vloeken over niet-moslims, die "de moslimjongeren in veel van de scholen in Caïro reciteren voordat ze terugkeren naar hun huizen, elke dag van hun aanwezigheid" [5]. Een typische vloek is:
Ik zoek mijn toevlucht bij God tegen Satan de vervloekte. In de naam van God, de Barmhartige, de Genadevolle. O God, help El-Islam, en verhef het woord der waarheid, en het geloof, door het behoud van uw knecht en de de zoon van uw knecht, de sultan van de twee continenten [Europa en Azië] en de Khakan [keizer of koning] van de twee zeeën [de Middellandse Zee en de Zwarte Zee], de sultan, de zoon van de sultan [Mahmood] Khan [de regerende Sultan toen dit gebed werd geschreven]. O God, sta hem bij en help zijn legers, en alle krachten van de moslims. O Heer van de wezens van de hele wereld. O God, vernietig de ongelovigen en polytheïsten, uw vijanden, de vijanden van de religie. O God, maak hun kinderen wezen, en verontreinig hun verblijfplaatsen, en zorg dat hun voeten wegglijden, en geef hen en hun families, en hun gezinnen en hun vrouwen en hun kinderen en hun schoonfamilie en hun broeders en hun vrienden en hun bezittingen en hun ras en hun rijkdom en hun land als buit aan de moslims. O Heer van de wezens van de hele wereld. [6] [nadruk van Bostom]
Dan is het dus niet verrassend dat Lane beschrijft hoe de joden, bijvoorbeeld, "vaak werden verdrongen in de straten van Cairo, en soms werden geslagen alleen maar omdat ze een moslim rechts in hadden gehaald. [De joden] durfden bijna nooit een woord te spreken over misbruik wanneer ze werden uitgescholden of onterecht geslagen door de gemeenste Arabier of Turk, want velen joden zijn ter dood gebracht voor een valse en kwaadaardige beschuldiging van respectloze woorden te hebben geuit over de Koran of de profeet. Het is gebruikelijk om een Arabier zijn oude ezel te horen uitschelden, en hem het beest na verschillende beledigende scheldwoorden uiteindelijk een jood te horen noemen" [7].
Het volgende persoonlijke verslag van 1888, meer dan vijftig jaar later, uit Tunis, onthult verder bewijs van de immense afkeer en vijandigheid ingeprent in de islamitische kinderen, in het bijzonder ten opzichte van niet-moslims: "[De jood] zal zich dan met zijn hele lichaam buigen naar een moslimkind en hem het traditionele voorrecht toestaan van hem in het gezicht te slaan, een gebaar dat ernstigste gevolgen kan hebben. Inderdaad, de schrijver heeft zelf ook dergelijke klappen ontvangen. In dergelijke zaken handelen de daders met volledige straffeloosheid, want dit is al sinds onheuglijke tijden de gewoonte". [8] [Bostoms nadruk]
Mary Boyce, een emeritus hoogleraar Iraanse Studies en een vooraanstaande geleerde van het zoroastrisme, bracht in 1963-1964 een sabbatical van 12 maanden door in de zoroastrische gemeenschap in Iran (grotendeels in Sharifabad, aan de noordelijke Yazdi-vlakte). Tijdens een reekslezingen gegeven in Oxford in 1975, merkte ze op hoe de Iraanse voorouders van de volgelingen van Zarathustra een toegewijde werkrelatie met honden hadden (dat wil zeggen, het hoeden van vee) toen ze een nomadisch bestaan leefden op de Aziatische steppen [9]. Dit aanhoudende contact ontwikkelde zich in de loop der generaties zo dat honden "een rol in (zoroastrische) religieuze overtuigingen en praktijken hadden [...] die op den duur een deel van het erfgoed van het zoroastrisme werden" [10]. Boyce gaf toen een historisch overzicht van de doelbewuste, moedwillige wreedheid van de moslims en hun kinderen tegenover honden in Iran, waaronder ook een persoonlijke ooggetuigenverslag:
In Sharifabad maakten de honden een duidelijk onderscheid tussen moslim en zoroastrisch, en waren bereid om hoopvol een overvolle zoroastrische bijeenkomst in te lopen, of om vol vertrouwen in slaap te vallen in een zoroastrische straat, maar zouden vluchten voor een groep islamitische jongens alsof de duivel hen op de hielen zat. [Dit bewijst dat de] vijandigheid van moslims ten opzichte van deze dieren doelbewust was gestimuleerd in Iran, als een punt van verzet tegen het oude geloof [van voor de islamitische jihad-verovering; namelijk het zoroastrisme]. Zeker in de omgeving van Yazdi [...] hadden moslims er een gemeen plezier aan om honden te kwellen, omdat ze daardoor zowel een onrein schepsel pijn deden als leed veroorzaakten bij de ongelovige die hem koesterde. Er zijn grimmige [...] verhalen uit die tijd (dwz, in de tweede helft van de 19e eeuw) van toen de jaarlijkse hoofdelijke belasting (jizya) werd geïnd, zoals dat de belastingverzamelaar een zoroastrische en een hond samen vastbond, en beiden sloeg tot het geld was betaald of de dood erop volgde. Ikzelf zag niet de ergste [mishandelingen], alleen een jonge moslimmeisje [...] dat zich over een nest van twee weken oud pups boog, en plotseling eentje zo hard schopte als ze kon met haar geschoeide voet. De puppy schreeuwde van de pijn, maar bij mijn boze tussenkomst zei zij alleen wezenloos: "Maar het is onrein". In Sharifabad werd mij door noodlijdende zoroastrische kinderen verteld over ergere dingen: een nestje pups in stukken gesneden met de zijkant van een schep, de kop van een hond in tweeën gespleten met hetzelfde werktuig, en af en toe waren er afschuwelijke kreten te horen van een aantal gekwelde dieren. Zulke moedwillige wreedheden van de moslims verergerden de spanning tussen de gemeenschappen behoorlijk. [11]
Sorour Soroudi, een Iraanse joodse vrouw en academicus, wiens familie Iran verliet in 1970, publiceerde deze herinnering:
Ik herinner me nog steeds het rijmpje dat islamitische kinderen altijd zongen als ze een Armeense in de straten zagen; "Armeni, Armeense hond, je bent een helleveeg!". [12]
Een decennium later werd de discriminatie van ongelovigen erger en werd het een door de staat opgelegd beleid tijdens de sji'itische theocratie toen Khomeini aan de macht kwam in Iran [13]. Professor Eliz Sanasarian biedt een bijzonder verontrustend voorbeeld van dit beleid, een weerspiegeling van de haatdragende indoctrinatie van jonge volwassen kandidaten voor de nationale lerarenopleidingen. Sanasarian bevestigt dat [moslims geloven dat] de Hadith waarin Mohammed naar men zegt werd vergiftigd door een joodse vrouw uit het oude Khaibar een objectieve en feitelijke geschiedenis is [14], en hij merkt op: "Erger nog, het onderwerp werd een van de vragen in de ideologische test voor de lerarenopleiding waar studenten een multiple-choice vraag kregen wie de aanstichter was van het martelaarschap van de profeet Mohammed, en het 'juiste' antwoord was 'een Jodin'" [15].
Er is veel documentatie over de aanhoudende verspreiding van door Saoedi-Arabië gesponsorde educatieve programma's vol onverdraagzaamheid tegen niet-moslims. Een recent uitgebreid rapport gaf eenduidige voorbeelden van dit haatzaaiende lesmateriaal, vergezeld van deze triomfantelijke uitspraak in een publicatie van de Saoedische koninklijke familie: "De kosten van Koning Fahd's inspanningen op dit gebied zijn astronomisch geweest, vele miljarden Saoedische riyals. In termen van islamitische instellingen is het resultaat ongeveer 210 islamitische centra die geheel of gedeeltelijk gefinancierd zijn door Saoedi-Arabië, meer dan 1500 moskeeën en 2002 hogescholen en bijna 2000 scholen voor het opleiden van moslimkinderen in niet-islamitische landen in Europa, Noord- en Zuid-Amerika, Australië, en Azië" [16].
Negatieve beeldvorming over niet-moslims is al eeuwen standaard in de godsdienstige opvoeding van islamitische kinderen en jonge volwassenen, een onwaardige (en voortdurende) traditie die al lang voor de moderne of zelfs pre-moderne islamitische 'fundamentalistische' hernieuwingsbewegingen is begonnen. We moeten deze realiteit erkennen en beginnen te denken en handelen buiten de goedbedoelde maar beperkte constructies van zelfs onze meest gerespecteerde geleerden. Misschien zou het verstandig zijn om het sobere advies op te volgen van deze moedige madrassa-verlater en ex-moslim 'afvallige' Ibn Warraq:
Ten eerste, wij, die leven in het vrije Westen en de vrijheid van meningsuiting en wetenschappelijk onderzoek genieten, moeten een rationele blik op de islam aanmoedigen, moeten kritiek op de Koran aanmoedigen. Alleen kritiek op de Koran kan moslims helpen om hun Heilige Geschrift op een meer rationele en objectieve manier te bekijken, en te voorkomen dat jonge moslims radicaliseren door minder tolerante verzen in de Koran. [...] We kunnen rationaliteit aanmoedigen door seculier onderwijs. Dit betekent de sluiting van de religieuze madrassa's waar jonge kinderen uit arme gezinnen alleen de Koran uit het hoofd leren, de leer van jihad leren - kort gezegd leren om fundamentalisten te worden. [...] Mijn prioriteit zou de complete herziening zijn van schoolboeken, die op dit moment aanzetten tot intolerantie tegen niet-moslims en met name joden. Het is te hopen dat het onderwijs kritisch denken en rationaliteit zal stimuleren. Nogmaals, om pluralisme aan te moedigen zou ik graag willen zien dat de glorie van de pre-islamitische geschiedenis onderwezen wordt aan alle kinderen. Het is op dit moment niet realistisch in islamitische landen om elk religieus onderwijs op openbare scholen te verbieden, zoals het geval is in Frankrijk, waar er een duidelijke constitutionele scheiding van kerk en staat is. Het beste waarop we kunnen hopen is de leer van vergelijkende godsdienstwetenschap, waarvan wij hopen dat het uiteindelijk zal leiden tot een vermindering van de fanatieke rage, als de islam wordt gezien als slechts nog een ander stel overtuigingen tussen een groot aantal religies. [17]
Totdat Warraqs aanbevelingen in acht worden genomen, kunnen we slechts uitkijken naar een eindeloze jihad.
Bronnen:
http://www.andrewbostom.org/loj//content/view/24/27/
1. "Gunmen hunted 'infidel' Westerners". Reuters. 30 mei 2004.
http://www.reuters.co.uk/newsPackageArticle.jhtml?type=topNews&storyID=520188§ion=news
2. Werken van Bernard Lewis zijn bijvoorbeeld
3. Geciteerd door J.M. White in zijn introductie op: Lane, E.W. An Account of the Manners and Customs of the Modern Egyptians. New York, 1973. p V.
4. Lane, E.W. Modern Egyptians. p 276.
5. Lane, E.W. Modern Egyptians. p 575.
6. Lane, E.W. Modern Egyptians. p 575.
7. Lane, E.W. Modern Egyptians. p 554-555.
8. Fellah. "The Situation of the Jews in Tunis, September 1888". Ha-Asif 6 (1889). [Ha-Asif is Hebreeuws voor 'De Oogst']
Engelse vertaling in: Bat Ye'or. The Dhimmi- Jews and Christians Under Islam. Fairleigh Dickinson University Press, 1985. p 376.
9. Boyce, Mary. A Persian Stronghold of Zoroastrianism. Gebaseerd op de lezingen in Ratanbai Katrak, 1975). Oxford: 1977.
10. Boyce, M. A Persian Stronghold. p 139.
11. Boyce, M. A Persian Stronghold. p 141-142.
12. Soroudi, Sorour. "The Concept of Jewish Impurity and its Reflection in Persian and Judeo-Persian Traditions". Irano-Judaica 3 (1994): 155. voetnoot 33
13. Zie Tabandeh, Sultanhussein. A Muslim Commentary on the Universal Declaration of Human Rights. Vertaald door F.J. Goulding. London, 1970. p 17-19.
Tabandeh was een soefistische sji'itische denker wiens schrijfsels een grote invloed hadden op Ayatollah Khomeini's discriminerende beleid ten opzichte van niet-moslims in Iran; dit wordt beschreven in:
Sanasarian, Eliz. Religious Minorities in Iran. Cambridge, 2000. p 24-27.
14. Sahih Bukhari. Volume 3, Boek 47, Vers 786. Verteld door Anas bin Malik:
"Een Jodin bracht een vergiftigd gekookt schaap voor de Profeet, die ervan at. Toen werd ze voor de Profeet geleid en werd hem gevraagd, 'Zullen we haar doden?' Hij zei 'Nee'. Ik zag nog steeds de effecten van het gif op de bovenkant van de mond van Allah's apostel".
15. Sanasarian, E. Religious Minorities in Iran. p 111.
16. Stalinsky, Steven. "Preliminary Overview. - Saudi Arabia's Education System: Curriculum, Spreading Saudi Education to the World and the Official Saudi Position on Education Policy". Middle East Media Research Institute. 20 december 2002.
17. Warraq, Ibn. "A True Islamic Reformation". FrontPageMagazine.com. 19 mei 2003.
Van het bureau van The Brussels Journal, oktober 2006
Radicale moslims in een aantal van de lokale gemeenschappen in Frankrijk voeren een onofficiële 'intifada' tegen de politie, met gewelddadige confrontaties waarbij elke dag gemiddeld 14 agenten gewond raken. Terwijl het ministerie van Binnenlandse Zaken zei dat er bijna 2.500 agenten gewond waren geraakt dit jaar, verklaarde een politievakbond dat haar leden "in een staat van burgeroorlog" zijn met de moslims in de meest depressieve randwijken (banlieues) die zwaar worden bevolkt door werkloze jongeren van Noord-Afrikaanse afkomst.
[De vakbond] zei dat de situatie zo ernstig was dat het de regering had gevraagd om de politie te voorzien van gepantserde auto's om agenten te beschermen in die gebieden, die no-go zones zijn geworden. Het aantal aanvallen is met een derde gestegen in twee jaar. Politievertegenwoordigers vertelden de krant Le Figaro dat het 'taboe' dat ligt op agenten aanvallen tijdens hun patrouille nu is gebroken [ook in Nederland].
[Michel Thoomis, de secretaris-generaal van de vakbond Action Police] zei gisteren: "We verkeren in een staat van burgeroorlog, in gang gezet door radicale islamisten. Dit is geen kwestie van stedelijk geweld meer, het is een intifada, met stenen en molotovcocktails. Men ziet niet langer twee of drie jongeren de politie confronteren, men ziet hele torenflats de straat op stromen om hun 'kameraden' te bevrijden als ze worden gearresteerd".
[...] Maar Gerard Demarcq, van de grootste politiebond Alliance, zei dat het gerucht over een 'intifada' slechts de standpunten van een minderheid aangaf. De heer Demarcq zei dat de toegenomen aanvallen op agenten het bewijs waren dat het beleid van 'terrein terugwinnen' op criminele bendes werkte.
Een citaat van Paul Belien in The Brussels Journal, 6 november 2005:
Om te begrijpen wat er gaande is moet men de gebeurtenissen van tegenwoordig niet bekijken vanuit een Westers perspectief. Men moet denken als 'die jongeren' om ze te begrijpen. Je niet in hun situatie inleven, maar je hun gedachten voorstellen in je eigen hoofd. De belangrijke vraag is: hoe ervaren deze opstandelingen hun band met de Franse samenleving?
In tegenstelling tot hun vaders, die naar Frankrijk kwamen vanuit islamitische landen en accepteerden dat, terwijl ze zelf moslims bleven, ze hier waren gekomen om te leven in een niet-moslim land, zien de relschoppers Frankrijk nu als hun land. Ze zijn hier geboren. Dit land is hun land. En omdat ze ook moslims zijn is dit land, of althans een deel daarvan, ook moslimland. [...] West-Europeanen kunnen de islamitische 'jongeren' niet kwalijk nemen dat ze de wereld zo zien. Europa heeft gewillig de deur opengezet voor de moslims, niet alleen door grootschalige immigratie toe te staan op een ongekend niveau, maar ook door de nieuwkomers te stimuleren om hun cultuur te behouden.
[...] Die media die ons vertellen dat de rellende 'jongeren' een deel van onze samenleving willen zijn en zich buitengesloten voelen, geven ons een verkeerde voorstelling van de feiten. Zoals de opstandelingen het zien, maken ze geen deel uit van onze samenleving en willen ze juist ons buiten de hunne houden. Het geweld in Frankrijk is op geen enkele wijze vergelijkbaar met dat van de zwarten in de VS in de jaren '60. De Parijse correspondent van The New York Times, die schrijft dat dit een "variant van hetzelfde probleem" is, is ofwel aan het liegen of weet niet waar hij het over heeft. Het geweld in Frankrijk is van het type dat men aantreft als de ene groep zijn gezag wil tonen en de andere groepen wil verdrijven van zijn grondgebied.
[...] De moslims zijn boos dat de buitenstaanders hen kleineren en zich bemoeien met hun manier van leven in de buitenwijken van de grote steden in West-Europa. Hun boodschap is: "blijf uit de buurt, blijf weg van ons grondgebied" en "je doet alsof je denkt dat je de baas bent, maar we laten je zien wie dat werkelijk zijn".
Een citaat van Paul Belien in The American Conservative, 5 december 2005:
Het is gemakkelijk te begrijpen waarom 'die jongeren' in de buitenwijken zo gewelddadig zijn geworden toen [de Franse minister van Binnenlandse Zaken] Sarkozy probeerde om daar recht en orde te handhaven. Tientallen jaren waren 'die jongeren' daar onbetwist de baas. Als zij toestaan dat de Franse autoriteiten diens gezag tonen, verliezen ze hun eigen machtsbasis. In tegenstelling tot de Westerse intellectuelen beseffen ze dat alles komt neer op de vraag wie de macht uitoefent over een bepaald gebied. De politie en de bendes strijden over wiens wetten gelden in de buurt: de wetten van de Franse Republiek of de wetten van Eurabië.
[...] Sarkozy, die alleen politieagenten heeft ingezet in zijn oorlog, was niet in staat om de overhand te houden, omdat hij niet de wapens heeft om een territoriaal conflict te winnen. Na twee dagen rellen waarschuwde de politie dat zij niet de middelen hebben om te overwinnen in wat ze (correct) beschreven als een "burgeroorlog". [...] De arme autochtonen die leven in de immigrantenwijken weten echter beter. Ze weten dat de generaals van Eurabië, de leiders van 'die jongeren', BMW's en Mercedessen rijden (die niemand in brand durft te steken), en dat ze mobiele telefoons en pc's gebruiken om hun zeer mobiele troepen te sturen. De oorlog in Frankrijk gaat niet over sociaal onrecht, maar over grondgebied.
Het volgende verslag gaat over de wreedheden die de moslims hebben begaan tegen de West-Europeanen tussen 1960 en 2010. Het bevat ook voorspellingen gebaseerd op eerdere cijfers. Het verslag bevat zulke misdaden als moord, indirecte moord, verkrachting, groepsverkrachting, beroving, molest, brandstichting en overige misdrijven.
| Jaren | Moslims in West-Europa | Mishandeling/ Beroving [1] | Verkrachting [2] | Brandstichting [3] | Moord [4] |
| 1960-65 | <100 000 | 5000 | 1000 | 500 | 50 |
| 1965-70 | <400 000 | 20000 | 5000 | 2000 | 200 |
| 1970-75 | <800 000 | 40000 | 10000 | 4000 | 400 |
| 1975-80 | <2 mln | 100000 | 25000 | 10000 | 1000 |
| 1980-85 | <4 mln | 200000 | 50000 | 20000 | 2000 |
| 1985-90 | <8 mln | 400000 | 100000 | 40000 | 4000 |
| 1991 | 9 mln | 90000 | 22500 | 9000 | 900 |
| 1992 | 10 mln | 100000 | 25000 | 10000 | 1000 |
| 1993 | 11 mln | 110000 | 27500 | 11000 | 1100 |
| 1994 | 12 mln | 120000 | 30000 | 12000 | 1200 |
| 1995 | 13 mln | 130000 | 32500 | 13000 | 1300 |
| 1996 | 14 mln | 140000 | 35000 | 14000 | 1400 |
| 1997 | 15 mln | 150000 | 37500 | 15000 | 1500 |
| 1998 | 16 mln | 160000 | 40000 | 16000 | 1600 |
| 1999 | 17 mln | 170000 | 42500 | 17000 | 1700 |
| 2000 | 18 mln | 180000 | 45000 | 18000 | 1800 |
| 2001 | 19 mln | 190000 | 47500 | 19000 | 1900 |
| 2002 | 20 mln | 200000 | 50000 | 20000 | 2000 |
| 2003 | 21 mln | 210000 | 52500 | 21000 | 2100 |
| 2004 | 22 mln | 220000 | 55000 | 22000 | 2200 |
| 2005 | 23 mln | 230000 | 57500 | 23000 | 2300 |
| 2006 | 24 mln | 240000 | 60000 | 24000 | 2400 |
| 2007 | 25 mln | 250000 | 62500 | 25000 | 2500 |
| 2008 | 26 mln | 260000 | 65000 | 26000 | 2600 |
| 2009 | 27,5 mln | 275000 | 68750 | 27500 | 2750 |
| 2010 | 29 mln | 290000 | 72500 | 29000 | 2900 |
| 2011 | 30,5 mln | 305000 | 76250 | 30500 | 3050 |
| 2012 | 32 mln | 320000 | 80000 | 32000 | 3200 |
| 2013 | 33,5 mln | 335000 | 83750 | 33500 | 3350 |
| 2014 | 35 mln | 350000 | 87500 | 35000 | 3500 |
| 2015 | 37 mln | 370000 | 92500 | 37000 | 3700 |
| 2016 | 39 mln | 390000 | 97500 | 39000 | 3900 |
| 2017 | 41 mln | 410000 | 102500 | 41000 | 4100 |
| 2018 | 43 mln | 430000 | 107500 | 43000 | 4300 |
| 2019 | 45 mln | 450000 | 112500 | 45000 | 4500 |
| 2020 | 47 mln | 470000 | 117500 | 47000 | 4700 |
| Totaal aantal misdrijven | 8,31 mln | 2,07 mln | 831 000 | 83 100 | |
De verstrekte cijfers zijn berekend op basis van de Noorse, Zweedse, Britse en Franse statistieken (veel van deze rapporten zijn opgenomen in dit compendium). Er kunnen bepaalde fouten in zitten voor bepaalde jaren. Toch is het totale aantal representatief voor West-Europese landen als geheel. De aantallen lijken astronomisch en op het eerste gezicht misschien moeilijk te geloven. Toch zijn de aantallen in feite voorzichtige schattingen en de reële getallen zouden best een stuk hoger kunnen liggen.
1. Mishandeling/Beroving is inclusief fysieke en psychologische mishandeling (mishandeling, bedreigingen, intimidatie, alle vormen van geweld), marteling, slavernij of financiële en/of seksuele uitbuiting (verkrachting uitgesloten). Schattingen zijn berekend op basis van het aantal gepleegde wreedheden. Veel Europeanen zijn meerdere malen mishandeld of uitgebuit. Ratio is gemiddeld van 1000 zulke misdaden per 100.000 moslims per jaar.
2. Schattingen zijn berekend op basis van het aantal verkrachtingen. Bij een groepsverkrachting telt het aantal verkrachters in verhouding tot het aantal verkrachtingen. Veel Europese meisjes/vrouwen zijn meerdere keren verkracht. Ratio is gemiddeld 200 verkrachtingen per 100.000 moslims per jaar.
3. Schattingen zijn inclusief autobranden, die een groot probleem zijn in veel grote Europese steden. Brandstichting is vaak de beste methode die moslims gebruiken om de samenleving te verzwakken. Ratio is gemiddeld 100 brandstichtingen per 100.000 moslims per jaar.
4. Dit omvat de directe en indirecte moord op Europeanen, gepleegd door moslims die in Europa wonen. Ratio is gemiddeld 10 moorden per 100.000 moslims per jaar.
Waar er een aanwezigheid van moslims is, is er islamisering
Er is een veelvoud aan opdringerige veiligheidsmaatregelen in onze samenleving, veiligheidsmaatregelen die nodig zijn om slechts één reden: om ons te verdedigen tegen islamitische criminelen en terroristen die hier alleen zijn omdat hier moslims zijn. Dit is het bewijs dat we, door de toelating van grote aantallen moslims in onze samenleving, eigenlijk onze vrijheid al hebben verloren aan de macht en de dreiging van de islam. En, nogmaals, niemand wijst ons ooit op dit overduidelijk voor de hand liggende feit. Niemand zegt ooit: de reden dat we nu leven in een gebunkerde samenleving is dat er moslims onder ons zijn. Als de moslims hier niet hadden mogen komen, zouden deze verstikkende veiligheidsmaatregelen nooit nodig geweest zijn; als de moslims er niet waren, zouden de beveiligingsmaatregelen meteen overbodig zijn.
Deze islamitische daders zien Europa als 'Dar-al-Harb' (Huis van de Oorlog), zoals onderwezen in de Koran. Als zodanig zien zij de uitbuiting van Europese mensen en het plunderen goederen als het goddelijk recht van alle moslims. Een 'kafr'/'kufar'/'kefir'/ongelovige is een individu die door een vrome moslim wordt beschouwd als menselijk afval, een tweederangs burger. De moslims gaan dus profiteren van hun zogenaamde door Allah gegeven voorrecht om te verkrachten, doden en stelen van de Europeanen omdat ze dit zien als oorlogsbuit.
Vergis u niet. Deze moslims moeten worden beschouwd als wilde dieren. Geef de schuld niet aan de wilde dieren, maar aan de multiculturele verraders van categorie A en B die deze beesten naar ons land hebben gehaald, en het hen nog steeds makkelijk maken. Dit is niets minder dan genocide, geholpen en bijgestaan door onze eigen elites, vooral de marxistische, suïcidaal humanistische, kapitalistische en globalistische politici en journalisten. Zij zullen uiteindelijk de ultieme prijs betalen voor hun oorlogsmisdaden. De dag des oordeels komt dichterbij voor elke verrader van categorie A en B. Er zal hen geen genade worden getoond, omdat ze best weten wat ze hebben gedaan en nog steeds doen.
Islamisten kunnen geen volledige oorlog voeren tegen Europa en verwachten dat ze gaan winnen. Maar ze hebben een religieuze plicht om op een of andere manier te proberen om jihad te voeren en uiteindelijk alle landen te overwinnen. Maar er zijn meer doortrapte manieren om te overwinnen dan openlijke oorlog. Zoals u kunt zien worden veel van deze manieren al uitgevoerd.
Zoals we allemaal weten betekent het woord "jihad" gewoon "strijd". Het is iedere moslim verplicht om op een of andere manier bij te dragen aan jihad of die uit te voeren.
Politieke/democratische/apologetische jihad (Retorische/psychologische oorlogsvoering)
Er zijn duizenden islamitische geloofsverdedigers actief op alle fronten (variërend van internetfora tot het overige publieke debat). Hun primaire doel is om allen die de islam en demografische jihad bekritiseren ongeloofwaardig te laten lijken, te kalmeren en het zwijgen op te leggen.
Doelstellingen:
1. Beëindig de Europese vrijheid van meningsuiting door het te vervangen door wetten tegen haatmisdaden.
2. Voer een oorlog van woorden met behulp van charismatische personen die de islam direct of indirect bevorderen en verdedigen.
3. Betrek het Europese publiek in dialogen, discussies en debatten over de deugden van de islam: in hogescholen, universiteiten, openbare bibliotheken, op radio, tv, in kerken en moskeeën. Verkondig hoe het historisch gezien nog zo'n vreedzame religie is als het jodendom en het christendom met hetzelfde monotheïstische geloof.
4. Nomineer moslimsympathisanten voor een politieke functie om tot wetgeving gunstig ten opzichte van de islam te komen en steun deze potentiële sympathisanten door massaal te stemmen.
5. Neem het bestuur van zo veel mogelijk kranten, tv-stations, radiozenders en internetsites over door de gerelateerde bedrijven te kopen of inspraak te krijgen door aandelen.
6. Financier Europese onderwijsinstellingen voor het manipuleren van lesprogramma's.
7. Laat hen angst voelen voor de dreigende afsluiting van de levensader van Amerika - zwart goud. De Europese economie is afhankelijk van olie en veel daarvan is afkomstig uit het Midden-Oosten.
8. Roep elke keer dat de islam wordt bekritiseerd of de Koran wordt geanalyseerd in de publieke arena iets als "onjuist, geciteerd uit de context, persoonlijke interpretatie, haatspraak, zionist, anti-Amerikaans, onjuiste interpretatie van de Koran (al-taqiyya)".
9. Moedig moslims aan door te dringen in het parlement, in het bijzonder met islamisten die een prachtig en rustig beeld van de islam uitstralen. Zorg voor overheidsposities en lidmaatschap van de lokale schoolbesturen. Train moslims om als artsen in de medische sector onderzoek en farmaceutische bedrijven te domineren. Open Midden-Oosterse restaurants in heel Europa om planners van islamisering op een discrete manier contact te bieden.
10. Zorg, om de islam te bevorderen in instellingen voor hoger onderwijs, voor zeer riante giften van islamitische subsidies aan hogescholen en universiteiten in Europa om "centra voor islamitische studies" op te richten met een islamitisch bestuur.
11. Laat de hele wereld weten door propaganda, toespraken, seminars, lokale en nationale media dat terroristen de islam misbruiken, hoewel het in werkelijkheid de islam is die de terroristen gebruikt.
12. Klop bij de historisch medelevende en gevoelige Westerlingen aan voor sympathie en tolerantie ten opzichte van moslims in het Westen die worden afgeschilderd als voornamelijk immigranten uit onderdrukte landen.
13. Vorm rellen en demonstraties in de gevangenissystemen om de islamitische sharia als de manier van leven te eisen, niet het nationale rechtssysteem.
14. Verenig via internet de vele moslimlobby's in de EU en in Europa, de Verenigde Naties, en ook moskeeën, islamitische studentencentra, educatieve organisaties, tijdschriften en kranten, en plan via een jaarlijkse conventie om het geloof te propageren en nieuws in de media te manipuleren.
15. Huldig de moslims als trouwe burgers van de EU door hun stemgedrag uit te lichten als het hoogste opkomstpercentage van alle minderheidsgroepen en etnische groepen in Europa.
16. 'Slachtoffergedrag' als het meest krachtige wapen. Dit is zeer duidelijk in de Palestijnse strijd, maar bleek ook in Kosovo, waar ze de Servische kwestie van Kosovo hebben gebruikt om nieuwe gebieden te winnen met de steun van de Westerse media. Beiden zijn een slim gebruik van strategieën waar slachtofferschap de sleutel is tot mediasucces en de sympathie van humanistische organisaties en Westerse politici in het algemeen.
Demografische jihad (Demografische oorlogsvoering)
Wat is de islamitische demografische oorlogsvoering ('vreedzame' jihad)? Ik betwijfel of iemand de term beter kan uitleggen dan echte professionals.
Houari Boumedienne, onbetwiste heerser van Algerije tot aan zijn dood in 1978, zei het luid en duidelijk in een toespraak aan de VN in 1974:
Op een dag zullen miljoenen mensen het zuidelijk halfrond verlaten voor het noordelijk halfrond. En zij zullen daar niet heen gaan als vrienden, omdat ze daar heen gaan om het te veroveren. En zij zullen veroveren met hun zonen. De schoot van onze vrouwen zal ons de overwinning geven.
Libische Leider Mu'ammar Al-Khadafi, maart 2007:
Er zijn tekenen dat Allah ons de overwinning van de islam in Europa zal geven zonder zwaarden, zonder wapens, zonder veroveringen. We hebben geen terroristen nodig, we hebben geen zelfmoordterroristen nodig. De meer dan 50 miljoen moslims [in Europa] zullen het binnen enkele decennia veranderen in een moslim continent.
De tactiek van niet-moslims eruit fokken. Dit is de meest dodelijke van alle tactieken want het democratische Westen is uiterst kwetsbaar voor deze vorm van jihad. Demografische oorlogsvoering strookt met de democratische principes die in het verleden zeer succesvol zijn bewezen in combinatie met andere vormen van jihad.
Anticonceptie wordt efficiënt verboden door de leer van de Koran en de Hadith (sharia). Bovendien zorgt de sharia ervoor dat moslims geen niet-moslims mogen trouwen (zonder de niet-moslim eerst te bekeren)
1. Ze versnellen de islamitische demografische groei via:
Massale islamitische immigratie. Totaal aantal moslims in [alleen al] West-Europa is nu meer dan 25 miljoen, in tegenstelling tot 50.000 in 1955 (7,8 miljoen van hen wonen in Frankrijk, 12% van de bevolking daar).
Geen gebruik van anticonceptie - elke baby van islamitische ouders is automatisch een moslim en kan later niet kiezen voor een ander geloof.
2. Moslimmannen trouwen Europese vrouwen en bekeren hen (ongeveer 30.000 per jaar in West-Europa). Daarna scheiden ze van haar en hertrouwen later.
Het huwelijk van een moslimman met een niet-islamitische vrouw is meestal aanvaardbaar als ze joods of christelijk is. Na het huwelijk van de man zal men meestal maatregelen nemen om zijn vrouw te bekeren tot de islam. De man zal meestal hard aandringen om de islam te gebruiken bij de opvoeding van hun kinderen. De kinderen zullen moslims worden en krijgen islamitische/Arabische namen. Geweld is meestal een onderdeel van dit plaatje. Lukt dit niet dan is echtscheiding de gebruikelijke uitkomst.
3. Zelf opgelegde segregatie door gettovorming. Getto's ontwikkelen zich tot moslimenclaves. Dit zorgt voor een minimum van 'negatieve' invloeden van de ongelovigen.
Economische jihad (economische oorlogvoering)
Dit varieert van directe financiering van andere varianten van jihad tot 'de verzameling van jizya' door economische diefstal en uitbuiting van niet-moslims.
Dit kan diefstal zijn, piraterij, mensenhandel, slavenhandel van niet-islamieten voor financieel profiteren van seksuele uitbuiting, drugshandel, handel in verdovende middelen voor niet-moslims, enz.
De gemeenschappelijke factor is dat alle misdaad vaak is gericht tegen niet-moslims met als doel om andere varianten van de jihad te financieren.
Jihadistische economische misdaden tegen de niet-moslims zijn dus puur voor de financiering van andere varianten van de jihad. Heel vaak zal economisch verlies voor de niet-moslims het doel op zich zijn.
Een meerderheid van deze criminelen zijn geen bijzonder intelligente of zelfs praktiserende moslims. Desalniettemin worden zij heel vaak begeleid of aangestuurd door andere moslims om zich ALLEEN te richten op niet-moslims.
Voorbeelden van dit soort activiteiten variëren van kleine criminaliteit gericht tegen niet-moslims in heel Europa tot de Somalische piraterij gericht op schepen van niet-moslims.
Andere doelstellingen:
1. Neem de controle over bij zo veel mogelijk kranten, tv-stations, radiozenders en internetsites door de gerelateerde bedrijven te kopen of inspraak te krijgen door aandelen.
2. Zet tal van goede doelen op in heel Europa, maar maak gebruik van de middelen om islamitisch terrorisme te ondersteunen met Europese fondsen.
PR en psychologische jihad
11 september, de bomaanslagen in Londen op 7/7, de bomaanslagen in Madrid, aanslagen in Mumbai enz. Het doel van deze aanvallen is om als PR te fungeren voor salafistische islam en/of voor het propageren van jihad. Het belangrijkste doel van deze aanvallen is psychische schade toebrengen aan de vijand en werving voor andere varianten van de jihad.
Overig:
1. Stuur intimiderende berichten en dreigementen naar de individuen die uitgesproken kritisch zijn tegenover de islam, met als doel hen het zwijgen op te leggen en iedere andere die het zou durven ook.
2. Breek Europa's gevoel van veiligheid door de veiligheidsdiensten met verkeerde informatie te manipuleren. Terroriseer de Europeanen van tijd tot tijd met berichten over dreigende aanvallen op bruggen, tunnels, watervoorziening, vliegvelden, appartementencomplexen en winkelcentra.
Gewapende (militaire) jihad
Deze militaire campagnes zijn vaak heel discreet, vaak via de financiering van islamitische groepen/leiders in verschillende landen, met het primaire doel om de niet-moslims van dat land uit te roeien door middel van massamoord, deportatie en genocide.
De huidige jihad in Soedan is een heel goed voorbeeld waarbij in de afgelopen decennia al 500.000 tot 1 miljoen niet-moslims zijn afgeslacht, en dit werd gefinancierd door Saoedi-Arabië en andere islamitische landen/groepen.
De etnische zuivering van niet-moslims in het gebied Sindh (huidig Pakistan), Irak, Jordanië, Syrië, Noord-Afrika etc zijn andere gevallen waar niet-moslims systematisch zijn uitgeroeid door gewapende jihad, pogroms, enz.
Jihad via Dawah (uitnodiging/missionaris)
Dit varieert van rustige uitnodigingen om islamitische culturele centra te bezoeken tot meer agressieve wervingscampagnes gericht tegen bijvoorbeeld mensen van Afrikaanse afkomst in de gevangenissen.
1. Bekeer boze, vervreemde zwarte gevangenen (en in sommige gevallen autochtone Europeanen) en maak ze tot militanten (tot nu toe hebben wereldwijd 2000 vrijgelaten gevangenen zich aangesloten bij Al-Qaida). Slechts een paar 'slapende cellen' zijn gevangen genomen in Afghanistan en op Amerikaanse bodem.
2. [Moslims willen dat het] leren lezen, schrijven, rekenen en onderzoek doen via het Europese onderwijssysteem, moskeeën en studentencentra (nu 1500) samen moet gaan met een vleugje afkeer van joden, christenen en democratie. Er zijn momenteel meer dan 300 uitsluitend islamitische scholen in West-Europa die trouw leren aan de ummah, niet de nationale grondwet. In januari 2002 verzond de Saoedi-Arabische Ambassade in Washington 4500 pakketten van de Koran en video's die de islam bevorderen naar de hogescholen van Amerika - gratis. Saoedi-Arabië zou het niet toestaan dat de VS dat terug zou doen. Het is onbekend hoe vaak deze praktijk in West-Europa gebeurt.
3. Verhoog belangstelling voor de islam op de Europese schoolcampussen door te benadrukken dat juniorstudenten ten minste één cursus moeten volgen over de islam.
Chemische jihad (chemische oorlogvoering)
De Taliban gebruikt heroïne als chemische jihad tegen het Westen.
Dit is echter niet beperkt tot de Taliban. Een grote meerderheid van de islamitische drugssmokkelaars/dealers in heel Europa verkopen alleen aan niet-moslims (dit wordt vaak voorgeschreven door de lokale imams).
Hun onderdanen verslaafd maken aan heroïne is ook een centrale factor bij de 'voorbereiding' van niet-islamitische meisjes voor seksuele/financiële uitbuiting. Systematische verkrachting gevolgd door ze te injecteren met drugs is de gebruikelijke manier om ze te breken, waardoor het makkelijker wordt om ze uit te buiten.
[Artikel:]
Bron:
http://doctorbulldog.wordpress.com/2009/02/23/taliban-using-heroin-as-chemical-jihad-weapon-again
TERREURleiders zijn van plan om onze straten overspoelen met heroïne in een angstaanjagend complot om 'chemische jihad' te voeren tegen Groot-Brittannië. En ze doen dat door met haat gevuld islamitische bendes als hun dealers in het VK.
In Pakistan en Afghanistan wonende krijgsheren van de Al-Qaida en Taliban zitten op een voorraad dodelijke heroine van 6 miljard pond. En ze hebben hun dealers opgedragen die alleen te verkopen aan niet-moslims.
De meedogenloze praktijk is een tweeledige aanval die dood en ellende verkoopt met heroïne terwijl het enorme bedragen binnenharkt voor toekomstige terroristische aanslagen.
Een bron van de veiligheidsdienst vertelde de Daily Star op zondag: "De Afghaanse papavervelden zijn waarschijnlijk de grootste financiële bijdrage aan Al-Qaida en de Taliban".
"De Britse heroïnehandel neemt in een alarmerend tempo toe en het meeste geld helpt terroristen bewapenen met bommen en geweren".
Tussen 1990 en 2005 verdiende de aan de Taliban verbonden drugshandelaar Haji Baz Mohammed maar liefst 17 miljard pond door heroïne te verkopen in Noord-Amerika.
Hij vertelde een Amerikaanse rechtbank dat "de verkoop van heroïne een jihad was, omdat ze de Amerikanen hun geld afnamen en de heroïne ze zou doden".
Nu hebben de fanatici het Verenigd Koninkrijk uitgekozen als hun hoofddoel. Maar liefst 30 ton heroïne wordt elk jaar naar Groot-Brittannië gesmokkeld. De drug wordt geteeld in de Afghaanse achtergebieden en in buurland Pakistan verkocht voor £ 1500 per kilo.
Het wordt uiteindelijk verkocht op de Britse straten, vaak van achteruit taxi's of via kebabzaakjes, voor tussen de 30 en 50 Britse pond per gram.
Aziatische [moslim]bendes zijn actief in Zuid-Londen, Luton, Preston, Manchester, Leeds, Oldham, Birmingham en Bradford. Onze onderzoekers gingen op jacht naar heroïne in Luton en deed een deal achterin een taxi.
Terwijl hij een handvol zakjes pakte, zei de chauffeur: "Ik kan je een fix geven voor £ 10, maar een gram kost £ 50. Het is goed spul". Toen hij werd gevraagd waar de drugs vandaan kwam zei hij: "Papavervelden tussen Pakistan en Afghanistan".
"De grote bazen hebben connecties met de Taliban en Al-Qaida en we worden vaak verteld om alleen te verkopen aan niet-moslims. Ze noemen het chemische jihad en hopen om levens te vernielen terwijl ze tegelijkertijd enorme bedragen binnenslepen".
"Maar er zijn veel grote handelaren die alleen verkopen aan niet-moslims - om ze te vergiftigen".
Een van de Aziatische bendes is de zogenaamde Gambino-clan - een 100 man sterke maffia vernoemd naar de beruchte Amerikaanse misdaadfamilie.
Een 40-jarige kleine dealer die bekeerd was tot het christendom vertelde ons: "De Gambinos zijn de Pakistaanse moslimbende die het grootste deel van de drugshandel in Luton beheersen - en ze hebben allemaal een goede band met Al-Qaida".
"Heroïne en crack is 24 uur per dag te koop en ze zorgen dat lokale taxichauffeurs het spul rondrijden en deals sluiten. Het is een enorme business. Ze zijn onaantastbaar".
Achtergrond
De islamitische overname van een regio of land is afhankelijk van de relatieve verhouding tussen moslims en niet-moslims, en/of de invloed van de militante moslims onder de moslimbevolking. Als de bevolking voor een groot deel bestaat uit moslims, of het aantal militanten onder de moslims groeit (terwijl de moslims nog maar een klein deel van de bevolking uitmaken), dan zal de politieke ontwikkeling ook een zekere weg inslaan. Een succesvolle assimilatie kan die weg blokkeren, maar er lijken geen voorbeelden te zijn van zo'n assimilatie.
We hebben theorieën nodig die de politieke ontwikkeling in een land met een groeiende moslimbevolking beschrijven (later ook uitleggen), en [een lijst van] welke landen geen strategieën uitvoeren om islamisering tegen te gaan. Hieronder ziet u een voorlopige versie van zo'n theorie (gericht op onderdelen van het conflict tussen politieke (traditionele) islamitische groepen en autochtone niet-islamitische groepen). Op basis van die beschrijving van het politieke proces kunnen we de structuur van een theorie opzetten die kan helpen dit proces van islamisering te stoppen en te vermijden. Dit model wordt dan gevuld met voorbeelden, en zal een volledige en gedetailleerde beschrijving geven van een geïntegreerd beleid dat helpt om de traditionele rechten in een Europees land te behouden.
Het is onze hoop dat die gedetailleerde beleidsvoorstellen over de verschillende aspecten van het leven in de maatschappij uitvoerig besproken zullen worden door alle bloggers op dit forum. Misschien kunnen we een gedeelde mening vormen over de specifieke inhoud van de verschillende individuele beleiden (elk over een ander aspect van de samenleving). De resultaten zullen later dienen als onderdelen van een alomvattend beleid dat kan dienen als een voorbeeld voor vele politieke partijen in Europa die - in de loop van de komende decennia - het nodig zullen vinden om een beleid te formuleren om daarmee een vrije samenleving te behouden.
Door een uitgebreid en gedetailleerd beleidsvoorstel op te stellen kunnen wij misschien de structuur van de huidige discussie beïnvloeden en de fundamentele parameters uitstippelen voor het debat in honderden politieke partijen of organisaties in Europa.
Het proces en de fasen
Het proces van islamisering lijkt normaliter een patroon te volgen waarin acht fasen kunnen worden onderscheiden. Deze fasen worden hieronder beschreven, maar slechts kort. Later zal er een uitgebreide beschrijving van worden gegeven. Een onderliggende veronderstelling is dat een groeiende moslimminderheid zorgt dat radicale islamisten een steeds groter deel van de bevolking in het land kunnen beïnvloeden. De inhoud van de traditionele islamitische leer, die als geldig wordt erkend door alle vier scholen van de islam (ze hebben onderling - uiteraard - verschillende interpretaties), lijkt in veel zaken de interpretaties van de radicale islamisten te steunen. Dat is waarschijnlijk een van de belangrijkste redenen voor de passiviteit en de stilte van de zogenaamde 'gematigde' moslims die geen uitgebreide theoretische doctrine hebben waarop ze [hun denken baseren]. Een andere reden kan zijn dat veel, of de meeste, 'gematigden' dezelfde doelstellingen hebben als de radicale islamisten, maar alleen deels hun methoden afkeuren. Angst voor represailles kan ook een oorzaak zijn van hun passiviteit. De radicalen hebben ook sterke internationale steun, met inbegrip van de financiële steun.
We kunnen een goede prognose maken op basis van onze empirische kennis van de de politieke ontwikkeling in islamitische landen, de houding ten aanzien van vele moslimkwesties in Europa en andere soorten informatie zoals hun reacties tijdens de eerste vijf jaar van de oorlog tegen het terrorisme. In de komende decennia zal een groot aantal voorbeelden uit Europa de verschillende fasen [zoals hier beschreven staan] en hun inhoud kunnen staven.
a. Het uitgangspunt is een Westerse samenleving met een normale ontwikkeling: sociale vrede, een bevredigende economische groei, laag niveau van criminaliteit, en veranderingen in de regering die afhankelijk zijn van democratische verkiezingen. Het aantal moslims in de bevolking is zeer laag, en hun invloed op de samenleving te verwaarlozen.
Huidige voorbeelden: Finland, Baltische staten.
b. Een eerste fase, waarbij het aandeel moslims nog steeds vrij klein is, en de autoriteiten in de praktijk bepaalde gebieden van het menselijk leven van de allochtone bevolking ongehinderd laten. Dit zorgt voor onderdrukking van meisjes en vrouwen in veel islamitische gezinnen. Nu en dan zijn er open of verborgen gevallen van eerwraak die een aantal gedragsregels van de moslimminderheid afdwingen. Een hoog geboortecijfer onder moslims en een hoog niveau van immigratie uit islamitische landen worden bevorderd in de islamitische samenleving.
Af en toe komen er verzoeken om de sharia te gebruiken met betrekking tot diverse zaken, erkennen van islamitische feestdagen enz. Een ander kenmerk is toenemende criminaliteit gemotiveerd door wereldbeelden die vaak verbonden zijn aan de jihad: bijvoorbeeld een toenemende mate van verkrachting van niet-islamitische vrouwen.
In Noorwegen ligt het gehalte verkrachtingen uitgevoerd door islamitische mannen op niet-islamitische vrouwen vele malen hoger dan verkrachtingen door niet-islamitische mannen. Er wordt bijvoorbeeld gezegd dat het aantal verkrachtingen per hoofd van de bevolking in bijvoorbeeld Oslo meer dan vijf keer hoger ligt dan in New York City. En twee derde van deze verkrachtingen worden gepleegd door immigranten, hoewel ze nog steeds een vrij klein deel van de samenleving uitmaken. Dit is niet alleen een teken van disfunctionele relaties tussen mannen en vrouwen in het islamitische deel van de samenleving, maar is ook een teken van de invloed van een vroege 'light-versie' van jihadistisch denken in het land. Goede doelen en vermogensdelicten, waaronder misdaad via creditcards, worden gebruikt om geld in te zamelen voor de wereldwijde jihad.
Actuele voorbeelden: de VS, Zweden, Noorwegen, Denemarken.
c. Voorbereidingen op de jihad: Begin van de geografische no-go zones voor de politie en publieke ambtenaren. Frequente fysieke aanvallen en zelfs af en toe moord op politieagenten of personen die zich uitspreken tegen de politieke islam. Doodsbedreigingen tegen tegenstanders komen vaak voor. Een toenemende fysieke vernietiging van gebouwen door groepen, onder invloed van de radicale imams en de jihadisten.
Naast regelmatige verzoeken om de sharia-wetten in te voeren, vinden we dat er 'besloten' sharia-rechtbanken zijn in bepaalde gebieden voor het beoordelen van kwesties die van bijzonder belang zijn voor de moslims. Verschillende soorten vermogensdelicten om het begin van een binnenlandse jihad-beweging te financieren.
Actuele voorbeelden: Frankrijk; begint ook in Engeland, Nederland, Zweden (Malmö).
d. Start van jihad: Regelmatig moord op individuele politiemensen of actieve anti-moslims, die moorden zijn een duidelijk politieke boodschap. Een georganiseerde landelijke islamistische beweging doemt op, en een aantal moskeeën beginnen afstand te doen van liberale versies van de islam die werden gebruikt als een misleiding in de beginfase (a-c). Vaststellen van definitieve no-go zones waar militanten belastingen heffen van bedrijven en particulieren. Afpersing van individuen buiten deze gebieden.
In de 'bevrijde' gebieden veelvuldig gebruik van onofficiële (of nu misschien zelfs officiële) sharia-rechtbanken als een vervanging voor gewone rechtbanken. Milities beginnen te vormen bij niet-islamitische groepen in de samenleving. De invloed van nationalistische anti-jihad partijen groeit snel in het politieke leven. De emigratie van de Europese burgers van het land verhoogt aanzienlijk.
Actueel voorbeeld: Begin in Frankrijk.
e. Ontwikkeling van jihad: Vaak moord op politieagenten, leraren en bekende personen die tegen de politieke islam zijn. Vechtpartijen tussen groepen islamisten en politieagenten, en zelfs af en toe vuurgevechten rondom en buiten de grenzen van de 'bevrijde gebieden'. Militanten beginnen openlijk wapens te tonen en kondigen verstrekkende politieke doelen aan, zoals de overname van een regio of het hele land. De liberale Westerse versies van de islam verdwijnen volledig bij veel moskeeën aangezien het voor islamisten nu van minder belang is om te misleiden, en radicalen zetten moskeeën die nog steeds gematigd zijn onder druk.
Milities van niet-islamitische groepen worden krachtiger en beginnen af en toe deel te nemen aan de gevechten. Een groeiende fysieke scheiding tussen de verschillende religieuze groepen in de samenleving. Het niveau van emigratie begint een nationaal probleem te worden. Passieve overheden en passieve politieke partijen worden vervangen door hardelijnse nationalistische partijen.
Actueel voorbeeld: Het zuiden van Thailand
f. Jihad: In de reguliere militaire gevechten wordt nu ook het leger van de staat ingezet tegen grotere groepen islamisten. Een nationale defensiemacht wordt georganiseerd om te proberen te voorkomen dat privé-milities snel groeien en zelf de belangrijkste verantwoordelijkheid op zich nemen om de binnenlandse burgers te beschermen. Campagnes van de islamitische beweging om de media en de bevolking te overtuigen van hun recht om bepaalde gebieden van het land te domineren, gebieden die uitgeroepen worden tot moslimland. Constant moorden en ontvoeringen van tegenstanders en bekende personen.
Verplichten van de islamitische jonge mannen om deel te nemen aan de jihad. Regelmatige belastingheffing van de mensen in de bevrijde gebieden en afpersing van burgers buiten die gebieden. Weinig moslimgroepen helpen de overheid, terwijl sommige neutraliteit verklaren.
Actueel voorbeeld: De Filippijnen
g. Jihad naar burgeroorlog. Grootschalige militaire gevechten wanneer de binnenlandse krachten strijden tegen de islamitische beweging die een geografisch gebied of het hele land wil domineren. Milities en de nationale defensiebeweging helpen het leger hierbij. Wijdverbreide executies, terreur, wreedheid, chaos en wijdverspreide vernietiging regeren in stedelijke gebieden. Definitieve scheiding tussen moslims en niet-moslims leidt tot grootschalige volksverhuizing.
Buurlanden helpen de Europese burgers in het specifieke land met - als laatste redmiddel - militaire steun. Buurlanden of de NAVO worden in sommige gevallen door de regering van het land gevraagd om militair in te grijpen en te helpen in de strijd.
Voorbeeld: Libanon in de jaren '70 - einde van de jaren '80.
Overwinning voor de Europese strijdkrachten (A), of de overwinning voor de islam (B)
(A) Een mogelijk eindresultaat van een burgeroorlog met als uitkomst een overwinning voor de inheemse bevolking zal de totale verbanning van de traditionele islam uit een bepaald land zijn. Wijdverspreide emigratie/deportatie en grootschalige bekering van moslims in het land.
(B) Een overwinning voor de islam zal alle regels van een zegevierende islam toepassen. Traditionele islam zal alle liberale Westerse versies van de islam vervangen die in het land zijn gegroeid maar nog steeds geen echte theoretische basis en een echte leer hadden.
Massale onteigeningen door het hele land, slavernij van veroverde vrouwen, voortdurend afslachten van niet-christenen en christenen die erom bekend staan dat ze tegen de islam zijn en van gematigde moslims die in eerste instantie probeerden om niet-moslims te beschermen, moord op minderheden zoals homo's. Oprichting van een moslimdictatuur zonder democratie, vergelijkbaar met religieuze dictaturen in het Midden-Oosten.
De sharia-wetten vormen de basis voor een nieuwe grondwet en de wetten van het land. De instelling van de dhimmitude wordt geïntroduceerd en zal de levens van de christenen en joden reguleren. De rest van de populatie wordt langzaam geëlimineerd. Het BNP daalt achtereenvolgens tot minder dan 50% van het vroegere niveau, en er zal alleen een kleine economische groei zijn tijdens goede jaren.
Een voorlopige bespreking van een paar fases
Als de regeringen van een Europees land in de loop van de komende decennia geen bereidheid tonen om de Europese burgers te beschermen tegen de opmars van de islamisten, zal deze houding vroeg of laat leiden tot gewelddadige conflicten tussen de traditionele of nieuwe politieke anti-jihad troepen, en de radicale islamitische beweging. Het lijkt zeer waarschijnlijk dat de ontwikkelingsfasen [b tot c] een lange tijd duren in samenlevingen met een sterke democratische traditie, een goed onderwijssysteem en - aanvankelijk - een tamelijk homogene etnische bevolking. De infiltratie en verspreiding van de waarden van de politieke islam onder niet-moslims en gematigde moslims zal dan voor een lange tijd hoofdzakelijk gebeuren door niet-gewelddadige middelen. De methoden van deze missionaire en pre-revolutionaire inzet tijdens fasen b tot d laten een patroon zien dat later zal worden geanalyseerd. Dat werk wordt vaak opgebouwd volgens principes die door bijvoorbeeld de Moslimbroederschap zijn opgelegd voor de uitbreiding van de politieke islam in Europese landen.
Deze groei van de islamitische invloed kan worden tegengegaan door bepaalde wetten en beleiden. Hoe veel van deze wetten en regels door de meerderheid zullen worden geaccepteerd is in veel landen waarschijnlijk afhankelijk van hoe ver het land al is gevorderd in de richting van gewelddadig conflict tussen de bevolkingsgroepen. Goedgelovige socialisten en anti-Westerse partijen in een Westers land kunnen besluiten om niet te proberen te voorkomen dat hun landen afglijden richting meer en meer geweld. Zij zullen zorgen dat er geen maatregelen kunnen worden genomen die de gang naar een burgeroorlog kunnen stoppen. Maar vroeg of laat - indien de traditionele partijen de Europese bevolking niet beschermen tegen de voortdurende uitbreiding van radicaal-islamitische eisen en acties - zal de Europese bevolking hun politieke voorkeuren verschuiven naar nationalistische partijen. Het is pas echt een teken van zwakte als de traditionele politieke partijen niet in staat zijn om het nieuwe gevaar niet op de juiste manier te behandelen. Als ze dat niet doen en er nieuwe politieke groepen aan de macht komen, zullen die dan beschermende maatregelen realiseren in die landen. De beleidsmaatregelen zullen de mogelijkheid voorkomen dat een niet-geïntegreerde bevolkingsgroep van moslims het land politiek en religieus overneemt en domineert.
Het is dus niet zozeer een vraag of de maatregelen in b - d zullen worden aangenomen. De belangrijkste vraag is wanneer. Zal het civiele onrust - misschien zelfs een opstand - kosten voordat er definitieve maatregelen worden genomen? Zal er een hoop kostbare tijd, een groot aantal levens, en enorme hoeveelheden geld worden verspild voordat de huidige politici begrijpen wat er werkelijk gaande is, of worden ze afgezet en zullen de juiste maatregelen worden genomen?
Het voorgestelde beleid zal voorkomen dat we ons ontwikkelen in de richting van meer en meer invloed voor de traditionele islam en van geweld en - uiteindelijk - opstand en misschien burgeroorlog. Zij zullen leiden tot de integratie van moslims in de samenleving met waarden die zich verzetten tegen de traditionele - en dus politieke - islam.
Een uitzonderlijk geval is dat de fasen d en e min of meer worden overgeslagen en moslims kunnen uitgroeien tot een meerderheid in een land. Als ze hun nieuwe macht voelen, zal de nieuwe regering dan meteen beginnen met de vrijheden en de mensenrechten van niet-moslims weg te nemen. Dit breekt de band tussen de burgers van het land, en de oorspronkelijke bevolking zal zijn oude waarden van vrijheid verdedigen, en er zal een opstand en later een burgeroorlog komen. Toch zal de overheid in dit geval positief zijn tegenover de radicale islam, en het leger wordt dan verlamd. Het Europese officierskorps en de onderofficieren zijn dan nog niet vervangen. Niet-moslims zullen kort daarna, volgens de regels van de dhimmitude, geen eigen wapens mogen hebben of deel mogen uitmaken van de strijdkrachten. De gevechten zullen worden uitgevoerd door milities.
Het is onwaarschijnlijk dat de transformatie naar dhimmitude voor het niet-islamitische deel van de bevolking, in combinatie met grootschalige emigratie van Europeanen, helemaal kalm en ordelijk zal verlopen. Dus zelfs in deze omstandigheden met een moslimmeerderheid zal er een burgeroorlog uitbreken, en moslims en niet-moslims in verschillende Europese landen zullen ingrijpen en elkaar helpen.
Elk van de bovenstaande fasen verdient zijn eigen gedetailleerde beschrijving en analyse.
Bron:
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization1.htm
Het constante proces van de islamisering van een land begint met kleine problemen en met specifieke eisen/behoeften ontwikkelen, en het zal geleidelijk intensiveren als moslims procentueel gezien meer aanwezig worden in een land. De eerste problemen met hun eisen zijn al merkbaar wanneer de moslimbevolking op 1% zit, en verergeren totdat ze op 90% en dan 100% zitten.
Historische gevallen zijn Libanon, Kosovo, Kashmir, Egypte etc.
Als de politiek correcten (cultureel marxisten/multiculturalisten) akkoord gaan met 'de redelijke' islamitische eisen voor hun 'religieuze rechten', krijgen ze ook te doen met de andere eisen. Hier is hoe het werkt (percentages uit bron CIA: The World Fact Book (2007)).
Van 1 tot 5%
Zolang de moslimbevolking ongeveer 1% van een land blijft worden ze beschouwd als een vredelievende minderheid en niet als een algehele bedreiging. In feite zijn ze eerst te zien in artikelen en films als stereotype om hun kleurrijke uniciteit.
Tussen 2% en 3% beginnen ze andere etnische minderheden en ontevreden groepen te bekeren met grote werving in de gevangenissen en onder straatbendes.
Van 5 tot 10%
Vanaf 5% oefenen ze een veel te grote invloed uit in verhouding tot hun aandeel van de bevolking.
Ze zullen aandringen op de introductie van halal-voedsel (rein volgens islamitische normen), waarmee ze banen garanderen voor de bereiding van voedsel voor moslims. Ze zullen druk zetten op supermarktketens om het in hun schappen te zetten - samen met bedreigingen bij nalatigheid (zoals in de Verenigde Staten).
Op dit punt zullen ze lobbyen bij de zittende regering om hen toe te staan zich via de sharia, de islamitische wet, te berechten. Het uiteindelijke doel van de islam is niet om de wereld te bekeren, maar om de sharia-wetgeving in te voeren over de gehele wereld.
Van 10 tot 20%
Wanneer moslims 10% van de bevolking bereiken, zullen ze meer en meer misdaden plegen als een middel om te klagen over hun toestand (Parijs - autobranden). Alle niet-islamitische acties die de islam beledigen zullen resulteren in opstanden en bedreigingen (Amsterdam - cartoons over Mohammed).
Guyana - 10% moslim
India - 13,4% moslim
Israël - 16% moslim
Kenia - 10% moslim
Rusland - 10-15% moslim
Na het bereiken van 20% kunt u plotselinge rellen verwachten, vorming van jihadistische milities, sporadische moorden en brandstichting in kerken en synagoges:
Ethiopië - 32,8% moslims
Van 40 tot 60%
Bij 40% vindt u wijdverbreide bloedbaden, constant terroristische aanslagen en voortdurende oorlogvoering met milities:
Bosnië - 40% moslims
Tsjaad - 53,1% moslims
Libanon - 59,7% moslims
Van 60 tot 80%
Van 60% kunt u onhoudbare vervolging van niet-gelovigen en andere religies verwachten, sporadische etnische zuiveringen (genocide), het gebruik van sharia als wapen en jizya, de belasting die van ongelovigen wordt geheven:
Albanië - 70% moslims
Maleisië - 60,4% moslims
Katar - 77,5% moslims
Soedan - 70% moslims
Van 80 tot 100%
Na 80% kunt u verwachten dat er door de staat bevolen etnische zuiveringen en genocide komen:
Bangladesh - 83% moslims
Egypte - 90% moslims
Gaza - 98,7% moslims
Indonesië - 86,1% moslims
Iran - 98% moslims
Irak - 97% moslims
Jordanië - 92% moslims
Marokko - 98,7% moslims
Pakistan - 97% moslims
Palestina - 99% moslims
Syrië - 90% moslims
Tadzjikistan - 90% moslims
Turkije - 99,8% moslims
Verenigde Arabische Emiraten - 96% moslims
100% zal de rust van 'Dar-es-Salaam' inluiden - het islamitische Huis van de Vrede - er zou vrede moeten zijn omdat iedereen een moslim is:
Afghanistan - 100% moslim
Saudi-Arabië - 100% moslim
Somalië - 100% moslim
Jemen - 99,9% moslim
Natuurlijk is dat niet het geval. Om hun bloeddorst te bevredigen beginnen moslims dan elkaar te doden voor een verscheidenheid aan redenen (arabisering is één zo'n reden [1]).
"Voordat ik negen was had ik de basisleer van het Arabische leven geleerd. Het was ik tegen mijn broer, ik en mijn broer tegen onze vader, mijn gezin tegen mijn neven en de clan, de clan tegen de stam, en de stam tegen de wereld en wij allemaal tegen de ongelovigen". - Leon Uris, The Haj
Het is goed om te onthouden dat in vele, vele landen, zoals Frankrijk, de islamitische bevolking is geconcentreerd rond getto's op basis van hun etniciteit. Moslims integreren in het algemeen niet in de gemeenschap. Daarom oefenen ze meer macht uit dan hun percentage van de bevolking zou aangeven.
100% Alle niet-moslims zijn vernietigd, geëmigreerd uit het land of hebben zich bekeerd tot de islam.
Bron:
Artikel van dr. Peter Hammond - http://frontpagemagazine.com/Articles/Read.aspx?GUID=4DE15EF9-A76C-4DD4-81E2-75683AEED74D
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Arabization
De definitie van een islamitische no-go zone
Cultureel marxisten zullen beweren dat er in de hele wereld niet zoiets bestaat als een islamitische no-go zone, misschien met uitzondering van Waziristan. Dit is natuurlijk propaganda, want we kennen het feit dat er in heel Europa duizenden islamitische no-go zones zijn in of dicht bij onze grote steden.
Er zijn alleen al in Frankrijk meer dan 800 islamitische no-go zones, en meer dan 30 in Noorwegen. Het aantal correleert met het aandeel van moslims in een gebied/getto/enclave. En het aantal islamitische no-go zones in West-Europese steden stijgt elke dag.
Definitie:
Islamisering of het ontstaan van islamitische no-go zones is al in ontwikkeling vanaf dat het eerste moslimgezin naar een buurt verhuist. Zodra deze eerste familie aankomt begint een progressieve dhimmitude voor alle niet-moslims als zij, eerst uit beleefdheid (of te wijten aan Politieke Correctheid), ervoor kiezen om speciale gebaren in de richting van de moslims te laten zien (we niet zouden willen dat ze zich op enigerlei wijze beledigd voelen, toch?). Deze gebaren/beleefdheid ontwikkelt tot oncomfortabele druk om de moslims steeds meer concessies te geven. Het proces van islamisering begint met de vraag naar halal-voedsel (1%) en eindigt in genocide (bij 50-80%), zoals een paar honderd historische voorbeelden hebben laten zien. Men kan niet redelijke discussie voeren met de islam. De islam verzwelgt uiteindelijk alles tenzij het definitief wordt gestopt. Het proces van islamisering van 1% tot 100% volgt een klassiek en bekend voorgeprogrammeerd patroon zoals gespecificeerd in een ander deel van dit boek. Als deze 'eerste familie' gedeporteerd/verjaagd/gedood was, had het proces van islamisering en de oprichting van de toekomstige islamitische no-go zones kunnen worden vermeden. Islamitische eisen leiden tot dhimmitude voor de niet-moslims. Dhimmitude leidt ALTIJD tot het punt waarop niet-moslims zich overgeven en wegverhuizen uit het gebied of systematisch worden vermoord, zoals we zien met de christelijke, joodse, hindoestaanse en boeddhistische minderheden in Irak, Iran, Turkije, Egypte, Bangladesh, Indonesië en in meer dan 30 andere landen/gebieden. De moraal van het verhaal is: u kunt niet onderhandelen met de islam, u kunt het alleen maar isoleren.
2001
Als het Westen nou eens zou stoppen met kritiek op de islam, zouden de moslims zich niet gestigmatiseerd voelen en zouden er geen terroristische aanslagen meer komen.
2030
Als het Verenigd Koninkrijk, Griekenland, Zwitserland en de Scandinavische landen nou eens het kruis uit hun vlaggen zouden verwijderen, zouden de moslims zich niet gediscrimineerd voelen en zouden er geen terroristische aanslagen meer komen.
Realistisch scenario? Waarschijnlijk wel.
Dit is een overzicht van de huidige 'eisen/suggesties' van gematigde moslims als een manier om 'stigmatisering en discriminatie' te voorkomen, die volgens hen de oorzaken van islamitische terreur zijn:
Sharia en islamitische begrafenisrituelen
Moslims hebben al jaren gevraagd om aparte islamitische begraafplaatsen. Daarnaast willen ze de uitvaarten volgens de sharia.
- Het lichaam moet binnen 24 uur worden begraven
- Doodkisten zijn niet toegestaan, het lichaam moet begraven worden in doek.
- Crematie is verboden
- De overledene zo leggen dat zijn hoofd in de richting van Mekka ligt.
Er was een voorstel om de naam van het metrostation Aldgate East in de buurt Brick Lane te Banglatown te veranderen. Vorig jaar (2008) stelde, als gevolg van een tekort aan ruimte voor moslims op de begraafplaatsen, een islamitisch raadslid voor om de graven in Tower Hamlets Cemetery te verplaatsen, om een 'multireligieuze begraafplaats' te maken - een moslimbegraafplaats.
Waarom moesten de graven zo nodig worden opgegraven? Omdat dode moslims niet mochten worden begraven naast christenen en andere ongelovigen. Er zijn nog een aantal levende familieleden van de doden in die begraafplaats [die klaagden]. De doden zijn onder andere ook slachtoffers van de beroemde Bethnal Green metroramp van 1943.
Sharia en openbare zwembaden [1]
Omvat het reserveren van zwembaden voor vrouwen, vrouwelijke badmeesters, hijaabs als badpakken [1] en om het gebied te bewaken zodat er geen mannen binnen komen. In veel gevallen zal dit onder andere betekenen om de onderwaterramen af te plakken terwijl er moslims zwemmen.
Resultaten:
Er zijn op dit moment honderden regelingen zoals deze in heel Europa.
Sharia-autoverzekering [2] (Halal-verzekeringen - ook bekend als 'takaful')
Resultaten:
Komen langzaam op in Europese grote steden.
Voedsel volgens de sharia [3] (Halal-voedsel)
Halal-vlees is al tientallen jaren lang een bekend fenomeen in Europa. Maar sommige filialen van McDonald's serveren nu halal-kip, terwijl de grotere takken van Tesco een groot assortiment halal-voedsel bieden, waaronder van halal-chocolade, halal-kaas en halal-snoep [1]. Tot nu toe heeft het zich gericht op de islamitische gemeenschap via islamitische publicaties en op billboards.
Directeur Bradley Brandon-Cross van Tesco zei: "Het is de verantwoordelijkheid van de Britse instellingen om tegemoet te komen aan deze veranderingen en diversiteit te verwelkomen".
In veel gevangenissen en bij een aantal vliegmaatschappijen wordt er al voedsel volgens de sharia aangeboden.
Een Gold Mastercard volgens de sharia [4]
Van de Gold MasterCard uit Cordoba wordt er geen rente geïnd of bijgeschreven want dit is in direct conflict met de sharia-wet. Het bedrijf doneert ten minste 10% van de winst aan 'goede doelen' in het Verenigd Koninkrijk en in het buitenland. Het wordt ondersteund door een raad van ethische adviseurs, en sommige zijn mullahs.
Banken volgens de sharia [5]
De moslimbevolking in het Verenigd Koninkrijk bedraagt ongeveer twee miljoen en banken die volledig volgens de sharia werken hebben meer dan 30.000 klanten in het Verenigd Koninkrijk.
Hypotheken volgens de sharia [6]
Volgens de islamitische wet (sharia) is de uitbetaling of ontvangst van rente (riba) verboden. De rente wordt gezien als een betaling die geen verband houdt met de waarde van de goederen of activa die worden verhandeld, en wordt beschouwd als zondig.
Er zijn tegenwoordig tientallen sharia-banken in heel Europa.
Sharia-rechtbanken in Europa [7]
Sharia-'rechtbanken' worden al ingezet bij criminaliteit in de straten van grote Europese steden.
Één voorbeeld hiervan is het volgende:
Er werd een steekpartij onder tieners van de Somalische gemeenschap in Woolwich behandeld door een sharia-'rechtbank'. Jongerenwerker Aydarus Yusuf, 29, die betrokken was bij het regelen van de hoorzitting, zei dat een groep Somalische jongeren door de politie was gearresteerd op verdenking van een andere Somalische tiener neer te hebben gestoken. Familie van het slachtoffer vertelde de agenten dat de zaak buiten de rechtbank om zou worden afgehandeld en de verdachten werden op borgtocht vrijgelaten. Een hoorzitting werd bijeengeroepen en de stamoudsten bevalen de aanvallers aan het slachtoffer te vergoeden.
"Al hun ooms en hun vaders waren er", zei de heer Yusuf. "Dus ze legden allemaal geld bij en verontschuldigden zich voor het wangedrag".
Een Islamitische Raad in Leyton vertelde ook dat het meer dan 7.000 echtscheidingen had behandeld terwijl sharia-rechtbanken gevestigd in de hoofdstad honderden financiële geschillen hebben afgehandeld. Naast de Islamitische Raad in Leyton, vertellen verslagen over ten minste twee andere sharia-rechtbanken gevestigd in Londen. Er zijn ook rechtbanken in een aantal andere delen van het land met een hoge moslimbevolking, waaronder Dewsbury in West Yorkshire, Birmingham en Rotherham, South Yorkshire. De meeste concentreren zich naar verluidt op echtscheidingszaken - hoewel dergelijke uitspraken niet worden opgenomen in de Britse wet - en financiële geschillen.
Suhaib Hasan, een woordvoerder van de Islamic Sharia Council in Leyton, die werd opgericht in 1982, zei dat hij en zijn collega's meer dan 200 gevallen per jaar hadden afgehandeld, variërend van erfenis tot huwelijk en echtscheiding. "Vanaf het begin af aan hebben mensen graag van onze diensten gebruik willen maken. Steeds meer komen naar ons terug. Elke maand behandelen we 20 gevallen", zei hij.
Naast het geven van advies over juridische aangelegenheden, zoals erfrecht, geeft hun website ook algemene richtlijnen voor islamitische praktijken, waaronder de noodzaak voor baarden en de noodzaak voor vrouwen om zich te bedekken in het openbaar. Het omvat ook zaken zoals de vraag of vrouwen geneeskunde mogen studeren.
Bronnen:
1. http://www.thechronicleherald.ca/Front/1073661.html
http://misskelly.typepad.com/photos/uncategorized/muslim_swimsuit
2. http://www.dailymail.co.uk/news/article-1045959/Sharia-car-insurance-For-time-Muslims-buy-policies-line-Islamic-law.html
3. http://www.dailymail.co.uk/news/article-1045959/Sharia-car-insurance-For-time-Muslims-buy-policies-line-Islamic-law.html
4. http://www.asianimage.co.uk/display.var.2422427.0.shariacompliant_card_launched.php
5. http://www.asianimage.co.uk/display.var.2422427.0.shariacompliant_card_launched.php
6. http://www.mortgagesorter.co.uk/islamic_mortgages.html
7. http://www.dailymail.co.uk/news/article-513020/The-British-sharia-crime-court-cafe-knifemen-walk-free.html
Saoedi-Arabië heeft een geschiedenis van terroristen financieren. Het was de belangrijkste sponsor van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie in de jaren '70 en '80, toen de PLO het meest betrokken was bij de wereldwijde terreur. Maar het zou juist zijn om te zeggen dat, wereldwijd, de Saoedi's de neiging hebben om de voorlopers van terreur te financieren in plaats van terreur zelf. Sinds de aanslagen van 11 september in de VS, waar het merendeel van de kapers Saoedi's waren, heeft de Saoedische regering, onder grote druk van de VS, geprobeerd om beter te controleren waar Saoedisch geld heen gaat.
Volgens officiële Saoedische informatie is er Saoedisch geld gebruikt voor het bouwen en onderhouden van meer dan 1500 moskeeën, 202 hogescholen, 210 islamitische centra, geheel of gedeeltelijk gefinancierd door Saoedi-Arabië (cijfers uit 2007), en zijn er bijna 2000 scholen voor het opleiden van islamitische kinderen in niet-islamitische landen in Europa, Noord- en Zuid-Amerika, Australië en Azië.
Het Koninkrijk heeft geheel of gedeeltelijk wahabitische islamitische centra gefinancierd in:
- Oostenrijk
- Groot-Brittannië
- Frankrijk
- Spanje
- Italië
- Duitsland
- Nederland
- België
- Zweden
- Denemarken
- Noorwegen
- Zwitserland
- Rusland
- VS
- Australië
en zelfs in sommige islamitische landen, zoals onder andere Turkije, Marokko, Indonesië, Maleisië en Djibuti.
Het is ook heel gebruikelijk dat Saoedische ambassades jaarlijks een toelage betalen aan de lokale wahabitische imams: ongeveer 1000 tot 40.000 dollar, afhankelijk van het land en de regio. Saoedische hulp aan moslims in het buitenland, echter, wordt geleverd met addertjes onder het gras, en de meeste van de begunstigde instellingen bevorderen uiteindelijk de wahabitische leer van de islam.
Het is een bekend feit dat Saoedi-Arabië en andere Arabische landen de afgelopen 35 jaar steeds wahabisme en andere agressieve vormen van het salafisme hebben verspreid over de hele wereld. Saudi-Arabië alleen al heeft de afgelopen twee decennia meer dan 87 miljard dollar in het buitenland gepompt voor het propageren van wahabisme - 'ware islam' - in de islamitische wereld en in het Westen. Het grootste deel van deze financiering gaat naar de bouw en de gebruikskosten van duizenden moskeeën, madrassa's en islamitische culturele centra over de hele wereld. Deze islamitische instellingen zijn nu te vinden in elk land in het Westen vergezeld door imams die door de Saoedi's zijn 'goedgekeurd'.
In de Arabische wereld, in Zuid-Azië en in het Verre Oosten, hebben islamitische werknemers en islamitische instellingen steun ontvangen van Saoedische bronnen (meestal particulieren en stichtingen) die langzaam wahabisme inbedden in veel islamitische samenlevingen.
Voordat we verder ingaan op dit Saoedische onderwerp, echter, laten we even eerst proberen om bepaalde principes en definities vast te stellen:
Er zijn vier 'scholen van de wet' [stromingen] in de islam: Hanafi, Shafi'i, Maliki en Hanbali. Een meerderheid van de wahabieten en andere salafisten behoren tot de school Hanbali.
De Westerse vestiging en de zogenaamde 'Westerse gematigde moslims' hebben ervoor gekozen om de Saoedische versie van 'traditionele islam' te bestempelen als wahabisme, soennitisch theofascisme of conservatief salafisme. De ideologie van Al-Qaida kan salafi-jihadi genoemd worden (al-Salafiyya al-jihadiyya) of jihadistisch salafisme. Maar de zogenaamde wahabieten zelf en andere conservatieve aanhangers van de salafistische school van de islam zijn tegen deze definitie en worden liever Muwahiddun (Muwahidoon) genoemd.
Wahhabisme of wahabisme is een fundamentalistische interpretatie van de islam door Mohammed ibn Abd-al-Wahhab, een 18e-eeuwse geleerde in wat vandaag de dag bekend staat als Saoedi-Arabië, die voorstander was van wat hij beschouwde als een terugkeer naar de praktijken van de eerste drie generaties van de islamitische geschiedenis. Kort gezegd, wahabitische boeken en pamfletten leren dat moslims niet-islamitische ideeën en praktijken, met inbegrip van politieke voorkeur, absoluut moeten verwerpen. In zijn meest extreme vorm predikt het dat moslims zich niet alleen "steeds moeten verzetten tegen" ongelovigen "in alle opzichten", maar "ze haten om hun religie [...] omwille van Allah", en dat de democratie "verantwoordelijk is voor alle verschrikkelijke oorlogen van de 20e eeuw" [1].
Wahabisme is de dominante vorm van de islam in Saoedi-Arabië, en is ook populair in Koeweit, de Verenigde Arabische Emiraten en in enkele andere gebieden en regio's van de wereld. Het wordt vaak aangeduid als een 'sekte' of 'stroming' van de islam, hoewel zowel de voor- als veel van zijn tegenstanders dergelijke benamingen afwijzen. Het heeft veel invloed gekregen in de islamitische wereld en het Westen via de financiering van moskeeën, scholen en andere middelen van de olierijkdom in de Perzische Golf.
De termen 'wahabisme' en 'salafisme' worden vaak door elkaar gebruikt. Wahabisme is een 'kleinerende' term voor salafisme, terwijl een andere bron omschrijft het als "een bepaalde oriëntatie binnen het salafisme", een oriëntatie die sommigen als ultra-conservatief beschouwen [2].
Hoewel de oorsprong van wahabisme en salafisme zeer verschillend waren - wahabisme is een rigide islam die moderne invloeden afwijst, terwijl het salafisme iets flexibeler is over de kwestie - deelden beiden een afwijzing van gematigde leer over de islam in het voordeel van directe, 'traditionele' interpretaties. Maar ondanks hun begin "als twee afzonderlijke bewegingen", hebben de migratie van Egyptische leden van de Moslimbroederschap naar Saoedi-Arabië en de Saoedische koning Faisal's "omarming van salafistisch pan-islamisme geleid tot kruisbestuiving tussen ibn Abd al-Wahhab's leringen over tawhid, shirk en bid'ah en de salafistische interpretaties van ahadith (de uitspraken van Mohammed)".
Salafisme verschilt van de eerdere hedendaagse islamitische hernieuwingsbewegingen van de jaren '70 en '80 (meestal aangeduid als islamisme), in het opzicht dat (in ieder geval veel) salafisten niet alleen Westerse ideologieën zoals socialisme en kapitalisme afwijzen, maar ook gewone Westerse begrippen als economie, grondwetten, politieke partijen, revolutie en sociale rechtvaardigheid. Moslims moeten zich niet inlaten met Westerse activiteiten zoals politiek, "zelfs niet door ze een islamitische inslag te geven". In plaats daarvan moet de moslims vasthouden aan traditionele activiteiten, in het bijzonder Dawah (missionaire activiteit) [3]. Salafisten bevorderen de sharia in plaats van islamitische politieke programma's of de staat.
Zoals de salafisten het zelf zien, begint hun geschiedenis met profeet Mohammed. Ze beschouwen zichzelf als directe volgelingen van zijn leer, en willen de vroomheid van de eerste drie generaties van de islam (de Salaf) nabootsen. Alle latere geleerden zijn slechts vernieuwers (geen 'stichters'). Moderne geleerden mogen ons alleen les komen geven (of herinneren) aan de instructies van de oorspronkelijke volgelingen van de islam. Vanuit het perspectief van een aantal anderen, echter, begon de geschiedenis van het salafisme een paar honderd jaar geleden, en zijn de exacte tijd en plaats nog steeds een onderwerp van discussie.
Salman al-Auda:
Sommige salafisten zijn van mening dat de gewelddadige jihad is toegestaan tegen buitenlandse, niet-islamitische bezetting, maar niet tegen regeringen die beweren islamitisch te zijn. Die regeringen moeten worden hervormd, niet gewelddadig ten val gebracht. Burgeroorlog (fitna) moet worden vermeden.
Andere salafisten zijn van mening dat het voor de gelovigen toegestaan is, zelfs verplicht, om deel te nemen aan de gewelddadige jihad om onderdrukkende regimes omver te werpen, zelfs als ze beweren islamitisch te zijn. Een van de sterkste voorstanders van geweld was Sayyed Qutb, een Egyptisch lid van de Moslimbroederschap. Nadat de Egyptische Broederschap de Egyptische leider had vermoord, werd de Broederschap onderdrukt en Qutb ging naar de gevangenis.
Rabe 'al-Madkhali
Sommige salafisten dringen gelovigen aan om de toestand waarin zij leven te ondersteunen of te verdragen. Gelovigen worden aangemoedigd om het salafisme te verspreiden op niet-gewelddadige wijze, door missionaire activiteiten, maatschappelijk werk, en politieke organisatie. Bovenal moeten ze elkaar helpen een leven van ware islamitische vroomheid te leiden.
In de afgelopen jaren is er aandacht besteed aan het 'jihadi' salafisme van Al-Qaida en aanverwante groeperingen die hebben opgeroepen tot het doden van burgers, en die zijn tegengewerkt door veel islamitische groeperingen en overheden, met inbegrip van de Saoedische overheid en de Moslimbroederschap. Ook nu gaat het debat nog door over de juiste methode van hervorming, variërend van gewelddadige 'salafistisch jihadisme' tot minder gepolitiseerde evangelisatie. Ondanks dat ze sterk op elkaar lijken, keuren de verschillende hedendaagse zelfverklaarde salafistische groepen elkaar vaak sterk af en ontkennen dat de anderen een salafistisch karakter hebben. Typisch genoeg verwijzen de zogenaamde wahabieten en salafisten naar zichzelf als 'Muwahiddun (Muwahidoon)' of volgelingen van 'Ahle Hadith', of 'Ahl at-Tawheed'.
Er zijn een groot aantal definities die heel verwarrend kunnen zijn voor de gemiddelde persoon. Het belangrijkste is echter om bewust te zijn van de manier waarop de islamitische apologeten proberen om Westerse politici en media te manipuleren om het bereik dat salafisme/traditionele islam heeft in de wereld teniet te doen.
Informele netwerken en salafistisch activisme
Als men wil begrijpen welke rol het salafisme heeft in het proces van radicalisering van islamitische gemeenschappen en hoe dit proces actief werkt in Europa, moet men eerst zijn kenmerken onderzoeken als een beweging in de Arabische wereld. In tegenstelling tot andere formele organisaties heeft salafisme geen hiërarchische structuren. De salafistische netwerkstructuur is gedecentraliseerd en gesegmenteerd. De verschillende groepen worden geleid door sjeiks of geleerden met een verschillende mate van kennis van de wetenschap van de hadiths, maar ze hebben niet noodzakelijkerwijs banden met elkaar. Er is ook een element van concurrentie tussen de sjeiks, elke meent dat zijn interpretatie van de salaf, of de ware weg, de juiste is. De belangrijkste geleerden genieten aanzienlijke steun onder studenten, die hen vaak aan anderen aanbevelen vanwege hun enorme kennis van religieuze zaken. Er bestaat slechts een informele hiërarchie op basis van de reputatie van de verschillende sjeiks die worden erkend door de salafistische gemeenschap. Het grote aantal sjeiks betekent dat er geen elite of welomschreven leiderschap is. Deze gedecentraliseerde en cellulaire structuur, waarin iedereen met religieuze kennis aanspraak kan maken op leiding van een groep, legt uit hoe gemakkelijk het is om groepen of autonome cellen op te richten in Europa die bereid zijn om zichzelf op te blazen, zonder de noodzaak voor directe orders van een hogere autoriteit.
Salafistisch activisme werkt via informele netwerken, dezelfde netwerken die door de eeuwen heen hebben gezorgd voor de overdracht van islamitische kennis en zeer effectief zijn bewezen in het creëren van een gemeenschappelijke moslimidentiteit. Ze mobiliseren zich in sociale netwerken van persoonlijke relaties en gedeelde overtuigingen. Enquêtes van de Jordaanse salafisten laten zien dat vrienden een cruciale rol hadden gespeeld in hun bekering tot het salafisme. Het rekruteringsproces wordt direct uitgevoerd tijdens discussies over de islam. Vrome moslims socialiseren in vriendenkringen waarin de islam een belangrijke rol speelt in hun leven. Religie is een terugkerend thema in dergelijke kringen. Door hun dagelijkse contacten leggen salafisten hun theologie op aan hun vrienden tot de laatsten zijn overtuigd van de waarheid van hun denkbeelden. In veel gevallen zijn hele groepen vrienden bekeerd tot het salafisme, gezien het feit dat ze allemaal worden blootgesteld aan dezelfde lessen, toespraken, en ideeën. De mix van vriendschap en religieuze netwerken zorgt voor een hoge mate van groepssolidariteit, die nog steeds een van de belangrijkste kenmerken is van salafistische groepen in Europa, waardoor het netwerk niet kapotgaat door nauwkeurig onderzoek van inlichtingen- en veiligheidsdiensten in de Westerse landen.
Islamitische apologeten en wahabisme
Volgens de apologeten is de 'kwade en fundamentalistische kleine sekte van de islam' - wahabisme - geïsoleerd en alleen te vinden in Saoedi-Arabië en wordt beoefend door Al-Qaida en de Taliban. De waarheid is echter dat verschillende versies van het salafisme (jihadistisch salafisme als de meest extreme) een belangrijke factor is in elk moslimland.
Wahabisme is de dominante vorm van de islam in Saoedi-Arabië, en is ook populair in Koeweit en de Verenigde Arabische Emiraten. Wahabisme wordt ook gevonden in verschillende delen van Somalië, Algerije en Mauritanië.
Een strikte versie van het salafisme (Ahle Hadith) is te vinden in een aantal Midden-Oosterse landen en Zuid-Azië, met name in Pakistan en India.
Andere vormen van het salafisme zijn vrij dominant in Palestina, Syrië en Jordanië. Het komt ook voor in de meeste andere landen met een moslimmeerderheid, waaronder Turkije, Bosnië en Kosovo.
Dit is in feite een zeer ingewikkelde vraag met vele aspecten. Allereerst moet u u bedenken dat er een groot verschil is tussen actieve steun, sympathie en empathie met deze zaak. U moet ook beseffen dat een gewapende jihad (gewapende strijd) altijd specifieke doelen heeft. De jihadisten in Dagestan, Tsjetsjenië, Zuid-Thailand, Zuid-Filipijnen, Syrië (Palestina), enz. willen allemaal islamitische staten creëren en de sharia invoeren. Om dit doel te bereiken moeten ze oorlog voeren en de ongelovigen (niet-moslims) verslaan. Maar Al-Qaida en jihadisten in het Westen hebben andere doelstellingen. Zij erkennen het feit dat de islam nog steeds erg zwak is in Europa, dus zij adviseren nu nog geen gewapende jihad in de straten van Europese hoofdsteden. De islam en het aantal moslims moeten nog een paar generaties groeien. Al-Qaida streeft er dan ook naar om de Westerse media en Westerse politici het zwijgen op te leggen door angst in hun hart te creëren om hen te dwingen om te capituleren voor de radicale islam. De zogenaamde gematigde moslims spelen de 'good cop' in dit spel. Ze zullen zeggen dat het de schuld is van armoede, modern kolonialisme (Israël, Irak en Afghanistan), discriminatie, stigmatisering en andere oorzaken dat het jihadistische salafisme is opgekomen. Zij zullen vragen om concessies van Europese politici en media om radicale islam 'te voorkomen'.
Volgens Daniel Pipes ondersteunt ongeveer 10-15% van de moslims over de hele wereld actief de militante islamisten (meestal economische steun aan Hamas, Hezbollah, Islamitische Jihad, Al-Qaida of andere terroristische organisaties). Aangezien er meer dan 1,2 miljard moslims wereldwijd zijn, gaat het over 120-180 miljoen mensen. Deze moslims zijn verspreid over de hele wereld en zijn ofwel zelf militanten of directe aanhangers van militante islamisten. De passieve steun ligt veel hoger. Sommige peilingen zeggen dat ongeveer 60-65% van de moslims "Islamic Jihad" en soortgelijke Midden-Oosterse terroristische organisaties steunt. 36% van de Pakistanen geloven dat het Pakistaanse leger niet op zoek moet gaan naar Al-Qaida in Pakistan.
Sympathie of directe steun aan jihadi salafisme is geenszins voorbehouden aan salafistische moslims (wahabieten of andere salafistische groepen). Moslims van alle scholen van de islam hebben sympathie voor en geven steun aan militante jihadisten.
Bijna alle Pakistaanse soennitische moslims behoren tot de hanafitische school van de islam. De Hanafi is de oudste en de meest liberale en tolerante van de vier scholen. Het is ook de grootste stroming binnen de islam met ongeveer 30% van diens volgelingen over de hele wereld. Betekent dat dan dat de hanafitische moslims vredige, gematigde moslims zijn? Helaas is het veel ingewikkelder dan dit. Alle scholen van de wet zijn vrij intolerant (Hanbali het meest intolerant). Ter illustratie: Alle scholen van de islam schrijven de doodstraf voor aan homoseksuelen en afvalligen (ex-moslims) en beloven het uiteindelijke doel van de invoering van de sharia in de samenleving.
Dat hanafisme de dominante vorm van de islam in zowel Pakistan als Europa is zou aangeven dat ze meer gematigd en tolerant moeten zijn dan andere moslims, maar toch staan moslims uit Pakistan bekend om hun conservatisme en intolerantie. Er zijn volgens historische bronnen tientallen genocides en honderden massamoorden (zie pogroms) gepleegd door hanafitische moslims. Er zijn door de geschiedenis heen duizenden voorbeelden van jihadistische moorden gepleegd door hanafitische moslims en deze trend zet zich voort, zelfs vandaag nog. Het is de grootste en meest gevolgde stroming van moslims wereldwijd, ongeveer 30%. De hanafitische school is dominant in Turkije, het noorden van Egypte, Levant, en onder de islamitische gemeenschappen van de Balkan, Centraal- en Zuid-Azië, China, Rusland en Oekraïne. Met andere woorden: de genocide van meer dan 1,5 miljoen christelijke Armeniërs, de Griekse en Assyrische Genocides waren ook daden van de zogenaamde gematigde 'hanafistiche' islam.
Extremisten komen samen om zich zorgen te maken over intolerantie.
door Stephen Schwartz - 10/06/2005, Warschau
Ik had moeten weten dat er iets niet in de haak zou zijn. Eind september heeft de Organisation for Security and Cooperation (OSCE), een internationale organisatie die bestaat uit 55 landen - waaronder zulke dictaturen als in de omgeving Wit-Rusland - opgeroepen tot een dag lang vergaderen in de mooie en spirituele stad van Warschau. Het onderwerp was 'intolerantie en discriminatie tegen moslims'. Afgezien van de diplomaten van OSCE, personeel, en twee vertegenwoordigers van de Amerikaanse Commission for International Religious Freedom, waren de deelnemers ongeveer 25 vertegenwoordigers van moslimorganisaties, ngo's en leden van Europese en Noord-Amerikaanse mensenrechtenorganisaties.
Ik had moeten weten dat er iets mis was, want ik heb veel onheil van de OSCE meegemaakt sinds ik het naoorlogse Bosnië-Herzegovina en Kosovo heb bezocht in de late jaren '90. En vergeet niet dat de OSCE de internationale organisatie was die het lef had om voor te stellen dat we de meest recente Amerikaanse presidentsverkiezingen moesten 'waarnemen' wegens vermoedelijke onregelmatigheden. Maar het heeft een bijzonder slechte geschiedenis in de Balkan, zoals is beschreven in The Weekly Standard.
De OSCE is, bot gezegd, de politieke correctheid zelve. De agenda voor de bestrijding van intolerantie en discriminatie omvat iedereen, van prostituees tot aan de slachtoffers van pesterijen op het schoolplein. Maar het was duidelijk dat de status van de islam in Europa, die de laatste tijd betrokken is geweest bij bloedvergieten in verschillende landen, door mensen van het OSCE wordt bekeken als een hardnekkig probleem. De 'wereldverbeteraars' hadden blijkbaar geen andere keuze dan de rondetafelvergadering over moslims te houden buiten de reguliere agenda van een wekenlange bijeenkomst over de 'menselijke dimensie' in Warschau, en de islamitische bijeenkomst te houden in de kelder van een hotel.
Betrouwbare bronnen meldden dat de Warschause OSCE-conferentie over de islam als een ruilmiddel kwam voor een eerder dit jaar gehouden conferentie over antisemitisme in Córdoba, Spanje. Het werd al snel duidelijk dat het evenement zou dienen als weinig meer dan een platform voor schreeuwers en mopperkonten uit landen als Groot-Brittannië en Denemarken, die er bij waren om de radicale islam te verdedigen. Het blijkt dat de voorstanders van islamitisch extremisme daar nog agressiever, opstandiger, en confronterender zijn dan hun Amerikaanse tegenhangers.
Zo was er een religieuze functionaris uit Groot-Brittannië, dr. Imam Abduljalil Sajid van de groots (en, naar het schijnt, ten onrechte) getitelde Muslim Council for Religious and Racial Harmony, die een groot deel van het ochtenddebat volpraatte met luide aanklachten over Tony Blairs vermeende aanval op de burgerrechten na afloop van [de aanslagen in de Britse metro op] 7/7. Hiervoor zei die deze religieuze leider, toen hem gevraagd werd welke school van de islamitische wet, of madhdhab, hij volgde: "Ik veracht alle madhdhabs".
Imam Sajid vertelde het publiek over de vele keren dat hij Blair had geconfronteerd, en erop aan had gedrongen bij de Britse premier dat de islam en terrorisme volledig los staan van elkaar. Hij bood ook een tirade tegen gevangenschap in Guantanamo. In de hoofden van veel moslims op het evenement, zo leek het, waren de bomaanslagen in Londen en de aanvallen die daaraan voorafgingen, evenals de radicale ideologie die ze inspireerde, niet relevant, want het enige dat telde was te vechten tegen de juridische reactie van de Britten, de VS en andere Europese overheden.
De uitdrukking 'de strijd tegen extremisme' werd opgenomen op de agenda van de vergadering, maar hierover werd geen woord gezegd tot het einde, toen de Turkse diplomaat Omur Orhun zijn stem liet afzwakken tot bijna gefluister. Hij bevestigde, ter afsluiting van de gesprekken, dat het probleem van extremisme uiteindelijk zou moeten worden aangepakt, "want dat is wat ons hier allemaal gebracht heeft". Maar bij het luisteren naar veel van de andere deelnemers kreeg men de indruk dat angst voor de moslims onder de niet-moslims in Europa een puur bevooroordeelde expressie van partijdigheid was, of, zoals Nuzhat Jafri van de Canadian Council of Muslim Women het heeft gezegd, een product van "de Amerikaanse buitenlandse politiek beslissingen".
Toen ik haar erop wees dat door Saoediërs gefinancierde wahabitische terroristen Turkije hebben aangevallen, een land dat het Amerikaanse beleid tegenover in Irak afkeurt, en ook Marokko en Indonesië [hebben aangevallen], die niets te maken hebben met het beleid van Washington, beperkte mevrouw Jafri zich tot de erkenning dat er wel extra 'oorzaken' zijn; die verklaarde ze niet nader.
Anderen waren minder terughoudend. Scandinavische landen lijken een bepaald onvermogen te hebben om moslimextremisten van hun grondgebied te verwijderen. Bashy Quraishy, een man die ontkent religieus te zijn, bewerend dat hij geen praktiserend moslim is, lijkt verdediging van de radicale islam tot een volledige baan te hebben gemaakt, en is een zelfbenoemde functionaris van de "Federation of Ethnic Minority Organisations" in Denemarken. Hoewel hij zijn goddeloosheid en afstand tot de islam toegeeft, heeft Quraishy er geen moeite mee zichzelf te presenteren als een expert op dit gebied.
Quraishy deed zijn best om de vergadering vol te praten. Terwijl imam Sajid het had over het ontbreken van een link tussen de islam en terreur, eiste Quraishy dat de wereldwijde media zoiets zelfs niet mogen suggereren. Zijn geprinte hand-outs, opgestapeld op een bijzettafel, waren hallucinerend van toon. Voor hem was "Amerika onder Vuur" - de kop van een nieuwsbericht van CNN na 11 september 2001 - beledigend bevooroordeeld. Daarnaast stond op Quraishy's hand-outs: "er was geen bewijs, niemand nam de verantwoordelijkheid, en geen enkel land of groep werd specifiek aangewezen" als schuldig voor aanvallen van het World Trade Center en het Pentagon. Het was niets meer dan "met de vinger wijzen" naar de islam.
Quraishy maakte ook een verwijzing naar de aanvallen van wijlen Jude Wanniski op Richard Perle als het kwade heerser over "kritiekloze en nationalistische journalistiek en bewust gebruik van anti-islam terminologie als een instrument van propaganda". Quraishy herhaalde de cliches gebruikt door Al-Qaida en haar aanhangers: de "Kruistochten zijn terug", en Saddam in Irak was niets anders dan een "kleine dictator". Quraishy's pamfletten beweerden zelfs dat "fundamentalist", "getto" en "etnische bende" haatdragende termen zijn en niet mogen worden gebruikt in de media.
De rest van wat hij uitkraamde was minder vurig, maar even absurd. Canadese moslims klaagden over het effect van de Amerikaanse Patriot Act op hun land. Naarmate de middag vorderde werden zinnen zoals "zogenaamde terroristen" steeds vaker gehoord. De Brit Mohammed Aziz, van Faithwise, verklaarde dat de leden van zijn gemeenschap "in de eerste plaats verantwoordelijk zijn aan God [...] dan aan de ummah", of mondiale islam, en alleen in de laatste plaats voor het land waar zij wonen.
Dit alles kwam ongeveer drie maanden na de horroraanslagen in Londen. De bijeenkomst werd afgesloten met niets meer dan een overeenkomst om meer bijeenkomsten te houden. De OSCE heeft, net als een groot deel van Europa, weinig antwoorden op de problemen van de radicale islam - afgezien van hun vroomheden over discriminatie.
Stephen Schwartz schrijft frequent voor The Weekly Standard.
Bron:
http://www.weeklystandard.com/Content/Public/Articles/000/000/006/174gxfos.asp
Door Mohammad Asghar & Jamie Glazov
Brontekst: http://www.islam-watch.org/MAsghar/Leaving-Islam.htm
Vandaag te gast bij Frontpage Interview is Mohammad Asghar, een ex-moslim, die van de islam afstapte na het ontdekken van de ware leer. Naast meer dan vijfentwintig jaar studie van de Koran heeft hij ook zijn commentaar op de verzen geschreven - een poging, hoopt hij, om niet-islamitische leiders en ook gewone burgers te helpen om de ware boodschappen te begrijpen die [die verzen] overbrengen aan moslims.
FP: Mohammad Asghar, welkom op Frontpage Interview.
Asghar: Dank u voor de uitnodiging voor Frontpage Interview.
FP: Vertel ons eens over uw achtergrond en opvoeding als een moslim.
Asghar: Ik ben geboren in een praktiserende moslimfamilie uit Bangladesh. Mijn ouders hielden zich aan bijna alle leerstellingen van de islam en ze zorgden ervoor dat ik ze tijdens het opgroeien ook allemaal leerde, zodat ik ze kon beoefenen in mijn eigen leven. Net als veel andere islamitische kinderen uit mijn buurt ging ik ook naar de madrassa en leerde de Koran lezen zonder, natuurlijk, te begrijpen wat ik las.
In mijn jeugd heb ik geprobeerd om het leven van een ware moslim te leven. Ik zei mijn door de islam verplichte gebeden, maar niet op een regelmatige basis; ik bezocht, en bad bij, de graven van de islamitische heiligen; ik vierde de geboortedag van de profeet van de islam, hoewel niemand tegenwoordig nog zijn geboortejaar weet; ik vierde zijn hemelvaart naar de Tuinen van de Hemel (Jannat) en zong hem lof toe, beladen met amoureuze gevoelens ten opzichte van hem, wanneer mijn ouders en onze buren de Mehfil-e-Milaad organiseerden - dat is een bijeenkomst die moslims op het Indiase subcontinent regelen om de islamitische doctrine te versterken bij de islamitische aanwezigen. Ik was ervan overtuigd dat de dingen die ik toen bezigde een deel waren van de taken die ik Allah en Zijn Profeet verschuldigd was en dat ik, als ik hen geen plezier deed, ik niet in de Tuin zou komen op de Dag des Oordeels.
FP: Wat is het nut van kinderen te leren om de Koran te lezen zonder die uit te leggen aan hen?
Asghar: Volgens sommige onbevestigde berichten zijn er op dit moment meer dan 1,565 miljard moslims in de wereld. Van deze moslims begrijpen en spreken slechts ongeveer 300 miljoen van hen Arabisch. Aangezien een groot deel van de Koran is geschreven in Arabische spreektaal, gesproken door de stam van Quraish in het 7de-eeuwse Mekka, is het zelfs voor de vele hedendaagse Arabischtalige moslims geen gemakkelijke taak om het te begrijpen.
Het grootste deel van de resterende 1,2 miljard moslims woont in het Indiase subcontinent en Zuidoost-Azië. Bijna geen enkele van hen spreekt of kent Arabisch. Zelfs mensen die bekend staan als Hafez-e-Qur'an, die de hele Koran hebben gememoriseerd, in hun geheugen, begrijpen de woorden niet die ze zo ijverig hebben onthouden door de tijd heen.
Dit is de realiteit, en de vraag is waarom moslims de Koran moeten lezen of onthouden zonder die te begrijpen. Het antwoord op de vraag ligt in het feit dat de meeste van hen, vooral die moslims die leven in de niet-Arabischtalige landen, afhankelijk zijn van hun mullahs bij het leren van de essentiële doctrines en praktijken van hun geloof. Ze doen gewoon wat hen verteld wordt door hun mullahs. Dit speelt nog meer bij de moslims die analfabeet en arm zijn. Een toevallige observatie van moslims van het Indiase subcontinent zal dit feit duidelijk maken voor alle belangstellende waarnemers.
Deze mullahs vertellen de gewone moslims dat het lezen of oplezen van de Koran in het Arabisch de makkelijkste manier is om bij Allah in de gunst te komen, een voorwaarde zonder welke geen mens of ziel in de Tuin (Jannat in het Arabisch) zou mogen komen op de Dag des Oordeels. Dit zet niet alleen de ongeletterde en arme moslims, maar ook de hoog opgeleide en rijke moslims ertoe aan om de Koran in het Arabisch te lezen zonder te proberen te begrijpen wat ze lezen of opzeggen in hun gebed. Deze moslims eisen op hun beurt dat hun kinderen ook een paar korte hoofdstukken van de Koran moeten lezen en onthouden, [stukken] die ze nodig hebben om te herhalen terwijl ze hun dagelijkse verplichte gebeden opzeggen.
FP: Dit is verbijsterend: mensen die betrokken zijn bij een religie door dingen die ze zelf niet begrijpen te herhalen.
Dus wat maakte dat u vraagtekens begon te zetten bij het islamitische geloof?
Asghar: Ongeveer 25 jaar geleden heb ik de schok van mijn leven gekregen toen een maulvi (islamitische geestelijke) weigerde om mij het dode lichaam van mijn moeder te begraven want, volgens hem, was het gewaad dat ik toen droeg niet islamitisch. Het gewaad staat onder de Bengalezen bekend als lungi, en het lijkt op wat de Maleisische en de Birmese mannen gewoonlijk dragen (in tegenstelling tot de broek is het onderste deel [van de lungi] open, en als zodanig kan men, als men vanaf de grond naar boven zou kijken, de edele delen van de drager zien).
FP: Waarom dragen mensen een lungi en waarom zou iemand zijn edele delen bloot willen leggen? Waarom droeg u [een lungi]?
Asghar: De lungi, zoals de sari voor vrouwen, is traditionele kleding en het wordt gedragen door bijna alle mannen in Bangladesh. Daarmee bedekken ze hun onderlichaam. Aangezien het onderste deel van de lungi wijd open blijft, zijn veel islamitische mullahs van mening dat het niet mag worden gedragen door islamitische mannen, want door de opening kan de aarde hun geslachtsdelen zien. Volgens hen is jezelf blootstellen aan de aarde een grote zonde.
Maar ik heb geen enkele mullah hetzelfde horen zeggen over de sari. Het is een lang stuk stof, die vrouwen rond hun middel wikkelen, en hun onderlichaam, zoals bij de lungi, blijft open. De aarde kan gemakkelijk hun edele delen zien als zij dat wenst te doen, maar verrassend genoeg laten de mullahs hun vrouwen vrij om die te dragen, alleen zij weten waarom.
FP: Ehm, okee dan. Nou, wat kan ik daarover zeggen, zullen we dit onderwerp bewaren voor een paneldiscussie?
Hoe dan ook, welke invloed had het lungi-incident op u?
Asghar: Het leidde me ertoe om uit te vinden waar de islam werkelijk voor staat en wat de Koran haar volgelingen eigenlijk leert. Ik begon de Koran in het Engels te lezen, vertaald door Abdullah Yusuf Ali en Mohammed Marmaduke Pickthall, evenals de vertaling ervan in het Bengaals en Urdu. Dit deed ik om ervoor te zorgen dat wat ik las in het Engels identiek was aan de Bengaalse en Urdu vertalingen en dat deze de juiste en getrouwe vertalingen van de Arabische Koran vertegenwoordigden.
Wat las ik in en ontdekte uit de Koran was, en is nog steeds, verbijsterend voor mij. Ik kon niet geloven dat Allah, als Hij bestaat, die dingen kon hebben gezegd die Hij wordt verondersteld te hebben gezegd tegen Mohammed en zijn volgelingen. Ik kon bijvoorbeeld niet geloven dat de Schepper van het heelal de moslimmannen het volgende zou kunnen hebben verteld:
2:223: Uw vrouwen zijn een akker voor u: ploeg uw akker wanneer of hoe gij wilt: maar doe voortijdig iets goed voor uw ziel en vreest Allah en weet dat gij Hem zult ontmoeten (in het Hiernamaals ), en geef (deze) goede tijdingen aan degenen die geloven.
Door de moslimmannen te vertellen dat ze hun vrouwen seksuele handelingen mochten laten uitvoeren "wanneer of hoe" ze wilden, stond Allah het effectief toe om hun vrouwen te verkrachten, want dit vers van de Koran eist ook niet dat zij hun vrouwen om toestemming vragen, of om voorspel, terwijl zowel mannen als vrouwen zonder voorspel nauwelijks vrijwillige seks kunnen hebben. Voor Allah is dit, als moslimmannen "voortijdig iets goed voor [hun] ziel" doen, dwz tot Hem bidden voordat ze hun vrouwen verkrachten, iets dat Hij beschouwt als een vrome daad die hen zal helpen hen vrij te pleiten van de misdaad van verkrachting op de Dag des Oordeels.
FP: Wat betreft 2:223 met betrekking tot de voorschriften dat een man zijn vrouw mag verkrachten: als God dit niet heeft bevolen, waar komt dit dan vandaan? Wie heeft deze verzen geschreven en waarom?
Asghar: Naar mijn oordeel is de Koran een verslag van wat de profeet van de islam had gedaan of gezegd tijdens zijn verblijf op aarde. Zijn volgelingen onthielden en vertelden ze aan de verzamelaars van de Koran toen die werd opgesteld. Daarom moet de inhoud van vers 2:223 worden beschouwd in samenhang met wat hij had gedaan in zijn leven en wat hij zijn volgelingen had verteld over de kwesties die erin staan.
In een legendarische Hadith (woorden van Mohammed), lezen we:
Sahih Muslim, Boek 8, Vers 3240:
"Jabir meldde dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) een vrouw zag, en zo kwam hij bij zijn vrouw Zainab, terwijl ze bezig was met leerlooierij, en had seksuele gemeenschap met haar. Vervolgens ging hij naar zijn metgezellen en zei tegen hen: De vrouw komt en gaat als de vorm van een duivel, dus als iemand van jullie een vrouw ziet, moet hij naar zijn eigen vrouw gaan, want dat zal uitbannen wat hij in zijn hart voelt".
Wat de profeet had gedaan jegens zijn onvoorbereide vrouw is precies wat er in het bovenstaande vers staat, dat wil zeggen dat islamitische mannen ongevraagd seks mogen hebben met hun vrouwen, en ze mogen hen ook verkrachten als zij er blij van worden.
FP: Dus toen verliet u de islam?
Asghar: Ja. Ik ben een ex-moslim. Ik doe niet meer aan de leer en de doctrines van de islam, want ik beschouw ze als onbehoorlijk en dus ongeschikt voor een goed mens.
FP: Hoe reageerde uw familie en de gemeenschap dat u de islam verliet? Is uw leven is in gevaar?
Asghar: Ik vertelde mijn familie over wat ik heb gevonden in de Koran en zij waren het met mij eens. Maar het was een ander verhaal met de gemeenschap waarin ik woonde; ik werd een paria. De meeste van mijn vrienden en kennissen wilden niet meer met me praten, uit angst dat de informatie die ik probeerde te verspreiden hen van hun religie af zouden brengen, terwijl anderen stilletjes bedreiging tegen mijn persoon maakten. Ik besefte me dat me iets zou overkomen als ik in mijn geboorteland bleef wonen en over de drogredenen van de islam zou praten, dus ben ik samen met mijn familie geëmigreerd naar de Verenigde Staten.
Hier voel ik me veilig, ook al heb ik al een paar doodsbedreigingen ontvangen. Het ministerie van Justitie van mijn adoptieland heeft mij verzekerd van alle hulp, mocht ik het gevoel hebben dat mijn leven in gevaar is. Mijn familieleden en ik krijgen dat te verduren voor in ons recht te staan.
FP: Hoe denkt u over het effect van de islam op de moslims en niet-moslims?
Asghar: Moslims zijn zelf ook slachtoffer van de islam. Velen van hen zijn bewust slachtoffers geworden, terwijl een overgrote meerderheid van hen in de val zijn gelopen zonder iets te weten over de ware aard en doctrine. De islam heeft ze veranderd in robots; de meeste moslims doen alleen wat ze geloven dat Allah hen vertelt te doen. Dit blijkt uit het feit dat de meeste, zo niet alle moslims niets doen in hun leven zonder eerst "Bismillah" te zeggen, dwz iets beginnen in naam van Allah, omdat ze geloven dat ze zonder zijn hulp niets in hun leven kunnen bereiken.
Aangezien Allah de moslims heeft gevraagd om te geloven in het Ongeziene en standvastig in hun gebed te blijven (de Koran 2:2), besteden de meesten van hen een enorme hoeveelheid van hun kostbare tijd aan bidden tot Hem. Ze geloven dat de leer van de Koran kennen alles is wat ze nodig hebben in hun leven, en daarom hielpen ze in het verleden, en helpen ze nog steeds, met het produceren van een groot aantal islamitische geestelijken, in plaats van goede wetenschappers en geleerden in andere onderwerpen die essentieel zijn voor het algemeen belang en het voortbestaan van de mensheid. De volgende statistieken werpen een blik op de toestand van de 'menselijke kennis' in de islamitische wereld:
Er zijn 57 lidstaten van de Organisation of Islamic Conference (OIC), en alles bij elkaar zijn daar zo'n 500 universiteiten: één universiteit per elke drie miljoen moslims. De Verenigde Staten heeft 5.758 universiteiten en India heeft er 8.407. In 2004 heeft de Jiao Tong University in Shanghai de Academic Ranking of World Universities samengesteld, en opmerkelijk genoeg staat er in de top-500 niet één universiteit uit de landen met een moslimmeerderheid.
Dit vertelt ons duidelijk dat de moslims achterblijven in het onderwijs; dit is het resultaat van hun islamitische geloof, als gevolg waarvan er de afgelopen 105 jaar maar drie Nobelprijzen zijn gewonnen door ongeveer 1,4 miljard moslims (met uitzondering van de Vredesprijzen), terwijl er in dezelfde periode 180 Nobelprijzen zijn gewonnen onder ongeveer 14 miljoen joden.
FP: Wat zit er achter deze leer over iedereen de hele tijd aan het bidden houden? Als dit niet door God is ingegeven, en laat ons veronderstellen dat dit door de mens is ingesteld, wat was hiervan dan de bedoeling? Waarom dit soort dingen verkondigen?
Asghar: Vóór de komst van de islam baden de heidenen van het Arabische Schiereiland drie keer per dag, bij ongeveer zonsopgang, in de middag en bij zonsondergang, en ze draaiden hun gezicht naar de Ka'aba (Washington Irving. Mahomet & his Associates. p 31.). Mohammed behield dit heidense ritueel in de islam en, op sommige onbewaakte momenten, zei hij tegen zijn volgelingen dat ze twee, drie of vier keer op een dag moesten bidden. Aangezien de normen die moesten worden gevolgd toen hij dit zei goed bekend waren bij zijn volgelingen, heeft hij ze niet genoemd in de Koran. Bij gebrek aan duidelijkheid over het aantal gebeden die moslims elke dag moeten richten aan Allah, geloven soennieten dat het er vijf moeten zijn, sji'ieten beschouwen het over het algemeen als drie (Dr Rafiq Zakaria. Muhammad and the Quran. p 74).
De profeet van de islam hield dagelijkse gebeden in de islam om een specifieke reden bij drie houden: hij was militair en economisch zwak, en moest de heidenen van Mekka vertellen dat de religie die hij predikte niet drastisch anders was dan die die zij zelf beoefenden en dat ze die als zodanig moesten accepteren zonder weerstand. Hij bleef zijn verzoeningspolitiek belijden, zelfs na zijn aankomst in Medina, waar de joden fel gekant waren tegen het merendeel van de voorschriften van zijn godsdienst. Om ze te overtuigen, veranderde hij de richting van de islamitische gebed van de Ka'aba in Mekka naar Jeruzalem. Toen de joden niet stuk te krijgen waren, sprak hij zijn milde ongenoegen uit door zijn volgelingen te vragen naar de Ka'aba te draaien op het moment dat ze hun gebed opzeiden.
Het moslimgebed bereikte een nieuwe dimensie, en ook een nieuw belang, nadat islamitische heersers waren begonnen met anderen landen te veroveren. De eerder jammerlijk arme en behoeftige neo-moslims uit de woestijn van Arabië werden toen verblind door de rijkdom en de welvaart van de landen waarin het ze gelukt was slechts een paar jaar na de dood van Mohammed te veroveren en te plunderen. De schone en mooie vrouwen van de veroverde landen waren een andere reden dat hen overhaalde hard te vechten tegen hun vijanden.
Al-Baladhuri, de meest verstandige van de historici van de [islamitische] verovering, verklaart dat Abu Bakr tijdens het werven voor de Syrische campagne "schreef naar de mensen van Mekka, al-Taif, al-Yaman en alle de Arabieren van Nadjd en al-Hijaz om ze op te roepen tot een 'heilige oorlog' en hun verlangen daarnaar aan te wakkeren, en naar de buit die ze zouden roven van de Grieken [de buit bestond uit alle dingen die ze konden pakken van de overwonnenen, waaronder hun vrouwen]. Rustam, de Perzische generaal die zijn land verdedigde tegen de Arabische invasie, maakte de volgende opmerking tegen de moslims: "Ik heb geleerd dat u gedwongen werd om te doen wat u doet door niets anders dan de schaarse bestaansmiddelen en door armoede". Een vers in de Hamasah van abu-Tammam geeft de zaak kort en bondig weer:
Nee, u heeft het nomadenleven niet verlaten voor het Paradijs;
Integendeel, ik geloof dat het uw verlangen naar brood en dadels was.
(Geciteerd uit Phillip K. Hitti's History of the Arabs. p 144).
Maar naarmate de tijd verstreek en de lust om meer rijkdom en vrouwen te vergaren zeer nijpend werd onder de soldaten van Allah, werden de islamitische heersers ongerust en vreesden de controle over hen te verliezen als ze geen maatregelen namen om hun extreme passie in te perken. Ze vonden een oplossing voor hun probleem in het gebed vaker te verplichten, naar vijf keer; en in voorgeschreven lezingen uit de Koran, evenals verschillende bewegingen en gebaren om voor een aantal uren per dag te voorkomen dat hun gedachten zouden afdwalen naar de rijkdom en vrouwen van de niet-moslims.
Dit was net als de indoctrinatie die de dictators van onze tijd hebben gebruikt om hun militairen onder controle te houden. Islamitische heersers slaagden in hun poging en uiteindelijk werden de dagelijkse vijf gebeden een integraal onderdeel van het moslimleven. In de hoop Allah te behagen verspillen ze niet alleen een kolossale hoeveelheid van hun kostbare tijd, maar stellen ook hun belangrijke taken uit om hun gebeden te verrichten, waardoor ze veel schade toebrengen aan hun economisch welzijn en dat van hun naties. Hoe sneller moslims dit beseffen, hoe beter het zou zijn voor hen en de rest van de wereld.
FP: Een groot deel van de islamitische wereld wordt ook overspoeld door armoede. Dit heeft ook iets te maken met de islamitische theologie, toch?
Asghar: Natuurlijk. Armoede is een deugd voor moslims. De meesten van hen geloven dat ze krijgen wat Allah hen geeft. Daarom, in tegenstelling tot andere mensen en naties die hard hun best hebben gedaan om hun economische omstandigheden te verbeteren en toen rijk werden, hebben de meeste moslims het gepast gevonden om vanwege hun religieuze overtuigingen in armoede te blijven leven. Inderdaad, veel islamitische landen hebben hun gevoel van eigenwaarde, politieke onafhankelijkheid en soevereiniteit verkocht aan die weldoeners wier liefdadigheid ze nodig hadden voor hun economische overlevingskansen.
Maar zonder verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen falen en dwaasheden geven zij nu de welvarende en rijke niet-moslims en de niet-islamitische landen de schuld voor alle kwalen waar [moslims] tegenwoordig mee kampen; die zijn volgens hen aan hen toegebracht door vooral de onrechtvaardige en verraderlijke christenen. De Koran versterkt de islamitische haat tegen de christenen door hen te vertellen dat Allah hen geen rijkdom geeft voor het bereiken van welvaart op aarde, maar om hen te straffen in hun volgende leven. (Vgl. Koran 10:69 en 70).
Geïnspireerd hierdoor, en door soortgelijke leer in de Koran, haten moslims niet alleen die niet-moslims die rijk zijn, maar kijken zij ook uit, zij het in stilte, naar de dag dat zij in staat zullen zijn om het christendom en andere religies voorgoed van de aardbol te laten verdwijnen.
FP: Dit is gebaseerd op de oorlog die de islam moslims oplegt om te voeren tegen ongelovigen.
Asghar: Ja. Zoals we allemaal weten heeft de Islam de aarde verdeeld in twee kampen: Dar-al-Islam en Dar-al-Harb, dat wil zeggen de islamitische wereld en de niet-islamitische wereld. Omdat de moslims het voetvolk van Allah zijn en ze verplicht zijn om Zijn plan voor de aarde en de mensheid te vervullen zoals dat wordt beschreven in de Koran, moeten de moslims tegenwoordig niet alleen het land dat de niet-moslims bezetten terugwinnen, ze moeten ze ook dwingen te bekeren tot de islam, of hen doden als ze weigeren moslims te worden (zie Koran 9:29). Het is in feite "een opmerkelijke verklaring van een staatsbeleid dat is afgekondigd [door Allah] over de maand Shawwal die in AH 9 [islamitische jaartelling; 630 n Chr] en twee maanden later door Hazrat Ali werd uitgelezen op zijn bedevaart om het beleid een zo groot mogelijke bekendheid te geven" (Abdullah Yusuf Ali. The Holy Quran. Herzien door de koning van Saoedi-Arabië. p 494).
Deze leer van de Koran zet de moslims effectief en automatisch op tegen de christenen; het vertelt die eerste ook om die laatste niet als hun vrienden of beschermers te nemen, aangezien zij (de christenen) en de joden alleen vrienden van elkaar zijn en beiden dus samenspannen tegen de islamitische ummah en hun godsdienst.
Afgezien van de joden en de christenen hebben de moslims ook vanuit de grond van hun hart een hekel aan de heidenen [mushrikun in het Arabisch], omdat ze volgens de Koran onrein zijn (zie Koran 9:28), en dus onwaardig leven op Allahs aarde. Daarom moeten de moslims hen doden wanneer ze de kans krijgen om de instructie te vervullen die Allah hen heeft gegeven via de Koran (zie vers 9:5). Dit is een zeer gevaarlijke opdracht, en het is helemaal niet goed voor de aardbewoners die andere goden aanbidden dan Hem.
Deze en andere waarheden over de islam, moeten ter kennis worden gebracht van de niet-islamitische gemeenschappen van de wereld om hen voor te bereiden op de dodelijke gevaren die de islam waarschijnlijk zal brengen wanneer zijn volgelingen, in de toekomst, een dominante kracht op aarde worden. Aandacht voor wat er in de Koran staat is niet alleen belangrijk voor de huidige niet-moslims in de wereld, maar het zou hen ook helpen hun nakomelingen te beschermen tegen de door Allah geïnspireerde woede van de moslims in de toekomst.
FP: Bent u er optimistisch of pessimistisch over dat het Westen de mogelijkheid heeft om de islamitische agenda te confronteren?
Asghar: Ik ben er bedroefd over dat het Westen niets heeft geleerd van de Koran, de geschiedenis van de islam en van zijn aanhangers. De volgende voorbeelden beschrijven het islamitische gedachtegoed en wat Allah wil dat ze doen om de aarde over te nemen van de joden, christenen, boeddhisten, polytheïsten en de volgelingen van andere godsdiensten:
In plaats van lering te trekken uit de geschiedenis van de moslims geloven de meeste leiders en inwoners van het Westen dat de islam een religie van vrede is en zijn volgelingen net zo aardig zijn als ze lijken te zijn. Velen van hen wilden het niet leren, zelfs toen ze zagen hoe de moslims verwoestingen aangericht en doden achterlaten hebben in New York en Washington DC; ze loven de goede leerstellingen van de islam, zelfs terwijl ze weten dat er een regisseur zijn leven heeft verloren dankzij een moslimfanaticus vanwege de 'misdaad' dat hij een zogenaamde anti-islamitische film had gemaakt. Ze zijn ook vol lof over de zogenaamde tolerantie die de islam haar aanhangers bijbrengt, zelfs nadat ze werden ingelicht dat een Amerikaanse uitgever weigerde een boek uit te geven dat het oogpunt van de vrouw van profeet Mohammed bevat, omdat ze van moslims bedreigingen hadden ontvangen over ernstige gevolgen als ze het boek toch zouden publiceren.
Veel leiders en burgers in het Westen negeerden de president van Iran nadat hij op had geroepen tot de volledige vernietiging van Israël, en ze zeiden dat hij gewoon een gestoorde was. In werkelijkheid was het niet zijn waanzin die hem had laten roepen om de vernietiging van Israël, maar het was eerder zijn haat tegen de joden die hem liet zeggen wat hij geloofde dat Allah wilde dat hij zou zeggen over hen en aan zou doen aan hun staat.
Hoe zijn de moslims van plan om Israël te vernietigen en ook, hoe gaan ze de aarde overnemen van de volgelingen van andere godsdiensten als ze niet over de nodige middelen beschikken om hun doelstellingen te bereiken? Hier zijn de antwoorden op de vragen:
Iraanse en andere moslims zullen doorgaan met hun inspanningen om de dodelijke wapens te krijgen die ze op den duur nodig hebben om Israël te vernietigen - een verlangen dat dr. Mahathir, de voormalige premier van Maleisië, duidelijk heeft uitgedrukt in zijn toespraak voor de islamitische afgevaardigden aan de OIC-top die in 2003 werd gehouden in zijn land[. Mahathir] zei:
Het kan niet dat er geen andere manier is. 1,3 miljard moslims kunnen niet worden verslagen door een paar miljoen joden. Er moet een manier zijn. En we kunnen alleen een manier vinden als we stoppen om na te denken, om onze zwakheden en onze kracht te evalueren, te plannen, strategisch te zijn en vervolgens een tegenaanval te lanceren. Als moslims moeten we advies inwinnen van de Al-Quran en de Sunnah van de Profeet. Er zal in de 23 jaar durende strijd van de profeet zeker een aantal aanwijzingen staan voor ons over wat we kunnen en moeten doen. [...] We moeten onze macht op alle gebieden uitbreiden, niet alleen gewapende macht. Onze landen moeten stabiel en goed beheerd zijn, economisch en financieel sterk, industrieel competent en technologisch geavanceerd. Dit zal enige tijd duren, maar het kan worden gedaan en het zal een goede investering zijn. We worden bevolen door onze religie om geduldig te zijn. Innallahamaasabirin. Uiteraard is het een deugd geduldig te zijn.
Bij hun voorbereiding om de joden aan te vallen vestigen moslims zich geleidelijk in de welvarende landen van het Westen, met twee belangrijke doelstellingen in hun achterhoofd. De eerste is om geld te verdienen en de tweede is om het zaad van de islam te zaaien onder de mensen van het gastland. Naast het bekeren van criminelen en ontevreden mensen naar hun geloof, proberen ze ook hun aantallen te laten groeien door zo veel kinderen te hebben als hun vrouwen kunnen produceren. In gevallen waar zij zelf geen vrouwen hebben die kinderen voor hen kunnen produceren, pakken ze de Westerse vrouwen en, na ze te bekeren naar de islam, produceren ze dan hun gewenste aantal kinderen met hen.
Als hun aantallen op deze manier zijn uitgegroeid tot een grote en politiek machtige menigte, zullen ze om autonomie vragen, of volledige onafhankelijkheid verlangen voor de regio's van het gastland waar zij wonen. Dat is al gebeurd in India, en het is nu aan het gebeuren in de Filippijnen, Thailand en China.
Wat waarschijnlijk zal gebeuren in het Westen, als die bij zijn huidige beleid van 'politieke correctheid' blijft en van apathie in de richting van de vijandige leer van de islam, is voor ons door de Amerikaanse historicus en filosoof Will Durant (1885-1981) beschreven in de volgende woorden:
De islamitische verovering van India is waarschijnlijk het bloedigste verhaal uit de geschiedenis. Het is een ontmoedigend verhaal, want haar duidelijke moraal is dat de beschaving een kostbaar goed is, wiens delicate complex van orde en vrijheid, cultuur en vrede op ieder moment omvergeworpen kan worden doordat barbaren aanvallen van buitenaf of vermenigvuldigen van binnenuit.
FP: Welk advies heeft u voor het Westen?
Asghar: Wetende dat wat Will Durant heeft gezegd waar is, stel ik voor dat het Westen zonder verdere vertraging de volgende stappen moet nemen om de dreiging tegen te gaan die moslims vormen voor zijn onafhankelijkheid en de manier van leven van hun mensen:
Het Westen heeft geen andere keus dan hierin te slagen bij de islamitische landen, als het de islamitische dreiging tegen haar en haar bondgenoten wil stoppen. Als ze falen zou dat catastrofaal zijn voor de hele wereld - een vooruitzicht dat noch het Westen, noch andere niet-islamitische landen in het Oosten en elders zullen kunnen opvangen zonder grote offers van mensenlevens en vernietiging van hun economieën. Het Westen mag daarom niet rusten totdat het is geslaagd op dit front.
FP: Hoe kan het Westen deze dingen die u adviseert uitvoeren en nog steeds een plek zijn die de vrijheid van godsdienst en de individuele vrijheden toestaat?
Asghar: Om haar burgers te beschermen tegen het islamitische terrorisme en het toekomstige risico overspoeld te worden door moslims, hoeft het Westen alleen maar zijn eigen bestaande regels en wetten te volgen en een aantal wijzigingen in haar denkproces aan te brengen. Laat me het wat uitleggen:
Bovendien staat de islam de bewaking van slechte mensen toe, en Allah heeft de vijanden van Mohammed persoonlijk bespioneerd om hem te beschermen tegen hun kwaad. Allah gaf dit feit aan door te zeggen in de Koran:
4:108 "Zij kunnen [hun misdaden] verbergen voor de mensen, maar ze kunnen [ze] niet verbergen voor Allah, want Hij [dat wil zeggen Allah] is in hun midden als ze 's nachts complotten smeden, in woorden die Hij niet kan goedkeuren: En Allah houdt hen in de gaten bij alles wat ze doen".
Dit zou de moslims waarschijnlijk de mond snoeren als ze gaan klagen over de acties van de regeringen van hun gastland tegen hun imams en godsdienstleraren, want als hun Allah Mohammeds vijanden kon bespioneren, kunnen de wetshandhavers van het Westen ook hetzelfde doen om hun mensen te beschermen tegen de kwade bedoelingen van hun vijanden.
Bovendien zijn de vrijheid van godsdienst en de individuele vrijheden voor degenen die daar waarde aan hechten en respecteren. Je kunt niet protesteren tegen de arrestatie van een bekende of vermoedelijke crimineel - religieus of anderszins - alleen maar vanwege diens godsdienst of vrijheid van godsdienst, want zo'n persoon vrijuit laten gaan is een gevaarlijke actie voor de samenleving of het land waarin hij of zij woont. Wat betreft religieus terrorisme, of door religie geïnspireerde aansporing om de volgelingen van bepaalde godsdiensten te doden, zou het verzoek om de vrijheid van godsdienst en de individuele vrijheden geen effect moeten hebben en het Westen moet doen wat nodig is om haar burgers en hun eigendommen te beschermen tegen zij die erop gebrand zijn te vernietigen voor alleen maar de vooruitgang van hun eigen religie.
FP: Mohammad Asghar, ik dank u voor uw komst bij Frontpage Interview.
Asghar: Bedankt dat u met me wilde praten.
(1) Wie is onze vijand? Zijn het vooral (of alleen) de islamisten/jihadisten die fysieke terreurdaden plannen en uitvoeren?
(2) Waarom zijn de gematigde moslims niet uitgesproken tegen de islamisten? Zijn ze niet tegen hen? Werken gematigde moslims met ons samen - of met hen?
Met betrekking tot kwestie (1) is reeds bekend dat terreur slechts een hulpmiddel is, een korte- of langetermijntactiek van de islamisten, en een van de vele mogelijke beleidsalternatieven. Het kan worden gebruikt of kan worden ingetrokken als de islamitische besluitvormers besluiten dat een andere strategie beter is en dat terrorisme tegen hen begint te werken. Dus terreur en terrorisme is niet de vijand zelf, maar slechts een van de vele middelen. Het zal in de toekomst waarschijnlijk de Vierde Wereldoorlog worden genoemd, want 'the war on terror' is slechts een poging om tactisch te zijn op de korte termijn: 'normale' moslims niet irriteren en politiek correct blijven. Maar we spelen in de handen van de vijanden van de Westerse beschaving als men niet direct mag spreken over wie de vijand is. Het weerspiegelt ook een fatale fout in ons begrip van de islamitische doctrine. In plaats van dergelijke fouten te maken, is het noodzakelijk om duidelijk te definiëren welke moslims de vijand zijn.
De basisleer van de islam bestaat niet alleen uit de Koran, maar ook van de Sunnah van Mohammed (de Hadith en de Sira). De religie bevat zowel vreedzame als gewelddadige principes, maar de rustige Sura's (uit Mekka) zijn over het algemeen ingetrokken [ongeldig verklaard] door de latere - en gewelddadige - stukken uit Medina. Het geringe aantal vreedzame regels over niet-moslims (over het algemeen niet geldig wegens intrekking) worden nu over en weer gebruikt in het Westen om de Europeanen en de Amerikanen te misleiden, terwijl de echte heersende principes worden achtergehouden. Maar zelfs het 'vreedzame' deel van de Koran dat door Mohammed is gedicteerd in Mekka is over het algemeen niet rustig. Kwantitatief onderzoek laat zien dat bijvoorbeeld ongeveer 2/3 van dat deel "gaat over ongelovigen veroordelen naar de hel alleen maar omdat ze het oneens zijn met Muhammed" [1].
Wat is dan een 'gematigde' moslim? Het is noodzakelijk om het verschil te begrijpen tussen wat een moslim bedoelt met gematigd en wat een Europeaan of Amerikaan denkt dat de term betekent. Het is redelijk om te stellen dat een gematigde moslim iemand is die de Koran op de voet wil volgen en ook de voorbeelden en principes van het perfecte model van een man voor de hele toekomst en voor de hele wereld, dat wil zeggen Mohammed. En elke ware moslim wil natuurlijk bijvoorbeeld de sharia invoeren die voortvloeien uit de Koran en de Sunnah. Zo'n persoon kan in geen enkel opzicht worden omschreven als een extreme moslim.
Zogenaamde gematigde moslims in het Westen kunnen niet zomaar de onderdelen van de leer uitkiezen die ze leuk vinden. Dat is verboden door de godsdienst en dat zou betekenen dat ze geen echte moslims zijn in de traditionele zin. Er is ook een verbod op persoonlijke interpretaties van de islam. Er zijn gevestigde interpretaties en uitgangspunten met betrekking tot interpretatie die vele eeuwen geleden geaccepteerd werden en gerespecteerd worden in de hele islamitische wereld. Het is niet toegestaan om tot nieuwe conclusies te komen die de oude tegenspreken en die de regels voor de interpretatie schenden. 'Ijtihad' - interpretaties die niet op basis zijn van de jurisprudentie of eerdere voorvallen in het verleden - zijn al verboden sinds de 11e eeuw en een gematigde moslim moet dat respecteren. Innovatie met betrekking tot religieuze principes is een zeer ernstig misdrijf in de islamitische wereld.
De sharia-wetgeving is de praktische toepassing van de Koran en de Sunna, en een gematigde moslim moet akkoord gaan met deze wetten. Zelfs als een Europese moslim dat in eerste instantie niet doet wegens een gebrek aan kennis van de Koran en de Sunnah dan zal hij of zij later ook akkoord gaan met deze stellingen (blijkbaar [is de onwetendheid] zeer vaak te wijten aan een laag opleidingsniveau; de geestelijken proberen vaak om delen van de leer achter te houden als die ook kunnen leiden tot verzet onder moslims in een periode waarin moslims nog steeds een minderheid in Europa zijn enz). Als blijkt dat hij de leer verkeerd begrepen heeft en verkeerd zat over de echte, traditionele islam, zal een moslim na een tijdje accepteren dat hij eerder is misleid en zal dan de leiding van de gelovige vertolkers van de ware islam gaan volgen.
Veel moslims in het Westen aanvaarden nu tijdelijk om de wetten van het land waarin ze wonen te volgen, omdat ze hier als een groep een kleinere minderheid zijn. Maar als ze sterker worden in een land, zal hun doctrine hen dwingen om te pleiten voor de invoering van islamitische waarden en, in de eerste plaats, de sharia-wetten. Het is duidelijk dat de moslims die nu een gebrek aan kennis hebben over de islam, of nog geloven in de lokale liberale interpretaties zonder speciale basis in de erkende leer, uiteindelijk makkelijk te overtuigen zullen zijn wanneer ze worden beïnvloed door de vertegenwoordigers van de echte, traditionele islam. De liberale moslims zijn gewoon beïnvloed door nationale/culturele herinterpretaties van de doctrine, die een lange tijd geleden waren gemaakt om een samenleving te creëren die wat harmonieuzer en eenvoudiger was om in te wonen, maar deze interpretaties zijn afwijkingen en hebben geen echte theoretische basis. Ze kunnen alleen overleven zolang niemand ze krachtig aan de kaak stelt. De meeste gematigde moslims zullen er zeker van af zien wanneer zijn/haar fouten in hun begrip van de islam aangetoond zullen worden. Zij zullen dan doen wat van hen als moslims wordt gevraagd, en zelfs als sommigen dat niet leuk zullen vinden, zullen ze moeten gehoorzamen. De Koran zelf (Sura 2:216) stelt dat zelfs als je bepaalde dingen niet leuk vindt, ze toch goed voor je (kunnen) zijn. In die situatie zal waarschijnlijk slechts een kleine minderheid zich uit oppositie terugtrekken uit de islam. Slechts een nog kleinere minderheid zal open afvalligheid overwegen als een optie.
Een gematigde moslim is geen hervormingsgezinde moslim die bereid is om een aantal, veel of al deze beginselen van de islam te elimineren, die die bijvoorbeeld mensenrechten schenden. De gematigde moslims willen nu al - of willen straks na enige religieuze heropvoeding - vrij veel van dezelfde dingen als de islamisten. Het belangrijkste doel is dan gedeeltelijke of volledige uitvoering van de sharia-wetgeving in Europa. Zelfs als ze nu (bij gebrek aan kennis) tegen bepaalde delen van de sharia zijn, geven zij nog steeds de voorkeur aan belangrijke delen van [de sharia in plaats van] aan kunstmatige Westerse wetten. En waarom zouden ze niet instemmen met de sharia? Dan kunnen ze hun superioriteit ten opzichte van vrouwen houden, die zo belangrijk is voor de comfortabele levens van veel islamitische mannen, bij wie de levensstijl alleen afhankelijk is van de uitbuiting van vrouwen. En dat betekent dat ze rijk kunnen worden zonder enige inspanning: de Westerse bevolking kan in de toekomst worden omgevormd tot half-slaven (dhimmi's) en hun bezittingen worden dan (langzaam) overgenomen door de machthebbers - moslims.
De inhoud van de sharia is voornamelijk politiek; slechts een klein deel gaat over religie als zodanig (tenminste, wat als een religie wordt gedefinieerd in het Westen). De inhoud schendt de mensenrechten en de geaccepteerde politieke principes in het Westen: het secularisme, democratie enzovoort. Maar, zoals [eerder] besproken, zal een gematigde het nu nog geen religieuze plicht vinden om de doctrine met geweld te implementeren nu er in Europa of de VS nog geen juist gekozen moslimleider voor de ummah bestaat (en die nog geen jihad heeft uitgeroepen in Europa). In dat opzicht is hij anders dan een islamist die nu al met geweld werkt voor een islamitische samenleving. Maar de middellange of langetermijndoelen van de gematigde moslim en de islamist zijn vrij veel hetzelfde.
Wat een Europeaan bedoelt met de term 'gematigde moslim' is dan ook heel anders dan het islamitische concept van gematigdheid. De Europese betekent in feite een 'hervormde' moslim. Deze dappere mensen beschouwen zichzelf nog steeds als moslims, maar ze breken een groot deel van de principes van de echte, traditionele islam zoals geaccepteerd door de overgrote meerderheid van de moslims. In werkelijkheid hebben de hervormde moslims een nieuwe religie die weinig overeenkomsten heeft met de traditionele islam. Waarom het de islam dan zou moeten worden genoemd is nog maar de vraag, maar ze noemen zichzelf toch moslims. Afhankelijk van hun argumenten kan die claim logisch worden afgewezen of aanvaard. Ze kunnen 'nieuwe' of 'hervormde' moslims worden genoemd, maar ze zijn zeker geen gematigde moslims volgens het vastgestelde geloof. Die term betekent niet een moslim met Westerse waarden met betrekking tot secularisme, vrijheid, mensenrechten en democratie met regels ter bescherming van minderheden. En er zijn nog steeds zeer weinig nieuwe of hervormde moslims.
Dus eigenlijk: wat een Amerikaanse of Europese liberaal of socialist bedoelt met de term 'gematigde moslim' is in werkelijkheid een moslim die veel van de belangrijkste principes van zijn geloof negeert. Deze Westerlingen misleiden zichzelf wat betreft de inhoud van de islam, omdat ze bang zijn voor de gevolgen van het feit dat het niet in hun begrip past. Een objectieve analyse kan nooit tot de conclusie komen dat de islam vreedzaam is en tolerant en in overeenstemming met de mensenrechten.
Het bewijs lijkt aan te tonen dat er geen belangrijke theologische verschillen zijn tussen jihadisten en de zogenaamde 'vreedzame' of 'gematigde' moslims. Het kan zijn dat jihadisten gewoon trouwer en meer gedreven zijn met betrekking tot het realiseren van de islam. Een religieuze plicht die iedere moslim in acht moet nemen, is het realiseren en instellen van de wetten van de islam als hij de politieke positie heeft met de macht om dat te doen. Sommige gelovigen denken dat het verplicht is om er hard aan te werken om die situatie te realiseren. Gematigden denken dat zolang moslims niet aan de macht zijn, er geen speciale religieuze plicht is om er rechtstreeks aan te werken om dat te bereiken (tenzij er officieel een jihad is verkondigd). Maar waarschijnlijk willen veel of de meeste gematigden ook dat de moslims dat soort macht zullen bereiken, zodat ze de sharia kunnen invoeren.
De traditionele doctrine is de toonaangevende leer in de islamitische wereld. Lokale en meer gematigde interpretaties zijn nu in veel landen aan het verdwijnen, waarschijnlijk omdat communicatie en uitwisseling gemakkelijk is in de moderne wereld, en dus kan de echte traditionele islam het initiatief van de lokale en eerder enigszins geïsoleerd varianten van de islam weer herstellen. Het traditionele geloof heeft nu een betere controle over de doctrine in verschillende landen. Omdat alle vier scholen van de soennitische islam het over zoveel zaken eens zijn, is het moeilijk om deze overmacht intellectueel te weerstaan als men een moslim is.
Er wordt wel gezegd dat de islam is gekaapt door terroristen. Zelfs als dat het geval kan zijn in sommige gevallen waar de terroristen werkelijk de Koran op een te extreme manier interpreteren, is er geen enkele reden om te concluderen dat die uitspraak in het algemeen geldt. Waar het in plaats daarvan op begint te lijken is dat veel - vanaf het begin normale, rustige en weldenkende - personen worden bevangen door de islam en omgevormd tot fanatici en vijanden van democratie, vrijheid en mensenrechten. En sommige van deze personen kunnen zich om vele redenen ontwikkelen tot terroristen. Maar die transformatie is niet afhankelijk van de ontdekking van andere leerstellingen van de islam, maar van psychologische of sociaal-psychologische redenen, en de individuele omstandigheden van de persoon in kwestie.
Door de ellende van hun huidige leven lijkt de eindigheid daarvan en het paradijs erg aantrekkelijk. Sommige personen kunnen een grotere angst voor de hel voelen dan anderen, of voor jonge oversekste mannen kan de vrije seks in het paradijs belangrijker lijken dan al het andere. Of de persoon gelooft veel serieuzer dan anderen in de doctrine dat dit leven van weinig belang is, en probeert dan het hiernamaals sneller te bereiken - en sterven in de jihad is het zekere gratis vrijkaartje voor het paradijs. Of hij is een strenge, ernstige en logische persoon en maakt een redelijke conclusies op basis van de Koran, Hadiths en Sunna.
In veel gevallen heeft een gematigde moslim blijkbaar hetzelfde doel als de terroristen, maar weigert om voor die doelen een wapen ter hand te nemen en te vechten en om zichzelf op te offeren in de strijd (totdat er legaal jihad is verkondigd). Maar dat is geen reden om een scherp onderscheid te maken tussen een gematigde en een extreme moslimreligie. Hun einddoelen zijn zeer vergelijkbaar of zelfs dezelfde. Het is ook altijd noodzakelijk om bij het luisteren naar een zogenaamde gematigde achtzaam te zijn op de mogelijkheid van taqiyya [liegen over ware intenties]. Extremisten hebben er natuurlijk voordeel bij om te worden gezien als gematigden.
Zonder een gereformeerde leer die duidelijk en ondubbelzinnig andere stellingen [dan de traditionele islam] verkondigt, en die alle mensenrechten veilig stelt en de onaanvaardbare delen van de Koran overboord gooit, zijn de adviezen van de gematigden niet bijzonder nuttig als een religieuze basis. Ze kunnen snel van mening veranderen en die verwerpen als ze onder zware druk van de hardliners komen te staan. In Westerse landen mag daarom geen enkel beleid worden gebaseerd op een vertrouwen in de matiging van de moslims als ze geen duidelijk hervormde islamitische doctrine tonen. Het voortbestaan van een natie - de rechten van de mens, het politiek systeem, de cultuur en diens toekomst - kan niet rusten op zo'n zwakke hoop.
Multiculturalisme volgens de gemeenschappelijke interpretatie, multiculturalisme in de praktijk, betekent dat alle culturen en religies gelijk zijn. Om de hierboven vermelde redenen is die bewering totaal verkeerd. Mensen zijn gelijk als mens, maar de meningen, de cultuur en normen & waarden van de mensen zijn niet even waardevol. De meningen en cultuur [van een groep mensen] kan in het algemeen worden gewaardeerd op basis van verschillende criteria. Verschillende culturen - als systemen van waarden - kunnen dus niet gelijk zijn. Vanuit een politiek en humanistisch oogpunt zijn een aantal van deze systemen - vanwege hun standpunten ten aanzien van de mensenrechten - waardeloos in een Westerse democratie als systemen van waarden die een maatschappij zouden moeten begeleiden over politieke kwesties.
Bron:
1. http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization1.htm
Door Fjordman
Brontekst:
http://gatesofvienna.blogspot.nl/2006/09/why-we-cannot-rely-on-moderate-muslims.html
Volgens Dr. Daniel Pipes [1] heeft Omar Ahmad, die al heel lang de voorzitter is van CAIR (Commissie van Amerikaans-Islamitische Relaties), in juli 1998 tegen een menigte van Californië moslims gezegd dat "de islam niet in Amerika is om gelijk te zijn aan elk ander geloof, maar om dominant te worden. De Koran [...] zou het hoogste gezag in Amerika moeten zijn, en de islam de enige geaccepteerde religie op aarde".
In 2005 werden drie broers uit de omgeving van Dallas veroordeeld voor het steunen van terrorisme door geld door te sluizen naar een hoge ambtenaar van de gewelddadige Palestijnse groep Hamas. Ghassan en Bayan Elashi, en hun bedrijf, werden schuldig bevonden aan alle 21 misdaden waar ze voor opgepakt waren: samenzwering, witwassen van geld en handel in eigendom van een terrorist. Ghassan Elashi was de oprichter van de Texaanse afdeling van CAIR [2].
Men zou normaal gesproken denken dat een organisatie die leden heeft zoals veroordeelde aanhangers van terrorisme en waarvan de leidende leden hebben gezegd dat ze de Amerikaanse grondwet willen vervangen door de sharia, dat zo'n organisatie zou worden buitengesloten door de Westerse media en politieke vertegenwoordigers. Helaas, dat is niet het geval.
In augustus 2006 werd een peiling uitgebracht waaruit bleek dat de meeste Amerikanen voor veiligheidsonderzoek zijn op locaties zoals vliegvelden en treinstations, en voor het scannen van mensen die er 'Midden-Oosters' uit zien. Nieuwsbureau Reuters zei dat de "organisatie voor burgerrechten" CAIR hiertegen protesteerde [3]. Ibrahim Hooper, woordvoerder van CAIR, wilde dat de Amerikanen het probleem van het islamitisch terrorisme op zouden lossen door samen te werken met, nou ja, mensen zoals van het CAIR: "Het is een van die dingen waardoor mensen denken dat ze zichzelf beschermen terwijl het tegenovergestelde waar is. Ze veroorzaken alleen maar meer onzekerheid door het vervreemden van juist die mensen wiens hulp nodig is in de oorlog tegen het terrorisme", zei hij.
De CAIR-afdeling in Kentucky is bezig met het uitvoeren van 'gevoeligheidstraining' voor FBI-agenten in Lexington [4], waarbij ze "vaak voorkomende stereotypen van de islam en moslims" onderzoeken, en manieren zoeken om de interactie met de moslimgemeenschap te verbeteren.
Ondertussen bleek uit een enquête dat 81% van de moslims in Detroit [5] de sharia wilde doordrukken in moslimlanden. Yehudit Barsky, een expert op het gebied van terrorisme aan het American Jewish Committee, waarschuwde dat de meest bekende Amerikaanse moslimorganisaties sterk worden beïnvloed door de door Saoedis gefinancierde extremisten. Deze "extremistische organisaties blijven de leiderschap opeisen" over de Amerikaanse islam. Meer dan 80 procent van de moskeeën in de Verenigde Staten "zijn geradicaliseerd door Saoedisch geld en invloed", zei Barsky [6].
The Muslim Students' Association (MSA) in het noorden van Virginia kan gemakkelijk worden aangezien voor een goedaardige religieuze studentenorganisatie [7]. Op een bijeenkomst in New York in maart 2003 op het Queensborough Community College, verklaarde een MSA-gastspreker genaamd Faheed:
Wij verwerpen de VN, verwerpen Amerika, verwerpen alle wet en orde. Ga niet protesteren of in gesprek met het Congres, omdat wij het Congres niet erkennen. De enige relatie die je zou moeten hebben met Amerika is het omver te werpen. [...] Uiteindelijk zal er een moslim in het Witte Huis zitten die de wetten van de sharia doorvoert.
Dus, wat is er in dit alles gebeurd met de beroemde uitspraak 'gematigde moslims'? Dat vraagt schrijver Robert Spencer zich ook af in zijn artikel over imams [8]. Imam Siraj Wahaj is erg in trek als spreker. In 1991 werd hij zelfs de eerste moslim om een toespraak te geven voor het Amerikaanse Congres.
Maar Siraj Wahaj heeft ook gewaarschuwd dat de Verenigde Staten ten onder zal gaan tenzij het "de islamitische politieke agenda aanvaardt". Hij klaagde dat "als moslims nou politiek slim waren, konden ze de Verenigde Staten overnemen en de regering en grondwet vervangen door een kalifaat". In de vroege jaren '90 was hij sponsor bij toespraken van sjeik Omar Abdel Rahman in moskeeën in New York en New Jersey; Rahman werd later veroordeeld voor een samenzwering om het World Trade Center in 1993 op te blazen, en Wahaj werd aangewezen maar niet vervolgd als mogelijke handlanger.
De heer Spencer merkt op dat
Het feit dat iemand die graag zou zien dat de [Amerikaanse] Grondwet vervangen wordt zomaar een gebed mag uitspreken voor mensen die hebben gezworen de wet te handhaven, dat is slechts een symptoom van een groter, voortdurend probleem: de overheid en de media zoeken fanatiek naar gematigde moslims - en omdat hun wanhoop is toegenomen, hebben ze hun normen verlaagd.
De situatie wordt moeilijker gemaakt door vele factoren, waaronder taqiyya en kitman:
Dit zijn de islamitische tradities van religieuze misleiding. Ze ontstonden in sji'itische islamitische verdediging tegen de soennitische islam, maar hebben hun wortels in de Koran (3:28 en 16:106). Veel radicale moslims werken tegenwoordig hard om de ongelovigen te misleiden, wat overeenkomt met de verklaring van Mohammed: "Oorlog is bedrog".
Professor Walid Phares [9] geeft een uitleg van deze religieuze misleiding, die een essentieel onderdeel is van de jihad voor zolang als moslims een zwakke positie hebben in de samenleving:
Al-Taqiya, van het werkwoord "ittaqu", betekent taalkundig "de dreiging ontwijken". Politiek betekent het zoveel liegen als nodig is om de oorlog tegen de vijand te winnen. Volgens al-taqiya is aan moslims de shar'iya (betekent: toestemming) toegekend om de Dar al-Harb (het oorlogsgebied) te infiltreren, te infiltreren in vijandelijke steden en daar chaos en onrust en te zaaien.
Deze moslims handelen namens de islamitische autoriteit in oorlog, en daarom werden ze niet vervolgd voor liegen over of zogenaamd afstand doen van de leer van de islam. Zij waren 'echte' mudjahideen [heilige strijders], wiens missie het was om de weerstand en organisaties van de vijand te ondermijnen. Een van hun belangrijkste doelstellingen was om een splitsing in het kamp van de vijand te veroorzaken. In veel gevallen overtuigden zij hun doelgroepen dat jihad niet gericht is op hen.
Deze misleiding "is een culturele en wereldwijde actie die ingaat tegen de staatsonderzoeken naar de reguliere Westerse dekmantels. Het unieke van de huidige taqiya is het succes binnen ontwikkelde en geavanceerde samenlevingen. Taqiya is massaal aan het winnen vanwege het enorme gebrek aan kennis onder de Westerse elites, zowel de joodse als christelijke".
Youssef Mohamed E. [10], een 22-jarige Libanese man, is een van de twee personen die worden verdacht van een poging tot bomaanslagen op regionale treinen uit Keulen, Duitsland, in juli 2006. Zijn medestudenten waren verbijsterd. Ze konden zich niet voorstellen hoe een van hun collega-studenten een terrorist kon zijn, een bommenwerper kon zijn. Hij was een "gewone normale jongen", zei een van hen. "Hij was vriendelijk, beleefd, onopvallend", en hij sprak nooit kwaad over iemand. De publicatie van de cartoons over de profeet Mohammed [11] werd door Youssef geïnterpreteerd als een belediging van de islam door de Westerse wereld, en dat leidde tot de poging tot aanslag.
Mohammed Atta werd door de FBI herkend als de piloot van American Airlines vlucht 11, het eerste vliegtuig dat zich in het World Trade Center zou boren tijdens de aanslagen van 11 september 2001. Hij was ook een student in Duitsland, waar hij werd beschreven als rustig, beleefd en onopvallend. Die strategie voor het gebruik van religieuze misleiding is uitgegroeid tot een gemeenschappelijk kenmerk van veel jihadisten in het Westen: glimlachend naar de ongelovigen, terwijl ze plannen maken om hen te doden.
Volgens Robert Spencer [12] is Westerse kleding eigenlijk in overeenstemming met de instructies in een in beslag genomen handleiding van Al-Qaida: doe je voor als een gematigde, geïntegreerde moslim zonder interesse in religie. Tijdens het huren van een appartement "is het beter om de appartementen te huren onder valse namen, passende dekmantel, en een niet-islamitische uitstraling". En in het algemeen:
Zorg voor een algemeen uiterlijk dat geen islamitische oriëntatie aangeeft (baard, tandenstoker, boek, [lang] shirt, kleine Koran). Wees voorzichtig dat u de gewone uitdrukkingen of gedragingen van de moslims niet gebruikt (speciale gebedskleding, of 'moge Allah u belonen' en 'vrede zij met u' zeggen tijdens aankomen en vertrekken, enz).
Arabische ambassadeurs voor de Tsjechische Republiek [13] en leden van de Tsjechische moslimgemeenschap waren woedend over een documentaire uitgezonden op ÄŒTV, waarin beelden van een verborgen camera werden getoond, beelden van de gesprekken in een Praagse moskee. De beelden lieten zien hoe een verslaggever deed alsof hij geïnteresseerd was in bekeren tot de islam. Een van de leden van de moskee zei dat de islamitische wet moet worden ingevoerd in de Tsjechische Republiek, ook de doodstraf voor overspel. "Het resultaat was alarmerend, en zonder de verborgen camera zou ik nooit van deze beelden hebben gehad", zei de journalist.
Een Arabisch sprekende journalist had bij verschillende gelegenheden een grote moskee in Stockholm bezocht, en merkte dat wat de imam zei in zijn Arabische toespraak niet overeen kwam met de Zweedse vertaling. "Amerika verkracht de islam", brulde imam Hassan Mousa in het Arabisch. Een paar minuten later was de Zweedse vertaling klaar. Geen woord over de manier waarop Amerika de islam zou verkrachten. Imam Mousa zei dat veel moslims hem een prediker noemen 'die vriendelijk is tegenover Amerika'. De verkeerde vertaling was omdat "het Arabisch een veel rijkere taal is dan het Zweeds. Het is onmogelijk om alles vertalen".
Voorbeelden als deze geven niet-moslims een zeer krachtig dilemma: Hoe kunnen we ooit vertrouwen op de geruststelling van zelfbenoemde gematigde moslims, als de misleiding van niet-moslims zo wijdverspreid is, en liegen tegen ongelovigen een geaccepteerde en beproefde methode is om islamitische doelen te verbergen? Het antwoord, met al zijn moeilijke implicaties, is: dat kunnen we dus niet.
Betekent dit dat alle moslims liegen over hun werkelijke plannen, en dat ze altijd liegen? Nee, natuurlijk niet. Sommige zijn heel eerlijk over hun bedoelingen.
De meest controversiële vluchteling in Noorwegen, Mullah Krekar [14], heeft in het openbaar gezegd dat er een oorlog gaande is tussen het Westen en de islam, en dat de islam zal winnen. "Het zijn wij die jullie komen veranderen", vertelde Krekar. "Kijk naar de ontwikkelingen in de bevolking van Europa, waar het aantal moslims fokt als muggen".
Mullah Krekar: "Elke westerse vrouw in de EU produceert gemiddeld 1,4 kinderen. Elke moslimvrouw in dezelfde landen produceert 3,5 kinderen. In 2050 zal 30% van de bevolking in Europa moslim zijn". Hij beweerde dat "onze manier van denken [...] sterker zal blijken dan de jouwe". Hij omschreef 'Westers denken' als iets gevormd door de waarden die de leiders van de Westerse of niet-islamitische landen verspreiden. Zijn "materialisme, egoïsme en losbandigheid" hebben het christendom veranderd, zegt Krekar.
In het boek The Force of Reason vertelt de Italiaanse journalist en schrijver Oriana Fallaci [15] hoe zij in 1972 de Palestijnse terrorist George Habash interviewde. Die vertelde haar dat het Palestijnse probleem om veel meer ging dan alleen om Israël. Het Arabische doel, zei Habash, was om oorlog te voeren "tegen Europa en Amerika" en ervoor te zorgen dat "er voortaan geen vrede voor het Westen zou zijn". De Arabieren, zei hij, zouden "stap voor stap vooruit gaan. Millimeter voor millimeter. Jaar na jaar. Decennium na decennium. Vastbesloten, koppig, geduldig. Dit is onze strategie. Een strategie die we zullen uitbreiden over de hele planeet".
Fallaci dacht dat Habash het alleen had over terrorisme. Pas later besefte ze dat hij "ook de culturele oorlog bedoelde, de demografische oorlog, de religieuze oorlog, om de burgers hun land af te pakken - Kortom, de strijd die ze leveren door immigratie, vruchtbaarheid, en verondersteld multiculturalisme".
Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken vindt dat Washington de Moslimbroederschap en zijn soortgenoten kan tegenhouden door middel van dialoog [16], en dat het verdere botsing moet vermijden, omdat dit "slechts haat zou aanwakkeren en aan zou zetten tot meer aanvallen tegen Amerikaanse belangen". Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de Amerikaanse ambassade in Cairo gevraagd om contact op te nemen met de leiders van de Moslimbroederschap, dit als een voorbereidende stap voor een georganiseerde dialoog.
Op hetzelfde moment in 2004 zei de nieuwe leider van de Broederschap, Mohammed Mahdi Othman Akef, tegen de Arabische media dat Amerika een 'Satan' is en "binnenkort zal instorten" [17]. "Ik heb het volste vertrouwen dat de islam Europa en Amerika binnen zal vallen, omdat de islam logica en een missie heeft". Westerse overheden proberen dus 'contact op te nemen' met een organisatie die hen wil veroveren en onderwerpen.
Trouwens, wat wordt eigenlijk precies bedoeld met 'dialoog'? Poul E. Andersen [18], voormalige diaken van de kerk van Odense, Denemarken, waarschuwt voor valse hoop op 'dialoog' met moslims. Tijdens een debat aan de Universiteit van Aarhus zei Ahmad Akkari, een van de islamitische deelnemers: "De islam heeft oorlog gevoerd waar dit nodig was en dialoog waar dit mogelijk was. Een dialoog kan dus alleen worden beschouwd als onderdeel van een missie".
Toen de heer Andersen de kwestie van dialoog wou bespreken met de Islamitische Wereldliga in Denemarken, was het antwoord: "Voor een moslim is het niet nodig om de islam te bespreken. In feite zien ze elke discussie erover als een uitdrukking van het Westerse denken". Andersen's conclusie was dat voor moslims een debat over religieuze kwesties onmogelijk is vanwege hun principes. Als moslims meedoen in een dialoog of debat over religieuze zaken, dan is dit met slechts één doel: om meer ruimte voor de islam te maken.
In het Engelse blad The Spectator schrijft Patrick Sookhdeo [19] over de mythe van de gematigde islam:
De vreedzame verzen van de Koran zijn bijna allemaal eerdere verzen, van toen Mohammed in Mekka leefde, terwijl de verzen die oorlog en geweld aanmoedigen bijna allemaal later zijn, van na Mohammeds vlucht naar Medina. Hoewel het woord jihad meerdere betekenissen heeft, waaronder een geestelijke strijd tegen de zonde, laat het eigen voorbeeld van Mohammed duidelijk zien dat hij jihad vaak geïnterpreteerd heeft als letterlijke oorlogvoering en dat hij opdracht gaf tot bloedbad, moord en marteling. Uit deze bronnen ontwikkelden de islamitische geleerden een gedetailleerde theologie over het verdelen van de wereld in twee delen, Dar al-Harb [Huis van de Oorlog] en Dar al-Islam [Huis van Islam]. Moslims zijn verplicht om Dar al-Harb te veranderen in Dar al-Islam, door middel van oorlogvoering of da'wa (de missie).
Dus de uitspraak 'islam is vrede' is al bijna 1400 jaar verouderd. Het was slechts 13 jaar lang dat de islam vrede was en niets dan vrede. Vanaf 622 werd het steeds agressiever, soms het met periodes van vreedzaam samenleven, met name in de vroege periode, toen de overtuiging van oorlog niet dominant was. Voor radicale hedendaagse moslims - net als voor de middeleeuwse lieden die klassieke islam ontwikkelden - zou het juister zijn om te zeggen 'islam is oorlog'.
Wat is een gematigde moslim? In 2003 heeft de Associated Press sjeik Saleh Al-Fawzan bestempeld als een 'gematigde' geestelijke [20], omdat dat hij vertelde op de Saoedische radio dat terreuraanslagen in zijn hoofdstad "de heiligheid van de Ramadan" geschonden hadden. De belangrijke geestelijke sjeik Saleh Al-Fawzan zat in de regering; hij was lid van de Oude Raad van Geestelijken, de hoogste religieuze instantie van Saoedi-Arabië. Hij was ook de auteur van de religieuze boeken waar tot 5 miljoen Saoedische studenten uit moeten leren, zowel binnen het land als in Saoedische scholen in het buitenland - ook die in Washington DC. "Slavernij is een onderdeel van de islam", zei hij op de radio, en voegde toe: "Slavernij is een onderdeel van de jihad, en jihad zal blijven zolang er de islam is". Iemand die voor Saoedische normen gematigd is, is dus een persoon die de slavernij wil herstellen in de 21e eeuw.
De premier van Maleisië, Mahathir Mohamad, gaf een toespraak bij de opening van de 10e zitting van de Islamitische Topconferentie op 16 oktober 2003 [21]. Hij zei:
We zijn allemaal moslims. We zijn allemaal onderdrukt. We worden allemaal vernederd. 1,3 miljard moslims kunnen niet worden verslagen door een paar miljoen joden. Er moet een manier zijn. Tegenwoordig regeren de joden de wereld door hun machtsnetwerk. Ze overtuigen anderen om te vechten en voor hen te sterven.
[De joden] bedachten en verspreidden het socialisme, communisme, mensenrechten en democratie, zodat de joden vervolgen verkeerd lijkt te zijn, zodat ze gelijke rechten kunnen hebben als anderen. Met deze -ismes hebben zij inmiddels de controle over de machtigste landen en zij, deze kleine gemeenschap, zijn uitgegroeid tot een wereldmacht.
Mahathir sprak over hoe moslims een "eindoverwinning" zouden krijgen, en herinnerde luisteraars aan de gloriedagen toen "de Europeanen moesten knielen aan de voeten van moslimgeleerden om bij hun eigen erfgoed aan kennis te mogen".
Farish Noor, een Maleisische geleerde die gespecialiseerd is in de politiek en de islam, zegt dat het idee van een seculiere staat dood is in Maleisië [22]. "Een islamitische samenleving staat al in de steigers. De vraag is wat voor soort islamitische maatschappij dit zal zijn". Er is een langzame islamisering van het land, en islamitische politieagenten arresteren al vaak ongehuwde paren voor 'te dicht bij elkaar zijn'. Ondanks dit alles wordt Maleisië beschouwd als een van de meest gematigde landen in de wereld met een meerderheid moslims. Wat zegt dit ons?
Terwijl NAVO-soldaten hun leven riskeren om een "democratische en gematigde" overheid op te zetten in Afghanistan, werd een voormalige regionale gouverneur verkozen tot het Afghaanse parlement [23]. Die man, Mawlawi Mohammed Islam Mohammadi, was gouverneur van de Taliban in de provincie Bamiyan toen in maart 2001 de 5e-eeuwse boeddhabeelden werden opgeblazen met dynamiet en zwaar geschut.
In hetzelfde, door het Westen ondersteunde, matige Afghanistan, arresteerde de politie zes mensen omdat ze een Afghaanse vrouw die was beschuldigd van overspel hadden gestenigd tot de dood [24]. De arrestaties werden verricht nadat het ministerie van Binnenlandse Zaken een delegatie naar een afgelegen dorp in het noordoosten van provincie Badakhshan gestuurd vanwege berichten dat de vrouw was gestenigd tot de dood. Werden ze gearresteerd omdat steniging barbaars is? Nee, ze werden gearresteerd voor het uitvoeren van steniging zonder toestemming: De mullah die toestemming had gegeven voor de moord was geen rechter.
Ashram Choudhary, een islamitisch parlementslid in Nieuw-Zeeland [25], wil de traditionele Koran niet veroordelen op diens straf voor steniging van sommige homoseksuelen en mensen met buitenechtelijke affaires. Maar het parlementslid - die heeft geworsteld met zijn 'rol' als de enige parlementaire vertegenwoordiger van de lokale moslimgemeenschap - verzekert ons ervan dat hij de praktijk niet goedkeurt voor het Westen. In 2004 werd een 23-jarige Tunesische vrouw gestenigd vlakbij Marseille, Frankrijk [26]. Het komt dus al in het Westen voor. De kwestie van sharia-straffen is niet alleen van academisch belang, maar ook praktisch.
Centrumdemocraat Ben Haddou [27], een lid van de gemeenteraad van Kopenhagen, zei: "Het is onmogelijk om de sharia te veroordelen. En elke seculiere moslim die beweert dat hij dat wel kan, liegt. Sharia heeft regels voor ook levensstijl, erfrecht, vasten en baden. Eisen dat moslims de sharia afzweren is een vorm van oorlogvoering tegen hen".
Leest u die verklaring nogmaals door, en lees het aandachtig door. Moslims in het Westen beschouwen het als "een vorm van oorlogvoering tegen hen" als ze moeten leven volgens onze seculiere wetten, in plaats van hun religieuze wetten. Zullen ze dan ook op gewelddadige manieren reageren op deze 'oorlog' als ze hun zin niet krijgen? Aangezien de sharia-wetten uiteindelijk vragen om de onderwerping van niet-moslims, is de 'vrijheid van godsdienst' voor moslims dan dat het moslims vrij staat om niet-moslims tweederangs burgers te maken in hun eigen land?
Federale penningmeester Peter Costello zei dat Australische moslimleiders moeten opstaan in het openbaar en hun afkeur tonen voor alle vormen van terrorisme [28]. De heer Costello heeft ook zijn steun gegeven aan premier John Howard's oproepen aan islamitische migranten om de Australische normen en waarden over te nemen. Howard veroorzaakte verontwaardiging in de islamitische gemeenschap in Australië toen hij zei dat moslims Engels moeten spreken en respect voor vrouwen moeten tonen.
Hammasa Kohistani [29], de eerste moslim die tot Miss Engeland werd gekroond, waarschuwde dat de 'stereotypering' van leden van haar gemeenschap sommige mensen richting extremisme drukt. "Zelfs gematigde moslims nemen hun toevlucht tot terrorisme om zich te bewijzen. Ze denken dat ze net zo goed terrorisme kunnen steunen omdat ze toch gestereotypeerd worden. Het zal lang duren voor de gemeenschappen meer in zullen mengen".
Oftewel: als radicale moslims een massamoord plegen tegen niet-moslims, moeten de niet-moslims hier vooral niet boos om worden, anders raken de gematigde moslims beledigd en worden die ook terroristen. Goh, is het niet prettig om te weten dat er zo'n scherpe scheidslijn is tussen gematigden en radicalen, en dat gematigde moslims zo'n aanleg hebben voor zelfkritiek?
Helaas mogen jihad-supporters ons Westerse vermogen tot zelfverdediging verstikken door ons Politiek Correcte propaganda te voeren. Britse politieagenten kregen 'diversiteitstraining' [30] op een islamitische school ten zuidoosten van Londen: de privé-school Jameah Islameah in East Sussex, die later het centrum werd van een onderzoek naar terrorisme. De regionale politie bezocht die school maar liefst 15 keer voor de training om hun begrip voor de islamitische cultuur te verbeteren en voor geavanceerde opleiding, zodat ze zelf 'diversiteitstrainers' konden worden.
In augustus 2006 was er de onthulling van een plan om een aantal vliegtuigen tussen Groot-Brittannië en de Verenigde Staten op te blazen. De moslimleiders die daarna werden opgeroepen om met de regering te spreken over de aanpak van extremisme maakten een reeks van eisen, waaronder de invoering van de sharia voor gezinszaken [31]. Dr. Syed Aziz Pasha, secretaris-generaal van de Union of Muslim Organisations of the UK and, zei: "We vertelden haar [de minister] dat als u ons religieuze rechten geeft, we in een betere positie zullen zijn om jongeren ervan te overtuigen dat zij gelijk behandeld worden, net als alle andere burgers".
Zoals Charles Johnson van het blog Little Green Footballs droogjes opmerkt [32], is dit een interessant perspectief: alleen door een speciale behandeling, en door de instelling van een middeleeuwse religieuze juridische code, kunnen moslims 'gelijk' worden behandeld.
Nadat het plan over de vliegtuigen werd ontdekt, stuurden een groot aantal Britse moslimgroepen samen een brief met bedekte bedreigingen aan premier Tony Blair [33], waarin staat: "Het is onze mening dat de huidige Britse overheidsbeleid riskeert dat het burgers een verhoogd risico laat lopen, zowel in het Verenigd Koninkrijk als in het buitenland", en dat de Britten "[hun] buitenlandse politiek moeten veranderen", en dat moslims meer toestemming voor de sharia moesten krijgen. Hetzelfde soort eisen werd gesteld na de bomaanslagen in Londen in 2005.
Als we goed kijken, zullen we merken dat moslims zeer georganiseerd zijn en lange lijsten van eisen hebben voorbereid. Elke daad van terrorisme, ofwel jihad zoals het werkelijk bedoeld is, wordt gezien als een kans om nog hogere eisen te stellen. Radicale moslims en gematigde moslims zijn bondgenoten, geen tegenstanders. De radicalen gooien bommen, en de gematigden gooien met bedekte bedreigingen dat "tenzij we onze zin krijgen, er meer van dit soort aanvallen zullen volgen". Het is een spelletje 'good cop, bad cop'.
Het is waar dat jihad niet uitsluitend over geweld gaat, maar het gaat zeker wel over de constante dreiging van geweld. Net zoals je een ezel niet de hele tijd hoeft te slaan om hem te laten lopen, hoeven moslims de niet-moslims niet constant te meppen. Ze bombarderen of moorden zo nu en dan, om ervoor te zorgen dat de ongelovigen altijd onderdanig zijn en weten wie er de baas is.
Helaas krijgen ze nog vaak hun zin ook, en de ezel, of zoals in dit geval, de Britten, doen wat de moslims willen. Een ziekenhuis in het noordwesten van Engeland heeft een nieuwe ziekenhuisjurk naar het model van de burka [34], waardoor vrouwelijke moslim patiënten zichzelf volledig kunnen bedekken. De blauwe 'Inter-Faith Gown' is de eerste in zijn soort in Groot-Brittannië en wordt uitgeprobeerd in het Royal Preston Hospital.
Professor Moshe Sharon [35] geeft les in islamitische geschiedenis aan de Hebrew University in Jeruzalem. Hij geeft een beschrijving van hoe een tijdelijke wapenstilstand, een hudna, wordt gebruikt als een islamitische strategie tegen ongelovigen:
In de islam kan vrede alleen bestaan binnen de islamitische wereld; vrede kan alleen tussen moslim en moslim. [...] Met de niet-islamitische wereld of niet-islamitische tegenstanders kan er maar één oplossing zijn - een staakt-het-vuren tot moslims meer macht kunnen krijgen. Het is een eeuwige oorlog tot het einde der dagen. Vrede kan er alleen komen als de islamitische kant wint. De twee beschavingen kennen alleen maar periodes van staakt-het-vuren.
Een paar weken nadat het Oslo-akkoord was ondertekend ging [Palestijnse leider] Arafat naar Johannesburg, en gaf daar in een moskee een toespraak waarin hij zich verontschuldigde, zeggende: "Denk je dat ik iets tekende met de joden, dat in strijd is met de regels van de islam?" Arafat vervolgde: "Dat is niet zo. Ik deed precies wat de profeet Mohammed heeft gedaan". Wat Arafat zei was: "Denk aan het verhaal van Hudaybiyya". De profeet had in dat verhaal een overeenkomst is met de stam van Kuraish voor 10 jaar. Maar hij trainde 10.000 soldaten en binnen twee jaar marcheerden hij hun stad Mekka binnen. Hij had daar natuurlijk wel een of ander smoesje voor gevonden.
Ik heb eerder aangehaald hoe zelfs een Noorse diplomaat en lid van de Verenigde Naties, Terje Röd-Larsen [36], die een belangrijke speler was in de loop van het Oslo-vredesproces in de jaren '90, later ook toegaf dat "Arafat de hele tijd heeft gelogen".
De Arabieren hebben nooit vrede met Israël gewild. Ze wilden tijd rekken totdat ze sterk genoeg waren om te winnen. De vredespogingen van de Israëli's werden door moslims geïnterpreteerd als een teken van zwakte. Het zogenaamde Verdrag van Hudaybiyya, ondertekend terwijl Mohammed en zijn aanhangers nog niet sterk genoeg waren om Mekka te veroveren, is sinds die tijd uitgegroeid tot een standaard voor islamitische betrekkingen met niet-moslims.
Sharon stelt dat er
in de islamitische wetgeving dus een juridische regel kwam waarin staat dat je alleen vrede mag sluiten voor een maximum van 10 jaar. Ten tweede moet je zo snel als je kan de jihad weer heropleven [dus breken met de zogenaamde vredesovereenkomst]. Wat laat de islam een staakt-het-vuren aanvaarden? Slechts één ding - wanneer de vijand te sterk is. Het is een tactische keuze.
Bovendien heeft de islamitische wereld niet alleen de houding van open oorlogvoering. Er is ook geheime oorlogvoering door infiltratie, zoals we nu kunnen zien in Westerse landen. Is er een mogelijkheid om deze eeuwige oorlog te beëindigen? Volgens Moshe Sharon is het antwoord: "Nee. Niet in de nabije toekomst. Wat we wel kunnen doen is een situatie bereiken waarin we voor een paar jaar relatieve rust kunnen hebben".
De vice-voorzitter van het Jihad Watch Board, Hugh Fitzgerald [37], zegt van gematigde moslims:
Er zijn nog steeds mensen die zich moslim noemen, en wij, de ongelovigen, hebben geen idee wat ze hiermee doen, of later in de toekomst zullen gaan doen. Ook wij hebben geen idee wat hun kinderen of hun kleinkinderen zullen zien als hun verantwoordelijkheid als moslims. De 'gematigde' moslim van vandaag kan worden omgepraat tot een 'onmatige' moslim, of zijn nakomelingen zouden kunnen worden omgepraat als hij niet een volledige afkeer krijgt van islam en een ex-moslim wordt. Overal in het Westen zien we nu dat moslimkinderen vromer en oplettender zijn dan hun ouders.
Dit is helaas maar al te waar. Een onderzoek dat de Canadese National Post [38] in november 2005 in handen kreeg zei dat een "hoog percentage" van de Canadese moslims die betrokken zijn bij extremistische activiteiten van eigen bodem waren en geboren in Canada, en het onderzoek zei dat dit een duidelijke verschuiving is ten opzichte van het verleden, toen de extremisten meestal vluchtelingen en immigranten waren:
Er lijkt geen één duidelijk proces te zijn dat leidt tot extremisme, de transformatie is zeer persoonlijk. Zodra deze verandering heeft plaatsgevonden stromen deze mensen door naar een reeks van activiteiten, variërend van propaganda en werving en selectie tot terroristische training en deelname aan extremistische activiteiten.
Hugh Fitzgerald vraagt zich af hoe veel van onze islamitische immigranten echt gematigd zijn.
Hoeveel van hen zullen blijken te zijn zoals Ayaan Hirsi Ali? Een op de 20? Een op de 100? Een op de 1000? Een van de 100.000? Hoeveel van de mannen zullen blijken te zijn als Magdi Allam in Italië, of zoals Bassam Tibi in Duitsland? Hoeveel Ibn Warraqs en Ali Sinas, of bekeerlingen tot het christendom, zoals Walid Shoebat, zijn er waarschijnlijk in een populatie van, laten we zeggen, 1000 islamitische immigranten? Moet de Westerse wereld een miljoen immigranten toelaten, of hen laten blijven, alleen omdat een klein aantal van hen het licht ziet?
Laten de moslims maar binnen Dar al-Islam blijven. Laat de ongelovigen alles doen wat ze kunnen om eerst zichzelf te leren, en vervolgens om de moslims te leren, dat de Westerlingen begrijpen (zodat de moslims dan moeten beginnen te herkennen) dat het politieke, economische, sociale, intellectuele en morele falen van de islamitische samenlevingen, zowel binnen Dar al-Islam en Dar al-Harb, direct is gerelateerd aan en is ontstaan uit de islam zelf.
Youssef Ibrahim van de New York Sun is de stilte van de moslimmeerderheid zat:
Bijna geen enkele moslim groep, gematigd of anderszins, gaf een publieke afkeuring van de moord op [Nederlandse islam-kritische Theo] van Gogh, behalve dan in de meest stereotiepe manier. In islam "is stilte een teken van acceptatie", zoals het Arabische koranische spreekwoord gaat. De vraag die nu zo spectaculair in de lucht hangt - vooral omdat Engeland opnieuw wordt geconfronteerd met Britse moslims die plannen maken om honderden mensen te doden - is deze: Waar wachten de Europeanen eigenlijk nog op voordat ze al die islamitische strijders en hun families oppakken en ze terugsturen naar waar ze vandaan kwamen? [39]
Een terechte vraag, die steeds grotere aantallen Europeanen zich ook stellen. Een groot deel van het antwoord ligt in de uitgebreide Eurabische, pro-islamitische netwerken die in tientallen jaren stiekem zijn opgebouwd, en bijna nooit besproken zijn door Europese media. Trouwens, het is beschamend voor de Westerse politieke leiders, die multiculturalisme al voor lange tijd verdedigd hebben, om toe te geven dat ze een verschrikkelijke fout hebben gemaakt die nu het voortbestaan van hun land in gevaar brengt.
Het is mogelijk dat Westerse landen waar de ongelovigen sterk genoeg zijn de Benes-handelingen van Tsjecho-Slowakije in 1946 nadoen: de meeste van de zogenaamde Sudeten-Duitsers, zo'n 3,5 miljoen mensen, bleken een gevaarlijk vijfde wiel aan de wagen zonder enige trouw aan de staat. De Tsjechische regering heeft hen toen uit het land verdreven. Zoals Hugh Fitzgerald van Jihad Watch heeft aangetoond is er nu een veel betere reden om een Benes-handeling uit te voeren op delen van de moslimbevolking in het Westen dan er ooit was met de Sudeten-Duitsers.
Het meest beschaafde wat we kunnen doen om onszelf als een beschaving te redden, is te doen zoals Fitzgerald voorstelt: moslims terugsturen naar het land van herkomst. Dit doen we ter beperking van het verlies van mensenlevens onder zowel moslims als niet-moslims, omdat het er steeds meer op lijkt dat we een wereldoorlog zullen krijgen. De Westerlingen en, inderdaad, niet-moslims in het algemeen, moeten een beleid aannemen van insluiting van de islamitische wereld. Dit moeten we doen door volledig te stoppen met de islamitische immigratie, maar ook door onze landen islam-onvriendelijk te maken, dus de moslims die hier al zijn de opties geven om zich of aan te passen aan onze samenleving of onze landen te verlaten als zij liever de sharia willen volgen. Zelfs fluisteren over jihad moet een reden worden voor uitzetting en intrekking van burgerschap.
Ik heb de islam vergeleken met de film The Matrix, waar mensen tot slaven worden gemaakt door te leven in een schijnwereld die ontworpen is om ze gevangen te houden. In de film is iedereen die niet volledig is losgekoppeld van deze kunstmatige werkelijkheid een mogelijke handlanger van het systeem. Ik ben langzamerhand tot de conclusie gekomen dat dit ook de meest geschikte manier is om moslims te bekijken.
Sommige mensen beweren dat het een misdaad is en verraad van onze eigen waarden om te steunen dat we moslims uit onze landen moeten weghouden of zelfs die moslims die er al zijn moeten wegjagen. Ik ben het daarmee oneens. Het relatief kleine aantal moslims dat we in het Westen hebben veroorzaken nu al enorme schade aan onze economie, onze cultuur en niet in het minst aan onze vrijheden. De echte misdaad, en het echte verraad, zou zijn om de eeuwen aan vooruitgang in de menselijke vrijheid, en de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen, op te offeren zodat we de moslims kunnen sussen die vrijwel niets bijdragen aan onze samenleving en zelfs vijandig staan tegenover de Westerse principes.
Zoals ik hierboven heb aangetoond is het voor jihadistische moslims prima in orde om tegen niet-moslims te liegen over hun ware plannen, en dit doen ze dan ook op grote schaal. Ik heb ook aangetoond dat de relatie tussen radicalen en de zogenaamde gematigden een stuk nauwer is dan we zouden willen denken. In het beste geval delen zij de mening dat de sharia over de hele wereld ingevoerd moet worden, en ze verschillen alleen in mening over de middelen om dit doel te bereiken. In het ergste geval zijn ze bondgenoten in een spelletje 'good cop, bad cop' om de ongelovigen steeds meer eisen op te leggen. Bovendien kunnen zelfs degenen die echt gematigd en seculier zijn later nog omgepraat worden, of hun kinderen kunnen veranderen. Dit kan door bijna alles worden veroorzaakt, bijvoorbeeld iets in het nieuws of een crisis in hun persoonlijke leven, waardoor ze opeens verlangen om een betere, meer vrome moslim te worden. De weinige overgebleven gematigden kunnen gemakkelijk tot zwijgen worden gebracht door het geweld van de meer meedogenloze, radicale moslims.
Uiteindelijk telt niet het eventuele verschil tussen gematigde moslims en radicale moslims, maar het verschil tussen moslims en niet-moslims, en tussen moslims en ex-moslims. Ibn Warraq zegt dat er wel sprake kan zijn van gematigde moslims, maar dat de islam zelf niet gematigd is. Hij heeft waarschijnlijk gelijk. Zoals hij schrijft in het boek Leaving Islam - Apostates Speak Out, een unieke verzameling van getuigenissen van ex-moslims, dat ex-moslims de enigen zijn die weten wat het allemaal om draait in de islam, en we zouden er goed aan doen te luisteren naar hun waarschuwingen.
Bronnen:
1. http://www.danielpipes.org/article/3437
2. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=15442&only
3. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=22323&only
4. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/003681.php
5. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/001493.php
6. http://www.jpost.com/servlet/Satellite?apage=1&cid=1132475689987&pagename=JPost/JPArticle/ShowFull
7. http://www.meforum.org/article/603
8. http://www.humanevents.com/article.php?id=5888
9. http://www.freeman.org/m_online/dec97/phares.htm
10. http://service.spiegel.de/cache/international/0,1518,432746,00.html
11. http://www.theaustralian.news.com.au/story/0,20867,20343178-1702,00.html
12. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=22894
13. http://www.praguepost.com/P03/2006/Art/0302/news2.php
14. http://www.aftenposten.no/english/local/article1247400.ece
15. http://www.laweekly.com/index.php?option=com_lawcontent&task=view&id=12921&Itemid=47
16. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/005611.php
17. http://memri.org/bin/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP65504
18. http://www.uriasposten.net/?p=3335
19. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=16866&only
20. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=8863&only
21. http://www.bernama.com/oicsummit/speechr.php?id=35&cat=BI
22. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/012919.php
23. http://www.jihadwatch.org/archives/008617.php
24. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/005957.php
25. http://www.nzherald.co.nz/section/story.cfm?c_id=1&objectid=10334250
26. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/003883.php
27. http://www.cphpost.dk/get/83873.html
28. http://www.theage.com.au/news/national/muslim-anger-erupts-at-costello-call-to-renounce-terrorism/2006/09/03/1157222007392.html
http://51.501.-0.096subf94:OWgwvkp618746656659??
29. http://www.dailymail.co.uk/pages/live/articles/news/news.html?in_article_id=403010&in_page_id=1770
30. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=22425&only
31. http://50.868.4.329subf52:ISpllev132873183786A?
http://www.dailymail.co.uk/pages/live/articles/news/news.html?in_article_id=400605&in_page_id=1770&ct=5
32. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=22113&only
33. http://news.bbc.co.uk/1/hi/uk/4786159.stml
34. http://www.breitbart.com/news/2006/09/05/060905132119.i7c4tz8n.html
35. http://www.faithfreedom.org/Articles/MosheSharon40214.htm
36. http://littlegreenfootballs.com/weblog/lgf-search.php?searchWith=lgf&searchString=terje+roed-larsen&doSearch=search
37. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/012991.php
38. http://www.canada.com/national/nationalpost/news/story.html?id=cb4b3799-46b2-4bff-b42e-852d05978222&page=1
39. http://www.nysun.com/article/38586?page_no=2
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2007/04/is-islam-compatible-with-democracy.html
"Ik zal angst zaaien in de harten van de ongelovigen. Daarom: hak hun hoofd eraf en elk van hun vingertoppen ook" - De Koran 8:12 [1]
"Allah's Apostel zei: 'Ik ben overwinnaar geworden door angst (gezaaid in de harten van de vijand)' "- Hadith van Bukhari [2], Volume 4, Boek 52, Nummer 220.
"Hij die terreur zaait bij anderen is zelf voortdurend angstig." - Claudianus, Romeinse dichter
Af en toe erger ik me aan het feit dat ik genoodzaakt ben om een aanzienlijk deel van mijn tijd te besteden aan kritiek op de islam, een ideologie die principieel fout zit en die totaal onbelangrijk zou moeten zijn in de 21ste eeuw. Maar dan probeer ik het positief te bekijken: Het goede aan onze confrontatie met de islam is dat het ons dwingt om om te gaan met de fouten van onze eigen beschaving. We hebben al de enorme mislukking van ons onderwijssysteem en onze media aan het licht gebracht, die beide gevuld zijn met anti-Westerse sentimenten en ideologische onzin. Deze erfenissen uit de Westerse culturele revolutie van de jaren '60 en '70 [3] stellen ons in staat om de islamitische bedreiging te herkennen voor wat het is. Dus als we nu worden geconfronteerd met de vraag of de islam verenigbaar is met democratie, moeten we ook vragen onder welke voorwaarden een democratisch systeem kan functioneren.
Wat zijn de sterke en zwakke punten van een democratisch systeem? Wat is 'vrijheid', en betekent een algemeen kiesrecht automatisch vrijheid? Democratie kan kort worden omschreven als het vermogen van de mensen van een staat of politieke eenheid om daadwerkelijk het beleid van hun regering te beïnvloeden door niet-gewelddadige middelen. Dit is echter nog vaag, we moeten een meer gedetailleerde definitie geven om de ware aard van democratie te omschrijven. In de Atheense stadstaat van het oude Griekenland was er stemrecht voor alle burgers, misschien een tiende van de bevolking van de stad [want slaven en vrouwen mochten niet stemmen]. Plato's beschrijving van de democratie in de Republiek is dat het haast wetteloos was. Hij wijst terecht op een aantal zwakke punten in het democratische model, maar was ongetwijfeld bevooroordeeld vanwege het lot van zijn leraar Socrates. Socrates had veel vijanden gemaakt met zijn kritiek op sommige Atheners die, door middel van goedkope praatjes, de democratie gebruikten om zelf macht te krijgen. Zijn moed als klokkenluider leidde tot een proces, waarin zijn beschuldigers beweerden dat hij de geesten van jonge mensen verpestte. Socrates werd schuldig bevonden en veroordeeld tot het drinken van vergif. Deze gebeurtenis bracht Plato tot de conclusie dat de democratie in Athene een onrechtvaardige vorm van de overheid was.
Plato had een rechtvaardige regering voor ogen: een die werd geregeerd door opgeleide filosofen of door een opper-filosoof. In zijn beroemde "Mythe van de Grot" zijn er mensen in een grot vastgeketend met een brandend vuur achter hen. Als anderen voor het vuur langs lopen, kunnen ze schaduwen zien op de muur van de grot, en de gevangenen geloven ten onrechte dat deze schaduwen de werkelijkheid voorstellen. Volgens Plato moet het doel van de bestuurders zijn om de massa's te informeren en hen de waarheid achter deze schimmige beelden te tonen.
In zijn Politica [4] was Aristoteles ook kritisch over het democratisch systeem. Hij beschreef de verschillende modellen van regering als volgt:
Bij staatsvormen waarin er één persoon regeert, noemen we dat wat de gemeenschappelijke belangen bestuurt een monarchie; bij vormen waarin meer dan één persoon regeert, maar niet veel personen, noemen we het aristocratie (en het wordt zo genoemd omdat de beste lieden het bestuur doen, of omdat ze het het beste voor hebben met de staat en de burgers). Maar als de algemene burgers het algemeen belang van de staat beheren, wordt de overheid een 'staatsbestel' genoemd. En er is een reden voor dit taalgebruik.
Van de bovengenoemde vormen zijn de zwakke punten als volgt: bij de monarchie is het tirannie, bij de aristocratie is het oligarchie, en bij staatsbestel is het de democratie. Want tirannie is een soort van monarchie waarin de heerser alleen zijn eigen belangen volgt; oligarchie heeft alleen oog voor het belang van de rijken; de democratie heeft alleen oog voor de armen. Geen van deze vormen gaan over het algemeen welzijn van iedereen. Tirannie, zoals ik al zei, is een monarchie waarin de heerser zijn macht uitoefent over de politieke samenleving; oligarchie is wanneer alleen rijke mannen de overheid besturen; de democratie is het tegenovergestelde, wanneer de arme en niet de rijke mannen de heersers zijn.
Hoewel er in het democratische model inderdaad ook kans is op machtsmisbruik en tirannie, is die kans er ook in andere vormen van overheid. Wat Plato niet inzag was dat het mogelijk zou kunnen zijn om de democratie te beperken om de mogelijke nadelen eraan te verminderen, hoewel nadelen niet volledig uitgeroeid kunnen worden. De Amerikaanse Founding Fathers waren ook sceptisch over 'democratie' in de zin van ongedwongen directe democratie, die ze, net als Plato, zagen als iets dat snel uit de hand kon lopen tot heerschappij van het klootjesvolk. Ze stelden een plan op voor een republiek met indirecte, representatieve democratie met als basis een grondwet. [Hierbij kiezen burgers eerst hun leiders en die leiders maken en stemmen over overheidsplannen]. De burgers zouden worden geregeerd door de principes van de rechtsstaat, die de minderheden tegen misbruik beschermt en de meerderheid tegen mogelijke tirannie beschermt. John Adams omschreef dit als "een regering van wetten, en niet van mensen".
De grondwet van de Verenigde Staten is geïnspireerd door een Franse denker uit de Verlichting, Montesquieu, die bekend staat om zijn theorie van de scheiding van de machten: de uitvoerende, de wetgevende en de rechterlijke macht, die gescheiden blijven doordat ze aparte instituten zijn. De Verenigde Staten heeft een sterke scheiding van de machten, terwijl veel Europese landen meestal parlementaire democratieën hebben met een zwakkere scheiding, omdat de uitvoerende macht, de regering, afhankelijk is van de wetgever. Het model van democratie die versterkt is door zulke beperkingen en individuele rechten heeft tot nu toe goed gefunctioneerd, maar net als alle andere menselijke uitvindingen is het niet perfect. Het systeem heeft nog steeds zijn critici. In How the West Was Lost [5] vertelt auteur Alexander Boot wat hij denkt dat er mis is in het moderne Westen. Het is een provocerend boek. Ik ben het niet eens met een deel van zijn kritiek op hoe de beschaving in het algemeen werkt na de Verlichting, maar Boot is welbespraakt en origineel, en sommige van zijn punten over de aard van de moderne staat zijn de moeite waard om te overdenken.
Bijvoorbeeld, hij zegt:
In zowel Griekenland als Rome betekende het woord 'democratie' niet dat iedereen een stem kreeg, en toch gebruikte Plato dit woord in de betekenis van 'heerschappij van het klootjesvolk'. De Amerikaanse grondleggers hebben het woord helemaal nooit gebruikt en Lincoln ook niet. [...] Een moderne Franse of Britse staatsburger die mag stemmen ziet dat elk aspect van zijn leven beheerst wordt, of op zijn minst gevolgd wordt, door een centrale overheid over wiens daden hij weinig te zeggen heeft. Hij geeft slaafs meer dan de helft van zijn inkomen af en weet dat het enige resultaat van deze overdracht zal zijn dat de macht van de staat zal groeien en nog meer zal afdwingen. [...] Hij opent zijn krant en leest dat de 'democratische' staat hem weer een klap heeft gegeven: die van het vernietigen van de scholing van zijn kinderen, het verhogen van zijn belastingen, en het verwoesten van het leger dat hem beschermt, het sluiten van zijn plaatselijke ziekenhuis of dat moordenaars vrijuit gaan. Kort gezegd, als men zegt dat vrijheid een toestand is waarin mensen de mogelijkheid hebben om zelf vrije keuzes te maken, dan heeft de democratie van het algemeen stemrecht erg gefaald op dat punt [van vrijheid in stand houden].
Boot waarschuwt ook tegen de toenemende aanwezigheid van politiek correcte censuur door middel van wetten tegen 'haatspraak':
Wetten tegen racisme zijn niet eens bedoeld om strafbare feiten te straffen. Ze staan geschreven om de macht van de staat te benadrukken, de macht om niet alleen de handelingen van burgers te beheersen, maar, nog belangrijker, hun gedachten en de woorden die ze gebruiken om gedachten over te brengen. [...] Een staat die één persoon kan vervolgen voor zijn gedachten kan even goed duizenden vervolgen, en zal dat waarschijnlijk ook doen als het genoeg gevestigde orde heeft om woede van de burgers de kop in te drukken. [...] U kunt het rustig voorspellen dat er de komende tien jaar meer en meer mensen in West-Europa en Noord-Amerika de gevangenis in zullen moeten niet voor iets dat ze hebben gedaan, maar voor iets dat ze hebben gezegd.
Lee Harris, de auteur van The Suicide of Reason [6], vraagt zich af wat de noodzakelijke voorwaarden zijn voor de groei van de moderne rationaliteit. Deze vraag werd beantwoord door Johann Herder:
Wat waren de noodzakelijke voorwaarden voor de Europese Verlichting? Wat voor cultuur was noodzakelijk om een kritische denker als Immanuel Kant te produceren? Toen Kant in zijn Critique of Pure Reason alle traditionele bewijzen dat God zou bestaan systematisch weerlegde, waarom werd hij niet door woedende gelovigen uit elkaar gerukt in de straten van Königsburg?
Cynici zullen beweren dat de gelovigen gewoon niets snapten van zijn achthonderd pagina's lange proefschrift, wat ook geen lichte kost is, iets waar degenen die hebben geprobeerd zijn geschriften te lezen over mee kunnen praten. Hoewel Kant in het Europa van de 18e eeuw de vrijheid had om [God af te schrijven], zou hij waarschijnlijk zijn gedood als hij ditzelfde had geprobeerd in de islamitische wereld, en dat is een van de redenen waarom de wetenschappelijke en industriële revoluties plaatsvonden in het Westen, en niet onder de islam.
Dus hoe gaan we tegenwoordig, in het Westen van de 21e eeuw, om met vrijdenkers die gevoelige vragen stellen? In mijn eigen land is het Ombud voor Gendergelijkheid sinds kort omgedoopt tot het Ombud Gelijkheid en Anti-discriminatie. Zijn taken omvatten de bestrijding van 'discriminerende taal' en negatieve uitspraken over andere culturen en religies. Als iemand wordt beschuldigd van zulke discriminatie, moet die zelf zijn bewijs van onschuld leveren. In feite is deze instelling een seculiere of multiculturele inquisitie: het doet afstand van de waarheid en neemt in plaats daarvan een ideologische leugen. Galileo Galilei werd geconfronteerd met eenzelfde keuze tijdens de Inquisitie vierhonderd jaar geleden. De multiculturele inquisitie kan niet dreigen u te vermoorden, maar wel dreigen om uw carrière te doden, en dat is effectief in het bereiken van hetzelfde resultaat, of uw misdaad nou is om te beweren dat de aarde om de zon draait, of dat niet alle culturen gelijk zijn.
Is onze vrijheid de afgelopen twee honderd jaar beperkter geworden? Hoe was het mogelijk dat Immanuel Kant, die in een Duitse deelstaat leefde zonder liberale democratie, zomaar in de 18e eeuw de basisaspecten van de staatsreligie kon bekritiseren, terwijl er in het Westen van de 21e eeuw sociale en juridische gevolgen zitten aan het bekritiseren van andere religies en culturen? Het is fout om te stellen dat vrijheid (in de zin van de vrijheid van meningsuiting en geweten) noodzakelijkerwijs voortkomt uit een democratie met algemeen stemrecht. Hebben we behoefte aan een nieuwe Verlichting om het vacuüm te vullen dat wordt gevormd door de val van de politieke correctheid?
Ik heb een lijst met suggesties en voorwaarden voor een goed functionerend democratisch systeem:
Het verontrustende aan deze lijst is dat in het Westen - West-Europa in het bijzonder - weinig van deze voorwaarden over is. We zijn niet langer burgers, wij zijn onderdanen, slechts toeschouwers met een lot dat anderen voor ons hebben gekozen. Wij zullen alleen burgers zijn als we daadwerkelijk invloed hebben op de manier waarop ons belastinggeld wordt besteed. Als we maar gewoon belasting betalen terwijl anderen beslissen wat ze met dit geld mogen doen, dan zijn wij alleen maar onderdanen.
Het behoud van grenzen en de soevereiniteit van nationale staten zijn gekoppeld aan de bovenstaande lijst. Democratische beslissingen zijn zinloos als ze door een externe autoriteit ongeldig verklaard kunnen worden. Deze zin van soevereiniteit wordt in de hele Westerse wereld op de proef gesteld, door zowel de Verenigde Naties als door de opkomst van het internationaal recht. Soevereiniteit is duidelijk niet aanwezig in een groot deel van Europa, waar zeventig procent of meer van alle wetten vanuit de federale EU komen. De democratisch gekozen landelijke parlementen worden betekenisloos. Men kan dus stellen dat West-Europese landen niet langer afzonderlijke democratieën zijn, en ook niet op een zinvolle wijze onderdeel van de 'vrije wereld'. Europeanen hebben dus algemeen kiesrecht, maar we hebben geen echte democratie en ook zeker geen echte vrijheid.
Waarom is de Europese Unie niet democratisch? Voor een deel vanwege de enorme omvang, voor een deel vanwege de enorme bureaucratie die er omheen is gebouwd. Zoals F.A. Hayek schrijft in The Road To Serfdom [7]:
Als alle macht en de meeste van de beslissingen liggen bij een organisatie die voor de gewone burger veel te groot is om te overzien of begrijpen, dan zullen wij de democratie zeker niet behouden of de kans geven om te groeien. De democratie heeft nog nooit goed gewerkt zonder een grote mate van lokaal zelfbestuur die zorgt voor de politieke opleiding van de mensen in het algemeen en net zo veel voor hun toekomstige leiders. [Bij die opleiding] kan verantwoordelijkheid worden geleerd en beoefend voor zaken waarmee de meeste mensen bekend zijn, en daar worden mensen geleerd zich echt bewust te zijn van hun medemens in plaats van dat ze alleen theoretische kennis krijgen van de behoeften van andere mensen. [Via die opleiding] kan de gewone burger deelnemen aan publieke zaken, omdat die zaken gaan over de wereld die hij kent. Als de omvang van de politieke maatregelen zo groot is dat bijna alleen de bureaucraten de benodigde kennis hebben om het te begrijpen, dan heeft de gewone burger bijna geen kans meer.
Het kan niet alleen maar aan de grootte van de EU liggen, aangezien het systeem iets beter werkt in de Verenigde Staten. De belangrijkste reden voor dit tekort aan democratie in Europa is het ontbreken van formele beperkingen op de macht van de belangrijkste EU-organen. In 2006 heeft de officiële financiële waakhond van de EU [8] voor de 12e keer op rij geweigerd om de jaarrekening van de EU goed te keuren, omdat die zo vol zat met fraude en fouten [9]. De helft van de projectbudgetten die waren goedgekeurd door de Europese Commissie waren onvoldoende gecontroleerd.
Dit geval van bedrog werd grotendeels genegeerd door de Europese media. De krachtige Europese Commissie is de 'regering' van de EU, en dus de regering voor bijna een half miljard mensen van Hongarije tot Engeland en van Finland tot Spanje, maar het kan al meer dan tien jaar lang jaarrekeningen met enorme fouten vrijgeven. Een dergelijk gebrek aan toezicht zou ondenkbaar zijn geweest in de Verenigde Staten. De EU-Commissie komt er mee weg omdat zij grotendeels onaansprakelijk zijn en vanaf het begin af aan al opzettelijk gestructureerd zijn om op deze manier werken. Net als het Politbureau van de voormalige Sovjet-Unie is de Europese Commissie niet onderworpen aan een echte scheiding van machten.
Het is natuurlijk makkelijker om democratie te stichten in een kleine en transparante natiestaat dan in een grotere. Maar in Zweden - het Westerse land waar mensen de hoogste belastingtarieven betalen - leeft misschien ook wel het meest politiek onderdrukte volk met de minste echte vrijheid van meningsuiting. In Zweden is het probleem niet de geografische omvang, maar het opgeblazen staatsapparaat. Misschien is het cruciaal voor een goed functionerende democratie om ook beperkingen te stellen aan bureaucratie, de invloed van de overheid en invallen van buitenaf. In een traditionele pre-moderne staat regeerde de heerser misschien niet altijd met uw toestemming, maar hij liet u grotendeels met rust zolang u uw belasting betaalde. Dit geldt niet in onze moderne democratische naties. Onze scholen worden steeds meer gevuld met cursussen die ons eigen autochtone culturele erfgoed kleineren, terwijl het islamitische 'tolerantie' prijst. We zijn uitgesloten van de opvoeding van onze eigen kinderen en mogen hen onze waarden niet meegeven. Is dit vrijheid?
Øystein Djupedal [10], minister van Onderwijs en Onderzoek bij de Socialistische Linkse Partij van Noorwegen, verklaarde publiekelijk: "Ik denk dat het gewoon een verkeerde opvatting over opvoeding is om te geloven dat de ouders het beste geschikt zijn om kinderen op te voeden. Kinderen hebben behoefte aan een dorp, zei Hillary Clinton. Maar we hebben dat niet. Het dorp van onze tijd is de kleuterschool". Na de publieke reacties heeft hij deze verklaring later ingetrokken. Critici beweren dat de overheid het hele land behandelt als een kleuterschool. Het ministerie van Onderwijs en Onderzoek in Noorwegen is verantwoordelijk voor het kleuteronderwijs, basisonderwijs, dagopvang voor schoolgaande kinderen, lager en hoger middelbaar onderwijs, en instellingen voor hoger onderwijs zoals universiteiten. Met andere woorden, een bureaucratie regelt alles wat Noren leren, van de kleuterschool tot het doctoraal niveau.
Er is een cruciale reden waarom de Europese Unie niet democratisch is: er is geen Europese demos. De meeste mensen in Europa beschouwen zichzelf als Italiaans, Spaans, Nederlands of Pools. Het begrip van 'Europees' zijn komt op zijn best gezegd op een verre tweede plek. In tegenstelling, burgers in de Verenigde Staten voelen dat zij Amerikanen zijn, hoewel multiculturalisme dubbele identiteiten aanmoedigt, waardoor men Afro-Amerikaans is, of Aziatisch-Amerikaans enz. Deze mentaliteit van stammen zal op lange termijn een kritisch knelpunt zijn bij het voortdurend kwalitatief verbeteren van de Amerikaanse democratie. Het is denkbaar dat de VS als reactie op de stammenmentaliteit uiteen kan vallen als de blanke meerderheid ook beslist om zich te beschouwen als een stam Europese Amerikanen. Meneer Carl I. Hagen van de rechtse Vooruitgangspartij [11] heeft kritiek op de aanstelling van een buitenlander als hoofd van het Noorse bureau voor immigratie. Eva Joly, een in Noorwegen geboren Franse ambtenaar, die in Frankrijk bekend werd met haar kruistocht tegen corruptie, is het niet eens met Hagen: "Er van uit gaan dat nationaliteit of staatsburgerschap iets te maken heeft met geschikt zijn [om een baan] te hebben is een zeer ouderwetse manier van denken. We denken toch niet langer in nationale termen, maar in de Europese of mondiale termen. Het is een plicht om mensen uit andere landen in dienst te nemen", aldus Joly. Ze heeft zowel de Noorse als Franse nationaliteit, maar beschouwt zichzelf Europees.
Wanneer we mensen kiezen voor belangrijke functies, willen we dat ze opkomen voor onze belangen, niet vage "wereldwijde belangen". Hoe kunnen we die mensen die met belangrijk werk vertrouwd zijn nog vertrouwen als ze openlijk verklaren dat ze geen trouw voelen aan ons land? Volgens de Britse filosoof Roger Scruton zijn leden van onze liberale elite immuun voor vreemdelingenhaat, maar er is een grote fout die ze vaak vertonen, en dat is oikophobia, de verwerping van en de angst voor iemands thuis.
In zijn boek The West and the Rest: Globalisation and the Terrorist Threat zegt Scruton dat iets kenmerkends aan het Westen is dat wij een idee hebben van de persoonlijke staat:
De persoonlijke staat wordt gekenmerkt door een grondwet, door een rechtsstaat, en door een roulatie van ambtenaars. In zo'n staat worden beslissingen gezamenlijk bereikt door een proces dat niet geheel democratisch kan zijn, maar waarin toch ook elke burger telt en gezorgd wordt voor de middelen waarmee elke burger de resultaten van besluiten kan accepteren als de zijne. Persoonlijke staten kiezen liever voor onderhandelingen dan dwang, en liever voor de vrede dan oorlog. [De persoonlijke staat] is verantwoording verschuldigd aan de burgers en de beslissingen kunnen worden toegerekend aan burgers omdat ze, als burger, deelnemen aan het politieke proces. [12]
Om dit democratische proces te laten werken moet er een loyaliteit en identiteit zijn die politieke trouw voorafgaat. We moeten een gemeenschap hebben die basale gemeenschappelijke belangen heeft. Dit heeft geen echte tegenhanger in islamitische landen, waar men streeft naar de wereldwijde ummah en het Kalifaat. Begrippen als de natiestaat of de respect voor landsgrenzen bestaan niet in de islamitische wetgeving, wat verklaart waarom de democratie zo moeilijk in te voeren is in moslimlanden.
Scruton stelt echter dat de Westerse persoonlijke staat nu van twee richtingen onder druk staat. Van bovenaf vernietigen supranationale instellingen het gevoel van het samenhang, terwijl massale immigratie zonder integratie dit gevoel van onderen vernietigt. De Europese Unie is, onder andere, "heel snel de territoriale jurisdictie [beheer van eigen landsgrenzen] en nationale loyaliteiten aan het vernietigen die, al sinds de Verlichting, de basis vormden van de Europese rechtvaardigheid, en [de EU] maakt hiervoor geen nieuwe vorm van lidmaatschap in de plaats". En hoewel het vernietigen van landsgrenzen zinvol is voor mensen uit derdewereldlanden die zich willen vestigen in het Westen, dragen die mensen dus ongewild bij aan het vernietigen van datgene waarvan ze in de eerste plaats de vruchten wouden plukken:
De politieke en economische voordelen die ertoe leiden dat mensen asiel aan te vragen in het Westen zijn het resultaat van territoriale bevoegdheid. Toch kunnen territoriale rechtsgebieden alleen overleven als grenzen worden gecontroleerd. Transnationale wetgeving, die samenwerkt met de cultuur van verwerping [van rechten], leidt er dus al snel toe dat de voorwaarden waarop Westerse vrijheden rusten worden ondermijnd. [Begrijpelijk gezegd: Als de politiek onze grenzen niet behoudt hebben wij straks geen vrijheden meer].
Scruton merkt op dat de islam voor het eerst in eeuwen weer lijkt op "één enkele religieuze beweging verenigd rond één enkel doel" en dat "de Westerse beschaving een belangrijke factor is in het smeden van deze ongewone eenheid, net als het proces van globalisering dat het Westen in beweging heeft gezet". Volgens hem is dit een gevolg van de "Westerse welvaart, Westerse rechtssystemen, Westerse vormen van bankieren, en Westerse communicatietechnologie waarmee menselijke initiatieven nu zo gemakkelijk over landsgrenzen heen kunnen gaan om het leven en aspiraties van mensen over de hele wereld te beïnvloeden".
Zo hebben we de ironie dat de Westerse beschaving afhankelijk is van een idee van burgerschap dat helemaal niet wereldwijd is, maar is geworteld in de lokale bevoegdheid en nationale trouw. De islam daarentegen, die tot voor kort op grote afstand stond van de Westerse wereld, is gebaseerd op een ideaal "dat geheel globaal is in zijn diepste wezen". Globalisering geeft de militante islam dus de kans die het sinds de Ottomaanse terugtocht uit Midden-Europa niet meer heeft gehad. Er is nu "een ware islamitische umma" in het leven geroepen, "die zichzelf over de grenzen heen verplaatst in de context van een globale vorm van rechtmatig [verkeer van personen], en die zich als een parasiet hecht aan mondiale instellingen en technieken die de bijproducten zijn van de Westerse democratie".
Scruton stelt een aantal moeilijke vragen: Maakt de globalisering het makkelijker voor moslims om het idee van een wereldwijde islamitische gemeenschap in te voeren, zoals ze altijd droomden maar niet praktisch tot werkelijkheid konden maken? Zet globalisering ook het behoud van landsgrenzen in samenhangende nationale staten onder druk? Als dat zo is, is de globalisering de islam dan aan het versterken, terwijl het de Westerse democratie verzwakt? Deze vragen zijn moeilijk om te overdenken, maar we moeten ze wel stellen omdat ze in het belang zijn van ons overleven, en we moeten een eerlijk antwoord vinden.
Globalisering betekent niet noodzakelijk dat de islam zal winnen. Op de lange termijn is het goed mogelijk dat de massacommunicatie en de blootstelling aan kritiek de islam zal vernietigen, maar het maakt de islam ironisch genoeg gevaarlijker op de korte termijn.
Is de islam verenigbaar is met de democratie? Minister van Justitie Piet Hein Donner [13] is het absoluut niet eens met een pleidooi voor een verbod op partijen die de islamitische wet willen handhaven in Nederland. "Voor mij is het duidelijk: als twee derde van de Nederlandse bevolking morgen de sharia wil introduceren, dan moet die mogelijkheid bestaan".
Dit dilemma kan worden opgelost door het volgende te stellen: Ons doel is niet de democratie op zich, wat betekent dat iedereen een stem krijgt bij verkiezingen, maar ons doel is de vrijheid van geweten en meningsuiting, respect voor eigendomsrechten en minderheden, het recht op wapens en zelfverdediging, gelijkheid voor de wet en de rechtsstaat - en daarmee bedoel ik niet-religieus recht - in aanvulling op principes als de formele beperkingen van de macht van de heersers, en de instemming van het volk. Vrije verkiezingen kan een middel zijn voor dit doel, maar het is niet het doel op zich. We moeten de gereedschappen niet verwarren met het primaire doel.
Twee centrale begrippen in de sharia zijn de begrippen 'godslastering' en 'afvalligheid', en op beide staat de doodstraf. Deze wetten zijn onverenigbaar met de oude Westerse ideeën over vrijheid van geweten en van meningsuiting. Zo is de sharia een verschrikking voor de doelstellingen van de democratie. De sharia is ook vijandig tegenover gelijkheid voor de wet, omdat de islamitische wet is gebaseerd op de fundamentele ongelijkheid tussen moslims en niet-moslims, tussen mannen en vrouwen, tussen vrije mensen en slaven. Bovendien geeft het geen enkele bescherming aan minderheden, omdat niet-moslims worden geacht ongewapend te zijn en hun leven en eigendommen over te leveren aan de moslims wanneer die dat maar eisen. Hoewel de islam wel de vage beschrijving bevat van 'shura', ofwel overleg, is dit nooit geformaliseerd of concreet beschreven, wat betekent dat er onder sharia geen formele beperking is van de macht van de heerser. Het enige wat een islamitische heerser niet openlijk mag is de islam verwerpen.
Salim Mansur is universitair hoofddocent voor politieke wetenschappen aan de University of Western Ontario in Canada [14]. Volgens hem is
democratie in culturele zin een uitdrukking van de liberale moderne wereld, iets dat het individu het morele centrum van de politiek en de samenleving maakt. [...] Het is het idee van de onvervreemdbare rechten van het individu, rechten die moeten worden beschermd, gekoesterd en volledig ongehinderd tot uitdrukking moeten komen; dit is een expressie die de democratie zo moreel anders maakt dan andere culturele systemen. Vanuit dit liberale perspectief is er de veel voorkomende misvatting over democratie dat mensen het zien als een meerderheidssysteem van regering. In een democratie gebaseerd op individuele rechten, echter, gaat het om de bescherming van de rechten van minderheden en dissidenten die de verschillende kanten van de politiek weerspiegelen binnen de bredere context van de democratische cultuur.
De bovenstaande definitie van democratie staat lijnrecht tegenover een onliberale democratie, die is "vergelijkbaar met wat Samuel E. Finer, een professor in politiek en staatsinrichting, omschreef in Comparative Government als 'nepdemocratie': als een kleine elite van machthebbers een piepklein beetje democratie toelaat als een middel om hun geloofwaardigheid te versterken zodat hun gezag kan blijven bestaan".
Een groot obstakel voor de culturele democratisering van moslimlanden is dat moslims vanaf de geboorte hebben geleerd dat niet-moslims nooit hetzelfde soort rechten zouden moeten genieten als moslims.
The Wall Street Journal publiceerde een stuk getiteld "Reviving Mideastern Democracy: We Arabs Need the West's Help to Usher in a New Liberal Age" [15]. Het werd geschreven door Saad Eddin Ibrahim, voorzitter van het bestuur van het Ibn Khaldun Centre for Development Studies in Caïro, die meerdere keren gevangen is gezet voor zijn pro-democratische werk in Egypte. De heer Ibrahim denkt dat de vooruitzichten voor de democratie in het Midden-Oosten verrassend goed zijn:
In de afgelopen decennia zeiden gezaghebbers dat Duitsland, Japan, Slavische landen en zelfs katholieke samenlevingen nooit, nooit, democratisch zouden worden. Ik spreek hier niet over populaire vooroordelen, maar onderzoek van hoog niveau en overeenstemming onder experts. Hele hordes van geleerde critici geloofden serieus dat er iets dusdanig mis was met de Duitse, Japanse of Slavische cultuur, of het katholicisme, dat het fundamenteel en onveranderlijk vijandig zou zijn tegenover de democratie en de democratische waarden...
Maar in de woorden van de beroemde 14e-eeuwse historicus Ibn Khaldun zelf: "in de moslimgemeenschap is de heilige oorlog een religieuze plicht, vanwege het imperialisme van de islamitische missie en (de verplichting om) iedereen tot de islam te bekeren, door overtuiging of met geweld". In de islam, zegt Ibn Khaldun, houdt de persoon die verantwoordelijk is voor godsdienstige zaken zich ook bezig met "machtspolitiek", omdat de islam "verplicht is om de macht te krijgen over andere volken" (Muqaddimah [16], vert. Rosenthal, p. 183).
Zoals Robert Spencer aangeeft: "Dat zijn geen woorden van openheid, tolerantie en democratie. En [die woorden] zijn nog steeds wijd verbreid in de islamitische wereld".
Ibn Khaldun schreef over christenen:
We denken niet dat we de bladzijden van dit boek [Muqaddimah] zwart moeten maken met een bespreking van hun [christelijke] dogma's van ongeloof. Die zijn algemeen bekend. Ze zijn allemaal ongeloof. Dit staat duidelijk in de nobele Koran. Het is niet aan ons om die dingen met hen te bespreken of erover te ruziën. Het is aan hen om te kiezen tussen bekering tot de islam, de betaling van de hoofdelijke belasting, of dood.
Dr. Andrew Bostom zegt in zijn boek The Legacy of Jihad:
In The Laws of Islamic Governance ging schrijver Al-Mawardi (d. 1058) ook in op de regelgeving met betrekking tot de landen en de ongelovige (dat wil zeggen, niet-moslim) bevolking onderworpen aan de jihad. Dit is de oorsprong van het systeem van dhimmitude. De inheemse ongelovige bevolking moest de islamitische bezetting van hun land erkennen, dienen onder de islamitische wet, en de betaling van de hoofdelijke belasting (jizya) accepteren. Al-Mawardi gaat dieper in op het belangrijkste aspect van deze overeenkomst over de jizya in de klassieke islamitische wetgeving: de kritische verbinding tussen jihad en de betaling van de jizya. Hij merkt op dat "[d]e vijand een betaling doet in ruil voor vrede en verzoening". Dan onderscheidt Al-Mawardi twee gevallen: (1) De betaling wordt direct gedaan en wordt behandeld als buit, maar "het is echter niet te voorkomen dat er in de toekomst een jihad wordt uitgevoerd tegen hen" of (2) De betaling geschiedt per jaar en "zal een voortdurend eerbetoon vormen waardoor hun zekerheid is vastgesteld". Verzoening en veiligheid zo lang als de betaling is gedaan. Als er geen betaling meer komt, dan wordt de jihad weer hervat. (pagina 29)
Er zijn ook andere beperkingen voor dhimmi's. In 2005 werd aangekondigd dat er in Katar voor het eerst sinds de 7e eeuw een christelijke kerk zou worden gebouwd op grond geschonken door de hervormingsgezinde emir [17]. De kerk zal geen spits of vrijstaand kruis hebben, in overeenstemming met de traditionele dhimmi-wetten die christenen verbieden kruizen te laten zien. Clive Handford, de in Nicosia wonende Anglicaanse bisschop voor Cyprus en de Golf, zei: "We zijn er te gast in een islamitisch land en we willen gevoelig zijn voor onze gastheren [...] maar als u eenmaal binnen de poorten bent zal het duidelijk dat u in een christelijk centrum zit". Het christendom werd in de meeste Arabische Golfstaten uitgeroeid binnen een paar eeuwen na de komst van de islam.
Zelfs in Maleisië [18], een land met een moslimmeerderheid dat vaak geprezen wordt als "gematigd en tolerant", moesten honderden hindoes met afgrijzen toekijken hoe werklui, voornamelijk moslims, het dak van hun tempel sloopten en de godenbeelden kapot sloegen die de Indiase gastarbeiders hadden meegebracht. "Wij zijn arm en onze enige troost is onze tempels en nu gaan we dat ook verliezen", zei Kanagamah in Tamil, de taal gesproken door etnische Indiërs die acht procent uitmaken van de Maleise bevolking van 26 miljoen mensen en meestal het hindoeïsme volgen.
"De vernielingen zijn onwillekeurig, onrechtmatig en tegen alle grondwettelijke garantie van de vrijheid van geloof", aldus mensenrechtenadvocaat P. Uthayakumar. Hij zei dat tempels worden vernietigd door de autoriteiten omdat het illegale gebouwen zouden zijn, maar diezelfde autoriteiten maken het onmogelijk voor de gelovigen om een bouwvergunning te krijgen. Hij noemde het geval van een katholieke kerk in de buurt die na 30 jaar proberen eindelijk een vergunning kreeg om een kerk te bouwen. "Wat zegt dit over de vrijheid van godsdienst?" vroeg hij. Nou, het zegt dat islamitische autoriteiten nog steeds actief handelen in overeenstemming met de klassieke uitlatingen van de dhimmi-wetten, namelijk dat niet-moslims geen nieuwe gebedshuizen mogen bouwen of de oude mogen repareren.
Volgens Sita Ram Goel [18] had Imam Hanifa
aanbevolen dat hindoes, hoewel ze valse goden vereren, zouden worden aanvaard als 'mensen van het Boek' zoals de joden, de christenen en de volgelingen van Zarathustra, en dat hindoes dus zo de status van dhimmies zouden krijgen. De islamitische zwaardvechters en theologen in India volgen toevallig de hanafitische school van de islamitische wet. Dat stelde hen in staat om de 'ongelovigen met gezichten als kraaien' van dit land te kunnen 'promoveren' tot de status van dhimmi's. Hindoes kunnen hun leven en een aantal van hun eigendommen redden door jizya te betalen en akkoord te gaan met leven onder zeer discrimerende omstandigheden. Maar hun eer of gebedshuizen en bedevaartsoorden kunnen ze daarmee niet redden. De andere grote imams van de islam - Malik, Shafii en Hanbal [de oprichters van de vier soennitische islamitische scholen van wetgeving] - hadden tot dan toe slechts één keuze aan de hindoes gegeven: die was tussen de islam en de dood.
Van Westerse smoesjesmakers krijgen we vaak te horen dat de 'gemeenschappelijke strijd' op het Indiase subcontinent 'wederzijds' is. Als dit het geval is, waarom is het dan dat in Pakistan alleen maar niet-moslims zijn uitgeroeid, en de weinige overgebleven christenen en hindoes voortdurend lijden onder intimidatie en misbruik? De bevolking van Bangladesh was een paar decennia geleden ongeveer dertig procent niet-moslim [19]. Nu is dat aantal tien procent. Bezie deze daling eens tegen het feit dat als gevolg van hogere geboortecijfers, het aantal moslims in de Republiek India zelfs toegenomen is in dezelfde periode. Gaan deze statistieken over 'wederzijdse vijandigheid' of simpelweg vervolging van ongelovigen?
In de Pakistaanse provincie Sindh is er een alarmerende trend: moslims ontvoeren Pakistaanse hindoe-meisjes en dwingen hen zich te bekeren tot de islam [20]. De bezorgde gemeenschap hindoes heeft zijn toevlucht genomen tot hun dochters uithuwelijken zodra zij meerderjarig zijn. Als alternatief trekken ze naar India, Canada en andere landen. Onlangs hebben minstens 19 van zulke ontvoeringen plaatsgevonden in de stad Karachi alleen al.
"Heb je ooit gehoord van een Indiaas moslim meisje dat wordt gedwongen zich tot het hindoeïsme te bekeren [21]? Nee, het zijn moslims die winnen door intimidatie. Het zijn moslims die een cultuur overwinnen door het te bedreigen, door jonge meisjes te ontvoeren, zodat een hele gemeenschap wegverhuist of bezwijkt onder de islamitische moordenaars", zegt mensenrechtenactivist Hina Jillani. In Pakistan wordt er op hindoes en christenen neergekeken. "Dat is de reden waarom ze rotbaantjes aan moeten nemen; hun kansen om op enige wijze op te klimmen in een vakgebied zijn laag".
Het meerderwaardigheidsgevoel van de moslims zit diep. In Milestones schrijft de Egyptische Sayyid Qutb over "een triomfantelijke staat die moet worden verankerd in het hart van de gelovige", in alle opzichten [22]. "Het betekent dat je je meerwaardig moet voelen of je nou zwak, met weinig en arm bent, of sterk, met velen en rijk".
Wanneer de gelovige alle informatie naslaat die de mensheid, oud of modern, bekend is, en hij vergelijkt het met zijn eigen wetten en systeem, realiseert hij zich dat dit alles is zoals het speelgoed van kinderen of de onderzoekingen van blinden in vergelijking met het perfecte systeem en de complete wet van de islam. En als hij vanuit zijn hoogte met mededogen en sympathie neerkijkt op de dwalende mensheid in zijn hulpeloosheid en fouten, vindt hij niets in zijn hart, behalve een gevoel van triomf over die fouten en onzin. [...] Omstandigheden veranderen, de moslim verliest zijn fysieke kracht en wordt veroverd, maar het bewustzijn blijft hem bij dat hij de meest superieure is. Als hij een gelovige blijft, kijkt hij neer op zijn overwinnaar vanuit een superieure positie. Hij blijft ervan overtuigd dat dit een tijdelijke aandoening is die voorbij zal gaan en dat geloof het tij zal keren van waaruit geen ontsnapping mogelijk is.
Verwant aan deze islamitische mentaliteit van meerderwaardigheid is er ook het idee van de Arabische suprematie. Nog volgens Qutb,
Wat zijn de Arabieren zonder islam? Wat is de ideologie die zij gaven, of kunnen geven aan de mensheid, als ze de islam verlaten? De enige ideologie die de Arabieren uitdragen naar de mensheid was het islamitische geloof dat hen heeft verheven tot de positie van leiderschap over mensen. Als ze van hun geloof afvallen zullen ze niet langer een functie of rol spelen in de menselijke geschiedenis. [23]
Natuurlijk zijn er mensen die Sayyid Qutb af zouden doen als 'een extremist', omdat zijn geschriften, zoals Milestones en in het bijzonder In the Shade of the Qur'an [24], talloze jihadisten hebben geïnspireerd sinds Qutb werd geëxecuteerd door het regime van Gamal Abdel Nasser in 1966. Maar Qutb's ideeën over islamitische suprematie zijn diep geworteld in de islamitische leer.
Volgens Hugh Fitzgerald is er "binnen de islam, een zogenaamd universalistische religie waar alle moslims in de ummah gelijk zouden zijn, een speciale plaats voor de Arabieren" [25]. De Koran is geschreven in het Arabisch, en
werd geleverd, gegeven aan, geopenbaard aan de Arabieren, die het beste onder de mensen zouden zijn. Die beste onder de mannen, Mohammed, was een Arabier, en zo ook zijn metgezellen. De Koran zelf moet als het even kan niet worden gelezen in een andere taal dan het Arabisch (het Arabisch waarin het werd geschreven, niet een vereenvoudigde of moderne versie). Voordrachten uit de Koran zijn in het Arabisch. De studenten in Pakistan of Indonesië of elders die in hun jonge leven stukken uit de Koran uit het hoofd leren moeten in wezen Arabisch onthouden, een taal die ze heel slecht begrijpen of helemaal niet kennen. Toch moeten de Arabieren uit de 7e eeuw, echt of denkbeeldig, dienen als leidraad voor het moslimbestaan. [...] In Saoedi-Arabië is er apartheid: de borden 'moslim' en 'niet-moslim' zijn overal. Maar 'moslims' zijn verder onderverdeeld in Arabisch (eerste klas) en niet-Arabisch (tweede klasse). Dit is niet ontsnapt aan de aandacht van de vele niet-Arabische moslims die leven in Saoedi-Arabië - of in ieder geval niet die van hen allemaal.
Deze Arabische meerderwaardigheid wordt onderschat door ongelovigen als een wapen tegen de islam:
Een deel van het verzwakken van de islam kan gedaan worden door veel moslims te laten zien dat de islam gewoon een Arabische uitvinding en exportproduct was, een vergiftigd geschenk dat hogere en beter ontwikkelde beschavingen probeert te vernietigen. Dit zal waarschijnlijk vooral goed vallen in Iran bij degenen die hun buik vol hebben van de islamitische Republiek Iran - dat wil zeggen, ieder weldenkend en moreel bewust persoon in Iran.
In Marokko klagen activisten dat Berbers bijna geen invloed hebben in het politieke en economische leven [26]. "We zijn geen Arabieren, kom maar op met de echte geschiedenis". Dat zongen honderden Marokkaanse Berbers tijdens hun marsen voor de Dag van de Arbeid, en ze hadden slogans in hun taal Tamazight en spandoeken geschreven in Tifinagh, het Berberse script. Berbers zijn de oorspronkelijke bewoners van Noord-Afrika, voordat de Arabieren in de zevende eeuw binnenvielen. De Marokkaanse grondwet zegt dat het land Arabisch is en de islam de religie is. Het aantal Berbers is niet officieel bekend, maar onafhankelijke bronnen zeggen dat ze de meerderheid van de bevolking uitmaken. De totale bevolking van Berbers in de wereld wordt geschat op vijfentwintig miljoen, voornamelijk geconcentreerd in Algerije, Libië, Mali, Mauritanië, Niger en Tunesië.
Islamitische ideeën over ongelijkheid worden al geëxporteerd naar het Westen. In 2005 werden in Kopenhagen, Denemarken, twee mannen gedood tijdens ruzie met een groep tweede generatie immigranten. Volgens imam Abu Laban [27] (die later verantwoordelijk was voor haat zaaien tegen Denemarken als gevolg van de inmiddels beroemde cartoons van Mohammed in de Deense krant Jyllands-Posten) zou de honger naar wraak kunnen worden gestild als er 200.000 kronen werden betaald door de familie van de man die de schoten had gelost. 200.000 Deense kronen is ongeveer de waarde van 100 kamelen, een aantal gebaseerd op het voorbeeld van Mohammed zelf. Het idee van bloedgeld is afkomstig uit de Koran, vers 2.178:
O gij die gelooft! Vergelding is voorgeschreven voor u in de zaak van de vermoorde, de vrije man voor de vrije man, en de slaaf tegen de slaaf en de vrouw tegen de vrouw. En voor hij die enigszins vergeven wordt door zijn (verwonde) broer is de gebruikelijke vervolging voorgeschreven en de betaling aan hem in alle vriendelijkheid.
Politiken is een linkse intellectuele krant die opkomt voor multiculturalisme in Denemarken, en ze betoogde dat het principe van bloedgeld het overwegen waard zou kunnen zijn. Gelukkig werd dit gestild door een protest van woedende burgers. Er zijn ten minste twee grote problemen met deze islamitische 'rechtvaardigheid'. De eerste is dat het is geregeld tussen families, stammen of clans, en niet toegepast door de autoriteiten in een rechtssysteem waar het blijft bij een zaak voor alleen de betrokken individuen, in plaats van de volledige clan. Wij hadden in het Westen ook ooit soortgelijke bloedvetes, maar we hebben deze praktijk al een lange tijd geleden achter ons gelaten, zoals moslim ook zouden moeten hebben gedaan. Het grootste probleem zal komen als dit stammensysteem het Westerse rechtssysteem mag ondermijnen in zoverre dat Westerlingen ook terug zouden moeten keren naar de stammenwet om zichzelf te beschermen.
Veel commentatoren in Denemarken begrijpen het ergste deel van het concept bloedgeld niet. Niet alleen is het uit de tijd en anti-individualistisch, maar de te betalen schadevergoeding is fundamenteel ongelijk. Moslimmannen zijn de enige volwaardige leden van de islamitische gemeenschap. Alle anderen hebben minder rechten als gevolg van hun religie, hun geslacht of hun status als slaaf.
De tarieven voor bloedgeld weerspiegelen deze apartheid. Een Saoedische rechtbank heeft geoordeeld dat de waarde van het leven van een vrouw gelijk is aan die van het been van een man. De rechter beval een Saoedische man om bloedgeld te betalen aan een Syrische expat nadat de Saoedi bij een auto-ongeluk zes maanden eerder de Syriër's vrouw had gedood en de Syriërs beide benen waren afgesneden. De rechter oordeelde tot 13.300 dollar vergoeding voor de vrouw van de [Syriër], en hetzelfde bedrag voor elk van zijn benen. Onder de islamitische wet is het leven van een ex-moslim helemaal niets waard. Hij is een verrader, een afvallige, en kan straffeloos worden gedood.
In de editie van 9 april 2002 publiceerde The Wall Street Journal een stuk over het concept van bloedgeld in Saoedi-Arabië. Als een persoon is gedood of als gevolg van iemands actie doodging, moet die laatste als volgt bloedgeld of schadevergoeding te betalen:
In een Saoedisch schoolboek stond alsnog, nadat de intolerantie vermoedelijk was verwijderd, in een text voor de tweede klas over wetgeving [28]:
Bloedgeld voor een vrije ongelovige. [De hoeveelheid] is de helft van het bloedgeld voor een mannelijke moslim, of hij nu 'van het boek' is of niet 'van het boek' (zoals een heiden, zoroast, enz).
Bloedgeld voor een vrouw: De helft van het bloed geld voor een man, in overeenstemming met zijn religie. Het bloedgeld voor een moslimvrouw is de helft van het bloedgeld voor een mannelijke moslim, en het bloedgeld voor een ongelovige vrouw is de helft van het bloedgeld voor een mannelijke ongelovige.
Zoals Ali Sina zegt:
Volgens deze hiërarchie is het leven van een moslimman 33 keer zoveel waard als dat van een hindoestaanse vrouw. Deze hiërarchie is gebaseerd op de islamitische definitie van de mensenrechten en is geworteld in de Koran en de sharia (islamitische wet). Hoe kunnen we spreken van democratie wanneer het concept van gelijkheid niet bestaat in de islam? [29]
Sina denkt dat het islamitische systeem van overheid te vergelijken is met het fascisme:
Volgens Sina: "De islam is politiek en politieke islam is fascisme".
Op de Ryerson University in Toronto, Canada, stralen moslims hun meerwaardigheidscomplex uit [30].
De grootste groep studenten op de campus, de islamitische studentenvereniging MSA (Muslim Students' Association), heeft het gebruik van de multireligieuze ruimte opgeëist voor zichzelf. Eric Da Silva, voorzitter van de Katholieke Studentenvereniging, zei dat zijn groep de ruimte wilden gebruiken voor de mis, maar te horen kreeg van de receptiemedewerkers van de RSU dat de kamer 'permanent gereserveerd' was door islamitische studenten. "Niemand probeert de ruimte van de moslims af te pakken, maar we willen gewoon niet op hun tenen trappen", zegt Da Silva. Hij benadrukte dat zijn groep een andere ruimte vond om de mis te houden en het conflict snel was opgelost. In de ruimte, die opgedeeld was om een scheiding te maken tussen mannen en vrouwen, waren lijnen op de grond geplakt voor het gebed en er hingen islamitische decoraties aan de muren; deze ruimte was alleen geschikt voor moslims. Er werd door de leden van de MSA een team van de Canadian Federation of Students naar de campus gehaald voor de aanpak van culturele en religieuze discriminatie, maar alleen het probleem van islamofobie werd aangepakt.
Raymond Ibrahim, een onderzoeksbibliothecaris bij de US Library of Congress, waarschuwt in de Los Angeles Times tegen toegeven aan islamitische supremacisten:
In de dagen voor het bezoek van paus Benedictus XVI aan het Hagia Sophia complex in Istanbul drukten moslims en Turken angst, vrees en woede uit. "Het risico", aldus Vatan, de onafhankelijke krant van Turkije, "is dat Benedictus de Turkse moslims en een groot deel van de islamitische wereld zal doen oplaaien in aanvallen van woede als het ook maar lijkt of de paus opnieuw een christelijk centrum dat veroverd is door moslims probeert terug te winnen". Blijkbaar zijn het kruisteken of een ander teken van de christelijke eredienst in Hagia Sophia zo'n erge heiligschennis. De Hagia Sophia - Grieks voor Heilige Wijsheid - werd gebouwd in de 6e eeuw en was de grootste en meest gevierde kerk van het christendom. Na eeuwen van verdediging tegen de jihadistische aanvallen van de Arabieren werd Constantinopel - het huidige Istanbul - uiteindelijk door de Turken overvallen in 1453, en de Hagia Sophia's kruizen werden geschonden, zijn iconen onleesbaar gemaakt. [31]
De Turken hoefden zich geen zorgen te maken. De paus heeft zich als perfecte dhimmi gedragen tijdens zijn bezoek aan het voormalige Griekse christelijke grondgebied dat nu bekend staat als Turkije. Ibrahim is van mening dat
het Westen voortdurend veel te grote moeite doet om deze overtuiging te bevestigen. Door kritiek op zichzelf te hebben, zich te verontschuldigen en concessies aan te bieden - iets waar de islamitische wereld nog lang niet aan is begonnen - bevestigt het Westen dat de islam een bevoorrechte status in de wereld heeft.
Deze blindheid voor de dreiging die uitgaat van het ingebakken islamitische meerwaardigheidscomplex heeft enorme gevolgen wanneer er wordt geprobeerd om 'democratie' naar islamitische landen zoals Irak te exporteren.
In september 2005 vertelde de patriarch van de groep Baghdad for the Chaldeans [32] aan Iraakse functionarissen dat de katholieke bisschoppen vrezen dat de grondwet "de deur wijd openzet" voor de discriminatie van niet-moslims. Artikel 2.1 (a) hiervan verklaarde: "Geen enkele wet kan worden doorgevoerd die in gaat tegen de onbetwiste regels van de islam". De bisschoppen zeiden als laatste: "Dit opent de deur naar het aannemen van wetten die onrechtvaardig zijn tegenover niet-moslims". Glyn Ford, een Britse parlementariër, sloot zich aan bij Mark Seddon, de voormalige redacteur van de krant Tribune, en Andy Darmoo, het hoofd van de groep Save the Assyrians, om samen alarm te slaan over de toestand van de Assyrische christenen: "Zij worden geweerd bij stemmen voor de verkiezingen, en in de afgelopen maanden hebben velen hun land bezet en gestolen zien worden, hun kerken zijn vernietigd met brandbommen en hun families aangevallen. Is het niet tijd dat de internationale gemeenschap begint op te komen voor de rechten van de Assyriërs en andere minderheden, voor het te laat is?" [33].
Een groep islamitische mannen greep een zeven jaar oud jongetje van de Mandaeanen, een oude gnostische sekte in Irak, overgoten hem met benzine en staken hem in brand [34]. Terwijl het kind levend verbrand werd liepen de moslims rond te schreeuwen, "Verbrand de vieze ongelovige!" Rajaa al-Khuzai, voorzitter van de Iraakse Nationale Raad van Vrouwen, zei: "Veel vrouwelijke artsen zijn gedood, en ook vrouwen in de politiekorpsen, verslaggevers en journalisten". Nu "zijn vrouwen erg makkelijke doelwitten," voegde ze eraan toe, in het bijzonder vooraanstaande vrouwen zoals zijzelf. Deze onderdrukking van vrouwen en niet-moslims is volledig in overeenstemming met de islamitische sharia en was treurig voorspelbaar.
Hoewel christenen minder dan vier procent van de bevolking vormen zijn zij de grootste groepen vluchtelingen die in het eerste kwartaal van 2006 aankwamen in Amman, de hoofdstad van Jordanië. In Syrië was vierenveertig procent van de Irakese asielzoekers sinds december 2003 christelijk. Ze waren op de vlucht voor moorden, ontvoeringen en doodsbedreigingen. "Op de scholen zeggen de kinderen nu dat een christen een kaffir [ongelovige] is". De katholieke bisschop van Bagdad, Andreos Abouna, zei dat de helft van alle Irakese christenen het land is ontvlucht sinds de door de VS geleide invasie van 2003. Sommige waarschuwden dat over twintig jaar alle christenen in Irak zullen zijn verdwenen [35].
Het was voor de Amerikanen en de Britten makkelijk geweest om ons te steunen toen onze kerken werden gebombardeerd - het was een historische kans - maar ze deden niets. Als ze ons bijvoorbeeld financieel hadden gesteund, hadden we alle christelijke families in Mosul kunnen beschermen.
De Amerikaanse president George W. Bush [36] zei dat hij het zou accepteren als Irakezen in democratische verkiezingen zouden stemmen voor een islamitische fundamentalistische regering. "Ik zou teleurgesteld zijn, maar democratie is democratie".
Is het echt gelijkwaardig, meneer Bush?
Dit brengt ons terug op de kritiek van Plato dat de democratie gewoon een geavanceerde vorm is van de wil van het klootjesvolk. En zonder enige beperkingen, zonder middelen om de machten te scheiden, is die definitie correct. Benjamin Franklin zei dat "democratie is als twee wolven en een lam die stemmen over wat ze voor de lunch willen eten. Vrijheid is een goed bewapend lam dat zich verzet tegen de stemming!" Dit is de reden waarom hij en de andere Founding Fathers voor de Verenigde Staten geen pure democratie wilden maar een republiek met een grondwet.
Het is vreemd dat de Verenigde Staten een naïeve vorm van democratie wilde exporteren naar Irak; een democratie die te weinig rechten en garantie geeft voor individuen en minderheden, een die hun eigen Founding Fathers speciaal hadden afgewezen om precies die reden. En we hebben het nog niet eens over de beoordeling van de islam, waarin minderheden lastigvallen en vervolgen, en onderdrukken van individuele vrijheid een kwestie van principe is.
Niet-moslims en vrouwen in Irak betalen nu met hun leven voor die naïeve fout [37].
De toekomstige Bosnische president Alija Izetbegovic schreef in zijn Islamitische Verklaring van 1970, waarin hij een volledig fundamentalistische islamitische staat eiste, dat
een moslim over het algemeen niet leeft als een individu. Als hij wil leven en overleven als een moslim, moet hij een omgeving creëren, een gemeenschap, een orde. Hij moet de wereld veranderen of zelf veranderd worden. Er is geen enkele islamitische beweging in de geschiedenis die niet ook een politieke beweging was. [38]
De inmiddels overleden Amerikaanse islamoloog Franz Rosenthal zei dat een individuele moslim
moest overwegen om zijn eigen vrijheid ondergeschikt te maken aan de overtuigingen, moraal en gewoonten van de groep, die de enige juiste vorm van gedrag voorschrijft. [...] Een persoon mag geen vrije keuze maken in hoe hij geregeerd wil worden. In het algemeen laten overheidsinstanties niets toe voor individuele deelname [aan de samenleving], en het individu heeft dus geen echte vrijheid ten opzichte van [de samenleving].
Iraanse ex-moslim Ali Sina [39] stelt dat
'Deïndividuatie' wordt gekenmerkt door een verminderd gevoel van jezelf zijn en verminderde individualiteit. In de islam wordt individualiteit geweigerd en de persoonlijke levenssfeer wordt samengesmolten met die van ummah. Deïndividuatie vermindert de zelfbeheersing van een persoon en de regeling van zijn gedrag volgens normen en waarden. Het draagt bij aan het groepsgedrag van gewelddadige menigten, hersenloze hooligans, en de lynch mobs.
Volgens hem is het "ironisch genoeg de brutaliteit en de onderdukkende aard van de islam, in combinatie met haar absolute onredelijkheid, die heeft gemaakt dat deze leer succesvol is en al zo lang in staat is om te overleven".
Maar zoals de gevierde schrijver F.A. Hayek schreef in zijn klassieker The Road to Serfdom:
Wat onze generatie dreigt te vergeten is dat normen en waarden niet alleen een noodzakelijk kompas zijn voor individueel gedrag, maar ook dat ze alleen kunnen bestaan in de sfeer waarin een persoon vrij is om voor zichzelf te beslissen en waarin hij vrijwillig persoonlijke offers kan maken om zijn morele regels in stand te houden. Buiten de sfeer van de persoonlijke verantwoordelijkheid is er goedheid noch slechtheid, noch de gelegenheid voor morele verdienste, noch de kans voor een persoon om zijn overtuiging te bewijzen door zijn verlangens opzij te zetten en te doen wat hij denkt dat goed is. Alleen als we zelf verantwoordelijk zijn voor onze eigen belangen en vrij zijn om ze op te offeren, heeft onze beslissing morele waarde. Goede bedoelingen en de efficiëntie van de organisatie kunnen geen fatsoen behouden in een systeem waarin de persoonlijke vrijheid en individuele verantwoordelijkheid worden vernietigd.
Een Brits politierapport [40] concludeerde dat er tien keer zoveel klachten zijn over het wangedrag en de corruptie van islamitische agenten dan van hun niet-moslim collega's. Het rapport zei dat de Britse Pakistanen leven in een geldcultuur waarin "je hele familie steunen als een plicht wordt beschouwd", en ze leven in een omgeving waarin grote sommen geld worden geleend tussen familieleden en vrienden, en daarom is er voor politiemensen van Pakistaanse afkomst speciale anti-corruptietraining nodig.
Van de Pakistaanse burgers en burgers van vele andere moslimlanden betaalt eigenlijk maar een heel klein gedeelte belasting. Daar heerst een groepsmentaliteit die geen waarde hecht aan een enkel persoon; de clan is alles en de staat is een vijand. Deze mentaliteit vormt de basis van het gedrag van de immigranten uit deze landen, ook als ze migreren, waardoor ze samen met hun wereldbeeld ook hun vertrouwde corruptie en stammengeweld meenemen naar de niet-islamitische landen.
Zoals Ali Sina zegt [41]:
Abu Hamid Al-Ghazali (1058 - 1111 N.Chr.) is misschien wel de grootste islamitische geleerde ooit. In zijn boek Incoherence of the Philosophers kraakte hij Aristoteles, Plato, Socrates en andere Griekse denkers verbitterd af als niet-gelovigen, en zei hij dat de mensen die diens methoden en ideeën gebruikten vervalsers waren van het islamitische geloof. Hij richtte zijn kritiek op Avicenna [Ibn Sina, zeer invloedrijke 11e-eeuwse Perzische arts en filosoof] omdat die een rationalist was die het intellectuele erfgoed van de oude Grieken gebruikte. Door zijn nadruk op de onverenigbaarheid van geloof en rationaliteit, en door te beweren dat men geloof niet ondergeschikt kan maken aan verstand, zei Ghazali eigenlijk dat alleen onberedeneerd geloof geldig is, en hiermee verheerlijkte [Ghazali] domheid.
De islamitische rationalisten zoals Mutazilis plaatsten rationaliteit boven openbaring. Maar hun groep denkers werd fel tegengewerkt door meer radicale islamisten, en het stierf uit. Ze werden aangevallen door een groep genaamd Ashariyya waar al-Ghazali en de gevierde dichter [Jalal ad-Din of Maulana] Rumi ook lid van waren. Rumi bespotte de rationalisten en zei, met een pakkende leus die een stempel drukte op de psyche van de goedgelovige massa's, dat de rationalisten op 'houten poten' staan.
Sina gelooft dat "de vrijheid van meningsuiting, vrijheid van geloof, eerbiediging van de rechten van de minderheden, en de scheiding van kerk en staat allemaal de fundamenten zijn van democratie" [42]. Het Westen moet aandringen op vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting in binnen-en buitenland.
Het moet legaal worden dat mensen de standpunten van de meerderheid kunnen bekritiseren zonder te hoeven vrezen voor hun leven. Er kan geen democratie zijn zonder de vrijheid van meningsuiting en zonder oppositie. Voor we de democratie naar islamitische landen gaan brengen, laten we eerst onze eigen democratie in ons thuisland redden.
Een andere ex-moslim, Ibn Warraq [43], zegt:
De islam is een totalitaire ideologie die erop gericht is om het religieuze, sociale en politieke leven van de mens te beheren, in al zijn aspecten - het beheerst het leven van zijn volgelingen mateloos, en ook het leven van degenen die de zogenaamde getolereerde religies aanhangen beheerst het zodanig dat hun activiteiten de islam niet op een of andere manier in de weg staan. En dan bedoel ik de islam. Ik geloof niet dat er een onderscheid is tussen islam en 'islamitisch fundamentalisme' of 'islamitisch terrorisme'. Gezien de totalitaire aard van de islamitische wet, hecht de islam geen waarde aan het individu, want die moet worden opgeofferd in het belang van de islamitische gemeenschap. Groepsdenken heeft een speciale heilige status in de islam.
De reden waarom veel ex-moslims zoals Ali Sina en Ibn Warraq onder een pseudoniem schrijven is omdat, in een religie die zo vijandig is tegenover zowel individualiteit als vrijheid van meningsuiting, er geen grotere misdaad voor een moslim is dan om de islam zowel te bekritiseren als te verlaten. Op afvalligheid staat de doodstraf. In het boek Leaving Islam - Apostates Speak Out [44], een unieke verzameling werken van ex-moslims, schrijft Ibn Warraq:
Maar afvalligheid is een kwestie van verraad en ideologisch verraad dat voortkomt uit vijandigheid en hypocrisie. Het lot van een persoon met een aangeboren handicap is anders dan het lot van iemand wiens hand moeten worden afgesneden omdat hij een gevaarlijke en besmettelijke ziekte heeft opgelopen. Als een moslim van wie de ouders ook moslim zijn de islam wil verlaten, is dat een zeer besmettelijke, gevaarlijke en ongeneeslijke ziekte die in het lichaam van een ummah (heerschappij) huist, en de levens van het volk bedreigt, en dat is de reden waarom de islam deze rotte ledematen af wil hakken. (p 31)
De doodstraf voor mensen die de islam verlaten is stevig geworteld in de islamitische geschriften - zeker in de hadith, maar ook aantoonbaar in de Koran. Het vers 4:89 luidt:
[Afvalligen] willen dat je ongelovig wordt zoals zij ongelovig zijn, zodat jullie (allemaal) gelijk zouden kunnen zijn, zoek daarom geen vrienden onder hen totdat ze (hun huizen) ontvluchten zoals Allah wil, maar als zij terug proberen te keren, grijp hen dan en dood hen waar je ze vindt, zoek geen vrienden of hulp onder hen.
Ibn Kathir (d. 1373) schreef een zeer vereerd 'tafsir' (commentaar op de Koran) over dit vers, waarin hij het eens is met de opvatting dat 4:89 de opdracht geeft om afvalligen te doden, en hij stelt dat als de ongelovigen hun ongeloof hebben uitgedrukt, ze moeten worden gestraft met de dood. De doodstraf wordt in de Hadith al niet eens betwist. Bijvoorbeeld: in de meest gerespecteerde hadith-verhalen van Bukhari staat dat Mohammed heeft gezegd "Dood hij die van religie verandert".
Volgens dr. Andrew G. Bostom zijn alle vier scholen van de soennitische islamitische wetgeving (dat wil zeggen, Maliki, Hanbali, Hanafi, en Shafi'i) [45], alsmede sji'itische juristen, het ook met elkaar eens dat afvalligen van de islam ter dood moeten worden veroordeeld. Averroes, ofwel Ibn Rushd (overleden 1198) was een beroemde aristotelische filosoof en geleerde in de natuurwetenschappen, maar was ook een belangrijk Maliki jurist in het middeleeuwse Spanje, en hij gaf een typisch islamitisch juridisch advies over de straf voor afvalligheid (vol. 2, p. 552):
Een afvallige [...] dient volgens afspraak te worden gedood als hij een man is, vanwege de woorden van de Profeet: "Dood hen die hun din [religie] veranderen". [...] De afvallige vragen of hij zich nog wil bekeren was slechts een voorwaarde [...] voorafgaand aan de executie.
Dit is niet alleen een kwestie van de middeleeuwse rechtspraak. Het Shafi'i handboek van islamitische wetgeving uit 1991, het Umdat al-Salik, werd goedgekeurd door de Islamic Research Academy in Al-Azhar, het meest prestigieuze kenniscentrum van de soennitische islam. Het handboek zegt als volgt:
Het verlaten van de islam is de vreselijkste vorm van ongeloof (kufr) en de ergste. [...] Wanneer een persoon die de puberteit heeft bereikt, en gezond is van geest, zich vrijwillig afkeert van de islam, verdient hij het te worden gedood. In zo'n geval is het verplicht [...] om hem te vragen zich te bekeren en terug te keren naar de islam. Als hij dat doet wordt dit aanvaard van hem, maar als hij weigert, wordt hij onmiddellijk gedood.
De Egyptische schrijfster dr. Nawal Al-Sa'dawi, die bekend staat om haar vurige Arabisch nationalisme en feminisme, riep in 2003 op tot wijziging van de Egyptische grondwet [46] en het schrappen van de wet die islam de officiële staatsgodsdienst maakt, "want er leven Kopten [Egyptische christenen] onder ons, en religie is een zaak tussen de mens en God, en niemand heeft het recht om zijn geloof, zijn God en zijn rituelen op te leggen aan anderen". Ze zei ook dat ze gelooft in een politieke en militaire strijd tegen de VS en Israël [47].
De reacties op Sa'dawis verklaringen waren gemengd, maar dr. Abd Al-Mun'im Al-Berri, de voormalige leider van het front van geestelijken in Al-Azhar, legde uit dat "we haar moeten vragen om zich binnen drie dagen te bekeren, en als ze bij deze ideeën blijft, moet ze gestraft worden in overeenstemming met wat de islamitische shari'a [religieuze wet] bepaalt voor degenen die de islam verlaten. De heerser, namelijk het staatshoofd of de regering, moet de straf uitvoeren". Sheikh Mustafa Al-Azhari verklaarde dat "iedereen die vecht tegen Allah en zijn profeet zal worden gestraft door executie, kruisiging, afhakken van twee ledematen of verbanning van de aarde".
Daveed Gartenstein-Ross [48] stelt dat
Hoewel er vrij weinig officiële processen zijn tegen degenen die van de islam afkeren - dit zal ongetwijfeld deels komen omdat de meeste afvalligen hun afkeer stil houden - staat op afvalligheid de doodstraf in de landen Afghanistan, de Comoren, Iran, Mauritanië, Pakistan, Saoedi-Arabië, Soedan en Jemen. Het is ook illegaal in Jordanië, Koeweit, Maleisië, de Malediven, Oman en Katar. [...] De grootste bedreiging voor afvalligen in de islamitische wereld komt echter niet van de staat, maar van moslims die het recht in eigen handen nemen. In het voorjaar van 2003 werd in Bangladesh bijvoorbeeld een autochtone moslim die evangelisch christen was geworden dood gestoken na een bezoekje aan de bioscoop om een filmversie van het evangelie van Lucas te zien. Zoals een andere afvallige uit Bangladesh vertelde aan het Amerikaanse Newswire, "als een moslim bekeert tot het christendom, kan hij niet in dit land blijven wonen. Het is niet veilig. Het fundamentalisme neemt steeds meer toe".
In 2004 bemiddelde Prins Charles [49] pogingen om de islamitische doodstraf voor bekeerlingen tot andere godsdiensten af te schaffen. Hij bemiddelde door een privé-top van christelijke en islamitische leiders te houden in Groot-Brittannië. De islamitische groep waarschuwde de prins en andere niet-moslims dat ze niet openbaar moesten spreken over de kwestie. Een lid van de christelijke groep zei dat hij "zeer, zeer ongelukkig" was over de uitkomst. Patrick Sookhdeo, de internationale directeur van het Barnabas Fonds dat vecht voor de rechten van christenen die worden vervolgd in het buitenland, drong er bij de prins en de islamitische leiders in Groot-Brittannië op aan om openlijk kritiek te geven op de traditionele islamitische wet voor afvalligheid, en Sookhdeo riep hen op om die doodstraf in de hele wereld af te schaffen. Volgens Sookhdeo is
een van de fundamentele principes van een seculiere samenleving het morele belang van vrijheid, van individuele keuze. Maar in de islam is die keuze niet toegestaan: er kan daar geen vrije keuze zijn om voor de fundamentele aspecten van de religie te kiezen of die te weigeren, want ze zijn allemaal door God opgelegd. God heeft de wet gemaakt, en de mens moet gehoorzamen.
In The London Times schreef Anthony Browne over meneer Hussein, een 39-jaar-oude ziekenhuisbroeder in Bradford [50]. Hij behoort tot een groeiend aantal ex-moslims in het Westen die worden geconfronteerd met uitstoting door familie en buurtgenoten, maar ook worden aangevallen, ontvoerd, en in sommige gevallen zelfs vermoord. Uit een schatting blijkt dat maar liefst 15 procent van de moslims in Westerse samenlevingen van hun geloof zijn afgevallen. De heer Hussein vertelde: "Het was absoluut verschrikkelijk. Dit is dan Engeland - waar ik geboren en getogen ben. Je zou nooit denken dat christenen hier op zo'n manier zouden lijden". De politie heeft niemand aangehouden, maar vertelde hem het gebied te verlaten.
Anwar Sheikh, een voormalige leraar godsdienst uit Pakistan, werd een atheïst nadat hij naar Groot-Brittannië verhuisde, en hij moest een speciaal alarm instellen in zijn huis in Cardiff nadat hij kritiek op de islam had geleverd in een reeks van zwaar kritische boeken. "Ik heb 18 fatwa's tegen mij. Ze bellen me - ze zijn niet roekeloos genoeg om het op papier te zetten. Ik kreeg een paar weken geleden een telefoontje. Ze zeiden 'bekeren of worden opgehangen'", aldus Sheikh. "Wat ik geschreven heb, daar geloof ik echt in en ik zal het niet terugnemen. Ik zal lijden onder de gevolgen. Als dat de prijs is, zal ik die betalen". In november 2006 stierf Anwar Sheikh vredig in zijn huis in Wales.
Aluma Dankowitz [51], directeur van het Middle East Media Research Institute (MEMRI) en lid van diens Reform Project, schrijft over hoe de islamitische wereld de laatste jaren steeds meer moslims van 'ongeloof' beschuldigt - met name de intellectuelen, kunstenaars en schrijvers. Die beschuldigingen staan bekend als 'takfir'. De traditionele straf voor een afvallige (murtadd) is de doodstraf, die op grote schaal werd uitgevoerd in de periode na de dood van de profeet Mohammed, toen Mohammeds opvolger Abu Bakr de zogeheten 'Ridda' oorlog voerde tegen de stammen die de islam hadden verlaten.
Sheikh Yousef Al-Qaradhawi, een van de belangrijkste geestelijken in de huidige soennitische islam, maakte een onderscheid tussen twee soorten afvalligheid (ridda):
Gedeeltelijke ridda is als een persoon van religie verandert en niet geïnteresseerd is in anderen bekeren. Volgens de islam is de straf voor deze persoon dat hij na zijn dood naar de hel gaat. Maar [de andere] ridda, die zich uitbreidt [van het individu naar de groep], is een ridda waarin de persoon die de islam verlaat [anderen] aanspoort om hetzelfde te doen, [waardoor] hij zo een groep om zich heen verzamelt die niet dezelfde weg bewandelt als de maatschappij, en die niet hetzelfde doel heeft als de [islamitische] natie, en die niet trouw is aan de islamitische natie. Dergelijke [personen] brengen het sociale stelsel in gevaar, en ze zijn net zo erg als de murtaddoon [de afvalligen] die werden uitgeroeid door [de eerste kalief] Abu Bakr en de metgezellen van de profeet.
Met andere woorden, degenen die in het openbaar de islam verlaten vormen volgens moslims een bedreiging voor het moreel van de islamitische gemeenschap, net als soldaten die overlopen naar het vijandige leger, en zij moeten dus gestraft worden voor ze nog meer mensen afvallig helpen te worden. Al-Qaradhawi is het eens met de traditionele behandeling van moslims die hun geloof verlaten:
Want om het bestaan van de islamitische samenleving te behouden, moet die samenleving strijden tegen ridda in alle vormen en van alle kanten, en het moet de ridda zich niet als wildvuur laten verspreiden in een veld van doornen. Zo zijn de islamitische wijzen het eens dat de straf voor de murtadd [die afvalligen die ridda plegen] de doodstraf is.
In islamitische landen is er een enorm sociaal taboe op het uitdrukken van elke vorm van twijfel over de islamitische godsdienst. Razi Azmi, een van de meer verstandige columnisten van de Pakistaanse krant Daily Times Online, heeft het taboe besproken in een opiniestuk [52]:
Laten we eens een momentje denken aan een omgekeerd scenario, zoals dat een moslim in een islamitisch land bekeert naar, zeg, het christendom. Of, God verhoede, het hindoeïsme of het boeddhisme. Het is haast niet voor mogelijk te houden. De geestelijken van de verschillende islamitische stromingen zijn het allemaal eens dat de straf voor een afvallige (murtid) de doodstraf is; ze zijn het alleen niet eens of de executie onmiddellijk moet gebeuren of dat de murtid eerst een kans moet krijgen om zich weer terug te bekeren en terug te keren naar de kudde van de islam. Zo zeker is de straf en zo sterk de daarmee gepaard gaande sociale en familiedruk, dat het ondenkbaar is voor moslims om ooit openlijk te twijfelen aan enig aspect van hun religie, laat staan om zich te bekeren naar een ander geloof of om agnosticisme of atheïsme te beoefenen.
De manier waarop de islam vijandig is tegenover de vrijheid van meningsuiting geldt niet alleen voor moslims, maar voor iedereen die ook maar iets kritisch zegt over de islam, met inbegrip van niet-moslims. Moslims zijn al druk bezig met het opheffen van de vrijheid van meningsuiting in de Westerse landen; zij doen dit door middel van juridische intimidatie en, in toenemende mate, fysieke intimidatie.
In de ochtend van 2 november 2004 vermoordde Mohammed Bouyeri, geboren te Amsterdam bij Marokkaanse Berberse ouders, de Nederlandse filmmaker Theo van Gogh [53]. Van Gogh had onlangs samen met de Nederlands-Somalische ex-moslim Ayaan Hirsi Ali een film gemaakt met kritiek op de islam. Toen Van Gogh in Amsterdam naar zijn werk fietste, schoot een bebaarde jongeman in een lang Midden-Oosters gewaad op Van Gogh met een pistool, achtervolgde hem, beschoot hem nog een keer, sneed zijn keel van oor tot oor door, en stak twee messen in Van Goghs lichaam, waarvan één mes vastzat aan een vijf pagina's tellende brief. "Ik deed wat ik deed puur vanwege mijn geloof", vertelde Bouyeri aan de rechters, terwijl hij een Koran vasthad, omdat hij geloofde dat Van Gogh de islam had beledigd.
Islamoloog Hans Jansen van de Universiteit van Leiden [54] heeft een analyse geschreven van de brief die Mohammed B. op het lichaam van Theo van Gogh vastpinde [55]. Zoals Jansen opmerkt,
staan Kamerlid Ayaan Hirsi Ali (of een ander parlementslid) niet te popelen om te sterven voor lidmaatschap van het parlement. Maar aan de andere kant staan moslims als Mohammed B. wel te popelen om hun leven te geven voor wat zij zien als de goede zaak. Dit geeft de islam mogelijk een tactisch-strategisch voordeel in conflicten met anderen. Het is zeker waar dat mensen die niet geloven in een hemelse beloning voor hun martelaarschap ook liever geen martelaren worden, en dit is zeker relevant in de strijd die islam voert tegen de niet-moslims.
Uit een onderzoek uit 2006 [56] bleek dat veertig procent van de Marokkaanse jongeren in Nederland de Westerse normen & waarden en democratie afwijzen. Zes tot zeven procent waren bereid om geweld te gebruiken om de islam te verdedigen. De meerderheid was sterk tegen de vrijheid van meningsuiting voor beledigende uitspraken, met name kritiek op de islam. Vergelijkbare gevoelens kunnen ongetwijfeld worden gevonden onder moslims in andere Westerse landen.
Dit soort intimidatie heeft zijn tol geëist. In november 2006 besloot de uitgever Scholastic Australia om het boek Army of the Pure [57] toch niet te drukken nadat boekhandels hadden gezegd dat ze de avonturenthriller voor jongeren niet wilden verkopen omdat de 'slechterik' een moslimterrorist was. Aangezien twee figuren in het boek Arabischtalig zijn en het verhaal gaat om een extremistische groep van mujahideen, was het besluit van Scholastic voor "100 procent [gebaseerd op] de islamitische kwestie".
Deze beslissing is in strijd met de publicatie van Richard Flanagan's bestseller The Unknown Terrorist en Andrew McGahan's Underground waarin terroristen worden afgeschilderd als slachtoffers die tot extreme handelingen gedreven zijn door de tekortkomingen van het Westen. The Unknown Terrorist beschrijft Jezus Christus als "de eerste zelfmoordterrorist uit de geschiedenis". In McGahan's Underground worden moslims vermoord of bijeengedreven in getto's in een Australië dat onherkenbaar gemaakt is door de oorlog tegen terreur.
De in Syrië geboren dichter Ali Ahmad Sa'id, bekend onder zijn pseudoniem Adonis [58], zegt dat "als de Arabieren zo onbekwaam zijn dat ze niet uit zichzelf democratisch kunnen worden, ze ook nooit democratisch kunnen zijn door tussenkomst van anderen. Als we democratisch willen zijn, moeten we dat zelf doen".
Volgens Adonis is de onderliggende structuur van de Arabische samenlevingen een structuur van slavernij, niet van vrijheid:
Sommige mensen zijn bang voor vrijheid. Als je vrij bent, wordt je geconfronteerd met de werkelijkheid, met de wereld in zijn geheel. Je moet kunnen omgaan met problemen in de wereld, met van alles. Aan de andere kant, als we slaven zijn, kunnen we tevreden zijn en nergens iets mee te maken hebben. Net zoals Allah al onze problemen oplost, zal de dictator ook al onze problemen oplossen.
Dit is ongetwijfeld waar, en deze angst voor vrijheid is niet exclusief voor moslims. Filosoof Eric Hoffer schrijft in The True Believer:
Vrijheid kan frustratie minstens net zo veel verergeren als verzachten. Keuzevrijheid maakt het individu zelf verantwoordelijk voor eigen falen. En omdat de vrijheid je aanspoort veel te proberen, vergroot het onvermijdelijk je kansen op mislukking en frustratie. [...] Wij sluiten ons aan bij een massabeweging om individuele verantwoordelijkheid te ontsnappen, of, in de woorden van de vurige jonge nazi, 'vrij te zijn van de vrijheid'. Het was geen pure hypocrisie toen de voetsoldaten van de nazi's verklaarden dat ze niet schuldig waren aan alle gruwelijkheden die zij hadden begaan. Zij beschouwden zichzelf als bedrogen en belasterd toen ze gedwongen werden om de verantwoordelijkheid te nemen voor het opvolgen van bevelen. Waren ze niet juist lid geworden van de nazi-beweging om vrij te zijn van alle verantwoordelijkheid?
Volgens Adonis zijn
de huidige moslims met hun eigen interpretatie [van de religieuze tekst], sorry dat ik het zeg, wel de eerste om de islam te vernietigen terwijl de mensen die kritiek hebben op de moslims - de niet-gelovigen, de mensen die ongelovigen worden genoemd - degenen zijn die de zwakke punten van de islam waarnemen, en de vitaliteit waarmee het zich zou kunnen aanpassen aan het leven. Deze ongelovigen kunnen de islam beter dienen dan de gelovigen.
Ik weet niet of ik het daar mee eens ben. Hoewel de angst voor vrijheid een universele menselijke eigenschap kan zijn, lijkt het vaker voor te komen in islamitische samenlevingen dan in andere. Komt deze 'slavenmentaliteit' waar de heer Adonis over klaagt misschien deels uit de islam zelf?
De zogenaamd grootste soefistische meester Ibn Arabi (overleden in 1240) heeft vrijheid, 'hurriyya', gedefinieerd, als 'perfecte slavernij' aan Allah. De populaire islamitische website Islam Q & A [59] definieert de betekenis van slavernij in de islam als volgt:
Met 'slaaf' bedoel ik een al-'aabid, iemand die Allah aanbidt en Zijn geboden gehoorzaamt, en deze betekenis is specifiek van toepassing op de gelovigen, met uitsluiting van de kafirs [ongelovigen], omdat de gelovigen de ware slaven van Allah zijn, die Heerschappij en Goddelijkheid aan Hem alleen toeschrijven en Hem herkennen aan Zijn Namen en Eigenschappen, en zelf niks associëren met Hem. Slavernij aan Allah is een eer, geen vernedering. We vragen Allah om ons tot Zijn rechtvaardige dienaren te maken.
Als moslims "dienaren van Allah" zijn is het verleidelijk voor moslims om ex-moslims te zien als weggelopen slaven, die moeten worden opgejaagd en gestraft voor hun verlangen naar vrijheid, net als vroeger werd gedaan met echte slaven.
Dr. Younus Shaikh [60] is een Pakistaanse rationalist, en de oprichter en voorzitter van de rationalistische organisatie van Pakistan. Shaikh werd ooit veroordeeld voor godslastering, een misdaad die leidt tot een verplichte doodstraf in Pakistan, omdat Shaikh zei dat Mohammed pas moslim werd op zijn veertigste en zijn eerste openbaringen pas ontving in 610, en dat zijn ouders niet-moslims waren omdat zij waren gestorven voor de islam überhaupt bestond. Hij werd later vrijgesproken na internationale druk, en woont nu in ballingschap in Zwitserland.
Dr. Shaikh zegt als volgt:"De islam is een georganiseerde misdaad tegen de mensheid!" Dat zijn harde woorden, maar hij zou het recht moeten hebben om zoiets te zeggen. Zoals Adonis zegt: "Er kan geen gezonde cultuur in de wereld bestaan als je geen kritiek mag hebben op zijn basis - religie". Dit betekent dat moslims eerst kritiek op hun religie moeten accepteren voordat er enige hoop is voor het oprichten van een vrije samenleving.
Vrijheid van meningsuiting is de meest fundamentele van alle vrijheden, en het is noodzakelijk voor een goed functionerende democratische samenleving. De islamitische wereld zal nooit ware vrijheid kennen tot moslims openlijk hun godsdienst kunnen bekritiseren en het zelfs kunnen verlaten zonder te moeten vrezen voor hun leven. Deze vrijheid moet worden nagestreefd, niet alleen in Zwitserland of de Verenigde Staten, maar in Pakistan, Iran en Saoedi-Arabië. Die visie van vrijheid is tot nu toe een waanbeeld in de verte geweest.
Als moslims proberen te bewijzen dat de islam verenigbaar is met democratie, worden ze veelal gedwongen om de bestaande islamitische concepten zo te verdraaien dat die niet langer hun oorspronkelijke betekenis houden. Wat na al dat woorden verdraaien overblijft kan nauwelijks worden gelezen in een letterlijke interpretatie van de Koran of de hadith.
Muhammad Al-Mukhtar Ash-Shinqiti [61], de directeur van het Islamic Center in Texas, zegt als volgt:
Een andere belangrijke voorwaarde [voor democratie] is het aannemen van middelen waarmee de machten [uitvoerende, rechtsprekende en wetgevende macht] gescheiden blijven, op zo'n manier dat elke macht onafhankelijk is van de andere twee en dat er de mogelijkheid is dat ze elkaar kunnen controleren en corrigeren. In de woorden van de Koran heet dit al-'mudafa'ah', dat is een zeer belangrijk islamitisch concept dat de samenleving tegen corruptie beschermt. De Almachtige Allah zegt, "Als Allah sommige mensen niet had beperkt door middel van anderen, dan zou de aarde inderdaad vol slechtheid zijn" (Koran, 2:251).
[Erger nog, bij dit stukje Koran zit de verdraaiing hem in het woord 'beperken'. Bijna alle andere vertalers geven duidelijk aan dat daar het woord 'wegdrijven' staat. Oftewel, verdrijven van de aarde, dus vermoorden. Volgens het boek had David de reus Goliath ook 'verdreven'. Tot zover dus het plan van die Allah om de macht van sommige mensen te 'beperken'...]
Maar dit idee van de ene groep mensen opzetten tegen een andere heeft weinig te maken met het Westerse concept van formele scheiding van de machten zoals die is vastgelegd in de Amerikaanse grondwet. Bescherming tegen 'corruptie' betekent in deze context niet het voorkomen van machtsmisbruik, maar uitsluiting van niet-islamitische invloeden.
Nog zo'n verdraaid concept is 'shura', dat meestal vertaald wordt als 'overleg'. Het is te vinden in de Koran in delen 42:38: "mensen die hun zaken in onderling overleg (regelen)" en in 3:159: "raadpleeg die mensen over zaken (van huidig belang)". [ook hier zijn de woorden deels verdraaid. Bij 42:38 staat dat mensen die overleg plegen goeie lui zijn. Bij 3:159 gaat het echter over hoe iemand zijn volgelingen/dienaren moet behandelen. Dit betekent stiekem dat moslims alleen overleg hoeven te plegen met mensen die van lagere status zijn]. Volgens Ja'far Sheikh Idris, hoogleraar islamitische studies in Washington, is "de democratie in brede zin bijna identiek aan Shura" [62].
Shura is echter nooit geformaliseerd. De meest autoritaire en wrede heersers, zoals Stalin of Mao, zullen waarschijnlijk ook af en toe iemand hebben 'geraadpleegd'. Zelfs Genghis Khan had een 'raadsman' terwijl hij half Azië afslachtte. Zo is 'overleg' zelf zinloos. Het concept 'raadpleging' is loos gepraat zolang de heerser niet aan formele machtsbeperkingen vastzit om het welzijn van de mensen hoog te houden, en zolang als er geen echte maatregelen vastgelegd zijn voor als de heerser te corrupt wordt.
Soennitische moslims hebben het wel eens over de vier Juist Geleide Kaliefen, Abu Bakr, Umar ibn al-Khattab, Uthman ibn Affan en Ali ibn Abi Talib, die Mohammed allen persoonlijk kenden. Hun heerschappij eindigde met de moord op Ali in 661. Toen werd de formele leiding van de islam overgedragen van Medina naar de Umayyid-dynastie in Damascus. In 750 nam de Abbasid-dynastie in Bagdad het kalifaat over, waar het aan de macht bleef tot 1258, toen de Mongolen Bagdad plunderden. Het kalifaat bleef nog eeuwenlang bestaan als formele macht, hoewel de kaliefen meestal geen praktische macht meer bezaten. Tot slot werd ook het concept zelf formeel afgeschaft in 1924 door de Turkse nationalistische leider Mustafa Kemal Atatürk.
In een essay in de krant The Guardian [63] pleitte de woordvoerder van de Muslim Association of Britain, Osama Saeed, voor het heroprichten van het kalifaat, en Saeed beweerde dat een "hersteld kalifaat volledig verenigbaar is" met democratisch verantwoordelijke instellingen:
De visie die moslims over de hele wereld delen, de visie van een of andere vorm van een nieuw kalifaat, ligt nog heel ver weg. Op dit moment lijkt het heel radicaal om zelfs maar te spreken over het terugdraaien van handelsbelemmeringen en over vrij verkeer van mensen tussen islamitische landen. Maar het is een visie die nodig is, en een die eigenlijk zou moeten worden gesteund door de VS en Groot-Brittannië als ze echt steun willen geven aan de ontwikkeling van de islamitische wereld. De heropleving van een sterke islamitische beschaving zou de hele wereld ten goede komen.
Irfan Husain [64] gaf in de Pakistaanse krant Dawn kritiek op Saeed's essay. Hij wees erop dat Saeed een aantal dingen overduidelijk onbesproken liet:
Om te beginnen, wie zou beslissen over een geschikte kandidaat? Wat heeft een Indonesiër gemeen met een Turk, afgezien van hun geloof? De waarheid is dat religie slechts één aspect is van de identiteit van een persoon. Andere en even belangrijke factoren zijn taal, afkomst, sociaaleconomische status, opleiding, en een hele hoop lagen die identiteit samenstellen. Als je aanneemt dat iemand automatisch zal gehoorzamen aan een verre figuur die zichzelf de kalief noemt, alleen maar omdat die persoon als een moslim geboren is, dan negeer je het feit dat het gezag van het grootste deel van de kaliefen in het verleden eigenlijk heel miniem was.
De Christian Science Monitor [65] interviewde in Jordanië een groep aanhangers van Hizb ut-Tahrir, de Partij van de Bevrijding. Ze zeggen dat als er één enkele islamitische staat was van Indonesië naar Marokko, dat dat voorspoed zou brengen en moslims het Westen zou laten veroveren. "De islam verplicht moslims om macht te bezitten zodat ze de vijanden van de islam kunnen intimideren - maar ik zou niet zeggen terroriseren", aldus Abu Mohammed, een activist van Hizb ut-Tahrir. "En als ze na alle besprekingen en onderhandelingen nog steeds weigeren, dan zal de laatste toevlucht een jihad zijn, om de geest van de islam en de heerschappij van de islam te verspreiden", zegt hij met een glimlach. "Dit wordt gedaan in het belang van alle mensen, om hen van de duisternis te verlossen en in het licht te brengen".
Op een conferentie in Sydney, Australië, in januari 2007 [66], benadrukte een van de sprekers, Ashraf Doureihi, het belang van de oprichting van een islamitische staat: "Het is belangrijk [...] dat we ons in de islamitische wereld collectief inzetten om deze verandering af te dwingen van de invloedrijke mensen in ons land, zelfs als dat betekent dat we massaal de straat op gaan om een revolutie te veroorzaken of een militaire coup organiseren", zei hij. Volgens Wasim Durie, woordvoerder van Hizb-ut-Tahrir, zou de conferentie manieren bespreken om een islamitische superstaat op te richten. "Terwijl we hier vandaag waren, stond niet alleen het lot van de islamitische wereld op het spel, maar van de gehele mensheid", zei hij. Ondanks openbare oproepen tot burgeroorlog wilde de Australische regering de groep niet verbieden [67].
Het is gemakkelijk deze ideeën als onbelangrijk af te doen, maar Robert Spencer waarschuwt al dat hoewel er geen kans is op de oprichting van een wereldwijd kalifaat, de groepen die zo'n kalifaat willen wel gevaarlijk zijn [68]:
Alsof het feit dat de Sovjet-Unie geen kans had om de wereld communistisch te maken, betekent dat de USSR geen bedreiging was toen het dat probeerde te doen. Deze geleerden lijken geen benul te hebben dat als Al-Qaeda en andere jihadistische groeperingen proberen om een wereldwijd kalifaat in te stellen, ze ondertussen een immense, catastrofale ravage kunnen veroorzaken. Het feit dat hun doelen niet haalbaar zijn betekent niet dat ze ons niets kunnen doen.
Auteur Abid Ullah Jan's boek, The End of Democracy, is zeer populair geworden in islamitische kringen. Jan citeert een 11e-eeuwse Irakese jurist, al-Mawardi - wiens werken over het bestuur worden beschouwd als klassiekers in het gebied - met betrekking tot de taken van de kalief:
Volgens Al-Mawardi zijn de taken van de khalifah:
- dat hij de religie van de islam moet bewaken en de groei van de ketterij moet onderdrukken,
- dat hij de islamitische wet moet interpreteren als Mujtahid en de wet bekendmaken,
- dat hij legers aan de grenzen moet houden om islamitische gebieden te verdedigen tegen de agressie van vijanden,
- dat hij moet opkomen voor de belangen van de islam, hetzij door de islam aan te bieden aan de niet-moslims in de aangrenzende landen, hetzij door het voeren van oorlog tegen hen totdat ze de status van beschermde personen [dhimmi's] accepteren,
- dat hij gerechtigheid moet uitvoeren en behouden,
- dat hij een gezond financieel systeem moet implementeren,
- dat hij alleen bevoegde ministers, gouverneurs, belasting, rechters en andere staatsambtenaren moet benoemen en hun salaris moet betalen uit de staatskas,
- en ten slotte, dat hij toezicht moet houden op alle afdelingen van de staat. (pagina 189)
Abid Ullah Jan citeert ook de zeer invloedrijke 20e-eeuwse theoloog Abul A'la Mawdudi, de oprichter van Jamaat-e-Islami in hedendaags Pakistan. De "Islamitische Staat wil elk aspect van het leven en activiteit beheersen in overeenkomst met zijn morele normen en het programma van sociale hervormingen. In een dergelijke staat kan niemand enig deel van zijn leven beschouwen als persoonlijk en privé". Maar dit concept van de Islamitische Staat is geen autoritair of fascistisch regime, want "ondanks zijn grootse opzet, is de [Islamitische Staat] iets heel en principieel anders dan de moderne totalitaire en autoritaire staten". Mawdudi gaat er verder op in: "Individuele vrijheid wordt [in de Islamitische Staat] niet onderdrukt noch is er enig spoor van dictatuur. Het bewandelt een middenweg en belichaamt het beste dat de menselijke samenleving ooit heeft ontwikkeld (pagina 132).
Volgens Jan
krijgen moslims niet de kans om stil te zitten en rustig de tijd te nemen om een Islamitische Staat in te richten, want een Islamitische Staat heeft de mogelijkheid om een waar model van een rechtvaardige sociale orde te laten zien met alle functies waarvan de kampioenen van de democratie zeggen dat de staat ze zal hebben, maar die functies kan het nooit aanleveren. [Oftewel, moslims mogen de staat niet zelf inrichten]
Men zou kunnen stellen dat [de Islamitische Staat nooit democratisch kan zijn] omdat een van de doelen gesteld door deze Islamitische Staat is, zoals Jan zelf opmerkt, om alle niet-moslims over de hele wereld te doden of te onderwerpen.
Daarnaast zegt Jan dat er nooit één enkele erkende methode is geweest voor de benoeming van een kalief, wat hij interpreteert als dat er ruimte wordt gelaten voor de verkiezingen: "De Profeet Mohammed (vzmh) had geen opvolger benoemd, noch een bepaald proces of enig kader voorgesteld voor het benoemen of afzetten van zo'n opvolger. Daarmee had hij gehandeld in overeenstemming met de Koran, die zwijgt over deze kwestie" (pagina 191).
Het is echter precies omdat Mohammed nooit een mannelijke erfgenaam had, ondanks zijn vele vrouwen, dat hij nooit een opvolger kon benoemen, en ook geen mechanisme om er een te kiezen, en dit zorgde onmiddellijk voor tweestrijd onder de vroege moslims. Sommige wilden dat het leiderschap de bloedlijn van Mohammed zou volgen door het huwelijk van zijn dochter Fatima en Ali bin Abi Talib, de vader van de mannelijke kleinkinderen van Mohammed Hassan en Husayn. Hij werd later bekend als de eerste imam van de sji'itische moslims.
Ondanks alle mooie woorden van de moderne geloofsverdedigers is het moeilijk om het kalifaat anders te zien dan als een door god opgelegde dictatuur. Het principe van de scheiding der machten, zoals beschreven door Montesquieu, is er totaal onbekend en zou zelfs als godslastering worden beschouwd. Hoewel er een aantal verschillende meningen over het probleem van democratie zijn, zeggen islamitische juristen dat zolang de heerser de basisprincipes van de islam niet afwijst, hij gehoorzaamd moet worden, omdat zelfs een tirannieke heerser beter is dan anarchie. Zo wordt hij geacht anderen te 'raadplegen' over staatsaangelegenheden, maar hij mag hun advies ook negeren. Ik ben verbluft door deze primitieve aard van het islamitische bestuur.
Toekomstige historici zullen debatteren over de manier waarop de EU-leiders zoiets doms konden doen als het bouwen van Eurabische netwerken. Een van de antwoorden zal moeten zijn: Ze deden dat omdat ze het konden.
Ik heb sommige socialisten horen beweren dat het communistische systeem van de Sovjet-Unie wel had kunnen werken als ze niet zo'n leider als Stalin hadden gekregen. Deze opvatting is principieel fout, want het systeem heeft zelf een Stalin of een Mao aan de macht gezet, en er waren onder het communisme geen formele grenzen aan de macht van de heersers. Hetzelfde principe geldt voor het Kalifaat. Lord Acton zei: "Macht maakt mensen corrupt, en absolute macht corrumpeert absoluut". De islamitische opzet zorgt voor corruptie en machtsmisbruik.
In 2006 heeft de Europese Commissie (de regering van de EU) [69] aangekondigd dat zij haar voorstellen voor EU-wetten naar de nationale parlementen zou sturen voor commentaar - maar het maakte duidelijk dat Brussel alleen "kennis zou nemen" van de wensen van nationale parlementsleden. De Europese Unie beschrijft 'overleg' dus als dat mensen of hun vertegenwoordigers hun 'advies' mogen geven en de leiders vervolgens vrij moeten zijn om dit advies te negeren. Hierdoor zou de EU in staat zijn om naadloos te integreren in het kalifaat, gezien het feit dat het al werkt met een aantal van dezelfde principes.
Het Middle East Media Research Institute (MEMRI) citeerde dr. Shaker Al-Nabulsi [70], een Jordaanse intellectueel, in zijn kritiek op sjeik Yusuf Al-Qaradawi's bewering dat "de democratie al in de essentie van de islam zit". Volgens Nabulsi
is [Al-Qaradawi] er zoeen die beweert dat de Shura is bedoeld om de heerser te adviseren, maar hem niets verplicht. [Al-Qaradhawi stelt dat] de heerser niet mag worden afgezet, zelfs als hij zonden begaat of mensen onderdrukt, en dat "de heerser moet worden gehoorzaamd, zelfs als hij u slaat of uw woning in beslag neemt". Het Kalifaat is van 632 tot 2004 onveranderd gebleven - het heeft nog steeds zijn primitieve, eenvoudige stammengedachte (de elite is trouw aan de vorsten) - en het is nog steeds een niet-democratische structuur, tiranniek en bloedig, met uitzondering van een korte periode van 12 jaar tijdens het bewind van Abu Baker en Omar Bin Al-Khattab [de eerste en de tweede kaliefen]. [...] Sinds de [de Umayyid-kalief] Mu'awiya Ibn Abi Sufyan aan de macht kwam en tot aan de laatste Ottomaanse sultan (dus vanaf het jaar 661 tot het jaar 1924), was het islamitische kalifaat doordrenkt met bloed, en geregeerd door vuist en zwaard - en zelfs vandaag de dag is de situatie hetzelfde in het grootste deel van de Arabische wereld.
Nabulsi citeert dat al-Qaradawi zei:
"Er zijn er die beweren dat de democratie de heerschappij van de mensen is, maar we willen de heerschappij van Allah". Dergelijke ideeën zijn een oproep tot de Regel van Allah, besproken door Sayyid Qutb in zijn boek The Milestones. [Qutb] leende dit idee van Pakistaanse intellectuele Abu Al-'Ala al-Mawdudi, die de theorie introduceerde dat alleen Allah de autoriteit heeft, niet de mensen, en dat de koning niemand minder is dan de secretaris van Allah en Zijn vertegenwoordiger op aarde.
In 1928 richtte Hassan al-Banna de Moslimbroederschap op, met het doel om het kalifaat weer in te stellen. Er zijn tekenen dat zijn leerling Yusuf al-Qaradawi, die nu geestelijk leider van de Broederschap is, dit doel niet heeft opgegeven. In een interview met het Duitse weekblad Der Spiegel [71] zei Qaradawi: "De islam is één enkele natie, er is maar één islamitische wet en we bidden tot één God. Uiteindelijk zal zo'n natie ook een politieke realiteit worden. Maar of dat zal een federatie zal zijn van reeds bestaande staten, of een monarchie, of een islamitische republiek, dat valt nog te bezien".
In een ander essay [72] stelt Al-Qaradawi dat:
Secularisme kan worden aanvaard in een christelijke samenleving, maar het kan nooit een algemene aanvaarding genieten in een islamitische samenleving. Het christendom heeft geen sharia of een uitgebreide leefwijze waar haar aanhangers aan moeten voldoen.
In tegenstelling: volgens het Nieuwe Testament is de regel: "Geef aan Caesar dingen die bij Caesar horen, en laat God de dingen doen die God aangaan" (Matteüs 22:21).
[Al-Qaradawi zegt:] "omdat de islam een uitgebreid systeem van aanbidding (ibadah) en wetgeving (sharia) is, betekent de aanvaarding van het secularisme feitelijk stopzetting van sharia", en "de roep om ontkerkelijking onder moslims is atheïsme en een afwijzing van de islam. De aanvaarding van seculiere wetten in plaats van de sharia is ronduit riddah [afvalligheid]".
Goedkeuring van de seculiere wetten en gelijkheid voor moslims en niet-moslims wordt gezien als afvalligheid. Harde woorden van een man die zijn steun heeft uitgesproken voor de traditionele doodstraf voor afvalligen.
De Iraanse intellectueel Amir Taheri [73] heeft opgemerkt:
Er was tot rond 1890 geen woord voor democratie in een van de moslim talen. Zelfs het Griekse woord democratie kwam de moslimtalen weinig veranderd binnen: democrasi in het Perzisch, dimokraytiyah in het Arabisch, demokratio in het Turks. Het is geen toeval dat de vroege moslims wel tal van oude Griekse teksten hebben vertaald, maar nooit die teksten die verband houden met politieke aangelegenheden. De grote Avicenna vertaalde de Poetica van Aristoteles. Maar er was tot 1963 geen Perzische vertaling van Aristoteles zijn Politica.
Volgens Taheri is een van de belangrijkste struikelblokken gelijkheid:
Het idee is onaanvaardbaar voor de islam, want de ongelovige kan niet gelijk zijn aan gelovige. Democratie betekent de heerschappij van de demos, het gewone volk, of wat nu bekend staat als volksgericht of landelijk zelfbestuur. In de islam behoort de macht echter alleen aan God: al-hukm l'illah. De man die die macht op aarde uitoefent staat bekend als Grootkalief al-Allah, de regent van God. Maar zelfs dan kan de Khalifah of kalief niet optreden als wetgever. De wet is al voor eeuwig geregeld en vastgelegd door God. [...] Er is overleg in de islam. Maar het overleg dat de Koran aanbeveelt gaat alleen over specifieke details, nooit over het algemene inrichting van de maatschappij.
Hij rondt af met de conclusie dat "de islam niet verenigbaar is met de democratie". Maar in een ander essay wil Amir Taheri dat Europeanen het Romeinse Rijk doen herleven [74]:
Noord-Afrika, waar de mooiste stranden van de Middellandse Zee zijn, zou een soort van Florida worden voor de gepensioneerden van West- en Noord-Europa. In ruil zouden miljoenen jonge mensen vanuit het zuiden naar het noorden gaan als de arbeidskrachten die nodig zijn om de moderne Europese economieën op gang te houden. [...] Een verstandige combinatie van rijkdom en technologie uit het noorden en mankracht uit het zuiden zou de Euro-mediterrane regio kunnen omtoveren in de grootste en meest welvarende economie die de wereld ooit heeft gezien.
Dit idee heet 'Eurabië' en wordt reeds uitgevoerd, zoals Bat Ye'or in haar boek aangeeft [75]. En het was niet zo'n heel goed idee. Als Taheri gelijk heeft dat de islam niet verenigbaar is met democratie, wat voor impact zal de islam dan hebben op democratieën als die overspoeld worden door mensen met een islamitische mentaliteit? Amir Taheri is vaak briljant in zijn geschriften over de islam, maar in dit geval zijn z'n ideeën niet logisch consistent.
Volgens de website Islam Online [76] is
de islam geen religie in de gemeenschappelijke, vervormde betekenis van het woord, met een beperkte toepassing alleen in het privé-leven van de mens. Als we zeggen dat het een complete manier van leven is, bedoelen we dat het geschikt is voor alle gebieden van het menselijk bestaan. In feite vormt de islam een leidraad voor alle rangen en standen [en aspecten van het leven] - individuele en sociale, materiële en morele, economische en politieke, juridische en culturele, nationale en internationale.
Een bekende uitdrukking is dat de islam Din wa Dawlah is: religie en staat. Younus Qanooni [77] is een senior lid van de Afghaanse Noordelijke Alliantie die in 2001 de VS hielp om het Taliban-regime omver te werpen. In 2005, na de parlementsverkiezingen, verklaarde Qanooni dat Afghanistan nooit een seculiere democratie zou kunnen worden. "Afghanen zullen het nooit eens worden over een seculier of liberaal systeem. De islam is het moderne systeem en de toekomst van Afghanistan is verbonden met de islam". Toch worden Westerse soldaten geacht om hun leven te riskeren voor, en Westerse belastingbetalers om te betalen voor, de oprichting van zo'n systeem.
Deze nogal naïeve kijk op de democratie is helaas eerder regel dan uitzondering. In een memo vertelde het Amerikaanse ministerie aan zijn ambassade in Cairo om een dialoog te starten met religieuze groepen, omdat botsingen met die groepen alleen maar meer aanvallen op Amerikaanse belangen zouden aansporen [78]. Ze adviseerden Washington ook om de Egyptische regering onder druk te zetten zodat de Moslimbroederschap een grotere rol in het politieke landschap van Egypte zou gaan spelen. Dit ondanks het feit dat veel van de ergste terroristische groeperingen vandaag simpelweg uitlopers zijn van de MB. Dr. Ahmad Al-Rab'i, voormalig Koeweitse minister van onderwijs, waarschuwde dat "de oprichters van de gewelddadige groepen zijn opgegroeid met de Moslimbroederschap, en zij die werkten met Bin Laden en Al-Qaida deden dat onder de mantel van de Moslimbroederschap" [79].
Auteur Tarek Heggy waarschuwt ook dat:
de Broederschap zich verzet tegen het idee van een staat op basis van democratische instellingen, en in plaats daarvan pleit voor een islamitische regering op basis van het systeem van shura (raadgevende vergadering), verering van de leider en de inhuldiging van een Opperste Gids. Hierin ligt hun idee dicht bij het model van de inmiddels overleden Ayatollah Ruhollah Khomeini in Iran. [...] De Broederschap roept op tot een grondwettelijk en wettelijk systeem dat gebaseerd is op de principes van de sharia, waaronder wrede lijfstraffen in het wetboek van strafrecht (steniging, zweepslagen, dieven de handen afhakken, enz).
Eigenlijk is Denemarken de enige plek waar er enige beweging is richting een democratische islam. Van alle Westerse landen heeft Denemarken het sterkste volksverzet tegen de islamisering. Het in Syrië geboren parlementslid Naser Khader heeft een netwerk opgezet met de naam Democratische Moslims [80]. Nieuwe leden zijn verplicht om een verklaring te ondertekenen dat zij tegen de sharia-wetten zijn. "Vrijheid van meningsuiting is de adem van de democratie - en als je dat wegneemt, dan sterft de democratie", zegt Khader.
Khader lijkt oprecht over deze inspanningen. Dus blijkbaar zijn moslims zijn tegenstanders, en dat is waarom hij talloze keren met de dood is bedreigd. Een Franse documentaire heeft gebruik gemaakt van een verborgen camera [81] om een opname te maken van een imam die suggereert dat Khader zelfmoordterroristen aan zou kunnen trekken als hij minister van Integratie zou worden. De imam in kwestie, Ahmed Akkari, zei later dat hij de opmerking als een grap bedoelde.
De ideeën achter het netwerk zijn positief. Ze hebben de Tien Geboden van de Democratie opgesteld [82], waaronder:
Het probleem is dat slechts een kleine minderheid van de leden van Khader's Democratische Moslims eigenlijk moslim zijn [83]. De overgrote meerderheid aanhangers is niet-moslim.
Daarnaast lijken moslims in Denemarken veel meer geïnteresseerd in het uitbuiten van het democratische systeem dan in de ondersteuning ervan. Volgens de Copenhagen Post [84] werd Wallait Khan verkozen tot raadslid voor de Liberale Partij in Kopenhagen, maar hij liep over naar de Socialistische Volkspartij, waardoor ze een linkse coalitie konden sluiten. Maar Khan heeft ook campagne gevoerd in Pakistan. Khan zei dat zes mensen in Pakistan waren gekozen, ondanks hun Deense burgerschap. "Wij Pakistanen hebben een competitie in Europa," zei hij. "Wij in Denemarken concurreren met Pakistani die in Noorwegen en Engeland wonen over wie de meeste aanstellingen als burgemeester heeft".
De European Council for Fatwa and Research, waarvan Yusuf al-Qaradawi de leider is, werkt aan een islamitische Grondwet voor Europa [85] die boven de nationale wetgeving zal staan. Volgens Tina Magaard van de Universiteit van Aarhus "schuilt [achter deze ambitie] decennia aan werk". Islamitische groeperingen hebben al jaren geprobeerd om hun macht over de islamitische migrantengemeenschappen te laten groeien, en in sommige gevallen hebben ze officiële erkenning gekregen van de overheid. Magaard: "De imams en islamisten zien de samenwerking met de staatsinstellingen als een overdracht van de macht. Nu zijn zij het die regeren".
Zelfs zonder de islam zou een zuivere democratie zonder beperkingen niet altijd een goede zaak zijn. Zo kan men de steun van een meerderheid van het volk winnen door hen grotendeels toegang tot andermans geld te beloven. Eenmaal aan de macht zou men de bestaande regels kunnen afschaffen om permanente herverkiezing veilig te stellen. In februari 2007 heeft de Venezolaanse president Hugo Chavez van zijn politici het recht gekregen om bij presidentieel besluit te regeren [86]. [Hij kan dan direct beslissen] in zijn plannen om een socialistische staat op te bouwen, een verandering die Venezuela volgens critici in de richting van dictatuur drijft. De voorzitter van de Nationale Vergadering, Cilia Flores, juichte Chavez toe met de woorden "Vaderland, socialisme of de dood", terwijl honderden Chavez-supporters buiten zwaaiden met borden waarop stond "Socialisme is democratie".
Bruce Bawer [87], de auteur van het boek While Europe Slept, merkte op dat The Economist Intelligence Unit in 2006 de titel van meest democratisch land ter wereld toekende aan Zweden. Volgens Bawer "is dit voor veel waarnemers niet alleen verkeerd - het is verbluffend, schandalig verkeerd ingelicht. Hoewel twee derde van de Zweden zich afvraagt of islam wel verenigbaar is met de Westerse samenleving, wordt dit probleem gewoon niet besproken in publiek debat". Om politiek waarnemer Jonathan Friedman te citeren: "er is geen debat over het immigratiebeleid mogelijk", omdat de Zweedse "politieke klasse", die het publieke debat aanstuurt, het onderwerp gewoon vermijdt.
Volgens Bawer heeft de stad Stockholm
een onderzoek uitgevoerd naar de jongens van 13-15 in de overwegend islamitische wijk Rinkeby. Uit het onderzoek bleek dat in het afgelopen jaar 17% van de jongens iemand had gedwongen om seks te hebben, 31% had iemand zo mishandeld dat het slachtoffer medische zorg nodig had, en 24% had in een huis of auto ingebroken. Sensationele statistieken - maar in heel Zweden lijken ze alleen te zijn gepubliceerd in een dagelijkse nieuwsblad dat gratis wordt verspreid in de metro. Zweden is het enige belangrijke West-Europese land waarvan het parlement geen enkele vertegenwoordiger bevat van een partij die kritisch is over het immigratiebeleid.
De leden van de kleine partij Sverigedemokraterna (de Zweedse Democraten) zijn kritisch over 's lands zeer open immigratiebeleid. Zelden kunnen ze vergaderen zonder te worden lastig gevallen of fysiek aangevallen. Dit is al jaren regelmatig gebeurd met de stilzwijgende goedkeuring van de Zweedse elites. De Zweedse krant Expressen waarschuwde tegen het "kleine terrorisme" uitgevoerd door extreemlinks en neonazi's.
Politieke wetenschapper Peter Esaiasson heeft onderzoek gedaan naar elke verkiesbare partij in Zweden sinds 1866. Volgens hem zijn de georganiseerde pogingen tot het verstoren van bijeenkomsten tijdens de verkiezingen van 2006 nog niet eerder in de moderne geschiedenis voorgekomen.
Naast deze censuur op nationaal niveau worden belangrijke beslissingen ook nog eens genomen door ongekozen EU-bureaucraten. Als de democratie zou moeten betekenen dat de burgers zelf stemmen om hun toekomst te beslissen, dan is Zweden geen democratie maar een multiculturele dictatuur. Men kan stemmen op een heleboel partijen, maar ze ondersteunen allen hetzelfde multiculturalisme en de massa-immigratie. Gewone Zweden hebben weinig invloed op hun eigen toekomst, en de vrijheid van meningsuiting bestaat niet meer. Maar het land heeft nog steeds de formele aspecten van de democratie: regelmatig vinden er verkiezingen met meerdere partijen plaats. Dit herinnert ons er nogmaals aan dat verkiezingen niet automatisch leiden tot een vrije samenleving.
De beroemde historicus Bernard Lewis [88] had naar men zegt een belangrijke invloed op het Amerikaanse beleid om "democratie" naar Irak te brengen. In 2007 vertelde hij The Jerusalem Post dat de islam al snel de dominante macht in Europa zou kunnen zijn [89]. Hij waarschuwde ironisch genoeg dat deze islamisering zou kunnen worden bijgestaan door "immigratie en de democratie".
In december 2006 werd in Wenen, Oostenrijk, de Kerstman weggehaald uit kleuterscholen [90]. Gemeentelijke ambtenaren drongen erop aan dat een vreemde bebaarde figuur op de deur angst zou oproepen bij kinderen, maar veel omstanders beschuldigden hen van toegeven aan een groeiende moslimbevolking.
De Slag om Wenen van 1683, waarbij de Ottomaanse Turken werden verslagen door een legermacht onder leiding van koning Jan III Sobieski van Polen, was de laatste keer dat moslims erin slaagden om het Westen te bedreigen in de traditionele oorlogsvoering. De moslims liepen geleidelijk aan steeds meer achter als gevolg van hun technologische onbekwaamheid, die weer wordt veroorzaakt door hun vijandigheid tegenover vrij denken als de basis van de wetenschap. Deze onderdrukking van nieuwsgierigheid is hun achilleshiel. Misschien hebben ze eindelijk de onze gevonden. En deze keer zijn ze al in Wenen.
Uiteindelijk hebben moslims meer succes met op vreedzame wijze infiltreren in het democratische Westen dan ze ooit hadden met het bestrijden van het pre-democratische Westen via open oorlog.
Ibn Warraq waarschuwt dat de islamisten onze open samenleving zien als een middel om de Westerse samenlevingen te infiltreren. Hij vreest dat we het risico lopen op een islamisering van de democratie in plaats van een democratisering van de islam.
Walid al-Kubaisi [91], een Noor van Iraakse afkomst en een criticus van de sharia-aanhangers, meent dat Yusuf al-Qaradawi gevaarlijker is dan terroristenleider Osama bin Laden:
In Europa ontdekte de Moslimbroederschap een unieke kans: democratie. Het democratische systeem laat ruimte voor vrijheid van godsdienst en de vrijheid van meningsuiting, en financiert religieuze gemeenschappen en religieuze organisaties. Dit gebruikt de Moslimbroederschap om moslimgemeenschappen te infiltreren, leden te werven en de islamitische netwerken te bouwen die de laatste tijd zo zichtbaar zijn geworden.
Terwijl Bin Laden bommen gebruikt, gebruikt Al-Qaradawi de democratie als een Trojaans paard. De Broederschap krijgt zo financiering voor hun activiteiten uit Duitsland, Engeland, enz. Ze krijgen erkenning en infiltreren het democratische systeem.
Patrick Poole [92] beschrijft de bespreking van een document met als titel "The Project", dat tot nu toe beperkt was gebleven tot de topgeheime wereld van de Westerse inlichtingendiensten. Het was alleen door het werk van een onverschrokken Zwitserse journalist, Sylvain Besson, dat informatie over "The Project" uiteindelijk openbaar werd gemaakt. Het document werd gevonden bij een inval in een villa in Campione, Zwitserland, op 7 november 2001.
Bij de in beslag genomen documenten zat een veertien pagina's lang plan gedateerd 1 december 1982, waarin een twaalf punten tellende strategie stond voor een flexibele langetermijnaanpak, in vele fases, van de "culturele invasie" van het Westen. Onder de aanbevolen strategieën waren de volgende:
Sylvain Besson en Scott Burgess leveren uitgebreide vergelijkingen tussen Qaradawi's boekwerk, "Priorities of the Islamic Movement in the Coming Phase", uit 1990, en "The Project". Zij zien opvallende gelijkenissen tussen de twee documenten.
Ondertussen wordt Yusuf al-Qaradawi geprezen als 'gematigd' door mensen zoals de Londense burgemeester Ken Livingstone, die hem verwelkomde bij een conferentie in Groot-Brittannië. Dit ondanks het feit dat Qaradawi zelfmoordterroristen heeft ondersteund, opschept over hoe de islam zal overwinnen in Europa en dat hij de belangrijkste figuur was in het opzwepen van haat tijdens de Deense cartoonrellen van 2006. De huidige officiële leider van de internationale Moslimbroederschap, Mohammed Mahdi Akef, heeft gezegd dat hij "het volste vertrouwen [heeft] dat de islam Europa en Amerika binnen zal vallen".
Volgens dr. Rachel Ehrenfeld en Alyssa A. Lappen, de Broederschap en zijn dochterorganisaties gebruik van de strategie van flexibiliteit:
Deze strategie wil een minderheid van de moslims [gebruiken voor infiltratie. Hiervoor maken ze alle gebruik] van 'juridische' wegen om te infiltreren in seculiere en religieuze instellingen met een niet-islamitische meerderheid, te beginnen met de universiteiten. Als gevolg hiervan komen 'geïslamiseerde' afgestudeerden, moslim en niet-moslim, de beroepsbevolking binnen, inclusief de overheids- en maatschappelijke dienstensector, waar ze gereed staan om gerechtelijke instanties, inlichtingendiensten, militaire bureau's, buitenlandse diensten, en financiële instellingen te ondermijnen.
Lorenzo Vidino schrijft over hoe de Moslimbroederschap van Europa Europa wil veroveren: "Sinds de vroege jaren '60 zijn leden en sympathisanten van de Moslimbroederschap verhuisd naar Europa en langzaam maar zeker is een breed en goed georganiseerd netwerk van moskeeën, liefdadigheidsinstellingen en islamitische organisaties opgericht". Volgens Vidino is "de ultieme ironie dat de oprichter van de Moslimbroederschap, Hassan al-Banna, ervan droomde het islamisme in heel Egypte en de islamitische wereld te verspreiden. Hij had nooit kunnen dromen dat zijn visie ook realiteit zou kunnen worden in Europa".
Douglas Farah heeft kennis genomen van de grotendeels succesvolle inspanningen van islamitische groepen in het Westen om grote hoeveelheden onroerend goed te kopen. "Wij hebben geen plan. Zij wel. De geschiedenis leert dat zij die plannen, anticiperen en een coherente strategie hebben, meestal winnen. Wij zijn nu niet aan het winnen".
In het begin van 2006 [93] had een kleine Noorse christelijke krant, Magazinet, de Deense cartoons van Mohammed herdrukt. De spirituele leider van de Moslimbroederschap, Yusuf al-Qaradawi, had [naar aanleiding van die cartoons] in februari van dat jaar indirect aanvallen veroorzaakt op de Noorse en Deense ambassades in Syrië, door woede op te zwepen via de Arabische televisie. De Noorse minister van Arbeid en Sociale Integratie, Bjarne Håkon Hanssen, regelde een persconferentie in een regeringsgebouw in Oslo. Daar maakte de redacteur van Magazinet, Velbjørn Selbekk, toen vernederende excuses voor het herdrukken van de cartoons. Aan zijn zijde was Mohammed Hamdan, het toenmalige hoofd van de Islamitische Raad van Noorwegen, die Hanssens daad van berouw aanvaardde en erom vroeg dat alle bedreigingen zouden worden ingetrokken. Zoals auteur Bruce Bawer schreef, was het net een scène uit een sharia-rechtbank [94].
Trond Giske, minister van Cultuur en Kerkelijke Zaken, had een paar maanden later een ontmoeting met de heer Mohammed Hamdan en kondigde aan dat de overheidssubsidies voor de Islamitische Raad zouden worden verhoogd van 60.000 kronen per jaar naar een half miljoen. Dat is een stijging van meer dan 700% in een jaar tijd, en werd door moslims ongetwijfeld als jizya beschouwd. Zo was het in werkelijkheid een formele erkenning van de Noorse autoriteiten dat het land nu onder islamitische heerschappij is.
Later in 2006 pleitte minister Bjarne Håkon Hanssen van de Arbeidspartij voor meer immigratie van Pakistan naar Noorwegen, omdat dit "goed is voor de economie". De meerderheid van de moslims in Noorwegen stemden voor de Arbeidspartij in 2005, en 83% van de moslims stemde voor linkse partijen in het algemeen. Samira Munir, een gemeenteraadslid in de hoofdstad Oslo, waarschuwde dat er in de loop van de verkiezingen van dat jaar wijdverbreide samenwerking was tussen de socialistische partijen en de islamitische gemeenschappen [95]. "De familiehoofden en de moskeeën beslisten hoe hele groepen immigranten zouden stemmen. Ze maakten deals zoals 'Hoeveel geld zullen we krijgen als wij onze mensen op jullie laten stemmen?', en die deals werden altijd gemaakt met de socialistische partijen".
Noorwegen is een buitengewoon naïeve natie. Hoewel het land misschien niet de beste maatstaf is om de islamitische infiltratie te meten, zijn de problemen waar Noorwegen mee kampt ook te vinden in andere democratische landen, en niet alleen Westerse.
Misschien was het beste idee van linkse fracties na de Koude Oorlog wel om zichzelf opnieuw uit te vinden als multiculturele partijen en te beginnen aan het importeren van kiezers uit het buitenland [96]. Er is niets nieuws aan stemmen kopen met de belofte van toegang tot andermans geld. Maar deze miskleun wordt gevaarlijker in combinatie met massa-immigratie. In Europa kan immigratie van moslims onze democratie tot een zelfvernietigend systeem maken dat uiteindelijk kapot zal gaan omdat de autochtone Europeanen niet langer geloven dat het hun belangen dient.
De Turkse regering probeerde de Nederlandse algemene verkiezingen van 2006 te beïnvloeden door e-mails te sturen naar duizenden etnische Turken in Nederland. Volgens Paul Belien van The Brussels Journal [97] "heeft dit geleid tot een situatie waarin de immigranten in Westerse democratieën Trojaanse paarden worden van buitenlandse nationalisme en religieus fanatisme".
De Indiase premier Manmohan Singh, een sikh, zei in 2007 dat minderheden, met name moslims, het eerste recht moeten hebben op hulpmiddelen, zodat de voordelen van de economische ontwikkeling van India hen op rechtvaardige wijze zou bereiken. Hij vergat te zeggen dat dit waarschijnlijk ook was vanwege de voordelen voor zijn eigen Congrespartij tijdens de verkiezingen; die partij slijmt al bij moslims in India sinds de tijd van Mahatma Gandhi en Nehru. Moslims hebben overal, van West-Europa tot Maleisië, een achterstand qua economische ontwikkeling ten opzichte van niet-moslims, wat sterk aangeeft dat hun achterstand iets te maken heeft met de islamitische cultuur.
Moslims in India kunnen gedeeltelijk de sharia volgen [98]; die heeft officiële erkenning. De All India Muslim Personal Law Board is in beroep gegaan om de wettelijke leeftijd voor een huwelijk te verlagen, en dringt erop aan dat Indiase moslims voor familiezaken alleen volgens de sharia berecht zouden moeten worden [99]. In januari 2007 heeft de regering de Hoge Raad laten weten dat de moslims volgens hun persoonlijke wet het recht hebben om sharia-rechtbanken op te richten om geschillen tussen twee mensen op te lossen, en dat fatwa's van deze rechtbanken niet in strijd zijn met het Indiase rechtssysteem.
Onderzoeker K.S. Lal [100] analyseerde Indiase demografie voor de periode tussen 1000 en 1525. Lal schat dat het aantal hindoes die omkwamen als gevolg van de moslimcampagnes ongeveer 80 miljoen was.
Volgens de historicus N.S. Rajaram [101] zijn
de wonden die eeuwen van islamitische overheersing toebrachten aan een groot deel van de Indiase intelligentsia en de politieke klasse zó slopend dat die klasse blijft leven in een staat van constante angst. [...] Politieke vrijheid in India heeft niet geleid tot spirituele vrijheid; de politiek en de intelligentsia gedragen zich nog steeds als onderdrukte koloniale onderdanen wanneer ze worden gevraagd om de waarheid onder ogen te komen over het islamitische verleden van hun land.
F. Gregory Gause III, hoogleraar politieke wetenschappen aan de universiteit van Vermont schreef in het blad Foreign Affairs [102] dat er geen bewijs is dat democratie het terrorisme vermindert, en wijst op het aantal terroristische incidenten in India:
Men kan gerust aannemen dat een aantal van die aanslagen gepleegd werden door groepen uit Pakistan, met name uit Kashmir, maar het is duidelijk dat niet alle daders buitenlanders waren. Een groot aantal terroristische aanslagen in India vond ver van Kashmir plaats, als gevolg van andere lokale onvrede met de centrale regering.
Ondanks het feit dat moslims al meer dan duizend jaar tientallen miljoenen niet-moslims in India hebben afgeslacht, krijgen moslims in India niet alleen gelijke rechten als niet-moslims, ze hebben speciale rechten en kunnen in wat zogenaamd een seculier land zou zijn toch de sharia volgen over familiezaken. India was ook een van de eerste landen die Salman Rushdie's boek De Duivelsverzen verboden nadat de Ayatollah Khomeini een fatwa uitsprak over Rushdie in 1989, en hierdoor smoorde India de vrijheid van meningsuiting van bijna een miljard niet-moslims, uit angst voor islamitisch geweld.
De voormalige premier van Thailand, Thaksin Shinawatra, was controversieel om verschillende redenen, maar er bestaat geen twijfel over dat zijn botsing met de islamitische jihad in het zuiden van Thailand er veel aan heeft bijgedragen dat hij door middel van een militaire staatsgreep in 2006 uit de macht werd ontzet. Het grootste deel van de inwoners van Thailand zijn boeddhisten, maar de zuidelijke provincies in de buurt van Maleisië hebben een moslimmeerderheid, en daar heeft een opstand van de moslims ertoe geleid dat veel boeddhisten hun huizen moesten ontvluchten. Monniken werden onthoofd en docenten gedood. In het zuiden werden bijna duizend openbare scholen gesloten door een golf van brandstichtingen op scholen en de moord op tientallen docenten [103].
In een folder [104] die in de regio werd verspreid stond dat "dit land moet worden bevrijd en geregeerd door de islamitische wet. Dit land behoort niet tot Thailand, dit is een land van oorlog dat niet veel verschilt van Palestina en Afghanistan. [...] Moslims en niet-gelovigen dienen apart te leven".
Chulanont Surayud, de Thaise militaire officier, interim-premier en leider van een militaire junta die de gekozen regering omver hadden geworpen in de herfst van 2006, heeft in het openbaar zijn excuses aangeboden [105] voor het radicale beleid van de vorige regering en zei dat hij zou aandringen op het beperkt gebruiken van de islamitische wet in het zuiden, met name over familie-aangelegenheden.
Afgaande op de gebeurtenissen in India is er weinig reden om te geloven dat het verlenen van beperkte sharia aan moslims hun geweld tegen niet-moslims zou beëindigen. Hoogstwaarschijnlijk zullen de boeddhisten in het zuiden van Thailand [106], net als de hindoes van Kashmir, uiteindelijk vluchtelingen worden in hun eigen land terwijl hun regering de moslims pleziert met de sharia.
Bepaalde waarnemers beweren ten onrechte dat "zodra de moslims uit zijn gegroeid tot een meerderheid, zullen we door middel van verkiezingen de sharia krijgen". Integendeel, de sharia komt veel eerder. Let maar eens op, een relatief klein percentage van moslims kan concessies gedaan krijgen van democratieën. De sharia is al deels ingevoerd in India, Thailand, de Filippijnen, en Groot-Brittannië. De aangeboren agressie van de islam lokt sussing uit bij niet-moslims die willen voorkomen dat het democratische systeem kapot zal gaan aan een burgeroorlog.
In Policy Review schreef Lee Harris een recensie van Andrew G. Bostom's uitstekende boek The Legacy of Jihad. Harris waarschuwt voor degenen die niet geloven dat jihad een ernstige islamitische bedreiging voor het Westen vormt omdat we technologisch superieur zijn aan de islamitische wereld:
De jihadisten zijn niet geïnteresseerd in 'winnen' in onze zin van het woord. Ze kunnen simpelweg al slagen door de huidige wereldorde onwerkbaar te maken, door het creëren van omstandigheden waarin de gewone politiek geen optie meer is, waardoor ze het Westen de keuze opleggen tussen toegeven aan hun eisen of in anarchie en chaos uiteen te vallen. Het is aantrekkelijk om deze aanpak te omschrijven als het instorten van de beschaving.
Daarom, zegt Harris,
is het in het uitgangspunt dat de beschaving instort - in tegenstelling tot [gelijkwaardige] Clausewitziaanse oorlogvoering - niet nodig dat de vijand van een bepaalde gevestigde orde evenveel organisatorische kracht en effectiviteit hoeft te hebben als die orde. Het moet alleen zorgen dat de gevestigde orde weigert om zijn grote kracht te gebruiken, uit de begrijpelijke angst dat de orde zelf in gevaar zal komen als het zich in een burgeroorlog zal storten. Deze angst voor anarchie - de ultieme angst voor degenen die de politiek van de rationaliteit omarmen - kan gebruikt worden om het politieke proces te verlammen tot op het punt dat de gevestigde orde te hulpeloos is om zijn zaken te regelen via de normale politieke kanalen, en dat macht niet langer in de handen is van de gevestigde orde, maar op gevaarlijke wijze op straat ligt.
In september 2006 publiceerde Robert Redeker, docent filosofie op een Franse middelbare school, een opiniestuk waarin staat dat in tegenstelling tot het christendom en het jodendom, "de islam een religie is die, in zijn eigen heilige tekst, maar ook in de dagelijkse rituelen, geweld en haat verheerlijkt". Voor zijn misdaad van zeggen dat de islam gewelddadig is, ontving Redeker talrijke doodsbedreigingen en moest met zijn familie onderduiken en zijn beroep van leraar opgeven.
Volgens schrijver Christian Delacampagne
hebben grote delen van de Franse intellectuele en politieke gevestigde orde een uitzondering gemaakt op de zwaarbevochten traditie van open discussie: als het gaat om de islam (in tegenstelling tot het christendom of het jodendom), dan moet de vrijheid van meningsuiting rekening houden met bepaalde grenzen. [107]
[De Duitse advocate] Seyran Ates moest haar advocatenpraktijk in Berlijn opgeven omdat het te gevaarlijk was geworden. Ze had al een generatie lang bedreigingen ondergaan van Turkse mannen in Duitsland, en werd zelfs neergeschoten en zwaar verwond, omdat ze de vrouwen vertegenwoordigde die [die mannen] beschuldigden van misbruik. Het Italiaanse conservatieve parlementslid Daniela Santanche heeft doodsbedreigingen ontvangen voor haar verzet tegen de islamitische sluier. De Spaanse auteur Gustavo de Aristegui [108], tevens woordvoerder voor Buitenlandse Zaken van de conservatieve Partido Popular, ontving politiebescherming nadat hij bestempeld was als een vijand van de islam.
Met de islamitische immigratie verspreidt zich in niet-islamitische landen geleidelijk ook een cultuur van bedreigingen, juridische en sociale intimidatie en fysieke intimidatie. Wat moslims nog niet bereiken kunnen door het zwaard, zullen ze proberen te bereiken door advocaten die worden betaald met Arabisch oliegeld. De vrees voor een dure rechtszaak is een effectief wapen dat kan worden gebruikt om critici van de islam tot zwijgen te brengen.
In 1998 werd [de islamcriticus] Mark Harding uit Canada veroordeeld tot 340 uur taakstraf - dat wil zeggen, indoctrinatie - onder leiding van Mohammad Ashraf, de algemene secretaris van de Islamic Society of North America in Mississauga, Ontario [109]. Rechter Sidney B. Linden baseerde haar vonnis op Canada's wet tegen haatspraak. De rechter bepaalde dat Harding schuldig was aan "valse beschuldigingen over de aanhangers van de islam, met als doel om angst en haat tegen hen te zaaien in alle niet-moslims".
Harding's misdaad was dat hij pamfletten verspreidde vlakbij een openbare middelbare school. Zijn pamfletten stond vol informatie over de wreedheden die moslims hebben begaan in vreemde landen. Er stond op: "De moslims die deze misdaden plegen zijn niet anders dan de islamitische gelovigen die hier wonen" en "Toronto staat zeker op hun lijstje".
In 2006 arresteerde de Canadese politie een groep islamitische mannen die verdacht werden van het plannen van terroristische aanslagen op verschillende plaatsen, waaronder de metro van Toronto. Een onderzoek van de veiligheidsdienst waarschuwde dat een "hoog percentage" van de Canadese moslims die betrokken zijn bij extremistische activiteiten zijn geboren in Canada.
Harding's zaak toont aan dat het nu in een aantal Westerse landen een strafbaar feit is om de waarheid te vertellen over de gevaren van de islamitische immigratie. Wetten die 'haatspraak' verbieden zijn feitelijk een 'sharia light': ze worden gebruikt om ongelovigen zoals Harding het zwijgen op te leggen als straf voor het bekritiseren van de islam, wat weer overeenkomt met de werking van de sharia. Deze sharia light van de politieke correctheid heeft dus de weg vrijgemaakt voor de geleidelijke invoering van volledige sharia in het Westen.
De wetgeving tegen haatmisdaden is ook gelegaliseerde politieke correctheid en vormt een radicale afwijking van het ideaal dat mensen gelijk zijn voor de wet. Men zal anders worden bestraft voor het aanvallen van een zwarte moslim dan voor dezelfde misdaad tegen een blanke christen, een hindoestaanse vrouw of een joodse man, enz. Sommigen beweren dat dit al gebeurt in het echte leven. Maar het punt hier is dat deze feitelijke ongelijkheid nu wettelijk is geworden. Deze formele wijziging vormt een grote verdraaiing van rechtvaardigheid. Het weerspiegelt de islamitische wet, die verschillende straffen heeft voor hetzelfde misdrijf, afhankelijk van de religieuze achtergrond en het geslacht van zowel de dader als het slachtoffer.
De islam heeft individuele levens altijd ongelijk gewaardeerd. Maar nu is er een sluipende tendens binnen het Westen richting diezelfde ongelijkheid. In het geval van geweld of moord wordt een extra zin [aan de aanklacht] toegevoegd wanneer de handeling wordt gezien als een "haatmisdaad".
Moord is moord, en al het menselijk leven moet gelijkwaardig worden beschouwd. Maar volgens het multiculturalisme moeten wij alle culturen en religies als gelijkwaardig behandelen, hoewel ze dat overduidelijk niet zijn. Deze verdraaiing van de werkelijkheid geeft aan dat het Westerse systeem van rechtvaardigheid aan het aftakelen is. Terwijl het aftakelt wordt rechtvaardigheid kwetsbaar voor uitbuiting en infiltratie door de islamitische wet.
Zachariah Anani, een voormalige jihadistische en een bekeerling tot het christendom, gaf een lezing in Windsor, Ontario over "de gevaren van radicaal extremisme". Islamitische belangengroepen, met inbegrip van CAIR (Council on American-Islamic Relations) Canada, klaagden hem aan voor "het verspreiden van haat in de samenleving". Voormalig moslim Walid Shoebat [110] gelooft dat Anani het zwijgen opleggen een gevaarlijke trend is met vergaande gevolgen voor de toekomst van de Canadese vrijheden en uiteindelijk ook die van de VS.
Volgens de Amerikaanse schrijver en geleerde Daniel Pipes [111] heeft Omar Ahmad, die al heel lang de voorzitter is van CAIR, in juli 1998 tegen een menigte van moslims in Californië gezegd dat "de islam niet in Amerika is om gelijk te zijn aan elk ander geloof, maar om dominant te worden. De Koran [...] zou het hoogste gezag in Amerika moeten zijn, en de islam de enige geaccepteerde religie op aarde".
Pipes zegt dat CAIR het spel van slachtofferschap onder de knie heeft en "voortdurend op de loer is voor een uitspatting van anti-islamitische sentimenten, echt of denkbeeldig, spontaan of uitgelokt, groot of klein" [112]. De organisatie heeft als doel, zegt Pipes, "om de Verenigde Staten net zo te maken als zoveel andere landen - een plek waar moslims, de islam en het islamisme niet vrijelijk besproken kunnen worden".
CAIR ontvangt aanzienlijke financiële steun voor zijn doelen. In 2006 hebben rijke Saoedi's zoals Prince Alwaleed ibn Talal ten minste $ 50 miljoen gedoneerd aan CAIR. Een groot deel van dit geld zou worden besteed aan hun mediacampagnes in de Verenigde Staten voor de komende vijf jaar [113]. CAIR en andere islamitische organisaties hebben groot succes geboekt met de aanvaarding van het begrip 'islamofobie' [114]. Het CAIR heeft hiervoor een ontmoeting gehad met vertegenwoordigers van de federale instellingen, waaronder de FBI, om dit probleem aan te pakken [115].
Wat is precies democratie? [De Oostenrijkse filosoof] Karl Popper schreef: "ik persoonlijk noem het soort van de overheid dat zonder geweld kan worden verwijderd 'democratie' en het andere soort 'tirannie' ". Schrijver Ludwig von Mises had vergelijkbare standpunten, en zei dat "de essentie van de democratie niet is dat iedereen wetten maakt en handhaaft, maar dat wetgevers en machthebbers afhankelijk moeten zijn van wat de mensen willen, op een zodanige wijze dat [de wetten] vreedzaam worden gewijzigd als er conflict optreedt".
Historisch gezien hebben directe democratieën vrijwel alleen gewerkt in relatief kleine gemeenschappen, zoals de Griekse stadstaten waar het woord 'democratie' zelf werd bedacht in de 5e eeuw voor Christus. De beroemdste was de oude Atheense democratie, waar het stemrecht geleidelijk werd uitgebreid tot alle burgers, wat nog wel betekende dat slechts een minderheid van de bevolking van de stad mocht stemmen.
De geleerde John Dunn [116] volgt deze ontwikkeling in zijn boek Setting the People Free: The Story of Democracy, een titel die hij koos uit een zekere mate van ironie. Volgens Dunn
veronderstelden de burgers van Athene onder de democratie, heel redelijk en nauwkeurig, dat ze zichzelf bestuurden. Maar de beduidend minder exclusieve burgermassa's in de moderne democratieën doen dat in de verste verte niet. In plaats daarvan kiezen ze uit een menu, waar individueel weinig aan kunnen veranderen, welke ze de minst schokkende onder de geboden opties vinden.
Waar Plato democratie verafschuwde, was Aristoteles kritisch maar positiever. Hij stelde zich een regering van het volk voor, die toch een goed systeem was:
Aristoteles zelf koos ervoor om het geen democratie te noemen, maar politeia, (polity of, meer informatief, regering met grondwet). De politeia was anders dan de democratie, niet alleen vanwege een verschil in doel en karakter (toewijding aan wat goed is voor het algemeen belang in plaats van voordelig voor een kleine groep), maar ook door een andere en meer uitgebreide structuur in het staatsapparaat. (Dunn 47)
James Madison, de belangrijkste opsteller van de Bill of Rights, heeft in overleg met onder andere zijn vriend Thomas Jefferson veel bijgedragen aan het opstellen van de Amerikaanse grondwet en de oprichting van diens regering. Ze waren beiden kritisch over het idee van de zuivere democratie. Thomas Jefferson waarschuwde tegen 'electief despotisme'. Ze wilden die vorm invoeren die Alexander Hamilton een representatieve democratie, of indirecte democratie, had genoemd. Dunn is er niet van overtuigd dat deze vorm nog democratie kan worden genoemd, want zo is de burger weinig direct betrokken bij de besluitvorming, zoals in het oude Griekenland wel het geval was.
Hoe men de nieuwe Amerikaanse staat ook zou kunnen noemen, het zou niet echt een democratie genoemd kunnen worden. Een representatieve regering was beduidend anders dan een democratie, niet zozeer in de fundamentele structuur van autoriteit die zijn basis vormt, maar in de institutionele mechanismen die zijn koers uitzette en hielp om door de tijd heen die koers te behouden. (Dunn 79)
De Amerikaanse president Bush denkt dat de democratie naar Irak en het Midden-Oosten brengen kan helpen om terrorisme tegen te gaan. John Dunn denkt dat Bush z'n idee "een overduidelijk voorbeeld is van ideologische overbelasting".
Misschien is het woord 'democratie' nu zodanig vertroebeld dat het bijna betekenisloos is geworden. Omdat het woord zelf vaag is, maar tegelijkertijd ook te aanwezig om het te negeren, kunnen we misschien onderscheid maken tussen de zuivere democratie, wat niet altijd een goed systeem is zelfs zonder de islam, en de ingetogen democratie, met een evenwicht tussen populisme op korte termijn en lange termijn belangen.
In The Case for Sovereignty beschrijft Jeremy A. Rabkin hoe Jürgen Habermas, de meest gevierde filosoof van Duitsland, het heeft over de oprichting van een structuur van internationaal recht en autoriteit dat alle regeringen zal beheren en besturen.
Zoals Rabkin heel actueel vraagt:
Wie kan een wereldautoriteit met zo'n enorme kracht nog betwisten of beperken? Zelfs al zou die worden beperkt door een formele grondwet, wie zou er dan mogelijk voor zorgen dat de wereldautoriteit binnen haar eigen grenzen blijft? Hoe kan het nog lijken op een democratie? Zouden een honderdtal kleine naties zwaarder tellen in een stemming dan het handjevol grootste naties? Of zou het een miljard Chinezen, een miljard Indiërs en een half miljard Zuidoost-Aziaten worden toegestaan om een permanente meerderheid te vormen, die de wetten en rechten voorschrijft aan de rest van de wereld?
In de late 18e eeuw was er geen Verenigde Naties of internationaal recht. Rabkin denkt dat de Amerikaanse Founding Fathers "ontzet zouden zijn bij de gedachte dat de federale overheid op zijn beurt ondergeschikt zou zijn aan een aantal supranationale of internationale entiteiten, die op deze manier voorrang zou hebben op de Amerikaanse grondwet en de Amerikaanse wetten".
In de 21e eeuw liet de combinatie van de massamedia, transnationale wetgeving, en bureaucratisch feodalisme Europa transformeren in Eurabië [117]. Duizenden pagina's wetgeving worden nog steeds doorgevoerd zonder medeweten of toestemming van de Europese burgers. Door middel van massa-immigratie is de demografische opmaak van het continent nu snel aan het veranderen, vaak zonder het toestemming van het volk.
De moslimrellen in Frankrijk in 2005 [118] toonden aan dat honderden getto's feitelijk onder islamitisch bestuur waren. De Franse staatspolitie is opgehouden met patrouilleren in deze gebieden; zo is het monopolie van geweld, dat de staat eerst had, verbroken. De rechtsstaat wordt nu in grote delen van Europa aanzienlijk verminderd. Mensen zien dat de nationale belastingen die zij betalen naar regeringen gaan die niet langer de controle hebben om hun eigen grenzen en hun eigen wetten te behouden, of zelfs hun burgers de meest basale zekerheid te garanderen.
Het systeem zal instorten als we niet die voorwaarden kunnen herstellen die nodig zijn voor een goed functionerend democratisch systeem. Steeds meer waarnemers vrezen dat we al voorbij het punt zijn waar de spanningen nog kunnen worden opgelost binnen de structuur van een democratisch systeem, en dat we aanleiding zullen krijgen tot burgeroorlogen [119].
In Groot-Brittannië is er een wet voor religieuze en rassenhaat uit 2005, een schoolvoorbeeld van de potentiële gebreken van een democratie die in aanraking komt met de islam [120]. Minderheden kunnen grote invloed hebben in een democratisch systeem als ze massaal stemmen op een bepaalde partij of coalitie. In dit geval gebruikte de Labour Party de vrijheid van meningsuiting van hun burgers als ruilmiddel om de islamitische kiezers te lokken.
De macht van het House of Lords, de ongekozen Eerste Kamer van het Britse parlement, is sinds de 19e eeuw gestaag gedaald. Ze kunnen echter nog wel de wetten van het House of Commons (Tweede Kamer) vertragen. Een afgezwakte versie van de wet voor religieuze en rassenhaat werd uiteindelijk toch doorgevoerd, ondanks tegenspraak van de Lords. Let hier op dat het de 'oubollige' House of Lords - het minst democratische element van het Britse parlement - in dit geval het verstandigst bleek te zijn.
De Amerikaanse Founding Fathers vreesden de heerschappij van het gepeupel en probeerden de gekozen vertegenwoordigers van het Congres te isoleren van wat zij zagen als de wispelturigheid van de algemene bevolking. Ik begrijp dit standpunt. We moeten minder dogmatisch zijn over wat wel of niet democratie is. Democratie mag nooit een doel op zich zijn, noch moet alle wetgeving worden gedaan op basis van wat de meerderheid tijdelijk gedaan wil krijgen. Het ideaal is een evenwichtig en goed functionerend systeem.
Het is echter niet altijd het geval dat de gewone burgers dom zijn en hun leiders wijs. Het waren namelijk de politieke elites in Europa die Eurabië gemaakt hebben, en niet de algemene bevolking. De Amerikaanse Founding Fathers van de 18e eeuw konden niet volledig voorzien dat de gekozen vertegenwoordigers misschien bewust konden kiezen om de grenzen van hun land niet te handhaven, zoals de Verenigde Staten nu, in de 21e eeuw, aan het doen zijn ten opzichte van Mexico.
Een eeuw of twee geleden waren de belangen van de nationale politieke elites nog grotendeels gelijk met die van de nationale staat als geheel [121]. Dit is niet langer automatisch het geval in onze geglobaliseerde maatschappij. Veel politici en hoge ambtenaren voelen weinig emotionele verbondenheid met hun eigen land. Vaak zijn ze meer geïnteresseerd in slijmen bij de transnationale organisaties en multinationale ondernemingen, omdat deze entiteiten hen de meest winstgevende kansen op werk kunnen geven.
Deze situatie is in veel Westerse landen een belangrijke factor achter de groeiende breuk van vertrouwen tussen de heersers en de volken. Een gemeenschappelijk - en vaak vrij toepasselijk - thema onder de gewone burgers is een gevoel dat ze zijn verlaten door de 'politieke elites'. In de 21e eeuw zal een van de grootste uitdagingen voor een goed functionerend democratisch systeem niet alleen zijn om de wispelturigheid van de "gewone mensen" in bedwang te houden. Belangrijker nog, het zal noodzakelijk zijn om de soms terughoudende gekozen politici te dwingen om de grenzen van hun land te handhaven en er rekening mee te houden dat de kiezers nationale soevereiniteit willen. Deze balans is waarschijnlijk niet gemakkelijk te bereiken.
De Chinese blogger Ohmyrus (die ook heel verstandige artikelen over de islam schrijft) heeft op zijn blog Reforming Democracy politici omschreven als "votepreneurs" [mensen die zoveel mogelijk stemmen willen krijgen] en hij wijst erop dat de democratie een aantal gebreken heeft: "Er zijn, eenvoudig gezegd, meer arme mensen dan rijke mensen. Wat dit betekent is dat politici mensen het stemhokje in lokken door een herverdelingsbeleid voor te stellen. Het resultaat is hoge belastingen" [122].
Thomas Jefferson zei ooit: "De democratie zal ophouden te bestaan wanneer u [geld] wegneemt van degenen die bereid zijn om te werken en [het] geeft aan degenen die niet [bereid zijn]". Citaten zoals deze geven volgens Ohmyrus aan dat de Amerikaanse Founding Fathers meer gericht waren op vrijheid dan op democratie.
Ohmyrus gelooft ook dat democratieën zorgen voor kortetermijndenken, en
niet in staat zijn op korte termijn in te leveren voor winst op de lange termijn. Ze hebben de neiging om het tegenovergestelde te doen, dat wil zeggen, op korte termijn winst te boeken ten koste van [duurzame ontwikkelingen]. [...] Ik denk dat de monarchieën van de 19e eeuw Europa betere macro-economische managers waren dan de democratisch gekozen politici van de 20ste eeuw. Statistieken tonen aan dat de rente, belastingen en inflatie over het algemeen lager waren. Net als de overheidsschuld als percentage van het BBP.
[Ohmyrus] gelooft dat dit gebeurde omdat vorsten en edelen de neiging hebben om meer na te denken over de lange termijn. Tegelijkertijd hadden ze geen absolute macht, en moesten dus rekening houden met de wil van het volk. Ons huidige probleem ligt niet zozeer bij de votrepreneurs (politici), maar met het systeem waarmee zij werken.
[Ohmyrus] geeft een aantal oplossingen voor deze situatie. Onder andere zou de regeertermijn van de Amerikaanse president kunnen worden verlengd tot één enkele termijn van acht jaar, en de regeertermijn die staat voor andere verkozen ambtenaren kan ook verlengd worden en op dezelfde manier worden vastgesteld voor één enkele termijn.
Volgens de oud-leider van Singapore, Lee Kuan Yew [123], zal de kritische factor die de groei en veiligheid van het land kan verzekeren in de 21ste eeuw de demografie zijn, en niet de democratie. Hoewel ik het niet altijd met hem eens ben, is het waar dat elk politiek systeem, democratisch of niet, bij verlies van zijn territoriale integriteit niet lang kan overleven zonder ook de controle te verliezen over zijn eigen demografische toekomst. Toch is dit precies de huidige realiteit in vele democratische landen.
Net zoals de planeet kampt met een ongekende bevolkingsgroei, en technologische vooruitgang de grootste en snelst migratiegolven in de geschiedenis van de mensheid heeft geproduceerd, zijn vele democratische landen, door hun idealistische wetgeving over mensenrechten en hun naïeve beleid van open grenzen, nu alle controle over hun eigen grenzen kwijt. Ook dit kan niet lang doorgaan zonder ernstige gevolgen te hebben.
Uit een Britse enquête van januari 2007 bleek dat een overweldigende 82% het oneens was met de vraag of de regering de immigratie nog wel in de hand had, en bijna evenveel geloofden dat de autoriteiten niet eerlijk waren over immigratie. Sir Andrew Green, voorzitter van de denktank Migrationwatch [124], drukte dit uit als "een diepe onderliggende wrok onder de bevolking dat zij geen gelegenheid kregen om hun mening te uiten - laat staan dat zij gevraagd werden naar hun mening - over een zaak die van groot belang is voor hen en voor de toekomst van ons land".
Dit weerspiegelt een gevaarlijke crisis van rechtmatigheid. Het is vooral ernstig omdat autoriteiten steeds meer grenzen stellen aan de vrijheid van meningsuiting. Deze combinatie zou er op den duur toe kunnen leiden dat het volk in woede uitbarst. Zoals de Amerikaanse president John F. Kennedy ooit zei: "Degene die vreedzame revolutie onmogelijk maakt, maakt gewelddadige revolutie onvermijdelijk".
De blogger Ohmyrus [125] vreest dit resultaat ook:
Hoewel het een lange tijd duurde voor de Europeanen leerden om hun meningsverschillen vreedzaam op te lossen via de stembus, wordt deze belangrijke les langzaam afgeleerd. De les die we leren van de Deense cartoon-affaire is dat geweld loont. De meeste Westerse regeringen gaven toe aan moslims door verontschuldigingen te maken en de cartoons te veroordelen, in plaats van op te komen voor de vrijheid van meningsuiting. Binnenkort zullen groepen die tegen immigratie zijn ook tot geweld komen. Als Europese democratieën hun etnische spanningen niet kunnen beheren, zal de democratie kapotgaan, en er plaats komen voor dictators.
Om mijn bevindingen op te sommen: ik ben niet helemaal vrij van kritiek op het democratische systeem, noch geloof ik dat het zich automatisch vertaalt in individuele vrijheid. Democratische landen moeten misschien grote veranderingen ondergaan als ze willen dat het systeem van de democratie deze eeuw overleeft. Hun doelen moeten zijn:
Geen van deze doelen zijn verenigbaar met de islamitische sharia.
Moslims zijn niet per se bang voor stemmen. Let wel dat de terroristische organisatie Hamas de macht heeft verkregen door Palestijnse verkiezingen. Volgens de historicus Niall Ferguson [126] bleek uit een enquête van het blad Gallup in 2007, waarvoor 10.000 moslims in 10 verschillende landen ondervraagd waren, dat de radicale moslims eerder voorstander van een democratie waren dan de gematigde: "Hoe rijker die mensen worden, hoe meer ze de voorkeur geven aan radicaal islamisme. En zij zien de democratie als een manier om de radicalen aan de macht te krijgen".
Waar moslims bang voor zijn is vrijheid van meningsuiting. Zij willen de critici van de islam zo bedreigen dat ze zwijgen, terwijl ze ondertussen demografische oorlog voeren door middel van immigratie en hoge geboortecijfers. Zij hebben groot succes geboekt met deze strategie. Ons huidige systeem van democratie beloont mensen die hoge geboortecijfers hebben, en op dit moment zijn dat de moslims.
Een democratie kan niet worden ingevoerd in een echt islamitisch land, althans niet als 'democratie' niets meer betekent dan het recht om te stemmen, zonder grenzen aan de staatsmacht en garanties voor de minderheden. Dit is gewoon een iets meer ontwikkelde vorm van het volk laten overheersen. Als de betekenis van 'democratie' wordt uitgebreid met de constitutionele regering, seculiere rechtspraak, de rechtsstaat en gelijkheid voor de wet, en vooral de vrijheid van meningsuiting, dan nee - democratie met een grondwet valt niet te rijmen met de islam. Het is een verspilling van tijd en geld om dat nog te proberen.
Niet-moslims hebben momenteel de verkeerde instelling. Het is zinloos te proberen om de democratie te exporteren naar islamitische landen als Irak. Zoals de Amerikaanse blogger Lawrence Auster heeft opgemerkt, kunnen we beter onze eigen democratieën hier beschermen tegen de islam [127]. Schrijfster Diana West heeft gezegd dat de beste strategie om met moslims om te gaan een anti-sharia defensief beleid is, en niet een pro-democratisch offensief beleid [128]. Dat is goed doordacht. De islam is volstrekt onverenigbaar met de menselijke vrijheid, in welke betekenis van het woord dan ook. Maar de islam zeer goed in staat om de fouten in het democratische systeem uit te buiten en het te vernietigen van binnenuit.
Ik heb opgeroepen tot een wereldwijde strategie van insluiting; [ongelovigen moeten] de islamitische wereld zo ver mogelijk [insluiten], door onder meer een verbod op islamitische immigratie [129]. Dit zou moslims uiteindelijk dwingen om de mislukkingen van hun culturele systeem onder ogen te zien. Daag de vijand uit waar hij zwak is. De islam kan vrijheid van meningsuiting niet tolereren, dat is zijn grootste zwakte. De Verenigde Staten heeft een uitstekende positie om deze uitdaging te maken. Het heeft nog steeds een relatief laag aantal moslims en ook behoudt het een sterke wettelijke bescherming van de vrije meningsuiting. Het grootste wapen dat de moslims vrezen in het Amerikaanse arsenaal is het eerste amendement. Deze regel, verstandig opgenomen in de Bill of Rights van de Founding Fathers, zorgt voor de individuele vrijheid van meningsuiting tegen de tirannie van de meerderheid.
Als de Verenigde Staten dat wil handhaven wat zij ziet als haar morele leiderschap, kan het beginnen met het stoppen van islamitische censuur en intimidatie. China maakt het niet uit, noch Rusland, terwijl India zich zorgen maakt over een enorme islamitische minderheid in het land. Europa wordt beheerst door een Eurabische elite die niet bereid is en niet in staat is om de vrije meningsuiting te beschermen tegen de islamitische intimidatie, en dat is de reden waarom veel Europeanen vluchtelingen zijn geworden die hun vrijheid van meningsuiting [toepassen] op Amerikaanse websites zoals Robert Spencer's Jihad Watch en Charles Johnson's Little Green Footballs [130].
Hoewel de formele bescherming van de vrijheid van meningsuiting belangrijk is, zijn sociale en informele censuur even moeilijk. Uiteindelijk zullen we ook de dwangbuizen van multiculturalisme en politieke correctheid af moeten werpen als we willen dat ons democratisch systeem stand houdt tegen islamitische strijd en andere aanvallen op onze vrijheden.
Bronnen:
1. http://www.usc.edu/dept/MSA/quran/008.qmt.html#008.012
2. http://www.usc.edu/dept/MSA/fundamentals/hadithsunnah/bukhari/052.sbt.html#004.052.220
3. http://www.brusselsjournal.com/node/1650
4. http://52.571.13.320subf02:LRdpxjk781698196548??
http://ancienthistory.about.com/gi/dynamic/offsite.htm?zi=1/XJ&sdn=ancienthistory&zu=http://www.fordham.edu/halsall/ancient/aristotle-politics1.html
5. http://www.amazon.com/How-West-Lost-Alexander-Boot/dp/1850439850/
6. http://www.weeklystandard.com/Content/Public/Articles/000/000/012/736fyrpi.asp?pg=1
7. http://www.amazon.com/Road-Serfdom-Fiftieth-Anniversary/dp/0226320618/
8. http://www.brusselsjournal.com/node/1624
9. http://fjordman.blogspot.com/2005/11/11-years-chaos-for-eu-accounts.html
10. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/08/welfare-state-is-dead-long-live.html
11. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/07/let-them-eat-kebab-new-marie.html
12. http://www.brusselsjournal.com/node/1101
13. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/013083.php
14. http://www.meforum.org/article/734
15. http://www.jihadwatch.org/archives/000250.php
16. http://www.muslimphilosophy.com/ik/Muqaddimah/
17. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/008946.php
18. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/011752.php
19. http://fjordman.blogspot.com/2005/10/bangladesh-non-muslim-ethnic-groups_19.html
20. http://fjordman.blogspot.com/2005/11/pakistan-hindu-girls-forced-to-convert.html
21. http://www.pakistanchristianpost.com/newsviewsdetails.php?newsid=437
22. http://www.youngmuslims.ca/online_library/books/milestones/hold/chapter_11.asp
23. http://www.islamicawakening.com/viewarticle.php?articleID=619
24. http://www.muhammad.net/quran/shadeofQuran/index.htm
25. http://www.jihadwatch.org/archives/008758.php#more
26. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/000687.php
27. http://fjordman.blogspot.com/2005/07/camel-economics.html
28. http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/05/19/AR2006051901769_pf.html
29. http://www.jihadwatch.org/archives/005810.php
30. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/014195.php
31. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=23580&only
32. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/008237.php
33. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/007764.php
34. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/000692.php
35. http://www.guardian.co.uk/Iraq/Story/0,,1888848,00.html
36. http://www.jihadwatch.org/archives/003608.php
37. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/016078.php
38. http://www.srpska-mreza.com/library/facts/alija.html
39. http://www.faithfreedom.org/book.htm
40. http://www.guardian.co.uk/race/story/0,,1794445,00.html
41. http://www.jihadwatch.org/archives/005810.php
42. http://www.faithfreedom.org/oped/sina60202.htm
43. http://www.jihadwatch.org/archives/003590.php
44. http://www.amazon.com/Leaving-Islam-Apostates-Speak-Out/dp/1591020689/
45. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=21799
46. http://memri.org/bin/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP62103
47. http://memri.org/bin/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP87605
48. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/004902.php
49. http://48.866.2.306subf54:LWpprvt125662489953??
http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml;sessionid=WQ000AD30EE1NQFIQMGCM5WAVCBQUJVC?xml=/news/2004/12/18/nprince18.xml&secureRefresh=true&_requestid=66141
http://47.372.8.539subf94:LCngckt463136616341??
50. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/004932.php
51. http://memri.org/bin/articles.cgi?Page=archives&Area=ia&ID=IA20805
52. http://www.dailytimes.com.pk/default.asp?page=story_11-3-2004_pg3_3
53. http://www.canada.com/topics/news/world/story.html?id=b4d47fc8-9764-4bcb-9fa3-4cbd0d7c56e3&k=88232
54. http://snouck.blogspot.com/2006/11/muslims-in-west-implications-for.html
55. http://www.militantislammonitor.org/article/id/320
56. http://www.expatica.com/actual/article.asp?subchannel_id=1&story_id=30780
57. http://www.theaustralian.news.com.au/story/0,20867,20817548-16947,00.html
58. http://memri.org/bin/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP139306
59. http://islamqa.com/index.php?ref=6622&ln=eng&txt=al-%E2%80%98aabid
60. http://www.faithfreedom.org/oped/YounusShaikh50331.htm
61. http://www.islamonline.net/servlet/Satellite?cid=1145175705661&pagename=IslamOnline-English-Ask_Scholar/FatwaE/FatwaEAskTheScholar
62. http://www.islamonline.net/servlet/Satellite?pagename=IslamOnline-English-Ask_Scholar/FatwaE/FatwaE&cid=1119503544462
63. http://www.guardian.co.uk/comment/story/0,3604,1605653,00.html
64. http://www.dawn.com/weekly/mazdak/20051112.htm
65. http://www.csmonitor.com/2006/0510/p01s04-wome.html
66. http://www.jihadwatch.org/archives/015002.php
67. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/015008.php
68. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/009430.php
69. http://www.garnertedarmstrong.ws/UnitedEuropeStories/unitedeuropestory06-35.shtml
70. http://frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=14117
71. http://service.spiegel.de/cache/international/0,1518,376954,00.html
72. http://www.islaam.com/Article.aspx?id=117
73. http://www.benadorassociates.com/article/4462
74. http://www.nationalreview.com/comment/comment-taheri010603.asp
75. http://www.amazon.com/Eurabia-Euro-Arab-Axis-Bat-YeOr/dp/083864077X/
76. http://www.islamonline.net/askaboutislam/display.asp?hquestionID=4223
77. http://www.jihadwatch.org/archives/008212.php
78. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/005611.php
79. http://memri.org/bin/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP94105
80. http://www.cphpost.dk/get/83602.html
81. http://www.cphpost.dk/get/94809.html
82. http://www.khader.dk/flx/in_english/the_ten_commandments_of_democracy/
83. http://www.meforum.org/article/1437
84. http://www.cphpost.dk/get/92320.html
85. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=21222
86. http://www.washingtontimes.com/world/20070131-102348-3981r.htm
87. http://www.nysun.com/article/44831
88. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/005052.php
89. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/015022.php
90. http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi?file=/news/archive/2006/11/29/international/i114621S94.DTL
91. http://www.aftenposten.no/meninger/kronikker/article1240651.ece
92. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/10/eurabia-code_19.html
93. http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/03/norwegian-government-surrenders-to.html
94. http://www.brucebawer.com/blog.htm
95. http://www.faithfreedom.org/oped/Fjordman51205.htm
96. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/011610.php
97. http://www.brusselsjournal.com/node/1739
98. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/002750.php
99. http://news.bbc.co.uk/2/hi/south_asia/2238321.stm
100. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/015024.php
101. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/006664.php
102. http://www.foreignaffairs.org/20050901faessay84506/f-gregory-gause-iii/can-democracy-stop-terrorism.html
103. http://www.jihadwatch.org/archives/014250.php
104. http://www.jihadwatch.org/archives/014369.php
105. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=23192&only
106. http://www.jihadwatch.org/archives/009732.php
107. http://www.commentarymagazine.com/cm/main/viewArticle.aip?id=10813&page=all
108. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=24141
109. http://www.worldnetdaily.com/news/article.asp?ARTICLE_ID=29483
110. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/014943.php
111. http://www.danielpipes.org/article/3437
112. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=23762_CAIRs_Victimization_Game&only
113. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=23450_CAIRs_Five-Year_Propaganda_Push_Continues&only
114. http://www.jihadwatch.org/archives/014530.php
115. http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2007/02/preparing_for_w.html
116. http://www.opendemocracy.net/democracy-opening/focus_2944.jsp
117. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/10/eurabia-code_19.html
118. http://fjordman.blogspot.com/2005/12/sarkozy-backs-finkielkraut-over-muslim_09.html
119. http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/04/is-european-civil-war-inevitable-by.html
120. https://en.wikipedia.org/wiki/Racial_and_Religious_Hatred_Act_2006
121. http://www.brusselsjournal.com/node/1101
121. http://50.832.4.364subf48:KEmhitf867483597136??
122. http://democracyreform.blogspot.com/2006/11/democracy-needs-reformation-by-ohmyrus.html
123. http://www.channelnewsasia.com/stories/singaporelocalnews/view/165842/1/.html
124. http://www.migrationwatchuk.org/pressreleases/pressreleases.asp?dt=30-January-2007
125. http://democracyreform.blogspot.com/
126. http://www.telegraph.co.uk/opinion/main.jhtml?xml=/opinion/2007/02/25/do2501.xml
127. http://www.amnation.com/vfr/
128. http://www.jihadwatch.org/archives/012894.php
129. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/10/recommendations-for-west.html
130. http://www.littlegreenfootballs.com/weblog/
"Feiten houden niet op te bestaan als men ze negeert."
Aldous Huxley
Europa wordt aangevallen door de islam. Het ligt onder demografische belegering. Als wij, het verzet, willen doen wat van ons wordt verlangd, moeten we deze demografische data goed analyseren en begrijpen. Als we hadden geleerd van onze eigen geschiedenis, van onze Oost-Europese broeders, hadden we deze puinhoop helemaal kunnen vermijden. Europese demografische studies, vooral in de Balkan en elders, bevestigen dat de globale islamitische ummah doelbewust een demografische oorlog tegen Oost-Europa heeft gevoerd sinds de val van het christelijke Byzantijnse Rijk. In het licht van de volgende documenten is het gemakkelijk om te zien welke rol de West-Europese regimes hebben in dit alles. De VS en West-Europa wilde een disfunctionele Balkan hebben omdat een sterke en krachtige Slavische bondgenoot van Rusland in de Balkan een bedreiging zou zijn voor het cultureel marxistische/multiculturele West-Europa.
Maar zodra de cultureel marxistische/multiculturele regimes van West-Europa omvallen in fase 3 (2070-2090), zal de orde opnieuw worden hersteld, niet alleen in West-Europa, maar ook in de Balkan. De moslims zullen uiteindelijk worden verdreven.
Op een dag zullen miljoenen mensen het zuidelijk halfrond verlaten voor het noordelijk halfrond. En zij zullen daar niet heen gaan als vrienden, omdat ze daar heen gaan om het te veroveren. En zij zullen veroveren met hun zonen. De schoot van onze vrouwen zal ons de overwinning geven.
- Voormalig Algerijnse president Houari Boumedienne's profetische waarschuwing aan Europa in een toespraak bij de VN in 1974.
Nadat de Europese koloniën onafhankelijk waren geworden, openden Europese landen de mogelijkheid voor massa-immigratie uit hun voormalige koloniën. In de jaren '60 en vroege jaren '70 werden zo gastarbeiders overgebracht door de regeringen van Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Nederland, België en Scandinavië. Toen de Europese landen een immigratieverbod instelden, verschoof de aard van de immigratie. Tegenwoordig komen de meeste islamitische immigranten hier binnen als asielzoekers of als onderdeel van gezinshereniging. Veel van de tweede generatie migranten trouwen mensen uit hun vroegere vaderland.
Islam in Europa (1990-2008) - Vervalste bevolkingccijfers die de multiculturalisten geven over 2008
[Percentages moslims]
1% - 2% (Italië, Noorwegen, Griekenland)
2% - 3% (Denemarken Spanje, Slovenië, Verenigd Koninkrijk)
3% - 4% (Duitsland, Zweden, Servië)
4% - 5% (België, Oostenrijk, Zwitserland)
5% - 10% (Nederland, Frankrijk)
10% - 20% (Rusland, Bulgarije, Montenegro, Cyprus)
20% - 40% (Macedonië)
40% - 60% (Bosnië en Herzegovina)
60% - 80% (Albanië)
80% - 95% (Kosovo)
Een aantal landen heeft veel moeite gedaan om de omvang van hun moslimbevolking te verbergen. In sommige landen hebben ze zelfs het illegaal gemaakt om zulke informatie te verzamelen. De belangrijkste reden is omdat ze niet willen dat rechtse organisaties de kwestie aankaarten. Als we dat wel mochten (menen zij), zou dit bijdragen aan het stigmatiseren van moslims en het zou het contraproductief zijn met betrekking tot integratiemaatregelen. Als deze informatie beschikbaar was zou het een stuk moeilijker zijn voor de huidige West-Europese regimes om vast te houden aan multiculturalisme en om de voortdurende islamitische demografische oorlogsvoering te rechtvaardigen die nu gevoerd wordt. Het onderstaande overzicht komt overeen met de juiste cijfers voor 2009 (schattingen).
Moslims in Europa - De juiste cijfers voor 2009 & voorspellingen
| Land | 2009 | 2030 | 2050 | 2070 |
| IJsland | 1% - 2% | 6% | 12% | 24% |
| Malta | 1% - 2% | 7% | 14% | 28% |
| Portugal | 2% - 3% | 8% | 16% | 32% |
| Griekenland | 2% - 3% | 8% | 16% | 32% |
| Finland | 2% - 3% | 8% | 16% | 32% |
| Luxemburg | 4% - 5% | 10% | 20% | 38% |
| Noorwegen | 4% - 5% | 10% | 20% | 38% |
| VK | 4% - 5% | 10% | 20% | 38% |
| Denemarken | 5% - 6% | 12% | 24% | 40% |
| Italië | 5% - 6% | 12% | 24% | 40% |
| Zweden | 6% - 7% | 14% | 28% | 46% |
| Zwitserland | 6% - 7% | 14% | 28% | 46% |
| Duitsland | 7% - 8% | 16% | 32% | 50% |
| België | 7% - 8% | 16% | 32% | 50% |
| Nederland | 9% - 10% | 20% | 40% | 55% |
| Frankrijk | 12% - 13% | 25% | 50% | 70% |
| Rusland | 18% | 28% | 54% | 72% |
| Servië (+Kosovo) | 24% | Servië - 3,2% & Kosovo - 94% | ||
(conservatieve schattingen, echte aantallen liggen mogelijk hoger)
Moslims in West-Europa, 1955-2090
| Jaar | Moslims |
| 1955 | 50 000 |
| 1970 | 2 000 000 |
| 1980 | 5 000 000 |
| 1990 | 11 000 000 |
| 2005 | 23 000 000 |
| 2009 | 30 000 000 |
| 2030 | 50 000 000 |
| 2050 | 70 000 000 |
| 2070 | 100 000 000 |
| 2090 | 140 000 000 |
Demografie van moslims, voorspellingen [1]
Don Melvin schrijft dat de moslimbevolking in heel Europa, behalve in Rusland, tegen 2020 zal verdubbelen. Hij zegt ook dat bijna 85% van de totale bevolkingsgroei in Europa in 2005 kwam door immigratie. Omer Taspinar voorspelt dat de moslimbevolking van Europa bijna verdubbeld zal zijn rond 2015, vanwege hun hoge geboortecijfer, terwijl de niet-islamitische bevolking zal krimpen met 3,5% [1].
Bron:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Islam_in_Europe
| Realistisch scenario | Beste scenario | Slechtste scenario | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
Zweedse demografie van moslims [1]
Voor 1940 - 10 tot 100 moslims. De eersten kwamen als vluc
chtelingen tijdens de Tweede Wereldoorlog, voornamelijk moslims uit Noord-Turkije die via de Baltische staten en Rusland kwamen.
1950 - De eerste moslimorganisatie wordt opgericht in Stockholm in de jaren '50. Ongeveer 50 tot 100 moslims waren hierbij betrokken.
1964 - 600
1970-75 - 10.000
1950 - 40.000
1950 - 150.000
1950 - 370.000
1950 - 500.000 tot 600.000
Bron:
1. http://video.google.com/videoplay?docid=4837696212142783883
2008 - Cijfers en percentages van moslims in enkele grote Europese steden (legalen/illegalen & incl. randwijken) [1][2][3]:
De meerderheid van de 'officiële' statistieken zijn verzonnen. Doorgaans zal een land alleen de moslims tellen die officieel staan ingeschreven bij een moskee. In andere gevallen zal een hoofdstad expres de randwijken vol moslims niet meetellen. In de meeste gevallen zullen steden opzettelijk vermijden dat ze deze statistieken moeten leveren, dit om stigmatiseren te voorkomen.
| 1946 | 1970 | 1990 | 2008 | 2030 | |
|---|---|---|---|---|---|
| Marseilles | 0% | >2% | 19% | 38% | 51% |
| Malmö | 0% | >1% | 17% | 35% | 48% |
| Brussel | 0% | >2% | 17% | 35% | 48% |
| Amsterdam | 0% | >2% | 15% | 30% | 45% |
| Stockholm | 0% | >1% | 10% | 20% | 35% |
| Londen | 0,1% | >1% | 10% | 20% | 35% |
| Parijs | 0,1% | >2% | 10% | 20% | 35% |
| Oslo | 0% | >1% | 10% | 20% | 35% |
| Moskou | 0% | >2% | 8 - 10% | 16 - 20% | 33% |
| Berlijn | 0% | >1% | 9% | 18% | 30% |
| Den Haag | 0% | >1% | 8% | 17% | 29% |
| Kopenhagen | 0% | >1% | 8% | 17% | 29% |
| Utrecht | 0% | >3% | 7 - 8% | 15% | 25% |
| Rotterdam | 0% | >2% | 7 - 8% | 15% | 25% |
| Antwerpen | 0% | >1% | 7 - 8% | 15% | 25% |
| Hamburg | 0% | >1% | 7 - 8% | 15% | 25% |
Gerelateerde nieuwsberichten
- Brussel: Mogelijke moslimmeerderheid binnen 15-20 jaar [4].
- Moslims verzetten zich tegen gemengd zwemmen, willen aparte zwembaden en hijab [5].
- Berlijn: moslimfundamentalistische kleuterschool geopend [6].
- Duitsland: Imams niet in staat om de integratie te helpen omdat er zo veel fundamentalisten zijn [7].
- Berlijn: 25% buitenlanders, 40% van jeugd buitenlander [8].
- Meer dan 80 procent van de moskeeën in de Verenigde Staten "zijn geradicaliseerd door Saoedisch geld en invloed" [9].
- Saoedische financiering van Westerse academische wereld om het minder "islamofoob" te maken [10].
- Rotterdam: 24% van de Turken en 22% van de Marokkanen getrouwd met familie [11].
- Ziekenhuizen gaan halalvoedsel aanbieden, bieden plaats aan islamitische patiënten [12].
- Islamitische terreur in Utrecht [13].
- Denemarken: De cartoonisten hebben meer dan 110 doodsbedreigingen ontvangen [14].
- Denemarken: 6-8 moslimmeisjes gingen zochten de dochter van een van de cartoonisten op school op om haar te slaan [15].
- De Noorse regering stelt sharia-raden in in Noorwegen [16].
- Islamitische machtsstrijd opgetreden binnen islamitische religieuze samenlevingen, waar de meer conservatieve moslims "traditionalisme" willen uitbreiden, terwijl de meer gematigde willen wachten tot ze sterker zijn [17].
- Sharia-wetten reeds geïmplementeerd in verschillende asielzoekerskampen [18].
- 'Wegwerphijab' geïntroduceerd in de gezondheidszorg en andere bedrijven [19].
- 51 van de 125 basisscholen in Oslo hebben allochtone meerderheid. Een grote meerderheid van deze immigranten zijn moslims [20].
- Bosnië: Sarajevo bijna volledig moslim [21].
- Athene: Islamitische straatgevechten [22].
- UK: 3 van de 5 Britten zeggen dat ze leven in een gebroken land [23].
- UK: Geheim plan van de Arbeidspartij om immigratie om sociale redenen te verhogen, doen publieke oppositie af als "racistisch" [24].
Bronnen:
1. http://www.globalpolitician.com/24799-europe
2. http://tinyfrog.wordpress.com/2009/05/03/muslim-demographics/
3. http://www.indymedia.be/ deelt mee dat Brussels voor 25,5% moslim is
4.
http://www.lefigaro.fr/international/2008/03/21/01003-20080321ARTFIG00068-l-islam-premiere-religiona-bruxelles-dans-vingt-ans.php
http://islamineurope.blogspot.com/2008/03/brussels-possible-muslim-majority-in-15.html
5.
http://www.islamonline.net/servlet/Satellite?c=Article_C&cid=1224694278772&pagename=Zone-English-News/NWELayout
6. http://www.dw-world.de/dw/article/0,2144,3407535,00.html
7. http://www.spiegel.de/international/germany/0,1518,562950,00.html
8.
http://islamineurope.blogspot.com/2008/07/berlin-25-foreigners-40-foreigner-youth.html
9.
http://www.jpost.com/servlet/Satellite?apage=1&cid=1132475689987&pagename=JPost/JPArticle/ShowFull
10. http://www.globalpolitician.com/node/1282
11. http://www.volkskrant.nl/binnenland/article511908.ece/Kwart_Rotterd
12. http://leiden.westonline.nl/nieuwsitem/14116
13. http://www.nisnews.nl/public/021008_2.htm
14. http://www.vg.no/nyheter/utenriks/artikkel.php?artid=124183
15. http://www.vg.no/pub/vgart.hbs?artid=124183
16. http://www.vg.no/pub/vgart.hbs?artid=61199
17. http://www.aftenposten.no/nyheter/iriks/article1240110.ece
18. http://www.vg.no/pub/vgart.hbs?artid=107831
19. http://www.aftenposten.no/nyheter/iriks/article2756429.ece
20. http://www.dagsavisen.no/innenriks/article418561.ece
21. http://www.adnkronos.com/AKI/English/Politics/?id=1.0.2396935759
22. http://www.iht.com/articles/2008/10/02/europe/greece.php
23. http://www.timesonline.co.uk/tol/news/politics/article7020009.ece?&EMC-Bltn=CDNGQ2F
24.
http://www.dailymail.co.uk/news/article-1252926/Chris-Grayling-criticised-Labours-Phil-Woolas-secret-immigration-plans.html
Algemene bronnen voor het VK, Rusland, Duitsland, Zweden:
http://www.morgenbladet.no/apps/pbcs.dll/article?AID=/20080620/OAKTUELT/881038969
Algemene bronnen voor verschillende artikelen:
http://islamineurope.blogspot.com/search/label/Demographics
"Elke westerse vrouw in de EU produceert gemiddeld 1,4 kinderen. Elke moslimvrouw in dezelfde landen produceert 3,5 kinderen. In 2050 zal 30% van de bevolking in Europa moslim zijn", zei Mullah Krekar [1]
1. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/09/why-we-cannot-rely-on-moderate-muslims.html
Europese vs islamitische vruchtbaarheidscijfers
| Jaar | Niet-Moslim | Moslim |
| Frankrijk | 1,7 | 3,2 |
| VK | 1,6 | 3,6 |
| Griekenland | 1,3 | 3,4 |
| Duitsland | 1,3 | 3,2 |
| Italië | 1,2 | 3,2 |
| Spanje | 1,2 | 3,2 |
| EU gemiddelde | 1,3 | 3,3 |
Islamitische demografische oorlogvoering in de Balkan
Het merendeel van de apologeten in het Westen zullen zeggen dat de islam en sharia niets te maken hadden met de moslims in de Balkan, de islamitische Albanezen en de Bosniërs. Dit is een valse bewering. De Code van Lekë (Kanun) was een plaatselijke variant van de sharia en was een hulpmiddel in de jihadistische demografische oorlog die werd gevoerd tegen de niet-moslims.
Zelfs tegenwoordig zijn Albanese moslims nog bezig met Kosovo te islamiseren [en zuiveren van] Serviërs, en Chameria/Çamëria van de Grieken.
Balkanlanden - Aandeel moslims in de bevolking [1]
1. Slovenië - 2,4% moslim
2. Kroatië - 1,3% moslim
3. Bosnië en Herzegovina - 40% moslim (48% van de Bosniërs)
4. Servië - 3,2% moslim
Kosovo - 90-95% moslim (Albanezen 88% & Serviërs 7%)
5. Albanië - 70% moslim
6. Macedonië - 33,3% moslim
7. Griekenland - 1,3% moslim
8. Bulgarije - 12,2% moslim
Bron:
1. CIA World Factbook - 2008
Demografische ontwikkeling in Kosovo [1]
1900 - 40% moslims
1913 - 50%
1925 - 60%
1948 - 72%
1971 - 79%
1981 - 85%
2008 - 93% (Coup van de NATO - Kosovo verloren & jihad succesvol)
Bron:
1. http://www.serbianna.com/columns/savich/011.shtml#6
Verschillende bronnen over demografie
Moslims in de VS [1]
1,1 miljoen (2001), volgens City University of New York - American Religious Identification Survey [0,5% van totale volwassen bevolking]
1,6 miljoen (2000) Glenmary Research Center
1,8 miljoen (2007) The World Factbook
1,9 miljoen (2001) American Jewish Committee
2,0 miljoen (2000) Hartford Institute for Religious Research
2,4 miljoen (2007) Pew Research Center
4,7 miljoen (2005) Encyclopèdia Britannica, Boek van het Jaar
6-7 miljoen (2001) Council on American-Islamic Relations - artikel "The Mosque in America: A National Portrait"
6,7 miljoen (1997) J. Ilyas Ba-Yunus [2,2% van totale bevolking]
7-8 miljoen (2008) Newsweek
9-10 miljoen (2009) ?
Bron:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Islam_in_America
Huidige demografische data uit de Balkan
https://en.wikipedia.org/wiki/Ethnic_groups_in_Bosnia_and_Herzegovina
https://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_Serbia_and_Montenegro
https://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_Serbia
https://en.wikipedia.org/wiki/Macedonia
https://en.wikipedia.org/wiki/Demographic_history_of_Macedonia
1900-2000
1923 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Distribution_of_Races_on_the_Balkans_in_1923.jpg
1922 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Distribution_of_Races_on_the_Balkans_in_1922_Hammond.png
1918 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Hellenism_in_the_Near_East_1918.jpg
1918 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Distribution_Of_Races_1918_National_Geographic.jpg
1918 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Carte_ethnographique_de_l%27Europe_centrale_et_des_%C3%A9tats_Balkaniques_-_La_Science_et_la_Vie_1918,_P.jpg
1914 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Balkan_dialects_belic_1914.jpg
1914 http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4e/Proportions_des_populations_en_Asie_Mineure_statistique_officielle_d1914.png
1911 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Ethnicturkey1911.jpg
Onbekend https://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_Kosovo
Onbekend https://en.wikipedia.org/wiki/File:Balkans-ethnique.JPG
Servische kant van het verhaal
https://en.wikipedia.org/wiki/File:Macedonia_-_Point_of_View_of_the_Serbs.jpg
https://en.wikipedia.org/wiki/File:Carte_ethnographique_de_la_P%C3%A9ninsule_des_Balkans.jpg
Vóór 1900
1878 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Sanstefanska_Bulgaria.png
1877 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Edward_Stanford_1877.jpg
1877 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Balkans-ethnic_(1877).jpg
1876 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Constantinople_conference.png
1870 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Ethnographic_Map_of_Turkey_in_Europe.jpg
1870 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bulgarian-Exarchate-1870-1913.jpg
1869 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Slaven.jpg
1867 https://en.wikipedia.org/wiki/File:RizMap22.jpg
1861 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Balkans-ethnic_(1861).jpg
1847 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Ethnographic_map_Ami_Boue_1847.jpg
1683 - 1699, Oorlog tussen Habsburgers en Ottomanen
https://en.wikipedia.org/wiki/Ottoman%E2%80%93Habsburg_wars
http://www.zum.de/whkmla/military/17cen/habsbott16831699.html
1648 Europa http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d0/Europe_map_1648.PNG
1300 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Aftermath_of_Manzikert.PNG
1250 https://en.wikipedia.org/wiki/File:1250.PNG
1180 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Byzantium1170lightpurple_%2B_seljuks.PNG
1173 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Byzantium1173.JPG
1095 - Begin van de Kruistochten (defensieve campagne van de christenen)
1071 - De Slag van Mazikert, definitieve nederlaag van Byzantium
https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Manzikert
1045 https://en.wikipedia.org/wiki/File:Byzantine_Macedonia_1045CE.svg
Oorlogen met Byzantijnse Grieken/Bijzantijnse Seltsjoeken/Turkse volkeren
https://en.wikipedia.org/wiki/Byzantine_Greeks
https://en.wikipedia.org/wiki/Byzantine%E2%80%93Seljuk_Wars
https://en.wikipedia.org/wiki/Turkic_people
Verder materiaal:
1. Congres van Berlijn (met demografische kaarten)
https://en.wikipedia.org/wiki/Congress_of_berlin
2. Verdrag van San Stefano
https://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_San_Stefano
3. Verdrag van Sèvres
https://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_sevres
https://en.wikipedia.org/wiki/File:TreatyOfSevres_(corrected).PNG
4. Griekse territoriale rechten op Anatolië
https://en.wikipedia.org/wiki/File:ParisPeace-Venizelos-Map.png
https://en.wikipedia.org/wiki/Paris_Peace_Conference,_1919
5. Armeense territoriale rechten
https://en.wikipedia.org/wiki/File:Proposed_Armenian_state_in_Asia_Minor.png
https://en.wikipedia.org/wiki/Paris_Peace_Conference,_1919
6. Grieks-Turkse oorlog (1919-1922)
https://en.wikipedia.org/wiki/Greco-Turkish_War_(1919%E2%80%931922)
Demografie van moslims
Verdeling van moslims over de wereld
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/9/9c/MuslimDistribution2.jpg
https://en.wikipedia.org/wiki/Islamic_world
Kaart van conflicten wereldwijd (meer dan 80% vanuit de islam)
https://en.wikipedia.org/wiki/File:Map_of_sites_of_ongoing_armed_conflicts_worldwide.png
Demografische ontwikkeling in Libanon - christelijke & moslimbevolking [1]
1911 - 21% moslim
1921 - 45%
1932 - 49%
1943 - 48%
1970 - 58% (burgeroorlog 1975-1990, begonnen vanaf 60% moslims)
1990 - 65% (christenen verloren de burgeroorlog)
2008 - 75%
2030 - 90% moslim? (Libanon verloren - jihad geslaagd)
Bron:
1. Tomass Mark. "Game theory with instrumentally irrational players: A Case Study of Civil War and Sectarian Cleansing". Journal of Economic Issues (1997).
Bethlehem
Bron 1
1948 - 85% christenen [1]
2006 - 12% christenen [1]
Bron 2
1948 - 60% christenen [2]
1983 - 20% christenen [2]
Ik heb niet precies kunnen achterhalen welke van de twee bronnen correct is (1 of 2). Hoe dan ook, beiden laten zien hoe de christelijke bevolking demografisch verpletterd is. Er zijn verslagen van religieuze vervolging in de vorm van moord, mishandeling en onteigening. Dit alles is gaande terwijl Europees belastinggeld gebruikt wordt om de Palestijnse Autoriteit te spekken, wat nog maar eens laat zien dat terwijl Europese landen en EU-leden waarschuwen tegen 'islamofobie', ze indirect de etnische zuivering van christenen in het Midden-Oosten financieren.
Jeruzalem [3]
1946 - 60% christenen
2006 - 2% christenen
Hetzelfde geldt voor andere delen van Israël. Een verslag uit het dorp Turan, in Galilea, citeert een winkelier: "De meeste christenen vertrekken zo snel ze hun huizen en winkels kunnen verkopen. We kunnen hier niet leven naast die mensen [moslims]". Een journalist concludeert dat "de christelijke gemeenschap op de Westelijk Jordaanoever bijna uitgestorven is".
Als dat zo doorgaat zal het aantal christenen in het Midden-Oosten tegen 2020 waarschijnlijk gedaald zijn van 12 miljoen naar 6 miljoen.
Bronnen:
1. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=23696_Christmas_Disappears_from_Bethlehem&only
2. http://www.danielpipes.org/1050/disappearing-christians-in-the-middle-east
3. http://www.danielpipes.org/1050/disappearing-christians-in-the-middle-east
Anatolië (Turkije)
Anatolië heeft een bloederige geschiedenis met overwegend etnische zuiveringen/dwangbekeringen van christelijke Armeniërs en Grieken door de islamitische sjeiks.
1300 - 99% christenen
1450 - 90% (3 jaar voor de val van Constantinopel)
1600 - 55%
1850 - 35% (Genocide/dwangbekering verergert)
1900 - 20%
1920 - 15%
1945 - 6% (Aandacht verschuift naar vervolging van islamitische Koerden)
1980 - 3%
2009 - 1%
Bronnen:
1. http://home.att.net/~dimostenis/greektr.html
2. Staat in bovengenoemde bronnen over de demografie van de Balkan en Anatolië
Syrië [1]
1920 - 33% christenen
2007 - 10% (zou minder zijn dan 5% ware het niet dat christenen immigreren uit Irak)
Let wel, Syrië en Damascus waren ook volledig christelijk
Bronnen:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/File:Mandate_of_Syria.png
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Syria
Pakistan (hindoestaanse bevolkingscijfers) [1]
1941 - 25% hindoes
1948 - 17%
1991 - 1,5%
2007 - 1%
Bangladesh (hindoestaanse bevolkingscijfers) [1]
1941 - 30% hindoes
1948 - 25%
1971 - 15%
1991 - 10%
2007 - 8%
Bron:
1. http://hrcbmdfw.org/blogs/bangladesh/archive/2007/07/13/722.aspx
India [2]
| Jaar | Hindoes/Sikhs | Moslims | Christenen/Overige |
| 1947 | 94% | 5% | 1% |
| 1978 | 85% | 14% | 1,5% |
| 2008 | 75% | 23% | 2% |
| 2038 | 50% | 47% | 3% |
| 2068 | 38% | 58% | 4% |
Net als in Europa is de wereldwijde islamitische ummah bezig om ook in India de huidige demografische oorlogvoering door te zetten, en schijnbaar met succes. De Indiase elites, net als de Europese elites, zijn medeplichtig aan de islamitische verovering door middel van verzoeningspolitiek. Als de ontwikkeling in India zo verder mag gaan en onze hindoestaanse nationalistische broeders niet snel opstaan krijgen we tussen 2035 en 2040 een moslimmeerderheid in India.
Vanaf dit punt bedoelen we met hindoes de Vier Armen van de Dharma: - mainstream hindoes, sikhs, boeddhisten en jaïnisten. Dit is een onbekende definitie/concept voor de meeste Europeanen; sikhs worden beschouwd als een krijgerssekte van de Sanatana Dharma. Voor de meeste hindoes zijn sikhs, boeddhisten en jaïnisten geen deel van de minderheid, maar een integraal onderdeel van Sanatana Dharma. Maar anti-Dharmische secularisten en buitenlandse media staan erop ze te verdelen in aparte hokjes van een andere religie. De Britse kolonialisten waren de eerste die ermee begonnen de vier stromingen te scheiden om 'verdeel en heers' te spelen, wat ze ook is gelukt.
Bron:
1. Artikel van Saugato Banerjee: http://www.sanghparivar.org/forum/when-muslims-will-become-absolute-majority-in-india-india-will-be-declared-islamic-country-if-
Demografische explosie in Pakistan [1]
| Jaar | Bevolking | Groei |
| 1951 | 33.816.000 | 17,80% |
| 1961 | 42.978.000 | 22,46% |
| 1972 | 65.321.000 | 25,40% |
| 1981 | 84.254.000 | 28,28% |
| 1998 | 130.580.000 | 32,51% |
| 2008 | 172.800.000 | 32,34% |
Van 33 miljoen naar 172 miljoen in slechts 60 jaar! Dit is de bevolkingsexplosie die men krijgt als ze een immigrantenpopulatie toestaan om een geboortecijfer (vruchtbaarheidscijfer) te hebben van maar liefst 3,58, zo luidde de schatting voor Pakistan uit 2007 [1]. Natuurlijk is dit 'officiële' geboortecijfer vertekend en ligt het echte veel hoger.
Bron:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_Pakistan
Midden-Oosten - joodse/christelijke demografische data van hun hoogtepunt in 600 N.Chr.
Ik heb geen enkele demografische overzichten kunnen vinden met de bevolkingsaantallen joden en christenen in het Midden-Oosten rond het jaar 600 na Christus (Hun hoogtepunt voordat de islam werd opgericht). Dus de volgende aantallen zijn schattingen gemaakt op basis van de wel beschikbare historische bronnen. Het toont een schatting die ons veel vertelt over hoe het islamitisch imperialisme in het verleden (en vandaag nog steeds) een daling veroorzaakt in het aandeel van joden en christenen in de bevolking van specifieke gebieden in het Midden-Oosten.
Het is gelukt om enkele honderden jihadistische genocides tegen joden en christenen te documenteren, en duizenden pogroms/gedwongen bekeringstochten, maar we hebben nog nooit het grotere geheel gezien in een beknopt historisch demografisch overzicht. Ik heb nog geen solide demografische curve gezien die makkelijker illustreert hoe de jihad en dhimmitude deze neerwaartse spiraal heeft veroorzaakt. Daarom is het onze verantwoordelijkheid bronnen te blijven ontwikkelen, en in de reeds bestaande aanpassingen te maken om eventuele fouten te herstellen, en meer bronnen te vinden die de huidige schattingen kunnen bevestigen. Dit zodat we een demografische curve kunnen maken voor bijvoorbeeld de jaren 600, 1000, 1500, 2000). Als we mensen het grotere geheel laten zien zullen zij beseffen wat de toekomstige resultaten zijn van de lopende islamisering in West-Europa en hoe psychopathisch de zogenaamde 'Palestijnse' uitroep van slachtofferschap is, en de mensen zullen beginnen te begrijpen wat de islam en jihad werkelijk is. Demografisch onderzoek is nodig om aan mensen uit te leggen waarom massale deportatie van de moslims het enige haalbare alternatief is.
Het jaar 600 na Christus - Demografisch overzicht van het Midden-Oosten, schattingen
| Gebied | Religieuze groepen |
| Marokko, Algerije, Tunesië | christenen 50%, joden 10%, overig 40% |
| Egypte | christenen 60%, joden 10%, overig 20% |
| Syrië | christenen 80%, joden 10%, zoroasten 10% |
| Jordanië | christenen 70%, joden 20%, zoroasten 10% |
| Iran (Perzië) | zoroasten 80%, christenen 10%, overig 10% |
| Irak | christenen 50%, joden 20%, zoroasten 30% |
| Saoedi-Arabië | christenen 10%, joden 10%, Arabische heidenen 60% |
| Jemen | christenen 20%, joden 30%, Arabische heidenen 50% |
| Oman | christenen 20%, joden 10%, Arabische heidenen 70% |
| Anatolië | christenen 95%, joden 5% |
| Armenië | christenen 95%, joden 5% |
Afrikaanse bevolkingsexplosie
Geschatte bevolking van Afrika:
1982 - 500 miljoen
2009 - 1 miljard
2030 - 1,5 miljard
2050 - 2 miljard
Deze bevolkingsexplosie wordt mogelijk gemaakt door Europa en de VS door middel van talloze programma's voor ontwikkelingshulp. Voor een groot aantal van de nieuwe aanwas aan mensen is er geen hoop en een heleboel proberen te vluchten naar Europa.
Algemene statistieken
- 65-70% van de bekeerlingen tot de islam in Europa zijn vrouwen [1].
- Op 11 september werden in twee uur meer burgers werden gedood door moslimextremisten dan in de 36 jaar van religieus conflict in Noord-Ierland [2].
- Er worden elk jaar meer mensen gedood door islamisten dan door alle 350 jaren van de Spaanse Inquisitie heen [3].
- Islamitische terroristen vermoorden elke dag meer mensen dan de Ku Klux Klan gedaan heeft in de afgelopen 50 jaar [4].
- EU: 50% van antisemitische incidenten heeft te maken met de radicale islam [5].
Wereldwijde statistieken [6] [7]
65,2% van de moslims wil: "alle islamitische landen verenigen in één enkele islamitische staat of kalifaat".
65,5% van de moslims wil: "een strikte toepassing van de sharia invoeren in elk islamitisch land".
'Gewone' moslims van Marokko tot Indonesië zijn het dan ook eens met hun geloofsgenoten van Al-Qaida over de doelstelling (al dan niet met ondersteuning van de gruwelijke middelen) voor het herstel van een islamitisch kalifaat. Er zijn gegevens vrijgegeven uit een opiniepeiling van de University of Maryland/WorldPublicOpinion.org (24 april 2007) waarin ze grondige persoonlijke interviews hielden met 4384 moslims die tussen 9 december 2006 en 15 februari 2007 werden ondervraagd:
1000 Marokkanen
1000 Egyptenaren
1243 Pakistanen
1141 Indonesiërs
Blijkt dat 65,2% van de ondervraagden, bijna 2/3, nauwelijks een 'kleine minderheid', deze uitkomst wil (dat wil zeggen, "alle islamitische landen verenigen in één enkele islamitische staat of kalifaat"), ook 49% van de 'gematigde' Indonesische moslims. De interne eenduidigheid van deze gegevens over hun huidige verlangen naar een kalifaat wordt sterk bevorderd door een soortgelijk resultaat:
65,5% van deze moslims heeft ingestemd met de stelling "een strikte toepassing van de sharia invoeren in elk islamitisch land" [Breiviks nadruk].
Ondanks historisch geleuter van Westerse 'belangengroepen' voor moslims zoals de Muslim Association of Britain, die zowel het kalifaat en de daarmee gepaard gaande instelling van sharia idoliseren als brengers van 'een vreedzame en rechtvaardige samenleving', zijn de bevindingen van de opiniepeiling van de Universiteit van Maryland/WorldPublicOpinion.org erg onheilspellend.
Bronnen:
1. http://www.facebook.com/ext/share.php?sid=60527748839&h=IpIyS&u=9E17E&ref=nf
2. http://cain.ulst.ac.uk/issues/violence/death95w.htm
3. https://en.wikipedia.org/wiki/Spanish_Inquisition
4. http://www.law.umkc.edu/faculty/projects/ftrials/shipp/lynchingyear.html
5. http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1201867280106&pagename=JPost% 2FJPArticle% 2FShowFull
6. http://www.worldpublicopinion.org/pipa/articles/brasiapacificra/440.php?nid=&id=&pnt=440
7. University of Maryland / WorldPublicOpinion.org
VS
Opiniepeiling van Gallup in 2007: 82% van de Amerikanen identificeren zich met het christendom.
Een recente peiling gesponsord door de Chicago CFR en het Duitse Marshall Fonds van de Verenigde Staten: 79 procent van de Amerikanen is er voorstander van om moslims uit het land te houden.
Opiniepeiling van Pew Research (25 september): "De houding van de Amerikanen ten opzichte van moslims is negatiever dan in de afgelopen jaren". 35% van ons heeft negatieve opvattingen over de zogenaamd aardige moslims.
Rusland
Een recente peiling: 62% van de Russische jeugd willen immigranten (moslims) deporteren: "Maar als ze blijven moeten ze de Russische wetten en gebruiken gehoorzamen".
Frankrijk
2007 - Een rapport van de binnenlandse veiligheidsdienst van Frankrijk, uitgegeven door Le Figaro, schatte vorig jaar dat er 30.000 tot 50.000 bekeerlingen in Frankrijk zijn.
"Dat kwetsbare individuen bekeren tot de islam leidt ongetwijfeld tot het risico op aanwas van terrorisme", zei de geheime dienst in het verslag, eraan toevoegend dat de radicale groepen bekeerlingen werven omdat die gemakkelijk de grens over kunnen of kunnen dienen als stromannen voor het huren van gebouwen of om andere logistieke ondersteuning te verlenen.
De nieuwe rekruten zouden in het buitenland geboren islamitische militanten onzichtbaarheid en onderduiking kunnen bieden omdat [de nieuwelingen] makkelijk ontsnappen aan de controles die wel vaak worden uitgevoerd op jonge mannen van Arabische afkomst.
In een interview zei een Franse terrorismebestrijder dat vele recente bekeerlingen vrouwen waren, wat het standaardprofiel nog ingewikkelder maakt.
Militante bekeerlingen komen op verschillende manieren bij de islam, met name door het contact met militante moslims die ze ontmoeten tijdens hun straf in de Europese gevangenissen, waar het percentage moslims is omhooggeschoten. Richard Reid, de zogenaamde schoenenbommenwerper uit Groot-Brittannië, is ook bekeerd tot de islam in de gevangenis.
Bron: http://www.religionnewsblog.com/7916
Ierland
Volgens het Ierse Central Statistics Office (CSO) is de moslimbevolking toegenomen met 70% tussen 2002-2006.
Nederland
- In Nederland denkt 63 procent van de respondenten dat de islam onverenigbaar is met het moderne Europese leven [1].
- Rotterdam - Nationalisme sterk toegenomen onder etnische Nederlandse jeugd. In 1999 zei 10% dat ze bereid waren om de Nederlandse identiteit te verdedigen als het dreigde verpletterd te worden. In 2006 is het percentage verdrievoudigd [2].
- In 1999 hield 40% van de Marokkaanse jongeren zich strikt aan de regels van de islam, zeven jaar later was dat uitgegroeid tot 60%. Als het gaat om aanpassing is er een soortgelijke tendens. In 1999 dacht een kwart van de Marokkanen dat het niet nodig was om zich aan te passen, en dat is nu gestegen tot 40% [2].
Bron:
1. http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID=8B99760A-E931-4EE8-8AC7-EB047E8A67B8
2. http://www.ad.nl/rotterdam/stad/2170149/Eens_een_allochtoon_altijd_een_allochtoon.html
Zweden
Opiniepeilingen hebben aangetoond dat twee van de drie Zweden betwijfelt dat de islam kan worden gecombineerd met de Zweedse samenleving [1].
1. http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID=8B99760A-E931-4EE8-8AC7-EB047E8A67B8
Duitsland
Soennitische moslims die wonen in Duitsland zijn bovengemiddeld religieus; 92 procent identificeert zich als zijnde religieus. Onder sji'ieten in Duitsland ligt dat aantal op 90 procent, en het is 77 procent voor de leden van de Alevitische gemeenschap [1].
Volgens een studie in opdracht van de Frankfurter Allgemeine Zeitung zegt 56 procent van de Duitsers dat zij geloven dat er al een "botsing van culturen" bestaat. 71 procent zei dat ze geloven dat de islam "intolerant" is, ongeveer 91 procent zei dat ze islam associëren met de onderdrukking van de vrouw. Op de vraag of er een verbod op de bouw van moskeeën in Duitsland moet komen, zolang de bouw van kerken in sommige islamitische landen is verboden, zei 56 procent ja. Er was zelfs een aanzienlijke steun voor het beëindigen van het grondwettelijke recht in Duitsland op de vrijheid van godsdienst met betrekking tot de islam. Op de vraag of er strikte grenzen moeten worden gesteld aan de praktijk van de islam in Duitsland om het land te beschermen, zei 40 procent dat ze dergelijke maatregelen zouden ondersteunen [2].
Opiniepeilingen: 59 tot 70 eens met de stelling: "Er zijn te veel immigranten in Duitsland" [3].
Bronnen:
1. http://islamineurope.blogspot.com/search?q=percentages+of+Muslims
2. http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID=8B99760A-E931-4EE8-8AC7-EB047E8A67B8
3. 59%: Financial Times/Harris Interactive, 19 februari 2007. 70%: Die Zeit, 8 mei 2008
Statistieken uit het VK
Opiniepeiling: Bijna 25% van de Britse moslims zegt dat de aanslagen van 7 juli kunnen worden gerechtvaardigd [1].
Bijna een kwart van de Britse moslims zegt dat de aanslagen van 7 Juli, de wrede actie die 52 onschuldige mensen het leven heeft gekost, kan worden gerechtvaardigd omdat de regering de 'war on terror' steunt.
Opiniepeiling: 33% van de moslims zei dat ze de toegestane vrijheden in dit land (Groot-Brittannië) afkeuren omdat ze liever willen leven onder de sharia-wetgeving [2].
Opiniepeiling: 33% van de moslims zei dat ze dromen dat ook Groot-Brittannië op een dag uitgegroeid zal zijn tot een islamitische staat [1].
Opiniepeiling: Ongeveer 40% zegt dat Groot-Brittannië een land is van moreel slecht gedrag, terwijl 66 procent zegt dat Britse ouders hun kinderen te veel vrijheid geven. Een totaal van 44 procent stuurt hun kinderen liever naar een door de staat gefinancierde islamitische school [1].
Volgens een Britse enquête van januari 2007 was een enorme 82% het oneens (57% sterk oneens) over de vraag of de regering de immigratie onder controle had. Op de vraag of de overheid "open en eerlijk" was over de omvang van de immigratie in Groot-Brittannië was 80% het oneens [4].
80% van de moslimkinderen in het Engelse Bradford gaat na schooltijd naar een Koranschool [5].
50% van de islamieten in Bradford haalt een man/vrouw uit het land van herkomst via gezinsherenigingswetten. Dit heeft een averechts effect op integratie [6].
In een Britse enquête van februari 2010 spreekt een enorme 70% hun onvrede uit over multiculturalisme en islamisering:
3 van de 5 Britten gelooft dat het Verenigd Koninkrijk is uitgegroeid tot een gebroken land als gevolg van het multiculturalisme.
Volgens een PopulusPoll van The Times zijn kiezers diep pessimistisch over de huidige toestand van Groot-Brittannië, in de overtuiging dat de samenleving is versplinterd en het de verkeerde kant op gaat.
Bijna drie vijfde van de kiezers zegt dat ze het land waarin ze leven nauwelijks herkennen, terwijl 42 procent zegt dat ze zouden emigreren als ze konden.
Het suggereert dat 70 procent van mening is dat de maatschappij nu is opgebroken, en herhaalt hiermee een verkiezingsthema van de conservatieven van de afgelopen twee jaar, terwijl 68 procent zegt dat mensen die zich aan de regels houden het zwaar te verduren hebben en 82 procent denkt dat het tijd is voor een beleidsverandering [8].
Bronnen:
1. http://www.religionnewsblog.com/15540/almost-a-quarter-of-muslims-believe-77-was-justified
2. http://www.apologeticsindex.org/s40.html
3. Policy Exchange Poll
4. http://www.migrationwatchuk.org/pressreleases/pressreleases.asp?dt=30-January-2007
5. http://www.aftenposten.no/nyheter/uriks/article3131587.ece#chNum=1
6. Krant Aftenposten. Oslo, gedrukte uitgave, 21 juni 2008.
7. De Migrationwatch poll, uitgevoerd door ORB - Lees meer:http://www.dailymail.co.uk/news/article-1201471/Four-Britons-want-immigration-capped-poll-shows.html#ixzz0M4N1wyOO
8. http://www.timesonline.co.uk/tol/news/politics/article7020009.ece?&EMC-Bltn=CDNGQ2F
Pakistaanse statistieken
Pakistaanse troepen op zoek naar Al-Qaida (Peiling: Okt 2007) [1].
Bent u er voor of tegen dat het Pakistaanse leger invallen doet in federaal bestuurde stammengebieden om strijders van Al-Qaida op te sporen en aan te houden?
Voor: 44% vs Tegen: 36%
Deze houdingen geven Pakistaanse sympathie voor islamitische doelen weer. Een aanzienlijke meerderheid van 60 procent [Breiviks nadruk] vindt dat de "sharia een grotere rol moet spelen in de Pakistaanse wet" dan nu het geval is [1].
- Buitenlandse troepen op zoek naar van Al-Qaida (Peiling: Okt 2007) [1].
Vindt u dat de Pakistaanse regering Amerikaanse of andere buitenlandse troepen wel of niet moet toestaan om naar Pakistan te komen om strijders van Al-Qaida op te sporen en aan te houden?
Voor: 5% vs Tegen: 80%
- Regering volgens islamitische principes (Peiling: Jan 2008) [2].
Hoe belangrijk is het voor u om te leven in een land dat wordt geregeerd volgens de islamitische principes?
Schaal 0 = helemaal niet, 10 = Absoluut. Gemiddelde: 9.
- En hoeveel denkt u dat Pakistan wordt geregeerd volgens de islamitische principes?
Schaal 0 = helemaal niet, 10 = Absoluut. Gemiddelde: 4,6.
Dus is het Pakistaanse publiek verdeeld over de VS? Blijkbaar niet. Over het algemeen heeft ongeveer twee derde (64%) geen vertrouwen in de Verenigde Staten "om verantwoordelijk te handelen in de wereld". Slechts 27 procent vindt dat de samenwerking tussen Pakistan en de Verenigde Staten over veiligheidszaken en militaire aangelegenheden Pakistan goed heeft gedaan. Opvallend genoeg gelooft 72 procent dat de Amerikaanse militaire aanwezigheid in Azië een ernstige bedreiging is voor Pakistan.
Iraanse statistieken [3]
Militaire en financiële steun aan Hezbollah, Hamas en de islamitische jihad.
Bijna twee derde van de Iraniërs keurt het goed dat hun regering "militaire en financiële bijstand" levert aan alle drie de militante terroristische groeperingen in de regio:
Steun voor het Libanese Hezbollah (Voor: 61% vs Tegen: 32%)
Steun voor Hamas en de islamitische jihad (Voor: 61% vs Tegen: 32%)
Mag Iran kernwapens bouwen?
Voor: 51% vs Tegen: 39%)
Bronnen:
1. http://www.worldpublicopinion.org/pipa/articles/brasiapacificra/424.php?nid=&id=&pnt=424
2. http://www.worldpublicopinion.org/pipa/articles/brasiapacificra/440.php?nid=&id=&pnt=440
3. http://www.worldpublicopinion.org
Moslimbevolking in Europese gevangenissen [1]
Het is niet eenvoudig om in te schatten wat het percentage van moslims in gevangenissen in heel Europa is. In sommige gevallen, zoals Zweden, is het verzamelen van deze gegevens niet eens toegestaan. In veel gevallen zijn de aantallen slechts schattingen.
Ik heb links gegeven naar sommige bronnen, maar houd u er rekening mee dat niet alle bronnen even betrouwbaar zijn. [Bronnen zijn o.a.] EUMAP - een onderzoeksprogramma van de EU [1], en het nieuws.
België - 16% (12,8% Marokkanen, 3,1% Turken) [2], 35% [3]
(Het echte percentage ligt waarschijnlijk tussen 30 en 60%)
Denemarken - 20% [4] (Het echte percentage ligt hoogstwaarschijnlijk tussen 30 en 60%)
Engeland + Wales - 11% [5] (Het echte percentage ligt hoogstwaarschijnlijk tussen 30 en 60%)
Frankrijk - 50 tot 70% [6]
Duitsland - 18% buitenlanders, laagste schatting voor moslims is 5% [7] (Het echte percentage ligt hoogstwaarschijnlijk tussen 30 en 60%)
Italië - 40% buitenlanders, 8% Marokkanen [8] (Het echte percentage ligt hoogstwaarschijnlijk tussen 30 en 60%)
Nederland - 20%, 26% in jeugdgevangenissen [9] (Het echte percentage ligt hoogstwaarschijnlijk tussen 30 en 60%)
Spanje - 70% [10]
Noorwegen - meer dan 40% [12] (Het echte percentage ligt hoogstwaarschijnlijk tussen 40 en 60%)
Bronnen:
1. http://www.eumap.org/topics/minority/reports/eumuslims/background_reports
2. http://www.eumap.org/topics/minority/reports/eumuslims/background_reports
3. http://www.khaleejtimes.com/DisplayArticleNew.asp?col=§ion=opinion&xfile=data/opinion/2008/July/opinion_July61.xml
4. http://www.kristeligt-dagblad.dk/artikel/279141:Danmark--Flertal-vil-kontrollere-faengselsimamer
5. http://www2.irna.ir/en/news/view/menu-234/0803293141182551.htm
6. http://www.msnbc.msn.com/id/13733782/
http://www.nytimes.com/2004/12/08/international/europe/08prisons.html
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/04/28/AR2008042802560.html
7. http://www.eumap.org/topics/minority/reports/eumuslims/background_reports
8. http://www.adnkronos.com/AKI/English/CultureAndMedia/?id=1.0.2114309116
9. http://www.eumap.org/topics/minority/reports/eumuslims/background_reports
10. http://www.dicd.gov.ae/vEnglish/detailnewspage.jsp?articleID=6387&newsType=4&pageFlag=0
11. http://islamineurope.blogspot.com/2008/02/muslim-population-in-european-prisons.html
12. http://www.idag.no/aktuelt-oppslag.php3?ID=4045
Mohammed is in vele Europese steden/landen de meest populaire naam voor pasgeboren jongetjes
Variaties van Mohammed:
| Mohammed | Mohmmed |
| Muhammed | Mohamud |
| Mohammad | Mohammud |
| Mohammed | Mehmed |
| Mohamed | Mehmet (Turks) |
| Mohamad | Mahomet |
| Muhamad | Mahoma (Spaans) |
| Mahamed | Maxamed |
| Mahommed | Mahmud |
| Mahammed | Ahmed |
| Mohammod | Hamid |
| Muhammod | al-Hamid |
Schuingedrukte namen zijn variaties van Mohammed, maar zijn meestal niet meegeteld door de regeringen in de EU.
Bronnen:
1. http://islamineurope.blogspot.com/2008/05/milan-arab-names-most-common-baby-names.html
2. http://sydsvenskan.se/malmo/article305235.ece
3. ttp://islamineurope.blogspot.com/2008/01/oslo-muhammad-most-popular-boys-name.html
http://www.ssb.no/vis/navn/art-2008-01-28-01.html
http://pub.tv2.no/nettavisen/innenriks/ioslo/article1564558.ece
4. http://www.lefigaro.fr/international/2008/03/21/01003-20080321ARTFIG00068-l-islam-premiere-religiona-bruxelles-dans-vingt-ans.php
http://islamineurope.blogspot.com/2008/03/brussels-possible-muslim-majority-in-15.html
"We kunnen de waarheid negeren, maar de we kunnen niet negeren wat voor gevolgen van de waarheid te negeren heeft."
Ayn Rand
"Zoals we allemaal weten is de oorsprong van Europa's problemen het gebrek aan cultureel zelfvertrouwen (nationalisme). De meeste mensen zijn nog steeds doodsbang voor nationalistische politieke overtuigingen omdat ze denken dat als we die principes ooit weer omarmen, er opeens nieuwe 'Hitlers' op zullen staan en een wereldwijd Armageddon in gang zullen zetten. Het behoeft geen uitleg dat het groeiende aantal nationalisten in West-Europa systematisch belachelijk wordt gemaakt, tot zwijgen wordt gebracht en vervolgd wordt door de huidige cultureel marxistische/multiculturele politieke gevestigde ordes.
Deze irrationele angst voor nationalistische overtuigingen weerhoudt ons ervan om onze eigen nationale en culturele zelfmoord te stoppen terwijl de islamisering jaarlijks toeneemt."
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/3525
Nu wordt het wel heel ernstig. De Europese Unie staat nu op het punt om te doen wat hogere ambtenaren al jaren geleden hebben afgesproken in besprekingen met islamitische landen, zoals Bat Ye'or heeft gedocumenteerd in haar boek over Eurabië [1]: Om de sharia officieel te erkennen in Europese landen [2].
Een citaat van het blog Gates of Vienna, 16 september 2008 [3].
Moslims die wonen in EU-landen zullen in de toekomst mogen scheiden op basis van de sharia. Het citaat geeft de mening van de Commissie weer, waarin wordt aanbevolen dat een echtpaar mag kiezen welk recht van welk land zij zullen volgen als ze scheiden - zolang ze maar een soort band hebben met het land dat ze kiezen. Morten Messerschmidt, de woordvoerder van de Deense Volkspartij, was zeer bezorgd over het voorstel: "Het is een volledig achterlijk idee, die mogelijkheid dat de Commissie onmenselijke sharia-wetten in de EU zal gebruiken", zei hij tegen MetroXpress.
Een citaat van Serge Trifkovic op het blog Chronicles Magazine, 16 september 2008 [4].
Britse kranten melden dat sharia-wetgeving officieel is goedgekeurd in Groot-Brittannië [5], en sharia-rechtbanken krijgen de bevoegdheid om uitspraak te doen over islamitische burgerlijke zaken, in het bijzonder over huiselijk geweld tegen vrouwen. De Labour-regering van Gordon Brown "heeft stilletjes goedkeuring verleend aan de bevoegdheden voor sharia-rechters om uitspraak te doen over zaken variërend van echtscheiding en financiële geschillen tot huiselijk geweld". Vooral verontrustend is het feit dat islamitische uitspraken nu worden afgedwongen met de volledige kracht van de justitie, door de provinciale of hoge gerechtshoven.
In tegenstelling tot het christelijke concept van de legitimiteit van de overheid (Romeinen 13:1), veroordeelt de islam de onderwerping aan een andere vorm van wetgeving als rebellie tegen de suprematie van Allah (Koran 5:50). Moslims geloven dat de sharia wordt gebruikt als een standaardtest voor de geldigheid van alle positieve wetten. Christus erkende het rijk van de menselijke regering als legitiem toen hij zei: "Geeft dan aan de keizer wat de keizer toekomt, en aan God de dingen die God toebehoren" (Mattheüs 22:21). In de islam is er geen dergelijk onderscheid tussen kerk en staat. Sharia is helemaal geen 'religieuze wet', maar een mix van politieke theorie en strafrecht dat voor de bestraffing van overtreders rekent op het zwaard van de staat. Om legaal te zijn moet alle politieke en juridische macht liggen bij degenen die Allah's gezag en Zijn geopenbaarde wil gehoorzamen, zoals die is nedergezonden door middel van zijn profeet (Koran 5:59). Sharia geldt voor de gehele mensheid net zoals de Koran geldt voor de hele schepping. Elke wet die daarmee in strijd is, is ongeldig voor niet alleen moslims maar voor de hele mensheid. Joden, christenen en heidenen zijn ook onderworpen aan de sharia, en vanuit het standpunt van Mohammed kunnen zij geen beroep doen op de arresten en morele principes van voorafgaande openbaringen (4:60). Toevlucht te nemen tot een andere bron van gezag is niet alleen onwettig, het is satanisch. De niet-moslims worden in alles veroordeeld volgens de wetten van de islam, "of ze het nu leuk vinden of niet, of ze bij ons komen of niet". Sharia gaat niet over rationaliteit, geweten, of natuurlijk gedrag. Het is duidelijk zonder enige morele basis: er is geen 'geest van de wet' in de islam, geen inzicht in de gevolgen van iemands daden. De openbaring en traditie mag niet in twijfel worden getrokken en er kan geen andere standaard van oordelen komen - laat staan enige notie van 'natuurlijk' recht dat ieder mens heeft - laat staan dat dit wordt toegepast (5:45).
Bron:
1. http://eleanorthornton.blog.com/fjordman-articles/eurabie/de-eurabie-code-bewerkte-vertaling/
2. http://www.brusselsjournal.com/node/3522
3. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/will-eu-recognize-sharia
4. http://www.chroniclesmagazine.org/?p=731
5. http://www.brusselsjournal.com/node/3522
Door Fjordman
Brontekst: http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID=139D4C85-7785-4ADD-AF55-933A1CD84353
Ik heb besloten om dit essay te schrijven naar aanleiding van de rellen in Malmö dit weekend [1]. Malmö is de derde grootste stad van Zweden en veruit de ergste stad in Scandinavië als het gaat om islamitische agressie. Ik las onlangs dat een Arabisch meisje geïnterviewd in Malmö zei dat ze het zo leuk vond daar, want het voelde bijna als een Arabische stad [2]. Inheemse Zweden verhuizen al jaren weg uit de stad, en zijn zo dankzij de jihad veranderd in vluchtelingen in hun eigen land, een beetje zoals de niet-moslims in sommige regio's van de Filipijnen, Zuid-Thailand of Kashmir in India, of wat dat betreft de christelijke Serviërs in Kosovo.
Zweden werd tijdens de Koude Oorlog gepresenteerd als een middenweg tussen kapitalisme en communisme. Als dit model van een samenleving bezwijkt - en dat zal het, onder de gecombineerde krachten van de islamitische jihad, de Europese Unie, multiculturalisme en ideologische overbelasting - is het dus niet alleen de Zweedse staat die zal instorten, maar het symbool van Zweden, het paradepaardje van een heel ideologisch wereldbeeld. Ik schreef twee jaar geleden dat als de trend niet wordt gestopt, de Zweedse natie dan in de eerste helft van deze eeuw gewoon ophoudt te bestaan op een zinvolle manier [3]. Het land dat ons Bergman, ABBA en Volvo gaf zou bekend worden als het Bosnië van Noord-Europa, en het 'Zweedse model' zal er eentje zijn om mee te waarschuwen tegen ideologische waanzin, niet om te bewonderen. Ik ben nog steeds bang dat ik gelijk ga krijgen bij deze beoordeling.
Jonathan Friedman, een Amerikaan die buiten Malmö woont, vermeldt dat de zogenaamde Wet van Inburgering uit 1997 verklaart dat "Zweden een multiculturele samenleving is" [4]. Toelichting op de wet verklaarde ook dat "aangezien een grote groep mensen hun oorsprong heeft in een ander land, de Zweedse bevolking een gemeenschappelijke geschiedenis ontbreekt. De relatie met Zweden en de steun aan de fundamentele waarden van de samenleving zijn dus van grotere betekenis voor de integratie dan het hebben van een gemeenschappelijke historische oorsprong".
Autochtone Zweden zijn dus achtergesteld tot slechts nog een andere etnische groep in Zweden, met niet meer aanspraak op het land dan de Koerden of de Somaliërs die er afgelopen donderdag pas kwamen wonen. De politieke autoriteiten van het land hebben de geschiedenis en cultuur van hun eigen volk gewist.
Jens Orback, minister van Democratie, Stadszaken, Integratie en Emancipatie bij de Sociaal-Democratische Partij, zei in 2004 tijdens een debat op de Zweedse radio dat "we open en tolerant moeten zijn tegenover de islam en moslims, zodat wanneer wij een minderheid worden, zij dat ook naar ons toe zullen zijn".
Dit is een overheid die heel goed weet dat hun mensen een minderheid in hun eigen land zullen worden, maar niets doet om dit te stoppen. Integendeel. Pierre Schori, minister voor immigratie, zei tijdens een parlementair debat in 1997: "Racisme en vreemdelingenhaat moet worden verboden en verdreven", en dat men geen "excuses" moet accepteren, "zoals dat er fouten zaten in het immigratie- en vluchtelingenbeleid".
Met andere woorden: als de autochtone bevolking niet helpt zichzelf uit te roeien, dan is dat een misdaad.
Orbacks houding is wat volgt zodra men zegt dat de cultuur niet relevant is. Onze cultuur is, hoewel we proberen het te vergeten, doordrenkt van een joods-christelijke moraal op basis van de Gouden Regel van wederkerigheid: "wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet" (Lucas 6:31).
Moslims, echter, zijn doordrenkt van een islamitische traditie op basis van islamitische meerderwaardigheid. Moslims zien het gebrek aan macht als een teken van zwakte, en ze verachten zwakheid, wat precies de reden is waarom Adolf Hitler zo'n bewondering had voor de islam, en dacht dat het beter aansloot bij het nazisme dan het christendom met zijn kinderlijke noties van mededogen.
Een Zweedse man werd bijna gedood voor de misdaad dat hij kleding met zijn eigen nationale vlag droeg terwijl Zweden deelnam aan het wereldkampioenschap voetbal in 2006. Een paar 'multiculturele jongeren' vonden dit een ontoelaatbare provocatie, en de 24-jarige man werd overreden door een auto; in Malmö, waar Mohammed de meest voorkomende naam voor pasgeboren jongens is.
De golf van overvallen die de stad Malmö teistert is onderdeel van een "oorlog tegen de Zweden" [5]. Dit is de uitleg van jonge overvallers van allochtone achtergrond in interviews met Petra Åkesson. Feriz en Pajtim, leden van Gangsta Albanese Thug Unit in Malmö, leggen uit hoe ze mensen in het centrum beroven. Ze kiezen een slachtoffer dat alleen is. "We omringen hem en slaan en schoppen hem tot hij niet meer terugvecht", zei Feriz. [Åkesson:] "Je bent altijd met veel meer mensen dan je slachtoffers. Laf?". [Feriz:] "Ik heb dat van velen gehoord, maar ik ben het er niet mee eens. Het hele punt is dat ze geen kans horen te hebben". Ze hadden geen enkel medeleven voor de slachtoffers. "Als ze gewond raken, is het hun eigen schuld dat ze zwak zijn," zei Pajtim en haalde zijn schouders op.
"Als we de stad in gaan en gaan plunderen, voeren we een oorlog, een oorlog tegen de Zweden". Dit argument werd meerdere malen herhaald. "Voor mij betekent macht dat Zweden naar mij zullen kijken, op de grond gaan liggen en mijn voeten kussen". De jongens leggen lachend uit dat "er een spannende sensatie in je lichaam is als je rooft, je voelt je tevreden en gelukkig, het voelt alsof je slaagt, het voelt gewoon goed". "We beroven elke dag, zo vaak als we willen, wanneer we willen. De Zweden doen niets, ze geven ons gewoon de spullen. Ze zijn zo slap".
Exit Folkhemssverige - En samhällsmodells sönderfall (Exit verzorgingsstaat - de ondergang van een model voor de samenleving) is een boek uit 2005 over immigratie en het Zweedse model van verzorgingsstaat genaamd 'Folkhemmet', geschreven door Jonathan Friedman, Ingrid Björkman, Jan Elfverson en Åke Wedin. Volgens hen zien de multiculturele elites zichzelf in de eerste plaats als wereldburgers. Om diversiteit te benadrukken en onderstrepen, verwerpen zij opzettelijk alles wat naar 'autochtone cultuur' riekt. Verzet tegen dit beleid wordt beschouwd als een vorm van racisme:
De dominante ideologie in Zweden, die dominant is gemaakt door krachtige methoden van mensen tot zwijgen brengen en onderdrukken, is een totalitaire ideologie, waarmee de elite zich verzet tegen het nationale aspect van de natiestaat. Het probleem is dat de etnische groep die worden beschreven als Zweden impliciet wordt beschouwd als nationalisten en dus wordt beschouwd als racisten.
De auteurs vrezen dat de behandeling van het immigratiebeleid de democratie ernstig heeft uitgehold omdat de burgers hun loyaliteit verliezen aan een staat die niet meer bij hen hoort. "In plaats van de actieve participatie van burgers te stimuleren heeft de overheid duidelijke beperkingen gelegd op de vrijheid van gedachtegoed, vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van samenkomst".
Mona Sahlin heeft diverse functies in sociaaldemocratische kabinetten gehad, onder andere als minister voor Democratie, Integratie en Gelijkheid van de Seksen [6]. Sahlin heeft gezegd dat veel Zweden jaloers zijn op immigranten, omdat zij, in tegenstelling tot de Zweden, een eigen cultuur hebben, een geschiedenis, iets wat hen met elkaar verbindt. let op hoe de Zweedse autoriteiten eerst formeel zeggen dat Zweden geen geschiedenis of cultuur heeft, en verder gaan door het te betreuren dat Zweden geen geschiedenis of een cultuur heeft. Een handige truc.
Sahlin heeft ook gezegd: "Wanneer twee even gekwalificeerde personen solliciteren naar een baan bij een werkplek met weinig immigranten, moet die genaamd Mohammed de baan krijgen. Het moet worden beschouwd als een aanwinst om een etnische achtergrond anders dan de Zweedse te hebben". In 2004 werd ze als volgt geciteerd dat "we moeten doorgaan met een gezamenlijke inspanning die zich erop richt Zweden te leren dat immigranten een zegen zijn voor het land", en ze benadrukt dat haar landgenoten moeten accepteren dat de nieuwe maatschappij multicultureel is [7]. "Of u het nu leuk vindt of niet, dit is het nieuwe Zweden".
Mona Sahlin werd gekozen tot leider van de Sociaal-Democratische Partij, en dus een toekomstige kandidaat voor de post van minister-president van Zweden in 2007.
Waarom heeft de overheid afgezien van het sociale contract en valt het zijn eigen mensen zo aan? Nou, om te beginnen, omdat het kan. Zweden is op dit moment waarschijnlijk het meest onderdrukkende en totalitaire land in de Westerse wereld. Het heeft ook de hoogste belastingtarieven. Dat kan toeval zijn, maar ik weet niet zeker of het dat wel is. De staat is zo groot en krachtig dat het is uitgegroeid tot een zelfbesturend wezen met een eigen wil. De mensen zijn er voor de staat, niet andersom. En omdat de staatsmacht elke hoek van de samenleving beheerst, met inbegrip van de media, kan men nergens een verdediging opzetten als de staat besluit om aan te vallen.
Het is wel eens grappend gezegd dat terwijl andere landen staten met legers zijn, Pakistan een leger met een staat is. Zo kan ook worden gesteld dat Zweden begon als een natie met een bureaucratie en eindigde als een bureaucratie met een natie. In feite heeft de bureaucratie het land dat het moest dienen formeel afgeschaft. De vertegenwoordigers zijn niet langer de leiders van een volk, maar verzorgers die alleen bezig zijn om hun eigen carrière te bevorderen door het bureaucratische apparaat te oliën en onderhouden, en waar mogelijk uit te breiden.
Zweden betalen de hoogste belastingtarieven van alle (vermoedelijk) vrije volken, en hiervoor in ruil krijgen ze gebrekkige sociale zekerheid, niet-bestaande fysieke beveiliging en een staatsapparaat toegewijd aan hun vernietiging [8].
Anna Ekelund schreef in de krant Aftonbladet: "Wij zijn een volk dat ons dagelijks laat beledigen door de overheid. We worden niet geacht in staat te zijn voor onszelf te denken, te beslissen wat wij willen lezen, of ons eigen geld te beheren. Zweden zijn zo afhankelijk als de vrouw van een alcoholist. Toch hebben we geen haast om naar de stembus te gaan om de heersende systemen te verwijderen. Niet omdat we niet willen, maar omdat te veel van ons zich in een van hun hoeken hebben geschilderd" [9].
Bovendien zijn Zweden zich erg bewust van het feit dat hun land door vele buitenstaanders wordt bekeken als een 'voorbeeldige samenleving'. Zweden is een diep ideologische staat die eraan is gewijd om zijn burgers een bepaalde kijk op de wereld op te leggen, en omdat de staat ideologisch is, worden andersdenkenden letterlijk behandeld als staatsgevaarlijk.
In het boek The New Totalitarians [10] wees de Britse historicus Roland Huntford er in de vroege jaren '70 op dat het makkelijker was om het fascistische model in te voeren in de staat van Zweden dan in Mussolini's Italië, en wel om culturele redenen, omdat Zweden een gecentraliseerde bureaucratie had terwijl Italianen sceptisch zijn over het staatsgezag [11]. Simpel gezegd: Zweden hebben de neiging om hun bureaucraten te vertrouwen, wat geen weldenkende Italiaan ooit zou doen.
Huntford: "De Zweden verafschuwen controverse als iets onaangenaams, inefficiënts en eigenlijk best immoreels. Ze willen vooral vrede, geen confrontatie, maar consensus. Consensus zit in alles: privé-gesprekken, het intellectuele leven en het functioneren van de staat".
De toenmalige minister van Onderwijs, de heer Ingvar Carlsson, legde het doel uit van scholing: "Het is het produceren van een prima aangepast, goed lid van de maatschappij. Het leert mensen om de consensus te respecteren en niet te saboteren" [12]. Hij heeft ook een keer gezegd dat "school het speerpunt is van het socialisme". De heer Carlsson was nog in 1996 minister-president van Zweden.
Carlssons mentor in de Sociaal-Democratische Partij en voorganger als de Zweedse minister-president (1969-1986), de heer Olof Palme, pronkte openlijk met zijn afkeer, zo niet minachting van de Westerse beschaving: "De zogenaamde Renaissance? Westerse cultuur? Wat betekent het voor ons?" [13]. Onder het toeziend oog van de Arbeiderspartij heeft het Zweedse onderwijs al tientallen jaren opzettelijke aanvallen op de Westerse cultuur gepleegd, om het er verdacht uit te doen zien.
Volgens de heer Huntford: "Als de Zweden ideeën veranderen, doen ze dit volledig, waardoor er geen ruimte is voor kritiek of voorbehoud. Het land heeft geen intellectuele verdediging; iets nieuws kan zomaar overwinnen zonder weerstand te worden geboden". De consensus "gaat ervan uit dat technologische vooruitgang de enige weg naar geluk is, en het Bruto Nationaal Product de enige maatstaf is van nationaal succes. Ook gaat het ervan uit dat het welzijn van het collectief ten allen tijde voorrang moet krijgen op het welzijn van het individu. [Concensus] schrijft voor dat de fundamenten van de Zweedse samenleving nooit in twijfel getrokken of besproken mogen worden".
Dit is hoe mevrouw Maj Bossom-Nordboe, destijds afdelingshoofd van de Raad van Schoolbestuur, het uitdrukte: "Het is nutteloos individualiteit op te bouwen, want tenzij mensen leren om zich aan te passen aan de maatschappij, zullen ze ongelukkig zijn. Vrijheid wordt niet benadrukt. In plaats daarvan hebben we het over de vrijheid om vrijheden op te geven. Het accent ligt op de sociale functie van kinderen, en ik zal niet ontkennen dat we het collectieve benadrukken".
Roland Huntford eindigde zijn boek met een waarschuwing dat dit systeem van soft-totalitarisme zou kunnen worden verspreid naar andere landen [14]. Hij heeft sindsdien gelijk gekregen:
De Zweden hebben aangetoond hoe de huidige technieken kunnen worden toegepast in ideale omstandigheden. Zweden is een geïsoleerd experiment op een afgelegen en gesteriliseerde groep onderdanen. Als pioniers in het nieuwe totalitarisme zijn de Zweden een waarschuwing voor wat waarschijnlijk in het verschiet ligt voor de rest van ons, tenzij wij zorgen voor zelfbestuur en de centralisatie weerstaan, en tenzij we ons herinneren dat de politiek niet moeten worden afgedragen [aan anderen], maar de verantwoordelijkheid van het individu is. De nieuwe totalitaristen, die handelen met overreding en manipulatie, moeten efficiënter zijn dan de oude, die afhankelijk waren van brute kracht".
Na de verkiezingen van september 2006 werd Fredrik Reinfeldt minister-president van Zweden, voorzitter van een centrumrechtse coalitieregering [15]. Dit is naar mijn mening positief. Zweden wordt door sommigen beschreven als een 'staat met maar één partij', omdat de sociaaldemocraten gedurende 65 van de afgelopen 74 jaar de macht hebben gehad. Maar de verschillen tussen de linkse en de rechtse regering in Zweden zijn niet altijd even groot.
De laatste keer dat deze partijen aan de macht waren, onder leiding van minister-president Carl Bildt 1991-94, waren zij voor de massa-immigratie, en hebben zich sindsdien niet openlijk verzet tegen het multiculturele beleid [16]. De nieuwe minister van Buitenlandse Zaken Bildt werd een VN-commissaris voor de Balkan en riep dat de islam erkend moest worden als onderdeel van de Europese cultuur.
Minister-president Reinfeldt heeft verklaard dat de oorspronkelijke Zweedse cultuur alleen barbaars was: "Het kan soms goed zijn om ons nederig te herinneren aan het feit dat een groot deel van wat Zweden heeft gemaakt, is ontstaan in [een proces van] evolutie, precies omdat we er open voor staan andere mensen en ervaringen te accepteren".
Reinfeldt zei dit naar aanleiding van een bezoek aan een gebied genaamd Ronna in Södertälje, in de buurt van Stockholm. Een jaar eerder werd een politiebureau in Södertälje beschoten met een automatisch wapen na een grote confrontatie tussen allochtone jongeren en de politie. De problemen in Ronna begonnen nadat een Zweeds meisje een 'hoer' was genoemd en hierop reageerde. Etnoloog Maria Bäckman heeft in haar onderzoek "Whiteness and gender" een groep Zweedse meisjes gevolgd in de allochtone voorstad Rinkeby, vlak buiten Stockholm. Bäckman vertelt dat een aantal van de blonde Zweedse meisjes hebben verklaard dat zij hun haar hebben geverfd om seksuele intimidatie te voorkomen.
Ik heb Zweden een soft-totalitair land genoemd, maar ik ben soms niet zo zeker over diens 'zachte' kant. Opiniepeilingen hebben aangetoond dat twee van de drie Zweden betwijfelt of de islam kan worden gecombineerd met de Zweedse samenleving, en een zeer aanzienlijk deel van de bevolking al jaren meer beperkingen wil op de immigratie. Toch is er niet één vertegenwoordigde partij in het parlement die echt kritisch is over de multiculturele samenleving.
Is het toeval dat het enige land op het Europese continent dat het langst oorlog heeft vermeden, Zweden, ook misschien wel het enige Westerse land is waar politieke correctheid zo erg is geworden? Misschien heeft de lange periode van vrede wel een omgeving gecreëerd waar de lagen ideologische onzin zich generaties lang onophoudelijk op konden stapelen. Ik weet niet hoe Zweden er over één generatie uit zal zien, maar ik ben er vrij zeker van dat het niet zal worden beschouwd als een modelsamenleving. En als de afwezigheid van oorlog een van de oorzaken is van hun huidige zwakte, vrees ik dat dat een probleem is dat binnenkort zal worden verholpen.
Bronnen:
1. http://www.jihadwatch.org/archives/016082.php
2. http://dansk-svensk.blogspot.com/2007/03/varmen-mder-kulden.html
3. http://fjordman.blogspot.com/2005/05/is-swedish-democracy-collapsing.html
4. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/07/let-them-eat-kebab-new-marie.html
5. http://www.brusselsjournal.com/node/938
6. https://en.wikipedia.org/wiki/Mona_Sahlin
7. http://news.pacificnews.org/news/view_article.html?article_id=8f2e5052a3d8d103d769d4d676be5de1
8. http://www.brusselsjournal.com/node/510
9. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/08/welfare-state-is-dead-long-live.html
10. http://www.amazon.com/new-totalitarians-Roland-Huntford/dp/0812814088/
11. http://www.brusselsjournal.com/node/1862
12. https://en.wikipedia.org/wiki/Ingvar_Carlsson
13. https://en.wikipedia.org/wiki/Olof_Palme
14. http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/01/rise-of-glossocracy.html
15. http://www.brusselsjournal.com/node/1671
16. https://en.wikipedia.org/wiki/Carl_Bildt
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/3501
Zoals Duitse journalist Henryk Broder het zei na de rellen in 2006 over de Deense Mohammed-cartoons: "Objectief gesproken was de cartooncontroverse een storm in een glas water, maar subjectief was het machtsvertoon en, in het kader van de 'botsing van beschavingen', een generale repetitie voor het echte werk. De moslims hebben gedemonstreerd hoe snel en effectief ze hun massa's kunnen mobiliseren, en het vrije Westen liet zien dat het niets heeft om het offensief tegen te gaan - niets anders dan angst, lafheid en een dwingende bezorgdheid over de handelsbalans. Nu weten de islamisten dat ze te maken hebben met een papieren tijger, wiens brullen niets anders is dan een bandopname" [1].
In 2008, drie jaar nadat de cartoons voor het eerst werden gepubliceerd, is de kwestie nog steeds springlevend [2] in de hoofden van veel moslims. Meer dan 200 wetgevers schreeuwden "Dood aan de vijanden van de islam" tijdens een boze demonstratie [3] buiten het Afghaanse parlement, protesteerden tegen het herdrukken van de cartoons in Denemarken en de release van de islam-kritische film Fitna van de Nederlandse politicus Wilders. Tegelijkertijd wordt de Deense ontwikkelingshulp ingezet om scholen te heropenen in Afghanistan [4], ook al zeggen critici dat het curriculum is gebaseerd op de fundamentalistische islam. In Jordanië werd een campagne gelanceerd om Deense en Nederlandse producten te boycotten. De campagne omvat onder andere advertenties in kranten en op radio en televisie die consumenten vragen om geen merkgoederen te kopen. De organisatie "The Messenger of Allah Unites Us" heeft T-shirts gedrukt, bumperstickers en posters met de slogan "Leef zonder".
"[Deense] moslimorganisaties zijn van plan om de zaak [5] naar het Europees Hof voor Rechten van de Mens te brengen", vertelde moslimleider Mohammed Khalid Samha op IslamOnline, de grote Engelstalige website opgericht door de geestelijk leider van de Moslimbroederschap, Yusuf al-Qaradawi, nadat een Deense rechtbank een procédé van zeven islamitische groepen had afgewezen. "We waren er zeker van dat de Deense rechterlijke macht niet eerlijk zou zijn voor moslims", zei Samha. Ondertussen werden twee Tunesische mannen gearresteerd en aangeklaagd [6] voor het beramen van de moord op de cartoonist bij Jyllands-Posten, Kurt Westergaard.
Zoals Bruce Bawer [7], auteur van het boek While Europe Slept, het heeft gezegd in het essay "Courage and Cowardice in Scandinavia" [8] in juni 2008, na een Pakistaanse bomaanslag op Denemarken:
Toen er op 2 juni buiten de Deense ambassade in Islamabad een autobom ontplofte, waarbij acht mensen om het leven kwamen, was het gemakkelijk om te raden wie het had gedaan en waarom. En ja hoor, een paar dagen later eiste Al-Qaida de aanslag op en bevestigde zijn motief: de inmiddels beruchte Mohammed-cartoons. Oorspronkelijk gepubliceerd in dagblad Jyllands-Posten op 30 september 2005, werden ze nu afgelopen 13 februari herdrukt door een hele reeks Deense dagbladen als teken van solidariteit met de cartoonist Kurt Westergaard, die de tulbandbom had getekend, en het doelwit was van drie aspirant-moordenaars die de dag ervoor waren gearresteerd. Vermoedelijk was deze nogal verrassende actie - verrassend want de Deense media heeft het Jyllands-Posten de afgelopen drie jaar moeilijk gemaakt voor het boos maken van de moslims - de directe aanleiding voor de bombardementen.
'Godslastering' tegen de islam wordt bestraft met de doodstraf volgens de sharia. In juni 2008 heeft een Pakistaanse rechter een islamitische man ter dood veroordeeld [9] wegens beschuldiging dat hij de islam profeet Mohammed had beledigd.
In tegenstelling tot het verzet van Denemarken hebben andere Scandinavische landen zo snel als menselijkerwijs mogelijk is toegegeven aan de islamitische druk. Bawer weer:
Zweden nam een andere route. Toen een politieke website een cartoon uit Jyllands-Posten vertoonde, stuurde de regering de politie er op af om die te sluiten. Meer recentelijk kampte premier Fredrik Reinfeldt met zijn eigen cartooncrisis rond tekenaar Lars Vilks, en heeft hij niet alleen gesproken met islamitische ambassadeurs, maar werd door een van hen ook geprezen voor zijn 'geest van verzoening'. Noorwegen gedroeg zich echter ook niet voorbeeldig. Onder het voorwendsel dat een kleine krant, Magazinet, de cartoons uit Jyllands-Posten opnieuw had gedrukt (vergeten we even dat de grote dagbladen in Spanje, Duitsland, en Frankrijk dat net zo goed hebben gedaan), kozen de cartoonjihadisten ervoor om Noorwegen ook onder vuur te nemen, en eisten duidelijk dat het onderhandelende, UN-aanbiddende 'vredesland' haar vrijheden zou beteugelen bij de eerste hint van islamitisch ongenoegen. Ze hadden gelijk. De Noorse overheid zwichtte oneervol, en hield een persconferentie op 10 februari 2006, waarbij de bange redacteur van Magazinet, Vebjørn Selbekk, met de zegen van premier Jens Stoltenberg door het stof moest kruipen voor een meute imams en zich verontschuldigden tegenover hen voor de uitoefening van zijn vrijheid van meningsuiting. Het was waarschijnlijk de meest schandelijke dag in de moderne Noorse geschiedenis, maar je zou het niet kunnen aflezen aan de politici en journalisten, die deze beknotting van vrijheid onthaalden als een triomf van de vredestichting.
Selbekk, redacteur van de kleine christelijke krant Magazinet, had zich stevig verzet tegen de Noorse gevestigde orde en tegen de druk van moslims die doodsbedreigingen gemaakt hadden. Maar uiteindelijk hield de Noorse minister van Arbeid en Sociale Integratie, Bjarne Håkon Hanssen, haastig een persconferentie bij een groot regeringsgebouw in Oslo. Daar maakte Selbekk vernederende excuses voor het herdrukken van de cartoons. Aan zijn zijde [10], ter aanvaarding van zijn akte van berouw en vraag dat alle bedreigingen nu zouden worden ingetrokken, stond Mohammed Hamdan, het toenmalige hoofd van Islamitische Raad van Noorwegen. Zoals Bawer aangeeft was het net een scène uit een sharia-rechtbank, waarbij de moslimleider verklaarde dat Selbekk voortaan onder zijn bescherming was.
Yusuf al-Qaradawi, de geestelijk leider van de Moslimbroederschap, 's werelds grootste islamitische organisatie, riep de moslims op in een vrijdagpreek op 3 februari 2006 om hun woede te uiten [11] naar aanleiding van de cartoons. De preek werd uitgezonden op tv. De dag erna werden de Deense en Noorse ambassades in Syrië in brand gestoken door een woedende menigte. Hierbij moet worden opgemerkt dat zowel Noorwegen als Denemarken lid zijn van de NAVO en dat de vernietiging van een ambassade kan worden beschouwd als een oorlogsdaad, of in ieder geval komt het heel dicht in de buurt. Een paar dagen later bracht een delegatie onder leiding van de heer Mohammed Hamdan van de Islamitische Raad van Noorwegen en een senior pastor die de bisschop van Oslo vertegenwoordigt een bezoek aan Katar om de heer Qaradawi te ontmoeten. De reis kreeg de steun van de Noorse regering. Yusuf al-Qaradawi heeft vervolgens de excuses aanvaard die Vebjørn Selbekk had gemaakt op 10 februari.
Walid al-Kubaisi, een islamitische dissident die in Noorwegen woont, waarschuwde dat Yusuf al-Qaradawi gevaarlijker is dan de terroristenleider Osama bin Laden, en dat de Moslimbroederschap, wiens oprichter Qaradawi had gevolgd toen hij jong was, de wereld wil onderwerpen aan sharia. Kubaisi reageerde sterk op de verklaring van de heer Hamdan, dat hij nu de heer Selbekk bescherming zou bieden: "Het maakt me bang dat hij zichzelf presenteert als een autoriteit die bescherming kan verlenen of intrekken. Betekent dit dat [minister] Bjarne Håkon Hanssen denkt dat ik de volgende keer dat ik me bedreigd voel door iets wat ik heb geschreven, ik contact moet opnemen met de Islamitische Raad, niet de politie? Helaas heeft de overheid, in hun ijver om de huidige problemen op te lossen, juist de autoritaire krachten sterker gemaakt". Kubaisi vreesde [12] dat de islamitische hardliners van nu af aan elke keer iets zouden afbranden als ze zich beledigd voelen over iets, en ze zullen verwachten om hun zin te krijgen.
Trond Giske [13], minister van Cultuur en Kerkelijke Zaken van de Arbeidspartij, had een paar maanden na de aanslagen op de ambassade een ontmoeting met Mohammed Hamdan van de Islamitische Raad van Noorwegen en kondigde aan dat de overheidssubsidies voor de Islamitische Raad zou worden verhoogd van 60.000 kronen per jaar naar een half miljoen. Dat is meer dan 700% stijging in één jaar. De regering verklaarde dat het vaker zou spreken met de Islamitische Raad ivm "de dialoog". De leider Hamdan glimlachte nadat hij ongeveer een uur had gesproken met de heer Giske. "We zijn zeer tevreden met de vergadering. Voor ons is het belangrijk om contacten met de overheid te verbeteren, zodat we elkaar beter kunnen leren kennen".
De status die wordt gegeven aan niet-moslims die tweederangs burgerschap accepteren, dhimmi's, wordt onder islamitische heerschappij technisch aangeduid als 'beschermelingen'. Tijdens de cartoonjihad liet de linkse coalitieregering publiekelijk zien dat de Noorse autoriteiten de veiligheid van hun burgers niet kunnen garanderen, en dus moesten ze tussenkomst van de moslims accepteren om hun veiligheid te waarborgen. Dit betekende in feite de acceptatie van de islamitische heerschappij volgens de sharia, een standpunt dat vervolgens werd versterkt door betalingen aan moslims in binnen- en buitenland. Ongetwijfeld worden deze betalingen die namens de regering zijn aangeboden door dhr Giske door moslims beschouwd als jizya, het 'beschermgeld' dat niet-moslims verplicht zijn om te betalen in vrijwillige onderwerping (Koran, 9:29) als een teken van hun ondergeschikte status ten opzichte van de islam, als een compensatie voor niet te worden gedood.
Mohammed Hamdan heeft in de zomer van 2006 ook deelgenomen aan een bijeenkomst met leden van de Palestijnse terroristische organisatie Hamas op Stortinget, het Noorse parlement. Volgens hem was hij slechts een tolk, maar zijn broer Osama Hamdan is een parlementslid van Hamas in de Palestijnse gebieden.
Noorwegen werd in 2007 het eerste Westerse land om de destijds door Hamas geleide Palestijnse regering te erkennen en de eerste overdracht van rechtstreekse financiële steun aan hen te maken. De populaire minister van Buitenlandse Zaken, Jonas Gahr Store van de Arbeidspartij, drong er bij anderen op aan om dat ook te doen. Hamas is de Palestijnse tak van de Moslimbroederschap. Zij verklaren dit expliciet in hun manifest, wat betekent dat de linkse regering van premier Jens Stoltenberg bereid was om een organisatie te financieren waarvan de geestelijk leider onlangs fysieke aanvallen had veroorzaakt tegen hun land en een oorlog aan het voeren is tegen hun beschaving. Dit werd toegejuicht door de meeste commentatoren in de Noorse media.
Eerste minister Gahr Støre was aanwezig bij een conferentie met deelnemers uit tientallen landen en media over de wijze waarop men over 'diversiteit kan berichten' op een niet-beledigende wijze, met Arab News uit Saoedi-Arabië als moderator. De cartoonjihad had Indonesië en Noorwegen ertoe aangezet om de krachten te bundelen en een Global Inter-Media Dialog te bevorderen. In juni 2007 werd deze gehouden in Oslo.
Een belangrijke spreker op de conferentie, Doudou Diène [14], de speciale VN-gezant voor racisme, vreemdelingenhaat en onverdraagzaamheid, drong er bij de media op aan om actief deel te nemen aan de oprichting van een multiculturele samenleving [15], en uitte zijn bezorgdheid dat het democratische proces ertoe zou kunnen leiden dat de partijen die immigratie willen beperken steeds meer invloed zouden krijgen. De heer Diène vertegenwoordigt Senegal, een overwegend islamitisch land dat lid is van de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC), het grootste stemblok bij de Verenigde Naties.
Er waren al signalen dat grote delen van de mainstream media nog voor deze conferentie al lang volgens soortgelijke ideeën had gewerkt. In Groot-Brittannië hebben de topmensen van de BBC met trots aangekondigd dat ze actief multiculturalisme bevorderen. De publieke omroep Danmarks Radio uit Denemarken, de lokale equivalent van de BBC en met dezelfde linkse multiculturele vooringenomenheid, heeft in 2008, terwijl hun land werd bedreigd door moslims over de hele wereld, besloten om een schoonheidswedstrijd 'Miss Hoofddoek' te houden voor vrouwen met de enige vereiste dat ze ouder zijn dan 15 en een sluier dragen zoals moslimvrouwen moeten doen.
Zoals Amerikaanse geleerde dr. Daniel Pipes heeft gezegd [16]: "zelfhatende Westerlingen zijn van groot belang vanwege hun prominente rol als vormgevers van mening in de universiteiten, de media, religieuze instellingen, en de kunsten. Ze dienen als de extra mujahideen van de islamisten".
Na nieuwe bedreigingen in Denemarken [17] heeft de regionale Noorse krant Adresseavisen in 2008 besloten om solidariteit met de Deense cartoonisten te tonen. Zoals Bruce Bawer schrijft:
Adresseavisen, het dagblad uit Trondheim, drukte een cartoon die, hoewel het Mohammed niet afbeeldt, de 'gematigde' moslimadvocaat Abid Q. Raja toch boos maakte[. Hij] - blijkbaar van mening dat Adresseavisen wel gehoor had gegeven aan de afspraak met Magazinet maar niet aan de onderwerping - betoogde dat de cartoon niet gepubliceerd had mogen worden omdat het 'verkeerd begrepen' zou worden door moslims. De Pakistaanse ambassadeur Rab Nawaz Khan is het daarmee eens, en noemt de cartoon een "daad van terreur" die "het leven van Noorse burgers in gevaar kan brengen". Wanneer een cartoon terrorisme is en een bom een vorm van expressie is, bent u in Orwelliaans land. Maar de ster van het moment was de Noorse schrijver Dag Solstad, die slechts enkele dagen vóór de bomaanslag kwam met wat u een Noorse versie van de sharia-lezing van Rowan Williams zou kunnen noemen. Solstad ging niet expliciet in op de sharia - in plaats daarvan maakte hij het argument dat de vrijheid van meningsuiting eigenlijk ongewenst is, omdat het verdienstelijke werken (zoals zijn romans, vermoedelijk) verdrinkt in een zee van vulgariteit (een categorie waar hij de Mohammed-cartoons tot verlaagde). Solstads collega's hadden hier ernstige bedenkingen bij.
De heer Solstad, met zijn geschiedenis van lange en sterke sympathieën voor diverse communistische bewegingen, is niet de enige. Tegen de tijd dat deze woorden zijn geschreven, hebben veel Noorse waarnemers en intellectuelen kritiek gegeven op 'fundamentalisten over de vrijheid van meningsuiting' in de grote media.
Is er geen verzet tegen deze opvattingen? Gelukkig wel. Per Edgar Kokkvold, secretaris-generaal van de Noorse Press Association, verdient lof voor zijn principiële verzet tegen censuur (wat hem meerdere doodsbedreigingen opleverde). Een boek van een voormalig parlementslid voor de Conservatieve Partij, Hallgrim Berg, waarschuwt tegen plannen om Europa te veranderen in Eurabië. Hij bespreekt het groeiende anti-Amerikanisme in Europa en stelt dat de Verenigde Staten de enige macht is die in staat is om te zorgen voor vrijheid. In 2005 gaf de politie een mobiel beveiligingsalarm aan de toenmalige leider van de rechtse Partij voor de Vooruitgang, Carl I. Hagen. Hagen heeft kritiek op de islam en kon geen enkele gelijkenis zien met het concept van moraliteit zoals in het christendom. Hij zei dat als Israël verliest in het Midden-Oosten, Europa als volgende zal bezwijken voor de islam. Hij vindt dat christenen Israël moeten steunen en zich verzetten tegen de islamitische opmars in Europa. In een ongekende zet heeft een groep van islamitische ambassadeurs een scheldkannonande tegen Hagen gehouden in een open brief. Andere politici zwichtten snel en veroordeelden de heer Hagen, ook de toenmalige premier Kjell Magne Bondevik van de christendemocraten. Maar in 2008 maakt de Partij voor de Vooruitgang voor het eerst in generaties kans om de Arbeidspartij te vervangen als de grootste partij van het land.
Er zijn wel verzetshaarden in Noorwegen (en in mindere mate Zweden), maar het algemene plaatje is nogal somber. Denemarken is momenteel het enige Scandinavische land dat nog iets van een ruggengraat heeft, maar Denen compenseren dit door een van de toonaangevende landen in de Westerse wereld te zijn wat betreft het verzet tegen de islamisering.
Bronnen:
1. http://www.spiegel.de/international/spiegel/0, 1518,462149,00.html
2. http://www.jihadwatch.org/archives/020194.php
3. http://www.cphpost.dk/get/106021.html
4. http://www.cphpost.dk/get/107637.html
5. http://snaphanen.dk/2008/06/20/we-were-quite-sure-that-the-danish-judiciary-would-not-be-fair-to-muslims/#more-2972
http://51.914.4.452subf33:OSxikih662187178719??
6. http://www.cphpost.dk/get/107734.html
7. http://www.brucebawer.com/
8. http://www.standpointmag.co.uk/courage-and-cowardice-in-scandinavia-july
9. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/021444.php
10. http://www.aftenposten.no/english/local/article1219937.ece
11. http://memri.org/bin/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP108906
12. http://www.dagbladet.no/nyheter/2006/02/14/457855.html
13. http://www.dagbladet.no/nyheter/2006/09/29/478266.html
14. http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/06/ostriches-in-oslo.html
15. http://www.asiamedia.ucla.edu/article-world.asp?parentid=71368
16. http://www.danielpipes.org/article/4227
17. http://www.cphpost.dk/get/107387.html
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/12/our-offensive-national-flag.html
Jeremy Clarkson presenteert het programma Top Gear bij de BBC, een van de grappigste shows op TV. Aangezien het helemaal niets te maken heeft met politiek of religie, alleen met auto's, is het een van de weinige programma's van de Burka Broadcasting Company dat nog het kijken waard is.
Ik ben het echter niet eens met Clarkson over de Engels nationale vlag. Nationale vlaggen afdoen als een teken van 'onverdraagzaamheid' gebeurt door de hele Westerse wereld [1].
En nee, u wordt niet beroofd van de trots op uw nationaal erfgoed als gevolg van uw koloniale geschiedenis. Ik ben Noors. Wij hebben geen koloniale geschiedenis, maar wij zijn ook nog steeds onderworpen aan soortgelijke aanvallen [2]. Ze doen dit niet omdat u Engels bent, ze doen dit omdat u Westers bent en - durf ik het te zeggen? - blank. De Britse koloniale geschiedenis is slechts een handig excuus.
Uit de Times Online [3], "We zijn beroofd van onze Engelsheid":
Vandaag de dag zijn de dingen heel anders. Noem de oorlog maar en u zult te horen krijgen van een sentimentele therapeut dat we ons moeten inleven in de Duitsers, die in het reine komen met hun fouten uit het verleden. "En weten jullie, kinderen, dat het eigenlijk de Britten waren die concentratiekampen uit hebben gevonden..."
Het Britse Rijk? Toen ik op school zat, spraken leraren met trots over hoe een klein eiland in de Noord-Atlantische Oceaan een kwart van de wereld roze kon kleuren, maar nu praten alle leerkrachten over de slavenhandel en hoe we moeten ons hoofd in schaamte moeten laten hangen.
Juist ja. Dus we moeten Duitsland vergeven voor de invasie van Polen. Maar ik moet mezelf elke avond zitten opvreten omdat mijn betovergrootvader enkele kerels van een hel in Ghana naar Barbados heeft verhuisd. In feite mag ik dan zelfs niet meer zeggen dat we Brits zijn want dan komen alle Schotten over de grens gehaast om pap in mijn broek te gieten en een distel in mijn achterste te steken.
Ik denk dat mensen het gevoel moeten hebben dat ze deel uitmaken van een troep mensen, een deel van een stam. En ik geloof ook dat we trots moeten zijn op onze stam. Maar alles wat we nu te horen krijgen is dat we in Engeland niets hebben om trots op te zijn. In een wereld van gerechtigheid zijn wij de zogenaamde kinderverkrachters en verkrachters.
Onze soldaten waren moordenaars. De stichters van ons Rijk waren dieven. Ons klassensysteem was belachelijk en onze industriële revolutie heeft een reeks gebeurtenissen in gang gezet die uiteindelijk elke ijsbeer op de Noordpool zal doden.
En het wordt nog veel erger. Want als u zegt dat u een patriot bent, zullen mannen met baarden en sandalen 's nachts rondom uw huis verzamelen en slogans van de BNP op uw voordeur kladden. Dit is het enige land ter wereld waarin diens nationale vlag als beledigend wordt beschouwd.
Dan is er nog onze volksaard. In het verleden werden jongens verteld op schoolbijeenkomsten dat hun moeders waren overleden en er van hen werd verwacht dat ze het verwerkten tijdens een potje rugby. Huilen gebeurde alleen in het buitenland. Nu niet meer. Wij kregen de opdracht om te janken als Amerikanen toen Diana stierf, en geen enkel lokaal nieuwsverslag is tegenwoordig nog compleet zonder een of andere huilebalk die jankt omdat zijn huis is ingestort.
Ziet u het ook? We mogen niet trots zijn op ons verleden want het is allemaal slecht, we mogen onze Britse humor niet meer gebruiken want die is beledigend, en we mogen geen gebruik maken van understatement om om te gaan met een crisis, omdat het leger van door de staat gesponsorde therapeuten zeggen dat we bij elke kleinigheid onbeheerst moeten gaan zitten janken.
Bronnen:
1. http://www.thelocal.se/8401/
2. http://www.brusselsjournal.com/node/2475
3. http://www.freerepublic.com/focus/f-news/1933310/posts
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/will-holland-survive-21st-century.html
Laten we het geval Nederland onder de loep nemen. Islamitische gebruiken worden daar steeds meer geaccepteerd [door politici]. Er wordt onderhandeld [in de politiek] om van islamitische feestdagen algemene feestdagen te maken, want Nederland is een 'joods-christelijk-islamitische' samenleving, wat dat ook moge zijn. Er zijn plannen voor een islamitisch ziekenhuis [1], en voormalig minister van Justitie Piet Hein Donner heeft gezegd dat Nederlanders de moslims meer vrijheid moeten geven om zich volgens hun tradities te gedragen: "Voor mij is het duidelijk: als twee derde van de Nederlandse bevolking morgen de sharia zou willen invoeren, dan moet die mogelijkheid bestaan", volgens hem. "Het zou een schande zijn om 'Dat mag niet' te zeggen" [2].
Dit idee is op geen enkele wijze vergezocht. In grote Europese steden zijn er al jaren onofficiële sharia-rechtbanken actief en langzamerhand krijgen ze officiële status. In september 2008 werd bekend dat de Britse autoriteiten formeel de uitspraken van sharia-rechtbanken over bepaalde zaken zal accepteren. Dit betekent dat Groot-Brittannië zich niet alleen cultureel maar ook juridisch heeft overgegeven aan de nieuwe islamitische heersers. De politieke elites zullen dan ook geen weerstand bieden om verdere islamisering te stoppen.
Groot-Brittannië is een van de ergste landen in de Westerse wereld, wat veel zegt gezien hoe erg het is in vele andere landen, maar het land behoort tot een groeiende groep van landen waar de autoriteiten zich min of meer hebben overgeleverd aan islamitische overheersing, door openlijk de islamitische 'cultuur' te bevorderen en degenen die zich verzetten lastig te vallen. Men zou waarschijnlijk Zweden, Nederland, België, en Frankrijk kunnen toevoegen aan de lijst, die blijft groeien. Noorwegen, Spanje, Oostenrijk, Duitsland en anderen liggen niet ver achter.
Nederland, dat eeuwenlang een toevluchtsoord is geweest voor mensen die op zoek waren naar meer vrijheid van denken, wordt steeds meer een totalitaire samenleving door de massa-immigratie in het algemeen en islamitische immigratie in het bijzonder. Dit is de reden waarom de inzichtelijke Hans Janssen, professor in Moderne Islamitische Ideologie aan de Universiteit Utrecht, verklaarde dat een vreedzame samenleving die wil blijven bestaan "een manier zal moeten vinden om zichzelf door middel van niet-vreedzame middelen te verdedigen tegen mensen die niet vreedzaam zijn". Volgens Jansen uiten moslimfundamentalisten vaak bedreigingen, maar zwijgen Nederlandse media hierover [3].
De publieke omroep NPS [4] is bezig een tv-programma te produceren met als doel de Nederlandse bevolking een positief beeld van moslims en andere allochtone groepen te geven. Ondertussen bleek in 2008 dat een politieagent van Marokkaanse afkomst in het Rotterdamse politiekorps is ontmaskerd als een spion voor de Marokkaanse inlichtingendienst. Hij leidde een project dat 57 Marokkaanse probleemjongeren zou trainen als grondpersoneel voor Rotterdam Airport. Het Openbaar Ministerie (OM) besloot om hem niet te vervolgen, naar verluidt omdat dit negatieve publiciteit zou kunnen genereren over de 'multiculturele' samenleving. Zelfs nadat dit naar buiten was gekomen mocht de politieagent die was ontmaskerd als een spion voor het buitenland toch blijven werken op het vliegveld van Rotterdam [5]. Het bestuur van de luchthaven zag geen reden om hem een baan te weigeren.
Daarentegen probeerde de Partij van de Arbeid wel een voormalig lid de mond te snoeren [6] omdat hij streed voor de rechten van ex-moslims, omdat ze vreesden dat hij het imago van de partij zou beschadigen. Zoals de meeste andere linkse partijen in de Westerse wereld krijgt de PvdA een onevenredig groot aantal allochtone stemmen. De man in kwestie, de dappere ex-moslim Ehsan Jami [7], besloot in het voorjaar van 2008 tot sluiting van zijn organisatie van ex-moslims die zich onttrekken aan de traditionele doodstraf voor het verlaten van de islam. Hij beweert dat mensen zijn bang om zich bij de organisatie aan te sluiten vanwege bedreigingen van moslims.
Slotervaart [8], een Marokkaanse wijk in Amsterdam, wordt al lang geteisterd door rellen en brandstichting. Net als in vergelijkbare gebieden in Zweden, Frankrijk, Engeland en elders lopen hulpverleners van de brandweer en ambulancediensten het risico op fysieke aanvallen als ze de wijk binnenkomen. Grote steden van West-Europa zijn berucht geworden om hun snel groeiende 'no-go' zones, zoals in Birmingham, Londen en Bradford, en via Marseille, Parijs, Antwerpen en Brussel naar Kopenhagen, Berlijn en Hamburg. Er zijn nu veel gebieden waar zelfs de politie zich niet durft te wagen zonder substantiële versterking. In bepaalde stedelijke gebieden zijn de brandweer en ambulancediensten terughoudend om oproepen uit de islamitische wijken te beantwoorden, omdat 'jongeren' openbare gebouwen in brand steken, en dan een hinderlaag leggen voor de brandweer als die aankomt.
Medio september 2008 heeft de Connexxion in Gouda bekendgemaakt dat het niet meer door de buurt Oosterwei zou rijden [9]. De beslissing kwam naar aanleiding van klachten van buschauffeurs die meldden dat ze op hun route door de buurt worden bespuugd, bedreigd en beroofd door Marokkaanse jongeren, die ook stelselmatig tegen de bussen schoppen.
Het is al eerder gebleken dat Marokkanen, Turken en andere moslims in Nederland aansturing krijgen vanuit hun land van herkomst. Etnische Turken hebben aansturing gekregen van Turkije over hoe ze moesten stemmen bij Nederlandse verkiezingen.
Ook in medio september 2008 zei politicus Geert Wilders tijdens een toespraak in het parlement dat Marokkanen Nederland aan het koloniseren zijn [10]. Volgens Wilders zijn Marokkanen hier niet gekomen om te integreren, maar "om de Nederlanders te onderwerpen" en hen te overheersen. "We verliezen onze natie straks aan Marokkaans tuig dat door het leven gaan met misbruik, bespugen en molesteren van onschuldige mensen", meldde Wilders. "Ze accepteren wel onze uitkeringen, huizen en dokters, maar niet onze normen en waarden", zei hij. Volgens hem zijn er "twee naties". De natie die het kabinet aanmoedigt is die van "hysterie om het klimaat, en onhoudbare islamisering". De andere natie, "mijn volk", zei Geert Wilders, "is die van de mensen die daarvoor de rekening moeten betalen en worden beroofd en bedreigd door islamitische straatterroristen".
Zeven minuten nadat de toespraak [van Wilders] begon, trad er 'een technische fout' op in de televisie-uitzending, die op mysterieuze wijze pas was opgelost toen Wilders klaar was met zijn toespraak. De staatsomroep is berucht om hun bevooroordeling qua hun pro-multiculturele opvattingen en geloof dat Wilders het Kwaad is.
Zoals ik schreef in mijn online essay "Democracy And The Media Bias" [11] zou in democratische samenlevingen de pers, de Vierde Macht, er vermoedelijk voor moeten zorgen dat de overheid haar werk goed doet en zou het kwesties van algemeen belang aan moeten kaarten. In de praktijk hebben we nu blijkbaar een situatie waarin de politieke elites samenwerken met de media om ervoor te zorgen dat een aantal onderwerpen onvoldoende of onevenwichtige aandacht krijgen, terwijl anderen gewoon geheel van de agenda blijven. Samen vormen ze een nieuwe politieke klasse.
Vóór de opkomst van uitzonderlijke politicus Pim Fortuyn [12] was de Nederlandse politiek voor een groot deel een gesloten club waarvan de leden, ongeacht de partij waar ze bij hoorden, gedeelde en soortgelijke standpunten hadden in de breedste zin van het woord. Het merendeel van de journalisten behoorde tot dezelfde club. Als de meerderheid van de bevolking het niet helemaal eens was met deze elite over gevoelige kwesties - en de meest gevoelige van allemaal was de islamitische immigratie - deed dit er nauwelijks toe. Aangezien alle mensen die in een machtspositie zaten het in essentie eens zijn, kan de wil van het volk veilig genegeerd worden. Journalisten en rivaliserende politici - als twee handen op één buik - bestempelden Fortuyn als een gevaarlijke 'rechtsextremist'. Indirect heeft dit geleid tot zijn moord door een linkse activist die verklaarde dat hij hem vermoordde in opdracht van de moslims, omdat hij 'gevaarlijk' zou zijn voor minderheden.
Pim Fortuyn werd zo indirect vermoord door de politieke, culturele en media-elites terwijl de filmmaker Theo van Gogh werd vermoord door moslims. Kamerlid Ayaan Hirsi Ali is verdreven uit het land. De islam-kritische Geert Wilders is er nog wel, maar hij wordt onderworpen aan soortgelijke smeercampagnes als Fortuyn, met leuzen dat hij racistisch is, en hij ontvangt dagelijks bedreigingen van moslims en niet-zo-subtiele hints van de gevestigde orde dat hij zijn kritiek op moslimimmigratie zou moeten afzwakken. De Nederlandse geest lijkt tussen 2001 en 2008 te zijn gebroken, en alles gaat weer zijn gangetje. De uitgebreide politieke elites hebben het publieke debat weer onder controle, en de gênante boerenopstand is met succes neergeslagen.
Misschien is voor Nederland de kans zichzelf te redden gestorven met Fortuyn. Ik hoop van niet. Ik heb altijd van Nederland gehouden, en het zou erg triest zijn als een eens grote natie die er zo veel tijd en energie aan heeft besteed om de zee buiten te houden nu vernietigd zal worden door een vloedgolf van sharia-geweld.
In mei 2008 werd de cartoonist die schreef onder het pseudoniem Gregorius Nekschot de allereerste cartoonist in de moderne Westerse wereld die werd gearresteerd [13]. Hij werd gearresteerd in zijn huis in Amsterdam en gevangen genomen voor ondervraging, verdacht van "het publiceren van cartoons die discriminerend zijn voor moslims en mensen met een donkere huidskleur". Op hetzelfde moment ontwikkelde de gemeente Amsterdam lesmateriaal [14] dat kinderen waarschuwt tegen de politiek van de islam-kritische politicus Geert Wilders. Wilders noemde de campagne "walgelijk".
Wilders' film Fitna van maart 2008 leidde tot heftige reacties van moslims wereldwijd en de film werd veroordeeld door die mensen in de Westerse wereld die stroop smeren bij de moslims. Hoewel de korte film niets anders deed dan citeren van de Koran en uitspraken van islamitische leiders, veroordeelde de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Ban Ki-moon, de film als beledigend anti-islamitisch [15]. "Er is geen rechtvaardiging voor haatspraak of het aanzetten tot geweld", zei hij in een verklaring. "Het recht van vrije meningsuiting staat hier niet op het spel". De VN Hoge Commissaris voor de Mensenrechten, Louise Arbour [16], deed mee aan deze veroordeling van de toon en inhoud van Fitna, en merkte op dat de Nederlanders en anderen alles moeten verbieden qua raciale of religieuze haatgevoelens die aan zetten tot discriminatie of vijandigheid. Simpel gezegd: kritiek op de islam zou verboden moeten worden.
Er zijn al voorbeelden waarbij kleinschalige Nederlandse websites zijn vervolgd [17] voor het posten van reacties van lezers die kritisch zijn over de islam en moslims. Daardoor is er nu een juridische maatregel ingesteld voor de onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting op het internet [18]. Dit ondanks het feit dat er doorgaans veel meer aanstootgevend materiaal wordt gepost op islamitische forums online, en die worden nooit onderworpen aan enige straf. Vergelijkbare ontwikkelingen [van censuur] vinden plaats in andere Europese landen. Dit wordt niet alleen gestimuleerd door de nationale autoriteiten, maar door EU-ambtenaren, die hun wens hebben uitgesproken om blogs en soortgelijke websites meer te 'reguleren' omdat ze vaak meer kritiek op het multiculturalisme, de massa-immigratie en het algemene EU-beleid bevatten dan de mainstream media.
Wat dit betekent is dat de Nederlandse autoriteiten toegeven aan eisen uit islamitische landen en knielen aan de voeten van hun nieuwe islamitische meesters. Er kan geen twijfel over bestaan dat er een aanzienlijke politieke druk is op de politie en anderen om multiculturele spraakcodes af te dwingen en de andersdenkenden onder de autochtonen de mond te snoeren. Aangezien we duidelijk zien dat moslims negatieve opmerkingen over de autochtonen maken, maar de autochtonen geen negatieve opmerkingen over de islamitische cultuur mogen maken, betekent dit dat de autochtonen nu feitelijk tweederangs burgers zijn in hun eigen land. Dit is toevallig ook de status die zij geacht worden te hebben volgens de sharia, wat betekent dat de autoriteiten nu handhavers zijn van de islamitische wet.
Sommige waarnemers zeggen dat de politieke elites in West-Europa 'machteloos' zijn om geweld op straat tegen te houden. Maar [die elites] zijn agressief in het onderdrukken van kritiek op de voortdurende massa-immigratie, wat aangeeft dat ze niet zozeer machteloos zijn als wel actief vijandig ten opzichte van autochtonen.
In het Belgische Brussel vallen bendes islamitische immigranten de autochtonen dagelijks lastig. We hebben een aantal recente gevallen waarin autochtone meisjes in het hart van de EU-hoofdstad slachtoffer werden van groepsverkrachtingen door immigranten, maar toen de autochtonen op 11 september 2007 wilden protesteren tegen de islamisering van hun continent werd de demonstratie verboden door de burgemeester van Brussel, wiens regerende partij sterk geïnfiltreerd is door moslims. Degenen die probeerden om door te gaan met een vreedzame demonstratie werden gearresteerd door de politie.
In de Utrechtse wijk Overvecht zijn tientallen jongens en meisjes systematisch mishandeld, geïntimideerd en aangerand door een groep oudere jongens [19]. Kinderen van 8, 9 en 10 zijn meegesleurd in struiken en gedwongen tot het verrichten van seksuele handelingen bij de jongens van een paar jaar ouder. De meeste van de betrokken daders zijn van Marokkaanse achtergrond. Een gemeenteraadslid zei dat de problemen niet worden aangepakt. "Dit is al bijna een jaar zo. Mensen praten en praten en praten maar. En er wordt niets aan gedaan", zei ze.
In maart 2007 kwamen autochtone Nederlandse inwoners van de stad Utrecht in opstand om te protesteren tegen de intimidatie door moslimjongeren en de onwil van de overheid om dit te stoppen. De autoriteiten onderdrukten de rellen onmiddellijk door het gebied af te schermen en beveiligingscamera's te installeren om de Nederlandse niet-moslims te stoppen, maar ze hebben vrijwel niets gedaan om het onderliggende probleem, het geweld van allochtone bendes, aan te pakken. De zaak is verre van uniek.
Dergelijke incidenten bewijzen dat de autoriteiten in heel West-Europa nu toegewijd zijn aan de uitvoering van voortdurende massa-immigratie en multiculturalisme ongeacht wat de inwoners ervan denken. Als die bezwaar maken, zullen ze tot zwijgen worden gebracht. De Nederlandse kiezers, net als de Ierse en Franse kiezers, stemden met een zeer ruime meerderheid 'Nee' tegen de voorgestelde EU-grondwet die hun land formeel zal ontmantelen, maar ze worden gewoon genegeerd. Tegelijkertijd geven de EU elites slaafs gehoor aan oproepen van islamitische landen om 'stereotypen en vooroordelen' gericht op de islam te verbieden. Europese politieke elites zorgen voor de uitvoering van de plannen van onze vijanden en negeren de belangen van hun eigen volk. Zij zijn dus samenzweerders en landverraders en dienen als zodanig te worden behandeld.
De interessante vraag is: Praten de elites de islam alleen maar naar de mond, wat zeker ze doen, of zijn ze ook actief bezig met het bevorderen en verspreiden van de islam voor hun eigen doeleinden? Zoals de Iraanse ex-moslim Ali Sina zegt in zijn uitstekende boek Understanding Muhammad: "De islam was een instrument van overheersing. Na Mohammed gebruikten anderen zijn cultus voor hetzelfde doel". Misschien is dit ook zo in de EU?
Ali Sina verwerpt het multiculturele concept dat alle culturen (behalve de Europese cultuur, die blijkbaar slecht is en moet worden uitgeroeid) de moeite waard zijn om te behouden:
Als er één cultuur moet worden behouden, is het wel de Westerse, Helleens-christelijke cultuur. Het is deze cultuur die met uitsterven wordt bedreigd. Het is dankzij deze cultuur dat we de Verlichting, Renaissance, en democratie hebben. Dit zijn de fundamenten van onze moderne wereld. Het zou een verschrikkelijke vergissing zijn om deze cultuur niet te behouden. Als we niets doen, staan we voor een toekomst waarin democratie en tolerantie zullen vervagen en meer primitieve instincten van de islam de mensheid zullen onderwerpen. Niet alle culturen zijn gelijk... De islam is geen cultuur. Het is het tegenovergestelde van beschaving. Het is barbaarsheid, wreedheid en onfatsoen. Islamitische beschaving is een tegenstrijdig woord, terwijl islamitisch terrorisme dubbelop is. Wij danken onze vrijheid en de moderne beschaving aan de Westerse cultuur. Het is deze cultuur die nu onder vuur ligt en bescherming nodig heeft.
Zoals ik al zei in mijn essay "The Welfare State is Dead, Long Live the Welfare State" [20], zeggen de Amerikanen: "In God We Trust". Is de verzorgingsstaat, op een diep, onbewust niveau, een vervanger voor God? Een alomtegenwoordige staat in plaats van een alomtegenwoordige God? Europeanen verloren het geloof in God tijdens Auschwitz en de loopgraven van WO1. We vertrouwen niet langer op God, dus vertrouwen we maar in de staat, een kleine oase van veiligheid in een continent dat zo'n turbulente geschiedenis heeft gehad.
De slogan [van de verzorgingsstaat] is 'veiligheid van de wieg tot het graf'. Maar op dit moment geeft de verzorgingsstaat duidelijk geen financiële of fysieke veiligheid in een groot deel van West-Europa, althans niet voor de autochtonen. Het betaalt voor meer wiegjes voor islamitische immigranten, terwijl het een deel van de autochtonen te vroeg het graf in leidt. Belastingen zijn een vorm van verkapte jizya, de hoofdelijke belasting die onderdanige niet-moslims betalen onder islamitische heerschappij; onze belastingen worden van ons afgepakt en gegeven aan zij die ons land koloniseren.
De verzorgingsstaat zorgt voor passiviteit en gehoorzaamheid aan de plannen van de staat, omdat veel mensen er afhankelijk van zijn voor hun levensonderhoud. Voor bestuurders kan dit erg nuttig zijn. Het zogenaamde doel van de verzorgingsstaat is het verlichten van armoede. Maar we moeten niet vergeten dat er een machtige staatsbureaucratie is, die zich bezighoudt met alle aspecten van het leven. Een groot deel van de macht ligt bij de mensen aan de top van die bureaucratie, die mensen beheerst die in slaap zijn gesust en zijn ontmand door tientallen jaren staatsindoctrinatie en inmenging in hun privé-leven. Ik vermoed dat een van de redenen waarom Europeanen die krachtige EU-bureaucratie toelaten, die veel van Europa's zaken regelt, is omdat we hier al gewend aan zijn op een nationaal niveau.
Mijn advies aan Westerlingen in het algemeen is om zich onmiddellijk te bewapenen, in de eerste plaats mentaal met kennis van de vijand en met trots op hun eigen cultuur en erfgoed, maar ook, ter bescherming, fysiek met geweren en de vaardigheden om ze te gebruiken. Friedrich Nietzsche stelde in de negentiende eeuw dat "God dood is". In het begin van de 21e eeuw zou het eerlijk zijn om te zeggen dat "de staat dood is", de vervangende god waarop we vertrouwden nadat God blijkbaar was gestorven.
Elke dag krijgen we meer bewijs dat de autoriteiten totaal niet in zijn staat om ook maar een schijntje veiligheid en vrijheid voor de burgers te beschermen. Het enige wat de staat nog steeds lijkt te kunnen doen is het indoctrineren van onze kinderen met haat tegen hun eigen beschaving, en het afpakken van ons geld, zodat het kan worden gegeven aan moslims die onze landen koloniseren en verbaal en fysiek misbruik maken van onze kinderen.
Mijn vermoeden is nog steeds dat Groot-Brittannië, of eventueel Denemarken, als eerste Westerse land een burgeroorlog krijgt als gevolg van moslimimmigratie, maar Nederland is ook een potentiële kandidaat. Ik vraag me af of de Nederlandse natie mentaal gezien al een gebroken natie is. Hun politieke elites hebben gekozen voor de formele overgave, en zullen de sharia invoeren, en iedereen die het daarmee oneens is vervolgen als 'extremisten'. Autochtone Nederlanders zullen ofwel moeten terugvechten of hun land moeten achterlaten om het van een afstand te zien sterven, zoals een groot aantal van hen al heeft gedaan.
Wat er nu gebeurt in West-Europa is een schoolvoorbeeld van een situatie waarin het 'sociale contract' niet langer wordt gehandhaafd. De autochtonen betalen extreem hoge belastingtarieven aan de natiestaten, die niet langer hun grenzen beschermen, en noch bereid noch in staat zijn om een minimum aan recht en orde te handhaven. De wetten worden in ieder geval niet meer ingevoerd voor onze belangen, maar worden gemaakt door toegewijde multiculturalisten en globalisten die specifiek vijandig zijn tegenover onze belangen. De Europese Unie is de definitie van tirannie. Zoals John Locke zegt in de Second Treatise on Government (Tweede Verhandeling over Overheid):
De reden waarom mensen een samenleving vormen is het behoud van hun eigendom, en het doel waarom ze kiezen voor en goedkeuring geven voor een wetgevend orgaan is zodat er wetten worden gemaakt en regels worden ingesteld, als bewakers van en hekken om de eigendommen van alle leden van de samenleving, en om de macht te beperken en het domein van elk deel en lid van de maatschappij te matigen. [...] Wanneer de wetgever het eigendom van het volk probeert weg te nemen en te vernietigen, of hen terug probeert te brengen tot slavernij onder willekeurige macht, brengen ze [de wetgevers] zichzelf in een staat van oorlog met de burgers. [...] Door deze breuk van vertrouwen verliezen [wetgevers] de macht die de mensen voor andere doeleinden in hun handen hadden gelegd, en zo keert [de macht] terug bij de mensen, die het recht hebben om hun oorspronkelijke vrijheid te hervatten en, door de oprichting van een nieuwe wetgevende macht, zorgen voor hun eigen veiligheid en zekerheid (zoals zij denken dat past), wat precies het doel is waarvoor zij in de samenleving staan.
Thomas Jefferson stelde: "Ik blijf erbij dat een beetje rebellie af en toe een goede zaak is, en net zo nodig is in de politieke wereld als een storm in de fysieke wereld". Hij zei ook dat "Wetten die het dragen van wapens verbieden [...] alleen degenen ontwapenen die niet geneigd of vastberaden zijn om misdaden te plegen. Deze wetten maken het nog erger voor de aangevallen mensen en beter voor de aanvallers; die wetten dienen dan meer om moorden aan te moedigen dan te voorkomen, want een ongewapende man kun je met meer vertrouwen aanvallen dan een gewapende man".
We zouden er goed aan doen om die woorden ter harte te nemen...
Bronnen:
1. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/013424.php
2. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/013100.php
3. http://www.nisnews.nl/public/240307_2.htm
4. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/dutch-state-tv-propagandizes-for.html
5. http://www.nisnews.nl/public/180908_1.htm
6. http://www.nisnews.nl/public/050607_1.htm
7. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/04/ehsan-jami-closes-his-organization.html
8. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/culture-of-insults.html
9. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/hazards-of-being-dutch-bus-driver.html
10. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/pulling-plug-on-geert-wilders.html
11. http://democracyreform.blogspot.com/2007/08/democracy-and-media-bias-by-fjordman.html
12. http://www.nysun.com/opinion/europes-champion-of-liberty/53818/
13. http://www.brusselsjournal.com/node/3257
14. http://www.nisnews.nl/public/070208_1.htm
14. http://48.210.16.369plusf72:CUfmled614187191364??
15. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/020483.php
16. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/020495.php
17. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/lady-justice-was-raped.html
18. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/death-of-free-speech-in-netherlands.html
19. http://www.brusselsjournal.com/node/2223
20. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/08/welfare-state-is-dead-long-live.html
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2008/06/spanish-and-portuguese-once-and-future.html
In mei 2008 zei de voorzitter van de Europese Commissie, José Manuel Barroso [1], dat de islam een standaard onderdeel van Europa is, en hij verwierp het idee dat er een strijd is tussen beschavingen. "Tegenwoordig is de islam al een onderdeel van Europa. Het is belangrijk om dit in te zien. Men moet de islam niet zien als iets van buiten Europa. We hebben onder onze burgers al een belangrijk aandeel van de islam en moslims"[. Dit] zei Barroso op een persconferentie na een 'dialoog' tussen EU-leiders en twintig hooggeplaatste afgezanten van het christendom, het jodendom en de islam in Europa. De Grote Mufti van Bosnië-Herzegovina, dr. Mustafa Ceric, antwoordde dat de islam inderdaad onderdeel is van Europa, maar dat Turkije dat helaas nog niet is. "Als we deze gedachte volgen moet Europa bewijzen dat islam een deel is van Europa door niet langer te wachten met Turkije toe te laten treden tot de EU", zei hij.
Ik vind dit juist zo triest omdat meneer Barroso, voordat hij de ongekozen leider van de EU werd, de premier was van Portugal, een land dat eeuwenlang onder het juk van de islam heeft gezeten. Missen de Portugezen hun status als dhimmi's soms? Met uitzondering van Denemarken hebben alle Noordelijke landen erg zielig gereageerd op massa-immigratie en islamitische intimidatie. Ik ben er zeker niet trots op, maar landen als Noorwegen, Finland en de Baltische staten hebben in de geschiedenis tenminste weinig contact gehad met moslims. De Spanjaarden en Portugezen hebben dit excuus niet, niet na eeuwenlange bezetting door moslims en de harde strijd om hun land terug te winnen, en dat maakt hun huidige acties van verzoening met de islam nog moeilijker om te begrijpen.
Journalist Søren Kern denkt dat "aangezien de Spaanse Socialisten vaker wel dan niet moeite hebben met op eigen houtje debatten te winnen, passen ze daarom liever de tactiek toe van hun vijanden zwart te maken" [2]. Hij heeft daar ongetwijfeld gelijk in, maar ik zie niet in hoe dat de Spaanse Socialisten anders maakt dan hun tegenhangers [in andere landen]. Volgens Kern:
De Italiaanse kiezers kozen de premier Silvio Berlusconi in april 2008 voor een derde regeringstermijn [3]. De centrumrechtse leider kreeg een sterk mandaat om de op hol geslagen immigratie en de uit de hand gelopen straatcriminaliteit aan te pakken[. Dat] zijn twee dringende problemen die sterk verweven zijn voor niet alleen de Italianen maar ook veel andere Europeanen, met name de Spanjaarden [4]. Daarom maken de Spaanse Socialisten zich terecht zorgen dat Berlusconi's harde aanpak een hindernis zal zijn voor hun eigen fantastische visie om Europa om te toveren in een postmodern multicultureel Utopia. Het is dan ook geen verrassing dat de vice-premier van de Spaanse Socialisten, María Teresa Fernández de la Vega [5], die ook wel Spanjes 'Hogepriesteres van politieke correctheid' wordt genoemd, [dat zij] onlangs stevig uithaalde naar het serieuze immigratiebeleid van de nieuwe Italiaanse regering [6]. Haar autoritaire antwoord op dit beleid was dat de Spaanse overheid "geweld, racisme en vreemdelingenhaat afkeurt en daarom niet goedkeurt wat er nu in Italië gebeurt" [7]. Sterker nog, "door illegale immigranten Spaanse (en dus Europese) papieren te geven, heeft Zapatero een signaal gegeven, het zogeheten 'oproep-effect', aan mensen tot zelfs in Kashmir, die nu geloven dat Spanje een makkelijke toegangspoort is naar Europa [8].
Gustavo de Aristegui [9] is woordvoerder van Buitenlandse Zaken voor de conservatieve (maar in mijn ogen nog te gematigde) Spaanse Volkspartij[. Hij] legt uit in zijn boek, The Jihad in Spain: The obsession to reconquer Al-Andalus [10], dat er op scholen in de moslimwereld kaarten worden gebruikt waarop Spanje en Portugal groen zijn ingekleurd, omdat ze [volgens moslims] nog steeds gelden als een deel van Dar al-Islam, oftewel het Huis van de Islam. Volgens bureaus voor terrorismebestrijding zijn er acht jihadistische groeperingen gevestigd in Spanje, met name in Catalonië, Madrid, Andalusië en Valencia [11]. Ze zijn echt gevaarlijk, omdat de meeste van deze 'slapende cellen' "op ieder moment geactiveerd kunnen worden en criminele aanslagen kunnen plegen".
Een poster AMDG van het blog La Yijad en Eurabia zei [12]:Het is niet verrassend dat Spanje een van de doelwitten is van de derde jihad. Moslims hebben een religieuze plicht om de islam te verspreiden - vooral de politieke islam; bekering kan later nog op vele manieren afgedwongen worden - en in het bijzonder hebben [moslims] de bindende plicht om de landen die ooit geregeerd zijn door de islam te heroveren. Al Andalus - heel Spanje, en niet alleen het zuidelijke stukje dat nu Andalusië heet - ging ooit gebukt onder het Mohammedaanse juk, en daarom is [Spanje] een van de prioriteiten van de jihad. Het antwoord van de Spanjaarden op deze dreiging kon onmogelijk sneuer zijn. De Spaanse overheid trok onmiddellijk na de eerste terroristische aanslag zijn troepen terug uit Irak, zelfs al waren het geen gevechtstroepen. Hun volgende plan was het voorstel genaamd Het Bondgenootschap van Beschavingen.
De socialistische minister-president José Luis Rodríguez Zapatero kwam aan de macht door de jihadistische terreuraanslagen op een trein in Madrid in mei 2004[. Dat was] de grootste aanval op Spanje in vredestijd. Hij heeft sindsdien zijn land overgegeven aan moslims en massa-immigratie. Zapatero, die heeft gezegd dat "gelijkheid van de seksen een stuk effectiever is tegen terrorisme dan een sterk leger" [13], stelde in april 2008 een zwangere vrouw aan als minister van Defensie, dus maakte hij daarmee zijn legermacht belachelijk en gaf aan iedereen een signaal af zijn land niet van plan was zich te verdedigen.
Er zijn ook serieuze plannen in de maak om een tunnel te graven die Spanje (en dus Europa) fysiek verbindt met Marokko en het islamitische Noord-Afrika. Zoals gewoonlijk in West-Europa spelen de socialisten feitelijk onder één hoedje met zakenlieden, met dezelfde zakenbelangen die de grenzeloze vrije markt van de EU hebben ingevoerd, met zij die grotere markten en een overvloed aan goedkope arbeidskrachten willen en de goed verdedigde landsgrenzen zien als een hindernis voor [hun] beide plannen. Volgens een onderzoek van de Group for Reflection and Proposal on Business and Immigration heeft Spanje tot 2020 ongeveer twee miljoen nieuwe buitenlandse arbeidskrachten nodig, waaronder ongetwijfeld vele moslims zullen zijn [14].
In juni 2008 kwam er nieuws dat er in Madrid een door Saoedi's gesponsorde "vergadering tussen religies" zou komen [15]. De dialoog zou geleid worden door de Islamitische Wereldliga, die in Saoedi-Arabië opgezet is. "Er zullen vooraanstaande figuren [uit de gemeenschap] zijn, aanhangers van de goddelijke boodschap, die mee zullen doen aan een dialoog over het leven in de menselijke beschaving, internationale samenwerking, mensenrechten en kwesties over veiligheid, vrede en samen op deze wereld leven", aldus een uitspraak van de Islamitische Wereldliga.
Zoals Robert Spencer zei op Jihad Watch:
Er zijn verschillende redenen om Spanje uit te kiezen als locatie voor deze 'dialoog'. Eentje is natuurlijk dat het behoorlijk vreemd zou zijn om een grote groep religieuze leiders uit te nodigen op een plek waar ze geen Bijbels mogen dragen of andere heilige teksten, en geen religieuze symbolen mogen laten zien. En, natuurlijk, konden ze de bijeenkomst ook zeker niet houden in de voor islamieten heilige steden Mekka en Medina, aangezien niet-moslims daar niet mogen komen. Dat zou kunnen leiden tot nare vragen als men zich realiseert dat Rome, Jeruzalem en andere steden open staan voor alle bezoekers. Maar afgezien daarvan is [Spanje gekozen] vanwege [diens] geschiedenis als islamitische kolonie en de verzonnen mythe van het bijna utopische Andalusië uit het verleden[. Het] idee van een terugkeer naar die 'goeie ouwe tijd' zal zeker een inspiratiebron zijn voor veel van de propaganda die uit zo'n door Saoedi's geleide onderneming zal komen.
Spencer vreest dat deze bijeenkomst beter een "monoloog tegenover religies" genoemd kan worden.
Zoals ik eerder heb gezegd, in mijn online essay "Socratic Dialogue vs Islamic Dialogue" [16], verstaan moslims heel wat anders onder 'dialoog' dan Westerlingen doen. Voor moslims betekent het geen poging om een thema rationeel te bespreken en te zoeken naar de waarheid. Hun waarheid is al gegeven: het heet sharia, en de enige 'dialoog' die ze accepteren is eentje die op een of andere manier leidt tot invoering van de sharia. Als zij uitnodigen tot 'dialoog', bedoelen ze eigenlijk dat we onze overgave moeten bespreken, want anders zwaait er wat.
Poul E. Andersen, voormalige diaken van de kerk van Odense, Denemarken, waarschuwt voor valse hoop op 'dialoog' met moslims. Tijdens een debat aan de Universiteit van Aarhus zei Ahmad Akkari, een van de islamitische deelnemers: "De islam heeft oorlog gevoerd waar dit nodig was en dialoog waar dit mogelijk was. Een dialoog kan dus alleen worden beschouwd als onderdeel van een missie". Toen de heer Andersen de kwestie van dialoog wou bespreken met de Islamitische Wereldliga in Denemarken, was het antwoord: "Voor een moslim is het niet nodig om de islam te bespreken. In feite zien ze elke discussie erover als een uitdrukking van het Westerse denken".
Sinds zijn oprichting heeft de islam agressief oorlog gevoerd tegen de rest van de mensheid, dit met het uitgesproken doel om ieder mens op aarde onder islamitische heerschappij te brengen. Ongelovigen konden kiezen uit drie opties: bekeren tot de islam, sterven, of onderwerping aan de islamitische heerschappij als een dhimmi[. Dit betekent] een tweederangs burger in je eigen land zijn, onderworpen aan financiële uitbuiting, constante verbale vernedering en regelmatige fysieke mishandeling. De islam is in de laatste 1400 jaar niet veranderd. Tenzij we bereid zijn om ons neer te leggen bij bekering of een status als dhimmi's, zullen we moeten vechten. De Spanjaarden en Portugezen wisten dit ooit. We kunnen alleen maar hopen dat ze zich dat weer zullen herinneren.
Bronnen:
1. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/020899.php
2. http://www.brusselsjournal.com/node/3307
3. http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/article3744594.ece
4. http://50.123.8.666plusf42:RSckyns849828171339??
http://www.boston.com/news/world/europe/articles/2008/04/12/in_north_italy_immigration_is_hot_election_topic/
5. http://www.youtube.com/watch?v=-0TJV8P3Xsw&feature=related
6. http://www.iht.com/articles/2008/05/21/europe/italy.php
7. http://www.monstersandcritics.com/news/europe/news/article_1405851.php
8. http://www.freerepublic.com/focus/f-news/1657476/posts
9. http://pajamasmedia.com/blog/spain-the-once-and-future-muslim-province/
10. http://www.casadellibro.com/fichas/fichabiblio/0,1094,2900001086733,00.html?codigo=2900001086733
11. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/04/eight-jihadist-groups-have-settled-in.html
12. http://layijadeneurabia.com/
13. http://www.time.com/time/magazine/article/0,9171,901040927-699350,00.html
14. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/04/spain-needs-two-million-more-foreigners.html
15. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/021481.php
16. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/020800.php
Door Mister Fox
Gordon Brown en de secretaris van Economische Zaken, Lord Mandelson, gingen in de eerste week van november 2008 naar Saoedi-Arabië en de Golfstaten om hen te vragen om onze haperende economieën te financieren door miljarden te storten in het Internationaal Monetair Fonds.
In ruil daarvoor boden zij enige controle over Groot-Brittannië en het Westen. Het Saoedische regime is de motor achter de islamisering van het Westen. Het is de Saoedische wahabitische vorm van de islam die, samen met de sji'iten in Iran, tot doel heeft de islam te laten overheersen in de wereld. Saoedisch geld heeft de verspreiding van de wahabitische moskeeën, predikanten en onderwijsinstellingen in ons land gefinancierd ter bevordering van heilige oorlog en bekering van duizenden Britse moslims.
Saoedisch wahabisme streeft ernaar het Westen te veroveren door middel van inklemming: geweld aan de ene kant en culturele infiltratie aan de andere kant. En onze minister-president maakt stiekem afspraken met hen. Lord Mandelson gaf toe dat de Saoedi's en andere Golfstaten in ruil meer invloed in de wereldwijde instellingen zouden krijgen.
De islamitische invloed verspreidt zich in ons culturele leven wanneer ze onze Westerse instellingen kopen. De voetbalclub Manchester City is nu eigendom van de regerende familie van Abu Dhabi, de Barclays Bank heeft bijna £ 6 miljard gekregen van Abu Dhabi en Katar.
Islamistische ideeën worden ook verspreid via islamitische studiecentra verbonden aan onze universiteiten. Professor Anthony Glees onthulde dat acht universiteiten - waaronder Oxford en Cambridge - sinds 1995 al meer dan 233,5 miljoen pond van Saoedische en islamitische sponsors hebben aanvaard, voor het verspreiden van radicalisme en het creëren van twee afzonderlijke identiteiten en sets van trouw.
Onze traditionele elites maken heimelijke afspraken met hen tegen ons. De Saoedische monarchie bouwt nu aan The Oxford Centre for Islamic Studies (OCIS), opgericht in 1985, en Prins Charles is de erebeschermheer. Het is het grootste islamitische educatieve centrum in het Verenigd Koninkrijk en is gebouwd als een traditioneel Oxford-college: rond een centrale vierkante kloostertuin. Het vier verdiepingen tellende gebouw van 10.230 m2 zal beschikken over studie- en onderzoeksruimtes, een collegezaal, een grote bibliotheek en een archief met klimaatbeheersing voor zeldzame stukken, een gebedsruimte met traditionele koepel en minaret. Het centrum krijgt een 108 meter hoge minaret en een 75 meter hoge koepel. De bouwkosten wordt geschat op £ 65 miljoen. We herinneren ons dat deze verraderlijke universiteit Britse studenten afwijst in het voordeel van buitenlandse studenten.
De onderwerping van de elite aan de Saoedi's werd duidelijk toen ze de rechtsstaat schorsten zoals ze deden toen ze het schortten tijdens een onderzoek naar omkoping bij de wapendeal tussen Saoedi-Arabië en [het leger. Deze schorsing kwam] als gevolg van een expliciete bedreiging door de Saoedische autoriteiten dat, indien de zaak voortgezet zou worden, er "Britse levens op de Britse straten" in gevaar zouden zijn, zoals werd uitgelegd door de voormalige ambassadeur van Groot-Brittannië in Saoedi-Arabië, Sir Sherard Cowper-Coles. Dit zijn de bestuurders van terreurgroepen in het Westen, waarmee Brown en andere politici nu samenspannen tegen het grote publiek!
Moslims hebben invloed op ons door de combinatie van de dreiging van geweld en rijkdom, maar toch gaat Brown Londen het wereldwijde centrum van het islamitische bankwezen maken. De grote banken van Groot-Brittannië accepteren financiering van sharia, omdat het een bron van grote rijkdom zou zijn, maar de sharia is een project om de samenleving te islamiseren en verbiedt rente.
Er werd in midden van de 20e eeuw [een idee voor zo'n aparte sharia-bank] opgericht door islamitische ideologen voor de verdere wereldwijde islamitische overheersing door het creëren van een aparte administratieve systemen. Moslims moeten een deel van hun inkomen aan een goed doel geven, en dat gaat door het sharia-banksysteem. Meestal zijn de geestelijken die beslissen waar dit geld voor het 'goede doel' heen zou moeten gaan zijn voorstanders van terreur, zoals Sheik Yusuf Qaradawi, die zelfmoordaanslagen in Irak en Israël steunt, en Sheik Mohammed Taqi Usmani, die een madrassa bestuurde die de Taliban ondersteunt, maar toch in de sharia-raad van commissarissen zit bij het Dow Jones Islamic Index Fund.
Veel donaties zijn voor terroristische organisaties als Hamas en Hezbollah. Deze invloed was duidelijk toen de banken weigerden om de BNP, een legale politieke partij, bancaire faciliteiten te geven.
Brown geeft moslims nu meer invloed op ons leven terwijl hij weet dat terroristen zich organiseren om ten oorlog te trekken tegen ons, want hij wordt regelmatig geïnformeerd door de geheime diensten. The Telegraph van 9 november 2008 meldde dat de groei van terreurcellen werd geopenbaard in een uitgelekt rapport van de veiligheidsdienst, waarin staat dat er in het geheim cellen van Al-Qaida in Londen, Birmingham en Luton zijn die aanslagen plannen die enorme aantallen slachtoffers zullen kosten.
Het document werd opgesteld door de afdeling intelligentie van het ministerie van Defensie, MI5 en de Special Branch. Hieruit blijkt dat "enkele duizenden" extremisten actief zijn in het Verenigd Koninkrijk. Ze zijn voornamelijk hier geboren en tussen de 18 en 30 jaar. Velen zijn waarschijnlijk in het buitenland opgeleid in terroristische kampen.
Het rapport "International Terrorism" luidt als volgt: "In de nabije toekomst zal het Verenigd Koninkrijk bij uitstek een doelwit zijn voor internationale terroristen die ene band hebben met Al-Qaeda. We worden bedreigd door 'Britse onderdanen', met inbegrip van islamitische bekeerlingen, buitenlandse terroristen die hier gevestigd zijn en terroristen die aanvallen beramen vanuit het buitenland". Ook staat erin dat de dreiging van de islamitische terroristen in het Verenigd Koninkrijk "divers en breed verspreid" is en dat het aantal terroristen in Groot-Brittannië "moeilijk te beoordelen" is. Het document stelt wel dat het Joint Terrorism Analysis Centre, dat gevestigd is in het hoofdkantoor MI5 in Thames House in Londen, schat dat er "enkele duizenden extremisten in het Verenigd Koninkrijk zijn voor de ondersteuning van jihadistische activiteiten, hetzij hier of in het buitenland".
Jonathan Evans, de directeur-generaal van MI5, zei dat ze vorig jaar minstens 2000 mannen en vrouwen hadden geïdentificeerd die een risico zijn voor de nationale veiligheid en de openbare veiligheid.
Cijfers van het ministerie van Binnenlandse Zaken vertellen dat er sinds 2001 meer dan 1.200 terreurverdachten gearresteerd zijn, meer dan 140 aangeklaagd en meer dan 45 veroordeeld voor terrorisme. Het is ook geschat dat er vandaag de dag 200 terroristische netwerken actief zijn in Groot-Brittannië die betrokken zijn bij ten minste 30 complotten.
Dit geeft aan hoe zeer het aantal terroristen dat het Verenigd Koninkrijk bedreigt groeit. De meerderheid van de extremisten zijn Britse staatsburgers van Zuid-Aziatische, vooral Pakistaanse herkomst, maar er zijn ook extremisten uit het noorden en oosten van Afrika, Irak en het Midden-Oosten, en een aantal bekeerlingen.
Hoewel ze dit wisten maakte de regering in november 2006 reclame voor immigranten door in ambassades over de hele wereld een pamflet van het ministerie van Binnenlandse Zaken uit te delen, "Multicultural Britain - A Land Of Immigrants", om immigranten over te halen om hier te komen als gevolg van de Human Rights Act en goed betaalde banen, en dit werd ook uitgedeeld in landen waar veel terroristen vandaan komen. De advertentie werd voor het eerst ontdekt in de ambassade in Pakistan!
De overgrote meerderheid van de moslims die in oorlog zijn met ons zijn van actieve dienstleeftijd - 18 tot 30. "De belangrijkste concentraties zijn in Londen en Birmingham, met aanzienlijke terroristische netwerken in het Zuid-Oosten, met name Luton. Deze vijandige netwerken verspreiden hun propaganda, leiden meer terroristen op, werven fondsen via gemeentelijke subsidies, loterijen. En ze schaffen niet-dodelijke militaire apparatuur aan voor jihads in Pakistan, Afghanistan en Irak, om mee te vechten tegen onze soldaten, en ze sturen rekruten om de conflicten te ondersteunen.
MI5 is van mening dat het risico van terroristische aanslagen door islamieten wijdverbreid is. Om dit te bestrijden heeft MI5 negen regionale kantoren en heeft bijna twee keer zoveel medewerkers aangenomen, van 1.800 in 2001 naar 3.500 dit jaar. Maar het werft ook vanuit moslimgemeenschappen en daardoor laat het zichzelf misbruiken. De elites bagatelliseren het aantal moslims in Groot-Brittannië, maar we weten dat het veel meer is dan 1,5 miljoen. Er zijn er al ten minste één miljoen in Londen. Er zijn ongeveer 150.000 moslims in Birmingham en nog iets van 27.000 in Luton. Er zijn naar schatting 10.000 Afro-Caribische moslims en blanke bekeerlingen.
Luton heeft een groeiende moslimbevolking en is een broedplaats van radicale activiteiten. De extremistische groep Al-Muhajiroun is actief in de stad, maar de politie negeert hen. De bommenwerpers van 7/7 kwamen bijeen in Luton, om van daar uit naar Londen te reizen om mensen te doden. Toch blijft de regering hen nog steeds aanmoedigen om het land in te stromen!
De etnische zuivering van niet-moslims in Luton is blijk van medeplichtigheid van de politie. De moslims vallen mensen van alle rassen aan en proberen om de bevolking West-Indiërs in Luton etnisch te zuiveren door stenen door hun ruiten te gooien. De politie negeert het, maar op tv werd een reportage uitgezonden van een bewonersbijeenkomst met de Episcopale bisschop Blake die de politie vraagt wat ze zouden gaan doen [1]. De politie heeft nu 'haatmisdadenofficiers' die iedereen nazit en vervolgt als ze proberen bloot te leggen wat de moslims doen!
Een aantal van de terroristen die betrokken waren bij het complot om vliegtuigen neer te halen met vloeibare bommen kwamen uit Londen, waar een bommenfabriek was gevestigd. In Birmingham was er een hoogtepunt van de islamitische territoriumdrift toen zij de ontvoering van een moslim in het Britse leger aan het plannen waren.
De leider Parviz Khan, die werd gefinancierd door een uitkering, vormde een terroristische cel met als doel om de executie te filmen en de film op het internet te verspreiden.
Het zijn langzittende overheidsministers die terroristen aanmoedigen om hierheen te komen. Yahoo News meldde op 11 november 2008 dat een radicale van Hezbollah het Verenigd Koninkrijk binnen mocht komen nadat de ministers een harde aanpak van extremisten hadden aangekondigd. Ibrahim Mousawi sprak op een conferentie aan de School of Oriental and African Studies in Londen. De heer Mousawi, een voormalig redacteur van een tv-kanaal van Hezbollah, is een "bekende extremist". De gewapende tak van de Middle Eastern Islamic Group staat op een lijst van verboden terroristische organisaties uitgegeven door het ministerie van Binnenlandse Zaken. Toch heeft de minister van Binnenlandse Zaken Jacqui Smith aangekondigd dat extremisten hun eigen onschuld moesten bewijzen volgens de nieuwe regels en beloofde een lijst van verdachte personen te publiceren!
Onze elites spelen onder één hoedje met moslims bij het veranderen van onze gebruiken om ze meer geschikt te laten zijn voor hun kinderen. Rowan Williamse, aartsbisschop van Canterbury, werd geciteerd in de Daily Mail van 5 juli 2008 omdat hij had gezegd dat de christelijke leer beledigend is voor moslims, en kritiek had op de geschiedenis van het christendom voor haar geweld, het gebruik van strenge straffen en verraad van haar vreedzame principes. Hij stuurde een verzoenende brief aan de islamitische leiders om op te roepen tot een alliantie tussen de twee geloven voor 'het algemeen belang'. Wat een verraderlijk, kwaadaardig figuur!
Onze heersers laten ook toe dat moslims ons rechtssysteem overnemen. Op 14 september 2008 meldde The Sunday Times dat de islamitische wet officieel is ingevoerd in Groot-Brittannië. De overheid heeft in het geheim goedkeuring verleend aan de bevoegdheden voor de sharia-rechters om uitspraak te doen over gevallen variërend van echtscheiding en financiële geschillen tot huiselijk geweld. Uitspraken die worden overeengekomen door een netwerk van vijf sharia-rechtbanken worden afgedwongen door de justitie, door de regionale rechtbanken of het hooggerechtshof. Voorheen konden deze uitspraken van sharia-rechtbanken in Groot-Brittannië niet worden afgedwongen, en vereisten vrijwillige naleving van de moslims. Het is nu naar buiten gekomen dat sharia-rechtbanken met deze bevoegdheden zijn opgezet in Londen, Birmingham, Bradford en Manchester, en het hoofdkantoor van het netwerk in Nuneaton, Warwickshire. Er zijn nog twee rechtbanken gepland voor Glasgow en Edinburgh.
De autoriteiten moedigen ook antisemitische aanslagen in Groot-Brittannië aan, die inmiddels hun op een na hoogste niveau ooit hebben bereikt (17 mei 2008, The Independent). Cijfers tonen aan dat er vorig jaar 547 dergelijke incidenten werden geregistreerd, waarvan een recordaantal van 114 gewelddadige aanvallen waren. De Community Security Trust (CST), die de joodse gemeenschap beschermt, telde elke gerapporteerde antisemitische aanval, bedreiging, daad van misbruik en schade of ontheiliging van joodse eigendommen in het hele land. Mark Gardner, een woordvoerder van CST, zei: "de gebruikelijke bondgenoten van Britse joden vrezen nu dat hun steun de zionistische zaak zou bevorderen. In de jaren '90, toen de joden veel werden aanvallen door extreemrechts, was er veel sympathie van de liberale linksen, maar vandaag de dag zien diezelfde stemmen antisemitisme gewoon als iets nuttigs voor de zionisten".
De Miami Herald had een artikel, "French Jews Escape to United States" (10 oktober 2004), met overvloedige voorbeelden van Franse joden die naar het zuiden van Florida zijn verhuisd vanwege hun angst voor de militante islamitische minderheid in Frankrijk.
Op hetzelfde moment vervolgen de regering en andere autoriteiten de tegenstanders van dit complot. Chris Keates, de algemeen secretaris van de National Association of Schoolmasters Union of Women Teachers, zei: "Degenen die hun sympathie met de BNP verkondigen moeten niet worden toegestaan om te werken in het leraarsvak of in openbare diensten". The Royal Institute of British Architects vervolgt BNP-leden. Elke kandidaat die deelneemt aan de verkiezing van de Raad van RIBA moet verklaren of ze BNP-leden zijn of niet. Vergelijk dit maar eens met anti-joodse wetgeving in het vooroorlogse Duitsland [5].
De politie negeren niet alleen moslims die onze jonge meisjes misbruiken, maar ook die heroïne en crack verkopen. Ze spannen samen met moslimextremisten en vervolgen degenen die proberen te waarschuwen voor de gevaren - de politie deed 's ochtends vroeg invallen bij een organisator van de BNP in Blackburn, Robin Evans, en bij Brian Parker, raadslid uit Pendle, op verdenking van het verspreiden van een folder waaruit blijkt dat moslimbendes heroïne verspreiden. De politie vertelde de vrouw van meneer Parker dat het over de heroïnefolder gaat, maar een woordvoerder van de Crown Prosecution Service vertelde Muslim News in oktober 2008: "We hebben gekeken naar het bewijs en concludeerden dat er niet voldoende bewijs is om de politie te adviseren om hem te vervolgen op grond van rassenhaat". De folder toont aan het volk aan dat islamitische bendes "bijna helemaal verantwoordelijk" zijn voor de heroïnehandel, waarvan 95% afkomstig is uit Afghanistan en Pakistan.
Tegelijkertijd worden maximaal acht dienende politiefunctionarissen en civiele medewerkers verdacht van banden met Al-Qaida. Sommigen hebben vermoedelijk terroristische trainingskampen bijgewoond in Pakistan en Afghanistan. De namen van deze functionarissen waren te zien in een dossier, opgesteld met de hulp van MI5, waar onderzoek voor gedaan werd vanwege de vrees dat moslimterroristen misbruik maakten van regelingen voor "positieve discriminatie" van de politie om meer personeel aan te trekken uit etnische groepen [3].
Het is duidelijk dat de Britse politie door hun eigen logica niet meer kan worden vertrouwd om de wet eerlijk en onpartijdig te handhaven als ze bepaalde soorten mensen wegjagen uit de dienst en voorkeur geven aan moslimterroristen! Hun werkelijke bedoelingen liggen nu bloot omdat de agenten van Al-Qaida niet werden ontslagen, dit volgens de politie omdat ze geen 'wettelijke bevoegdheid' hadden om hen te ontslaan.
Ze beweren dat geheime rapporten van inlichtingendiensten die hun bezorgdheid uiten over de banden van de politie met islamitische terroristische cellen niet kunnen worden gebruikt om hun ontslag te rechtvaardigen, maar een detective inspecteur werkzaam bij de afdeling Professionele Normen aan een korps in de Midlands controleert wel de gelekte ledenlijst van de BNP tegen zijn personeelsadministratie. Hij zei: "Zelfs mensen op de lijst die ex-leden van de BNP zijn, of die de partij onlangs hebben benaderd uit belangstelling voor deelname, zullen van belang zijn voor ons".
Dit is een helder inzicht in het feit dat de praktijk van het politiewerk wordt beheerst door institutionele vooroordelen tegen "blanken". Angenten mogen zich niet aansluiten bij de BNP of die promoten, omdat zij de wet niet onpartijdig zouden handhaven in een multi-raciale samenleving. Door hun eigen logica zou het in dienst nemen van leden of supporters van Al-Qaida suggereren dat de politie niet echt het terrorisme bestrijdt, maar het Britse volk bestrijdt die zich ertegen verzet. In feite heeft premier Gordon Brown, die samen met de Saoedi's werkt, minister John Cruddas aangesteld om een campagne te voeren tegen 'extreemrechts'.
Bronnen:
1. http://www.dailymail.co.uk/news/article-466832/Eight-Al-Qaeda-fanatics-working-police-dont-dare-sack-them.html
2. http://www.dailymail.co.uk/news/article-....king-police-don't-dare-sack-them.html
http://www.bedsonsunday.com/bedsonsunday-news/DisplayArticle.asp?ID=248045
http://www.lutononsunday.com/lutononsunday/DisplayArticle.asp?id=248100
http://www.cogichq.co.uk/Text/bishop_a.htm
http://59.337.18.056subf19:RCpljub684165144671??
http://www.yoel.info/demographicjihad.htm
3. http://www.independent.co.uk/news/uk/pol....rs-1026311.html
4. http://www.guardian.co.uk/politics/2008/nov/19/thefarright-freedomofinformation
5. http://www.ushmm.org/wlc/article.php?ModuleId=10005681
Door Diario de America (America's Daily)
Brontekst: http://diariodeamerica.com/front_nota_detalle.php?id_noticia=3365
Is de wereld gek geworden, of is er een meesterplan dat de supermachten in gedachten hebben maar dat zo ingewikkeld is dat het gewone volk het niet kan begrijpen? Dat is de vraag die ik mezelf gedurende de laatste paar weken heb gesteld terwijl ik de ontwikkeling van het drama in Kosovo nauw volgde. Veel landen in de wereld steunen het advies dat de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo illegaal is, omdat het schaamteloos internationale overeenkomsten trotseert. Om een of andere onverklaarbare reden hebben de VS en de grote West-Europese landen wel steun gegeven aan de zelf uitgeroepen onafhankelijkheid van deze provincie in de Balkan die wordt bewoond door clans van meedogenloze terroristen. Ik ben er zeker van dat veel mensen nu hun wenkbrauwen op zullen trekken, dus ik zal een aantal historische bewijzen leveren om mijn oordeel mee te staven, omdat ik zeker weet dat veel mensen in niet alleen de VS maar ook in Europa behoorlijk verkeerd zijn geïnformeerd over dit onderwerp.
Tony Vladov van het Bulgaarse dagblad Standard geeft details over hoe de beruchte Albanese georganiseerde misdaad afkomstig is uit de traditionele familieclans. Sinds de 15e eeuw hebben die clans gebruik gemaakt van een systeem of regels genaamd de 'kanun'. Net als bij de maffia beheerst en bestuurt elk van deze families bepaalde grondgebieden, wat in veel gevallen bloedvergieten veroorzaakt onder clans. Het wordt wel gezegd dat er zelfs tijdens het bewind van de Albanese dictator Enver Hodja vijftien clans in Albanië waren die illegale smokkeloperaties pleegden. Later hebben deze criminelen hun activiteiten uitgebreid en tijdens de politieke onrust van 1997 kregen zij totale controle over de georganiseerde misdaad in Albanië. Dezelfde families creëerden het bevrijdingsleger van Kosovo (AOK), met de eenvoudige agenda om geld te verdienen aan het sponsoren van de oorlog met Servië en nieuwe gebieden op de Balkan te veroveren die werden bewoond door Albanezen.
De oorlog in Kosovo heeft een belangrijke rol gespeeld in de popularisering van Albanese criminele aannemers in heel Europa. Bovendien heeft dit de route van heroïnetransport van het Oosten naar het Westen veranderd. Vóór de oorlog gingen de drugs via de weg Turkije-Servië-Kroatië en Slovenië. Tijdens de oorlog hebben de Albanezen de veiligheid van de ladingen gegarandeerd in hun militaire zone en daarmee ook de totale controle gekregen over het drugsverkeer. Direct na de oorlog kregen de etnische Albanezen en hun collega-families uit Kosovo de vluchtelingenstatus en werden zo snel verspreid over heel Europa. De grootste Albanese koloniën zitten in Duitsland en Zwitserland en hebben daar een monopolie op de heroïnehandel. Alle Albanezen hebben altijd zeer veel respect gehad voor de hiërarchie in de clans. Bijvoorbeeld, de Albanese leider in Macedonië - Ali Ahmeti - is een neef van Fazly Veliu, een van de oprichters van het Albanese bevrijdingsleger voor Kosovo. Bovendien is de familie Veliu is nauw verwant aan de Djashari-clan waar zelfs Haim Tachi lid van is. Deze zelfde persoon, de heer Tachi (destijds leider van het AOK), heeft veel Servische burgers gedood tijdens de infiltraties van het AOK in soeverein Servisch grondgebied. Het is ook merkwaardig dat deze persoon een goede vriend is van het politieke team van buitenlandse zaken in de regering van Clinton - Madeline Albright, Richard Holbrook en Wesley Clark.
Tot op heden is Albanië in de greep van de terreur van de wetteloze criminele clans en een rechter die het aandurfde om in te grijpen werd geëxecuteerd. Wat de wereld niet weet is dat het grote plan van de Albanezen om een Groot-Albanië te stichten nog steeds in leven is en ze werken er hard aan om dat te bereiken. De meeste gezinnen fokken op grote schaal en proberen om gebieden eerst demografisch te veroveren en later door bloedvergieten. Bovendien zijn de Albanezen verspreid over heel Europa, en vooral in de criminele onderwereld. Ze zijn berucht om hun effectiviteit, onvoorspelbaarheid en ongelooflijke wreedheid. Hun belangrijkste voordeel tegenover de andere georganiseerde misdaad is het feit dat ze een taal spreken die niemand begrijpt, hun organisatie op basis van familiebanden is en als iemand zich durft uit te spreken wordt die persoon op brute wijze vermoord. In Europa is de Albanese maffia tegenwoordig de belangrijkste motor van drugs- en mensenhandel, diefstal en vervalsing van paspoorten, wapens en handel in menselijke organen, ontvoeringen, afpersingen en executies. In Londen beheersen deze mensen het gehele netwerk van prostitutie, in Italië en Griekenland de smokkel van wapens en drugs. Er zijn hele steden in Italië waar het bedrijfsleven wordt beheerst door Albanezen. In de VS zijn er meer dan 150.000 Albanese immigranten uit Kosovo, Macedonië, Montenegro en Albanië.
Bovendien heb ik hier nog een interessant stukje informatie over de 'rechteloze' Albanezen. In 2002, kort na de invasie van Albanese terroristen in Macedonië, presenteerde de lokale overheid een 79 pagina's tellend rapport aan de CIA met daarin gegevens over de samenwerking van Albanezen en Al-Qaida in de Balkan. Sinds 1999 zijn er alleen al in Kosovo 24 wahabitische moskeeën gebouwd, 14 weeshuizen, en 24 basisscholen gesponsord door het wahabitische netwerk. De situatie is vergelijkbaar in Albanië, waar de religieuze leider een leerling is van de wahabieten van Saoedi-Arabië. Wahabisme is een fundamentalistische beweging in de islam en is de belangrijkste inspiratiebron voor de terroristen van Al-Qaida. Hoewel dit niet betekent dat alle Albanezen terroristen zijn, vormt het een groot gevaar voor de wereld omdat er daar een startsituatie is voor de oprichting en de verspreiding van terroristische cellen in de Albanese samenleving.
Waarom verstrek ik al deze achtergrondinformatie? Ik probeer uit te leggen waarom het onafhankelijke Kosovo zo gevaarlijk is voor de culturele en sociale integriteit van Europa. De Albanezen en andere moslims hebben wat dat betreft al jaren geweigerd te integreren in de Europese samenleving. Er zijn legio problemen die zij hebben veroorzaakt in het Verenigd Koninkrijk, Italië, Frankrijk, Duitsland, de Balkan en vele andere plaatsen. De wereld zag wat er enkele jaren geleden gebeurde in Parijs en Duitsland. Vorig jaar hebben Albanese vluchtelingen uit Kosovo geprobeerd om een terroristische aanslag te plegen op een Amerikaanse militaire basis in de VS! In 2001 is het AOK Macedonië binnengevallen en heeft christelijke kloosters uit de 12e eeuw vernietigd. Dankzij deze 'vredelievende' mensen mogen we tegenwoordig geen vloeistoffen meer meenemen in het vliegtuig. Ik kan alleen maar hopen dat Turkije nooit tot de Europese Unie toe mag treden of anders, zoals Nicholas Sarkozy ooit zei, zullen we op een dag moeten uitleggen aan onze kinderen waarom Beiroet en Damascus in Europa zouden moeten zijn.
Op basis van alle bovenstaande feiten begrijp ik niet waarom de VS, Frankrijk, Italië en Duitsland de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo accepteerden. Is het geheugen van deze landen zo kort of hebben ze een geheime agenda? De VS heeft, net als Rusland, eigenlijk altijd geprobeerd om landen en regio's verdeeld te houden zodat ze meer macht over hen konden hebben. Er zijn talrijke voorbeelden in de geschiedenis - de staatsgreep in Iran die de macht legde bij de ayatollahs, de oorlog in Irak, de bombardementen op Servië in de jaren '90. Maar nu, in de tijd waarin wij leven, is de tijd gekomen voor de wereldmachten om een beslissing te nemen. Gaan ze samenwerken om Westerse waarden te bevorderen en te behouden, hun tradities en culturen en volk te beschermen tegen de dreiging van de duistere kracht die probeert om alle beschaafde zaken waar wij in geloven te ondermijnen, of gaan ze de islamieten gebruiken in hun onderlinge machtsstrijd? Alleen de tijd zal het leren, maar ik hoop echt dat de toekomstige generaties in Europa niet elke ochtend wakker hoeven te worden met de geluiden van de islamitische gebeden of de herschreven geschiedenis boeken moeten lezen.
Door Fjordman
Brontekst: http://fjordman.blogspot.com/2005/05/norwegian-inquisition-sunset-in-land.html
Stortinget, het Noorse parlement, heeft in april 2005 een nieuwe antidiscriminatiewet doorgevoerd. De wet zegt in vrij duidelijke woorden [1] dat in gevallen van vermoedelijke directe of indirecte discriminatie wegens religie of etniciteit, Noren schuldig zijn totdat het tegendeel bewezen is. Ik sta versteld dat ze überhaupt zulke wetten mogen doorvoeren. Is het niet een fundamenteel onderdeel van al het internationaal recht dat een persoon onschuldig moet zijn tot het tegendeel is bewezen? Zijn onze politici de Noren zelfs de meest elementaire rechten van de mens aan het ontnemen? Ik heb echter beweringen gehoord dat het technisch legaal is om dit te doen. De wet werd in april doorgevoerd met de goedkeuring van alle partijen in het parlement, meer dan 80% van de parlementsleden, met uitzondering van de rechtse Partij voor de Vooruitgang. De woordvoerder van immigratie bij de Partij voor de Vooruitgang, Per Sandberg, is diep teleurgesteld [2] en de vreest voor de gevolgen van de nieuwe wetgeving. "Deze wet zal de rechten van de gewone, brave Noorse burgers in gevaar brengen. Het principe van omgekeerde bewijslast betekent dat Noren schuldig zijn aan discriminatie tenzij zij het tegendeel kunnen bewijzen. Het zal leiden tot vele veroordelingen van onschuldige mensen. De omgekeerde bewijslast wordt ook gecombineerd met verplichting tot schadevergoeding, wat betekent dat onschuldige personen het risico lopen om enorme bedragen te moeten betalen voor iets dat ze niet gedaan hebben".
Het is onduidelijk waarom deze wet eigenlijk nodig is, gezien het feit dat slechts een paar maanden geleden een onderzoek onder immigranten [3] aantoonde dat een overgrote meerderheid niet het gevoel heeft dat ze worden gediscrimineerd in Noorwegen. Racisme lijkt minder wijdverspreid dan eerder gedacht. En waarom moeten we in vredesnaam zulke belachelijke eerbied en respect tonen voor hun volkomen mislukte islamitische culturen? Waarom zouden mensen die afkomstig zijn uit de meest ontwikkelde landen op de planeet moeten kruipen voor degenen die afkomstig zijn uit de meest achtergebleven landen? Als hun islamitische samenlevingen zo geweldig zijn, hoe komt dan dat mensen uit deze landen hun paspoorten verbranden en hun vingers behandelen met zuur om vingerafdrukken te verwijderen, alleen maar om naar onze samenlevingen te komen?
'Anti-racismeorganisaties' krijgen een belangrijke rol in de nieuwe wet. Er is een nieuwe, door de staat gesponsorde Ombud voor Gelijkheid die verantwoordelijk zal zijn voor de handhaving van die wet, en alle werkgevers die weigeren zich eraan te houden gaat dwingen. Een multiculturele Inquisitie, met andere woorden. Minister Erna Solberg, die eerder heeft opgeroepen tot de oprichting van een sharia-raad [4] in Noorwegen, is degene die deze nieuwe wet heeft voorgesteld. Het zal alles omvatten van werk tot aan woningmarkt. In een recente rechtszaak wilde een lokale meubelzaak niet toelaten dat een vrouwelijke werknemer een hoofddoek zou dragen, met het argument dat het de kledingvoorschriften van de winkel zou schenden. Solbergs voorstel zal de wet aanscherpen [5], en ook eisen dat mensen zelf het bewijs leveren van hun onschuld. Solberg stelt dat bestaande wetgeving het al illegaal maakt voor werkgevers om bijvoorbeeld vrouwen te verbieden om een hoofddoek te dragen, als hun religie dat van hen vraagt. Haar wetsvoorstel "zou dit nog duidelijker maken". Deze wet kon wel eens de sluizen openzetten voor allerlei onredelijke eisen van in het bijzonder islamitische immigranten, die een vrijbrief krijgen voor afpersing van werkgevers, met dank aan het Noorse parlement. Bijvoorbeeld, het is waarschijnlijk dat ze nu kunnen beweren dat het 'discriminatie' is als ze geen speciale gebedsruimte krijgen. Islamitische taxichauffeurs vragen nu al om een aparte gebedsruimte [6] bij het vliegveld van Oslo waar ze kunnen bidden onder werkuren, maar hebben een nee gekregen. De leider van de Somali Taxi Association, Ali Hassan, vindt dit discriminerend en onaanvaardbaar, en is van plan een rechtszaak over de kwestie aan te spannen: "We denken dat we het recht hebben om te bidden tijdens de werkuren. We eisen een kamer waar we gebeden kunnen uitvoeren zonder onze plek in de wachtrij van taxi's te verliezen". Terwijl er dit aan de hand is, hebben blinden met hun geleidehond [7] het steeds moeilijker om een taxi te krijgen in de regio Oslo, waar moslims een hoog percentage van de taxichauffeurs uitmaken.
Het is frustrerend dat de Noorse autoriteiten het verplicht maken voor alle niet-moslims om de hijab, de islamitische sluier, te aanvaarden op hun werkplek. Veel niet-moslims vinden de hijab aanstootgevend, en zelfs sommige moslims ook. De sluier is niet 'gewoon een stuk doek'. Het dient als een scheidingslijn tussen goede, onderdanige islamitische vrouwen en zogenaamde hoeren, niet-islamitische vrouwen die geen respect verdienen en er om vragen verkracht te worden. De sluier moet in alle eerlijkheid beschouwd worden als het uniform van een totalitaire beweging, en een signaal om mensen van buiten die beweging aan te vallen. Een islamitische mufti in Kopenhagen, Denemarken, veroorzaakte politieke verontwaardiging nadat hij in het openbaar had gezegd dat vrouwen die weigeren om een hoofddoek te dragen "vragen om verkrachting" [8]. Blijkbaar is hij niet de enige moslim in Europa die er zo over denkt. De Noorse krant Dagbladet meldde in 2001 dat 65 procent van de verkrachtingen in Oslo [9] worden gepleegd door "niet-Westerse" immigranten - een categorie die in Noorwegen voornamelijk bestaat uit moslims. Het artikel citeerde een hoogleraar sociale antropologie aan de Universiteit van Oslo, Unni Wikan, die zei dat "Noorse vrouwen hun deel van de verantwoordelijkheid moeten nemen voor deze verkrachtingen" [10], omdat moslimmannen hun manier van kleden provocerend vonden. De professors conclusie was niet dat islamitische mannen die in het Westen leven zich maar aan moeten passen aan Westerse normen, maar precies het tegenovergestelde: "Noorse vrouwen moeten zich realiseren dat we leven in een multiculturele samenleving en zich aanpassen". In januari 2005 meldden de Noorse media [11] dat er in 2004 het hoogste aantal verkrachtingen ooit was in de hoofdstad Oslo. Vreemd genoeg was er nu geen vermelding van hoe immigranten duidelijk oververtegenwoordigd zijn in verkrachtingszaken. Waarom niet? Tenzij er tussen 2001 en 2004 sprake is van een plotselinge en onverklaarbare daling van het aantal immigranten die Noorse vrouwen verkrachten, wat onwaarschijnlijk is, moeten de statistieken van 2005 minstens even schokkend zijn als ze eerder waren. Als ze niet worden geopenbaard kan dat alleen maar betekenen dat 'iemand' de cijfers uit 2001 niet leuk vond om te horen [12], en besloot om ze in de doofpot te stoppen. Die 'iemand' moet een persoon zijn die hoog in het politiewezen zit, misschien zelfs in de regering. Hetzelfde gebeurt in Zweden [13]. Dus uiteindelijk wordt dan de veiligheid van jonge Scandinavische vrouwen opgeofferd om het glanzende beeld van een multiculturele samenleving intact te houden.
Er leven wel degelijk militante islamisten zoals Mullah Krekar [14] in Noorwegen. Trouwens, de Noorse politie heeft reeds een mobiel beveiligingsalarm [15] verstrekt aan de leider van de Partij voor de Vooruitgang, Carl I Hagen. Ze zijn bang dat hij een doelwit wordt voor de terroristen vanwege een aantal anti-islamitische opmerkingen die hij afgelopen zomer maakte. Hagen heeft kritiek op de islam en kon geen enkele gelijkenis zien met het concept van moraliteit en rechtvaardigheid zoals in het christendom. Hij zei dat als Israël verliest in het Midden-Oosten, Europa als volgende zal bezwijken voor de islam, als islamitische fundamentalisten hun zin krijgen [16]. Hij vindt dat christenen Israël moeten steunen en zich verzetten tegen de islamitische opmars [17] in Europa. In een ongekende zet heeft een groep islamitische ambassadeurs [18] een scheldkannonande tegen Hagen gehouden in een open brief aan de krant Aftenposten, en beweerde dat hij 1,3 miljard moslims over de hele wereld had beledigd. Vooral de Pakistaanse ambassadeur heeft zich eerder op onaanvaardbare wijze bemoeid met de Noorse interne aangelegenheden, en probeerde een Noorse politicus van Pakistaanse afkomst te smoren en te intimideren omdat zij het aandurfde om haar steun te betuigen voor het verbod op islamitische sluiers in Noorse scholen [19].
Dr Ole Jørgen Anfindsen, redacteur van HonestThinking.org [20], is van mening dat de Noorse autoriteiten hebben gelogen over de prognoses voor het aantal immigranten. Volgens zijn berekeningen zullen etnische Noren vóór 2050 een minderheid worden in hun eigen land als de huidige trends zich voortzetten. Het aantal moslims in Noorwegen is in meer dan 15 jaar verviervoudigd [21], wat een jaarlijkse groei van meer dan 9% betekent. Een Noorse onderzoeker waarschuwt dat etnische bendes [22] Noorwegen dezelfde georganiseerde misdaad van immigranten kan geven die gepaard gaan met golven van migratie naar de Verenigde Staten. Dr. Inger-Lise Lien concludeert dat de etnische groepen zelf ook bezorgd zijn. Oslo, dat ooit een veilige Scandinavische stad was, lijkt vandaag de dag meer op New York City voordat Giuliani aan de macht kwam. Inheemse Noren verhuizen inmiddels in grote aantallen stilletjes weg [23] uit de allochtone getto's in de binnenstad van Oslo. De spanningen met immigranten hebben zich zelfs verspreid naar kleinere steden [24]. De trend is hetzelfde als wat we zien in buurland Zweden, waar nu verschillende steden op het punt van instorten staan [25]. Noorwegen heeft iets meegemaakt dat sterk lijkt op een poging tot islamitische terroristische aanslagen [26]. Op hetzelfde moment is er nieuwe wetgeving voorgesteld tegen "discriminerende" woorden [27] tegenover specifieke groepen, zelfs op internet, op discussiefora en websites. Dat betekent dat de Noren niet te veel mogen zeggen over hoe moslimimmigranten het land vernietigen, want dat is racisme en dus illegaal. In een tijd waarin de multiculturele ideologie in veel landen steeds meer wordt gezien als een fout, reageren de autoriteiten hier door er de officiële staatsideologie van te maken en alle oppositie te verbieden. De zwaar linkse Noorse media zijn opvallend stil hierover, en maken geen ophef over deze inbreuk op de vrijheid van meningsuiting.
Scandinavië is een verloren utopie. De eerder zo rustige Scandinavische landen hebben nu last van islamitische terreurdreigingen en doodsbedreigingen [28] tegen mensen met kritiek op de islam. Noorwegen viert dit jaar 100 jaar onafhankelijkheid [29]. Als we deze nieuwe discriminatiewet en de op hol geslagen islamitische immigratie bekijken, moet het misschien wel de verjaardag "Van onafhankelijkheid tot kolonisatie" worden genoemd. Op hetzelfde moment dat vrouwen niet langer veilig zijn op straat vanwege allochtone bendes, reageren de autoriteiten door de Noren de facto tweederangsburgers te maken in hun eigen land. Zij gebruiken hun eigen volk als stapstenen voor hun persoonlijke carrière in de VN-bureaucratie. Hoogmoedige, schijnheilige Scandinavische clowns, die preken over hoe men de perfecte samenleving kan creëren, terwijl hun eigen burgers het steeds moeilijker vinden om te overleven in de grote steden.
Aan alle Amerikanen die er zijn: Bent u het moe te horen hoe de Europeanen u bekritiseren en hoe 'fascistisch' uw regering is? Nou, het was niet de VS die net een wet heeft aangenomen - met de steun van meer dan 80% van de wetgevers - die stelt dat hun eigen burgers schuldig zijn totdat het tegendeel is bewezen. Wil u verhaal halen bij een aantal zelfvoldane anti-Amerikaans Europeanen? Hier is uw kans. Laat een bericht achter op mijn Fjordman-blog als u iets wilt schrijven over deze kwestie. Ik zal zo veel als ik kan proberen om u te helpen met vertalingen. Er is helaas geen gebrek aan materiaal.
Bron:
1. http://www.stortinget.no/cgi-wift/wiftldles?doc=/usr/www/stortinget/beso/beso-200405-067.html&emne=diskrimineringsloven&ting=beson+besog+belsn+beslg&sesjon=*&#map10
http://51.195.4.424plusf14:QKioces813876008242??
2. http://www.frp.no/article/?id=16306
3. http://www.aftenposten.no/english/local/article926597.ece
4. http://www.dt.no/apps/pbcs.dll/artikkel?AID=/20031106/NYHET/111060264/-
5. http://www.aftenposten.no/english/local/article702138.ece
6. http://pub.tv2.no/nettavisen/innenriks/article337934.ece
7. http://fjordman.blogspot.com/2005/04/norway-blind-people-rejected-by-muslim.html
8. http://jimball.com.au/features/Political oproer over mufti's rmearks-The Copenhagen Post.htm
9. http://www.aftenposten.no/english/local/article190268.ece
10. http://windsofchange.net/archives/2002_07_21_woc.html#79347827
11. http://www.dagsavisen.no/innenriks/article1417421.ece
12. http://fjordman.blogspot.com/2005/03/norway-rapes-continue.html
13. http://fjordman.blogspot.com/2005/02/muslim-rape-epidemic-in-sweden-and.html
14. http://www.jihadwatch.org/archives/000680.php
15. http://www.aftenposten.no/english/local/article860793.ece
16. http://www.norwaypost.no/content.asp?folder_id=1&cluster_id=25780
17. http://www.aftenposten.no/english/local/article829008.ece
18. http://www.aftenposten.no/english/local/article836294.ece
19. http://www.aftenposten.no/english/local/article758943.ece
20. http://honestthinking.org/en/pub/VG.205.05.15.OJA.Cheating_with_immigration_numbers.htm
21. http://blog.bearstrong.net/001579.html
22. http://www.aftenposten.no/english/local/article856476.ece
23. http://www.dagsavisen.no/innenriks/article978591.ece
24. http://www.aftenposten.no/english/local/article889813.ece
25. http://fjordman.blogspot.com/2005/05/is-swedish-democracy-collapsing.html
26. http://www.aftenposten.no/english/local/article880632.ece
27. http://www.dagbladet.no/nyheter/2004/12/17/417876.html
28. http://www.aftenposten.no/english/local/article1024117.ece
29. http://fjordman.blogspot.com/2005/05/norwegian-national-day-17th-of-may.html
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/3576
Het toonaangevende Noorse blog Document.no [1] vertelt het gruwelijke verhaal over hoe twee fatsoenlijke blanke mannen in 2007 werden aangevallen door een lynch mob van de media voor hun vermeende 'racisme'. Het blijkt later dat de mainstream media helemaal niet alle informatie heeft gegeven die destijds relevant was voor de kwestie, maar dit weerhield ze er niet van om deze twee mannen bijna te vernietigen. Dit gebeurde op hetzelfde moment als een groeiende golf van misdaad en geweld gericht tegen de autochtonen. De reactie van de autoriteiten op dit stijgende niveaus van racistisch geweld tegen autochtonen was om intimiderende maatregelen tegen 'racisme' uit te voeren - op de blanke autochtonen. In 2005 is het Noorse parlement - met de steun van 85% van de parlementsleden - erin geslaagd om een nieuwe wet op discriminatie door te voeren [2], opgesteld door de toenmalige minister van Integratie van de Conservatieve Partij, Erna Solberg, die eerder had opgeroepen tot de oprichting van een sharia-raad in Noorwegen.
Een woordvoerder van de rechtse Partij voor de Vooruitgang, Per Sandberg, vreesde dat de wet de rechten van de gezagsgetrouwe burgers in gevaar zal brengen. De omgekeerde bewijslast wordt gecombineerd met verplichting tot schadevergoeding, wat betekent dat onschuldige personen het risico lopen om enorme bedragen te moeten betalen voor dingen die ze niet gedaan hebben. Als een immigrant beweert dat een autochtoon hem op een of andere manier heeft gediscrimineerd of een discriminerende opmerking heeft gemaakt, moet de autochtoon het bewijs van zijn eigen onschuld leveren. Deze harde wet werd aangenomen ondanks het feit dat de meeste immigranten zelf beweerden dat ze weinig discriminatie hadden ondervonden.
Ik heb later ontdekt dat soortgelijke wetten zijn aangenomen in grote delen van West-Europa, dit aangemoedigd door de EU en de Raad van Europa (RvE) in samenwerking met internationale islamitische organisaties. De Noorse wet volgde op een initiatief van de Raad van Europa. Er was vrijwel geen publiek debat over deze wet, die in relatieve stilte werd aangenomen voorafgaand aan de landelijke verkiezingen van dat jaar. Geen enkele journalist had er echt kritiek op, en de meeste [media hebben het] helemaal niet of nauwelijks genoemd voordat het werd aangenomen. Dezelfde journalisten hebben anders wel de neiging om zeer bezorgd te zijn over de rechten of 'mensenrechten' van de islamitische terroristen, maar blijkbaar niet die van hun eigen volk.
Beate Gangås van het Ombud voor Gelijkheid en Anti-Discriminatie [3], een blanke lesbische feminist, heeft voorafgaand aan de gemeenteraadsverkiezingen in 2007 alle politieke partijen gewaarschuwd om geen 'discriminerende' opmerkingen te maken met betrekking tot het immigratiebeleid, maar riep op tot actief ontslag van het aantal blanke, heteroseksuele mannen in de politiek [4]. Er was dat jaar weinig echt debat over immigratie in de zwaar linkse media, maar een des te meer gepassioneerde heksenjacht op zoek naar racisten, en daarmee bedoel ik alleen blanken. De linkse coalitieregering heeft, na een ontmoeting met allochtone organisaties, aangekondigd dat de strijd tegen racisten blijkbaar betekent dat alleen blanke autochtonen "uitgerookt moeten worden" [5] in alle banen in de publieke sector.
Dezelfde regering financierde in oktober 2008 [6] een conferentie in Oslo met 'dialoog' met een aantal hardelijnse groepen uit het Midden-Oosten die de sharia sponsoren, waaronder de Egyptische tak van de Moslimbroederschap. De afdeling Fred og Forsoning ('Vrede en Verzoening') van het Ministerie van Buitenlandse Zaken financierde ook een onderzoeksproject "Fault Lines of Islamism" ('Breuklijnen van islamisme') [7] onder leiding van Bjørn Olav Utvik van de Universiteit van Oslo. Gry Larsen van de Arbeidspartij, die het ministerie vertegenwoordigt, was van plan om vertegenwoordigers van deze groepen te ontmoeten. De linkse regering mag dus gerust een vergadering houden met radicale islamitische groeperingen, maar willen die autochtonen het zwijgen op leggen als die niet willen dat moslims met zo'n wereldbeeld zich mogen vestigen in hun land. Geen 'dialoog' met hen.
Twee ambulanciers in Oslo, beiden blanke autochtone Noren, waren in augustus 2007 betrokken bij een geval dat veel stampij veroorzaakte wegens zogenaamd 'blank racisme'. De ambulance was gekomen om een Afrikaanse man op te halen die gewond was geraakt. Zoals ambulancechauffeur Erik Schjenken [8] maanden later verklaarde, "trok de man zijn broek naar beneden en plaste op het been van mijn collega's. Mijn collega was verrast, stapte terug en noemde hem een varken. Dat is wanneer we de man als een probleem beschouwden, en besloten dat het het beste was als de politie hem meenam naar de kliniek". Ali Farah, de Somalische man in kwestie, had ernstiger hoofdletsel dan de ambulanciers hadden aangenomen op dat punt. "We hebben een fout gemaakt, want we hebben het plassen geïnterpreteerd als opzettelijk en een provocatie, maar niet omdat we racistische of discriminerende motieven hebben", schreef Schjenken.
Op basis van de eventuele vermoedens van 'racisme' hebben de massamedia, vooraanstaande intellectuelen en politici iets gelanceerd wat alleen kan worden omschreven als een heksenjacht tegen de twee ambulanciers. "Dit zou nooit gebeuren met een blanke man", zei de prominente Noorse-Pakistaanse advocaat Abid Q. Raja [9], die Farah en zijn familie verdedigde. Auteur Anne Holt, die ooit diende als minister van Justitie voor de Arbeidspartij, schreef een essay in de krant Aftenposten dat in mijn ogen neerkwam op een verbale executie van de chauffeurs. Beiden werden geschorst uit de dienst en werden het doelwit van wijdverspreide negatieve berichtgeving in de media. Ze werden later vrijgesproken na een onderzoek naar het incident door de Noorse Raad van Toezicht Volksgezondheid. Maar het Ombud voor Gelijkheid en Anti-Discriminatie, of, zoals ik het graag noem, de Multiculturele Inquisitie, oordeelden dat Farah een slachtoffer was van discriminatie en dat het ambulancepersoneel de antidiscriminatiewetten had geschonden. Zoals eerder opgemerkt heeft de antidiscriminatiewet bepaald dat autochtonen bijna meteen schuldig worden bevonden aan 'discriminatie' als ze ervan worden verdacht.
Hierbij moet worden opgemerkt dat deze Afrikaanse man in de eerste plaats gewond was geraakt omdat hij was geslagen door een andere Afrikaanse man uit Ghana [10]. In Noorwegen, een land op de poolcirkel en zonder koloniale geschiedenis, slaat de ene Afrikaanse man een andere Afrikaanse man, en het resultaat is dat de blanke ambulancechauffeurs, die hun leven eraan hebben gewijd andere mensen te helpen, het doelwit worden van een lynch mob geleid door 's lands media. Ambulancier Erik Schjenken had zelfs professionele hulp nodig want hij werd op de rand van zelfmoord gebracht.
Volgens Hans Rustad van het goede blog Document.no [11] lijkt de ideologie van anti-racisme in sommige gevallen op wat we hebben gezien van communistische regimes. De term 'racist' is vergelijkbaar met een 'klassenverrader' worden genoemd onder het communisme. Één enkele beschuldiging is krachtig genoeg om iemands leven te vernietigen. Rustad vreest dat anti-racisme in sommige gevallen leidt tot wetteloosheid. Ambulancechauffeur Schjenken werd als een goede werknemer beschouwd die duizenden oproepen had beantwoord en vele levens gered, maar als gevolg van een fout van oordeel, die in mijn ogen begrijpelijk was gezien de situatie, werd zijn leven geruïneerd. Alleen maar omdat hij een politiek incorrecte huidskleur heeft, terwijl de andere persoon niet blank was.
Wat dit nog absurder maakt is dat in Noorwegen, zoals de hele Westerse wereld, geweld tussen blanken uiterst zeldzaam is. De overgrote meerderheid van racisme en racistisch geweld is afkomstig van niet-blanken tegen blanken, of tussen verschillende groepen van niet-blanken. In Oslo worden jonge meisjes verkracht; schoolkinderen worden met de dood bedreigd, beroofd en mishandeld. De politie heeft gewaarschuwd tegen "een alarmerende stijging van geweld op straat" in stedelijke gebieden in het hele land. Dit wordt direct veroorzaakt door massa-immigratie, die niettemin nog steeds verdedigd wordt door dezelfde media die deze twee ambulanciers zo heeft aangevallen.
Bijvoorbeeld [12]: een 17-jarige Somaliër werd veroordeeld voor de verkrachting van een jong meisje in Oslo. De rechtbank verklaarde dat de verkrachting ongewoon wreed was en enkele uren duurde. De man verstikte het meisje zo lang dat de arts die haar onderzocht heeft zei dat ze dood had kunnen zijn. Het meisje lijdt aan ernstige psychische problemen als gevolg van de aanval. De Afrikaanse jongen werd veroordeeld tot vier en een half jaar in de gevangenis. Deze uitspraak was inclusief de straf voor een andere verkrachting, waarbij zijn Noors-Marokkaanse vriend een 13-jarig meisje verkrachtte, en de Somaliër had geholpen om haar te bedreigen en de wacht te houden. Ze is natuurlijk getraumatiseerd door het incident.
Er zijn talrijke inwoners wier leven is geruïneerd door soortgelijke aanvallen, maar racisme tegen blanken wordt zelden als een probleem genoemd door de mainstream media. Blanken zijn blijkbaar vogelvrij. Hoe wreder de verkrachtingen, berovingen, en steekpartijen tegen blanken in hun eigen land, hoe agressiever en hysterischer de heksenjacht op het 'racisme van de blanken' wordt. Franse filosoof Alain Finkielkraut [13] heeft gewaarschuwd dat "het verheven idee van de 'oorlog tegen het racisme' geleidelijk verandert in een afschuwelijk valse ideologie. En dit anti-racisme zal voor de 21ste eeuw zijn wat het communisme was voor de 20e eeuw: een bron van geweld".
Professor Sigurd Skirbekk [14] van de Universiteit van Oslo merkte op dat "In 1994, het Duitse tijdschrift Focus wees op opiniepeilingen uit Duitsland, Frankrijk en Engeland waarin respectievelijk 55, 52 en 50 procent het gevoel had dat hun landen te veel immigranten had geaccepteerd. Uit Noorwegen hebben we een representatief onderzoek uit 1987 waaruit bleek dat 51% van de mensen vonden dat het land minder immigranten moest aanvaarden; 25% was van mening dat politici moesten vasthouden aan de huidige praktijk, terwijl slechts 8% meer immigranten wilde accepteren. Een gelijksoortige studie uit Zweden maakte een paar jaar later bekend dat 54% van de Zweden van mening was dat er te veel mensen immigreren naar Zweden. In latere studies zijn de cijfers enigszins gevarieerd, maar er zijn altijd meer mensen die de voorkeur geven aan een beperkend beleid dan mensen die liever liberalisering hebben". Dus, volgens Skirbekk, "kan de omvang van de recente immigratie niet worden verklaard aan de hand van de publieke opinie" [Fjordman's nadruk].
Skirbekk vraagt zich af [15] of er sprake is van een quasi-religieuze onderstroom van de antiracistische beweging, en dat het letterlijk het equivalent is van de heksenjachten van vroegere eeuwen:
Een aantal onderzoekers zien nu in dat bepaalde kwesties in het migratiedebat religieuze connotaties hebben. De Noorse antropoloog Inger Lise Lien heeft bijvoorbeeld geschreven dat 'racisme' in het publieke debat over immigratie is uitgegroeid tot een woord dat wordt gebruikt om de demonen onder ons aan te duiden, de onzuiveren van wie alle fatsoenlijke mensen ver weg moeten blijven. We hebben alle reden om te geloven dat het gebruik van de term 'racist' in onze tijd vele functionele gelijkenissen heeft met het gebruik van het woord 'ketter' drie honderd jaar geleden. [...] Het is vermoedelijk volledig mogelijk [dat mensen] bij antiracistische bewegingen gaan met als enige motief om zich te identificeren met iets dat politiek correct lijkt te zijn, om een deel van een collectief te zijn dat men recht geeft om te demonstreren en splintergroepen te treiteren die niemand wil verdedigen[. Maar] achter de slogan 'verpletter de racisten' gaat er misschien wel iets meer schuil dan een primitief verlangen om geweld uit te oefenen. De strijd heeft ook een element van meedoen in een strijd van zuiverheid versus onzuiverheid. En aangezien racisme iets duisters is, worden anti-racisme en de kleurrijke gemeenschap die het pretendeert te vertegenwoordigen een uitdrukking van wat rein is".
De Noorse linkse schrijver Torgrim Eggen [16] waarschuwt voor 'rassenoorlogen' als gevolg van de massa-immigratie maar wil die laatste nog steeds ondersteunen. Als hij wordt gevraagd over wat we kunnen doen om dit scenario te vermijden zegt hij: "Dat is een heel domme vraag om te stellen aan een auteur. Dit veronderstelt dat ik wil dat iedereen gelukkig kan zijn, een leuk leven heeft en geen problemen. Als dat zo is, waar zou ik dan nog over kunnen schrijven?"
Ik geef het hem na, hij is wel eerlijk: Dit is de meest openhartige erkenning die ik heb gezien van het feit dat sommige mensen niet eens willen dat de samenleving harmonieus is, ze denken dat dat saai is. Er is geen erger lot voor een zelfverklaarde intellectueel dan te leven in een land dat grotendeels welvarend, rustig en goed functionerend is, omdat er dan niemand is die zijn advies aanvaard of opvolgt, of zijn leiding volgt, zoals gepast bij een persoon van zijn intelligentie.
Tijdens de multiculturele rage van de jaren '90, waarschuwde Eggen in de titel van een essay "The psychotic racism" [17] tegen de turbulentie veroorzaakt door massa-immigratie. Zijn oplossing hiervoor was niet om de immigratie te beperken, maar de kritiek op de immigratie te beperken. Volgens hem moet vreemdelingenhaat en verzet tegen massa-immigratie worden gezien als een mentale ziekte, en dus "is de oplossing voor deze vreemdelingenhaat dat je medicatie moet uitdelen aan degenen die zwaar getroffen zijn. Ik heb dit besproken met professor in de sociale geneeskunde, dr. Per Fugelli, en hij vond het wel een idee". De heer Fugelli stelde voor om anti-psychotische medicatie in het drinkwater van de stad te doen.
Dit klinkt misschien te extreem om serieus genomen te worden, maar Fugelli blijft mensen uitfoeteren die kritiek hebben op het nationale immigratiebeleid. Eggen waarschuwde dat argumenten dat gewone mensen bezorgd zijn over de massa-immigratie niet mogen worden aanvaard, omdat dit kan leiden tot fascisme: "Men moet op de hoede zijn voor mensen, vooral politici, die oproepen tot vreemdelingenhaat tegen anderen. En als bepaalde mensen hun argumenten beginnen met zinnen als 'gewone mensen hebben het gevoel dat' moet men ze helemaal geen weerwoord geven, men moet [hen] slaan".
Thomas Hylland Eriksen is hoogleraar sociale antropologie aan de Universiteit van Oslo, het hoofd van een miljoenenproject [18] gesponsord door de staat om zich te proberen voor te stellen hoe de nieuwe multiculturele samenleving zal werken. Hij is een beroepsmulticulturalist en intellectuele beroemdheid in zijn land, een frequent spreker in het publieke debat en leeft, naar eigen zeggen, in een saai monocultureel deel van de stad, afgeschermd van de effecten van culturele diversiteit. Alsof hij er plezier in had riep Hylland Eriksen uit dat natiestaten dood zijn, en verklaarde hij dat Nidarosdomen (de Nidaros-kathedraal), de belangrijkste kerk in het land, niet langer dient als een nationaal symbool in onze multiculturele samenleving.
De heer Eriksen botste onlangs met Ole-Jørgen Anfindsen, die de tweetalige kwalitatief goede website HonestThinking.org beheert, en waarschuwde tegen de gevolgen van ongecontroleerde massa-immigratie. Volgens [19] Hylland Eriksen "dringen wereldburgers aan op een wereld die niet alleen zwart-wit is. In een dergelijke wereld zijn de problemen die door Ole-Jørgen Anfindsen beschreven worden niet alleen kleinzielig, maar ook nog eens onbelangrijk".
Wat zijn de problemen gepresenteerd door de heer Anfindsen? Nou, hij publiceerde cijfers die aangeven dat als de huidige immigratie blijft doorgaan, dat de autochtone Noren binnen een paar generaties een minderheid in hun eigen land zullen worden. Aangezien bevolkingsgroepen die minderheden worden in hun eigen land het meestal zwaar krijgen, en vrijwel altijd vervolgd worden als de nieuwkomers moslims zijn, zou men veronderstellen dat dit interessante informatie zou zijn. Maar voor zelfbenoemde 'multiculturele wereldburgers' is het 'kleinzielig en onbelangrijk' om zelfs maar te overwegen dat dit een probleem zou kunnen zijn. Eriksen noemt Anfindsen "dom en onwetend", en suggereert dat "Anfindsens plannen misschien zijn geïnspireerd door een soort van verknipt christendom (hij heeft een christelijke achtergrond)".
"Hij heeft een christelijke achtergrond". Moet dat een belediging zijn, en moet dat een persoon ervan weerhouden om zich zorgen te maken over de vraag of zijn kleinkinderen vervolgd zullen worden? De heer Eriksen, net als andere Westerse multiculturalisten, maakt zich dan wel zorgen over islamofobie, maar is volkomen bereid om het christendom te bespotten. In een krantenartikel dat Eriksen in samenwerking schreef, zegt hij: "Vraagt [Anfindsen] ons om nog eens het duidelijke feit te herhalen dat de moord op Theo van Gogh, de verschillende daden van terrorisme en doodsbedreigingen tegen krantenredacties niets te maken hebben met de islam?"
Niets te maken met de islam? Echt?
Op 2 november 2004 vermoordde Mohammed Bouyeri [20], geboren te Amsterdam van Marokkaanse ouders, Theo van Gogh toen hij in Amsterdam fietste; Bouyeri beschoot hem en stak hem neer voor hij zijn keel doorsneed en met een mes een brief vastpinde in Van Gogh's lijf. "Ik deed wat ik deed puur vanuit mijn geloof", vertelde hij de rechters, terwijl hij een Koran vasthield [21]. "Ik wil dat jullie weten dat ik handelde uit overtuiging, en dat ik hem niet doodde omdat hij Nederlands was en ik Marokkaans", maar omdat hij geloofde dat Van Gogh de islam had beledigd in zijn film, die de behandeling van islamitische vrouwen bekritiseert.
Dus een rustige christen wordt beschuldigd van het hebben van duistere, geheime plannen, terwijl een islamitische moordenaar die openlijk opschept over zijn islamitische motieven niets te maken zou hebben met de islam? Een Servische arts uit het voormalige Joegoslavië, waar een multiculturele samenleving onlangs instortte in een verschrikkelijke burgeroorlog, waarschuwde tegen de gevolgen van onbeheerste massa-immigratie. Thomas Hylland Eriksen reageerde door haar uit te foeteren voor haar "gebrek aan visie" [22].
Blijkbaar wordt uw waarde als intellectueel gemeten aan hoe grandioos uw ideeën zijn. Hoe groter de visioenen, de meer verblindend het intellect is en dus moet er dan meer prestige aan u worden toegekend. Of die visioenen eigenlijk overeen komen met de werkelijkheid en de menselijke natuur is van ondergeschikt belang. In feite zullen veel zelfbenoemde intellectuelen ronduit beledigd zijn door de kleinzielige overwegingen van zijn simpelere medeburgers, die zich bezig houden met wat voor gevolgen zijn ideeën zullen hebben in het echte leven. Het feit dat sommige mensen schade kunnen lijden van zijn ideeën kan hem niet ontmoedigen. De echte grote vooruitgang voor de mensheid kan alleen worden bereikt door offers te brengen, bij voorkeur gemaakt door anderen dan hemzelf.
Degenen die massa-immigratie huldigen hebben geen zelfkritiek voor het geweld dat hun beleid met zich mee heeft gebracht. Integendeel, ze willen meer immigratie. In 2007 publiceerde de VN een rapport over demografie [23], waarin staat dat de wereldwijde bevolkingstoename in de komende decennia een aantal miljard mensen zal bedragen[. Naar aanleiding daarvan] heeft Marie Simonsen, de politiek redacteur van de Noorse linkse krant Dagbladet, die tientallen jaren de rechtse Partij voor de Vooruitgang heeft bekritiseerd voor hun 'racistische' beleid om de massa-immigratie te beperken, geschreven dat het als een universeel mensenrecht moet worden beschouwd dat mensen overal heen kunnen migreren waar ze willen. Dit zou vrijwel zeker totale vernietiging betekenen voor een kleine, rijke en naïeve Scandinavische natie. Mevrouw Simonsen heeft dus feitelijk ingestemd met de geleidelijke uitroeiing van haar eigen volk, en zal zichzelf ongetwijfeld feliciteren voor haar tolerantie. Op deze verklaring kwam geen enkel woord van protest van een andere journalist.
'Mensenrechten' was een concept dat oorspronkelijk was bedoeld om vrijheid te garanderen. Nu wordt het gebruikt om een hele beschaving uit te roeien, in de naam van tolerantie en diversiteit, en de autochtonen wordt specifiek verboden om hiertegen te protesteren.
Bronnen:
1. http://www.document.no/2008/10/den_som_har_makt.html
2. http://fjordman.blogspot.com/2005/05/norwegian-inquisition-sunset-in-land.html
3. http://www.ldo.no/no/Shortcuts/Information-in-english/
4. http://www.aftenposten.no/nyheter/iriks/politikk/article1978068.ece
5. http://www.nrk.no/nyheter/1.3196286
6. http://www.vg.no/pub/skrivervennlig.hbs?artid=530563
7. http://www.hf.uio.no/ikos/forskning/forskningsprosjekter/utvik/b_o_utvik/faultlines.pdf
8. http://www.aftenposten.no/english/local/article2355648.ece
9. http://www.aftenposten.no/english/local/article1926561.ece
10. http://www.aftenposten.no/nyheter/iriks/article2478755.ece
11. http://www.document.no/2008/10/den_som_har_makt.html
12. http://fjordman.blogspot.com/2005/07/norwegian-government-covering-up.html
13. http://fjordman.blogspot.com/2005/12/sarkozy-backs-finkielkraut-over-muslim_09.html
14. http://folk.uio.no/sigurds/innv/b.html
15. http://folk.uio.no/sigurds/innv/f.html
16. http://www.gyldendal.no/eggen/Folkehje.html
17. http://www.gyldendal.no/eggen/Folkehje.html
18. http://www.culcom.uio.no/programmet/programbeskrivelse-eng.html
19. http://www.dagbladet.no/kultur/2006/09/23/477597.html
20. http://www.jihadwatch.org/archives/007124.php
21. http://www.jihadwatch.org/archives/010004.php
22. http://www.dagbladet.no/kultur/2005/04/11/428472.html
23. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/1545634/UN-predicts-huge-migration-to-rich-countries.html
24. http://40.452.-3.709plusf58:LEzpkor737874243928??
Door Fjordman
Uit een linkse krant:
[Van de Zweedse website] The Local: "De meest populaire extreemrechtse politieke partij van Zweden, de Sverigedemokraterna (Zweedse Democraten), lijkt dichter bij de mainstream te komen. Maar terwijl de retoriek en het racisme van de extremistische demonstranten van de Sverigedemokraterna de ongemakkelijk echo's uit het oorlogsverleden terug kunnen brengen, is er een cruciaal verschil: de doorsnee Zweedse samenleving van tegenwoordig doet zijn best om niet onverschillig te zijn".
Maar ze zijn wel onverschillig. Ze zijn onverschillig voor de hoeveelheid gewelddadige aanvallen en schendingen van de mensenrechten waaraan de Sverigedemokraterna zijn onderworpen. Zoals Bruce Bawer schrijft in artikel "While Sweden Slept":
Er is slechts één grote partij in het land, de Sverigedemokraterna, die de spreekbuis is voor de bezorgdheid van de meeste Zweden over immigratie naar hun land en het integratiebeleid. Keer op keer zijn ze het doelwit van de adembenemend ondemocratische behandeling door de politieke gevestigde orde.
De Sverigedemokraterna zijn al eens het slachtoffer geworden van gebeurtenissen die lijken op de Chinese Culturele Revolutie. Gespeelde 'volksprotesten' door leden van de 'jeugdafdelingen' van andere partijen hebben ertoe geleid dat een aantal leden van de Sverigedemokraterna hun banen kwijt zijn geraakt. Een paar weken geleden werd een jonge diplomaat ontslagen toen bekend werd dat hij lid was van de partij en kritiek had op het immigratiebeleid van zijn land. Bij verschillende gelegenheden hebben misdadigers die trouw zijn aan de regerende partijen vergaderingen van de Sverigedemokraterna verstoord en partijleiders in elkaar geslagen.
Ik heb geschreven over een dergelijke aanval [1], waarover extreemlinks later openlijk opschepte op het internet, op 30 leden van de Sverigedemokraterna een privé-feestje buiten de stad Växjö bijwoonden. "Om duidelijk aan te tonen dat de Sverigedemokraterna niet welkom zijn in onze regio, kozen ongeveer 20 antifascisten ervoor om de partij aan te vallen. De Sverigedemokraterna werden aangevallen met messen, bijlen, ijzeren staven en andere wapens. Daarna werden hun auto's vernield". Die dappere linksen gooiden toen de ruiten van het gebouw in en gooiden traangas naar binnen, waardoor mensen naar buiten vluchtten, waar ze opnieuw aangevallen en geslagen werden met ijzeren staven en bijlen. Een aantal van de mensen werden opgenomen in het ziekenhuis na de aanval. Dit was een rustige, besloten partij door ongewapende leden van een volkomen legale politieke partij die toevallig kritisch zijn over het immigratiebeleid van het land. Deze dappere linksen of 'antifascisten' gedragen zich, om een eigenaardige reden, vrij veel als, nou ja, fascisten, een beetje zoals de bruinjassen in de jaren '30, die politieke tegenstanders fysiek aanvielen om ze tot zwijgen te brengen.
De Zweedse krant Expressen heeft eindelijk gewaarschuwd voor het "terrorisme van lage intensiteit" dat wordt uitgevoerd door extreemlinksen en neonazi's. Maar ze waren eerlijk genoeg om toe te geven dat de extreme linksen de neiging hebben om ermee weg te komen, omdat het is gericht tegen de verachte rechtsen. Nu is hun geweld ook steeds meer gericht op gevestigde politieke partijen en overheidsinstellingen. Politiek wetenschapper Peter Esaiasson heeft onderzoek gedaan naar elke verkiesbare partij in Zweden sinds 1866. Volgens hem zijn de georganiseerde pogingen tot het verstoren van bijeenkomsten tijdens de verkiezingen van 2006 nog niet eerder in de moderne geschiedenis voorgekomen.
Waarschijnlijk zijn er in heel West-Europa de laatste paar decennia al enkele honderden personen vervolgd door cultureel marxisten/multiculturalisten. Hier is een voorbeeld van iemand die werd ontslagen:
Van 2003 tot 2006 werkte ik als ambtenaar in de wijk Berchem in Antwerpen, Vlaanderen. Berchem is een multiculturele wijk met veel immigranten van Turkse en Marokkaanse afkomst. Mijn taak was om de integratie van deze mensen te bevorderen en goede betrekkingen te bevorderen tussen de verschillende etnische groepen die wonen in Berchem. Vóór 2003 werkte ik in Antwerpen-Noord, een andere wijk met veel immigranten.
In de afgelopen jaren heb ik gemerkt hoe radicale islamistische groepen de allochtone buurten over begonnen te nemen. Ik waarschuwde voor dit gevaar in mijn rapporten aan het stadsbestuur. Deze laatste maakte mij duidelijk dat ze mijn rapporten niet op prijs stelden. Ze zeiden dat mijn rapporten leken op "stukken van het Vlaams Belang". Het VB is de lokale anti-immigratie partij. Toen ik rapporteren bleef schrijven over wat ik om me heen zag gebeuren werd ik ontslagen [2].
Bron:
1. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/05/new-york-times-and-sweden-dark-side-of.html
2. http://www.brusselsjournal.com/node/1970
(Originele titel: Vrijheidsstrijders en 'fascisten')
Door Fjordman
"De fascisten van de toekomst zullen antifascisten worden genoemd."
Winston Churchill
In het najaar van 2007 en begin van 2008 was ik betrokken bij een verhitte discussie met het Amerikaanse blog Little Green Footballs en diens eigenaar Charles Johnson. Ik heb er sindsdien niet veel meer aan gedacht omdat het te veel energie kostte en ik vond het een verspilling van tijd. Maar door recente gebeurtenissen ben ik nog eens naar deze kwesties gaan kijken. In de Duitse stad Keulen werd een geplande bijeenkomst tegen islamisering verstoord door een onheilige alliantie van de Eurabische multiculturele elites en extreemlinkse 'antifascisten'. Zoals Thomas Landen het stelt in The Brussels Journal [1]:
De gebeurtenissen in Keulen van afgelopen weekend tonen waar de Europese conservatieven het tegen op moeten nemen. Een conferentie in protest tegen de bouw van een mega-moskee bestuurd door Turkse radicalen werd heftig verstoord door misdadigers die de goedkeuring kregen van de lokale Duitse autoriteiten en de Duitse media. De internationale media, ook de zogenaamde 'conservatieve' media, hebben ofwel niets geschreven over het Keulse incident of de conservatieven bestempeld als zogenaamde neonazi's en de misdadigers als gewone burgers die dapper terug vochten tegen dit 'nazisme'. Een voorbeeld van dit laatste is te vinden in The Times of London [2].
Volgens tijdschrift Der Spiegel kwamen
naar schatting 40.000 demonstranten opdagen op de Heumarkt in het centrum van Keulen om de conferentie te verstoren, en velen droegen clownspakken. Ze blokkeerden tramlijnen om afgevaardigden weg te houden en overvielen een toeristenboot in de vorm van een walvis - de 'Moby Dick' - waar de extreemrechtse bijeenkomst had gehoopt om een persconferentie te houden. Een woordvoerder van Pro Köln zei: "Er werden stenen, bakstenen en verfbommen gegooid en de panoramische ramen van de Moby Dick werden ingegooid". De politie stopte de demonstranten na 45 minuten. De organisatoren van Pro Köln moesten op de Heumarkt snel hun microfoons en andere apparatuur afbouwen terwijl de overweldigde oproerpolitie de menigte van demonstranten tegen probeerde te houden. [3]
Volgens Der Spiegel had de politie zich voorbereid "op ongeveer 1500 extreemrechtse activisten, georganiseerd door de plaatselijke partij 'Pro Köln', die tijdens een openbare show zouden spreken over wat zij de 'islamisering' van Europa noemen".
Zoals de gevierde Amerikaanse schrijver en columnist Diana West zei [4]: "De suggestie is hier dat er alleen 'extreemrechtse activisten' mogelijk zo 'extreemrechts' kunnen zijn om zich voor te stellen dat Europa wordt geïslamiseerd. [...] Het doel van de bijeenkomst tegen islamisering was rationele discussie. Maar Keulen bewees dat het noch rede noch discussie waardeert. 'De stad was voorbereid'. Ja, voor een losgeslagen bende".
De zogenaamd conservatieve krant Die Welt maakte een online peiling [5] om hun lezers te vragen of ze dachten dat het OK was om de bijeenkomst tegen islamisering te verbieden. Volgens het belangrijke blog Politically Incorrect [6] was met ingang van middernacht 86% het oneens met dit beleid. Plotseling, in het midden van de nacht, kwamen op miraculeuze wijze duizenden stemmen binnen en de poll eindigde met precies 50% in het voordeel van het verbod. Die Welt verwijderde de optie om commentaar te geven, omdat veel reacties kritisch waren tegenover de beslissing om de bijeenkomst van Pro Köln te verbieden.
Verschillende ooggetuigen die aanwezig waren dit weekend waren geschokt door het gedrag van de politie, die in hun ogen schenen te handelen als een surrogaat van de linkse 'antifa' groepen (vermeende antifascisten, hoewel ze de neiging hebben om zich precies te gedragen als fascisten).
Aviel [7], een joodse man die op 20 september in elkaar werd geslagen in Keulen, legt uit:
Mijn joodse vriend Michael Kucherov was het eerste slachtoffer hier op vrijdag. Hij werd geslagen omdat hij probeerde om bij de eerste van onze [= Pro Köln] bijeenkomsten te komen op vrijdag. Ik neem het mezelf kwalijk dat ik er op dat moment niet was voor hem. Het verscheurt me te horen dat er weer een jood in elkaar wordt geslagen in de straten van Duitsland. Nou ja, hij zou niet de eerste zijn. De volgende dag werd ik, toen ik probeerde de Heumarkt op te komen, geslagen door misdadigers van de Antifa op Eibahnstrasse. In beide incidenten riepen ze, toen we werden geslagen, 'nazi', en dat was heel vreemd. Michael was gekleed in een pak, maar ik droeg mijn kippa [joods hoofddeksel] en ik was heel gemakkelijk te herkennen als een jood, dus u kunt begrijpen hoe vreemd het lijkt om op straat door de Duitsers te worden geslagen en nazi genoemd te worden als je joods bent. Hoe dan ook, ik ging naar huis met een gebroken rib, maar mijn trots nog steeds intact. Ik had wel kunnen proberen te ontsnappen of weg te rennen, maar ik ga absoluut niet op de vlucht of op mijn knieën voor deze mensen. Niet deze jood. En dan nog iets, laat ze allemaal weten dat wij joden niet allemaal eitjes zijn. Wij die hier in Europa wonen, wij bestrijden de hele tijd misdadigers en islamisten en vragen nog steeds om meer. Daarom reisde ik van Frankrijk naar Duitsland om deze conferentie mee te maken. We staan aan de frontlinie van een strijd die met de minuut erger wordt.
Een Noorse man die blogt onder de naam Målmannen ervoer iets dergelijks en plaatste vele foto's [8] van het evenement [9]:
Bij verschillende gelegenheden observeerde ik mensen die probeerden om bij de demonstratie te komen maar werden aangevallen en weggejaagd door de linkse tegendemonstratie. In een zo'n geval werd een oude vrouw die veel affiches tegen islamisering bij zich had aangevallen door een bende van Antifa-activisten. De rest van de menigte riep 'Nazis raus' [Weg met de nazi's] toen deze criminelen het oude vrouwtje aanvielen en al haar affiches van haar afpakten, en haar toen bevalen om weg te gaan of het risico te lopen op meer aanvallen.
De Spaanse schrijver AMDG van het blog La Yijad en Eurabia [10] voegt toe in zijn opmerkingen:
Het was uiteraard niet mogelijk om de Heumarkt in te komen. Ik probeerde een van de smalle straatjes van de oude stad; er stond een rij van antifas met zwarte kleding en zonnebrillen op. Ze durfden zelfs een van die plastic rood-witte linten voor hen te plaatsen. Ik vertelde een van hen dat ik wilde oversteken, zij zeiden 'komt niks van in'. Een van hen sprak Spaans, en ik vroeg haar of zij een autoriteit waren, en ze bevestigde 'wij zijn de autoriteit'. Een cordon van ME-ers stond slechts twee meter achter hen. Ik kan geen beter beeld van het sluipende Eurabische fascisme vinden: de politie weigert hen niet alleen te confronteren, ze geven hen gewoon rugdekking. Of we moeten denken dat de antifa-militanten gewoon de stormtroepen (Sturmabteilung?) zijn van de formele politie.
Een aantal van die demonstranten voor 'democratie' en tegen 'extremisme' waren communisten. Ik denk dat de honderd miljoen dode slachtoffers van het communisme in een paar generaties dan blijkbaar geen teken zijn van extremisme. Sommige droegen ook anti-Israëlische slogans en merchandise met daarop het pictogram van de marxistische massamoordenaar en folteraar Che Guevara. Het is bekend dat hardelijnse marxistische organisaties [11] nog steeds sterk en invloedrijk zijn in Duitsland [12], net als in veel andere landen.
Veel van de aanwezigen spraken over de militant uitziende zwarte outfits van een aantal van de extreemlinkse demonstranten, die nauw bleken aan te sluiten bij hun houding. Aangezien de term 'fascist' deze dagen lijkt te worden voorbehouden aan anti-islamisten en 'racistische' critici van de massa-immigratie in het algemeen en islamitische immigratie in het bijzonder, is het een uitdaging om een goede term voor de militante antifa te vinden. Rode nazi's kan toepasselijk zijn, maar misschien is 'blackshirts' het meest geschikt, verwijzend naar hun zwarte kleding en uniformen.
Volgens AMDG: "Ik denk dat we deze rally elk jaar moeten herhalen. We moeten de Europeanen laten zien dat de linksen de echte nazi's en fascisten zijn. We kunnen dat punt alleen maken door te volharden. We moeten ons ook aansluiten bij de counterdemo met banners met verzen uit de Koran erop".
De beslissing om de demonstratie tegen islamisering te smoren werd ondersteund door de lokale autoriteiten, en ook nationale en waarschijnlijk supranationale. Thomas Steg, woordvoerder van de Duitse bondskanselier Angela Merkel, verklaarde dat Berlijn zich inspant voor 'interculturele dialoog'. Het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken, had ook kritiek op de bijeenkomst en zei dat "Zo'n samenkomst van populisten en extremisten schadelijk is voor de co-existentie waarnaar de stad en islamitische burgers hebben gestreefd".
Fritz Schramma, de burgemeester van Keulen, van dezelfde 'conservatieve' christendemocratische partij (CDU) als bondskanselier Merkel, zei op de publieke radio-omroep: "We willen hun conferentie niet en we zullen ze belemmeren samen met een grote meerderheid van mensen uit Keulen" [13].
Naar mijn mening werkt Fritz Schramma, de burgemeester van Keulen, als dhimmi samen met de moslims. Zijn acties verraden zijn stad, zijn land en zijn beschaving. Dit was een schandelijke daad van lafheid en verzoening met de nazi's van onze tijd. De ware erfgenamen van de nazi's en de communisten, zowel in totalitaire mentaliteit als in methoden, waren de linkse 'blackshirts' die aanwezig waren op deze dag, niet degenen die demonstreerden tegen de islamisering van hun continent. Schramma moet onmiddellijk aftreden. Het is niets minder dan een internationale schande dat nu, nadat Duitsland is bevrijd van de nazi's en de communisten, de autoriteiten in een grote stad in het grootste land van Europa knielen voor totalitaire misdadigers en hen in staat stellen om de straten te beheersen.
De autoriteiten hebben de blackshirts opzettelijk toegestaan om degenen die kritisch staan tegenover de officiële pro-islamitische politiek lastig te vallen. Dit bevestigt mijn lang gekoesterde vermoeden dat de extreemlinkse criminelen in bepaalde landen, die mensen die kritiek hebben op immigratie aanvallen, in het verlengde van de staat staan. De 'antifascisten' AFA in Zweden, bijvoorbeeld, scheppen openlijk op over regelmatige fysieke aanvallen tegen mensen die ze niet aardig vinden. Ze doen dit al jaren. De media en de autoriteiten weten het en doen niets. Ze keuren het goed, zo simpel is het.
De door de staat gesponsorde organisatie Expo in Zweden publiceerde samen met AFA een boek over critici van de massa-immigratie. Expo heeft nu hun materiaal naar de grootste politieke partij van het land gestuurd [14], de sociaaldemocraten, voor gebruik tegen hun politieke rivalen. Het 'respectabele', door de overheid gefinancierde Antirasistisk Senter, de anti-racismewaakhond in Noorwegen, linkt op hun home page [15] naar AFA Stockholm, die ze "militante Zweedse antifascisten" noemen. Dus ze weten best dat ze 'militant' zijn, maar vinden dit niet zo erg dat ze niet naar hen willen verwijzen. Ze verwijzen tevens naar de Antifaschistische Aktion (AFA) in Berlijn, waarvan sommige leden waarschijnlijk onder de dappere 'antifascisten' waren die in Keulen 'racistische' oude vrouwtjes aanvielen en joodse 'nazis'. De andere genoemde organisaties geven aan dat deze slechts aanbevolen links zijn, en niet alleen 'relevante links'. Geen van dit alles wordt genoemd door de massamedia en de politieke klasse.
De Noorse krant Dagens Nèringsliv heeft eerder [16] onthuld dat de grootste 'antiracistische' organisatie in het land, SOS Rasisme (met 40.000 leden de grootste in zijn soort in Noord-Europa), zwaar werd geïnfiltreerd door communisten in de late jaren '80 en vroege jaren '90, met andere woorden, tijdens de val van het communisme in Oost-Europa. Ze gingen rechtstreeks over van het communisme naar multiculturalisme, wat aangeeft dat een aantal van hen multiculturalisme zien als de voortzetting van het communisme maar dan met andere middelen. Lynch mobs en activisten van SOS Rasisme hebben herhaaldelijk cultureel conservatieven fysiek aangevallen en blijven dat ook doen. De organisatie ontvangt financiële steun van de Noorse regering, die in totaal een paar miljoen kronen bedroeg in de afgelopen jaren. Als zodanig is SOS Rasisme een verlengstuk van de Noorse Arbeidspartij, de socialistische partij Venstre, en Rødt, die als taak hebben om politieke dissidenten tot zwijgen te brengen.
De door de overheid gefinancierde Islamic Council of Norway heeft toegegeven dat ze 'advies' ontvangen van de geestelijke leiders van de Moslimbroederschap, Yusuf al-Qaradawi en zijn Fatwa Raad, die onder andere discussiëren over of homo's al dan niet moeten worden gedood. Hij heeft ook zelfmoordaanslagen ondersteund en huwelijken met meisjes van negen jaar oud. Een socialist genaamd Lars Gule, die eens op zijn reis naar de joodse staat Israël werd gearresteerd met dynamiet in zijn rugzak en de bedoeling wat dingen op te blazen, die heeft ondertussen voorgesteld op een groot blog dat de veiligheidsdiensten mij in de gaten moeten houden, want ik zou een gevaarlijke 'rechts-extremist' zijn.
Een van de buitenlandse bezoekers [van de bijeenkomst op de Heumarkt] was de Vlaamse politicus Filip Dewinter [17]. Hij bekritiseerde de Keulense burgemeester Schramma en vergeleek hem met Freddy Thielemans, de socialistische burgemeester van het Belgische Brussel, die in 2007 en 2008 demonstraties verbood die de slachtoffers van de terreuraanslagen op 11 september 2001 in de Verenigde Staten wilden herdenken, omdat hij niet wilde dat dat de lokale moslims zou verstoren. "Brussel en Keulen hebben burgemeesters die knielen en zich aan islamisering overgeven", zei Dewinter.
Ik controleerde de voorpagina van de veelbezochte Amerikaanse 'anti-jihad' website Little Green Footballs (LGF) van vrijdag 19 tot dinsdag 23 september 2008 om te controleren wat blogger Charles Johnson zou schrijven over de demonstratie. Voor zover ik kon zien bleef hij volkomen stil over het onderwerp, maar er bestaat geen twijfel over dat hij zich bewust was van het gebeuren. Op 8 septmeber schreef hij "Fascists Hijacking Anti-Jihadism in Cologne" [18] en zei: "Daar gaan we weer, een sterrenprogramma aan Europese fascisten kaapt de anti-jihad beweging voor hun eigen zieke politieke doeleinden".
Een van deze 'fascistische schoften' (Johnson's woorden) was Dewinter, met zijn project "Steden Tegen Islamisering". De heer Johnson zelf merkte wel op dat de leiders van de Islamitische Republiek van Iran, nauwelijks een baken van tolerantie en verlichting, er bij de Europese Unie op aandrongen (niet bij Duitsland, interessant genoeg) om in te grijpen en deze geplande 'anti-islamitische' vergadering te stoppen, en Johnson concludeerde dat "De Iraanse mullahs niet om betere propaganda hadden kunnen vragen".
De Iraniërs [19] zetten de EU meerdere malen onder druk en riepen de Franse ambassadeur op - Frankrijk had het roulerende voorzitterschap van de EU - om diepe bezorgdheid te uiten over toegeeflijk gedrag van de EU in de richting van anti-islamitische sentimenten in Europa, en ze stelden voor dat Europese autoriteiten de conferentie zouden verbieden. Zouden de 'anti-jihadistische' Johnson en zijn volgelingen niet bezorgd moeten zijn over het feit dat ze uiteindelijk aan dezelfde kant komen te staan als een onderdrukkende en terrorisme sponsorende islamitische staat die ten strijde trekt tegen Westerlingen die vechten voor hun vrijheid? Blijkbaar niet.
Slechts een paar dagen hiervoor ontving de 'fascistische klootzak' Filip Dewinter de Oriana Fallaci-prijs in Florence voor zijn werk aan onder andere "Steden Tegen Islamisering" [20]. De prijs is vernoemd naar de moedige Italiaanse islamcriticus, journalist en schrijfster Oriana Fallaci. De ironie is dat de heer Johnson een aantal jaren een foto van Fallaci op zijn voorpagina had gehouden, maar op het moment van schrijven is deze foto plotseling en op mysterieuze wijze verdwenen. Ik denk dat Fallaci dan misschien ook fascistisch was, net als Dewinter, ikzelf en iedereen die niet gelooft in de mythe van een gematigde islam. De Nederlandse politicus Geert Wilders lijkt ook niet te geloven in het bestaan van een gematigde islam. Wanneer zal LGF hem een fascist verklaren?
Het LGF-publiek denkt dat Europeanen moeten bewijzen dat we 100% 'ideologisch zuiver' zijn voordat we het recht krijgen om te vechten voor ons voortbestaan. Stel je voor dat er een huis in brand staat. De brandweer is net aangekomen om de brand te blussen, maar de buurman zal niet toestaan dat ze kraanwater gebruiken omdat hij bang is dat het onrein zou kunnen zijn. Hij zal alleen maar accepteren dat ze heilig water gebruiken - gedestilleerd heilig water - en alleen als het is gezegend door een lesbische priester die het stemrecht voor illegale immigranten ondersteunt. Omdat de brandweer hier niet over beschikt brandt het huis af, maar de buurman vindt zijn troost in de wetenschap dat de resterende as ten minste ideologisch zuiver is. Dit is de houding van Little Green Footballs ten opzichte van de dreiging waarmee de Westerse wereld kampt. In feite, hun houding is om te zeggen dat het water gevaarlijker is dan de brand zelf en om de brandweer te slaan met hun paraplu's, terwijl ze "fascistische klootzakken!" schreeuwen.
Ze denken blijkbaar dat als je een willekeurige Europeaan maar genoeg afpelt, er meestal een nazi onder schuilgaat die gewoon ligt te wachten om naar boven te komen. Er zijn slechts twee mogelijke soorten Europeanen: de overgevers en de nazi's. Als we niet de eerste zijn, dan volgt uit de logica dat we de laatste groep zijn. Deze houding verraadt een alles doordringende haat die werkelijk alles demoniseert dat Europeanen doen om hun waardigheid en erfgoed te beschermen. Het weerspiegelt haast multiculturalisme als een anti-Westerse, maar vooral anti-Europese, ideologie van haat.
Een van de redenen waarom de hardcore antisemieten (David Duke [21] zou een goed voorbeeld zijn) onbetrouwbare bondgenoten zijn is dat ze joden zo veel haten dat het de rationele delen van hun hersenen afsluit en ze het uiteindelijk op een akkoordje willen gooien met de moslims, op basis van wederzijdse haat. Dezelfde logica geldt voor zij die hardcore anti-Europa zijn, waarvan er ook velen bij 'conservatieve' websites zitten zoals LGF. Ze hebben een irrationele haat, een donkere wolk in hun hoofd die hen ervan weerhoudt om de wereld duidelijk te zien. Op een bepaalde manier hebben een aantal LGF-ers dus meer gemeen met David Duke dan ze willen toegeven. Als hersenloos antisemitisme en anti-Amerikanisme moet worden beschouwd als een probleem, dan moet hersenloze anti-Europeesheid dat ook.
Dit weekend waren we getuige van hoe gewelddadig misdadigers de mensen die het niet met hen eens waren, waaronder een aantal joden, bedreigden, aanvielen en in sommige gevallen bont en blauw sloegen. Deze 'antifascistische' blackshirts zijn nauw verwant aan de gewelddadige totalitaire bewegingen van de vorige generaties, in hun kledingkeuze, mentaliteit en de bereidheid om de vrijheid van meningsuiting te verstommen door bruut geweld. Kortom, ze lijken op fascisten en communisten (sommigen van hen waren ook communisten). Wat heeft Little Green Footballs, die nooit een kans mist om 'fascisten' te bekritiseren, geschreven over deze zaak? Tot nu toe helemaal niets. Er zijn inderdaad mensen in Europa die zich gedragen als fascisten, en zij ontvangen de stilzwijgende steun van LGF, terwijl hun slachtoffers worden bestempeld als 'fascisten'.
Ik heb gezien hoe, voor een groot deel van dit jaar, een aantal fatsoenlijke mensen zoals, maar niet beperkt tot, Pamela Geller, Paul Belien, Diana West, Baron Bodissey en Dymphna van het blog Gates of Vienna en vele anderen, leden onder een vicieuze lastercampagne van Charles Johnson en Little Green Footballs die groter is dan alles wat ik heb gezien in mijn leven. Nadat hij eerst een krankzinnige heksenjacht gevoerd heeft op denkbeeldige fascisten, wier gelederen elke maand lijken te groeien, kiest de heer Johnson er nu opeens voor om stilletjes een oogje toe te knijpen wanneer de echte fascisten geweld gebruiken om hun critici het zwijgen op te leggen in een grote Westerse stad. Ik geef toe dat dat me boos maakt, en ik denk dat ik het recht heb om dat te zijn.
De tijd is nu gekomen voor de heer Johnson om in het openbaar excuses te maken aan de vele mensen die hij heeft besmeurd sinds het najaar van 2007, te beginnen met degenen die ik hierboven heb genoemd. Het is niet hun geloofwaardigheid die hier op het spel staat. Het is de zijne. Als hij de confrontatie met de islamitische infiltratie blijft ondermijnen, wordt het steeds moeilijker voor de LGF om zichzelf überhaupt te presenteren als een anti-jihad website. Op een gegeven moment zullen het snel krimpende aantal mensen op het noordelijk halfrond die nog niet van de site zijn geschopt worden gedwongen om zich af te vragen of de website en de eigenaar gewoon van kant zijn gewisseld en zich hebben aangesloten bij de Vijand.
Verder commentaar:
De Antifa zijn vaak de nuttige en 'verlengde' arm van de huidige cultureel marxistische/multiculturele gevestigde orde en ze zijn al actief sinds de jaren '60 en '70.
Een meerderheid van de Europese landen hebben groepen als AFA en RF - voor het slaan, intimideren en het terroriseren van alle mensen die massa-immigratie van moslims bekritiseren of die zich ertegen verzetten. Er waren de afgelopen drie jaar meer dan 180 geregistreerde gevallen van extreemlinks geweld in Zweden [22]. In Oslo, Noorwegen, zijn er de nationale variant genaamd 'Blitz' en SOS Rasisme, door de staat gesponsorde extreemlinkse bewegingen (lynch mobs) vergelijkbaar met AFA. Een meerderheid van de politieke partijen heeft de laatste decennia directe en indirecte steun getoond voor deze groep en hebben het 'Blitz-huis' gefinancierd. Het flatgebouw werd oorspronkelijk bewoond door huurders, maar wordt nu gefinancierd en gerenoveerd door de huidige stadsraad van Oslo.
1. http://www.brusselsjournal.com/node/3548
2. http://www.amnation.com/vfr/archives/011477.html
3. http://www.spiegel.de/international/germany/0,1518,579661,00.html
4. http://www.dianawest.net/Home/tabid/36/EntryID/475/Default.aspx
5. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/gamed-poll-about-cologne.html
6. http://www.pi-news.net/2008/09/qualitaetsumfrage-aus-dem-hause-springer/
7. http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2008/09/jews-beaten-at.html
8. http://maalmannen.blogspot.com/2008/09/bilete-fraa-kln-3.html
9. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/post-mortem-on-cologne-part-2.html
10. http://layijadeneurabia.com/2008/09/21/a-personal-account-of-yesterday%e2%80%99s-demo-in-koln-antifas-block-access-to-a-demo-%e2%80%9cwe-are-the-authority%e2%80%9d-german-police-lines-behind-them/
11. http://www.dw-world.de/dw/article/0,2144,3264553,00.html
12. http://www.spiegel.de/international/germany/0,1518,553187,00.html
13. http://www.expatica.com/de/articles/news/Scuffles-in-Cologne-before-anti_Islam-rally--.html
14. http://snaphanen.dk/2008/09/21/%c2%bbjeg-forsager-dansk-folkeparti-og-alt-dets-v%c3%a6sen%c2%ab/
http://51.517.-0.083plusf95:QEopjnn365893154526??
15. http://www.antirasistisk-senter.no/linker/index.html
16. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/06/political-correctness-revenge-of.html
17. http://www.brusselsjournal.com/node/3542
18. http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2008/09/goog_1222164708781
19. http://english.farsnews.com/newstext.php?nn=8707010676
20. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/filip-dewinter-wins-oriana-fallaci.html
21. http://www.memri.org/bin/articles.cgi?ID=SP103505
22. http://politisktinkorrekt.wordpress.com/2009/12/14/g-p-kartlagger-extremvansterns-vald/
Uitingen van multiculturalisme resulteren nu in uiterst onevenredige vertegenwoordiging van groepsgerichte belangenorganisaties. Als gevolg van de doctrine die bekend staat als politieke correctheid/cultureel marxisme/multiculturalisme wordt de enige liefdadigheidsinstelling die werkt voor het belang van de Engelse mensen bespot en vervolgd, bestempeld als een racistische organisatie, terwijl er duizenden andere organisaties zijn die nooit worden bekritiseerd (215 werken voor de belangen van de Somaliërs, 92 voor Pakistanen, zelfs 144 voor zwarten). Deze tendens onderstreept en documenteert nog maar eens hoe zeer multiculturalisme een anti-Europese ideologie van haat is, ontworpen om de Europese tradities, culturen en identiteiten te vernietigen.
Dezelfde tendensen tieren welig in andere West-Europese landen.
Finse mensen die in Engeland en Wales wonen hebben 11 liefdadigheidsorganisaties die uitsluitend werken voor het welzijn en het belang van het Finse volk. De Chinezen hebben 164 liefdadigheidsorganisaties, de Somaliërs hebben er een ongelooflijke 215, daarnaast zijn er "ongeveer 1200" joodse instellingen, maar pas helemaal aan de onderkant van de ladder staan de Britten, die (op dit moment) de overgrote meerderheid van de bevolking van Engeland en Wales vormen, en zij hebben er slechts 1 (ja één!), genaamd The Steadfast Trust, die opkomt voor de Engelse mensen en hun belangen in een steeds meer gefragmenteerde en verdeelde samenleving.
Op 8 oktober deed een aanhanger van The Steadfast Trust een verzoek aan de Charity Commission om vrije informatie op te vragen over hoeveel goede doelen, zoals de Steadfast Trust, hun begunstigden hadden gespecificeerd met categoriale codes als "voor mensen van een bepaalde etnische achtergrond of ras".
Door een gelukkige samenloop van omstandigheden was de Commissie al een onderzoek op dit gebied aan het uitvoeren en bracht een tabel van de tussentijdse resultaten uit.
De Charity Commission heeft ongeveer 159.600 geregistreerde goede doelen, al moet worden opgemerkt dat dit aantal sterk wisselt als gevolg van de registratie van geaccepteerde goede doelen en verwijdering van inactieve goede doelen.
Rond 15.500 goede doelen hebben de code aangevinkt 'voor mensen van een bepaalde etnische afstamming of raciale achtergrond', maar veel zijn uitgesloten van het onderzoek omdat ze alleen in het buitenland actief zijn. Er zijn ongeveer 6.860 goede doelen geïdentificeerd die binnen de landen Engeland en Wales werken.
De top tien van etnische/raciale herkomstgroepen met goede doelen (op basis van het aantal goede doelen) is als volgt...
* Het EHRM is op de hoogte gesteld van deze categoriale term (dwz zwart) als gevolg van de bezorgdheid dat het in strijd is met de Race Relations Act uit 1976, die verbiedt om onderscheid te maken tussen begunstigden of basis van huidskleur.
Het doel van goede doelen is om te werken aan het welzijn en de belangen van hun doelgroep. Zoals de volledige tabel laat zien, worden de Britten niet eens genoemd (wat betekent dat er minder dan 10 instellingen zijn in heel Engeland en Wales), wat aangeeft dat ze etnisch niet goed vertegenwoordigd zijn op een specifieke basis. Dit is zowel verrassend als betreurenswaardig, omdat het impliceert dat de grootste etnische groep rechteloos en mogelijk verwaarloosd wordt.
Het is te hopen dat The Steadfast Trust (als de enige bekende liefdadigheidsinstelling voor de Engelse mensen van Engeland) dit evenwicht een beetje aan kan pakken. Een begunstigde van Steadfast Trust, Lynn Chorley zegt:
Het is een trieste waarheid dat een paar mensen, zeer klein in aantal, bezorgdheid hebben geuit dat ons goede doel discriminerend zou zijn. Natuurlijk is dit niet het geval; in feite is de discriminatie alleen dat de grootste etnische groep van Engeland niet wordt toegestaan om een goed doel te hebben voor het eigen volk, wat zorgt dat wij massaal ondervertegenwoordigd zijn.
Wij zijn van mening dat onze werkzaamheden, het aanbieden van een vitaal gevoel van culturele identiteit door middel van onderwijs en activiteiten, een positieve impact zullen hebben op de samenleving als geheel, en we zijn blij met alle steun die is gegeven.
Het bovenstaande rapport is te vinden op de site van Steadfast Trust.
Bron:
http://www.civilliberty.org.uk/newsdetail.php?newsid=735
Door John H. McWhorter
Nog niet zo lang geleden was ik aan het lunchen bij een KFC in Harlem, en zat in de buurt acht Afro-Amerikaanse jongens van rond de 14. Aangezien het 1) 13:30 was op een schooldag, 2) ze boekentassen droegen, en 3) ze geen haast leken te hebben, nam ik aan dat ze aan het spijbelen waren. Ze waren zeer luidruchtig en onhandelbaar, gooiden eten naar elkaar en lieten het op de grond achter.
Het restaurant was van zwarte mensen, en die waren ook het grootste deel van de klanten, maar het was moeilijk om hier een gezonde 'zwarte gemeenschap' te zien. Nadat ze de jongens herhaaldelijk had gewaarschuwd om te stoppen met eten te gooien en rustig aan te doen, vertelde de manager hen uiteindelijk om te vertrekken. De kinderen negeerden haar. Pas nadat ze een mannelijke bewaker had gebeld begonnen ze langzaam hun weg naar buiten te maken, maar draaiden nog treiterend om het restaurant heen voordat ze wegliepen. Deze tieners waren duidelijk geen monsters, maar ze leken zichzelf vrijgesteld beschouwden van publieke gedragsnormen, alsof zij het voor het zeggen hadden in de samenleving.
Wat mij het meest raakte was echter hoe volledig de muziek van de jongens - harde rap, die een diepe afkeer preekt van het gezag - hen voorzag van een doorlopende soundtrack voor hun asociale gedrag. De rap was zo volledig ingebakken in hun bewustzijn dat de een of ander om de zoveel tijd mee zou rappen met de arrogante rapteksten vol schuttingtaal, vergezeld van de hoekige, oorlogszuchtige gebaren die typisch zijn voor rapconcerten. Een paar van zijn vrienden zouden dan met hem mee doen. Rap was een constante achtergrond in hun gesprek.
Veel schrijvers en denkers zien een soort van goed geïnformeerde politieke betrokkenheid, zelfs een revolutionair potentieel, in rap en hiphop. Ze konden onmogelijk meer verkeerd zitten. Door het versterken van de stereotypen die zwarten lang hebben belemmerd, en door jonge zwarten te leren dat een criminele vijandige houding de enige juiste 'authentieke' reactie is op een vermeende racistische samenleving, blokkeert rap het succes van de zwarten.
Het gif dat rap nu doordrongen heeft had vóór de jaren '60 nog weinig plaats in zwarte populaire cultuur - sterker nog, in de hele houding van de zwarten. De opkomst van het ethos van hiphop heeft zijn wortels in die tien jaar van zwarte ideologie die zwarte kracht en authentieke zwarte identiteit gelijkstelde met een militante vijandige houding ten opzichte van de Amerikaanse samenleving. In de boze nieuwe sfeer, afgebeeld door mensen als Malcolm X met zijn opgeheven vuist, begonnen vele zwarten (en nog veel meer blanke liberalen) misdaad en geweld door zwarten te zien als volkomen natuurlijke, zelfs nodige reacties op de vermeende ontmenselijking en armoede die zij leden door een racistische samenleving. Kortom, deze militante geest, vooral uitgedragen door de Black Panthers, was doordrenkt van zwarte populaire cultuur, van de toneelstukken van LeRoi Jones tot 'blaxploitation'-films, zoals Sweet Sweetback's Baadasssss Song van Melvin Van Peebles, die de zwarte criminele rebel vierde als een held.
Maar blaxploitation en soortgelijke genres raken snel uit de mode. De herinnering aan hoe de blanken zwarten schaamteloos hadden gestereotypeerd was nog te recent, waardoor veel zwarten beledigd waren door de typecasting in iets als Sweet Sweetback's Baadasssss Song. De waarnemende zwarte historicus Lerone Bennett zei: "Er is een zekere grimmige blanke humor in het feit dat de zwarte marsen en de demonstraties van de jaren '60 artistieke vervulling bereikten" met "provocerende en uiteindelijk verraderlijke reïncarnaties van alle Sapphires and Studds van weleer".
Vroege rap hield zich meestal afzijdig van de Sapphires and Studds, en begon niet als een gegrom uit de onderbuik van de maatschappij, maar als vrolijke feestmuziek. De eerste grote hit van de rap, "Rapper's Delight" van de Sugar Hill Gang in 1978, werd gekenmerkt door een pakkende baslijn die de muziek voortdreef terwijl de vrolijke rapper zichzelf vierde als een rokkenjager en een geweldige danser. Al snel zouden kinderen in heel Amerika mee rappen met het nonsensrefrein:
I said a hip, hop, the hippie, the hippie,
to the hip-hip hop, ah you don't stop
the rock it to the bang bang boogie, say
up jump the boogie,
to the rhythm of the boogie, the beat.
Een reeks van uitbundige raps volgde in de komende maanden. Op het moment dacht ik dat het een onschuldig rage was die zeker binnenkort over zou waaien.
Maar rap kreeg een donkere wending in de vroege jaren '80, toen deze vrolijke muziek plaats maakte voor de 'gangsta' stijl die het overnam van waar blaxploitation was gebleven. Nu begonnen beroemde rappers harde teksten te schrijven waarin ze oorlogvoering op straat vierden, of drugs en promiscuïteit. De onheilspellende hit uit 1982 van Grandmaster Flash, "The Message", markeerde de verandering in sentimenten met zijn refrein: "Het is soms als een jungle, het maakt dat ik me soms afvraag hoe ik mijn hoofd boven water houd". Het schilderde het leven in een getto af als diep wanhopig:
You grow in the ghetto, living second rate
And your eyes will sing a song of deep hate.
The places you play and where you stay
Looks like one great big alley way.
You'll admire all the numberbook takers*,
Thugs, pimps and pushers**, and the big money makers.
* = bookmakers, mensen die weddenschappen vastleggen; ** = Boeven, pooiers en dealers
Muziek critici prezen "The Message" meteen huizenhoog, behandelden het als de poëzie van de straat - zoals de elitaire media hiphop sindsdien altijd heeft gekenmerkt. Het lied raakte een grimmige fatalistische snaar: ik heb twee keer gehoord dat zwarten die in het publiek zaten tijdens besprekingen over ras het refrein opdreunden om een punt over het slachtofferschap van zwarten te onderstrepen. Zo ook de waarschuwing die het droeg: "Duw me niet, want ik sta op het randje", rapte Melle Mel dreigend. De ultieme boodschap van "The Message" - dat het leven in een getto zo hopeloos is dat een explosie van geweld gerechtvaardigd en onvermijdelijk is - zou in de komende jaren een mantra van hiphop worden.
Het boze, vijandige standpunt dat "The Message" opnieuw in de zwarte populaire cultuur bracht heeft rap getransformeerd van een rage in een miljardenindustrie die in 2002 meer dan 80 miljoen platen in de VS verkocht - bijna 13 procent van alle verkochte platen. Volgens rapproducers als Russell Simmons was de eerdere zwarte pop slappe muziek. Hij verachtte de "zachte, niet-agressieve muziek (en niet-bedreigende beelden)" van artiesten als Michael Jackson of Luther Vandross. "Dus zodra ik de kans kreeg", zegt hij, "deed ik precies het tegenovergestelde".
In de twee decennia sinds "The Message" hebben hiphopartiesten talloze rapnummers uitgebracht die het leven in een getto vieren, met eindeloos geweld en criminaliteit. Het nummer "PSK, What Does It Mean?" van Schooly D is daar een voorbeeld van:
Copped* my pistols, jumped into the ride.
Got at the bar, copped some flack**,
Copped some cheeba-cheeba***, it wasn't wack.
Got to the place, and who did I see?
A sucka-ass nigga tryin to sound like me.
Put my pistol up against his head–
I said, "Sucka-ass nigga, I should shoot you dead."
* = Pakte; ** = werd belegdigd; *** = wiet
De hoofdpersoon van een vers van KRS-One (een hiphop-ster die zich later uitsprak tegen geweld in rap) haalt werkelijk de trekker over:
"Knew a drug dealer by the name of Peter –
Had to buck him down with my 9 millimetre".
Volgens de verbeelding van de gangsta-rappers werd de politie een plunderende indringer. De overleden 'West Coast'-rapper Tupac Shakur drukte die houding als volgt uit:
Ya gotta know how to shake the snakes*, nigga,
'Cause the police love to break a nigga,
Send him upstate** 'cause they straight up hate the nigga.
* = de politie afschudden; ** = in de nor gooien
Shakur's tirade tegen de politie lijkt echter tam in vergelijking met het beruchte "Cop Killer" van Ice-T:
I got my black shirt on.
I got my black gloves on.
I got my ski mask on.
This shit's been too long.
I got my 12-gauge sawed-off*.
I got my headlights turned off.
I'm 'bout to bust some shots off.
I'm 'bout to dust some cops off...
I'm 'bout to kill me somethin'
A pig stopped me for nuthin'!
Cop killer, better you than me.
Cop killer, fuck police brutality!...
Die, die, die pig, die!
Fuck the police!...
Fuck the police yeah!
* = afgezaagd jachtgeweer
Rap begon ook een aantal van de meest ijzige vrouwenhatende muziek te bieden die de menselijke geschiedenis ooit gekend heeft. Hier is Schooly D weer:
Tell you now, brother, this ain't no joke,
She got me to the crib*, she laid me on the bed,
I fucked her from my toes to the top of my head.
I finally realised the girl was a whore,
Gave her ten dollars, she asked me for some more.
* = huis
"Is That Yo Bitch?" van Jay-Z heeft net zulke thema's:
I don't love 'em, I fuck 'em.
I don't chase 'em, I duck 'em.
I replace 'em with another one. . . .
She be all on my dick.
Of, zoals N.W.A. (Een afkorting van "Niggers with Attitude") kernachtig het wereldbeeld van de hiphop samenvat: "Het leven is niets dan wijven en geld".
De muzikale begeleiding in rap weerspiegelt de brutaliteit van rapteksten in hardheid en herhaling. Simmons wil niet dat zijn opnamen harmonieus klinken. "Wat we hebben gebruikt voor melodie was impliciet melodie, en wat we hebben gebruikt voor muziek waren sound-beats, scratches, achterstevoren gespeelde stukken, niets moois of fijns". Het succes van de hiphop heeft geresulteerd in een ironische omkering. In de jaren '70 was schreeuwende hardrock in de mode onder jonge blanken, terwijl de lieve, swingende funk en soul de zwarte radio aansprak - een verschil waar ik trots op was. Maar in de jaren '80 dimde rock wat en zwarte muziek werd een aanval op de oren en de ziel. Iedereen die is opgegroeid in de stedelijke gebieden in Amerika tijdens de jaren '80 zal niet snel vergeten hoe jonge mannen op straat liepen, hoe dit sonische wapen uit hun boom boxes schetterde, en hoe ze met minachtende blikken mensen haast uitdaagden om hen te vragen om het wat zachter te zetten.
Hiphop werd enorm populair op hetzelfde moment als de videoclip opkwam, en rappers waren al snel op MTV te zien, om in beelden de lelijke wereld te versterken die werd beschreven in rapteksten. Video na video liet rapsterren zien met vele sieraden, rijdend in opgevoerde auto's, met sportwapens, boos gebarend naar de camera, en frunnikend aan vervangbare, gedachteloos dansende, schaars geklede vrouwen.
Natuurlijk is niet alle hiphop strijdlustig of grofgebekt - hele cd's over groepsseks, aanvallen op de politie en scheldwoorden voor vrouwen zouden de meeste luisteraars snel gaan vervelen. Maar het is de smerigste rap die het best verkoopt, en de smerigste opbrengst die een carrière lanceert. Terwijl ik dit schrijf zijn de top tien best verkochte hiphop-cd's van artiesten 50 Cent (momenteel met 's lands op één na best verkochte van alle muzikale genres), Bone Crusher, Lil 'Kim, Fabolous, Lil' Jon en de East Side Boyz, Cam'ron Presents the Diplomats, Busta Rhymes, Scarface, Mobb Deep, en Eminem. Elk van deze groepen of artiesten verpersoonlijkt opzettelijk en krachtig verzet tegen de maatschappij - Lil 'Jon en zijn mensen trakteren ons zelfs op een lied genoemd "Don't Give a Fuck" ["Kan me geen kloot schelen"] - en al hun nummers prijzen het getto als 'het je van het'. Zo zijn de sporadische plichtsgetrouwe nummers, waarin een rapper mannen vertelt om verantwoordelijkheid te nemen voor hun kinderen of klaagt over zinloos geweld, slechts bijzaak. Het behouden van een boevenreputatie is uitgegroeid tot de snelste en meest waarschijnlijke manier om een ster te worden.
Geen enkele hiphopper heeft harder gewerkt om een gangsta beeld te cultiveren dan Sean 'P. Diddy' Combs, de enorm succesvolle rapper, producer, modebaas en directeur van Bad Boy Records - zo veel zelfs dat hij de scheidingslijn tussen de bad boy spelen en het echt zijn vervaagt. Combs mag dan zijn opgegroeid in de middenklasse in Mount Vernon, New York, en zelfs voor een tijdje op Howard University hebben gezeten, maar hij heeft bewezen dat hij kan gangbangen met de slechtsten. De politie heeft Combs in 1995 opgepakt voor het bezit van een dodelijk wapen. In 1999 werd hij aangeklaagd voor het aanvallen van een rivaliserende platenbaas. Het meest berucht is dat de politie hem dat jaar heeft afgevoerd voor het afvuren van een pistool in een nachtclub als reactie op een belediging, waarbij hij drie omstanders verwondde en toen vluchtte met zijn entourage (inclusief toenmalige vriend Jennifer 'J.Lo' Lopez). Combs ging vrijuit, maar zijn jonge protégé, rapper Jamal 'Shyne' Barrow, moest wel naar de gevangenis voor het afvuren van het pistool.
Combs en zijn kompanen zijn zeker niet de enige onder de rappers in het ophouden van de verbinding tussen "rap en rap sheet" (rap en strafblad), zoals criticus Kelefa Sanneh het kunstig uitdrukt. Verschillende prominente rappers, waaronder superster Tupac Shakur, zijn doorzeefd met kogels - en andere rappers worden vaak verdacht van deze moorden. De producent van Death Row Records, Marion 'Suge' Knight, heeft net vijf jaar gevangenisstraf uitgezeten voor mishandeling en illegaal wapenbezit. De huidige ster 50 Cent pronkt op foto's met zijn kogellittekens; de politie heeft hem onlangs gearresteerd voor het in zijn auto verbergen van wapens. Van de top tien hierboven vermelde hiphopsterren hebben er vijf aanvaringen gehad met de wet. In 2000 braken ten minste vijf verschillende gevechten uit tijdens de Source Hiphop Awards - bedoeld als de Grammy's van de rapwereld. De laatste vechtpartij, waarbij maximaal 100 mensen in het publiek ook het podium op woedden, riep de ceremonie een halt toe - net na een eerbetoon op film aan vermoorde rappers. Geen wonder dat een populaire rap-website gaat onder de naam rapsheet.com.
Veel fans, rappers, producers, en intellectuelen verdedigen het geweld in de hiphopwereld en de vrouwenhaat, zowel echt als vermeend, als een revolutionaire kreet van frustratie van de machteloze jeugd. Voor Simmons kunnen gangsta raps "luisteraars iets leren over het leven van de mensen die raps maken en hen eraan herinneren dat deze mensen bestaan". Onlangs vertelde 50 Cent aan Vibe Magazine, "Mainstream Amerika kan naar me kijken en zeggen: 'Dat is de mentaliteit van een jongen uit de 'hood' [getto, achterbuurt]". Michael Eric Dyson, professor Zwarte Studies aan de University of Pennsylvania, heeft een boeklange lofzang geschreven over Shakur, en prees hem voor "kritiek op beperkte artistieke visies van zwarte identiteit" en voor het "artistiek verkennen van de aantrekkingskracht en de grenzen van de zwarte morele en sociale subculturen" - slechts een van de talloze lofdichten over rap die zijn gepubliceerd in de afgelopen jaren. De National Council of Teachers of English, die het gebruik van de rapteksten op stedelijke openbare scholen aanbeveelt (zoals reeds gebeurt op de scholen in Oakland, Los Angeles en andere steden), meent enthousiast dat "hiphop kan worden gebruikt als een brug om de schijnbaar grote kloof tussen de straten en de wereld van de academici te overbruggen".
Maar het ontbreekt ons jammerlijk aan verbeelding als we in 2003 - lang nadat de burgerrechtenrevolutie geslaagd is, en nu levend in een tijd van enorm gestegen kansen voor Afro-Amerikanen die zijn bereikt nu zwarten zich ook aan de bovenkant van de samenleving en de politiek bevinden - nu toch denken dat het een signaal van vooruitgang bij de zwarte kinderen is als ze gewelddadige, seksistische, nihilistische teksten opdreunen zoals de Russen doen met Poesjkin. Sommige verdedigden blaxploitation-films ook als revolutionair, maar de tijd heeft geleerd dat het dwaas is om dat te stellen. "De boodschap van Sweetback is dat als je het goed voor elkaar hebt en tegen de Wouten op kunt staan, je kunt winnen", heeft Van Peebles eens tegen een interviewer gezegd. Maar wat kunnen ze dan winnen? Alles wat Sweetback heeft gedaan en wat we zien in de film was dat hij kon voorkomen dat hij in de gevangenis zou belanden - en het zou leuk zijn om meer nuttige raad te hebben over het overwinnen van problemen dan alleen "de politie te snel af zijn". Claims over de politieke mogelijkheden van rap kijken al even rooskleurig in de toekomst. Hoe kan het progressief zijn om het leven te beschrijven als niets anders dan 'wijven en geld'? Of om beïnvloedbare zwarte kinderen, die er heus wel zouden komen als ze gewoon hard zouden werken en studeren, te vertellen dat de kop van een rivaal eraf schieten 'echt' is? Hoe nuttig is het seksisme in de rap in een gemeenschap geteisterd door enorme onwettigheid en een tergend laag huwelijkscijfer?
Het idee dat rap een authentieke kreet is tegen onderdrukking is des te gekker als u zich herinnert dat zwarte Amerikanen in het verleden nog veel meer hadden om gefrustreerd over te worden, maar destijds nooit zulke nihilistische muziek produceerden of genoten als 50 Cent of NWA. Integendeel, zwarte populaire muziek was bijna altijd bevestigend en hoopvol. Ook ontdekken we geen muziek over dergelijk geweld in plaatsen waar echt grote ellende is, zoals Ethiopië of Congo - tenzij het geïmporteerde Amerikaanse hiphop is.
Gezien de reflexieve wereldvervreemding in hiphop is het geen verrassing dat hun expliciete politieke doelen, zoals ze nu zijn, nauwelijks progressief zijn. Simmons heeft een "Hip-Hop Summit Action Network" opgezet om rapsterren en fans bij elkaar te brengen om "een brug te slaan tussen hiphop en politiek". Maar de beleidsposities van HSAN zijn meestal ouwe koeien uit de sloot. Ze houden vast aan, bijvoorbeeld, het lang spelende belasterende idee dat stedelijke scholen mislukken wegens ontoereikende financiering van de gierige, racistische blanke gevestigde orde, en HSAN heeft zijn krachten gebundeld met de docentenvakbond om te protesteren tegen de voorgestelde onderwijsbegroting van de New Yorkse burgemeester Bloomberg voor zijn vermeende gebrek aan vrijgevigheid. HSAN heeft ook president Bush door het stof gehaald omdat hij Irak binnen wilde vallen. En het heeft luidkeels geprotesteerd tegen het aanbrengen van adviserende etiketten op rap-cd's die ouders waarschuwen voor de obscene taal die erin gebruikt wordt. Vechten voor het recht dat rappers schuttingtaal mogen uitkramen: dat is nog eens een revolutie!
Oke, zullen sommige waarnemers toegeven, misschien is rap niet progressief in een betekenisvolle zin, maar zijn het niet gewoon een stel kinderen die stoom afblazen en is er dus niet gewoon niets aan de hand? Ik denk dat dat antwoord te gemakkelijk is. Als muziekvideo's, dvd-spelers, walkmans, internet, kleding, en tijdschriften over hiphop invulling geven aan iemands volledige bestaan, moeten we het serieus nemen. In feite zou ik willen stellen dat het ernstig schadelijk is voor de zwarte gemeenschap.
De opkomst van nihilistische rap weerspiegelt de afkalving van de sociale normen onder jongeren in de binnensteden in de laatste paar decennia. Het was net toen de gangsta rap op gang kwam dat buurtoudsten echt begonnen te merken dat ze de controle over de jonge zwarte mannen kwijt waren geraakt, en die vaak terechtkwamen in de levens van bendegeweld en drugshandel. Tot ver in de jaren '70 was het getto een armoedig deel van de stad, waar ondanks de werkloosheid en de stijgende onwettigheid een gezond aantal mensen hun best deden om "het hoofd boven water te houden", zoals het liedje van de oude zwarte sitcom Good Times luidde.
Tegen de jaren '80 was het getto een wetteloos oorlogsgebied geworden, waar zwarte mensen hun eigen ergste vijanden waren. Het zou natuurlijk dom zijn om hiphop schuld te geven van deze treurige neerwaartse spiraal, maar door verheerlijking van het leven in de 'oorlogszone' heeft het het voor veel kinderen die erin vast zitten moeilijker gemaakt om zich ervan te bevrijden. Dat ze een bevoorrechte ster als Sean Combs zich zien gedragen als een straatrover vertelt die kinderen dat er niets meer authentiek is dan de getto-stijl, zelfs als je onvoorstelbare rijkdom hebt.
De houding en stijl die tot uiting komt in de 'identiteit' van hiphop houdt zwarten achter. Bijna alle hiphop, gangsta of niet, wordt geleverd met een eigenwijze, confronterende houding die - zoals blijkt uit de oproerkraaiers bij KFC - snel een gemeenschappelijke spreekstijl onder jonge zwarte mannen wordt. Zo hebben deze slingerende arm- en handgebaren van rapartiesten hun weg gebaand naar de informele gebaren van vele jonge zwarten, en werden een integraal onderdeel van hun zelfexpressie. Het probleem met dergelijke spraak en gewoontes is dat ze potentiële werkgevers op hun hoede maken voor jonge zwarte mannen en een jonge zwarte erin belemmert om comfortabel te werken met collega's en klanten. De zwarte gemeenschap heeft te veel opwaartse mobiliteit meegemaakt om die nu op te offeren aan de voorbijgaande rage van een opstandige 'identiteit' binnen hiphop.
Op een dieper niveau is er iets echt verontrustends en tragisch aan het feit dat zwarten zijn uitgegroeid tot de belangrijkste hulpen bij de verspreiding van slopende en - durf ik het te zeggen - racistische beelden van hun eigen groep. Rapgoeroe Russell Simmons beweert dat "de coolste dingen aan de Amerikaanse cultuur uit de onderklasse komen - of het nu taal, kleding, of attitude is. Dat is altijd zo geweest en zal altijd zo blijven". Maar terug in de slechte oude tijd hebben zwarten vaak geklaagd - enigszins terecht - dat de media te vaak zwarten afbeeldde als simpelweg onbeschaafd. Vandaag de dag, zelfs als televisie en films zwarten afbeelden op alle niveaus van succes, brengt hiphop de boodschap dat zwarten... onbeschaafd zijn. Ik vind het opvallend dat de groeperingen die tegen racisme vechten dit niet veroordelen.
Voor degenen die beweren dat zelfs de onzichtbare structuren van de samenleving racisme versterken, ligt de bewijslast bij hen om dan maar eens uit te leggen waarom de bloedige en seksistische teksten en video's in hiphop en het criminele gedrag van veel rappers geen krachtig negatief effect zou hebben op de opvatting van de blanken over zwarte mensen.
Helaas, sommige zwarte leiders lijkt het gewoon niets te schelen welke les rap uitstraalt. Overweeg Savannah's zwarte middelbare scholen, die de lokale rapper Camoflauge meerdere malen heeft uitgenodigd als gastspreker voor zijn dood eerder dit jaar. Hier is een representatieve songtekst:
Gimme tha keys to tha car, I'm ready for war.
When we ride on these niggas smoke that ass like a 'gar.
Hit your block with a Glock, clear the set with a Tech...
You think I'm jokin, see if you laughing when tha pistol be smokin–
Leave you head split wide open
And you bones get broken...
Meer dan een paar van de Betrokken Zwarte Mensen die deze 'artiest' hadden uitgenodigd om te spreken voor de beïnvloedbare jeugd van Savannah zouden vermoedelijk als eerste schreeuwen over "hoe blanken zwarten portretteren in de media".
Veel verdedigers van hiphop, die niks doen aan de ongebreidelde stereotypen in de huidige blaxploitation van de rap, verwijten de ketel dat hij zwart ziet. Zij wijzen op de film The Godfather of The Sopranos als bewijs dat geweld en vulgariteit wijdverspreid zijn in de Amerikaanse populaire cultuur, zodat de speciale vermelding en beschuldiging van hiphop gewoon oneerlijk zou worden. Maar een dergelijk verweer is jammerlijk zwak. Niemand ziet er echt naar uit om een manier van leven na te streven of een politiek project op te zetten zoals in The Sopranos. Maar voor veel van zijn fans is hiphop, met zijn fantasieën over revolutie en de gemeenschap en politiek, meer dan alleen entertainment. Het vormt een fundament van jonge zwarte identiteit.
En het is ook niet genoeg om te betogen dat hiphop geen muziek is voor zwarten, aangezien de meeste van haar kopers blank zijn, of omdat de 'hiphoprevolutie' nominaal open staat voor mensen van alle huidskleuren. Dat blanken meer hiphop platen kopen dan zwarten doen is niet verwonderlijk, gezien het feit dat er veel meer blanken dan zwarten zijn in het land. Meer terzake: iedereen die beweert dat rap geen zwarte muziek is moet die bewering verzoenen met het wijdverbreide wantrouwen onder zwarten van blanke rappers als Eminem, die worden beschuldigd van "het eerst stelen van onze muziek en het dan teruggeven aan ons".
Niet zo lang geleden zag ik rond 2 uur in de New Yorkse metro een ander voorval dat de essentie van de vernielzucht van rap aangeeft - nog ontmoedigender dan mijn aanraking in de KFC met de luidruchtige rappende tieners. Een jonge zwarte man stapte de metro in en begon luid te rappen - profaan, arrogant - met de gebruikelijke wilde gebaren. Hij ging vijf irritante minuten door. Toen niemand aandacht aan hem besteedde, verhuisde hij naar een andere wagon, terwijl hij doorging met zijn rijmelarij spuien. Dit was wat deze jonge zwarte man presenteerde als zijn boodschap aan de wereld - zijn welsprekendheid, laten we maar zeggen.
Iedereen die dergelijk gedrag ziet als een weg naar een betere toekomst - iedereen, zoals professor Dyson, die erop aan dringt dat hiphop een urgente "kritiek is op een maatschappij die hen noodzaakt om een boevenpersona te hebben" - moet een stap terug doen en zichzelf maar eens afvragen waar precies de zwarten uit het burgerrechtentijdperk hebben gefaald door geen hiphoprevolutie te hebben. Zij creëerden een wereld van gelijkheid, ijver, en succes waarin ik kon leven en bloeien - ook zonder rap.
Een meerderheid van de manifestaties die worden voortgebracht door hiphop helpen niets en zijn slechts een destructieve kracht.
Laatste opmerking: een verdere uitwerking van de negatieve gevolgen van de etnische industrieën (en oplossingen om dit op te lossen) is te vinden in boek van 3 van dit compendium onder de naam: "De vernietigende kracht van de diversiteits- & multiculturele industrie: opmerkingen en oplossingen".
"De wereld heeft altijd toebehoord aan de sterken, en zal nog voor vele jaren aan hen toebehoren. mannen respecteren alleen zij die zichzelf gerespecteerd maken. Wie een lam wordt zal een wolf tegekomen die hem opvreet."
Vilfredo Pareto
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.com.es/2007/08/how-west-lost-cold-war.html
De vriendin van een politicus van de Sverigedemokraterna, een kleine partij die kritisch is ten aanzien van de massa-immigratie, werd onlangs aangevallen in haar huis buiten Stockholm [1]. De jonge vrouw werd vastgebonden met tape [2] aangetroffen in het flatgebouw waar ze woont met Martin Kinnunen, de voorzitter van de jongerenafdeling van de SD. Drie mannen hadden ingebroken in het appartement van het stel en hadden de 19-jarige met een mes bedreigd. Kinnunen vertelde over een aantal bedreigingen en anonieme telefoontjes naar de familie. Hij verwijt de media dat het de SD systematisch afschildert als monsters en dus agressie tegen rechtvaardigt, en hij beweert dat de Zweedse democratie nepperij is [3].
Antifascistisk Aktion [4], een groep die zogenaamd vecht tegen 'racisten', schept openlijk op over een groot aantal fysieke aanvallen tegen personen en publiceert hun volledige naam en adres op de website. Slechts een week nadat AFA in augustus 2007 een Zweedse rechter hadden lastiggevallen en zijn huis vernield [5], protesteerden de leden mee naast de Zweedse politie, de Zweedse regering en de Zweedse media tijdens de Gay Pride Week [6], de jaarlijkse viering in Stockholm. Helemaal aan het einde van de Pride Parade liep een groep zwartgeklede en gemaskerde vertegenwoordigers van AFA [7]. Naast hen marcheerden een aantal politieagenten, waaronder leden van de Zweedse organisatie Gay Police.
Op hun website beweert AFA [8] dat ze meerdere homofoben hebben geslagen tijdens het evenement, en ten minste één van hen belandde in het ziekenhuis. Ze zijn socialisten, en als socialisten zijn ze ervan overtuigd dat vooruitgang alleen kan worden geboekt door strijd, en ze bedoelen eigenlijk gewelddadige strijd: "Als we willen vechten tegen het kapitalisme, moet de arbeidersklasse verenigd zijn, en daarom kan intolerantie niet worden getolereerd. Maar als we tegen intolerantie willen vechten, moeten we bij uitbreiding van die strijd ook het kapitalisme verslaan. Vandaar dat anti-fascisme, feminisme en de strijd tegen homofobie hand in hand gaan met de klassestrijd!"
Volgens Politikerbloggen [9] heeft AFA een handleiding over hoe men geweld kan gebruiken om hun tegenstanders te verlammen en kwellen, en ze moedigen hun leden aan om dit goed te bestuderen. Ondertussen zwaaien politieagenten te druk met hun fallische stokken om zich daar druk over te maken. Het is allemaal in naam van tolerantie, en zo is er dan deze kleine groep achteraan, achter de politie, de media en de culturele en politieke gevestigde orde, en ze staan klaar om mensen die volgens hen niet tolerant genoeg zijn aan te vallen en het ziekenhuis in te slaan.
Voorafgaand aan de verkiezingen van 2006 werden een aantal kantoren van de Senterpartiet vernield [10] uit protest tegen een voorstel voor nieuwe arbeidsovereenkomsten. Dit werd gedaan door een coalitie van linkse extremisten die zichzelf de Osynligapartiet noemen [De Onzichtbare Partij] [11]. AFA heeft deelgenomen, en meldde dat trots op hun website [12]. De centrumrechtse coalitieregering die de macht kreeg in dat jaar bestaat uit vier partijen, waaronder de Senterpartiet. Een jaar later liepen er dus leden van deze coalitie mee in de Pride Parade, naast die zelfde groep die een paar maanden eerder hun kantoren had vernield.
Broderskapsrörelsen ["De Broederschap"], een organisatie van de christelijke leden van de Zweedse sociaaldemocratische partij [13], heeft besloten om een netwerk op te zetten voor mensen van andere godsdiensten, wat grotendeels lijkt te wijzen op moslims [14]. De leider Peter Weiderud is "ontzettend blij dat het parlement unaniem steunt dat wij de deur open zetten voor samenwerking met moslims en anderen in de Broederschap; dit zal ons allemaal verrijken en de [Sociaal-Democratische] Partij helpen om meer invloed te krijgen op de Zweedse samenleving". Voor Abdulkader Habib, die actief is binnen de Moslimbroederschap, is dit besluit een historische stap die aangeeft dat de scheidingslijnen in de samenleving niet tussen religies lopen, maar binnen godsdiensten: "Geloof en politiek zijn voor veel moslims met elkaar verweven, dat is de reden waarom de beslissing om dit netwerk te creëren een sleutel tot succes is voor integratie die we moeten doen". "We moeten het belang van iemands geloof niet onderschatten", zegt vice-voorzitter Cecilia Dalman-Eek. "Dit is zowel lerend als inspirerend voor ons christenen binnen ons Broederschap. Dit gaat over een spannende groei van nieuwe massabewegingen en maakt deel uit van het nieuwe Zweden".
De sociaaldemocraat Ola Johansson, een lid van de Broederschap, heeft het boek Social Justice in Islam aangehaald[. Het is geschreven door] Sayyid Qutb, het beruchte lid van de Moslimbroederschap die nu is uitgegroeid tot de spirituele gids voor jihadistische moslimterroristen over de hele wereld, [en Johansson voert het op] als een bewijs dat moslims de verzorgingsstaat ondersteunen en kunnen samenwerken met de socialisten.
Volgens schrijver Nima Sanandaji [15] zijn de sociaaldemocraten begonnen met vissen naar stemmen met de hulp van radicale moslimgeestelijken zoals de invloedrijke leider Mahmoud Aldebe. In 1999 stelde Aldebe voor dat de sharia, de islamitische wet, moet worden ingevoerd in Zweden. In 2003 mengde hij zich in een verhit debat over een incident van eerwraak, waarbij een Koerdisch meisje werd vermoord door haar twee ooms. Aldebe verdedigde de daders fel en zag het debat over eergerelateerde moorden als een aanval op de islamitische godsdienst.
In 2006 eiste de Muslim Association of Sweden in een brief, ondertekend door de leider Mahmoud Aldebe, dat er aparte familiewetten moesten komen voor huwelijk en echtscheiding, en openbare scholen waarin imams homogene klassen van moslimkinderen leren over hun religie en de taal van hun oorspronkelijke thuisland, en dat er een "moskee in elke gemeente wordt gebouwd via renteloze leningen beschikbaar gesteld door de plaatselijke gemeenten". Dit om aan te tonen dat "de islam bestaansrecht heeft in Zweden" en om "de status van en respect voor moslims te verhogen". De eisen werden destijds verworpen door de sociaaldemocraten, maar het lijkt nu alsof ze hebben ingezien dat ze moeten samenwerken met de snel groeiende moslimgemeenschap als ze aan de macht willen blijven, dus we moeten niet verbaasd zijn als de anders officieel feministische partij oproept tot de invoering van de sharia voor familierechtelijke zaken.
De sociaaldemocraten verloren de verkiezingen in 2006 maar net, en lijken te hebben besloten dat de manier om de macht terug te krijgen en te behouden is om kiezers te importeren, een strategie die veel van hun zusterpartijen in West-Europa ook gebruiken [16]. De Muslim Association of Sweden wordt over het algemeen gezien als ideologisch geïnspireerd door de Moslimbroederschap.
De huidige leider van de sociaaldemocraten, Mona Sahlin [17], denkt dat "de Sverigedemokraterna een rechtse partij zijn. Het is een vrouwonvriendelijke en xenofobe partij". De "partij is een bedreiging voor een Zweden waarvan ik geloof dat velen ervan houden - een open, onbevooroordeeld en tolerant Zweden".
Wat men ook moge denken van die partij, ik weet niet zeker of de Moslimbroederschap minder 'vrouwonvriendelijk' is. Volgens journalist Kurt Lundgren [18] was Sahlin, die mogelijk de nieuwe minister-president kan worden, een deelnemer aan het Pride Festival waar ze, na een aantal vragen, werd beëdigd met de F***ing Medal Award. Heeft ze erover nagedacht welk effect dit zal hebben in een land met een explosief groeiend aantal verkrachtingen [19]? Volgens de blogger Dick Erixon [20] is het aantal gerapporteerde verkrachtingen in Zweden nu drie keer zo hoog als in New York. NY heeft ongeveer hetzelfde aantal inwoners, maar het is een wereldstad, terwijl Zweden een land is met voornamelijk landelijke gebieden en dorpen. Zweedse meisjes worden op een regelmatige basis 'ongelovige hoeren' genoemd en worden steeds banger om naar buiten te gaan, maar misschien wel de machtigste vrouw van het land krijgt de F***ing Medal Award. Hoe zal dat worden opgevat door islamitische immigranten?
Sterker nog, hoe wil ze haar kijk op seksuele bevrijding verzoenen met de samenwerking tussen haar partij en de Moslimbroederschap, aangezien een aantal van de senior internationale leiders [van de Moslimbroederschap] aangeven heeft dat homo's gedood moeten worden [21]? De Kerk van Zweden heeft onlangs aangekondigd dat het homoseksuele koppels zal toestaan om te trouwen in de kerk. Zullen Sahlin en de sociaaldemocraten er ook voor zorgen dat homoseksuele paren moeten kunnen trouwen in de moskee beheerd door de MB? Interessanter nog, zal de AFA ze aanvallen voor homofobie als ze dat weigeren?
In 1995 publiceerde Marcos Cantera Carlomagno een proefschrift aan de Universiteit van Lund[. Daarin] beschreef hij een reeks brieven van Per Albin Hansson [22], de leider van de sociaaldemocraten en de minister-president tussen 1932 en 1946, die werkte voor de oprichting van 'Folkhemmet', het volkshuis, zoals het Zweedse model van de verzorgingsstaat genoemd werd. Hansson was een goede (pen)vriend van de fascistische leider van Italië, Mussolini, en hij prees het bedrijfsmatige fascistische systeem waarbij de hele economie en elke persoon nauw verbonden werd met en ondergeschikt aan de staat. Hansson stond positief tegenover fascisme en zag zijn verzorgingsstaat als een soortgelijk idee. Toen hij zijn werk noemde in een plaatselijke krant werd Carlomagno gebeld door zijn begeleider, die boos zei dat zijn beurs zou worden ingetrokken. Toen Carlomagno's werk uitkwam in de jaren '90 werd het totaal genegeerd door de hele media en de politieke gevestigde orde in Zweden.
Waarom is deze informatie zo onderdrukt? Omdat de macht van de politieke en culturele gevestigde orde niet gebaseerd is op redelijke discussie, maar op tegenstanders zwart maken en hen met emotioneel geladen woorden en taboes bestempelen als het Kwaad. Termen als 'racist', 'fascist' en 'nazi' kappen automatisch elke rationele discussie over een onderwerp af. De ironie is dat een soortgelijke strategie met groot succes werd toegepast door... de nazi's.
Adolf Hitler beschreef hoe men "geestelijke terreur" kan gebruiken om tegenstanders te intimideren en tot zwijgen te brengen, een techniek afgekeken van de socialisten en sociaaldemocraten. Hij begreep
de beruchte geestelijke terreur die deze beweging uitoefent, met name op de burgerij, die niet moreel of mentaal bestand is tegen dergelijke aanvallen; op een gegeven moment giet het een ware stortvloed van leugens en laster uit over de tegenstander die het meest gevaarlijk lijkt, totdat diens zenuwen het begeven en ze, gewoon om weer vrede te hebben, de gehate persoon opofferen. [...] Daarentegen prijzen zij elke zwakkeling aan de andere kant, soms voorzichtig en soms luid, afhankelijk van het echte of verwachte niveau van de vijand zijn intelligentie.
In 2006 meldde de krant Dagens Nyheter dat priesters in de Kerk van Zweden, naar aanbevelingen van het ministerie van Buitenlandse Zaken, vanaf 1937 Duitse rassenwetten toegepast hebben [23]. Volgens Professor Anders Jarlert van de Universiteit van Lund, die het onderzoek leidde, werd elke Zweed die met een Arische Duitser wilde trouwen gedwongen om een verklaring te tekenen waarin staat dat geen van de Duitsers grootouders joods waren. Hoogleraar geschiedenis Stig Ekman vertelde DN dat de Zweedse cultuur van stilte en geheimhouding een van de redenen is waarom dit nu pas verschijnt, generaties later. In 1937 werd de Zweedse regering geleid door de sociaaldemocraten, maar ondanks dit bewijs dat ze nazistische rassenwetten toepasten komen partijleden er nog steeds mee weg om critici van hun immigratiebeleid af te doen als neonazi's, racisten of fascisten.
In het boek The New Totalitarians wees de Britse historicus Roland Huntford er in de vroege jaren '70 op dat de socialistische professor Gunnar Myrdal en zijn vrouw Alva, die beiden zeer invloedrijke ideologen waren in de ontwikkeling van de Zweedse verzorgingsstaat, tijdens het nazi-tijdperk intieme banden hadden met de Duitse academische wereld. Gunnar Myrdal diende destijds als een minister van de sociaaldemocraten. Volgens Huntford:
De professor was toen een nazi-sympathisant, die publiekelijk verklaarde dat het nazisme de beweging van de jeugd en de beweging van de toekomst was. Ter verdediging van Myrdal's punt dient te worden opgemerkt dat, ongeacht zijn andere neigingen, Hitler geavanceerde ideeën had over de bijstand, en dat de sociale ideologie van de Duitse nazi's en de Zweedse sociaaldemocraten veel gemeen hadden. Tot het midden van de jaren '30 had het nazisme grote aantrekkingskracht voor degenen die de voorkeur gaven aan een welwillende en autoritaire staat.
Gunnar en Alva Myrdal bevorderden het idee van positieve eugenetica en gedwongen sterilisatieprogramma's van mensen met 'zwakke genen'. Dit begon eerder in Zweden dan in nazi-Duitsland, en ging ook langer door.
De nazi's noemden zichzelf nationaalsocialisten, en zij namen het socialistische deel van hun ideologie heel serieus [24]. Ze hebben nooit alle bedrijfstakken van de productie aan de staat overgelaten, zoals de communisten deden. Ze lieten eigendommen nominaal in particuliere handen, maar de productie werd in werkelijkheid wel degelijk door de staat gestuurd [25]. De nazi's waren dus economisch links in vergelijking met veel van de arbeiderspartijen in West Europa. Zoals Adolf Hitler verklaarde in 1927:
Wij zijn socialisten; vijanden, dodelijke vijanden van het huidige kapitalistische economische systeem met zijn uitbuiting van de economisch zwakken, met zijn ongelijke lonen, met zijn immorele waardering van mensen op basis van rijkdom en geld in plaats van verantwoordelijkheid en prestatie, en we zijn vastbesloten onder om dit systeem alle omstandigheden af te schaffen!
De Moslimbroederschap was ook fan van de Europese fascistische en nazi-bewegingen in de jaren '30, net als van de verzorgingsstaat nu [26]. In Origins of Fascism noemt historicus Walter Laqueur gelijkenissen tussen de islam en het nazisme:
een Duitse katholieke emigrant, de schrijver Edgar Alexander (Edgar Alexander Emmerich), publiceerde in 1937 een interessant werk in Zwitserland met de titel The Hitler Mythos (dit werd vertaald naar het Engels en herdrukt na de Tweede Wereldoorlog), in welke hij het nationaalsocialisme in vergelijking met 'islam'. [...] Hij verwees regelmatig naar Hitlers 'Mohammedanisme', maar maakte duidelijk dat dit alleen betrekking had op externe organisatievormen [wat dit ook moge betekenen], en op effecten van de massapsychologie en militant fanatisme. Alexander geloofde dat de Mohammedaanse religie was gebaseerd op oprecht religieus fanatisme (in combinatie met politieke impulsen), terwijl Hitler's [politieke] religie en diens fanatisme verschillende bronnen had.
Volgens Laqueur was fascisme minder monolithisch is dan het communisme, omdat er grote verschillen in theorie en praktijk waren tussen landen. De Franse marxistische oriëntalist Maxime Rodinson schreef een bezwaar tegen de invloedrijke filosoof en collega-linkse Michel Foucault, die veel ophad met de Islamitische Revolutie in Iran. Volgens Rodinson waren Khomeini en islamitische groepen zoals de Moslimbroederschap een vorm van "ouderwets fascisme". Ibn Warraq heeft een overzicht gemaakt van de fascistische ideologie die de Italiaanse romanschrijver Umberto Eco gebruikte, en hij ondervond dat de meest kenmerkende eigenschappen ervan worden gedeeld door de islam [27].
De Duitse socioloog Theodor Adorno was een lid van de Frankfurter Schule en werd beïnvloed door Georg Lukács, een van de Gramsci's cultureel marxistische collega's. The Authoritarian Personality, een boek onder Adorno's naam maar in werkelijkheid geproduceerd door de gezamenlijke inspanningen van een aantal mensen uit de Frankfurter Schule, was in de generatie na WO2 zeer invloedrijk in de Verenigde Staten en droeg bij aan het programma van de Geallieerden om de laatste restanten van het nazisme uit Duitsland te verwijderen. [De Frankfurter Schule] werkte tijdens en na de oorlog aan de Universiteit van Berkeley in Californië, waar Adorno en anderen, zoals de Duits-joodse denker Max Horkheimer, door middel van een groot aantal interviews probeerden te verklaren dat wat tot nazi-Duitsland had geleid een dominante aanwezigheid was van een speciaal soort autoritaire persoonlijkheid, die toevallig nauw verbonden was met conservatieve standpunten. In hun ogen was dit niet alleen het geval met nazi-Duitsland; er waren grote aantallen potentiële fascisten door de hele Westerse wereld heen.
De auteurs ontwikkelden de zogenaamde F-schaal (F voor "fascist") om de psychologische kenmerken van een autoritaire persoonlijkheid te meten. Zij identificeerden een aantal belangrijke aspecten van een beginnende fascistische persoonlijkheid, waaronder een voorkeur voor traditionele moraal, hechte familiebanden en een sterke ondersteuning van de godsdienst. Het omvatte ook agressie, stereotypen, een obsessie met onderdrukking, overheersing en vernietiging en een obsessie met seks. De oplossing om deze autoritaire persoonlijkheid uit te roeien was vooral te vinden in de afbraak en transformatie van de traditionele gezinsstructuur.
Het is opvallend om te zien dat deze schrijvers werden geïnspireerd door een marxistisch wereldbeeld en consequent weigerden om de zware socialistische invloeden in de nazi-ideologie te zien. Adorno en anderen beweerden dat het "late kapitalisme", om de opkomst van een socialistische maatschappij te weerstaan, instrumenten had ontwikkeld, en vooral het gebruik van de populaire cultuur en onderwijs. Ze trokken blijkbaar de conclusie dat wat leidde tot de opkomst van de nazi's de traditionele en 'conservatieve' standpunten waren.
Maar de nazi's waren geen conservatieven. Ze kunnen beter begrepen worden als een revolutionaire socialistische beweging, zij het met krachtige racistische en antisemitische ondertoon. Gezien het aantal doden bij de socialistische regimes zowel voor als na het nazisme, is het verleidelijk om te concluderen dat de vernietiging veroorzaakt door de nazi's minstens zo veel kwam door het socialistische als het nationalistische element van hun ideologie. The Origins of Totalitarianism van Hannah Arendt werd gepubliceerd in 1951, een jaar na The Authoritarian Personality, en het zat wat dichter bij de waarheid over de overeenkomsten tussen de Sovjet-Unie en nazi-Duitsland.
Aangezien de nazi's inmiddels al een 'extreemrechtse' beweging worden genoemd, staat iedereen die als 'rechts' of conservatief wordt gezien schijnbaar dichter bij de nazi's dan de socialisten, wat ze automatisch verdacht maakt. Een groot deel van de macht van de politiek linksen in heel het Westen is gebaseerd op deze schuld-door-associatie, en daarom zou het rampzalig zijn voor hun machtspositie als het aangetoond zou worden dat de Zweedse sociaaldemocraten, de lievelingen van de internationale linksen, dichter bij de fascisten en de nazi's stonden. Ze hebben nu weer grote liefde voor de islam, nog iets dat ze gemeen hebben met de nazi's.
Veel van de verhalen in het beroemde Boek van Duizend-en-een-nacht (Arabische Nachten) zijn, hoewel ze vaak zijn gebaseerd op oudere Perzische en Indiase verhalen, waarschijnlijk volgens velen gebeurd tijdens de heerschappij van de Abbaside kalief Harun al-Rashid in Bagdad in de late 8e en het begin van de 9e eeuw [28]. Weinigen schijnen zich te herinneren dat de eerste soort gele jodenster die de nazi's gebruikten door deze al-Rashid was ontwikkeld, op basis van de regels voor dhimmi's in de islamitische leer. Hij beval joden om gele riemen te dragen en de christenen blauwe. Deze praktijk werd later geïmporteerd naar Europa via middeleeuwse Spanje en Portugal onder islamitische heerschappij.
Muhammad Amin al-Husayni was de grootmufti van Jeruzalem [29], Arabisch-nationalistische leider, een leidende kracht achter de oprichting van de Arabische Liga en een spirituele vader van de PLO, en hij werkte ook nauw samen met nazi-Duitsland en has zelfs een persoonlijke ontmoeting met Adolf Hitler. In een radio-uitzending vanuit Berlijn riep hij moslims om joden te doden waar ze ze konden vinden. Dieter Wisliceny was de plaatsvervanger van Adolf Eichmann, de organisator van de Holocaust en naar verluidt de uitvinder van de term de "Endlösung". Tijdens het proces van Neurenberg verklaarde Wisliceny dat de mufti "een van de beste vrienden van Eichmann was en hem voortdurend had aangespoord om de maatregelen voor de vernietigingskampen te versnellen. Ik hoorde hem zeggen dat hij samen met Eichmann incognito de gaskamers van Auschwitz had bezocht".
Serge Trifkovic beschreef in zijn boek The Sword of the Prophet hoe al-Husayni Bosnische en Albanese moslims had gerekruteerd voor Waffen SS-eenheden in de Balkan [30]. Joegoslavië wilde al-Husayni na WW2 uitleveren wegens oorlogsmisdaden, maar hij vluchtte naar Egypte en ging daar door met zijn oorlog tegen de joden. orthodox-christelijke Serviërs moesten blauwe armbanden dragen, joden gele armbanden. Hieruit blijkt duidelijk dat dit voor de moslims een jihad was tegen ongehoorzame dhimmi's, en dus een voortzetting van de Turkse en Koerdische volkenmoord van de Armeniërs een paar jaar eerder, die een van de inspiraties was voor de Holocaust. Meer dan een kwart miljoen Serviërs, joden en Roma (zigeuners) werden gedood door deze moslimtroepen. De leider van de SS-troepen, Heinrich Himmler, was onder de indruk en verklaarde aan de minister van Propaganda, Josef Goebbels, dat de islam "een zeer praktische en aantrekkelijke religie voor soldaten" was.
Hij was lang niet de enige persoon die een nauwe samenhang zag tussen het nazisme en de islam. Karl Jung schreef in The Symbolic Life uit 1939 dat: "We weten niet of Hitler een nieuwe islam gaat stichten. Hij is al op weg, hij is net als Mohammed. De gevoelens in Duitsland zijn als de islam; oorlogszuchtig en net islamitisch. Ze zijn allemaal in de ban van een wilde god. Dat zou wel eens de historische toekomst kunnen zijn" [31]. In The Second World War, Boek I (The Gathering Storm), schreef Winston Churchill over Adolf Hitlers autobiografie Mein Kampf: "Hier was de nieuwe Koran van geloof en oorlog: log, grootsprakig, vormeloos, maar doordrongen van diens boodschap".
Middeleeuwse pogroms tegen joden in Europa waren misschien wreed, maar gewoonlijk nog steeds kleinschalig. Om zulk kwaad op een werkelijk monumentale schaal te plegen heeft men de steun van ideologie nodig, ondersteund door bureaucraten, juristen en een totalitair staatsapparaat. Aangezien socialisme over het algemeen leidt naar totalitarisme, wat ook word vergemakkelijkt door technologische en industriële vooruitgang, zal een socialistische samenleving meer kans maken om op grote schaal bloedbaden aan te richten.
De Hongaarse schrijver Imre Kertész [32], overlevende van de Holocaust en winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur, schrijft in het tijdschrift van signandsight.com dat
de echte nieuwigheden van de twintigste eeuw de totalitaire staat en Auschwitz waren. De jodenhaat van de 19e eeuw was bijvoorbeeld nog nauwelijks in staat en zeker niet van plan om een Endlösung te bedenken. Auschwitz kan dus niet worden verklaard door de huis-tuin-en-keuken, ouderwetse en vooral klassieke concepten van jodenhaat. [...] Eichmann getuigde tijdens zijn proces in Jeruzalem dat hij nooit een anti-semiet was geweest, en hoewel de mensen in de rechtszaal in lachen uitbarstten, is het niet ondenkbaar dat hij de waarheid sprak. Om de moord op miljoenen joden te regelen had de totalitaire staat uiteindelijk behoefte aan niet zozeer antisemieten maar goede organisatoren. We moeten duidelijk inzien dat er geen enkele totalitaire partij of staat kan bestaan zonder discriminatie, en de totalitaire vorm van discriminatie is noodzakelijk massamoord.
Kertesz waarschuwt ook, gepast in deze multiculturele dagen, dat "een beschaving die niet duidelijk zijn waarden verkondigt, of verkondigde waarden hoog en droog houdt, op weg is naar verderf en dodelijke zwakte. Dan zullen anderen hun waarden uitspreken, en in de mond van deze anderen zullen zij niet langer waarden zijn, maar simpelweg een aanloop naar onbeperkte macht, ongehinderde vernietiging".
Na de Koude Oorlog zat het Westen met een grote vijfde zuil [34] in onze media en academische wereld van mensen die teleurgesteld waren na de plotselinge ineenstorting van het alternatief voor het kapitalisme. Ze zijn slaven die tegen hun wil vrijgelaten waren, wanhopig op zoek naar een nieuwe meester. Hun haat voor de gevestigde orde verdween niet toen het marxisme niet meer geloofwaardigheid was. Integendeel, in sommige opzichten werd die vergroot. Hoewel hun aanvallen op het christelijke, kapitalistische Westen minder ideologisch coherent zijn dan in het verleden, maakt dit ze niet minder gepassioneerd.
Ze hebben besloten om een geleidelijke transformatie van de samenleving na te streven door middel van onderwijs en door middel van het vernietigen van de gezinsstructuur. De radicalen hebben nieuwe hoop op een gewelddadige revolutie. Met de massa-immigratie van moslims, die zo'n prachtig talent hebben getoond voor geweld, en met de stijgende etnische spanningen in het Westen, kunnen ze misschien eindelijk de gewapende revolutie krijgen waar ze naar verlangen.
De Zweedse sociaaldemocraten waren pro-fascistisch en pro-nazi gedurende de jaren '30 en '40, verzoenden met de communisten tijdens de Koude Oorlog en werken nu samen met onderdrukkende en gewelddadige islamitische organisaties. Ze hebben consequent steun geleverd aan of vrienden gemaakt met een aantal van de ergste samenlevingen en ideologieën in de menselijke geschiedenis, die onderling meer dan 150 miljoen mensen gedood hebben in een paar generaties. Toch zijn zij de helden, de paradepaardjes van politiek Links over de hele wereld.
Nu zijn ze een verbond aan het smeden met de Moslimbroederschap, nog een andere organisatie die nauwe ideologische banden heeft met de fascistische en nazi-bewegingen. In een tijd waarin autochtone Zweden door islamitische bendes worden verkracht, gestoken, gedood en verjaagd uit hun huizen [35], blijven de sociaaldemocraten moslims steunen die het land zullen koloniseren in ruil voor hun stem. Vroeger werd dit verraad genoemd. Nu heet het tolerantie. Het is opmerkelijk hoe vergelijkbaar de twee concepten zijn geworden. Twee door fascisme geïnspireerde bewegingen die samenwerken voor het gebruiken en misbruiken van de inheemse bevolking van een land, dwingen hen hun eigen kolonisatie te financieren en toe te juichen en allen die weerstand bieden af te schetsen als bevooroordeeld, racisten en fascisten. De strategie is net zo briljant als hij kwaad is.
Waarom komen ze er mee weg? Hoe komt het dat socialisten hun eigen mensen in de rug kunnen steken, openlijk bondgenoot zijn met een aantal van de meest gewelddadige en onderdrukkende bewegingen op aarde, en er nog steeds in slagen om zichzelf af te schilderen als bakens van goedheid? Ik ben het eens met de voormalige Sovjet-dissident Vladimir Bukovski: Het Westen heeft de Koude Oorlog niet gewonnen, in ieder geval niet zo beslissend als we zouden moeten hebben gedaan [36]. We hebben het geloofssysteem waar we het tegen op namen toegestaan om te muteren en wat van zijn vroegere kracht terug te winnen [37]. We hebben het socialisme niet verslagen tot we het een proces van Neurenberg geven en duidelijk aantonen dat het lijden, onderdrukking en moordpartijen veroorzaakt door socialistische regimes, van Vietnam tot aan Oekraïne en tot de Baltische staten, een direct gevolg was van de socialistische doctrines.
Bronnen:
1. http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/08/afa-attacks.html
2. http://www.thelocal.se/8201/
3. http://www.politikerbloggen.se/2007/08/16/5889
4. http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/08/antifascistisk-aktion.html
5. http://www.thelocal.se/8043/
6. http://www.thelocal.se/8096/
7. http://www.aqurette.com/journal/2007/08/violent-gang-br.html
8. http://www.antifa.se/index.php?p=1&id=165
9. http://www.politikerbloggen.se/2007/08/06/5419/#more-5419
10. http://www.thelocal.se/article.php?ID=3565
11. https://en.wikipedia.org/wiki/Invisible_Party
12. http://www.antifa.se/index.php?p=1&id=139
13. http://www.brusselsjournal.com/node/2306
14. http://www.broderskap.se/index.aspx?site=broderskap.se&page=nyheter&postid=524
15. http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID=86EB8647-47BB-40DA-917A-1E5BD44EA35B
16. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/011610.php
17. http://www.thelocal.se/7057/
18. http://46.951.7.437plusf19:ZLdgrly387716981091??
http://webmail.moonstar.com/index.cgi?NOFRAMES=TRUE&BACKGROUND=http://kurtlundgren.webblogg.se/1186429870_knullborgarmrket_fr_e.html
http://48.597.7.722subf96:HHlmjkc956368426722??
19. http://fjordman.blogspot.com/2005/12/immigrant-rape-wave-in-sweden.html
20. http://www.erixon.com/2/blogg070826.htm#8
21. http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3263653,00.html
22. http://www.brusselsjournal.com/node/1862
23. http://www.thelocal.se/3464/
24. http://www.mises.org/story/1937
25. http://democracyreform.blogspot.com/2007/08/why-are-worst-mass-murderers-from-left.html
26. http://memri.org/bin/articles.cgi?Page=archives&Area=sd&ID=SP98805
27. http://www.islam-watch.org/IbnWarraq/Fascism.htm
28. https://en.wikipedia.org/wiki/The_Book_of_One_Thousand_and_One_Nights
29. http://www.militantislammonitor.org/article/id/2543
30. http://www.frontpagemag.com/Articles/Read.aspx?GUID={2F3D0002-45DD-48C3-8EEF-E1ECA1DA52A8}
31. http://www.americanthinker.com/blog/2007/02/jung_on_hitler_and_islam.html
32. http://www.signandsight.com/features/1382.html
33. http://signandsight.com/
34. http://democracyreform.blogspot.com/2007/08/democracy-and-media-bias-by-fjordman.html
35. http://www.brusselsjournal.com/node/938
36. http://www.frontpagemag.com/Articles/Printable.aspx?GUID={B3EBE5BF-CD12-4168-878D-F705E8C3BB4F}
37. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/06/political-correctness-revenge-of.html
Door Paul Belien
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/852
Europa heeft zijn huidige problemen volledig aan zichzelf te danken. Dit betekent echter niet dat het resultaat minder catastrofaal is. Door de wortels van zijn eigen joods-christelijke cultuur te ondermijnen - een proces dat begon met de Franse Verlichting (in tegenstelling tot de Schotse Verlichting, die niet antireligieus was) - is er nu een religieus en cultureel vacuüm ontstaan in het hart van de Europese beschaving. De ineenstorting van het geloof in zijn eigen waarden heeft, niet verrassend, geleid tot een demografische ineenstorting, omdat een beschaving die niet meer gelooft in haar eigen toekomst ook voortplanting verwerpt. Vandaag de dag is een nieuwe religie en cultuur de oude aan het verdringen. Er is weinig aan te doen dan te hopen op een wonder.
Amerika's immigratieproblemen verbleken in vergelijking met wat Europa te wachten staat. De grote etnische minderheden in de VS - zwarten en Spaanstalige groepen - zijn christelijk, terwijl de hoofdcultuur tevens geworteld is in het christendom. In Europa wordt een geseculariseerde post-christelijke cultuur geconfronteerd met een moslimcultuur. De geseculariseerde cultuur is hedonistisch en waardeert alleen zijn huidige leven, omdat het niet gelooft in een leven na de dood. Dit is waarom zij zullen overgeven als ze worden bedreigd met de dood, omdat hun leven het enige is wat ze kunnen verliezen. Dit is waarom het overgave zal accepteren zonder te vechten voor haar vrijheid. Niemand vecht voor de vlag van het hedonisme, zelfs niet de levensgenieters zelf.
Men kan het ook op iets andere manier zeggen: het ontbreekt Europa aan wat Amerika nog steeds heeft, namelijk de zogenaamde 'conservatieve reserves', of zoals de Duitse socioloog Arnold Gehlen meer dan 30 jaar geleden zei: "de reserves aan allerlei soorten nationale energie en zelfvertrouwen, primitiviteit en vrijgevigheid, rijkdom en potentieel". Zo nu en dan reis ik naar de VS om mijn batterijen op te laden, en ik ben niet de enige Europese conservatieve die dat doet. Van tijd tot tijd moet men de lucht van vrijheid inademen alvorens zich weer onder te dompelen in de verstikkende atmosfeer van Europa.
Amerika's 'conservatieve reserves' zijn veel sterker dan in Europa omdat Amerika, in tegenstelling tot het seculiere Europa, grotendeels vast heeft gehouden aan de traditionele christelijke waarden. Ik twijfel er niet aan dat, als deze waarden blijven verloederen in de VS, de Amerikaanse cultuur zal instorten zoals de Europese cultuur en beschaving zijn ingestort. Maar Amerika kan leren van de voortdurende Europese catastrofe, en een soortgelijk lot voorkomen.
De oude Europese beschaving - de pre-seculiere of de pre-post-christelijke - zal voortleven in de VS. Als het daar ook vergaat, zal de mensheid terugvallen in de middeleeuwen nu het Europa, de bakermat van de Westerse beschaving, in zijn greep heeft.
Ik neem aan dat men zich verdrietig over dit alles zou kunnen voelen, maar verdriet is niet wat ik voel. Men kan meeleven met zij die sterven bij ongevallen, sterven in de strijd of worden vermoord (zoals de talloze ongeboren kinderen die elke dag omkomen), maar kan men degenen beklagen die hun eigen toekomst doden voor de geneugten van het heden? Europa's hachelijke situatie, ik herhaal, is geheel aan zichzelf te wijten. De islam heeft daar geen schuld aan. Secularisme wel.
De komende tien jaar zal getuigen van de oorlog tussen de waarden van de islam en de seculiere 'waarden' van het decadente, hedonistische post-marxistische Links. We hebben de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh gezien, de opmaat naar de Franse burgeroorlog vorige november, de Deense cartoonrellen. Dit is slechts het begin van het begin. Ik beschouw mezelf niet als een pessimist, slechts een realist. Het is vrij duidelijk wie er gaat verliezen - en wiens schuld dat zal zijn.
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/2755
Vandaag zullen Al Gore en het International Panel On Climate Change, gerepresenteerd door dr. R.K. Pachauri, de Nobelprijs voor de Vrede ontvangen in Oslo, Noorwegen. De Vredesprijs wordt ook wel als een slechte grap gezien omdat hij eerder ook werd uitgereikt aan de jihadist Yasser Arafat en aan moslimknuffelaar Jimmy Carter. Maar het trekt nog steeds een hoop media-aandacht. Als het Nobelcomité ertoe wil blijven doen, moeten ze wat veranderingen aanbrengen. De grootste bedreiging voor de wereldvrede is op dit moment niet de opwarming van de aarde, het is de wereldwijde jihad. Ik stel daarom voor dat de de volgende Vredesprijs uitreiken aan Ayaan Hirsi Ali.
In het verleden heb ik een paar onenigheden gehad met Hirsi Ali, met name omdat ze op bepaalde momenten de islam heeft vergeleken met andere geloven zoals christendom en jodendom, en dat vind ik verkeerd. Maar haar kijk hierop is wat veranderd, en vanwege haar achtergrond heeft ze kritiek op de islam acceptabel gemaakt voor mensen die het anders moeilijk zouden vinden om de argumenten die zij geeft te begrijpen, zelfs al zijn die helemaal correct. Ze is ongetwijfeld een heel dapper persoon. Ondanks dat ze doodsbedreigingen kreeg deinsde ze er niet voor terug om erop te wijzen dat veel van de problemen in de moslimwereld door de islam zelf veroorzaakt worden. Ze is van onschatbare waarde voor onze strijd tegen wereldwijde jihad, en heeft die prijs net zo hard verdiend als alle anderen.
Naar mijn mening moet het Noorse Nobelcomité binnenkort een keuze maken: als ze de Nobelprijs voor de Vrede willen omtoveren tot de Wereldwijde Beroemdhedenprijs voor Uitstekende Prestaties in Politieke Correctheid, dan mogen ze de volgende wel geven aan Bono van de rockgroep U2. Of ze kunnen iets zinvols doen, iets dat daadwerkelijk voor vooruitgang kan zorgen wat betreft vrede en menselijke vrijheden in de wereld, door de Nobelprijs voor de Vrede van 2008 te geven aan Ayaan Hirsi Ali.
Aangezien leden van de nationale overheden en parlementen kandidaten mogen aandragen voor deze prijs, daag ik hierbij de minister van de Fremskrittspartiet (Partij voor de Vooruitgang) uit mijn land, en ministers uit andere 'ongelovige' landen, uit om Hirsi Ali te nomineren. Andere kandidaten kan ik ook noemen. Ibn Warraq, Ali Sina en Wafa Sultan zijn die prijs allemaal waardig, voor hun werken en omdat zij het opnamen voor de rechten van één van de meest mishandelde en onderdrukte groepen mensen op deze planeet: ex-moslims die zijn ontsnapt aan de traditionele doodstraf voor het verlaten van de islam.
Of, als de leden van het comité iemand met een niet-islamitische achtergrond willen kiezen, dan misschien de Nederlandse politicus Geert Wilders? [Hij] bleef de islamisering standvastig tegenwerken ondanks de moorden op zijn landgenoten Theo van Gogh en Pim Fortuyn, en de verbanning van Hirsi Ali. Schrijver Robert Spencer, de eindredacteur van de website Jihad Watch, die geduldig de verspreiding van jihadistisch terrorisme volgt, is net zo'n goede keuze, net als Bat Ye'or, wier unieke werk over het lijden van niet-moslims onder islamitische heerschappij enorm heeft bijgedragen aan ons begrip van het heden en het verleden.
Aangezien ik zelf Noors ben, wil ik ook een tip geven aan de Noorse autoriteiten: Noorwegen is, tenminste voor zover ik weet, de op twee na grootste exporteur van olie op deze wereld, na Saoedi-Arabië en Rusland. Als Saoedi-Arabië, 's werelds grootste exporteur van olie, geld uitgeeft aan het bevorderen van de jihad en de sharia, zou het dan niet eerlijk zijn dat Noorwegen, 's werelds op twee na grootste exporteur van olie, een beetje zou uitgeven om die te bestrijden? Het Noorse oliefonds bedraagt honderden miljarden dollars. De Noorse autoriteiten kunnen makkelijk een fonds van een miljard of meer oprichten voor het verdedigen van mensen die bedreigd worden vanwege hun kritiek op de islam. Dat is wel het minste wat we kunnen doen met de rijkdommen die we toevallig hebben gekregen.
Dit fonds zouden we het Theo van Gogh Herdenkingsfonds kunnen noemen, of het Asma bint Marwan Herdenkingsfonds, naar de dichteres die 1400 jaar geleden door Mohammeds volgelingen werd vermoord, of de Charles Martel Stichting voor Intercultureel Begrip. De meeste mensen in mijn land zouden het niet eens merken als we hier een miljard aan uit zouden geven. Maar zo'n fonds, hoe we het ook nemen, zou een grote invloed hebben op de levens van mensen die zich in bochten moeten wringen om hun boodschap te verspreiden of zelfs maar in leven te blijven tussen alle doodsbedreigingen door.
Het is waar dat kleinere landen niet in hun eentje een grote ideologische oorlog kunnen voeren, maar dit is geen excuus om geen steentje bij te dragen. Israël is ook maar een klein land, maar het is hen al tientallen jaren gelukt om de frontlinies stand te laten houden tegen de jihad, en Denemarken, het enige Scandinavische land met nog enige ruggengraat, heeft de laatste jaren ook zijn visitekaartje afgegeven.
Wij kunnen ook het verschil maken. Noorwegen was de op drie na grootste scheepvaartnatie ter wereld toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, en was van groot belang voor de Geallieerden op de Atlantische Oceaan, die de oorlogstroepen gaande hielden. Een Britse publicatie gaf aan dat de Noorse Handelsvloot toen "evenveel waard was voor de Geallieerden als een miljoen soldaten". We hebben tegenwoordig te maken met een ander soort wereldoorlog, en als wij een bijdrage kunnen leveren die iets kan betekenen in de grote strijd voor vrijheid, dan moeten we dat ook doen. Het is tijd om actie te ondernemen. Ik wil graag dat mijn land herinnerd wordt voor iets andere dan de Nobelprijs voor de Vrede uitreiken aan Yasser Arafat, of het sponsoren van de Palestijnse overheid en hun terroristische handlangers.
Door Fjordman
De Nobelprijs voor de Vrede is nog meer tot een slechte grap verworden: de prijs gaat dit jaar naar de Finse diplomaat Martti Ahtisaari [1], die bekend is om zijn rol in het instellen van de jihad in Kosovo. Mensen die een andere kijk willen hebben op de situatie in de Balkan kunnen terecht bij Serge Trefkovic's essays en zijn boek Defeating Jihad: How The War On Terrorism Can Be Won - In Spite Of Ourselves.
Martti Ahtisaari, de belangrijkste onderhandelaar voor Kosovo bij de Verenigde Naties, veroorzaakte woede in Servië toen hij stelde dat "het volk der Serviërs schuldig is", wat inhoudt dat zij hiervoor zouden moeten boeten, eventueel door het verlies van de provincie Kosovo die onafhankelijkheid wil. Het is één ding om het regime van Milosevic te bekritiseren. Het is iets heel anders om te beweren dat "het volk der Serviërs schuldig is". Als er één volk in de Balkan schuldig kan worden genoemd is het het Turkse volk, niet de Serviërs. De Turken hebben al eeuwenlang een spoor van bloed achtergelaten in grote delen van Europa en langs de Middellandse Zee, met als hoogtepunt de Armeense genocide in de 20e eeuw, die Turkije nog steeds weigert te erkennen, laat staan dat ze zich ervoor verontschuldigen.
Zoals ik eerder heb aangegeven: als de Vredesprijs nog echt een doel moet hebben, moet hij uitgereikt worden aan mensen die de jihad bestrijden, niet mensen die het sussen zoals Martti Ahtisaari en Jimmy Carter, of die het bevorderen zoals Yasser Arafat.
Ik heb eerder geschreven in mijn artikel "Geef de Nobelprijs voor de Vrede aan Ayaan Hirsi Ali" [2]:
Naar mijn mening moet het Noorse Nobelcomité binnenkort een keuze maken: als ze de Nobelprijs voor de Vrede willen omtoveren tot de Wereldwijde Beroemdhedenprijs voor Uitstekende Prestaties in Politieke Correctheid, dan mogen ze de volgende wel geven aan Bono van de rockgroep U2. Of ze kunnen iets heel betekenisvols doen, iets dat daadwerkelijk voor vooruitgang kan zorgen wat betreft vrede en menselijke vrijheden in de wereld, door de Nobelprijs voor de Vrede van 2008 te geven aan Ayaan Hirsi Ali.
Aangezien leden van de nationale overheden en parlementen kandidaten mogen aandragen voor deze prijs, daag ik hierbij de minister van de Fremskrittspartiet (Partij voor de Vooruitgang) uit mijn land, en ministers uit andere 'ongelovige' landen, uit om Hirsi Ali te nomineren. Andere kandidaten kan ik ook noemen. Ibn Warraq, Ali Sina en Wafa Sultan zijn die prijs allemaal waardig, voor hun werken en omdat zij het opnamen voor de rechten van één van de meest mishandelde en onderdrukte groepen mensen op deze planeet: ex-moslims die zijn ontsnapt aan de traditionele doodstraf voor het verlaten van de islam.
Of, als de leden van het comité iemand met een niet-islamitische achtergrond willen kiezen, dan misschien de Nederlandse politicus Geert Wilders[? Hij] bleef de islamisering standvastig tegenwerken ondanks de moorden op zijn landgenoten Theo van Gogh en Pim Fortuyn, en de verbanning van Hirsi Ali. Schrijver Robert Spencer, de eindredacteur van de website Jihad Watch, die geduldig de verspreiding van jihadistisch terrorisme volgt, is net zo'n goede keuze, net als Bat Ye'or, wier unieke werk over het lijden van niet-moslims onder islamitische heerschappij enorm heeft bijgedragen aan ons begrip van het heden en het verleden.
Aangezien ik zelf Noors ben, wil ik ook een tip geven aan de Noorse autoriteiten: Noorwegen is, tenminste voor zover ik weet, de op twee na grootste exporteur van olie op deze wereld, na Saoedi-Arabië en Rusland. Als Saoedi-Arabië, 's werelds grootste exporteur van olie, geld uitgeeft aan het bevorderen van de jihad en de sharia, zou het dan niet eerlijk zijn dat Noorwegen, 's werelds op twee na grootste exporteur van olie, een beetje zou uitgeven om die te bestrijden? Het Noorse oliefonds bedraagt honderden miljarden dollars. De Noorse autoriteiten kunnen makkelijk een fonds van een miljard of meer oprichten voor het verdedigen van mensen die bedreigd worden vanwege hun kritiek op de islam. Dat is wel het minste wat we kunnen doen met de rijkdommen die we toevallig hebben gekregen.
Dit fonds zouden we het Theo van Gogh Herdenkingsfonds kunnen noemen, of het Asma bint Marwan Herdenkingsfonds, naar de dichteres die 1400 jaar geleden door Mohammeds volgelingen werd vermoord, of de Charles Martel Stichting voor Intercultureel Begrip. De meeste mensen in mijn land zouden het niet eens merken als we hier een miljard aan uit zouden geven. Maar zo'n fonds, hoe we het ook nemen, zou een grote invloed hebben op de levens van mensen die zich in bochten moeten wringen om hun boodschap te verspreiden of zelfs maar in leven te blijven tussen alle doodsbedreigingen door.
Bronnen:
http://gatesofvienna.blogspot.com.es/2008/10/nobel-peace-prize-awarded-for.html
1. http://www.adnkronos.com/AKI/English/Politics/?id=3.0.2568763782
2. http://www.globalpolitician.com/23884-islamism
U kent ze misschien als milieuactivisten, milieucommunisten, eco-marxisten, neo-communisten of eco-fanatici. Ze beweren allemaal dat ze de wereld willen redden van opwarming van de aarde, maar hun werkelijke agenda is om eraan bij te dragen om een wereldregering te creëren die wordt geleid door de VN, of om op andere manieren de overdracht van middelen te bevorderen (herverdeling van middelen) van de ontwikkelde Westerse wereld aan de derde wereld. Ze hopen dit te bereiken door verkeerde informatie (propaganda) te verstrekken, waarvan ze hopen dat het zal leiden tot een verhoogde belasting van reeds overmatig belaste Europeanen en burgers van de VS.
De neo-communistische agenda gebruikt gepolitiseerde wetenschap om de mythe over de opwarming van de aarde te propageren om hun ware agenda uit te voeren: wereldwijd marxisme. Het uiteindelijke doel van het marxisme is de herverdeling van de rijkdom van succesvolle naties naar de mislukte landen, in plaats van daadwerkelijk te proberen om de problemen van deze gebroken naties op te lossen. Gepolitiseerde wetenschap wordt door de culturele marxistische hegemonie gebruikt om de nietsvermoedende massa te manipuleren. Ze gebruiken ons vertrouwen en geloof in de wetenschap om leugens en hysterie te verspreiden waarmee marxisten de socialistische 'oplossingen' kunnen implementeren voor een probleem dat eigenlijk nooit bestaan heeft.
Om een van deze eco-marxistische elites van de VN te citeren:
Is de enige hoop voor de planeet niet dat de geïndustrialiseerde beschavingen instorten? Is het niet een deel van onze verantwoordelijkheid om dat te helpen gebeuren?
Dit citaat kwam uit de openingstoespraak van Maurice Strong bij de Earth Summit in Rio de Janeiro in 1992. Strong is de eerste directeur van het United Nations Environment Program (UNEP).
Yuri Bezmenov, voormalig KGB-agent en expert op het gebied van ideologische overreding:
Een persoon die gedemoraliseerd is, is niet in staat om waarheidsgetrouwe informatie te beoordelen.
Hier zijn een paar extra bronnen ter aanduiding van de ware agenda van de eco-marxisten:
Milieu-activisme moet worden beschouwd op hetzelfde niveau als religie, "als het enige dwingende, waarheidsgetrouwe verhaal voor de mensheid", aldus een artikel geschreven in 2007 om de toekomstige strategie van de United Nations Environmental Program (UNEP) te beïnvloeden, 's werelds zogenaamde milieu-waakhond. [1]
Kijk hoe naties zijn gedemoraliseerd voor ideologische overreding:
http://www.youtube.com/watch?v=o_xdBnFPqOI&feature=related
Dat is precies wat er gebeurt met de leugen van 'door mensen teweeg gebracht opwarming van de aarde'; te veel mensen zijn te gedemoraliseerd om de echte informatie over het socialisme, het communisme, en de klimaatverandering te evalueren, en dit zorgt ervoor dat mensen met andere agenda's deze lieden kunnen gebruiken als nuttige idioten, "de linksen", zoals voormalig KGB-agent Yuri Bezmenov ze noemt.
Milieucommunisme is een nieuw verknipt idee van herverdeling van rijkdom door middel van 'milieubeleid', en de Copenhagen Climate Change Conference 2009 is de perfecte manifestatie daarvan. Milieubeleid is de nieuwe Sociale Rechtvaardigheid; Klimaatschuld is de nieuwe herverdeling van de rijkdom, de zwendel van Antropogene Global Warming is het communisme.
Onder het huidige ontwerp van het nieuwe verdrag van Kopenhagen, worden de ontwikkelde landen geacht om schone energie te financieren in ontwikkelingslanden, wat mogelijk zal leiden tot een jaarlijkse overdracht van bijna € 100 miljard in 2020 [2].
Zie Lord Christopher Monckton's speech:
http://www.youtube.com/watch?v=PMe5dOgbu40&feature=player_embedded
Lees de schokkende Communistische Doelen (1963), die nu al in uitvoering zijn en in december zullen worden besproken in het ontworpen verdrag van de Copenhagen Climate Change 2009:
http://www.uhuh.com/nwo/communism/comgoals.htm
Barack Obama ontving de Nobelprijs voor de Vrede om precies dezelfde reden als Al Gore. De prijs wordt uitgereikt door Thorbjørn Jagland, voorzitter van het Nobelcomité, die ook de vice-president was van Socialist International. Men mag zich gerust bedenken dat ze een wereldwijde agenda van milieucommunisme of eco-marxisme voortstuwen dat Europa en de VS zal dwingen om te voldoen aan de wereldwijde eco-marxistische agenda. Hun uiteindelijke doel is om de Europese landen (VS inbegrepen) 'te straffen' voor hun kapitalisme en succes.
De marxistische agenda van de conferentie over klimaatverandering in 2009 was het totalitaire idee van een World Government, overdracht van rijkdom van Westerse landen naar derdewereldlanden op grond van wat zij 'klimaatschuld' noemen, want naar verluidt zijn het Westerse landen die zoveel CO2 uitstoten en derdewereldlanden niet!
Heeft u de laatste tijd wel eens geprobeerd te ademen in een derdewereldland?
Het is een feit dat de ontwikkelde landen veel minder vervuild zijn dan de ontwikkelingslanden, waar de mensen eigenlijk sterven van vervuiling. En 'rijkdom overbrengen' naar derdewereldlanden op grond van een ongekozen wereldregering, naar landen die vooral worden beheerst door autocratische heersers, dat zal alleen bijdragen aan het voortbestaan van dictatuur, vervuiling en fascisme, en nog veel meer problemen veroorzaken voor de burgers die onder deze regimes moeten leven, namelijk door het financieel ondersteunen van hun dictators en regimes die anders zouden instorten door hun eigen gedrag. Het doel van deze samenzwering is om het voortbestaan te garanderen van de derde wereld, het communisme, socialisme en dictatuur, om de fanatieke linkse vormen van bestuur te behouden, terwijl het kapitalisme verzwakt door wat zij 'klimaatschuld' noemen.
U kunt het communisme alle nieuwe kleuren geven die u wilt, maar het fascisme zal altijd hetzelfde lelijke gezicht hebben.
Het incident Climategate - onthullen van de eco-marxistische oplichterij
Op donderdag 19 november 2009 begon het nieuws te circuleren dat de gehackte documenten en mededelingen van het Hadley Climate Research Unit (ofwel CRU) aan de Universiteit van East Anglia waren gepubliceerd op het internet.
De informatie onthulde hoe topwetenschappers samenspannen om gegevens over de dalende wereldtemperaturen te vervalsen om de vooronderstelling te legitimiseren dat de menselijke factoren klimaatverandering veroorzaakt hebben.
De documenten en e-mails gaven aan hoe prominente klimatologen, aangesloten bij het International Panel on Climate Change van de VN, begonnen met een giftige en weloverwogen campagne om klimaatsceptici uit te sluiten en hun invloed aan te wenden om te zorgen dat afwijkende onderzoeken niet zouden verschijnen in tijdschriften, en om vriendjespolitiek te gebruiken om de naleving van de Freedom of Information Act tegen te gaan.
Hier volgt een overzicht van artikelen en video's over wat al snel "ClimateGate" werd genoemd.
Het volledige verhaal:
[3] Bom ontploft over Klimaat: Hacker lekt duizenden e-mails met samenzwering die de echte gegevens 'verbergen' over door de mens veroorzaakte klimaatverandering
[4] Climategate: de laatste nagel aan de doodskist van 'antropogene opwarming van de aarde'?
Het verbergen van de temperatuurdaling:
[5] Gehackte e-mails: Klimaatwetenschappers bespreken 'het verbergen van de daling van temperaturen'
[6] Mike's Natuurtruc
[7] McIntyre: De verwijderde gegevens van de truc 'het verbergen van temperatuurdaling'
[8] Hide The Decline - Climategate
[9] Bishop Hill's compendium van e-mailkwesties van CRU
Bronnen:
1. http://www.foxnews.com/projects/pdf/113009_IISDreport.pdf
2. http://www.europa-eu-un.org/articles/en/article_8975_en.htm
3. http://www.prisonplanet.com/climate-bombshell-hacker-leaks-thousands-of-emails-showing-conspiracy-to-hide-the-real-data-on-manmade-climate-change.html
4. http://www.prisonplanet.com/climategate-the-final-nail-in-the-coffin-of-anthropogenic-global-warming.htm
5. http://www.prisonplanet.com/hacked-e-mails-climate-scientists-discuss-hiding-decline-in-temperatures.html
6. http://www.prisonplanet.com/mike%E2%80%99s-nature-trick.html
7. http://www.prisonplanet.com/mcintyre-the-deleted-data-from-the-%e2%80%9chide-the-decline%e2%80%9d-trick.html
8. http://www.prisonplanet.com/hide-the-decline-climategate.html
9. http://www.prisonplanet.com/bishop-hill%E2%80%99s-compendium-of-cru-email-issues.html
"In een tijd van universeel bedrog is de waarheid vertellen een revolutionaire daad"
George Orwell
- Een basis creëren voor een tweede Europese Renaissance, vóór 2083-
De essentie van de consolidatie van alle Europese cultureel conservatieven is:
1. Definiëren wie we zijn en wie we wel en niet toelaten
2. Beschrijven van het probleem/wat we 'opgelost' willen zien
3. Conclusies/Oplossingen/De weg vooruit
Het is een uiterst complexe materie die uiteindelijk neer komt op het volgende:
Wij (de gematigde cultureel conservatieven in Europa) moeten een consensus opstellen (bij voorkeur een politieke ideologie), die de steun zal krijgen van ten minste 20-35% van de West-Europese bevolking (het grootste deel van de huidige gematigde rechtsen in Europa). Het is vermeldenswaardig dat ong. 70% van de Europese patriottische conservatieven mannelijk is, terwijl slechts 30% vrouw is.
De nieuwe politieke ideologie moet toegankelijk genoeg zijn zodat er voldoende Europeanen zijn die hem ondersteunen. Tegelijkertijd moet het de zwakke punten van de West-Europese landen 'oplossen'.
Het probleem met het huidige politieke klimaat en de politieke correctheid in het algemeen is echter dat het onnodig en beledigend wordt geacht om over 1 en 2 te spreken. Daarom is het extra hard ndig om 3 maar eens te noemen...
De lafheid die de meeste mensen laten zien (door hun onwil om dit te bespreken) is schokkend, zelfs onder conservatieven. Als de gematigde conservatieven niets doen, dan zullen extreme conservatieven dat maar moeten, en dan dreigen we uiteindelijk weer terecht te komen in een vervelende/racistische vorm van fascisme (met dank aan de matige lafaards die om verschillende redenen te terughoudend waren om bij te dragen).
Ik geloof dat Europa moet streven naar:
Een cultureel conservatieve benadering waarbij een aantal aspecten centraal moeten staan (in tegenstelling tot nu): monoculturalisme, moraal, het gezin, een vrije markt, steun voor Israël en onze christelijke neven in het oosten, de openbare orde en het christendom zelf. De islam moet worden geherclassificeerd als een politieke ideologie en de Koran en de Hadith verboden worden als de genocidale politieke machtsmiddelen die ze zijn.
Iemand heeft eens gezegd: "Geloof in iets of wordt verslagen worden door alles", wat precies de huidige problemen in West-Europa beschrijft.
Fjordmans boek Defeating Eurabia sloot af met de volgende punten:
Wanneer zal de zwijgende meerderheid (middenklasse) gaan reageren of meedoen aan de strijd?
Men zou toch denken dat mensen een soort van reactie zouden geven op de vernietiging van hun eigen cultuur en beschaving.
Maar de mensen zullen over het algemeen niet reageren totdat ze het gevoel hebben dat ze dat mogen doen. Maar dat moment zal misschien eerder komen dan we denken (hoogstwaarschijnlijk wanneer moslims ongeveer 50% bereiken in Nederland of Frankrijk).
Vandaag (in fase 1) weerhouden mensen zichzelf ervan te reageren, omdat ze leven onder economische welvaart, en opkomen voor hun ideeën zou hen een lijdensweg in sturen. Maar over een paar decennia zullen we een economische crisis hebben waarbij de huidige recessie in vergelijking een eitje zal lijken. En op dat punt zal het opkomen voor hun ideeën hen niets extra kosten, want dan zullen ze reeds lijden.
Wat zal leiden tot fase 3 (burgeroorlog)?
Er zal nog geen 'vruchtbare grond' zijn zo lang als de Europese landen welvarend zijn en minimale werkloosheid hebben. Als dat wegvalt in de loop van 30 tot 70 jaar, in combinatie met het feit dat landen een moslimmeerderheid dreigen te krijgen, zal dit allemaal veranderen. De nooit eindigende stroom van islamitische eisen zal de begroting in het nauw brengen, het bureaucratische apparaat laten vastlopen in een impasse, en het systeem neer laten storten. Angst, onrust, geweld en economische crisis zouden hiermee gepaard gaan, en bieden ideale de omstandigheden voor het bevorderen van radicale verandering.
Het zou relatief rustig kunnen zijn tot 'iets' een confrontatie zal ontketenen. Dat 'iets' kan een combinatie zijn van een economische depressie die leidt tot massale werkloosheid, en/of rellen die uit de hand lopen, en/of een moord of een terroristische aanslag door een islamitische groep of anti-jihad groep.
Die confrontatie zal dan een domino-effect hebben waardoor ongeveer hetzelfde zal gebeuren als eerder in Libanon. De opstand zal uiteindelijk uitgroeien tot een burgeroorlog. Paramilitaire organisaties zullen dan worden opgericht aan beide zijden (moslims + cultureel marxisten, tegen cultureel conservatieven + nationalisten).
De conservatieven van dat specifieke West-Europese land zullen roepen om 'een sterke leider of groep' die dit probleem zou kunnen 'benaderen en oplossen' (70% van de mannen, 30% van de vrouwen zal dit ondersteunen - een totaal van 25% van de mensen of 50% van alle niet-moslims).
Door alle beschikbare gegevens te bestuderen weten we dat zodra de moslims ongeveer 50% van de bevolking bereiken, er een conflict zal komen dat waarschijnlijk leidt tot enorm menselijk lijden. Op dat moment zal de moraal zijn betekenis verliezen. De vraag van goed en kwaad zal worden teruggebracht tot een simpele keuze voor ons: overleven of ten onder gaan. Dan gaan we mogelijk op weg naar de 'sterke man' [dictator]. Dat is niet wat we willen; maar hij is gewoon het onvermijdelijke eindspel.
Consolideren van onze machten in fases 1, 2 en 3
We moeten in de komende decennia hard werken om een anti-jihad groep te stichten en te ontwikkelen, of andere vormen van cultureel conservatieve bewegingen. Onze doelstellingen zullen zijn om de jongeren van onze maatschappij te werven (15-30) die het grootste deel van de fysieke verdediging van onze cultureel conservatieve ideologie zullen vormen.
De cultureel conservatieven versus de raciaal conservatieven
Wie erin slaagt om de jongeren van een samenleving aan te trekken zal de beste kans hebben om zijn macht veilig te stellen en de veranderingen van zijn eigen politieke ideologie uit te voeren.
Als racistische organisaties slagen waar wij gefaald hebben, dan weten we wat er gaat gebeuren. Helaas voor ons doen de inlichtingendiensten van Europa er op dit moment alles aan om de oprichting van alle types milities te voorkomen, dwz CC of RC. De media zal, aan de andere kant, tot het uiterste gaan om ons, de cultureel conservatieven (anti-jihad, enz.) in dezelfde categorie te stoppen als de raciaal conservatieven. Voor hen is het zwart-wit. Volgens hen moet iedereen die niet wordt beschouwd als 'politiek correct' wel standaard racist of nazi zijn...
Organisatorisch werk in fase 1 (2009-2030)
We moeten de komende 20 jaar verstandig besteden en doorgaan met ons werk om een pan-Europese conservatieve consolidatie te creëren, een nieuwe conservatieve politieke ideologie (een politiek ideaal), iets dat de kans heeft om een beroep te doen op minimaal 20-35% van de West-Europeanen, waaronder het grootste deel van onze jeugd. De oprichting van cultureel conservatieve studentenorganisaties in universiteiten in heel Europa moet een prioriteit zijn.
Om dit te doen moeten we het eens worden, een consensus maken voor het creëren van een moderne, niet beladen cultureel conservatieve, patriottische jeugdbeweging die voorkomt dat onze jongeren zich aansluiten bij [nationaalsocialistische bewegingen of White Nationalists]. Onze beweging moet een beetje zijn zoals de Russische Nashi-beweging (Poetins jeugdbeweging - 120.000 leden tussen 17 en 25). Ze zijn tegen fascisme, tegen nazi's, maar nog steeds patriottische conservatieven.
Ons doel in fase 1 is de huidige anti-jihad bewegingen naar een tweede niveau tillen; ze benaderen en samenwerken met hen en/of hen samenvoegen met de christelijke bewegingen en andere cultureel conservatieve bewegingen (die het eens zijn over een aantal punten van principes).
Als we dit willen doen moeten we het eens worden over een bepaalde set van principes en compromissen sluiten bij het naderen van andere conservatieve bewegingen.
Ons doel moet zijn:
Een pan-Europese studenten- of jeugdbeweging oprichten (aan universiteiten, hoge scholen, sociale activiteiten). We kunnen het bijvoorbeeld noemen: "Jonge Europeanen", "Christelijke Europese Renaissance Beweging" of gewoon "Renaissance Beweging". We moeten proberen om christenen, anti-Eurabiërs, nationalisten en andere vormen van cultureel conservatieven te verenigen.
Leren van cultureel marxisten/multiculturalisten
Het is duidelijk dat ze meer gedaan hebben dan alleen maar onze landen verknoeien, ze hebben ook, heel bewust, geknoeid met onze geest.
Het blijkt dat knoeien met onze geest niet slechts een onderdeel van het plan was, het was de essentiële doelstelling van het gehele plan van verovering (de uitvoering van het Eurabië-project van de EU/Europees multiculturalisme/islamisering van Europa). Ze gebruikten sociologie, sociale psychologie, taalkunde, en een subtiel begrip van de menselijke motivatie om in ons hoofd te kruipen en de manier te veranderen waarop we de werkelijkheid zelf zien, zodanig dat het onmogelijk was om ons af te vragen wat voor andere dingen ze aan het uitspoken waren.
Als we een einde willen maken aan de cultureel marxistische/multiculturele dominantie moeten we de grote memetische en ontologische schade ongedaan maken die ze hebben aangericht op twee hele generaties Europeanen. We hebben geen andere keuze dan dit vuur met ons eigen vuur te bestrijden. En het eerste wat we moeten doen is, heel specifiek, begrijpen hoe ze het hebben geflikt. Gelukkig is dit niet moeilijk: de basisprincipes zijn allemaal vastgelegd in hun originele schriftelijke plannen.
We moeten de mensen cultureel terugwinnen - door vast te stellen hoe de mens zou moeten handelen, hoe hij de wereld om hem heen moet waarnemen, en wat het betekent om goed te leven.
Wat is de zin van het leven? Hoe moeten we ons opstellen tegenover elkaar? Onze families en gemeenschappen? Andere landen? God? De planeet? Wat is goed, en hoe kunnen we het herkennen? Wat is het kwaad, en hoe moeten we erop reageren?
Dit zijn de fundamentele ontologische vragen waarvan ons vermogen om de rest van de werkelijkheid te ontleden afhangt - de fundamenten van ieders cognitieve model van de wereld. Als we deze onderliggende aannames veranderen, dan verandert ook de manier waarop we al het andere in de wereld noodzakelijkerwijs prioriteit geven en evalueren. We moeten dit herkennen en ons erop richten het cultureel conservatieve wereldbeeld aan de man te brengen, via alle mogelijke kanalen. We moeten dit de centrale doelstelling van onze beweging maken. Zodra we ze zo ver krijgen om onze uitgangspunten over de werkelijkheid (rationalisme) te aanvaarden, weten we dat de rest van onze agenda vanzelfsprekend zal volgen.
We moeten onszelf opzetten als een gedurfde en omstreden tegencultuur die een origineel en opstandig alternatief biedt voor de heersende set van cultureel marxistische/multiculturele waarden.
Onze status als een massabeweging staat of valt met ons vermogen om de massa's te inspireren om ons wereldbeeld te delen. Het bevorderen van dat wereldbeeld is het enige doel dat telt, en elke actie die we ondernemen moet erop gericht zijn om dat resultaat dichterbij te brengen. Wanneer die leer algemeen aanvaard is, zal de uitvoering van ons beleid gemakkelijk en natuurlijk verlopen, met minimale weerstand.
Helaas beginnen we vanuit zwakke beginsituatie. Cultureel marxistische/multiculturele idealen zijn veel dwingender (emotionaliteit, multiculturalisme, humanisme heeft ons geleid in de richting van de nu spelende islamisering van Europa), maar die zijn zelfmoord voor een beschaving en kunnen niet worden aanvaard of getolereerd. De geschiedenis leert dat alle grote beschavingen die in het verleden zijn omgevallen diens eigen ondergang waren geworden. Een beschaving wordt geboren uit rationalisme en sterft door emotionaliteit. Ons doel is om te voorkomen dat onze beschaving sterft, door in principe de huidige waarden te 'resetten' door ze te vervangen door onze oude kern aan rationele en cultureel conservatieve waarden. De implementatie van onze principes in heel Europa, wat bekend zal worden als de tweede Europese culturele renaissance, kan alleen worden gedaan nadat we politieke macht hebben gekregen, gesteund door het leger. Voordat dat gebeurt zal Europa mogelijk zelfs opnieuw moeten branden, zullen er mensen sterven, maar Europa zal worden herboren en net zo sterk als het ooit was.
Alles wat de Europeanen doen, de instellingen en de fysieke infrastructuur die we bouwen, onze investeringen en beslissingen, de doelen die we stellen en de idealen die we koesteren, alles komt voort uit en wordt beoordeeld op basis van onze essentiële veronderstellingen over hoe de wereld werkt. Het is de eerste en meest kritische stap naar het creëren van een duurzaam progressief tijdperk in Europa als we mensen de uitgangspunten van het conservatieve (rationalist, cultureel conservatieve) wereldbeeld kunnen laten begrijpen en omarmen. Als dat bereikt is kunnen we ons buigen over de hervorming van elk van de maatschappelijke instellingen, zodat het deze waarden weerspiegelt, en we beginnen met lesprogramma's en staan geen cultureel marxistische propaganda toe in de massamedia.
Mensen zijn wellicht wanhopig op zoek naar verandering en nieuwe ideeën, maar toch zouden we er verstandig aan doen om niet te onderschatten hoeveel tijd het gaat kosten om alle beperkingen te verwijderen die zij hebben gelegd op het denkproces van mensen. We zouden er echt goed aan doen onszelf zeer energiek te presenteren als een nieuwe, frisse alternatieve tegencultuur die niet bang is om een roestige en afbrokkelende status quo te confronteren.
Overtuig Europeanen dat we betrouwbaar zijn als leiders
Ons grootste probleem zal waarschijnlijk zijn dat het publiek ons (na tientallen jaren van cultureel marxistische/multiculturele hersenspoeling) gewoon niet zal vertrouwen met leiderschap. Dus we moeten ons erop concentreren dat beeld te herstellen, een proces dat tientallen jaren kan duren. We moeten de landen van Europa ervan overtuigen dat de cultureel marxistische/multiculturele regimes suïcidaal waren en zijn, en corrupt, onbekwaam en ons vertrouwen volledig onwaardig. Als we een permanent cultureel conservatief regime willen (ondanks onze niet-democratische methoden), moeten we ons best doen om te inspireren en 's lands diepe vertrouwen in onze ideeën en ons leiderschap te verdienen. We hebben hun loyaliteit voor de lange termijn nodig.
Verbindt strategie met tactiek
We hebben een groeiend leger van fantastische, energieke, ervaren activisten die er de organisatie voortbewegen en de boodschap verspreiden. We hebben ook een kleiner en heel erg verwaarloosd kader van strategische grootdenkers die verder vooruit kijken, die uitzoeken waar we naartoe willen en wat de beste manier is om daar te komen. En deze twee facties praten niet alleen zelden - wanneer ze praten ondervinden ze vaak dat ze niet eens dezelfde taal spreken. Activisten keuren strategen af omdat ze te groot denken, en de werkelijkheid van het nu niet begrijpen. Strategen zien de activisten zich verspreiden in allerlei richtingen, in plaats van van hun inspanningen te synchroniseren en deze te concentreren op goed gekozen kleine veldslagen die hun vruchten zullen afwerpen als veel grotere overwinningen op latere momenten.
Het is belangrijk om in grote generalisaties te spreken over principes, waarden, en grootschalige visies van hoe de wereld zou moeten zijn. Dit geeft energie aan de strategische denkers, die hetzelfde grotere geheel zien en die begrijpen dat je zo'n soort overkoepelende visie van de verandering die je wilt maken moet hebben voor je de kleine details kunt invullen. Maar zo'n zelfde stijl maakt rusteloze mensen gek: ze voelen zich erg ongemakkelijk met dat gebrek aan detail. Ze willen dat grotere geheel niet, ze willen precies weten wat ze kunnen verwachten.
Het geeft hoop om te realiseren dat de cultureel marxisten/multiculturalisten voortdurend problemen hebben gehad met precies hetzelfde vraagstuk. Maar het wijst ook op de ontnuchterende waarheid dat we geen soepele overgang zullen ervaren wanneer wij de macht grijpen, tenzij wij ook leren hoe we die kloof kunnen overbruggen, zodat we de vaardigheden van beide groepen kunnen maximaliseren. We moeten de mensen die in staat zijn om langetermijnstrategieën uit te denken nauw verbinden met de mensen die de tactische vaardigheden hebben om ze uit te voeren - en beide partijen moeten de wijsheid hebben om te erkennen en te respecteren dat ze verschillende maar belangrijke eigenschappen aandragen.
Investeer in het creëren van elite tactici
Een succesvolle beweging gaat nergens heen zonder een hechte, vertrouwde, getrainde kern van elite activistenleiders die allemaal werken voor hetzelfde doel. Het is belangrijker om een paar gepassioneerde leden te hebben dan een groot aantal grotendeels onverschillige leden. Als de kern energiek, slim en sterk is, zal de rest er omheen vanzelf op hun plaats vallen.
De cultureel marxisten missen een traditie van respect voor hun meest ervaren leiders. Het is gemeenschappelijke liberale hoogmoed om te denken dat een van ons zomaar zou kunnen doen wat [die meest ervaren leiders ook] doen.
Conservatieven hebben echter een traditie van respect voor en gehoorzaamheid aan onze meest ervaren leiders. Goede volgers zonder constante tegenspraak. Er is een tijd voor grote consensusvorming in gesprekken, maar er is ook een tijd om te stoppen met praten, mee te helpen, en doen wat er gedaan moet worden, zonder terugkrabbelen of weerspraak tegen het besluit. Dit is onze grootste kracht. Wij geloven in iets constants, onze cultuur en nationale identiteit, en velen van ons zijn bereid om ervoor te sterven.
De grootste zwakte van de cultureel marxistische/multiculturele mentaliteit is dat ze het hen ontbreekt aan een groots plan, ze handelen op korte termijn, op intuïtie, emoties en kortzichtigheid. Ze denken slechts 5-10 jaar vooruit, terwijl wij 30-50 jaar vooruit denken.
Cultureel marxisten verliezen veel goede leiders omdat die moe zijn van het proberen om alle kikkers in de kruiwagen te houden, want dat leidt hen af van de belangrijkere taak om de kruiwagen te duwen naar waar die heen moet. Het is een van de meest typische manieren waarop ze hun eigen meest getalenteerde mensen afmatten.
Onze grootste fout is onze onwil om iedereen te verwelkomen. Als mensen genoeg hebben van de cultureel marxistische/multiculturele cultuur, moeten wij ze omarmen en zorgen dat ze zich thuis voelen in ons midden.
Ze moeten wel vrijwillig komen. Het opzetten van een beweging betreft onderhandeling, maar de deal wordt pas gesloten wanneer zij akkoord gaat met onze voorwaarden, niet als wij buigen om hen tegemoet te komen.
Ons wereldbeeld en principes staan absoluut centraal in het hele langetermijndoel, en mogen nooit voor iemand in het gedrang komen. Als iemand het niet eens is met ons, prima. Graag of niet. Wij zullen onze eigen overtuigingen niet ombuigen in de hoop om een paar supporters van minder belangrijke subgroepen weg te lokken. We weten dat deze kleine compromissen uiteindelijk de haarscheurtjes vormen die de hele beweging uiteen zullen rukken.
Iedereen moet weten dat we een puur defensieve beweging zijn. Wij zijn niet begonnen met deze strijd die ons leidt tot culturele zelfmoord. Dat hebben zij gedaan, de cultureel marxisten/multiculturalisten. Wij doen gewoon wat nodig is om de Europese cultuur te beschermen en om ervoor te zorgen dat we niet eindigen onder de sharia-wetgeving.
De cultureel marxisten hebben sinds de jaren '60 de bevoegdheden van het land gebruikt om onze beweging te onderdrukken, met behulp van allerlei soorten voorwendsels die ze hebben kunnen vinden. Helaas hebben deze vervolgingen niet de verwachte sympathie opgeleverd.
De strijd die er aan komt is dezelfde die onze voorouders eerder hebben gestreden, en we zijn het aan hun herinneringen verplicht om hard en goed te vechten.
Onderschat het verzet niet
Er is geen excuus om ooit verrast worden door de wreedheid of vindingrijkheid van cultureel marxistische/multiculturele aanvallen.
Maar als we in deze strijd willen winnen, moeten we serieus worden in onze voorbereiding om offers te brengen en hen meedogenloos aan te vallen waar het ze het meest pijn doet. Wij hebben immers veel minder te vrezen van hen dan zij van ons.
Zij zijn gebonden aan de ketenen van emotionaliteit, hun achilleshiel die uiteindelijk zal leiden tot hun ondergang. Wij, als rationele denkers, lijden niet onder de sterke emotionalistische ethische regels die hen ervan weerhouden om de nodige maatregelen te nemen.
Als de tijd rijp is zullen we een meedogenloze effectieve machtsgreep doen die ervoor zorgt dat zij zullen vluchten uit angst. Wij hebben immers een overtuiging die het waard is om voor te sterven: de vrijheid van de mensen in Europa veilig te stellen en een derde golf van islamitische invasie te voorkomen.
We zullen er uiteindelijk in slagen om onze onrechtvaardige onderdrukkers te straffen.
Onze zwakte: Passiviteit
Het is een soort vlucht uit de werkelijkheid, of het creëren van een virtuele realiteit, dat er een overmatige hoeveelheid intellectualisering is die gescheiden is van toepassing in het echte werk. Denken wordt dan vermoeiend, statisch, en naar binnen gekeerd. Mensen raken meer geïnteresseerd in het creëren van mentale utopieën dan een reële impact op de samenleving te hebben. Er is een plaats in de samenleving voor abstracte, academische discussie. Maar dit is niet die plaats.
We besteden zoveel tijd aan het delen van ons esoterisch enthousiasme, klagen over dingen waar niemand anders om geeft, en bevestigen opnieuw elkaars wereldbeeld dat wij niet het echte werk doen in de verzetsbeweging, die er steeds snel bij is en nieuwe harten en geesten aan het winnen is om onze zaak te ondersteunen. We worden overgevoelig (en soms ronduit nors) van oprechte vragen van buitenstaanders die de geheime taal van onze groepsdenken niet begrijpen. We bouwen muren die nieuwe leden mogelijk uitsluiten, en verharden tot een kloosterelite die geen ruimte heeft voor nieuwkomers.
Als het doel is om een massabeweging te stichten, zijn die ontwikkelingen absoluut fataal. En de enige manier om ze te vermijden is er op aan te dringen dat onze groepen blijven openstaan voor nieuwe leden en ideeën en actief bezig zijn met werk dat onze ideeën bevordert in het vijandige klimaat van het huidige cultureel marxistische/multiculturele Europa.
Het volgende onderzoek werd uitgevoerd in Noorwegen, maar veel van de resultaten en bevindingen zijn ook lokaal, nationaal en internationaal toe te passen.
Vergelijking (politieke invloed ten opzichte van het aantal leden/donateurs):
FrP (Partij voor de Vooruitgang - gematigde cultureel conservatieven) - 23% - 25.000 leden
Rødt (Rood - marxisten) - 1,3% in de verkiezingen van '09 - 1700 leden
Ze zijn gewelddadig en met weinig, maar ze zijn zeer effectief en getalenteerd in wat ze doen. Een relatief kleine groep (50-100) van hardelijnse Noorse marxisten zijn opmerkelijke succesvol bij het verkrijgen en het uitoefenen van politieke invloed op diverse fronten. Als conservatieven willen slagen, moeten ze de marxistische strategieën kopiëren. We moeten actief gebruik maken van bedrog en gebruik maken van onze netwerken als machtsmiddelen, zodat we erin slagen om een onevenredige mate van invloed uit te oefenen. Laten we proberen om te kijken naar hun methoden en organisatorische structuur/patronen en een aantal conclusies trekken over de manier waarop cultureel conservatieven deze organisatorische strategieën kunnen leren en verbeteren.
Deze groep van marxisten heeft een groot aantal niet-gewelddadige activisten (ongeveer 10.000 in Noorwegen) die ze verzamelen en ermee gaan demonstreren (behalve dan hun islamitische steungroepen). De marxistische politieke partij Rødt (Rood) is een micropartij met slechts 1700 leden. KrF, de christendemocraten, heeft in vergelijking 38.000 leden, Senterpartiet heeft 22.000, zelfs de kleine cultureel conservatieve partij Demokratene (Democraten) heeft 5000 leden. SV (Socialistische Partij Links) heeft 9000 leden, maar slechts een fractie daarvan is zo actief bij de demonstraties als de leden van Rødt. Veel van de leden van SV zijn 'leunstoelradicalen', vooral de oudere leden.
De marxistische partij Rødt is zeer efficiënt als het gaat om het organiseren van evenementen en het regelen van diverse demonstraties. Hun leiders zijn agressief en creëren overal 'front-organisaties'. Een alternatieve strategie waar ze bekend om staan is om andere gevestigde organisaties te infiltreren en te hervormen van binnenuit: bijvoorbeel Natur & Ungdom (Natuur en Jeugd - een bekende organisatie van milieu-activisten) en Målungdommen (culturele organisatie gewijd aan het bevorderen van Noorse dialecten). Ze waren ook de oprichters van organisaties als 'Samebevegelsen' in de jaren '70 (een minderhedenorganisatie voor de Sami) en een aantal andere minderhedenorganisaties. Ze creëerden Kvinnefronten (Feministisch Front) en een aantal belangrijke milieu-organisaties. Toch hebben RV, AKP en Rødt de controle over een paar van de organisaties verloren die zij hebben helpen creëren, zoals Anti-Rasistisk Senter (Anti-Racisme Centrum) en een paar andere minderhedenorganisaties. Maar ze staan er ideologisch nog steeds dicht bij en meestal draait het erop uit dat ze samen demonstreren om de grootst mogelijke alliantie te creëren.
Een gemiddelde activist van Rødt is lid van 10-15 andere organisaties. Dit is hoe ze erin slagen om één stem om te zetten in iets dat tien keer zo krachtig is (een vorm van machtsmiddel). Zij maken gebruik van elke organisatie in het publieke debat om de media maximaal te doordringen. Ter vergelijking: waar de op één na grootste politieke partij in Noorwegen - FrP (een gematigd cultureel conservatieve politieke partij) - slechts één enkele stem krijgt, hebben hardcore marxisten 20 tot 30 stemmen in het publieke debat door middel van hun verschillende organisaties in een groot aantal velden. Ik zou zeggen dat ieder lid van Rødt 50 keer zo veel macht heeft als ieder FrP-lid en meer dan 1000 keer zoveel als een gemiddelde Noorse gepensioneerde als het gaat om het beïnvloeden van de samenleving. Niet echt hoe we ons een democratie voorstellen, toch?? De reden is dat het gemiddelde lid van Rødt zo actief is als het gaat om agressief invloedrijke posities op te zoeken naast het bijwonen en organiseren van diverse demonstraties en evenementen. Deze personen zijn actief op zoek naar macht over vele aspecten van de samenleving door middel van verschillende fronten en organisaties. Als zodanig wordt de richting van het publieke debat en de ontwikkeling sterk beïnvloed door een relatief kleine marxistische fractie van de bevolking, namelijk zij die organiseren en deelnemen via verschillende fronten, ngo's en belangengroepen die weer ze gebruiken om druk uit te oefenen op politici.
Dit is een van de belangrijkste redenen waarom de huidige politici, media en ngo-leiders (die voornamelijk cultureel marxistische doctrines propageren) een agenda hebben waar de meerderheid van de mensen op tegen zijn op een aantal belangrijke gebieden. Ik bedoel, kom op, wie wil er nu een ont-kerstening van Europa zien of de systematische vernietiging van de Europese tradities, cultuur, identiteit en nationale staten? De politici in Noorwegen en West-Europa in het algemeen worden continu onder druk gezet door tal van fronten, ideologische organisaties gecreëerd of geïnfiltreerd door de cultureel marxistische generatie van '68. Veel van deze politici kozen de weg van de minste weerstand en hebben zich laten manipuleren door de 'dominante elite marxistische meute'. Ze geven niet om de publieke opinie of de wil van het volk. Hun standaardtactiek is om over de publieke opinie, de wil van het volk en de slecht georganiseerde weerstand (de stille en slecht georganiseerde meerderheid) heen te walsen. Zij maken gebruik van hokjesdenken en andere fascistische autoritaire middelen om hun doelen te bereiken: hun te bereiken doelen zijn politieke overheersing en de uitvoering van de marxistische doctrines. Multiculturalisme is voor hen een hulpmiddel om effectief elk greintje van de Europese cultuur en identiteit te vernietigen met als doel een grenzeloze marxistische utopie in te voeren. Hun alliantie met de islam is slechts een kortetermijnstrategie tot alles wat Europees is is vernietigd. Zij zullen dan de islam vernietigen (hopen ze) en voegen alle ex-moslims bij in de utopische marxistische grenzeloze superstaat.
Dus wie zijn hun typische leden en waar komen ze nieuwe leden werven? Hoe gemotiveerd zijn ze en hoe ver zijn ze bereid om te gaan om hun doelen te bereiken?
De cultureel marxistische extremisten in Rødt en soortgelijke marxistische organisaties werven voornamelijk jonge idealisten van middelbare scholen, hogescholen en andere jongerenarena's. Ze werven vaak onder valse en misleidende idealistische noemers waar we allemaal sympathie voor hebben (tegen racisme, voor minderhedenrechten, voor homorechten, tegen oorlog, voor het milieu, voor wilde dieren, helpen van Palestijnse kinderen, en vergelijkbare organisaties). Deze dekkende organisaties buiten het systeem weer uit (of misschien werd het systeem hier wel voor ontworpen...) door het ontvangen van overheidsfinanciering per lid. Dit is een andere reden waarom de gemiddelde hardcore marxist lid is van 15-20 organisaties tegelijk.
Ter illustratie:
De cultureel conservatieve politieke partij FrP met zijn 25.000 leden ontvangt ongeveer 150 NOK in overheidsfinanciering per lid, wat per jaar 3,75 miljoen NOK (450.000 Euro) bedraagt in openbare subsidies. Daarnaast vraagt de FrP per jaar 200 NOK van elk lid.
Welnu, de bezige bijtjes van Rødt (1700 leden) en aanverwante cultureel marxistische organisaties beheersen meer dan 15-20 ngo's. Ze zetten het jaarlijkse lidmaatschapsgeld op een cynisch minimum (5-50 NOK) en streven actief om hun meute van rond de 50.000 sympathisanten te organiseren voor meervoudig lidmaatschap (van al hun verschillende organisaties).
Het resultaat is dat ze 15-20 ngo's onder hun controle hebben met extreem opgeblazen ledenlijsten (via meervoudig lidmaatschap). Door het gebruik van deze strategie krijgen ze een buitenproportioneel grote invloed, iets dat ze heel goed weten te misbruiken. Daarnaast verdienen ze miljoenen euro's per jaar. Onze journalisten weigeren dit machtsmisbruik uit te zoeken want 99% van de Noorse journalisten is zelf multiculturalist en heeft dus bepaalde sympathieën voor meer hardelijnse politieke entiteiten.
De marxistische activisten hebben elke herfst weer de jackpot, wanneer de nieuwe studenten uit kleine steden en het platteland komen te wonen bij onze verschillende door marxisten gedomineerde universiteiten. Tijdens de introductieweek besteden deze marxisten politieke activisten elk najaar veel tijd met de werving van nieuwe studenten. Ze weten meestal de coolste feestjes te regelen, hebben de coolste studentensociëteiten, de meest actieve studentenverenigingen en hebben meestal de beste marketingbrochures en dus het meeste effect.
In de universiteiten rekruteren ze hun leden voor de toekomstige machtselite van het land en kanaliseren ze geleidelijk en systematisch deze nieuwe dienstplichtigen hun sociale netwerken in voor meer ideologische indoctrinatie.
Rødt heeft een frontorganisatie voor van alles, voor bijna elk denkbaar doel wel wat: voor solidariteit met Afrika of Palestina, voor het milieu, voor feminisme, voor de promotie van dialecten, tegen verkrachting, voor mensenrechten, tegen de commercie, voor asielzoekers, tegen kapitalisme, voor cultuur (rock, hiphop, kunst enz.), voor internationale solidariteit, tegen het christendom, tegen pornografie, enz. Het gaat maar door.
En de nieuwe naïeve studenten wordt via deze talrijke kleinere fronten meer indoctrinatie aangeboden door reeds gevestigde en meer ervaren marxisten. Sommige van deze nieuwe rekruten komen bij de politieke partij Rødt of hun krant Klassekampen (Klassenoorlog). Het eindresultaat (na het bijwonen van de universiteit) is een nieuwe generatie van hardcore linkse politieke activisten die bereid blijven om de marxistische doctrines te implementeren in de samenleving. De nieuwe generatie marxisten wordt recht onder onze neus gerekruteerd uit de besten van onze jeugd.
Maar na een paar jaar beseft een meerderheid van deze studenten hoe de wereld in elkaar zit en verwerpen een aantal van de eerdere leringen. Velen van hen eindigen wel als zeer invloedrijke personen, matige cultureel marxisten (multiculturalisten) en ondersteuning de meer gematigde linkse doctrines langs de lijnen van de Partij van de Arbeid. Deze personen zijn heel vaak op zoek machtsposities binnen de politiek, de overheid, politiek georiënteerde ngo's, mediabedrijven en in het onderwijs.
Het is noemenswaardig dat een paar gebieden die de marxisten niet kunnen doordringen en domineren die op het gebied van economie en rechten zijn, die aan de andere kant wordt gedomineerd door cultureel conservatieven. Dit omvat ook de politiescholen, het leger en een aantal velden in de particuliere sector.
Marxistische organisaties zoals Rødt en hun vele fronten van Blitz, AFA, SOS fungeren daarom als eerste wervingscentra of boot camps voor de meer gevestigde en gematigde linkse bewegingen die nog steeds West-Europese regimes domineren.
Dit is de reden waarom de Noorse Arbeidspartij en andere toonaangevende Europese politieke partijen een beschermende hand houden boven de extreme marxistische bewegingen zoals Rødt, AFA, Blitz, UAF enz. De band tussen de Europese cultureel marxistische vestiging en extreme, zelfs gewelddadige marxistische jeugdorganisaties is gelijk aan de relatie die de NSDAP had met de Hitlerjugend en vergelijkbare organisaties in de vorige eeuw. Waarom zouden ze eraan bijdragen hun eigen kampen te vernietigen?
Als wij, de cultureel conservatieven, in de toekomst democratisch willen slagen, zullen we gewoon deze strategieën moeten kopiëren. Het probleem is hier echter dat cultureel conservatieven (en de meeste antimarxisten) in het algemeen een idealistische en vrijwillige mentaliteit ontbreekt. Ik kan daar persoonlijk van getuigen. Ik was oorspronkelijk niet van plan om gratis te werken als een ideologische strijder. Ik werd, net als een meerderheid van mijn vrienden, gedreven door het verlangen naar persoonlijke rijkdom en prestige net zoals een meerderheid van de cultureel conservatieven. Laat iedereen maar verrekken, toch, het draait om mij en mij alleen. Waarom denk je dat de marxistische generatie van '68 erin is geslaagd om succesvol multiculturalisme en diverse andere marxistische doctrines te implementeren? Waar was de culturele conservatieve generatie van '68? Het antwoord is simpel. Ze gaven niets om politiek want over het algemeen ontbrak het hen aan een idealistische mentaliteit en ze waren in plaats daarvan druk bezig met hun gezin. Velen werkten als eigenaren van kleine bedrijven of in de economie- en rechtenbranche. De generatie van onze ouders (de generatie cultureel conservatieven van '68) had dezelfde gebreken die wij tegenwoordig ook hebben. Wij zijn egoïstische en hebzuchtige fanatiekelingen gedreven door onze lust voor persoonlijke rijkdom/prestige en zijn volledig verstoken van een politieke idealistische drijfveer.
Er zijn nog steeds velen van ons die altijd politiek actief zijn geweest of het op zijn minst zijn geworden, en misschien maken wij nog een verschuiving van de trend mee. Dit komt doordat steeds meer mensen wakker worden en zien dat veel van wat ze geleerd hebben op school of lezen in de doorsnee pers een leugen is. Dat onze samenlevingen in een neerwaartse spiraal zitten die snel naar de afgrond gaat en we dit moeten stoppen. Maar in alle eerlijkheid, ik betwijfel of we ooit de idealistische geest van de marxisten volledig kunnen overwinnen, want het ligt niet in onze aard. Historisch gezien hebben we meestal gewacht tot de laatst mogelijke seconde voor we de controle terugwonnen. Dit is niet iets waar we zomaar op kunnen vertrouwen, want het is gewoon te riskant. We kunnen niet riskeren om te wachten tot de moslims 50% van de bevolking uitmaken, of we zullen eindigen als Libanon, als een geterroriseerde dhimmi-minderheid in ons eigen land. Het ergste geval zou zijn dat wij volledig en volkomen vernietigd worden door marxistisch-islamitische troepen. De marxisten zullen net zo goed worden weggevaagd door de moslims, maar op dat moment zijn wij al dood.
Conclusie:
Kleine groepen van hardcore marxisten doen dienst als krachtvermeerderaars en beheersen (door hard werken en een groot aantal organisaties) een uiterst onevenredig groot deel van het publieke debat en de politieke oriëntatie. De extreme marxistische jeugdorganisaties werken als boot camps voor de gematigde en gevestigde politieke linkse partijen en organisaties.
Dit bewijst dat een minieme minderheid de potentie heeft om een enorme hoeveelheid invloed uit te oefenen in een land als ze het spelletje correct weten te spelen. Zo weinig als 50 tot 100 politiek actieve individuen kunnen grote invloed hebben in een land van 4-5 miljoen. Hetzelfde principe geldt voor de internationale gemeenschap. De wereldwijde cultureel marxistische maffia (de huidige wereldorde) heeft nu effectief de controle over de (West)-Europese landen (Griekenland, Italië en Denemarken uitgezonderd), de VS (Obama), Canada, de Verenigde Naties en een meerderheid van de grote ngo's. De cultureel conservatieven moeten de organisatorische inspanningen van de marxisten kopiëren, lokaal nationaal en internationaal.
Er zijn tal van internationale voorbeelden van microgroepen die een land of gebied onevenredig beïnvloeden omdat ze opereren met krachtvermeerderaars [meervoudig lidmaatschap].
Voorbeelden hiervan zijn de Taliban in Pakistan (minder dan 5%). Een kleine groep kan een burgeroorlog en een ravage veroorzaken in een land. De multiculturalisten zeggen dat het geen probleem dat 5-15% van de West-Europese moslims Al-Qaida ideologisch steunen. NIET DUS. 5-15% kan elk land op zijn knieën brengen!
10% van de ummah betekent meer dan 140 miljoen mensen. Als slechts de helft van hen (5%) jihad uitroepen zullen de resultaten onomkeerbaar rampzalig zijn. De bolsjewieken waren slechts met een paar honderd in 1910, de nationaalsocialisten hadden een micropartij voor de crisis in 1929 enzovoort.
Het is gebleken dat in het land waar het volk de meeste weerstand levert tegen islamisering, Griekenland, er geen succesvolle populistische rechtse partij is, maar dat er in twee van de drie Scandinavische landen, waar het publiek de minste weerstand levert tegen islamisering, er wel zo'n partij is.
De kern van de resultaten van zulke onderzoeken is dat het verzet tegen islamisering wijdverspreid is in alle West-Europese landen. De vraag die ze stellen is: waarom wordt deze tegenstelling niet vertaald naar succes voor anti-immigratie partijen in bepaalde landen, zoals Zweden, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk?
Het antwoord is:
Het is niet de boodschap zelf dat het cruciale verschil maakt, maar de geloofwaardigheid van de spreker die hem levert. Het wordt dan ook als nuttig beschouwd voor politieke partijen om 'reputatieschilden' te hebben op drie niveaus:
Helaas is dit niet het geval voor de BNP, want ze missen 'reputatieschilden' op een paar gebieden en hebben geen secundair platform en 'smetteloos' leiderschap.
Zo zal een partij die een verleden heeft als een agrarische partij in staat zijn om zijn reputatieschild te gebruiken als afweer tegen kritiek van andere elitespelers die de partij beschuldigen van racisme en extremisme. Daarentegen hebben oude fascistische partijen of nieuwe partijen geen dergelijke reputatieschilden tot hun beschikking wanneer ze worden geconfronteerd met dergelijke kritiek. Ten tweede kan een kiezer gemakkelijker aan zijn of haar collega's en de gemeenschap rechtvaardigen dat zijn stem op een partij met radicaal beperkt immigratiebeleid geen daad ter ondersteuning van racisme en extremisme is, zolang de partij in kwestie ook bekend staat om het bevorderen van ander beleid. Ten derde kunnen kiezers hun keuze gemakkelijker aan zichzelf rechtvaardigen als niet ingegeven door racisme, zolang de partij in kwestie een 'reputatieschild' heeft.
De BNP en een paar van deze partijen hebben echt een stevig secundair platform nodig. Bijvoorbeeld als een belastingverlagende partij, of partij voor de openbare orde. Het zal hen een paar jaar kosten als ze toekomstige fouten voorkomen (bij het implementeren van deze agenda). Het potentieel is er wel.
Alle anti-islamiseringspartijen van West-Europa zouden het 'Noorse model' moeten bestuderen. De Partij voor de Vooruitgang, op dit moment de meest succesvolle anti-immigratiepartij in Europa (www.frp.no), heeft momenteel 27% van de stemmen in de peilingen en ontving 22% bij laatste verkiezingen. Het heeft 'reputatieschilden', zoals dat het begon als een 'belastingverlagende' partij, maar het anti-immigratiebeleid pas opnam in de vroege jaren '90. Ze hebben een goede strategie waarbij 'moderne retoriek' en een aantal 'vrouwelijke woordvoerders' een deel is van het beeld.
Groot-Brittannië, Frankrijk en Zweden zitten in het bijzonder vast in dit moeras. Zij hebben reeds besmeurde rechtse leiders (met achtergrond in raciale conservatieve bewegingen) die indirect voorkomen dat het verzet tegen de jihad op volle sterkte komt. Maar, zoals opgemerkt in een ander hoofdstuk, is het onwaarschijnlijk dat te gematigd blijven in de nabije toekomst een partij nog enige invloed zal opleveren. Misschien is klein en nog veel meer 'hardelijns' blijven toch de juiste manier? Duitsland, daarentegen, is wel een speciaal geval. Het land lijdt nog steeds aan ernstige psychologische trauma's en het is gewoon niet in staat om enige vorm van politieke verdediging te bieden.
Laten we ons eerst richten op een specifieke kwestie: gebruiken van progressieve en tactische retoriek. Geschikte retoriek gebruiken is essentieel in het succesvol overbrengen van een boodschap.
De woorden 'ras', 'wit', 'etnisch' of 'nationalist' mogen wat dat betreft nooit worden gebruikt in de moderne debatten met tegenstanders of personen die mogelijk onderhevig zijn aan grote indoctrinatie. Deze woorden zijn zo gekleurd door de geschiedenis en de naoorlogse media-aandacht dat u eigenlijk gewoon uzelf en de boodschap die u probeert uit te dragen actief zult ondermijnen. Het is verstandig om zo weinig mogelijk woorden te gebruiken die beladen zijn want anders zal de cultureel marxistische/multiculturele mainstream media u proberen te bestempelen als bevooroordeeld. Als u het woord 'ras' aanvoert, draagt u in principe bij aan het plegen van karaktermoord op uzelf of u zult zo zelf bijdragen aan de nederlaag van de doelstellingen van de organisatie die u vertegenwoordigt. U moet het volgende begrijpen: de moderne Europese man/vrouw is geïndoctrineerd of geconditioneerd op een manier die ze waarschijnlijk op een lopen zet of hun actieve onderbewuste mentale blokkades activeert als u retoriek gebruikt met deze woorden erin tijdens uw poging om hem of haar te bereiken. Ik zal dit wat meer proberen uit te leggen aangezien dit voor mij ook geldt. In een wereld waar het de absolute doodzonde is om een nazi te zijn, moeten woorden die worden geassocieerd met nazi's koste wat het kost worden vermeden, ongeacht dat het gerechtvaardigd is om ze te associëren met bepaalde ideologieën. Ik heb dit heel grondig onderzocht want ik heb door de jaren heen met honderden, misschien wel duizenden mensen gesproken over immigratie, de Europese identiteit en cultuur. Mijn bedoeling bij het bespreken is vaak om mijn overtuigingen te bevestigen door te zorgen dat de gesprekspartners het met me eens zijn (wat normaal is als u de politiek zit te bespreken met iemand). Met andere woorden, ik beoordeel in eerste instantie hoeveel kennis de persoon heeft alvorens te beslissen welke retorische strategie ik ga gebruiken. Als hij een humanist is (naïef), zal ik gebruik maken van een specifieke aanpak, een andere als hij een ware cultureel marxist is en weer een andere als hij een kapitalistische globalist is. Ik heb misschien wel honderd verschillende retorische benaderingen geprogrammeerd voor als iemand een nationaal bolsjewist is of een laissez-faire kapitalist.
Ik heb het grootste deel van de feiten en argumenten die ik actief heb gebruikt in dit compendium toegevoegd, zodat iedereen de mogelijkheid heeft om een meester in het debat te worden als hij of zij wil. De sleutel tot nieuwe sympathisanten of supporters winnen kan niet alleen efficiënt gedaan worden door hen te vertellen hoe de wereld werkt, maar door het stellen van de juiste vragen of liever uitstekende argumenten vermomd als vragen.
Ik gebruik vaak demografische gegevens, zoals bijvoorbeeld die van Libanon (ooit een christelijk land, nu moslimland) en voeg toe:
Wat is uw reden om aan te nemen dat West-Europa niet demografisch net zo zal eindigen als Libanon?
En als, laten we zeggen, West-Europa waarschijnlijk zal eindigen als Libanon, moet de Europeanen dan niet toegestaan worden dit te voorkomen?
Of een paar andere voorbeelden:
U zegt dat het behoud van de Tibetaanse cultuur een goede zaak is, dat de Chinese strategie van demografische oorlogvoering met behulp van koloniserende Han-Chinezen immoreel is. Waarom bent u er dan tegen dat de Europese patriotten proberen om de Europese cultuur te behouden?
U beweert dat u antifascistisch bent. Maar waarom bespot u dan Europeanen die demonstreren buiten wahabitische moskeeën als wahabisme duidelijk een fascistische ideologie is? Maakt dit u niet hypocriet?
Met behulp van op feiten gebaseerde argumenten vermomd als vragen is het debat moordend en werkt zeer goed. Ik heb honderden mensen over de hele wereld gecoacht in deze retorische strategieën en heb zo bijgedragen aan het winnen van honderden, misschien wel duizenden nieuwe donateurs en sympathisanten.
Ik heb ongeveer 2500 Facebook-contacten op het moment. Wanneer ik een nieuw bericht plaats (meestal met betrekking tot de huidige zelfmoord van Europa) krijg ik veel reacties. Mijn algemene regel is om alle berichten met onvertogen woorden (zie boven) verwijderen. De reden is dat deze woorden mensen afschrikken en het debat verlammen. Patriottische 'meer politiek correcte' mensen die normaal gesproken commentaar geven zullen dan bang zijn om te reageren na een eventuele definitie van 'onvertogen berichten' met bijvoorbeeld een of meer woorden: 'blank' 'ras' 'genocide' of 'burgeroorlog'.
Mentaal zijn zij doodsbang om op een of andere manier in verband te worden gebracht met personen die dat soort dingen zeggen, omdat ze bang zijn bestempeld te worden als een racist. De gedachte verlamt hen en activeert hun protocollen voor zelfbehoud die hen ook weer vertelt om NIET te reageren. Het is triest, maar we kunnen er echt niets aan doen dan ons aan te passen aan de realiteit dat er zoveel patriotten zijn geïndoctrineerd tot een punt waarop ze volledig gehersenspoeld zijn.
Telkens als ik de deze woorden niet censureer in debatten, krijg ik uiteindelijk maar 5 of minder opmerkingen. Aan de andere kant, als ik eventuele opmerkingen met deze woorden wel censureer krijg ik meestal meer dan 15 individuele commentatoren (drie keer zo veel).
De les die we kunnen leren van deze en andere voorbeelden is: het einddoel het enige dat telt. Uw retoriek binnen bepaalde politiek correcte parameters houden is de enige logische aanpak. Dat niet doen heeft vaak een averechts effect of ondermijnt uw eigen punt.
Het voorbeeld van u inhouden wordt ook gebruikt in andere retorische omstandigheden. Wij kennen de waarheid. Hoe brengen we nu die waarheid het meest efficiënt over? Er zijn contraproductieve manieren en optimale manieren om de waarheid over te brengen, allen afhankelijk van welke personen of doelgroepen u benadert.
Als uw doelgroep duidelijk een slachtoffer is van systematische geïnstitutionaliseerde indoctrinatie, zoals de meeste humanisten, zal de waarheid direct 'recht voor zijn raap' te vertellen alleen maar hun mentale afweermechanismen activeren en dat zal hen afschrikken. In plaats daarvan moet u uzelf uitdrukken door zeer vage beschrijving die zorgen dat de gesprekspartner zich bijna indirect zelf de essentiële vragen zal stellen (dit is ook bekend als mentale conditionering of anti-indoctrinatie retorische strategieën). Voor voorbeelden, zie essays gepubliceerd op sites met meer gematigde culturele conservatieve richtlijnen.
Evaluatie van een voorbeeld:
Multiculturalisme is een anti-Europese ideologie van haat die wordt gebruikt om de Europese culturen, tradities, identiteit en nationale staten te deconstrueren.
Deze verklaring zou gewoon te bot en direct zijn voor veel geïndoctrineerde mensen en zou hen eventueel afschrikken. Er is altijd ruimte om in te schatten wat het meest optimale is om te zeggen en wat contraproductief is. Ik een aantal essays van 10 pagina's gezien die neerkomen op de bovenstaande conclusie, en briljant geschreven zijn. In veel gevallen zou een essay van 10 pagina's een supporter kunnen winnen, terwijl deze beknopte stelling hen zal afschrikken. Het hangt allemaal af van de persoon en natuurlijk wat uw doel is. Voor een grote pan-Europese organisatie met grote ambities zou het slim zijn om op lange termijn te denken en voorzichtig te beginnen, terwijl de personen die een debat van 1 op 1 voeren of met een kleiner publiek zullen meestal meer 'krachtige en directe retoriek' kunnen gebruiken vooral om tegenstanders belachelijk te maken of retorisch te ondermijnen.
Behoud uw reputatieschilden om maximale opname/invloed te bereiken ten opzichte van alle doelgroepen
Laten we zeggen dat u een woordvoerder bent die zich wil richten op verschillende conservatieve groepen (met verschillende ideologische achtergronden - percentage geeft de huidige mogelijkheden voor sympathisanten):
1. Hardcore blanke supremacisten [White power] of bepaalde hardcore NS (<5%)
2. White nationalists - 14 woorden etc. (<10)
3. Cultureel conservatieven (15-30%)
4. Gematigde culturele conservatieven (cruciaal voor multicult) (30-35)
5. Pro-multiculturele conservatieven (40-60%)
Alle bovengenoemde groepen hebben verschillende soorten retorische strategieën nodig. Meestal zal een serieuze politieke partij gebruik maken van vrij gematigde cultureel conservatieve retoriek omdat ze weten dat ze zo standaard een meer toegewijde sympathisantenbasis zullen winnen.
Als u gebruik maakt van de retorische strategieën ontwikkeld voor groep 5 zult u ook alle andere groepen kunnen overtuigen. Maar als u gebruik maakt van retoriek ontworpen voor groep 3 zult u te extreem worden gevonden door de doelgroepen 4 en 5.
Het behoud van uw reputatieschilden gaat met behulp van de juiste retoriek. Welke groepen zou u willen bereiken in de toekomst? Denk 10, 20 of 30 jaar vooruit. Want keuzes uit het verleden zullen tegen u gebruikt worden door de cultureel marxistische gevestigde orde als u er ooit voor kiest om 'ambitieuzer' te worden.
Helaas is dit niet het geval met de linksen waar Barroso een duidelijk voorbeeld van is. Het is bekend dat hij ooit lid was van de Portugese communistische partij, maar geen enkel mediabedrijf heeft ooit geprobeerd om karaktermoord te plegen op hem zoals zij hebben gedaan met alle cultureel conservatieven.
Opportunistische politieke partijen of grotere organisaties kunnen besluiten om bij hun meest essentiële principes 'water bij de wijn te doen' om hun mogelijke draagvlak te vergroten. Er zijn voorbeelden van politieke partijen in Europa die vroeger tot categorie 2 behoorden maar die hervormd zijn tot 5 met de hoop om 'politiek relevant' te worden. Dit kan eindigen als een politieke ramp als die organisatie of politieke partij terecht is gekomen in een situatie waarin ze zichzelf in zoverre censureren dat ze in feite irrelevant zijn geworden. Dit kan ook de deur open zetten voor nieuwe spelers die rechtser zijn en met geloofwaardigere principes komen. Sommige conservatieve partijen zijn uiteindelijk multiculturalisme gaan ondersteunen, wat maar weer laat zien dat zij zich hebben verslagen en zich niet langer conservatieven mogen noemen.
Wat betreft doelgroepen om te proberen te bereiken: vergeet cultureel marxisten maar, of meer hardelijnse marxisten. Het maakt niet uit hoe goed uw argumenten en documentatie zijn, ze hebben besloten dat ze de waarheid niet willen horen. Richt u in plaats daarvan vooral op humanisten en naïeve of onwetende mensen in het algemeen - de grote massa van de mensen. DAT is waar het potentieel voor ondersteuning is. Gebruik misleidende middelen wanneer dat nodig is, want de meest oprechte spreker is altijd de slechtste en meest incompetente debatteur. Ze worden meteen opgevreten en uitgespuugd en zijn over het algemeen kwetsbaar voor karaktermoord. Dit is de reden waarom 95% van alle politici leugenaars zijn of manipulatoren van de waarheid, want als ze dat niet precies waren zouden ze helaas geen succesvolle politici zijn.
Moderne politici hebben de neiging om dit soort woorden te gebruiken bij het beschrijven van 'de Europeanen': niet-moslim, conservatieven, cultureel conservatieven, christelijk Europeaans, de inheemse volkeren van Europa, of inheemse Europeanen, of, als het echt niet anders kan - etnische Europeanen. Sommige van deze woorden zijn relatief 'inclusief' en kunnen alle rechtse partijen wel bereiken/aanspreken, met inbegrip van de christelijke groeperingen en de vrije markt liberalen.
Bovendien kan het slim zijn om het gebruik van de woorden 'etnische groepen' te beperken, maar richt u op 'islam', 'niet-islamitisch', 'moslims' versus 'niet-moslims'. Gebruik ook de term 'anti-islamisering' in 'plaats van anti-immigrant'. Wat betreft het proberen om een dreiging te beschrijven, richt u dan op de wereldwijde islamitische ummah en dhimmitude (ja, u zult hier de betekenis van sommige woorden moeten geven). Mensen zijn in het algemeen niet bekend met veel van deze 'nieuwe woorden' dus er zou zeker toelichting nodig zijn.
Het gebruik van een duidelijk omschreven 'retorische strategie' is de essentie van het succes voor alle conservatieve politici, meester debaters en leiders. Helaas hebben mensen ouder dan 40 jaar de neiging om zo nu en dan 'vuile verouderde retoriek' te gebruiken, terwijl de mensen jonger dan 40 jaar meestal meer gedisciplineerd zijn met betrekking tot retorische terughoudendheid.
Ook heb ik dit al eerder meerdere malen gezegd: het is een strategische fout om 'nationalistisch' of 'nationaal' te gebruiken in de naam van een politieke partij - zoals het geval met BNP en National Front. Het woord is te beladen en veel mensen zullen onbewust parallellen zien met nazi-Duitsland.
Verder kan het strategisch slim zijn om vrouwelijke woordvoerders gebruiken in debatten met betrekking tot immigratie en islamisering (onderwerpen die zich voor veel mensen van oudsher heeft ontwikkeld rond 'boze ongetrouwde blanke mannen').
Wij hebben deze regels niet gemaakt, maar het is in ons belang om ze wel te volgen als we met meer succes onze boodschap willen overbrengen.
Beschouw de islam als een ziekte waarvan u kunt profiteren. De islamisering van Europa en de aanhoudende demografische oorlog die wordt gevoerd tegen Europa door de wereldwijde islamitische ummah is in feite iets dat de culturele conservatieven samen zal brengen en ze uiteindelijk aan de macht zal brengen (binnen 40-70 jaar). Dus in de tussentijd is het essentieel dat de oudere generatie cultureel conservatieven zich beginnen aan te passen aan deze 'nieuwe realiteit' en beginnen met het verversen van hun retorische strategieën of anders hun klep houden.
Aan de andere kant, raciaal conservatisme is dood en mag op geen enkele wijze retorisch worden gekoppeld aan cultureel conservatisme (raciaal conservatisme is gestorven in WO2).
Onze strijd gaat echter over cultureel conservatisme, onze plicht en het recht om culturele genocide en islamitische demografische oorlogvoering te weerstaan. Cultureel conservatisme heeft NIETS te maken met raciaal conservatisme. Leer van de fouten van het verleden en zorg dat u retorische beheersing uit kunt oefenen.
Maar hoe zit het met de relevantie van de begrippen 'etniciteit' en 'ras'?
Afkomst heeft altijd een belangrijke factor in elk conflict, en ik geloof dat het dat in de toekomst ook zal doen, of we dat nu leuk vinden of niet. Kijk maar naar Irak. Het is een schoolvoorbeeld van etnische oorlog - Koerden versus soennitische Arabieren versus Perzische sji'ieten. Turkije: Turken tegen Koerden enz. Het is geen geheim dat in de meeste landen over de hele wereld etniciteit toch nauw verbonden is met cultuur.
In feite is de islam een van de meest racistische politieke ideologieën in de wereld. Meestal begint er als een samenleving voor meer dan 90% is geïslamiseerd een proces van arabisering, vaak met financiële steun van Saoedi-Arabië en andere Arabische landen. Dit is het geval in Mauritanië en verscheidene Afrikaanse landen. Hun systematische inzet voor 'arabisering' wordt genegeerd door de Westerse media en de academische wereld, die aan de andere kant blind zijn geobsedeerd door de uitvoering van het multiculturalisme.
In het Europa van vandaag, waar een meerderheid van de mensen tientallen jaren het slachtoffer zijn geweest van geïnstitutionaliseerde multiculturele indoctrinatie, is het essentieel dat we retorische beheersing uitoefenen. Niet met de bedoeling de cultureel marxisten/multiculturalisten te sussen, maar met de bedoeling om onszelf te beschermen tegen het mijnenveld dat cultureel conservatisme is. De cultureel marxisten/multiculturalisten willen juist dat we 'beladen' retoriek gebruiken omdat dat het erg gemakkelijk voor maakt hen om ons te bestempelen als bevooroordeeld.
Ik denk niet dat mensen die gebruik maken van 'beladen retoriek' het concept 'reputatieschilden' begrijpen. In feite betwijfel ik zeer of ze moderne rechtse retorische strategieën hebben bestudeerd, die uiterst belangrijk zijn voor zowel individuele personen als voor politieke partijen. Het is niet de boodschap zelf die het cruciale verschil maakt, maar de geloofwaardigheid van de spreker die hem levert. Iemand zal door middel van 'beladen' retoriek, zoals 'ras', 'rassenoorlog', blanke mensen, zwarte mensen, joden (in dezelfde zin als rassen bijvoorbeeld), etnische (in dezelfde zin als joden) - op alle denkbare mijnen trappen die voor hem gelegd zijn, en dit zal op zijn beurt zijn 'reputatieschild' (als hij dat ooit al had) volledig aan stukken blazen. Daarom ondermijnt hij niet alleen zijn eigen doelen, maar hij riskeert andere 'gematigde conservatieven' af te schrikken. Ze zullen zich van hem distantiëren omdat het invloed kan hebben op hun individuele 'reputatieschilden' als ze worden gekoppeld aan personen met zo'n reputatie.
Dus ook al zijn etniciteit en ras nog steeds relevant, het is niet in ons belang om erover te praten. Als we dat doen, vegroten we alleen het risico om onze eigen geloofwaardigheid te vernietigen, wat dodelijk is voor mensen die ernaar streven een groot publiek (politici, enz.) te bereiken. Dit ondermijnt en beperkt het effect en de distributie van hun toekomstige berichten (wat in zekere mate het geval is met de BNP en National Front).
Zoals Mohammed ooit zei: "Oorlog is bedrog" (al-Taqiyya). Veel moslims zijn meesters van bedrog, en het is tijd dat wij ons ook aan beginnen te passen aan deze realiteit.
Cultureel communisme is een van de meest bedrieglijke ideologieën die er zijn (naast de islam). Het is een bedrieglijke, racistische, fascistische, ideologie van haat die uit is op de uitroeiing van het christendom en de Westerse cultuur.
Multiculturalisme ging nooit over tolerantie. Het is een anti-Westers ideologie van haat die wordt verdedigd als een instrument voor de eenzijdige ontmanteling van de Europese cultuur. Als zodanig is het een kwade ideologie die uit is op de uitroeiing van een hele cultuur, en wij, de volkeren van Europa, hebben niet alleen het recht maar ook de plicht om het te weerstaan.
De sleutel is het behoud van onze reputatieschilden met behulp van strategische retoriek.
Nationaal, nationalistisch, nationalisme?
Wat betreft het specifieke woord 'nationalistisch' of nationalisme, dat is discutabel. Persoonlijk heb ik het gevoel dat het woord is gekleurd door de geschiedenis, of naar de vergetelheid is verbannen door marxisten, en dus voel ik dat het averechts kan werken om het te gebruiken, in ieder geval voor een politieke partij die gaat voor 35% van de stemmen, maar ik weet dat veel mensen het hierover niet met me mee eens zullen zijn.
Laatste opmerking:
Ik kan me vergissen met betrekking tot de bovengenoemde 'groeistrategie'. Een opgeblazen rechtse politieke partij, die het grootste deel van hun principes verkocht heeft, zou in staat zijn om de moslimmeerderheid op zijn best voor een paar decennia uit te stellen, maar kan volledig irrelevant worden wanneer de kans ontstaat voor een mogelijke politieke staatsgreep in de toekomst, zeker als ze al hun leiders die nog een ruggengraat hadden er al uit geschopt hebben. Onder bepaalde omstandigheden kan een kleinere rechtse politieke partij met een minimum van 'intacte principes' tegen multiculturalisme veel relevanter blijken te zijn als het gaat om het redden van het land. De groep achter een staatsgreep zou een opgeblazen rechtse partij niet vertrouwen, want die zou door velen worden beschouwd als een deel van het probleem.
De voortdurende Amerikaanse culturele oorlog is fundamenteel verschillend van de Europese, en de retoriek weerspiegelt duidelijk de verschillen.
U kunt en mag de Europese strijd niet door elkaar halen met de Amerikaanse strijd en moet daarom geen gebruik maken van vergelijkbare argumenten bij de bespreking van de twee strijden.
Europees patriottisme vs Amerikaanse patriottisme
Amerikaanse conservatieven (antimarxisten) moeten over het algemeen het volgende leren:
Het marxisme heeft twee primaire componenten: socialistisch economisch beleid en internationalisme (multiculturalisme/cultureel marxisme). U bent geen nationalist, zelfs per definitie geen conservatieve, als u multiculturele doctrines ondersteunt. De reden is dat het multiculturalisme van eigens antinationalistisch is. Multiculturalisme is ontworpen om de Europese tradities, cultuur, identiteit en zelfs de nationale staat te deconstrueren om hun ene marxistische wereldutopie te creëren. Veel Amerikanen begrijpen dit feit niet.
Verschillende uitdagingen
Het belangrijkste verschil tussen de VS en Europa is dat onze problemen heel verschillend zijn. Wij zijn dankzij onze verraders/leiders de laatste 50 jaar overspoeld door 25-30 miljoen orthodoxe en relatief laag opgeleide moslims, terwijl de VS zich in een heel andere situatie bevindt. Wat betreft de culturele problemen van Europa kunnen ze christelijke immigratie niet vergelijken met islamitische.
De verschillende problemen worden aangekaart door het gebruik van verschillende retorische strategieën. De Europeanen hebben een andere basis voor de rechtvaardiging van onze rechten en wij hebben iets andere zorgen. Wanneer een Amerikaanse nationalist discussieert met een Europese zal hij onmiddellijk het thema rassen aandragen, want deze factor speelt in de kwesties in de VS (Mexicaanse immigratie, Afro-Amerikanen, enz). Maar als iemand deze vorm van retoriek gebruikt zal een meerderheid van de Europeanen het op een lopen zetten. De reden hiervoor is omdat een grote meerderheid van de Amerikanen en Europeanen decennia aan multiculturele indoctrinatie hebben doorgemaakt. Iedereen moet dit inmiddels wel doorhebben en moet wat zorgvuldiger zijn bij het kiezen van hun retorische benadering, omdat het nu op dit punt het meest essentieel is om een brede en sterke consolidatie van conservatieven op te blijven bouwen. Voor Europa zal deze retorische aanpak voor het grootste deel gaan over cultureel verweer tegen de islam(isering) want dat is op het moment het enige probleem dat de mogelijkheid en potentie heeft om voldoende conservatieven samen te brengen.
Aangezien het primaire doel een brede en realistische consolidatie is, zal een discussie over diepere aspecten van conservatisme alleen maar tegen ons werken. Tenminste voor de Europeanen.
Tactische aanpak - Europees versus blank, slachtofferschap versus suprematie
De gemiddelde 'conservatieve' in de VS is geen nationalist (anti-internationalist), maar een libertariër (republikein - pro-kapitalisme en pro-multiculturalisme). Een meerderheid van de Amerikaanse conservatieven heeft geen inzicht in de concepten van politiek nationalisme. Zij hebben immers geen ervaring met deze leerstellingen en verwarren deze vaak ten onrechte met het fascisme. Die Amerikanen die werkelijk nationalisten zijn, zijn bijna altijd etnocentrisch en worden vaak geassocieerd met retoriek zoals de '14 woorden bewegingen'. Dit is de eerste grote kloof als Europeanen zich niet identificeren als 'blank' maar als Europees. 'White nationalism' bestaat niet in Europa. De reden hiervoor is omdat de Amerikanen zijn geïndoctrineerd om hun Europese erfgoed te onderdrukken (ze zullen zich in het algemeen niet identificeren met de term Europees-Amerikaans) en velen hebben dan ook in plaats daarvan de term 'blanke'. Het principe van 14 woorden - "Wij moeten het bestaan van ons volk en een toekomst voor blanke kinderen veiligstellen" - weerspiegelt de typische Amerikaanse mentaliteit van de White nationalists en mag nooit worden gebruikt door een Europeaan. De term duidt op een zogenaamde rassenstrijd en is dus niet per definitie een strijd voor autochtone rechten. Europeanen kunnen aan de andere kant niet volledig begrijpen wat voor potentie het gebruik van retoriek zoals 'inheemse rechten' heeft.
Retoriek gerelateerd aan 'rechten van inheemse volkeren' is een onaangeboorde goudader die op dit moment als gevolg van 'retorische besmetting' van de VS is ontspoord. Als u 'White nationalist' retoriek [hier in Europa] gebruikt valt u direct in dezelfde categorie als Hitler. Dit is niet het geval met retoriek met betrekking tot rechten van inheemse volkeren, want deze retoriek is meestal gerelateerd aan de strijd van de Aboriginals of Amerikaanse Indianen. Een deel van de reden waarom veel nationalisten het 'inheemse' argument verwerpen is omdat het over het algemeen wordt gebruikt door een groep die verslagen is. Zowel de Australische Aboriginals als de Amerikaanse Indianen hebben hard gevochten voor hun rechten, maar beiden werden volkomen vernietigd omdat ze in het stenen tijdperk leefden toen de Europeanen voor het eerst aankwamen. Sommige nationalisten associëren deze argumenten dus met retoriek van slachtofferschap en nederlaag. De masochistische aard van sommige nationalisten (de zogenaamde white nationalists in het bijzonder) weerhoudt hen ervan deze vorm van retoriek te gebruiken en in plaats daarvan ondermijnen ze zichzelf door retoriek te gebruiken die geassocieerd wordt met suprematie. Hoewel ik 'de hype van slachtofferschap' niet op enigerlei wijze tolereer, blijft het een feit dat het spelen van het slachtofferspel de meest krachtige strategie van onze tijd is. En weigeren om een logische en pragmatische aanpak te gebruiken in dit verband (als gevolg van een primitieve behoefte om eigen ego's te voeden) is contraproductief en zeer destructief.
Zijn wij een 'Sitting Bull' [1] [2] of een Hitler van onze tijd?
Het verschil tussen de Europese autochtone burgerrechtenbewegingen en andere inheemse rechtenbewegingen is dat we niet op een of andere manier militair verslagen zijn. De Europese gewapende autochtone rechtenbewegingen/verzetsbewegingen beginnen pas net te ontstaan en zullen in de komende decennia groeien. De gewapende strijd voor onze overleving ligt in het verschiet.
Het resultaat van de strijd van de Aboriginals of Amerikaanse Indianen werd een kristalhelder voorbeeld dat dicteert dat de inheemse volkeren van een bepaald gebied onbetwiste exclusieve rechten in hun eigen land hebben. Als dit het geval is voor Aboriginals in Australië en Indianen in de VS, zou dat niet ook het geval moeten zijn voor de Europeanen in Europa? Het feit dat de cultureel marxisten, antinationalistische humanisten en globalisten ons dezelfde fundamentele rechten van de mens volledig weigeren bewijst dan zonder twijfel dat zij in feite de racisten zijn, dat zij de fascisten en nazi's van onze tijd zijn.
Dit soort retoriek gebruiken zal aanzienlijke schade toebrengen aan de marxistische morele rechtvaardiging voor de vervolging van onze groepen, de strijdkrachten van de Europese verzetsbewegingen. Zij zullen het veel moeilijker vinden om de juridische en morele rechtvaardiging te vinden om ons als terroristen te bestempelen als we in feite vechten voor onze rechten van inheemse volkeren (ten opzichte van de islamitische terroristen die vechten voor wereldheerschappij - een wereldwijd kalifaat op basis van de sharia-wetgeving). Wij zijn niet meer of minder terroristen dan de autochtone Britten die vochten tegen de imperialistische Romeinse indringers, of de Amerikanen die vochten tegen de Engelse kroon. Wij zijn niet meer terroristen dan Sitting Bull, Crazy Horse en Chief Gall, die voor hun volk vochten tegen de imperialistische Generaal Armstrong Custer. Onze strijd zal een stuk makkelijker zijn als de Europese nationalisten (autochtone rechtenactivisten) slimme argumenten gebruiken die onze vijanden verbleken in plaats van supremacistische argumenten te gebruiken waar men efficiënt over heen kan walsen door middel van psychologische oorlogsvoering, propaganda of door een anti-nazi-beleid. Ja, we vechten tegen de imperialistische marxistische doctrines. Het enige verschil is nu dat WIJ de Sitting Bull, Crazy Horse en Chief Gall zijn en de imperialistische Custers van onze tijd heten Barroso, Blair, Brown, Merkel en Sarkozy.
En wie wil er in het huidige politieke klimaat nog herdacht worden als de vervolger en moordenaar van Sitting Bull en zij die vechten voor de rechten hun inheemse volkeren? Het inheemse argument is een ongelooflijk krachtig wapen dat meer of minder volledig ongebruikt is. Europeanen mogen nooit de retoriek van de '14 woorden' gebruiken want die is bedacht voor de Europese Amerikanen. Als die ooit wordt gebruikt in Europa is het een averechts argument omdat het u automatisch in dezelfde categorie plaatst als Hitler.
De geschatte potentiële troepenmacht van alle gewapende Europese verzetsbewegingen is ongeveer 13 miljoen (in vergelijking met de verslagen Aboriginal-troepen van 5000 tot 10.000 en de Amerikaanse Indianen die met iets meer dan 100.000 waren). Het enige verschil is dat een meerderheid van de patriotten die erbij betrokken zijn niet bereid zijn om te vechten en te sterven voor de goede zaak, tenminste nog niet zo lang als we leven in economische welvaart.
De meest pragmatische manier om vooruit te komen is om het slachtofferspel te spelen in combinatie met wrede methodes van gewapend verzet. We moeten letterlijk al onze inspanningen richten op het creëren van een optimale omgeving voor ledenwerving. Dit kan alleen gedaan worden als we erin slagen om alle West-Europese economieën te verlammen door financieel verlammende sabotage-operaties en cynische terreuraanvallen die de aandelenmarkten zullen verwoesten en de euro ernstig ondermijnen, waardoor er een gunstig klimaat ontstaat voor werving. Deze aanpak wordt verder uitgelicht in dit compendium.
Bronnen:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_the_Little_Bighorn
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Sitting_bull
Het is uiterst belangrijk dat de cultureel conservatieven/patriotten/nationalisten in Europa die ideologisch overtuigd zijn hun verantwoordelijkheid nemen en nog niet zo overtuigde nationalisten opvoeden/stimuleren.
Dus wat is een onzekere nationalist en hoe kan ik hem benaderen?
Elke ideologisch overtuigde nationalist zou kennis moeten nemen van het volgende.
Laat deze oorlog NIET gaan over ras of etniciteit. U moet in gedachten houden dat de meeste mensen in West-Europa systematisch zijn geïndoctrineerd in de laatste 40-50 jaar. Dus beginnen met leuzen zoals onderstaande zal mensen gegarandeerd alleen maar afschrikken:
Heil broeder, vecht aan onze zijde in de huidige rassenoorlog, we gaan de ZOG [Zionistisch Georiënteerde Overheid] vernietigen en alle joden doden, Sieg Heil broeder!
Ik beschouw mezelf als behoorlijk ideologisch zeker, maar als iemand dit tegen mij had gezegd, zou ik hem waarschijnlijk ook smeren en eventueel toekomstig contact met die persoon vermijden. Op een of andere manier zijn er dankzij tientallen jaren van multiculturele indoctrinatie interne filters tegen deze woorden geprogrammeerd in het standaard denkpatroon van een meerderheid van de Europeanen. Uitspraken als die zorgen er alleen voor dat absoluut alle rode vlaggen en alarmbellen afgaan bij de gemiddelde Europeaan en die vertellen hem om er snel vandoor te gaan. Het is essentieel om dit te begrijpen, en dat veel mensen liever zelfmoord plegen of leven onder slavernij/harde dhimmitude dan om een nazi te zijn of te vechten voor de doelen van de nazi's. Want het huidige nazisme is niet langer de som van de individuele leerstellingen van het nationaalsocialisme! Het is in plaats daarvan uitgegroeid tot een massaal opgeblazen fenomeen - een reïncarnatie van het kwaad zelve. De demonisering van nazisme is door 60 jaar indoctrinatie gegaan (de meest ongeëvenaarde indoctrinatiecampagne die we hebben gezien in de geschiedenis van de mensheid), en heeft zich ontwikkeld tot een onbewuste gevestigde waarheid. Als zodanig, en als gevolg van de werkelijke negatieve en kwade aspecten van deze ideologie, is het zinloos om te proberen om het te doen herleven op enige wijze of in enige vorm. Ongeacht dit voor de hand liggende feit zijn er nog steeds veel nationalisten van de oude school die met behulp van deze onzin proberen om mensen te werven.
Om aan te sluiten bij de gewone man moet u begrijpen dat hij een modern mens is die zeker iets van tien jaar lang gereisd heeft door de multiculturele instellingen. Hij is volledig gehersenspoeld, dus wees voorzichtig en neem de vereiste voorzorgsmaatregelen. U moet zijn pijn en zorgen in het dagelijks leven begrijpen. De angst voor islamisering is de meest dringende zorg voor de meeste Europeanen en de islam is geen ras. Dus ga niet praten over ras. Het is een culturele oorlog, geen rassenoorlog! Als u wel gelooft dat het een rassenoorlog is, houd het dan voor u want het is ongetwijfeld contraproductief om met deze opvattingen te koop te gaan lopen.
Een cultureel conservatieve is heimelijk een nationalist, die alleen een andere retoriek gebruikt om het stigma te vermijden. Het is vaak een strategische keuze. Het concept van nationalisme spreekt minder dan 15-20% van de mensen aan, terwijl het concept van cultureel conservatisme misschien wel zo veel als 35% aan zal spreken, hoewel er in feite weinig verschil is. Maar drie decennia van multiculturele indoctrinatie heeft mij wel geleerd me aan te passen aan de op dit moment vijandige omgeving waarin wij leven.
Ongeveer 70% van de West-Europese mannen zouden hun leven opofferen om te voorkomen dat Europa door de islam veroverd wordt, terwijl minder dan 10% hun leven zou opofferen voor hun ras. Als zodanig is het niet echt moeilijk om te voorzien welke ideologie (van de gegeven retorische strategieën) de 'moderne patriot' zal overhalen.
Het zal enkele decennia duren om onze mede-Europeanen wakker te schudden. Verwacht niet dat ze het licht onmiddellijk accepteren en omarmen, vooral omdat we ons er terdege van bewust zijn dat hij wordt geacht om het licht te vermijden.
Ik heb door de jaren heen met een groot aantal succesvolle en minder succesvolle 'verslaggevers' op rechtse blogs/nieuwssites/Facebook gesproken en de algemene opinie lijkt te zijn dat het zo ongelooflijk moeilijk en problematisch is om een gedrukte uitgave van hun tijdschrift/krant te maken. Ik kan eerlijk gezegd niet begrijpen waarom mensen dit denken. Dit is de reden waarom ik een handleiding met 5 stappen wil presenteren hoe u en alle anderen de stap kunnen maken van internet naar papieren distributie met landelijk bereik. Dit is niet zo moeilijk als men zou denken dat het is. Ook zullen veel mensen beweren: 'drukwerk is dood, internet is de toekomst!' Hoewel het zeker die richting op lijkt te gaan moet u papieren distributie niet onderschatten of reeds afdanken. Het creëren van een 'gedrukte' versie is van essentieel belang om een groter aantal Europese patriotten te bereiken.
Voorbeeld ter illustratie: Document.no
Document.no is een Noorse rechtse blog/site die qua inhoud lijkt op BrusselsJournal.com, GatesOfVienna.blogspot.com, JihadWatch.org of AtlasShrugs2000.typepad.com
Huidige verspreiding in Noorwegen: 9000 unieke wekelijkse hits en stijgt nog.
Inhoud: De site is relatief 'academisch' in vergelijking met de roddelbladen, maar de inhoud is uitstekend geschreven. Ongeveer 60% zijn nieuwsartikelen/essays vertaald van andere sites, terwijl 40% essays/stukken zijn geschreven door de redactie, en die zijn in de eerste plaats kritiek op het multiculturalisme en de multiculturele elites van Noorwegen/West-Europa.
Personeel: vrijwilligers (onbetaald), 1-2 personen.
Financiën: momenteel gefinancierd door de eigenaren/personeel en door kleine bijdragen van de lezers.
Doel voor papieren distributie
Jaarlijkse uitgaven: 12 jaarlijkse publicaties.
Totaal distributie/productie: 5000 exemplaren.
Prijs voor abonnees: 5 euro.
Prijs in winkel: 10 euro (5 euro winst voor winkel).
Aanvankelijke doel/methode van verspreiding: Ik geloof dat een blog met 9000 unieke hits per week in staat moet zijn om deze basis te gebruiken voor ten minste 500-1000 eerste abonnees. Het oorspronkelijke doel van een landelijke dekking via winkels/kiosken moeten 2000 tot 4000 zijn. Het totaal aantal gedrukte exemplaren zou ongeveer 5000 worden.
Er is een zee van inhoud online beschikbaar, klaar om te worden verspreid via papier
U hoeft geen schrijversgenie te zijn om een uitgever van een conservatieve krant/tijdschrift te worden. Er is een enorme zee van goed geschreven verhalen, essays, etc die allen kritisch zijn over multiculturalisme en die het conservatieve standpunt steunen dat nooit wordt gepubliceerd door de MSM. Er zijn waarschijnlijk meer dan 20-30 rechtse blogs/nieuwssites op internet die u graag hun essays/verhalen zullen aanbieden, zolang u hen als de auteur vermeldt. Als zodanig kan iedereen die wil beginnen met hun eigen Engels-, Frans-, Duits-, of Spaanstalige conservatieve krant/tijdschrift gemakkelijk toegang krijgen tot een uitgebreide database van stukken en artikelen die op dit moment nog niet gepubliceerd zijn op papier, en u zou dan ook geen journalisten/verslaggevers hoeven in te huren.
Kosten in verband met de papieren distributie
Ik heb een prijsopgave gevraagd bij de grootste alles-in-één uitgeverijen in Oslo: 07 Group. Omdat de algemene prijzen in Noorwegen vrij hoog zijn neem ik aan dat dit nog goedkoper zou zijn in andere landen.
Distributie/exemplaren: 5000.
Formaat: 19,5 x 27,5 cm (standaard formaat tijdschrift).
Pagina's: 96.
Drukpers: 4/4 CMYK.
Papier: 90g Arctic Volume wit of gelijkwaardig.
Binding: twee metalen nietjes (geniet in de vouw).
Adres afdrukken op exemplaren: 500 afzonderlijke adressen afgedrukt op elk exemplaar uit de database abonnees.
Verpakking: los op pallet.
Prijs voor 5000 exemplaren: 4482 Euro (zonder BTW)
Prijs per stuk: 0,90 euro (zonder BTW)
Prijs per extra 1000 exemplaren: 481 Euro
De prijs is gebaseerd op het volgende:
Materiaal: De uitgeverij ontvangt een PDF-bestand van een blog/nieuwssite. Het uiteindelijke bestand kan worden beoordeeld door het bedrijf vóór het afdrukken.
Laatste opmerking: realistisch gezien is het waarschijnlijk dat ten minste 50% van de publicaties die een poging doen om van het internet over te gaan in papieren vorm zullen falen, dit als gevolg van politiek gemotiveerde sabotage of weigering van de distributeur (na druk van lokale of nationale overheid of andere politiek linkse pressiegroepen). Maar u moet eerst op zoek naar nationale distributeurs die al publicaties hebben die kritisch zijn ten aanzien van multiculturalisme, en we zijn het aan iedereen verplicht om ons best te doen in dit proces. Op dit moment zijn er geen cultureel conservatieve kranten/publicaties in Noorwegen, Zweden en een aantal West-Europese landen. In Denemarken zijn er alleen BT en Jyllands-Posten die worden beschouwd als enigszins vagelijk conservatief [Jyllands-Posten drukte bijvoorbeeld de beruchte cartoons van Mohammed].
"Hij die zijn land verdedigt, schendt geen enkele wet"
Napoleon
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/06/strategy-of-western-survivalists.html
Ik heb meermaals de mogelijkheid genoemd dat we de Koude Oorlog nooit zo definitief hebben gewonnen als we gedaan zouden moeten hebben. De vijand is kon hergroeperen en binnen één generatie na de val van de Berlijnse Muur beheerst die nu grotendeels onze media en onderwijsinstellingen. We hebben geen openbare strafprocessen aangespannen tegen de aanhangers van het marxisme zoals we deden tegen die van het nazisme. Dat was een ernstige vergissing, en het is van het grootste belang dat we die niet opnieuw maken. Als/Wanneer de Europese Unie instort en multiculturalisme ten val komt in de Westerse wereld, moeten we zulke openbare processen houden voor de makers van Eurabië en de leugens die steeds worden verteld door onze media en de academische wereld. Ze moeten worden ontmaskerd als het kwaad, en politiek verpletterd worden.
Dit leidt ons tot de volgende vragen: Minder dan een generatie na de val van de totalitaire Sovjet-Unie en haar marionetten aan Oost-Europese regimes, zien we nu de opkomst van de Europese Unie, die zich in West-Europa snel in een totalitaire richting beweegt. Een deel van de voormalige communistische landen in Europa zijn nu vrijer dan hun Westerse neven, hoewel dit snel zal veranderen als ze worden geïndoctrineerd door de EU. Is er een verband tussen de val van de Sovjet-Unie en de opkomst van de EUSSR, zoals voormalige Sovjet-dissident Vladimir Bukovsky [1] heeft aangegeven? Hebben we nu te maken met deel 2 van de Koude Oorlog? Ik merk hoe veel voormalige marxisten nu hartstochtelijk multiculturalisme en de massa-immigratie ondersteunen, en luisterde een paar dagen geleden naar hoe een prominente communistische 'intellectueel' in mijn land het concept van de vrijheid van meningsuiting aanviel. Is de Europese Unie überhaupt ooit een goed idee geweest, of was het vanaf het allereerste begin al diep triest? Dat is iets om over na te denken. Ik ben bereid om de mogelijkheid te overwegen dat er op een bepaald punt iets "mis ging" met de EU, maar nu neig ik naar de conclusie dat de EU altijd al een gebrekkig instelling is geweest. De meesten van ons zien het gewoon niet voor wat het is.
Ten slotte zal ik mij richten op Milton Friedman, die volgens het boek van Klein samen met F. Hayek een van de schurken is. Volgens haar heeft Friedman verklaard dat "alleen een crisis - een echte of vermeende - werkelijk verandering produceert. Als die crisis zich voordoet, zullen de maatregelen die worden genomen afhangen van de ideeën die [er in een maatschappij aanwezig zijn]. Dat, denk ik, is onze basisfunctie: alternatieven voor het bestaande beleid ontwikkelen, om die levend en beschikbaar te houden totdat het politiek onmogelijke het politiek onvermijdelijke wordt". Friedman is van mening dat we in tijden van crisis maar een korte tijd de kans zullen hebben voordat de maatschappij weer afglijdt naar de 'tirannie van de status quo', en dat we deze gelegenheid moeten gebruiken zodra we dat kunnen.
Dit is eigenlijk een heel goed advies, en het is in mijn ogen de strategie die Westerse survivalisten nu moeten volgen. Toen ik voor het eerst begon met bloggen was ik bezig met hoe we "het systeem kunnen genezen". Ik ben langzamerhand tot de conclusie gekomen dat het systeem niet kan worden geholpen, en misschien niet eens geholpen zou moeten worden. Niet alleen heeft het te veel vijanden, het heeft ook te veel interne tegenstellingen. Als we het 'systeem' nu moeten omschrijven als massa-immigratie uit vreemde culturen, globalisme, multiculturalisme en onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting in de naam van "tolerantie", dan gaat dit instorten. Het is onvermijdelijk.
Het doel van de Westerse survivalists - en dat is wat we zijn - moet niet het "repareren van het systeem" zijn, maar ons mentaal en fysiek voorbereid op de ineenstorting, en het ontwikkelen van coherente verklaringen van wat er mis ging, en ons voor te bereiden om de noodzakelijke rechtsmiddelen te implementeren wanneer de tijd komt. We moeten de kans aangrijpen, en om dat te doen moeten we duidelijk definiëren wat we willen bereiken. Wat is precies de Westerse beschaving?
Wat ging er mis mee is, en hoe kunnen we overleven en herleven als een kwetsbare minderheidsgroep in een steeds vijandiger wereld? Laat het debat beginnen.
Bronnen:
1. http://www.brusselsjournal.com/node/865
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2007/08/christianity-pros-and-cons.html
De blogger Vanishing American [1] zet door in een van de belangrijkste discussies van onze tijd: Welke rol speelt het christendom of moet het spelen in de Westerse beschaving? Is die het fundament van onze cultuur [2], zoals Robert Spencer van Jihad Watch denkt, en is onze maatschappelijke verloedering verbonden met de afkeer van christendom? Of is het christendom, zoals Derbyshire het stelt [3], een religie voor huidige en toekomstige slaven, een ideologie die nu voedingsbodem is voor globalistische idealen en het ondermijnen van onze grenzen door middel van massa-immigratie?
De kloof tussen christenen en niet-christelijken is misschien wel de moeilijkste kloof om te overwinnen in het huidige Westen. Ik heb er zelf ook moeite mee. Een deel van de kritiek op het christendom, of in ieder geval de manier waarop veel Westerse christenen zich nu gedragen, is terecht. Ik heb katholieken horen beweren dat multiculturalisme en politieke correctheid de schuld is van de protestanten. Ik ben bereid om die mogelijkheid te overwegen. Er zijn aanzienlijke verschillen tussen katholieke en protestantse overtuigen over de verlossing en de zondige natuur van de mens. Misschien zijn sommige van deze gekoppeld aan het protestantse begrip "verlossing komt alleen door het geloof". Maar, als het gaat om gewone ouderwetse dhimmitude (soort slavernij) en de landsgrenzen oplossen, zijn katholieken minstens zo erg als protestanten.
De Tweede Vaticaanse Bijeenkomst van de jaren '60 heeft goed gedaan door christenen van andere denominaties te bereiken (protestant en orthodox), en door het bereiken van joden. Het probleem zit hem in de relatie met de islam. De grote achilleshiel van de christenen in het algemeen en van de joden is dat ze, wanneer ze geconfronteerd worden met de islam, het idee hebben van een 'gedeelde gemeenschap van monotheïsten (mensen die in 1 god geloven) die de God van Abraham aanbidden'. Zolang deze mythe in stand wordt gehouden, is het christendom eigenlijk in bepaalde situaties slechts een brug voor de islam naar het Westen, in plaats van een bolwerk tegen het invoeren van de islam. Ik heb meer dan eens gezien dat christenen met de moslims wilden samenwerken, als 'mensen van het geloof', tegen de goddeloze krachten van de ontkerkelijking. Ik hoor echter nooit dat christenen zoiets doen met, zeg, hindoes, dus het moet iets te maken hebben met een gedeeld gevoel van het monotheïsme.
Christendom groeit snel in Zuid-Korea. Het is interessant om te zien hoe nieuw bekeerde christenen reageren in niet-Westerse landen. Ik heb soms kritiek op het christendom omdat het een van de krachten is achter het Westerse onvermogen om onze grenzen te beschermen, en dat is zeker zo. Maar het is wel zo dat het christendom zo reageert binnen een specifieke cultureel-ideologische context. Koreanen hebben niet hetzelfde probleem, voor zover ik weet. Ook wij reageerden niet zo tot de jaren '60 en '70. Dus wat is er veranderd? Het kan niet allemaal gerelateerd zijn aan het christendom, toch?
Vanishing American zegt in "Welk Christendom? Deel II" [4]:
Vandaag de dag horen we zo veel argumenten tegen het christendom, zoals die [argumenten] van de 'evangelische atheïsten' als Dawkins en Hitchens, en dan hebben we nog de argumenten van de seculiere rechtse lieden die het christendom aanvallen omdat het te vredelievend is. De atheïsten beweren dat het christendom geweld aangewakkerd heeft en dat het net zo militant en bloeddorstig is als de islam, of zelfs nog erger, maar aan de andere kant horen we dat het christendom een religie van slaven is, die het Westen verzwakt en ontmand heeft. Dus christendom krijgt er van beide kanten van langs: het zou te militant zijn, oorlogen en vervolgingen veroorzaken, en op hetzelfde moment het zou het een religie zijn die mannen verandert in vredelievende slapjanussen. Waar gaat dit nog over?
Christendom bevat elementen van zowel strijdbaarheid als vredelievendheid, maar het is niet het één of het ander. [...] We weten dat onze voorouders niet geloofden dat het christendom hen opdroeg vredelievend te zijn, of om grenzen en naties maar af te schaffen. Het is wel extreem arrogant om te beweren dat zij het eeuwenlang mis hadden en dat wij de eerste generatie zijn die het christendom en de Bijbel echt begrijpen. In tegendeel: gemiddeld gezien zijn wij vandaag de dag veel meer onwetend dan onze voorouders wat de Bijbel en het geloof betreft. Als iemand het woord van God fout interpreteert, zijn wij het wel, niet onze voorouders. Hun hersenen waren in ieder geval niet bedorven door onzin en politieke correctheid, en ik vertrouw de gedeelde mening van onze voorouders door de eeuwen heen meer dan de gedeelde mening onder de huidige, bezoedelde generatie.
Op het artikel "Welk Christendom?" kwam het volgende [inmiddels verwijderde] blog commentaar [5]:
Vroeger was ik een vroom, praktiserend christen. Vandaag de dag kan ik mezelf niet herkennen in een van de vertakkingen van het christendom die momenteel beschikbaar zijn. Ik ben hier ook niet alleen in. Veel van mijn vrienden vertellen me: "Ik kan geen kerk meer binnen zonder mijn verstand bij de deur te laten".
In dit opzicht zijn de evangelische, fundamentalistische kerken niet beter dan de liberale. Ik heb ooit deelgenomen aan een presentatie in een nabijgelegen Pinkstergemeente over armoede in de Derde Wereld. De oorzaak? Gebrek aan infrastructuur. Het enige wat we moesten doen was dieper in onze buidel tasten en het probleem zou worden opgelost.
Het spijt me om dit te zeggen, maar de oorzaak is diep geworteld en grotendeels hardnekkig, in ieder geval op de korte termijn. We kunnen de armen niet helpen door ze te verwelkomen in ons land. Daarmee zullen we onszelf alleen maar vernietigen.
John Derbyshire heeft meer gelijk dan ongelijk. Ja, het middeleeuwse christendom had er geen moeite mee indringers te weerstaan, maar de middeleeuwse christenen (zoals protestanten erop wijzen) hadden hun geloof vertroebeld met heidense overtuigingen. In de afgelopen eeuwen heeft het christendom zich ontdaan van zijn heidense gebruiken. Tijdens dat proces is het christendom uitgegroeid tot net zo'n bedreiging voor onszelf en onze geliefden als het marxisme vroeger was, zo niet meer.
Dat klinkt als een hard oordeel. En dat is het ook.
Bronnen:
1. http://vanishingamerican.blogspot.com/
2. http://www.jihadwatch.org/archives/017941.php
3. http://pajamasmedia.com/2007/08/christianity_good_islam_bad.php
4. http://vanishingamerican.blogspot.com/2007/08/which-christianity-part-ii.html
5. http://vanishingamerican.blogspot.com/2007/08/which-christianity.html
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/1357
Hoewel ik zelf geen religieus persoon ben, sta ik meestal achter een heropleving van het christendom in Europa [1]. Maar soms heb ik mijn twijfels als ik zie hoe veel, te veel, kerkleiders consequent aan de verkeerde kant staan over vraagstukken met betrekking tot de islam en de islamitische immigratie.
Bat Ye'or [2] beweert dat dhimmitude in het Midden-Oosten [3] vaak verergert omdat christelijke leiders hun eigen mensen hebben verkocht, soms voor persoonlijk gewin op de korte termijn en soms vanwege de onjuiste overtuiging dat ze een 'gedeeld religieus erfgoed' met moslims hebben. Het zijn ook vaak christelijke leiders en bisschoppen in het Westen [4] die oproepen tot open grenzen voor arme, behoeftige moslims, "omdat dat christelijke liefdadigheid is" [5].
De protestantse Lutherse kerk in de Duitse stad Hannover organiseerde een tentoonstelling om de Duitsers vertrouwd te maken met de islam. De tentoonstelling, getiteld "Gesichter des Islam", was het werk van de vrouwelijke studenten van het Instituut voor Protestantse Studies in Aken [6]. Op Palmzondag in 2006 vierde een protestantse kerk in het Duitse Bochum Mohammed's verjaardag, en nodigde de lokale Turkse gemeenschap om de dienst bij te wonen [7]. Een Turkse muziekgroep speelde soefistische muziek tijdens de dienst, waarin protestanten en moslims zich met elkaar verbonden ter ere van Mohammed.
In het Verenigd Koninkrijk wilden kerkleiders de families van de Londense zelfmoordterroristen uitnodigen voor een nationale herdenking ter ere van de slachtoffers [8]. Twee senior bisschoppen van de Anglicaanse Kerk geloofden dat het uitnodigen van de families van de bommenwerpers hen hun eigen verlies zou laten erkennen en een krachtige boodschap van berouw door de moslimgemeenschap zou sturen. Dr. John Sentamu, de aartsbisschop van York, drong er op aan om de natie te verenigen en potentiële zelfmoordenaars tot vrienden te maken door het werken aan "een openhartige cirkel van liefde" [9].
Dezelfde aartsbisschop heeft ook gezegd dat de Britse christenen moslims moeten zien als bondgenoten in de strijd tegen het secularisme [10]. Een aantal christelijke en een aantal joodse leiders deelden dit standpunt, zowel tijdens de doodsbedreigingen tegen Salman Rushdie als tijdens de Deense cartoonrellen.
Ondertussen hebben islamitische menigtes in Indonesië tussen 1998 en 2003 ongeveer 10.000 christenen vermoord en ongeveer 1000 kerken afgebrand [11]. De radicalen willen Indonesië de basis maken van een Zuidoost-Aziatisch kalifaat [12] dat jihad zal lanceren tegen andere naties, zoals Singapore, Thailand, de Filippijnen en Australië tot ze onderworpen zijn aan de islam. In de Indonesische provincie Atjeh, waar de sharia officieel heerst, verwoestten moslimbendes een kerk als reactie op een (door een moslim geplante) advertentie die moslims zou uitnodigen voor een christelijke dienst. Getuigen zeiden dat er meer dan 100 islamitische mannen aanwezig waren, en velen van hen droegen zwaarden [13]. Ze goten benzine over het gebouw en staken het in brand.
Waarom deze agressieve reactie? Volgens de islamitische wet mogen christenen en joden (en geen andere religieuze groepen) wel wonen in een gebied dat wordt gedomineerd door moslims, maar alleen als ze de status van tweederangs burgers aanvaarden: dhimmi. Dit betekent veel beperkingen, zoals dat ze moslims niet mogen proberen te bekeren of tegen hen mogen prediken, nooit een relatie mogen hebben met een moslimvrouw en nooit iets beledigend over de islam of Mohammed mogen zeggen. Als ook maar één enkele persoon een van deze voorwaarden schendt, zal de gehele dhimmi-gemeenschap gestraft worden, en de jihad worden hervat. Let wel dat de moslims na elk geval van islamitisch terrorisme snel zeggen dat niet alle moslims moeten worden gestraft voor de daden van een paar moslims, terwijl dit precies is wat de sharia voorschrijft voor niet-moslims.
Erger nog is dat in de praktijk, zoals in dit geval uit Indonesië, aanvallen op niet-moslims kunnen worden uitgelokt door onbevestigde geruchten, persoonlijke wrok van moslims of regelrechte leugens. In werkelijkheid betekent dit dat alle niet-moslims zullen leven met de constante, diepgewortelde angst om iets te zeggen of te doen dat moslims zou kunnen beledigen, en onmiddellijk fysieke aanvallen tegen hen en hun kinderen zou betekenen. Deze toestand van voortdurende angst heet dhimmitude. Veel christenen in het Midden-Oosten, Pakistan en Indonesië weten dat ze in deze kwestie van overleven het ene moeten zeggen in het openbaar en privé het andere. Ze worden gegijzeld in hun eigen land [14].
In Egypte was er een film [15] waarin iemand bekeerde tot de islam en toen afknapte op zijn nieuwe religie[. Door deze film] kwamen meer dan 5000 demonstranten naar de kerk, die een non neerstaken en drie mensen doodden. Moslims interpreteerden het als een schending van de traditionele islamitische wet die verplicht stelt dat iedereen die de islam verlaat gedood moet worden, en een schending van de oude dhimmi-wetten die niet-moslims verbiedt om mensen te bekeren.
Bisschop Armia van de Koptische Kerk in Egypte, die nog van voor de 7e-eeuwse Arabische invasie stamt en nu als laatste de taal van de oude farao's gebruikt, is er zeker van dat "Kopten het nooit zouden tolereren dat iemand de islam beledigt". De Koptische paus Shenouda III, die heel goed weet dat elke provocatie chaos en moord voor zijn mede-Kopten kan veroorzaken, heeft herhaald dat "opmerkingen die de islam en moslims beledigen tegen de leer van Christus zijn" [16].
Uit verschillende recente gebeurtenissen blijkt dat moslims nu proberen om deze dhimmi-wetten te laten gelden voor de hele Westerse wereld. Het belangrijkste geval was het platbranden van kerken en ambassades vanwege de Deense spotprenten van Mohammed. Dit was, tot op de laatste letter, precies zoals moslims de vervolgde niet-moslims zouden behandelen in hun eigen land. De cartoonrellen geven aan dat moslims zich nu sterk genoeg voelen om de sharia-regels toe te passen op Denemarken, en per uitbreiding de NAVO. Bijna niemand in de Westerse mainstream media deed een poging om dit uit te leggen aan het volk.
In een ander geval woedden woedende protesten over de hele islamitische wereld vanwege een rapport van het tijdschrift Newsweek [17] dat [aangaf dat] ondervragers op de Amerikaanse militaire gevangenis Guantanamo Bay de Koran op toiletten hadden gelegd, en die in ten minste één geval hadden doorgespoeld. De escalatie van het geweld deed minister van Buitenlandse Zaken Condoleezza Rice aandringen dat de moslims oproepen tot geweld moesten weerstaan. "Gebrek aan respect voor de Heilige Koran vinden we allemaal weerzinwekkend", zei ze. Newsweek trok later hun oorspronkelijke artikel is, omdat het ongegrond bleek te zijn.
In november 2002, kort voor de Miss World verkiezing in Nigeria, publiceerde een Nigeriaanse krant een artikel waarin de schrijver stelde dat de profeet van de islam, Mohammed, de verkiezing zou hebben goedgekeurd en een van de deelnemers tot vrouw zou hebben gekozen. Het artikel leidde tot een jihad-rel waarbij meer dan 200 mensen werden gedood en duizenden gewond. De volgende dag publiceerde de krant een verontschuldiging. De president van Nigeria kwam op de nationale televisie en veroordeelde de krant. Hij zei: "Dit kan elke keer weer gebeuren dat onverantwoorde journalistiek wordt gepleegd tegen de islam".
Een Afrikaanse journalist zei later als reactie op het verhaal van Newsweek [18] dat het Witte Huis in de Verenigde Staten grotendeels hetzelfde reageerde als die president uit de Derde Wereld toen hij werd geconfronteerd met dezelfde uitdaging. In de ogen van moslims betekent dit dat 's werelds enig overgebleven supermacht de rol van dhimmi's bleek te spelen.
Bisschop Artemije, de geestelijk leider van de belegerde Serviërs in Kosovo [19], heeft gewaarschuwd tegen de Westerse steun voor een onafhankelijke staat in de provincie, waar islamitische Albanezen met veel meer zijn dan christelijke Serviërs en al vele kerken en kloosters hebben vernietigd onder toezicht van de NAVO-soldaten. De bisschop waarschuwt dat onafhankelijkheid de etnische zuivering van niet-moslims zou belonen. Sinds 9-11, zei hij,
is de Verenigde Staten verwikkeld in een wereldwijde strijd tegen jihadistisch terrorisme, die niet alleen Amerika maar de vreedzame mensen van alle geloven en nationaliteiten bedreigt. Dat is de reden waarom wij, die leven in de Servische provincie Kosovo en Metohija, het moeilijk te begrijpen vinden waarom zulke invloedrijke mensen in Washington een proces steunen dat de terroristen een belangrijke overwinning in Europa zou geven.
Terwijl moslims met dodelijke woede reageerden op het inmiddels ingetrokken rapport van Newsweek over vermeende ontheiliging van de Koran, was er weinig protest toen in 2002 gewapende islamitische mannen de Bethlehemse Geboortekerk bezetten, de kerk die vermoedelijk de geboorteplaats is van Jezus Christus, en ze de Bijbel als wc-papier gebruikten [20]. Ongeveer 30 priesters, monniken en nonnen, en meer dan 150 Palestijnse burgers, die zich allemaal verborgen in de kerk om te ontsnappen aan een vuurgevecht tussen Israëli's en Palestijnen, werden meer dan vijf weken in de kerk gegijzeld door de gewapende militanten. Een deel van de Palestijnse strijders behoorden tot de Al-Aqsa Martelarenbrigade, een deel van de Fatah-organisatie van de Palestijnse leider Yasser Arafat, en zij werden als helden onthaald toen ze later terugkeerden naar Gaza.
Tijdens het zogenaamde Oslo-vredesproces van het midden van de jaren '90, toen de Palestijnse autoriteiten financiële steun van Westerse landen ontvingen, verlegde Arafat de grenzen van Bethlehem zodat ze de nabijgelegen islamitische dorpen omvatten, en moedigde moslims aan om zich te vestigen in de stad [21]. Daardoor nam het percentage christenen in Bethlehem snel af.
De islamitische schutters waren ook verantwoordelijk voor de verkrachting van en moord op twee christelijke tienerzussen [22]. De daders beweerden dat de zusjes waren vermoord omdat ze 'hoeren' waren en zouden 'samenwerken' met de Israëlische veiligheidstroepen. "De gangsters vermoordden de twee zussen zodat ze niet zou vertellen over de verkrachting", zei een familielid.
Veel christelijke gezinnen hebben hun dochters naar het buitenland gestuurd uit angst dat ze zouden worden aangevallen door islamitische mannen. Sommige van de moordenaars werden later gedood door het Israëlische leger, maar anderen wonen nu in Europa nadat zij hun toevlucht zochten in de Geboortekerk. Het is absurd dat islamitische mannen die christelijke meisjes verkrachten en vermoorden politiek asiel krijgen in christelijke landen als Ierland, Spanje en Italië.
De ironie is dat dezelfde seksuele intimidatie en verkrachting van niet-islamitische vrouwen, een essentieel onderdeel van de jihad, zich nu verspreidt naar steden in West-Europa [23] met veel islamitische immigranten [24].
Professor Weiner, een onderzoeker bij het Jerusalem Center for Public Affairs, biedt een diepgaande kijk op de bijna ononderbroken vervolging van christenen in de tien jaar sinds het Oslo-vredesproces begon [25]. Het aantal christenen is gekrompen tot minder dan 1,7 procent van de bevolking in de Palestijnse gebieden. "Tienduizenden hebben hun heilige plaatsen en overgeërfde eigendommen verlaten om in het buitenland te gaan wonen, terwijl zij die blijven een aangevallen en snel krimpende minderheid zijn", zei Weiner.
Hun lot is, voor een deel, toe te schrijven aan de invoering van islamitische religieuze wet (sharia) in de grondwet van de Palestijnse Autoriteit. Bovendien zijn de christenen in de steek gelaten door hun religieuze leiders die, in plaats van hen te beschermen, ervoor hebben gekozen om te heulen met het Palestijnse leiderschap.
Meer dan 500 islamitische mannen vielen het christelijke dorp Taiba aan, ten oosten van Ramallah, terwijl zij "Allahu akbar" riepen [26]. "Ze overgoten vele gebouwen met kerosine en zetten ze in brand. Veel van de aanvallers braken in in huizen en stalen meubelen, sieraden en elektrische apparaten", zegt een bewoner. De aanval werd veroorzaakt door de moord op een moslimvrouw uit het nabijgelegen dorp Deir Jarir. Haar familie dwong haar om gif te drinken omdat ze een affaire had met een christelijke man uit Taiba. Moslimmannen kunnen wel trouwen met christelijke vrouwen, maar de islamitische wet verbiedt moslimvrouwen te trouwen met christelijke mannen. De christelijke gemeenschap werd dus collectief gestraft, omdat het gerucht ging dat een van hun leden de regels van de dhimmitude had geschonden.
In een vergadering bijgewoond door Robert Spencer zei voormalige Sovjet-dissident Natan Sharansky [27] dat Israël de christenen - op eigen verzoek - keer op keer had geholpen tegen islamitisch geweld en onrecht, in het bijzonder toen de Geboortekerk in 2002 bezet werd door jihadisten. Toch, zei hij, hebben internationale christelijke leiders niet gereageerd door Israël soortgelijke hulp aan te bieden. Hij heeft gelijk. Terwijl christenen in de islamitische landen dagelijks vervolgd worden en misschien binnenkort worden uitgeroeid in het Heilige Land, zijn de christelijke organisaties in het Westen te vaak bezig met 'dialoog' met moslims en demonisering van Israël. Christenen moeten zich realiseren dat ze veel meer gemeen hebben met andere niet-moslims, niet alleen joden, maar hindoes, sikhs, boeddhisten en atheïsten, dan ze ooit zullen hebben met moslims. Jussi Halla-Aho, die in het Finse parlement wil komen als een onafhankelijke kandidaat, trekt een aantal van dezelfde conclusies als ik [28] wat betreft de samenwerking tussen islamieten en linksen in veel Westerse landen[. Links] melkt de werkende autochtonen uit om een overwegend werkeloze allochtone bevolking uitkeringen te geven, die dan dankbaar links stemmen. De verzorgingsstaat moet zo dus twee parasieten ondersteunen die elk in een symbiotische relatie met de ander leven. Dit zal uiteindelijk het systeem in laten storten. Waarom zou iemand een beleid steunen dat gegarandeerd leidt tot vernietiging? Wel, omdat een carrièrepoliticus nooit 20, 50 of 100 jaar vooruit denkt, maar zich in plaats daarvan richt op de volgende verkiezingen. Het kortetermijndenken van ons democratisch systeem kan dus, in combinatie met de islamitische immigratie, uitkomen als een fatale fout.
Maar Halla-Aho stelt een nog belangrijkere vraag:
Waarom laten de kiezers dit allemaal gebeuren? Het is omdat Westerlingen 'goede' mensen willen zijn en geloven dat hun medemensen evengoed mensen zijn. Het is omdat ze menselijke waarden hebben. Het is omdat de morele en ethische waarden van de Westerse mens hen hulpeloos hebben gemaakt tegenover goddeloosheid en zedeloosheid.
Onze Westerse 'morele en ethische waarden' worden sterk beïnvloed door joods-christelijk denken. Zullen onze openheid voor buitenstaanders, ons democratisch systeem en ons christelijk medeleven, precies de waarden die we het meest koesteren, ervoor zorgen dat het Westen niet bestand is tegen jihad? Een goede christen moet de andere wang toekeren en zijn vijanden liefhebben. Hoe moeten we dit verzoenen met de realiteit dat moslims dit zien als een teken van zwakte? En hoe kunnen we vechten tegen de sharia als bisschoppen en kerkleiders de eersten zijn die opriepen tot een 'medelevend' immigratiebeleid waarmee massa's moslims zich hier mogen vestigen? Christenen beweren dat Europa's grootste probleem een cultureel vacuüm is [29], gecreëerd door ontkerkelijking en de terugtrekking van christendom als een religie, wat voor de islam de weg vrijmaakt om binnen te stromen. Ze hebben een punt, zoals ik eerder heb beschreven. Maar sommige christelijke groeperingen zetten het Westen ook open voor de islam, en de seculiere staat hoeft heus niet laf en weerloos te zijn. In de verste verte niet; het waren de seculiere staten die de fascistische regimes bevochten en versloegen tijdens WW2 en die de vernietiging van de planeet riskeerden in de Koude Oorlog. De niet-religieuze autoriteiten in China zijn veel meedogenlozer in het verpletteren van islamitische agressie dan de meeste christelijke landen zijn. Natuurlijk is het nadeel dan wel dat ze veel meedogenlozer zijn in het verpletteren van alles dat ze beschouwen als een potentiële bedreiging voor hun macht.
Gelukkig zijn niet alle christelijke leiders verzoeners voor de islam. Een van de intelligente leiders komt uit Australië, een land dat redelijk bestand is tegen politieke correctheid. Ze hebben serieuze stappen gezet om daadwerkelijk hun eigen grenzen te handhaven, ondanks de voorspelbare protesten van diverse ngo's en antiracisten[. En] de minister-president John Howard heeft zich herhaaldelijk bewezen als een van de meest verstandige leiders in de Westerse wereld. George Cardinal Pell [30], aartsbisschop van Sydney, vertelt hoe 11 september hem persoonlijk wakker schudde [31]:
Ik zag in dat ik meer over de islam moest leren. Bij mijn eigen lezing van de Koran begon ik oproepen tot geweld te noteren. Er zijn er echter zo veel dat ik deze oefening na 50 of 60 of 70 pagina's liet zitten. In de Koran heeft de meest voorkomende grammaticale vorm van het woord 'jihad' de betekenis van vechten of oorlog te voeren. Als we de islam strikt op zijn eigen voorwaarden beoordelen, is het geen tolerante religie, en zijn mogelijkheden voor verstrekkende vernieuwing erg beperkt. Ik zou ook zeggen dat de islam een veel meer oorlogszuchtige cultuur is dan het christendom. Genoeg mensen zeggen tegen me dat de relatie tussen de islamitische en niet-islamitische wereld normaliter uitdraait op een situatie van spanning, zo niet oorlog of regelrechte vijandigheid.
Paus Benedictus XVI, die de bijnaam 'Gods rottweiler' kreeg toen hij kardinaal was, lijkt elementen te hebben van zowel de verstandige als de domme christelijke manieren van omgang met de islamitische dreiging. Hoewel Benedictus erop heeft gewezen dat de christelijke relaties met de islamieten wederzijds moeten zijn (hij drong er bij islamitische landen op aan om de religieuze rechten van christelijke migranten te garanderen), heeft hij ook gezegd dat christenen de islamitische immigranten met open armen moeten blijven verwelkomen [32].
Benedictus XVI gaf tijdens een langere rede een citaat van een 14e-eeuwse Byzantijnse heerser met een vijandige kijk op de stichter van de islam [33]. Het veroorzaakte opschudding in de islamitische wereld [toen Benedictus dit herhaalde]: "Toon mij eens wat Mohammed voor nieuws bracht, en daar vindt u alleen dingen die kwaad en onmenselijk zijn, zoals zijn bevel om met het zwaard het geloof te verspreiden dat hij predikte". Benedictus zei later dat hij "diep bedroefd" was over de reactie op zijn opmerkingen over de islam, en dat het citaat dat hij uit de middeleeuwse tekst over heilige oorlogen had genomen niet overeen met kwam met zijn persoonlijke gedachten. Hoewel dit technisch gezien is een niet zo verontschuldigende verontschuldiging is en als 'onvoldoende' werd beschouwd door moslims, zouden veel anti-jihadisten liever hebben gezien dat de paus van de gelegenheid gebruik zou maken om een duidelijker standpunt in te nemen tegen islamitische agressie.
Toch veroorzaakten zijn opmerkingen een publiek debat over de kwestie, en zeker duidelijke vooruitgang ten opzichte van zijn voorganger paus Johannes Paulus II, die in het openbaar de Koran kuste in een poging om de moslims te bereiken.
Ik heb voorbeelden beschreven van de ongelooflijke domheid en kontkusserij van christenen in het Westen, maar ook van de moed en helderheid van geest die ze toonden door in actie te komen tegen islamitische agressie en de Westerse beschaving te verdedigen tegen de wereld van de sharia. De ideologische burgeroorlog binnen het Westen is niet alleen tussen de seculieren en religieuze mensen, het loopt ook dwars door de kerk zelf.
Christenen moeten begrijpen dat er geen vrede of overeenkomst kan blijven met de islamitische wereld. Ze willen ons onderwerpen, zo simpel is het. Kerkleiders van alle denominaties zoals protestants, katholiek en orthodox moet ophouden met Israël in de rug te steken en ophouden met campagne voeren voor een feitelijk beleid van open grenzen, terwijl moslims ons land dreigen te overspoelen. Ja, het christendom leert ons mededogen, maar leert ook het kwaad identificeren en er tegen te vechten. Uiteindelijk moet de kerk bepalen of het tijdens de verdediging van onze beschaving een deel van het probleem wil zijn of een deel van de oplossing.
Bronnen:
1. http://fjordman.blogspot.com/2005/08/do-we-need-god.html
2. http://www.brusselsjournal.com/node/840
3. http://www.dhimmitude.org/
4. http://www.brusselsjournal.com/node/1051
5. http://www.brusselsjournal.com/node/1053
6. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/004607.php
7. http://www.brusselsjournal.com/node/1055
8. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/007968.php
9. http://news.sky.com/skynews/article/0,,30000-1227104,00.html
10. http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/england/north_yorkshire/5343940.stm
11. http://www.timesonline.co.uk/article/0,,3-1707254,00.html
12. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/007778.php
13 http://www.compassdirect.org/en/display.php?page=breaking&lang=en&length=long&idelement=4530
14. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/013149.php
15. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=19949
16. http://www.theage.com.au/news/world/egypts-top-christian-leader-denounces-comments/2006/09/16/1158334731782.html
17. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=15835&only
18. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/006484.php
19. http://www.chroniclesmagazine.org/cgi-bin/newsviews.cgi/TheBalkans/Kosovo/A_Bishop_s_Lonely_S.html?seemore=y
http://52.094.5.120plusf13:QIwqcku617898918787??
20. http://www.rense.com/general25/bibles.htm
21. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/009438.php
22. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/008666.php
23. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/07/norwegian-authorities-still-covering.html
24. http://fjordman.blogspot.com/2005/12/immigrant-rape-wave-in-sweden.html
25. http://www.jcpa.org/christian-persecution.htm
26. http://www.jihadwatch.org/archives/007975.php
27. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=20341
28. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/08/multicultural-discourse-in-finland-and.html
29. http://www.brusselsjournal.com/node/1053
30. http://ncronline.org/mainpage/specialdocuments/Pelltranscript.htm
31. http://www.sydney.catholic.org.au/Archbishop/Addresses/200627_681.shtml
32. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/011442.php
33. http://www.time.com/time/world/article/0,8599,1534640-1,00.html
Door Fjordman
Brontekst: www.jihadwatch.org/2006/10/fjordman-thou-shalt-hate-christianity-and-judaism.html
Ik ben een niet-religieus persoon, maar wel een die de invloed van het joods-christelijke gedachtegoed op de Westerse cultuur erkent en respecteert. Ik heb gewaarschuwd voor het naïeve christelijke medeleven met betrekking tot immigratie van moslims [1], maar ook voor een verontrustende tendens onder te veel christelijke organisaties om bondgenoot te worden van de moslims omdat die ook voor 'religieuze normen en waarden' en tegen Israël zijn. Maar eerlijk gezegd zien de moslims ons niet-religieuze volk vaker wel dan niet als de meest bruikbare bondgenoot in het Westen.
Een aantal leidinggevenden en top-presentatoren van de British Broadcasting Corporation gaven toe wat critici al lang wisten: De BBC [2] wordt gedomineerd door linkse liberalen die anti-Amerikaans zijn en bevooroordeeld tegen het christendom, maar wel gevoelig voor de gevoelens van moslims. De voormalig redacteur voor economisch nieuws bij de BBC, Jeff Randall, zei dat hij bij een zeer hoge manager had geklaagd over de pro-multiculturele houding van de BBC, maar hij kreeg het antwoord: "De BBC is niet neutraal over multiculturalisme: Zij gelooft erin en promoot het".
Het anti-christelijke gedachtegoed lijkt een eigenschap die multiculturalisten in alle Westerse landen delen. Thomas Hylland Eriksen [3] is hoogleraar sociale antropologie aan de Universiteit van Oslo. Hij heeft veel boeken geschreven en schrijft vaak essays voor kranten. Hij is ook leider van een groot project om de multiculturele samenleving in Noorwegen te bestuderen.
Alsof hij er plezier in had riep Hylland Eriksen uit dat natiestaten dood zijn, en verklaarde hij dat Nidarosdomen (de Nidaroskathedraal), de belangrijkste kerk in het land, niet langer dient als een nationaal symbool in onze multiculturele samenleving. De heer Eriksen botste onlangs met twee broers genaamd Anfindsen, die de tweetalige website HonestThinking.org beheren [4].
Volgens Hylland Eriksen "dringen wereldburgers aan op een wereld die niet alleen zwart-wit is. In een dergelijke wereld zijn de problemen die door Ole-Jørgen Anfindsen worden beschreven niet alleen kleinzielig, maar ook nog eens onbelangrijk" [5].
Wat zijn de problemen gepresenteerd door de heer Anfindsen? Nou, hij publiceerde cijfers die aangeven dat als de huidige immigratie blijft doorgaan, dat de autochtone Noren binnen een paar generaties een minderheid in hun eigen land zullen worden. En een groot deel van de nieuwe bevolking zal moslim zijn.
Aangezien bevolkingsgroepen die minderheden worden in hun eigen land het meestal zwaar krijgen, en vrijwel altijd vervolgd worden als de nieuwkomers moslims zijn, zou men veronderstellen dat dit interessante informatie zou zijn. Maar voor zelfbenoemde 'multiculturele wereldburgers', zoals Thomas Hylland Eriksen, is het 'kleinzielig en onbelangrijk' om zelfs maar te overwegen dat dit een probleem zou kunnen zijn.
Eriksen noemt Anfindsen "dom en onwetend", en suggereert dat "Anfindsens plannen misschien zijn geïnspireerd door een soort van verknipt christendom (hij heeft een christelijke achtergrond)".
"Hij heeft een christelijke achtergrond". Moet dat een belediging zijn, en moet dat een persoon ervan weerhouden om zich zorgen te maken over de vraag of zijn kleinkinderen vervolgd zullen worden? In een krantenartikel dat Eriksen in samenwerking schreef, zegt hij: "Vraagt [Anfindsen] ons om nog eens het duidelijke feit te herhalen dat de moord op Theo van Gogh, de verschillende daden van terrorisme en doodsbedreigingen tegen krantenredacties niets te maken hebben met de Islam?"
Niets te maken met de islam? Echt?
Op 2 november 2004 vermoordde Mohammed Bouyeri, geboren te Amsterdam van Marokkaanse ouders, Theo van Gogh toen hij in Amsterdam fietste [6]; Bouyeri beschoot hem en stak hem neer voor hij zijn keel doorsneed en met een mes een brief vastpinde in Van Gogh's lijf. "Ik deed wat ik deed puur vanuit mijn geloof", vertelde hij de rechters, terwijl hij een Koran vasthield [7]. "Ik wil dat jullie weten dat ik handelde uit overtuiging, en dat ik hem niet doodde omdat hij Nederlands was en ik Marokkaans", maar omdat hij geloofde dat Van Gogh de islam had beledigd in zijn film, die de behandeling van islamitische vrouwen bekritiseert.
Dus een rustige christen wordt beschuldigd van het hebben van duistere, geheime plannen, terwijl een islamitische moordenaar die openlijk opschept over zijn islamitische motieven niets te maken zou hebben met de islam? Niet verwonderlijk dat meneer Hylland Eriksen ook nogal anti-Israël is. Christenen en joden zijn slecht, moslims zijn 'verkeerd begrepen'. Dit bevestigt mijn stelling dat Politieke Correctheid een ideologie van haat is, vermomd als 'tolerantie' [8]. Het is gebaseerd op haat tegen alles wat Westers is, en op een verlangen om [alles wat Westers is] uit te roeien.
Het eerste gebod van multiculturalisme is: Gij zult het christendom en het jodendom haten. Multiculturalisten hebben ook een hekel aan nationale staten, en ze haten zelfs de Verlichting, door te benadrukken dat niet-Westerse culturen niet bekritiseerd mogen worden.
Er wordt wel eens beweerd dat de islam een 'Europese' of Westerse religie is. Ironisch genoeg kunnen we dit testen door te luisteren naar 'kosmopolitische multiculturalisten', zoals de heer Hylland Eriksen. Ze haten alles wat wordt gezien als Westers en ze verwelkomen de islam, juist omdat het anti-Westers is.
Is religie een noodzakelijke onderdeel van de samenleving? Katholieke historicus Christopher Dawson schreef in zijn boek Progress and Religion uit 1929:
Het is de religieuze factor die een sociaal bindmiddel geeft om een samenleving en een cultuur te verenigen. De grote beschavingen van de wereld hebben religie niet als een soort cultureel bijproduct gemaakt; in een zeer reële zin zijn de grote religies zijn de basis waarop de grote beschavingen rusten. Een samenleving die zijn religie verliest wordt vroeg of laat een maatschappij die zijn cultuur verliest.
Alexis de Tocqueville, de Franse 19e-eeuwse politieke denker, zegt in Democracy in America [9]:
In Amerika heeft godsdienst geen directe rol in het bestuur van de samenleving, maar het moet worden beschouwd als hun voornaamste politieke instelling, want [religie] zorgt niet dat mensen vrijheid alleen verlangen, maar dat ze het gebruiken [Hij bedoelt dat gelovigen vaker hun stemrecht gebruiken]. Ja, op deze manier kijken inwoners van Amerika tegen religie aan. Ik weet niet of alle Amerikanen een oprecht vertrouwen in hun religie hebben - want wie kan er in het menselijk hart kijken - maar ik ben er zeker van dat ze het onmisbaar vinden voor de handhaving van de republikeinse instellingen.
Lee Harris is de auteur van Civilization and Its Enemies en The Suicide of Reason [10]. Volgens hem was het christelijke Europa was een fusie van diverse elementen: onder andere de Hebreeuwse traditie, het christendom, het Romeinse genie voor wetgeving, en de Germaanse barbaren hadden hun liefde voor de vrijheid. Wat vormde de gemeenschappen van weldenkende mensen die uiteindelijk de moderne rationaliteit mogelijk maakte? Deze vraag werd beantwoord door Johann Herder:
Wat waren de noodzakelijke voorwaarden voor de Europese Verlichting? Wat voor cultuur was noodzakelijk om een kritische denker als Immanuel Kant te produceren? Toen Kant in zijn Critique of Pure Reason alle traditionele bewijzen dat God zou bestaat systematisch weerlegde, waarom werd hij niet door woedende gelovigen uit elkaar gerukt in de straten van Königsburg, in plaats van geprezen als een van de grootste filosofen aller tijden?
Voor Herder was modern wetenschappelijk denken het product van de Europese culturen van de rationaliteit, de wereldschokkende ontmoeting tussen het Bijbelse geloof en het Griekse filosofische onderzoek, "met daarbij de toevoeging van het Romeinse erfgoed".
De 19e-eeuwse Duitse filosoof Arthur Schopenhauer was een atheïst. Maar volgens hem was het juist het christelijke idee van God waardoor we in staat waren om te geloven dat het universum een rationele kosmos was.
Zoals Harris zegt: "De mens zullen altijd hun goden hebben - en de moderne rationaliteit doet daar geen afbreuk aan. Kan zelfs de meest toegewijde atheïst helemaal onverschillig zijn tegenover de denkbeeldige goden die de andere leden van zijn gemeenschap blijven aanbidden?"
Als er een eerder gestichte gemeenschap van rationele mensen moest zijn voordat moderne rationaliteit kon ontstaan in het Westen, dan moet de moderne rationaliteit misschien "erkennen dat zijn eigen bestaan en overleving afhangt van zowel een ethisch principe als een religieuze principe. Het ethische principe is: Doe wat mogelijk is om een gemeenschap op te zetten van redelijke mensen die geen geweld plegen, en die er de voorkeur aan geven hun verstand te gebruiken. Het religieuze principe is: Als u de keuze heeft tussen religies, kies dan altijd de religie die het meest geschikt is om een gemeenschap van redelijke mensen op te zetten, zelfs als u niet zelf gelooft in die religie".
Volgens Theodore Dalrymple [11] is het onderliggende probleem in West-Europa vooral een gebrek aan zingeving, wat aanleiding geeft tot een groot deel sociale onzekerheid:
Een best groot deel van de bevolking krijgt geen zelfrespect van moeten werken voor de kost, omdat sommige mensen niet beter af zijn als ze werken dan wanneer ze niet werken [als gevolg van de verzorgingsstaat]". Zij "hebben niet het gevoel dat ze deel uitmaken van een iets groters dan hun privé-leven. [...] Ik ben zelf niet gelovig. Maar ik ben ook niet antireligieus. Ik ben pro-religie op voorwaarde dat het niet theocratisch is: zolang er nog steeds een scheiding van kerk en staat is".
Dalrymple gelooft ook dat "discipline zonder vrijheid leidt tot ellende, maar vrijheid zonder discipline leidt tot chaos en oppervlakkigheid en een ander soort ellende" [12], waarmee hij doelt op het totale gebrek aan vrijheid in de islam, maar ook op het de schijnbare gebrek aan zingeving in het Westen.
Ik ben het met Harris en Dalrymple eens: Zolang er scheiding tussen kerk en staat is, zouden mensen die niet gelovig zijn die religies moeten tolereren die geneigd zijn om redelijke en welvarende gemeenschappen te vormen. Onze traditionele joods-christelijke religies hebben bewezen dat ze dat kunnen. De islam heeft dat nooit gedaan, en zal dat waarschijnlijk ook nooit doen. Zoals de Australische kardinaal George Pell zegt: "sommige niet-gelovigen zijn zo diep anti-christelijk dat ze iedereen die ook tegen het christendom is zien als hun bondgenoot. Dat kan wel eens een van de meest spectaculaire, rampzalige fouten in de geschiedenis zijn" [13].
Dat kan het inderdaad zijn. Misschien, als Westerse multiculturalisten hun zin krijgen, en de islam delen van het Westen zal veroveren, zullen radicaal anti-christelijke mensen ontdekken dat de nieuwe religie duizend keer slechter is dan de oude. Maar natuurlijk zal het tegen die tijd al te laat zijn.
Bronnen:
1. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/013179.php
2. http://www.dailymail.co.uk/pages/live/articles/news/news.html?in_article_id=411846&in_page_id=1770
3. https://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_Hylland_Eriksen
4. http://www.document.no/weblogg/archives/010192.html
5. http://www.dagbladet.no/kultur/2006/09/23/477597.html
6. http://www.jihadwatch.org/archives/007124.php
7. http://www.jihadwatch.org/archives/010004.php
8. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/09/what-is-nature-of-multiculturalism.html
9. http://www.brusselsjournal.com/node/1192
10. http://www.weeklystandard.com/Content/Public/Articles/000/000/012/736fyrpi.asp?pg=1
11. http://www.brusselsjournal.com/node/1345
12. http://www.city-journal.org/html/eon2006-03-13td.html
13. http://ncronline.org/mainpage/specialdocuments/Pelltranscript.htm
14. http://48.871.2.310plusf65:JEockwk658246375668??
Door Kyle Spotswood
De meeste commentatoren begrijpen 'politiek' als het streven naar macht binnen een bepaalde relatie. Politiek, zegt men, is de kunst van deze wereld, en de wetenschap van de samenleving. Robert Hutchins definieerde politiek ooit als: "de architectonische wetenschap die bepaalt wat moet worden bestudeerd in de staat". Voor ons zal politiek zijn als David Martin het heeft gezegd: "de arena binnen welke autoriteit, geweld, samenhang en het onderhoud van grenzen opvallend in het spel zijn". 'Religie' wordt door de meeste critici begrepen als een algemene term die verwijst naar manieren van leven anders dan het liberale moderne [secularisme], en is dus bijvoorbeeld 'het christendom' en 'de islam' et cetera. Maar, zoals we eerder hebben besproken is religie een praktijk binnen de veel grotere wereldbeeld van het christendom. Als het christendom een manier van leven is, en het leven gaat over machtsverhoudingen, is het christendom tegelijkertijd ook een politieke manier van leven. Men kan politiek niet scheiden van 's mans geloof en overtuigingen, ze worden ze met elkaar verweven want iemands geloof beïnvloedt zijn politieke kijk. Aldus is er binnen de christelijke wereldbeschouwing geen scheiding tussen 'het christendom' en 'politiek' als afzonderlijke sferen, 'politiek' is slechts een ander gebied van de manier van leven die men het christendom noemt. Politiek is reeds onderdeel van het christendom.
Binnen het christelijke politieke denken is er traditioneel een onderscheid, zo niet een scheiding, van de instelling van de kerk en de instelling van de staat. Ironisch genoeg hebben de liberale seculiere democratieën dit onderscheid geërfd van een christelijke politieke entiteit genaamd 'Christianitas', beter bekend als het christendom. Het onderscheid werd gemaakt om te garanderen dat de institutionele kerk niet zou worden gestoord door de koningen (en andere vooraanstaande leden van de leken) in haar benoeming van bisschoppen en geestelijken. Het idee van 'seculier' en 'religieus' verwijst naar de macht van de koning en de bisschoppen in hun respectieve velden en de uitvoering van taken; de één is bezig met het tijdelijke en aardse, de andere met het geestelijke en heilige. De kerk om de mensen tot zaligheid te brengen, en de staat om de christelijke vrede, orde en rechtvaardigheid te scheppen: de beste omgeving waarin de kerk haar taak kan uitvoeren. De staat had de extra rol van de verdediging van de kerk tegen de paganisten, ongelovigen, heidenen en te helpen om ketters te onderdrukken. (Net als de liberale moderniteit het nazisme onderdrukt, en radicale islam, communisme, dictators, despoten, en laten we niet vergeten het christendom, tenminste wanneer deze ideologieën wortel schieten in een samenleving en het niet meer in zijn eigen belang is om hen te ondersteunen!). Er zijn verschillende christelijke politieke theorieën die aangeven want de band tussen de staat en de kerk moet zijn. Ik wil er graag een aantal even noemen. (Ik zeg er vast bij dat de uitleg die ik geef een oecumenische lezing bevat, die men alleen opvalt als u deze formuleringen in hun specifieke historische context leest). Er is het idee van:
Erastianisme: waar het wordt gesteld dat als iedereen in een bepaalde maatschappij christelijk is, dat de staat dan de kerk moet besturen. Hierbij wordt uitgegaan van een volledig gekerstende samenleving.
Vestiging: dit is waar de kerk binnen een bepaalde staat de voorkeur wordt gegeven boven andere godsdiensten, al kunnen ze worden getolereerd tot op zekere hoogte. Dit veronderstelt een context van een zekere verscheidenheid aan geloven in de staat.
Symphonie: Waarin de staatshoofden en de kerkelijke leiders aan elkaar toegeven in zaken omtrent de verschillende sferen, de één over de redding van de ziel en de andere over de werking van de seculiere wereld. Hierbij wordt uitgegaan van een christelijke samenleving.
Caesero-Papism: Waar een christelijk staatshoofd de staat regeert over de religieuze organisatie net als over de invloedssfeer van seculiere organisatie, al heeft dit niet te maken heeft met geloofszaken, maar eerder met [synchronisering] van structuur. Dit vereist op zijn minst een christelijke vorst.
Christendom: Waar de staat en de kerk samenwerken om de maatschappij te regeren in hun aparte sferen, maar waar de kerk de leiding neemt om ook richting te geven aan de seculiere zaken, waaronder overheden.
We moeten er even rekening mee houden dat deze benaderingen meer gaan over het idee van de manier waarop kerk en staat zich verhouden, en elk voorbeeld gaat uit van een overwegend christelijke samenleving, met uitzondering van het concordaat, dat op zijn best een ambivalente toestand veronderstelt.
Onze discussie zal echter beginnen met een iets andere nuance: met christelijke politiek, identiteit en een christelijke politieke agenda in een moderne wereld[. Dat] is een subtiel andere discussie dan de gevallen zoals bovengenoemde beschrijven. Het begint met de veronderstelling van 'die ene oecumenische militante katholieke kerk' in de setting van een niet-christelijke wereld of post-christelijke wereld met een verschillende mate van vijandigheid tegen het [christendom].
Het christendom wordt steeds meer beschouwd als zijnde verbonden aan een vervlogen cultuur, die al zijn politieke richting, samenhang en invloed verloren heeft. De muur waar zowel Martin Luther als Thomas Jefferson van spraken is omgevallen, en in de moderne tijd is er niet langer een middel waarmee de Kerk haar rechten en invloed over de staat verdedigt, zoals in de pre-moderne tijd, maar eerder die waarmee de staat zijn macht over de kerk vergroot. Historisch gezien zijn er altijd spanningen geweest tussen seculiere en religieuze bevoegdheden, die in tijden van weleer door de trots van de betrokkenen zijn ontaard in rechtstreeks conflict tussen de twee[. Maar] met de opkomst van de moderne seculiere staat en zijn gevestigde heersende 'ideologie van de rede' is deze 'muur' uitgegroeid tot het machtsmiddel waarmee de staat de macht van de kerk heeft ingeperkt en de identiteit van de christenen ook aan banden legt. Ze vallen onze overtuigingen en waarden aan en presenteren moderne liberale alternatieven. [Kortom, ze ondermijnen] alles wat ons maakt wie we zijn als christenen door het presenteren van alternatieven met de veronderstelling dat deze alternatieven beter zijn en de polemische betrokkenheid zijn van de elite van de 'verlichting'. De liberale modernen bepalen nu de hoogte van de muur. Dit proces heet differentiatie: waar de staat, gedreven door de 'ideologie van de rede', 'de religie van de mensheid', of meer gewoon - liberale moderniteit, beslag heeft gelegd op wat eens taken van de kerk waren. Deze gedwongen bekering van de samenleving heeft het christelijk geloof teruggeworpen in een metafysische ouwe doos, waar sommigen denken dat het een irrelevante dood zou sterven. Net zoals Marx en anderen hadden voorzien, en Nietzche heeft herhaald!
Het is duidelijk dat als het christendom politiek authentiek wil zijn, het moet proberen om het paradigma te stellen waarin de politiek zich afspeelt. Context is erg belangrijk hierbij, want wat links is voor de Aymora van Bolivia, is rechts bij de Grieken van Albanië. Wat we hebben gezien in de moderne tijd is dat de troepen van de verlichting langzaam de aanwezigheid van het christendom afbreken in de machtsstructuren die de basis vormen van cultuur en samenleving. Christenen moeten de sleutelsectoren van de media, parlementen, besturen, bedrijfsleven en overheidsgezag terugvorderen. Zij moeten de muren tussen kerk en staat bestormen en alle sporen van liberale moderniteit verwijderen. Zij moeten dit doen vanuit een authentiek christelijk perspectief en wereldbeeld.
Het christelijke politieke denken kan dan ook niet toegeven dat de seculiere wereld in de handen had moeten, zou moeten of zal moeten blijven van een goddeloze ideologie. Binnen een christelijke politiek kader is het dus zo bedacht (en er is een verscheidenheid aan meningen, waarvan sommige eerder genoemd) dat zowel de seculiere als de religieuze sferen moeten worden gevuld met christenen en christelijk gedachtegoed, om samen te werken voor ieders welzijn. Het christendom is dan ook zeer politiek, en hun politieke acties zelf zijn in dienst van God, in de vorm van politieke toewijding, net als religieuze toewijding of spirituele toewijding.
Als christenen de politiek in gaan hebben ze een lange en rijke traditie waaruit ze kunnen putten maar hun invloed ligt niet bij het gezag over die traditie, maar over de effectiviteit van de programma's en oplossingen die eruit voortkomen.
Christenen moeten een krachtigere christelijke cultuur en gemeenschap instellen, in plaats van zich laten opgaan in de wereld om hen heen. Daar waar de kerk alleen maar de signalen oppikt van de bredere cultuur eindigt de kerk als de marionet van de staat; net als is gebeurd met de Nederlands hervormde kerk van Zuid-Afrika door de apartheid. Als het een sterk gevoel van een eigen identiteit heeft kan het zowel authentiek als duidelijk spreken voor zijn eigen politieke waarden en agenda!
Christendom gaat echter verder, en transformeert het eigenlijke begrip van de politiek, want de politiek zou nooit om overheersing moeten draaien, maar om gedienstigheid. De liberale democratische politieke cultuur is gelukkig beïnvloed door deze christelijke noodzaak, ook al is zijn opvatting van wat het 'algemeen belang' is ernstig toe aan verfijning. Het 'algemeen belang' moet worden gemeten in hoe men naar of weg van een band met de levende God wordt gebracht, en dit moet het einddoel zijn van alle geledingen van de overheid, van de economie tot en met buitenlands beleid. Het huidige einddoel van de liberale moderne staten is de manier waarop ieder persoon en de hele gemeenschap kunnen worden gebruikt in de economie, dit is wat nu wordt geïnterpreteerd als zijnde het algemeen welzijn. Maar dit heeft een ideologische blinde vlek, dat is de vloek van de liberale moderniteit geweest vanaf het begin. Mensen zijn meer dan materiële wezens! Een christelijke staat zou evenwichtiger zijn in haar aanpak van de materiële en geestelijke behoeften van haar burgers; in tegenstelling tot het uiterste materialisme dat de moderne liberalen voorstellen. Zo zijn er bijvoorbeeld de waarheids- en verzoeningscommissies die nu werkzaam zijn in Zuid-Afrika, El Salvador, Rwanda, Noord-Ierland, en zelfs geïmporteerd in Bosnië, als een middel om landen met een geschiedenis van verdeeldheid te verenigen; zij accepteren ook de niet-materiële oplossingen voor echte problemen in de samenleving.
Christenen moeten zich dan ertoe verbinden om de strijd aan te gaan om elk politiek kader volmaakt ten dienste te stellen van God! Het is echter moeilijk om alle illusies te verdrijven dat dit neerkomt op mensen dwingen christelijk te worden, want dit doen wij niet meer dan onze huidige liberalen doen als ze de moderne samenleving dwingen te accepteren mensen tot materialistische consumenten te maken; de mensen zullen vrij zijn om af te zien van de hoofdstroom van christelijke cultuur. Binnen de christelijke politiek leidt men door te dienen, men leidt niet om te dienen of om gediend te worden. Dit is een belangrijk onderscheid, want in samenlevingen waar de leiders leiden om gediend te worden, zien we vaak afschuwelijk machtsmisbruik zoals met Stalin, Hitler en Saddam. We hebben ook gezien dat leiderschap dat is gebaseerd op de notie om te dienen de neiging heeft om gekaapt te worden door onoprechte politici, of door degenen die hun eigen belangen door gaan voeren. We zien dat in de meeste politici in de meeste moderne democratieën. Maar in een christelijke samenleving wordt men een leider omdat hij/zij de mensen al ten dienste was voordat hij/zij autoriteit ontving, zijn/haar ambtstermijn loopt al lang voor hij/zij zich in een politieke functie bevindt. Met dit systeem zouden bijtende sociale attitudes die worden gecultiveerd door de 'beroemdhedencultuur' worden ondermijnd en te zijner tijd worden achterhaald. De samenleving zou zijn helden vinden in artsen, verpleegkundigen, militairen, priesters, voorgangers, maatschappelijk werkers en dergelijke, niet in triviale acteurs, zangers, en sporters. Een christelijke samenleving zou waarde hechten aan heiligheid, wetenschap en gemeenschappelijke diensten in plaats van de graaicultuur en zelfpromotie.
Christelijk politiek denken is niet gebonden aan een bepaald systeem van overheid, het is niet aangeboren dictatoriaal of democratisch, het bepaalt niet of er een rechtsstaat is of het recht van de sterkste, want christelijk politiek denken kan in veel politieke realiteiten zitten. Maar ongeacht het politieke systeem: electoraal, oligarchie, totalitair, confederatie of federatie, republikeins of monarchie, wat overblijft is het idee dat de overheid op een of andere manier in de eerste plaats verantwoording verschuldigd is aan de geopenbaarde wil van God. Wat voor systeem van verantwoording het ook in dienst heeft genomen, wat voor soort regering ook, het wordt ter verantwoording geroepen door de christelijke militanten inzake hoe zij Gods wil uitvoeren in termen van de behoeften van het Koninkrijk. Net zo met welke dienst zij bewijzen aan de dienaren van Christus in de uitoefening van hun oproep tot heiligheid en de vervulling van de 'Grote Opdracht'. In dit opzicht zijn waarlijk alle christelijke politieke systemen aangeboren theocratisch, in dat ze proberen om Gods wil uit te voeren. Christelijke commentatoren hebben verschillende manieren gesuggereerd waarop dit kan worden gedaan via menselijk handelen, in overeenstemming met apostolisch gezag, of door te handelen volgens de letter van de Bijbel zoals geïnterpreteerd door voldoende verlichte geestelijken. Helaas is, ongeacht het gebruikte medium, het doel hetzelfde, om echt de wil van God op aarde te openbaren. Dit vereist dat de kerk en staat samenwerken.
Sommigen beweren dat dit onmogelijk is, dat mensen Gods koninkrijk hier op aarde niet kunnen leiden, maar helaas missen zij het punt - we hoeven dat niet te doen want de Here Christus heeft dit twee duizend jaar geleden al gedaan, en [onze inspanning] zou alleen maar een uitdrukking zijn van het Koninkrijk op aarde. Het zou niet meer perfect zijn dan onze huidige democratieën (volgens hun eigen principes), en God weet dat ze niet perfect zijn! Democratieën kunnen niet constant aan de werkelijke wil van het volk toegeven, door hun aard kunnen ze dat niet, maar ze proberen om de wil van het volk te weerspiegelen hoewel dit in feite slechts de wil van de rijken en gegoeden ten goede komt! Op dezelfde manier kunnen christelijke theocratieën niet hopen om een perfecte weerspiegeling van Gods wil te zijn, maar zouden wel moeten proberen om Gods wil op aarde te weerspiegelen.
Nu zijn er een aantal, laten we hen 'drama queens' noemen, die onmiddellijk parallellen trekken naar islamitische of middeleeuwse theocratieën, en schijnbaar vergeten dat wij noch in de middeleeuwen leven, noch islamitisch zijn. Maatschappijen weerspiegelen hun goden en net als de islam een god van de 'wil' in de shari'ah weerspiegelt, en liberale moderniteit een god van de mammon in het kapitalisme weerspiegelt, zo weerspiegelt een christelijke staat een God van liefde in theocratie. Als we alle vormen van bestuur die in het verleden fouten zijn begaan maar moeten verwerpen, dan moeten we alle vormen van overheden verwerpen en anarchistisch worden, want geen enkele was zonder fouten, en niemand is perfect! Maar slechts één staatsvorm kan a priori beweren deontologisch correct te zijn, en dat is een christelijke theocratie. De relativistische argumenten van liberale modernisten hebben geen invloed als gevolg van hun eigen lachwekkende inconsistenties, zoals dat zij beweren dat "alle aanspraken op de waarheid relatief zijn", behalve die 'ware' stelling van daarnet, waarmee zij beogen alle anderen te overheersen! Maar men gelooft toch nauwelijks dat de "ongelovigen even bereid zullen zijn om de wetten van een niet-gevestigde orde te aanvaarden", dat wettelijke voorschriften alleen bestaan voor mensen die niet zo zijn als zijzelf. Het is de ene wet tegen de christenen en een andere wet voor de Liberale Modernen! [Spotswood bedoelt: de liberalen perken de invloed van christenen in uit overtuiging dat ze anderen religieuze wetten gaan voorschrijven, en gebruiken dan als tegenargument dat christenen geen recht hebben hiertoe omdat ze geen gevestigde macht zijn. Maar christenen mogen de liberalen niet aan banden leggen].
Verder is christelijke politiek niet beperkt tot een enkele natiestaat, het is 'internationalistisch' in de huidige context van de wereld. Het erkent geen grenzen, of autoriteit boven die van zijn koning. Daarom is het, als er een enkele christen worden vervolgd, de zaak van iedere christen om hem/haar te hulp te komen via alle gerechtvaardigde middelen, waaronder, maar niet per se ... oorlog! Net als dat liberale moderne staten geloven dat het hun recht is om oorlog te voeren tegen degenen die hun begrip 'mensenrechten' beledigen. Het is dus het recht en de plicht van christenen om oorlog te voeren tegen zij die onze God lasteren en onze broeders vervolgen.
Het is onthutsend hoe stil de politiek machteloze kerk in het Westen is ten aanzien van zijn broeders over de hele wereld - en het is veelzeggend over zijn geestelijke toestand. De vernederingen en misbruik van de vervolgde kerk zijn te veel om op te noemen, en zijn een belediging voor hun christelijke waardigheid. Alleen als de vervolgde christenen zichzelf uit hun status als vervolgden verheffen, zullen zij in staat zijn om te leven in waardigheid. Dit roept hen en ons op tot hun bevrijding en de toe-eigening van de status quo. De vervolgde kerk moet niet afhankelijk zijn van Westerse geïmporteerde theologieën, want die rechtvaardigen hun vervolging, maar in plaats daarvan moeten ze een theologie instellen die begint met de uitleg van hun eigen ervaring als vervolgde christenen. We moeten de identiteit van de Kerk begrijpen, niet door dogmatische preken maar door de historische realiteit van de vervolgde kerk. De vervolging van christenen en onderdrukking van het christendom is in strijd met de wil van God. Zo moet 'de universele en wereldwijde kerk op aarde' in solidariteit opkomen voor de vervolgde christenen waar die ook mogen leven. De kerk moet het leven niet laten draaien om sacramenten of dogma's (hoewel deze nooit mogen worden afgeschaft), maar om de ervaringen en de belangen van de gemartelde, onderdrukte en lijdende christen. Christenen moeten samenkomen en elkaar onderwijzen over en ondersteunen bij de strijd tegen de vervolging en onderdrukking van christenen. Theologie moet worden verankerd in de ervaringen van de vervolgden.
Bron:
Kyle Spotswood (Sheffield). 2 nov 2007.http://www.new.facebook.com/board.php?uid=2204703039#/topic.php? uid=2204703039&topic=3836
[Breivik:] Ik heb ervoor gekozen om het volgende essay toe te voegen omdat het laat zien hoe extreem egalitarisme (extreme gelijkheid) een samenleving van binnenuit verrot. In onze zoektocht om iedereen te kalmeren vernietigen we onze principes, leringen en culturen die ons in de eerste plaats zo uitzonderlijk hebben gemaakt. Onze traditioneel nogal cynische en Spartaanse waarden, die ervoor hebben gezorgd dat Europa de bakermat van de beschaving werd, mogen zich nu ontwikkelen tot overmatige decadentie.
Door Brett Stevens
Brontekst: http://www.amerika.org/social-reality/conflict-avoidance-and-how-to-avoid-it/
Het moeilijkste aan een kleine mensachtige zijn is dat je constant het risico loopt om het te verknallen en gedood te worden - en in tegenstelling tot andere apen, ben je je er telkens van bewust als er een symbool van de dood of falen opdoemt.
Om deze reden is het grootste deel van de menselijke geschiedenis gestoeld op het oplossen van conflicten en manieren om mensen die in verschillende richtingen denken samen te laten werken. Het geeft ons een goed gevoel te denken dat we conflicten kunnen uitbannen, omdat we dan het gevoel hebben dat we zo kunnen garanderen dat dat conflict ons dan niet degene maakt die faalt en wordt gedood.
Maar door de jaren heen zijn we van 'het oplossen van conflicten' afgegleden naar 'conflictvermijding', wat betekent dat we niet langer naar goed werkende oplossingen zoeken, maar het conflict geheel uit de weg gaan. We gaan ervan uit dat het conflict de bron van het meningsverschil is, en niet andersom, zoals logisch is.
De natuur, in tegenstelling tot mensen, denkt niet in het op een gegeven moment blokkeren van enkele lineaire categorieën, dus wanneer we conflicten onderdrukken lossen we ze echt niet op - we drukken ze gewooooon ergens anders heen. Als we niet kunnen vechten met onze vuisten, zullen we vechten in de rechtbank, of in de stembus, of gewoon snibbig doen naar elkaar.
Passieve agressie, de nieuw gecreëerde mentaliteit, komt voort uit de wens om conflicten te vermijden, terwijl de behoefte om te vechten nog steeds bestaat. Als ik iets strijdlustigs uit kom ik in de problemen, dus ik probeer om te provoceren, te prikken, in de rug te steken, te corrumperen etc, zodat ik kan vernietigen zonder dat het lijkt of iets vernietig, en zodat ik de ander degene kan maken die als eerste uithaalt en dan in de pan wordt gehakt door de andere apen die de gevechten alleen maar willen beëindigen.
Al deze ideeën zijn taboe omdat ze onze aangename illusie over onszelf doorprikken, namelijk dat we geen half-apen zijn die wat langer zijn geworden en nu in staat zijn om gereedschap te gebruiken maar niet om onze zaakjes volledig te beheren. We zien onszelf graag als goden, die elk van onze acties bedoelen als een welwillend geschenk aan anderen, maar de realiteit is dat we grommende wilde dieren zijn die een manier hebben gevonden om onze agressie te verhullen in beleefdheid, bureaucratie en een verderfelijke kuddemoraal.
Tom Wolfe en Mike Gazzaniga verkennen deze passieve agressie door middel van een redelijke maatstaf: sociale status. Status is hoe men voelt dat ze rangschikken ten opzichte van de buren, en het kan zowel materieel of moreel zijn. Het materiële is of hun BMW wel net zo fraai is als de uwe; moraal is of ze goed opgeleid zijn en verlichte, progressieve mensen die een bril doneren aan de bonobo's zoals u:
TW: Elke keer als we een kamer met andere mensen binnenstappen, is het alsof we een teleprompter voor ons hebben die ons de geschiedenis van onszelf vertelt ten opzichte van deze mensen. We kunnen niet eens denken aan denken zonder dat deze enorme bibliotheek van goede informatie en slechte informatie opkomt.
MG: Wanneer u 's ochtends opstaat, hoeft u niet na te denken over driehoeken en vierkanten en zulke vergelijkingen die psychologen hebben gemaakt in de afgelopen 100 jaar.
U denkt na over status. U denkt na over waar u staat in relatie tot uw collega's. U denkt aan uw partner, uw kinderen, over uw baas. 99 procent van uw tijd wordt besteed aan het denken over andermans gedachten over u, hun bedoelingen, en al dit soort dingen.
Forum: Tom Wolfe en Michael Gazzaniga
Voor de laatste 2000 jaar is onze voorkeursmethode voor neutraliseren van conflicten geweest om aan te dringen op gelijkheid.
Eerst stonden we erop dat we allemaal gelijk zijn in burgerplicht, dus een stem moesten krijgen.
Vervolgens stonden we erop dat we allemaal gelijk zijn in de ogen van God, omdat wij allemaal zielen hadden.
Duizend jaar later hebben we dit uitgewerkt tot het idee dat we allemaal gelijke burgers met gelijke mogelijkheden zijn, dus we moeten geen grenzen stellen aan rollenpatronen of geld.
Geen van dit alles heeft gewerkt, want in werkelijkheid - die fysiek-convergente wereld van ons - zijn we echt niet allemaal gelijk, en in feite is niets in het leven dat. (De meeste delen van de werkelijkheid bestaan uit ongelijkmatig verdeelde waarden in een soort 'standaardverdeling', een Poissonverdeling of de goed te herkennen 'boogcurve' met een paar aan de bovenkant [van de maatschappij], wat aan de onderkant, en de meeste op een sierlijke convex in het midden).
Als we onze ongelijkheid niet kunnen erkennen, en conflicten niet accepteren, worden we beheerst door onze angsten. Dan creëren we op onze beurt een samenleving die, omdat het zich oriënteert rond het vermijden van deze angsten, haar angst verheerlijkt.
Het resultaat is de 'krabbenmentaliteit', naar de neiging van krabben die in een emmer zitten om naar de top te kruipen, waarin wij strijden voor sociale gunst. Dit creëert een aangenaam oppervlakkig idee van gelijkheid en een onderliggende waarheid van voortdurende geheime conflicten.
Bovendien moeten we, om onze goede sociale status te behouden, op gelijkheid aandringen ondanks de feiten, en door gelijkheid te willen door een dergelijke veronderstelling verplichten wij ons om incompetentie te tolereren. Dat op zijn beurt brengt ons in een samenleving die eeuwig disfunctioneel en frustrerend is, maar niemand wil als eerste toegeven dat ze onbeleefd en antisociaal zijn en niet geloven in gelijkheid.
Op zijn beurt brengt dat ons als volgt:
Nieuw onderzoek van de Kellogg School of Management aan de Northwestern University onderzoekt waarom machtige mensen - van wie velen zichzelf moreel hoog inschatten - niet doen zoals ze prediken.
Het onderzoek stelt vast dat macht mensen strenger maakt in hun morele oordeel over anderen - terwijl ze minder strikt worden over hun eigen gedrag.
"Volgens ons onderzoek kunnen macht en invloed leiden tot een ernstige kloof tussen publiek oordeel en eigen gedrag, en als gevolg daarvan zijn machthebbers strenger in hun oordeel over anderen terwijl ze soepeler zijn over hun eigen daden", vervolgde hij.
Science Daily
Deze kloof tussen publiek en privé gebeurt elke keer als we doen alsof een onrealistische gedachte echt is, echter dan de werkelijkheid zelfs omdat we hem gebruiken om elkaar te manipuleren. In het openbaar moeten we het dogma prediken en privé moeten we dingen gedaan krijgen en/of gewelddadig assertief worden.
De kosten van gelijkheid is dat we alle eerlijkheid overboord gooien alleen om als aardig te lijken voor elkaar.
Het komt voort uit onze angst om te evolueren naar de volgende fase, die van nature geleid zou worden door onze meest kundige mensen, omdat we bang zijn om zelf te worden achtergelaten - net zoals we bang zijn om een lagere plaats te hebben in de emmer krabben, de huidige samenleving.
Als gevolg gaan we in plaats van op zoek naar de toekomst terug naar het verleden - kijken we achteruit, en proberen te verdelen wat er al is, in plaats van een nog betere kijk op onze wereld te scheppen.
Degenen die het meest bang zijn worden 'activisten', die rond gaan bazuinen dat het ons niets kost om gelijkheid te eisen en conflict te onderdrukken, maar dan zijn er miljoenen details, zoals deze:
In 2002 kostten de civiele rechtszaken de Amerikaanse economie een schokkende 233 miljard dollar. Met de opkomst van de civiele rechtszaken in de afgelopen halve eeuw wordt elke Amerikaanse burger nu geacht om een 'rechtszaakbelasting' te betalen van ergens tussen de $700 en $800 per jaar (Bron: bericht van Amerikaanse overheid, 27 september 2004). Volgens Don Evans, de minister van Handel, krijg je als je de totale kosten van de vorderingen en beslissingen in de Verenigde Staten neemt en dit deelt door het aantal burgers in het land, een rechtszaakbelasting van ongeveer $809 per hoofd van de bevolking (15 december 2004, persberichten en documenten van het Witte Huis).
Sterker nog, de kosten van alle rechtszaken samen vertegenwoordigen ongeveer 2 procent van het Amerikaanse bruto binnenlands product, meer dan $250 miljard. De verwerkende industrie heeft hierin een onevenredig groot aandeel: 4,5 procent. (15 december 2004, persberichten en documenten van het Witte Huis). En kosten stijgen nog, met een gerapporteerde stijging van 5,4% in de kosten van civiele rechtszaken 2002-2003 (Design Firm Management & Administration Report, 1 september 2005).
Inside Prison
Laat geen conflicten meer toe, en de mensen zullen dan naar de rechter stappen, wat zal leiden tot irrationele dierenconflicten die miljoenen kosten. Hoe kon dat gebeuren?
Stel je voor de andere variabelen kunnen we toevoegen:
Zal ik nog even verdergaan? Deze mensen houden u voor het lapje. U heeft maar één leven en slechts een bepaalde hoeveelheid tijd, maar die tijd wordt u passief ontnomen, om de onkundigen te steunen!
U gaat er maar in mee omdat u bang bent. Het idee van universele gelijkheid en rechten klinkt goed voor ons, omdat we bang zijn als een groep. Als u zich er afzonderlijk tegen uit zou spreken, zouden de anderen zich tegen u keren en u de stilte in knuppelen - voor het afkeuren van hun ontkenning van de werkelijkheid.
De schuld en passieve agressie die u manipuleren hebben enorme kosten, maar alle mensen die bang zijn dat ze misschien incompetent zijn zullen erop aandringen, zelfs als het betekent dat de samenleving zich als geheel beweegt als een persoon ingekapseld in lood, en altijd toe zal geven aan de zwakste schakel in de keten.
De personen om u heen denken net als de krabben in de emmer: ze willen boven u kruipen door meer egalitair te lijken, progressiever, meer medelevend dan u. Ze geven niet om de gevolgen van hun acties. Ze proberen om populairder te worden.
Er zijn hier twee echte slachtoffers: de beschaving zelf, die geen conflicten meer aankan en begint in te storten op zichzelf, en uzelf, want het is uw tijd die wordt verspild en al die bronnen van tijd, geld en energie die u zou kunnen hebben aangewend voor iets constructiefs worden weggenomen.
Het is een omkering van de evolutie. In plaats van te streven naar beter, en als we iets beters vinden het te verspreiden, proberen we om iets beters te voorkomen, omdat het ons slecht zou laten lijken.
En ze zullen uw leven verspillen door iedereen te vertragen naar de snelheid van die zwakste schakel in de keten.
Het volgende artikel stelt middelen voor om ons te helpen uit dit moeilijke punt in niet de geschiedenis, maar evolutie zelf - door middel van psychologische conditionering:
Uit een recent onderzoek onder leiding van Phelps bleek dat mensen eerst herinneren aan beangstigende stimuli, en dan de eventuele beangstigende gebeurtenis niet laten gebeuren, de eerste herinnering kort voor de controlesessie effectief kan blokkeren. De bevinding zou therapieën kunnen verbeteren om te helpen bij het overwinnen van angst.
Phelps legt uit dat het mechanisme voor het wissen van de eerste herinnering zou kunnen werken doordat de eerste snelle stimulus de amygdala aanzet tot nieuwe informatie opslaan. Het moment waarop de amygdala 'ontvankelijk' is, is echter vluchtig, en zou kunnen verklaren waarom de herinnering die 10 minuten voor de eerste controlesessie gegeven wordt wel de angst wegneemt, maar die die zes uur vooraf werd gegeven niet. Phelps merkt op dat een herinnering herprogrammeren, ook wel bekend als reconsolidatie, veel sneller plaatsvindt, binnen enkele minuten, dan het leren van de herinnering voor de eerste keer leren, ofwel consolidatie.
Scientific American
U bent bang voor sociaal trauma, dat is wanneer u iets doet en andere mensen lachen u erom uit of sluiten u buiten, als ze u er niet regelrecht voor aanvallen.
In het verleden heeft u vast per ongeluk dingen gezegd die een sociaal taboe geschonden hebben, en de mensen vlogen u massaal aan om u te vertellen hoe verkeerd u het had. Zij hebben misschien een priester opgeroepen, een aantal wetenschappelijke studies van dubieuze omvang genoemd, of de meningen van uw favoriete Hollywood-sterren opgedreund. Ze vertellen u dat het niet uitmaakt wat u ziet in de werkelijkheid, zij zijn degenen die de officiële waarheid definiëren - en hilarisch genoeg, als u het er niet mee eens bent, beweren ze dat ú een 'algemeen aanvaarde' waarheid aan het herdefiniëren bent!
U kunt hier de kloof tussen publiekelijk en privé zien. In het openbaar gebruiken we adviezen en logica en wetenschap. Privé strijden we als dieren tegen elkaar om de macht, en de knuppels die wij hanteren zijn vermomd als adviezen en logica en wetenschap.
Met het bovenstaande soort conditionering kunnen we onze mensen reorganiseren, en het zou niet veel kosten. We moeten openbare bijeenkomsten houden waar elke deelnemer naar voren stapt en zegt: "Weet je, we zijn niet allemaal gelijk en we kunnen niet toegeven aan de zwakste schakel in de keten zodat wij aardiger lijken dan onze buren".
En in het bijzijn van anderen van onze gemeenschap kijken we toe hoe er niets gebeurt. Geen pijn. Geen vervelend commentaar. Geen knuppels. We leren in plaats daarvan om te vertrouwen op onze eigen waarnemingen van de werkelijkheid zoals die is, en houden op om deze sociale leugens te projecteren alleen maar zodat we wat hoger kunnen klimmen in het spel van de sociale status.
Dat Japan en Zuid-Korea na de Tweede Wereldoorlog veertig jaar economische groeispurten hebben gehad zonder immigratie is altijd al beschamend geweest voor liefhebbers van immigratie en multiculturalisme. In 1990 kon de toen aangewezen Enthusiast Economist Julian Simon gereduceerd niet anders dan toegeven: "Hoe Japan het flikt weet ik niet, maar misschien moeten we erkennen dat sommige landen uniek zijn in hun kenmerken".
West-Europa heeft na WO2 een lange en hechte vriendschap gehad met deze landen. Ze hebben geen mediacampagnes gelanceerd om deze landen af te beelden als nazi's, hen economisch te boycotten of bedreigen met invasie als ze niet begonnen met de invoering van multiculturalisme. Het is daarom zeer in tegenspraak met hoe West-Europa alle personen en groepen in hun eigen land die monoculturalisme steunen zo afkraakt, treitert en vervolgt.
Japan en multiculturalisme
De Japanse samenleving heeft, in zijn ideologie van homogeniteit, zich verzet tegen het multiculturalisme die is aangenomen door West-Europa en de VS.
Japan heeft in 1999 slechts 16 vluchtelingen aanvaard, terwijl de Verenigde Staten er 85.010 toeliet voor hervestiging, op basis van de Mensenrechtencommissie van de VN. Nieuw-Zeeland, dat kleiner is dan Japan, heeft 1140 vluchtelingen toegelaten in 1999. Slechts 305 personen werden door Japan erkend als vluchteling tussen 1981, toen Japan het VN-Verdrag tekende betreffende de status van vluchtelingen, en 2002.
Bron:
https://en.wikipedia.org/wiki/Multi-culturalism
Zuid-Korea en multiculturalisme
Zuid-Korea is een van de meest etnisch homogene landen ter wereld. Net als Japan en Taiwan verwerpt Zuid-Korea de leer van het multiculturalisme. De meeste Koreanen hebben de neiging om nationaliteit of staatsburgerschap gelijk te stellen aan het lidmaatschap van één enkele homogene etnische groep met hetzelfde 'bloed' en dezelfde geschiedenis. Een gemeenschappelijke taal en cultuur worden ook gezien als belangrijke elementen in de Koreaanse identiteit.
Het idee van multiraciale of multi-etnische naties, zoals Canada of de Verenigde Staten, roept in het algemeen weerstand op en komt bij veel Koreanen aan als vreemd of zelfs tegenstrijdig.
Bron:
https://en.wikipedia.org/wiki/Multi-culturalism
China, Afrika, de islamitische wereld en multiculturalisme
De Europese culturele marxisten/multiculturalisten beweren vaak direct of indirect dat iedereen die tegen het multiculturalisme is racist, fascist en nazi is. Dus volgens hun logica zijn China, Afrika en de islamitische wereld allemaal nazi-regimes omdat ze nooit multiculturalisme hebben ingevoerd. Op dit moment zijn ALLEEN Europese landen (VS, Canada, Australië/NZ inbegrepen) en een paar hindoeïstische en boeddhistische landen de werkelijke multiculturele regimes (India, Thailand Filippijnen en een paar anderen). Dus waarom die dubbele moraal? Waarom maken ze alleen gebruik van de retoriek van fascist/nazi roepen ter ondermijning van alle pogingen van verzet in de Europese landen en tegen patriottische groepen en individuen? Het antwoord wordt grondig besproken in dit compendium. Dit fenomeen heet het zelfhaatcomplex, ook wel aangeduid als 'Europese schuld' in combinatie met het marxistische doel van het vernietigen van de Europese, christelijke, heteroseksuele man. Een van de belangrijkste overtuigingen van veel marxisten is dat alles wat Europees is een kankergezwel is in de wereld dat moet worden uitgeroeid. Volgens hun logica zijn Europeanen de oorzaak van al het kwaad in de wereld dus moeten ze alle Europeanen uitroeien (deconstrueren van de Europese meerderheid) om de marxistische utopie van eeuwige vrede en harmonie te kunnen creëren.
Afrika, China en de islamitische wereld
China is een monocultureel land, net als Afrikaanse landen en een meerderheid van de landen in de islamitische wereld. Iedereen die heeft gereisd en gewoond in Afrika weet dat alle Afrikaanse landen, met uitzondering van misschien Zuid-Afrika, monoculturele naties zijn en ze zijn erg racistisch ten opzichte van alle Europeanen. Ik heb persoonlijk overweldigende discriminatie meegemaakt vanaf de eerste seconde dat ik voet zette in Kenia, Ivoorkust en Liberia. En u hoeft echt niet naar Afrikaanse landen te reizen om dit te begrijpen, want het is een algemeen bekende waarheid. Praat Europeanen die in Afrika zijn geweest en vraag of zij zich daar zouden willen vestigen met hun gezin, en het antwoord zou "nee" zijn. Dit is voornamelijk te wijten aan discriminatie. Hetzelfde kan worden gezegd over China en de islamitische wereld. Hoewel een aanzienlijk aantal burgers in islamitische of moslimlanden direct vijandig is tegenover de Europeanen, azen Chinezen meestal alleen op uw geld. Het is ondraaglijk om de rest van uw leven in een land te wonen waar sprake is van een constant en een overweldigend gevaar te worden opgelicht. Mijn stiefmoeder was de Noorse vice-consul in Shanghai en ik ken een aantal Europeanen die er werken. Ze zijn bereid om vol te houden zolang hun werk daar is, aangezien het salaris goed is, maar ze zouden zich daar nooit permanent vestigen met hun gezin. Ik herinner me de tijd een paar jaar geleden toen ik in Shanghai was. Tijdens mijn drie weken durende verblijf vroegen er meer dan 10 mensen om een foto te nemen met hen. Blijkbaar is een Scandinavisch uiterlijk een relatief zeldzaam iets, vooral voor plattelands-Chinezen die een bezoek brengen aan de grote steden tijdens hun vakantie. Hoewel dit een charmante en zelfs een vleiende ervaring kan zijn, is een menigte van mensen die u de hele dag constant aanstaren een psychische belasting. Een voorbeeld is toen ik naar McDonald's ging met mijn vriend Xun. Hij is trouwens een Noorse Chinees en hij was mijn handelspartner in Oslo op een gegeven moment, toen ik actief ging handelen. Hij leerde me Chinese kandelaar/MACD strategieën met betrekking tot aandelenonderzoek. Hoe dan ook, bij McDonald's was het net als overal: u kunt waarschijnlijk niet van uw maaltijd kunt genieten als er 50 Chinezen voortdurend zitten te staren. Tijdens mijn verblijf in Shanghai waren er 5 pogingen om mij op te lichten (ze richten zich op de Europeanen), en eentje was helaas succesvol (30 euro betaald voor een eenvoudig gerecht van 1 euro).
Wat betreft China op nationaal niveau, gebruiken ze actief demografische oorlogvoering tegen Tibet en gebieden bevolkt door islamitische Uyghurs. China is een monocultureel land, net als Afrikaanse landen en een meerderheid van de landen in de islamitische wereld.
Door Fjordman
Brontekst: http://democracyreform.blogspot.nl/2008/09/democracy-not-working-essay-by-fjordman.html
Naar mijn mening werkt het democratische systeem op dit moment niet goed, in geen enkel Westers land. Het is min of meer dood in West-Europa, waar in elk geval de meeste echte macht is overgedragen aan de niet-gekozen organen van de Europese Unie. Vrijwel alle Westerse landen hebben de controle over hun grenzen verloren. Dit is geen duurzame situatie. Men kan het politieke systeem een democratie noemen of een dictatuur, een republiek, een monarchie of wat men maar wil, maar een land dat zijn grondgebied niet onder controle heeft zal uiteindelijk ten onder gaan. Het is onvermijdelijk.
De situatie wordt nog verergerd door het feit dat de globalisering van het vervoer een zware druk heeft gelegd op onze naties, dat op een manier die slechts een paar decennia geleden ondenkbaar was. Toen de eerste christelijke evangeliën werden opgeschreven aan het einde van de eerste eeuw na Christus bedroeg de bevolking van het Romeinse Rijk ongeveer 60 miljoen mensen. Ditzelfde aantal is de jaarlijkse groei van de wereldbevolking in de vroege 21e eeuw. Met andere woorden: De wereldbevolking groeit elk jaar met nog een Romeins Rijk. Ons systeem is niet ontworpen voor zulke massa's. Het moet fundamenteel veranderd worden, of het zal snel instorten door burgeroorlogen of dictaturen of beide. We hebben ook een situatie waarin in het bijzonder sommige linkse partijen bewust moslims en anderen importeren, omdat die massaal stemmen op linkse partijen. Een politiek systeem waar het loont om duidelijk vijanden te importeren is niet duurzaam.
Als ik de democratie bekritiseer, moet men niet dit niet opvatten als een teken dat ik geloof in heerschappij van de elite. Ik bekritiseer [democratie] omdat het duidelijk niet automatisch zorgt voor vrijheid van meningsuiting of de veiligheid van uw leven en eigendom, en dat is het kenmerk van ware vrijheid. Een ander probleem is dat het niet altijd het beste systeem is voor langetermijnbeslissingen, omdat mensen de neiging hebben om liever winst op korte termijn te hebben. Ik geloof nog steeds, echter, dat [de overheid] een krachtig element moet hebben van echte invloed van het volk, dit om alle mogelijkheden voor tirannieke heersers en machtsmisbruik te beperken. We zijn met de EU duidelijk veel te ver in de richting van dat laatste gegaan, waar de heersende elites doeltreffend de eventuele beperkingen van hun macht hebben weggevaagd.
Het democratische systeem heeft belangrijke gebreken, maar het werkte tot op zekere hoogte, zolang er maar een gevoel van een 'demos' was, een volk met een gezamenlijke identiteit en gemeenschappelijke belangen. Wat we nu meemaken is de geleidelijke afbraak van deze demos van hoger hand. Machtige organisaties hebben vaak meer gemeen met de elites in andere landen dan met de gemiddelde burger in hun eigen land. Als men niet meer gelooft in een land als een echt wezen met een specifieke cultuur, wordt het gewoon een hulpmiddel om macht mee te krijgen, een springplank voor een wereldwijde carrière. Zonder een pre-politieke loyaliteit aan, emotionele banden met of zelfs een pragmatische belang bij het ondersteunen van nationale staten, wordt het democratische systeem een hulpmiddel om vrienden in binnen- en buitenland pleziertjes te doen, om de kiezers uit te melken terwijl u aan de macht bent en om hopelijk te zorgen voor een winstgevende internationale carrière. U zult weinig morele bezwaren hebben tegen het importeren van kiezers uit het buitenland om macht te behouden of omdat uw vrienden in het bedrijfsleven, die u financiële steun geven, dit graag willen. Dit proces is gerelateerd aan technologische globalisering, maar het is verder gegaan in het zelfhatende Westen dan het in enige andere beschaving deed.
De gewone burgers die zich nog steeds identificeren met hun landen blijven zo steeds de mensen verkiezen die hun vertrouwen schenden. Aangezien de elites zich weinig identificeren met de volken zij eigenlijk zouden moeten dienen, zal hen meer macht geven het alleen maar erger maken, zoals al het geval is in Europa. Corrupte en onbekwame personen zullen er altijd blijven bestaan. Als je zo nu en dan een corrupte leider krijgt heb je te maken met een geflopt persoon. Als je steeds opnieuw corrupte leiders krijgt heb je te maken met een geflopt systeem. Ons politieke systeem is nu zeer gebrekkig. Het probleem is dat ik niet inzie hoe dit gemakkelijk te verhelpen is.
Het belangrijkste om te beseffen is dat de democratie een hulpmiddel is, een middel dat we gebruiken om een doel te bereiken. Te veel mensen verwarren het middel nu met het doel zelf. De 'democratie' betekent nu iets dat goed is, iets dat iedereen wil, een beetje zoals seks of chocolade. Maar er is geen rationele reden om aan te nemen dat democratie met een algemeen stemrecht altijd goed is en met evenveel succes in alle omstandigheden kan worden toegepast[. Deze] grote fout [van democratie overschatten] maakten de Amerikanen in Irak.
Elk politiek systeem moet in de eerste plaats zorgen voor de overleving, het voortdurende fysieke bestaan, van de gemeenschap die het dient. Op de tweede plaats komt het zo goed mogelijk zorgen voor de welvaart en de vrijheid van deze gemeenschap. Maar als ik kijk naar de huidige situatie in de Westerse landen, zie ik dat democratie niet altijd voor onze vrijheid of welvaart zorgt, en in veel gevallen functioneert het zo slecht dat het onze overleving bedreigt. Misschien moeten we, om ons voortbestaan te garanderen, de democratie maar eens aanvullen met andere hulpmiddelen uit onze gereedschapskist.
Door Paul Belien
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/1609
De Duitse schrijver Henryk M. Broder vertelde onlangs aan de Nederlandse krant De Volkskrant (12 oktober) dat jonge Europeanen die vrijheid willen, emigreren. Het Europa zoals wij dat kennen zal over 20 jaar niet meer bestaan. Terwijl hij op een terras in Berlijn zat, wees Broder naar de andere klanten en de voorbijgangers en zei weemoedig: "We kijken hier naar de wereld van gisteren".
Broder is ervan overtuigd dat de Europeanen niet bereid zijn om islamisering tegen te gaan. "Het dominante ethos," vertelde hij De Volkskrant, "wordt perfect verwoord door de domme blonde vrouwelijke auteur met wie ik onlangs gedebatteerd heb. Ze zei dat het soms beter is om je te laten verkrachten dan ernstige verwondingen riskeren door je te verzetten. Ze zei dat het soms beter is om gevechten te vermijden dan het risico te lopen om dood te gaan".
Europa wordt steeds meer moslim. Aangezien Broder zestig jaar oud is, is hij niet van plan om te emigreren. "Ik ben te oud," zei hij. Maar hij drukte jonge mensen op het hart om te vertrekken en "naar Australië of Nieuw-Zeeland te verhuizen". Dat is de enige optie die ze hebben als ze de plagen die het oude continent onbewoonbaar zullen maken nog willen voorkomen".
Veel Duitsers en Nederlanders hebben blijkbaar niet gewacht op Broders advies. Het aantal emigranten dat vertrekt uit Nederland en Duitsland is nu al meer dan het aantal immigranten dat binnenstroomt. Men hoeft geen profeet te zijn om te voorspellen, zoals Henryk Broder, dat Europa steeds meer islamitisch wordt. Denk maar aan de demografie. Het aantal moslims in West-Europa wordt geschat op 50 miljoen. Het zal naar verwachting verdubbelen in twintig jaar. In 2025 zal een derde van alle Europese kinderen worden geboren in moslimgezinnen. Vandaag is Mohammed al de meest populaire naam voor pasgeboren jongens in Brussel, Amsterdam, Rotterdam en andere grote Europese steden.
In een recent opiniestuk in de Brusselse krant De Standaard (23 oktober) verwijst de Nederlandse (homo en zelfverklaarde 'humanistische') auteur Oscar van den Boogaard naar het interview met Broder. Van den Boogaard zegt dat het omgaan met de islamisering van Europa voor hem is als "een rouwproces". Hij is overweldigd door een "gevoel van droefheid". "Ik ben geen krijger," zegt hij, "maar wie wel? Ik heb nooit geleerd om te vechten voor mijn vrijheid. Ik was alleen goed in vrijheden genieten".
Zoals Tom Bethell schreef in de American Spectator van deze maand: "Op het meest basale niveau van de demografie werkt de seculier-humanistische optie niet". Maar er is meer aan de hand dan het feit dat niet-religieuze mensen de neiging hebben om niet zoveel kinderen te krijgen als religieuze mensen, omdat velen van hen de voorkeur geven aan 'genieten' van hun vrijheid in plaats van af te zien omwille van de kinderen. Secularisten, lijkt mij, zijn ook minder enthousiast over vechten. Omdat ze niet geloven in een leven na de dood is dit leven het enige wat ze te verliezen hebben. Vandaar dat ze eerder overgave zullen accepteren dan te vechten. Net als de Duitse feministe die Broder noemde, geven zij er de voorkeur om verkracht te worden, liever dan verzetten.
"Als het geloof instort, zal beschaving dat ook doen," zegt Bethell. Dat is de echte oorzaak van de teloorgang van de beschaving in Europa. Islamisering is gewoon het gevolg daarvan. Het woord islam betekent "onderwerping" en de secularisten hebben zich al overgegeven. Veel Europeanen zijn al moslims, hoewel ze het niet beseffen of niet willen toegeven.
Sommige van de mensen die ik ontmoet in de VS maken zich vooral zorgen over de opkomst van het antisemitisme in Europa. Ze zijn terecht bang dat het antisemitisme ook broeit onder de autochtone Europeanen. Die laatste haten mensen met vechtlust. Hedendaags antisemitisme in Europa (tenminste als u rekent vanuit autochtone Europeanen) is gerelateerd aan anti-Amerikanisme. Mensen die niet bereid zijn om weerstand te bieden en staan te popelen om zich te onderwerpen, die haten anderen die zich niet willen onderwerpen en bereid zijn om te vechten. Ze haten hen omdat ze bang zijn dat ze ook hun leven in gevaar zullen brengen. Volgens hen moet iedereen zich overgeven.
Dit is de reden waarom ze Israël en Amerika zo veel zijn gaan haten, en de kleine groep Europese 'islamofoben' die durven te praten over wat ze om hen heen zien gebeuren. West-Europeanen moeten kiezen tussen de overgave (islam) of de dood. Ik vrees, zoals Broder, dat ze gekozen hebben voor de overgave - net als vroeger toen ze de voorkeur gaven aan rood in plaats van dood.
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/09/suggestions-for-future.html#c8772512582428522002
"Als we tolerantie onbeperkt uitbreiden, zelfs voor degenen die intolerant zijn, als we niet bereid zijn om een tolerante samenleving te verdedigen tegen de aanval van de intoleranten, dan zullen de toleranten vernietigd worden, en verdraagzaamheid met hen.
We moeten daarom, in de naam van tolerantie, het recht hebben om de intoleranten niet te hoeven tolereren"
Karl Popper
Hoe moeten we reageren op de bedreigingen waarmee onze beschaving wordt geconfronteerd? In de eerste plaats moeten de gewone burgers zich direct bewapenen omdat misdaad en geweld zich snel verspreiden in de hele Westerse wereld. Ten tweede moeten we de trots in ons erfgoed terugwinnen die ons in de afgelopen generaties systematisch is afgenomen, en een goede leer van [het erfgoed] herstellen in ons onderwijssysteem. We moeten aannemen dat de massamedia en onze leiders ons niet de volledige waarheid vertellen over de omvang en de gevolgen van de islamitische immigratie.
Ons wordt verteld dat de voortdurende massa-immigratie uit vreemde culturen 'goed voor de economie' is. Dit is aantoonbaar onjuist en lijkt op de 'Grote Leugen' techniek zoals gebruikt door de nazi's. Zelfs als het waar was, zou ik dit argument nog steeds verwerpen. Ik ben niet bereid om afstand te doen van ons bestaan als volk en het erfgoed dat aan mij is toevertrouwd door mijn voorouders, alleen in de hypothetische hoop dat het me een paar chocoladerepen of elektronisch speelgoed op zal leveren, waarvan we al meer dan genoeg hebben. Het idee dat de mens 'homo economicus' is, de economische mens, niets meer dan de som van zijn functie als werknemer en consument, wordt breed gedeeld door zowel linksen als veel rechtsen. Het is een van de meest destructieve ideologieën van onze tijd en moet worden verslagen zolang er nog iets overblijft van de Europese beschaving om te behouden.
Een 'anti-jihadist' in Scandinavië heeft een keer aangegeven dat het OK was als er een moslimmeerderheid in Europa zou zijn, zolang deze moslims maar onze 'mensenrechten' zouden respecteren. Dat zullen ze natuurlijk niet doen, maar dat is even niet het punt. Het 'debat' dat we hebben is dus blijkbaar tussen degenen die geloven dat we onbeperkte massa-immigratie moeten accepteren, en degenen die geloven dat we onbeperkte massa-immigratie moeten accepteren zolang zij die ons vervangen geloven in 'mensenrechten', en waarbij de eerste groep de laatste ziet als 'racisten'. Op geen enkel moment is er een debat over de vraag of autochtone Europeanen het recht hebben om onze culturen en historische identiteit te behouden.
Globalisme is de vijand van binnenuit die moet worden verslagen. Globalisme verwijst niet naar de onpersoonlijke krachten van de technologische globalisering (hoewel toegewijde globalisten graag doen alsof dat het geval is, want dit laat hun ideologische programma 'onvermijdelijk' lijken), maar om een utopische ideologie in te voeren waarin staat dat alle nationale culturen en staten te wissen (met name Westerse) een positief goed iets is dat moet worden bevorderd en mensen maar door de strot gedrukt moet worden. De oppositie tegen deze verbintenis moet worden verboden als 'discriminatie', 'racisme', 'extremisme' en 'nationalisme' (de termen worden gebruikt als synoniemen).
Ik heb me gemengd in lange discussies over of onze huidige zwakte al dan niet wordt veroorzaakt door dieper gelegen structurele gebreken in onze beschaving, of dat het wordt bevorderd door bepaalde machtige groepen met een gevaarlijke agenda. Mijn antwoord is dat het beide is. De ideologie van globalisme wordt inderdaad veel meer bevorderd door bepaalde elitegroepen dan door de gemiddelde burger, en deze ideeën worden opgelegd van bovenaf. Dit gebeurt door de hele Westerse wereld, maar het is bijzonder gevaarlijk in West-Europa als gevolg van de wetgevende bevoegdheden van de Europese Unie en diens onverkozen oligarchie.
Hoewel linksen meer geneigd zijn tot agressie, is de scheidslijn in de interne strijd in het Westen misschien wel minder tussen links en rechts en nog veel meer tussen degenen die waarde hechten aan de nationale soevereiniteit en de Europese cultuur, en degenen die dat niet doen. Handhaving van nationale grenzen is juist belangrijker geworden in het tijdperk van globalisering, niet minder belangrijk. We moeten de controle over onze grenzen terugwinnen en elke organisatie verwerpen die ons hierin belemmert, zoals de EU, de VN, diverse mensenrechtenorganisaties of anderen. We moeten onze politieke leiders eraan herinneren dat wij de nationale belastingen betalen, omdat zij geacht worden om onze landsgrenzen te handhaven. Als ze dat niet kunnen doen, is het sociale contract gebroken, en moeten wij niet langer worden verplicht om onze belastingen te betalen. "Nationale belastingen voor landsgrenzen", dat kan uitgroeien tot een nieuwe strijdkreet.
Er zijn zowel linkse als rechtse globalisten. Ze hebben verschillende agenda's, bijvoorbeeld wanneer linkse globalisten nadruk leggen op vrije meningsuiting aan banden leggen en het bevorderen van 'internationaal recht' door de Verenigde Naties en vergelijkbare organisaties, terwijl de rechtse globalisten zich meer concentreren op het vrije verkeer van mensen over de grenzen heen, net zoals ze vrij verkeer willen van goederen en kapitaal over de grenzen heen. De presidentiële verkiezingscampagne in de Verenigde Staten in 2008 tussen Obama en McCain waren een race tussen een linkse en een rechtse globalist. Beiden wilden open grenzen, al was het maar om verschillende redenen, en hebben de neiging om over landen te denken als ideeën, niet als entiteiten bevolkt door verschillende volkeren met gedeelde waarden en een gemeenschappelijke geschiedenis.
Deze ideologische 'oorlog binnen het Westen' heeft de weg vrijgemaakt voor de 'oorlog tegen het Westen' die de islamitische jihadisten voeren[. Zij zien] ons geloof in multiculturalisme en onze acceptatie van immigratie als tekenen van zwakte, en zien dat het Westen het contact met zijn culturele oorsprong is verloren. Misschien moeten we eerst de oorlog binnen het Westen oplossen voor we de oorlog tegen het Westen kunnen winnen. Toen Westerlingen zoals de Poolse koning John III Sobieski hun troepen naar de overwinning leidden, die op de Turken in 1683, toen vochten zij voor een aantal dingen: hun landen, hun cultuur en hun religie, om maar wat te noemen. Mensen willen niet alleen leven, ze hebben ook iets nodig om voor te leven, om voor te vechten.
Wij zijn tegen de islam. Maar waar zijn we voor? Ik stel voor dat we moeten vechten voor ons nationale zelfbestuur en het recht om onze eigen cultuur te behouden, en om die door te geven aan volgende generaties. Wij vechten voor het recht om over onze eigen wetten en overheidsbeleid te beslissen, en willen niet in de greep zijn van de VN, van ngo's die geen verantwoording kunnen afleggen, transnationale progressieven of mensen die zogenaamd de wijsheid in pacht hebben.
Aan het begin van de 21e eeuw is het Westen de zieke man van de wereld. Wij geven onze gezworen vijanden de technologie en geneeskunde om zich te vermenigvuldigen, geven ze transport en wettelijke rechten om te verhuizen naar onze landen (na ze via tv en films te laten zien hoeveel beter het leven is in ons deel van de wereld). Daarbovenop betalen we ze om onze landen te komen koloniseren en onze kinderen lastig te vallen, terwijl onze leiders oppositie hiertegen verbieden wegens onverdraagzaamheid, discriminatie en racisme. Wanneer is het Westen gestopt met denken? Waar zijn we de fout in gegaan? Hier is het antwoord dat een Amerikaanse vriend van mij gaf:
Nou, er is natuurlijk het marxisme, dat uiterst schadelijk was in al zijn vormen. Er waren de twee wereldoorlogen, die zoveel van onze mensen hebben gedood en een gebrek aan cultureel zelfvertrouwen veroorzaakten. Dan was er de Pax Americana en de ongekende veiligheid en welvaart die dat bracht voor het Westen. We hebben nu twee generaties van Westerlingen, bijna drie, die nog nooit echte armoede hebben gekend, honger, oorlog, of 'het kloppen op de deur in het midden van de nacht'. Zonder de noodzaak om te leren hoe te overleven hadden we de tijd en de het geld om ons te concentreren op steeds krankzinnigere politieke en culturele ideologieën... Ik herinner me iets te hebben gelezen over hoe de Indiase hindoe-rijken rijp werden voor verovering door de islam - "Ze richtten zich op steeds goed te doen, in plaats van machtig te blijven" - maar ik kan me de bron niet meer herinneren. Maar dat is wat we nu doen - piekeren over goed zijn, niet machtig zijn. En onze 'goedheid' is niet veel waard als de rest van de wereld uit is op steeds machtiger worden. Ook moet je niet vergeten dat veel mensen geld verdienen aan deze krankzinnige ideologieën. De 'diversiteitsindustrie' in de VS is miljarden waard - mensen met weinig vaardigheden of vermogen krijgen comfortabele goed betaalde banen als gevolg. En als gevolg van antidiscriminatiewetgeving moet elke organisatie, al dan niet met winstoogmerk, een 'diversiteitsplan' hebben om op te wijzen als ze ooit aangeklaagd worden voor 'discriminatie.' Het is letterlijk een crisisbestendige industrie. Hoe dan ook, wij zijn ziek en de hele wereld weet het. Ze komen hier om zich tegoed te doen aan onze ziekte.
Westerlingen worden een steeds kleiner percentage van de wereldbevolking, en dreigen te worden overweldigd door de immigratie uit armere landen met een sterk groeiende bevolking. Wij Westerlingen moeten ons zelfbeeld aanpassen en de huidige ideologie van krankzinnig altruïsme afgooien. We zijn niet almachtig en zijn niet in staat om alle derdewereldlanden uit de armoede te helpen, zeker niet door ze allemaal hierheen te verplaatsen. We moeten een nieuw mentaal protocol ontwikkelen toegewijd aan onze eigen overleving.
We moeten massale immigratie tijdelijk stopzetten. Alle toekomstige immigratie moet strikt worden gecontroleerd en alleen niet-moslims toelaten. Deze immigratiestop moet worden ingevoerd om duidelijk aan te tonen dat het Westen niet langer kan dienen als dumpplaats voor bevolkingsoverschotten in andere landen. We hebben onze eigen culturen en landen, en die willen we ook behouden, en men kan niet en mag niet van ons verwachten dat wij een onbeperkt aantal migranten van andere landen accepteren.
Naar mijn mening is de beste manier om om te gaan met de islamitische wereld om er zo weinig mogelijk mee te maken te hebben. We moeten stoppen met islamitische immigratie en het indien nodig verbieden. Dit kan op creatieve en indirecte manieren gedaan worden, zoals een verbod op immigratie uit landen waarvan we weten dat de inwoners betrokken zijn bij terroristische activiteiten. We moeten alle islamitische illegalen in het Westen uitzetten en ook onze wetten veranderen om ervoor te zorgen dat er bij die islamitische burgers die voorstander zijn van de sharia, jihad prediken, of geloven in de ongelijkheid van de 'ongelovigen' en van de vrouwen, hun burgerschap wordt ingetrokken en dat ze worden uitgezet naar hun land van herkomst.
We moeten een milieu creëren waarin de praktijk van de islam beoefenen moeilijk wordt. We kunnen een hoop doen op een niet-discriminerende wijze, door simpelweg de speciale eisen voor moslims af te wijzen. Een verbod op de islamitische publieke oproep tot het gebed, want dit is beledigend voor andere geloven. Alle kinderen, jongens en meisjes, moeten deelnemen aan alle sportieve en sociale activiteiten van de school en de gemeenschap. De sluier moet worden verboden in alle openbare gebouwen, want deze regel draagt bij aan het doorbreken van de traditionele onderwerping van vrouwen. Bedrijven en openbare gebouwen mogen niet worden gedwongen om gebedsruimtes te bouwen voor moslims. Stel regels op om te voorkomen dat mensen misbruik maken van wetten voor gezinshereniging. Sta niet toe dat moslims grote investeringen doen in de Westerse media of universiteiten.
Columnist Diana West [1] wil dat we van een pro-democratisch offensief naar een anti-sharia verdedigingsbeleid gaan. Het was een grote fout om dit de 'War on Terror' te noemen, zoals president George W. Bush deed in 2001. Baron Bodissey van het blog Gates of Vienna stelde voor dat we de slogan 'Take Back Our Culture' gebruiken, wat wijst op onze strijd voor de Westerse cultuur.
We moeten mensen inlichten over wat de werkelijkheid van de islam en de sharia is. Onze niet-moslims inlichten is waarschijnlijk belangrijker dan moslims onderwijzen, maar dat moeten we ook doen. Groepen toegewijde personen zouden de moeite moeten nemen om de ware aard van de islam uit te leggen, met name:
Zoals Hugh Fitzgerald van Jihad Watch zegt [2], zouden we moeten uitleggen 1) waarom de islam despotisme aanmoedigt: men moet daar de heerser gehoorzamen zolang die een moslim is, en 2) waarom islam financiële verlamming en intellectuele mislukking veroorzaakt in islamitische landen: de sekte van autoriteit en de vijandigheid tegenover vrije en kritische vraagstelling. Laat de moslims zelf maar eens langzaam aan beginnen te begrijpen dat al hun falen op politiek, economisch, sociaal, intellectueel en moreel vlak het resultaat is van de islamitische leer.
Fitzgerald stelt ook voor dat we de vele onderlinge strijd in de moslimwereld benutten: verdeel en heers. Verdeel en demoraliseer. Islam heeft wereldwijde ambities maar noemt Arabieren de 'beste van alle volkeren', en het is een middel voor de Arabische overheersing, om de overwinning van rijkere niet-Arabische volkeren mee te promoten. Behalve de kloof tussen Arabische en niet-Arabische moslims is er ook de sektarische scheiding tussen sji'ieten en soennieten, en de financiële kloof tussen de schatrijke olie- en aardgaslanden in Arabië en de arme moslimlanden.
De ongelovigen kunnen deze sektarische en economische scheiding het beste benutten door niks te doen. Als de Westerse wereld stopt met financiële 'hulp' aan Egypte, Pakistan, Jordanië en de Palestijnen, die in werkelijkheid een verkapte vorm van jizya is geworden, dan zal dat de lucht wel doen opklaren. En het zal de arme Arabieren en andere moslims dwingen om te gaan bietsen bij de rijke Arabieren.
Op dit moment kunnen moslims genieten van het beste van twee werelden: ze kunnen middeleeuwse religieuze wetten volgen maar ook de vruchten plukken van de 21e-eeuwse beschaving. We moeten de totale mislukking van het islamitische model benadrukken door ervoor te zorgen dat er geen permanente hulp van Westerse ongelovigen meer gaat naar de moslims, in hun overbevolkte, zelf primitief gemaakte staten[. De moslims] kunnen anders ook niet erkennen dat hun staten onhoudbaar zijn door deze constante aanvoer van hulp.
We moeten de Arabieren en moslims ook alle andere vormen van jizya onthouden, wat betekent stoppen met hulp, maar vooral ook een Manhattan-project opzetten voor alternatieve energiebronnen, zodat we onafhankelijk worden van Arabische olie.
Zoals meneer Fitzgerald vraagt [3]: "Wat zouden de rijke Arabieren doen als de Westerse wereld de eigendommen van de vijandige buitenlanders af zou pakken, zoals ook werd gedaan in de Tweede Wereldoorlog? [Dit werd gedaan] door niet alleen de Duitse overheid maar ook door individuele Duitsers. En wat zouden [de rijke Arabieren] doen als hen voor altijd de toegang tot onze gezondheidszorg zou worden ontzegd?"
We moeten het argument "wat je bevecht, dat wordt je zelf" ook verwerpen. De Britten, Amerikanen en Canadezen werden toch ook geen nazi's toen ze nazi-Duitsland bevochten? De waarheid is dat wij juist net zoals de moslims zullen worden als we ze níet bestrijden, en ze niet buiten onze landen houden[. Anders] zullen zij ons met geweld onderwerpen en islamiseren. Het Westen wordt niet gevreesd omdat wij 'onderdrukkers' zijn; we worden gehaat omdat we als decadent en zwak gezien worden. Jihadistische websites hebben gezegd dat China op dit moment niet de vijand is [4]. China is ook een ongelovige vijand, maar moslims respecteren de Chinezen meer dan de Westerse landen. We kunnen wel leven met de wetenschap dat we vijanden hebben. Belangrijk is wel om ervoor te zorgen dat onze vijanden ons respecteren, zoals Machiavelli duidelijk maakte in De Prins
We moeten een beleid van insluiting voeren tegen de moslimwereld, maar dit werkt alleen als we soms ook militaire stappen ondernemen om de Arabische honger naar macht te verpletteren. De boeddhisten van Centraal-Azië waren overduidelijk 'moreel superieur' in hun verhouding met moslims [want de boeddhisten weigerden om geweld te gebruiken]. En nu zijn ze allemaal dood. We moeten op zijn minst bereid zijn om onze ideologische verdediging af en toe kracht bij te zetten.
Ik heb verschillende bezwaren gehoord tegen de optie van insluiting. Sommigen zeggen dat het te wreed is en dus niet ingevoerd zal worden; anderen zeggen dat het niet genoeg is en op den duur niet zal werken. Het is waar dat de uitzetting van de moslims die de sharia aanhangen in het huidige politieke klimaat niet zal werken. Maar de huidige politieke situatie zal niet lang stand houden. Door moslimimmigratie zullen we burgeroorlogen krijgen in verschillende Westerse landen. Dit zal eindelijk laten zien hoe ernstig de situatie is, en het zal andere Westerse landen dwingen om in te grijpen.
Ik heb ook opmerkingen gehoord dat het niet praktisch haalbaar is om de moslimwereld achter een kunstmatige lijn van Maginot te sluiten. [Deze mensen zeggen:] zoals de Mongolen tijdens de 13e eeuw simpelweg om de Chinese Muur heen trokken, zou het onmogelijk zijn om, in de 21e eeuw, met alle communicatietechnologie, mensen in te sluiten. Nee, het zal inderdaad niet makkelijk zijn, maar we moeten het tenminste proberen. Insluiting is niet noodzakelijkerwijs het enige dat we moeten doen, maar wel het minste dat we kunnen accepteren. Misschien zal de verspreiding van kernwapentechnologie wel op een gegeven moment een grootschalige oorlog met de moslimwereld in gang zetten. De enige manier om dat te voorkomen is om stappen te ondernemen, ook militaire stappen, om moslims zulke technologie af te pakken. Jihad wordt gevoerd met militaire, politieke, demografische en diplomatieke middelen. Onze verdediging tegen de jihad moet net zo divers zijn.
In de post "What can We Do?" [5] publiceerde Gates of Vienna opnieuw een essay van de lezer Westerner die oorspronkelijk werd geplaatst op de website van de Amerikaanse schrijver Lawrence Auster. Westerling stelt dat het separationistische beleid [6] voorgesteld door Auster en anderen om moslims terug te dringen, te isoleren en militair geweld te gebruiken om ze in quarantaine te houden niet voldoende zou zijn om de niet-islamitische wereld veilig te stellen, omdat er nog steeds islamitische regimes zouden blijven bestaan en blijven streven naar manieren om ons kwaad te doen. Hij stelt daarom een beleid voor dat erop is gericht de islam te breken. Toch is mijn algemene beleidsadvies om te pleiten voor scheiding en insluiting. Het cruciale punt om te benadrukken is dat de islam niet hervormd kan worden en niet kan worden verzoend met onze manier van leven.
Volgens blogger Conservative Swede "is het in feite gemakkelijker om voor het grote publiek te pleiten voor een volledige immigratiestop dan voor een specifieke beperking van islamitische immigratie (misschien niet in Amerika, maar zeker in Zweden en de rest van Europa). Mensen weten gewoon heel weinig over de islam. Ze moeten eerst worden ingelicht, en dat is al een grote inspanning. Dus dit is de eerste stap. Voordat deze is bereikt, voordat de bewustwording over het ware gezicht van de islam is stevig vertegenwoordigd is bij het grote publiek, zal het zinloos zijn om via de media die is gericht op het grote publiek te gaan pleiten voor deportatie van alle moslims. De eerste en de huidige stap is mensen inlichten over de islam". Hij legt de nadruk op de noodzaak om de geest van onze jihadistische vijanden te breken en manieren te vinden om hen symbolisch te verslaan.
Ik word ook wel bekritiseerd omdat mijn punten over insluiting en over het stoppen met moslimimmigratie zouden klinken naar de oorlogsmentaliteit van een Westen zonder bondgenoten. [Mijn punt over] het beleid van striktere controle op immigratie is echter niet gebaseerd op isolationisme; het is gebaseerd op realisme. We zitten nu midden in de grootste bevolkingsexplosie en migratiegolven in de menselijke geschiedenis. Het is simpelweg een feit dat er veel meer mensen in het Westen willen wonen dat wij binnen kunnen laten. Technologische globalisering heeft het makkelijker gemaakt voor mensen om naar andere landen te reizen, maar ook om zo in contact te blijven met hun thuisland dat het lijkt alsof ze nooit weg zijn gegaan. We moeten hier mee omgaan door de immigratie af te remmen totdat mensen kunnen integreren, want anders gaan onze samenlevingen langzaam kapot, en ons democratisch systeem zeker ook.
Ik pleit voor isolering van de moslimwereld, niet het Westen. Zelfs als we niet-moslims weigeren om in ons land te komen wonen, hoeft dit nog niet te betekenen dat ze dan meteen onze vijanden zullen zijn. Jihad wordt gevochten tegen alle niet-moslims en niet alleen het Westen. We moeten ophouden met 'de harten en geesten van de moslims winnen', en beginnen om met niet-moslims samen te werken.
De VN [7] is al zwaar geïnfiltreerd door islamitische groeperingen. We moeten ze geen financiële steun meer geven en ze bespotten wanneer we de kans hebben. Als alternatief voor de VN kunnen we misschien een organisatie oprichten waarvan alleen democratische landen lid mogen worden. Een andere optie is de NAVO uitbreiden. Het belangrijkste op dit moment is om de moslimwereld in te sluiten. We kunnen simpelweg niet toestaan dat onze vijanden invloed hebben via de VN.
Het belangrijkste dat Europa nu moet doen is om de Europese Unie in zijn huidige vorm te ontmantelen, en de controle over onze landsgrenzen en onze wetgeving terug te winnen. De EU is zo principieel fout als organisatie, en zo zwaar geïnfiltreerd door het Eurabische en pro-islamitische denken, dat het gewoon niet kan worden hervormd. Nee, de EU is niet het enige probleem van Europa, maar het is veruit het ergste, en we hebben geen kans om onze andere problemen op te lossen zolang de EU de leiding heeft. En laten we ophouden met die domme steun aan de Palestijnen die de Eurabiërs hebben aangemoedigd, en eens beginnen met het ondersteunen van onze cultureel neefje Israël. Europa's eerste verdedigingslijn begint in Jeruzalem.
Europeanen moeten net zo'n wetgeving aannemen als het Eerste en Tweede Amendement van de Amerikaanse grondwet: het veiligstellen van het recht op vrije meningsuiting en wapenbezit. De reden waarom de Europese autoriteiten steeds totalitairder worden in hun pogingen tot censuur is omdat ze het feit willen verbergen dat ze niet meer bereid of in staat zijn om de meest basale veiligheid van hun burgers te behouden, laat staan onze landsgrenzen.
We moeten ook de verzorgingsstaat afschaffen, die waarschijnlijk toch gedoemd is te mislukken [8]. De verzorgingsstaat is in principe niet helemaal slecht, maar economieën met een verzorgingsstaat kunnen niet concurreren in een wereld van miljarden kapitalisten in lagelonenlanden. Trouwens, de verzorgingsstaat creëert een vals gevoel van veiligheid in een harde wereld, en het kweekt een passiviteit die zeer gevaarlijk is in de strijd voor overleving. We moeten het geld gebruiken om onze grenscontrole te versterken en weer een geloofwaardig leger op te bouwen. West-Europeanen hebben al zo lang onder de Pax Americana geleefd dat we zijn vergeten hoe we onszelf moeten verdedigen. Dit moet veranderen, en snel ook.
Onlangs heb ik het boek The Shock Doctrine [9] van de prominente linkse intellectueel Naomi Klein gelezen. Dat wil zeggen, ik heb een poging gedaan om het te lezen. Na een paar hoofdstukken haakte ik af. Klein heeft het er bijvoorbeeld over dat ideologieën die een land opnieuw willen opbouwen gevaarlijk zijn, en ze noemt dan tussen neus en lippen door een aantal misdaden van het Sovjet-regime en de kritiek die er is geweest op diens val. Dan zegt ze:
Het proces heeft wereldwijd debatten doen oplaaien over hoe veel van deze wreedheden uit de ideologie zelf voortkwamen, in plaats van de verknipte versies van Stalin, Ceausescu, Mao en Pol Pot. "Het was communisme in hart en nieren dat de grootschalige onderdrukking bracht, en uitdraaide op een door de staat gesponsord terreurbewind", schrijft Stéphane Courtois, co-auteur van het Black Book of Communism [10]. Is de ideologie zelf onschuldig? Natuurlijk niet. Men moet niet zomaar zeggen dat alle vormen van communisme onherroepelijk genocidaal zijn, zoals sommigen vrolijk verkondigen, maar de interpretatie van de communistische theorie was zeker doctrinair, autoritair, en haatdragend tegenover pluraliteit dat het leidde tot Stalin's 'zuivering' van het volk en Mao's 'heropvoedingskampen'. Autoritair communisme is, zoals het zou moeten zijn, voor eeuwig gebrandmerkt door die laboratoria in de echte wereld. Maar wat moeten we met de hedendaagse kruistocht voor de vrije wereldmarkt?
Klein beweert dat niet alle marktvormen per se gewelddadig hoeven te zijn. Ze kunnen mogelijk ruimte vrijlaten voor gratis gezondheidszorg en handel zonder machtsmonopolie. Ze veroordeelt 'autoritaire interpretaties' van communisme, maar niet per se communisme als geheel. Maar ze zegt dan weer niet waar we voorbeelden kunnen vinden van niet-autoritair communisme. Zo ver is Links dus gekomen wat betreft zelfkritiek nadat we de Koude Oorlog hebben 'gewonnen' en socialisme hebben 'verslagen'.
Milton Friedman is volgens het boek van Klein, samen met F. Hayek, een van de schurken. Volgens haar heeft Friedman verklaard dat "alleen een crisis - een echte of vermeende - werkelijk verandering produceert. Als die crisis zich voordoet, zullen de maatregelen die worden genomen afhangen van de ideeën die [er in een maatschappij aanwezig zijn]. Dat, denk ik, is onze basisfunctie: alternatieven voor het bestaande beleid ontwikkelen, om die levend en beschikbaar te houden totdat het politiek onmogelijke het politiek onvermijdelijke wordt". Friedman is van mening dat we in tijden van crisis maar een korte tijd de kans zullen hebben voordat de maatschappij weer afglijdt naar de 'tirannie van de status quo', en dat we deze gelegenheid moeten gebruiken zodra we dat kunnen.
Dit is eigenlijk een heel goed advies, en het is in mijn ogen de strategie die Westerse survivalisten nu moeten volgen. Toen ik voor het eerst begon met schrijven als Fjordman was ik bezig met hoe we "het systeem kunnen genezen". Ik ben langzamerhand tot de conclusie gekomen dat het systeem niet kan worden geholpen. Niet alleen heeft het te veel vijanden, het heeft ook te veel interne tegenstellingen. Als we het 'systeem' nu moeten omschrijven als massa-immigratie uit vreemde culturen, globalisme, multiculturalisme en onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting in de naam van 'tolerantie', dan gaat dit instorten. Het is onvermijdelijk.
Het doel van de Westerse survivalisten - en dat is wat we zijn - moet niet het 'repareren van het systeem' zijn, maar ons mentaal en fysiek voorbereiden op diens ineenstorting, en het ontwikkelen van coherente verklaringen van wat er mis ging, en ons voor te bereiden om de noodzakelijke rechtsmiddelen te implementeren wanneer de tijd komt. We moeten die kans aangrijpen, en om dat te doen moeten we duidelijk definiëren wat we willen bereiken. Wat ging er mis, en hoe kunnen we overleven en heropleven, ondanks dat we een kwetsbare minderheidsgroep zijn in een vaak vijandige wereld?
Ik heb meermaals de mogelijkheid genoemd dat we de Koude Oorlog nooit zo definitief hebben gewonnen als we gedaan zouden moeten hebben. De vijand kon hergroeperen en binnen één generatie na de val van de Berlijnse Muur beheerst die nu grotendeels onze media en onderwijsinstellingen. We hebben geen openbare strafprocessen aangespannen tegen de aanhangers van het marxisme zoals we deden tegen het nazisme. Dat was een ernstige vergissing die we niet opnieuw mogen maken. Als/Wanneer de Europese Unie instort en multiculturalisme ten val komt in de Westerse wereld, moeten we zulke openbare processen houden voor de oprichters van Eurabië en de leugens die steeds worden verteld door onze media en de academische wereld. Hun ideologie moet worden ontmaskerd als het kwaad.
De politieke elites zorgen voor de uitvoering van de plannen van onze vijanden en negeren de belangen van hun eigen volk. Zij zijn dus samenzweerders en landverraders en dienen als zodanig te worden behandeld. Het probleem is dat ze zich op dit moment vrij comfortabel en veilig voelen. Zij vrezen de reacties van moslims, maar verachten hun eigen volk. Ze zien ons als schapen, die alleen bestaan om hen te voorzien van champagne en mooie auto's en om proefkonijnen te zijn in hun grandioze sociale experimenten. Verandering zal alleen komen wanneer ze ons vrezen, en de gevolgen van hun eigen verraad, meer dan ze moslims vrezen.
Mensen van Europese afkomst kunnen een toekomst krijgen door ons verleden terug te winnen, en door het beëindigen van de vijandigheid tegenover onze beschaving en het erfgoed die tegenwoordig vaak geleerd wordt in ons onderwijs. We moeten degenen die ons demoniseren simpelweg verwerpen omdat we zelfbeschikking willen. Om dit te bereiken moeten we de controle over onze nationale grenzen en wetgeving terugkrijgen, en we moeten de controle over de media terug winnen. Degenen die de media beheersen, beheersen de maatschappij.
Het is makkelijk om anderen de schuld te geven, maar wij moeten ook de verantwoordelijkheid voor onze situatie nemen. Ja, we zijn verraden door onze eigen leiders, maar dat is nog steeds slechts een deel van het probleem. Mensen hebben de neiging om de regeringen te krijgen die ze verdienen. Misschien hebben we zwakke leiders gekregen omdat we zwak zijn, of omdat ze zwakke punten in onze mentaliteit kunnen uitbuiten om ons daar te krijgen waar ze ons hebben willen[. Deze zwaktes zijn] vooral anti-Amerikanisme, antisemitisme, ons overdreven verlangen naar consensus en onderdrukking van afwijkende meningen, de anti-individualistische erfenis van het socialisme en de passiviteit gekweekt door bureaucratische verzorgingsstaat. Moslims zitten met hun problemen en hun corrupte leiders, en geven iedereen de schuld voor hun eigen falen, omdat ze nooit toegeven dat [hun problemen] worden veroorzaakt door diepe gebreken in hun cultuur. Wij moeten niet diezelfde fout maken. Europeanen exporteren wijnen; Arabieren exporteren geween. Dat is de manier waarop het zou moeten zijn.
In zijn boek The River War, al in 1899 geschreven, schreef Winston Churchill het volgende over de vervloekte effecten van Mohammedanisme (wat de islam eigenlijk is):
De effecten zijn zichtbaar in vele landen. Achteloze gewoonten, slordige systemen van landbouw, trage handelsmethoden, en onzekerheid over 's mans eigendom, dat is er waar de volgelingen van de profeet heersen of wonen. Een afgebroken zinnelijkheid ontneemt dit leven zijn genade en verfijning; [ontneemt] het hiernamaals zijn waardigheid en heiligheid. Het feit dat in de Mohammedaanse wet elke vrouw het eigendom moet zijn van een man als zijn absolute eigendom, hetzij als een kind, een vrouw, of een maîtresse, moet het uiteindelijke uitsterven van de slavernij uitstellen tot het geloof van de islam niet langer een grote macht onder de mensen kan zijn. Individuele moslims kunnen prachtige kwaliteiten vertonen - maar de invloed van de religie verlamt de sociale ontwikkeling van degenen die het volgen. Er bestaat in de wereld geen sterkere kracht van devolutie. Het is verre van stervende, het Mohammedanisme is een militant en actief bekerend geloof. Het is al verspreid over Centraal-Afrika, het lijft onverschrokken strijders in bij elke stap, en ware het niet dat het christendom wordt beschut in de sterke armen van de wetenschap, de wetenschap waartegen [islam] tevergeefs heeft geworsteld, dan zou de beschaving van het moderne Europa kunnen vallen, zoals de beschaving van het oude Rome is gevallen.
Die beschrijving is vandaag de dag ook nog geldig. Maar hoe erg het ook is, de islam is niet de oorzaak van onze huidige zwakte; het is een secundaire infectie. In aanvulling op gewone decadentie is er een wijdverspreid gevoel in Europa dat niets de moeite waard is om voor te vechten, zeker niet door gewapende strijd. Er zijn geen grote waarheden, alles is gelijk. Misschien stierf Europa's geloof in zichzelf in Auschwitz, maar het raakte enkele decennia eerder zwaar gewond, in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog. Het was WO1 dat Europa geradicaliseerd heeft, de Russische revolutie en de opkomst van de Sovjet-communisme heeft geactiveerd, en het was WO1 dat Duitsland, met inbegrip van een jonge korporaal genaamd Adolf Hitler, vulde met een verlangen naar wraak en een groot deel van de munitie die ze nodig hadden voor hun opmars naar de macht in de jaren '30.
Ik heb beweringen gehoord dat de Europese beschaving de 21e eeuw niet zal overleven. Een eeuw is een zeer lange tijd, houd dat in gedachten. Zou iemand (behalve Churchill) in 1906, toen Europa echt sterk en krachtig was, hebben kunnen voorspellen dat Europa nu op het punt staat te worden overweldigd door Algerijnen en Pakistanen? De zaken veranderen. Ze kunnen ten slechte veranderen, maar ze kunnen ook ten goede veranderen. Onze voorouders, betere mannen en vrouwen dan wij, hebben meer dan duizend jaar de frontlinies tegen de islam gehouden, hebben hun bloed opgeofferd voor het continent. Door dit te doen hebben ze niet alleen het Europese kerngebied gered van onbetwiste islamitische dominantie en dus de Westerse beschaving zelf, maar misschien wel de hele wereld. Wat er nu op het spel staat is niet minder dan destijds, waarschijnlijk is het zelfs meer.
Sommige mensen beweren dat Europa niet de moeite waard is om voor te vechten, en dat er veel mensen zijn die hun verdiende loon krijgen. Het probleem is dat de mensen die het het meest verdienen om hiervoor gestraft te worden degenen zijn die juist de minste kans hebben om de prijs te betalen. De makers van Eurabië zullen de eersten zijn die het continent ontvluchten als het moeilijk wordt, waardoor degenen die nauwelijks hebben gehoord van Eurabië, en diens oprichting nooit goedgekeurd hebben, zullen moeten blijven en vechten.
Edmund Burke dacht dat als een samenleving kan worden gezien als een contract, we moeten erkennen dat de meeste partijen van het contract ofwel dood zijn of nog niet geboren. Ik vind dat idee goed doordacht, want het betekent dat wanneer u vecht voor een land, u niet alleen vecht voor degenen die er nu zijn, maar voor degenen die er ooit woonden en voor degenen die er in de toekomst wonen. Als we niet willen vechten voor wat Europa tegenwoordig is, laten we dan vechten voor wat het ooit was, en misschien, heel misschien, voor wat het ooit weer kan worden. Er was ooit echte grootheid in dit continent. Het lijkt een lange tijd geleden, maar misschien kunnen we het weer doen herleven. Laat ons intussen eraan werken om de overleving van de Europese beschaving te garanderen, want die is nu in het nauw gekomen.
Bronnen:
1. http://www.washtimes.com/op-ed/20060824-084015-5082r.htm
2. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/011106.php
3. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/2006/05/011325print.html
4. http://www.jihadwatch.org/archives/022076.php
5. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/07/what-can-we-do.html
6. http://www.amnation.com/vfr/archives/006250.html
7. http://www.brusselsjournal.com/node/1224
8. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/08/welfare-state-is-dead-long-live.html
9. http://www.amazon.com/Shock-Doctrine-Rise-Disaster-Capitalism/dp/0312427999/
10. http://www.amazon.com/Black-Book-Communism-Crimes-Repression/dp/0674076087
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/05/what-do-we-fight-for.html
Ik heb geprobeerd om bij te dragen aan een nieuwe woordenschat door mijn term 'Kaukasofobie' [1] voor anti-blank racisme, en ik heb de term 'zelfterminatie' [2] voorgesteld voor georganiseerde Westerse zelfhaat en het Westerse beleid van eenzijdige ontmanteling onze eigen cultuur. Beide termen zijn oké, maar als iemand iets beters en meer pakkends verzint, ben ik een en al oor. Men kan een hoop slechte dingen over het woord 'islamofobie' zeggen, maar het is gemakkelijk te begrijpen en blijft ook hangen. Als de sharia-robots zo'n woord als dat kunnen bedenken, dan mogen ongelovigen niet minder inventief zijn.
Wij zijn tegen de sharia en jihad, maar waar zijn we voor? Wat is de Westerse beschaving? Wat onderscheidt het precies van anderen en maakt het de moeite waard om te behouden? Als we 'vrijheid' en 'Westerse beschaving' gaan verdedigen [3], moeten we precies definiëren waar we het over hebben.
Ik zou persoonlijk zeggen dat de nadruk op het individu onze meest bepalende eigenschap als een beschaving is. Zowel moslims als interne collectivisten haten ons individualisme het meest, omdat het hun ideologieën in de weg staat. Dit is de reden waarom ze tot het uiterste gaan om het te breken en te vervangen door groepsdenken. Maar zelfs ons individualisme kan mogelijk tot zulke extremen worden uitgevoerd dat het een probleem kan worden. Individuen moeten zich nog steeds een deel van iets groters en blijvends voelen, of anders zal de maatschappij zich niet geroepen voelen om zich te verdedigen.
Een andere Westerse eigenschap is een niet-fatalistische kijk op de wereld en een geloof in de mogelijkheid dat mensen hun eigen toekomst kunnen scheppen, in combinatie met lineair denken versus circulair denken, plus dat we een hoge waarde hechten aan rationaliteit versus emotionaliteit en, als laatste, nieuwsgierigheid - willen weten hoe de vork in de steel zit.
Ik herinner me nog de eerste keer dat ik de Koran heb gelezen. Ik ontdekte al snel hoe intolerant die was, maar mijn eerste indruk was eigenlijk niet dat het gewelddadig was, maar dat het opmerkelijk onsamenhangend en moeilijk te lezen was. Het is vaak met zichzelf in tegenspraak, en Allah wordt afgeschilderd als een onvoorspelbare god. De Bijbel is meer gestructureerd en heeft een hogere literaire kwaliteit dan de Koran, zelfs voor een niet-religieus persoon. Toen Europese wetenschappers de Wetenschappelijke Revolutie begonnen [4], veronderstelden zij dat God de natuur had gemaakt op basis van logische patronen die kunnen worden aangetoond en voorspeld. Maar de islam, te beginnen met de structuur van de Koran zelf, gaat ervan uit dat er geen patroon is, en dat de natuur gewoon onderworpen is aan de grillen van Allah.
Ik heb voortdurend gedetailleerd uitgelegd aan niet-moslims hoe moslims ongelovigen misleiden, maar eerlijk gezegd liegen moslims zelfs tegen elkaar. Ik ben langzamerhand tot de conclusie gekomen dat het niet zozeer over liegen gaat als wel over het feit dat de waarheid niet relevant is in de islamitische cultuur, en dat is de reden waarom alle soorten van belachelijke samenzweringstheorieën daar altijd een gretig publiek vinden. Zie bijvoorbeeld hoe de Pakistaanse ex-moslim Mohammed Rasoel in zijn boek De Ondergang van Nederland - Land der Naïeve Dwazen [5] schrijft hoe hij uit een cultuur komt waar mensen "de hele tijd liegen" en denken dat personen die daadwerkelijk zeggen wat ze denken goedgelovige dwazen zijn.
Het behoeft geen uitleg dat dit ook de reden is waarom moslims zo'n slechte staat van dienst hebben in de wetenschap. Wetenschap gaat over het aantonen van de waarheid, en als je uit een cultuur komt die stelt dat de waarheid niet relevant is, heb je een enorme achterstand. Dat is de reden waarom de Wetenschappelijke Revolutie gebeurde in het christelijke Europa, en niet in het islamitische Midden-Oosten.
Het trieste is, we zijn in het Westen ook de wetenschappelijke methode aan het verlaten [6]. En het is niet het enige aspect waarin we achteruit gaan. De wetgeving tegen 'haatmisdaden' vormt een radicaal afscheid van het idee van gelijkheid voor de wet. U zult anders gestraft worden voor het aanvallen van een zwarte moslim dan voor dezelfde misdaad tegen een blanke christen, een hindoestaanse vrouw of een joodse vrouw, een homoseksuele man of een heteroseksuele man enz. Sommigen beweren dat dit al gebeurt in het echte leven. Maar het punt hier is dat dit principe nu is uitgegroeid tot een formeel aspect van de wet. Dit is een grove verdraaiing van rechtvaardigheid. Het weerspiegelt de islamitische wet, die verschillende straffen voorschrijft voor hetzelfde misdrijf, afhankelijk van de religieuze achtergrond en het geslacht van zowel de dader als het slachtoffer.
De islam heeft individuele levens altijd ongelijk gewaardeerd. Maar nu is er een sluipende tendens binnen het Westen richting diezelfde ongelijkheid. In het geval van geweld of moord wordt een extra zin [aan de aanklacht] toegevoegd wanneer de handeling wordt gezien als een 'haatmisdaad'. Moord is moord, en al het menselijk leven moet gelijkwaardig worden beschouwd. Maar volgens het multiculturalisme moeten wij alle culturen en religies als gelijkwaardig behandelen, hoewel ze dat overduidelijk niet zijn. Deze verdraaiing van de werkelijkheid geeft aan dat het Westerse rechtssysteem kwetsbaar is voor uitbuiting en infiltratie door de islamitische wet.
Het Westen is van oudsher een rationele beschaving. We hebben nu een emotionele cultuur, die we duidelijk zien in het debat over immigratie, waar de nadruk ligt op de vraag of u zich 'goed voelt', en of uw 'bedoelingen wel goed zijn' als u massa-immigratie ondersteunt, niet op rationele berekening van de langetermijngevolgen van uw acties.
Ons onderwijssysteem is niet langer gericht op het zoeken naar waarheid of zelfs de erkenning van het concept dat er überhaupt zoiets bestaat als 'de waarheid', maar [het is gericht op] meerdere waarheden die allemaal even geldig zijn. Christelijk Europa kon de Wetenschappelijke Revolutie juist inluiden omdat het geloofde in waarheid en waarheid wilde ontdekken. Post-christelijk, multicultureel Europa gelooft niet meer in de waarheid, en zou dus niet in staat zijn geweest de Wetenschappelijke Revolutie te veroorzaken.
Het is opmerkelijk om te zien hoe effectief de 'tegencultuur' van de jaren '60 is geweest bij de aanval op de pijlers van de Westerse beschaving: ons onderwijssysteem wordt nu gebruikt om onze cultuur te ontmantelen, niet om het te handhaven, en is verplaatst van het tijdperk van de Rede naar het tijdperk van Deconstructie. We zijn dus afgestapt van de idealen van rationaliteit en objectiviteit, die vroeger de basis van onze cultuur waren. Ons religieus erfgoed ligt constant onder vuur, net als de sociale basis van onze samenleving: het gezin. Ons rechtssysteem, althans in Europa, is afgestapt van het ideaal om de wetten door te voeren met instemming van het volk en met hun bestwil in het achterhoofd [en is vervangen door] transnationale wetgeving geschreven door anonieme technocraten zonder enige loyaliteit aan een specifieke groep mensen. De EU-grondwet verraadt een bijna sharia-achtig verlangen om alle aspecten van ons leven te beheersen, in plaats van de openbare orde te handhaven en zich anders niet te bemoeien met ons.
En tot slot, we zijn in het midden van een tijdperk waarin nadruk ligt op 'subgroepen' binnen de nationale staat, niet op individuen. De anti-Westerlingen hebben met grote zorg onze godsdienst afgebroken, ons individualisme, ons rationalisme en uiteindelijk onze verbinding met het verleden [7], om ervoor te zorgen dat we ons niet herinneren dat we ooit überhaupt een van deze eigenschappen bezaten. Helaas zijn ze er vrij goed in geslaagd tot nu toe. We verlaten nu wat ons ooit groot heeft gemaakt, en gaan in de richting van de sharia-light als het gaat om de vrijheid van meningsuiting, gelijkheid voor de wet, en het ontbreken van het rationalisme.
Waar vechten we voor? We vechten voor vrijheid van denken en vrijheid van meningsuiting, voor het recht om niet alleen onze regering, maar alle politieke en religieuze doctrines te bekritiseren. De strijd tegen haat en wetgeving voor haatmisdaden vormt nu een frontlinie in de strijd voor de vrijheid.
We vechten voor seculiere wetten die met toestemming van het volk zijn doorgevoerd, niet de sharia of transnationale regelgeving opgesteld door bureaucraten en technocraten die geen verantwoording verschuldigd zijn aan de mensen. We willen niet in de greep zijn van de VN, van ngo's die geen verantwoording kunnen afleggen, transnationale progressieven of mensen die zogenaamd de wijsheid in pacht hebben. Ook vechten we voor nationale soevereiniteit. Geen enkele staat, wat voor politiek systeem het ook heeft, kan overleven als zijn territorium niet meer intact is, en dit geldt in het bijzonder voor democratische staten. We betalen nationale belastingen omdat onze overheden onze nationale grenzen zouden moeten handhaven. Als ze dat niet kunnen doen, is het sociaal contract geschonden, en moeten wij niet langer worden verplicht om onze belastingen te betalen.
Wij vechten voor gelijkheid voor de wet. Wetgeving tegen 'haatmisdaden' verzwakt dit, door mensen te behandelen als leden van een groep, homo-hetero, man-vrouw, zwart-wit, enzovoort, in plaats van als individu, maar het leidt ook feitelijk tot ongelijke straffen voor dezelfde misdaad.
We vechten voor het recht om een natie te beschouwen als een culturele eenheid, niet alleen een willekeurig stukje op een landkaart. Een land heeft het recht om te beslissen of het immigratie accepteert en hoeveel. Het idee van onbeperkte massale migratie is de 21e-eeuws communisme. De mens is niet alleen homo economicus, de economische mens, de som van zijn functies als arbeidskracht en consument, die van de ene regio van de wereld kan worden overgeplaatst naar een ander deel. Multiculturalisme betekent impliciet dat de inheemse bevolking hun eigen culturele tradities en historische identiteit moet onderdrukken en wissen. Mensen hebben het recht om hun cultuur te willen behouden en door te geven aan toekomstige generaties.
Tot slot wil ik het hebben over een aspect van de Westerse cultuur dat vaak wordt onderschat, maar heel belangrijk is: Wij zijn de enige cultuur in de geschiedenis van de mensheid die realistische, levensechte afbeeldingen heeft ontwikkeld van wezens en materie in onze schilderijen en beeldhouwwerken, in plaats van alleen gestileerde afbeeldingen. We zijn ook de enige cultuur die een manier heeft bedacht om driedimensionale voorwerpen te tonen in een tweedimensionale vorm. Een soortgelijk driedimensionaal perspectief ontbrak in alle andere vormen van vroege kunst, zij het de Chinese of Japanse, Indische, Meso-Amerikaanse, Afrikaanse of Midden-Oosterse. Dit is mogelijk omdat wij ruimte en ruimtelijke relaties op een andere manier hebben waargenomen dan de rest van de wereld. Wat betekent dat voor onze cultuur?
Egyptische kunst was gewijd aan het lichaam behouden voor het hiernamaals. Artiesten deden inspiratie op uit het verleden, volgens strikte regels. De oude Egyptenaren waren geen Westerlingen, maar ze droegen wel bij aan degenen die later Westerlingen zouden worden, de Grieken en de Romeinen.
In het briljante boek The Story of Art verklaart schrijver E.H. Gombrich waarom. Bij een Egyptische kunstenaar "was hij klaar met zijn opleiding nadat hij al deze regels had geleerd. Niemand wilde iets anders, niemand vroeg hem om 'origineel' te zijn. Integendeel, hij werd waarschijnlijk beschouwd als de beste kunstenaar als hij zijn beelden het meest kon laten lijken op de bewonderde monumenten van het verleden. Zo gebeurde het dat de Egyptische kunst in de loop van drieduizend jaar of meer heel weinig veranderde. Alles wat goed en mooi werd gevonden in het tijdperk van de piramides werd duizend jaar later net zo uitstekend beschouwd".
Er was slechts één belangrijke uitzondering hierop, en dat was de ketterse farao Achnaton in de 14e eeuw voor Christus. De kunst gemaakt van hem en zijn vrouw Nefertiti is heel naturalistisch. Het is anders dan alles wat eerder in de Egyptische geschiedenis is gevonden, en is mogelijk geïnspireerd door de Minoïsche cultuur op het eiland Kreta, door velen beschouwd als de eerste Europese beschaving. Een deel van deze stijl is nog steeds zichtbaar in objecten gevonden in het graf van Toetankaton, vermoedelijk de zoon van Achnaton, die later zijn naam veranderde in Toetanchamon toen de oude religie werd hersteld.
Hoewel de artistieke erfenis van Achnaton snel werd vergeten, hebben zijn religieuze ideeën bewezen veel duurzamer te zijn. Zijn nadruk op het aanbidden van een opperste god, Aton, maakt hem tot een pionier in het monotheïsme. Er wordt gespeculeerd, hoewel het word betwist door vele geleerden, dat Achnaton's ideeën die van Mozes kunnen hebben geïnspireerd, en dat die leidden tot de oprichting van het jodendom en, bij uitbreiding, het christendom.
Wat minder omstreden is dat het vroegste alfabet, de voorvader van bijna elke alfabet gebruikt over de hele wereld, waaronder de Griekse en de Latijnse (via het Fenicisch), deels is afgeleid van de Egyptische hiërogliefen die lettergrepen voorstelden.
Griekse kunstenaars bestudeerden en imiteerden Egyptische kunst, maar experimenteerden en besloten om zelf te onderzoeken in plaats van een traditionele, kant-en-klare formule te volgen. Zoals Gombrich zegt: "De Grieken begonnen hun ogen te gebruiken. Nadat deze revolutie was begonnen, was er geen houden meer aan". Het is zeker geen toeval dat dit Grote Ontwaken van kunst naar vrijheid heeft plaatsgevonden in de honderd jaar tussen, ruwweg, 520 en 420 voor Christus, in Griekse stadstaten zoals Athene, waar filosoof Socrates onze ideeën over de wereld heeft uitgedaagd:
Het was met name hier dat de grootste en meest verbazingwekkende revolutie in de hele geschiedenis van de kunst ontsproot. [...] De grote revolutie van de Griekse kunst, de ontdekking van natuurlijke vormen en verkortingen, gebeurde op het moment die in totaal de meest verbazingwekkende periode van de menselijke geschiedenis is.
Deze kunst werd later ver buiten de grenzen van Griekenland verspreid toen Alexander de Grote zijn rijk stichtte en hellenistische kunst naar Azië bracht:
Zelfs in het verre India werd de Romeinse manier van het vertellen van een verhaal, en verheerlijken van held, opgepikt door kunstenaars die zich toelegden op de taak om het verhaal van een vreedzame verovering te illustreren, het verhaal van boeddha. De beeldhouwkunst was in India al lang opgebloeid voordat de hellenistische invloed het land bereikten, maar het was in de grensstreek van Gandhara dat de figuur van boeddha voor het eerst werd getoond in de reliëfs die het model werden voor latere boeddhistische kunst. [...] De Griekse en Romeinse kunst, die de mensen had geleerd om goden en helden te visualiseren in een prachtige vorm, hielp ook de Indianen om een beeld van hun redder te creëren. Het prachtige hoofd van de boeddha, met zijn uitdrukking van diepe rust, werd ook in deze grensstreek van Gandhara geschapen.
boeddhisme verspreidde zich vanuit India naar de rest van Azië, en bracht deze invloeden uit de Westerse kunst met zich mee. Dit is zeer belangrijk als we bedenken dat de uitvinding van houten drukstempels tijdens de Tang-dynastie in China nauw gekoppeld was aan boeddhistische kloosters en boeddhistische kunst. Alexander de Grote heeft mogelijk ook geïnkte zegels naar India meegebracht tijdens zijn invasie, en Indiase handelaren verkochten die later door aan de Chinezen. Gestempelde figuren van de boeddha markeerden de overgang van zegelafdruk tot houtsnede in China.
De oudste overgeleverde gedrukte teksten uit Oost-Azië zijn boeddhistische geschriften. De drukkunst werd dus gebruikt om een specifieke religie af te kondigen, net zoals de drukpers van Gutenberg in Europa later werd gebruikt om Bijbels te drukken. Het islamitische Midden-Oosten heeft echter eeuwenlang zowel de Oosterse als de Westerse druktradities afgewezen vanwege religieuze intolerantie en vijandigheid tegenover picturale kunst. En ze hebben er des te meer voor geleden.
Bronnen:
1. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/10/caucasophobia-accepted-racism.html
2. http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/01/rise-of-glossocracy.html
3. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/10/recommendations-for-west.html
4. http://www.weeklystandard.com/Content/Public/Articles/000/000/012/736fyrpi.asp
5. http://eleanorthornton.blog.com/files/2012/09/Rasoel-De-Ondergang-van-Nederland.pdf
6. http://www.brusselsjournal.com/node/1282
7. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/015899.php
Door Fjordman
Brontekst: http://www.jihadwatch.org/2006/10/who-are-we-who-are-our-enemies–the-cost-of-historical-amnesia.html
De jihad, de zogenaamde islamitische heilige oorlog, is al meer dan 1300 jaar een feit in Europa, Azië, Afrika en het Nabije en Midden-Oosten, maar dit is [het eerste gepubliceerde boek over] de geschiedenis van de islamitische oorlogen in Europa. Er zijn echter al honderden boeken verschenen over zijn christelijke tegenhanger, de Kruistochten, die vaak worden vergeleken met de jihad[. Dit hoewel de Kruistochten] minder dan twee honderd jaar duurden en, in tegenstelling tot de jihad, die universeel is, grotendeels beperkt bleef tot het Heilige Land. Bovendien zijn de Kruistochten al meer dan 700 jaar voorbij, terwijl de jihad nog steeds woedt in deze wereld. De jihad is de meest ongedocumenteerde en onderbelichte belangrijke gebeurtenis uit de geschiedenis. Het wordt eigenlijk grotendeels genegeerd. De Encyclopaedia Britannica, bijvoorbeeld, wijdt 80 keer zoveel pagina's aan de Kruistochten als aan de jihad.
Het citaat hierboven kom uit Paul Fregosi's boek Jihad in the West uit 1998 [1]. De heer Fregosi merkte dat het moeilijk was om zijn boek, over de geschiedenis van de islamitische heilige oorlog in Europa van de 7e tot de 20e eeuw, gepubliceerd te krijgen in het midden van de jaren '90, want uitgevers hadden destijds het geval van Salman Rushdie nog vers in geheugen.
Een paar jaar later publiceerde Andrew G. Bostom een nog begrijpelijker boek, The Legacy of Jihad. Bostom schreef daarin over wat hij "Amerika's eerste 'war on terror' " noemde [2].
Thomas Jefferson en John Adams, destijds in dienst als Amerikaanse ambassadeurs voor respectievelijk Frankrijk en Groot-Brittannië, hadden in 1786 in London een ontmoeting met de Tripolitaanse ambassadeur voor Groot-Brittannië: Sidi Haji Abdul Rahman Adja. Deze toekomstige Amerikaanse presidenten probeerden een vredesverdrag te regelen die de Verenigde Staten de verwoestingen van jihadistische piraterij zou besparen - moord en slavernij vanuit de zogeheten Barbarijse staten van Noord-Afrika, een gebied dat overeenkomt met het huidige Marokko, Algerije, Tunesië en Libië.
Andrew Bostom merkt op dat "er al 200 jaar voordat Amerika een dominante internationale macht werd in het Midden-Oosten een agressieve jihad werd gevoerd tegen de Verenigde Staten". Israël heeft er dus niets mee te maken.
De Barbarijse jihad-piraterij is al aan de gang sinds de eerste Arabisch-islamitische veroveringen in de 7de en 8ste eeuw. Francisco Gabrieli zegt als volgt:
Volgens hedendaagse begrippen van internationale betrekkingen gelden die acties als piraterij, maar ze komen perfect overeen met de jihad, een islamitische religieuze plicht. De verovering van Kreta, in het oosten, en een groot deel van de zeeslagen langs de Provençaalse en Italiaanse kusten, in het westen, zijn twee opvallende voorbeelden van dergelijke "particuliere initiatieven" die hebben bijgedragen aan de Arabische overheersing in het Middellandse Zeegebied.
Een proto-typische zeeroversactie van moslims was die die plaatsvond in 846 toen een vloot van Arabische jihadisten aankwam bij de monding van de Tiber, op weg naar Rome voeren, de stad plunderden, en al het goud en zilver uit de Sint-Pietersbasiliek meenamen.
Tijdens de 16de en 17de eeuw werden er net zo veel Europeanen gevangen genomen, verkocht en tot slaaf gemaakt door de Barbarijse zeerovers, als het totaal aantal West-Afrikanen dat door Europese slavenhandelaren gevangen werden genomen en verscheept werden om als plantagewerkers te dienen in Amerika. De methodische opsomming van Robert Davis geeft aan dat er van 1530 tot 1780 tussen de 1 miljoen en 1,25 miljoen blanke Europese christenen tot slaaf werden gemaakt door de Barbarijse moslims.
Giles Milton's boek White Gold is het opmerkelijke verhaal van een scheepsjongen uit Cornwall genaamd Thomas Pellow, die in 1716 door de Barbarijse zeerovers gevangen werd genomen, en het beschrijft hoe de plundertochten van de jihad tot Engeland voeren, Wales, Zuid-Ierland en zelfs het IJslandse Reykjavik! Bijvoorbeeld: "Tegen het einde van de vreselijke zomer van 1625 constateerde de burgemeester van Plymouth dat 1000 scheepjes waren vernietigd, en ongeveer net zoveel dorpelingen waren ontvoerd voor de slavenhandel" (pg. 13) en
In 1631 zeilden 200 islamitische soldaten naar het dorp Baltimore, stormden aan wal met getrokken zwaarden en vielen de dorpelingen plotseling aan. Ze vingen 237 mannen, vrouwen, en kinderen en namen hen mee naar Algiers. De Franse priester Pierre Dan was op dat moment in de stad (Algiers). [...] Hij was getuige van de verkoop van de gevangenen op de slavenveiling en zei: "Het was een treurig gezicht om ze zo uitgestald te zien op de markt. [...] Vrouwen werden gescheiden van hun echtgenoten en de kinderen van hun vader [...] aan de ene kant werd een man verkocht, aan de andere zijn vrouw, en haar dochter werd uit haar armen gerukt, zonder enige hoop dat ze elkaar ooit weer zouden zien". (pg. 16)
Maar sommige Arabieren lijken de goeie ouwe tijd te missen dat ze jizya-betalingen los konden peuteren bij het Westen. De Libische leider Muammar Gaddafi heeft gezegd dat hij denkt dat de Europese landen 10 miljard euro (12,7 miljard dollar) per jaar moeten betalen aan Afrika om te helpen voorkomen dat migranten, die op zoek zijn naar een beter leven, massaal noordwaarts trekken naar Europa. Hij voegde eraan toe zonder enige uitleg: "De Aarde is van iedereen. Waarom zij (de jonge Afrikanen) naar Europa trekken, daar moeten de Europeanen maar eens antwoord op geven".
[Dit is] een duidelijk voorbeeld van hoe de migratie, of beter gezegd het dumpen van mensen uit derdewereldlanden, in de 21e eeuw is uitgegroeid tot een instrument voor afpersing[. Dit is] een terugkeer naar de tijd waarin Tripoli betalingen los kon peuteren van Europa.
Helaas lijken Amerikanen de lessen uit het trotse hoofdstuk in hun geschiedenis al te zijn vergeten, aangezien zij weigerden om losgeld te betalen aan de moslims zoals de Europeanen dat wel deden, en ze in plaats daarvan oorlogsschepen naar de Middellandse Zee stuurden onder de slogan "Miljoenen voor defensie, geen cent voor beschermingsgeld". Sinds WO2 hebben we drie grote conflicten in de Balkan gehad: In Cyprus, in Bosnië en in Kosovo. In alle drie de gevallen hebben de Verenigde Staten ingegrepen ten behoeve van de moslims. Maar desondanks zeiden twee van de vliegtuigkapers van 9/11 dat hun acties werden geïnspireerd door een drang om wraak te nemen voor het lijden van de moslims in Bosnië [3].
Zoals Efraim Karsh, auteur van het boek Islamic Imperialism: A History heeft gezegd, wordt Amerika gehaat in de moslimwereld [4] niet vanwege zijn specifieke beleid "maar omdat het, als de vooraanstaande wereldmacht, een hindernis vormt voor dezelfde eeuwenoude droom van een universeel islamitisch rijk (de ummah)".
Volgens Hugh Fitzgerald [5]:
Men moet in gedachten houden dat sommige gruweldaden die men toeschreef aan de Serviërs werden overdreven, terwijl de gruweldaden tegen de Serviërs geminimaliseerd of helemaal genegeerd worden. Maar het meest verontrustende van allemaal is dat er geen context werd gegeven: er werd niets gezegd over de eeuwen van islamitische heerschappij [die de Serviërs moesten ondergaan].
Als een dergelijke voorgeschiedenis eerder was besproken in Europa, dan zouden Westerse overheden meer begrip hebben gehad, en hadden ze geprobeerd om de diepe angst die de Bosnische moslimleider zaaide wel te verzachten. Izetbegovic schreef dat hij in Bosnië een moslimstaat wilde oprichten en de sharia niet alleen daar opleggen, maar overal in de Balkan waar moslims ooit hadden geheerst. Als het Westen ook maar een klein beetje intelligente sympathie of begrip had gehad voor wat [de dreiging] in gang had gezet in de verbeelding van veel Serviërs (en elders, bij de christenen in de Balkan en in Griekenland), dan was er misschien nooit zo'n gewelddadige Servische reactie gekomen, en was er nooit zo iemand als [Slobodan] Milosevic aan de macht gekomen.
In 1809, na de slag om Cegar, gaf de Turkse pasja Hurshid de opdracht om de schedels van de dode Servische soldaten tot een toren te bouwen, de Schedeltoren, op de weg naar Constantinopel. De 3 meter hoge Schedeltoren werd gemaakt van 952 schedels en diende als een waarschuwing voor het Servische volk om zich niet te verzetten tegen hun islamitische heersers. Enkele jaren later werd er een kapel over de schedels heen gebouwd.
Vergelijkbare massamoorden voerde de jihad niet alleen tegen de Serviërs, maar tegen de Grieken, Bulgaren en andere niet-moslims die in de 19e eeuw langzaam in opstand kwamen tegen het Ottomaanse Rijk. Professor Vahakn Dadrian en anderen [6] hebben de jihad duidelijk aangewezen als een kritische factor in de Armeense genocide in de vroege 20e eeuw. Deze volkenmoord door de Turken heeft naar men zegt ook later Adolf Hitler geïnspireerd in zijn Holocaust tegen de joden: "Want wie heeft het nu nog over de uitroeiing van de Armeniërs?"
Zoals Efraim Karsh zegt [7]:
Als antwoord op de nationalistische gevoelens van hun Europese onderdanen begonnen de Ottomanen een orgie van bloedvergieten. De Griekse onafhankelijkheidsoorlog van rond 1820, de Donau-opstanden van 1848 en de daarop volgende Krim-oorlog, de geweldsexplosie in de Balkan van rond 1870, en de Grieks-Ottomaanse oorlog van 1897 - dat waren allemaal pijnlijke herinneringen aan wat er gebeurde als men weerstand bood tegen de islamitische heerschappij.
In zijn boek Onward Muslim Soldiers citeert Robert Spencer een brief uit Bosnië, die in 1860 geschreven werd door de Britse consul in Sarajevo, James Zohrab:
De haat die de christenen voelen voor de Bosnische moslims is intens. Tijdens een periode van bijna 300 jaar werden ze onderworpen aan veel onderdrukking en wreedheden. Voor hen was er geen andere wet dan de lusten van hun meesters. Die onderdrukking kan nu niet meer zo openlijk worden uitgevoerd als voorheen, maar men moet niet aannemen, alleen omdat de ambtenaren geen overheersers lijken, dat de christenen inmiddels goed behandeld en beschermd worden. [8]
Alija Izetbegovic, die tijdens de oorlog president van Bosnië was, werd voor zijn dood in 2003 wereldwijd gevierd als een gematigde moslimleider. In de Westerse media [9] werd weinig gezegd over het feit dat hij in zijn Islamitische Verklaring van 1970, waarvoor de communisten in Joegoslavië hem in de gevangenis gooiden, pleitte voor een
strijd om een grote islamitische federatie te stichten van Marokko tot Indonesië, van het tropische Afrika tot aan Centraal-Azië. De moslimbeweging moet en zal de macht grijpen zodra het moreel en qua bevolking sterk genoeg is om niet alleen de oude niet-islamitische autoriteiten omver te werpen maar ook om een nieuw leiderschap van moslims in te stellen.
Alija Izetbegovic kreeg ook geld van een Saoedische zakenman, Yassin al-Kadi, die door de Verenigde Staten, de Verenigde Naties en de Europese Unie is aangewezen als een sponsor van terroristen van Al-Qaeda. Evan F. Kohlmann, schrijver van Al-Qaeda's Jihad in Europe: The Afghan-Bosnian Network, zegt dat de "sleutel tot het begrijpen van Al Qaeda's Europese cellen ligt in de Bosnische oorlog van de jaren 1990" [10]. In 1992 gaf de Bosnische, islamitische regering van Alija Izetbegovic in de Weense ambassade een paspoort aan Osama bin Laden. The Wall Street Journal meldde in 2001 dat
in de afgelopen 10 jaar de hoogste leiders van Al-Qaeda de Balkan hebben bezocht, en Bin Laden zelfs drie keer tussen 1994 en 1996. De Egyptische dokter Ayman Al-Zawahiri, die nu een terroristische leider is geworden, heeft meegewerkt aan de operaties in terroristische trainingskampen, fabrieken voor massavernietigingswapens en netwerken voor het witwassen van geld en drugshandel, [dit alles] in Albanië, Kosovo, Macedonië, Bulgarije, Turkije en Bosnië.
Samuel Huntington zei al in 1993, in zijn beroemde artikel "The Clash of Civilizations" in het tijdschrift Foreign Affairs, dat zowel de sji'itische moslims van Iran als de soennitische moslims van Saoedi-Arabië aanzienlijke financiële steun, wapens en mannen leverden aan de Bosniërs. Duizenden buitenlandse strijders of 'mujahideen' uit islamitische landen kwamen naar Bosnië om aan de kant van de plaatselijke moslims te vechten in de bloedige burgeroorlog van 1992 tot 1995. Veel van deze mujahideen bleven na de oorlog in Bosnië, en sommige hebben daar terroristische trainingskampen opgezet en indoctrineren de lokale jongeren.
Terroristen hebben er ook aan gewerkt, niet alleen in Bosnië, maar in Albanië en over de hele Balkan, om niet-Arabische medestanders te werven - de zogenaamde 'blanke moslims' [11] met een Westers uiterlijk, die theoretisch gemakkelijker kunnen opgaan in de Europese steden en makkelijker aanslagen kunnen plegen.
Naar het schijnt heeft Saudi-Arabië meer dan 1 miljard dollar geïnvesteerd in alleen al de regio Sarajevo [12], onder andere voor projecten voor de bouw van 158 moskeeën. De islamitische wereld gebruikt de Balkan dus als een springplank om jihad te voeren tegen de rest van Europa en het Westen. "Er zijn religieuze centra in Bulgarije die in het bezit zijn van islamitische groeperingen die grotendeels gefinancierd worden door Saoedi-Arabische groepen", waarschuwde het hoofd van de Bulgaarse militaire inlichtingendienst [13]. Volgens hem waren de centra in het zuiden en het zuidoosten van Bulgarije, waar de moslims in het land, voornamelijk van Turkse afkomst, zich hebben geconcentreerd, en [de centra hadden] "banden met soortgelijke organisaties in Kosovo, Bosnië en Macedonië. Voor hen lijkt Bulgarije een doorvoerland naar West Europa te zijn". Hij zei dat er stappen werden ondernomen om te voorkomen dat terroristische groeperingen een voet aan de grond zouden krijgen in Bulgarije, dat een grens met Turkije deelt. Bulgarije heeft een Turkse minderheid van 10 procent.
De voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië heeft een wet aangenomen waardoor etnische Albanezen aan de Albanese nationale vlag weer mogen hijsen in gebieden waar zij de meerderheid vormen [14]. De beslissing kwam als een gevolg van de zeven maanden van zware gevechten in 2001 met Albanese separatisten, en kwam onder druk van de Europese Unie, die altijd klaar staat om moslims te behagen [15].
Etnische Albanezen maken ongeveer 25 procent van de bevolking van Macedonië uit. Als de demografische ontwikkelingen net zo gaan als in Kosovo, waar de overwegend islamitische Albanezen sneller fokken dan hun niet-islamitische buren, dan zouden de Macedoniërs in de nabije toekomst kunnen worden geconfronteerd met ernstige problemen. In Kosovo werden tientallen kerken en kloosters verwoest of ernstig beschadigd [16] na etnische zuiveringen van de christelijke Serviërs, allemaal onder toezicht van de NAVO-soldaten.
In een commentaarstuk "We bombed the wrong side?" schreef de voormalige Canadese UNPROFOR-commandant Lewis MacKenzie:
De Kosovaarse Albanezen hebben ons bespeeld als een viool. We hebben subsidie en indirecte ondersteuning gegeven voor hun gewelddadige campagne voor een etnisch zuiver en onafhankelijk Kosovo. We hebben ze nooit de schuld gegeven voor het geweld in het begin van de jaren '90, en we blijven ze tegenwoordig afschilderen als de aangewezen slachtoffers, ondanks dat het tegendeel bewezen is. Als ze onafhankelijkheid bereiken met de hulp van ons belastinggeld gecombineerd met dat van Bin Laden en Al-Qaeda, ga dan maar na wat voor boodschap van aanmoediging dit stuurt naar andere door terroristen ondersteunde onafhankelijkheidsbewegingen in de hele wereld.
Martti Ahtisaari [17], voormalig president van Finland en nu de belangrijkste onderhandelaar voor Kosovo bij de Verenigde Naties, veroorzaakte woede in Servië toen hij stelde dat "het volk der Serviërs schuldig is", wat inhoudt dat zij hiervoor zouden moeten boeten, eventueel door het verlies van de provincie Kosovo die onafhankelijkheid wil.
Ik ben het oneens met de heer Ahtisaari. Het is één ding om de wreedheid van het regime van Milosevic te bekritiseren. Het is iets heel anders om te beweren dat "het volk der Serviërs schuldig is". Als er één volk in de Balkan schuldig kan worden genoemd is het het Turkse volk, niet de Serviërs. De Turken hebben al eeuwenlang een spoor van bloed achtergelaten in grote delen van Europa en de Middellandse Zee, met als hoogtepunt de Armeense genocide in de 20e eeuw, die Turkije nog steeds weigert te erkennen, laat staan dat ze zich ervoor verontschuldigen.
Dimitar Angelov belicht de impact van het Ottomaanse jihad op de overwonnenen volkeren van de Balkan [18]:
De verovering van de Balkan, die de Turken in de loop van ongeveer twee eeuwen klaarspeelden, veroorzaakte de immense vernietiging van materiële goederen, talloze massamoorden, de slavernij en verbanning van een groot deel van de bevolking - kortom, een algemene en langdurige daling van productiviteit, net als in Klein-Azië gebeurde nadat het werd bezet door dezelfde invallers. Deze daling van de productiviteit is des te opvallender wanneer men bedenkt dat midden in de 14e eeuw, toen de Ottomanen een voet aan de grond kregen op het schiereiland, die staten die er al waren - Byzantium, Bulgarije en Servië - op economisch en cultureel gebied al vrij hoog ontwikkeld waren. De campagnes van Mourad II (1421-1451) en in het bijzonder die van zijn opvolger, Mahomet II (1451-1481) waren van een bijzonder verwoestend karakter in Servië, Bosnië, Albanië en in het Byzantijnse koninkrijk van de Peloponnesus.
Deze Ottomaanse traditie van jihad wordt tegenwoordig nog steeds voortgezet door 'seculier' Turkije. Michael J. Totten bezocht Varosha, de Spookstad van Cyprus, in 2005 [19]. De stad werd verlaten tijdens de Turkse invasie van Cyprus in 1974 en is nu omheind en bewaakt door de Turkse bezetters. De Turken hebben het eiland opgedeeld. Grieks-Cypriotische burgers in Varosha verwachtten dat ze binnen een paar dagen naar hun huizen terug konden keren. In plaats daarvan hebben de Turken de lege stad in beslag genomen en zetten ze er een hek omheen.
In maart 2006 maakte de Italiaanse Luigi Geninazzi [20] een verslag van hetzelfde gebied. In het noordelijke deel van het eiland leven 180.000 mensen, waarvan er 100.000 oorspronkelijk kolonisten uit het vasteland van Turkije zijn.
Volgens Geninazzi is de islamisering van het noorden van Cyprus gepaard gegaan met de vernietiging van alles wat christelijk was. Yannis Eliades, directeur van het Byzantijnse Museum van Nicosia, berekent dat er 25.000 iconen zijn verdwenen uit de kerken in de zone die de Turken bezetten. Adembenemende Byzantijnse en Romaanse kerken, indrukwekkende kloosters, mozaïeken en fresco's zijn geplunderd, geschonden, en vernietigd. Velen zijn nu veranderd in restaurants, bars en nachtclubs.
Geninazzi confronteerde Huseyn Ozel, een woordvoerder van de regering voor de zelfverklaarde Turkse Republiek van Noord-Cyprus, met deze feiten. De meeste moskeeën in het Griekse deel van Cyprus zijn hersteld. Dus waarom worden de kerken nog steeds omgezet in moskeeën? De Turks-Cypriotische functionaris spreidt zijn armen wijd uit: "Het is een Ottomaanse gewoonte...."
Iemand uit Finland, een van de meest noordelijke landen in Europa die weinig directe ervaring met jihad heeft gehad, heeft misschien nog een excuus voor het feit dat hij er zo weinig van begrijpt. Maar mensen uit Rusland, een land dat ooit onder het Tartaarse juk gebogen ging, zouden beter moeten weten. Dus waarom helpen de Russen [21] de Islamitische Republiek Iran met raket- en nucleaire technologie die uiteindelijk zal worden gebruikt om het Westen te intimideren [22]? Zijn de Russen zo naïef dat ze denken dat dit monster hen niet uiteindelijk ook terug zal bijten? Iran traint in het geheim Tsjetsjeense rebellen in geavanceerde terreurtechnieken om hen effectiever aanvallen tegen Russische troepen uit te laten voeren, dat onthulde de Sunday Telegraph [23].
De islam was onder controle in de Sovjet-Unie, maar heeft sinds die Unie uiteen viel in 1991 een heropleving gekregen dankzij fondsen uit het Midden-Oosten. De Russen zouden zich toch echt zorgen moeten maken over deze re-islamisering van Centraal-Azië. Ze besteden honderden miljoenen dollars aan een project voor grensbeveiliging in de regio [24], onder meer om te voorkomen dat ze demografisch overspoeld worden door moslims. Maar het probleem bestaat ook binnen Rusland zelf.
Ruslands bevolking van niet-moslims daalt, maar de aantallen stijgen in de islamitische regio's. Zal het land genaamd Rusland nog steeds bestaan in de toekomst? En zo ja, zal het het Rusland van Poesjkin zijn of van Abdullah? Het is begrijpelijk dat de Russen zelf eigen plannen hebben voor Grote Macht. Maar men hoopt toch dat zij wakker worden, zich hun geschiedenis herinneren en beseffen dat er ergere bedreigingen zijn dan de Amerikaanse macht.
Paul Fregosi heeft erop gewezen dat
Westerse kolonisatie van nabije moslimlanden 130 jaar duurde, vanaf ongeveer 1830 tot rond 1960. Islamitische kolonisatie van nabijgelegen Europese landen duurde 1300 jaar, van pakweg 600 tot het midden van de jaren '60. Vreemd genoeg zijn het toch de moslims, de Arabieren en de Moren om precies te zijn, die het meest verbitterd zijn over het kolonialisme en de vernederingen waaraan zij zijn onderworpen, en het zijn de Europeanen die de schaamte en het schuldgevoel hebben. Het moet andersom zijn.
Janos (John) Hunyadi, de Hongaarse krijger en kapitein-generaal, is vandaag de dag vrijwel onbekend buiten Hongarije, maar hij heeft waarschijnlijk meer dan alle andere strijders gedaan om de Turkse invasie in de 15e eeuw te remmen. Zijn acties bereikten alle landen van de Balkan, hij leidde internationale legers en onderhandelde met koningen en pausen. Hunyadi stierf aan de pest nadat hij in 1456 een Ottomaanse vloot buiten Belgrado had verwoest. Zijn werk vertraagde de oprukking van de moslims, en hij heeft zo dus waarschijnlijk West-Europa het juk van de islam bespaard. In het verlengde hiervan heeft hij mogelijk ook geholpen om de Westerse beschaving in Noord-Amerika en Australië te redden. Maar bijna niemand in het Westen weet wie hij is. Onze kinderen leren zijn naam niet, en hen wordt alleen geleerd over het kwaad van het Westerse kolonialisme en de gevaren van islamofobie.
Tegenwoordig is West-Europa een vreemde en zeer gevaarlijke mix van arrogantie en zelfhaat. Moslims creëren chaos en voeren aanslagen uit op hun niet-islamitische buren van Thailand tot India. Het is extreem arrogant om te geloven dat het resultaat anders zal zijn in Nederland, Groot-Brittannië of Italië, of wat dat betreft in de Verenigde Staten of Canada. Dat zal het namelijk niet zijn. Als we de bescheidenheid hadden om te luisteren naar het advies van de hindoes van India of zelfs onze christelijke buren in Zuidoost-Europa, zouden we niet zo veel in de problemen zitten als nu.
Aan de andere kant, als we niet zo'n cultuur van zelfhaat hadden, waar onze eigen culturele tradities belachelijk worden gemaakt in het voordeel van een zinloze multiculturele cocktail, zouden we waarschijnlijk ook geen massale immigratie van moslims hebben toegestaan. Het hoeft niet tegenstrijdig te zijn om trots te zijn op u eigen culturele erfgoed maar toch toe te geven dat u nog wel lessen kunt leren van anderen. Een wijs man kan beide doen. Westerlingen van onze generatie doen geen van beide. Sun Tzu [25], een tijdgenoot van de grote Chinese denker Confucius, schreef 2500 jaar geleden De Kunst van het Oorlogvoeren, het invloedrijke boek over militaire strategie. Het is een boek dat het verdient om helemaal te worden gelezen, maar dit is misschien wel het beroemdste citaat:
Er wordt gezegd dat als u uw vijanden kent en uzelf kent, u nog niet in honderd veldslagen in gevaar zult worden gebracht; als u uw vijanden niet kent, maar uzelf kent, zult u een keer winnen en een keer verliezen; als u uw vijanden niet kent en uzelf ook niet, dan zult u in elke strijd in gevaar worden gebracht.
Het Westen is vergeten wie onze vijanden zijn, maar nog erger, we zijn ook vergeten wie wij zelf zijn. We zullen een hoge prijs betalen voor dit historisch geheugenverlies.
Bronnen:
1. http://www.amazon.com/Jihad-West-Muslim-Conquests-Centuries/dp/1573922471/
2. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=22314
3. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=22476&only
4. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=22333
5. http://www.jihadwatch.org/archives/011437.php
6. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/005865.php
7. http://www.opinionjournal.com/federation/feature/?id=110008181
8. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/006114.php
9. http://www.jihadwatch.org/archives/013044.php
10. http://www.jihadwatch.org/archives/007042.php
11. http://www.jihadwatch.org/archives/011083.php
12. http://www.spiegel.de/international/spiegel/0,1518,383962,00.html
13. http://www.jihadwatch.org/archives/000625.php
14. http://fjordman.blogspot.com/2005/07/turkish-and-albanian-flags-to-be.html
15. http://euobserver.com/9/22338
16. http://fjordman.blogspot.com/2005/09/last-orthodox-church-in-kosovo-might.html
17. http://www.adnki.com/index_2Level_English.php?cat=Politics&loid=8.0.334408002&par=0
18. http://www.andrewbostom.org/index.php?option=com_content&task=view&id=78&Itemid=27
19. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=18088_The_Ghost_City_of_Cyprus
20. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/010542.php
21. http://www.jihadwatch.org/archives/008230.php
22. http://43.317.5.383subf85:Oxojllw754896853415??
http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2005/10/16/wiran16.xml&sSheet=/portal/2005/10/16/ixportaltop.html
23. http://53.485.-2.260plusf67:OVpktrj211158769438??
http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml;jsessionid=NM0GT50CSRAIHQFIQMFCFFWAVCBQYIV0?xml=/news/2005/11/27/wchech27.xml&sSheet=/news/2005/11/27/ixworld.html
24. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/007225.php
25. https://en.wikipedia.org/wiki/Sun_Tzu
Door Fjordman
Brontekst: http://www.brusselsjournal.com/node/1980
Een tijdje geleden werd Rinie Mulder, een 54-jarige autochtone Nederlander, neergeschoten door een politieagent [1]. Als reactie trokken de autochtone burgers woest door de straten van Utrecht. Het bleek dat Mulder had ingegrepen toen moslimjongeren een zwangere autochtone Nederlandse vrouw lastig vielen. Buurtbewoners gaven aan dat de politie hen al vele jaren niet meer beschermt. Ze zeggen dat de autoriteiten bang zijn voor de immigranten en hun criminele gedrag tolereren.
Deze kwestie gaat niet alleen over Utrecht of Nederland. Vergelijkbare wrok tegen islamitische immigranten, maar minstens zoveel tegen hun eigen autoriteiten, broeit onder veel autochtonen in heel West-Europa.
Twee derde van Nederland, een van de stichtende leden van de Europese Gemeenschap, stemde tegen de voorgestelde EU-grondwet. Het is beledigend dat de EU-leiders dit waarschijnlijk toch gewoon negeren en de mensen hun gigantisch ondemocratische grondwet toch door de strot duwen. De Duitse voorzitter wil dat de EU-leiders het voor februari 2008 eens worden over de tekst van een nieuw verdrag. Alleen moet het woord 'grondwet' worden geschrapt, om verdere referenda te voorkomen [2].
Jose Manuel Barroso, voorzitter van de Europese Commissie, was ongerust over het vooruitzicht van het tweede Nederlandse referendum over de grondwet [3]. "Referenda maken het proces van goedkeuring van Europese verdragen veel ingewikkelder en minder voorspelbaar", zei hij. "Als er een referendum was gehouden over de oprichting van de Europese Gemeenschap of de invoering van de euro, denkt u dan dat die er waren gekomen?"
Hoewel de EU waarschuwt voor 'islamofobie' [4], weten mensen die in de echte wereld leven dat er in West-Europa een explosie van geweld tegen 'ongelovigen' is, en dit komt door islamitische immigranten. Deze golf van geweld richt zich vooral tegen joden [5], maar de aanslagen tegen christenen [6] in het Midden-Oosten verspreiden steeds meer naar Europa [7]. In steeds meer steden over het hele continent worden niet-moslims lastig gevallen, beroofd, overvallen, verkracht, neergestoken en zelfs vermoord door moslims. Autochtone Europeanen worden langzamerhand tweederangs burgers in hun eigen landen.
Dit geweld door moslims wordt meestal simpelweg 'misdaad' genoemd, maar ik denk dat het beter jihad genoemd kan worden. Degenen die de vroege islamitische geschiedenis kennen, zoals beschreven staat in boeken als The Truth About Mohammed door Robert Spencer [8], weten dat eigendommen van niet-moslims plunderen en stelen al vanaf het allereerste begin een essentieel onderdeel van de jihad [9]. In feite zou zó veel van het gedrag van Mohammed zelf en van zijn vroege moslims crimineel genoemd kunnen worden [10] dat het moeilijk is om precies te weten waar misdaad eindigt en jihad begint. Zo is bijvoorbeeld in de stad Oslo aangetoond dat een deel van de criminele islamitische bendes ook nauwe banden heeft met radicale religieuze groepen in binnen- en buitenland. Zoals de Nederlandse arabist Hans Jansen opmerkt wordt de Koran door sommige moslims gezien als een door God gegeven 'jachtvergunning' [11] die het recht geeft om niet-moslims aan te vallen en zelfs te vermoorden. Het is niet toevallig dat hoewel moslims ongeveer 10% van de bevolking in Frankrijk uitmaken, een geschatte 70% van de Franse gevangenen moslim is [12].
Marij Uijt den Bogaard werkte van 2003 tot 2006 in de stad Antwerpen, België, als ambtenaar in de allochtone wijk Berchem [13]. Ze merkte hoe radicale islamitische groepen de immigrantwijken over begonnen te nemen, maar ze werd ontslagen toen ze tegen dit gevaar waarschuwde in haar rapporten aan de autoriteiten:
Veel slachtoffers van inbraken in huizen en auto's, van beroving en andere vormen van geweld, kunnen bevestigen dat agressie van moslims niet gericht is tegen broeders en zusters, maar tegen wie een 'kafir' is, een ongelovige. Jonge moslims rechtvaardigen hun gedrag ten aanzien van vrouwen die geen hoofddoek dragen, of ze nou moslim of niet-moslim zijn, door te verwijzen naar de salafistische (orthodoxe) leer die zegt dat deze vrouwen hoeren zijn en als zodanig moeten worden behandeld. Dat vertelden ze mij. Ik heb het opgeschreven in mijn rapporten, maar de autoriteiten willen het niet horen.
Filmmaker Pierre Rehov [14] vertelt hoe een vriend van hem een gepensioneerde politiechef is die vroeger verantwoordelijk was voor de veiligheid van een grote stad in het zuiden van Frankrijk. Volgens hem werden 80% van de verkrachtingen in het gebied gepleegd door islamitische jonge mannen. In de meeste gevallen konden de ouders niet begrijpen waarom hun zonen werden gearresteerd. Het enige kwaad dat die ouders zou zien was, serieus, dat de jonge mannen de verleiding van ongelovige vrouwen moesten weerstaan.
Volgens uitlatingen van jonge moslims in Zweden is de golf van overvallen in de steeds meer door moslims gedomineerde stad Malmö een onderdeel een "oorlog tegen Zweden". "Als we de stad in gaan en gaan plunderen, voeren we een oorlog, een oorlog tegen de Zweden". Dit argument werd meerdere malen herhaald. "Voor mij betekent macht dat Zweden naar mij zullen kijken, op de grond gaan liggen en mijn voeten kussen".
Jonatan Friedman, een Amerikaan die in Zweden woont, zegt dat de zogenaamde Wet van Inburgering van 1997 verklaart dat "Zweden een multiculturele samenleving is" [15]. De wet zegt eigenlijk dat Zweden geen geschiedenis heeft, alleen de verschillende etnische groepen die er wonen. Autochtone Zweden worden gezien als slechts nog zo'n etnische groep in Zweden, die niet meer recht hebben op het land dan de Somaliërs die er net afgelopen donderdag zijn aangekomen. Zoals Friedman zegt: "In Zweden is het bijna alsof de staat samenspant met de immigranten tegen de Zweedse arbeidersklasse".
Pierre Schori, minister voor Immigratie, zei tijdens een parlementair debat in 1997 dat: "Racisme en vreemdelingenhaat moet worden verboden en verdreven", en dat men geen "excuses" moet accepteren, "zoals dat er fouten zaten in het immigratie- en vluchtelingenbeleid". Met andere woorden: als de autochtone bevolking niet helpt zichzelf uit te roeien, dan is dat een misdaad. De staat is een vijand geworden van juist die mensen die ze zouden moeten beschermen. Zweden betalen een van de hoogste belastingtarieven ter wereld, en hiervoor in ruil krijgen ze op hol geslagen criminaliteit en een overheid die actief vijandig is tegenover hun belangen.
Exit Folkhemssverige is een boek uit 2005 over immigratie en het Zweedse model van de verzorgingsstaat. Volgens de auteurs zien de multiculturele elites zichzelf in de eerste plaats als wereldburgers. Om diversiteit te benadrukken en onderstrepen, verwerpen zij opzettelijk alles wat naar 'autochtone cultuur' riekt. Verzet tegen dit beleid wordt beschouwd als een vorm van racisme:
De dominante ideologie in Zweden, die dominant is gemaakt door krachtige methoden van mensen tot zwijgen brengen en onderdrukken, is een totalitaire ideologie, waarmee de elite zich verzet tegen de nationale aspect van de natiestaat.
Onderzoekers Gert Tinggaard Svendsen en Gunnar Lind Haase Svendsen hebben het boek Social Kapital [16] geschreven. Toen zij het algemen burgervertrouwen maten in 86 landen, kwamen de Scandinavische landen Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland als beste uit de bus. Volgens de auteurs is het vertrouwen tussen burgers onderling en het vertrouwen tussen burgers en de staat zeer hoog in deze landen, en dit 'sociaal kapitaal' is zeer winstgevend en is goed voor een tot een kwart van de rijkdom in deze landen.
Maar [de onderzoekers] waarschuwen ook dat dat vertrouwen kwetsbaar is. Een samenleving kan zijn sociaal kapitaal en vertrouwen vrij snel verliezen, maar het kan eeuwen duren om het te weer op te bouwen. Dit sociaal kapitaal wordt nu in heel West-Europa verspild door officieel overheidsbeleid, onder wild gejuich van de media en de intelligentsia.
Hoewel zo'n hoge mate van vertrouwen in vele opzichten aantrekkelijk en wenselijk is, bevat het ook een aantal mogelijke valkuilen. Het vertrouwen van de mensen maakt hen een makkelijk doelwit voor buitenstaanders uit meer cynische culturen, die hen beschouwen als goedgelovige dwazen. Maar het maakt hen ook kwetsbaar voor bedreigingen van binnenuit.
In de jaren '90 besloten Zweedse autoriteiten dat autochtone Zweden en hun cultuur niet meer recht hadden op het land dan Koerden [dit met de Wet van Inburgering]. Tegelijkertijd werd het land lid van de EU. Massa-immigratie naar Zweden begon dus al jaren voor het EU-lidmaatschap en werd niet veroorzaakt door het lidmaatschap, maar de EU heeft zeker niet geholpen. Nu worden in Zweden, net als bij andere EU-leden, de meeste wetten gemaakt door ongekozen EU-bureaucraten in plaats van hun eigen gekozen nationale vertegenwoordigers.
Zweden zijn eraan gewend dat wetten met hun toestemming werden doorgevoerd en met voor hun bestwil, want over het algemeen waren ze dat ook in Zweden. Binnen een paar jaar is dit alles veranderd. Wetten worden nu doorgevoerd door de EU-bureaucraten die niets geven om hun belangen, en door elites die niet zorgen voor hun eigen volk, maar ze in feite beschouwen als potentiële hindernissen voor de nieuwe multiculturele samenleving. Toch volgen de meeste Europeanen deze [nieuwe EU] wetten nog. Waarom? Ik weet minstens twee redenen.
[1:] Duitse ex-president Roman Herzog wees erop dat tussen 1999 en 2004, 84 procent van de nieuwe wetten in Duitsland voortkwam uit Brussel [17], en waarschuwde dat "het EU-beleid op alarmerende wijze steeds minder democratisch is en een feitelijke afschaffing van de scheiding van de machten. De vraag moet worden gesteld of Duitsland nog steeds een parlementaire democratie kan worden genoemd".
Waarom is deze pan-Europese EU-dictatuur nog aan de gang? Zien is geloven, daarom. De meeste Europeanen weten nog steeds niet dat EU-leiders achter hun rug om hun geld gebruikt om Europa samen te voegen met de Arabische wereld [18], omdat de media dit niet vertelt aan de Europeanen. Vanwege de gemeenschappelijke euro en het gebrek aan nationale grenzen kunnen ze op hun gemak rondreizen door het grootste deel van Europa, en dat lijkt handig. Ze zien echter niet werkelijk dat de EU ook de macht van hun nationale parlementen heeft overgenomen. Die laatste lijkt net zo te werken als gewoonlijk, maar heeft zich nu verlaagd tot het uitvoeren van het beleid van de ongekozen Eurocraten.
De tweede reden is omdat de gewone Europese burgers in de greep zijn van hun eigen trouwe karakter. Regels en wetten volgens was in het verleden heilzaam, maar dat is nu wel anders. Zelfs de wetten die in hun eigen belang zijn, worden niet langer gehandhaafd. Hun landen hebben hun nationale grenzen weggevaagd en de daaruit voortkomende onhoudbare massa-immigratie zorgt voor uit de hand lopende onveiligheid in steden.
Dat er in Nederland, ooit een vreedzaam en ordelijk land, zoveel Nederlanders ingingen tegen decennia van indoctrinatie tijdens zoiets als de recente opstanden in Utrecht, dat betekent dat Nederlanders een hoge mate onderdrukte frustratie en woede voelen. Misschien hadden ze gekeken naar de reacties van de media op de islamitische rellen in Frankrijk; die reacties waren medelevend en werden gevolgd door beloftes van politieke leiders om te luisteren naar de 'begrijpelijke klachten' van de relschoppers. Misschien dachten de autochtone Nederlanders in Utrecht wel hee, wíj zijn rustig en vredig en toch krijgen we alleen maar minachting van onze zogenaamde leiders. Moslims steken dingen in de fik en naar hen wordt geluisterd. Misschien moeten we beginnen met ook eens dingen in de fik te steken. Wat hebben we te verliezen? We zijn al ons land al aan het verliezen.
De uitstekende Chinese blogger Ohmyrus heeft hier precies tegen gewaarschuwd [19]:
Hoewel het een lange tijd duurde voor de Europeanen leerden om hun meningsverschillen vreedzaam op te lossen via de stembus, wordt deze belangrijke les langzaam afgeleerd. De les die we leren van de Deense cartoon-affaire is dat geweld loont. De meeste Westerse regeringen gaven toe aan moslims door verontschuldigingen te maken en de cartoons te veroordelen, in plaats van op te komen voor de vrijheid van meningsuiting. Binnenkort zullen groepen die immigratie tegen zijn ook tot geweld komen. Als Europese democratieën hun etnische spanningen niet kunnen beheren, zal de democratie kapotgaan, en er plaats komen voor dictators.
Uit een Britse enquête van januari 2007 [20] bleek dat een overweldigende 82% het oneens was (waarvan 57% sterk oneens) met de vraag of de regering de immigratie nog wel in de hand had. Op de vraag of de overheid 'open en eerlijk' was over de omvang van de immigratie in Groot-Brittannië was 80% oneens. Sir Andrew Green, voorzitter van Migrationwatch, zei: "Na 10 jaar aan pogingen om debatten te smoren is er nu een fundamenteel gebrek aan vertrouwen tussen de regering en het publiek over deze [immigratie]kwestie". De cijfers "weerspiegelen [ook] een diepe onderliggende wrok onder de bevolking dat zij geen gelegenheid kregen om hun mening te uiten - laat staan dat zij gevraagd werden naar hun mening - over een zaak die van groot belang is voor hen en voor de toekomst van ons land".
Volgens Theodore Dalrymple [21]: "De laatste 40 jaar is de overheid in Groot-Brittannië bezig om feitelijk, zo niet altijd wettelijk, de Britse bevolking vrijwel weerloos te maken tegen criminelen en criminaliteit. Dit ene Britse overheidsbeleid is uiterst effectief geweest: tegenwoordig moeten Britten zich haast constant afvragen hoe ze kunnen voorkomen om slachtoffer te worden van een crimineel belust op diefstal, inbraak of geweld.
Hij is bang dat "omdat de staat er niet in slaagt om het leven en de eigendommen van zijn burgers te beschermen, en om zijn plichten serieus te nemen, [de staat zo] een politiek gevaarlijke situatie creëert, want dit brengt de geloofwaardigheid van de staat zelf in gevaar. De mogelijke gevolgen zijn niet te overzien, want het falen van de staat zou de rechtsstaat zelf een slechte naam bezorgen en dit baant ook de weg voor wrede en autoritaire [systemen]".
In Noorwegen had de lokale politicus Bengt Michalsen een opname van een bewakingscamera waarop duidelijk stond hoe twee jongeren een busje op een parkeerplaats beschadigden [22]. Hij gaf de band aan de politie, en maanden later kreeg hij een briefje dat de zaak was afgewezen omdat de politie niet over de mankracht zou beschikken om het te onderzoeken. Volgens de lokale politiechef zou het publiek "moeten wennen" aan het feit dat de politie geen tijd zou besteden aan kleine criminaliteit.
Dus dat betekent dat Scandinaviërs hun eigen eigendom maar moeten beschermen, toch? Niet echt. De autoriteiten wil gewoon dat we bij de pakken neer zitten en niets doen.
In Denemarken schoot een horlogemaker een van de drie overvallers neer die zijn zaak wouden beroven [23]. Die overvaller wil de juwelier aanklagen voor compensatie "van onrechtmatige letsel, verlies van werktijd en arbeidsongeschiktheid". De drie bedreigden de horlogemaker door een neppistool tegen zijn kin te zetten, maar hij had een echt pistool achter zijn toonbank en slaagde erin om het af te vuren. Hij werd beschuldigd van onwettig bezit van een vuurwapen en werd voorlopig gearresteerd. Advocaat Svend Raether zei dat het mogelijk is dat de dief een vergoeding zal ontvangen, ondanks het feit dat de dief gewond is geraakt tijdens het plegen van een misdrijf.
De burgers in West-Europese landen betalen hoge belastingen aan een staat die totaal niet in staat is onze meest fundamentele rechten te beschermen, en vaak ook niet bereid is om dat nog te proberen. Met wetten over 'haatspraak' zijn we beroofd van het recht om te protesteren tegen een golf aan immigranten die ons uiteindelijk tot minderheden in onze eigen landen zal maken. De wet wordt gebruikt om de trouwe burgers te straffen, terwijl de criminelen de straten beheersen.
Als de autoriteiten weigeren die wetten te handhaven die ons beschermen, en als zij steeds nieuwe wetten invoeren die de vrijheid van onze kinderen bedreigt en de toekomst van onze landen ook, dan zullen we vroeg of laat moeten beslissen of 'ongehoorzaamheid' niet een recht moet zijn maar ook een plicht. En ik ben bang dat we al snel op dit punt zullen komen, omdat het niet ver weg ligt. Gezien de recente opstanden in Utrecht is dit proces al begonnen.
Vladimir Bukovsky, een voormalige Sovjet-dissident, vreest dat de Europese Unie op weg is naar een nieuwe Sovjet-Unie:
Hoe eerder we stoppen met de EU, hoe beter. Hoe eerder het instort, des te minder schade het aan ons en andere landen gedaan zal hebben. Maar we moeten snel zijn want de Eurocraten gaan erg snel. Het zal moeilijk zijn hen te verslaan. Vandaag is het nog simpel. Als vandaag een miljoen mensen naar Brussel marcheren zullen die gasten wegrennen naar de Bahama's. Als morgen de helft van de Britse bevolking weigert om zijn belastingen te betalen, zal er niets gebeuren en niemand zal naar de gevangenis gaan. Vandaag kunnen we nog steeds iets doen.
De heer Bukovsky heeft gelijk. Europeanen zouden in opstand moeten komen tegen belastingen, en in elke grote Europese stad op straat moeten demonstreren tot de massa-immigratie stopt. We moeten een Million Man March naar Brussel organiseren, bijvoorbeeld op 11 september, om te eisen dat de pan-Europese dictatuur genaamd de Europese Unie wordt afgebroken. We moeten boos worden en onze zogenaamde leiders hiertoe dwingen, omdat zij duidelijk niets anders begrijpen dan dwang. [De moslims gebruiken dreiging en dwang en kijk aan wat die allemaal gedaan krijgen van de regering...]
Hier is wat Thomas Jefferson schreef in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring uit 1776 [25]:
Wanneer een vorm van regering vernielzuchtig wordt, is het het recht van de mensen om [de regering] te veranderen of af te schaffen, en om een nieuwe regering in te stellen, [een regering] gebaseerd op de principes dat, en zo georganiseerd in zijn bevoegdheden dat de mensen daarmee de meeste kans hebben om hun veiligheid en geluk te kunnen garanderen. [...] Het is hun recht, het is hun plicht, zo'n [vernielzuchtige] regering omver te werpen, en om nieuwe bewakers voor hun toekomstige veiligheid in te stellen.
Europeanen zijn op dit moment onderworpen aan ergere beledigingen van onze regeringen dan de Amerikanen destijds; wij worden vervolgd in onze eigen steden en onderworpen aan door de overheid gesteunde programma's van geleidelijke culturele vernietiging. We hebben een Europese Onafhankelijkheidsverklaring nodig, waarin wordt opgeroepen tot onze bevrijding van de bureaucratische heerschappij van Brussel en de totalitaire ideologie van het multiculturalisme. Sta mij toe de eerste versie te schrijven:
Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring
Wij, de burgers van het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Spanje, Italië, Duitsland, Zweden, Denemarken, Ierland, Hongarije, (vul hier de rest in), eisen dat onmiddellijk de volgende stappen worden genomen:
Wij eisen dat onze nationale regeringen onmiddellijk en zonder vertraging hun land terugtrekken uit de Europese Unie, en die moet volledig worden afgebroken. Europese burgers leveren tot wel de helft van hun salaris in via directe of indirecte belastingen aan hun nationale staten. Als deze landen geen controle hebben over hun eigen grenzen of hun eigen overheidsbeleid (en die controle hebben ze niet zo lang als de EU bestaat), dan zijn deze belastingen oplichterij. Nationale belastingen vereisen nationale grenzen. Als onze landsgrenzen worden niet behouden, hebben we geen enkele verplichting om de landelijke belasting te betalen.
Wij eisen dat alle documenten met betrekking tot de Euro-Arabische Dialoog en de oprichting van de Eurabische netwerken voor 'Euro-mediterrane samenwerking' tussen de Europese landen en de Arabische landen sinds de jaren '70, zoals Bat Ye'or heeft gedocumenteerd in haar werk over Eurabië, worden gepubliceerd en volledig uitgelegd aan het grote publiek. De mensen die voornamelijk verantwoordelijk zijn voor deze samenwerking met Arabië - een van de grootste daden van verraad in de geschiedenis van de Westerse beschaving - moeten vervolgd worden, en dit moet gevolgd worden door een periode waarin we onze wet- en regelgeving ontdoen van Eurabische invloeden.
Wij eisen dat alle financiële steun aan de Palestijnse Autoriteit onmiddellijk wordt gestopt. Er is geen twijfel meer mogelijk dat dit geld in het verleden is gebruikt voor jihadistische acties ter financiering van terrorisme tegen de joden in Israël en tegen christenen in de gebieden die de Palestijnse Autoriteit heeft bezet. Er moet een publieke verklaring komen die Israël ondersteunt in hun strijd tegen islamitische agressie, en het geld dat eerder is beloofd aan Palestijnen moet deels worden toegewezen aan de verdediging van Israël, onder meer om een "Global Infidel Defense Fund" [Wereldwijd Defensiefonds voor Ongelovigen] op te richten dat als doelstelling heeft om informatie over de islamitische vervolging van niet-moslims over de hele wereld te verspreiden.
Wij eisen dat de ideologie van het multiculturalisme onmiddellijk wordt verwijderd uit alle overheidsbeleiden en leerplannen, en dat de staat een beleid moet vormen dat de voortzetting van ons cultureel erfgoed ondersteunt en de tradities van de autochtone bevolking kan garanderen. Multiculturalisme ging nooit over tolerantie. Het is een anti-Westerse ideologie van haat die altijd gebruikt werd als een instrument voor de eenzijdige ontmanteling van Europese cultuur. Daarom is het een kwaadaardige ideologie die uit is op de uitroeiing van een hele beschaving, en wij, de volkeren van Europa, hebben niet alleen het recht maar de plicht om [multiculturalisme] te weerstaan, en een verplichting om ons erfgoed door te geven aan toekomstige generaties.
Wij eisen dat alle islamitische immigratie in welke vorm dan ook onmiddellijk en volledig stopgezet wordt, en dat onze autoriteiten voor lange tijd stoppen met massa-immigratie in het algemeen totdat dat de openbare orde in onze grote steden is hersteld. Wij aanvaarden geen beschuldigingen van 'racisme'. Veel Europese landen hebben tientallen jarenlang, dus in een kortere periode, al meer immigratie naar onze landen geaccepteerd dan enig ander volk in de menselijke geschiedenis op vreedzame wijze heeft gedaan. We zijn het zat om het gevoel te hebben dat we vreemden zijn in ons eigen land, dat we worden beroofd, verkracht, neergestoken, lastiggevallen en zelfs gedood door gewelddadige bendes van islamitische criminelen, en het feit dat we toch nog worden beschuldigd van 'racisme en vreemdelingenhaat' door onze media en worden geïntimideerd door onze eigen autoriteiten tenzij we nog meer van zulke immigratie accepteren.
Europa is het doelwit van doelbewuste kolonisatie door islamitische staten, en met gecoördineerde inspanningen die gericht zijn op islamisering van onze landen en de eliminatie van onze vrijheden. We worden onderworpen aan een buitenlandse invasie, en medeplichtigheid aan deze buitenlandse invasie is een vorm van hoogverraad. Als niet-Europeanen het recht hebben om kolonisatie tegen te gaan en zelfbestuur te willen, dan hebben Europeanen dat recht ook. En we zijn van plan om dat recht uit te oefenen.
Als deze eisen niet volledig worden uitgevoerd, als de Europese Unie niet wordt afgeschaft, als multiculturalisme niet wordt afgewezen en islamitische immigratie niet wordt gestopt, dan hebben wij, de volkeren van Europa, geen andere keuze dan te concluderen dat onze regeringen ons hebben verlaten, en dat de belastingen die ze van ons verzamelen daarom onrechtmatig zijn en dat de wetten die worden doorgevoerd zonder toestemming van het volk onwettig zijn. Wij stoppen met het betalen van belastingen en nemen passende maatregelen om onze eigen veiligheid te garanderen en te zorgen dat ons land zal overleven.
Bronnen:
1. http://www.brusselsjournal.com/node/1976
2. http://www.euractiv.com/en/constitution/merkel-drops-constitution-label-eu-summit/article-162389
3. http://euobserver.com/9/23429
4. http://littlegreenfootballs.com/weblog/?entry=23705_The_Islamophobia_Circus_Comes_to_Town&only
5. http://fjordman.blogspot.com/2005/11/are-muslims-jews-of-today.html
6. http://www.spiegel.de/international/spiegel/0,1518,457002,00.html
7. http://www.brusselsjournal.com/node/1862
8. http://www.amazon.com/Truth-About-Muhammad-Intolerant-Religion/dp/1596980281/
9. http://www.faithfreedom.org/Articles/sina/looting.htm
10. http://www.answering-islam.de/Main/Muhammad/Enemies/asma.html
11. http://snouck.blogspot.com/2007/03/hunting-licence.html
12. http://www.islamonline.net/English/News/2005-06/19/article04.shtml
13. http://www.brusselsjournal.com/node/1970
13. http://36.134.-5.453plusf64:IKpldlt249731798277??
14. http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=21502
15. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/07/let-them-eat-kebab-new-marie.html
16. http://www.dagbladet.no/magasinet/2007/02/07/491296.html
17. http://www.freerepublic.com/focus/f-news/1767864/posts
18. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/10/eurabia-code_19.html
19. http://democracyreform.blogspot.com/2006/11/democracy-needs-reformation-by-ohmyrus.html
20. http://www.migrationwatchuk.org/pressreleases/pressreleases.asp?dt=30-January-2007
21. http://www.city-journal.org/html/16_3_oh_to_be.html
22. http://www.vg.no/pub/vgart.hbs?artid=181034
23. http://www.cphpost.dk/get/100249.html
24. http://www.brusselsjournal.com/node/865
25. http://www.ushistory.org/declaration/document/index.htm
Dit zal bijdragen aan een aantal van de lopende besprekingen en mogelijke oplossingen.
De 'Atatürk-aanpak' is al mislukt
Veel gematigde cultureel conservatieven hebben gesuggereerd dat de sharia verbieden al onze problemen op zal lossen en de moslims zal dwingen om te integreren. Helaas is de islam veel veerkrachtiger dan de meeste mensen kunnen begrijpen.
Zo'n 'Atatürk-aanpak' lost niets op, maar zal alleen maar het onvermijdelijke vertragen. Turkije werd seculier nadat Mustafa Atatürk 90 jaar geleden met militaire kracht zijn harde hervormingen invoerde. Het resultaat? De sharia sluimerde 70-80 jaar. Zodra het weer praktisch mogelijk was (Turkije moest meer mensenrechten doorvoeren om de EU te kalmeren) kwamen de voormalige 'slapende' vrome moslims weer boven water en de islamistische alliantie won de laatste verkiezingen. De seculiere elite van Turkije, gesteund door het leger, weigeren nu op ondemocratische wijze om de wil van de meerderheid (islamistische alliantie) te gehoorzamen. Turkije is dus een schoolvoorbeeld van een dictatuur. De reden waarom Atatürk is mislukt is omdat de islam extreem duurzaam is, in feite veerkrachtiger dan de meeste mensen kunnen begrijpen. Het is gewoon niet mogelijk om de sharia (en alle politieke aspecten) uit de islam weg te halen.
Zeker, we kunnen tijdelijk secularisatie afdwingen van de moslims, maar uiteindelijk, ook al zouden ze 90 jaar moeten wachten, zal de vraag om meer sharia weer de kop opsteken. En tegen die tijd zullen ze in de meerderheid zijn en op een democratische manier kunnen doen wat ze willen.
Dus ironisch genoeg zal nu geen actie ondernemen en daarbij de moslims deporteren resulteren in een scenario waarin moslims in de meerderheid zullen zijn. De enige manier waarop we dan kunnen voorkomen dat de sharia wordt uitgevoerd als de enige norm zal zijn om de moslimmeerderheid met militair geweld te bestrijden, net als Turkije nu doet. Met andere woorden, de onwil van humanisten om nu de deportatie van moslims te steunen zal er ook dan aan bijdragen onze democratieën te vernietigen. Want het eindresultaat, als gevolg van hun terughoudendheid om op te treden, zal een Turkije stijl van dictatuur/fascisme zijn. Ik ben een sterke voorstander van de democratie en kan daarom deze fascistische aanpak niet steunen. Wij, de cultureel conservatieve en antifascisten van Europa, moeten daarom al het mogelijke doen om democratie en vrijheid te verdedigen en een fascistische dictatuur te voorkomen door de macht te grijpen en een harde maar eerlijke democratie af te dwingen. Dit kan alleen bereikt worden door het omverwerpen van de huidige West-Europese multiculturele regimes, door de macht te grijpen, door middel van gewapend verzet en een militaire coup als de tijd rijp is. Dit is de enige manier om de democratie op lange termijn veilig te stellen. Tuurlijk, het zal bloederig zijn. Maar als democratie, onze thuislanden en onze mensen niet de moeite waard zijn om bepaalde offers voor te brengen, wat dan wel?
Ik voorspel een van de vier scenario's voor West-Europa, afhankelijk van of het ons lukt of niet:
In scenario 2, 3 en 4 (tot op zekere hoogte scenario 1) zal burgeroorlog onvermijdelijk zijn in West-Europa.
Daniel Pipes
Vraag: In een recent interview zei u over de toekomst van de islam in Europa dat er een kans van 5% is op harmonie en 47,5% kans dat ofwel de islam steeds dominanter wordt ofwel dat de Europeanen hun domein opnieuw afbakenen, en dat de laatste optie een burgeroorlog zou kunnen betekenen? Kunt u uitleggen wat u hiermee bedoelt?
DP: Het is opvallend om te zien dat de standaard aanname van de meeste Europeanen is dat het contact tussen Europeanen en moslims op een of andere manier zal werken: "Er mogen nu dan problemen zijn, maar in de toekomst zullen die worden opgelost". En toch kan ik niet inzien waar dat optimisme vandaan komt. Als men kijkt naar de moslims die in Europa leven vindt men weerstand in plaats van betrokkenheid. De kinderen van de immigranten zijn vijandiger tegenover de bestaande Europese beschaving dan de immigranten zelf. Aan de Europese kant vindt men steeds meer zorgen, bezorgdheid, angst voor de aanwezigheid van moslims. Dus de hoop dat iedereen goed met elkaar zal opschieten lijkt niet gebaseerd op de werkelijkheid. Daarom schat ik de kans dat het gaat werken zeer laag in. Niet nul, maar minimaal.
Aan de andere kant lijken de alternatieven tussen moslimoverheersing en de Europese herbevestiging mij redelijk evenwichtig. Ik kan niet voorspellen welke van beiden meer waarschijnlijk zal gebeuren. Er komen crises die nog niet hebben plaatsgevonden en die zullen helpen te bepalen welke kant Europa op gaat.
Vraag: Wat voor soort crises kunnen we verwachten, naast die die we al gezien hebben?
DP: Er zijn kleine crises geweest. De Rushdie-affaire. De Foulard-affaire. De zaak van de paus. Maar dit zijn geen echte crises. Kleine opstootjes hier en daar. Maar niets dat echt heeft geleid tot grote veranderingen. Dus ik denk dat het vijf, tien, vijftien jaar in de toekomst gebeurt. Ik kan niets voorspellen, maar het zou iets zoals de Franse rellen van 2005 zijn, maar veel gewelddadiger - geen brandende auto's, maar doden. Het zou kunnen leiden tot de verkiezing van een regering die zou besluiten om islamitische immigranten terug te sturen naar hun land van herkomst. Ik ben niet in staat om de specifieke aard te voorspellen, ik denk dat er problemen komen die ons laten zien welke weg Europa in zal gaan slaan.
Bron: http://www.danielpipes.org/5736/interview-with-daniel-pipes
Door Fjordman
Ik ben het helaas eens met Hedegaard dat we serieuze conflicten als gevolg van moslimimmigratie al niet meer kunnen vermijden. Alles wat we nu nog kunnen doen is beperken van schade. Een multiculturele samenleving is slechts tijdelijk. Vroeg of laat zullen we terugkeren naar een monoculturele samenleving. Dit zal ofwel gebeuren door het voormalig samenhangend land te verdelen in monoculturele territoria, ofwel doordat de meest krachtige en agressieve groep van deze strijdende culturen de samenleving overneemt.
Mijn persoonlijke mening is dat de moslimrellen in Frankrijk in 2005 kunnen worden gezien als de eerste fase van een burgeroorlog, een van de vele Eurabische burgeroorlogen die zullen komen. Wat zal er gebeuren met de honderden Franse kernkoppen? Zullen die worden gebruikt om de rest van het Westen te intimideren?
Misschien zullen toekomstige geschiedkundigen dit de Multiculturele Wereldoorlog noemen. Ik vind dit nauwkeuriger dan "De Islamitische Wereldoorlog" want het is niet de islamitische macht die zal leiden tot deze wereldoorlog, maar de Westerse culturele zwakte. De oorlogen in de Balkan in de jaren '90 zullen achteraf worden gezien als een voorproefje op de Multiculturele Wereldoorlog.
Het zou vergelijkbaar kunnen zijn met de splitsing van India na WO2, met de oprichting van een aantal islamitische territoria zoals Pakistan. Niet heel Europa zal verloren gaan, maar sommige delen wel, en vele anderen zullen beschadigd raken tijdens de gevechten. Veel van onze culturele rijkdommen zullen branden.
Het is mogelijk dat Westerse landen waar de ongelovigen sterk genoeg zijn, de Benes-handelingen van Tsjecho-Slowakije in 1946 nadoen: de meeste van de zogenaamde Sudeten-Duitsers, zo'n 3,5 miljoen mensen, bleken een gevaarlijke vijfde wiel aan de wagen zonder enige trouw aan de staat. De Tsjechische regering heeft hen toen uit het land verdreven. Zoals Hugh Fitzgerald van Jihad Watch heeft aangetoond, is er nu een veel betere reden om een Benes-handeling uit te voeren op delen van de moslimbevolking in het Westen dan er ooit reden was met de Sudeten-Duitsers.
De waarheid is dat Europa zich in de nesten heeft gewerkt, alweer, en dat het een paar roerige en pijnlijke jaren en decennia in het verschiet heeft ongeacht wat we nu doen. De keuze is tussen een beetje pijn waardoor Europa volhoudt, en de pijn waarbij Europa simpelweg ophoudt te bestaan als een Westerse, culturele entiteit.
Het meest beschaafde wat we kunnen doen om onszelf te redden, en het verlies van mensenlevens onder zowel moslims als niet-moslims te beperken, is dat Westerlingen en, inderdaad, niet-moslims in het algemeen, een beleid aannemen van insluiting van de islamitische wereld. Dit moeten we doen door volledig te stoppen met de islamitische immigratie, maar ook door onze landen islam-onvriendelijk te maken, dus de moslims die hier al zijn de opties geven om zich of aan te passen aan onze samenleving of onze landen te verlaten als zij liever de sharia willen volgen. Zelfs fluisteren over jihad moet een reden worden voor uitzetting.
Aangezien moslimlanden zulke organisaties als de VN kunnen gebruiken om invloed te krijgen op Westerse vrijheid van meningsuiting en immigratiebeleid, moeten Westerlingen de VN zoveel mogelijk te schande maken en er afstand van nemen, en in de toekomst misschien eruit stappen.
Ons culturele zelfvertrouwen terugwinnen is een ingewikkelder doel voor op de langere termijn. Die kan waarschijnlijk niet bereikt worden tot de huidige versie van West-Europa instort. West-Europa is nu een verzameling verschillende lagen van verschillende droombeelden, multiculturalisme, sociale zekerheid en transnationalisme, dat allemaal binnenkort in zal storten.
Maar net als dat de islam niet de oorzaak is van de zwakte van Europa, maar een secundaire infectie, is het denkbaar dat de islamitische dreiging het onvoorziene en ironische effect zou kunnen hebben dat het Europa zal redden van zichzelf. Europa zal door een woelige periode gaan van pijnlijke maar noodzakelijke wedergeboorte. Misschien zal de jihad het Westen zelfs een nieuwe Renaissance in het Westen teweeg brengen.
Europa zal bloeden, maar ze zal niet sterven. We moeten nog maar zien of dit wensdenken is or dat het echt zal gaan gebeuren. Hoe dan ook zal het enige tijd duren voor het zich aandient.
Het klinkt misschien onrealistisch om te spreken over de instorting van de Europese Unie of ons terug te trekken uit de VN, maar ik geloof dat de zaken er de komende jaren snel op achteruit zullen gaan. Over één generatie zullen dingen die nu onwaarschijnlijk of ronduit onmogelijk lijken al zijn gebeurd. We zullen de grootste veranderingen in de wereldpolitiek zien die er sinds WO2 zijn geweest, en misschien wel in eeuwen tijd.
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2006/04/fall-of-france-and-multicultural-world.html
"Maar welk land kan zijn vrijheden behouden als zijn leiders niet van tijd tot tijd gewaarschuwd worden dat het volk de geest van het verzet hoog houdt? Laat hen de wapens oppakken."
Thomas Jefferson
In mijn essay over de terugtrekking van de Westerse wereldorde [1] noemde ik de mogelijkheid dat op hol geslagen immigratie zou zorgen voor burgerlijke conflicten in het Westen. Dit is niet langer een louter theoretische mogelijkheid. Het is vrij duidelijk voor iedereen die de ontwikkelingen in Europa heeft gevolgd dat de situatie in Frankrijk nogal ernstig begint te worden [2]. President Jacques Chirac, die boog voor de intense druk van studenten en vakbonden, annuleerde een deel van het jeugdarbeidsrecht [3] dat massale protesten en stakingen had veroorzaakt. De werkloosheid bij jongeren onder de 26 jaar is landelijk maar liefst 22 procent, maar stijgt naar bijna 50 procent in een aantal van die onrustige gebieden met veel islamitische immigranten. Franse joden verlaten het land in steeds groeiende aantallen [4], op de vlucht voor een golf van jodenhaat. Nidra Poller [5], een Amerikaanse ex-pat, schrijver en vertaler in Parijs, schreef een aantal vreselijke verhalen over agressief antisemitisme, zoals de moord op en brutale marteling van de Franse jood Ilan Halimi in het begin van 2006.
Moslimblogs roepen op tot geweld tegen de joden, de blanken en de rijken. Ze zeggen: "We moeten Frankrijk verbranden, zoals Hamas Israël zal verbranden" [6]. De islamitische bevolking groeit explosief. Volgens sommigen is één op de drie baby's geboren in Frankrijk nu een moslim. Ongeveer 70% van de Franse gevangenen zijn moslims [7]. Honderden moslimgetto's volgen feitelijk al de sharia, niet de Franse wetten [8]. Sommigen hebben erop gewezen dat het Franse leger niet altijd gauw bang is, maar er zijn schattingen dat 15% van de strijdkrachten reeds bestaat uit moslims, en dat aantal stijgt [9]. Hoe effectief kan dat leger nog zijn in het handhaven van de Franse republiek? Tegelijkertijd blijkt uit opiniepeilingen dat Frankrijk nu officieel de meest antikapitalistische natie op aarde is [10]. Frankrijk heeft gekozen voor het socialisme en de islam. Het zal beide krijgen, en wegzinken in een moeras dat het zelf heeft gemaakt [11]. Sommigen geloven dat Frankrijk stilletjes zal uitgroeien tot een islamitisch land, anderen verwachten een burgeroorlog in de nabije toekomst:
[Dit zegt schrijver Millière in zijn artikel] "The French Disease" [12]:
Binnen 20 jaar zal een op de vier personen in Frankrijk moslim zijn, en vrijwel zeker arm en boos. Zo vordert de Franse ziekte. Het is chronisch en wordt straks terminaal. Op de weg naar instorting zal er geen burgeroorlog zijn, slechts periodes van hard geweld. De bevolking zal veranderen. Mensen met een hoog niveau van productiviteit zullen vluchten. Mensen met een lage productiviteit zullen immigreren. Joden en christenen zullen vertrekken. Moslims zullen aankomen.
[En dit zegt Olivier Guitta in] "The unreported race riot in France" [13]:
Fredric Encel, hoogleraar internationale betrekkingen aan de prestigieuze École Nationale d'Administration in Parijs, en een man die niet zomaar alarm slaat, verklaarde onlangs dat Frankrijk het nieuwe Libanon wordt. De implicatie, hoewel die vergezocht lijkt, is dat er over een paar jaar al civiele onrust zou kunnen zijn, aangewakkerd door de groeiende etnische en religieuze polarisatie.
Ik weet niet zeker welke van deze scenario's enger is. Mensen blijven praten over de kernwapens die de Iraniërs kunnen krijgen, maar hoe zit het met de honderden kernkoppen die de Fransen hebben? Zullen ze worden gebruikt om de rest van het Westen te intimideren? Hoe gaan wij om met een islamitisch Frankrijk, nog steeds het hart van het Europese continent, met islamitische controle over honderden kernwapens? En hoe pakken we een nieuw Bosnië of Libanon aan met een bevolking die veel groter is dan een van die landen, en met honderden kernkoppen op het spel?
Als de moslimimmigratie doorgaat kan de dreigende val van Frankrijk het beginpunt markeren van de balkanisering van een groot deel van Europa, misschien later zelfs Noord-Amerika. Ik ben bang dat dit uitdraait op een wereldoorlog. Misschien zullen toekomstige historici het de Multiculturele Wereldoorlog noemen. Net zoals WO1 werd veroorzaakt door het imperialisme, WO2 door het fascisme en de Koude Oorlog door het communisme, zal deze worden veroorzaakt door multiculturalisme. De term 'Multiculturele Wereldoorlog' is bedacht door Fjordman. Ik vind dit nauwkeuriger dan 'De Islamitische Wereldoorlog' want het is niet de islamitische macht die zal leiden tot deze wereldoorlog, maar de Westerse culturele zwakte door middel van multiculturalisme en islamitische immigratie. Zoals blogger DP111 zegt, kan deze wereld oorlog heel goed in de vorm zijn van een wereldwijde burgeroorlog, waar je een opeenvolging van burgeroorlogen krijgt in plaats van landen die andere landen binnenvallen. Multiculturalisme en ongeremde massa-immigratie vernietigen de interne samenhang van het decadente Westen, dat langzaam uit elkaar zal vallen als het eenmaal breekt met de wil om zichzelf en het geloof in zijn eigen cultuur te verdedigen. De oorlogen in de Balkan in de jaren '90 zullen achteraf worden gezien als een voorproefje op de Multiculturele Wereldoorlog. In plaats van een verwestersing van de Balkan, krijgen we een balkanisering van het Westen.
Misschien is het poëtische rechtvaardigheid dat het land dat de vorming van Eurabië in gang heeft gezet en heeft geleid nu zal worden vernietigd door zijn eigen monster van Frankenstein, maar we moeten ons hier niet over verkneukelen. De ondergang van Frankrijk is namelijk erg slecht nieuws voor de rest van het Westen. Wat gebeurt er met hun kernwapens en militaire middelen? In haar boek Eurabia vermeldt Bat Ye'or dat de fusie van Europa en de Arabisch-islamitische wereld al ten minste sinds de vroege jaren '70 is aangemoedigd is door de Franse politieke elite in het bijzonder[. Zij hadden] een visie van het creëren van een verenigd Europa en gebied rond de Middellandse Zee onder Franse leiding, in wat eigenlijk al een Franse droom is sinds de tijd van Napoleon, die weer de grote held is van de huidige Franse premier De Villepin. Verschillende prominente Franse leiders hebben in 2005 verklaard dat de voorgestelde EU-grondwet eigenlijk een vergroot Frankrijk was. De minister van Justitie Dominique Perben zei: "We hebben eindelijk het 'Europe à la française' waar we zo lang op hebben gewacht. Dit grondwettelijk verdrag is een vergroot Frankrijk. Het is een Europa geschreven in het Frans" [14]. Minister van Onderwijs François Fillon zei: "Deze Grondwet stelt ons in staat om de Franse ambitie te doen gelden in het grote Europa waar generaal De Gaulle op hoopte en voor bad". De Franse droom van een uitgebreid Frankrijk. Wat ze misschien zullen krijgen is een Frankrijk dat in mootjes gehakt is.
Mijn persoonlijke overtuiging is niet dat we nu de uiteindelijke triomf van Eurabië zien, maar de laatste stuiptrekkingen van de Eurabische Unie. Er zullen in de komende generatie minstens even grote veranderingen in West-Europa komen als er waren in Oost-Europa na de val van de Berlijnse Muur. Er zal weer een ondergang en desintegratie zijn van een antidemocratische, bureaucratische superstaat (de Europese Unie in plaats van de Sovjet-Unie), en er zal een ondergang komen van 'milde socialisme' in de vorm van de multiculturele verzorgingsstaat in het Westen net zoals we de ondergang hadden van het 'harde socialisme' in het Oosten. Het verschil is dat de val van het communisme in het Oosten gebeurde door middel van een relatief geweldloze 'Fluwelen Revolutie', terwijl de ondergang van multiculturalisme in het Westen allesbehalve geweldloos zal blijken te zijn. En het zal komen, eerder dan veel mensen denken. Multiculturalisme, cultureel marxisme en het idee van gedwongen culturele gelijkheid zullen net zo hard instorten als het communisme, het idee van economisch marxisme en gedwongen economische gelijkheid.
Het verschil is dat toen het communisme in viel in Oost-Europa, het nog steeds de Polen waren die woonden in Poolse steden, de Bulgaren die leefden in Bulgaarse steden enz. Wanneer de sluier van multiculturalisme verdwijnt, zullen het Pakistanen zijn die wonen in Londen, Turken die wonen in Berlijn, Algerijnen die in Parijs wonen en Marokkanen die in Amsterdam wonen. En dan begint de show pas echt.
Het is nog niet met Europa gedaan, maar ze zal door een pijnlijke periode van overgang moeten, zelfs als we hier een wedergeboorte krijgen. Het dient wel te worden vermeld dat een revolutie meestal niet komt wanneer de onderdrukking het ergst is, maar wanneer de autoriteiten en hun totalitaire ideologie, in dit geval multiculturalisme en politieke correctheid, hun greep aan het verliezen zijn. Dit was het geval met de Sovjet-Unie in de jaren '80 en zal weer het geval zijn met de Europese Unie. Ik zie steeds meer tekenen dat het idee van multiculturalisme op zijn retour is. Zelfs Duitslands en Europa's grootste krant schreef onlangs een serie stukken over de ineenstorting van multiculturalisme.
Ik ben niet die enige die zo'n turbulent scenario voorspelt. Een vooraanstaand criticus van de islam in Denemarken, Lars Hedegaard, wordt ter ondersteuning van deze sombere blik geciteerd in het boek van Bruce Bawer: While Europe Slept, How Radical Islam is Destroying the West from Within:
"Als er enige hoop is", stelde Hedegaard droogjes, terwijl hij een citaat uit het boek 1984 [van George Orwell] nam waarvan hij wist dat ik het zou herkennen, "dan ligt het bij de proletariërs". Maar we wisten allebei dat de 'proletariërs' - als zij de fakkel over zouden nemen van de elite - Europa wellicht ook terug zouden leiden naar de weg tot fascisme. Hij gaf wel toe dat hij blij was om in Denemarken te wonen en niet elders in West-Europa: "Als er één plaats is met hoop, is het dit land wel". Maar Hedegaard zelf had niet veel hoop, zelfs niet voor Denemarken. "Tenzij ze in Europa een groep oprichten van intellectuelen die kunnen denken", zei hij, kan Amerika "Europa gedag zeggen". Het continent van de toekomst, voorspelde hij, "gaat enorm anders zijn dan we denken. Het gaat om een oorlog. Net als Libanon", met een aantal enclaves gedomineerd door christenen en anderen door moslims. Er zal "permanente strijd" zijn, en niemand zal de "macht hebben om te sussen of bemiddelen. [...] Het zal gruwelijker zijn dan we ons kunnen voorstellen". Als de horror komt, waarschuwde hij, zullen de journalisten die het in het leven hebben geroepen "het hoofd schudden en vluchten - om zij die niet kunnen vluchten het maar uit te laten vechten".
De verschuiving van bevolkingen die we nu meemaken is de grootste en snelste in de menselijke geschiedenis. In Europa kunnen ze alleen worden vergeleken met de periode die we vaak de Volksverhuizing noemen, die periode na het uiteenvallen van het Romeinse Rijk. Maar tijdens de 4e en 5e eeuw was de totale menselijke bevolking van de wereld zo ronde de 200 miljoen. Tegenwoordig is het 30 keer groter dan dat, en groeit nog steeds erg snel. We hebben ook middelen die mensen overal op aarde binnen enkele uren kunnen vervoeren, en media die de gewone mensen te laten zien hoe veel beter het leven is in andere landen. Daarbovenop hadden de Romeinen geen mensenrechtenadvocaten die pleitten dat miljoenen barbaren hun land binnengelaten moesten worden. Is het toevallig dat de laatste keer dat we migraties als deze hadden was toen grote delen van het Europese continent getroffen werden door een volledige instorting van de beschaving? Zijn wij daar nu getuige van? De tweede val van Rome [15]?
Zowel Thailand als de Filippijnen, landen waar de islamitische bevolking niet veel groter is dan in een aantal West-Europese landen, staan op het punt van oorlog. Landen als Frankrijk, Nederland en Zweden kunnen binnenkort een punt bereiken waar de moslimbevolking iets wat lijkt op een burgeroorlog zal creëren, zoals reeds het geval is in de bovengenoemde landen. De islamitische wereld is nu in oorlog met de meeste grote wereldmachten op hetzelfde moment, van de VS naar India en van Rusland naar West-Europa. Het is een reële mogelijkheid dat we een volledige wereldoorlog krijgen als gevolg van deze gebeurtenissen. Als dat zo is, denk ik niet dat dit over 50 jaar gaat gebeuren, maar in de komende generatie.
Er zijn verschillende scenario's mogelijk:
1. Eurabië
De EU gaat door met zijn transformatie in een organisatie over het hele continent, met duidelijke totalitaire neigingen en een zeer pro-islamitische houding. Europa's lot is bezegeld als Turkije wordt toegelaten tot de Unie, en haar grootste lid wordt. Historicus Bat Ye'or, die als eerste de term 'Eurabië' bedacht, denkt dat Europa's banden met de Arabische-islamitische wereld nu zo stevig verankerd en vastgesteld zijn dat Eurabië een onomkeerbaar feit is. Europa zal niet langer een Westers, democratisch continent zijn, en zal een staartje worden van de Arabische wereld. Eurabië zal een wereldwijd centrum voor jihadistische activiteiten worden, omdat de belastingbetalende dhimmi's en de Westerse technologie van de ongelovigen een opleving zullen geven aan de ummah. Moslims zullen zich zwaar concentreren in de grote steden, en de inheemse bevolking dhimmi's zal terugtrekken naar het platteland. De oude nationale staten zullen dus langzaam sterven als hun grote steden, die het brein en het 'hoofd' van de cultuur vormen, worden afgesneden van de rest van het lichaam. Europa's teloorgang tot Eurabië zal worden versneld door het feit dat miljoenen opgeleide autochtonen die rijk genoeg zijn zullen verhuizen naar de Verenigde Staten of andere landen. Er zal geen grote oorlog in West-Europa zijn, omdat de beschaving al dood is slechts weinigen de moeite zullen nemen om ervoor te vechten.
Het enige geweld zal af en toe wat islamitische terreuraanslagen zijn, om angst in te boezemen, en af en toe aanvallen door een moslimmenigte in de Europese straten om de dhimmi's eraan te herinneren wie de baas is. Het is denkbaar dat het centrum van de Europese beschaving zal verschuiven van West-Europa naar Oost-Europa, maar zelfs Oost-Europa zal onder zware druk komen van zowel de moslims in het Midden-Oosten als die in het Westen. De basisregel is dat de gebieden die moslims eenmaal in hebben genomen in de handen van de islamieten blijven, terwijl de autochtone bevolking en de cultuur langzaam wordt uitgeroeid. Als we dit vanuit onze huidige situatie bekijken, dan zijn delen van West-Europa al verloren, en zal er inderdaad het Eurabië komen dat Bat Ye'or voorspelt. Ik ken niet al te veel gevallen van gebieden die ooit onder de heerschappij van de islam waren en zijn teruggewonnen door ongelovigen. De meest voor de hand liggende is natuurlijk Spanje en het Iberisch schiereiland, waar de Reconquista een paar eeuwen duurde. Ik weet dat de sikhs de moslims uit het Indiase gebied Punjab hebben geschopt. Zo kan men ook delen van het huidige Israël meetellen, hoewel Arabieren en moslims heel hard proberen om Israël van de kaart vegen. En misschien kan men een deel van westelijke provincies van China meetellen. De islam is daar niet uitgeroeid, maar het trekt zich zichtbaar terug omdat de Chinese autoriteiten de tekenen van rebellie onderdrukken.
Wat deze voorbeelden gemeen hebben is dat de christenen in Spanje, de sikhs in India en de joden in Israël allemaal de islam bestrijden met de machtige religieuze overtuigingen van hun eigen land. De Chinezen zijn meestal niet erg religieus, maar ze hebben een even sterk, zelfs meedogenloos nationalisme en geloof in hun eigen beschaving. Zoals de geschiedenis leert is het huidige decadente, verveelde, post-religieuze en post-nationalistische Europa geen partij voor de islam, tenzij het een geloof in de eigen cultuur herontdekt en een wil om het te verdedigen. Dit zal dan wel binnenkort moeten gebeuren, anders zal de islamitische demografische verovering van een groot deel van het continent hoe dan ook een onomkeerbaar feit zijn. Het resultaat hiervan zal dan ofwel Eurabië zijn ofwel dat Europa een soort Pakistan wordt, op de manier die we al generaties lang in de Balkan gezien hebben.
2. Oorlog
Persoonlijk denk ik dat dit alternatief minstens zo waarschijnlijk is als het bovenstaande scenario van Eurabië. Het bevat ook een aantal sub-scenario's, mede afhankelijk van wanneer de uiteindelijke oorlog begint, en deels afhankelijk van de vraag of er nog enige Westerse trots en weerstand in Europa is tussen al die zelfverachting en multiculturalisme:
[2.1] De 'Pakistanisatie' van Europa
Moslims zijn niet met genoeg mensen om het hele continent te besturen. In het geval van oorlog zal er wederzijdse etnische zuivering zijn en moslims zullen delen van West-Europa veroveren. Bijvoorbeeld een strook land dat zich uitstrekt van delen van Duitsland via België en Nederland naar Frankrijk, maar misschien zelfs regio's binnen bepaalde natiestaten. Niet heel Europa zal verloren gaan, maar sommige delen wel, en vele andere zullen ernstig vernield worden door de gevechten. Veel van onze culturele schatten zullen branden. Hoe het daarna verder zal gaan is moeilijk te voorspellen. Misschien zal dit nieuwe 'Pakistan' in het hart van Europa de bron zijn van constante instabiliteit en de uitvalsbasis voor jihadistische invallen in ongelovige gebieden, net als Pakistan nu is ten opzichte van India. Misschien zullen we een langzame herovering van dit gebied zien, wat misschien generaties of zelfs eeuwen kan duren. De situatie zal een stuk gevaarlijker zijn omdat moslims dan feitelijk honderden Franse kernkoppen zullen hebben.
Natuurlijk kan het meer dan één moslimgebied worden. Op dit moment functioneren Kosovo en voor een deel ook Bosnië als islamitische bruggen naar Europa. Er kunnen door heel Europa verschillende mini-Pakistans gemaakt worden. In feite gaat, praat en oogt het huidige Kosovo als een mini-Pakistan. De 'zones' die er in Frankrijk zijn klinken verdacht veel als de islamitische 'mohallas' in India, hoewel de situatie daar niet zo slecht is als in Frankrijk.
[2.2] Reconquista - De Tweede verdrijving van de Moren
Moslims slaan te vroeg toe, voordat ze klaar zijn om de controle over grote stukken van Europa te krijgen. Ze overschatten hun eigen kracht, en onderschatten de kracht die Europa nog heeft. Zoals altijd met deze dingen zal het beginnen voordat de mensen voorbereid zijn. Iedereen, de islamisten, de toekomstige dhimmi's, de neo-nationalisten, de slaapwandelende middenklasse, denkt dat ze meer tijd hebben dan ze in werkelijkheid hebben. Het kan min of meer per ongeluk beginnen, zoals WOI, door de daad van een onbelangrijk persoon die niet op de hoogte is van de betrokken partijen of wat er op het spel staat. Zodra een volledige burgeroorlog begint in een land, kan het en waarschijnlijk zal het zich ook uitbreiden naar andere landen. Gezien het feit dat de Europese Unie geen grenzen kent is het onwaarschijnlijk dat de oorlog zal worden beperkt tot alleen één natie. Dit zal leiden tot een domino-effect, en de moslims zullen nog een keer worden verdreven uit Europa, na veel bloedvergieten en miljoenen doden over het hele continent. Dit zal resulteren in het uiteenvallen van de EU. De Arabische wereld zal de moslims steunen en de oorlog verlengen, maar ze zullen niet winnen.
[2.3] Culturen botsen: Moslimimmigranten zullen worden verdreven uit Europa, tenzij ze het groeiende besef dat ze een sociale bedreiging zijn kunnen terugkeren [16]
De moslims weigerden te assimileren. Ze werden verdreven. Dit was 400 jaar geleden het geval in Europa. We kijken vandaag naar het vervolg hierop. In de botsing van culturen tussen seculiere Europeanen en extremistische moslims kan er uiteindelijk geen vereniging of compromis zijn, alleen maar dat een van beide partijen de absolute waarden verliest die het zo lief heeft. Er zal waarschijnlijk geen Europese capitulatie op Europese bodem komen, omdat [wij] de dominante meerderheid blijven.
[2.4] Wereldwijde burgeroorlog
Europa is de belangrijkste uitvalsbasis voor één koude en twee verhitte wereldoorlogen. Het zou een ook groot slagveld kunnen worden in een islamitische of Multiculturele Wereldoorlog. Zo'n wereldoorlog is al aan het sluimeren, omdat moslims botsingen hebben met Rusland, Europa, Israël, China, India, de VS en Zuidoost-Azië. Zodra de gevechten in Europa beginnen, kan het zich verspreiden buiten het continent en een wereldoorlog ontsteken. Dit is het scenario van 'wereldwijde burgeroorlog'.
3. Westerse Wedergeboorte in Europa
We moeten de mogelijkheid bespreken dat de islamitische dreiging het Westen zal dwingen om haar waarden te heroverwegen en haar krachten te bundelen. Kan dit nog worden gedaan, en hoe zou dit moeten gebeuren? Is het mogelijk om zowel de grote oorlog als Eurabië te voorkomen, of is dit nu wensdenken? De groei van Eurabië is nauw verbonden met de groei van de EU. Misschien kunnen we Eurabië doen ontsporen door de ontmanteling van de EU? Dit zou vereisen dat Europa haar oude, culturele en religieuze dynamiek herwint en de islam afweert. Maar net als dat de islam niet de oorzaak is van de zwakte van Europa, maar een secundaire infectie, kan het zijn dat de islamitische dreiging het onvoorziene en ironische effect heeft dat het Europa zal redden van zichzelf. Door Europa letterlijk een mes op de keel te zetten, zal de islamitische wereld de Europeanen dwingen om zichzelf opnieuw uit te vinden of de dood te vinden. Europa zal door een turbulent dal gaan van pijnlijke, maar noodzakelijke heropleving, en zal gelouterd weer opkrabbelen aan de overkant.
Bronnen:
1. http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/04/retreat-of-western-world-order.html
2. http://www.brusselsjournal.com/node/969
3. http://www.foxnews.com/story/0,2933,191122,00.html
4. http://fjordman.blogspot.com/2005/11/when-arab-torches-school-its-rebellion.html
5. http://israpundit.com/2006/?p=344
6. http://www.amnation.com/vfr/archives/005367.html
7. http://fjordman.blogspot.com/2005/06/70-percent-of-french-prisoners-are.html
8. http://fjordman.blogspot.com/2005/10/second-night-of-rioting-in-paris.html
9. http://www.islamonline.net/English/News/2005-01/22/article04.shtml
10. http://www.thebusinessonline.com/business_focus/Stories.aspx?StoryId=969C72F8-5017-4C86-A1EE-8723C183C37F&page=1
http://48.583.7.754plusf51:Kjzapqk565389921175??
11. http://www.brusselsjournal.com/node/940
12. http://www.frontpagemag.com/Articles/Printable.asp?ID=21957
13. http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/005655.php
14. http://www.eursoc.com/news/fullstory.php/aid/760
15. http://fjordman.blogspot.com/2005/11/second-fall-of-rome.html
16. http://www.canada.com/nationalpost/news/story.html?id=34cbfbb7-eb95-4e77-a155-3904297e45de
"Vrijheid betekent verantwoordelijkheid. Dat is de reden waarom de meeste mensen het vrezen."
George Shaw
Waarom zijn er niet meer van ons bereid om onze regimes te bestrijden, nu we nog de demografische overhand hebben? Dit is een vraag die ons de komende decennia zal achtervolgen.
Mahatma Gandhi schreef ooit:
hindoes zijn lafaards en moslims zijn pestkoppen.
Toen ik jonger was en nog veel meer onwetend stelde ik deze vraag over Europeanen. Wat is er mis met ons, wat is er mis met de Europese moderne mens? Waarom komt hij niet in opstand tegen de multiculturele elites en doet ten minste een poging om wat schade toe te brengen of eraan bij te dragen om de macht te grijpen ten behoeve van zichzelf, zijn familie en zijn volk? Veel staatsleiders over de hele wereld zijn verbaasd over hoe weinig weerstand de Europese elites krijgen tijdens hun pogingen om Europa demografisch volledig te hervormen.
Zelfs de Russische president Vladimir Poetin weet precies wat er gebeurt, want hij heeft in het verleden publiekelijk gezegd:
West-Europa is op weg in een richting waarin ze kolonies gaan worden van hun voormalige koloniën.
Dus waarom is het dat gewone Europeanen (vooral vrouwen) niet zien wat er gebeurt wanneer zelfs staatsleiders dit publiekelijk overdenken? Gelukkig zijn meer en meer Europeanen zich de waarheid aan het realiseren, maar velen vragen zichzelf nog steeds af: wie is hier de schuldige?
- Waarom missen Europeanen het culturele en politieke zelfvertrouwen om hun eigen zelfmoord te voorkomen?
- Is het genetisch en een manier waarop de natuur zegt dat Europeanen niet 'geschikt zijn voor dit bestaan' of is het gewoon te wijten aan tientallen jaren van overmatige decadentie?
Zeker niet. Historisch gezien hebben Germaniërs, Angelsaksen en andere Europese volkeren meerdere eeuwen fel en moedig gevochten tegen de Romeinse bezetting totdat die uiteindelijk werden verdreven. Mijn eigen voorouders, de Vikingen, stonden bekend als de meest wrede en brutale strijders van die tijd en zouden aanzienlijk meer ontwikkelde culturen overvallen, zelfs wanneer ze met 10 tegen 1 in de minderheid waren. In plaats van te kijken naar genen zullen we het antwoord vinden als we kijken naar de psychische gesteldheid van de moderne Europeaan.
- Hoe zijn we uiteindelijk beland als laffe eunuchen die onze eigen culturele en demografische ondergang toejuichen?
De essentie is dat de VS, maar vooral West-Europa, de Koude Oorlog toch heeft verloren vanwege het feit dat we de marxisten niet hebben vervolgd na WO2. Als we elke marxist hadden geëxecuteerd en marxistische doctrines hadden verboden (niet alleen de economische aspecten maar ook de culturele - internationalisme, extreem feminisme, extreem egalitarisme, anti-elitarisme, antinationalisme), dan zouden we niet in de huidige situatie zij beland. In plaats daarvan lieten onze verraderlijke en zwakgeestige leiders de marxisten na WO2 geleidelijk infiltreren in vele aspecten van de samenleving, in het bijzonder onze universiteiten en de media (zie het begin van Boek 1 voor een compleet overzicht van hoe dit gebeurd is).
De eerste ML pioniers (marxistische leninisten) mochten de generatie van '68 indoctrineren, degenen vandaag de dag de lakens uitdelen. De politieke correctheid van vandaag is cultureel marxisme, zoals we geleerd hebben in de eerste hoofdstukken van dit compendium. Kleinere Europese landen bootsen nu grote landen na, zoals Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk die helaas, als gevolg van de uitkomst van WO2, cultureel volledig gedomineerd worden door de VS. De reden voor dit gebrek aan 'gevoel van eigenwaarde' is de afwezigheid van het nationalisme/nationalistische monoculturele politieke doctrines, en we weten allemaal wat het nationalisme heeft gedood in Europa. De krankzinnige, genocidale en imperialistische doctrines van Hitler leverden de naoorlogse situatie op waarin alle nationalistische doctrines werden gebrandmerkt als kwaadaardig. Met andere woorden, die ene man heeft bijgedragen aan de volledige uitroeiing van de legitimiteit en toekomstige verantwoording van nationalistische doctrines voor de komende decennia. Tegenwoordig zal zelfs het woord 'nationalistisch' onderhevig zijn aan bepaalde stigma dankzij 50 jaar aan antinationalistische hersenspoelingscampagnes. Deze pro-multiculturele campagnes zijn niets meer dan psychologische hersenspoeling die alle nationalistische initiatieven van personen, groepen of politieke partijen demoniseren. Zoals we allemaal weten vertegenwoordigt nationalisme veel van de culturele verdediging die een beschaving heeft. Wanneer u deze verdediging deconstrueert zal het natuurlijke resultaat zijn dat u toestaat dat uw land kwetsbaar wordt voor culturele beïnvloeding of zelfs culturele en demografische verovering zoals we vandaag zien.
Nationalisme zit nu geleidelijk maar langzaam weer in de lift in Europa, vooral dankzij islamisering, maar het wordt nog steeds systematisch gedemoniseerd door de huidige culturele hegemonie van de EUSSR en de VS.
Dus daar heeft u het. Europa is op weg naar culturele en demografische zelfmoord dankzij de afwezigheid van nationalistische doctrines. Nationalisme is de antithese van het multiculturalisme/internationalisme. Als nationalisme wil slagen moet multiculturalisme worden gedeconstrueerd en vice versa. De cultureel marxisten/humanisten/globalisten zullen alles doen wat in hun macht ligt om te voorkomen dat nationalisten slagen, en dat hebben we nu al tientallen jaren gezien.
Campagnes van psychologische oorlogsvoering (antinationalisme) zijn geïntegreerd in leerplannen en alle intellectuele publieke kaders. Europeanen zijn psychologisch geconditioneerd voor een staat van ontkenning en zelfverachting. Een meerderheid van de Europeanen leeft dus in een permanente staat van psychologisch trauma, sommige nationaliteiten meer dan anderen.
Het zwaarst getroffen zijn natuurlijk de Duitsers en de Scandinavische landen, Zweden, Noorwegen, IJsland, Finland en Denemarken. De rechtvaardiging voor het demoniseren van hun voorvaderen is een mengsel van laster over het kwaad van de Kruisvaarders, de boze kolonisten/onderdrukkers en natuurlijk nazi-Duitslands beleid van Nordicism. De duidelijke boodschap van onze culturele elites is dat we per definitie slecht zijn en het leven onwaardig. En dat we de wereld een groot plezier doen door bij te dragen aan onze eigen vernietiging door middel van kolonisatie uit de derde wereld. De zelfhaat is diep gekerfd in de meeste aspecten van de samenleving. Om een van de meest invloedrijke hoogleraren in Noorwegen te citeren, Thomas Hylland Eriksen [1]:
Onze (de marxistische elites van Europa) belangrijkste opdracht is nu om de meerderheid te deconstrueren, en we moeten ze zo goed deconstrueren dat ze nooit meer in staat zullen zijn om zichzelf de meerderheid te noemen.
Later citaat
Dit zal leiden tot meer begrip en bevrijding.
Het probleem in onze samenleving is niet in de eerste plaats dat mensen zoals Eriksen bestaan (en geloof me, elk land heeft zijn aandeel aan deze zeer invloedrijke antinationalistische intellectuelen), maar eerder dat ze onbeperkt toegang hebben tot medianetwerken, publieke omroepen, en de mainstream media in het algemeen, om hun haatspraak te verspreiden. Zij hebben deze toegang omdat 80% van de politici en 98% van de journalisten (verraders van categorie A en B) medeplichtigheid zijn in de lopende genocide. Dit terwijl mensen zoals ik, die proberen om mensen tegen dit extremistische haatzaaien te waarschuwen, systematisch worden genegeerd en gedemoniseerd als, raad eens, racistische, fascistische extremisten... Het is niets minder dan krankzinnig en grenst aan een vergevorderd stadium van psychopathische absurditeit. Een meerderheid van de Europeanen zijn nog steeds vatbaar voor deze hersenspoeling, hoewel dit geleidelijk aan het veranderen is.
Zoals u misschien al weet heb ik Facebook gebruikt om mijn netwerk van gelijkgestemde individuen op te bouwen. Tijdens dit proces heb ik me gericht op meerdere rechtse pan-European/international FB-groepen, ze beoordeeld en gekeken naar de verhouding van nationaliteit ten opzichte van politieke correctheid. Door het evalueren van de cijfers uit bepaalde landen heb ik heb kunnen inschatten hoe ernstig het is in elk land als het gaat om het succes van de marxistische/multiculturele hersenspoelingscampagnes. De volgende tabel geeft een overzicht van de minst getroffen landen (100 = relatief onaangetast) tot aan de meest getroffen landen (0). Ik heb rekening gehouden met taalbarrières, zodat het overzicht representatief is.
Niveau van multiculturele indoctrinatie per land
| Land | Niveau van multiculti indoctrinatie |
| Slowakije | 90 |
| Slovenië | 90 |
| Tsjechië | 80 |
| Italië | 70 |
| Rusland | 70 |
| Polen | 70 |
| Griekenland | 60 |
| Finland | 60 |
| Denemarken | 40 |
| Portugal | 40 |
| USA | 30 |
| IJsland | 20 |
| Spanje | 10 |
| Luxemburg | 10 |
| Nederland | 10 |
| België | 10 |
| VK | 10 |
| Frankrijk | 10 |
| Zwitzerland | 10 |
| Noorwegen | 8 |
| Zweden | 6 |
| Duitsland | 1 |
100 - Minst gehersenspoeld met multiculturele propaganda
0 - De meeste gehersenspoeld met multiculturele propaganda
Duitsland is hulpeloos en niet in staat om zich cultureel te verdedigen
Mijn 2 jaar onderzoek op Facebook bewijst dat de bovengenoemde indicaties juist zijn. Er is een zeer duidelijk verband tussen de verschillende nationale directe/indirecte indoctrinatiecampagnes en het gegeven stadium van 'zichtbaar' patriottisme in die landen. De zichtbare aanwezigheid van patriotten (individuen die patriottische uitingen doen door vrijwillige labels op Facebook (politieke opvattingen) en lidmaatschappen van groepen/fanclubs) is direct gekoppeld aan hoe ernstig de indoctrinatiecampagnes in dat land zijn. In werkelijkheid worden wij (Duitsers vooral) gezamenlijk verantwoordelijk gehouden voor alle slechte dingen in de wereld, wat onze huidige mentaliteit van zelfhaat verklaart.
Specifieke bevindingen
Ik kon ongeveer 50 belangrijke patriottische Britse Facebook-groepen vinden en 40 Franse groepen, maar ik kon slechts minder dan 10 Duitse groepen vinden, zelfs met de hulp van mijn patriottische Duitse Facebook-contacten. Het aantal personen uit elk land dat lid is van de gemiddelde patriottische groep (gecorrigeerd voor taalfactoren) correleert met de groep in vergelijking. Het verschil is zo groot dat het ontegenzeggelijk de miserabele staat van het Duitse patriottisme bevestigt. Ook dit is rechtstreeks gekoppeld aan de ernst van de Duitse cultureel marxistische indoctrinatiecampagnes (de Amerikaanse militaire aanwezigheid en de verlammende joodse Holocaust is een onderdeel van dit plaatje). Duitsland spant toch wel de kroon want die mensen hebben een strenge en historisch ongeëvenaarde indoctrinatie ondergaan in de laatste 6 decennia. Duitsland is nu gewoon niet in staat om een politieke verdediging op te bouwen tegen islamisering en cultureel marxisme/multiculturalisme als gevolg van deze voortdurende staat van psychologisch trauma en verlamming. Er ligt dus extra verantwoordelijkheid voor consolidatie en ontwikkeling van onze patriottische verzetsbewegingen bij de volkeren van andere landen dan Duitsland, en het ligt vooral bij de patriotten in het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Dit is uiteindelijk de reden waarom ik heb gekozen voor mijn huidige weg, om me aan te sluiten bij een pan-Europese militaire orde in plaats van een nationale organisatie, en om intellectuele middelen te bieden aan vooral mijn Engels broeders en zusters. Omdat wij door de nationale verzetsbewegingen in het het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk te helpen en te ondersteunen ook indirect onze eigen kleinere landen helpen. Ik geloof dat de sleutel tot vrijheid in Europa direct gekoppeld is aan de ontwikkelingen in met name het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk. Nationalisten uit de rest van Europa steunen op de Britse en Franse nationalisten voor inspiratie en begeleiding.
Hoe manifesteert deze multiculturele indoctrinatie zich?
Met uitzondering van de gemeenschappelijke symptomen zoals zelfverloochening, zelfhaat enzovoort is misschien wel het belangrijkste effect dat mensen doodsbang zijn om hun politieke standpunten en algemene adviezen in het openbaar te bespreken zoals bij sociale aangelegenheden. De verschillende groepen mensen die zich aansluiten (of niet) op Facebook is een goede indicator van hoe gebonden mensen zich voelen door de ketenen van de politieke correctheid. Uit verschillende recente opiniepeilingen blijkt dat de Europeanen het meest bezorgd zijn over wat de islam in de toekomst voor effecten zal hebben op hun samenlevingen. Ze zijn echt bang, en terecht. Deze bezorgdheid overtreft zelfs die voor de vermeende dreiging van opwarming van de aarde. Dus u zou denken dat een meerderheid van deze mensen lid zijn van Facebook-groepen, zoals Stop Islamisation Of Europe - SIOE - of vergelijkbare groepen. Mijn onderzoek laat echter heel duidelijk zien dat de mensen als gevolg van politieke correctheid doodsbang zijn om hun standpunten over deze kwesties te uiten. SIOE heeft slechts 5000 leden met ingang van december 2009, terwijl triviale en heel domme groepen honderdduizenden, zelfs miljoenen supporters hebben. Politieke correctheid heeft verlammende effecten met als gevolg dat de grote meerderheid van de mensen hun standpunten niet wil uiten.
Maar nu beginnen mensen immuun te worden voor beschuldigingen van racisme. Deze trend zal aanblijven dankzij de verspreiding van het woord en de uitstekende inspanningen van rechtse politieke activisten in het verspreiden van de waarheid over de islam en andere kwesties door middel van blogs en andere platformen. De waarheid wordt eindelijk geleidelijk aan steeds meer Europeanen geopenbaard. De islamisering fungeert in feite als een remedie voor psychische trauma's, en een toenemend aantal Europeanen zal ontwaken uit hun coma.
We zijn ons langzaam aan het beseffen hoe onze eigen elites ons hebben verraden en dat blijven doen. We leren dat ze systematisch de Europese volkeren verkopen voor islamitische slavernij omdat ze de lopende demografische oorlogvoering toelaten die is gelanceerd door de wereldwijde islamitische ummah. Ze verwachten zelfs dat we onze eigen vernietiging vrolijk toejuichen.
In tijden van verandering is de patriot een zeldzaam figuur, en dapper en gehaat en geminacht. Als zijn zaak slaagt, zullen de bangen zich bij hem voegen, want dan kost het niets om een patriot te zijn.
Mark Twain
Veel Europeanen zetten beperkingen op zichzelf omdat ze denken dat er nog hoop is, hoop om onze problemen op democratische wijze op te lossen. Dit leidt tot aarzeling en weerhoudt hen van deelname aan verzetsbewegingen. Europeanen moeten begrijpen dat er geen hoop is dat onze gekozen parlementariërs onze problemen oplossen. Hoe eerder mensen zich dit realiseren, des te eerder zullen ze in staat zijn om mee te helpen om de kern van onze problemen op te lossen. Ons voortbestaan hangt daarvan af. Een toenemend aantal Europeanen zal in de komende twee decennia inzien dat de enige realistische benadering voor het redden van onze identiteit, culturen, tradities en zelfs naties zal zijn om op verschillende manieren bij te dragen in de opkomende Europese verzetsbewegingen. 7 van de 8 fronten van het verzet zijn niet-gewelddadig. Vanaf nu, in fase 1, zullen de meeste mensen zich niet wagen aan weerstand door middel van gewapend verzet, omdat ze leven onder economische welvaart, en opkomen voor hun ideeën zou hen een lijdensweg in sturen. Maar we zullen al snel genoeg een economische crisis hebben waarbij de huidige recessie in vergelijking een eitje zal lijken. En dan zullen de gewone burgers worden geconfronteerd met dag in, dag uit lijden. En op dat punt zal het opkomen voor hun ideeën hen niets extra kosten. We zullen dit stadium bereiken in fase 2 van de Europese burgeroorlog (2030-2070).
Bronnen:
1. http://www.culcom.uio.no/nyheter/2008/hylland-eriksen.html
Door Fjordman
Brontekst: http://gatesofvienna.blogspot.nl/2009/04/self-defeat-of-united-states.html
Voor het Center for Security Policy schreef Caroline Glick over "Overleven in een wereld na Amerika".
Of u het nu leuk vindt of niet, de Verenigde Staten van Amerika is niet langer het politieagentje van de wereld. Dit was de afgelopen week het eerste bericht van Barack Obama's staatsbezoek aan Groot-Brittannië, Frankrijk, de Tsjechische Republiek, Turkije en Irak.
Ergens tussen Obama'stussen al die dingen heeft president Obama duidelijk gemaakt aan alle agressievelingen in de wereld dat Amerika hen in de nabije toekomst niet zal confronteren.
- verontschuldigen voor de Amerikaanse geschiedenis - zowel in het verleden als heden
- en het door zijn knieën gaan voor de niet-gekozen, bekrompen koning van Saoedi-Arabië
- en Obama's aankondiging dat hij het nucleair arsenaal van de VS gaat afbouwen, en een groot deel van Amerika's defensieprogramma's rondom raketten gaat schrappen en Amerikaanse mariniers gaat ontslaan
- en zijn besluit om Japan maar alleen te laten knokken tegen Noord-Korea en China
- en zijn woorden tegen de Tsjechen, Polen en hun aangrenzende voormalige Sovjet-koloniën: "Maak je geen zorgen, wees gelukkig", terwijl hij hen over laat aan de genade van Moskou
- en Obama's vernedering van de leiders van Irak, terwijl hij Iran naar de mond praat
- en zijn voorbereiding op een open confrontatie met Israël
- en zijn bedankje aan de islam voor diens grote bijdrage aan de Amerikaanse geschiedenis,
Of ze nou agressors zijn zoals Rusland, snel groeiende landen als Noord-Korea, exporteurs van terreur zoals Pakistan met zijn kernmacht, of nucleaire staten als Iran die zogenaamd terreur en massamoord steunen... Vanaf vandaag, onder deze nieuwe regering, heeft geen van hen nog enkele reden om Washington te vrezen.
Ik herinner me dat de Iraanse ex-moslim Ali Sina, auteur van Understanding Muhammad, de persoonsverheerlijking rond Barack Obama vergeleek met die van fascistische leiders. Dit lijkt misschien overdreven, maar er is zeker een persoonlijkheidscultus rond Obama die ongekend is en diep ongezond. Zijn marxistisch economisch beleid en zijn buiging voor de Saoedische koning zijn verontrustend. Ik heb Bush nooit echt gemogen, maar Obama's verzoening met de islamitische wereld overtreft alles wat we sinds de dagen van Dhimmi Carter gezien hebben, en ergste moet nog komen.
Minder dan acht jaar na de jihadistische aanslagen op de Verenigde Staten is er een President die opgevoed is als een moslim en de middelste naam "Hussein" heeft, die vol lof spreekt over de grote bijdragen van de islam aan de Amerikaanse en de Westerse cultuur. De VS ziet er op dit moment meer uit als een verslagen natie dan de enige in de wereld overgebleven supermacht. Het is de enige natie in de geschiedenis waar de meerderheid van de bevolking [een president] heeft gekozen die lid is van een organisatie die erom bekend staat dat ze de meerderheid van de bevolking van dat land haten.
Mijn conclusie uit 2008 geldt nog steeds: Amerikanen zullen binnenkort hun handen vol hebben aan hun eigen problemen en zullen niet in staat zijn om iemand te helpen, zelfs als zouden ze dat willen. Europeanen kunnen en moeten goede relaties onderhouden en samenwerken met de gewone Noord-Amerikaanse burgers, die nu leven onder hetzelfde multiculturele regime als wij, maar we kunnen en mogen niet vertrouwen op de steun van de Amerikaanse elites. Ze zijn net zo vijandig als de elites van de EU.
"Maar we kunnen en mogen niet vertrouwen op de steun van de Amerikaanse elites".
Het is nooit een kwestie van keuze geweest voor Europa om te vertrouwen op de steun van Amerika. Sinds de wereldorde die werd geïnstalleerd in het kielzog van de Tweede Wereldoorlog is het een kwestie van blijven zitten en gehoorzamen aan de wereldorde. Elke vorm van Europese vitaliteit is onderdrukt onder deze Amerikaanse hegemonie (zie Servië - Milosevic & Oostenrijk - Haider). U heeft vast al alle argumenten hierover gehoord van daar aan de andere kant van de Atlantische Oceaan: Europees nationalisme is de wortel van al het kwaad, Europese vitaliteit zal alleen maar leiden tot eindeloze oorlogen enz. En het Amerikaanse omgekeerde van Obama zit ons nou ook niet echt lekker. Hoe meer Amerikaans nationalisme groeit, hoe meer anti-Europees en anti-Russisch het wordt. Ralph Peters is een goed voorbeeld.
Het Europa dat rechtse Amerikanen vandaag de dag zien en minachten is in zijn geheel een creatie van Amerika zelf. De leiders van Europa zijn niets anders dan marionetten van de huidige, door Amerika geleide wereldorde. Maar dit inzicht komt ook meer en meer naar voren onder de rechtse Amerikanen, nu het ware gezicht van (politiek) Amerika kennelijk naar voren begint te komen met Obama. Maar zijn er niet ook al die Amerikanen die Obama helemaal niet steunen? Jawel, maar die zijn net zoals Ralph Peters.
De reden dat we een sterk conservatisme hebben in Amerika en niet in Europa is dat Amerikaanse conservatieven helemaal niet conservatief zijn, maar liberalen tot in de kern: egalitaristen à la de Franse Revolutie en verstokt politiek correct met angst voor 'racisme' enz. Europees conservatisme is van een in wezen verschillende aard, en totaal onaanvaardbaar in de huidige wereldorde. In de Amerikaanse mythologie, die de basis is voor onze huidige beschavingsnormen, is het oude Europa van voor WO1 het ergste kwaad ooit, veel erger dan het communisme of het fascisme. Immers begrepen en respecteerden Wilson en Roosevelt figuren als Lenin en Stalin. Het was het oude (en vitale!) Europa dat de Satan zelf was in hun ogen.
De huidige Amerikaanse troepen in Duitsland
Maar deze Amerikaanse waanbeelden moesten tot een einde komen, en bedankt, Obama, voor de uitvoering daarvan. Zolang Amerika troepen heeft in Duitsland heeft Europa geen keuze in wie ze moeten vertrouwen. Door de stem van de overweldigende militaire macht zijn we gewoon gedwongen om te blijven zitten en onze mond te houden en onze verraderlijke marionetten te houden; aangezien Amerika de Europese vitaliteit ziet als de meest kwaadaardige zaak in deze wereld, zal Duitsland wel de laatste plaats zijn waaruit zij zich zullen terugtrekken. Maar in ieder geval is de hele zaak nu in beweging.
Het zal een chaos worden. Amerika heeft immers de erfenis van het Britse rijk op zijn schouders als de wereldpolitie (maar was nooit zo effectief omdat Amerika nooit in staat is geweest om orde te scheppen. Alleen om het te handhaven. Zodra het is verloren is het definitief verloren, als gevolg van de voortdurende onmacht van Amerika). Maar verandering doet pijn, zelfs goede en noodzakelijke verandering.
"Europeanen kunnen en moeten goede banden onderhouden met en samenwerken met de gewone Noord-Amerikaanse burgers".
Mee eens. Maar zowel Amerikanen als Europeanen hebben veel te leren over hun echte roots en identiteit. We gaan door vele fasen, waarvan de eerste gedeeltelijk nep zal zijn. Amerika als een staatsvorm is verdoemd, en goden zij dank. Maar de Amerikanen als volk hebben nog de mogelijkheid om terug te veren. Hetzelfde geldt voor de Europeanen. Maar in tegenstelling tot de Amerikanen hebben we een voordeel dat onze landen direct beschikbaar zijn onder het oppervlak van de heersende waanbeelden (juist dat wat de Obama's en Ralph Peters vrezen en beschouwen als de wortel van alle kwaad in deze wereld).
Verder commentaar
Welke schuld hebben de Europeanen zelf in het pesten door de Verenigde Staten? Ik heb altijd geloofd dat pesten de medewerking vereist van de persoon die wordt gepest. Zo klaagde een Duitse vriend onlangs bij mij over de manier waarop GM in opdracht van de Amerikaanse regering weigerde dat Opel zou worden aangekocht door de Duitsers en verzelfstandigd. Ik herinner me dat ik dacht: "Wel, kom dan op voor jezelf!" Hetzelfde met de Zwitserse bankenkwestie van laatst. Wat als de Zwitsers eenvoudigweg hadden gezegd: "Nee, we willen onze bankwetten precies zo hebben als ze zijn, alstublieft dankuwel", in plaats van ze te veranderen?
Wat zou er gebeuren als Angela Merkel of haar voorgangers eigenlijk probeerden om de VS Duitsland uit te werken? Wat weerhoudt haar nu, aangezien die slappe Obama onlangs is verkozen?
Amerika, het machtigste Europese land
Amerika en Europa moeten niet worden gezien als twee aparte en tegengestelde entiteiten, maar twee wezens in symbiose. Amerika is inderdaad een christelijke Europese natie (in ballingschap), en zet de erfenis van de Europese geschiedenis van de Verlichting voort. Amerika is inderdaad het Rijk van de Verlichting, het Linkse Rijk. En iedereen die twijfelt over een dergelijke verklaring moet zich bedenken dat Amerika het eerste Europese land was om een 100% inkomstenbelasting in te voeren en iemand die is opgevoed als moslim tot president heeft verkozen, enz. Een links imperium zal altijd ontkennen dat het een überhaupt een imperium is, wat Amerika duidelijk is.
En daarmee komen we bij de tweede manier waarop Europeanen schuldig zijn. Europa vond het erg handig om Amerika te aanvaarden als de nieuwe leider en zijn eigen nieuwe rol als de onverantwoordelijke tiener. Hier zit namelijk het trauma van de twee wereldoorlogen achter als achtergrond. Maar het ligt sterker aan de ideologie van de Verlichting. De Europeanen aanvaardden gewillige overgave aan het Amerikaanse leger, dat Europa sindsdien heeft beschermd, er nu de dienst uitmaakt en een 'eeuwige' (georganiseerde) vrede in Europa heeft ingesteld en nooit meer oorlog.
Maar dit waren heel andere Europeanen dan zij die de dienst hadden uitgemaakt tot de Eerste Wereldoorlog. Deze oude heersende klasse was weggevaagd in een samenwerking tussen Amerika en de ideologische bewegingen van Europese socialisten/liberalen.
Zo klaagde onlangs een Duitse vriend bij mij over de manier waarop GM in opdracht van de Amerikaanse regering weigerde dat Opel zou worden aangekocht door de Duitsers en verzelfstandigd. Ik herinner me dat ik dacht: "Wel, kom dan op voor jezelf!"
We hebben het hier over de verraderlijke Europese marionetten, leiders onder de huidige wereldorde. En over de meest gekortwiekte natie van allemaal: Duitsland. Ze zullen (onder het huidige cultureel marxistische/multiculturele regime) nooit meer opkomen voor zichzelf, dat wil zeggen voor hun volk.
Wat zou er gebeuren als Angela Merkel of haar voorgangers eigenlijk probeerden om de VS Duitsland uit te werken? Wat weerhoudt haar nu, aangezien die slappe Obama onlangs is verkozen?
Ik kom altijd terug op de machtstheorie van Gaventa en zijn drie niveaus (dimensies) van macht, waar de onderdrukte mens op het derde niveau zich niet eens bewust is dat hij wordt onderdrukt, en geen idee heeft van zijn eigen belang. Angela Merkel is, net als de andere Europese leiders, volledig gevangen in deze matrix. Duitsland zelfs nog meer, omdat de anti-Duitse haat van de 'internationale gemeenschap' zelfs geen piepklein teken van vitaliteit van de Duitsers zal accepteren.
Dus net als in elke machtsverhouding komt het allemaal neer op het gehoorzamen aan de superieure militaire macht. Dat wil zeggen, zolang er deze hoge militaire aanwezigheid van Amerikaanse troepen in Duitsland is, is Duitsland bang om te doen wat nodig is. Amerika, dat een Links Rijk is, ontkent natuurlijk dat het een imperium is, en dat zijn acties van onderdrukkende aard zijn, en hoe het allemaal gestoeld is op brute militaire macht. Dus niet alleen koos Duitsland ervoor om het bevel van Amerika te gehoorzamen, het doet ook alsof het een vriendschappelijke relatie is.
...We kunnen en mogen niet vertrouwen op de steun van de Amerikaanse elites. Ze zijn net zo vijandig als de elites van de EU.
En beide verraderlijke groepen verdienen hetzelfde lot. In plaats daarvan is het waarschijnlijker dat het grootste deel van de Amerikaanse en Europese burgers noodzakelijk zullen blijven lijden onder de islam tot het omslagpunt is bereikt.
Het omslagpunt zal komen dat leven met moslims moeilijker wordt dan leven zonder moslims. U kunt uw hand ervoor in het vuur steken dat dit punt zal worden bereikt. De islam zorgt zelf voor deze uitkomst en er is weinig dat islamitische landen kunnen doen om het te voorkomen. Zij hebben noch de strategische middelen, noch voldoende ontwikkelde militaire doctrine om een boos en opgefokt Westen te verslaan.
De enige variabelen die overblijven zijn precies hoeveel Westerlingen zullen moeten sterven voordat het omslagpunt is bereikt en wat het aantal moslims is dat zal sterven als dat omslagpunt wordt bereikt. Eventuele vertragingen zullen alleen maar de slachtingen doen escaleren.
De langzame jihad is niet assertief genoeg om het Westen te overwinnen voordat het de drempel bereikt van militaire vergelding voor aanhoudende islamitische wreedheden. Het aangeboren radicale karakter van de islam verbiedt het creëren van een stasis of saai politiek dal waarbij de langzame jihad kan zegevieren.
Niet-praktiserende moslims zijn niet in staat om verdere terroristische aanslagen te voorkomen, en dergelijke gruwelijke misdaden zullen zeker groter in opzet worden, tot zover dat ze onvermijdelijk de toorn van het Westen op de islam halen. Daarvan kunt u zeker zijn.
Europese constitutionele monarchieën:
Hoe bekijkt het merendeel van de cultureel conservatieven de huidige toestand van de Europese koninklijke families en hun toekomst? Wat is de houding ten opzichte van de instelling van de monarchie in het algemeen? Heeft het een toekomst, misschien zelfs een grotere rol in het kader van een cultureel conservatieve regering?
De grondwet van de meeste Europese landen verklaart dat de macht over de verschillende regeringen van Europa en de opperbevelhebber van de strijdkrachten berust bij de specifieke koning of koningin.
Democratischer dan de republiek
De koning(in) van een land is democratischer dan een president ooit zou kunnen zijn, omdat hij of zij alle burgers vertegenwoordigt. Een gekozen president zou zijn aanstelling verschuldigd zijn aan een politieke factie, en dit zou hem openlijk afscheiden van veel van zijn landgenoten en zou zijn bewering dat hij 'het volk' vertegenwoordigt minder overtuigend maken. Vaker presidentsverkiezingen houden zou de continuïteit onderbreken die van essentieel belang is voor de effectieve leiding van een land. Een gekozen president zal altijd partijdig zijn, terwijl een vorst dat niet zal zijn. De koning(in) en diens erfgenamen zijn vanaf de geboorte getraind voor een roeping - de uitvoering van de taken van de vorst(in) van het land. Daarom zijn zij de enige burgers die geschikt zijn om deze belangrijke positie in te nemen.
De meeste van de democratieën in de wereld zijn constitutionele monarchieën, terwijl de meerderheid van de ondemocratische landen ter wereld republieken zijn. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Zulke landen als Frankrijk en de Verenigde Staten zijn democratische republieken, maar veruit de meeste republieken zijn ondemocratisch. De resterende bevoegdheden van de koning(in) maken de monarchie democratischer. De koning(in) heeft, bijvoorbeeld, de macht om een premier te ontslaan als die iets illegaals aan het doen is of knoeit met het democratische apparaat in het land. Na het ontslag kan de koning(in) snel verkiezingen uitroepen om de democratie te bevorderen.
Monarchale regering
Alleen de constitutionele monarchie is in staat de uitvoerende, wetgevende en de rechterlijke macht van de overheid samen te voegen. De kroon van autoriteit geeft een universele legitimiteit aan de vele bijzondere beslissingen gemaakt door en op verschillende niveaus van de overheid. De constitutionele monarchie brengt de viering van publieke sociale gebeurtenissen teweeg, zoals het herdenken van collectieve jubilea en eerbetonen, die in theorie vrij zijn van de smet van partijpolitiek. In een wereld van snelle sociale verandering, waar er een hoge prijs moet worden betaald voor onzekerheid, al is dat alleen een economische prijs, zorgt een constitutionele monarchie voor continuïteit, vooral op het moment van politieke overgang [tussen verkiezingen]. Ook geeft de monarchie elk land een onderscheidend politiek systeem in een tijd van sterke internationale handel, sociale en culturele invloeden.
Monarchie voor de 21e eeuw
Het grootste deel van de stabiele en welvarende democratieën in de wereld van vandaag zijn constitutionele monarchieën. Aan de andere kant zijn de meeste van de instabiele landen in de hedendaagse wereld republieken, waarvan velen hun eerdere monarchieën omvergeworpen hebben. Er is een gevoel van eenvoudige communicatie tussen monarchie en de mensen die politici van nature niet in staat zijn om te ontwikkelen. Burgers zijn volledig betrokken bij het leven van hun koning of koningin, ze zijn betrokken bij hun activiteiten tijdens terugkeer van staatsbezoek en via de media. De flair en ceremonie die de monarchie omringen betrekt de burgers, met name jongeren, in ons proces van de overheid. Door hun ambt en persoon weerspiegelt de koning(in) het beschaafde culturele karakter dat nationalisme belichaamt.
Wanneer monarchieën zelf multiculturalisme en islamisering beginnen te propageren
Een meerderheid van de Europese cultureel conservatieven zijn royalisten (ik zou zeggen misschien wel 70% of meer). Maar in de afgelopen decennia gaan zich er steeds meer ergeren aan bepaalde factoren. Recente ontwikkelingen bevestigen dat sommige van onze koninklijke families (sommigen meer dan anderen) niet handelen in het belang van hun land en volk, maar in plaats daarvan een lijn van verzoening en acceptatie kiezen, naar nieuwe multiculturele en politiek correcte doctrines, zonder deze nieuwe politieke lijn ook maar te bekritiseren. De Europese christelijke vorsten zijn in feite Christelijke staatshoofden en hebben een verantwoordelijkheid om in ieder geval kritiek te geven op de voortdurende ontkerstening van hun respectieve landen. Maar dat doen ze niet. De Europese christelijke vorsten zijn in feite de leiders (althans symbolisch) van de Europese beschaving en moeten als eerste kritiek leveren op de kwade Europese ideologie van haat die bekend staat als het multiculturalisme, welke als enige doel heeft om Europese tradities, culturen, identiteiten, christendom en natiestaten te vernietigen. Ze verwierpen openlijk een andere ideologie van haat (het nationaalsocialisme), dus waarom ondersteunen ze multiculturalisme zo levendig? Is het gewoon een gebrekkig oordeel of is het verraad?
Zullen de Europese monarchieën de burgeroorlog overleven?
Om de problematiek om te draaien: als multiculturalisme wordt toegestaan om zijn gang te gaan zal alles wat Europees is langzaam wegkwijnen, de monarchie inbegrepen. Een land met een moslimmeerderheid zal nooit instemmen met een christelijke vorst en zal waarschijnlijk een republiek steunen of op zijn minst eisen dat de koning(in) bekeert of een atheïst wordt. Wat betreft het voortbestaan van de Europese monarchieën door de fases 1 tot en met 3 hangt het een beetje af van welke familie u bedoelt. Er zijn een paar families die vrij cultureel conservatief zijn (de Deense en Spaanse hoven zijn noemenswaardig), terwijl andere hoven een cultureel marxistische politieke richting lijken te ondersteunen. De Britse en Noorse koningshuizen lijken in het bijzonder een culturele marxistische lijn (multiculturalisme) te ondersteunen en toe te juichen. Ze lijken geen bezwaar te hebben tegen de voortdurende vernietiging van de Europese tradities, culturen, identiteiten, christendom, en de natiestaten. Ze hebben ervoor gekozen om heel ontvankelijk te worden voor de cultureel marxistische elites. Ter illustratie: de Britse koninklijke familie heeft een islamitische gebedsruimte gebouwd in het koninklijk paleis na druk van de Labour party en andere multiculturele partijen.
Zoals we allemaal weten heeft de monarchie een zeer belangrijke functie in de Europese samenlevingen. Het moet de tradities en waarden van het land handhaven en belichamen. In Groot-Brittannië bleef, toen de constitutionele monarchie werd opgericht, het House of Lords over om het behoud van dergelijke tradities en waarden te verzekeren, van generatie op generatie, door de bloedlijnen van hun leden. Toen Tony Blair het systeem van erfelijke aanstellingen afschafte in het House of Lords, zogenaamd in naam van de democratie, deed hij dit om deze tradities en waarden te ondermijnen, en de erfelijke lijn te vervangen door hielenlikkers en een aantal moslims. Barones Warsi, bijvoorbeeld, is een moslim van Pakistaanse afkomst.
Jammer genoeg stond de koningin erbij en keek al dit gebeuren aan zonder een woord van weerstand te uiten. Men moet dan ook overwegen dat dit voor een van twee redenen kan zijn:
Hoe dan ook doet ze niet meer het werk dat ze moet doen en daarom moet ze worden vervangen. Er is in feite al een historisch voorbeeld van een dergelijke vervanging in de 'Glorious Revolution' van 1688. Koningin Margarethe van Denemarken heeft daarentegen wel de moed gehad om zich uit te spreken tegen de islamisering van Europa.
De culturele conservatieve strategie in het vooruitzicht
Zoals eerder gezegd is een grote meerderheid van de culturele conservatieven royalist. We willen een monarchie die haar heilige eed handhaaft, als beschermer, om de tradities en waarden van het land te behouden en een belichaming daarvan te zijn. De koninklijke families die vrijwillig en zelfs graag bijdragen aan de Europese ideologie van haat die bekend staat als het multiculturalisme zullen worden vervangen, zodra wij, de cultureel conservatieven, de macht grijpen. Er is zelfs een scenario mogelijk waarbij een vorst (en voorstander van cultureel marxisme) besluit om het land te ontvluchten en ervoor kiest om ons cultureel conservatieve invloed te weigeren. In dit geval zal hij of zij worden vervangen door de volgende geschikte kandidaat in de lijn van troonopvolging die wel bereid is om door te gaan met het ondersteunen van de Europese waarden en tradities.
Groot-Brittannië heeft een relatief grote lijn van troonopvolging, waardoor het niet moeilijk zal blijken om geschikte (cultureel conservatieve) kandidaten te vinden. Het zou echter veel moeilijker blijken in landen als Noorwegen, waar er minder kandidaten zijn. Christian Frederik Carl Georg Valdemar Aksel was een Deense prins die werd gekozen tot koning van Noorwegen in de periode 1905-1957 onder de naam Haakon VII. Hij was een lid van het Huis van Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, afgekort de Glücksburg dynastie. Een alternatief zou zijn om een cultureel conservatieve kandidaat te selecteren uit ofwel het huis van Glücksburg of Bernadotte. Andere relevante alternatieven zijn de Oldenburger lijn. Persoonlijk zou ik de voorkeur geven aan het genetisch identificeren van een geschikte kandidaat uit de lijn van Harald Fairhair (Hårfagre). De geschikte familie zou in dit geval voor ten minste drie jaar worden 'begeleid' door een naburige en bereidwillige koninklijke familie voor er kroning zou kunnen plaatsvinden.
We moeten ervan uitgaan dat één, misschien twee van onze Europese koninklijke families hun eed zullen verraden en onze heerschappij in de toekomst verwerpen na een staatsgreep. We moeten bereid zijn om een beknopte strategie te implementeren die de Europese monarchieën behoudt.
Het Europese sociale zorgstelsel heeft een ondergeschikte rol ten aanzien van de lopende zelfmoord van Europa. Dit is in de eerste plaats een culturele strijd tussen nationalisme (monoculturalisme) en internationalisme (multiculturalisme) en geen economisch oorlog tussen kapitalisme en socialisme.
Rechts en antimarxistisch zijn betekent niet per se dat u tegen het idee van een verzorgingsstaat moet zijn. De Tory Party in Groot-Brittannië introduceerde de eerste pensioenen en de eerste publieke gezondheidszorg voor de armen, hoewel er gewoonlijk wordt gedacht dat de socialisten dat deden. Bismarck heeft ook een belangrijke bijdrage aan de verzorgingsstaat gemaakt en niemand zou hem links noemen.
De harde waarheid van de kwestie is de volgende: een verzorgingsstaat zal perfect werken indien verweven met kapitalistische doctrines, zolang het land monocultureel is of het niveau van sociale cohesie op een acceptabel niveau is. Een verzorgingsstaat zou nooit werken in de VS vanwege het gebrek aan sociale cohesie, want ze hebben grote minderheidsgroepen die zijn toegestaan om parallelle culturen, normen en ethiek te hebben.
Blindelings weerstand leveren tegen sociale zekerheid is een Amerikaanse neoconservatieve leer en heeft niets te maken met nationalisme. Er zijn bepaalde aspecten van de moderne beschaving en goede zeden die enige mate van staatszorg vereisen. Maar de manier waarop het wordt uitgedrukt in de wet en gehandhaafd is van cruciaal belang. Multiculturalisme zal altijd uitdraaien op de vernietiging van een verzorgingsstaat, omdat de meerderheid het uiteindelijk zal verbieden om overmatige belasting te heffen om duizenden of miljoenen arme mensen te subsidiëren met parallelle en eerlijk gezegd inferieure culturen en ethiek.
Veel rechtse Amerikanen leven onder de illusie dat ze de Koude Oorlog gewoon gewonnen hebben omdat het kapitalisme de overhand heeft. Amerikanen vergeten vaak om socialisme/verzorgingsstaat te onderscheiden van marxistisch internationalisme, maar deze verzameling doctrines zijn twee totaal verschillende concepten. De lopende Europese burgeroorlog is geen strijd tussen kapitalisme en socialisme/verzorgingsstaat. Het is een culturele oorlog tussen nationalisme en internationalisme. De Europese sociale stelsels hebben weinig te maken met de huidige culturele en demografische zelfmoord van Europa. Het belangrijkste punt hier is de strijd tussen internationalisme (marxisme/multiculturalisme/globalisme) en nationalisme (cultureel conservatisme).
Het marxisme/internationalisme/globalisme/multiculturalisme is een ideologie ontworpen om de Europese tradities, culturen, identiteiten en zelfs nationale staten te deconstrueren, terwijl nationalisme de antithese hiervan is. Om de internationalisten te doen slagen hebben ze deze politieke deconstructie gecombineerd met massa-immigratie van moslims. Natuurlijk zijn er verschillende motieven. Globalistische kapitalisten (zoals de Republikeinse Partij) steunen die grootschalig islamitische immigratie vanwege de goedkope arbeidskrachten, terwijl de Democratische Partij (cultureel marxisten) het ondersteunt voor de stemmen.
Een veel voorkomende misvatting is dat nationalisme leidt tot achterlijkheid en dat de vooruitgang, wetenschap en elke vorm van ontwikkeling stopt. De marxisten of kapitalistische globalisten zullen zeggen dat u globalisme/multiculturalisme niet kunt stoppen of voorkomen, maar dat is natuurlijk niets meer dan propaganda. Japan en Zuid-Korea bewijzen heel goed dat deze verklaring onjuist is. Beide landen zijn monocultureel en tegelijkertijd zeer ontwikkeld en worden beschouwd als twee van de meest succesvolle landen ter wereld.
Maar hebben de VS en andere multiculturele landen zonder twijfel een groot voordeel als gevolg van het feit dat ze hoog opgeleide immigranten toelaten? Krijgen ze ook een belangrijk productiviteitsniveau vanwege het feit dat ze moderne slavernij toelaten (productieve immigranten die werken onder het minimumloon)?
Allereerst hebben weinig landen eigenlijk een streng toelatingsbeleid en zullen jan en alleman toelaten los van het feit of de kandidaat hoger opgeleid is of niet. Australië en de VS zijn daarentegen nog best streng en beperken meestal veel van de immigratie tot deze [kansrijke] kandidaten. Maar de VS beschikt niet over een systeem van sociale zekerheid, zodat deze immigranten de maatschappij minimaal belasten als ze hun baan verliezen.
Ten tweede is het gros van de immigranten die worden geaccepteerd door de meeste Europese landen conservatief moslim met weinig of geen opleiding. Dit vormt een destructieve mix gezien het feit dat ze volledige toegang krijgen tot het sociale zorgstelsel.
Ten derde, monoculturele en hoogontwikkelde landen als Japan en Zuid-Korea bewijzen dat een goed georganiseerd schoolsysteem (zie Schoolsystemen voor de toekomst) ervoor zorgt dat elk land genoeg professionals uit hun eigen land kan ontwikkelen zonder daarvoor uit derdewereldlanden te importeren. De huidige trend van hoogopgeleide vreemdelingen aanlokken is niets meer dan een negatieve spiraal die essentiële scholingshervormingen vertraagt. In plaats van een disfunctioneel schoolsysteem te aanvaarden door het importeren van buitenlandse onderdanen zijn wij van plan om het systeem drastisch te hervormen. Dit zal ook inhouden dat we de Japanse en Zuid-Koreaanse (oude Europese) doctrines kopiëren. Dit beleid is in feite al van ons want het is een blauwdruk van het Engelse systeem dat van kracht was in de jaren '50.
Op persoonlijk vlak zullen anderen mij zien als een antisocialistische elitaire gezien het feit dat ik graag de opgeblazen Europese overheidssector drastisch wil kortwieken van de huidige 40-70% tot 25%. Dit is echter niet aan mij, maar aan de toekomstige nationalistische leiders van Europa. Bovendien overtreft mijn trouw aan mijn land en volk mijn secundaire of tertiaire antisocialistische doelstellingen. Immers, we vechten een oorlog tegen internationalisme, niet tegen de Europese welvaartsstaat.
Door Ohmyrus
Brontekst: http://democracyreform.blogspot.nl/2006/11/democracy-needs-reformation-by-ohmyrus.html
Waarom zou een iemand met een uitkering dezelfde ene stem krijgen als een belastingplichtige? Waarom zou een drugshandelaar evenveel stemrecht hebben als een Moeder Theresa? Waarom zou een schoolverlater een zelfde stem hebben als een professor?
In een democratie krijgt Moeder Theresa net zo'n stem als elke gangster zoals, laten we zeggen, de Sopranos. Oeps, die jongens zijn slechts tv-personages.
Het systeem van één stem per persoon geeft iedereen een gelijke stem in hoe een land moet worden geregeerd. Maar het is duidelijk dat niet elke burger evenveel bijdraagt aan de samenleving. Sommigen, zoals drugsdealers, schaden de samenleving. Anderen, zoals uitkeringstrekkers, willen geld uit de samenleving dat de meer ijverige leden moeten leveren. Gezien de ongelijke bijdragen, waarom zou iedereen een gelijk recht krijgen (een gelijke stem) om zijn leiders te kiezen? Dat is de vraag die ik mezelf altijd heb gesteld.
Begrijp me niet verkeerd, ik wil niet dat de democratie vernietigd wordt. Ik denk dat het, ondanks al zijn gebreken, nog steeds de beste vorm van bestuur is die de mens bedacht heeft.
Zoals Churchill ooit zei, is de democratie de slechtste vorm van bestuur, op alle anderen na. Toch zijn er problemen mee die, als ze onopgelost blijven, kunnen leiden tot de ineenstorting van de democratie. Ik wil zijn leven verlengen door de problemen te identificeren en mogelijke oplossingen voor te stellen voor die problemen die leiden tot een mislukt systeem.
Deze houding lijkt misschien vreemd, want na de ineenstorting van het communisme lijkt het erop dat de democratie eindelijk heeft gezegevierd [1]. Veel schrijvers als Francis Fukuyama dachten dat we het einde van de geschiedenis bereikt hadden, wat betekent dat we de laatste fase bereikt hadden in de evolutie van de menselijke samenleving, met democratie als de beste manier om de maatschappij te organiseren.
In 1900 waren slechts een handjevol landen democratieën, in vergelijking met de huidige 119 landen ofwel 62 procent van de wereld. De Amerikaanse president George Bush wil de democratie exporteren naar de overige plaatsen, en hij is zeker van diens aantrekkingskracht en rechtvaardigheid. Ik ben de enige roepende in de woestijn die een waarschuwing geeft dat we niet op onze moeten lauweren moeten rusten.
We zijn opgevoed met het geloof dat elke persoon het recht op een stem heeft. Dus de gedachte dat sommige burgers meer stemrecht moeten krijgen dan anderen valt bij de meesten van ons verkeerd.
Laten we dus afgezien van de morele kwestie in plaats daarvan de economische en sociale gevolgen analyseren die hieruit voortvloeien.
Voordat we beginnen, wil ik erop wijzen dat politici zich gedragen als ondernemers of stemmen-nemers, 'votrepreneurs'. Het enige verschil is dat ze, in plaats van geld te verdienen, stemmen verdienen.
De zakenman verkoopt een product of dienst in ruil voor dollars. De politicus verkoopt zichzelf voor stemmen in plaats van geld. Beide zullen een marktonderzoek doen van de bevolking en strategieën ontwerpen om de kopers of kiezers te lokken. Om de gelijkenis van zakenlieden en politici te benadrukken zal ik vanaf nu verwijzen naar politici als 'votrepreneurs' of de twee woorden door elkaar gebruiken. Door het gedrag van votrepreneurs heeft democratie nu de volgende nadelen:
Het eerste wat een votrepreneur zal merken in zijn marktonderzoek is dat de inkomensverdeling geen normale verdeling is. Het is scheef getrokken. Er zijn, eenvoudig gezegd, meer arme mensen dan rijke mensen. Wat dit betekent is dat politici in het stemhokje kunnen scoren door een herverdelingsbeleid voor te stellen. Het resultaat is de verzorgingsstaat en hoge belastingen.
Benjamin Franklin heeft het heel mooi en kort samengevat. Hij zei: "Democratie is twee wolven en een lam die stemmen over wat ze voor de lunch zullen nemen" [2].
Als de wolven Ben [Franklin]'s lunch hadden opgegeten, had hij dan nog steeds de tijd gehad om vliegers te laten vliegen? Misschien zouden we nog steeds bij kaarslicht leven.
De verzorgingsstaat vermindert de stimulans om te werken en remt het nemen van bedrijfsmatige risico's af. Daarbovenop maken arbeidsvriendelijke wetten in Europa het moeilijk om werknemers te ontslaan, en ze hebben al zeer korte werktijden in vergelijking met Amerikanen en Aziaten.
In sommige delen van Europa zijn de slopende resultaten duidelijk zichtbaar. De werkloosheid in Frankrijk en Duitsland is ongeveer 10 procent. Natuurlijk zou een votrepreneur nooit de waarheid vertellen aan zijn kiezers door te zeggen: "Stem op mij en u kunt een lui leven leiden, want we zullen u laten ondersteunen door de hardwerkende belastingbetalers".
In plaats daarvan zou hij zijn toespraak verkopen op een manier die hun geweten afstompt en hen het gevoel geeft dat ze het recht hebben om hun stem te gebruiken om geld uit iemand anders zijn portemonnee te plukken. Dit creëert een klimaat van toe-eigening en afhankelijkheid dat slopend is. Zulke rechten helpen de middenklasse meer dan de armen, want dat is waar de meeste van de stemmen liggen. In het huidige systeem ligt de grootste groep kiezers bij Jantje Doorsnee, en dit levert een middelmatige regering op.
Daarbij heeft de afhankelijkheid van een gezichtsloze overheid ook sociale gevolgen. Het heeft de oude relatie tussen ouders en kinderen afgebroken. Talloze generaties lang waren ouders afhankelijk van hun kinderen als oudedagsvoorziening
Nu zijn ze afhankelijk van de overheid. Omdat kinderen niet meer de pensioenfondsen van het verleden zijn, en de belastingen zo hoog zijn, besluiten mensen om minder kinderen te nemen. Als je kijkt naar de geboortecijfers van Europa en Japan zul je merken dat ze onder het vervangingsniveau zijn. Maar de jongeren worden nog steeds geacht om te betalen voor de ouderen! Deze keer is de betaling indirect - via de overheid in de vorm van hogere belastingen en sociale uitkeringen aan ouderen. Naarmate de bevolking in de moderne democratieën ouder wordt, en met lagere geboortecijfers, betekent dit dat een krimpende beroepsbevolking de ondersteuning van de ouderen moet dragen.
Zou het niet beter zijn om de tussenpersoon weg te laten vallen? Het zou zeker schelen in de overheidsbureaucratie als elke gepensioneerde op zijn oude dag afhankelijk was van zijn kinderen, net als in het verleden. Dan zouden zij meer worden gestimuleerd om meer kinderen te krijgen en om ze goed op te voeden, wat ook weer gunstig is voor huwelijken. Er werd in 1988 in The Economist geschreven dat minder dan 1% van de Amerikaanse armen bestaat uit mensen die getrouwd zijn, de middelbare school hebben afgemaakt en tenminste een jaar lang een baan hadden [3]. Alles wat het kost om boven de armoedegrens te leven is een beetje moeite om een opleiding af te maken, trouw te zijn aan uw partner en een baan te behouden. Met andere woorden, alles wat u nodig heeft zijn de ouderwetse deugden van toewijding, discipline en trouw aan uw partner.
Tegenwoordig vinden mannen het gemakkelijk om hun vrouwen en kinderen te verlaten omdat ze weten dat die niet zullen verhongeren. De staat zal voor hen zorgen. Dit kan hebben bijgedragen aan onstabiele huwelijken.
Op hetzelfde moment merken de votrepreneurs ook dat mensen het haten om belasting te betalen. Ze willen wel de voordelen van de overheid maar houden er niet van om geld bij te dragen. Dus om te voorzien in deze markt zullen ze belastingverlagingen beloven. De resultaten zijn begrotingstekorten en stijgende overheidsschuld.
Als u kijkt naar de statistieken, hebben de meeste van de OESO-landen enorme begrotingstekorten [4]. Over het geheel genomen heeft de OESO een gecombineerd begrotingstekort dat net onder de 4 procent van het BBP zit. Een groot deel daarvan is afkomstig uit de Verenigde Staten, waar er een begrotingstekort is van ongeveer 5 procent van het BBP.
Japan is nog erger, met meer dan 6 procent van het BBP. Sommige economen waarschuwen al voor een economische ineenstorting als er niets gebeurt. Soms drukken de politici meer geld bij om te betalen voor hun schulden, wat resulteert in inflatie. Op andere momenten nemen ze hun toevlucht tot de staatsschuld, wat resulteert in een hogere rente. Als er een economische crisis komt die uitdraait op massale werkloosheid of hoge inflatie, dan zal het vertrouwen in de democratie kelderen. Dan zullen mensen bereid zijn om de macht in de handen van een dictator te leggen. Dat was een van de redenen waarom Hitler aan de macht kwam.
Het tweede ding wat votrepreneurs opvalt is dat ze maar eens in de vier of vijf jaar met verkiezingen worden geconfronteerd. Dit betekent dat ze zich niet kunnen veroorloven om te denken op de lange termijn. Politici weten dat hun tijd in de regering beperkt is. Om in de regering te blijven komen ze dan met een beleid dat populair is op de korte termijn, ook al weten ze dat het rampzalig is op de lange termijn. Ik weet zeker dat je hebt gehoord van het gezegde "No pain, no gain" [Wie maaien wil, moet zaaien / Kost wat, maar dan heb je ook wat].
Democratieën zijn niet in staat om op korte termijn in te leveren voor winst op de lange termijn. Ze hebben de neiging om het tegenovergestelde te doen, dat wil zeggen, op korte termijn winst te boeken ten koste van [duurzame ontwikkelingen].
De groeiende overheidsschuld in de VS en andere democratieën is een goed voorbeeld hiervan. Om de huidige generatie van de kiezers tevreden te stellen, laten politici de toekomstige generaties de rekening betalen. De ongeborenen kunnen natuurlijk niet stemmen. Het resultaat van één stem per persoon is hogere belastingen, rente, inflatie en overheidsuitgaven.
Een deel van het probleem is dat er een scheve verhouding is tussen de persoonlijke belangen van de politici en die van het land als geheel. De votrepreneurs willen gekozen worden, eerlijk danwel oneerlijk. Soms is het beleid dat zij naar voren brengen schadelijk op de lange termijn maar populair op de korte termijn. Natuurlijk zullen uiteindelijk de poppen aan het dansen komen, maar tegen die tijd werken zij toch al niet meer bij de overheid!
Als je het mij vraagt, denk ik dat de monarchieën van de 19e eeuw Europa betere macro-economische managers waren dan de democratisch gekozen politici van de 20ste eeuw. Statistieken tonen aan dat de rente, belastingen en inflatie over het algemeen lager waren. Net als de overheidsschuld als percentage van het BBP [2].
De reden hiervoor is eenvoudig. De vorsten en edelen waren er zeker van dat ze aan de macht zouden zijn voor de rest van hun leven en ze wilden hun zonen de tronen van welvarende landen laten bestijgen. Dus ze hadden de neiging om meer op de lange termijn te denken. Ook moet worden toegevoegd dat het merendeel van de Europese vorsten destijds geen absolute macht had en ze moesten tegemoet komen aan de wil van het volk. Als ze te veel provoceerden, kostte hen dat de kop - zoals Louis XVI letterlijk heeft ondervonden.
Dit evenwicht tussen koninklijke rechten en druk van het volk gaf over het algemeen aanleiding tot een beter macro-economisch beheer. Die eerste gaf een perspectief van besluitvorming op lange termijn en die laatste controleerde de macht van de vorsten, om te voorkomen dat er zulk soort leiders opdraven als Saddam Hoessein.
Als votrepreneurs macht willen winnen, moeten ze op zijn minst doen alsof ze vechten voor de doelgroepen kiezers waarvan zij denken dat die nodig zijn om de volgende verkiezingsdag te winnen. Sommigen zullen vechten voor een of andere etnische groep. Anderen vechten voor verschillende inkomensgroepen. Sommigen proberen de lagere inkomensgroepen te paaien door veelbelovende werkloosheidsuitkeringen, terwijl anderen voor de hogere inkomensgroepen strijden door belastingverlagingen te beloven. [Weer anderen mikken op de ouderen kiezers.]
Dan zijn er de maatschappelijke vraagstukken. Sommigen zijn conservatief en religieus terwijl anderen seculier en liberaal zijn. Zo zien we dat de rijken het opnemen tegen de armen, liberalen tegen de conservatieven en raciale groepen tegen elkaar. Er is geen stimulans voor een votrepreneur om een algemeen beleid aan te nemen voor het welzijn van het land als geheel. Hij wordt door zijn behoefte aan herverkiezing beperkt tot het plezieren van zijn kiezersbasis die hem de regering in zal stemmen. Het volk zal ondertussen een mentaliteit ontwikkelen van 'ikke eerst', zonder na te denken over het welzijn van het land als geheel.
Vijandigheid tussen economische klassen en verschillende etnische groepen kan worden benut [door politici] en omgezet in stemmen voor de votrepreneurs. In plaats van dat ze de passies van het volk matigen, hebben ze meer kans om ze aan te wakkeren door zich voor te doen als hun kampioenen.
Vaak leidt dit tot rellen. In Frankrijk waren er dit jaar twee rellen - eentje economisch van aard en de andere raciaal, al was er enige overlap. Bij de eerste rellen waren mensen die protesteerden tegen een nieuwe Franse wet waardoor het makkelijker wordt voor werkgevers om jonge werknemers in hun proeftijd te ontslaan. De tweede opstand was raciaal en religieus van aard. Etnische Noord-Afrikaanse minderheden, die moslim zijn, schopten dagenlang rellen.
Mensen verdelen zich in groepen naar hun ras, taal en godsdienst. De aanwezigheid van elk element vergroot de spanningen. Die spanningen zijn het grootst als al de drie elementen verschillend zijn tussen twee groepen, en het kleinst wanneer er slechts één verschil is tussen twee groepen.
Maar of de spanning nu hoog is of laag, hij moet onder controle blijven. Maar in plaats van het bedaren van spanningen wakkeren votrepreneurs ze juist aan om stemmen te winnen. Hitler heeft stemmen en macht gewonnen door de joden oneerlijk beschuldigen van alle problemen in Duitsland. Toen dictator Tito aan de macht was, was Joegoslavië een hecht land waarin etnische spanningen goed onder controle waren. Maar toen er democratie kwam in Joegoslavië, deden politici zich voor als kampioenen voor hun eigen etnische groepen, door wrokgevoelens aan te wakkeren en anderen te demoniseren. Het resultaat was een burgeroorlog.
Samengevat: de democratie vertoont drie zwakke plekken - haar voorliefde voor herverdelingsbeleid, kortetermijndenken en etnische verdeeldheid. Deze zwakke punten zijn tot op zekere hoogte al aanwezig in de meeste volwassen democratieën van de Westerse wereld. Op dit moment loopt geen een daarvan gevaar op instorting. Maar na verloop van tijd zal dat gevaar groeien.
In het geval van Amerika is er een enorm begrotingstekort dat niet alleen de economie dreigt te destabiliseren maar ook de wereldeconomie, gezien Amerika's aandeel in het wereldwijde BBP. Haar groeiende minderheden, zowel legale als illegale, hebben het potentieel om verdeeldheid in het land te veroorzaken als de etnische spanningen niet goed worden beheerd.
Maar het zijn de socialistische landen als Frankrijk - met hun combinatie van herverdelingsbeleid en etnische spanningen gecreëerd door politici die denken op de korte termijn - die het grootste risico lopen op een ineenstorting van de democratie. Frankrijk heeft een moslimbevolking van 10 procent. De moslims zijn van een ander ras, spreken een andere taal en hebben een andere godsdienst dan de andere Fransen.
Dit maakt het probleem ernstiger dan, laten we zeggen, de etnische spanningen tussen zwarten en blanken in Amerika, waar het enige verschil het rassenverschil is. Ook Frankrijk heeft een werkloosheidspercentage van 10 procent, en veel van de werklozen zijn moslims. De recente rellen kunnen wel eens de eerste schoten zijn van een burgeroorlog. Het zou, als de etnische spanningen toenemen, niet meer lang duren voor een Franse versie van Adolf Hitler of Slobodan Milosovic te voorschijn komt.
Ik voorzie dat Europese moslims binnen de komende 20 jaar autonome regio's in steden zullen eisen, waar de sharia-wetten gelden. Dit zal ertoe leiden dat de 'klassieke' Europeanen vinden dat hun manier van leven bedreigd wordt, en dan zal er een terugslag zijn. De mensen zullen ten prooi vallen aan racistische groepen die uiteraard zullen beloven om hun manier van leven te verdedigen. Hoewel het een lange tijd duurde voor de Europeanen leerden om hun meningsverschillen vreedzaam op te lossen via de stembus, wordt deze belangrijke les langzaam afgeleerd. De les die we leren van de Deense cartoon-affaire is dat geweld loont. De meeste Westerse regeringen gaven toe aan moslims door verontschuldigingen te maken en de cartoons te veroordelen, in plaats van op te komen voor de vrijheid van meningsuiting. Binnenkort zullen groepen die immigratie tegen zijn ook tot geweld komen. Als Europese democratieën hun etnische spanningen niet kunnen beheren, zal de democratie kapotgaan, en er plaats komen voor dictators.
Hoe moet de democratie dan worden hervormd? We moeten een systeem nemen dat de wil van het volk in evenwicht brengt met langetermijndenken. Er moet ook een systeem komen dat het stemrecht koppelt aan hoe veel een kiezer bijdraagt aan de samenleving. Als u dit elitair vindt klinken, dan ben ik in goed gezelschap.
De vroegere stichters van Amerika waren ook elitair, vooral mannen als Alexander Hamilton. Zij beperkten het stemrecht tot mensen met onroerend goed, wat toen betekende het opgeleide deel van de bevolking die waarschijnlijk het grootste deel van de belastingen betaalde. Als mannen met een eigen bezit hadden ze een aandeel in de toekomst van het land en kon men erop rekenen dat ze een langetermijnvisie hadden. Zelfs in 1824 kon nog slechts 5 procent van de volwassen Amerikanen stemmen bij de presidentsverkiezingen [4].
Begrijp me niet verkeerd. Ik pleit er niet om het stemrecht te beperken tot rijke mensen. Maar ik ben wel voor een passend evenwicht tussen concurrerende behoeften. Ik heb nagedacht over enkele hervormingen die naar mijn mening de situatie zullen verbeteren.
In de eerste plaats stel ik voor dat de Senaat of Eerste Kamer bestaat uit mensen die gekozen worden voor een levenslange aanstelling en dat hun persoonlijke belangen beter worden afgestemd met die van de natie. Zodra iemand in de Senaat zit, is hij niet meer onderworpen aan de druk van het volk die denken op korte termijn produceert. De senator kan alleen worden verwijderd als hij een misdaad pleegt of ziek wordt. De Tweede Kamer zal net zo blijven als voorheen en haar leden worden onderworpen aan periodieke verkiezingen.
De gekozen senatoren moeten worden betaald in overeenstemming met zijn 'marktwaarde'. Dit betekent concreet dat hij net zo veel geld krijgt als hij zou krijgen als hij niet de politiek in was gegaan. Salarissen worden aangepast aan de economische groei. Bonussen worden pas gegeven als er bepaalde economische doelen behaald worden (bijvoorbeeld werkloosheid, inflatie, groei van het BBP). Deze doelen kunnen bijvoorbeeld om de 10 jaar een keer worden beoordeeld. Om verder te zorgen voor langetermijndenken zal zijn salaris nog worden overgemaakt aan zijn landgoed tot 10 jaar na zijn overlijden.
Door van de Senaat een levenslange aanstelling te maken zorgen wij voor een evenwicht tussen wensen van de kiezers op de korte termijn en hun behoeften op de lange termijn. Wij zorgen voor een evenwicht tussen de kiezers van tegenwoordig en de kiezers die nog geboren moeten worden. Onze enorme begrotingstekorten en de overheidsschuld zijn nu een last voor toekomstige generaties, die op dit moment geen stem hebben. Het is oneerlijk om ze met zoveel schuld op te zadelen. De huidige kiezers belasten hun kinderen en kleinkinderen feitelijk zodat zij zelf kunnen genieten van een verkwistende levensstijl.
Het tweede voorstel dat ik heb is dat we een stem overdraagbaar maken aan andere burgers. Elke kiezer kan stemmen kopen of verkopen via een elektronische marktplaats voor stemmen. De logica is als volgt: votrepreneurs kopen toch al stemmen met het geld van de belastingbetaler, door allerlei overheidsprogramma's te beloven die dit of dat kiesdistrict ten goede zal komen. Waarom laten we niet toe dat de kiezers dit direct kunnen doen zonder tussenkomst van de tussenpersoon? Waarom kunnen kiezers geen stemmen kopen als politici dat in feite al doen?
Er zal nog steeds een herverdeling van inkomen zijn tussen de rijken en armen, maar dan zonder tussenkomst van een vaak inefficiënte overheidsbureaucratie. Er zullen economische voordelen zitten aan het omzeilen van de tussenpersoon. Dit is wat ik denk dat er zal gebeuren in de praktijk:
De hogere inkomensgroepen zullen eindigen met meer stemmen, omdat ze geld te besteden hebben. Maar groepen die gepassioneerd zijn over bepaalde zaken ook wel. Zij zullen de stemmen gebruiken om de overheidsuitgaven te beperken en belastingen te verlagen om zelf te profiteren. Zij zullen ook de overheidsbegroting weer in balans brengen, omdat ze weten dat het niet houdbaar is en uiteindelijk rampzalig zal zijn voor hun aandelen- en obligatieportefeuilles.
Maar de armen zullen worden gecompenseerd met contant geld. Na wat uitproberen zal een er evenwicht worden bereikt waarbij het geld dat ze mislopen aan uitkeringen van overheden ongeveer gelijk is aan de verkoopwaarde van hun stem. Zonder een sociale zekerheid zullen uitkeringstrekkers meer stimulans hebben om te zoeken naar een baan en het verbeteren van hun vaardigheden - ook na de verkoop van hun stemmen.
Het is tijd om het verkiezingsproces te onderwerpen aan een soort van marktwerking dat mijn voorstel zal veroorzaken. Het eindresultaat is dat de macht meer zal liggen bij Jantje Bovengemiddeld. Deze leden van de samenleving zijn meestal niet voor niets beter opgeleid en meer succesvol, en zij halen het gemiddelde BBP per persoon omhoog.
Zij zijn ook mensen die meer talent hebben, ijverig zijn, meer gericht op de lange termijn. Succesvolle mensen hebben ook vaker meer stabiele huwelijken. In het huidige systeem worden mensen die meer gedisciplineerd zijn, meer bijdragen aan het land en harder werken juist meer belast om die mensen te helpen die slomer zijn en minder verantwoordelijk, en minder bijdragen.
In het huidige systeem worden de votrepreneurs gestimuleerd door verkiezingen om hun diensten aan een andere groep mensen te beloven - de ouderen. In het huidige systeem worden gepensioneerden ondersteund door de staat. In de VS is er ook sociale zekerheid. Dit betekent dat u niet langer uw kinderen nodig heeft om u te ondersteunen in uw oude dag. De staat zal u ondersteunen. Met andere woorden, u moet op andermans kinderen vertrouwen om u te ondersteunen.
Maar iedereen heeft hetzelfde idee van vertrouwen op andermans kinderen. Degenen die moeite en geld investeren in het afleveren van goede productieve burgers doen dit feitelijk voor het welzijn van anderen. Ze zullen moeten meebetalen aan de sociale zekerheid en de ondersteuning van een aantal anonieme vreemden. Het eindresultaat is dat paren minder kinderen hebben en we minder werkende mensen zullen hebben om de gepensioneerden te ondersteunen. Dit gebeurt niet alleen in de VS maar ook in andere democratieën.
Dit schendt de duizenden jaren oude praktijk van vertrouwen op onze eigen kroost voor onze oude dag. Het schendt ook een zeer goed principe - dat men beloond moet worden op basis van hun eigen inspanningen. Het vertrouwen op uw eigen kinderen voor uw oude dag kan ook een gunstig effect hebben op huwelijken; want dan hebben mensen een financiële stimulans om hun kinderen op te voeden in een harmonieus gezin - omdat hun eigen kinderen hun sociale zekerheid zijn. Mensen zullen zich wel twee keer bedenken voordat ze hun echtgenoten bedriegen, omdat dit hun huwelijk in gevaar brengt.
In het huidige systeem hebben mensen die zich zeer gepassioneerd inzetten voor hun doelen net zo'n stem als de mensen die niet zo hard werken voor hun doelen. Onder mijn voorgestelde wijzigingen zullen de mensen die zich hartstochtelijk inzetten voor hun zaak, of dat nu het milieu of abortus is, meer stemmen kunnen kopen.
Mensen die gepassioneerd zijn over deze kwesties hebben de neiging om zich beter te informeren, en omdat zij voldoende onderzoek gedaan hebben zouden zij verstandiger stemmen dan mensen die in het verkiezingsproces wat minder gedreven stemmen. Zelfs bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen neemt meestal minder dan 70% van de kiesgerechtigden de moeite om te stemmen. Degenen die niet geïnteresseerd zijn zouden hun stemmen kunnen verkopen aan degenen die wel geïnteresseerd zijn. Ik geloof dat dit voorstel de grootste groep kiezers bij Jantje Bovengemiddeld zal leggen, wat een meer intelligente overheid zal produceren.
Het derde voorstel is dat het presidentiële ambtstermijn moet worden verhoogd tot één enkele termijn van acht jaar. Dit zou hem bevrijden van de drang om herverkiezing op te zoeken, en zal hem toestaan om na te denken over de lange termijn. Als hij geen zorgen heeft over herverkiezing is het in zijn eigen belang om na te denken wat de geschiedenis van hem zal zeggen, en dit zal resulteren in een betere besluitvorming.
Kortom, we moeten niet zelfvoldaan worden over de toekomst van de democratie. Er zijn al lang broeiende en groeiende economische en etnische problemen die de votrepreneurs met hun kortetermijndenken niet kunnen oplossen. Met de opkomst van India en China (met hun hardwerkende goedkope arbeidskrachten) is het duidelijk dat we de verzorgingsstaat in Europa, en in mindere mate in Amerika, niet kunnen volhouden.
Wat ook bijdraagt aan onze problemen is de opkomst van islamitische immigranten in Europa die weigeren te assimileren en de cultuur van het gastland over te nemen. Een combinatie van economische moeilijkheden en etnische spanningen zullen de weg vrijmaken voor de ineenstorting van de democratie en de opkomst van nog een Sterke Leider, misschien zelfs nog een tweede Hitler. Ik ben er zeker van dat niemand dat wil zien gebeuren. We moeten de problemen oplossen nu er nog tijd is. Maar ik ben niet optimistisch. Voor het oplossen van deze problemen hebben we oplossingen voor de lange termijn nodig, en moeten we dus op de korte termijn inleveren[. Dat] is iets wat democratieën niet kunnen.
Bronnen:
1.Er is op dit moment een dreiging van de radicale islam, wiens voorstanders de mensheid wil organiseren volgens de islam. Dit kan verschrikkelijk bloedvergieten veroorzaken en we moeten het zeer serieus nemen, maar op het moment blijven die voorstanders beperkt tot een minderheid van de moslimbevolking, zij het een groeiende minderheid.
2.http://www.quotedb.com/quotes/1900
3.Zie pagina 221 van het boek The Politically Incorrect Guide to American History.
4. http://www.budget.gov.au/2004-05/overview/html/overview_main-03.htm
5. Zie ook het boek Democracy: The God that failed.
6. Zie het boek The Future of Freedom.
Hoewel ik je passie voor het genezen van een stervend land bewonder, denk ik dat je de uiteindelijke waarheid zult moeten accepteren dat het ook echt een stervend land is. Net als alles wat leeft hebben landen een beperkte levensduur, en zij moeten ook op een gegeven moment ophouden te bestaan. In het geval van Amerika kan je makkelijk zeggen dat het al lang niet meer bestaat zoals het ooit bedoeld was. Wat we nu hebben is een Amerika dat alleen nog maar lijkt op wat het ooit was, en zelfs dat is al overdreven.
De nare waarheid is dat de mensen die zich tegenwoordig trots Amerikanen noemen keihard weg zouden rennen voor de mate van vrijheid die de eerste bewoners van de staten genoten. We zijn zo afgericht om te accepteren wat de stichters van de VS zouden verafschuwen dat we, net als Brooks in The Shawshank Redemption, onszelf liever zouden van kant zouden maken dan vrijheid te hebben.
Democratie, Republiek, democratie, republiek. Het maakt niet uit welke naam je het geeft of dat je het woord met een hoofdletter schrijft. Dat is alleen maar semantiek. Waar het om gaat is wanneer de bal aan het rollen gaat, omdat het leven van een natie als een cirkeltje rond gaat. Er is een punt waar ze beginnen en een punt waar ze eindigen. Toegegeven, die punten zijn niet altijd gemakkelijk te definiëren, met name als het gaat om het einde. Niemand geniet er immers van om het einde van iets dierbaars te vieren. Maar de vrijheid genoten in het begin van dit land zal nooit meer worden genoten door diens burgers. Het cirkeltje is begonnen met draaien. Het einde zal waarschijnlijk niet tijdens jouw of mijn leven komen, maar het komt eraan.
De mens geniet allerlei rechten. Overheden worden ingesteld om deze rechten te beschermen. Helaas doen alle regeringen zich onder hun hebzuchtige masker voor als helpers, terwijl deze wolven in schaapskleding (votreprenuers) alleen hun eigen macht willen vaststellen. Dit wordt gedaan door de rechten van het volk toe te eigenen.
Alle rechten bestaan in de ether, en behoren allemaal tot de mensen. Als mensen een regering instellen, vernietigen zij vrijwillig een deel van die rechten voor het welzijn van de samenleving. Het probleem is niet dat de balans nooit hetzelfde blijft. Het probleem is dat de stroom van rechten alleen plaatsvindt van de ene kant naar de andere. (Ik laat je raden welke richting dat is en wie er nu meer rechten krijgt).
Ooit The Firm gelezen? In dat verhaal geeft een louche advocatenkantoor geld aan de nieuwe medewerkers en laat ze een paar jaar wennen aan het goede leven voordat ze hen de waarheid vertellen over de oneerlijke zakelijke transacties. Zo zijn wij ook verslaafd geraakt. We zijn tevreden met de gang van zaken hoeveel we ook stennis schoppen en schreeuwen over de regering, en de votrepreneurs weten dit. Ze weten dat ze langzaam onze vrijheden kunnen blijven afkalven met onze toestemming en voor onze ogen, zolang ze ons het comfort van de illusie van vrijheid gunnen.
Het zal op deze manier door blijven gaan omdat wij niet kunnen winnen aan rechten. We zijn begonnen met alle rechten. Het beste wat we kunnen hopen, en de positie die jij lijkt te nemen, is dat we een gulden middenweg bereiken, waarbij we een stabiele status krijgen van geen netto verlies. Maar overheden zijn verraderlijk in hun aard. Zoals je al aangaf, gedijt de democratie door het kortetermijndenken. Ik zou die verklaring verfijnen verder door te zeggen dat de hele overheid gedijt op kortetermijndenken. Een overheid beloont het achterbakse en valse, waardoor het veel onwaarschijnlijker wordt dat we ze ooit kunnen verslaan in het spel van wie zijn rechten mag houden.
Daarom worden we geconfronteerd met een dilemma. De overheid is een politiek kapitalistische entiteit. En ondanks al onze inspanningen kunnen we ons niet meten met diens efficiëntie, omdat we het juist ontworpen hebben om meedogenloos te zijn, zodat het allerlei externe en interne aanvallen af zou wenden. Helaas plaatsten wij onszelf buiten de muur in onze haast om een onverslaanbaar systeem te maken. De burgers van Amerika hebben het punt bereikt waarop we de kolos niet langer kunnen besturen.
Dat is waarom ik geloof dat je ernaast zit met een poging om het huidige systeem te redden. Het is net als proberen om tandpasta terug te doen in de tube. Waar wij mee geconfronteerd worden, en wat de meeste mensen waarschijnlijk nooit zullen toegeven omdat het hun illusie van Amerika bedreigt, is het besef dat we de klok niet kunnen terugdraaien. Het cirkeltje zal rond komen, en het beste waar we op kunnen hopen is zijn ondergang te vertragen.
Het is moeilijk om deportatie van moslims openlijk te bespreken in een maatschappij waar het niet eens toegestaan is om de Islam te bespreken...
De reden waarom de auteurs die schrijven over onderwerpen gerelateerd aan Eurabië/de islamisering van Europa - Fjordman, Spencer, Ye'or, Bostom etc - niet actief spreken over deportatie, is omdat de methode als te extreem wordt beschouwd (en dus hun reputatieschilden zou schaden). Dit zou ongetwijfeld hun werk ondermijnen en waarschijnlijk voorkomen dat ze nog toekomstige boeken mogen publiceren. Maar de waarschuwing over de islam is al meer dan twee decennia herhaald en het is duidelijk dat 40 verdere jaren van dialoog zonder actie een verwoestende uitwerking op Europa zou hebben. Als deze auteurs bang zijn om een conservatieve revolutie en gewapend verzet te propageren en dan zullen andere auteurs dat maar moeten doen.
Historische deportaties uit Europa
Griekenland - verdrijving door moslims uit Cham in 1944
Na de verovering van Griekenland door nazi-Duitsland hebben de Italianen, wiens bezette gebieden ook Epirus omvatten, een groot aantal islamitische burgers uit Cham gevraagd om hen te helpen. Tijdens de bezetting waren een groot aantal islamitische Chams verantwoordelijk voor wreedheden tegen etnische Grieken, die de realisatie van een Groot-Albanië steunden.
Moslims uit Cham speelden naast de Wehrmacht (nazi-Duitsland) ook een belangrijke rol in de Holocaust in Griekenland; ze trommelden 2000 Griekse joden op en sturen ze naar Auschwitz en Birkenau.
Na WO2 werden 25.000 islamitische Albanese Chams gedeporteerd uit Griekenland (Chameria). Deze mensen waren afstammelingen van 'beys' uit Cham (islamitische feodale heersers onder het islamitische Ottomaanse Rijk), die eerder veel land in beslag hadden genomen van hun niet-islamitische onderdanen.
Deportatie van moslims uit Israël
Volgens de Israëlische Martin Van Creveld, professor aan de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem en militair historicus:
De Palestijnen moeten allemaal worden gedeporteerd. De mensen die hiernaar streven (de Israëlische regering) wachten alleen op de juiste leider en het juiste moment. Twee jaar geleden was slechts 7 of 8 procent van de Israëliërs van mening dat dit de beste oplossing zou zijn, twee maanden geleden was het 33 procent, en nu, volgens een enquête van Gallup, is het 44 procent.
Creveld zei dat hij er zeker van was dat de Israëlische premier Ariel Sharon de Palestijnen wilde deporteren.
Ik denk dat het heel goed mogelijk is dat hij dat wil doen. Hij wil het conflict escaleren. Hij weet dat niets anders dat we doen zal slagen.
Op de vraag of hij zich er zorgen over maakte dat Israël steeds de boeman zou zijn als het genocidale deportaties uitvoerde tegen de Palestijnen, citeerde Creveld de voormalige Israëlische minister van Defensie Moshe Dayan, die zei: "Israël moet als een dolle hond zijn, te gevaarlijk om te vallen".
Creveld stelde dat het Israël niet zou veel schelen of ze een schurkenstaat genoemd worden.
Onze strijdkrachten zijn niet de dertigste sterkste in de wereld, maar de op één of twee na sterkste. We hebben de mogelijkheid om de wereld met ons ten onder te laten gaan. En ik kan u verzekeren dat dit zal eerder zal gebeuren dan dat Israël ten onder gaat.
Bron:
http://www.sweetliberty.org/issues/israel/destroycaps.html
Deportatie als het enige alternatief (Kosovo en Israël ter illustratie)
Een staat die veel interesse heeft in het voorbeeld van Kosovo en diens geschiedenis is Israël. Tot 1987 had Tel Aviv de situatie op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza onder controle, nadat het die had teruggewonnen in vijf opeenvolgende oorlogen tegen zijn Arabische buren. De start van de eerste Intifada, de bevolkingsexplosie van de islamitische Arabieren, de dramatische verschijning van de internationale jihad, en de relatieve achteruitgang van de Westerse (Europese) steun aan Israël vormen een strategisch overlevingsdilemma voor de Israëlische beleidsmakers:
Moeten ze proberen de richting op te gaan van een bemiddelende benadering van de Palestijnen en kiezen voor een strategie van lage intensiteit tegen hen, of alle oproepen voor onderhandelen afkappen en een strategie van een totale oorlog vormen? Dat was hetzelfde dilemma dat de Serviërs bereikten in de vroege jaren '90. Ze gebruikten eerst tactiek nummer één en die is mislukt. De tweede optie was nauwelijks begonnen in eind 1998 en zou groot succes hebben opgeleverd, ware het niet dat de NAVO's luchtaanvallen begonnen in 1999. Merk echter op dat Kosovo dus een provincie is van de Servische staat, en daarom hadden de Serviërs, in tegenstelling tot de Israëli's, geen angst om 'de zee in gedreven te worden'. Een zekere conclusie is dat landen als Israël aanzienlijke intellectuele capaciteit zullen investeren in het maken van concrete analyses op basis van de recente geschiedenis van Kosovo.
Kosovo is de eerste definitieve overwinning van Europese islam sinds de bezetting van het eiland Kreta door de Ottomanen in 1669. Het verschil was dat toen al de grote Europese mogendheden als eenheid vochten.
Historische voorbeelden van deportatie:
1. Bevolkingsoverdracht (deportaties) in de Sovjet-Unie [1]
Bevolkingsoverdracht in de Sovjet-Unie kan worden ingedeeld in de volgende categorieën: deportaties van delen van de bevolking die 'anti-Sovjet' waren (vaak geclassificeerd als 'vijanden van arbeiders'), deportaties van nationaliteiten, tewerkstelling, en georganiseerde migraties in tegengestelde richting om etnisch gezuiverde gebieden te vullen. In de meeste gevallen waren de plaatsen van bestemming dunbevolkte afgelegen gebieden, dus onvrijwillige volksverhuizing in de Sovjet-Unie. Dit geldt ook voor deportaties naar de Sovjet-Unie van niet-Russische burgers uit landen buiten de Sovjet-Unie.
| Datum van overdracht | Doelgroep | Geschat aantal | Plaats van origine | Bestemming | Opgegeven redenen voor overdracht |
| April 1920 | Kozakken, Terek Kozakken | 45.000 | Noord-Kaukasus | Oekraïne, Noord-Russische SFSR | 'Ont-Kozakken': het stoppen van de Russische kolonisatie van Noord-Kaukasus |
| 1921 | Kozakken, Semirechye Kozakken | Semirechye | Verre noorden, concentratiekampen | 'Ont-Kozakken': het stoppen van de Russische kolonisatie van Turkestan | |
| September 1922 | "Maatschappelijk gevaarlijke personen" | 18.000 | Westelijke grensregio's van Oekraïne en Wit-Rusland | West-Siberië, het Verre Oosten | Sociale bedreiging |
| 1930-1936 | Koelakken | 2.323.000 | "Regio's van totale collectivisatie", het grootste deel van Rusland, Oekraïne, andere regio's | Noordelijke Russische SFSR, Oeral, Siberië, Noord-Kaukasus, Kazachstan, Kirgizië | Collectivisering |
| November-december 1932 | Boeren | 45.000 | Krasnodar Krai (Rusland) | Noord-Rusland | Sabotage |
| 1933 | Nomadische Kazachen | 200.000 | Kazachstan | China, Mongolië, Iran, Afghanistan, Turkije | |
| Februari-mei 1935 | Ingrische Finnen | 30.000 | Leningrad Oblast (Rusland) | Vologda Oblast, West-Siberië, Kazachstan, Tadzjikistan | |
| Februari-maart 1935 | Duitsers, Polen | 412.000 | Midden- en West-Oekraïne | Oost-Oekraïne | |
| Mei 1935 | Duitsers, Polen | 45.000 | Grensregio's van Oekraïne | Kazachstan | |
| Juli 1937 | Koerden | 2.000 | Grensregio's van de Georgië, Azerbeidzjan, Armenië, Turkmenistan, Oezbekistan, en Tadzjikistan | Kazachstan, Kirgizië | |
| September-oktober 1937 | Koreanen | 172.000 | Verre Oosten | Noord-Kazachstan, Oezbekistan | |
| September-oktober 1937 | Chinees, Harbin Russen | 9.000 | Zuiden van het Verre Oosten | Kazachstan, Oezbekistan | |
| 1938 | Perzische joden | 6.000 | Mary Province (Turkmeens SSR) | Verlaten gebieden van Noord-Turkmenistan | |
| Januari 1938 | Azeri's, Perzen, Koerden, Assyriërs | onbekend | Azerbeidzjan | Kazachstan | Iraans staatsburgerschap |
| Februari-juni 1940 | Polen (met inbegrip van vluchtelingen uit Polen) | 276.000 | West-Oekraïne, westelijk Wit-Rusland | Noordelijk Rusland, Oeral, Siberië, Kazachstan, Oezbekistan | |
| Juli 1940 | "Vreemdelingen"/"Overige etniciteiten" | onbekend | Oblast Moermansk (Rusland) | Karelo-Finland en Altai Krai (Rusland) | |
| Mei-juni 1941 | "anti-revolutionairen en nationalisten" | 107.000 | Oekraïne, Wit-Rusland, Moldavië, de Estse, Letse, Litouwse Sovjetstaten | Siberië, Kirov (Russische SFSR), Komi (Russisch SFSR), Kazachstan | |
| September 1941 - maart 1942 | Duitsers | Meer dan 780.000 | Povolzhye, de Kaukasus, de Krim, Oekraïne, Moskou, Centraal-Rusland | Kazachstan, Siberië | |
| September 1941 | Ingrische Finnen, Duitsers | 91.000 | Leningrad Oblast (Rusland) | Kazachstan, Siberië, Astrakhan Oblast (Rusland), het Verre Oosten | |
| 1942 | Ingrische Finnen | 9.000 | Leningrad Oblast (Rusland) | Oost-Siberië, het Verre Oosten | |
| April 1942 | Grieken, Roemenen, etc. | onbekend | Krim, Noord-Kaukasus | onbekend | |
| Juni 1942 | Duitsers, Roemenen, Krim-Tataren, Grieken met buitenlandse nationaliteit | onbekend | Krasnodar Krai (Rusland) | onbekend | |
| Augustus 1943 | Karachais | 70.500 | Karachay-Cherkessia | Kazachstan, Kirgizië, andere | banditisme, andere |
| December 1943 | Kalmukken | 93.000 | Kalmukkië | Kazachstan, Siberië | |
| Februari 1944 | Tsjetsjenen, Ingushen, Balkaren | 522.000 | Noord-Kaukasus | Kazachstan, Kirgizië | 1940-1944: opstand in Tsjetsjenië |
| Februari 1944 | Kalmukken | 3.000 | Rostov Oblast (Rusland) | Siberië | |
| Maart 1944 | Koerden, Azeri's | 3.000 | Tbilisi (Georgië) | Zuid-Georgië | |
| Mei 1944 | Balkaren | 100 | Noord Georgia | Kazachstan, Kirgizië | |
| Mei 1944 | Krim-Tartaren | 1.000.000 | Krim | Oezbekistan | |
| Mei-juni 1944 | Grieken, Bulgaren, Armeniërs, Turken | 42.000 | Krim | Oezbekistan (?) | |
| Mei-juli 1944 | Kalmukken | 26.000 | Noordoostelijke regio's | Centraal-Rusland, Oekraïne | |
| Juni 1944 | Kalmukken | 1000 | Volgograd Oblast (Rusland) | Sverdlovsk Oblast (Rusland) | |
| Juni 1944 | Kabardins | 2.000 | Kabardino-Balkarië | Zuid-Kazachstan | Samenwerking met de nazi's |
| Juli 1944 | Streng gelovigen van de Russisch-orthodoxe Kerk | 1.000 | Centraal-Rusland | Siberië | |
| Augustus-september 1944 | Polen | 30.000 | Oeral, Siberië, Kazachstan | Oekraïne, Europees Rusland | |
| November 1944 | Meskhetian Turken, Koerden, Hamshenis, Karapapaks | 92.000 | Zuid Georgia | Oezbekistan, Kazachstan, Kirgizië | |
| November 1944 | Lazes en andere inwoners van het grensgebied | 1000 | Ajaria (Georgia) | Oezbekistan, Kazachstan, Kirgizië | |
| December 1944 | Leden van de Volksdeutsche families | 1.000 | Mineralnye Vody (Rusland) | Siberië (volgens andere bronnen Tadzjikistan) | Samenwerking met de nazi's |
| Januari 1945 | "Verraders en samenspanners" | 2.000 | Mineralnye Vody (Rusland) | Tadzjikistan | Samenwerking met de nazi's |
| Mei 1948 | Koelakken | 49.000 | Litouwen | Oost-Siberië | Roofpartijen |
| Juni 1948 | Grieken, Armeniërs | 58.000 | Kust van de Zwarte Zee in Rusland | Zuid-Kazachstan | Voor Armeniërs: het lidmaatschap van de nationalistische partij Dashnaktsutiun |
| Juni 1948 | "klaplopers" | 16.000 | onbekend | onbekend | "Sociaal parasitisme" |
| Oktober 1948 | Koelakken | 1.000 | Izmail Oblast (Oekraïne) | West-Siberië | |
| Maart 1949 | Koelakken | 94.000 | Letland, Litouwen, Estland | Siberië, het Verre Oosten | Roofpartijen |
| Mei-juni 1949 | Armeniërs, Turken, Grieken | onbekend | Kust van de Zwarte Zee in Rusland, Zuid-Kaukasus | Zuid-Kazachstan | Lidmaatschap van de nationalistische Dashnaktsutiun Partij (Armeniërs), Griekse of Turkse nationaliteiten (Grieken), andere |
| Juli 1949 - mei 1952 | Koelakken | 78.400 | Moldavië, de Baltische Staten, westen van Wit-Rusland & Oekraïne, Pskov Oblast (Rusland) | Siberië, Kazachstan, het Verre Oosten | Roofpartijen & overig |
| Maart 1951 | Basmachis | 3.000 | Tadzjikistan | Noord-Kazachstan | |
| April 1951 | Jehova's Getuigen | 3.000 | Moldavië | West-Siberië |
2. Rusland wilde de moslims in Oost-Europa ook uitzetten, maar werd geconfronteerd en tegengehouden door het Verenigd Koninkrijk en anderen.
Na de Russisch-Turkse oorlog wilde Rusland de islamitische Albanezen deporteren (ze hadden zich in het verleden Turken genoemd) en Constantinopel terugnemen. Tijdens het Congres van Berlijn presenteerde Rusland 61 artikelen. Op dit moment was Rusland militair in een verzwakte toestand na de lange oorlog met het Ottomaanse Rijk. Groot-Brittannië had in het geheim afgesproken met het Ottomaanse Rijk om hen militair te beschermen tegen Rusland en in ruil daarvoor Cyprus te ontvangen. Disraeli draaide daarom artikel 16 om tot 61.
3. De Benes-decreten - De deportatie van Duitsers uit Tsjecho-Slowakije (1940-1945) [2]
Het is mogelijk dat de Westerse landen waar de ongelovigen sterk genoeg zijn de Benes-decreten uit Tsjecho-Slowakije in 1946 kopiëren, toen de meeste van de zogenaamde Sudeten-Duitsers, zo'n 3,5 miljoen mensen, zich een gevaarlijke vijfde colonne hadden bewezen zonder enige loyaliteit aan de staat. De Tsjechische regering heeft hen dus uit het land verdreven. Zoals Hugh Fitzgerald van Jihad Watch heeft aangetoond is er nu een veel betere reden voor een Benes-decreet voor delen van de moslimbevolking in het Westen dan er ooit was voor de Sudeten-Duitsers.
4. De deportaties naar Bărăgan [3]
De deportaties naar Bărăgan waren een grootschalige actie van uitzetting als straf, uitgevoerd in de jaren '50 door het Roemeense communistische regime. Hun doel was om met geweld personen die leefden binnen ongeveer 25 km van de Joegoslavische grens (in de huidige provincies Timis, Caras-Severin, en Mehedinti) naar de vlakte van Bărăgan.De plannen waren een "zuivering van de Banat", zoals later ontdekt in een document geschreven in Timisoara in 1956: de etnische zuivering van de Duitsers, Serviërs en Aromaniërs. Daarnaast gingen de plannen ook over uitsluiting van leden van verschillende sociale categorieën die als gevaarlijk werden beschouwd door de Roemeense Communistische Partij. Onder de doelwitten waren boeren met grote bedrijven (bekend als chiaburi, en ongeveer gelijk aan de Sovjetse koelakken), rijke landeigenaren, industriëlen, herbergiers en restauranteigenaren, Bessarabiërs en Macedonische vluchtelingen, voormalige leden van de Wehrmacht, buitenlandse burgers, familieleden van de vluchtelingen, sympathisanten van Tito, zij die in oorlogstijd medewerkers waren geweest van nazi-Duitsland (zie Romania during World War II), leden van het Roemeense Leger, ontslagen ambtenaren, familieleden van de contrarevolutionairen en allen die hen steunden, politieke- en burgerrechtenactivisten, voormalig zakenlieden met Westerse banden, en de leiders van de etnische Duitse gemeenschap.
Nader onderzoek naar deportaties:
https://en.wikipedia.org/wiki/Category:Deportation
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Population_transfer_in_the_Soviet_Union
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Benes_Decrees
3. https://en.wikipedia.org/wiki/Baragan_deportations
5. Uitzetting van de Moriscos uit Spanje [1] (ex-moslims bekeerd tot het christendom)
Spanje heeft ongeveer 315.000 Moriscos gedeporteerd naar Noord-Afrika in de periode 1609-1614.
Ik zou iedereen ten zeerste aanraden om de deportatie van de Morisco te bestuderen omdat het betrekking heeft op vele essentiële kwesties.
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Expulsion_of_the_Moriscos
Toekomstige voedselvoorziening is essentieel
De meeste mensen onderschatten de impact van de hoge bevolkingsdichtheid versus voedselvoorziening. Afhankelijk zijn van te veel importvoedsel is zeer riskant en kan in de toekomst catastrofaal blijken te zijn voor bepaalde dichtbevolkte landen. Groot-Brittannië zal ongeveer 70-80 miljoen inwoners hebben in fase 2/3 van de burgeroorlog. Als de logistiek om verschillende redenen hapert zouden er miljoenen kunnen sterven van de honger. Honger en hongersnood zal waarschijnlijk resulteren in een totaal anarchie in bepaalde gebieden van het land.
Cultureel conservatieven dienen voorzorgsmaatregelen te nemen en opnieuw de langetermijndoelen te heroverwegen van hun investerings- en onderwijsstrategie. Een aardappelboer zijn kan nu onaantrekkelijk lijken, maar zal waarschijnlijk zeer nuttig zijn in de toekomst. Als het financiële systeem instort (en dat zal het) zult u altijd in staat zijn om te handelen als u toegang heeft tot de primaire levensmiddelen.
De-evaluatie van educatieve strategieën
Veel opleidingen hebben weinig waarde onder bepaalde omstandigheden. Toch denk ik niet dat het binnen 20 jaar zal gebeuren. Marseille of Brussel zou hoogstwaarschijnlijk in een paar decennia het eerste 'epicentrum' voor een burgeroorlog worden. Als de multiculturele overheden voldoende tegenmaatregelen implementeren kunnen ze nog maximaal vijftig jaar stabiliteit houden. Communistisch Rusland had al ernstige problemen in de jaren '50, maar slaagde erin om zich op gang te houden tot 1991 (41 jaar). De laatste 20 jaar voor de val was de bevolking slachtoffer van strikte indoctrinatie en censuur.
Er zijn bepaalde parallellen met de huidige trend van 'mediastilte' over islamitische rellen in Europese metropolen en strafmaatregelen die worden genomen tegen mensen (cultureel conservatieven) die kritiek hebben op het huidige systeem. De EU zal een stuk meer totalitair worden in de komende decennia voordat het uiteindelijk neerstort.
In ieder geval, ik geef het West-Europese staatsmodel nog maximaal 30 tot 70 jaar voor er ten minste een aantal van hen instorten.
Het zou een pragmatische aanpak zijn om in de komende decennia onze investeringsmentaliteit te verschuiven van aandelen/valuta/obligaties/vastgoed etcetera naar grondstoffen.
Het is echt moeilijk te voorspellen omdat we niet weten welke vorm de komende fase 2 en 3 van de oorlog zal hebben. Volledige burgeroorlog kan tot 10-20 jaar duren. Als alternatief zou er ook een snelle staatsgreep kunnen komen, die de oorlog in enkele dagen beëindigt en een beperkte impact op de infrastructuur en de stroom van middelen heeft.
De ergste investering zal zonder twijfel iets zijn zoals onroerend goed en een investering in islamitische landen. Miljoenen moslims zullen worden uitgezet in de toekomst en dat kan leiden tot een instorting van de woningmarkt. De prijzen zullen kelderen met maar liefst 90% omdat er honderdduizenden woningen leeg komen te staan in veel Europese steden. Mijn advies aan alle cultureel conservatieven nu (2010) is dan ook om weg te blijven van onroerend goed en de beurs en investeringen in islamitische landen al helemaal, en liever te investeren in grondstoffen. De VS is al bankroet, ze weten het gewoon nog niet. Zij zullen de economie van de EU met hen mee de afgrond in sleuren.
Aandelen/obligaties voor de toekomst:
Blijf over het algemeen weg van aandelen. Maar als u toch van plan bent om te beleggen, richt u dan op de volgende gebieden:
Voorbereid op het ergste:
Alternatieve investeringen voor de toekomst (items die nu weinig waarde hebben, maar in waarde zullen stijgen)
Opleidingen voor de toekomst
Onze ideologische reis begint met onze eerste ervaringen in de wereld, die eraan bijdragen onze perceptie van de werkelijkheid te vormen, van gerechtigheid en van vrijheid.
Toen ik meer dan drie jaar geleden begon met dit compendium had ik al besloten om alleen kwesties met betrekking tot islamisering en massa-immigratie van moslims te bespreken, uit angst te worden gezien als een racist. Ik was altijd bang om misschien te worden gezien als een racist, in zodanige mate dat ik mezelf behoorlijk beteugeld heb, niet alleen verbaal, maar met betrekking tot alle aspecten van mijn sociale imago. En ik weet dat dit het geval is voor een meerderheid van de Europeanen. Ik zou zelfs durven zeggen dat ik heb me laten verlammen door de angst. Ik was geneigd om WO2 dan maar niet te bespreken, of de relevantie van etniciteit te noemen of het woord 'ras'.
Helaas voor mij ontdekte ik door jaren van onderzoek en studie dat dit alles gerelateerd is. Onze huidige situatie is een direct gevolg van WO2 en de Koude Oorlog, van de zogenaamde Frankfurter Schule en de opkomst van cultureel marxisme/multiculturalisme en politieke correctheid. We kunnen niet voorbijgaan aan de relevantie van deze doctrines en we zijn gedwongen na te denken over deze kwesties als we een zinvolle discussie willen voeren. We worden gedwongen om alle taboes boven tafel te brengen en alle huidige 'geaccepteerde waarheden' opnieuw te beoordelen.
Als ik mezelf 12 jaar geleden had ontmoet zou ik waarschijnlijk denken dat ik een extreme en paranoïde gestoorde was, die geloofde in samenzweringstheorieën:
Onze schoolinstellingen hersenspoelen ons en onze media liegt systematisch tegen ons, zegt u? Lol, u bent paranoïde! Laat u nakijken.
Alle patriotten hebben soms het gevoel van die kerel in de Matrix die terug wil in zijn capsule, en doen alsof hij nooit de waarheid had geleerd. Het zou beter zijn, nietwaar? Op zijn minst voor eventjes... maar nogmaals, mijn kinderen zouden mij een paar decennia later hebben gehaat voor mijn lafheid omdat zij gedwongen zouden worden om te lijden als gevolg van mijn lafheid.
Het nare is dat veel van onze politieke en culturele elites, waaronder politici, leiders van ngo's, hoogleraren/docenten, schrijvers, journalisten en redacteuren - de personen die deel uitmaken van de meerderheid van de zogeheten verraders van categorie A en B - heel goed weten waar ze mee bezig zijn. Ze weten dat ze een bijdrage leveren aan een proces van indirecte culturele en demografische genocide en ze moeten ter verantwoording worden geroepen voor hun daden. De waarheid moet boven tafel komen. We staan aan het begin van een zeer bloedige culturele oorlog, een oorlog tussen nationalisme en internationalisme, en we zijn van plan om die te winnen. We zullen niet toestaan dat de elites van de EUSSR alles wat Europees is deconstrueren, noch dat ze de volkeren van Europa verkopen voor islamitische slavernij. De islam zal voor een derde keer uit Europa worden gegooid en de marxistische, humanistische en globalistische verraders die samenspanden met de ummah zullen verantwoordelijk worden gehouden voor hun verraad. Wij, de cultureel conservatieven, zullen niet in staat zijn om onze eigen toekomst te bepalen tot we politieke en militaire macht grijpen in onze eigen landen. De enige manier om dit te bereiken is om individuele verantwoordelijkheid te nemen en te helpen om meer verzetsstrijders te creëren door het verspreiden van de waarheid. Het op een efficiënte manier verspreiden van de waarheid zal de ideologische reis versnellen (het ideologische rijpingsproces en ideologische betrouwbaarheidsniveau) voor de doorsnee Europeanen. Mensen moeten leren om hun angsten te overwinnen en op te komen voor hun geloof. Ons voortbestaan hangt daarvan af.
Dispatches - Undercover Mosque (Channel 4, Londen, Verenigd Koninkrijk)
De film Obsession - radicale islam voert oorlog tegen het Westen
Obsession - deel 1 http://www.youtube.com/watch?v=gMLJJEDDDGc
Obsession - deel 2 http://www.youtube.com/watch?v=6Bev054pNzI
Obsession - deel 3 http://www.youtube.com/watch?v=1bJE6bIiXps
Obsession - deel 4 http://www.youtube.com/watch?v=J61r-NRHPtQ
Obsession - deel 5 http://www.youtube.com/watch?v=3jwL_GefwUE
Obsession - deel 6 http://www.youtube.com/watch?v=l17LmCEp1QI
Obsession - deel 7 http://www.youtube.com/watch?v=IYR5F3mbQ-4
Obsession - deel 8 http://www.youtube.com/watch?v=TLXZpOG4VCI
Obsession - deel 9 http://www.youtube.com/watch?v=QDPzPgkr4vk
Obsession - deel 10 http://www.youtube.com/watch?v=lioOCOalPao
Fjordman's boekentips
Ik kan ook een aantal boeken aanraden die mensen zouden moeten lezen.
Over de islam adviseer ik in wezen alles geschreven door Robert Spencer. De boeken van Bat Ye'or zijn baanbrekend en belangrijk, maar niet altijd even gemakkelijk te lezen. The Legacy of Jihad door Andrew Bostom moet als verplichte lectuur worden beschouwd voor iedereen die geïnteresseerd is in de Islam. Het is het beste en meest complete boek over het onderwerp in het Engels, en waarschijnlijk zelfs in iedere taal. De boeken van Ibn Warraq zijn uitstekend, te beginnen met zijn Defending the West. Understanding Muhammad van de Iraanse ex-moslim Ali Sina is ook het lezen waard, zoals Defeating Jihad door Serge Trifkovic.
Als u op zoek bent naar boeken over de geschiedenis van de wetenschap, adviseer ik alles geschreven door Edward Grant. The Beginnings of Western Science van David C. Lindberg is zeer goed, maar iets meer politiek correct dan Grant als het gaat om de wetenschap in de islamitische wereld. The Rise of Early Modern Science: Islam, China and the West door Toby E. Huff is uitstekend en zeer aan te bevelen. Deze boeken zijn makkelijk te lezen voor een opgeleid, mainstream publiek.
Voor boeken die uitstekend zijn maar meer gespecialiseerd en iets moeilijker, kan ik Victor J. Katz aanraden voor de geschiedenis van de wiskunde en The History and Practice of Ancient Astronomy door James Evans voor de geschiedenis van pre-telescopische astronomie tot en met Kepler. Het boek van Evans is zeer goed onderzocht en gedetailleerd, bijna te gericht op de Europese en Midden-Oosterse astronomie, en bevat vrijwel niets over de astronomie van de Chinezen of Maya's. Voor een meer mondiaal perspectief is Cosmos: An Illustrated History of Astronomy and Cosmology door John North een goede en niet te moeilijk te lezen aanwinst (Fjordman's tips).
Islamisering van Europa en beleid om het te voorkomen
Deel 1: "A Theory of the Islamisation process in European countries"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization1.htm
Deel 2: "A Theory of Policies and Laws That Prevents Islamisation of a Country - An Integrated Approach"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization2.htm
Deel 3: "Reformation of Islam and Various Law and Policy Issues"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization3.htm
Deel 4: "Policy Area 4: Religious Freedom And Its Limits"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization4.htm
Deel 5: "Policy Area 5: Human Rights Issues"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization5.htm
Deel 6: "Policy Area 6: The Policy Of Assimilation or Integration?"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization6.htm
Deel 7: "Policy Area 12: Foreign Policy, Part A"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization7.htm
Deel 8: "Policy Area 12: Foreign Policy, Part B"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization8.htm
Deel 9: "Policy Area 12: Security Policy, Part C"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization9.htm
Deel 10: "Policy Area 8: Rules for Visas, Immigration and Citizenship"
http://www.islam-watch.org/NoSharia/PreventEuropeIslamization10.htm
Marxisme - Cultureel en anders
"The Origins of Political Correctness"
http://www.academia.org/lectures/lind1.html
"Political Correctness – The Revenge of Marxism"
http://gatesofvienna.blogspot.com/2006/06/political-correctness-revenge-of.html
"George Orwell - Pacifism and the War"
http://www.orwell.ru/library/articles/pacifism/english/e_patw
"A History of Medicine in the Islamic World"
http://www.brusselsjournal.com/node/3251
"A History of Medicine", deel 2
http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2008/06/fjordman-a-hist.html
"A History of Medicine", deel 3
http://europenews.dk/en/node/15343
"A History of Medicine", deel 4
http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/11/history-of-medicine-part-4.html
"A History of Medicine", deel 5
http://europenews.dk/en/node/16469
"A History of Optics and Modern Science"
http://gatesofvienna.blogspot.com/2009/03/history-of-optics-and-modern-science.html
"A History of Optics", deel 1
http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/023840.php
"A History of Optics", deel 2
http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2008/12/here-comes-part.html
"A History of Optics", deel 3
http://gatesofvienna.blogspot.com/2009/01/history-of-optics-part-3.html
"A History of Optics", deel 4
http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/024647.php
"A History of Optics", deel 5
http://gatesofvienna.blogspot.com/2009/02/history-of-optics-part-5.html
"A History of Optics", deel 6
http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2009/02/according-to-michael-kennedy-max-planck-writing-in-1931-stated-that---while-neither-faraday-or-maxwell-originally-consid.html
"A History of the Calendar"
http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2008/11/fjordman-the-hi.html
DISCLAIMER (voor bepaalde hoofdstukken in Boek 2 en Boek 3: Een Preventieve Oorlogsverklaring)
Boek 3, "Een Preventieve Oorlogsverklaring" en bepaalde hoofdstukken in Boek 2 van dit compendium getiteld 2083, en alle daarmee verband houdende onderzoeken, beschrijven een hypothetische reactie op een vermeende bedreiging (zogenaamde cultureel marxistische/multiculturele wandaden en de dreiging van islamisering). Als zodanig is het een fictieve beschrijving van hoe het zou zijn als de islam dominant zou worden in Europa. Het concept van het verhaal/plot is gebaseerd op hoe het zou zijn als bepaalde christelijke/conservatieve/nationalistische verzetsgroepen/strijders ervoor zouden kiezen om weerstand te bieden aan deze zogenaamde, vermeende bedreigingen en vijanden. Het beschrijft in schokkende details hoe ze waarschijnlijk zouden redeneren/denken/rechtvaardigen/beargumenteren en hoe ze zich zouden gedragen ten opzichte van deze vermeende bedreigingen/vijanden. Hoofdstuk 3 van dit boek beschrijft hoe een "fictieve" verzetsgroep in opkomst is en hoe zij zouden werken in hun zogenaamde "fase 1 tot en met fase 3" om te voorkomen dat deze vermeende bedreigingen en wreedheden zich verder manifesteren, en om een vermeende toekomstige islamitische overname te voorkomen. Het beschrijft ook specifiek hoe deze hypothetische fictieve groep, "PCCTS, Knights Templar", ervoor zou kiezen om te reageren ten opzicht van de zogenaamde "begunstigers" of de zogenaamde "cultureel marxistische/multiculturele elites" die naar verluidt toestaan dat miljoenen moslims Europa binnenkomen. Het boek bevat gedetailleerde strategieën (guerrillatactieken, instructies voor executies, politieke campagnes, enz.) die normaliter iedereen die het boek zou publiceren of verspreiden deels strafbaar zou stellen (ware het niet dat dit fictie is). Het beschrijft ook indirecte en directe gewapende en niet-gewapende strategieën tegen deze zogenaamde "verraders" - aangeduid als de cultureel marxisten/multiculturalisten. De motivatie voor deze aanpak van "fictie schrijven" is om bij te dragen aan het creëren van een nieuw soort innovatieve schrijfstijl. Door een fictief scenario op een verschrikkelijk gedetailleerde manier te definiëren, wil de auteur de lezer schokken met de hopelijk "geloofwaardige" en uiterst gedetailleerde uitwerkingen. Opgemerkt dient te worden dat de auteur, als een liefhebber van sci-fi, een compleet nieuwe schrijfstijl wilde aandragen en opzetten die het potentieel heeft om de lezer te shockeren met een ongelooflijk geloofwaardig fictief plot (geschreven als een verhaal vanuit de eerste, tweede en derde persoon). De auteur of distributeur steunt of deelt de beschrijvingen of methoden die in dit boek en de bijbehorende hoofdstukken staan geschreven niet. Nochtans werd het boek gemaakt om te proberen om uit te leggen aan de Europese politieke elites hoe, als ze doorgaan met hun huidige beleid, de voortzetting van bepaalde politieke doctrines zou kunnen leiden tot soortgelijke manifestaties (radicalisering van bepaalde groepen/individuen), zoals de geschiedenis al heeft bewezen. Als zodanig is het een herinnering aan de huidige gevestigde orde van wat er zou gebeuren als ze de fouten uit het verleden herhalen. Het negeren van de wil van het volk zal alleen maar bijdragen aan het radicaliseren van groepen/personen en daarmee helpen om de politieke fronten te laten polariseren en de kans op toekomstige conflicten te vergroten. Een voortdurende humanistische benadering van de massa-immigratie van moslims, en de implementatie van de sharia op lokaal, nationaal en pan-Europees niveau zouden op de lange termijn tot een ramp kunnen leiden. Dit is niet alleen het gevolg van een politieke islamitische consolidatie in fase 1-3, maar ook het gevaar dat er WARE "verzetsorganisaties" gelijk aan de fictieve groep met de naam "PCCTS" ontstaan als gevolg van de ontevredenheid. De simulatie van de oprichting van en gedetailleerde informatie over de acties van organisaties als deze worden hier in detail gepresenteerd (incl. gevechts- en guerrillasimulaties, planningsfase, aanvalsstrategieën, enz.) om te proberen om de lezer en de huidige Europese regeringen een realistische indruk te geven ten aanzien van wat er zich ZOU KUNNEN ontwikkelen als het huidige proces van islamisering mag blijven doorgaan. De gedetailleerde zogenaamde "terreurbeschrijvingen" zijn dan ook op hun plaats om een gevoel van geloofwaardigheid en van werkelijkheid te creëren in een geloofwaardig fictief kader. De bedreigingen, de discriminerende inhoud en informatie over guerrilla-oorlogvoering en geweld, bedreigingen met betrekking tot het doden van zogenaamde "verraders" en instructies over hoe men massavernietigingswapens kan bouwen (dat alles is trouwens voor iedereen beschikbaar via Wikipedia en andere online bronnen) is dan ook allemaal in dienst van dit fictieve verhaal/plot om de geloofwaardigheid van het kader te versterken. Het boek moet dus nooit worden beschouwd als iets anders dan fictie (niet echt). Houd er rekening mee dat de auteur om onderzoek te doen voor dit compendium verschillende controversiële websites/bronnen moest bezoeken/opzoeken om toegang tot de informatie te krijgen. Dit betekent niet dat de auteur of distributeur enige sympathie of empathie heeft voor enige specifieke of aspecifieke gewelddadige of niet-gewelddadige groepen. Alle "bedreigingen", enz. in deze fictieve boeken zijn "in karakter" [gespeeld] en diens primaire doel is om een indruk te geven van hoe het zou zijn als we bedreigd zouden worden door een extremistische organisatie. Maar bepaalde aspecten van de inhoud die een hoofdpersoon beschrijven (een fictieve politieke activist die heeft besloten om een zogenaamde "Justiciar Knight" te worden) klinken heel realistisch als gevolg van de gedetailleerde beschrijvingen. Let wel: alle beschuldigende informatie in dit werk is geschreven "in een rol" en mag niet worden verward met een feitelijk plan dat of een strategie die probeert enige personen of infrastructuur of politieke fracties te schaden, of een poging doet om politieke of militaire controle over de West-Europese regimes te grijpen. Dit boek is dan ook in vele opzichten uniek. Er wordt gespeculeerd dat dit soort originele benadering het potentieel heeft om informatie uit te dragen en te verspreiden in een nieuwe en originele context. Enige politie-, staats- en overheidsbeambten of officieren van justitie of inlichtingendiensten hoeven zich wegens diens fictieve karakter dan ook geen zorgen te maken over de inhoud van dit boek. Deze juridische disclaimer is gemaakt om elke twijfel weg te nemen dat de auteur of iemand die er voor kiest het boek 2083 te verspreiden vijandige motieven of bedoelingen heeft. Als enige wettelijke bevoegdheid bezwaren heeft tegen deze nieuwe en innovatieve soort schrijfstijl, kunnen ze contact opnemen met de auteur, een uitgever of distributeur, en hun bezorgdheid uiten, en dit zal in behandeling worden genomen. Er zullen dan wijzigingen worden overwogen en doorgevoerd. Als zodanig zal de inhoud in zijn huidige vorm niemand in beschuldiging stellen, de auteur noch de distributeur.
"Het enige wat nodig is voor de triomf van het kwaad is dat goede mensen niets doen"
Edmund Burke
"Als je een kikker in heet water gooit zal hij er meteen uitspringen. Maar als je hem langzaam opwarmt in koud water, zal hij niet wegspringen en kookt hij dood. We kunnen het verval recht voor onze neus zien gebeuren. We worden langzaam doodgekookt..."
Er zijn sinds 1955 honderden pogingen gedaan om eisen te sturen en verspreiden naar de West-Europese overheden (ten behoeve van alle inheemse bevolkingen van Europa). Zoals met eerdere pogingen tot dialoog zijn alle pogingen afgewezen, genegeerd of belachelijk gemaakt. Een van deze pleidooien werd geschreven door Fjordman in maart 2007.
Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring
Wij, de burgers van het Verenigd Koninkrijk, Nederland, Spanje, Italië, Duitsland, Zweden, Denemarken, Ierland, Hongarije, (vul hier de rest in), eisen dat onmiddellijk de volgende stappen worden genomen:
Wij eisen dat onze nationale regeringen onmiddellijk en zonder vertraging hun land terugtrekken uit de Europese Unie, en die moet volledig worden afgebroken. Europese burgers leveren tot wel de helft van hun salaris in via directe of indirecte belastingen aan hun nationale staten. Als deze landen geen controle hebben over hun eigen grenzen of hun eigen overheidsbeleid (en die controle hebben ze niet zo lang als de EU bestaat), dan zijn deze belastingen oplichterij. Nationale belastingen vereisen nationale grenzen. Als onze landsgrenzen niet worden behouden, hebben we geen enkele verplichting om de landelijke belasting te betalen.
Wij eisen dat alle documenten met betrekking tot de Euro-Arabische Dialoog en de oprichting van de Eurabische netwerken voor 'Euro-mediterrane samenwerking' tussen de Europese landen en de Arabische landen sinds de jaren '70, zoals Bat Ye'or heeft gedocumenteerd in haar werk over Eurabië, worden gepubliceerd en volledig uitgelegd aan het grote publiek. De mensen die voornamelijk verantwoordelijk zijn voor deze samenwerking met Arabië - een van de grootste daden van verraad in de geschiedenis van de Westerse beschaving - moeten vervolgd worden, en dit moet gevolgd worden door een periode waarin we onze wet- en regelgeving ontdoen van Eurabische invloeden.
Wij eisen dat alle financiële steun aan de Palestijnse Autoriteit onmiddellijk worden beëindigd. Er is geen twijfel meer mogelijk dat dit geld in het verleden is gebruikt voor jihadistische acties ter financiering van terrorisme tegen de joden in Israël en tegen christenen in de gebieden die de Palestijnse Autoriteit heeft bezet. Er moet een publieke verklaring komen die Israël ondersteunt in hun strijd tegen islamitische agressie, en het geld dat eerder is beloofd aan Palestijnen moet deels worden toegewezen aan de verdediging van Israël, onder meer om een "Global Infidel Defense Fund" [Wereldwijd Defensiefonds voor Ongelovigen] op te richten dat als doelstelling heeft om informatie over de islamitische vervolging van niet-moslims over de hele wereld te verspreiden.
Wij eisen dat de ideologie van het multiculturalisme onmiddellijk wordt verwijderd uit alle overheidsbeleiden en leerplannen, en dat de staat een beleid moet vormen dat de voortzetting van ons cultureel erfgoed ondersteunt en de tradities van de autochtone bevolking zeker kan stellen. Multiculturalisme ging nooit over tolerantie. Het is een anti-Westerse ideologie van haat die altijd gebruikt werd als een instrument voor de eenzijdige ontmanteling van Europese cultuur. Daarom is het een kwaadaardige ideologie die uit is op de uitroeiing van een hele beschaving, en wij, de volkeren van Europa, hebben niet alleen het recht maar de plicht om [multiculturalisme] te weerstaan, en een verplichting om ons erfgoed door te geven aan toekomstige generaties.
Wij eisen dat alle islamitische immigratie in welke vorm dan ook onmiddellijk en volledig stopgezet wordt, en dat onze autoriteiten voor lange tijd stoppen met massa-immigratie in het algemeen totdat de openbare orde in onze grote steden is hersteld. Wij aanvaarden geen beschuldigingen van 'racisme'. Veel Europese landen hebben tientallen jarenlang, dus in een kortere periode, al meer immigratie naar onze landen geaccepteerd dan enig ander volk in de menselijke geschiedenis op vreedzame wijze heeft gedaan.
We zijn ziek en moe van het gevoel dat we vreemden zijn in ons eigen land, dat we worden beroofd, verkracht, neergestoken, lastiggevallen en zelfs gedood door gewelddadige bendes van islamitische criminelen, en het feit dat we toch nog worden beschuldigd van 'racisme en vreemdelingenhaat' door onze media en worden geïntimideerd door onze eigen autoriteiten tenzij we nog meer van zulke immigratie accepteren.
Europa is het doelwit van doelbewuste kolonisatie door islamitische staten, en met gecoördineerde inspanningen die gericht zijn op islamisering van onze landen en de eliminatie van onze vrijheden. We worden onderworpen aan een buitenlandse invasie, en medeplichtigheid aan deze buitenlandse invasie is een vorm van hoogverraad. Als niet-Europeanen het recht hebben om kolonisatie tegen te gaan en zelfbestuur te willen, dan hebben Europeanen dat recht ook. En we zijn van plan om dat recht uit te oefenen.
Als deze eisen niet volledig worden uitgevoerd, als de Europese Unie niet wordt afgeschaft, als multiculturalisme niet wordt afgewezen en islamitische immigratie niet wordt gestopt, dan hebben wij, de volkeren van Europa, geen andere keuze dan te concluderen dat onze regeringen ons hebben verlaten, en dat de belastingen die ze van ons verzamelen daarom onrechtmatig zijn en dat de wetten die worden doorgevoerd zonder toestemming van het volk onwettig zijn. Wij stoppen met het betalen van belastingen en nemen passende maatregelen om onze eigen veiligheid te beschermen en te zorgen dat ons land zal overleven.
De bovenstaande verklaring werd in 2007 naar vele politieke partijen van de zogeheten "Multiculturalistische Alliantie" gestuurd (MA100 van politieke partijen), en naar vele "cultureel marxistische/multiculturalistische" mediabedrijven. Zoals verwacht heeft niemand commentaar geleverd op de eisen omdat die werden gecategoriseerd als "rechtse onzin" en als zodanig werden genegeerd.
Een persoon kan andere mensen kwaad doen door niet alleen wat hij doet maar ook door wat hij nalaat, en in beide gevallen is hij even aansprakelijk voor zijn kwaad.
John Stuart Mill
Individuele strafrechtelijke verantwoordelijkheid:
Een persoon die een misdrijf plant, aansticht, opdraagt, uitvoert of anderszins hulp en bijstand levert bij de planning, voorbereiding of uitvoering van een misdrijf zoals uitgelegd in de volgende artikelen, moet individueel verantwoordelijk worden gehouden voor dat misdrijf.
De officiële positie van een verdachte, hetzij als staatshoofd of regeringsleider of als een verantwoordelijke overheidsfunctionaris, zal die persoon niet ontheffen van de strafrechtelijke verantwoordelijkheid, noch zal het zijn straf beperken.
Het feit dat een van de misdrijven behandeld in de volgende artikelen is begaan door een ondergeschikte ontheft zijn baas niet van strafrechtelijke aansprakelijkheid wanneer die wist dat of reden had om te weten dat zijn werknemer dergelijke daden wilde begaan of had begaan, en de baas niet de nodige en redelijke maatregelen heeft genomen om dergelijke daden te voorkomen of om de daders ervoor te straffen.
Het feit dat een verdachte heeft gehandeld op grond van een bevel van een regering of van een baas ontheft hem niet van de strafrechtelijke verantwoordelijkheid, maar kan al dan niet worden meegerekend ter matiging van de straf in de toekomst (afhankelijk de huidige en toekomstige daden van berouw vanuit de beklaagde).
De aangeklaagden
Dit zijn de aanklachten tegen cultureel marxistische/multiculturele/suïcidaal humanistische/kapitalistische globalistische politici, vooral uit de alliantie van Europese politieke partijen die bekend staat als de "MA100" en de EU-parlementariërs. De beschuldigden zijn ook verkozen en niet-verkozen parlementsleden, hun adviseurs en alle ambtenaren en/of zakenlieden die direct of indirect waren en nog steeds zijn betrokken bij het plegen van de volgende misdrijven.
De beschuldigden zijn ook individuen uit verschillende beroepsgroepen (inclusief maar niet beperkt tot): journalisten, redacteuren, docenten, hoogleraren, diverse bestuursleden van scholen/universiteiten, publicisten, radio-omroepers, schrijvers van fictie, cartoonisten en kunstenaars etc. De beschuldigden omvatten vele mensen uit andere beroepsgroepen, zoals: technici, wetenschappers, artsen en zelfs de kerkleiders. Bovendien personen die direct of indirect gerelateerde activiteiten gefinancierd hebben (investeerders, enz.). Het is belangrijk op te merken dat de stereotiepe "socialisten", collectivisten, feministen, activisten voor de rechten van homo's en gehandicapten, dierenrechtenactivisten, milieuactivisten etc op individuele basis moeten worden berecht. Niet iedereen die geassocieerd is met een van deze groepen of bewegingen moet als een cultureel marxist/multiculturalist worden beschouwd.
De beschuldigden zijn mensen die bewust hun invloed hebben gebruikt op een wijze die hen direct of indirect schuldig maakt aan de genoemde aanklachten. Veel van deze mensen zullen proberen om te beweren dat ze 'niet wisten' van de misdaden waarvan ze worden beschuldigd.
1a. Medeplichtigheid aan de culturele genocide tegen de inheemse volkeren van Europa.
Culturele genocide is een term die gebruikt wordt ter beschrijving van de opzettelijke vernietiging van het cultureel erfgoed van een volk of natie voor politieke, militaire, religieuze, ideologische, etnische of raciale redenen [1].
Volgens de "VN-Verklaring over de Rechten van Inheemse Volkeren" [2] begaan de cultureel marxistische/multiculturele elites van Europa (alle verraders van categorie A, B en C) culturele genocide tegen de inheemse volkeren van Europa.
De "VN-Verklaring over de Rechten van Inheemse Volkeren" is aangenomen op 13 september 2007 door de Algemene Vergadering Resolutie 61/295.
Volgens elk deel van deze verklaring is Europa het slachtoffer van culturele genocide op één lijn met die in Tibet.
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Cultural_genocide
2. http://www.un.org/esa/socdev/unpfii/en/drip.html
1b. Medeplichtigheid aan een buitenlandse invasie/kolonisatie van Europa door het toestaan van systematische islamitische demografische oorlogvoering (door de wereldwijde islamitische ummah)
De cultureel marxistische/multiculturele elites van Europa plegen hoogverraad door de eerdere en de huidige opzet van de islamitische invasie/kolonisatie van Europa toe te staan en te rechtvaardigen, [die wordt uitgevoerd] door islamitische staten en de rest van de wereldwijde islamitische ummah door het gebruik van demografische oorlogvoering ([en de elites zijn hieraan schuldig] door massa-immigratie van moslims toe te staan en het gemiddelde islamitische geboortecijfer van 3-4 te gedogen). Deze gepleegde acties zijn gecoördineerde inspanningen die gericht zijn op onze islamisering en de eliminatie van onze vrijheden. Europa gaat dus gebukt onder een buitenlandse invasie, en op een of andere manier medeplichtig zijn aan een buitenlandse invasie is verraad.
2a. Bijdragen aan het verbieden dat de inheemse volkeren van Europa hun recht uitoefenen om weerstand te bieden tegen de islamitische invasie/kolonisatie door demografische oorlogvoering.
2b. Bijdragen aan geïnstitutionaliseerde vervolging, discriminatie, intimidatie, illegale controle, opsluiting, marteling en/of mentale/fysieke mishandeling van alle personen die proberen de islamitische invasie/kolonisatie van Europa door middel van demografische oorlogvoering en/of culturele genocide te weerstaan of zich ertegen te verzetten.
Misdaden tegen de cultureel conservatieven of andere politieke 'vijanden/bedreigingen'.
- Bijdragen aan het ontslaan en het terugdraaien of belemmeren van promotie bij meer dan 40.000 cultureel conservatieven in verschillende beroepen als gevolg van hun politieke conservatieve houding.
- Bijdragen aan de opsluiting van meer dan 150.000 cultureel conservatieven of anderen die geen steun betuigen voor de cultureel marxistische/multiculturele houding[. Dit wegens] 'verzet' en/of 'aan verdediging gerelateerde handelingen', handelingen met betrekking tot zelfverdediging of met het doel direct of indirect etnische christelijke Europese belangen te beschermen (alles van het verlies van levens voorkomen tot het behoud van nationale grenzen). Dit geldt ook voor aanslagen en/of de executie van cultureel marxisten/multiculturalisten of preventieve aanvallen ten behoeve van het voorkomen/beperken van het gebruik van demografische oorlogvoering. Dit geldt ook voor feiten die zijn gepleegd met het oog op het voorkomen/beperken van culturele genocide (door middel van illegale fondsenwerving of door middel van geweld). Onder de vervolgden/opgesloten lieden zijn in de eerste plaats West-Europese burgers. Servische en Kroatische oorlogshelden zijn echter ook inbegrepen.
2c. Medeplichtigheid aan het veroorzaken van het uitsterven van de inheemse Europeanen door het creëren en/of handhaven van de marxistische sociale structuren die hebben geleid tot een gemiddeld geboortecijfer onder de inheemse Europeanen van minder dan 1,5.
Dit beleid van uitsterven is niets minder dan het doelbewuste plan om een grootschalige indirecte demografische genocide te veroorzaken door het invoeren en onderhouden van marxistische sociale structuren. Dit enorme tekort wordt dan gebruikt als het primaire argument om de massa-immigratie van moslims mogelijk te maken. De totale onwil om deze sociale structuren die tot dit geleidelijke uitsterven leiden te veranderen (terugdraaien van matriarchaal geörienteerde structuren naar patriarchale structuren) wordt beschouwd als niets minder dan hoogverraad. Deze marxistische sociale structuren zorgen voor een jaarlijks tekort van ten minste 2 miljoen mensen in de West-Europese geboortecijfers. De politieke doctrines die het fundament creëren voor deze marxistische sociale structuren zijn opgenomen in een ander hoofdstuk. Een paar voorbeelden hiervan zijn samenwerking door het toestaan van de marketing en promotie voor overmatige verspreiding van anticonceptiepillen onder Europese vrouwen, door jaarlijks 500.000 abortussen toe te staan, door de rechten van de man te ontnemen (als patriarch/gezinshoofd) met betrekking tot voogdij, door fysieke disciplinaire methoden strafbaar te stellen, enz.
3a. Bijdragen aan het opzettelijk en systematisch voorkomen dat inheemse volkeren van Europa het recht op zelfbeschikking uitoefenen.
3b. Bijdragen aan het ondermijnen en vernietigen van de West-Europese democratieën door doelbewust en systematisch islamitische kiezers te importeren, de moslims te stimuleren om als blok te stemmen, en door het stimuleren van de islamitische demografische oorlogvoering voor het doel hun kiezersbasis te vergroten en/of laten groeien.
4. Bijdragen om de inheemse volkeren van Europa bewust bloot te stellen aan en dus in gevaar te brengen door individuen en groepen die gebruik maken van de fascistische, gewelddadige, discriminerende en genocidale politieke ideologie die bekend staat als de islam. Deze individuen en groepen zijn allemaal leden van de wereldwijde islamitische ummah, die in het verleden en nog steeds gewelddadig, haatdragend, bedreigend, discriminerend en genocidaal gedrag en handelingen aan het uitoefenen waren/zijn jegens de inheemse volkeren van Europa.
Dit gedrag en de systematische terreuracties omvatten: demografische oorlogvoering, moord, verkrachting, beroving, diefstal, intimidatie, slavernij, seksuele uitbuiting, financiële uitbuiting en andere verschillende vormen van lichamelijke en geestelijke mishandeling.
5. Deelname aan de indirecte wreedheden tegen de Europeanen.
Misdaden tegen de inheemse volken van West-Europa - 1960-2010
De volgende gruweldaden zijn (rechtstreeks) gepleegd door de moslims die in West-Europa wonen. Als zodanig zijn de volgende wreedheden indirect begaan door de cultureel marxisten/multiculturalisten zelf. De slachtoffers zijn allemaal niet-moslims, voornamelijk inheemse Europeanen.
Europese cultureel marxisten/multiculturalisten zijn collectief verantwoordelijk voor alle strafbare feiten die moslims plegen tegen inheemse Europeanen in Europa (en misdrijven gepleegd door moslims tegen andere niet-moslims). Het zijn niet de vrije volkeren van Europa, maar alleen de cultureel marxistische/multiculturele verraders van categorie A, B en C die de moslims hebben uitgenodigd in Europa en ze willen laten verblijven, en daarom hebben zij indirect gehandeld als de primaire aanstichter van de volgende misdrijven:
(a) Traumatiserende fysieke of psychische mishandeling
Inclusief overvallen, mishandelingen, traumatiserende bedreigingen, ernstige kwelling, alle vormen van geweld, verkrachting uitgesloten. Bijdragen aan het toestaan van de treiterij, overvallen, diefstallen, financiële uitbuiting en de andere verschillende vormen van lichamelijke en geestelijke mishandeling van ca. 4,5 miljoen Europeanen (1960-2010). Schattingen zijn gemaakt op basis van het aantal van de gepleegde wandaden. Veel Europeanen zijn meerdere malen mishandeld of uitgebuit. Ratio is een gemiddelde van 1000 gruweldaden per 100 000 moslims per jaar.
Bijdragen aan het toestaan van de slavernij en/of systematische seksuele uitbuiting van ca. 8000 Europese vrouwen en mannen voor kortere of langere tijd (1960-2010). Aantal is inbegrepen in (a)
(b) Moord of indirecte moord
Bijdragen aan het toestaan van moord op 44.800 inheemse Europeanen door hen bloot te stellen aan de wereldwijde islamitische ummah. Dit geldt ook voor directe en indirecte moorden op Europeanen die zijn gepleegd door moslims die in Europa wonen. Er is een gemiddelde van 10 moorden per jaar per 100.000 moslims (direct of indirect). Dit cijfer omvat ook de aantallen hier in (b), (1960-2010).
Bijdragen aan het toestaan van de indirecte moord op 10.000 tot 20.000 Europeanen (reeds inbegrepen in bovenstaande cijfers) door hen bloot te stellen aan de wereldwijde islamitische ummah. Omvat zelfmoord of andere secundaire dodelijke aflopen als gevolg van verkrachting, intimidatie, marteling, slavernij, geweld, bedreigingen of financiële en/of seksuele uitbuiting door moslims (1960-2010).
(c) Verkrachting
Bijdragen aan het toestaan van de verkrachting van ca. 1,1 miljoen Europese vrouwen (op basis van Zweedse statistieken, 1960-2010). Schattingen zijn berekend op basis van het aantal verkrachtingen. Een groepsverkrachting telt het aantal verkrachters in verhouding tot het aantal verkrachtingen. Veel Europese meisjes/vrouwen zijn meerdere keren verkracht. Verhouding is een gemiddelde van 200 verkrachtingen per 100.000 moslims per jaar.
(d) Brandstichting
Bijdragen aan het toestaan van en faciliteren van 450.000 gevallen van brandstichting. Schattingen zijn inclusief autobranden, wat een groot probleem is in veel grote Europese steden. Brandstichting is vaak de beste methode die moslims zullen gebruiken om de samenleving te verzwakken. Verhouding is een gemiddelde van 100 brandstichtingen per 100.000 moslims per jaar.
6. Deelname aan oorlogsmisdaden tegen Kroaten maar vooral de Serviërs vóór, tijdens en na de NAVO-bombardementen van 1999 [1] [2] [3] [4]
Bij de NAVO-bombardementen op de Federale Republiek Joegoslavië zijn er ontegensprekelijk grote aantallen burgers gedood, naast leden van de Servische troepen, en is er civiele en niet-civiele infrastructuur vernietigd. De NAVO heeft sinds 24 maart 1999 tussen 5.000 en 10.000 bombardementen uitgevoerd op het grondgebied van het voormalige Joegoslavië. Bovendien heeft de NAVO de Servische troepen verdreven en bereikte zodoende dat de islamitische terreurorganisatie, UCK, Kosovo kon veroveren.
NAVO-leiders hebben in het openbaar toegegeven deze acties te hebben afgesproken en bevolen in volledige bewustheid van hun aard en gevolgen. Er is voldoende bewijs in de publieke verklaringen van de NAVO-leiders dat deze aanvallen op civiele en niet-civiele doelen deel uitmaakten van een opzettelijke strategie om de bevolking te terroriseren met als doel hen tegen hun leiders op te zetten.
De wreedheden van de NAVO tegen de Serviërs
NAVO-leiders hebben openlijk toegegeven dat ze zich naast militaire doelwitten hebben gericht op civiele infrastructuur. De lijst van doelwitten bevatte ook brandstofdepots, olieraffinaderijen, overheidsgebouwen, elektriciteitscentrales en communicatieverbindingen, zoals wegen, tunnels, bruggen en spoorwegverbindingen, ook die die niet binnen het gebied van of in de nabijheid van Kosovo lagen.
Naast deze opzettelijke aanvallen op civiele infrastructuur en doelwitten is er een groot aantal aanvallen geweest die burgers directe lichamelijke schade en de dood hebben toegebracht.
Deze bombardementen hebben direct geleid tot de dood van ongeveer 2.000 mannen, vrouwen en kinderen, en tot ernstig letsel bij meer dan 7.500.
Hoewel de bovengenoemde NAVO-leiders hebben beweerd dat deze incidenten ongelukken waren, hebben ze ook toegegeven dat ze een onvermijdelijk gevolg waren van hun strategie van bombardementen, een strategie die ze ongewijzigd lijken te hebben gelaten en die ze zelfs hebben verergerd tijdens deze incidenten.
Er is voldoende bewijs in de publieke verklaringen van de NAVO-leiders dat deze aanvallen op burgerdoelen deel uitmaken van een opzettelijke poging om de bevolking te terroriseren om hen tegen hun leiders op te zetten.
De NAVO-bombardementen hebben naar schatting 100 miljard dollar eigendomsschade toegebracht en tientallen constructies volledig vernietigd of ernstig beschadigd: bruggen, spoorwegen en stations, belangrijke wegen, luchthavens, met inbegrip van civiele luchthavens, ziekenhuizen en gezondheidscentra, zendmasten, middeleeuwse kloosters en religieuze heiligdommen, cultuurhistorische monumenten en musea, honderden scholen, instituten en faciliteiten voor studenten en kinderen, duizenden woningen en civiele industriële en agrarische bedrijven.
Er zijn raffinaderijen en magazijnen voor de opslag van vloeibare grondstoffen en chemicaliën geraakt, wat leidde tot milieuverontreiniging en de burgerbevolking blootstelde aan de uitstoot van giftige gassen.
Bij de NAVO-bombardementen is ook gebruik gemaakt van wapens die verboden zijn door internationale verdragen, waaronder kruisraketten die gebruik maken van verrijkt uranium, wat zeer giftig is voor mensen.
Nasleep
Er liggen nu meer dan 2500 niet-ontplofte clusterbommen verspreid over grote delen van de Servische gebieden. In deze getroffen gebieden wonen 160.000 Serviërs en het duurt meer dan 12 tot 23 jaar om de gebieden op te schonen als het werk in het huidige tempo doorgaat. Servië heeft ruim 25 miljoen euro nodig voor de werkzaamheden voor het opgraven en ontmantelen van clustermunitie die nog niet is ontploft. De NAVO heeft tijdens de 78 dagen durende illegale oorlogscampagne in 1999 ongeveer 37.000 clusterbommen gedropt boven Joegoslavië. De bommen hebben sindsdien meer dan 31 personen gedood en meer dan 160 verwond [1].
Het gebruik van illegale wapens - clusterbommen en verarmde uraniumwapens tegen de Serviërs
Verschillende verdragen, met inbegrip van de Verdragen van Den Haag uit 1899 en 1907, en de Verdragen van Genève uit 1925 en 1949, en het Handvest van Neurenberg van 1945, bevestigen dat de volgende daden zijn verboden onder internationaal recht:
De Verenigde Staten en de NAVO hebben openlijk toegegeven dat ze zowel clusterbommen als wapens met verarmd uranium hebben gebruikt in de oorlog van maart-juni 1999 tegen de Federale Republiek Joegoslavië. Bovendien waren de VS en de NAVO in de 78 dagen aan bombardementen niet van plan om en probeerden ze zelfs niet eens om het gebruik van clusterbommen en wapens met verarmd uranium voor militaire doelen te beperken.
Strafrechtelijke aanklachten:
Alle staatshoofden en regeringsleiders van de 19 NAVO-landen, hun ministers van Buitenlandse Zaken en de ministers van Defensie en de ambtenaren en militaire leiders van de NAVO hebben publiekelijk toegegeven dat ze deze acties hebben afgesproken en opgedragen, en zich volledig bewust waren van hun aard en gevolgen. Daarnaast zullen vele anderen worden berecht als medeplichtig aan het plegen van deze misdaden.
De wreedheden tegen de Serviërs zijn niet alleen immoreel, ze zijn misdadig en strafbaar volgens verschillende wetten. Zelfs in een rechtmatige oorlog mag men geen burgers doden en een heel land vernietigen als een militaire strategie.
De volgende aanklachten zijn gericht aan iedere persoon die een misdrijf heeft gepland, aangesticht, opgedragen, uitgevoerd of die anderszins hulp en bijstand heeft geleverd bij de planning, voorbereiding of uitvoering van een misdrijf zoals uitgelegd in de genoemde artikelen, en zij worden individueel aansprakelijk gesteld voor dat misdrijf of die misdrijven.
De strafrechtelijke aanklachten zijn onder andere:
a. Opzettelijke moord.
b. Opzettelijk veroorzaken van ernstig lijden of ernstig letsel aan lichaam of gezondheid.
c. Vernieling en toe-eigening van goederen die niet gerechtvaardigd zijn door militaire noodzaak en zijn uitgevoerd op onrechtmatige en moedwillige wijze.
d. Gebruik van giftige wapens of andere wapens om onnodig lijden te veroorzaken.
e. Moedwillige vernieling van steden en dorpen, of verwoesting die niet is gerechtvaardigd door militaire noodzaak.
f. Aanval of bombardement, met welke middelen dan ook, op onverdedigde steden, dorpen, woningen of gebouwen.
g. Inbeslagname van, vernietiging van of opzettelijk schade aan instellingen die zich bezighouden met religie, liefdadigheid en onderwijs, de kunsten en wetenschappen, historische monumenten en kunstwerken en wetenschap.
h. Medeplichtigheid aan de culturele genocide tegen de christelijke bevolking in delen van de Balkan.
i. Medeplichtigheid aan het heulen met de vijand, de wereldwijde islamitische ummah (voornamelijk Bosniërs en Albanezen in dit geval) door hen te helpen om de kolonisatie/invasie van delen van de Balkan voort te zetten door demografische oorlogvoering.
j. Opzettelijk voorkomen dat het Servische volk en andere niet-islamitische volkeren in de Balkan hun recht mochten uitoefenen om weerstand te bieden tegen de islamitische demografische oorlogvoering/indirecte islamitische invasie/kolonisatie die tegen hen werd gevoerd door het wereldwijde islamitische ummah.
k. Opzettelijk en systematisch voorkomen dat het Servische volk en andere niet-islamitische volkeren in de Balkan het recht op zelfbeschikking konden uitoefenen en hen niet hun rechten te gunnen om die wreedheden te wreken die de wereldwijde islamitische ummah in het verleden heeft begaan. Het wreken van eeuwen aan wreedheden omvat massadeportaties van Bosniërs en Albanezen.
l. Het door middel van militair geweld opzettelijk hinderen of uitschakelen van de Servische en Kroatische regering bij diens poging om te voorkomen dat de bevolking zou worden blootgesteld aan en dus bedreigd door individuen en groepen die gebruik maakt van een fascistische, gewelddadige, discriminerende en genocidale politieke ideologie die bekend staat als de islam. Deze individuen en groepen zijn allemaal leden van de wereldwijde islamitische ummah, die in het verleden en nog steeds gewelddadig, haatdragend, bedreigend, discriminerend en genocidaal gedrag en handelingen aan het uitoefenen waren/zijn jegens de inheemse christelijke en/of atheïstische volkeren van Europa.
Het gedrag en de systematische terreuracties omvatten: demografische oorlogvoering, moord, verkrachting, overvallen, diefstal, intimidatie, slavernij, seksuele uitbuiting, financiële uitbuiting en andere verschillende vormen van lichamelijke en geestelijke mishandeling.
7a. Indirect of direct steunen van en/of bijdragen aan de opzet, propagering en uitvoering van het multiculturalisme, een anti-Westerse ideologie van haat die gericht is op het ondermijnen van de inheemse volkeren van Europa en het vernietigen van de Europese beschaving en cultuur. Multiculturalisme heeft nooit om tolerantie gedraaid. Het is een anti-Europese ideologie van haat die wordt opgevoerd als een instrument voor de eenzijdige ontmanteling van Europese natiestaten, cultuur, tradities, christendom en identiteit. Als zodanig is het een kwade ideologie die uit is op de uitroeiing van een hele cultuur.
7b. Bijdragen aan systematische ideologische dwang en hersenspoeling (ook bekend als hervorming of heropvoeding) van de inheemse volken van West-Europa in de poging om de mensen een sociale en politieke filosofie bij te brengen en bepaalde houdingen op te leggen. Deze indoctrinatiepogingen zijn gericht op alle Europeanen om bepaalde overtuigingen in een persoon te doen vormen met als doel individuele waarden te beïnvloeden, en de daaruit voortvloeiende gedachtegangen en gedragingen. Dit is gedaan door het ontwerpen van multiculturele leerplannen met de bedoeling iedereen te indoctrineren. Wat vaak voorkomt zijn vervalste en subjectieve afbeeldingen, vervalste of subjectieve statistieken, vervalste of subjectieve bronnen, subjectieve/scheve mediadekking en het bestempelen van bepaalde tegenstanders/groepen als kwezels/racisten/nazi's. Bovendien speelt er ook propaganda af, directe of indirecte manipulatie, en andere vormen van bedrog met de bedoeling om een fundament te creëren voor een nieuwe samenleving op basis van multiculturalisme en emotionaliteit/extreem egalitarisme. Andere motieven zijn het doel om de oppositie/weerstand tegen de massa-immigratie van moslims en islamitische demografische oorlogvoering te beperken.
De cultureel marxistische media-orde van West-Europa heeft sinds de jaren '60-'70 een politieke agenda gehad die nauw overeenkomt met de politieke gevestigde orde. Als zodanig omvatten hun methoden het systematisch aanvallen, in diskrediet brengen en ondermijnen van de traditionele instituten, mechanismen en processen in Europa zodat zij een fundament kunnen leggen voor een nieuwe maatschappij op basis van multiculturalisme en emotionaliteit/extreem egalitarisme. Personen die steun betuigen aan meer rationalistische, individualistische en/of traditionele opvattingen zijn systematisch bestempeld als kwezels en monddood gemaakt door middel van verschillende middelen.
De volgende instellingen, normen, principes en tradities zijn systematisch bekritiseerd, belachelijk gemaakt, tegengewerkt, ondermijnd, verzwakt en/of gedeeltelijk ontmanteld:
Het cultureel marxistische/multiculturele doel om alle banden met geschiedenis, cultuur, familie, de gemeenschap en een volk als geheel te vernietigen:
Actieve steun voor:
Scheve mediadekking over:
Milieubescherming - obsessie met opwarming van de aarde in plaats van te richten op de overbevolking (geen oproepen tot het beperken van geboorte/bevolkingsexplosie in de derde wereld)
Scheve mediadekking van de Amerikaanse overheid/verkiezingen (altijd steun voor de Democraten en Republikeinen altijd tegengewerkt)
De oorlog in Irak en de 'war on terror'. Altijd gericht op de Amerikaanse bombardementen op burgers. Geen dekking over de vervolging en jihadistische aanvallen tegen christelijke Assyriërs na de val van Saddam. Er is de laatste eeuwen een voortdurende jihad aan de gang geweest tegen niet-moslims in Irak en andere islamitische landen. Geen dekking daarover.
De jihad tegen Israël - Israël is in de laatste decennia systematisch gedemoniseerd en bestempeld als de agressor. [De MSM negeert] de lopende jihad van de laatste eeuwen tegen de Israëlische joden en niet-Israëlische joden. Zo werden er bijvoorbeeld 80.000 joden gedeporteerd uit Egypte na WO2 etc. Enkele honderden joden worden jaarlijks vermoord in het Midden-Oosten door jihadisten (geen dekking). Geen berichtgeving over de islamitische jihads en andere jihadistische organisaties en hun militaire tactieken, bijvoorbeeld om raketten te lanceren vanuit christelijke dorpen in Libanon en de christenen te gebruiken als menselijk schild.
De Jihad tegen christelijk Libanon - Dit was een systematische jihad gelanceerd door de wereldwijde islamitische ummah (verschillende islamitische landen; Iran stuurde meer dan 5000 jihadistische soldaten) tegen een christelijke bevolking die uiteindelijk besloot om een laatste slag te maken voordat het te laat zou zijn wegens de lopende islamitische demografische oorlogvoering. De wereldwijde islamitische ummah weigerde een christelijke staat te erkennen. Helaas werden ze verlaten door hun voormalige beschermers Frankrijk en andere West-Europese landen. Het christelijke Libanon werd verraden door West-Europa. Als gevolg hiervan wonnen de moslims en de christelijke exodus bereikte een hoogtepunt (in 1911 bestond Libanon voor 80% uit christenen, nu zijn er minder dan 25% over). Volgens de West-Europese media was dit een burgeroorlog.
Balkanoorlog - Blind gericht op zogenaamde "Servische vervolgingen van arme moslims". Serviërs werden gedemoniseerd door de West-Europese media-orde en bestempeld als de enige agressors. Er was nauwelijks berichtgeving over de jihadi wreedheden tegen christenen of het feit dat meer dan 6000 internationale jihadistische strijders naar de Balkan reisden (waaronder meer dan 1000 in West-Europa wonende moslims) om jihad te voeren tegen de christelijke Europeanen. De Serviërs en Kroaten hadden een goede reden om te vechten en zich te verzetten tegen de islamitische demografische oorlogvoering (het is algemeen bekend dat Kosovo bijvoorbeeld voor 60% uit christelijke Serviërs bestond rond 1900, nu zijn er minder dan 7% over). De Kroaten, maar vooral de Serviërs, probeerden Bosniërs en Albanezen te deporteren naar Albanië. Dit werd effectief gestopt toen de NAVO begon met de bombardementen van 1999 op de Servische troepen.
Conflict in Kashmir - Subjectieve mediadekking (anti-hindoe, pro-moslim)
India in het algemeen - scheve berichtgeving (anti-hindoe, pro-moslim)
Soedan - Subjectieve of geen berichtgeving. De West-Europese media hebben nagelaten om de Europese volkeren te informeren over de grootste jihadi genocides van de moderne tijd. Er zijn systematisch honderdduizenden christenen en animisten in Zuid-Soedan afgeslacht. Bovendien hebben zij niet aan de Europese bevolking verteld dat deze jihadistische campagne wordt ondersteund en gefinancierd door Saoedi-Arabië en de andere leden van de wereldwijde islamitische ummah.
Nigeria/Biafra - Subjectieve of geen berichtgeving (anti-christelijk, pro-moslim)
Tsjetsjenië en Dagestan (moslims versus christenen). Subjectieve en Russofobische berichtgeving (anti-christelijk, pro-moslim). In dit geval hebben de moslims tientallen jaren lang geprobeerd om een islamitische staat te creëren. [De media] slagen er niet om de band te laten zien tussen de zogenaamde 'arme rebellen die in de minderheid zijn' en hun jihadistische motieven en terroristische activiteiten.
Georgië - Subjectieve en Russofobische berichtgeving.
Zuid-Thailand (moslims versus boeddhisten). Subjectieve berichtgeving (anti-boeddhistisch, pro-moslim) - Dit is een jihad voor de oprichting van nog zo'n islamitische republiek in het zuiden van Thailand. Onthoofdingen voor de jihad zijn niet ongewoon en jihadistische wreedheden worden gebagatelliseerd of helemaal niet gemeld.
Zuiden van de Filippijnen (moslims versus christenen). Subjectieve of geen berichtgeving (anti-boeddhistisch, pro-moslim). In het zuiden van de Filipijnen is de afgelopen jaren geleidelijk een extreem gewelddadige islamitische jihad geëscaleerd. Ze streven ernaar een islamitische republiek te creëren.
West-China - Xinjiang (moslims versus boeddhisten). Subjectieve berichtgeving (anti-boeddhistisch, pro-moslim). Oeigoerse islamisten hebben al tientallen jaren een jihad gevoerd tegen de Chinese overheid. De Islamitische Partij van Turkestan streeft ernaar om een islamitische republiek te creëren voor het islamitische Oeigoerse volk. Westerse media hebben de acties die de Chinese overheid heeft uitgevoerd, de campagnes tegen de 'arme rebellen die in de minderheid zijn', veroordeeld.
De wereldwijde islamitische ummah - Meerdere militaire jihads gecombineerd met de demografische oorlogvoering
90% van alle conflicten in de wereld van vandaag zijn tussen jihadisten en niet-moslims. In de meeste gevallen willen jihadisten een of andere soort islamitische republiek creëren. De Westerse media heeft hier geen verband tussen gezien. Zij willen niet erkennen dat de wereldwijde islamitische ummah meerdere militaire jihads samen met islamitische demografische oorlogvoering lanceert tegen oude en nieuwe gebieden over de hele wereld.
Verzaken om de Europese bevolking in te lichten over de islam en diens termen uit te leggen:
GEEN berichtgeving over:
- De aanhoudende verspreiding van het wahabisme/jihadistisch salafisme in het Westen. West-Europese politici en de mainstream media zijn er niet in geslaagd om de Europese bevolking uit te leggen dat Saoedi-Arabië en andere islamitische landen de laatste decennia al meer dan 87 miljard dollar hebben uitgegeven om het wahabisme op te kweken in het Westen. Bovendien hebben ze niet uitgelegd dat er nu honderden wahabitische centra (moskeeën en islamitische culturele centra) in heel Europa zijn die een buitengewoon hatelijke variant van de islam onderwijzen.
Dagelijks jihadi aanvallen wereldwijd - Er zijn elke week wereldwijd meer dan 200 gedocumenteerde jihadi aanvallen op niet-moslims (met meer dan 400 doden en meer dan 800 gewonden op een wekelijkse basis) - in de eerste plaats moorden op christenen, joden, boeddhisten, hindoes en animisten. De wekelijkse ongedocumenteerde incidenten liggen gemiddeld in de duizenden.
7c. Indirect of direct steunen en/of bijdragen aan door de staat gesanctioneerde vervalsingscampagnes (zowel revisionisme als negationisme) die erop is gericht een basis te leggen voor de uitvoering van het Europese multiculturalisme en/of massa-immigratie van moslims.
Meer info over deze aanklachten:
De essentie van het multiculturalisme is dat alle culturen en religies 'gelijk' zijn. In deze context zijn onze Westerse regeringen gestart met een grote misleidingscampagne tegen hun eigen volk met als doel een vervalste versie van de islamitische en Europese beschaving te creëren, om ervoor te zorgen dat ze gelijk lijken. Volgens hen is dit nodig om het multiculturalisme succesvol te implementeren.
Het proces is politiek gemotiveerd met het doel om een goede basis te creëren voor de Euro-Arabische samenwerking en handel.
Voorbeelden van vervalsing en geloofsverdedigende retoriek zijn onder andere:
Voorbeelden van systematisch wissen/negeren van belangrijke kwesties
De West-Europese regeringen hebben opgeroepen tot het wissen en negeren van grote delen van onze geschiedenis, waaronder de censuur van schoolprogramma's over de volgende gebieden:
Voorbeelden van anti-Westerse propaganda in onze leerplannen
Meer dan 95% van de hedendaagse journalisten, redacteuren en uitgevers zijn pro-Eurabisch (ze steunen Europees multiculturalisme). Hetzelfde geldt voor 85% van de West-Europese politici en meer dan 90% van de EU-parlementariërs.
Ook moeten we niet vergeten dat het de EU is die de drijvende kracht is achter het Europese revisionisme over de islam in Europa [5].
Uit The Eurabia Code[van Fjordman]:
De symposia voor de Euro-Arabische Dialoog die werden gehouden in Venetië (1977) en Hamburg (1983) leidden tot een aantal aanbevelingen die met succes zijn ingevoerd...
[Onder andere] samenwerking tussen Europese en Arabische specialisten om aan het geschoolde publiek in Europa een positief beeld te presenteren van de Arabisch-islamitische beschaving en huidige Arabische zaken.
De Euro-Arabische Dialoog (EAD) is een politiek, economisch en cultureel instituut, ontworpen om samenwerking tussen Europeanen en Arabieren te verzekeren. De structuur van de EAD is opgezet op conferenties in Kopenhagen (15 december 1973), en Parijs (31 juli 1974). De voornaamste uitvoerder van 'dialoog' is de Europese Parlementaire Organisatie voor Euro-Arabische Samenwerking, opgericht in 1974. De andere voornaamste organen van de dialoog zijn het MEDEA instituut en het Europees Instituut voor Onderzoek naar de Mediterrane en Euro-Arabische samenwerking, opgezet in 1995 met de steun van de Europese Commissie.
In een interview met Jamie Glazov van Frontpage Magazine legde Ye'or uit hoe
de EAD in binnenlandse politiek een nauwe samenwerking heeft gebracht tussen de Arabische en Europese media: televisie, radio, journalisten, uitgeverijen, academische, culturele centra, schoolboeken, studenten- en jeugdverenigingen, en toerisme. Kerkelijke dialogen waren ook nodig in de ontwikkeling van dit politieke beleid. Eurabië is daarom een erg sterk Euro-Arabisch netwerk van associaties - een veelomvattende samenwerking en partnerschap op het gebied van politiek, economie, demografie en cultuur.
De drijvende kracht achter Eurabië is de Parlementaire Organisatie voor Euro-Arabische Samenwerking, die werd opgericht in Parijs in 1974. Het heeft nu meer dan zeshonderd leden - van alle grote Europese politieke partijen - die actief zijn in hun eigen nationale parlementen, maar ook in het Europees parlement. Frankrijk blijft de belangrijkste hoofdrolspeler van deze vereniging.
Een van de documenten die Bat Ye'or zo vriendelijk was om mij te sturen (die ze noemt in de Franse versie van haar boek over Eurabië maar niet in de Engelse versie) is het document "Gemeenschappelijke Strategie van de Europese Raad - Visie van de Europese Unie voor het Middellandse Zeegebied" van 19 juni 2000.
Het bevat een groot aantal aanbevelingen, zoals:
om te werken aan maatregelen die partnerschap stimuleren, met name door het bevorderen van regelmatig overleg en informatie-uitwisseling met de mediterrane partners, de interconnectie van infrastructuur tussen de mediterrane partners, en tussen hen en de EU, nemen [wij] alle nodige maatregelen om te vergemakkelijken en aan te moedigen wat betreft de betrokkenheid van de civiele samenleving, en de verdere ontwikkeling van de uitwisseling van personen tussen de EU en de mediterrane partners. De ngo's [non-government organisations] zullen worden aangemoedigd om deel te nemen aan samenwerking op bilateraal en regionaal niveau. Bijzondere aandacht zal worden besteed aan de media en de universiteiten [Fjordman's nadruk].
De Gemeenschappelijke Strategie wil "streven naar dialoog tussen culturen en beschavingen, om intolerantie, racisme en vreemdelingenhaat te bestrijden".
Na een congres in Algerije in februari 2006 werd de Verklaring van Algiers voor een Gemeenschappelijke Visie op de Toekomst opgesteld. Het document stelt: "Het is essentieel om een Euro-Mediterrane entiteit te creëren gebaseerd op universele waarden" en "Het is erg belangrijk om al het gemeenschappelijke cultureel erfgoed positief te benadrukken, zelfs als het eerder gemarginaliseerd of vergeten is". [In congresdocument] "Een Gemeenschappelijk Actieplan" is een groot aantal aanbevelingen uitgewerkt over de manier waarop deze nieuwe Euro-Mediterrane entiteit tot stand zou komen. Deze aanbevelingen zijn onder andere:
Deze overeenkomsten, die de Europese geschiedenisboeken volledig herschrijven om ze meer islam-vriendelijk te maken en geleidelijk 'islamofobie' de mond te snoeren als racisme, worden zelfs nu al ingevoerd.
In juni 2005 werd in Rabat, Marokko, een conferentie gehouden over "Bevorderen van Dialoog tussen Culturen en Beschavingen". De conferentie werd gezamenlijk georganiseerd door
Onder de aanbevelingen die werden gedaan door de heer Olaf Gerlach Hansen, directeur-generaal van de DCCD, was: "We zijn geïnteresseerd in nieuwe voorstellen voor de media, cultuur en het onderwijs". Deze voorstellen zijn onder meer:
Het werd niet direct gezegd, maar men kan aannemen dat die 'negatieve stereotypen' die zouden worden verwijderd alle verwijzingen zijn naar de al 1300 jaar durende jihad tegen Europa. Deze aanbevelingen zijn goedgekeurd en opgenomen in de Belofte van Rabat.
De ECRI riep de EU-lidstaten op om maatregelen te nemen die feitelijk elk serieus debat over de islam en de invoering van 'positieve discriminatie' illegaal zou maken. Europese landen zouden:
8a. Medeplichtigheid aan het helpen van de vijand, de wereldwijde islamitische ummah, bij het plegen van misdaden/jihad tegen Serviërs in de Balkan en Servië door direct organisaties zoals de UCK, vergelijkbare groepen in de Balkan en zogenaamde islamitische autoriteiten in Kosovo te ondersteunen via de EU en de NAVO. Door te weigeren om militaire hulp te sturen naar onze broeders, bondgenoten, vrienden en mede-christenen, de Serviërs, begaan jullie hoogverraad en handelen niet in het belang van de Europeanen.
8b. Medeplichtigheid aan het helpen van de vijand, de wereldwijde islamitische ummah, door het verstrekken van financiële steun aan de Palestijnse Autoriteit, die hen in staat stelt om militaire jihad te voeren tegen Israël en het christelijke Libanon. Er is geen twijfel meer mogelijk dat dit geld in het verleden is gebruikt voor jihadistische acties ter financiering van terrorisme tegen de joden in Israël en tegen christenen in de gebieden die de Palestijnse Autoriteit heeft bezet.
8c. Medeplichtigheid aan het helpen van de vijand, de wereldwijde islamitische ummah, bij het plegen van systematische genocide tegen de Midden-Oosterse christenen, door het rechtstreeks ondersteunen van de islamitische regimes en door te weigeren om militaire hulp te sturen naar onze bondgenoten, vrienden en medechristenen, de christelijke Kopten, Maronieten en Assyriërs in de verschillende door moslims gedomineerde landen (voornamelijk Jordanië, Syrië, Egypte, Irak).
De cultureel marxisten/multiculturalisten hebben geen maatregelen genomen om de christelijke bevolking in het Midden-Oosten te evacueren en te helpen (12-15 miljoen, schatting uit 2008). Er moeten maatregelen moeten worden genomen voor de oprichting van een christelijke Koptische staat, een christelijke Assyrische staat, een christelijke Maronitische staat en een christelijke staat gereserveerd voor de overige christelijke groeperingen in het Midden-Oosten. De eerste stap moet zijn om het christelijke Libanon te heroveren, de moslimbevolking te deporteren en de grenzen te bewaken om het voortbestaan van de christelijke bevolking te garanderen. Het onvermogen en de onwil van de cultureel marxistische/multiculturele elite om op te treden in dit gebied vormt hoogverraad en verraad van onze christelijke broeders en zusters in het Midden-Oosten.
8d. Medeplichtigheid aan het helpen van de vijand, de wereldwijde islamitische ummah, door toe te staan dat moslims die in Europa wonen externe jihadistische groepen kunnen financieren of de hele wereld over mogen reizen op jihadistische tochten om de Europeanen en/of andere christenen te bestrijden. Het staat buiten kijf dat moslims in Europa direct externe jihadistische groepen hebben gefinancierd of dergelijke groepen die onderling verbonden zijn met het doel om Europeanen of andere christenen te doden. Als gevolg daarvan zijn er tal van christenen vermoord of gewond, in Europa - vooral in de Balkan -, en in het Midden-Oosten - vooral christelijke Libanezen, Israëlische en niet-Israëlische joden, christelijke Kopten, Maronieten, Assyriërs, en christenen elders ook. Het aantal vermoorde christenen in de periode 1955-2009 ligt tussen de 200.000 en 300.000.
8e. Medeplichtigheid aan het helpen van de vijand, de wereldwijde islamitische ummah, bij het plegen van genocide tegen de Midden-Oosterse christenen, door het rechtstreeks steunen van de islamitische regimes en weigering om militaire hulp te sturen naar onze bondgenoten, vrienden en mede-christenen in Europa - vooral in de Balkan -, en in het Midden-Oosten - vooral christelijke Libanezen, Israëlische en niet-Israëlische joden, christelijke Kopten en Assyriërs in diverse door moslims gedomineerde landen (voornamelijk Jordanië, Syrië, Egypte, Irak).
8f. Indirecte medeplichtigheid aan het helpen van de vijand, de wereldwijde islamitische ummah, door te weigeren militaire hulp op te roepen en te sturen naar onze bondgenoten, vrienden en mede-christenen in Afrika - vooral in Soedan, maar ook in Zuid-Nigeria (Biafra) en andere gebieden van Afrika, waar zich wijdverbreide jihadistische bloedbaden en demografische oorlogvoering voordoen. De onwil en het onvermogen van de cultureel marxistische/multiculturele elite om op te treden op dit gebied hebben geleid tot massamoorden op honderdduizenden christenen en animisten.
Wij, de Nationale Verzetsbewegingen van West-Europa, geven jullie bij deze de kans om jezelf vrij te pleiten als aan de volgende eisen wordt voldaan. De volgende eisen worden doorgestuurd naar alle West-Europese regimes bestuurd door de alliantie MA100 (top 100 van cultureel marxistische/multiculturele politieke partijen), aangesloten ngo's en individuele verraders van categorie A en B:
Aan alle verraders van categorie A en B in de volgende landen:
Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, Nederland, België, Luxemburg, Zweden, Denemarken, Noorwegen, Finland, Spanje, Portugal, Italië, Griekenland, Zwitserland, Oostenrijk, IJsland, Malta en Ierland
Beschrijving van de voorwaarden voor capitulatie
Jullie dienen direct de nationale politie- en legermachten in de respectievelijke landen te bevelen om geen enkele gewapende Nationale Verzetsbeweging/Inheemse Rechtenbeweging meer te vervolgen, en om ons in staat te stellen een tribunaal op te richten bestaande uit 20 cultureel conservatieve/nationalistische intellectuelen of politieke leiders per land. Deze personen moeten tegen islamisering en multiculturalisme zijn, en een lange en geloofwaardige staat van dienst hebben in patriottisch georiënteerd politiek activisme. Alle geselecteerde individuen moeten trouwe aanhangers van nationalistische ideologische principes zijn.
Jullie dienen onmiddellijk toe te staan dat deze rechtbank een patriottische militaire macht mobiliseert (bekend als patriottische garde voor de overgangsperiode), dit door het tribunaal en de vertegenwoordigers van de Nationale Verzetsbeweging onbeperkte toegang te geven tot de zenders van de staatsomroep.
Zodra er een militaire macht of gewapende militie tot stand is gebracht, bestaande uit 1000 personen per 1 miljoen burgers, zal de rechtbank een tijdelijke opschorting van de grondwet uitroepen. Dit zal worden gevolgd door een verklaring van de staat van beleg, die zal duren tot er een nieuwe regering is vastgesteld en orde is hersteld. De kracht van de "patriottische garde voor de overgangsperiode", onder leiding van het tribunaal, is dan om de volledige controle over het nationale leger en de politie te krijgen. Er zullen dan inspanningen geleverd worden om onmiddellijk grenscontrole uit te oefenen en alle belangrijke overheidsinstellingen te beveiligen. Het tribunaal zal het recht uitoefenen om alle nieuwe wetsvoorstellen per veto te stoppen en tijdelijk alle kwesties te besturen wat betreft internationale overeenkomsten, aan beveiliging gerelateerde onderwerpen, grenscontrole en alle culturele kwesties, totdat de genocidale politiek die momenteel van kracht is wordt verwijderd en er passende maatregelen zijn uitgevoerd.
We kunnen het volgende zeggen aan degenen die schreeuwen: "fascistische staatsgreep!":
De huidige multiculturele regimes van West-Europa zijn helemaal niet democratisch, dit land is niet democratisch. Ze zijn niet democratisch geweest sinds de jaren '50. Er is geen basis voor democratie wanneer alle staatsinstellingen zoals scholen en universiteiten bewust geavanceerde hersenspoelingstechnieken gebruiken (zoals later zal worden beschreven) om de mensen zo te conditioneren dat ze zich neerleggen bij hun eigen vernietiging door de uitvoering van de cultureel marxisme/multiculturele doctrines. Bovendien is er geen basis voor democratie wanneer 99% van alle journalisten multiculturalisme steunt en uitdraagt. Er is geen basis voor democratie wanneer alle patriotten en nationalisten worden genegeerd, belachelijk gemaakt of vervolgd. Factoren zoals deze en nog veel meer hebben geleid tot de marxistische tirannie waaronder we heden ten dage leven. De politieke en culturele elites zijn opzettelijk bezig hun eigen volk te verkopen in de islamitische slavernij door demografische oorlogvoering toe te staan en door hun terughoudendheid om een nationaal autochtoon geboortecijfer van 2,1 te garanderen.
Thomas Jefferson, de derde president van de Verenigde Staten en de auteur van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring, zei ooit:
De boom der vrijheid moet van tijd tot tijd worden ververst met het bloed van patriotten en tirannen.
Hij schreef ook:
Wanneer een vorm van regering vernielzuchtig wordt, is het het recht van de mensen om [de regering] te veranderen of af te schaffen, en om een nieuwe regering in te stellen, [een regering] gebaseerd op de principes dat, en zo georganiseerd in zijn bevoegdheden dat de mensen daarmee de meeste kans hebben om hun veiligheid en geluk te kunnen garanderen. [...] Het is hun recht, het is hun plicht, zo'n [vernielzuchtige] regering omver te werpen, en om nieuwe bewakers voor hun toekomstige veiligheid in te stellen.
Het verversen van die boom is al veel te lang niet meer gebeurd, gezien het feit dat het nu snel bergafwaarts gaat met onze landen. Het is van ESSENTIEEL belang en noodzakelijk voor het voortbestaan van de Europese beschaving en elk respectievelijk West-Europees land dat we de boom der vrijheid verversen. De bedoeling van de Nationale Verzetsbeweging is om precies dat te doen, om de boom der vrijheid te verversen, en natuurlijk niet om die om te hakken. Het verversen van de boom kost een staatsgreep die wordt gesteund door een significant deel van de Europese patriotten. Het is onmogelijk om een democratisch besloten staatsgreep te plegen, want we moeten ons goed beseffen dat de Europeanen nu al twee generaties zijn geïndoctrineerd. Velen zullen tegen ons zijn vanwege onze houding, en zullen ons fascisten noemen. Toch is het essentieel te erkennen en begrijpen dat wij dat niet zijn. Wij zijn geen fascisten want wij willen geen eenpartijstelsel. Alleen een coup (de boom der vrijheid verversen) zal garanderen dat het democratische model zal overleven op de lange termijn. Alle staatsgrepen vereisen een tijdelijke schorsing van de grondwet. Thomas Jefferson zelf wist dat ook. Maar het doel van de coup is, zoals gezegd, niet om de boom der vrijheid om te hakken, maar om die te verversen.
Het cultureel conservatieve tribunaal voert de volgende hervormingen door in het kader van hun nieuw verworven bevoegdheden:
1. Veiligheidsmaatregelen
a. Laat patriottisch gezinde individuen de verantwoordelijkheid nemen voor alle takken en subgroepen van het leger, de douane, de politie en de geheime dienst waar dat nodig is.
b. Doorgaan met het ontwikkelen en onderhouden van een krijgsmacht, de "patriottische garde voor de overgangsperiode", nu bestaande uit minimaal 3000 man per miljoen inwoners. Deze trouwe militair krijgsmacht zal worden bestuurd als een onafhankelijke tak van het leger en zal optreden naast de bestaande veiligheidstroepen. Deze zal toezien op en bijdragen aan de toekomstige deportatie van alle moslims.
c. Deportatiebeleid: Alle moslims moeten onmiddellijk worden uitgezet naar hun land van herkomst. Elk gezin (gezinshoofd) ontvangt 25.000 euro op voorwaarde dat zij instemmen met de voorwaarden voor deportatie. Iedereen die zich heftig verzet tegen de deportatie zal worden geëxecuteerd.
2. Compensatie voor oorlogsmisdaden en vervolging in het verleden
a. Er zal een financiële vergoeding worden uitgekeerd aan alle nationalisten/patriotten en er zal een publieke erkenning worden uitgegeven van de verschillende onwettige politieke vervolgingen van nationalistisch georiënteerde politieke activisten die al tientallen jaren zijn uitgevoerd, sinds 1950 tot vandaag. Er moet financiële compensatie en publieke erkenning worden toegekend aan patriottisch/nationalistisch gezinde deelnemers aan alle 8 politieke fronten die indirect en direct zijn vervolgd in West-Europa sinds 1950.
b. Er zal een volledig pardon en een financiële compensatie worden gegeven voor alle vaderlandslievende individuen die waren of zijn opgesloten in West-Europese gevangenissen.
Het volledige pardon en de financiële compensatie moet ook worden toegekend aan alle circa 100.000 opgesloten personen in West-Europese gevangenissen die geheel of deels zwaarder zijn veroordeeld voor hun ideologische overtuigingen, of die al indirect beschuldigd zijn als gevolg van primaire of secundaire effecten van multiculturele politieke doctrines.
c. Er zal een schadevergoeding van 500 miljard euro worden betaald aan het Servische volk voor de oorlogsmisdaden die tijdens de Balkanoorlogen zijn begaan door de NAVO op bevel van de Amerikaanse en Europese cultureel marxisten. De VS en alle Europese NAVO-landen moeten de schadevergoeding samen betalen aan het Servische volk (250 miljard euro voor elk blok). Als alternatief kunnen de Europese NAVO-landen een kleiner bedrag betalen (50 miljard euro in herstelbetalingen) op voorwaarde dat zij zich financieel en militair verbinden om de meeste kosten te dragen voor de toekomstige bevrijding van Kosovo en de rest van de Balkan van islamitische heerschappij. Zie [3.73 en 3.144] voor specifieke details over hoe deze operatie uitgevoerd dient te worden.
3. Immuniteit voor vervolging en straf voor verraders
Alle cultureel marxistische/multiculturele verraders van categorie A en B zullen immuniteit voor vervolging en bestraffing krijgen op voorwaarde dat zij capituleren vóór 1 januari 2020 en hun volledige en voortdurende steun geven aan het transitionele patriottische tribunaal. Een minimumeis zal zijn dat ze in ieder geen kritiek leveren op de patriottische hervormingen.
Elke cultureel marxistische tak/afwijkende groepering die weigert om onze legitimiteit te erkennen, voor of tijdens de overgangsfase, of een factie die gewelddadige oppositie direct of indirect steunt, zal streng gestraft worden. Alle verraders van categorie A en B die zich tegen ons blijven verzetten, zullen worden geëxecuteerd.
4. Een onmiddellijke verwijdering van alle multiculturele politieke beleiden
Alle multiculturele politieke doctrines (wetten inbegrepen) die zijn ontworpen om de Europese cultuur, tradities, identiteit en nationale staten te deconstrueren, worden verwijderd. Er zullen politieke hervormingen worden opgestart die zijn gericht op openbare instellingen, scholen en universiteiten, met als doel alle multiculturele beleiden te verwijderen en de vervalste multiculturele leerplannen volledig te herschrijven.
Multiculturalisme en de primaire destructieve componenten van het marxisme zullen bij wet verboden worden als een anti-Europese ideologie van haat.
De islam zal worden verboden als een genocidale ideologie van haat tegen de kafrs [ongelovigen] (dit kan uiteraard alleen worden gedaan nadat de situatie volledig onder controle is wat betreft nationale veiligheid).
5. Invoering van nationalistische doctrines op alle niveaus van de samenleving
Dit omvat het volgende:
a. Een hernieuwde nadruk op politieke steun voor de voortzetting van het cultureel erfgoed en de tradities van de inheemse bevolking. Zie ander hoofdstukken voor een volledige beschrijving [3.80-3.99].
b. Het kiezen en implementeren van een nieuw vruchtbaarheidsbeleid - het conservatieve model of het feministische model. Afhankelijk van het model dat wordt gekozen: uitvoeren van alle betrokken beleiden en wijziging van de vereiste wetten met betrekking tot de maatschappelijke sociale structuren. Zonder een fundamentele verandering in onze sociale structuren zullen we niet in staat zijn om te voldoen aan de minimumeisen voor een duurzaam geboortecijfer: 2,1. Zie [hoofdstuk 3.90] voor de volledige beschrijving.
c. Implementeren van het politieke beleid dat en de wetgeving die de basis zal leggen voor de gewenste sociale structuren. Onze samenlevingen zullen vanuit matriarchaten worden hervormd tot patriarchaten. Zie [hoofdstukken 3.82 & 3.83] voor de volledige beschrijving.
d. Uitvoering van het nieuwe buitenlandse beleid (ontwikkelingshulp, diplomatieke betrekkingen, algemene buitenlandse zaken). De Balkan zal worden bevrijd van de islamitische bezetting. Maar er zullen geen maatregelen worden genomen tegen Turkije tot de VS instort of er een burgeroorlog uitbarst als gevolg van het multiculturalisme. Zie [hoofdstuk 3.144] voor de volledige beschrijving.
e. Benoemen van nationalistisch georiënteerde individuen als hoofden in alle openbare functies. Zorgen dat onze mediabedrijven, uitgeverijen, scholen en universiteiten niet langer worden uitgebuit als een arena waar marxistisch georiënteerde individuen mensen mogen beïnvloeden en indoctrineren. Er moet speciale nadruk worden gelegd op de faculteiten sociologie, journalistiek en politieke wetenschappen. Zie [hoofdstukken 2.16 en 3.41] voor de volledige beschrijving.
f. Instellen van liberale zones als een methode om conflicten te voorkomen tussen cultureel conservatieven en mensen die op zoek zijn naar onbeperkte vrijheden. Liberale zones kunnen gedeeltelijke autonomie worden verleend. Zie [o.a. hoofdstukken 3.137-3.138] voor meer informatie.
6. Hervormingen van en toekomstige beperkingen op de media
a. Er zullen bij alle uitzendingen/nieuws/media bedrijven met een bepaald distributienet campagnes worden gestart van positieve discriminatie tegenover nationalistisch gezinde individuen (antimulticulturalisten). Minimaal 50% van alle journalisten zou nationalistisch georiënteerd moeten zijn (antimulticultureel). Het nieuwe politieke klimaat moet weerspiegeld worden in het nieuws/de media-aandacht voor nationale en internationale politieke kwesties, in het bijzonder met betrekking tot veiligheid, defensie, cultuur, sociale structuren en immigratie/deportatie. Er moeten ook inspanningen worden geleverd om psychologische oorlogvoeringscampagnes vanuit het buitenland tegen te gaan en om te voorkomen dat een buitenlandse staat in deze periode ernstig afbreuk doet aan het politieke tribunaal voor de overgangsperiode.
b. Multiculturele mediaprogramma's die direct of indirect de nationale cohesie of de politieke doctrines met betrekking tot nieuw aangenomen geboortebeleid willen ondermijnen, zullen worden geschrapt of kunnen worden beperkt tot de liberale zones van dat land. Er zal zekere censuur zijn van antinationale/marxistische programma's totdat er liberale zones zijn gemaakt.
Destructieve levensstijlen mogen niet worden verheerlijkt, omdat dit het nieuwe beleid ondermijnt dat de revitalisering van cultureel zelfvertrouwen en een versterking van de nationale cohesie omvat. De levensstijl à la Sex and the City mag niet worden verheerlijkt, want het ondermijnt het doel van het land om het gemiddelde geboortecijfer te verhogen van 1,5 naar 2,1 tot 2,3. Maar dit hangt af van welke geboortebeleid zal worden gekozen (het feministische geboortebeleid zal de voortzetting van de weergave en verheerlijking van bepaalde negatieve levensstijlen wel toestaan).
7. Nieuw beschavingsdoel
20% van de jaarlijkse nationale begroting moet worden gereserveerd voor de bevordering van de natie. Dit zal zorgen voor een toekomst van welvaart en een hoge levensstandaard. Deze middelen zullen worden gereserveerd voor onderzoek en ontwikkeling inzake wetenschap en technologie. Deze middelen mogen in geen geval worden overgeheveld om andere tekorten te dekken.
8. Nadat de overgangsperiode is afgelopen
Wij zullen ons democratische model hervormen van een model van 'massademocratie' naar een model dat meer lijkt op het Russische systeem van de administratieve democratie. Nadat de overgangsperiode is afgelopen blijft het patriottische tribunaal aan als een Raad van Beschermers. Hun primaire taken en rollen zullen bestaan uit de volgende:
Algemene eisen van de bevolking die worden genoemd in het bovenstaande beleid
1. Het recht om onze traditionele meerderheden te handhaven in onze eigen landen, en de controle van onze eigen soevereiniteit en onze eigen zelfbeschikking. We wensen alle andere volken op aarde geen leed of kwaad toe, maar we eisen het recht om onze eigen meerderheden in ons eigen land te handhaven zonder te worden beschuldigd van 'racisme'. Wij verwerpen de huidige trends die zijn geïnstitutionaliseerd door middel van multiculturalisme, die prediken dat wij niet het recht hebben om onszelf te verzetten tegen onbeperkte immigratie uit niet-inheemse culturen, of om immigratie te willen controleren of beperken.
2. Het recht om onze kinderen ongehinderd onze culturen, talen, historische interpretaties, religieuze vieringen en tradities te leren. Wij verwerpen de educatieve trends die zijn geïnstitutionaliseerd door middel van multiculturalisme, die onze kinderen aanmoedigen om hun cultuur, tradities, religieuze praktijken en geschiedenis te vergeten of minachten alleen maar om te voorkomen dat dit allochtone Europese inwoners of burgers zou beledigen.
3. Het recht om onze eigen inheemse religieuze feestdagen en vieringen te behouden, koesteren en vieren. We verwerpen de huidige uit de hand gelopen trends die zijn geïnstitutionaliseerd door middel van multiculturalisme, die prediken dat de traditionele inheemse Europese religieuze of culturele vieringen zoals Kerstmis op een of andere manier 'racistisch' of 'buitensluitend' zijn en daarom 'afgezwakt' moeten worden, 'omgedoopt' of anderszins onderbelicht of geëlimineerd om te voorkomen dat ze allochtone Europese inwoners of burgers zouden kunnen beledigen. Wij verwerpen het huidige beleid dat stelt dat onze inheemse culturen op een of andere manier tekort schieten en daarom niet compleet zijn totdat ze zijn 'verrijkt' door andere, allochtone culturen.
4. Het recht om onze eigen inheemse religieuze, nationale, etnische en culturele symbolen te behouden, koesteren en weergeven. We verwerpen de uit de hand gelopen huidige trends of beleiden die zijn geïnstitutionaliseerd door middel van multiculturalisme, die verkondigen dat onze nationale vlaggen of reeds eeuwenlang gebruikte etnische symbolen op een of andere manier 'racistisch' of 'niet-inclusief' zijn, alleen maar om te vermijden allochtone Europese inwoners of burgers te beledigen.
5. Het recht om onze eigen inheemse culturele uitingen zoals muziek, kunst en sculpturen te behouden, koesteren, beschermen en weergeven. We verwerpen de uit de hand gelopen huidige trends of beleiden die zijn geïnstitutionaliseerd door middel van multiculturalisme, die prediken dat de inheemse Europese culturele uitingen zoals standbeelden van beren, folkloristische verhalen over varkens of honden, schilderijen met christelijke of klassieke heidense thema's, oorlogsmonumenten met een christelijke thema, enz. moeten worden verwijderd uit de openbare ruimtes, verboden, vernietigd, gewijzigd of op andere wijze moeten worden bedreigd om te voorkomen dat ze allochtone Europese inwoners of burgers beledigen.
6. Het recht om inheemse begraafplaatsen, structuren, gebouwen, kerken, musea en andere openbare werken en structuren te behouden, koesteren en te beschermen tegen sloop, aanpassing of andere veranderingen. We verwerpen de uit de hand gelopen huidige trends of beleiden die zijn geïnstitutionaliseerd door middel van multiculturalisme, die menen dat inheemse openbare werken en structuren moeten worden gewijzigd of aangepast om te voorkomen dat allochtone Europese inwoners of burgers beledigd raken, of om 'ruimte te maken' voor infrastructuur of openbare werken die niet-Europese inwoners of burgers bevoordelen (dat wil zeggen het opgraven van eeuwenoude inheemse graven om 'ruimte te maken' voor niet-inheemse begraafplaatsen, verwijderen van externe christelijke symbolen en beelden uit kerken, enz.)
De heer Franco Frattini van de Europese Commissie, de ongekozen en onverantwoordelijke overheid voor bijna een half miljard mensen, heeft gesteld dat de Europeanen binnen een generatie nog eens tientallen miljoenen immigranten moeten aanvaarden. De Britse minister van Buitenlandse Zaken Milliband vermeldde eind 2007 dat de EU uitgebreid moest worden om de islamitische landen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten op te nemen. De Franse president Sarkozy en de Duitse bondskanselier Angela Merkel bevestigden dit in het begin van 2008. Dit is een onderdeel van de georganiseerde poging om Europa over te geven aan de islamisering die al tientallen jaren aan de gang is. Aangezien de Europese Unie het vrije verkeer van personen over de grenzen heen omvat, zijn de Europese leiders de sluizen aan het openen voor tientallen miljoenen moslims en andere niet-inheemse volkeren op een moment dat autochtone Europeanen vrezen voor het voortbestaan van hun beschaving en zich vreemdelingen voelen in hun eigen steden. Ondertussen heeft Ernst Uhrlau, de voorzitter van de buitenlandse inlichtingendienst van Duitsland, gewaarschuwd voor de toenemende assertiviteit van de gewelddadige jihadistische organisaties in Noord-Afrika.
Op basis van deze gegevens kunnen de Europese Unie, alle politieke partijen van de MA100 (Multiculturele Alliantie 100, de Europese politieke partijen die het multiculturalisme steunen), en andere politieke entiteiten die de Europese besluitvorming beïnvloeden, nauwelijks worden gezien als iets anders dan criminele organisaties die zijn toegewijd aan de demografische onteigening en culturele marginalisering van de inheemse volkeren van een heel continent. Daarom moet de EU onmiddellijk worden ontbonden. Autochtone Europeanen moeten eisen dat we een interim-periode hebben met openbare ont-Eurabisering, waarbij de leugens die zijn verspreid door pro-islamitische multiculturalisten moeten worden verwijderd uit onze geschiedenisboeken, en er moet een gepast respect voor de Europese culturele tradities worden hersteld. Die personen en ambtenaren op hogere niveaus die hebben deelgenomen aan de oprichting en/of uitvoering van het Europese multiculturalisme/"Project Eurabië" moeten terechtstaan voor misdaden tegen hun beschaving.
Multiculturalisme is, zoals drugs, een verraderlijk wapen. Beide vernietigen het hart en de structuur van een volk. Alle banden met familie, de gemeenschap en een volk als geheel worden vernietigd door deze twee opiaten voor de menselijke geest. Beide worden van boven naar beneden gesponsord door elites die één wereld willen, en zijn gebrand op het creëren van een wereldorde die zo'n macht heeft dat de onderdanen geen kans hebben om weerstand te leveren.
Elke opkomende politiestaat wil door zijn aard zowel de macht van de staat als die van het volk benutten voor zijn eigen wil. Wanneer er oproepen worden gedaan voor de ondersteuning van cryptische slogans zoals oorlog tegen criminaliteit, drugs, terrorisme, haat, armoede enzovoort, betekent dat werkelijk "geef macht aan de staat en juich de verkrachting van uw vrijheden toe". Kortom: multiculturalisme is nog zo'n programma dat is ontworpen om onderdanen van een grenzeloze politiestaat te creëren. In combinatie met de "oorlog tegen drugs" en "oorlog tegen het terrorisme" wordt ook Orwell's wereld van eindeloze oorlog gerealiseerd. Het zou hun wereld, hun orders zijn, en niets nieuws, want een lust naar tirannie is zo oud als de mensheid zelf.
De anti-these van het multiculturalisme is morele, religieuze en culturele solidariteit tussen de mensen van een natie. Zo ook het geloof in uzelf en het uiteindelijke welzijn van uw volk. Een samenhang die een nationale visie produceert, met vastgestelde grenzen van wat aanvaardbaar en onaanvaardbaar is in de aangelegenheden van een land, en tegelijkertijd rekening houdt met de natuurlijke verschillen tussen mensen. In een dergelijke omgeving wordt multiculturalisme krachteloos als een instrument van oorlogvoering en wordt afgewezen.
Een noodzakelijke eerste stap in de richting van het herstel is om met frisse blik te kijken naar de politiek, het sociale beleid, en de overheid die uitgaat van Brussel, niet een blik die is vertroebeld door een leven van valse informatie en bedrog uitgedragen door elitaire sponsors. Het is net zo erg om uw eigen pols met een scheermesje door te snijden als het is om nog langer te doen alsof de gekochte en omgekochte politieke prostituees in uw parlement en het EU-parlement u of iemand die u kent nog vertegenwoordigen. Zelfdestructief gedrag mag u dan in aanmerking doen komen voor een door de overheid 'beschermde status' onder de diversiteitswetten, maar het zal u niet redden, noch uw familie of uw natie.
Democratische strijd door middel van dialoog is altijd hand in hand gegaan met gewapende onderdrukking en/of verzet.
Oorlog of gewapend verzet is van oudsher altijd al gebruikt als een laatste redmiddel, gebruikt als de dialoog ineffectief heeft bewezen te zijn. De rechtvaardiging voor het gebruik van gewapend verzet tegen de Europese cultureel marxistische/multiculturele systemen is gekoppeld aan de vooruitzichten voor het cultureel conservatieve politieke succes. U moet uzelf afvragen: is het in de verste verte nog mogelijk onder de huidige omstandigheden dat een conservatieve, monoculturele politieke partij ooit aanzienlijke politieke invloed zal krijgen? Een toenemend aantal Europeanen opent hun ogen voor de realiteit dat de democratische strijd door middel van dialoog al verloren is. De cultureel marxisten hebben multiculturalisme geïnstitutionaliseerd en zijn niet van plan om ooit toe te staan dat wij enige zinvolle politieke invloed uitoefenen. In theorie zijn wij, de cultureel conservatieven van Europa, uitgegroeid tot slaven onder een onderdrukkend, tiranniek, extreemlinks systeem met absoluut geen hoop om de schade die ze hebben veroorzaakt terug te draaien. Tenminste niet democratisch...
Het heeft geen zin om deel te nemen aan het democratische proces als u de belangrijke kwesties niet aan de orde mag stellen zonder te worden onderworpen aan politieke en sociale vervolging door stigmatisering en spot. Het is tijd om te erkennen dat wij, de cultureel conservatieven van West-Europa, onszelf bedriegen door te geloven dat het in de verste verte nog mogelijk is om het systeem democratisch te veranderen.
De voortzetting van de lopende vreedzame dialoog met de cultureel marxisten/multiculturalisten dient nu alleen nog om onze demografische voordelen verder te verminderen. Zij worden steeds sterker, terwijl wij elk jaar zwakker worden. Het is contraproductief, zelfs dodelijk, om nog eens vijftig jaar te verspillen aan zinloze dialoog terwijl we continu ons demografische voordeel verliezen. Het is ons nooit toegestaan en zal ons nooit worden toegestaan om enige invloed uit te oefenen. De cultureel marxistische/multiculturele elites in onze landen en in Brussel hebben de afgelopen vijf decennia een weerbarstig systeem opgebouwd dat tot doel heeft ons belachelijk te maken, te vervolgen, te kwellen en het zwijgen op te leggen. Zij zullen ons verder systematisch marginaliseren tot de dag waarop we niet langer een bedreiging voor hen vormen.
De volgende argumenten zullen verder onderstrepen waarom een significante democratische of vreedzame cultureel conservatieve overwinning onmogelijk is:
Cultureel marxistische geïnstitutionaliseerde ideologische dwang en hersenspoeling
West-Europeanen worden vandaag de dag vanaf jonge leeftijd ideologisch ingeprent en gehersenspoeld, omdat het multiculturalisme is geïnstitutionaliseerd (in alle overheidssferen). Door dit te doen wijzigen ze systematisch de sociale en politieke filosofie van de bevolking en brengen hen bepaalde houdingen en overtuigingen bij met als doel individuele waarden te beïnvloeden, en de daaruit voortvloeiende gedachtegangen en gedragingen. Dit wordt gedaan door het creëren, rechtvaardigen, uitdragen en implementeren van de Europese ideologie van haat die bekend staat als het multiculturalisme, het gebruik van vervalste of subjectieve statistieken, vervalste of subjectieve bronnen, subjectieve berichtgeving over wereldwijde conflicten en door systematisch iedereen die zich verzet tegen de "cultureel marxistische/multiculturele/extreem egalitaire" kijk op de wereld te bestempelen als kwezels, racisten en fascisten (onwaardigen).
Corruptie en feminisering van politieke partijen en personen door indirecte/directe dwang
U kunt niet bij de overheid komen tenzij u buigt voor de opvattingen van de 'centrumlinkse' multiculturele media-elite, met name de elite van de radio en televisie.
Zeer weinig politici slagen erin om in dit proces hun integriteit, hun eer en eerlijkheid te houden. Min of meer elke politieke partij en een meerderheid van de personen zal uiteindelijk aangetast raken door cultureel marxistische doctrines. Bijna iedereen zal zich uiteindelijk laten verleiden tot het steunen van het multiculturele wereldbeeld.
Meer dan 85% van de West-Europese politici en meer dan 95% van de EU-parlementariërs steunt de cultureel marxistische/multiculturele kijk op de wereld (Europees multiculturalisme).
Toch is bijna 50% van de Europeanen voorstander van een cultureel conservatieve kijk op de wereld. Zeer weinigen zullen dit toegeven, want openlijke steun zal gegarandeerd stigmatisering veroorzaken. Met andere woorden, de politici zijn op een antidemocratische manier aan het handelen tegen de wil van de Europeanen in, en hebben dit al tientallen jaren gedaan.
Systematisch importeren van multiculturele/socialistische kiezers
Jaar na jaar groeit de islam snel in West-Europa, van 50.000 in 1955 naar 25 miljoen vandaag de dag, in 2008. De islam zal, door middel van demografische oorlogvoering (hoge geboortecijfers in combinatie met immigratie), blijven groeien van 5% naar 10%, naar 25% tot aan 50%. Voor elke pasgeboren moslim in Europa zullen de cultureel marxisten/multiculturalisten automatisch een stem meer krijgen. En zoals we allemaal weten geeft 98% van de moslims hun stem aan de Multiculturele Alliantie, de "MA100" (pro-multiculturalistische Europese politieke partijen), de hulpjes van islamisering. De politieke partijen van de MA100 zijn dus hun eigen mensen aan het verkopen in islamitische slavernij.
85% van alle moslims stemt op socialistische partijen (volgens Noorse statistieken).
99% van alle moslims stemt op pro-multiculturele partijen (volgens Noorse statistieken). Er is geen reden om te geloven dat deze statistieken niet representatief zijn voor andere West-Europese landen.
Cultureel marxistische/multiculturele/suïcidaal humanistische/globalistische media
"[In het Westen] kunnen impopulaire ideeën tot zwijgen worden gebracht, en onhandige feiten in het duister gehouden, zonder enige noodzaak voor een officieel verbod."
George Orwell, Britse schrijver
De cultureel marxistische media (politiek correcte MSM) zijn actief multiculturalisme en anti-traditionalisme/nationalisme aan het uitdragen en zijn daarom actief bij aan het dragen aan de vernietiging van de Europese identiteiten, culturen en nationale soevereiniteit. Ze denken blijkbaar dat als men een willekeurige Europeaan maar genoeg afpelt, er meestal een nazi onder schuilgaat die gewoon ligt te wachten om naar buiten te komen. Er zijn slechts twee mogelijke soorten Europeanen: de overgevers en de nazi's. Als we niet onder die eerste zijn, dan volgt uit de logica dat we de laatste groep zijn. Deze houding verraadt een alles doordringende haat die werkelijk alles demoniseert dat Europeanen doen om hun waardigheid en erfgoed te beschermen. Het weerspiegelt nauwgezet het multiculturalisme, dat een anti-Westerse, maar vooral anti-Europese ideologie van haat is.
Vraag uzelf eens af: kent u een mediabedrijf dat zich openlijk verzet tegen multiculturalisme en de cultureel marxistische/multiculturele kijk op de wereld? Meer dan 95% van de journalisten, redacteuren en uitgevers steunt de islamisering van Europa direct of indirect door de Europese multiculturele kijk op de wereld te steunen en uit te dragen [3]. Toch steunt bijna 50% van de Europeanen een cultureel conservatief beleid. Zeer weinigen zullen dit toegeven want dit zou gegarandeerd stigmatisering veroorzaken. Met andere woorden, de zogenaamde 'vrije pers' is niet vrij. De mainstream media is gekaapt door cultureel marxisten, humanisten en globalisten en handelt niet in het belang van de Europeanen en Europa.
De moslimrellen in Frankrijk, van 08 tot 15 juli 2009, illustreerden dit goed. Het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken beval de prefecten om de misdaadstatistieken en andere essentiële informatie niet te communiceren naar de media. Verder hebben mainstream mediabedrijven specifiek instructies gekregen om de rellen niet in het nieuws te laten komen, want de minister van Binnenlandse Zaken beval een volledige mediastilte. Daarnaast werd brandweerlieden, gendarmes en de politie het bevel gegeven om niet te spreken met de media. Lekken gaven echter aan dat er ongeveer 800-1500 auto's, tientallen gebouwen en bossen zijn platgebrand in deze periode, meer dan 13 politieagenten gewond raakten en meer dan 300 moslimjongeren gearresteerd zijn [1] [2]. Het beangstigende is dat geen enkel mainstream mediabedrijf (in West-Europa of de VS) iets hierover heeft bericht aan hun bevolking. Dit specifieke incident en honderden 'soortgelijke' incidenten bewijzen dat de cultureel marxistische/multiculturele regeringen en de mediabedrijven samenspannen tegen hun volk door er alles aan te doen om hen de waarheid te onthouden. Zij weten dat de multiculturele doctrines ons tot een ramp zullen leiden, maar hun bedoeling is nog steeds om de 'bescherming' van het Europese multiculturele systeem te blijven propageren en uit te voeren, ondanks de hoeveelheid menselijke ellende die het gaandeweg zal veroorzaken (net als Sovjet-Rusland tijdens de jaren '70 en '80).
Bronnen:
1. http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2009/07/media-blackout-violence-in-france.html
2. http://www.brusselsjournal.com/node/4015
3. http://www.document.no/2009/05/intet_nytt_blant_norske_journa.html
Nieuwsbedrijven, bestuurd door cultureel marxisten/multiculturalisten, voeren een grootschalige oorlog tegen cultureel conservatisme/nationalisme.
Het gaat om duizenden voorbeelden van karaktermoord (alles van een rotstunt rondom Bruce Bawers boek, om hem af te schilderen als een 'schuimbekkende racist', tot het volledig negeren van andere essentiële werken) en andere directe aanvallen en opzettelijke 'mediastilte' met betrekking tot moslimrellen in West-Europa (en andere problemen waarover zij niet wensen te berichten).
Op 14 september 2009 had een persoon die ik ken contact met een vriend die werkt voor een groot Noors persbureau. Hij vertelde hem over iets angstaanjagends en verontrustends waarvan hij getuige was geweest ten aanzien van de dekking van de intifada in Göteborg (moslimrellen in het Zweedse Göteborg tijdens de ramadan in augustus/september). Volgens hem hadden alle belangrijke persbureaus in Noorwegen (in samenwerking met de grootste Zweedse persbureau) een verbond om te voorkomen dat de waarheid aan het licht zou komen, of om ten minste zo lang mogelijk te voorkomen dat de waarheid naar buiten kwam en wel ten minste tot na de Noorse verkiezingen op 13 september.
Zijn exacte woorden waren:
We zijn een gevaarlijke weg aan het bewandelen als de waarheid systematisch wordt achtergehouden en als we bereid zijn om zo ver te gaan om de gevolgen van de multiculturele samenleving te verbergen. Dit heeft zich kunnen ontwikkelen tot een punt waarop het een democratisch probleem is.
Het is echt verontrustend hoe de grote persbureaus erin geslaagd zijn om een consensus te bereiken over deze bewuste doofpot of 'mediastilte' met de bedoeling de rellen te censureren. Hoe is het mogelijk dat we opgescheept zitten met een gesynchroniseerd mediakorps dat bereid is om zo ver te gaan om de waarheid over iets dat zo belangrijk is achter te houden voor de Noorse/Zweedse mensen?
Het volgende logboek beschrijft hoe dit is gelopen:
21/22 augustus - bij de grote nieuwsbureau kwamen meldingen binnen met betrekking tot islamitische rellen in Göteborg, Zweden. Er werd in één bureau een artikel opgesteld, maar de hoofdredacteur besloot het niet te publiceren.
22 augustus - een manifest van jihad werd in Rosengård [een wijk in Malmö] geplaatst, en Noorse mediabedrijven werden hiervan op de hoogte gesteld op de 23e. Het is nu voor veel van de hoofdredacteuren van de grote Noorse persbureaus duidelijk dat dit aangeeft dat de rellen zich zullen voortzetten en dat het inderdaad nieuwswaardig is. Maar de meesten van hen nemen aan (hopen) dat de rellen binnen hooguit een week zullen stoppen.
23 augustus - Vroeg in de ochtend werd de hoofdredacteur van Aftenposten, Hilde Haugsgjerd, benaderd door Jan Heling van de grote Zweedse krant Aftonbladet, waarbij zij werd gevraagd om het verhaal in de doofpot te stoppen en/of ten minste zo weinig mogelijk over de rellen te schrijven. Ze wordt opgedragen om de andere Noorse hoofdredacteuren te informeren. Het is onbekend wat er nog meer is besproken.
Na dit telefoongesprek met Jan Heling belde Hilde Haugsgjerd de hoofdredacteur van Dagbladet, Anne Aasheim, waarbij ze het er over eens worden dat dit een verhaal is waar de Noorse Partij voor de Vooruitgang (FrP, de enige anti-immigratie partij) aanzienlijk van zou kunnen profiteren, want het zou aan immigratie/asielzoekers/islam gerelateerde discussies op de agenda zetten vlak voor de verkiezingen. Dit moest koste wat het kost worden voorkomen. Zij spreken af contact op te nemen met de hoofdredacteuren van alle belangrijke Noorse persbureaus en later op de dag een teleconferentie te houden waarbij ze dit onderwerp bespreken (hierbij dient te worden opgemerkt dat ALLE Noorse persbureaus aanhangers zijn van het multiculturalisme, en veel van hun personeel hebben een politieke marxistische/pro-multiculturele achtergrond). Volgens de bron is bevestigd dat de volgende personen deelnamen aan de teleconferentie:
Redacteur van VG Nett: Espen Egil Hansen (namens Bernt Olufsen), Hans-Tore Bjerkaas (redacteur van NRK), Carsten Bleness (redacteur van Dagsavisen), Jan Ove Årsèther (redacteur van TV2), Hilde Haugsgjerd (Aftenposten) en Anne Aasheim (Dagbladet).
Volgens de bron was er een gespannen stemming onder de deelnemers. Espen Egil Hansen en Jan Ove Årsèther stelden voor om het verhaal "wel wat aandacht" te geven, zodat er geen verdenkingen zouden zijn over het feit dat de Noorse persbureaus de rellen hadden gecensureerd als die langer zouden duren dan verwacht. Ze trokken parallellen met de Parijse rellen en bespraken dat het zou kunnen escaleren. Volgens de bron was Anne Aasheim woedend op Espen Egil Hansen en Jan Ove Årsèther en beschuldigde hen van het bevorderen van racisme en het willen helpen van de Partij voor de Vooruitgang (FrP) door over de rellen te willen berichten.
Ze werden het er uiteindelijk allemaal over eens dat de meest pragmatische aanpak was om de rellen helemaal niet te bespreken en om andere redacteuren in verschillende persbureaus te informeren om het ook doelbewust te negeren.
28 augustus - twee moordpogingen op Zweedse politieagenten en meerdere brandstichtingen in auto's en gebouwen leiden tot een situatie waarin de grote Zweedse persbureaus worden 'gedwongen' om tot op zekere hoogte over de rellen te schrijven. Zoals eerder wordt er besloten dat de woorden "islam", "moslim", "jihad" of "intifada" niet mogen worden opgenomen in artikelen of rapporten (dit is over het algemeen een gemeenschappelijke consensus onder de Europese MSM).
Er stroomt een toenemend aantal tips (en eisen van mensen om over de gebeurtenissen te berichten) binnen bij de Noorse nieuwsbureaus, maar toch weigeren ze allemaal om erover te schrijven (het was slechts 1-2 weken tot aan de Noorse verkiezingen).
6 tot 8 september - Ze weten censuur te handhaven tot rond 6-8 september. Daarna beginnen er rapporten gepubliceerd te worden op onafhankelijke blogs en deze gebeurtenissen worden verspreid op het internet. Veel mensen op online forums eisen dat de MSM de gebeurtenissen opneemt en ze noemen het een schande en ondemocratisch gedrag. De druk op de persbureaus neemt toe.
Op dit punt begint Hilde Haugsgjerd te twijfelen of het te riskant is om de mediastilte voort te zetten. Ze begint de toegenomen druk van haar eigen personeel te ervaren (Aftenposten was eerst een cultureel conservatieve krant tot aan 1972, toen het werd geïnfiltreerd door cultureel marxisten, en het wordt nog steeds beschouwd als de meest conservatieve van de persbureaus van de MSM). Na enkele telefoontjes heen en weer tussen de redactie wordt het probleem gedurende deze tijd opnieuw besproken en ze evalueren de mogelijkheid om de censuur te beëindigen. Maar ze worden het allemaal eens om door te gaan met de mediastilte.
13 september (1 dag vóór de Noorse verkiezingen) - Hilde Haugsgjerd belt Anne Aasheim en vertelt haar dat ze een kort artikel over de rellen gaat publiceren, maar dat ze het zal matigen (kleinschaliger doen lijken) en ervoor zal zorgen dat het artikel niet in het oog zal springen. Deze beslissing wordt genomen om een soort alibi te creëren, zodat conservatieven niet konden zeggen dat Aftenposten opzettelijk een complot had gesmeed tegen de Noren door deel te nemen aan ondemocratische activiteiten (opzettelijke mediastilte). Op dit moment zijn er reeds luide discussies op diverse forums en blogs over de "totale oorlog" van de MSM tegen de Partij voor de Vooruitgang (FrP).
Een aantal van deze verklaringen die werden gebruikt richting conservatieven die berichtgeving eisten in deze periode (met betrekking tot de Zweedse, Britse, Franse rellen) zijn onder meer:
14 september - Noorse verkiezingen - resultaat voor de Partij voor de Vooruitgang: 22,9% (een daling van 6 tot 8 procentpunten ten opzichte van eerdere peilingen, als gevolg van intensieve media-aanvallen van een gesynchroniseerd nieuwsblok gedurende acht aaneengesloten weken).
20 september - NRK, de Noorse staatsomroep, zendt nu (na 6 weken!) een verhaal uit op televisie over de intifada in Göteborg, Zweden, een week na de verkiezingen...
Conclusie:
Alle grote persbureaus in Noorwegen hebben opzettelijk samengezworen (en blijven dat doen) tegen het Noorse volk, en hebben de verkiezing van 2009 gesaboteerd door het inroepen van de mediastilte over essentiële gebeurtenissen (de islamitische intifada in Göteborg, de islamitische rellen op verschillende plaatsen in het Verenigd Koninkrijk en de islamitische rellen in Frankrijk een paar maanden eerder). Niet alleen hebben ze de Partij voor de Vooruitgang 'beroofd' van essentiële berichtgeving die de partij ten minste 28-30% van de stemmen zou hebben gegarandeerd (als deze gebeurtenissen de juiste dekking en aandacht hadden gekregen). Elk persbureau (waarvan sommige in veel gevallen neutraal waren tegenover de Partij voor de Vooruitgang) synchroniseerde een "volslagen media/demoniseringsoorlog" tegen de Partij voor de Vooruitgang, acht weken voor de verkiezingen (in de eerste plaats door gebruik te maken van afschrikmethodes en diverse andere aanvallen). Op dat moment stond de Partij voor de Vooruitgang op 28-30% in meerdere peilingen en ik denk dat de MSM in paniek raakte (zoals de daaropvolgende 8 weken lange gesynchroniseerde oorlogscampagne aangeeft).
Uiteindelijk zijn zij, de grote persbureaus, erin geslaagd de verkiezingen opnieuw te saboteren en de opkomst te verpesten voor de FrP. De FrP heeft moeten bloeden tijdens deze oorlogscampagne van de media en verloor zes tot acht procentpunten, bleef steken op 22,9%.
Het almachtige Noors/Zweedse cultureel marxistische mediablok heeft de Noorse verkiezingen aanzienlijk gemanipuleerd, en de cultureel marxistische/multiculturele overheid (bestaande uit de Arbeidspartij, Socialistische Partij van Links en de Centrumpartij) mochten hun oude weg van de massa-immigratie van moslims (kolonisatie) en de islamisering van Noorwegen blijven vervolgen.
Dit soort ondemocratische mediastrategieën zijn niet beperkt tot Noorwegen/Zweden, maar overheersen in alle West-Europese landen. Frankrijk is een zeer goed voorbeeld, waar mediastilte steeds vaker voorkomt (zelfs op bevel van de ministers).
Er bestaat geen "vrije pers" in West-Europa, en die is er ook niet meer geweest sinds de laatste cultureel conservatieve persbureaus (die kritisch zijn ten aanzien van multiculturalisme) zijn geïnfiltreerd in de jaren '70. Een meerderheid van de West-Europese landen heeft geen enkel cultureel conservatief persbureau meer over, wat er aan bijdraagt om onze democratieën te verlammen door ze disfunctioneel te maken. Dit helpt wel weer om gematigd cultureel conservatieve mensen te radicaliseren, omdat een toenemend aantal mensen het gevoel heeft dat we nu leven in een onderdrukkende totalitaire cultureel marxistische/multiculturele staat.
Er is geen democratie in West-Europa, en Noorwegen en Zweden zijn twee van de meest onderdrukkende marxistische regimes ter wereld.
U bent niet democratisch tenzij u een cultureel marxist/multiculturalist bent?!
De Israëlische ambassadeur in Zweden is opgeroepen [1] door het ministerie van Buitenlandse Zaken in Zweden om de diplomatieke onenigheid te bespreken die opkwam naar aanleiding van een artikel in een landelijk dagblad [2] waarin werd beweerd dat Israëlische soldaten de organen van dode Palestijnen zouden oogsten. Het diplomatieke geschil is begonnen bij het besluit van de krant Aftonbladet [3] om het artikel te publiceren waarin de beweringen stonden over het systematische oogsten van organen van Palestijnse mannen. De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, Avigdor Lieberman, vergeleek de beweringen met oude antisemitische leugens. "Het valt te betreuren dat het Zweedse ministerie van Buitenlandse Zaken niet ingrijpt wanneer het gaat om een lastercampagne tegen de joden, die doet herinneren aan het gedrag van Zweden tijdens de Tweede Wereldoorlog toen het ook niet heeft ingegrepen", zo citeerde een Israëlische regeringsverklaring de woorden van Lieberman.
De Zweedse minister van Buitenlandse Zaken Carl Bildt [4] gaf geen gehoor aan de oproepen van Israël dat de overheid zich zou distantiëren van het krantenartikel. Op zijn blog [5] schreef Bildt dat de vrije pers van Zweden en hun traditie van vrijheid van meningsuiting de beste verdediging zijn tegen "slecht beoordelingsvermogen, smaakloos gedrag en overtredingen van maatschappelijke kernwaarden". "Vanuit bepaalde groepen in Israël komen bepaalde oproepen dat wij op een of andere manier een officieel standpunt moeten innemen om ons te distantiëren van dit artikel, of zelfs moeten ingrijpen om te voorkomen dat een dergelijk artikel wordt gepubliceerd", zei Bildt. "Maar ons land zit niet op die manier in elkaar - en zou dat ook niet moeten". De minister van Buitenlandse Zaken sluit af door het belang van de bescherming van de vrije meningsuiting te verdedigen.
Het feit dat de anti-Israëlische en anti-Amerikaanse schrijfster Helle Klein, die vele jaren de politieke redacteur van Aftonbladet was, op haar blog [6] ook warm spreekt over "vrijheid van meningsuiting" is zo'n extreem geval van hypocrisie dat het gewoon niet onbehandeld mag blijven. In Zweden bestaat er geen vrijheid van meningsuiting. Hoewel sommige landen zoals Groot-Brittannië en België hun uiterste best doen om de titel op te eisen, zou ik persoonlijk Zweden beoordelen als waarschijnlijk het meest totalitaire en onderdrukkende land in de hele Westerse wereld vanaf 2009, en Aftonbladet heeft substantieel bijgedragen aan dit onderdrukkende klimaat. Zweden heeft grote problemen die zijn veroorzaakt door massa-immigratie, en islamitische immigratie in het bijzonder, maar het is absoluut taboe onder de mainstream media om dit eerlijk te bespreken. Volgens journalist Karen Jespersen [7] heeft Helle Klein gezegd dat "Als het debat gaat [over] dat er problemen zijn die zijn veroorzaakt door vluchtelingen en immigranten, dan willen we het niet horen". Opiniepeilingen hebben aangetoond dat twee op de drie Zweden betwijfelt of de islam kan worden gecombineerd met de Zweedse samenleving, maar niet één partij die is vertegenwoordigd in het parlement is echt kritisch over het immigratiebeleid, en er is vrijwel geen echt debat over multiculturalisme en de islam.
Zoals ik heb aangegeven in mijn essay "Why Europeans Should Support Israel" [8], moet de demonisering van Israël niet alleen vanwege Israël worden verworpen, maar ook vanwege Europa. Dezelfde mensen die de Israëli's demoniseren, demoniseren ook autochtone Europeanen die zich verzetten tegen de islamisering van hun land en de door de staat gesponsorde kolonisatie van hun landen door vreemde volkeren. De waarheid is dat de Israëli's zich verdedigen zodat hun dochters geen verkrachting door de islamitische jihadisten hoeven te lijden, zoals de autoriteiten in West-Europese landen en met name in Zweden toelaten dat dat elke dag mag gebeuren. Hier zijn een paar relevante citaten uit het hoofdstuk "The Case of Sweden" [9] uit mijn boek Defeating Eurabia [10]. Ik stel voor dat de Israëli's een aantal van deze citaten sturen naar Aftonbladet, Helle Klein en Carl Bildt, en ze uitdagen met de informatie die het bevat:
De Zweedse organisatie Expo heeft aangetoond bereid te zijn "informatie te delen" met radicale groepen van "antifascisten" in de Antifascistische Actie (AFA). De schurken van AFA vernielden in het voorjaar van 2008 [11] de auto van een oudere vrouw en schreven "nasse" (nazi) op het dak. Zoals later bleek, hadden ze de verkeerde auto gekozen. Maar jaren van zulke aanvallen tegen burgers hebben de autoriteiten niet aangespoord om hard op te treden tegen hun activiteiten.
De toonaangevende krant Aftonbladet heeft nauwe ideologische banden met de sociaaldemocraten die voor het grootste deel van de afgelopen eeuw 's lands dominante partij zijn geweest. Helle Klein, diens politieke hoofdredacteur van 2001 tot 2007, stond tijdens een demonstratie georganiseerd door islamitische en antiracistische organisaties in december 2006 voor een spandoek met de tekst "Één Zweden voor iedereen - Stop het nazi-geweld", en hield een toespraak die waarschuwde tegen islamofobie in de media. Klein heeft in haar editorials sympathie geuit voor terroristische organisatie als Hamas [12], terwijl ze waarschuwde tegen de bedreiging van de wereldvrede door de Israëlische agressie en christelijk rechts in de VS [13]. Hamas is een fascistische organisatie die openlijk oproept tot massamoord op joden. De gewelddadige aanvallen tegen joden in Europa in 2008 zijn in overweldigende mate veroorzaakt door de islamitische immigratie, die wordt aangemoedigd door de EU en de nationale politieke elites. De ironie van haar waarschuwing tegen 'nazi-geweld' terwijl ze sympathie toont voor een organisatie die wil afmaken wat de nazi's zijn begonnen wil er niet blijkbaar niet in bij mevrouw Klein.
Een van Kleins collega-columnisten in Aftonbladet, de reeds lang communistische Robert Aschberg, is de uitgever van Expo magazine. Het toonaangevende Expo-lid Charles Westin publiceerde in oktober 2007 het boek Brunt! ("bruin", zoals in "fascistisch"), waarin hij leden van AFA een deel van hun informatie met betrekking tot 'rechtsextremisten' liet aandragen, waaronder over mensen die geassocieerd worden met de legale partij de Sverigedemokraterna [Zweedse democraten]. Naast de heer Westin werd het boek mede geschreven door Mats Deland, die een journalist is bij Aftonbladet. Waarom vindt men het oké dat een vertegenwoordiger van een van de grootste kranten van Scandinavië, met banden met 's lands grootste politieke partij, zich zo openlijk associeert met een organisatie die bekend staat om het fysiek mishandelen van leden van een legale oppositiepartij, zelfs in hun prive-woningen?
Voor de verkiezingen in 2006 werkten de zittende partijen samen om de Zweedse Democraten en andere 'xenofobische' partijen te boycotten. In een dergelijke aanval, waarover extreemlinks later openlijk opschepte op het internet, werden 30 leden van de Sverigedemokraterna aangevallen toen ze een privé-feestje buiten de stad Växjö bijwoonden. Die dappere 'antifascisten' gooiden toen de ruiten van het gebouw in en gooiden traangas naar binnen, waardoor mensen naar buiten vluchtten, waar ze opnieuw aangevallen en geslagen werden met ijzeren staven en bijlen. Zij die kritiek hebben op het immigratiebeleid van het land worden al jaren openlijk, agressief en soms gewelddadig lastiggevallen, en de overheid heeft het grotendeels door de vingers gezien. Schijnbaar aangemoedigd door de stilte van de politieke gevestigde orde, de extreemlinksen hebben hun aanvallen uitgebreid naar ook centrumpartijen. Zweden is nu getuige van de grootste explosie van straatgeweld in zijn geschiedenis, en elke twee uur wordt er een vrouw verkracht. Expo, die wordt gesteund door de media en de grote partijen, heeft al jaren campagne gevoerd tegen de Sverigedemokraterna. Daniel Poohl van de ongekozen organisatie Expo zegt dat het "niet ondemocratisch is om de ZD toegang tot politieke invloed te weigeren" [14].
Volgens Jonathan Friedman, een Amerikaanse jood die al jaren in Zweden werkt, "is er geen debat over het immigratiebeleid mogelijk", omdat de Zweedse "politieke klasse", die het publieke debat aanstuurt, het onderwerp gewoon vermijdt. De elite maakt zich zorgen dat hun macht hen ontglipt, en daarom willen ze critici monddood maken, zoals bijvoorbeeld de Sverigedemokraterna, een kleine partij die tegen immigratie is:
Het is een volledig legale partij, ze mogen alleen niks zeggen... In werkelijkheid is de basis voor democratie nu helemaal op zijn kop gezet. Er wordt wel gezegd: "Democratie is een bepaalde denkwijze, een specifiek stel meningen, en als je ze niet deelt, dan ben je niet democratisch en dan veroordelen we je en zou je uitgeschakeld moeten worden. Wij, de elite, wij zijn democratie". Het is monsterlijk en het heeft zeker niets te maken met democratie, meer een soort morele dictatuur.
Zoals Bruce Bawer schrijft in zijn artikel "While Sweden Slept" [15]:
De Sverigedemokraterna zijn al eens het slachtoffer geworden van gebeurtenissen die lijken op de Chinese Culturele Revolutie. Gespeelde 'volksprotesten' door leden van de 'jeugdafdelingen' van andere partijen hebben ertoe geleid dat een aantal leden van de Sverigedemokraterna hun banen kwijt zijn geraakt. Een paar weken geleden werd een jonge diplomaat ontslagen toen bekend werd dat hij lid was van de partij en kritiek had op het immigratiebeleid van zijn land. Bij verschillende gelegenheden hebben misdadigers die trouw zijn aan de regerende partijen vergaderingen van de Sverigedemokraterna verstoord en partijleiders in elkaar geslagen.
Wat doen de overheden in landen als Noorwegen en Zweden hieraan? Ze gaan door met het financieren van hun marxistische lynch mobs, want die leggen hun vervelende politieke rivalen succesvol het zwijgen op.
Bron:
http://atlasshrugs2000.typepad.com/atlas_shrugs/2009/08/fjordman-at-atlas-.html
1. http://www.thelocal.se/21606/
2. http://legal-dictionary.thefreedictionary.com/newspaper
3. http://encyclopedia.thefreedictionary.com/aftonbladet
4. http://www.thelocal.se/21600/
5. http://carlbildt.wordpress.com/2009/08/20/principer-och-praktik/
6. http://blogg.aftonbladet.se/helleklein/2009/08/sanslos-israelisk-debatt
7. http://snaphanen.dk/2005/02/19/karen-jespersen-har-sverige-ytringsfrihed/
8. http://www.brusselsjournal.com/node/1965
9. http://gatesofvienna.blogspot.com/2008/10/defeating-eurabia-part-4.html
10. http://www.amazon.com/Defeating-Eurabia-Fjordman/dp/1409247155
11. http://www.globalpolitician.com/24545-sweden
12. http://gatesofvienna.blogspot.com/2007/06/hamas-has-friend-in-sweden.html
13. http://www.aftonbladet.se/ledare/ledarkronika/helleklein/article207441.ab
14. http://expo.se/2008/48_2165.html
15. http://www.nysun.com/article/44831
16. http://43.294.5.381subf12:Nbvbege966589423576??
[Zie ook 2.64 en 2.65]
Één tegen allen - cultureel conservatieven worden in quarantaine geplaatst en gedemoniseerd
Zelfs als het een gematigde rechtse politieke partij (tegen alle verwachtingen in) lukt om bepaalde invloed te krijgen, door aanvallen van de cultureel marxisten/multiculturalisten te vermijden, dan zullen ze niet in staat zijn om iets te bereiken tenzij ze meer dan 50% van de stemmen krijgen. Het is heel gebruikelijk voor pro-multiculturalisten om een overeenstemming te bereiken over een "cordon sanitaire", een bekend en fundamenteel ondemocratisch insluitingsbeleid dat door de cultureel marxistische/multiculturele politieke partijen wordt gebruikt om cultureel conservatieve partijen in Frankrijk, België, Nederland, Zweden, Spanje en een aantal andere landen "in quarantaine te zetten". Hoewel de term in het Frans oorspronkelijk een barrière aanduidde die werd opgezet om de verspreiding van een ziekte te stoppen, wordt het in het Engels is bijna altijd metaforisch en politiek gebruikt, en verwijst naar pogingen om de verspreiding van een ideologie die wordt beschouwd als ongewenst of gevaarlijk te voorkomen.
Er is een "cordon sanitaire" afgesproken door de gevestigde orde ten opzichte van de Zweedse partij de Zweedse Democraten, en in Frankrijk tegen het Front National, en in diverse andere landen ook.
De meest succesvolle anti-islamiseringspartij in Europa, de Noorse Partij voor de Vooruitgang (22% bij de laatste verkiezingen), heeft absoluut niets bereikt in de laatste acht jaar. Ze hebben honderden nieuwe wetten voorgesteld en suggesties gedaan met betrekking tot islamisering en herintroductie van cultureel conservatief beleid, maar meer dan 95% daarvan zijn afgewezen (te wijten aan het feit dat alle andere partijen multiculturalisme en een aanpak van verzoeningspolitiek steunen).
Politieke terreur en vervolging door de EUSSR
Een toenemend aantal mensen zal gaan beseffen dat een democratische overwinning in Europa niet mogelijk is. Het incident "Oostenrijk/Haider" is een goed voorbeeld. Zodra er een regering wordt gekozen die zich verzet tegen het "Eurabië-project van de EU/Europees multiculturalisme", wordt die direct en effectief geneutraliseerd. In het voorbeeld van Oostenrijk legde de EU 7 maanden lang sancties op en ruide het 's werelds cultureel marxistische/multiculturele mediaorganisaties op. Door onderzoek naar de berichtgeving tijdens deze gebeurtenissen is er voldoende bewijs dat de EU-leiders en de Europese mainstream media bewust een campagne van psychologische oorlogvoering hebben gelanceerd met de strategie om de Oostenrijkse bevolking te terroriseren om het volk zo ver te krijgen dat ze zich tegen hun leiders zouden keren. De Oostenrijkse bevolking werd effectief gedwongen om hun standpunten te veranderen omdat het ondraaglijk is om door de wereldpers te worden afgeschilderd als "een land vol nazi's".
Korte samenvatting
1. Wij zijn onderworpen aan cultureel marxistische/multiculturele geïnstitutionaliseerde ideologische dwang en hersenspoeling door overheidsinstellingen. Particuliere instellingen worden gedwongen om te voldoen aan dezelfde cultureel marxistische/multiculturele principes.
2. Min of meer elke media-organisatie propageert cultureel marxistische/multiculturele principes. Er bestaat in West-Europa geen persvrijheid. De mainstream media is gekaapt door cultureel marxisten/multiculturalisten en handelt niet in het belang van de Europeanen en Europa. Er is geen vrijheid van meningsuiting in Europa. Als u uw eigen vernietiging niet wilt toejuichen, bent u een racistische hork, een vijand van de staat, en moet worden onderdrukt, belachelijk gemaakt, ondermijnd en vervolgd. Dit beleid van onderdrukking en vervolging loopt al sinds het ontstaan van het multiculturalisme in de jaren '50, '60 en '70.
Politieke, culturele en media-elites zijn aan het samenspannen tegen de belangen van de vrije inheemse Europeanen.
3. De cultureel marxisten/multiculturalisten importeren systematisch miljoenen kiezers die hun politieke macht jaar na jaar doen groeien. Het is simpelweg niet mogelijk om democratisch te concurreren met regimes die miljoenen kiezers importeren.
4. Rechtse politieke partijen vechten tegen de bierkaai en elk wetsvoorstel en elke suggestie is uiteindelijk verworpen. Dit laat de cultureel conservatieven (antimulticulturele) partijen in West-Europa zonder enige invloed. Als zodanig hebben de rechtse partijen indirect bijgedragen aan het pacificeren van de cultureel conservatieven in Europa door hen valse hoop te geven. In plaats van hun sympathisanten te vertellen om hen hun stem te geven, moeten ze aan iedereen toegeven dat en in het openbaar aankondigen dat de democratische strijd reeds verloren is en dat alle cultureel conservatieven gewapend verzet moeten beginnen tegen de cultureel marxistische/multiculturele gevestigde orde.
Degenen die vreedzame revolutie onmogelijk maken, maken gewelddadige revolutie onvermijdelijk.
John F. Kennedy
De cultureel marxisten hebben meer dan 50 jaar de wil van de meerderheid van de Europeanen buiten beschouwing gelaten. De tijd voor dialoog is nu voorbij. De tijd voor gewapend verzet is aangebroken.
Het meest fundamentele mensenrecht is om uzelf te verdedigen tegen opzettelijke culturele aanvallen of zelfs een geïnstitutionaliseerde culturele genocide van voorheen ongekende proporties. Het is niet alleen een recht, maar een plicht voor alle Europeanen om zichzelf door gewapende strijd te verdedigen tegen dergelijke gruweldaden. Wij roepen u aan, mede-Europeanen. Stop met klagen en ga in plaats daarvan vechten aan onze zijde.
Wij, de patriottische Europeanen, zullen effectief opstand blijven voeren tegen 'de nazi's van onze tijd', de cultureel marxistische/multiculturele elites, die ons naar het culturele slachthuis leiden door ons te verkopen in islamitische slavernij.
Ja, we hebben de democratische strijd om Europa te verdedigen tegen opzettelijke culturele vernietiging al verloren. Naarmate meer mensen zich dit realiseren zullen we een toenemend aantal Europeanen zien dat zich bij onze gelederen voegt om te vechten aan onze zijde.
Veel broeders en zusters zijn al gevallen, de pioniers, de dappere helden, en de eersten die de wapens oppakten. Wij zijn de erfenis van deze eerste 'onbekende' pioniers. We willen dit niet, maar we hebben geen keus meer. Gewapende strijd is de enige rationele benadering.
Wij, de vrije inheemse volkeren van Europa, verklaren een preventieve oorlog tegen alle cultureel marxistische/multiculturele elites van West-Europa.
En we hebben een zeer duidelijke boodschap voor jullie:
We weten wie jullie zijn en waar jullie wonen, en we komen jullie halen. Zo niet vandaag, dan morgen, zo niet binnen 10 jaar, dan binnen 50 jaar. We zijn bezig elke multiculturele verrader in West-Europa op te sporen. Jullie zullen worden gestraft voor jullie verraderlijke handelingen tegen Europa en de Europeanen. Wij zullen ervoor zorgen dat alle verraders van categorie A en B, de hulpjes van islamisering en de vernietigers van onze culturen, naties en samenlevingen, zullen worden geëxecuteerd en hun woningen worden onteigend.
Het zal ons tot wel 70 jaar kosten om te winnen, maar er is geen twijfel in onze harten dat we uiteindelijk zullen slagen. Ironisch genoeg zal de lopende islamisering die jullie zo actief in de hand spelen jullie ondergang zijn. Al snel genoeg zullen de wanhopige kreten van de Europese massa's aangeven dat jullie multiculturele regimes hun einde naderen.
De West-Europese cultureel marxistische/multiculturele regimes zullen vallen vóór 2083, daar kunnen jullie zeker van zijn.
Fase van dialoog, 1955-1999
Europese Burgeroorlog, Fase 1 - 1999-2030
Europese Burgeroorlog, Fase 2 - 2030-2070
Europese Burgeroorlog, Fase 3 - 2070-2083
Waarschijnlijk zal een van de bovenstaande scenario's al gebeuren voor het einde van fase 2 (2030-2070) of in fase 3.
Een van de fundamentele problemen in het huidige Europa is dat de multiculturalisten en de suïcidale humanisten iedereen voorliegen om comfortabele illusies te behouden. Politieke correctheid is een verplichte leugen in de Europese samenlevingen.
De multiculturalisten hebben van oudsher de meest gewelddadige totalitaire bewegingen in andere delen van de wereld toegejuicht als 'vrijheidsstrijders' (islamitische en communistische organisaties), terwijl autochtone Europeanen in Denemarken, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk of Frankrijk, die vreedzaam strijden om geen vervolgde minderheid in hun eigen land te worden, altijd zijn bestempeld als racisten, fascisten, nazi's en over het algemeen het slechtste uitschot der aarde. Waarom zijn de zogenaamde Palestijnen die vechten voor hun eigen land 'goedaardig', terwijl de Europeanen die hetzelfde doen worden bestempeld als 'kwaadaardig'? Het antwoord is simpel: omdat inheemse Noren, Britten, Fransen, Duitsers blanke christenen zijn en dus standaard kwaadaardig volgens multiculturele doctrines.
Hun verwachting is dat autochtone Europeanen nederig toe zullen kijken en hun eigen vernietiging en ondergang toe zullen juichen. Het feit dat we worden vervolgd en lastiggevallen in onze eigen landen is niet in strijd met onze mensenrechten, omdat wij blanke christenen zijn en dus standaard het kwaad.
Het is een vrij angstaanjagend vooruitzicht dat de heersende ideologie die West-Europa domineert op lange termijn zal resulteren in de vernietiging van mensen zoals u en ik. Toch is dit de enige aannemelijke theoretische verklaring van de huidige ontwikkeling. Als zodanig is multiculturalisme een omgekeerde vorm van het nazisme, waar blanke Europese christenen aan de onderkant van de voedselketen belanden in plaats van aan de top. Precies hoe de joden volgens nationaalsocialistische doctrines automatisch de schuld kregen voor alles wat er fout is gegaan in de samenleving. De leer van het multiculturalisme zegt dat 'blank racisme' de oorzaak is van alle problemen in onze samenleving. De inheemse volkeren van Europa worden in toenemende mate blootgesteld aan meer geweld, spot en vervolging in steden door heel West-Europa. Dit levert hen geen enkele sympathie op. Hoe meer wij worden vernederd door moslims, groepen die zij massaal importeren naar onze landen, des te hatelijker worden de multiculturalisten in hun retorische aanvallen tegen ons. Dit vertelt ons alles wat we moeten weten over hun ware bedoelingen.
Zoals we allemaal weten liegt een groot deel van de multiculturalisten over hun motieven bij de rechtvaardiging van de massa-immigratie van moslims. De meest voorkomende leugen is de 'humanistische rechtvaardiging'. Als zij eerlijk zouden zijn, zouden ze het volgende zeggen:
Wij geloven dat de typische Europese christelijke man en vrouw, het christendom en het Europese nationalisme de kanker van de wereld zijn, dus hebben we besloten om die uit te roeien. We zullen dit doen door middel van het multiculturalisme. De komende decennia zullen we de Europese identiteit, de Europese tradities, de Europese cultuur, de Europese christelijkheid en de Europese natiestaten deconstrueren. Dit is een langetermijnproject dat nieuwe golven van kolonisatie van Europa door de islamitische wereld zal inhouden, enz.
Natuurlijk begrijpt iedereen met een halve hersencel dat dit soort eerlijkheid alleen zouden leiden tot gewelddadige opstanden. Wij Europeanen zouden dit gewoon nooit accepteren. Dit is de reden waarom er bedrog nodig is en dit is de reden waarom alle multiculturalisten humanistische principes gebruiken als een bedrieglijk masker om de overweldigende hervormingen die we nu zien te rechtvaardigen. Humanisme wordt door de multiculturalisten en islamitische lobbyisten systematisch benut als een rookgordijn dat heeft geresulteerd in liberale gezinsherenigingswetten en regelingen voor politiek asiel. Dit zijn politieke mechanismen die islamitische demografische oorlogvoering vergemakkelijken.
Onderscheid maken tussen marxisten, humanisten, cynische carrièrejagers en kapitalistische globalisten
Hoe zullen wij onderscheid maken tussen hardcore marxisten, cultureel marxisten, suïcidale humanisten/cynische carrièrejagers en de kapitalistische globalisten? De gemeenschappelijke factor is dat ze allemaal geloven dat ze het juiste doen, dus ze hebben allemaal goede bedoelingen, althans volgens zichzelf. Maar dit kan ook gezegd worden van Hitler, Stalin en Pol Pot. Ze waren op hun eigen verknipte manier allemaal idealisten. Ongeacht hun verknipte bedoelingen zijn ze allemaal massamoordenaars en moeten als zodanig worden behandeld.
Het enige dat Hitler, Stalin en Pol Pot onderscheidt van de huidige cultureel marxisten, suïcidale humanisten, cynische carrièrejagers en kapitalistische globalisten (multiculturalisten) is dat de tirannen van vandaag allemaal direct verantwoordelijk zijn voor de vernietiging van HUN EIGEN volk en van plan zijn om de rest te verkopen in islamitische slavernij. Nog nooit in de geschiedenis van de mensheid is er een ideologie geweest die draaide om het concept van zijn eigen volk uitroeien. Als zodanig is multiculturalisme echt uniek in de menselijke geschiedenis.
De intenties van onze vijanden met betrekking tot de toekomstige executies en een eventueel nieuw proces van Nuremberg (vervolging van verraders van categorie A, B en C).
Het in kaart brengen van de vijand (definities):
Traditionele marxisten, cultureel marxisten, suïcidale humanisten, cynische carrièrejagers en kapitalistische globalisten steunen en propageren allemaal het multiculturalisme
Het is een ingewikkeld proces om ieders ware bedoelingen te bewijzen, want de meeste van de huidige cultureel marxisten verhullen hun werkelijke agenda door humanistische principes en retoriek te gebruiken (tenminste publiekelijk) als basis voor de rechtvaardiging van hun daden. Maar we weten dat een groot deel van hen (meer dan 30% van onze tegenstanders) dit rookgordijn van humanistische misleiding gebruikt om hun haat voor alles wat Europees is te verbergen.
Wat dit proces verder bemoeilijkt is het feit dat de lopende Europese burgeroorlog geen klassenstrijd is maar een culturele oorlog. Motieven overlappen elkaar en oude definities zijn verouderd. De oude fundamentele definities waren nationalisten tegen communisten, socialisten of kapitalisten. Veel van de multiculturalisten van vandaag zijn kapitalisten en een aantal van de huidige cultureel conservatieven steunt een zeer solidair economisch systeem. Min of meer elke humanist/sociaaldemocraat, enz. is een multiculturalist omdat die liberale politieke mechanismen steunt zoals gezinsherenigingswetten en asielregelingen die islamitische demografische oorlogvoering weer vergemakkelijken. Sommige van deze mensen zijn echte humanisten en gewoon heel naïef, maar anderen verstoppen zich gewoon achter humanistische retoriek en willen heel graag de Europese cultuur, tradities, identiteit, het christendom en de nationale soevereiniteit vernietigen.
Een schatting die de tegenstanders van de cultureel conservatieve leerstellingen (antinationalisten) aangeeft:
100% van de bovengenoemden steunt en propageert multiculturalisme.
Citaten zoals die gemaakt door Andrew Neather dragen bij aan de documentatie waarmee wordt aangetoond dat er een relatief groot multicultureel netwerk is op alle niveaus van de Europese politiek: politieke activisten, journalisten, politici, leiders van ngo's - zij hebben op lokaal, nationaal en EU-niveau een vooropgezet plan om de Europese samenhang, identiteit en onze cultuur te vernietigen door multiculturele doctrines uit te voeren en massale immigratie van moslims toe te staan. Dit is het meest efficiënt gedaan door toe te staan dat miljoenen moslims Europa kunnen koloniseren. En dat laten ze al jaren toe, ze verbergen het met behulp van humanistische rechtvaardiging.
Andrew Neather werkte voor de heer Straw en als toesprakenschrijver voor de heer Blair. Hij bevestigde dat een overheidsrapport uit 2000 opriep tot massa-immigratie om de culturele opmaak van Groot-Brittannië voor eeuwig te wijzigen [1] [2] [3].
Jack Straw en Tony Blair hadden 'in het geniep' een plan om meer immigranten toe te laten en Groot-Brittannië multicultureler te maken, omdat zij openbaar protest vreesden als [dit plan] openbaar zou worden gemaakt.
De drijvende kracht en intentie was ook om rechtse tegenstanders van immigratie te vernederen en "de conservatieven te vernietigen voor eens en altijd".
Conclusie
De gemeenschappelijke factor tussen alle variaties van multiculturalisten is dat ze allemaal geloven dat ze het juiste doen, dus ze hebben allemaal goede bedoelingen, althans volgens zichzelf. Maar dit kan ook gezegd worden over Hitler, Stalin en Pol Pot. Ze waren op hun eigen verknipte manier allemaal idealisten. Ongeacht hun verknipte bedoelingen zijn ze allemaal massamoordenaars en moeten als zodanig worden behandeld.
Er zal geen genade worden getoond voor verraders van categorie A, B en C. De straf voor hoogverraad is hetzelfde, of je nu een hardcore marxist bent, cultureel marxist, suïcidale humanist, cynische carrièrejager of een kapitalistische globalist.
Bronnen:
1. http://www.telegraph.co.uk/news/newstopics/politics/lawandorder/6418456/Labour-wanted-mass-immigration-to-make-UK-more-multicultural-says-former-adviser.html
2. http://www.dailymail.co.uk/news/article-1222613/Labour-let-migrants-engineer-multicultural-UK.html?ITO=1490&referrer=yahoo
3. http://www.dailymail.co.uk/news/article-1222769/Dishonest-Blair-Straw-accused-secret-plan-multicultural-UK.html
Inleiding - De Europese nationale legerleiding en de islamisering van Europa
De Europese nationale legerleiders hebben een verantwoordelijkheid om hun volkeren te dienen en te beschermen. Ze moeten de cultureel marxistische/multiculturele regering onmiddellijk tegenhouden in hun voortzetting van de uitvoering van het Eurabië-project van de EU (Europees multiculturalisme/islamisering van Europa). Ze hebben de plicht om de lopende islamitische demografische oorlogvoering te stoppen die gevoerd wordt tegen Europa door de wereldwijde islamitische ummah (massa-immigratie van moslims in combinatie met hoge geboortecijfers).
De Europese nationale legerleiders moeten onmiddellijk en zonder aarzeling de staat van beleg uitroepen, de grondwet opschorten, de nationale grenzen beveiligen, en proberen alle verraders van categorie A en B te arresteren en executeren, en de cultureel conservatieve wetten en voorschriften die in dit document staan uitvoeren.
Door te weigeren om verantwoordelijkheid te nemen zijn de Europese nationale legerleiding hun eigen volkeren aan het dwingen om actie te ondernemen en te handelen via het creëren van milities of verkapte militaire ordes.
De volgende eisen/verzoeken/bedes zijn gericht aan alle hoge en lage officieren. Wij zijn ons bewust van het feit dat veel officieren in de eerste plaats trouw zijn aan de regering en dus de belangen van de cultureel marxistische/multiculturele elites dienen in plaats van de belangen van hun volk. Maar we weten dat een meerderheid van de hoge en lage officieren zeer ontevreden is met de huidige ontwikkelingen en op zoek zijn (hoewel niet actief) naar een kans die hen in staat stelt om te beginnen de belangen van hun volk te dienen. De volgende eisen/verzoeken/bedes zijn gericht aan hen. Officieren die bereid zijn om hun eigen volk en hun land te verkopen om hun huidige cultureel marxistische/multiculturele overheden te dienen, zullen worden beschouwd als verraders en zullen met een zware straf worden geconfronteerd in fase 2 en 3.
Eisen/verzoeken/bedes aan onze nationale legerleiding
Aan:
De Britse strijdkrachten, het Leger van Frankrijk, de Bundeswehr, het Nederlandse Leger, het Belgische Leger, het Leger van Luxemburg, het Zweedse Leger, het Koninklijke Deense Leger, het Koninklijke Noorse Leger, het Finse Leger, de Spaanse Gewapende Krijgsmachten, de Portugese Strijdkrachten, het Italiaanse Leger, het Helleense Leger, het Leger van Zwitserland, de Oostenrijkse Strijdkrachten, het Leger van IJsland, de Strijdkrachten van Malta, de Ierse Strijdkrachten
Wij, de vrije, inheemse volkeren van het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, Nederland, België, Luxemburg, Zweden, Denemarken, Noorwegen, Finland, Spanje, Portugal, Italië, Griekenland, Zwitserland, Oostenrijk, IJsland, Malta en Ierland
eisen hierbij dat onze nationale legerleiding onmiddellijk en zonder aarzelen de voorbereidingen start om de politieke controle over het land te grijpen door middel van een staatsgreep, staat van beleg, opschorting van de grondwet, het veiligstellen van de nationale grenzen en de belangrijkste instellingen, en door te proberen om alle verraders van categorie A en B te arresteren en executeren, en door het implementeren van cultureel conservatieve wetten en voorschriften (via militaire tribunalen).
De West-Europese regeringen en de rest van de Multiculturele Alliantie zijn schuldig aan hoogverraad voor verschillende misdaden tegen de inheemse volkeren van Europa (zie aanklachten 1-8). De Multiculturele Alliantie moet onmiddellijk en zonder aarzeling worden gestopt voordat er verdere misdaden worden gepleegd tegen de inheemse volkeren van Europa.
Wij eisen dat u onmiddellijk meehelpt om de uitvoering van de Europese ideologie van haat die bekend staat als het multiculturalisme te stoppen. De ideologie van het multiculturalisme dient onmiddellijk te worden verwijderd uit alle overheidsbeleiden en leerplannen, en de nieuwe staat moet een beleid instellen dat de voortzetting van het cultureel erfgoed en de tradities van de inheemse bevolking steunt.
Wij eisen dat u eraan bijdraagt om de islam wettelijk te herclassificeren als een totalitaire, racistische en gewelddadige politieke ideologie en om de Koran en de Hadith helemaal te verbieden.
Wij verzoeken u dringend om te erkennen dat er een islamitische demografische oorlogvoering wordt gevoerd tegen de West-Europese landen door de wereldwijde islamitische ummah (door massale immigratie van moslims in combinatie met een gemiddelde islamitisch geboortecijfer van 3-4).
Wij eisen dat u onmiddellijk actie onderneemt tegen deze opzettelijke invasie/kolonisatie en de uitvoering van de nodige tegenmaatregelen steunt, in de vorm van:
1. De uitvoering van het in dit document opgenomen assimilatiebeleid
of
2. Alle islamitische individuen (die het assimilatiebeleid niet volgen of die niet in de gelegenheid zijn daarvoor) van Europese bodem te deporteren.
Wanneer u besluit om op te treden zou de noodtoestand moeten duren tot de nationale legers en hun cultureel conservatieve politieke adviseurs met succes alle moslims hebben gedeporteerd en alle noodzakelijke hervormingen hebben doorgevoerd. Voorgestelde strategieën met betrekking tot de doorvoering van hervormingen en deportaties zijn reeds in detail uitgewerkt en moeten continu verbeterd blijven worden.
Het uitroepen van de staat van beleg, de opschorting van de grondwet en het veiligstellen van de controle van het overheidsapparaat moeten zo spoedig mogelijk worden gedaan. Hoe langer u wacht, des te moeilijker het zal zijn om aan beide kanten grote aantallen slachtoffers te voorkomen. Om het probleem te illustreren: de cultureel marxisten/multiculturalisten hebben de laatste decennia een islamitisch demografisch mijnenveld opgebouwd in heel West-Europa. Als we die aanraken en proberen om het probleem nu op te lossen, door middel van massale deportaties, zal het exploderen en zullen er duizenden mensen sterven. Maar als we doorgaan met negeren en uitstellen zal het uiteindelijk ook opblazen. Maar dan zullen er honderdduizenden, misschien wel miljoenen mensen sterven. De keuze is eenvoudig. Zo snel handelen als menselijkerwijs mogelijk is!
De enige pragmatische aanpak is om te beginnen met de voorbereidingen en om zo snel mogelijk te handelen!
Tot de dag dat u beslist om te handelen zullen wij, de vrije volkeren van West-Europa, geen andere keuze hebben dan om het heft in eigen handen te nemen en dienovereenkomstig te handelen. De PCCTS, Knight Templar is een manifestatie van deze eerste strijd, fase 1 van de West-Europese burgeroorlog.
Het volgende assimilatiebeleid dient te worden geaccepteerd door alle moslims die momenteel op Europese bodem wonen en in Europa willen blijven wonen. De deadline is 1 januari 2020.
Het gegeven beleid niet aanvaarden en naleven zal resulteren in onmiddellijke uitzetting voor jullie en jullie naaste familie (individuele beoordeling vereist). De deportaties zullen worden uitgevoerd zodra de huidige regimes zijn geneutraliseerd en er opnieuw een cultureel conservatieve regering is gevormd. Nalatigheid om binnen de gestelde termijn (2020) te voldoen zal de mogelijkheid tot toekomstige herevaluatie doen vervallen.
1. Bekeren tot het christendom (orthodox, katholiek of protestant).
Ieder persoon moet zich laten dopen, de rituele handeling waardoor men wordt toegelaten tot het lidmaatschap van de christelijke Kerk, en geaccepteerd als een lid van de specifieke Kerk waarin de doop wordt gehouden.
Pogingen tot al-taqiyya (islamitisch bedrog) voor kortere of langere tijd, om te proberen te wachten op een regimewisseling, worden niet getolereerd. De bekeerling zal christelijke feestdagen vieren en populaire christelijke gebruiken goedkeuren en moet tijdens de volledige duur van de assimilatieperiode (50 jaar) ten minste eenmaal per jaar een kerkdienst bijwonen voordat hij of een van zijn gezinsleden een puur seculiere levensstijl mogen volgen. Seculiere moslims worden als volledig moslim beschouwd zolang ze nog niet bekeerd zijn. De reden hiervoor is omdat zelfs seculiere moslims islamitische feestdagen vieren en bepaalde islamitische religieuze of politieke rituelen uitvoeren.
2. Naamswijziging
Tijdens de vereiste doop dient de persoon een christelijke/Europese traditionele naam te worden gegeven (voornaam, doopnamen en achternaam). Arabische/Aziatische/islamitische namen zijn niet toegestaan (met inbegrip van de 99 namen van Allah).
3. Niet toegestaan om uw 'moedertaal' of Arabisch te gebruiken
Het is strikt verboden om op enigerlei wijze, noch schriftelijk noch mondeling, de persoonlijke 'moedertaal' te gebruiken - Farsi, Urdu, Arabisch, Somalisch etc. (dit geldt op alle gebieden van de samenleving - thuis en elders). Uiteraard is dit niet van toepassing op moslims in Europa die een Europese taal spreken (Bosniaks, enz.).
4. Alle moskeeën en islamitische centra zullen worden gesloopt of omgebouwd
Alle moskeeën die werden gebouwd met het doel een moskee te zijn, zullen worden gesloopt. Alle andere gebouwen die voorheen werden omgebouwd [tot een moskee] worden hersteld naar hun vroegere gebruik.
5. Alle gebouwen/kunstwerken in islamitische en/of Arabische stijl of soortgelijke stijl zullen worden gesloopt of aangepast
Alle sporen van de islamitische cultuur in Europa zullen worden uitgewist, zelfs op plekken die als historisch erfgoed worden beschouwd.
6. Pogingen om islamitische feestdagen te vieren en voorschriften/tekenen van de sharia/islam uit te dragen zijn ten strengste verboden
Elke poging om de ramadan, eid of een andere islamitische feestdag te vieren is strikt verboden.
Dit omvat alle aan cultuur gerelateerde rituelen, kledingvoorschriften, islamitische religieuze of culturele besnijdenissen, islamitische voedselbereiding (halal), het gebruik van een moslimvlag of -teken (halve maan), religieuze of culturele uitingen.
7. Maatregelen genomen tegen pogingen tot demografische oorlogvoering
De stellen "ex-moslims" (waarvan beide ouders moslims waren/zijn) zullen niet worden toegestaan om een geboortecijfer van meer dan 2 aan te houden. Elke overtreding van dit beleid zal worden beschouwd als een schending van het assimilatiebeleid.
8. Correspondentie met andere moslims in het buitenland is strikt verboden
Alle vormen van correspondentie (elektronisch, telefonisch, enz.) met moslims die in het buitenland wonen zijn ten strengste verboden. Dit geldt ook voor contact met de islamitische familie in het land van herkomst.
9. Alle reizen naar islamitische landen/gebieden of naar een land waar moslims meer dan 20% van de bevolking uitmaken zijn ten strengste verboden
Duur van de assimilatieperiode
De assimilatieperiode, en het toezicht op de procedure, zal minimaal 2 generaties duren (niet korter dan 50 jaar) voordat de personen worden beschouwd als succesvol geassimileerd.
Er zullen diverse maatregelen worden gebruikt voor het toezicht op personen die hebben ingestemd met het assimilatiebeleid, dit om ervoor te zorgen dat ze niet proberen om al-taqiyya uit te voeren.
Doel van het assimilatiebeleid
De uitvoering van het assimilatiebeleid zal zorgen dat alle ex-moslims volledig geassimileerd worden. Dit zal jullie ook toestaan om te laten zien en bewijzen dat jullie trouw en loyaliteit voelen aan 'jullie nieuwe verwanten', aan Europa en aan het christendom. In ruil daarvoor worden jullie aanvaard als Europeaan.
Het niet naleven van het assimilatiebeleid (aanbod vervalt 1 januari 2020)
Het niet aanvaarden en naleven van dit gegeven beleid zal resulteren in onmiddellijke uitzetting voor jullie en jullie naaste familie (individuele beoordeling vereist). De deportaties zullen worden uitgevoerd zodra de huidige regimes zijn geneutraliseerd en er opnieuw een cultureel conservatieve regering is gevormd. Nalatigheid om binnen de gestelde termijn (2020) te voldoen zal de mogelijkheid tot toekomstige herevaluatie doen vervallen.
Waarom zullen mensen de mogelijkheid verliezen om opnieuw te worden geëvalueerd na de deadline? [1]
Elke persoon in kwestie moet een geloofwaardige kandidaat zijn. Uiteraard zal hij niet als een geloofwaardige kandidaat worden beschouwd als hij of zij onder druk staat (wat het geval zal zijn in fase 2 en 3, 2030-2090). Dit is de reden waarom het aanbod verloopt in 2020. Een moslim die het volgende assimilatiebeleid onder dwang accepteert zal waarschijnlijk al-taqiyya plegen voor zo lang als het nodig is (religieus bedrog toegestaan door de Koran en Hadith). Dus eventuele bekering uitgevoerd na de deadline wordt beschouwd als al-taqiyya [1].
Essentiële bron over deze zaak
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Expulsion_of_the_Moriscos (Essential case study)
Introductie
De Tempeliers, wier officiële naam was: Pauperes Commilitones Christi Templique Solomonici (PCCTS) (Nederlands: Arme Medesoldaten van Christus en de Tempel van Salomo), behoorden tot de meest beroemde van de Westerse christelijke militaire ordes. De organisatie werd opgericht in 1119 door de ridders die gezworen hadden om de christelijke pelgrims te beschermen die het Heilige Land wilden bezoeken nadat de Kruisvaarders Jeruzalem hadden heroverd van de moslims in 1099, en [de organisatie] bestond ongeveer twee eeuwen.
Geschiedenis
Het Koninkrijk van Jeruzalem werd opgericht in 1098, toen de leden van de Eerste Kruistocht Jeruzalem heroverden, namens het christendom, en Godfried van Boulogne, hertog van Neder-Lotharingen, tot koning van Jeruzalem kozen.
Het eerste hoofdkwartier van de Tempeliers werd gebouwd op de Tempelberg in Jeruzalem. De Kruisvaarders noemden het de Tempel van Salomo, want het werd gebouwd bovenop de ruïnes van de oorspronkelijke tempel, en het was van deze locatie dat de Ridders hun naam als Tempeliers aannamen.
De nieuwe leden moesten vrijwillig al hun rijkdom en goederen overdragen aan de Orde en eden afleggen van armoede, kuisheid, vroomheid en gehoorzaamheid. De meeste broeders sloten zich voor het leven aan, hoewel sommige mee mochten voor een bepaalde periode. Soms mocht een getrouwde man mee als hij de toestemming had van zijn vrouw, maar hij was niet toegestaan om de witte mantel te dragen.
Het rode kruis dat de Tempeliers droegen op hun gewaden was een symbool van het martelaarschap (het symbool werd aangeduid als het "Kruis der Martelaren"), en sterven in een gevecht werd beschouwd als een grote eer die hen een plaats in de hemel zou garanderen. Er was een kardinale regel dat de strijders van de Orde zich nooit mochten overgeven tenzij de Tempeliersvlag was gevallen, en zelfs dan moesten ze eerst proberen te hergroeperen met een andere groep van de christelijke orders, zoals die van de Hospitaalridders. Pas nadat alle vlaggen waren gevallen mochten ze het slagveld verlaten. Dit compromisloze principe, samen met hun reputatie voor moed, uitstekende training, en zware bewapening, maakte de Tempeliers de meest ervaren en gevreesde strijdmacht tijdens de Kruistochten.
[Een Tempelier] is echt een onverschrokken ridder en op allerlei manieren beschermd, want zijn ziel is beschermd door het pantser van geloof net als zijn lichaam wordt beschermd door een pantser van staal. Hij is dus dubbel gewapend en vreest demonen noch mensen.
Bernard van Clairvaux, c. 1135, De Laude Novae Militae [Lof der Nieuwe Ridderorde]
De Ridders bezaten militaire training, een strijdros en militaire uitrusting die een aanzienlijke hoeveelheid rijkdom en prestige kostten om te krijgen.
Kenmerkende architectonische elementen van Tempeliersgebouwen omvatten het gebruik van het beeld van "twee ridders op één paard", wat de armoede van de Ridders weerspiegelde, en ronde gebouwen die waren ontworpen om op de Kerk van het Heilige Graf in Jeruzalem te lijken.
Oorsprong van het Kruis der Martelaren/Kruis van Sint Joris
Sint Georgius [Joris] (ca. 275/281 - 23 april 303) was, volgens de overlevering, een Romeinse soldaat in de Diocletiaanse Garde die wordt vereerd als een christelijke martelaar. In hagiografie [teksten over de levens van heiligen] is Sint Joris een van de meest vereerde heiligen in de rooms-katholieke kerk, Anglicaanse kerk, Oostelijke orthodoxe kerk, Oosterse orthodoxie, en de Oostelijke katholieke kerken. Hij is vereeuwigd in het verhaal van Sint Joris en de Draak en is een van de Veertien Heilige Helpers. Zijn gedenkteken wordt gevierd op 23 april, en hij wordt beschouwd als een van de meest prominente militaire heiligen.
Het Kruis van Sint Joris was oorspronkelijk de vlag van Genua en werd door Engeland en de stad Londen overgenomen in 1190 voor hun schepen in de Middellandse Zee om te profiteren van de bescherming van de machtige Genuese vloot. De maritieme Republiek van Genua groeide en werd, samen met zijn rivaal Venetië, een van de belangrijkste wereldmachten. De Engelse koning betaalde een jaarlijkse som geld aan de Doge van Genua voor dit voorrecht. Het werd opgenomen in het uniform van Engelse soldaten tijdens de Kruistochten van de 11e, 12e en 13e eeuw, met name door de Tempeliers.
Niet-militaire leden van de Orde
Niet-militaire leden van de Orde beheerden een grote economische infrastructuur in heel het christendom, vonden nieuwe financiële technieken uit die een vroege vorm van bankieren waren, en bouwden een groot aantal forten in Europa en het Heilige Land.
Na de val van Jeruzalem - terugval
Jeruzalem viel uiteindelijk en werd in 1291 ingenomen door de moslims. De Tempel van Salomon werd later vernietigd door de moslims en er werd een moskee gebouwd op die plaats, nu bekend als de Al-Aqsamoskee.
Het succes van de Tempeliers was nauw verbonden met de Kruistochten; toen het Heilige Land was verloren vervaagde alle steun aan de Orde. Geruchten over de geheime inwijdingsceremonie van de Tempeliers schiepen wantrouwen, en koning Filips IV van Frankrijk, die grote schulden had bij de Orde, begon paus Clemens V te dwingen om actie te ondernemen tegen de Orde. Hen wegwerken was een handige manier om zijn schulden kwijtgescholden te krijgen. In 1307 werden veel van de leden van de Orde in Frankrijk gearresteerd, gemarteld tot ze valse bekentenissen gaven, en daarna verbrand op de brandstapel. Paus Clemens was ervan overtuigd dat de Tempeliers, hoewel sommige zware zonden hadden begaan, toch niet ketters waren. Maar in 1312 ontbond paus Clemens de Orde onder voortdurende druk van koning Filips.
Korte feiten
- Actief van ong. 1119-1314
- 15.000-20.000 leden op zijn hoogtepunt, 10% (1500-2000) daarvan was Ridder
Gebeurtenissen
Grootmeester Gerard de Ridefort werd onthoofd door Saladin in 1189 bij het beleg van Akko.
De laatste grootmeester, Jacques de Molay, werd in in Parijs 1314 op de brandstapel gezet in opdracht van koning Filips IV.
Ridderschap
Ridder is de term voor een sociale positie die zijn oorsprong heeft in de Middeleeuwen. Elders in continentaal Europa werden de volgende vertalingen vaak gebruikt: het Portugese Cavaleiro (zoals de volgende, gerelateerd aan "ridderlijkheid"), het Spaanse Caballero, het Italiaanse Cavaliere, het Franse Chevalier, het Duitse Ritter (zoals de volgende, gerelateerd aan "ruiter"), het Zweedse Riddare.
Oorsprong van het middeleeuwse ridderschap
Na de val van Rome kwamen de Franken te heersen in West- en Centraal-Europa. Zij stelden over het algemeen legers op die waren samengesteld uit grote massa's van infanterie, met de elite van de infanterie, de comitatus, die vaak te paard ten strijde trok in plaats van te voet te marcheren. Te paard ten strijde trekken had twee belangrijke voordelen: het voorkwam vermoeidheid, in het bijzonder wanneer de elitesoldaten zware pantsers droegen, en het gaf de soldaten meer mobiliteit om te reageren op de invallen van de vijand, met name de invasies van de islamitische legers die begonnen in de 7e eeuw. Zo kwam het dat de legers van de Frankische heerser en krijgsheer Karel Martel, die de islamitische Arabische invasie van de Omajjaden versloeg in de Slag van Tours in 732, nog steeds grotendeels infanterielegers waren, waarbij de elite te paard ten strijde zou trekken, maar af zou stappen om te vechten en om een harde kern te bieden voor de infanterie van de oorlogstroepen.
Deze types ridders werden steeds meer gezien als de enige echte soldaten van Europa.
De Ridderlijke Code
Ridders van het middeleeuwse tijdperk werden gevraagd om "de zwakken, weerlozen en hulpelozen te beschermen, en voor het algemeen welzijn van iedereen te strijden". Deze paar richtlijnen waren de belangrijkste taken van een middeleeuwse ridder, maar ze waren erg moeilijk om volledig te volbrengen. Zelfs de beste ridders konden zelden deze doelen bereiken. Ridders werden getraind in onder meer de jacht, vechtkunst, en paardrijden. Ze werden ook getraind om hoffelijk, eerbaar gedrag te vertonen, en dat was zeer belangrijk. "Chivalry" (afgeleid van het Franse woord "chevalier", dat betekent: "vaardigheden om een paard te hanteren") was de belangrijkste rode draad die de door de levensstijl van een ridder heen liep. De code van ridderlijkheid omvatte drie hoofdgebieden: het leger, het sociale leven en religie.
De militaire kant van het leven was heel belangrijk voor het ridderschap. Samen met de strijdelementen van de oorlog, waren er ook vele gebruiken en regels die moesten worden opgevolgd. Een manier om militaire ridderlijkheid te tonen was dure, zware wapens te bezitten. Wapens waren niet de enige cruciale instrumenten voor een ridder: paarden waren ook zeer belangrijk, en elke ridder had vaak meerdere paarden voor verschillende doeleinden. Een van de grootste tekenen van ridderlijkheid was het gebruik van gekleurde vaandels, om macht te tonen en ridders uit elkaar te houden in de strijd en in toernooien. Krijgers moesten niet alleen al deze spullen bezitten om hun trouw te bewijzen: ze werden ook geacht dat zij met militaire hoffelijkheid konden handelen.
In hun jeugd werden deze toekomstige krijgers naar een kasteel gestuurd als pages, later werden ze schildknapen. Ridders zouden meestal rond de leeftijd van 20 worden toegelaten tot hun rang in een ceremonie genaamd "de Ridderslag". Hoewel deze sterke jonge mannen hadden bewezen dat zij in aanmerking kwamen, zou hun sociale status permanent worden gecontroleerd. Ze werden geacht om de code van ridderlijkheid te allen tijde te gehoorzamen, en geen enkele misstap werd aanvaard.
Ridderlijkheid en religie werden wederzijds beïnvloed. De vroege Kruistochten hielpen de morele code van ridderlijkheid te verduidelijken omdat het in verband stond met religie. Als gevolg hiervan begonnen christelijke legers hun inspanningen te wijden aan heilige doeleinden.
De Ridderlijke Code bleef het sociaal gedrag nog lang beïnvloeden nadat het eigenlijke ridderschap was opgehouden te bestaan, het beïnvloedde bijvoorbeeld de 19e eeuw Victoriaanse percepties van hoe een "gentleman" zich hoort te gedragen.
Ridderordes
Andere Ordes (Kruisvaardersbewegingen) werden opgericht met het doel om het Iberische schiereiland (Spanje) van de moslims terug te veroveren. De Ordes stonden onder invloed van de Ordes in het Heilige Land. Ze staan bekend als de Kruisvaardersbewegingen van de Reconquista:
Moderne ridderlijke organisaties, Vrijmetselaars en soortgelijke orders.
Moderne ridderlijke organisaties hebben niets te maken met ridderschap, martelaarschap, moed of eer door militaire dienst (voor de bescherming van de Europese mensen of het christendom). Het ridderschap is geleidelijk uitgehold tot een corrupte traditie en wordt nu in de eerste plaats verleend om prestige te geven aan particulieren, vaak muziekproducenten, sportsterren of andere culturele figuren.
Vrijmetselarij en soortgelijke christelijke ordes zijn slechts eigenzinnige netwerken en volledig apolitiek. Toch moeten ze worden geprezen voor het behoud van de oude christelijke rituelen.
Bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/Knights_Templar
Pauperes Commilitones Christi Templique Solomonici (PCCTS), de Tempeliers
Europa en het christendom hebben de laatste 1400 jaar constant onder vuur gelegen door de islam. In 732 verdedigde Karel Martel Europa met succes tegen een invasie gelanceerd door het Omajjadische Kalifaat in de Slag bij Poitiers (huidig Frankrijk). In 1683 stond West-Europa opnieuw op de rand van vernietiging, dit keer door een invasie van het Ottomaanse kalifaat. De Heilige Liga en de koning van Polen, Jan Sobieski III, verdedigden Europa met succes tegen een leger van meer dan 150.000 moslims in de Slag bij Wenen.
2009 - West-Europa wordt weer binnengevallen, deze keer door demografische oorlogvoering (massa-immigratie van moslims in combinatie met een hoog islamitisch geboortecijfer). De troepen van de islam overspoelen de Europese poorten weer, het enige verschil is - de poorten zijn open. Geholpen en bijgestaan door de cultureel marxistische/multiculturele elites van West-Europa. Vanuit de 55.000 in 1955 zijn de moslims nu met meer dan 25 miljoen mensen in alleen al West-Europa. Geloofwaardige demografische berekeningen laten zien dat de moslims binnen een paar decennia het kritieke aantal (20%) zullen bereiken in Frankrijk en Nederland, en een totaal van 50% tegen 2083. Vreedzaam verzet door middel van dialoog is 50 jaar geleden al gestart, in een poging om dit te stoppen, en is een complete ramp geweest die uitliep op nederlaag na nederlaag bij pogingen om deze acties terug te draaien. We hebben de democratische strijd om Europa te redden van de islam al verloren, want het is simpelweg niet mogelijk om te concurreren met regimes die miljoenen kiezers importeren en de eigen bevolking dwingen om de ideologie van het multiculturalisme te aanvaarden, een ideologie die is gebrand op de vernietiging van de Westerse beschaving en de indirecte genocide van de Europeanen.
De tijd voor dialoog is voorbij. We hebben vrede een kans gegeven. De tijd voor gewapend verzet is aangebroken. PCCTS, Knight Templar verklaart bij deze, namens de vrije volkeren van Europa, een preventieve oorlog tegen de cultureel marxistische/multiculturele regimes van West-Europa. Wij erkennen dat Europa sinds 1999 in een technische staat van burgeroorlog heeft verkeerd, toen de Europese en Amerikaanse cultureel marxisten/multiculturalisten, via de NAVO, besloten om de christelijke Servische troepen aan te vallen en hen dus hun recht niet toe te staan om de islam uit hun voorouderlijk land te weren.
De oorlog tegen de cultureel marxistische/multiculturele regimes van Europa is een preventieve oorlog, gevoerd om de voortdurende islamitische invasie/kolonisatie af te weren, te verslaan of te verzwakken, een strategisch voordeel te winnen voor een onvermijdelijke oorlog voordat die zich manifesteert als bedreiging. Dus zijn we van mening dat deze preventieve oorlog volledig gerechtvaardigd is, omdat het een oorlog van zelfverdediging is. We kunnen ons niet veroorloven om af te wachten en pas te reageren als het te laat is. We hebben geanticipeerd, geïdentificeerd en zullen dienovereenkomstig reageren op de chaotische, onvoorspelbare nationale en internationale omstandigheden voordat ze explosief worden, voordat ze ons naar een ramp leiden.
PCCTS, Knights Templar
De geschiedenis van de PCCTS is een reis van opoffering die over bijna duizend jaar uitstrekt. Door dit alles heen zijn bepaalde kenmerken consistent gebleven - kracht en eer, moed en martelaarschap. De huidige behoefte aan deze principes heeft geleid tot de heroprichting van deze oude christelijke Europese militaire orde.
De Europese Militaire Orde en Straftribunaal (de PCCTS - Knights Templar) is opgericht door en voor de vrije inheemse volkeren van Europa. Een van de primaire doelen van het tribunaal en de Orde is om te proberen/helpen om de politieke en militaire controle over de West-Europese multiculturele regimes te grijpen en West-Europese cultureel marxistische/multiculturele misdadigers (verraders van categorie A, B en C) te berechten, veroordelen en te straffen voor hun misdaden tegen de inheemse volkeren van Europa van 1955 tot de dag van vandaag.
Pauperes Commilitones Christi Templique Solomonici - PCCTS (Arme Medesoldaten van Christus en van de Tempel van Salomo), de Tempeliersorde, werd heropgericht in Londen in 2002 door vertegenwoordigers uit acht Europese landen, met als doel om de belangen van de vrije inheemse volkeren van Europa te dienen en om te vechten tegen de lopende Europese jihad (aangeduid als de "Derde Jihad"). De Knights Templar werd opnieuw opgericht als een pan-Europese nationalistische militaire orde en een militair- en straftribunaal met twee primaire doelstellingen. De Orde zal dienen als een gewapende Inheemse Rechtenorganisatie en als Kruisvaardersbeweging (beweging tegen jihad).
De oprichting (twee bijeenkomsten, als een veiligheidsmaatregel bestaande uit 4 stichtende leden per sessie en één gastheer voor beide sessies) werd gehouden in Londen, in het Verenigd Koninkrijk - in april 2002.
Stichtende leden (heroprichting):
Anoniem lid 1 - Nationaliteit: Engelse protestant (Gastheer)
Anoniem lid 2 - Nationaliteit: Engelse christelijke atheïst
Anoniem lid 3 - Nationaliteit: Franse katholiek
Anoniem lid 4 - Nationaliteit: Duitse christelijke atheïst
Anoniem lid 5 - Nationaliteit: Nederlandse christelijke agnost
Anoniem lid 6 - Nationaliteit: Griekse orthodoxe
Anoniem lid 7 - Nationaliteit: Russische christelijke atheïst
Anoniem lid 8 - Nationaliteit: Noorse protestant (lid en stroman voor 9)
Anoniem lid 9 - Nationaliteit: Servische orthodoxe (bij volmacht, locatie: Monrovia, Liberia)
Verhinderd:
Anoniem lid 10 - Nationaliteit: Zweeds
Anoniem lid 11 - Nationaliteit: Belgisch
Anoniem lid 12 - Nationaliteit: Europees-Amerikaans
(Namen worden voor onbepaalde tijd geheim gehouden om vervolging door cultureel marxisten/multiculturalisten te ontkomen, maar elk individu kan zijn eigen naam naar eigen inzicht onthullen tijdens de drie fasen).
De bevoegdheid van de Orde en het tribunaal omvat (maar is niet beperkt tot) alle West-Europese landen en de Balkan.
De Europese Militaire Orde en Straftribunaal (de PCCTS - Knights Templar) heeft alle Europese verraders van categorie A, B en C schuldig bevonden aan een reeks misdaden tegen de Europeanen (aanklachten 1-8). Alle Europese verraders van categorie A en B zijn ter dood veroordeeld. De straf is in behandeling in afwachting van de uitvoering door Justiciar Knights.
Het doel van PCCTS, de Orde/het tribunaal, is om de Europeanen te consolideren en een belangrijke gewapende defensieve kracht te ontwikkelen en creëren door "open-source oorlogvoering", door marketing van het ontwikkelde gedecentraliseerde platform met zelforganiserende eigenschappen. Dit zal worden bereikt door onze voortdurende inspanningen om te pleiten en te vragen dat alle Europeanen de taken accepteren die worden verwacht van elk vrij, patriottisch persoon. Alle vrije Europeanen hebben het recht en de plicht om Justiciar Knights te worden voor de Orde/het tribunaal met als doel:
Er zijn momenteel zes verschillende rangen: drie militaire rangen en drie verschillende civiele rangen.
Justiciar Knight Commander of Justiciar Knight Operative: militaire celcommandant of gewone cel van de PCCTS, Knight Templar (enkele cel of meerdere)
De rang "Commander" wordt over het algemeen gebruikt voor een persoon die verantwoordelijk is voor en gezag heeft over een groep of de inzet van een groep om een gemeenschappelijk doel te bereiken. De rang Justiciar Knight Commander is de hoogste rang (in fase 1) in de PCCTS, Knight Templar en wordt door de celleider aangevoerd. Andere leden van de cel hebben de rang Justiciar Knight Operative. In een eenmanscel heeft de leidinggevende de rang van commandant. Hij kan het commando overnemen en militante patriotten van buiten de KT leiden als de situatie dat toestaat.
National Grand Master Knight Commander:
toekomstige militaire leider in fase 2/3
Pan-European Grand Master Knight Commander:
toekomstige internationale militaire leider in fase 2/3
Burgerlijke rangen
Grand Master Overseer: niet-militaire beheerder voor de PCCTS, Knight Templar (toekomstige rang)
Master Overseer: niet-militaire leider onder het gezag van de Grand Master Overseer (toekomstige rang)
Overseer: niet-militaire medewerker onder het bevel van de Master Overseer
De Europese militaire orde en rechtbank, Pauperes Commilitones Christi Templique Solomonici - PCCTS -, wordt vertegenwoordigd door zelfbenoemde Europese rechters bekend als "Justiciar Knights" of "Knight Judges" (Latijn: "justiciarius" = man van rechtvaardigheid, rechter - "Knight" = "Eques" of "Cavaliere" in Oud-Italiaans, "Chevalier" in het Frans, "Ritter, Ridder" in het Duits, Nederlands). Elke zelfbenoemde Justiciar Knight is reeds de autoriteit gegeven door PCCTS, namens:
1. De vrije inheemse volkeren van Europa
2. Die Europeanen die nog niet geboren zijn
3. De nalatenschap van onze voorouders en gevallen martelaren
- om op te treden als rechter, jury en beul totdat de vrije, inheemse volkeren van Europa niet langer bedreigd worden door culturele genocide, worden onderworpen aan cultureel marxistische/islamitische tirannie of territoriale of existentiële bedreigingen door middel van islamitische demografische oorlogvoering. Het is dan ook ieders recht om te handelen in overeenstemming met de gegeven richtlijnen.
Één man met moed maakt een meerderheid.
Andrew Jackson
Om te kwalificeren om op te treden als een Justiciar Knight moet die persoon eerst de eed van de Knights Templar afleggen door het inwijdingsritueel te voltooien (zie: De Eed voor de PCCTS, Knights Templar - Inwijdingsritueel [3.72]) en te zweren om de principes van de PCCTS te volgen, om de belangen van alle vrije, inheemse Europeanen, de Europese culturen en het christendom in het algemeen te beschermen door middel van gewapende strijd. Te kiezen voor het pad van de Justiciar Knight is om dit pad te bewandelen in het streven om de "Perfecte Ridder" te worden. Elke kandidaat die bereid is om deze weg te bewandelen moet bereid zijn om zijn materialistische ambities achter te laten en vrijwillige armoede en martelaarschap te omarmen.
De Orde en het tribunaal heeft geconcludeerd dat alle Europeanen niet alleen een recht, maar een plicht hebben om door middel van politieke en militaire middelen weerstand te bieden tegen cultureel marxistische/multiculturele wreedheden en misdaden tegen de inheemse volkeren van Europa. Als zodanig kan iedere Europese conservatieve christen dienst doen als een Justiciar Knight. Dit geldt ook voor christelijke agnosten en christelijke atheïsten. Hoewel de PCCTS, Knight Templar een pan-Europese rechtenbeweging is voor de inheemse volkeren geven we alle Europeanen, ongeacht huidskleur, de mogelijkheid om een Justiciar Knight te worden zolang die persoon ofwel een christen is, of christelijk agnostisch of een christelijke atheïst.
Het Europese militaire- & straftribunaal de PCCTS verlangt dat alle Justiciar Knights van Europa verraders van categorie A en B - de cultureel marxistische/multiculturele personen - identificeren en diens straf uitvoeren voor de misdaden gespecificeerd en opgenomen in dit document: aanklachten 1 - 8.
Deze aanklachten zijn gericht aan alle verraders van categorie A en B - iedere persoon die een misdrijf heeft gepland, aangesticht, opgedragen, uitgevoerd of anderszins hulp en bijstand heeft geleverd bij de planning, voorbereiding of uitvoering van een misdrijf zoals uitgelegd in de genoemde artikelen. Alle verraders van categorie A en B worden individueel verantwoordelijk gehouden voor dat misdrijf/die misdrijven.
Enige en alle personen die sympathiseren met de principes van de PCCTS en/of zijn aangesloten bij (maar niet beperkt tot) de Europese verzetsbewegingen (patriottische liberalen of conservatieven), nationalistische bewegingen van elke categorie, christelijke bewegingen of soorten cultureel conservatieve bewegingen, worden aangemoedigd om zich vrijwillig aan te melden en zichzelf te benoemen tot Justiciar Knights en te vechten onder de vlag van de PCCTS - het Kruis der Martelaren.
Door dit te doen zal de persoon voorkomen om iemand in zijn omgeving of zijn of haar oude "organisatie" te belasten. Normaal gesproken moet elke persoon die besluit dat hij de weg van de PCCTS wil bewandelen, een weg van kracht en eer, moed en martelaarschap, een andere organisatie verlaten om praktische redenen (in de eerste plaats om hen te beschermen). Hij zal er dan een vooraf bepaalde tijd aan besteden om zich mentaal voor te bereiden (dit kan niet genoeg benadrukt worden) en om de werkelijke operatie te plannen (planning, financiering en uiteindelijk de uitvoering van het plan). Dit kan langer dan 36 maanden duren, afhankelijk van de aard van de aanval.
Kort lijstje - overzicht
De PCCTS, Knight Templar doet in de huidige West-Europese burgeroorlog dienst als een onafhankelijk pan-Europees Militair en Straftribunaal. We zijn tot de conclusie gekomen dat de democratische strijd om Europa te redden al verloren is. Onze insteek en ons doel is om de cultureel marxistische/multiculturele alliantie van Europa te verslaan, politieke en militaire controle van de West-Europese landen te grijpen en een cultureel conservatieve politieke agenda uit te voeren.
De activiteiten van de PCCTS zullen worden voortgezet in alle drie de fasen van de Europese burgeroorlog tot onze doelstellingen zijn voltooid.
Onze primaire doelstellingen (in fase 1 en 2):
1. We zullen de Europese volkeren inlichten over de huidige politieke, sociale en demografische ontwikkeling. We zullen de inhoud van de eerste twee boeken van het compendium 2083 verspreiden, elke paragraaf, en andere werken die de waarheid vertellen over de huidige ontwikkeling, met de bedoeling meer Europeanen voor de goede zaak te werven. Het is in het verleden moeilijk gebleken om deze inhoud te verspreiden omdat de huidige sociale en politieke gevestigde orde de inhoud als "politiek incorrect" beschouwt en weigert om diens relevantie te erkennen, en het vervolgens helemaal negeert en censureert. Het is de essentie van onze strijd in fase 1 om bewustwording te scheppen over deze specifiek omschreven onderwerpen. Wij zullen voorlichtingscampagnes op touw zetten en mensen bewust maken door van alle mogelijke middelen gebruik te maken, waaronder ook de distributie van onze boodschap door het gebruik van dodelijke terreuracties tegen concentraties van verraders van categorie A en B in een pan-Europese context. Het primaire doel van de terreuracties is niet de directe fysieke manifestatie van de aanval (het vernietigen van een paar gebouwen, het doden van een paar honderd verraders), maar eerder de indirecte effecten. Terreuracties hebben de potentie om door het strenge regime van censuur door de cultureel marxisten/multiculturalisten heen te breken. Elke substantiële terreuractie zal dus mogelijk op verschillende manieren enorme ideologische schade toebrengen aan de multiculturele ideologie en diens voorstanders (omdat de multiculturele droom dan steeds verder weg lijkt):
Wij zullen helpen om de structuur van de samenleving te herschrijven, wat kortetermijn- en langetermijneffecten zal hebben.
Praktische informatie die we willen verspreiden (zie onderwerpen in de drie boeken):
2. We zullen onze nationale legerleiding in West-Europa onder druk zetten om te beginnen in het belang van het volk te handelen in plaats van de corrupte en suïcidale cultureel marxistische/multiculturele regeringen te dienen. Ons doel is om genoeg lage/hoge militaire officieren ervan te overtuigen dat de cultureel marxistische/multiculturele elites zo ver af staan van de werkelijkheid en hun eigen volk, dat ze diens belangen niet meer dienen en dat het democratische systeem daarom zo is beschadigd dat het onze problemen niet meer op kan lossen. Onze enige overgebleven kans om Europa te redden is om de huidige cultureel marxistische/multiculturele regimes als onwettig en illegaal aan te duiden, de politieke macht te grijpen door het initiëren van militaire staatsgrepen, de staat van beleg uit te roepen en tijdelijke militaire tribunalen op te richten. We moeten (in fase 1 en 2) genoeg militaire officieren overtuigen dat dit de enige pragmatische aanpak is. Als zodanig is onze doelstelling om voldoende militaire officieren ervan te overtuigen dat de uitvoering van onze agenda (of een gelijkwaardige) de enige manier is voor Europa om een voortdurende culturele genocide en een toekomstige islamitische overname te voorkomen.
Verder zullen we proberen om de mensen in de huidige regeringen te overtuigen, de politieke partijen van de MA100 en de cultureel marxistische alliantie in het algemeen (zoveel mogelijk verraders van categorie A, B en C), om te erkennen:
i. Dat er een bewuste islamitische demografische oorlogvoering is, die wordt gevoerd tegen Europa door de wereldwijde islamitische ummah.
ii. Dat multiculturalisme nu en altijd al een anti-Europese ideologie van haat is geweest die gericht is op het ondermijnen van de inheemse volkeren van Europa en het vernietigen van de Europese beschaving en cultuur.
Als slechts maar één fractie van de huidige West-Europese legerleiding, regeringen, de politieke partijen van de MA100 en de persbureaus ervan overtuigd kunnen raken om deze en andere feiten te erkennen, zullen ze uit hun huidige "apathische toestand" gedwongen worden en beginnen om in het belang van het Europese volk te handelen.
3. We zullen blijven werken aan de consolidatie van het "Europese Rechts" onder een onofficiële banier (variërend van gematigd tot extreem). Dit omvat de werkzaamheden voor een verdere consolidatie van de Europese rechtse intellectuelen, politieke activisten en militaire ordes. Nadruk moet liggen op: samenwerking om onze overleving te garanderen. We zullen ook doorgaan met het ontwikkelen van legale/illegale conservatieve milities en clandestiene militaire cellen.
4. We zullen referentiepunten creëren die eraan zullen bijdragen om de Europese burgeroorlog sneller te laten escaleren. Het is de bedoeling ervoor te zorgen dat we de macht grijpen voordat er een moslimmeerderheid komt. Door vroeg geavanceerde methoden en mechanismen te gebruiken en uitvoeren dragen we bij aan het introduceren, legitimeren en vaststellen van deze nieuwe "methodes/tradities" voor de verzetsbewegingen die ons ten goede zullen komen in alle fasen.
Militaire doelen
Er zijn door heel Europa al duizenden preventieve aanvallen geweest van dappere Europeanen. Maar het merendeel van de aanvallen waren machteloze operaties met nul tot weinig ideologisch effect (even schadelijk als de "drol door de brievenbus"). Om met succes door de cultureel marxistische/multiculturele mediacensuur 
heen te dringen zijn we gedwongen aanzienlijk wredere en meer spectaculaire operaties te gebruiken die vele slachtoffers zullen maken. Als de aanval een invloedrijk effect moet krijgen, moet moorden en het gebruik van massavernietigingswapens worden omarmd. Bij toepassing van dergelijke methoden wordt de Justiciar Knight een krachtvermeerderaar, wordt hij een eenmansleger. De voortzetting van deze "vernederende aanvallen" op het multiculturele systeem zal helpen om de cultureel marxistische hegemonie in Europa te vernietigen.
Elke Justiciar Knight van de PCCTS is een persoon die tegen de cultureel marxistische/multiculturele alliantie vecht met wapens, met behulp van onconventionele methoden. De PCCTS volgt een politiek doel, en richt zijn aanvallen op de cultureel marxistische/multiculturele overheid, de politieke partijen van de MA100, of personen die zijn gecategoriseerd als een verrader van categorie A of B.
De PCCTS zal gebruik maken van guerrilla-oorlogvoering tegen politieke partijen van de MA100 en personen die direct of indirect de "cultureel marxistische/multiculturele alliantie" steunen. Onze voorkeursmethode tijdens fase 1 en 2 zijn sabotagemissies of het gebruik van terreuracties tegen concentraties van verraders van categorie A en B.
Onze doelstellingen omvatten ook de doelstelling om moslims te radicaliseren door middel van strategische aanvallen op hun gemeenschappen. Dit zal helpen om de conflicten te escaleren en om de toegenomen polarisatie te creëren die onze belangen zal dienen.
We zijn van plan om te helpen met de toekomstige oprichting van milities, clandestiene activiteiten, zelfs pogingen tot een staatsgreep (doelen voor fase 2 en 3) met de bedoeling de zittende regimes te vervangen door cultureel conservatieve regeringen.
"Als je niet bang bent om te sterven, is er niets wat je niet kunt bereiken."
Lao Tzu
Het eerste en absoluut onmisbare om te doen is 99 procent van de literatuur over opstanden, guerrilla's, terrorisme en dergelijke overboord te gooien, want die is van weinig waarde.
We trainen om te doden, maar dat betekent niet dat we van geweld houden. Wij gebruiken geweld alleen voor zelfverdediging, als preventieve acties en als laatste optie. We kunnen niet toestaan dat onze politiek correcte elite ons, hun volk, verkoopt in islamitische slavernij. De multiculturalisten en suïcidale humanisten hebben Europa overspoeld met criminelen en mensen die niet bereid en niet in staat zijn om te assimileren. Als gevolg van deze acties zijn er sinds de Europese poorten opengingen in 1955-1970 meer dan 15.000 Europeanen vermoord, meer dan 500.000 Europese vrouwen verkracht en meer dan 5 miljoen Europeanen beroofd, geteisterd en lichamelijk of geestelijk mishandeld. Zij hebben het Servische volk gebombardeerd, onze broeders en zusters, en zijn momenteel Servië aan het bezetten. Zij hebben een campagne van politieke en psychologische oorlogvoering gelanceerd tegen Oostenrijk toen onze broeders erin waren geslaagd om een democratisch alternatief op te zetten. Zij hebben de genocide van het Europese christendom, onze culturen en identiteiten geïnstitutionaliseerd in een campagne om met geweld een cultureel marxistische multiculturele utopie te scheppen. Wij vechten om dit lijden te beëindigen, het lijden van de Europeanen onder cultureel marxisme. Wij vechten om de moord, verkrachting en vernedering van de Europese volkeren te beëindigen. De geschiedenis heeft ons ontelbare keren geleerd dat het niet uitmaakt hoe groot het rijk is of hoe klein de kansen; een man die niet bang is om te sterven kan nooit worden verslagen. Zij mogen dan de politie en andere overheidsinstellingen aan hun kant hebben, maar wij hebben de waarheid aan onze kant. Zij, de nazi's van onze tijd, zullen ons terroristen noemen, net als de Duitse nazi's tijdens WO2 de verzetsbeweging terroristen noemden en net zoals de Britten de Amerikanen terroristen noemden toen die onafhankelijkheid van tirannie wilden. De Britten en Schotten werden ooit bestempeld als terroristen toen ze vochten tegen de Romeinse bezetting in een oorlog gelijk aan 16 Vietnamoorlogen.
Wat wij vandaag doen en wat wij zullen blijven doen in de komende decennia draait louter om het bevrijden van onze volkeren. We moeten alle Europeanen bevrijden van cultureel marxisme en de ketenen van de politieke correctheid, hoewel we misschien niet lang genoeg zullen leven om het te zien gebeuren.
De kunst van asymmetrische oorlogvoering draait minder om het toebrengen van directe schade, maar meer om de indirecte psychologische en ideologische schade op de lange termijn. Onze terreuracties zijn theaterspel, en theater wordt altijd opgevoerd voor een publiek. Ons publiek en onze doelen zijn alle cultureel marxisten, multiculturalisten/globalisten of suïcidale humanisten die op dit moment een deel zijn van de machtshiërarchie van de EUSSR (de zogenaamde verraders van categorie A, B en C). Wij, de verzetsbewegingen, zijn over heel Europa verspreid. De essentie van onze acties is om onze vijand te overtuigen dat ze zich nergens kunnen verstoppen. Wij komen elk van hen halen, zo niet vandaag dan morgen, zo niet morgen dan over 10, 30 of zelfs 50 jaar. We zullen nooit vergeten wat zij hebben gedaan en nog steeds doen. Het is onze verantwoordelijkheid om hier een einde aan te maken.
Overwegingen
Er zijn verschillende dingen die door de Justiciar Knight moeten worden gedaan voorafgaand aan het proces van planning en overgaan tot gewapende strijd.
Het eerste is om uzelf te omringen met mensen (online of in het echte leven) die uw politieke ideologie steunen, maar die tegelijkertijd uw veiligheid op geen enkele manier in gevaar kunnen brengen. Daarom moet u banden met bekende extremisten of dergelijke groepen vermijden, want ze staan waarschijnlijk op de zwarte lijst (personen en groepen die in de gaten gehouden worden door uw nationale inlichtingendienst op zogeheten "zwarte lijsten"). De reden waarom u uzelf zou moeten omringen met 'gematigde sympathisanten' is omdat u een minimum aan morele steun moet hebben.
Het tweede is om u voor te bereiden om iedereen die u kent achter te laten en u voor te bereiden op een eenzaam, arm en mogelijk pijnlijk bestaan van ontbering en onzekerheid.
Als Justiciar Knight bent u een deel van een onverwoestbaar netwerk van cellen, verspreid over de hele Europa, dat werkt zonder centraal commando.
Geen enkele slapende cel kan inactief blijven wachten op orders van bovenaf. Uw verplichting als Justiciar Knight/celcommandant is om op eigen initiatief op te treden. Een patriot die een cel wil starten en een actie wil beginnen kan dat zo doen, en wordt zo een deel van de organisatie.
De eerste voordelen van onze clandestiene cellen:
De verrassingsaanval is gebaseerd op vier essentiële voorwaarden:
Kennis van het terrein
De beste bondgenoot van de stedelijke Justiciar Knight is het terrein, en omdat dit zo is moet hij het terrein kennen als zijn broekzak. Het terrein met u mee hebben betekent om te weten hoe diens oneffenheden tactvol te gebruiken zijn: de hoge en lage punten, de bochten, de onregelmatigheden, de hoofd- en sluipwegen, de verlaten gebieden, het struikgewas, enz., en hoe dit alles maximaal voordelig gebruikt kan worden voor het succes van gewapende acties, ontsnappingen, terugtrekking, beschutting en schuilplaatsen zoeken. Blokkades en smalle doorgangen, steegjes, opgebroken straten, stationaire politieposten en afgesloten straten, de in- en uitgangen van tunnels en riolen en die de vijand kan afsluiten, straathoeken die gecontroleerd of in de gaten gehouden worden door de politie, verkeerslichten en signalen; dit alles moet grondig worden verkend en bestudeerd om fatale fouten te voorkomen.
Onze uitdaging is om door te stoten en om te weten waar en hoe we kunnen verstoppen, waardoor de vijand vertwijfeld achterblijft in gebieden die hij niet kent. Vertrouwd zijnde met de laantjes, straten, steegjes, in- en uitgangen, de hoeken van de stedelijke centra, de paden en sluipwegen, de braakliggende terreinen, de ondergrondse gangen, de leidingen en riolering, kan de stedelijke verzetsstrijder veilig het onregelmatige en moeilijke terrein doorkruisen dat de politie onbekend is, waar de politie op elk moment in een fatale hinderlaag of val kan worden gelokt.
Omdat hij het terrein kent kan de Justiciar Knight er te voet doorheen gaan, op de fiets, of in de auto, zonder ooit in de val te lopen.
De Justiciar Knight moet de weg tot in detail kennen, en moet daarom van tevoren de route volgen als training, om bijvoorbeeld te vermijden doodlopende steegjes in te rijden.
Besluitvaardigheid
Het is niet voldoende voor de stedelijke verzetsstrijder om het volgende in zijn voordeel te hebben: verrassing, snelheid, kennis van het terrein, en informatie. Hij moet ook aantonen dat hij elke situatie meester is en een capaciteit voor daadkracht heeft, want zonder dat zullen alle andere voordelen nutteloos blijken te zijn. Mentale kracht is de sleutel.
Het is onmogelijk enige actie uit te voeren, hoe goed die ook gepland is, als de stedelijke verzetsstrijder besluiteloos, onzeker en een twijfelaar blijkt te zijn. Zelfs een actie die met succes was begonnen, kan eindigen in een nederlaag als zijn beheersing van de situatie en capaciteit voor besluitvorming wankelt midden tijdens de uitvoering van het plan. Wanneer [hij] de situatie niet meester is en geen aanleg voor besluitvorming heeft, wordt de leegte gevuld met aarzeling en angst. De vijand maakt gebruik van dit falen en is in staat om [hem] te neutraliseren.
Het geheim van het succes van elke operatie, eenvoudig of complex, gemakkelijk of moeilijk, is om te vertrouwen op zeer gemotiveerde en vastberaden mannen, afhankelijk van de grootte van de cel. Strikt genomen zin er geen simpele missies: allemaal worden ze even zorgvuldig uitgevoerd.
Daadkracht betekent om het plan dat is bedacht in praktijk brengen met vastberadenheid, met durf en met een absoluut doorzettingsvermogen.
Hoe de actie uitgevoerd moet worden
De Justiciar Knight moet al zijn inspanningen erop richten om volledig voorbereid te zijn op het uitvoeren van acties, want hierin mag hij niet ook maar de kleinste fout begaan. Elke onzorgvuldigheid in onderzoek en trainingstactieken en het gebruik daarvan brengt gegarandeerd een ramp met zich mee, zoals de ervaring ons elke dag leert. Gewone misdadigers begaan vaak fouten wegens hun gebrek aan tactiek.
De revolutionaire wijze om missies uit te voeren is sterk gebaseerd op de kennis en het krachtig gebruik van de volgende elementen:
Een clandestiene celstructuur is een werkwijze voor het organiseren van een groep zodat het praktisch immuun wordt voor opsporing, infiltratie en ontmanteling. Als zodanig is het een cruciaal strategisch element van onze activiteiten. Het is geenszins geleid door een vaste, kwetsbare hiërarchie maar werkt als een uiterst versnipperde beweging, een veerkrachtig netwerk van kleine, autonome groepen of cellen. Elke groep wordt geleid door een celcommandant, die vaak solo werkt, die alle beslissingen neemt op basis van vaste principes. Daarom vermijden wij het gebruik van elektronische communicatie (zoals mobiele telefoons, e-mail en chatten op internet), omdat elektronische intelligentie (ELINT) en signalen intelligentie (SINING), een sterk punt is van conventionele militaire en inlichtingendiensten.
De alleen werkende martelaarscellen zijn volledig onbekend bij onze vijanden en hebben een minimale kans ontdekt te worden. Het relatief onverwoestbare en ondoordringbare karakter van dit cellensysteem maakt het mogelijk voor de cel om verborgen te blijven totdat hij klaar is om zichzelf te "activeren". Zelfs dan zal hij ontsnappen aan de scherpe controle die vaak voorbehouden blijft aan jonge mannen van Arabische afkomst. Idealiter heeft hij, om voor de hand liggende redenen, geen banden met "extremistische netwerken" of extreemrechtse bewegingen. Dit zal zorgen dat de nationale inlichtingendiensten dit persoon niet meteen op hun "radar" of onder toezicht mogen plaatsen. Net als bij het concept "open source" in het algemeen, zal de kern van onze principes, die gewapend verzet inhouden tegen de cultureel marxisten/multiculturalisten, beschikbaar worden gesteld voor publieke samenwerking. Onze evoluerende aanpak voor het uitvoeren van oorlogvoering maakt het uiterst snel om innovaties te doen en snel tactieken te delen van cel naar cel [want alle bronnen zijn open voor het publiek] zonder de oprichting van een kwetsbare hiërarchie met leiderschap.
Elk Europees land heeft tienduizenden mensen die zijn aangesloten bij rechtse conservatieve bewegingen (van gematigd tot extreem). Daarnaast zijn er enkele duizenden mensen die met gewapende verzetsgroepen sympathiseren die tegen de cultureel marxisten/multiculturalisten werken (velen van hen zitten zelf bij de politie en de inlichtingendiensten).
Nationale inlichtingendiensten hebben zeer beperkte middelen en zullen niet in staat zijn om tienduizenden mensen efficiënt in de gaten te houden (ze zullen niet buitensporig veel middelen verspillen aan mensen die niet als een directe bedreiging worden beschouwd). Ze hebben geen enkele kans om efficiënt te handelen tegen eenmans- of zelfs tweemanscellen als u niet bovenaan hun "zwarte lijst" staat. Zelfs als u op een volglijst staat heeft u nog verschillende kansen.
Zwakke punten
Groepen en individuen die terreur (angst en middelen van intimidatie) als hun primaire wapen hebben (ook al is dit gericht op specifieke personen of alleen overheidsgebouwen) zullen altijd beperkte "publieke" steun krijgen van de bevolking.
De nogal overdreven geheimhouding en het decentrale concept van onze commandostructuur kan eraan bijdragen dat er minder of alleen vervalste informatie over onze doelen en idealen beschikbaar is. Dit zou alleen een probleem zijn als een celcommandant bijvoorbeeld geen aankondiging naar vooraf gedefinieerde persbureaus en blogs stuurt. De grootste bedreiging is dat media of de overheid zou kunnen proberen om onze berichten en ons materiaal te veranderen en aan de media te presenteren alszijnde NS of racistisch van aard, dit in een poging om ons te delegitimeren. Dit kan mogelijk het gewenste effect van onze activiteiten voorkomen, namelijk steun voor onze zaak en politieke druk op de huidige regimes (om de islamitische immigratie en islamisering te stoppen). Maar als de cultureel marxistische/multiculturele overheden proberen om racistische organisaties vals te beschuldigen, dan lopen ze het risico meer activiteit te creëren onder de NS-bewegingen, dus het is zelfs voor hen een tweesnijdend zwaard.
[Een Tempelier] is echt een onverschrokken ridder en op allerlei manieren beschermd, want zijn ziel is beschermd door het pantser van geloof net als zijn lichaam wordt beschermd door een pantser van staal. Hij is dus dubbel gewapend en vreest demonen noch mensen.
Bernard van Clairvaux, c. 1135, De Laude Novae Militae [Lof der Nieuwe Ridderorde]
Een goede leider moet een situatie en alle praktische, militaire en politieke factoren correct inschatten. Elke celcommandant (ook van eenmanscellen) moet leren om bepaalde vaardigheden, eigenschappen en principes onder de knie te krijgen. Hij moet een sterke overtuiging hebben, zelfvertrouwen hebben, zeer gemotiveerd zijn, hardwerkend zijn en de praktische kennis hebben die nodig is om een operatie succesvol alleen uit te voeren (logistiek, financiën en uitvoering). Bovendien moet hij bereid zijn om zich op te offeren in de laatste operatie.
Een Justiciar Knight moet zich terdege bewust zijn van niet alleen het terrein, maar ook van de lokale politieke kwesties. Hij moet ook volledig op de hoogte zijn van de status van de huidige vijand, methodes van informatiewinning door inlichtingendiensten en moet in staat zijn om snelle en soms noodzakelijke wijzigingen in zijn strategie door te voeren. Zorgvuldige planning is vereist, ongeacht de grootte van de cel.
Men moet ook niet vergeten dat het verrassingselement van cruciaal belang is bij de operatie. Een Justiciar Knight moet vaak snel beslissen na het starten en moet voorafgaand aan de feitelijke aanval verschillende simulaties van de operatie gedaan hebben (in het bijzonder met betrekking tot de timing om van doel A naar B te komen). Er is geen ruimte voor twijfel bij de uitvoering van de plannen en hij moet bereid zijn om correct te kunnen handelen indien een mogelijk probleem ontstaan.
Een celcommandant is een vrijwilliger en zal vaak alleen werken. Daarom is de traditionele militaire "schapenmentaliteit" slechts een risicofactor. Het is noodzakelijk dat het persoon creatief is, vindingrijk en ideologisch zeker, en de mogelijkheid heeft om zijn moreel hoog te houden. Dit is de reden waarom zeer weinig mensen geknipt zijn voor deze activiteiten (misschien slechts 1 op de 1000 conservatieve activisten).
De totale last van de operatie (alle aspecten) zal op de Justiciar Knight rusten, inclusief:
Officiële naam: Pauperes Commilitones Christi Templique Solomonici (PCCTS), (Arme Medesoldaten van Christus en de Tempel van Salomo)
Bijnaam: Knights Templar
Type: Europese christelijke militaire Orde en tribunaal
Rol: Verdediger van Europa, verdediger van het Europese christendom, vernietiger van het marxisme, reconquista
Trouw aan: De vrije inheemse volkeren van Europa en de Europese katholieke, protestantse en orthodoxe kerk
Grootte: Niet van toepassing, schatting varieert van 15 tot 80 Justiciar Knights in West-Europa (schatting uit 2008), aantal civiele leden onbekend
Schutspatroon: Bernardus van Clairvaux en Jacques de Molay
Beschermheilige: Sint Georgius [Joris] van Lydda
Banier: Kruis der Martelaren (een variant van het Kruis van St. Joris, rood kruis op een witte achtergrond)
Militair embleem 1: 2 ridders rijdend op een paard
Militair embleem 2: Schedel met symbolen van de drie primaire ideologieën van haat (islam, communisme/multiculturalisme en het nationaalsocialisme) gespietst door het Kruis der Martelaren.
Motto: Liever martelaarschap dan dhimmitude
Organisatorische kenmerken: broederliefde, toegewijde gehoorzaamheid, omarming van het martelaarschap, vrijwillige armoede
Type org.: Militaire Orde/tribunaal (Militair- en straftribunaal), een van de vele patriottische en gewapende Europese verzetsbewegingen/Inheemse Rechtenbewegingen/Europese Kruisvaardersbeweging
Heroprichting: London, Engeland, april 2002
Doel van de org.: organisatorische doelen zijn tweeledig want we zijn zowel een inheemse rechtenbeweging als een pan-Europese Kruisvaardersbeweging.
Plan voor komende 20 tot 70 jaar: De politieke en militaire macht grijpen in alle West-Europese landen. Politiek marxisme/cultureel marxisme (multiculturalisme) vernietigen en verbieden als politieke concepten in Europa, en de islam voor de derde keer verdrijven uit Europa.
Alle multiculturele (cultureel marxistische) regimes in West-Europa vóór het jaar 2100 omverwerpen door middel van militaire staatsgrepen en ze vervangen door een overheid onder toezicht van een "patriottische Raad van Beschermers", bestaande uit cultureel conservatieven/nationalisten. De doctrines van het multiculturalisme (cultureel marxisme) en de islam zullen worden verboden als ideologieën van haat. Het traditionele West-Europese model voor de democratische rechtsstaat (massa-democratie) zal worden hervormd. Gebieden gerelateerd aan "veiligheid en cultuur" (immigratie, veiligheid, culturele identiteit, tradities) zullen worden overzien door de Raad van Beschermers die het vetorecht heeft.
De mediabedrijven, onafhankelijke journalisten en globalistische bedrijven zullen aanzienlijk minder rechten krijgen om de politiek te beïnvloeden en vormen. Alle mediabedrijven moeten hervormen en het beleid van positieve discriminatie aanvaarden om ervoor te zorgen dat ten minste 50% van de journalisten/redacteuren en medewerkers cultureel patriottisch gezind zijn, dit om de ideologische balans te houden (tegenover de huidige 1% [conservatieven versus 99% multiculturalisten]).
Doelen:
Operationele doelstellingen in fase 1: Terreuracties, executie van verraders van categorie A, B en C (multiculturalisten/cultureel marxisten/suïcidale humanisten, kapitalistische globalisten). Gunstige situatie scheppen voor werving.
Plan voor buitenlands beleid/territoriale aanspraken:
Zie compendium - 2083
Maatschappelijk doel: Het Japanse/Zuid-Koreaanse model (een monoculturele maar zeer ontwikkelde en progressieve samenleving), het model dat zij over hebben genomen van Europa.
Politieke langetermijndoelen - na de verdrijving van de islam: De "Europese Federatie" oprichten: een gedecentraliseerde EU met een sterke nadruk op nationale soevereiniteit, een nieuwe cultureel conservatieve/nationalistische (antimarxistische) hegemonie bestaande uit Rusland, een bevrijd Europa en een bevrijd Amerika, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika.
Org. structuur/leiderschap: Decentrale leiderschapsstructuur - open netwerk in plaats van een typische hiërarchische structuur. Leiderschap en taken worden verspreid via een open netwerk van zelfbesturende cellen op basis van vooraf gedefinieerde principes. Elke cel wordt georganiseerd door een zelf aangewezen vrijwillige celcommandant (Justiciar Knight Commander) die tot 2 Justiciar Knight Operatives onder zich heeft. Elke cel is onafhankelijk en autonoom en is niet toegestaan om direct contact op te nemen met de stichtende leden of andere celcommandanten/celleden.
Org. marketing/werving: Organisatorische wervingsstrategie: niet-militaire "supporters/sympathisanten" zullen het compendium: 2083 - Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring of gelijkwaardig materiaal verspreiden en/ontwikkelen, of maken gebruik van alternatieve methoden. Er kunnen gecensureerde of niet-gecensureerde versies worden verspreid.
Org. rangen: Er waren 9 stichtende leden uit 8 verschillende landen, namen worden geheim gehouden. Gebruikte rangen:
Toekomstige rangen:
Vereisten: Leden moeten christen zijn, christelijk agnostisch of een christelijke atheïst. Hoewel de PCCTS, Knight Templar een inheemse rechtenbeweging is, hebben we geen raciale eisen voor personen om een Justiciar Knight te worden.
Org. aanwezigheid: Voornamelijk West-Europa, beperkte aanwezigheid in de VS en Oost-Europa. Dit kan in de toekomst veranderen, maar zal worden beperkt tot Europese gebieden/landen (VS, Canada, Australië, Nieuw Zeeland, Zuid-Afrika inbegrepen).
Banden:
N.v.t.
1. Gebruik eenmans- of tweemanscellen. Er zijn al diverse grotere hiërarchische netwerken/groepen ontdekt en neergehaald in zowel Europa als de VS, als gevolg van cruciale fouten die gemakkelijk vermeden hadden kunnen worden. Typische fouten kunnen zijn dat u banden krijgt met individuen die op de zwarte lijsten van de overheid staan als u de mensen van die groep toevoegt op Facebook, enz. Als u aan de mensen die u kent ook maar een hint geeft dat u iets van plan bent, brengt u hen in het nauw (en dus zet u hen indirect onder druk om u aan te geven). Een paar jaar geleden werd een groot militair nationalistisch netwerk neergehaald in de VS (het bestond uit ongeveer 100 personen). Er waren duidelijke aanwijzingen dat de personen waren gekoppeld (bewijs van informanten, telefoonregisters etc) en ze kregen allemaal zware straffen. De meest rationele benadering zou zijn geweest om 50-100 cellen te vormen en het contact met elkaar compleet af te snijden (12-24 maanden voorafgaand aan de aanvallen). In plaats daarvan werkte deze groep als één grote cel, waardoor ze zeer kwetsbaar waren. Een belangrijke informant zou kunnen het gehele netwerk kunnen neerhalen. Uiteraard bent u immuun voor infiltratie/verraad als u alleen werkt.
2. De tweede fout is onervarenheid. Ervan uitgaan dat de vijand dom is, de intelligentie van de vijand onderschatten, denken dat alles gemakkelijk is en, als gevolg daarvan, bewijs achterlaten dat kan leiden tot aanhouding. Door onervarenheid kan men ook de vindingrijkheid van de vijand overschatten, in de overtuiging dat ze slimmer zijn dan ze in werkelijkheid zijn. Als u u laat misleiden door dit te vermoeden, zult u geïntimideerd en onzeker worden en besluiteloos blijven, verlamd en zonder durf.
3. De derde fout is om een buitensporig beschermd persoon te selecteren als een doelwit voor executie. 12 mislukte pogingen op een zeer goed beschermd persoon kan als alternatief 12 succesvolle aanvallen op minder belangrijke doelwitten betekenen, waarbij toch meer dan 50 primaire doelwitten geraakt kunnen worden. Doelwitten moeten invloedrijke mediapersoonlijkheden zijn - multiculturele politici, journalisten/redacteuren, cultureel marxistische professoren, marxistische schrijvers/kunstenaars, leiders van ngo's, globalistische investeerders. Uiteraard richten op personen die geen gewapende lijfwachten hebben.
4. De vierde fout is om op te scheppen over de acties die u hebt ondernomen of op het punt staat te ondernemen, en ze de ether in uit te zenden. Het is goed om een sterk gevoel van doelmatigheid te hebben, maar als u geraakt wordt door een overmatige behoefte om uw ego te voeden, zult u waarschijnlijk gevoelige informatie toevertrouwen aan personen die u zullen aangeven. Als u wanhopig op zoek bent naar aandacht en liefde/waardering/complimenten, neemt u waarschijnlijk onnodige risico's die zullen leiden tot uw arrestatie. Laat uw ego niet betrokken raken door op te scheppen over uw succes of missie, en ga geen 'wedstrijdje' aan met andere patriotten. Als Justiciar Knight is het u ten strengste verboden om gevoelige informatie met buitenstaanders te delen (of zij nu kunnen meevoelen met uw principes of niet). Ik schat dat ongeveer 50% van alle gewapende verzetsstrijders wordt gearresteerd en opgesloten voordat ze zelfs de kans krijgen om hun missie uit te voeren, als gevolg van hun incompetentie wat betreft hun totale gebrek aan geheimhouding.
5. De vijfde fout is om de kracht/overtuiging van uw partner te overschatten en acties te ondernemen waarvoor u nog onvoldoende spullen of kennis heeft.
6. De zesde fout is onbezonnen actie. U verliest uw geduld, raakt zenuwachtig, wacht niet lang genoeg, en stort uzelf ongedurig in actie, wat resulteert in een mislukte missie.
7. De zevende fout is om de zaken niet GRONDIG te plannen, en om spontaan te handelen.
In tijden van verandering is de patriot een zeldzaam figuur, en dapper en gehaat en geminacht. Als zijn zaak slaagt, zullen de bangen zich bij hem voegen, want dan kost het niets om een patriot te zijn.
Mark Twain
U herinnert zich misschien wel de hoofdpersoon van de eerste Matrix-film; op een of andere manier was dit figuur ontwaakt uit zijn "capsule", waar hij werd verbonden met een fantasie wereld, een softwareprogramma. Hij gaf niets om de werkelijkheid waarmee hij nu werd geconfronteerd want dit hield lijden in en een strijd tegen de machines met verschrikkelijk weinig kans van slagen. Hij wilde niet vechten, en hij wilde niet lijden. Het enige wat hij wilde was om weer te worden aangesloten op zijn capsule, waar hij zijn oude fantasieleven weer kon leven - los van de werkelijkheid. De hoofdpersoon ging zo ver als samenwerking met de machines en zijn eigen volk verraden voor de belofte dat hij zijn capsule weer in mocht. Hij was gewoon niet bereid om de realiteit onder ogen te zien en zou zelfs zijn eigen volk doden om de confrontatie te vermijden.
Op een bepaalde manier vat dit de gewone Europeaan samen. Drommen van de mensen die we willen redden van de lopende Europese genocide willen onze hulp niet (of ten minste denken ze dat ze onze hulp niet willen). In feite zouden velen van hen alles doen wat in hun macht ligt om te voorkomen dat ze geconfronteerd worden met de realiteit. Dit verklaart vaak waarom goedbedoelende mensen die proberen om de mensen om hen heen voor een dreigend gevaar te waarschuwen zo worden veroordeeld, belachelijk gemaakt en zelfs vervolgd. Het is uitgegroeid tot onze ondankbare taak, die van de paar dapperen, om de mensen wakker te schudden uit de capsules en hen te werven voor de verzetsbewegingen van Europa. Helaas voor ons kan de menselijke natuur heel vaak nadelig zijn voor ons. Veel mensen hebben zich aangepast aan dit genocidale systeem en sommigen hebben zelfs indirect hun lot aanvaard. Ze accepteren dat de cultureel marxistische/multiculturele regimes bezig zijn met het proces om de Europese identiteit, onze cultuur, tradities en zelfs onze nationale staten uit te roeien. Velen zijn gehersenspoeld tot op het punt waarop ze dit uitroeiingsprogramma verdedigen met hun leven.
Om de massa's wakker te schudden is de enige rationele benadering om ervoor te zorgen dat het huidige systeem instort. Dit zal leiden tot veel pijn op de korte termijn: vermindering van uitkeringen, stijging van de werkloosheid zelfs hongersnood in extreme gevallen. Het grootste deel van ons volk zal weigeren om mee te helpen met de verzetsbewegingen, omdat ze het gevoel hebben dat ze te veel te verliezen hebben. Ze hebben enkele jaren en heel wat middelen geïnvesteerd in lange opleidingen en de meeste mensen hebben hypotheken/leningen waarvoor zij geen andere keuze hebben dan te blijven betalen. Velen ontvangen uitzonderlijke prikkels van de overheid om "trouw" te blijven aan het systeem. Al deze verantwoordelijkheden en prikkels veroorzaken een symbiose tussen de slachtoffers (volk) en de verdelgers (regime) tot op de zekere hoogte waar we een collectief massaal Stockholmsyndroom hebben (sympathieën voor en loyaliteit aan de gijzelnemer). Ons doel is om deze banden te breken en dit kan alleen worden bereikt door bij te dragen aan het creëren van een scenario waarin de anti-Europese ideologie van haat die we willen vernietigen vergaat/instort of afsterft aan duizend snijwonden. Voor elke succesvolle operatie wordt een nieuwe snijwond toegebracht die zal bijdragen aan de ondergang van deze ideologie. Het uitroeien van het marxisme in Europa zal ons 30 tot 70 jaar kosten, maar we zullen uiteindelijk slagen. Al het werk telt, laat daar geen twijfel over bestaan.
Omdat het systeem geleidelijk verzwakt, zal de werkloosheid stijgen en mensen zullen op korte termijn lijden. Maar dit is de enige manier waarop we een situatie kunnen creëren waarin mensen daadwerkelijk opkomen voor hun mening. We moeten hun symbiose met hun gijzelnemer breken en veel van de mensen die we proberen te bevrijden zullen ons daarvoor haten. Toch is het de enige manier om cultureel marxisme te vernietigen in West-Europa en veilige vrijheid voor alle Europeanen te garanderen.
"We willen dit niet doen, maar we hebben geen keus."
Het driefasenproces van het vernietigen en vervangen van de huidige cultureel marxistische/multiculturele regimes van West-Europa zal niet gemakkelijk of pijnloos zijn. Houd in gedachten dat deze regimes die we bevechten genocide hebben gepleegd en nog steeds plegen tegen de inheemse volkeren van Europa door ze bloot te stellen aan meer dan 25 miljoen moslims. Ze hebben indirect meer dan 15.000 Europeanen gedood, meer dan 500.000 Europese vrouwen verkracht, meer dan 4,5 miljoen Europeanen beroofd en geterroriseerd, meer dan 37.000 cultureel conservatieven ontslagen van hun banen en meer dan 150.000 broeders en zusters opgesloten voor verzet tegen hun beleid.
Als Justiciar Knight werkt u als rechter, jury, en beul namens alle vrije Europeanen. Vergeet nooit dat het niet alleen uw recht is om op te treden tegen de tirannie van de cultureel marxistische/multiculturele elites van Europa, het is uw plicht om dat te doen.
Er zijn situaties waarin wreedheid nodig is, en weigeren om noodzakelijke wreedheid toe te passen is verraad van de mensen die u wilt beschermen.
De aanbevolen methode is om aan te vallen op een gewelddadige en bedrieglijke wijze (terreuracties), meestal met beperkte troepen (1-2 personen).
Zodra u besluit om aan te vallen, is het beter om te veel te doden dan te weinig, anders loopt u het risico om de gewenste ideologische impact van de aanval te verminderen. Leg uit wat u heeft gedaan (in een voorafgaand aan de operatie verspreide aankondiging) en wees er zeker van dat iedereen begrijpt dat wij, de vrije volkeren van Europa, opnieuw en opnieuw zullen toeslaan. Verontschuldig u niet, maak geen excuses of drukt geen spijt uit, want u handelt uit zelfverdediging of op een preventieve manier. In veel opzichten heeft de moraal zijn betekenis verloren in onze strijd. De vraag van goed en kwaad wordt teruggebracht tot een eenvoudige keuze. Voor elke vrije patriottische Europeaan blijft er maar één keuze over: Overleven of sterven. Er zullen wat onschuldigen sterven bij onze activiteiten omdat ze gewoon op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats zijn. Wen er maar aan. De behoeften van de grote groep overtreffen altijd de behoeften van de kleine.
Het evenredigheidsprincipe moet worden nageleefd door degenen die de gewapende strijd voeren tegen de multiculturele elites van Europa. Dit betekent dat we onder normale (optimale) omstandigheden (per 2010) niet meer dan ongeveer 45.000 doden en 1 miljoen gewonden onder de cultureel marxisten/multiculturalisten in West-Europa moeten veroorzaken. De cijfers weerspiegelen het gelijke aantal slachtoffers dat zij zelf op hun geweten hebben, de resultaten die ze hebben toegebracht aan de eigen bevolking als gevolg van de uitvoering van het Eurabië-project van de EU & Europees multiculturalisme. Als u de totale hoeveelheid Servische soldaten meerekent die zijn gestorven als gevolg van de NAVO-aanvallen, zal het aantal hoger zijn. Daarnaast zijn er ongeveer 10.000 tot 20.000 Europeanen gedood in Noord-Afrika, Rhodesië en Zuid-Afrika als gevolg van het cultureel marxistische/multiculturele beleid na 1950. Het totaal aantal Europeanen dat de verraders van categorie A en B in West-Europa hebben gedood is op basis van deze schattingen in totaal ongeveer 100.000 mensen. Als u bredere groepen meerekent (zoals christelijke Maronieten, Kopten, Assyriërs) dan lopen de aantallen in de honderdduizenden. West-Europese regimes hebben ervoor gekozen om de oproep van een van onze protectoraten (christelijk Libanon) te negeren en als gevolg daarvan zijn tienduizenden mensen gestorven (en sterven nog steeds). Als we de globale jihadi genocide van christenen meetellen, zoals in Soedan (waar de West-Europese regimes als gevolg van verzoening met de islamitische regimes hebben geweigerd om te helpen na de oproep van onze christelijke bondgenoten) dan zullen de aantallen in de miljoenen lopen.
Eindnoot: Veel conservatieven (vooral christelijke conservatieven) zouden er echter op aandringen dat het totale aantal geaborteerde baby's en directe slachtoffers van de cultureel marxistische ideologie toegevoegd moeten worden, wat neerkomt op: 2 miljoen + alle mensen in West-Europa sinds het begin van 1950 tot vandaag aan toe.
"Geweld is de moeder van verandering."
De volgende suggesties moeten worden overwogen voordat de planningsfase van een operatie kan worden gestart.
Bepaalde personen zullen al genoeg kapitaal hebben om een operatie te financieren. 10.000 tot 20.000 euro zou voldoende zijn voor de moorden/executies van de belangrijkste verraders van categorie A of B. Het aantal benodigde middelen varieert van 10.000 - 200.000 euro (afhankelijk van de aard van de operatie). Hier zijn een paar richtlijnen als u helemaal geen geld heeft of zelfs in de schulden zit:
Met 12 maanden hard werken (sales en marketing) zult u in veel West-Europese landen ongeveer 30.000-50.000 euro kunnen sparen. Bovendien zult u in staat zijn om verschillende kredieten en leningen aan te vragen (creditcards en andere kredieten op lange/korte termijn), wat u 20.000-100.000 euro oplevert. Dit zou voldoende moeten zijn voor een kleine tot gemiddelde operatie. Houd in gedachten dat extra geld u meer ruimte zou geven en zou zorgen voor meer operationele flexibiliteit.
Van de cellen van de aanslagen op 11 september (12 personen) wordt gezegd dat ze ergens tussen de $ 400.000 en $ 500.000 nodig hadden voor de missie.
Als criminele activiteit de enige beschikbare optie is voor u, besef u dan dit: het is politiek en strategisch gerechtvaardigd om middelen te 'onteigenen' [stelen, opeisen] als het de gewapende strijd financiert. Dit is de primaire factor die de stedelijke guerrilla van de gewone misdadigers onderscheidt. Criminelen beroven voor hun eigen gewin, terwijl een stedelijke verzetsguerrilla zal onteigenen om zijn volk en land te dienen.
Wees creatief
U kunt ook proberen om geld te krijgen van financieel bevoorrechte sympathisanten in uw land. Presenteer gerelateerde projecten (een schrijfproject of uw plan om een jeugdbeweging op te zetten gerelateerd aan cultureel conservatisme, anti-jihadbeweging). Maak een businessplan. Wees heel duidelijk over uw niet-gewelddadige middelen, terwijl u op hetzelfde moment de nodige signalen geeft. Een alternatief zou zijn om een inzamelingsactie te organiseren tegen wereldwijde jihad (voor de slachtoffers van de jihad enz.). Het punt van deze dekmantel is om een goede rechtvaardiging te hebben om fondsen te verzamelen van sympathisanten en op hetzelfde moment de juiste signalen te sturen (wij willen uw financiële steun voor het verzet) zonder hem/haar/hen op een of andere manier te belasten door te veel te onthullen. Als [de sponsor] een sympathisant is, zal hij uw "vreedzame project" steunen, of hij zal het verwerpen. Ten minste 10% van de kapitalisten sympathiseren genoeg met onze zaak om in te stemmen met de financiering of het financieel bijdragen aan uw project/fondsenwerver. Het kan nodig zijn om een organisatie voor fondsenwerving te starten door in een belastingparadijs een vennootschap te creëren. Onderzoek verschillende belastingparadijzen die de vereiste veiligheid en anonimiteit bieden. Er zijn meer dan 100 belastingparadijzen over de hele wereld, ook al is het cruciaal om te begrijpen dat slechts 7 van hen daadwerkelijk veilig genoeg zijn (en de lijst wordt elk jaar kleiner).
Een korte gids voor het maximaliseren van uw krediet (creditcards, leningen)
Ik moet toegeven dat ik nogal bezorgd was bij het starten van dit aspect van de planningsfase. Hoe kan ik diverse creditcards aanvragen als ik de afgelopen drie jaar heb besteed aan het schrijven van een boek, zonder enig vast inkomen?
Na wat onderzoek naar dit onderwerp kwam ik tot de conclusie dat een normale lening krijgen uit den boze was omdat ik niet voldeed aan de minimale eisen (officiële belastingaanslagen van vorig jaar die wijzen op een hoog inkomen, onroerend goed enz.). Dit zou een optie zijn voor personen die onroerend goed bezitten of mensen die op zijn minst een stabiel inkomen kunnen aantonen. Creditcards krijgen leek het enige alternatief voor mij en ik zou creatief moeten zijn, omdat deze eisen ook heel streng zijn. Ik had 60.000 euro, maar wilde een extra kredietreserve van ten minste 20.000 euro als een veiligheidsbuffer. Op mei 2009 ben ik begonnen met een bedrijf en heb ik het eerste 'salaris' aan mezelf overgemaakt, en documentatie gemaakt ten behoeve van het bedrijf om dit te steunen. Mijn bedoeling was om de nodige documentatie te creëren om ten minste een minimum aan krediet te krijgen.
Stap 1 - leg de basis indien nodig: Richt een bedrijf op - maak geld over van uw persoonlijke- naar uw bedrijfsrekening - boek de overdracht van het eerste maandelijkse bedrag af (laten we zeggen 3000 euro op 15 mei). Volgens het Noorse systeem moet u de belasting aftrekken (35-50%) en vakantiegeld (ongeveer 10%) voordat u de rest van het bedrag (het werkelijke loon) naar een persoon overmaakt.
15 juni - overdracht tweede bedrag
15 juli - derde betaling
15 augustus - vierde betaling
U heeft nu ondersteunende gegevens (controleerbare banktransacties) om de vereiste documentatie te creëren (loonstrookje voor vier maanden). U bent nu klaar om de aanmelding bij diverse bedrijven te starten.
Stap 2 - overzicht: Nu zou u inmiddels al een overzicht hebben gemaakt van de verschillende aanbieders van creditcards in uw land. Ik kon ca. 20 verschillende bedrijven vinden. Stel vast welke primaire bank deze bedrijven gebruiken. Bijvoorbeeld: Bank x kan verschillende dochterbedrijven gebruiken om verschillende kaarten op de markt te brengen, maar ze zullen dezelfde kredietafdeling hebben. Voorkom dat u meerdere aanvragen naar hetzelfde bedrijf stuurt (dezelfde kredietafdeling), omdat dit zal leiden tot achterdocht en al uw aanvragen kunnen worden afgewezen.
Het lukte mij om de 25 verschillende creditcards te herleiden tot twaalf daadwerkelijke aanbieders.
Het probleem was nu dat een grote meerderheid van hen alleen formulieren online had. Deze online aanvraagmethodes zouden zeker weinig succes opleveren omdat ze gebruik maken van de gegevens van vorig jaar als de belangrijkste criteria.
Stap 3 - aanvraagproces: Ik heb twaalf aanvragen online gedaan en fysieke aanvragen met ondersteunende documentatie verzonden naar vier aanbieders.
Zoals verwacht werden tien van de online aanvragen afgewezen omdat velen hiervan niet eens een veld hadden voor opmerkingen. Maar alles wat u hoeft te doen is contact opnemen met de kredietafdeling van de diverse bedrijven en hen de ondersteunende documentatie sturen.
Overzicht resultaat: 16 aanvragen verzonden, 7 afwijzingen (zelfs nadat de ondersteunende documentatie was gestuurd) - 9 goedgekeurd.
Totaal behaald krediet (met inbegrip van de creditcard die ik al had): 26.000 euro.
Het was meer dan ik had verwacht te krijgen gezien het feit dat ik een zwak platform had om mee te werken. Dit krediet zal indien nodig als een bufferbedrag/noodfonds dienen in de latere fase van de operatie.
Een persoon die een stabiel salaris van bijvoorbeeld 70.000 euro kan aantonen, kan tot 240.000 euro in kredieten/leningen krijgen op basis van alleen al dit salarisniveau, zelfs meer als hij/zij onroerend goed heeft.
Als algemene regel geldt dat ca. 15-50% van de operatiekosten krediet mogen zijn, niet meer. Dit dient als een laatste redmiddel te worden gebruikt als dat nodig is, aangezien u slechts rond 30-60 dagen heeft voordat ze (de bedrijven) zullen beginnen om verschillende maatregelen uit te voeren om hun geld terug te krijgen als u niet betaalt. U kunt natuurlijk de limiet bereiken op de verschillende kaarten en betalingen beheren zodat het enigszins financieel gesynchroniseerd is met de laatste datum voor de missie. Zorg er ook voor dat u de wetgeving in uw land met betrekking tot kredietschuld dubbel napluist en zorg ervoor dat de schuld niet zal worden overgeheveld naar uw dierbaren (vrouw, kinderen) in geval van overlijden of opsluiting.
Geschatte kosten voor apparatuur van hoge kwaliteit
Pantsers, wapens en munitie: 7.000 - 30.000 Euro
Explosieve stoffen: 5.000 - 100.000 Euro
Overig logistiek/transport/verblijf: 3.000 - 20.000 euro
Totale bedrag uitgegeven voor de planning + creatie van het boek
Ongeveer 240.000 euro, 140.000 voor het maken van het compendium en ongeveer 100.000 euro voor de operatie.
Presenteer terwijl u in de planningsfase zit een geloofwaardig "project/alibi" aan uw vrienden, collega's en familie. Kondig aan uw beste vrienden, collega's en familie aan dat u een "project gaat nastreven" dat ten minste gedeeltelijk een "nieuw patroon van activiteiten" (isolatie/reizen) kan rechtvaardigen.
Bijvoorbeeld, vertel hen dat u bent begonnen om World of Warcraft of een ander online MMO-spel te spelen en dat u zich hierop wilt richten voor de komende maanden/jaren. Dit 'nieuwe project' kan isolement rechtvaardigen en de mensen zullen een beetje begrijpen waarom u voor zo'n lange tijd uw telefoon niet opneemt. Vertel hen dat u volledig verslaafd bent aan het spel (hardcore raiden etc). Benadruk voor hen dat dit een droom is die u al heeft gehad sinds u een kind was. Als ze u willen ompraten, dring aan en vraag hen om uw beslissing te respecteren. U zult versteld staan van hoeveel u onopgemerkt kunt doen als u dit spel de schuld geeft. Als uw plan vereist dat u een reis maakt, zeg dan bijvoorbeeld dat een van uw vrienden van WoW gaat bezoeken, of beter nog, een leuk meisje uit uw "guild" (die in een ander land woont). Er zullen geen verdere vragen komen als u het zo speelt met deze argumenten.
WoW de schuld geven is ook heel strategisch als gevolg van een andere factor. Het wordt meestal beschouwd als "taboe" of zelfs beschamend in de samenleving van vandaag om te zijn aangesloten bij een MMO. Door 'het geheim' te onthullen aan uw naasten openbaart u daarom (voor hen althans) uw diepste geheim aan hen. Meestal zullen ze dan 'helpen' om dit geheim te houden, wat voor u zeer nuttig kan zijn. Als mensen uit uw secundaire sociale kring hen [over u] vragen zullen ze zelfs meestal 'liegen' namens u (en u daarmee een alibi geven), om uw MMO-project geheim te houden.
Vermijd het onthullen van uw politieke overtuiging
Politiek correct lijken, of op zijn minst gematigd, kleed u normaal. Probeer uw retorische activiteiten te beperken. Vermijd overmatig posten op forums. Overmatig forumgebruik zou u op de zwarte lijst van uw nationale overheid terecht doen komen.
Hoe sociale taboes gebruikt kunnen worden om te voorkomen dat mensen in uw omgeving te veel graven of te veel vragen stellen - en hoe u ze gemakkelijk kunt manipuleren om te helpen om uw dekmantel te beschermen voor alle anderen, zonder dat ze het geringste idee hebben van wat er gaande is
Het gebruik van sociale taboes is een uiterst effectieve methode om te voorkomen dat mensen die u goed kennen te veel gaan graven of te veel vragen over uw activiteiten van dat weekend of dat jaar. Het is ook een zeer effectieve methode om iemand te manipuleren voor het beschermen van uw dekmantel.
Dekmantels op de lange termijn:
Zeg dat u WoW (World of Warcraft) speelt of een andere MMO, en er verslaafd aan bent geworden. Zeg dat u het hardcore gaat spelen voor de rest van het jaar en dat het geen zin heeft te proberen om u om te praten. Informeer hen dat u daarmee bezig zult zijn in de toekomst enz. Vertel hen dat u zich ervoor schaamt en u er niet verder over wilt praten. Laat ze zweren om het niet verder te vertellen! (U moet gewoon effectief meer vragen van die persoon voorkomen en zorgen dat die persoon u gaat helpen bij het beschermen van uw dekmantel voor alle anderen)
Zeg dat u denkt dat u homo bent en in het proces zit van het ontdekken van uw nieuwe zelf en dat u niet verder wil praten over dit onderwerp. Vertel hen dat u zich ervoor schaamt en u er niet verder over wilt praten. Laat hen zweren om het niet verder te vertellen! (Uw ego zal waarschijnlijk een deuk oplopen, tenzij u erg zelfverzekerd bent in uw eigen heteroseksualiteit, want zij zullen werkelijk geloven dat u homo bent. Maar het is een zeer effectieve strategie om de vragen te laten stoppen en te voorkomen dat mensen gaan graven in uw leven wanneer u niet wilt dat ze dat doen.
Dekmantels op de korte termijn:
Als u een geloofwaardige smoes nodig heeft wanneer naar het buitenland gaan voor een weekend, enz. en de mensen die u probeert te overtuigen zijn te nauw verwant aan u om in het smoesje van 'een conferentie' te trappen enz.), zeg dan dat u naar een massagesalon of bordeel in het buitenland gaat. Vertel hen dat u zich ervoor schaamt en u er niet verder over wilt praten. Laat hen zweren om het niet verder te vertellen!
Dit zijn allemaal cynische en manipulatieve strategieën, maar uiterst effectief. Liegen en het manipuleren van andere mensen is over het algemeen een slechte zaak en moet worden vermeden indien mogelijk. Maar de ernst van onze activiteiten vereist vaak dat we cynisch, manipulatief en pragmatisch zijn. We hoeven het niet leuk te vinden, maar af en toe moeten we dit doen.
Er zijn bepaalde stappen die u kunt ondernemen om ervoor te zorgen dat het voor de nationale inlichtingendienst erg moeilijk wordt om u te volgen.
Uiteraard is de beste aanpak om te voorkomen dat u überhaupt op hun zwarte lijst terecht komt.
Zij hebben u misschien al op een lijst en controleren misschien zelfs een deel van uw activiteiten (internet/mobiel verkeer). Dit zal waarschijnlijk het geval zijn als u betrokken bent geweest bij rechtse activiteiten in het verleden en wordt beschouwd als een bedreiging voor de gevestigde orde.
Voor activiteiten rondom de planning van de operatie moet u het gebruik van kanalen die ze kunnen controleren vermijden. Gebruik aliassen wanneer u communiceert terwijl u onderzoek doet. Gebruik terwijl u onderzoek doet via het internet software die uw IP-adres maskeert en andere technologie (bijvoorbeeld het Tor-netwerk, anonymize.net of Ipredator). Wees extra voorzichtig bij het onderzoek naar bommenrecepten (kunstmestbommen), want veel termen zullen leiden tot elektronische meldingen. U kunt overwegen om via een laptop op afstand gebruik te maken van andermans netwerken door buiten hun appartement/huis te parkeren. U kunt ook een anonieme laptop kopen en vrij surfen via uw lokale McDonald's enz. Gebruik software om spyware, cookies etc. te verwijderen
Voordat u begint met het plannen van een operatie gebruikt u de volgende richtlijnen:
Geen e-mailcorrespondentie of telefoonactiviteit die u in beschuldiging kan stellen of enige belangrijke informatie prijs zal geven.
Het meest essentiële doel is om te voorkomen dat u eindigt op een zwarte lijst.
Korte lijst
U moet de afzonderlijke fasen niet beginnen tot u volledig klaar bent met elke subfase. U moet NIET twee of meer fasen starten op hetzelfde moment! U begint altijd met het moeilijkste deel - de aankoop van TNT/dynamiet/semtex of gelijkaardige stoffen, en gaat dan naar de volgende fase. De eerste subfase bestaat uit het verwerven van TNT/dynamiet. Zodra u hebt bijv. 100-500 kg hebt gekocht, verbergt u het en begraaft het in een ondergrondse kist op een unieke en afgelegen locatie.
U kunt DAARNA de aankoopfase kunstmest starten. Wanneer u klaar bent met het kopen van voldoende meststoffen (2-5 ton) verpakt u het vochtdicht en begraaft het op een veilige en ANDERE locatie (bij voorkeur in een ondergrondse opslag). Nadat die subfase is afgerond kunt u beginnen met de aankoop van nitro- of vliegtuigbrandstof. Als u niet in staat bent om aan deze stoffen te komen dan kunt u ook gewoon diesel gebruiken. Als de geheime dienst tijdens een van de subfasen een tip krijgt over uw activiteiten, zullen ze toeslaan als ze weten dat er een orgie aan bewijslast beschikbaar is. Door de aankoopfase te verdelen in subfasen maakt u het hen een stuk moeilijker als zij ooit een tip over u ontvangen. Ook moet u dekmantels hebben voor elke subfase. Bijvoorbeeld: als u mest koopt, moet u een bedrijfsplan en een geloofwaardige reden hebben die zal bevestigen dat u de meststof gebruikt voor een oogst. U moet een businessplan maken waarin u precies beschrijft hoe u de meststof gaat gebruiken (kies dan natuurlijk een type gewas voor uw dekmantel waarvan u weet dat het een zo groot mogelijke hoeveelheid kunstmest nodig heeft en koop het tijdens het begin van het seizoen om te voorkomen dat er alarmbellen afgaan). Het huren/leasen van een kleine boerderij versterkt de geloofwaardigheid van uw dekmantel voor die subfase (deze boerderij kan ook worden gebruikt als uw hoofdkwartier voor de aankoopfase). Er moeten gelijkwaardige dekmantels worden opgezet voor elke subfase. Bijvoorbeeld, u moet een businessplan hebben voor een klein bedrijf voor delfstoffenwinning (extractie van mineralen - explosies/boren) voordat u begint/probeert om TNT te kopen. Het is essentieel dat uw dekmantel geloofwaardig genoeg is om potentiële controle te doorstaan. Richt een bedrijf op en registreer het, maak een businessplan, maak visitekaartjes, een website enz. Vergeet niet: u hoeft hier niet per se opnieuw het wiel uit te vinden. Kopieer gewoon alle beschikbare businessplannen over het onderwerp, zo veel als er beschikbaar zijn op het gebied van "delfstoffenwinning". Herhaal het gebruik van deze principes in de loop van de verschillende subfasen in de aankoopfase want het kan uw kaartje "Verlaat de gevangenis zonder betalen" zijn als iemand ooit enig intel over u ontvangt. Het creëren van geloofwaardige dekmantels is een essentieel onderdeel van het beheer van de aankoopfase.
"Een man doet wat hij moet doen - ondanks persoonlijke gevolgen, ondanks hindernissen en gevaren en druk - en dat is de basis van alle menselijke moraal."
Winston Churchill
Een Justiciar Knight zijn is niet voor iedereen in de wieg gelegd. U moet normaliter absoluut alles alleen plannen, alleen vechten om uw missie door te zetten, en u zult waarschijnlijk alleen sterven met de helft van de systeembeschermers van uw stad op uw hielen. Ik heb echter nog nooit in mijn leven het gevoel gehad dat ik iets betekenisvollers heb gedaan dan wat ik nu doe, ongeacht het gebrek aan morele steun van mijn medestichtende broers of een ander gewapende verzetsstrijders. Steun van onze bestaande, zeer verspreide en anonieme "non-hiërarchie" zou leuk zijn, maar ik ben erin geslaagd om [met de eenzaamheid] om te gaan door middel van mentale discipline om te worden wat ik nu ben: een zelfgedreven en zeer effectieve manifestatie van een onafhankelijke verzetscel. Ik ben erin geslaagd om voor een duur van nu al meer dan 9 jaar geconcentreerd en zeer gemotiveerd te blijven. Ik voel me echt gelukkig met mijn huidige koers. In feite ben ik nog nooit zo gelukkig geweest als ik nu ben en ik heb er geen problemen mee om mijn ware ideologische agenda te verbergen voor alle anderen. Voor iedereen die ik ken ben ik een gematigde rechtse en geen verzetsstrijder. Het is niet eenvoudig om dit niveau van mentaal comfort te bereiken en ondertussen op hetzelfde moment gericht te zijn op met iets dat zo belangrijk en serieus is. U moet de eerste moeilijke psychologische beproevingen overwinnen en vervolgens elke dag een lichte mentale controle uitvoeren totdat de missie is voltooid. Dit moet niet worden onderschat want het is misschien wel het belangrijkste aspect van het deel uitmaken van een "open-source verzetsnetwerk", waar u een beroep doet op de mogelijkheid om uzelf te motiveren. Het martelaarschap omarmen is niet iets wat u zomaar even besluit te doen, maar het is een proces dat tijd kost en inspanning en zelfbezinning vergt. Dit is een factor die een meerderheid van de verzetsstrijders negeert en is de reden waarom een meerderheid van de beginners gedemotiveerd raakt na een bepaalde periode. Ze doen wegens gebrek aan opleiding en kennis niet wat van hen wordt verlangd, en verliezen door een gebrek aan motivatie uiteindelijk de wilskracht om te vechten. Ik doe bijna elke dag een mentale check door middel van meditatie en filosoferen. Ik simuleer/mediteer terwijl ik een wandeling in mijn buurt maak met mijn iPod aan. Dit bestaat uit dagelijks 40 minuten lopen, terwijl ik op hetzelfde moment ideologisch filosofeer, zelfindoctrinatie uitvoer en de mentale simulatie van de operatie afdraai tijdens dat ik luister naar motiverende en inspirerende muziek. Ik simuleer verschillende toekomstscenario's met betrekking tot verzetsinspanningen, confrontaties met de politie, de toekomstige verhoorscenario's, toekomstige gerechtelijke zittingen, toekomstige interviews met de media etc, of ik filosofeer over bepaalde artikelen in het boek. Deze dagelijkse mentale oefening ofwel ritueel houdt me volledig gemotiveerd en laadt mijn batterijen weer op. En ik weet zeker dat het ook kan werken voor andere mensen.
Het is misschien wel het meest essentiële aspect van ons gewapende verzetsinspanning in fase 1 om mogelijkheden/rituelen te leren om uzelf mee te motiveren en in staat te zijn om dit ritueel op een dagelijkse basis te doen. Een van de redenen waarom moslims zo effectief zijn bij guerrillaoorlog is dat ze zichzelf gemotiveerd houden door vijf keer per dag te bidden en motiverende sura's uit de Koran voor te dragen.
Dit klinkt misschien verschrikkelijk en schandalig voor met name een aantal christelijke religieuze leden van de revolutionaire conservatieve verzetsstrijders, maar er kunnen en moeten bepaalde maatregelen worden genomen om uw psychologische gemoedstoestand weer in evenwicht te brengen/te revitaliseren in situaties waarin u helemaal gedemotiveerd en neergeslagen bent tijdens de verschillende planningsfasen. Uiteindelijk bent u uw eigen ergste vijand, en het is een van de meest voorkomende zaken voor mensen die de vaardigheid ontbreekt om hun gemoedstoestand op te frissen en in balans te houden dat hun demotivatie leidt tot een zenuwinzinking en uiteindelijk tot een scenario waarin een verzetsstrijder kiest af te zien van de ideologische zaak.
Het is absoluut noodzakelijk dat u, als een conservatieve revolutionair, efficiënte rituelen en verschillende methoden leert en praktiseert om moreel en motivatie hoog te houden. Het is toegestaan en zelfs aangemoedigd dat u alle oplossingen zoekt die voor u werken, ook genieten van lekker eten, seksuele stimuli, meditatie en alle methoden die zullen helpen om uw moreel en motivatie hoog te houden.
Vanuit een pragmatisch oogpunt worden deze methoden beschouwd als een zeer efficiënte psychologische stimulans die de potentie heeft om uw productie van serotonine te stimuleren en u te helpen in elke situatie waarin u zich leeg, bang, onzeker, verward of gedemotiveerd voelt. Omdat het overwinnen van continue en vaak ook dagelijkse persoonlijke psychologische barrières de kern van onze uitdagingen is, dient het gebruik van deze tactische psychologische methoden en soortgelijke benaderingen te worden beschouwd als een integraal onderdeel van de planningsfasen om ervoor te zorgen dat u in een evenwichtige gemoedstoestand blijft. Een evenwichtige gemoedstoestand is (met name voor eenmans- of tweemanscellen) vereist voor elke militaire operatie die over een langere periode loopt. U zult als u in een eenmans- of tweemanscel zit en alleen kunt rekenen op uw eigen manieren van zelfaanmoediging misschien niet in staat zijn te communiceren of het broodnodige schouderklopje of aanmoedigende opmerkingen te krijgen van andere celleden. Ervoor zorgen dat u een stabiele, gemotiveerde en geconcentreerde geest kunt behouden is allesbehalve absurd. Ja, voor bepaalde religieuze leden zijn een aantal maatregelen duidelijk in strijd met de bijbelse leer, maar de hoeveelheid genade en goddelijke gratie die u schept op het punt waarop u alles opoffert (in de martelaarsmissie) zal overvloedig zijn, en zal eventuele kleine of ernstige zonden die u heeft begaan voorafgaand aan de operatie meer dan teniet doen.
Hoe u uw moreel en motivatie jaren hoog kunt houden door middel van muziek
Het bereiken en behouden van de positie als een op zichzelf staande sleeper cell, een Justiciar Knight, omvat de mogelijkheid om uzelf te motiveren/indoctrineren over een langere tijdsperiode. Zelfgefinancierde en zelf geïndoctrineerde individuele eenmanscellen zijn de ruggengraat van Knights Templar Europa. Het is almeerdere keren benadrukt wat het belang is van de mogelijkheid voor celcommandanten van een eenmanscel om hun gemoedstoestand en het moreel hoog te houden door zelfindoctrinatie en motivatie via het gebruik van specifieke motiverende technieken.
Ik heb al eerder gezegd dat het nemen van lange wandelingen/trainingen terwijl u luistert naar selecte muziek een zeer efficiënte manier is om uw behoeften te vervullen in dit verband. Drie tot vijf wandelen/trainingen per week, van 40 tot 90 min, heeft mijn moreel, vertrouwen en motivatie meerdere jaren hooggehouden. Wanneer u dit ritueel combineert met af en toe een verzetsblog lezen krijgt u alle motivatie die u ooit nodig heeft. Herhaal deze routines op een wekelijkse basis en u zult uw motivatie en moreel hoog houden voor zo lang als nodig is. Houd in gedachten dat de tijd van de eerste planning van de operatie tot de werkelijke uitvoering ervan meer dan 2 jaar kan zijn. De sleutel tot gericht en gemotiveerd blijven zonder de onaanvaardbare risico's te nemen van communiceren met andere revolutionaire conservatieven, is om zelf succesvolle motiverende technieken te gebruiken.
Ik zal u nu een aantal muzieknummers laten zien die u zo snel mogelijk moet krijgen, die ideaal zijn voor het doel om een hoog niveau van motivatie en vertrouwen te behouden:
Motiverende muziek, artiest: Saga
Saga is een moedige Zweedse vrouwelijke nationalistisch georiënteerde musicus die popmuziek schrijft met patriottische teksten. Ze is, voor zover ik weet, de beste en meest getalenteerde patriottische muzikant in de Engelstalige wereld. En voor degenen onder u die, net als ik, een hekel hebben aan metal, is Saga een van de weinige bronnen beschikbaar die patriottische popmuziek van kwaliteit biedt met briljante teksten. Het merendeel van de nummers zijn in het Engels en sommige zijn in het Zweeds.
Marxistische en multiculturele karaktermoordenaars zullen beweren dat Saga een kwaadaardige, nationaalsocialistische monsterband uit de hel is, dit als gevolg van haar succes. Deze karakterschets kon echter niet minder waar zijn. Hoewel Saga's oude omgeving, de voormalige NSF - National Sosialistisk Forening (een voormalige Zweedse inheemse rechtenbeweging gedemoniseerd als "kwaadaardige nazi-monsters"), vroeger zelfbenoemde nationaalsocialisten waren, is het duidelijk geworden dat de meesten van hen nu een meer nationaalconservatieve ideologische stroming van conservatisme omarmd hebben, zeer vergelijkbaar met die van Knights Templar Europa. Saga heeft een aantal popnummers met nationalistisch gezinde teksten die alle conservatieven aanspreken, en vooral revolutionaire conservatieven van alle conservatieve ideologische stromingen.
Saga heeft de geloofwaardigheid om deze teksten vocaal te presenteren omdat ze al meer dan 10 jaar een Zweedse en Europese conservatieve verzetsstrijder is die werkt voor de politieke en culturele belangen van Zweden en de belangen van alle Zweden, Scandinaviërs en Europeanen. Saga en soortgelijke patriottische helden en heldinnen van Scandinavië die, in tegenstelling tot mensen zoals ik, nog uit de 'revolutionaire conservatieve kast' moeten komen, zijn al jaren met politieke vervolging en demonisering geconfronteerd. Toch blijven ze hun dappere strijd voeren om de demografische en culturele genocide van de Scandinavische en Europese stammen te voorkomen. In plaats van fysiek revolutionair of democratisch verzet, vecht ze door haar muziek door het beste in ons te inspireren.
Ik ontdekte Saga's muziek relatief laat, in 2008, maar heb er sinds die tijd echt van genoten. Ik heb veel van de nummers een paar honderd keer geluisterd en ik lijk er maar geen genoeg van te krijgen. Ik zou het ten zeerste aanraden dat alle Justiciar Knights van Europa en andere revolutionaire conservatieven deze nummers gebruiken voor doeleinden van zelfmotivatie. Luister niet alleen naar de tracks, maar leer ook de teksten. Het heeft voor mij uitstekend gewerkt en het zal waarschijnlijk net zo goed werken voor u. Maar "toekomstige conservatieve martelaren" moeten voorzichtig zijn bij het aanschaffen/downloaden van deze nummers (gebruik anonymizer software en neem andere noodzakelijke voorzorgsmaatregelen) omdat het waarschijnlijk is dat de verspreiding van deze muziek wordt gecontroleerd door de Zweedse geheime dienst, onder de richtlijn van het Zweedse multiculturele regime.
Hieronder staan de beste tracks met commentaar van de albums: Pro Patria III (PP) en: On My Own (OMO).
De best vocale nummers in het Engels:
|
|
|
|
|
De bovenstaande nummers zijn Saga's beste nummers. Ik heb de nummers die ik minder vond of die niet beschikbaar waren daargelaten.
Van de site: thisissaga.com
Andere artiesten:
"Lux Aeterna" van de Britse componist en musicus Clint Mansell
Opmerking: Ik vind dit werk geweldig. "Lux Aeterna" betekent "eeuwig licht" en dat is echt een passende titel. Ik heb al een paar honderd keer naar dit nummer geluisterd en ik schijn het nooit zat te worden. Het nummer is erg inspirerend en wakkert een soort gepassioneerde woede in u aan. Het komt voor in Lord of the Rings - een goede versie van dit nummer (de versie "Requiem for a Tower" die ik als de beste beschouw) wordt gedraaid tijdens de meest intense gevechtsscene van de centrale gevechten. Omdat het voor mij heeft gewerkt is het waarschijnlijk dat het ook voor u zal werken. Een verkwikkend nummer.
Motiverende muziek, artiest: Helene Bøksle
Het volgende nummer is de filmmuziek van Age of Conan door Helene Bøksle. Drie van de nummers zijn haast beter dan alles wat ik ooit heb gehoord. De nummers zijn in het Oud-Noors, echt episch, zeer krachtig en motiverend en het zelfs waard om te draaien tijdens een martelaarsmissie (naast Saga en Clint Mansell).
Nummer 1: "The Dreaming - Ere the World Crumbles"
http://www.youtube.com/watch?v=5Kn99vRCbww
http://www.youtube.com/watch?v=-g5KYv2oqXk (live)
Nummer 2: "Nighttime Journey Through The Eiglophian Mountains (Ascending Cimmeria)"
http://www.youtube.com/watch?v=7GVMEdIfaJQ
Nummer 3: "The Dreaming Anew - Memories of Cimmeria"
http://www.youtube.com/watch?v=deDNzOYHu-4
Stel u het volgende voor: aan het einde van uw missie, als u uw primaire doelstellingen hebt gehaald - stel u voor dat u moet vechten voor uw leven tegen een troep systeembeschermers in de achtervolging (of, zoals ik ze graag noem, gewapende verdedigers van het multiculturalistische systeem, ook wel de politie genoemd). U probeert de confrontatie te vermijden maar het lukt hen uiteindelijk om u in te sluiten. U hoort dit lied als u naar voren stoot om een van hun flanken uit te schakelen, schiet twee van uw vijanden door het hoofd in een bloedige woede om te overleven. Deze engelachtige stem zingt tot u vanuit de hemel, en geeft u extra wilskracht in een hopeloos gevecht. Uw laatste wanhopige slag doodt nog twee van uw vijanden. Maar het is niet genoeg, omdat u nu volledig omsingeld bent. Deze stem is het enige dat u nog hoort als uw licht tot duisternis wordt en u het Koninkrijk van de Hemel binnentreedt. Dit moet haast wel de meest glorieuze manier zijn om de eer te krijgen van martelaarschap in de strijd.
Dit is ook een goed nummer om het moreel hoog te houden tijdens een korte confrontatie in de strijd, hoewel het geen zang bevat:
"The Awakening - Hyborian Adventures"
http://www.youtube.com/watch?v=aHrE_fU2OtY
1. Onderzoeksfase
Tijdens de onderzoeksfase is het onvermijdelijk p, bepaalde informatie elektronisch op te slaan voor korte of langere tijd (logistieke strategieën en instructies voor bommen/wapens etc). Deze informatie wordt tijdens het doen van onderzoek gewoonlijk opgeslagen op de PC van de cel. Houd in gedachten dat de planning van de militaire operaties/aanvallen illegaal is (onder terrorismewetten). Een bouwtekening of vage aanduiding van een plan wordt niet beschouwd als hard bewijs, tenzij het wordt ondersteund door een getuigenverklaring of onderdelen van een van de wapens of explosieven in combinatie met aantoonbare banden met terreurgroepen.
2. Logistiek
Voordat u begint met de logistieke fase moet u alle relevante onderzoeken/informatie opslaan op een memorystick en u ervan ontdoen (begraven in een vochtdichte verzegelde doos/bak ver weg van uw huis, u zult het weer terughalen in fase 3). De reden is dat schriftelijke plannen in combinatie met wapens of explosieven worden beschouwd als solide bewijs. Ook moet u de fysieke harde schijf van uw pc vervangen (weggooien of vernietigen). Het deleten van de informatie is niet voldoende. U moet deze fysiek vernietigen, onderdompelen in vloeistof en het aan de andere kant van de stad weggooien. U bent nu klaar om de logistieke fase te starten: kopen van de noodzakelijke wapens, munitie, kogelvrije vesten en explosieven. Omdat de "aankoopfase" tot 12 maanden kan duren moet u de totale lijst in 4 stukken verdelen. Zodra u 25% of 33% van de lijst heeft gekocht, sluit u dit af in een doos/kist en begraaft u deze ver van uw huis/basis. Neem aparte locaties voor de volgende opslagkisten. Het idee is om te voorkomen dat er wapens/pantsers (bewijs) in uw basis/huis worden gevonden, omdat het u strafbaar zal stellen.
3. Productiefase
Voordat u begint met deze fase moet u in gedachten houden dat fase 4 kort nadat de montage zal worden uitgevoerd. U moet er daarom voor zorgen dat u alle praktische klusjes (of privé-problemen) al heb afgehandeld voordat u begint met fase 3. Dit is de meest risicovolle fase. U bent kwetsbaar omdat u alle apparatuur (bewijs) die u heeft gekocht direct beschikbaar heeft. Zorg ervoor dat de productiefase niet langer duurt dan zou moeten (7 dagen maximaal).
4. Implementatie/uitvoering van de missie
Montagefase afgerond. U bent nu klaar om te beginnen met uw laatste missie. Veel succes en geef ze van katoen!
Eindnoot: ik heb de fasen voor mijn missie onderverdeeld in de volgende subfasen:
Uw mijnbouw/landbouwbedrijf opzetten als dekmantel voor een aankoopfase
Persoonlijk heb ik de Foxit PDF Editor met serienummer gedownload die u toestaat om bestaande bedrijfsplannen in PDF volledig te herschrijven/wijzigen met alle rechten. Dankzij deze software of iets soortgelijks kunt u eenvoudig professioneel ogende bedrijfsplannen herschrijven voor uw specifieke behoeften. Ik heb eerst onderzoek gedaan naar mijnbouw door middel van financieel- en aandelennieuws, in het bijzonder op zoek naar oude aan mijnbouw gerelateerde prospectussen met betrekking tot kleine bedrijven die naar de beurs waren gegaan (IPO of Initial Public Offering wanneer zij worden genoteerd op de effectenbeurs) of die vermogens/aandelen hadden verstrekt, een proces om geld te verwerven. Ik heb in totaal 14 verschillende aan mijnbouw gerelateerde prospectussen voor kleine ondernemingen beoordeeld voordat ik een geschikte prospectus vond. Idealiter moet het bedrijf onbekend zijn en in een opstartfase zijn, aangezien het essentieel is dat de dekmantel geloofwaardig is (een prospectus in het Engels heeft de voorkeur).
Ik heb twee tot drie weken besteed aan het herschrijven van de prospectus en het opzetten van de corresponderende website en visitekaartjes. Ik kan deze dekmantel gebruiken wanneer ik leveranciers benader of, in het ergste geval, als ik ooit gearresteerd zou worden, want deze dekmantel kan een redelijke twijfel veroorzaken tijdens een toekomstige rechtszaak omdat het een sterke aanwijzing zal zijn dat ik van plan ben om eventuele toekomstig gekochte explosieven op een commerciële wijze te gebruiken (dagbouw in Nordland en Finnmark). Het bedrijfsplan en de bijbehorende aan mijnbouw gerelateerde bronnen kunnen helpen om redelijke twijfel te creëren in elk toekomstig terreuronderzoek gezien het feit dat het er erg professioneel/geloofwaardig uitziet met vermelding van specifieke detonatieplaatsen. Idealiter zou ik meerdere locaties voor dagbouwgroeves [plaatsen waar de delfstoffen gewonnen worden] op foto vast moeten leggen (bijvoorbeeld 50-100), om de geloofwaardigheid te verhogen, maar ik weet niet zeker dat ik op dit punt over de middelen beschik om dat te doen (Nordland en Finnmark liggen op 7000-1000 km afstand van Oslo).
Wat betreft het creëren van een dekmantel voor landbouw voor de aankoop van aanzienlijke hoeveelheden kunstmest met stikstof; ik was oorspronkelijk van plan om nog een andere landbouwprospectus en website etc te creëren voor gebruik in de aankoopfase kunstmest. Ik zal mezelf echter in plaats daarvan alleen bijscholen over een realistische case study met suikerbietenteelt op 5 tot 20 hectare grond (intensieve kunstmestteelt) in zowel mijn eigen land als mijn buurland. Deze studie zal inhouden om inzicht te krijgen in aan suikerbietenteelt gerelateerde routines en methoden, zodat ik eventueel de vragen van een een winkelbediende in een groothandel in kunstmest kan beantwoorden.
Eindnoot. Foxit PDF werkt wel maar het is halfgare en relatief instabiele software. Maar ik was niet bereid om meer tijd te besteden om betere software voor het herschrijven van PDFjes te onderzoeken.
De keuze voor bewapening moet worden gebaseerd op de aard van de operatie. De wapens die u uiteindelijk krijgt zijn vaak niet die die u zou willen, en dus moet u op een gegeven moment maar het beste maken van wat er voor gebruik beschikbaar is. Maar u moet er alles aan doen om de absoluut beste apparatuur aan te schaffen. U zult op uw apparatuur rekenen om u lang genoeg in leven te houden om uw doelstellingen te bereiken, dus neem de nodige tijd om goede spullen te kopen.
Offensieve/defensieve wapens
- HK416 aanvalsgeweer met laser (4 extra lange clips)
Alternatief: elke assault rifle (AK 47 etc.). Probeer een modern wapen te krijgen met mechaniek om terugslag te beperken.
- Glock-pistool met geluiddemper en laser (2-4 extra lange clips)
- 3 scherfgranaten
- 1-2 stungranaten
- 2 x defensieve armstukken (messen)
- Gasmasker
Munitie (munitie-administratie)
Munitie voor aanvalsgeweer: 1 pantserdoorborende kogel per 1 dumdumkogel (verhouding 1/1)
Pistoolmunitie: 1 pantserdoorborende kogel per 1 dumdumkogel (verhouding 1/1)
U zult waarschijnlijk gepantserde agenten tegenkomen (met vergelijkbaar pantser als het uwe), dus uw primaire wapen moet pantserdoorborende kogels hebben. Projectielen van lood of een andere zwakke legering zullen niet optimaal zijn. Het zal heel moeilijk zijn om een deel van deze spullen te krijgen, maar zie het hoofdstuk logistiek voor specifiek advies.
Bepantsering
Pantsers met stugge panelen bieden superieure bescherming. De beste SWAT-vesten hebben stalen of keramische panelen en zijn bestand tegen pantserdoorborende pistool- en geweerkogels. Ze wegen meer dan 20 kg en zijn minder comfortabel dan veel andere varianten, dus u moet voor transport vertrouwen op een scooter/auto.
Er zijn drie gecertificeerde niveaus van kogelvrije vesten. De meest gedragen soort, niveau IIA, biedt realistische bescherming tegen alle patronen van kaliber .22, .25, .32, .380, en .38, tegen de meeste patronen van 9 mm, .357 Magnum, .40 S&W, .45 ACP en .44 Magnum, en tegen schothagel. Pantsers van niveau II en niveau IIIA beschermen tegen nog grotere bedreigingen, zoals schothagel van kaliber 12 en de 'heetste' .44 Magnumpatronen.
Defensief kogelvrij schild
Probeer een kleine versie van een politieschild te krijgen. Indien het onmogelijk is om er een op de markt te krijgen, kunt u er zelf een maken als u aan de materialen kunt komen. Een optimale grootte voor ons doel zou een grootte zijn van 50x50 tot 70x70 cm (op voorwaarde dat u beenbeschermers heeft), hoewel de meeste schilden op de markt groter zijn. Mogelijk moet u het opnieuw uitrusten met handgrepen, een draagriem (zodat u hem op uw rug kunt dragen), logo van de politie, en een of twee pinnen en/of scheermesjes van 10 cm op de voorkant van het schild (vooral als een afschrikmiddel om te voorkomen dat mensen u van achteren bespringen). De 2 handgrepen moeten optimaal worden ontworpen zodat het schild ook stabiliseert wanneer u het met één hand vastpakt (een handvat in het midden), en voor als u onder zwaar vuur ligt een tweede handvat rechtsmidden om vast te houden met uw andere hand. Een schild als dit is uitstekend bij toepassing van een TotM-manoeuvre (bestorming van een flank als u omsingeld bent of een snelle beweging richting een vijandelijke locatie, meestal een systeembeschermer gestationeerd achter een gepantserd politievoertuig) [zie 3.51 voor overzicht manoeuvres]. Het schild is zeer effectief bij gebruikt in een dergelijke context. Het mag niet meer dan 5 kg wegen. Optimaal dient het schild een klein venster van gepantserd glas/kunststof te hebben om doorheen te kijken. De rest van het schild is meestal gemaakt van een speciaal soort metaal of ander kogelvrij materiaal. Bij het reizen tussen twee locaties wordt het schild op de rug gehangen en alleen gebruikt indien u wordt benaderd door meer dan één ingeschakelde systeembeschermer (politieagent). Het schild is zeer effectief omdat de kogels van de systeemsbeschermers er niet doorheen komen, zoals gebruikt in de meeste West-Europese landen (loden patronen van 9 mm, vaak van wapens type MP5).
Pantserdoorborende kogels
Kogels van 16 Kozap zijn 's werelds hardste pantserdoorborende patronen van 9 mm. Teflonkogels knallen ook door de meeste politievesten heen.
Harde kogels van messing veroorzaken uitzonderlijke slijtage aan de loop van een pistool, en dat probleem wordt bestreden door de kogels met een laagje Teflon te bekleden. De Teflonlaag doet niets om penetratie te verbeteren, maar veroorzaakt alleen minder schade aan de loop.
Standaardkogels, hoofdzakelijk gemaakt van lood, zijn vaak niet effectief tegen harde doelwitten, met name als ze op pistoolsnelheden worden afgevuurd.
Wat betreft geweerkogels voor een aanvalsgeweer zal de standaardmunitie gemakkelijk de meest gedragen beschermende vesten doorboren. Maar messingkogels met Teflonlaag zijn beter.
Wapen voor dichtbij (melee)
U moet een normaal soort gevechtsmes/dolk gebruiken en een bajonet op uw primaire wapen (aanvalsgeweer) monteren. U kunt ook overwegen een meer geavanceerde defensieve constructie te kopen/maken.
Er zijn momenteel geen efficiënte meleewapens op de markt ontworpen voor solo-oorlogvoering in de stad. Een mes heeft weinig waarde als u besprongen wordt door twee personen, waarbij de ene uw arm grijpt en de andere u op de grond drukt.
Een suggestie zou kunnen zijn om vlijmscherpe stekels te maken en op uw armstukken te zetten (van uw polsen tot aan uw ellebogen). Dit zal uw armen omtoveren tot een potentieel dodelijk meleewapen en maakt het een stuk moeilijker voor mensen om u te bespringen (of het kan fungeren als een afschrikmiddel). Houd in gedachten dat u de constructie klein genoeg moet maken, zodat ze uw armen niet te log maken of op een andere manier aanzienlijk uw mobiliteit of precisie beperken bij het omschakelen naar/uitrusten van of gebruiken van uw primaire wapens.
Gids van de Knights Templar om ballistische pansters/kogelvrije kleding te naaien, met een handleiding om stap voor stap "Loki's Armour" te maken
Ik herinner me dat ik tijdens mijn vroege jeugd op de basisschool Smestad in het Noorse Oslo gedwongen werd om verplichte cursussen breien en naaien af te ronden. Deze cursussen werden voor het eerst toegepast in verschillende West-Europese landen als gevolg van de marxistische revolutie, die al terug in de jaren '30 was begonnen, maar zijn hoogtepunt had rond 1968. Deze verplichte brei- en naaicursussen werden uitgevoerd met als doel om bewust de Europese jongens te helpen vervrouwelijken, in hun krankzinnige zoektocht om te proberen de marxistische utopie te creëren die 'echte gelijkheid tussen de geslachten' inhield. Ik herinner me dat ik deze cursussen vreselijk vond omdat het erg onnatuurlijk voelde en een complete tijdverspilling was. Achteraf ben ik echter dankbaar dat ik dit inzicht in naaien en stikken heb gekregen, omdat deze kennis een essentiële vaardigheid is bij het maken en samenstellen van moderne ballistische pantsers... Het is nogal ironisch en zelfs hilarisch dat het feit dat een vaardigheid die bedoeld was om de Europese jongens te vervrouwelijken in feite kan en zal worden gebruikt om het patriarchaat opnieuw in te voeren door het omverwerpen van de West-Europese cultureel marxistische/multiculturele regimes.
De verschillende conservatieve revolutionaire bewegingen in Europa hebben sinds WO2 al aangegeven dat ze de kennis willen hebben wat betreft hoe ze gemakkelijk superieure ballistische bepantsering kunnen maken die ook kan concurreren met de harnassen gedragen door systeembeschermers/multiculturele politie of zich zelfs tot 100% effectiever uitwijst. Er zijn echter een aantal obstakels in het leven geroepen door de autoriteiten van de EUSSR, waardoor het moeilijk is om goederen van dezelfde kwaliteit te kopen die wordt aangeboden aan de landelijke politie en de nationale legers. Als u probeert om een legerwaardig vest te bestellen met kraag, arm- en liesbeschermers (DAPS etc) en met militaire ESAPI-platen, dan zult u vaak merken dat u speciale vergunningen nodig heeft en dat u moet bewijzen dat u werkt voor de officiële wetshandhaving of werkt voor uw officiële nationale strijdkrachten. Toen ik drie maanden geleden voor het eerst begon met mijn "onderzoek- en aankoopfase pantsers" ondervond ik door bittere ervaring dat men speciale vergunningen nodig heeft om militaire pantsers kopen van winkels in de EU. Er waren wel bepaalde vesten beschikbaar, maar niet de vesten die ik wilde. Ten tweede wilde ik erg voorzichtig zijn en geen producten uit mijn eigen land bestellen omdat mijn nationale inlichtingendienst gemakkelijk bestellingen kan controleren en napluizen uit het beperkte aantal verkopers die ballistische pantsers leveren. Ten derde, het bleek zinloos om die te kopen bij winkels in de VS, omdat ballistische bepantsering niet geëxporteerd mag worden. De winkels zullen gewoon weigeren om naar Europa te verzenden omdat hen dat wordt verboden door de Amerikaanse wet.
In ieder geval, het internet heeft de markt voor de aanschaf van allerlei denkbare producten echt veranderd, en dat heeft geresulteerd in een scenario waar IEDEREEN nu over snelle en gemakkelijke toegang beschikt tot leveranciers wereldwijd. Toch is de huidige blauwdruk over hoe u stap voor stap dit pantser kunt maken jarenlang een geheim gebleven in gesloten netwerken, tot nu toe...
PCCTS, Knights Templar, heeft een blauwdruk en een boodschappenlijstje gemaakt voor zware pantsers die speciaal zijn ontworpen voor de conservatieve revolutionaire bewegingen in Europa. Deze missiegebonden pantsersystemen zijn speciaal ontworpen ter bestrijding van: groepen voor terrorismebestrijding, SWAT-teams en andere soorten systeembeschermers van de verschillende West-Europese landen. Ik zal u een stapsgewijze handleiding presenteren hoe u deze superieure wapenuitrusting kunt maken, met een gedetailleerde lijst van specifieke onderdelen, materialen en leveranciers.
Agenten van verschillende conservatieve revolutionaire bewegingen in Europa hebben lange tijd problemen gehad bij pogingen om de verschillende pantseronderdelen te bestellen bij gevestigde leveranciers en grote internetwinkels, dit omdat de beste pantsers zijn voorbehouden aan personen die bewijs kunnen leveren dat ze bij de wetshandhaving/legermachten zitten. Conservatieve revolutionairen zijn vaak beperkt tot waardeloze vesten van niveau II, die alleen geschikt zijn om te beschermen tegen zwakke kogels van kaliber .22.
Ik zal u nu precies laten zien hoe u de beperkingen kunt omzeilen door in principe uw eigen kleine eenmansfabriek op te zetten met de mogelijkheid om een superieure set van kogelvrije pantsers te maken die tot 90% frontale dekking bieden (beschermingsniveau IIIA tot IV) en 60-70% dekking aan de achterzijde.
Ik zal een gids laten zien voor de middelzware versie (uitrusting van 15 kg, alles inbegrepen) en de zware versie (uitrusting van 30 kg, alles incl.), afhankelijk van uw kracht, lenigheid en uw algemene fysieke conditie en de missiegebonden eisen.
Ik heb het pantser "Loki's Armour" genoemd, naar de Noorse God van misleiding, want het is speciaal ontworpen om de huidige beperkingen te omzeilen en die systeembeschermers te bestrijden die voor de multiculturele regimes werken bij terrorismebestrijding.
Het maken van Loki's Armour (zware versie) - 27 kg
Figuur 1 laat de pantsers zien van de SWAT-teams (Speciaal Wapens- en Ammunitie Team) en hun kwetsbare delen, tegenover die van een Justiciar Knight met Loki's Armour (figuur 2). Rood geeft gebieden op het lichaam aan die NIET beschermd zijn, geel geeft kwetsbare gebieden aan (zacht pantser [van kogelwerende stof] is kwetsbaar voor kogels van een aanvalsgeweer), lichtgroen duidt beschermde gebieden aan (niveau IIIA met antitraumabescherming moet in staat zijn om beperkt aantal schoten van een MP5 te weerstaan), terwijl donkergroen staat voor veilige gebieden.
Dit is een gids voor het verkrijgen/maken van superieure ballistische bescherming met tot 90% frontale bescherming van niveau IIIA tot IV, en 60-70% rugbescherming van niveau IIIA niveau tot niveau IV.
Dit op maat gemaakte/ontworpen en deels geïmproviseerde pantser, ook wel bekend als Loki's Armour, bestaat uit verschillende onderdelen (gekocht van meerdere leveranciers en merken of gemaakt van losse onderdelen/stoffen), die uiteindelijk worden samengesteld tot het beste en meest superieure kogelvrije vest dat er vandaag beschikbaar is.
- Biedt 90% ballistische bescherming van niveau IIIA aan frontale dekking, 60-70% rugbescherming.
- Biedt 60% ballistische bescherming van niveau III aan frontale dekking, 30% rugbescherming.
- Biedt 40% ballistische bescherming van niveau IV aan frontale dekking, 30% rugbescherming.
Let op, om het gewicht drastisch te verminderen en een lichtgewicht versie van Loki's Armour te maken, kunt u gewoon de borststukken met de 4 ESAPI-platen (totaal gewicht van 13 kg) negeren. Als u dit doet, zal uw bepantsering (lichtgewicht versie van Loki's Armour) 14 kg wegen. Als u gaat voor de lichtgewicht versie moet u serieus overwegen om uw borststuk van Damascus FX1 Flexforce te gebruiken (haal de verharde delen er wel van af), dit om bescherming te bieden tegen stomp trauma [kneuzingen en inwendige schade]. In dat geval moet u een vest in maat XL of groter kopen zodat u het FX1-vest onder uw [zelfgemaakte vest] kunt aandoen.
Als u net als ik niet in staat bent om militaire pantseronderdelen te kopen, dan zou ik de optie aanbevelen van de strategie die ik heb gekozen. Koopt u gewoon een legervest met zo veel mogelijk bescherming van niveau IIIA, zoals het officiële vest van de IDF [strijdtroepen in Israël].
Loki's Armour - Gewicht: 27 kg
Kosten voor een complete set Loki's Armour: 6000 Euro (verschillende onderdelen, leveranciers)
Arbeidsuren nodig (naaien/stikken, knippen, kleuren/verven enz.): 40 uur
Werktijd nodig met betrekking tot aankoop van onderdelen (wachten, onderzoeken, bestellen, 5-10 verschillende leveranciers): 1-4 maanden
Sterke punten: Bescherming van niveau IIIA biedt superieure ballistische bescherming tegen kogels van kaliber 9 mm, terwijl ESAPI-platen van niveau IV bescherming bieden tegen pantserdoorborende patronen zoals gebruikt in het leger (inclusief 7.62/5.56 High-Velocity oftewel hogesnelheidspatronen)
Zwakke punten: zware uitrusting, hindert bewegingsvrijheid (lopen)
Tijd die nodig is om het pantser aan te doen: 30 minuten zonder hulp, 10 minuten met hulp
Beschermende pantsers van de West-Europese systeembeschermers (SWAT):
Biedt 40% ballistische bescherming van niveau IIIA aan frontale dekking, 40% rugbescherming.
Biedt 25% ballistische bescherming van niveau III aan frontale dekking, 25% rugbescherming.
Gemiddeld SWAT-pantser - Gewicht: 9 kg
Kosten: 2000 euro (één leverancier)
Arbeidsuren nodig (naaien, knippen, kleuren/verven enz.): 0 uur
Werktijd nodig met betrekking tot aankoop van onderdelen (wachten, onderzoeken, bestellen, 5-10 verschillende leveranciers): 0
Sterke punten: lichte bescherming tegen kogels van kaliber 9 mm. Inferieur aan pantserdoorborende of 7.62/5.56 hogesnelheidpatronen.
Zwakke punten: gemiddeld gewicht, hindert bewegingsvrijheid enigszins bij het rennen
Tijd die nodig is om pantser aan te doen: 5-10 minuten
Fysieke eisen aan het dragen van Loki's Armour: Gemiddeld gewicht van een man + 5-7 kg spiermassa, getraind qua behendigheid bij het dragen van zware bepantsering. De drager moet trainen voor het missie-specifieke doel, en ten minste twee uur snel kunnen lopen/marcheren met zware bepantsering.
Gewicht van de uitrusting voor een Justiciar Knight
Basislagen
(Niet inbegrepen) Basislagen - compleet 2-delig compressiepak van Skins, sokken, handschoenen, boxershort: 0,6 kg
(Niet inbegrepen) Laarzen: 2 kg
Totaal: 2,6 kg
Tassen/Zakken met inhoud:
Camelbak waterzak met 1,5 liter water: 1,6 kg
Gasmasker in tas: 0,5 kg
Patroontas met medische toebehoren: 0,5 kg
AEE P80 digitale videocamera 4 GB + telefoon: 0,15 kg
Mes en schede: 0,3 kg
Totaal: 3,05 kg
Wapens en munitie
4 scherfgranaten: 2 kg
3 rookgranaten: 1 kg
Aanvalsgeweer met vizier + etc (zonder munitie): 4 kg
Pistool met vizier (zonder munitie): 1 kg
7 geweermagazijnen met 28 patronen: 0,9 kg x 7 = 6,3 kg
4 pistoolmagazijnen met 28 patronen: 0,81 kg x 4 = 3,24 kg
Totaal: 17,54 kg
Pantsers en hoezen
Pantserlaag 1
Helm van IIIA met vizier van IIIA: 3 kg
Trauma-/schokwering: Flexforce Modular Hard Shell FX-1: 3-4 kg
(Opmerking: u kunt niet vertrouwen op zachte pantsers alleen (IIIA Kevlar zonder trauma-/schokwering) of u loopt het risico te overlijden aan inwendige bloedingen veroorzaakt door het stomp trauma wanneer dit pantser wordt geraakt)
Laag 2 (gedragen over de FX-1)
Vest (Israëlisch - IDF, israeli-weapons.com): 5 kg
DAPS (VS - Interceptor, eBay): 2,26 kg
Keelbeschermer (Duits, eBay): 0,3 kg
Liesbeschermer 2x (Amerikaans merk, eBay + site): 1,2 kg
Speciale pantserstukken
Totaal gewicht: 3 kg
De bovenstaande pantserstukken worden gemaakt met behulp van flexibele ballistische composietplaten van niveau IIIA, worden aan diverse bevestigingspunten vastgezet met nylon riemen en extra klittenband (velcro plakstrips)
Laag 3 (gedragen over het vest)
Vest van het MOLLE-systeem met ruimte voor ESAPI-platen: 2 kg
ESAPI-platen niveau IV, XL (formaat: 28 bij 35,6 cm, tweemaal 3,25 kg): 6,5 kg
ESBI-platen niveau IV (2 zijplaten, 15 bij 20 cm): 2 kg
Laag 4 (schild)
Klein formaat ME-schild met opgelijmd composietpaneel van IIIA (2 ballistische composietpanelen: 5 kg
Totaal: 34 kg
Totaal gewicht van max. uitrusting: 57 kg (125 pond)
Let op: het ideale gewicht van een marcheeruitrusting is 15 kg en mag normaal gesproken nooit hoger zijn dan 30 kg. Uiteraard rekenen we voor de meeste operaties in fase 1 op bewegingsvrijheid en snelheid en mag het nooit meer zijn dan 30 kg. Op bepaalde meer 'statische' missies moet echter meer bepantsering worden overwogen.
Compleet Loki's Armour is inderdaad zwaar, maar vergeet niet dat u als een Justiciar Knight maanden heeft getraind voor één enkele missie. Daarnaast moet een Justiciar Knight altijd midden in een steroïdecyclus zitten en 20 minuten voor aanvang van de missie een capsule met ECA stack nemen (mix van efedrine, cafeïne, aspirine), die onze kracht en behendigheid voor 2 uur verhoogt met 50-100%. Een Justiciar Knight is dus op vele wijzen beter voorbereid dan zelfs de meest hardcore SWAT-agenten.
Geen enkele systeembeschermer heeft een kans om ons op korte termijn op deze gebieden te verslaan.
Maar Loki's Armour is op zijn best gezegd toch nog beperkt. U kunt kleine flanken van 1-3 systeembeschermers verslaan. Houd wel in gedachten dat u koste wat het kost moet voorkomen dat u wordt overweldigd. Loki's Armour is ALLEEN superieur in combinatie met een hoge bewegingsvrijheid. Als u toelaat dat de systeembeschermers sluipschutters kunnen inzetten of een SWAT-team van meer dan 4 man, heeft u weinig kans om levend uit de confrontatie te komen, dus blijf in beweging en richt u op het voldoen aan uw tijdschema. Zolang u uw tijdsplanning tot op de seconde volgt, hebben de systeembeschermers niet de tijd om sluipschutters of een SWAT-team in te zetten om u te stoppen (het organiseren van een SWAT-team zal 30 minuten duren, afhankelijk van verschillende factoren), dus u hoeft u alleen maar zorgen te maken over "systeembeschermers van mindere dreiging".
Onthoud altijd:
Terminologie:
ESAPI = Enhanced Small Arms Protective Inserts (keramische platen voor voor- en achterkant)
ESBI = Enhanced Side Ballistisch Inserts (keramische platen voor de zijkant)
DAP = Deltoid and Armpit Protectors (deltoid = biceps/arm, armpit = onderarm/oksel).
Ken uw grenzen - Hoeveel kan een soldaat dragen?
Mars van 7 dagen: Met munitie, rantsoenen en water draagt elke soldaat ruim 45 kg uitrusting. Na zeven dagen van constant in touw zijn worden de effecten van dat gewicht zichtbaar. Zelfs de sterksten van het peloton hebben al wallen onder de ogen van vermoeidheid. Fysieke training vermindert de belasting, maar neemt hem niet weg. Te veel gewicht dragen versnelt uitputting.
Observatie: De gemiddelde soldaat in een infanteriepeloton heeft 41 kg bepakking. Bij koud weer is het gemiddelde voor een peloton 46 kg.
Doorgaans draagt elke soldaat ten minste load-bearing equipment (LBE) [een speciaal harnas met zakken/tassendragers], een helm van Kevlar, een wapen, en rugzak of ransel. Dit gemiddelde is exclusief strijduniformen (BDUs), T-shirts, sokken, ondergoed en laarzen.
De gemiddelde zomerbepakking voor een soldaat is 40 kg. Tijdens de zomermaanden is de bepakking van de soldaat beter beheersbaar. Er is dan geen behoefte meer aan "Hawk gear" (vaak 9 kg). Maar veel van deze vermindering in bepakking wordt weer gecompenseerd door de noodzaak om meer water te dragen. Maar liefst 75 procent van de soldaten draagt een waterzak naast hun rantsoen. Nogmaals, uniform, T-shirts, sokken, ondergoed, en laarzen zijn niet inbegrepen bij deze gewichtsaantallen.
Waarom overbelasten leiders en soldaten zichzelf consequent?
Dat is een heel goede vraag, en het heeft lichte infanteriemissies jaren belemmerd. Er zijn al honderden jaren harnassen voor het dragen van bepakking die zijn ontworpen als een gevechtsharnas. Al het andere aan tassen, rugzakken, en extra water is per definitie luxegoederen die worden toegevoegd bovenop de gevechtsuitrusting. Die extraatjes kunnen een soldaat extra kans geven om te sterven als hij te moe is om te functioneren. Twee van de grootste factoren in verband met de bepakking van een soldaat zijn:
1. De bepakking afstemmen op de missie.
2. Het vertrouwen van de soldaat in het logistieke systeem.
De bepakking afstemmen op een Justiciar Knight
Veel mensen hebben de film Platoon gezien, waarin de groepscommandant in Vietnam de rugzak van de nieuweling Charlie Sheen doorging en onnodige spullen eruit gooide. Justiciar Knights moeten hetzelfde doen: het uitvoeren van een goede pre-combat inspectie (PCI). De paklijst moet worden afgestemd op de huidige missie, en alle extra's en 'hebbedingetjes/luxe' moeten worden geschrapt.
Het is een kritieke taak om de bepakking van een Justiciar Knight te bepalen. De Knight kan zich niet veroorloven om onnodige spullen te dragen in de strijd. Men kan niet elke optie [en aanpassing in het plan] voorbereiden. De belangrijkste overweging is niet hoeveel een soldaat dragen kan, maar hoeveel hij kan dragen zonder aan strijdkracht in te boeten.
In de officiële militaire handleiding staat dat de gevechtsuitrusting van een soldaat niet zwaarder mag zijn dan 27 kg. Die limiet combineert de gevechtsuitrusting - LBE, Kevlar, wapen, en magazijnen met munitie, wat samen ongeveer 17 kg weegt - en de rugzak voor de marstocht en geselecteerde items van 10 kg. De overige spullen en materialen die nodig zijn voor een duurzame gevechtsmissie moeten voorafgaand aan de missie in vooruitgezonden kisten worden geplaatst op vooraf bepaalde locaties.
Uiteindelijke punt: een Justiciar Knight heeft een logische paklijst.
Draag wat nodig is voor het succes van de missie, maar beperk luxe tot een minimum. Er zijn vier configuraties met dit soort paklijst en bepakking:
Gevechtsbepakking - Alleen wat u aantrekt [kleding, pantser] = 17 kg
Licht ten strijde - Kleding/pantser plus rugzak = 27 kg
Opmars - Kleding/pantser plus ransel = 33 kg
Alles - Kleding/pantser plus de rugzakken = 43 kg
Grootste bedreiging bij overbelasting: oververhitting en vermoeidheid.
Conclusie: Gezond verstand wordt NIET vaak gebruikt! Doe maar gek en gebruik het uwe wel!
Denk aan de voordelen versus de risico's van de gevechtsuitrusting. Als u wordt overbelast en u instort onder het gewicht van luxegoederen, kunt u niet eens uw doel behalen. Door uzelf te overbelasten met aan comfort gerelateerde items, bent u uzelf feitelijk aan het uitputten voordat u de mogelijkheid heeft om de missiedoelen te halen.
Voor Canadese infanterie in Afghanistan is het gemiddelde gewicht 50 kg inclusief de missiegebonden apparatuur.
De huidige gemiddelde bepakking is 10% zwaarder in vergelijking met de statistieken uit WO2, toen een BAR Gunner 45 kg droeg terwijl de gemiddelde schutter 37 kg droeg.
Een gevechtsuitrusting is alles dat wordt aangetrokken [pantser] of gedragen [kleding], met uitzondering van een rugzak, en moet volgens de officiële handleiding voor voettochten onder de 22 kg worden gehouden. Het volgende niveau, bepakking voor een marstocht, voegt een lichte rugzak toe en mag niet meer dan 32 kg bedragen. In het ergste geval vereist een noodmars een grotere rugzak, wat het totale gewicht van 54 naar 67 kg verhoogt.
Hoeveel munitie moet een soldaat meebrengen naar een gevecht?
Hij moet zorgen voor een totaal van twee patroontassen met ruimte voor 6 magazijnen, en een in zijn geweer, dus een totaal van 7 magazijnen. Daarnaast moet hij 4 clips voor zijn pistool meenemen. Sommigen dragen meer, 8 voor het aanvalsgeweer en 4 pistoolclips. Granaten: Er worden ook 4 rookgranaten/scherfgranaten/flitsers meegenomen.
Veel troepen schutters in Afghanistan dragen 7 tot 10 magazijnen afhankelijk van de missies.
Een Justiciar Knights kennismaking met ballistische pantsers
Voor een Justiciar Knight is specifieke militaire bepantsering die meerdere inslagen kan weerstaan net zo belangrijk als wapens. Als u geen pantsers heeft kunt u met één enkele kogel worden geneutraliseerd omdat de inwendige schade die veroorzaakt wordt door de kogel explosief groeit in uw lijf en waarschijnlijk zelfs het meest atletische lichaam letterlijk zal verlammen. Toch blijven conservatieve revolutionairen - stedelijke guerrilla's - het pantseraspect van oorlogvoering negeren. Afhankelijk van de aard van uw missie moet u wellicht missiegebonden openlijk (zichtbare) pantser te gebruiken, terwijl op andere missies, waar mobiliteit van cruciaal belang is, bedekte (verborgen) of helemaal geen bepantsering de voorkeur heeft. Als algemene regel geldt dat u op geen enkel moment meer dan 30 kg pantser moet dragen omdat het gewicht u ernstig zal belemmeren in uw bewegingsvrijheid. Maar als u hard traint en een geschikte steroïdecyclus gebruikt met de bedoeling om tot 30 kg aan harnas te dragen dat 80-90% van de voorkant van uw lichaam beschermt, zult u leren dat een superieur pantser zijn voordelen heeft en voor bepaalde handelingen vaak zwaarder kan tellen dan de problemen met bewegingsvrijheid.
Een ballistisch harnas, vaak aangeduid als een kogelvrij of kogelwerend iets, is meestal een stuk beschermende kleding die de inslag van projectielen uit een vuurwapen en granaatscherven van explosies absorbeert. Deze bescherming wordt meestal gedragen op het bovenlichaam, maar kan overal worden toegepast ter bescherming. Er zijn twee primaire vormen van bepantsering: zacht (meestal van Kevlarstof) en hard (vaak keramische/stalen platen). Zachte items bestaan gewoonlijk uit meerdere lagen over elkaar genaaid ballistisch Kevlarweefsel die dan in een "zachte buidel" worden gestopt, een buidel gemaakt van een dunne/ultralichte laag van nylon ripstop, polyester, katoen of een soortgelijk materiaal. Deze buidel wordt in een buitenste hoes gedaan die vaak opgebouwd is uit harder cordura nylon van legerkwaliteit of dergelijke stoffen (500-1000 denimer nylon, legerkwaliteit). Hoe meer lagen worden aangebracht, des te beter de bescherming die wordt geboden, maar meer lagen zullen uiteraard het gewicht van het harnas doen toenemen. Alle pantsers van niveau IIIA of hoger zijn gemaakt van harde pantserstukken: platen keramiek, staal of dyneema enz. De redenering hiervoor is als volgt: terwijl het zachte pantser de meeste pistoolkogels buiten uw lichaam zal houden, veroorzaakt de inslag van nog grotere kalibers bij inslag waarschijnlijk alsnog grote schade aan uw lichaam (zie het maar als geraakt worden door een grote moker), wat inwendige bloedingen en de daaropvolgende dood kan veroorzaken. Als zodanig kunnen en moeten er harde pantsers worden gedragen in combinatie met zachte pantser om de bescherming te verhogen. De combinatie van zacht/hard pantser is nu standaard voor de internationale strijdkrachten in Afghanistan en elders, en wordt in de meeste Westerse landen vaak gebruikt door SWAT-agenten.
Een samengesteld pantser gebruiken in combinatie met zachte pantser
Sommige bedrijven bieden een flexibel composietmateriaal dat normaliter wordt gebruikt voor het kogelwerend maken van autodeuren en alternatieve vaste onderdelen die ballistische bescherming moeten bieden. Maar u kunt deze flexibele platen ook gebruiken in combinatie met conventionele pantsersystemen die vaak alleen de romp bedekken en vaak de onderarm, bovenbenen, knieën, schenen en laarzen open laten. Een optie om dit materiaal te gebruiken is om de composietplaat (0,7 cm dik) in principe in de gewenste vormen te snijden en het in de hoezen te plaatsen die u heeft genaaid (2 hoezen voor de knieën, 2 voor de schenen, 2 voor bovenbenen, 2 voor laarzen en 2 voor de onderarmen). Vervolgens lijmt (of naait) u klittenband (Velcro) op elk stuk om elk stuk goed vast te zetten op uw lichaam. Als alternatief kunt u extra klittenband of nylon banden aanbrengen om elk stuk vast te maken aan andere delen van uw bepantsering om een compleet harnassysteem te maken dat tot 95% van uw voorkant beschermt en tot 75% van uw rug. Uiteraard ben ik niet in staat geweest om dit systeem dat ik Loki's Armour noem zelf in gevecht te testen, hoewel het nu wel klaar is. Het set Loki's Armour is in feite een 'Frankenstein-set', gemaakt op basis van verschillende pantsersystemen. Sommige stukken hebben nog enige aanpassing nodig door extra klittenband, zodat het goed aansluit op andere onderdelen. Bijvoorbeeld: het IDF-pantser is niet geschikt om te gebruiken met delen van het set Interceptor, die weer past niet bij de onderdelen van Point Blank etc. Maar met nylon banden, klittenband, een paar bevestigingsmiddelen en wat strakke naaikunsten is alles mogelijk :-)
Om de doeltreffendheid van zachte pantsers te maximaliseren, kunnen er harde platen worden toegevoegd die de inslag (stomp trauma) van het projectiel beperken. Zachte pantsers kunnen over een modern ME-pak heen worden gedragen (dat is wel gemaakt om stomp trauma te weerstaan) om de doeltreffendheid van het pantser te vergroten en schade door stomp trauma te verminderen. Ik zou in dit opzicht het Flexforce FX1-pak van Damascus aanraden omdat het compact genoeg is om onder zachte bepantsering te passen, maar toch de inslagwerende kwaliteiten heeft die nodig zijn om meerdere klappen te weerstaan als het wordt gedragen in combinatie met zacht en hard pantser. Ik heb nog niet de kans gehad om deze optie te testen (noch heb ik enig onderzoek gezien ter bevestiging van mijn theorie), maar theoretisch moet het een uitstekende bescherming bieden wanneer het samen worden gedragen.
ME-pakken worden door militairen of SWAT-troepen zelden in combinatie met hun ballistische pantser gebruikt omdat de pakken relatief groot en zwaar zijn (rond 4-7 kg). Zeer weinig mensen beschikken over de vereiste kracht en lenigheid om een volledig ME-pak tegen stomp trauma (riot suit) te dragen dat bestaat uit zacht pantser en hard pantser - in aanvulling op de standaard gevechtsuitrusting, wapens etc. Toch kunnen Justiciar Knights deze uitzondering blijken te worden, want we zijn 40-100% sterker zolang wij tijdens onze missies ten volle profiteren van de steroïdecyclus en ECA stack. Voor dit doel is het essentieel dat alle Justiciar Knights hun trainingen erop toespitsen ervaring te krijgen met het dragen van deze apparatuur en passende maatregelen te nemen om "fitnesswandelingen/marsen" van 1-2 uur te simuleren. Deze marsen/wandelingen zullen tot 30-40 kg bepakking zijn, wat het totale gewicht is van de beschreven Loki's Armour, wapens, munitie en andere apparatuur.
Damascus FX-1 Flexforce, inslagwerend pak tegen stomp trauma (gedragen onder pantser, behalve het borststuk + bovenarmstuk)
Pantserniveau - van laag naar hoog
[Afkortingen:
FMJ = Full metal jacket; volmantelpatroon. Typische lange spitse kogel die men in films etc ziet.
RN = Round Nose; kogel met ronde punt
FN = Flat nose; afgeplatte punt
JSP = Jacketed Soft Point; deelmantelpatroon met zachte punt
SJHP = Semi-Jacketed Hollow Point; deelmantelpatroon met holle punt.
Snelheid van 355 m/s ± 9,1 m/s = de gemiddelde snelheid is 355 meter per seconde voor deze kogel, en de standaardafwijking 9,1 m/s, dus de snelheid wisselt maar een beetje.]
Niveau IIA (slecht - zacht pantser)
9 mm FMJ RN langzame snelheid
.22 LR
.25 ACS/6,35 mm Browning
.32 ACS/7.65mm Browning
.38 ACS
.40 S&W FMJ
.45 ACP
Kaliber 12 schothagel (shotgun)
Dit pantser beschermt tegen 9 mm FMJ RN kogels (volmantelpatroon, ronde neus) met een gemiddelde massa van 8 g (124 gr) en een snelheid van 355 m/s ± 9,1 m/s (1165 ± 30 ft/s), en .40 S&W FMJ met gemiddelde massa van 11,7 g (180 gr) en een referentiesnelheid van 325 ± 9,1 m/s (1065 ± 30 ft/s).
Het biedt ook bescherming tegen kaliber 12 schothagel (9 korrels van 8 mm elk) en hagelnummer 9 [350 kleine korreltjes van 2 mm om mee op vogels te schieten].
Niveau II (slecht - zacht pantser)
Typische 9 mm FMJ RN
.357 Magnum JSP
Dit pantser beschermt tegen patronen 9 mm FMJ RN, met een gemiddelde massa van 8 g (124 gr) en een referentiesnelheid van 379 ± 9,1 m/s (1245 ± 30 ft/s), en .357 Magnum JSP-kogels met gemiddelde massa van 10,2 g (158 gr) en een referentiesnelheid van 408 ± 9,1 m/s (1340 ± 30 ft/s).
Het biedt ook bescherming tegen bedreigingen vermeld onder [type IIA].
Level IIIA (standaard - zacht pantser)
.357 SIG FMJ FN
.44 Magnum SJHP
kaliber 12 patroon (shotgun)
Biedt bescherming tegen de meeste pistoolschoten
Dit pantser beschermt tegen .357 SIG FMJ FN-kogels met een gemiddelde massa van 8,1 g (125 gr) en een referentiesnelheid van 430 ± 9,1 m/s (1410 ± 30 ft/s), en 0,44 Magnum SJHP-kogels met gemiddelde massa van 15,6 g (240 gr) en een referentiesnelheid van 408 ± 9,1 m/s (1340 ± 30 ft/s).
Het biedt ook bescherming tegen hagel van een kaliber 12 shotgun, alsmede de vuurwapens die onder [type IIA en II] zijn genoemd.
Niveau III met ballistische platen (hard pantser)
7,62 mm FMJ
.30 karabijn
.223 Remington/5,56 mm FMJ
Granaatscherven
Tegen zwaar kaliber geweren
Dit harnas beschermt tegen 7,62 mm FMJ (Full Metal Jacketed) kogels (Amerikaanse legeraanduiding M80) met een gemiddelde massa van 9,6 g (148 gr) en een referentiesnelheid van 847 ± 9,1 m/s (2780 ± 30 ft/s).
Het biedt ook bescherming tegen bedreigingen zoals 5,56 mm FMJ, .223 Remington, .30 karabijn FMJ en granaatscherven, evenals de vuurwapens vermeld onder [type IIA, II, en IIIA].
Niveau IV met ballistische platen (hard pantser)
.30 Kaliber AP
Tegen pantserdoorborende geweren
Dit pantser beschermt tegen .30 kaliber AP-kogels (armour piercing, Amerikaanse leger gebruikt de aanduiding M2 AP), met een gemiddelde massa van 10,8 g (166 gr) en een referentiesnelheid van 878 ± 9,1 m/s (2880 ± 30 ft/s). Het biedt ook op zijn minst bescherming tegen één enkele klap van de vuurwapens vermeld onder [type IIA, II, III A en III].
Een zacht pantser maken van level IIIA
Hoeveel lagen Kevlar heeft een pantser van niveau IIIA?
II bestaat uit ongeveer 20 DUNNE lagen Kevlarstof (8-10 DIKKE lagen)
IIIA bestaat uit rond 30-35 DUNNE lagen Kevlarstof (12-15 DIKKE lagen)
Maken/kopen van Loki's Armour
Componenten/onderdelen:
Ballistische helm met vizier (NIET mogelijk om te maken, probeer het te kopen van leveranciers)
Ballistisch Vest (moet NIET worden gemaakt, koop het van leverancier)
Ballistische nekbeschermer (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Ballistische deltaspierbeschermer (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Ballistische okselbeschermer (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Ballistische onderarmbeschermer (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Ballistische liesbeschermer (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Ballistische heup/billenbeschermer (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Ballistische bovenbeenbeschermer (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Ballistische scheen/kniebeschermer (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Ballistische laarsbeschermer (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Ballistisch schild (kan gemakkelijk worden gemaakt)
Benodigdheden:
Deel 1 - Ballistisch vest met zacht pantser van niveau IIIA
Zacht pantser: Kevlar of soortgelijke stof
Moeilijkheidsgraad: MOEILIJK om te maken (ik kan aanraden dat u dit item koopt)
Ballistische vesten zijn er in vele vormen en maten. Sommige zijn gemaakt voor geheim (verborgen) gebruik, anderen voor openlijk (zichtbaar) gebruik. Uiteraard wordt openlijk ballistisch pantser gemaakt voor bepaalde confrontaties waarin het u niet kan schelen of anderen zien dat u bepantsering draagt, terwijl het verborgen pantser wordt gedragen wanneer het om tactische redenen essentieel is om te verbergen dat u bepantsering draagt.
In ieder geval, een goed vest van niveau IIIA is en blijft de ruggengraat van uw "pantsersysteem".
Zoektermen: ballistic vest, bullet resistant vest, bullet proof vest, tactical vest, assault vest.
Leveranciers: Europese, Amerikaanse, Israëlische of Chinese bedrijven.
Beperkingen: sommige landen stellen beperkingen aan het bezitten van wapenrusting, zoals Italië en Australië (en de VS ook voor veroordeelde criminelen). Het is waarschijnlijk dat een aantal landen in de toekomst het bezit van wapenrustingen zal verbieden in een poging om conservatieve vrijheidsstrijders of islamitische terroristen te stoppen. U kunt echter in min of meer alle Europese landen nog steeds geschikte verborgen ballistische vesten of vesten van legerkwaliteit kopen of importeren.
Hoe kunt u een ballistisch vest van legerkwaliteit maken? Nodig: een zacht pantser van niveau IIIA (30-34 dunne lagen Kevlarstof in een binnenste "hoes" [pouch] genaaid (of 12 tot 15 dikke lagen Kevlar), die vervolgens in de buitenste "hoes" van cordura nylon wordt gezet met ruimte voor SAPI/ESAPI-platen van niveau III tot IV - maat M tot XL - en optimaal twee zijzakken voor ESBI-platen (zijplaten meestal 10x15 cm). Ik zou niet aanraden om uw eigen ballistisch vest van legerkwaliteit te maken, vanwege het feit dat ze direct beschikbaar zijn met weinig beperkingen. Ik zal echter een patroon invoegen voor hoe u Kevlar kunt snijden, en dat patroon kunt u gebruiken. Ik geef de voorkeur aan vesten met een maximale dekking en die extra lagen Kevlar bevatten (meer dan 34) dus ik heb uiteindelijk een vest van de IDF gekocht dat een uitstekende dekking biedt. Het voegt ook bescherming toe voor de hals, oksels en biedt extra bescherming boven uw frontale ESAPI-plaat. Het gewicht is 4,5 kg. Ik heb een extra modulaire plaatdrager toegevoegd (2 voor de voorkant en 2 voor de zijkant) met bijbestelling voor molle/modulaire zakken.
Deel 2 - Ballistisch vest - pantserplaten (2 ESAPI-platen, voorkant & achterkant, 2 zijplaten)
Hard pantser
Moeilijkheidsgraad: MOEILIJK te maken (ik kan u aanraden dat u dit item koopt)
Dekkingsgebied: beschermt uw meest essentiële inwendige organen en de meest waarschijnlijke plaats waar op wordt gericht. De Small Arms Protective Insert (SAPI) is een keramische plaat gemaakt door het Amerikaanse leger. Het werd voor het eerst gebruikt in de kogelvrije vesten van Interceptor, een ballistisch vest. Het wordt nu ook gebruikt in de verbeterde Outer Tactical Vest en de Modular Tactical Vest, naast commercieel verkrijgbare "plate carriers". Het Interceptor-vest van Kevlar zelf is ontworpen om projectielen stoppen tot en met de 9x19mm Parabellum-kogels voor een machinepistool, naast granaatscherven. Voor bescherming tegen geweerpatronen van hogere snelheid zijn SAPI-platen nodig.
Pantserplaten zijn altijd harde platen gemaakt van een gehard staal, keramiek of de nieuwere en lichtere dyneema platen.
Maten en gewichten
SAPI-platen die zijn bedoeld voor kogelvrije vesten zijn er in voor- en achterplaten, die identiek zijn, en kleinere zijplaten. De voor- en achterplaten zijn er in vijf maten. De afmetingen zijn:
Voor- en achterplaten van SAPI:
ESAPI-platen hebben dezelfde afmetingen maar zijn iets zwaarder.
Zijplaten voor de torso zijn:
Materialen en mogelijkheden
De standaardplaat voor het Interceptor-pantser is gemaakt van boriumcarbide of siliciumcarbide keramiek. Nieuwe ESAPI-platen worden gemaakt van boriumcarbide. Een SAPI kan tot drie geweerkogels stoppen van een kaliber tot 7.62x51mm NATO M80 en een mondingssnelheid tot 2750 ft/s (840 m/s). De keramische plaat wordt ondersteund met een schild van Spectra, een materiaal dat 40% sterker is dan Kevlar.
De standaardplaten zijn beoordeeld als NIJ III bij enkel gebruik en NIJ IV wanneer gebruikt in combinatie met zacht pantser van OTV.
Natuurkunde
Het mechanisme van zijn werking ligt in het absorberen en afvoeren van de kinetische energie van het projectiel door de keramische plaat plaatselijk te verbrijzelen en het kogelmateriaal af te stompen op het harde keramiek. Het schild van Spectra verspreidt dan de energie van de inslag over een groter gebied en stopt de fragmenten, waardoor de drager geen schade oploopt.
Hetzelfde principe wordt gebruikt voor de keramische platen gebruikt voor de gepantserde cockpits van een aantal militaire vliegtuigen, en de anti-versplinteringslagen gebruikt in moderne gepantserde voertuigen.
Hoe kunt u SAPI/ESAPI-platen krijgen
Ik zou u niet aanraden uw eigen ESAPI-platen te maken tenzij u toegang heeft tot geharde stalen platen. Probeer maar geen pantsers te bestellen van Amerikaanse bedrijven want alle Amerikaanse bedrijven hebben strikte exportbeperkingen, zelfs naar andere NAVO-landen. Uw beste kans om ESAPI-platen te kopen ligt bij Europese, Israëlische of Chinese bedrijven. Ze zijn gemakkelijk online beschikbaar omdat ze worden beschouwd als "legale pantseronderdelen" en niet "illegale pantsers van legerkwaliteit". Als alternatief kunt u een Amerikaanse vriend vragen ze voor u te kopen of zelf naar de VS te reizen, gebruik maken van een stroman en het zelf fysiek naar Europa te smokkelen. U krijgt een boete als u wordt gesnapt, maar niets meer dan dat voor zover ik weet. Dus, wat voor soort materiaal moet u aanschaffen? Staal is duidelijk het zwaarste materiaal maar is superieur wanneer het gaat om het opvangen van meerdere klappen. De nieuwere generatie van SAPI-keramiek is ook een goed alternatief, hoewel het moeilijk is om ESAPI-platen te kopen, vooral in maat XL. Ik had geluk en slaagde erin om de mijne na slechts 2 maanden zoeken van eBay te bestellen (ondanks het verbod van eBay op kogelvrije vesten van legerkwaliteit). En eBay is niet de beste plaats om te kijken, want er zijn meestal alleen civiele pantsers beschikbaar. Maar nu en dan maken een aantal onervaren verkopers gewoon een fout en bieden hoogwaardige pantsers van legerkwaliteit aan, en soms is eBay niet in staat om de veiling op tijd te stoppen, wat u toestaat om "uw slaatje te slaan" en het te kopen met een winnend bod. Het is mij uiteindelijk gelukt om voor 2000 dollar aan platen te kopen, namelijk ESAPI XL niveau IV, en een gelijksoortige set van ESBI (zijplaten) voor slechts 600 Euro, en dat na eBay 3 maanden nauw in de gaten te houden! De aanhouder wint en geduld is een schone zaak, dus geef nooit op! ;) Mijn aankoopfase bepantsering duurde 3-4 maanden en het kostte tijd om de juiste zoekwoorden en technieken te leren om met succes de juiste leveranciers te lokaliseren. Ik zal een deel van mijn leveranciers in een ander hoofdstuk opnoemen.
Bron:
https://en.wikipedia.org/wiki/Small_Arms_Protective_Insert
Deel 3 - Ballistische helm van niveau IIIA met ballistisch vizier van niveau IIIA (gezichtsscherm)
Hard pantser: composiethelm + vizier; het vizier is gemaakt van 2-3 cm dik polycarbonaat plastic (kan ook bij de merknaam Lexan worden genoemd).
Moeilijkheidsgraad: MOEILIJK om te maken (ik kan u aanraden dat u dit item koopt)
Dekkingsgebied: hoofd en gezicht. Dit zal het moeilijkst aan te schaffen onderdeel van uw bepantseringssysteem zijn (niet de helm, maar het vizier). Verschillende Europese leveranciers verkopen het, maar het is min of meer altijd beperkt tot wetshandhavingsinstanties of het leger. Europese leveranciers zullen meestal vragen om diverse documentatie waaruit blijkt dat u een politieagent bent. Het lukte mij om een van deze helmen bestellen bij een Israëlisch bedrijf.
Het is min of meer onmogelijk voor u om een ballistisch vizier te maken, dus ga liever op zoek naar die leveranciers.
Trefwoorden: ballistic vizor (visor), ballistic face shield, ballistic helmet, bullet proof helmet, bullet resistant helmet, bullet proof vizor, bullet proof face shield
Deel 4 - Ballistische deltaspierbeschermers (1 van 2 stuks van het DAPS-systeem)
Zacht armor: lagen Kevlar of soortgelijke stof
Moeilijkheidsgraad: MAKKELIJK te maken (ik kan aanraden dat u deze zelf maakt omdat ze relatief moeilijk te krijgen zijn op de open markt)
Deze twee stukken beschermen uw deltoids (bovenarmen) en worden aangesloten op het vest. Het lukte mij om er twee te kopen van een Amerikaanse verkoper op eBay, die ze per abuis aanvinkte voor internationale verkoop. In ieder geval zijn de "hoezen voor deltaspierbeschermers" direct beschikbaar, zonder de inzetstukken van het zachte pantser (34 lagen Kevlarstof), waardoor het een eenvoudige taak wordt dit te maken. Koop gewoon genoeg ballistische Kevlarstof, sterke stofschaar voor Kevlar en begin te knippen. Als u dit heeft gedaan met de 34 (of 15) lagen, plaats ze in de binnenste hoes, die vervolgens in de buitenste hoes wordt geschoven die is gemaakt van het hardere cordura nylon van 500-1000 denimer. Als het u niet lukt om deze kant-en-klare buitenste hoezen te bestellen (zonder de werkelijke inzetstukken van zacht pantser) kunt u ze ook even zelf naaien. Bestel dan meteen bij een of andere leverancier wat cordura nylon (of een sterke nylonstof) van legerkwaliteit en begin met naaien. U moet nylon banden hebben met klittenbandmateriaal (velcro). Naai het klittenband op de nylon band, dat zal ervoor zorgen dat u de deltaspierbeschermers goed kunt gebruiken. Zie ook mijn illustratie/patroon en metingen.
Zoektermen: DAPS, deltoid protector, ballistic arm protector enz.
Kost ongeveer: 60-120 euro
Uren werk: 7 volle uren aan knippen/naaien/verven (exclusief de tijd die het kost om Kevlarstof en ander materiaal te bestellen)
Deel 5 - Ballistische okselbeschermers (2 van 2 stuks van het DAPS-systeem)
Zacht pantser: lagen Kevlar of soortgelijke stof
Moeilijkheidsgraad: MAKKELIJK te maken (ik kan aanraden dat u deze zelf maakt omdat ze relatief moeilijk te krijgen zijn op de open markt)
Dekkingsgebied: Van de ESBI-platen aan uw zij tot aan uw oksel. Net als met deel 1 zijn ze moeilijk te krijgen maar zeer eenvoudig te maken. Volg de bovenstaande stappen en gebruik mijn illustratie/patroon en metingen. Ook hoeft u, afhankelijk van uw vest, niet per se extra okselbeschermers te nemen. De meeste vesten bieden echter weinig bescherming in het okselgebied boven uw ESBI-platen.
Kost ongeveer: 60-120 euro
Uren werk: 7 volle uren aan knippen/naaien/verven (exclusief de tijd die het kost om Kevlarstof en ander materiaal te bestellen)
Deel 6 - Ballistische liesbeschermer
Zacht of hard pantser: lagen Kevlar of dergelijke producten, kan ook gemaakt worden van flexibele composietplaten van Kevlar (IIIa)
Moeilijkheidsgraad: MAKKELIJK te maken (ik kan aanraden dat u dit zelf maakt omdat het relatief moeilijk te krijgen is op de open markt)
Dekkingsgebied: onderbuik en liezen, onder uw vest. Zoals bij de DAPS zijn deze moeilijk te krijgen maar zeer eenvoudig te maken. Volg de bovenstaande stappen en gebruik mijn illustratie/patroon en metingen.
Kost ongeveer: 60-120 euro
Uren werk: 4 volle uren aan knippen/naaien/verven (exclusief de tijd die het kost om Kevlarstof en ander materiaal te bestellen)
Deel 7 - Ballistische nekbescherming
Zacht/hard pantser: lagen Kevlar of dergelijke producten, kan ook gemaakt worden van flexibele composietplaten van Kevlar (IIIa)
Moeilijkheidsgraad: MAKKELIJK te maken (ik kan aanraden dat u dit zelf maakt omdat het relatief moeilijk te krijgen is op de open markt)
Dekkingsgebied: nek - voor/achter. Sommige vesten, zoals het vest van de IDF, hebben al een nekbeschermer vastgezet in het systeem, terwijl een groot aantal Europese en Amerikaanse vesten, in het bijzonder civiele vesten, geen nekbeschermer hebben of zijn gebaseerd op een modulair systeem waarbij een nekbeschermer als een los stuk wordt geleverd en kan worden vastgemaakt met klittenband of knopen. Net als bij de DAPS en de liesbeschermer zijn deze moeilijk te krijgen voor "burgers", maar zeer eenvoudig te maken. Volg de bovenstaande stappen en gebruik mijn illustratie/patroon en metingen.
Kost ongeveer: 30-80 euro
Uren werk: 4 volle uren aan knippen/naaien/verven (exclusief de tijd die het kost om Kevlarstof en ander materiaal te bestellen)
Deel 8 - Ballistische beenbeschermers (3 stuks: 1 = bovenbeen, 2 = knie en scheenbeen, 3 = laars)
Hard/zacht pantser: bovenbeenplaten en scheenplaten moeten worden gemaakt van flexibele composietplaten van Kevlar (niveau IIIA) en worden gedragen over uw kunststofplaten van de Damascus FX1 - Flexforce heen (zie blauwdruk). De knie- en laarsbeschermers dienen te worden gemaakt van Kevlarstof (14 tot 35 lagen, afhankelijk van dik of dun Kevlar).
Benodigd: Damascus FX1 - Flexforce (pak van de oproerpolitie ter bescherming tegen stomp trauma en om een basis/fundament te bieden voor de toepassing van deze onderdelen)
Moeilijkheidsgraad: MAKKELIJK te maken (ik kan aanraden dat u deze zelf maakt omdat ze relatief moeilijk te krijgen zijn op de open markt)
Dekkingsgebied: omvat bovenbeenbeschermer, kniebeschermer, scheenbeenbeschermer (onderbeen) en laarsbeschermer.
Er zijn op dit moment geen ballistische beenbeschermers beschikbaar op de markt, niet voor militair personeel, noch voor civiel gebruik. Als gevolg hiervan heb ik patronen ontworpen voor eigengemaakte ballistische beenbeschermers voor bovenbeen, knie, scheenbeen en laars.
Wat u moet doen is een compleet ME-pak kopen, bij voorkeur de Damascus FX-1 Flexforce, en een aantal van de stukken als een basis gebruiken voor het pantser (het deel tegen stomp trauma). Vervolgens kunt u in principe een van deze twee dingen doen:
Alternatief 1: Koop flexibele ballistische panelen (niveau IIIA), beschikbaar van bepaalde leveranciers, en snijd de panelen tot stukken van dezelfde grootte als het harde plastic op de ME-pakken. U kunt lijm of klittenband aanbrengen op de harde plastic stukken en gewoon de flexibele panelen op dit plastic leggen.
Alternatief 2: U kunt hoezen naaien van hetzelfde formaat als de harde plastic panelen, en de hoezen met ofwel alleen klittenband/velcro-materiaal of nylon banden met klittenband/velcro-materiaal vastmaken. U zet de binnenste hoezen met Kevlar (bestaande uit 34 (of 15) lagen van ballistische Kevlarstof) in deze buitenste hoezen.
Volg hetzelfde principe voor alle modulaire stukken (1: bovenbeen, 2: knie en scheenbeen, 3: laars). Ik besloot om de flexibele ballistische panelen te gebruiken voor het bovenbeen en scheenbeen, terwijl ik Kevlar gebruikte voor het kniestuk en laars.
Geschatte kosten voor alle onderdelen: 700-1700 euro (een grote flexibele ballistische plaat van niveau IIIA kost 700 dollar, 1 meter ballistische Kevlarstof kost 35 dollar (1050 voor 30 lagen x 1 meter, maar u krijgt quantumkorting bij een grote aankoop, en een nog hogere korting als u een volledige rol ballistische Kevlarstof koopt). Ik heb er trouwens voor gekozen om de stof van een Amerikaans bedrijf te kopen in plaats van een Europees of Chinees bedrijf. Een Damascus FX-1 Flexforce-pak kost 500 dollar. Zie mijn leveranciers voor meer info.
Uren werk: 10-15 (exclusief de tijd die het kost om Kevlarstof en ander materiaal te bestellen)
Deel 9 - Ballistische armbeschermers
Hard pantser: dit bestaat uit twee delen voor elke arm en kan worden gemaakt van flexibele composietplaten van Kevlar (niveau IIIA) en over uw onderarmbeschermers van de Damascus FX1 - Flexforce heen worden gedragen (zie patroon en vergeet niet om de harde elleboogstukken en grote kunststofplaten te verwijderen omdat die te lomp zijn).
Benodigd: Damascus FX1 - Flexforce (Pak van de oproerpolitie ter bescherming tegen stomp trauma en om een basis/fundament te bieden voor de toepassing van deze onderdelen)
Moeilijkheidsgraad: MAKKELIJK te maken (ik kan aanraden dat u deze zelf maakt omdat ze relatief moeilijk te krijgen zijn op de open markt)
Dekkingsgebied: van pols tot elleboog.
Gebruik het armstuk van uw Damascus FX-1 Flexforce-pak en leg de flexibele composietstukken Kevlar er eenvoudig op zoals aangegeven op het patroon. Het moet worden vastgezet met klittenband en nylon banden.
Kost ongeveer: 30-50 euro (als u al heeft betaald voor een pak voor de oproerpolitie en andere materialen).
Uren werk: 7
Deel 10 - Ballistisch schild (niveau III)
Hard pantser: Dit bestaat uit twee composietpanelen van Kevlar plus een stuk plaat van polycarbonaat (5 mm dik), en is in principe aan elkaar geschroefd met 8 schroeven.
Benodigd: ballistisch composietpaneel (2 stuks - 40 bij 55 cm of welke grootte u wenst + 1 stuk polycarbonaat (plexiglas) in dezelfde grootte)
Moeilijkheidsgraad: MAKKELIJK te maken (ik kan aanraden dat u dit zelf maakt omdat het relatief moeilijk te krijgen is op de open markt)
Sommige ballistische schilden worden alleen verkocht aan wetshandhavers(organisaties). Helaas zijn ze zeer streng en eisen documentatie dat u een officiële systeembeschermer bent.
Deze schilden variëren in gewicht, maar u kunt ze krijgen van 7 tot 30 kg. Ze zijn vrij duur en de meest goedkope die ik kon vinden (met een gewicht van 7 kg) kostten 800 dollar.
Gelukkig voor ons is het vrij eenvoudig om een geschikt lichtgewicht ballistisch schild te maken. Gebruik gewoon een deel van de flexibele ballistische composietplaten/panelen die u heeft besteld (niveau IIIA) en snijd het materiaal op de juiste maat. Ik koos 55 cm x 40 cm, zodat het zou passen in mijn pantserkist (Pelican 1620), die ik binnenkort ga begraven samen met al mijn andere pantserstukken voordat ik begin met mijn "aankoopsfase wapens".
Wanneer u de 2 platen/panelen (40x55 cm) heeft gesneden en 5 mm polycarbonaatplaat (PVC) heeft besteld bij uw dichtstbijzijnde leverancier, kunt u gewoon gaten boren en de drie platen aaneen schroeven met uw plaat van polycarbonaat naar u toe. Maak drie nylon banden: twee stuks van 2.5 cm breed - 2 lagen nylon banden op elkaar genaaid (28 cm), en één stuk van 5 cm breed - 2 lagen op elkaar genaaid (35 cm). Zie sjabloon op het patroon hieronder. Vervolgens zet u de banden vast aan de schroeven op de achterkant van het schild en zet ze vast met pakkingen. Twee van de banden zijn zo vast gemaakt dat uw arm eronder past, terwijl de laatste band rechtsonder wordt vastgemaakt om dienst te doen als een steunband/extra handvat. U kunt ook een gevoerde draagband maken, zodat u het schild op uw rug kunt hangen terwijl u onderweg bent. Gebruik lijm of klittenbandmateriaal aan de voorzijde om insignes enzovoort aan te brengen en gebruik een zwarte permanentmarker op basis van alcohol om de metaalkleurige schroeven en andere oneffenheden in kleur weg te werken (het schild moet zwart zijn, net als alle andere pantserstukken).
Gefeliciteerd, u heeft nu een degelijk lichtgewicht ballistisch schild (niveau III, 4 kg) dat meerdere kogels kan weerstaan voor minder dan 100 euro (50 euro voor plaat van polycarbonaat, 15 euro voor draagbanden, 10 euro voor schroeven. Dit is exclusief de 700 dollar voor de originele ballistische plaat [waarvan u toch maar een deel gebruikt] en de kosten voor het nylon). U kunt afhankelijk van uw specifieke missie ook emblemen op de voorkant zetten, of scherpe voorwerpen als een afschrikmiddel.
Eindnoot: Ik heb geprobeerd de ballistische plaat met mijn elektrische decoupeerzaag te snijden (in 11 stukken voor de verschillende pantserstukken). Mijn zaag is van slechte kwaliteit, dus ik moest naar een doe-het-zelfzaak (meubelsnijder) om het goed op maat te snijden. Deze dienst kostte 80 Euro. Wees voorzichtig als u dit doet omdat het snijden van patronen zou aangeven dat u stukken voor een ballistisch pantser aan het maken bent. Achteraf kwam ik erachter dat de ballistische plaat is gesneden door druk uit te oefenen en zagende bewegingen te gebruiken met zeer scherpe voorwerpen.
Patroon voor zachte/harde pantserstukken
1. en 2. Ballistische onderarmbeschermer
Aantal stuks: 2 grote, 2 kleine voor beide onderarmen
Pantsermateriaal: hard - flexibel ballistisch composietpaneel
Hoes gebruikt: nee
Bevestigingsmechanisme: bevestigd bovenop het Damascus FX-1, Flexforce-pak tegen stomp trauma, aan het onderarmstuk met 1 van de 3 harde plastic platen. Bevestiging met 2 nylon banden van 2 cm met vrouwtje/mannetje bevestigingsclips en lijm of klittenband in aanvulling op de twee bestaande banden van de FX-1.
Grootte van pantserstof/materiaal - "B" geeft de breedst mogelijke maat aan, "H" de hoogst mogelijke maat: 1: B: 19 cm, H: 34 cm, 2: B: 10 cm, H: 17 cm
3. Ballistische deltaspierbeschermer
Aantal stuks: 2
Pantsermateriaal: zacht - 14 dikke of 34 dunne lagen Kevlar
Hoes gebruikt: ja
Bevestigingsmechanisme: Bevestiging met 1 bovenste nylon band van 4 cm (bevestigd aan vest), aan de onderkant vastgemaakt rond de arm met 4 cm nylon band met een haak/lus. Het is mogelijk om deze hoezen te kopen (geen inzetstukken van zacht pantser uit de VS, probeer eBay enz.)
Grootte van pantserstof/materiaal - B: 33 cm, H: 31 cm
4. Ballistische okselbeschermer
Aantal stuks: 2
Pantsermateriaal: zacht - 14 dikke of 34 dunne lagen Kevlar
Hoes gebruikt: ja
Bevestigingsmechanisme: Bevestiging met 2 nylon banden van 4 cm die aan de binnenkant van uw vest zijn vastgemaakt met een haak/lus materiaal. U moet ook een rubberen band aan de onderzijde maken om vast te maken aan de okselbeschermer aan de andere kant van het lichaam om een goede pasvorm te garanderen.
Grootte van pantserstof/materiaal - B: 33 cm, H: 32 cm
5. Ballistische nekbeschermer
Aantal stuks: 1
Pantsermateriaal: zacht - 14 dikke of 34 dunne lagen Kevlar
Hoes gebruikt: ja
Bevestigingsmechanisme: Bevestigd aan de voorzijde aan de lage kant van uw keel, aan de binnenkant van het vest vastgemaakt met 2 nylon banden van 2 cm (afhankelijk van het type vest dat u heeft, als u niet al een nekbeschermer geïntegreerd heeft in uw vest).
Grootte van pantserstof/materiaal - B: 25 cm, H: 9 cm
6. Ballistische heup/billenbeschermer
Aantal stuks: 1
Pantsermateriaal: zacht - 14 dikke of 34 dunne lagen Kevlar
Hoes gebruikt: ja
Bevestigingsmechanisme: Koop gewoon een Web-tex Hip Pad van bijvoorbeeld polimil.co.uk en snijd het in tweeën (door het midden delen en de mini-gesp verwijderen). Naai het samen op de uiteinden zodat het naar de billen vormt. Knip dan het vulmateriaal weg en vervang het met lagen van ballistisch Kevlarweefsel, stik het dicht, kleur het zwart en zet het vast aan uw riem. Vereist wat naaiwerk.
Grootte van pantserstof/materiaal - B: ca. 83 cm, H: 10-20 cm
7. Ballistische liesbeschermer
Aantal stuks: 1
Pantsermateriaal: zacht - 14 dikke of 34 dunne lagen Kevlar, u kunt ook flexibel ballistisch composietpaneel gebruiken
Hoes gebruikt: ja
Bevestigingsmechanisme: 2 banden (nylon banden van 2 cm) bevestigd aan uw riem. U moet de banden altijd op uw hoes naaien voordat u het zachte pantser erin zet.
Grootte van pantserstof/materiaal - B: 31 cm, H: 24 cm
8. Ballistische bovenbeenbeschermer
Aantal stuks: 2
Pantsermateriaal: hard - flexibel ballistisch composietpaneel
Hoes gebruikt: nee
Bevestigingsmechanisme: bevestigd bovenop het Damascus FX-1, Flexforce-pak tegen stomp trauma, aan het bovenbeenstuk met harde plastic plaat.
Grootte van pantserstof/materiaal - B: 32 cm, H: 29 cm
9. Ballistische kniebeschermer
Aantal stuks: 2
Pantsermateriaal: zacht - 14 dikke of 34 dunne lagen Kevlar
Hoes gebruikt: ja
Bevestigingsmechanisme: bevestigd bovenop het Damascus FX-1, Flexforce-pak tegen stomp trauma, kniestuk met harde plastic plaat. Naai 2 banden op de hoes met een bevestigingsmechanisme (nylon banden van 2 cm), druppel lijm of naai klittenband op achterzijde van de hoes en het plastic kniestuk waar het op wordt gezet.
Grootte van pantserstof/materiaal - B: 24 cm, H: 14 cm
10. Ballistische scheenbeschermer
Aantal stuks: 2
Pantsermateriaal: hard - flexibel ballistisch composietpaneel
Hoes gebruikt: nee
Bevestigingsmechanisme: bevestigd bovenop Damascus FX-1, Flexforce-pak tegen stomp trauma, het beenstuk met harde plastic plaat. Vastgemaakt met 2 banden (nylon banden van 2 cm) en eentje met bevestigingsmechanisme + wat lijm klittenband (nylon band van 4 cm).
Grootte van pantserstof/materiaal - B: 27 cm, H: 25 cm
11. Ballistische laarsbeschermer
Aantal stuks: 2
Pantsermateriaal: zacht - 14 dikke of 34 dunne lagen Kevlar
Hoes gebruikt: ja
Bevestigingsmechanisme: Bevestiging met 1 band (nylon band van 4 cm met haak erop genaaid, en dit wordt bevestigd aan de band met de lus zoals aangegeven op het patroon). U kunt ook meer haken en lussen toevoegen om ervoor te zorgen het beter zal blijven zitten aan uw laars wanneer het eenmaal is bevestigd. Snijd de laarsstukken van de Damascus FX-1 weg als u deze laarsbeschermer gebruikt (die van de FX is toch nutteloos en te lomp).
Grootte van pantserstof/materiaal - B: 51 cm, H: 23 cm
Eindnoot voor het meten van hoezen: de hoezen moeten aan alle kanten 2 cm groter zijn dan de afmetingen van de onderdelen die een hoes vereisen [inzetstukken die als vulling dienen]. Ook kunt u de binnenste hoes overslaan - een binnenste hoes gemaakt van vinyl wordt meestal in de buitenste hoes gezet (cordura nylon) om het inzetstuk gemakkelijk te verwijderen in de gevallen waarin u de hoezen moet wassen (Irak, Afghanistan, diensten waarbij u veel zweet). Maar u zult de apparatuur niet lang genoeg gebruiken om het te moeten wassen. Houd al het ballistisch materiaal WEG van water omdat de stofstructuur van het materiaal zal afbreken en dat verzwakt de ballistische waarde door de tijd heen.
Naaitips voor die stukken die in hoezen moeten: het kan geen kwaad om het materiaal van cordura nylon in nog ruimere afmetingen te snijden. Naai het rond de inzetstukken van zacht/hard pantser en knip gewoon het grootste deel van het overtollige materiaal weg met een schaar als u klaar bent met naaien. Als u goed plant moet u proberen om te profiteren van een elektrische naaimachine in plaats van met de hand te werken, omdat dit u een hoop tijd bespaart. Probeer ook zware (dikke) nylondraad te kopen die is bekleed met een kleverige substantie, wat veel zal helpen bij het naaien met een naaimachine die u in de hand kunt houden. Bestel altijd de zware versie van alle materialen. Probeer uw "productiefase pantsers" goed te plannen, zodat u alle artikelen samen/tegelijkertijd kunt bestellen.
Hier zijn een aantal gereedschappen/apparaten/materialen die u nodig heeft:
Heavy Duty Sewing Tool (u zult heel wat meer stevig draad nodig hebben)
http://www.ahh.biz/products/accessories/heavy%20duty%20sewing%20tool%20STH001.htm
Cordura Nylon 500
http://www.ahh.biz/products/cordura%20plus%20nylon%20fabric%20FCP050.htm
Nylon banden
http://www.ahh.biz/catagories/webbing.htm
Haak en lus: Stick-On, Grippin Strip
http://www.ahh.biz/catagories/hooknloop.htm
Schuifgespen voor nylon banden van 4 cm (2 inch)
http://www.ahh.biz/products/hardware/military/Locks_Cinch_Military_Style_1.625.htm
Schuifgespen voor nylon banden van 2 cm (1 inch)
http://www.ahh.biz/products/hardware/glides_and_locks/Locks_Cinch_Nickel_Plated_Steel_%28www.ahh.biz%29.htm
Steekgespen (1 inch), u heeft 10 paar nodig
http://www.ahh.biz/products/hardware/Buckles/Buckles_Side_Release__Black_Plastic_%28www.ahh.biz%29.htm
Bevestigingsriem voor okselbeschermer
http://www.ahh.biz/products/hardware/miscellaneous/Cord%20lock_0.125_Black_Plastic_%28www.ahh.biz%29.htm
+ + +
Uw pantser aanpassen en op maat maken
Toen ik mijn aankoopfase pantsers begon, overschatte ik het gewicht en het volume dat een persoon kan dragen zonder ernstige beperking in bewegingsvrijheid en paraatheid. Ik dacht: "hee, ik kan 50 kg bepantsering dragen, mezelf omtoveren in een menselijke tank, zo lang ik maar hard genoeg train en een geschikte steroïdecyclus gebruik". Niet dus... Het is heel belangrijk dat u uw spullen gaandeweg uitprobeert en het test terwijl u onderweg bent [op wandelingen etc] om ervoor te zorgen dat u ook daadwerkelijk in staat bent om er maximaal twee uur relatief comfortabel in te bewegen. Maak een wandeling van 15-30 minuten rond uw huis en controleer of de items nog op hun plaats zitten na allerlei vormen van lichamelijke bewegingen. U kunt indien nodig extra bevestigingsmiddelen toevoegen zoals klittenband. Wees liever scheutig met zelfklevend klittenband (1 en/of 2 inch) en nylon banden (1 en/of 2 inch). Ik heb een aantal kleine misrekeningen gemaakt bij het plannen/ontwerpen/maken van mijn pantsersysteem en u zult in staat zijn om deze en soortgelijke valkuilen te vermijden als u deze gids volgt. Ik ben zeker geen meestersmid, maar ik ben er wel in geslaagd om veel over pantserstructuur en ontwerptechnieken te leren. Maar er is altijd ruimte voor verbetering.
Misrekening 1: Het lukte me niet om het borststuk van de Damascus FX-1 te gebruiken als basislaag tegen stomp trauma onder mijn primaire ballistische vest en mijn drager voor ESAPI-platen. De reden was dat ik het gewicht, volume en de daarmee gepaard gaande hinder voor de bewegingsvrijheid van deze twee gecombineerde vesten had onderschat. Als gevolg hiervan werd het gewoon te groot om toe te passen en het aantrekken van de wapenrusting zou de hulp van een assistent vereisen. Mijn primaire vest weegt 4,5 kg (geen platen, alleen zacht pantser) en mijn vest met platen weegt 13,5 kg (2 XL ESAPI-platen van niveau IV, 2 ESBI-zijplaten van niveau IV + platendrager en diverse molle/modulaire patroontassen (tas voor 6 granaten - scherf/rook/flits, 1 achterzak voor een camelback van 1,5 liter, 1 tasje medische spullen, 1 gasmasker in tas, 3 andere tasjes)).
Misrekening 2: Ik heb het gewicht overschat dat praktisch mogelijk is om te dragen zonder in te boeten aan paraatheid. Als gevolg daarvan moest ik twee extra nekbeschermingsstukken en een liesbeschermersstuk weglaten, naast het materiaal dat ik had verzameld voor een heupstuk (gewatteerde oorlogsriem met ballistische bepantsering van niveau IIIA).
Misrekening 3: Ik heb het snijvermogen van mijn elektrische decoupeerzaag onderschat, waardoor ik de ballistische plaatstukken voor mijn beenbeschermers en schild professioneel moest laten snijden in een werkplaats. U kunt dit voorkomen door een meer professionele decoupeerzaag te lenen of kopen.
Fout 4: Niet echt een fout, maar ik heb wat materiaal en 4 pantserstukken te veel besteld (twee dragers voor de zijplaat met zacht pantser, en twee nekbeschermers). Daarnaast waren de Kevlar inzetstukken in voor de deltaspier-, oksel-, en liesbeschermers behoorlijk slecht en moesten worden vervangen door nieuwe Kevlarstof (30 lagen). Totale prijs van het overschot/afgedankte goederen was ongeveer 800 euro.
Bewegen in zwaar pantser - specifieke training vereist - marcheren/fitnesswandeling
U zult al snel een idee krijgen welke van uw spieren u belast bij het rondlopen met zo veel bepantsering. U moet onmiddellijk beginnen met specifieke krachttraining om u 1-2 uur in zwaar pantser te kunnen bewegen (afhankelijk van uw missie). Ik dacht oorspronkelijk al; "hee, waarom vul ik niet gewoon alle molle/modulaire tassen met ijzeren bouten en draag ik dat onder een poncho tijdens een wandeling"... Hoewel het idee niet slecht is, moet u het feit overwegen dat als u buitenhuis oefent met iets dat lijkt op aan defensie gerelateerde items, dat dat wantrouwen kan veroorzaken en een daaropvolgende tip naar uw nationale inlichtingendienst. Uiteindelijk heb ik het op een iets andere manier aangepakt met mijn trainingsschema. Na mijn eerste testcyclus van danabol had ik 9 kg spieren gekweekt in slechts 6 weken. De resultaten waren op zijn zachtst gezegd fenomenaal. En dit met slechts 3-4 dagen bodybuilding per week. Vervolgens heb ik ervoor gekozen om pantsertraining of zogenaamde marsen/fitnesswandelingen te beginnen. Ik heb in principe gewoon twee rugzakken gekocht (40-80 liter inhoud), eentje voor aan de voorkant en eentje aan de achterkant. Ik had mijn wapenrusting al gewogen, en het bedroeg 18 kg gewicht aan de voorkant en 9 kg aan de achterkant. Vervolgens ben ik eigenlijk gewoon naar het dichtstbijzijnde strand gegaan en heb 50 kg stenen verzameld, 18 kg aan de voorkant ingepakt en 9 kg aan de achterkant. Het ziet er een beetje raar uit, maar zou grotendeels geen verdenking veroorzaken. Ik kan extra stenen toevoegen als ik vooruit ga in mijn programma van pantsertraining. Op de dag van de missie moet ik er door mijn simulatie-oefeningen ongeveer gevoel voor hebben gekregen hoe ik kan bewegen in zwaar pantser.
Gewicht van het pantser berekenen en bijhouden:
Totaalgewicht van pantser: 25,5 kg
(Tip: gebruik gewoon uw eigen weegschaal bij het wegen van uw apparatuur, voor lage kalibratiegewichten kunt u het spul gewoon aantrekken en uw lichaamsgewicht ervan af trekken)
Extra artikelen
Totaalgewicht van extra items: 23,4 tot 25,9 kg
Totaalgewicht van alle items: 48,9 tot 51,4 kg
Dit is duidelijk gewoon te veel voor mij of voor een ander persoon om op de meeste tactische missies te dragen, zelfs als u goed getraind bent en aan de steroïden en ECA stack zit. Sommige mensen zijn natuurlijk meer geschikt dan anderen en hebben de mogelijkheid om meer te dragen zonder te veel bewegingsvrijheid te verliezen. Maar als algemene regel moet u nooit meer dan 30 kg uitrusting dragen aan uw lijf als u strijdklaar bent en uw operatie begint. Het optimale gewicht voor gevechtsklaarheid zou niet meer dan 15 kg uitrusting moeten zijn.
Mobiliteit en het verrassingselement zijn de belangrijkste troeven van de Justiciar Knights, dus we moeten ervoor zorgen dat we niet te veel beperkt zijn in onze bewegingsvrijheid.
Onthoud altijd dat het het SWAT-team 10-40 minuten kost om u te bereiken. Tot die tijd hoeft u het alleen op te nemen tegen slecht uitgeruste systeembeschermers. Dus probeer indien mogelijk om uw activiteiten te verdelen over een aantal fasen waarbij u begint met een aanvaardbare hoeveelheid uitrusting en gaandeweg een aantal extra items oppikt vanaf een andere locatie (van vertrekpunt naar afhaalpunt 1, 2 en 3). Plan goed zodat u weet wanneer u het SWAT-team kunt verwachten (waarschijnlijk niet vóór afhaalpunt 1 of misschien punt 2).
Het zou een goed idee kunnen zijn om te beginnen met beperkte uitrusting (3-4 magazijnen, 1-3 granaten, geen schild, geen gasmasker, en misschien zelfs helemaal geen platen (Vest 2 van 13,5 kg)). Naarmate u verder komt (afhankelijk van de aard van uw missie) kunt u deze uitrusting later afhalen als u de SWAT-agenten verwacht te ontmoeten aan het einde van de rit.
Belangrijke sites voor de aanschaf van pantserstukken:
Alibaba.com is een geweldige site voor het vinden van Chinese en Indiase leveranciers en andere leveranciers in vooral tweedewereldlanden. Er zijn letterlijk honderden Chinese bedrijven die de Europese kogelvrije technologie hebben gekopieerd en ze verkopen tegen een lagere kostprijs. Vaak zult u uzelf moeten voordoen als een importeur van een groothandel, die vervolgens 'proefmonsters' vraagt. Dit is vaak de enige optie omdat veel Chinese bedrijven alleen groothandel bieden (grotere bestellingen) en geen losse verkoop (kleine bestellingen).
eBay werkt ook voor onderdelen.
Individuele webwinkels voor andere apparatuur (Israëlische sites zijn geweldig). Als u problemen heeft met het online bestellen, of u extra voorzorgsmaatregelen wilt nemen, gaat u naar een land waar pantsers van legerkwaliteit direct beschikbaar zijn (VS, Israël) en zoekt u simpelweg een stroman (iemand aan wie u een vergoeding betaalt om voor u de spullen te kopen).
Misrekening 1: Na het testen heb ik geconcludeerd dat DBOL contraproductief kan zijn om te gebruiken tijdens de strijd. De reden hiervoor is dat tot 50% van uw gewichtstoename te danken is aan het vasthouden van vocht, wat weinig doet voor uw kracht en behendigheid en alleen maar meer gewicht toevoegt voor u om te "dragen". Dit kan worden tegengegaan door over te schakelen van DBOL als de primaire steroïde naar bijvoorbeeld test prop, omdat u bij die laatste slechts heel weinig vocht vasthoudt. Als alternatief kunt u Aromasin gebruiken in combinatie met DBOL om "opgeblazenheid" (vasthouden van water) te onderdrukken. Dit zal ervoor zorgen dat meer dan 80% van uw gewichtstoename spiermassa is, met slechts weinig vocht. U kunt verder zorgen dat u minder vocht vasthoudt door uw inname van natrium (zout) en koolhydraten te beperken. Een andere optie is om DBOL te gebruiken voor de eerste 3 weken en Winstrol voor de laatste 3 weken om u te ontdoen van het water, terwijl u nog steeds uw spiergroei behoudt. Er zijn tientallen verschillende combinaties met meerdere merken en types steroïden. Zoek gewoon een optie die bij u past. Het belangrijkste is immers om uw lichaamsbouw biologisch te verbeteren om ervoor te zorgen dat u de optimale kansen heeft om te slagen in uw missie.
Aanvullende informatie [opties voor aankopen]
Deltoid Outer Shell (Een van de twee delen van de DAPS - Deltoid & Axillary Protector System, merk: Point Blank). Maat: 34 cm breed x 33 cm lang, een brede nylon band met klittenband aan de bovenkant, en een soortgelijke om het in te snoeren aan de binnenkant van arm.
Groin Protector Outer Shell (Interceptor). Lengte: 24 cm breed x 33 cm lang
Throat Protector Outer Shell (Interceptor). Maat: 25 cm breed x 9 cm lang, een nylon band aan beide uiteinden in de breedte, een nylon band op middelste laag.
Een compleet pantsersysteem (vaak aangeduid als MTV - Modular Tactical Vest of IOTV - Improved Outer Tactical Vest bestaat uit een aantal van de volgende onderdelen (vermeld naar belangrijkheid)):
Zie deze lijst van moderne kogelvrije onderdelen (modulair tactisch vest):
https://en.wikipedia.org/wiki/File:Modular_Tactical_Vest_components.jpg
Bij het later in fase 1 of fase 2 oprichten van een paramilitaire organisatie met een conventionele leiderschapshiërarchie is het raadzaam dat er 1 à 2 "wapensmeden" worden benoemd en opgeleid (door het bestuderen van deze handleiding) omdat het in het algemeen een zekere mate van deskundigheid en ervaring vereist om binnen een redelijke termijn meerdere pantsersets te naaien/maken. Ik heb 4 maanden gedaan over de aankoop- en productiefase van mijn pantser wegens het feit dat ik in principe om "het wiel opnieuw moest uitvinden" omdat ik niet in staat was om een goede stapsgewijze handleiding te vinden. Met mijn huidige kennis zou ik hetzelfde kunnen doen in slechts een paar weken en tegen aanzienlijk lagere kosten. Deze opgeleide wapensmeden (harnasmakers) zullen zeer waardevol zijn voor alle conservatieve revolutionaire bewegingen.
Het kopen van ballistisch Kevlarweefsel
Er zijn verschillende distributeurs over de hele wereld die ballistische Kevlarstof aanbieden. Er zijn verschillende soorten stof, dik en dun. De stof die in het Interceptor-systeem zit (voor het Amerikaanse leger, troepen voor Afghanistan/Irak) bestaat uit 30-34 lagen van een dun type Kevlarstof. Ik ben niet in staat geweest om dit te bevestigen, maar ik geloof dat 12 lagen van het dikkere Kevlar gelijkwaardig is aan niveau IIIA. Ik kon niet aan die specifieke stof (dunne versie) komen, maar kon wel een Chinese, een Europese en een Amerikaanse distributeur van andere merken vinden. Andere variaties van Kevlarstof zijn aanzienlijk dikker dan het Kevlar van de Interceptor en daar zijn dus minder lagen van nodig om bescherming van niveau IIIA te creëren. Ik zal de stof beschrijven die ik uiteindelijk heb gekocht (wordt rechtstreeks verkocht via de distributeur of via diens eBay account):
Verkoper: Infinity, site: www.armorco.com
Kevlar ® 29 Style 745 Bullet Resistant Fabric. Het is gemaakt van DuPont (TM) aramidegaren en tot een stof geweven op weefgetouwen. Het wordt voornamelijk gebruikt in de markten van beveiliging en persoonsbescherming. Het kan worden gevonden en gebruikt in een aantal toepassingen voor persoonsbescherming, waaronder maar niet beperkt tot: kogelwerende vesten, gepantserde auto's, cockpitdeuren, kogelwerende panelen en veel niet-ballistische industrieel gebruik.
SPECIFICATIE: Stof Specs: Gewicht: 14oz.Sq.yd [ongeveer 500gr per m2... Breedte: 50 cm breed ... Denier: 3000 ... Weefsel: Effen binding ... Dikte: 24,1 (mil) 0,61 (mm) ... Breeksterkte: Lengte en breedte: (Lengte) 1600 (lbf/in) en (Breedte) 1800 (lbf/in) ... Draad: 17 x 17
Kevlar kan in meerdere lagen worden genaaid en kan met naald bewerkt worden, worden verlijmd met een polyurethaanlijm, kan ook worden gebruikt met epoxyharsen en vacuum verpakt in laminaattoepassingen.
KEVLAR STOF - Het is in alle 50 Amerikaanse staten en de EU volkomen legaal kogelwerend Kevlarweefsel te kopen, bezitten, vervoeren of verzenden. Als zodanig kan iedereen legaal ballistische Kevlarstof kopen en hun eigen pantser van niveau IIIA maken/naaien.
Eindnoot: Natuurlijk vergt het meerdere lagen van deze stof om iets kogelwerend te maken. Ik stel voor om van dezelfde site een stofschaar voor Kevlar te kopen omdat een normale schaar niet goed werkt.
Ik heb het volgende ballistische materiaal van de ene leverancier gekocht: infinityfrp.com en hun dochteronderneming: armorco.com (10 yards/9 meter van Kevlarstof) en infinitycomposites.com of hun dochteronderneming: armorco.com (flexibele composietplaat van Kevlar, niveau IIIA)
Ik heb een flexibele composietplaat met zwarte rubberen laminering gekocht, afmeting ongeveer: 1,4 x 1,4 meter. Ik vertelde hen om het in 4 stukken te snijden om de verzendkosten van 600 naar 150 dollar te verlagen. Prijs van de composietplaat: ca. 700 dollar.
Ik heb ook 10 yards van ballistische Kevlarstof gekocht (35 dollar per yard). U krijgt eigenlijk veel meer stof dan een vierkante meter want de rolbreedte van de stof is 1,27 meter en het wordt geleverd op een rol. 8 meter was genoeg voor 4 lagen versteviging/verbetering van de DAPS (deltaspierbeschermer + okselbeschermer), een ballistische gordel/riem (bescherming van heupen en billen - 12 lagen), 2 kniebeschermers (14 lagen) en 2 laarsbeschermers (12 lagen)
Nylon verven (voor camokleurige ballistische buitenste hoezen)
U zult vaak zien dat u bepaalde spullen alleen in de kleur camo kunt krijgen, in welk geval u de spullen moet verven. Ik heb de fout gemaakt een "zwarte kleurstofspray" te importeren uit het Verenigd Koninkrijk, die bleek waardeloos te zijn. Houd in gedachten dat alle kogelvrije Kevlar platen/hoezen zijn gemaakt van nylon, die geen normale textielverf op basis van water zal absorberen die gemaakt is voor katoen. U moet een van de twee volgende opties kiezen om nylon te verven:
1. Koop gespecialiseerde nylonverf die wordt aangebracht door middel van handwas of machinewas. Dit proces kan heel veel troep geven.
2. Koop gewoon grote permanent markers (op basis van spiritus) en bestel wat navullingen.
Ik koos voor optie 2. En als gevolg van het feit dat ik de aankoop van verf niet goed had gepland, heb ik uiteindelijk maar 12 grote zwarte permanent markers gekocht (op basis van spiritus). 12 stiften was genoeg om 6 items te doen (1 vest, 4 stuks DAPS, de buitenste hoezen van 2 oksel- + 2 deltaspierbeschermers en een paar andere kleinere stukken. De 12 permanent markers kostten me 112 Euro. Als u van plan bent dat ook te doen hoeft u alleen maar een grote zwarte permanent marker te bestellen plus vulling, die kost u 20 euro.
Houd er rekening mee dat de items die worden geverfd inkt zullen achterlaten op uw huid en andere oppervlakken. Dit is heel vervelend en een duidelijk nadeel bij het gebruik van permanent markers om te verven ten opzichte van meer complexe verftechnieken voor nylon. Het resultaat zal zijn dat u het van uw huid zult moeten wassen en iedere keer dat u uw pantsersysteem uittest een paar T-shirts/boxers verpest. Als ik wist dat de inkt zoveel zou vlekken, dan zou ik meer tijd hebben besteed aan onderzoek naar de conventionele verftechniek voor nylon.
Europese winkels voor kogelvrije vesten
vestguard.co.uk
knifeandbulletproof.co.uk
ukbodyarmour.com
safeguardclothing.co.uk
tacgear.se
bonowi-shop.de
tactic24.de
einsatzmittelshop.de
security-versand.net
cop-gmbh.de
polas24.de
shop-EnGarde-germany.de
Asmc.de
Duitse zoekbegrippen:
Kogelvrij vest = kugelsicheren Weste
Pantser = Körperpanzer
Ballistisch vest = Ballistische Weste
Lichaamsbescherming = Körperschutz
Tactical vest = Überziehschutzweste
Israëlische winkels
Israeli-weapons.com
zahal.org
Chinese winkels
Veel Chinese winkels voor kogelvrije vesten zijn te vinden op alibaba.com
Amerikaanse winkels
Er zijn exportbeperkingen op alle kogelwerende vesten naar Europa. Het enige alternatief is om daarheen te reizen en de items zelf te kopen voor persoonlijke export (ik weet niet 100% zeker of men daarvoor Amerikaans staatsburger moet zijn). Zoals opgemerkt is het verboden om kogelvrije vesten te exporteren vanuit de Verenigde Staten naar Europa, maar ik kan me niet voorstellen dat de boetes zeer hoog zullen zijn als u wordt gesnapt door de Amerikaanse douane. Het is volkomen legaal om kogelvrije vesten te importeren vanuit/naar Europa; Italië is voor zover ik weet de enige huidige uitzondering.
Algemene tips
Koop een degelijk vest van niveau IIIA uit een van de bovenstaande winkels (ik zou het IDF Official Army vest (van Israël) aanbevelen omdat het superieure bescherming biedt, inclusief nek/schouders, en extra lagen Kevlar - IIIA +) en om de rest van de items zelf te maken omdat u er een hele kluif aan zult hebben om ze te bestellen.
Wapenrusting - onderlagen
De basislagen zijn laarzen, handschoenen, ondergoed, sokken en een "onderpantser" aan compressiekleding die u vast wilt gebruiken.
Laarzen
Laten we beginnen met de laarzen; u moet zwarte kisten hebben (geen camo of "boslaarzen" voor lange afstand). De laarzen moeten een optie hebben om sporen/metalen pinnen op de achterkant van de laarzen te maken, dit om te gebruiken als een wapen voor iedereen die u van achteren wil aanvallen. Ook moeten de laarzen een soort bescherming bieden tegen stomp trauma, wat u zal helpen om alle rake geweerschoten die u zult lijden te weerstaan (de ballistische laarsbeschermer in combinatie met goede laarzen zal optimaal zijn).
De volgende zijn voorbeelden van laarzen die passen bij uw behoeften:
ATAC Shield Boot 8"(511tactical.com)
Ik koos voor de XPRT Tactical Boot - 8" Boot, vanwege het feit dat ze die andere niet in mijn maat hadden. Beiden bieden een "Shock Mitigation System" die inslag vermindert en hebben de hoogste waardering. Prijzen liggen tussen 130 en 180 dollar. Ik heb de mijne gekocht via polimil.com, een grote distributeur met een breed scala aan producten.
Sokken
X-Socks Speed Metal of andere beschikbare dure high-tech sportsokken
http://www.trailspace.com/gear/x-socks/speed-metal-sock/
Omschrijving: "Help uw voeten te koelen tijdens een lange, hete training door Xitanit X-Sock's geleidende technologie. De X-Sock Speed Metal Running Sock bevat warmtegeleidende vezels, luchtkanalen voor luchtcirculatie, en ondersteunende banden die de kans op blaren verminderen, om uw voeten uiterst comfortabel te houden, mijl na mijl". Het klinkt echt geavanceerd en dat is het ook. U zult ook zien dat het een groot verschil maakt.
Skins compressiepak
Ik kan u ten zeerste de Skins Long Sleeve Top en de Skins Compression Leggings aanraden
Top: http://www.polimil.co.uk/acatalog/Skins___Sport_Long_Sleeve_Crew_Neck_T_Shirt__49_89.html
Leggings: http://www.polimil.co.uk/acatalog/Skins_Sport_Compression_Leggings__58_95.html
Voordelen met het compressiepak Skins:
Zal uw prestaties bevorderen, bij training en bij herstel, en geeft u een voorsprong op uw tegenstanders (SWATs en reguliere systeembeschermers).
Het verbetert de bloedsomloop via gelokaliseerde compressie die helpt bij het verminderen van de opbouw van melkzuur. Een precieze pasvorm op basis van uw body mass index (kies uw maat in hun maattabel). Bundelt spierkracht en vermindert spiertrillingen drastisch. Het helpt bij de vochtregulatie, trekt vocht weg van de huid en houdt u droog. Optimaliseert uw lichaamstemperatuur in warme en koele omstandigheden. De top verandert de vorm van het middenrif en zorgt tegelijk voor een betere houding die de ademhaling ten goede komt en betere prestaties oplevert. Tijdens oefeningen waarbij de spieren het lichaam dwingen om meer zuurstof op te nemen zal een top van Skins de drager helpen om te ademen met de bovenste borstholte en effectief grotere ademteugen te verwerken.
Top met lange mouwen en legging kosten tussen 135 en 180 Euro.
Tactische Handschoenen
Hatch Operator Assault Gloves SOG http://www.hatch-corp.com/detail.aspx?pid=SOG-600/650/700/750/800
Ontworpen door en speciaal voor militair gebruik, door deze handschoen kunt u werken met chirurgische precisie. De ergonomische pasvorm en tactiele sensatie in deze handschoenen zijn ongeëvenaard.
Defensieve spikes
Spike voor de laars
Black & Decker X61501 13 mm Verzinkboor
http://www.tikproducts.co.uk/black--decker-x61501-13mm-countersink-bit-13mm-27501-p.asp
Ik heb met succes de volgende "spike" aan de achterkant bevestigd, met een boorkop maat 5 (de pin om de spike mee vast te maken was 5,3 dus het was een perfecte match).
Tepes Revenge - Defensive Steel Impaler
De naam is ontleend aan Roemeniës meest beroemde historische Kruisvaarder, Vlad Tepes, die tienduizenden islamitische indringers in de Balkan heeft gespietst. Het volgende defensieve meleewapen is goedkoop en vrij eenvoudig te maken ,en is speciaal ontworpen voor eenmanscellen waar sprake is van een hoog operationeel risico om van achteren of van een van de zijkanten te worden aangevallen. De vaste defensieve spikes hebben als primaire functie om te werken als een afschrikmiddel, om iedereen te ontmoedigen om u aan te vallen. Mocht iemand kiezen om u van achteren aan te vallen, dan zal hij waarschijnlijk proberen om uw armen uit te schakelen in een standaard houdgreep. Als u een of meerdere stuks Tepes Revenge heeft vastgemaakt op de achterkant van uw vest, kunt u de aanvaller eenvoudig spietsen en verwonden met slechts een kleine beweging van uw kant. De waarschijnlijkheid van succesvolle verwonding is hoog, want Tepes Revenge bestaat uit 4 messen - 2 gebogen op 90 graden en 2 gebogen op 130 graden.
1-4. 4 briefopeners/messen van Staples, 25 cm lang, met houten handvat/twee gaten, de 4 briefopeners worden na het verwijderen van de houten handgrepen gebogen zoals afgebeeld.
5. 2 x metalen liniaal of soortgelijke voorwerpen
6. De stof waar u TR aan vastmaakt
7. 2 schroeven met moeren
8. Een kleiner puntig product gemaakt van ijzer en verkocht in grotere bouwmarkten/doe-het-zelfwinkels. Ik weet niet meer precies hoe dit soort 'nagel' wordt genoemd, maar het wordt in de woningbouw gebruikt om grote houten balken vast te zetten [en lijkt qua formaat op een koppelanker]. Dit item kan worden bevestigd aan uw onderarmen door er twee gaten in te boren en het met schroeven en moeren te bevestigen aan uw onderarmbeschermer. Het bereik van de nagel varieert, maar ca. 15-20 cm is optimaal. Voor extra stabilisatie kunt u gebruik maken van pakkingen (ronde plaatjes ijzer met een gat van formaat 5; ze zien eruit als een muntje met een gat erin).
Kosten: 4 briefopeners/messen: 25 Euro, metalen liniaal: 12 Euro, schroeven met moeren: 19 Euro, 2 ijzeren nagels: 5 euro
Eindnoot: Tepes Revenge moet worden bevestigd aan de bovenzijde van uw rug ter voorkoming van een conventionele aanvalsmanoeuvre van achteren waarbij de aanvaller probeert om uw armen in de houdgreep te zetten of u bij de nek te grijpen. Dit kan erg handig zijn als uw missie een aanval op een menigte inhoudt, waarbij er een kans is dat de situatie zich chaotisch kan ontwikkelen en er aan alle kanten mensen zijn. In een scenario als dit kan TR verrassingen van achteren voorkomen. De messen moeten worden geslepen en zwart worden gekleurd met een permanent marker. Nummer 8. moet worden bevestigd op uw onderarmen, zodat u er defensief mee kunt steken als u wordt aangevallen en als u niet in staat bent om uw primaire of secundaire vuurwapen te gebruiken. U kunt TR vastmaken aan uw pantservest. Houd in gedachten dat het uw mobiliteit zal beperken als bijvoorbeeld een auto moet besturen. Een alternatief voor de bevestiging van TR aan uw pantservest is om het aan een brede nylon riem vast te maken, ondersteund door bijvoorbeeld een metalen liniaal en/of klittenbandmateriaal. In dit geval moet u het dragen als riem, gewoon op uw borst/bovenrug. Doe het simpelweg af als u een voertuig instapt.
Voetangels - onmiddellijke blokkade door sabotage van een voertuig
Een voetangel ofwel kraaienpoot (in het Engels ook bekend als caltrap, galtrop, cheval trap, galthrap, galtrap, Calthrop) is een wapen tegen voertuigen dat bestaat uit twee of meer scherpe nagels of stekels die op een zodanige wijze zijn gevormd dat er altijd eentje naar boven wijst vanaf een stabiel oppervlak.
Deze oude wapens kunnen worden gezien als de landmijnen van de oudheid, nuttig om het slagveld naar uw hand te zetten en de vijand te dwingen om bepaalde paden en routes te nemen, of om te dienen als een passieve verdediging als onderdeel van een verdedigingssysteem. Voetangels dienden om de vooruitgang van paarden, oorlogsolifanten en menselijke troepen te vertragen. Ze zouden bijzonder doeltreffend zijn tegen de zachte voeten van kamelen. In meer moderne tijden worden voetangels gebruikt tegen wielvoertuigen, met of zonder luchtbanden.
De beste voetangels die beschikbaar zijn tegen voertuigen zijn holle stekels die zelfdichtende rubber banden lekprikken. Door het gat in het midden van de voetangel kan de lucht ontsnappen, zelfs als het andere uiteinde van de voetangel wordt afgedicht door zachte grond.
Deze "caltrops" kunnen besteld worden bij de volgende leverancier:
http://www.alibaba.com/product-free/103280388/Tire_Spikes_Caltrop_CIA.html
Paypal: supertek2007@hotmail.com
Sergio Anaya, Guadalajara Mexico
Prosperity Technologies, Inc
Straat en huisnummer: Privada San Carlos 1044
Plaats: Zapopan
Provincie/Staat: Jalisco
Land/Regio: Mexico
Postcode: 45236
Telefoon: 52-331-4875439
Mobiele telefoon: 3314875439
De prijzen variëren van 3-5 dollar per voetangel, afhankelijk van de hoeveelheid die u bestelt. Houd in gedachten dat u ongeveer 10-20 voetangels gebruikt om effectief een voertuig uit te schakelen en te gebruiken als wegversperring.
Voetangels zijn zeer nuttig voor bepaalde missies waar het noodzakelijk is om ofwel te ontsnappen (gebruik ze op de snelweg om achtervolging te voorkomen), of wegen te blokkeren of om ellende te veroorzaken in situaties waarin u wilt voorkomen dat systeembeschermers u achtervolgen.
Meestal zal zending per koerier (FedEx, UPS, enz.) een grotere kans opleveren dat ze niet in beslag worden genomen. De verkopers zijn vertrouwd met invoerbeperkingen en zullen de zending gewoonlijk omschrijven als "metalen handwerk" of andere vage omschrijvingen. Ik heb 60 caltrops besteld.
https://en.wikipedia.org/wiki/Caltrop
Zwaailichten van de politie
Deze worden gebruikt om de voertuigen van de systeembeschermers na te bootsen. Ze zijn zeer nuttig voor het verwarren van systeembeschermers/bewakers/burgers, bijvoorbeeld wat betreft uw tweede doelwit, en om zo te voorkomen dat ze op uw auto schieten. De politielichten worden gebruikt in combinatie met automagneten.
http://www.extremetacticaldynamics.com/
Automagneten
Automagneten worden gebruikt om logo's etc vast te maken aan 1 tot 4 kanten van uw auto. U zult het handig vinden om logo's uit te printen (met behulp van een hoge kwaliteit kleurenprinter) en ze op de auto magneten te plakken met behulp van plastic folie. Zeer nuttig voor bepaalde missies. Ik heb er 12 besteld in formaat 20 x 20 cm en heb de nodige logo's in photoshop gemaakt, en geprint met behulp van een hoge kwaliteit drukwinkel in het buitenland (uiteraard contant betaald).
Rookgranaten (signaalrook) en diverse dingen omtrent vuurwapens/legerspullen
Rookgranaten worden meestal gebruikt wanneer u van een plek wilt vluchten en/of als u wordt vastgehouden in de houdgreep. Ze kunnen ook werken als afleiding.
4GB AEE PD80 Mini DV DVR Camera
Deze uiterst kleine en lichtgewicht veldcamera wordt gebruikt om uw missie te filmen. 4 GB is gelijk aan 2 uur constant filmen. Ik heb het persoonlijk getest en het werkt geweldig. Sommige regeringen kunnen de film in beslag nemen (nadat u bent geneutraliseerd) en hem publiceren, terwijl anderen hem verstoppen of zelfs vernietigen om de multiculturele ideologie te beschermen. De reden is dat ze alle documentatie van de Justiciar Knight beschouwen als een belediging voor hun systeem. Anderzijds zenden ze de film misschien gecensureerd naar de pers, of ongecensureerd. U kunt beter 2 geheugenchips meenemen en proberen om één ervan indien mogelijk per post te sturen. U plaatst de geheugenchip in een vooraf klaargemaakte envelop (met postzegel en het adres van een vooraf geselecteerd nieuwsbureau dat het waarschijnlijk ongecensureerd zal publiceren). De beste optie is natuurlijk om de digitale film aan het einde van uw missie via een snelle internetverbinding (uw iPhone) te uploaden naar een distributiesite. Maar helaas zou het uploaden van 1-2 GB minimaal 3-7 uur duren. Ook is er normaal gesproken een limiet van ongeveer 200MB op bijlages voor e-mails, dus als gevolg van technologische beperkingen is het nog geen optie om de film naar 10-20 nieuwsbureaus te verzenden. Dit zal natuurlijk veranderen op een bepaald punt in de toekomst.
Verkocht op eBay (Chinese producent)
De kostprijs is 87 dollar
Borstharnas/Molle
www.skdtac.com biedt uitstekend harnassen voor de borst. Er zijn echter ook talloze leveranciers in alle andere landen.
Diverse onderdelen van pantsers/vuurwapens
www.israeli-weapons.com biedt veel apparatuur die u normaal niet aantreft in de Europese winkels.
Gasmasker
Een gasmasker is handig in situaties waarin u omsingeld bent en aan alle kanten geflankeerd bent (bijvoorbeeld in een gebouw), en u verwacht dat een SWAT-team u zal aanvallen. In de meeste gevallen zullen ze aanvallen met CS (traangas) 30 seconden voordat ze de deur inbeuken en uw locatie bestormen. Met een gasmasker en fatsoenlijke dekking zult u in staat zijn om tot 5 systeembeschermers te neutraliseren voordat ze erin slagen om u te overweldigen. SWAT-teams hebben zeer weinig ervaring met professionele vrijheidsstrijders en worden meestal gebruikt voor het arresteren van criminelen en geflipte schutters met weinig of geen kogelvrije vesten, geen inzicht en ervaring met SWAT-tactieken en weinig of geen reddingsmiddelen.
U heeft een compact gasmasker nodig met een minimaal gewicht. U zou de aanschaf van een Sovjet-gasmasker (GP-5) moeten overwegen omdat ze aan de eisen voldoen en minder dan 10 euro kosten. Ze hebben er miljoenen gemaakt en dumpen ze nu al jaren op de markt. Westerse gasmaskers met vergelijkbare specificaties kosten meer dan 100 Euro. Er zijn verschillende leveranciers hiervoor en sommige worden continu aangeboden op eBay. Ik heb niet kunnen bevestigen of het filter specifiek werkzaam is tegen CS-gas van de SWATs, maar ik weet vrij zeker dat het fatsoenlijke bescherming biedt op basis van de beschrijving van het filter (nucleaire, biologische, chemische bescherming).
Kosten - 25 euro incl. verzendkosten.
Trefwoord: sovjet military gas mask
http://www.campingsurvival.com/brnewinboxru.html
Blanco patches - zwart
Wordt gebruikt om emblemen of andere logo's op te naaien (bijvoorbeeld om de systeembeschermers na te bootsen). Emblemen/logo's worden op het oppervlak van de patches gedrukt, gelamineerd en gelijmd met dubbelzijdig zelfklevende stroken. U kunt deze patches ook bestellen met klittenband/haken.
Kosten voor 4 patches (2 grote, 2 kleine): 100 euro
Geen minimumbestelling:
http://www.customteampatch.com/
Diopters
Wordt gebruikt om uw wapen op het oog te kalibreren zonder uw pistool te hoeven vuren. Cartridge laser bore vizieren zijn goedkoop en relatief nauwkeurig. Het wapenvizier zult u nog wel moeten bijstellen.
Garmin eTrex
Een goedkope manier om coördinaten te genereren voor de locatie waar u uw kisten heeft begraven.
Kosten: 50-80 euro
Ballistische helm met ballistisch vizier
Eotech Transverse XPS 2 Red Dot Sight/Non-NV [vizier met rode laser]
Kosten: ongeveer 450 euro
EOTech G23 FTS 3x Black Magnifier Gen II w/Flip To Side Mount [vizier met 3x zoom]
Kosten: ongeveer 500 euro
Opticsplanet.com heeft een exportbeperking voor dit item, dus ik heb het op eBay gekocht.
Geldriem met geheim vakje
Handig in het buitenland en wanneer u contact legt met criminelen of hun netwerken (aanschaf wapens). Het beperkt de kans dat u wordt beroofd.
Het juiste rijbewijs krijgen
[Notitie vertaler: De informatie in het compendium is niet geheel van toepassing op de Nederlandse situatie. In plaats daarvan heb ik de informatie voor Nederland toegevoegd. De bron is http://www.anwb.nl/auto/rijbewijs/over-het-rijbewijs]
Rijbewijs B: Het rijbewijs voor motorvoertuigen, ingericht voor vervoer van maximaal 8 personen (inclusief bestuurder 9), en met een maximumgewicht van 3.500 kilo (leeggewicht plus laadvermogen) blijft grotendeels gelijk.
De kosten voor dit rijbewijs zijn ongeveer 2000-3000 euro, afhankelijk van de verschillende West-Europese landen.
Rijbewijs C: Hiermee kan men rijden in een voertuig met een toegestane maximum massa tussen de 3500 kg en 7500 kg. Naast rijbewijs C wordt C1 ingevoerd. De minimum leeftijd voor het behalen van een C1 rijbewijs is 18 jaar. De minimum leeftijd voor het behalen van het C rijbewijs is 21 jaar. [...] Met rijbewijs C mag u tevens een aanhanger of oplegger trekken met een leeg gewicht plus laadvermogen van maximaal 750 kilo. Voor zwaardere aanhangers is daarnaast rijbewijs E nodig. [...] Bij aanvraag of verlenging moet u medisch gekeurd worden.
Gemiddelde kosten 2250-3250 euro bovenop de kosten voor het rijbewijs B.
Beroepschauffeurs: Voor het beroepsmatig besturen van een vrachtauto met een toegestaan maximumgewicht boven de 7.500 kilo of een autobus, is een zogenaamd chauffeursdiploma nodig naast rijbewijs C of D. Er zijn uitzonderingen op deze regel.
Kost ongeveer 2500-3500 euro.
Tips: Als u nog geen rijbewijs heeft, moet u eerst B nemen en dan C.
U moet niet gaan rondrijden zonder rijbewijs, omdat dit het risico van aanhouding aanzienlijk zal vergroten en veel problemen kan veroorzaken. Daarnaast zult u zonder een geldig rijbewijs niet in staat zijn om een vrachtwagen te huren van verhuurbedrijven. U kunt dan wel slim doen en een gestolen vrachtwagen kopen (of er zelf een stelen). Maar toch zullen het extra risico en de kosten die ermee gemoeid zijn niet opwegen tegen de alternatieve kosten van uw vrachtwagenrijbewijs op de legale manier krijgen. U moet ca. 2-3 maanden uittrekken voor de rijlessen voor het groot rijbewijs als u al een rijbewijs B heeft. Als u geen van beiden heeft moet u 5-6 maanden aan lestijd rekenen.
Eindnoot: omdat mijn lading minder dan 1,2 ton per voertuig zou zijn, heb ik mijn rijbewijs niet verder uitgebreid en 4000 Euro gespaard.
Een aanvalsgeweer en andere apparatuur over de grens smokkelen in uw voertuig
Snijd het grootste deel van het PVC-schuim in uw achterbank weg. U begint door de stoelen los te schroeven (meestal 2 schroeven per zitplaats). Het is slim om de geavanceerde handleiding of uw automodel online te controleren, zodat u specifiek kunt lezen hoe u de stoel los kunt maken. Ik heb de twee achterste autostoelen verwijderd, naar een geschikte locatie gebracht en ze daar bewerkt. De stof onder de zitting is bevestigd met klittenband (haak-lus) dus het was makkelijk om bij het schuim te komen. Vervolgens heb ik genoeg schuim weggesneden zodat ik ruimte had voor het wapen en aanverwante spullen die nodig waren voor de operatie: 1 aanvalsgeweer, granaten, Glock, munitie enz. Wanneer u bijvoorbeeld een AK-47 demonteert, kunt u diens lengte tot onder de 65 cm brengen. Helaas voor mij was de stoel was slechts 60 cm op zijn breedst dus als ik uiteindelijk een AK koop, moet ik in principe moet de loop ten minste 5 cm verkorten. Dit kan eenvoudig worden gedaan door een ijzerzaag of een andere zaag voor metaal mee te brengen.
Overzicht van geweren met specs
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_assault_rifles
Uw wapenconnectie maken - de zwarte markt voor wapens in Europa
In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, betekenen de Europese wapenwetten niet dat de Europese burgers geen toegang hebben tot vuurwapens. In feite zijn de straatprijzen van de meest voorkomende vuurwapens in de Europese hoofdsteden niet veel hoger dan wat men zou verwachten te betalen in een wapenwinkel in de VS.
Londen is beroemd geworden voor twee dingen: strikte controle op wapenbezit en gemakkelijke beschikbaarheid van vuurwapens voor hun criminele klassen. Over het algemeen is op kleine schaal zoeken naar wapens op de zwarte markt niet zoals wapenwinkels afstruinen in plaatsen waar de wapens legaal zijn. Zomaar rondsnuffelen wordt als ongepast beschouwd en u moet bereid zijn om te kopen zodra de connectie is gemaakt. Uitgebreide onderhandeling of twijfelen bij een deal is ongepast en zal hoogstwaarschijnlijk de eventuele toekomstige contacten met de andere partij teniet doen. Het aanbod is vaak zeer beperkt. In tegenstelling tot een conventionele commerciële aankoop zal de koper waarschijnlijk niet het merk en model van een pistool dat hij gaat kopen kunnen bepalen, maar zal waarschijnlijk hooguit in staat zijn naar een bepaald type te vragen. De koper kan bijvoorbeeld vragen om een automatisch vuurwapen of revolver, en het kaliber aanvragen. Indien het wapen een aanvalsgeweer is, zal de koper waarschijnlijk het merk en het model kunnen kiezen, zolang het een variant of kloon van een AK is.
Smokkelaars geven de voorkeur aan compacte wapens die een hoge winstmarge hebben. Dit betekent meestal pistolen die goedkoop zijn in het land van herkomst en kunnen worden verkocht tegen een gezonde prijs voor de keten van de betrokken tussenpersonen. De selectie van wapens die beschikbaar zijn in Londen is een vrij goed voorbeeld hiervan.
In dit Britse voorbeeld is de Uzi waarschijnlijk niet een model dat algemeen beschikbaar is, maar het voorbeeld is bedoeld om de vier meest beschikbare wapens in Londen te laten zien. De prijzen lopen uiteen van 200 tot 300 Britse pond, maar ik vermoed dat de Uzi een beetje meer kost. De modellen Uzi's die ze beschikbaar hebben zijn hoogstwaarschijnlijk die van volledige grootte. Terwijl de Britten de beschikbaarheid hiervan wijten aan de Israëli's, zeggen ze er niet bij dat er in ten minste vier andere landen replica's in productie zijn. Dit zijn China, Kroatië en misschien wel Iran.
De bronlanden zijn de meeste Oost-Europese landen behalve Polen en Rusland, en China via tussenpersonen. Het gerucht gaat dat veel nieuwere modellen van kwaliteitsgeweren op de zwarte markt producten zijn van Kroatië, op de markt gebracht door een losse alliantie van "voormalige" geheim agenten die ook verantwoordelijk zijn voor het beruchte Amsterdamse "schietmobieltje"; dat is een pistool dat zo is gebouwd om op een mobiele telefoon te lijken.
Wat ik heb gevonden is dat immigranten de neiging hebben om gemakkelijker toegang te krijgen dan autochtone Europeanen, maar de autochtonen hebben de neiging om de toegang te krijgen tot de duurdere wapens van hogere kwaliteit.
De andere bronnen van wapens op de zwarte markt in Europa zijn 'gerestaureerde' wapens die ooit gedeactiveerde oorlogstrofeeën waren en zijn verhandeld door verzamelaars. Het vakmanschap dat nodig is voor het 'reactiveren' van de oorlogstrofeeën maakt ze een dure koop, verhandeld in verzamelkringen voor antiek als een 'speciaal' item onder de hechte relaties die gewoonlijk verbonden zijn met gepensioneerde militairen.
Het is beperkt zaken doen in gestolen militaire wapens, maar het is moeilijk om te bepalen hoe groot de markt is. Mijn gok is dat die vrij klein is, gezien de hoge mate van beveiliging bij de meeste militaire installaties, hoewel veel ex-soldaten van het Russische leger vaak wapens meenamen om te verkopen. In dergelijke gevallen zullen de wapens meestal varianten van de AK zijn zoals de AK74 of AK 100, en een vouwkolf hebben.
Wat zelfs nog moeilijker kan zijn dan wapens te krijgen in Europa is de constante aanvoer van munitie. De oude regel van 'een dollar per kogel' is vaak nog steeds van toepassing. Soms (zoals in het Verenigd Koninkrijk) is er een 'ondergrondse groep' van herladers die op kleine schaal munitie produceren van materialen en geheime indoor schietbanen. Anders wordt de munitie gesmokkeld en de smokkelaars verwachten gezonde winst te maken.
De selecte klantenkring bestaat meestal uit voormalig militair personeel dat als bodyguards en soms huurling werkt. In tegenstelling tot in de VS worden huurlingen in verschillende Europese landen openlijk geworven. Deze mensen hebben meestal betere connecties voor wapens, maar zijn kieskeuriger en geheimzinniger over met wie zij zaken doen.
Ik heb rapporten gelezen over de Albanese en Midden-Oosterse heroïnebendes in Frankrijk die zwaardere militaire wapens gebruiken, met inbegrip van een duidelijke bendeleider die met een RPG-7 meerdere schoten heeft gelost op de politie in een lang uitgesponnen achtervolging en schietpartij op een appartementencomplex.
De realiteit van de situatie op de Europese zwarte markt voor wapens is dat het relatief gemakkelijk is om wapens te smokkelen vanuit plaatsen waar ze goedkoop zijn.
Van wat ik heb begrepen, worden een aantal wapenconnecties op de volgende manieren opgedaan:
Mensen waarvan ik heb ondervonden dat ze vaak geen toegang hebben tot wapens of die ze wel hebben maar niet bereid zijn om ze te verkopen:
In het algemeen zullen de Revolutionaire Conservatieven in Europa vaak in één ademteug worden genoemd met de criminelen, totdat zekere gebeurtenissen de goeden van de slechten onderscheiden. Dat wil niet zeggen dat bepaalde wapenvergunningen onmogelijk te krijgen zijn in Europa. In feite is er in een groot aantal West-Europese landen een groeiende internationale beweging voor de rechten van burgerlijk wapenbezit die de marxistische politiek aanvecht.
Eindnoot: Neem geen onnodige risico's en ga niet rondhangen in steegjes om te proberen om een wapenconnectie te vinden. Laat in plaats daarvan uw geld voor u spreken. Wanneer u denkt dat u een connectie heeft gevonden, bied hem 500-1000 euro vooraf om u te helpen uw 'boodschappenlijstje' af te werken. De kans is groot dat hij in ieder geval iemand met een connectie zal kennen. 500-1000 euro lijkt misschien veel, maar uiteindelijk is uw welzijn meer waard dan 1000 euro en kan het risico van beroving aanzienlijk verminderen, of zelfs moord in extreme gevallen.
Schietbanen voor aanvalsgeweren in Europa: Tsjechië, Polen en Zwitserland
Er zijn slechts drie Europese landen waar het legaal is om een AK 47 en andere zulke geweren te schieten. Een schietbaan in Praag, Tsjechië heeft een beperkte licentie waar u, onder toezicht van baancommandanten, kunt schieten met een volautomatische AK 47, krachtige sniper rifles als M16 en andere wapens. In Polen en Zwitserland kunt u oefenen met de AK 47, maar alleen in semi-automatische modus. Voor degenen onder ons met contactpersonen binnen de Servische en Armeense nationalistische bewegingen zijn er een aantal opties in die landen.
Buiten Europa
De gemakkelijkste en veiligste manier om te kunnen oefenen om met een volautomatisch geweer te schieten is om naar christelijke Afrikaanse landen te reizen. Reis nooit naar moslimlanden omdat dit zeer gevaarlijk is, zelfs voor onze marxistische vijanden! De waarschijnlijkheid dat de Europese inlichtingendiensten erin slagen om uw naam te registreren is significant minder als u buiten Europa traint.
Mijn suggestie
U hoeft niet echt op volledige automatische stand te oefenen. Het belangrijkste is dat u uzelf vertrouwd maakt met terugslag in combinatie met richten onder hoge snelheid. Dit kan gedaan worden met semi-automatische geweren, of zelfs met grendelgeweren. U kunt in de meeste Europese landen een grendelgeweer en/of semi-automatisch geweer kopen en legaal oefenen op een schietbaan. Ik heb legaal een pump-action shotgun, een Winchester 308 grendelgeweer (hetzelfde kaliber als de AK 47) en een semi-automatische Ruger Mini 14, en ik ben erin geslaagd om mezelf vertrouwd te maken met richten op hoge snelheid, ondanks de terugslag, door de patronen een voor een af te vuren. De automatische modus is niet praktisch voor geweren van kaliber 5,56 en 7,65 omdat het min of meer onmogelijk is om nauwkeurig een doel te raken terwijl de kogels 'rondsproeien' in één richting. Wapens zoals de MP5 zijn echter een heel ander verhaal, omdat de terugslag van de 9 mm kogel veel gemakkelijker te hanteren is zonder het doel te verliezen. Oefenen met een geweer van soortgelijk kaliber is bijna net zo goed als deskundig worden met de echte versie. Houd in gedachten dat u met de high-tech rode laser (dure versies), groene laser en inklapbare vizier van 3x zoom op alles bent voorbereid voor middellange afstand en u niet per se onvoorbereid bent omdat u gebrek aan ervaring heeft met het sproeien van de volautomatische stand. Met het bovenstaande vizier gemonteerd op uw assault rifle zult u binnen een mum van tijd met succes meerdere doelwitten kunnen zien en neutraliseren. Gewoon zorgen dat u uzelf vertrouwd heeft gemaakt met de terugslag in relatie tot snel richten en u zult er klaar voor zijn.
http://www.praguetouristguide.com/1-popular-AK_47_Kalashnikov.html
Overig
Maak uw eigen demper voor geweren:
http://www.wonderhowto.com/how-to-make-easy-homemade-rifle-silencer-300152/
Hoe kan ik een AK 47 uit elkaar halen:
Zie Youtube.
Europese inlichtingendiensten tappen mobiele telefoons af, zelfs als ze zijn uitgeschakeld
De techniek heet een "roving bug", afluisterapparaatje, en werd voor het eerst in 2003 goedgekeurd door het Amerikaanse ministerie van Justitie. Deze surveillancetechnieken worden gewoonlijk alleen gebruikt tegen potentiële terroristen en geavanceerde georganiseerde misdaadsyndicaten. De afluistertechniek blijft werken, of de telefoon nu is ingeschakeld of uitgeschakeld. Sommige toestellen kunnen niet volledig worden uitgeschakeld zonder fysiek de batterij te verwijderen; bijvoorbeeld, sommige Nokia-modellen zullen als er een wekker is ingesteld ook aanspringen wanneer ze eerder waren uitgeschakeld. Nextel, Samsung en Motorola zijn bijzonder kwetsbaar. Op dit moment is het niet bekend bij welke modellen mobiele telefoons het precies werkt, dus moet u ervoor zorgen dat u ALTIJD fysiek de batterij uit de telefoon haalt als u niet wilt dat uw nationale inlichtingendienst uw locatie kan bepalen of uw gesprekken kan volgen via het audio-apparaat van de telefoon.
Als u meer wilt lezen over de "roving bug" techniek, leest u dan het hele verhaal hieronder.
Bron:
http://news.cnet.com/2100-1029_3-6140191.html
Overleving is de kunst van het in leven blijven. Mentale houding is even belangrijk als fysieke uithoudingsvermogen en kennis.
Zie de survivalkunsten maar als een piramide, gebouwd op het fundament van de wil om te overleven. De volgende laag van de piramide is kennis. Het kweekt zelfvertrouwen en verdrijft angsten. De derde laag is training: het beheersen en uitoefenen van vaardigheden. Om de piramide af te maken, voegt u daarbij uw apparatuur toe. Combineer het instinct om te overleven met kennis, opleiding en uitrusting en u bent overal op voorbereid. U zult een eenmansleger worden.
Fit worden, een "fysieke transformatieperiode" voorafgaand aan de operatie
U zult door een "fysieke transformatieperiode" heen moeten om uzelf voor te bereiden als een Justiciar Knight voordat u zich in gewapend verzet stort tegen de cultureel marxistische/multiculturele instelling. Als zodanig vereist de strijd vastberadenheid, moed, en fysieke topconditie.
Dit kan voor sommigen een peulenschil lijken, maar zeer uitdagend of onmogelijk lijken voor anderen. Wat mij betreft moest ik enorme obstakels overwinnen omdat mijn fysieke conditie aan de grond zat na meer dan tien jaar kantoorwerk en inactiviteit. Toch hielpen harde training in combinatie met het gebruik van eiwitsupplementen, Winstrol en stack me om in minder dan vier maanden een uitstekende fysieke conditie te bereiken.
Dit is hoe u deze obstakels kunt overwinnen:
Start uw fysieke trainingsprogramma minstens 4 maanden voorafgaand aan de operatie. Naar uw lokale sportschool gaan is de logische benadering. U moet proberen om uw optimale gewicht te bereiken (afvallen indien nodig), gezien het feit dat u waarschijnlijk tot 40 kg uitrusting zult moeten dragen (kogelvrije vesten/wapens etc). Stel uw trainingsprogramma op, bijvoorbeeld 2-3 dagen van gewichtheffen en 2-3 dagen van joggen of spinnen. Het is een uitstekende optie om u in te schrijven voor spinninglessen van 40 tot 50 min omdat u door de trainer van de sportschool zult worden aangespoord om de tijd vol te maken. U kunt ook overwegen om te joggen met 40 kg aan gewichten. U kunt een outfit voor deze sessies maken, bestaande uit een jas met gewichten (zware voorwerpen in de zakken en een metalen pijp in u armen gelijk aan het gewicht van een aanvalsgeweer). Het zou waarschijnlijk volslagen belachelijk staan, maar het zou een goede fysieke simulatie zijn.
Een goed trainingsschema in combinatie met een dieet is het recept voor de gewenste resultaten. Maar u moet echt het gebruik van steroïden overwegen om uw doel te bereiken. Er zijn veel misvattingen over het gebruik van steroïden, maar het is in feite de meest logische benadering. Niet alle mensen zijn gemotiveerd voor strikte trainingsprogramma's. Met behulp van stimulerende middelen kunt u niet alleen uw motivatie met wel 200% verhogen, maar afhankelijk van uw beginsituatie ook uw lenigheid, snelheid, kracht en uithoudingsvermogen.
Vechtsporten en technieken voor melee
Vechtsporten of gevechtskunsten zijn systemen van gecodificeerde gebruiken en tradities van training voor het gevecht. Vechtsporten hebben allemaal een zeer vergelijkbaar doel: uzelf of anderen verdedigen tegen een fysieke bedreiging. Daarnaast zijn een aantal vechtsporten verbonden aan overtuigingen zoals het hindoeïsme, terwijl anderen een bepaalde erecode volgen. Vechtsporten worden beschouwd als zowel een kunst als een wetenschap. De term "martial arts" verwijst naar de kunst van oorlogvoering (afgeleid van Mars, de Romeinse god van de oorlog) en komt uit een 15e-eeuwse Europese term die verwijst naar wat nu bekend staat als historische Europese krijgskunsten. Europa is de thuisbasis van vele uitgebreide systemen van vechtsporten, zowel levende tradities die tot nu toe nog bestaan als anderen die nu worden gereconstrueerd.
Een gemeenschappelijk kenmerk van de krijgskunst is de systematisering van vechttechnieken. Methoden van training variëren en kunnen sparren inhouden (gesimuleerd gevecht). Dit omvat stijlen als zwaard en schild, zwaardvechten met een tweehander of hellebaard, en andere vormen van melee wapens om mee te vechten. Europese vechtsporten zijn meestal aangepast aan de veranderende technologie, waardoor hoewel terwijl sommige traditionele kunsten nog steeds bestaan, militairen worden getraind in vaardigheden zoals bajonetvechten en schietvaardigheid.
Mijn eigen land, Noorwegen, heeft een millenniumlange traditie van technieken met het Vikingzwaard, in de volksmond aangeduid als "broadsword". Een voorwaartse basisstoot met een Vikingzwaard kon bijvoorbeeld een man doormidden steken. Het kostte meestal 3 jaar hard trainen om een Vikingzwaard volledig te beheersen. Maar, ongeacht hoe patriottisch het zou zijn om mijn Dyback Vikingzwaard replica te gebruiken (uitstekende strijdklare replica's, worden nog steeds gesmeed in Toledo, Spanje met behulp van traditionele methoden), moeten we helaas concluderen dat de meerderheid van onze traditionele wapens en traditionele Europese vechttechnieken duidelijk onlogisch en zelfs contraproductief zijn voor huidig gebruik.
Schietvaardigheid en bajonettraining
De meest pragmatische aanpak voor vechtsporttraining van een Justiciar Knight omvat schietvaardigheid, bajonettraining (en simulaties met betrekking tot uw extra defensieve spikes/messen) en de basis van vechttechnieken van contactsporten voor defensieve en offensieve doeleinden.
Muai Thai
Wat betreft basale full-contact defensieve en offensieve vechttechnieken zou ik ten zeerste Muai Thai aan kunnen raden.
Muay Thai is een harde vechtsport uit Thailand en wordt aangeduid als de "kunst van de Acht Ledematen" of de "wetenschap van de Acht Ledematen", omdat het gebruik maakt van stoten, trappen, ellebogen en kniestoten, dus met behulp van acht 'contactpunten', in tegenstelling tot twee punten (vuisten) in Westers boksen en vier punten (handen en voeten) die worden gebruikt in de op sport georiënteerde vechtkunsten.
Bijna alle technieken in Muay Thai maken gebruik van de hele beweging van het lichaam, draaien de heup bij elke schop, stoot, elleboog, blokkering, en ze omvatten de volgende technieken:
Stoten
Jab, hook, swing, spinning backfist, uppercut en cobra.
Ellebogen
Elbow slash, horizontal elbow, uppercut elleboog, forward elbow thrust, reverse horizontal elbow, spinning elbow, elbow chop, double elbow chop en mid-air elbow strike.
Schoppen
Straight kick, roundhouse kick, half-knee kick, spinning heel kick, down roundhouse kick, axe heel kick, jump kick, step-up kick, straight knee strike, diagonal knee strike, curving knee strike, horizontal knee strike, knee slap, knee bomb, jumping knee, stap-up knee strike, straight foot-thrust, sideways foot-thrust, reverse foot-thrust, slapping foot-thrust and jumping foot-thrust.
Grondworstelen en nekworstelen
Bij Westers boksen worden de twee boksers gescheiden als ze gaan worstelen, maar in Muay Thai is dat niet het geval. Het is hierbij vaak dat knie- en elleboogtechnieken worden gebruikt. Normaal gesproken kunt u als u met iemand worstelt, en niet in staat bent om een van uw wapens te gebruiken, altijd voor de hals gaan. Simpelweg op de hals (adamsappel) slaan met een bepaalde kracht moet een meerderheid van de bedreigingen wel neutraliseren omdat de hals het meest kwetsbare en potentieel dodelijke punt is.
Krijgskunst voor de Justiciar Knight
Het is tijd voor ons, de Europese revolutionaire patriotten, om ons te herinneren aan onze bekwaamheid als krijgers en om ervoor te zorgen dat onze vijanden die ook niet vergeten. Gezien het feit dat een Justiciar Knight gewapend is met niet alleen een primair en secundair wapen, maar ook meleewapens, zullen we weinig nut hebben voor de meeste Muay Thai-technieken (hoewel kennis en ervaring met de basistechnieken handig kan zijn). Zelfs als een Justiciar Knight wilde, zou hij fysiek niet veel van deze technieken kunnen gebruiken omdat het gewicht van de uitrusting die hij draagt zijn bewegingsvrijheid enigszins beperkt. Dit zal uiteraard variëren omdat elke Justiciar Knight Commander afhankelijk van de specifieke operatie beslist welk type pantser en uitrusting men moet gebruiken.
Als ik zou proberen om het soort krijgskunst van mijn specifieke operatie te beschrijven zou het lijken op die van de uiterst mobiele juggernaut (mobiele menselijke tank). Mijn relatief zwaar maar sterk ballistisch pantser van niveau III (+ schild en helm met vizier van niveau III) is goed bestand tegen de dreiging van de MP5-kogels van de systeembeschermers van mijn stad. Wat betreft informatie over de agenten in mijn cel kan ik niets onthullen over het aantal personen of hun methoden en/of taken. Wat betreft mijn eigen rol zou het gewicht van het pantser mij belemmeren als ik lange afstanden zou rennen, maar dit wordt gecompenseerd door het gebruik van lichte voertuigen om van de ene locatie naar de andere te gaan. Deze bijzondere aanpak kan worden omschreven als een techniek om de flanken van systeembeschermers te doorbreken, opgezet om een geïmproviseerde flank van systeembeschermers aan te vallen en te vernietigen. Het is waarschijnlijk dat ik zo richting mijn tweede of derde doellocatie zal moeten proberen om een van deze flanken aan te valen en breken. De spikes op het schild, en mijn nek, armen en laarzen, naast de bajonet, zouden ook zeer efficiënt zijn tegen burgers of systeembeschermers die me van achteren proberen te bespringen.
Eindnoot: houd er rekening mee dat de speciaal ontworpen defensieve spikes/messen uw vermogen om een auto te besturen niet mogen aantasten.
Een lijst voor het optimale dieet
Uw dieet zal worden gebaseerd op uw huidige fysieke toestand. Of u nu op uw huidige streefgewicht zit (optimale gewicht) of als u te mager of zelfs te zwaar bent - u moet een dieet opzetten op basis van uw fysieke doelen. In beide gevallen moet u het gebruik van de absoluut beste voedingssupplementen op de markt overwegen. Ik heb sinds ik 12 was af en toe met gewichten getraind, en zo heb ik veel geleerd over een optimale voeding. Ik heb onlangs (opnieuw) enkele uren besteed aan het onderzoeken van een groot aantal producten, heb honderden beoordelingen gelezen, en heb uiteindelijk de volgende dieetproducten gevonden die gelden voor een persoon die tot 7 kg vet moet verliezen en 7-10 kg spiermassa moet kweken. Mijn specifieke dieet omvat het volgen van een dieetprogramma van 2300 calorieën per dag, totdat het me lukt om het vet te verbranden - dan stabiliseren/opbouwen tot ongeveer 2500-2800 calorieën.
Eiwitpoeder
Gold Standard 100% Whey (2 zakken, totaal 10 kg).
Gold Standard 100% Whey Protein heeft de prijzen voor het Supplement van het Jaar en Proteïnepoeder van het Jaar gewonnen voor 2005, 2006, 2007 en 2008, en dat is niet voor niets. Het is een heel goed product. De beste smaak, volgens recensies, is "double rich chocolate".
Creatinecapsules
Creatine Ethyl Ester capsules (6 dozen x 240 capsules)
Creatine is veruit een van de beste ontdekkingen die de bodybuilding/fitness-wereld heeft getroffen. Creatine monohydraat is effectief gebleken in het vergroten van spiermassa, kracht en algemene atletische prestaties. Creatine Ethyl Ester is een uitzonderlijk oplosbare creatine, met als resultaat een betere absorptie, verhoogde biobeschikbaarheid en stabiliteit. In plaats van uw systeem te doordrenken met creatine en te hopen op opname, komt creatine ethyl ester direct binnen in de spiercel, wat resulteert in 30 tot 40 keer meer creatine.
Proteinrepen - chocolade
"Carb Conscious Bar" door Supreme Protein (8 verschillende verpakkingen x 12 repen)
"Carb Conscious Bar" door Supreme Protein heeft de prijs "Protein Bar of the Year 2009" gewonnen. De reep zit vol met een hoogwaardige proteïnemix, aangedreven door een hoogwaardiger wei-isolaat dan elk ander product in zijn soort. Dit pure en krachtige eiwit is ongeëvenaard in aminozuren, biobeschikbaarheid en spieropbouwende werking. U kunt wel betere repen vinden, maar die zullen in vergelijking met deze ranzig smaken. Deze smaken allemaal uitstekend.
Ik heb een totaal van 600 dollar betaald voor de bovengenoemde producten. Uiteraard zijn er vele Europese merken die ook geschikt zijn. Maar gezien het feit dat de dollar zo zwak is op dit moment kunt veel meer krijgen als u deze producten bestelt (of andere) bij het in de VS gevestigde bodybuilding.com.
Een snelle inleiding over orale anabole steroïden
Het gebruik van anabole steroïden zal uw lenigheid, snelheid, kracht en uithoudingsvermogen aanzienlijk verhogen. Een goede optie in dit verband is Winstrol (stanozolol) in de vorm van tabletten (vloeibare vorm is iets beter als u geen probleem heeft met naalden (ik dus wel)). Winstrol is een van de meest populaire drugs vanwege het feit dat het weinig bijwerkingen heeft (androgene bijwerkingen zijn bijna nul). Het verhoogt ook uw stofwisseling, wat u zal helpen om lichaamsvet te verliezen terwijl u spiermassa opbouwt. Anavar werkt ook, maar ik zou Dianabol, Halotestin en Maxibolin niet aanraden; die zijn ontworpen om 'uw spieren op te pompen'. EPO is een andere drug die het uithoudingsvermogen verbetert.
Steroïden worden meestal genomen in cycli van 6 weken, gevolgd door een stopperiode van 6 weken. Zorg ervoor dat uw operatie binnen een cyclus valt.
Details over Winstrol
Winstrol is een orale of geïnjecteerde steroïdetoepassing met een groot effect op de eiwithuishouding. Winstrol (stanozolol) is een afgeleide van testosteron en heeft een zeer sterke anabole en androgene eigenschappen. Winstrol heeft een groot effect op de eiwithuishouding en bevordert de eiwitsynthese. Dit effect manifesteert zich door een positieve stikstofbalans, ondersteunt de opbouw van eiwitten en dus spiermassa. Winstrol geeft ook een verbeterd gevoel van welzijn. De meest voorkomende effecten van Winstrol zijn stimulatie van de eetlust, verhoogde spiermassa, toename van de botdichtheid, en meer rode bloedcellen.
Eindnoot: ik heb uiteindelijk tabletten DBOL en Winstrol gebruikt. Ja, ik ben me bewust van het feit dat er veel betere producten zijn, maar deze zullen moeten volstaan. Ik zal 4 weken doen met DBOL gevolgd door 2 weken Winstrol, uiteraard in combinatie met hard trainen en een passend dieet dat bestaat uit een minimum van 200 gram eiwit per dag (eiwitpoeder) etc. Mijn trainingsprogramma zal bestaan uit 50% krachttraining en 50 % cardio. Ik heb de tabletten DBOL en Winstrol besteld van een webwinkel met de naam "Alinshop", die de nieuwe verzendmethode "paperbol" biedt voor het veilig verzenden van tabletten per post. De essentie van de werkwijze is als volgt: tabletten worden verticaal op een vel papier gelijmd, waardoor de zending een dikte heeft van niet meer dan 0,2 cm. Als zodanig wordt de zending verzonden als een dunne brief en vermijdt het de speciale controle die is voorbehouden aan pakketten. Het is een zeer efficiënte techniek die gebruikt wordt om veilig anabole tabletten te sturen via de Westerse postsystemen. Ik kreeg zonder problemen mijn brief met een totaal van 3000 tabletten DBOL en Winstrol. Alinshop heeft zijn kantoor in de Balkan. Ik ben van plan om in ieder geval meer testcycli te doen en een laatste "operationele cyclus".
Voorkomen dat u vocht vasthoudt door DBOL
Het probleem met DBOL is dat 20-50% van uw gewichtstoename komt door water/vocht vasthouden. Het vocht doet de spieren opzwellen en voegt weinig of helemaal geen kracht toe. Als u het vasthouden van water kunt tegengaan met Arimidex of Aromasin is DBOL prima, en zult u uitzonderlijke spierontwikkeling/krachttoename ervaren met weinig opgeslagen vocht.
Aromasin (exemestaan), het beste middel
Arimedex, het op één na beste
Gebruik 0,25 tot 5 mg Aromasin per dag (drink veel water om uitdroging te voorkomen)
Aromasin is beter omdat het goed is voor uw cholesterolhuishouding en uw hormoonhuishouding, omdat het kan leiden tot spiergroei en veel beter te verdragen en effectiever is in vergelijking met Arimidex (onderdrukt veel minder). U zult heel weinig mensen vinden die Arimidex verkiezen boven Aromasin.
Niet-steroïde middelen om te voorkomen dat u te veel water/vocht vasthoudt.
Over het algemeen zult u geen vocht vasthouden als u een cyclus test prop neemt (testosteron propionaat) in plaats van DBOL. Het nadeel (als dat een probleem is) is dat u test prop moet nemen door het in te spuiten omdat het bij orale inname in pilvorm maar half zo goed werkt.
Eindnoot: na het uitvoerig testen van zowel DBOL als Winstrol tabs zal ik waarschijnlijk kiezen voor Winstrol tijdens de missie omdat het aanzienlijk minder vocht vasthoudt. Ik zal misschien 1 week DBOL nemen (tabs van 10 mg, 4 maal per dag) gevolgd door 1-2 weken Winstrol (tabs van 10 mg, 4 maal per dag). Ik ga misschien de dosering verhogen tot 50 mg per dag omdat ik geen bijwerkingen merk tijdens het gebruik van 40 mg. Vergeet niet: gebruik nooit alcohol bij steroïden en combineer het bovenstaande altijd met 3 tabletjes Milk Thistle (Silybum) per dag voor extra bescherming van de lever.
Stimulerende middelen gebruiken - Efedrine + cafeïne mix ("Stack")
Efedrine
Wanneer toegediend doet efedrine de activiteit van het centrale zenuwstelsel toenemen, en heeft een stimulerend effect op andere doelcellen. Dit levert een aantal gunstige effecten op voor de gebruiker.
Het stimulerende effect van het geneesmiddel zal de skeletspieren ook krachtiger laten aantrekken. Om deze reden wordt efedrine vaak gebruikt door atleten omdat de resulterende toename in kracht en energie duidelijk de prestaties zal verbeteren. Het zal ook een opmerkelijke mentale stimulans geven, omdat de gebruiker energieker is en beter in staat zich te concentreren op de taken in het vooruitzicht.
Het is belangrijk dat dit stofje niet continu gebruikt wordt, omdat het effect zal afnemen als het lichaam gewend raakt aan het middel.
Bijwerkingen kunnen zijn: trillende handen, trillingen, zweten, snelle hartslag, duizeligheid en gevoelens van innerlijke onrust. Vaak verdwijnen deze effecten als de gebruiker meer gewend raakt aan het effect van dit middel. Zolang u geen efedrine gebruikt op een lege maag moet dit geen probleem zijn.
Stack (Mix van efedrine + cafeïne)
Nieuwe studies tonen aan dat efedrine het beste werkt wanneer het wordt ingenomen samen met cafeïne.
Efedrine gecombineerd met cafeïne heeft zich bewezen als een krachtig stimulerend middel dat fysieke prestaties kan verhogen met ongeveer 39%. De hartslag was iets hoger bij de combo efedrine-cafeïne, maar elke fysieke training zal een stuk eenvoudiger aanvoelen.
Het is belangrijk dat u het een paar keer uittest om ervoor te zorgen dat uw lichaam het goed en met de gewenste effecten kan verwerken (gebruik het dan ook niet als u een hartaandoening heeft).
Producten die efedrine, cafeïne (en vaak aspirine) bevatten zijn legaal te koop in veel Europese landen en worden verkocht onder verschillende merknamen: onder andere Stack 2, Stacker 2.
Persoonlijke noot: Ik heb meerdere jaren af en toe "Stack II" gebruikt. Vooral tijdens de periode waarin ik lange uren zat te werken (12 uur per dag). Ik kan persoonlijk getuigen van het feit dat het een geweldig middel is. Natuurlijk is het niet gezond en dat is waarom ik het slechts een paar jaar heb gebruikt, daarna slechts zelden.
ECA stack kopen in Europa - de combinatie efedrine (E), cafeïne (C) en aspirine (A)
Na het verbod van de EU en de VS op efedrineproducten is het nu vrijwel onmogelijk om de ECA stack legaal te krijgen (gecombineerde stack van efedrine, cafeïne en aspirine). Ze hebben deze producten zelfs verboden in Thailand. Dus tenzij u een aantal hardcore bodybuilder contacten heeft die vaak reizen zult u willen overwegen om deze ECA stack zelf te maken met behulp van basisingrediënten. Geloof me als ik zeg dat u dit stimulerende middel echt wilt hebben voor uw missie, omdat het uw kracht, lenigheid en doelgerichtheid aanzienlijk zal verhogen, met maximaal 30-50%, gedurende 1-2 uur na inname van 1 capsule. Dit stimulerende middel zal, in combinatie met een steroïdecyclus, de lichamelijke en geestelijke vermogens met tot 100% verhogen, en u zult transformeren tot een niet te stoppen eenmansleger bij gebruik in combinatie met de juiste training en een volledige set kogelvrije kleding en wapens.
Tips en trucs bij het maken van uw eigen ECA stack (tips afkomstig van Swathorne):
Het is belangrijk te benadrukken dat u pure efedrine moet kopen en niet ephedra. Wees op uw hoede voor de over het internet verkochte producten die het natuurlijke ephedra-extract bevatten. Deze kunnen ook worden geadverteerd als iets dat Ma Huang bevat. Ephedraproducten kunnen giftige stoffen of defecten bevatten, in het bijzonder gezien het feit dat de producten mogelijk zijn geproduceerd in landen met weinig tot geen regelgeving voor efedrineproducten. Bij pure efedrine is er minder kans op negatieve bijwerkingen omdat het is geproduceerd in een lab en de verspreiding ervan wordt gecontroleerd.
Elk product dat efedrine HCL bevat en dat over de toonbank wordt verkocht als geneesmiddel in een apotheek is pure efedrine. Ik adviseer sterk dat u zuivere efedrine koopt en dat persoonlijk doet bij een apotheek of bij een gerenommeerd farmaceutisch bedrijf met webwinkel. Zoals altijd herinner ik de lezers eraan dat u efedrine HCL op eigen risico gebruikt en ook al wordt het over de toonbank verkocht, het kan nog steeds gevaarlijk zijn als het onverantwoordelijk wordt gebruikt. Vergeet niet om altijd veel water te drinken bij het gebruik en gebruik nooit efedrine als u een hartaandoening heeft!
Het is vaak aan te raden om uw eigen eenvoudige ECA stack te maken met behulp van zuivere efedrine en pure cafeïne die u zelf fysiek kunt zien en beheren in plaats van over het internet een magische pil te kopen die een of andere mix van ephedraproducten bevat en wat andere twijfelachtige supplementen of kruiden die de fabrikant in een capsule heeft gekwakt. Cafeïne ondersteunt efedrine door de thermogene respons van het lichaam op efedrine te versterken.
Hoe kan men pure efedrine, pure cafeïne en aspirine kopen
Veel bodybuilders, fitnessfanaten en andere personen maken nu hun eigen ECA stack met de bedoeling het te gebruiken als een supplement tegen gewichtsverlies. Efedrine HCL, deze neusdruppels die over de toonbank worden verkocht, zijn gewoon een gezuiverde vorm van ephedra die men voorafgaand aan het verbod nog kon vinden in veel van de goed doordachte pillen voor gewichtsverlies. U maakt uw eigen ECA stack door efedrine HCL, cafeïne en aspirine online te kopen of bij supermarkten/drogisterijen.
Misbruik van efedrine kan leiden tot ernstige bijwerkingen, dus wees voorzichtig bij het kiezen van de juiste dosering. Vergeet niet om uw tolerantie voor de ECA stack te testen, zodat u gegarandeerd een goede dosis krijgt tijdens de missie (niet te veel, niet te weinig). Als u te vroeg te veel efedrine in uw ECA stack doet, kan dat leiden tot een gevaarlijk hoge bloeddruk en als u niets te drinken neemt nadat u de stack hebt ingenomen, kunt u het gevoel krijgt dat u gaat flauwvallen. U kunt de ECA stack een hele week voor de operatie gebruiken om ervoor te zorgen dat u uw exacte tolerantieniveau kunt meten.
Begin met de helft van de aanbevolen dosering aan efedrine HCL en schroef het langzaam op. Nooit overdrijven, want het is niet de moeite waard om te riskeren.
Gewoon zorgen dat u een juiste dosering onderzoekt. Persoonlijk zou ik een dosis 20 minuten voor aanvang van de operatie neemt en nog eentje 1,5 tot 2 uur daarna afhankelijk van uw conditie.
Dosering
ECA stack wordt doorgaans twee of drie keer per dag gebruikt in de verhouding 1:10:10 of 1:10:15 aan efedrine:cafeïne:aspirine. Er wordt meestal niet meer dan 25 mg efedrine, 200 mg cafeïne en 325 mg aspirine gebruikt in een enkele dosis. Het is niet aan te raden om de stack in te nemen in de late namiddag, omdat dit kan bijdragen aan slapeloosheid. Neem nooit meer dan 4 opeenvolgende weken dagelijks ECA stack.
Het gebruik van pure cafeïnepillen is aanbevolen, maar efedrinevrije dieetpillen, zoals Stacker of Stacker 4, kunnen worden gebruikt in combinatie met efedrine HCL en zijn een zeer effectieve ECA stack.
Status in de Verenigde Staten
In de Verenigde Staten is het verboden om producten die efedrine of ephedra-alkaloïden bevatten als voedingssupplement te verkopen. Maar efedrine zelf is nooit illegaal geweest in de Verenigde Staten en is momenteel over de toonbank beschikbaar.
Status in de EU
Efedrine en ephedra bevattende supplementen zijn op dit moment verboden in de Europese Unie (uitzonderingen zijn het Verenigd Koninkrijk en Finland). Maar efedrine is in een aantal EU-landen momenteel wel beschikbaar op recept (het wordt gekocht in pilvorm als een slijmoplosser voor de neus).
Alternatieve bron:
https://en.wikipedia.org/wiki/ECA_stack
Eindnoot:
Ik heb eerst geprobeerd om ECA stack in Zweden te kopen, zonder succes (2 bodybuilderwinkels geprobeerd waarvan men zei dat ze het stiekem verkopen). Na veel onderzoek kon ik de producten uiteindelijke bestellen van de volgende site:
- 150 efedrine 8 mg tabs - 29 pond http://centurysupplements.com/ephedrine-hcl-150-tabs
- 100 cafeïne 200 mg tabs - 5 pond http://centurysupplements.com/caffeine-200-mg-flat
Ik heb de producten afzonderlijk besteld en eerst een proefbestelling van cafeïnetabletten gedaan om te bevestigen dat hun logistieke methode veilig was. De cafeïnezending kwam plat verpakt (vacuüm verpakt, geen lawaai en slechts 5 mm dik) in een discrete envelop (ze zien eruit als een brief en worden op het douanebriefje aan de achterzijde van de brief aangemerkt als natuurlijk kruidenproduct/kado.
Ik was bang dat er op de envelopverzending van efedrine ook iets zou staan als: "natuurlijk kruidenproduct" aangezien dit een uitnodiging zou zijn om de verpakking te openen. Maar de envelop met efedrine kwam geheel zonder opmerkingen aan.
Dus uiteindelijk kwamen beide 'brieven' zonder problemen door. Online bestellen brengt altijd wel een zeker risico met zich mee. Als de zending efedrine onderschept zou zijn door de douane, zou ik een boete van 750 euro hebben gekregen en de Noorse douane zou automatisch aangifte hebben gedaan (hoewel de zaak door gebrek aan politiecapaciteit zou zijn verworpen), dit omdat efedrine als een verdovend middel wordt beschouwd in Noorwegen. Het risico is echter minimaal (minder dan 3%) omdat de envelop lijkt op een gewone brief met absoluut geen kenmerken.
Wanneer u de tabletten cafeïne en efedrine heeft gekocht hoeft u alleen nog maar de aspirine te kopen bij uw plaatselijke drogist, en lege gelatinecapsules te kopen bij uw dichtstbijzijnde kruiden/gezondheidswinkel (vegetarische gelatine capsules zijn gewoonlijk te krijgen, koop de grootste die 11 tot 13 mm zijn). U kunt ook gelatinecapsules bestellen van: capsuline.com.
Omdat ik nu mijn ingrediënten voor ECA stack heb ga ik het testen met behulp van de volgende dosering:
Er dient te worden opgemerkt dat ik niet bekend ben met het gebruik van ECA stack. Ik heb het een paar jaar geleden, toen het legaal was in Zweden, gebruikt tijdens mijn twaalfurige werkdagen ("financiële fase" van leeftijd 21 tot en met 25 jaar). Onnodig te zeggen hielpen ze me een paar jaar om 10-12 uur werk per dag te verdragen, wat mijn latere "sabbatsjaren" mogelijk heeft gemaakt en bekostigd, die waren gewijd aan reizen, het schrijven van dit compendium en het voorbereiden van de latere fasen van de operatie.
Wat betreft de laatste fase: omdat ik de ingrediënten voor de ECA stack al binnen heb, heb ik de capsules in de bovengenoemde dosering gemaakt (ik heb het eerst geprobeerd met 8 en 16 mg, maar heb uiteindelijk 3 tabletten van 8 mg elk gedaan). Test het uit en verhoog/verminder de dosering zodat die geschikt is voor uw lichaamsbouw. Houd er rekening mee dat u niet veel tabletten ECA stack nodig hebt. U moet vooraf eerst uw tolerantie testen, maar beperk het gebruik tot de paar dagen voorafgaand aan de operatie of anders loopt u het risico een gedeeltelijke immuniteit voor de stoffen op te bouwen. Maar u moet er wel voor zorgen dat u het vooraf een paar dagen gebruikt om de werking te controleren, zodat u weet dat uw lichaam de geselecteerde dosis goed zal verdragen.
Als u geen zin heeft om uw eigen ECA stack te mengen kunt u vooraf gemengde tabletten stack van dezelfde site bestellen (centurysupplements.com). Al hun efedrine en de meeste van hun ECA stack wordt vlak verpakt verzonden, behalve de Lipodrene, Stimerex, ECA Xtreme en Firestarter.
Oefeningen voor schietvaardigheid
Schietoefeningen zullen waarschijnlijk voor veel mensen in bepaalde landen een probleem worden (stedelijke Europeanen zoals wij, ai :)). Overweeg een vakantie te nemen naar een land waar u in staat zult zijn om uw schietvaardigheid te trainen of om bij een schietclub te gaan. Simulaties door het spelen van Call of Duty, Modern Warfare zijn ook een goed alternatief, maar u moet indien mogelijk proberen om wat oefening krijgen met een echt aanvalsgeweer (met rode laser). Er zijn bepaalde tweede- en derdewereldlanden die regelingen bieden waaronder u kunt oefenen met een aanvalsgeweer. Probeer islamitische en Afrikaanse landen te vermijden (tenzij u reist in een groep), want ze zijn erg racistisch/discriminerend jegens Europeanen. Er zijn beveiligingscursussen die zijn opgericht door diverse beveiligingsbedrijven over de hele wereld. Veel mogelijkheden voor diegenen onder ons met creativiteit en genoeg geld :)
Eindnoot 1: Ik zal proberen om een week een 'schietvakantie' te boeken in een christelijk Afrikaans land. Ik zal proberen om een 'schietparadijs' te vinden met toegang tot geweren. Ik kan mijn eigen rode laser meenemen om te wennen.
Eindnoot 2: Aangezien ik inmiddels legaal een semi-automatische Ruger Mini 14 heb, kan ik legaal oefenen op de schietbaan. Training voor volautomatisch is niet echt nodig.
Bepakking
Het motto van de padvinders heeft het bij het rechte eind [ Be Prepared = Wees Paraat/Voorbereid]. Zorg ervoor dat u fysiek en mentaal voorbereid bent voordat u uitrukt, en neem de juiste uitrusting mee voor wat u van plan bent te doen.
Ongeveer 40 kg uitrusting, waaronder volledig pantser, wapens en munitie.
Pak verband en ducttape in om voor als u het nodig heeft in geval van letsel. Het kan ervoor zorgen dat u niet doodbloedt.
Verdeel de operatie in fasen: aankomstfase, doel en herstel. Schrijf duidelijk het doel van elke fase op en maak een tijdschema. Plan tijd in voor noodprocedures zoals autopech, verwonding, etc. Neem ruim de tijd bij het schatten van uw voortgang. Een zekere druk om u te houden aan een te ambitieuze planning leidt tot uitputting en fouten in uw oordeel.
Verzamel zo veel mogelijk kennis van het terrein: ken elke straat. Wees voorbereid voor het geval er iets mis gaat. Wat gaat u doen als er een voertuig uitvalt, wat gaat u doen als u gewond raakt of omsingeld wordt?
Rampenplan
Het heeft geen zin om op te geven. Alleen positieve actie kan u redden. Mensen kunnen schijnbaar onmogelijke situaties overleven als ze vastberaden zijn. Doe wat u kunt om de systeembeschermers (politie) te vermijden en uw doelstellingen te voltooien. Een Justiciar Knight geeft zich nooit gewonnen. Als we worden geconfronteerd met een onmogelijke situatie vertrouwen we op onze wapenrusting en training en vechten we tot de dood indien nodig.
Stress bij het overleven
De overlevingssituatie zal u lichamelijke en geestelijke stress geven. U moet een aantal of elke van de volgende stressfactoren kunnen overwinnen:
Kunt u daarmee omgaan? U moet wel!
Zelfvertrouwen is een product van goede training en gedegen kennis. Deze moeten al lang worden verkregen voordat u geconfronteerd wordt met een situatie van leven of dood. Vertrouwen zal u helpen om de mentale spanningen te overwinnen. Fysieke conditie geeft u de middelen om om te gaan met vermoeidheid. Hoe fitter u bent, des te beter u zult overleven. Dus nu al beginnen met trainen.
Ernstige bloeding
Een volwassene heeft tot 6 liter bloed. Een halve liter bloedverlies veroorzaakt lichte duizeligheid, 1 liter veroorzaakt duizeligheid, verhoogde polsslag en kortademigheid. 1,5 liter veroorzaakt flauwvallen, en meer dan 2,25 liter kan dodelijk zijn. Er moet onmiddellijk worden ingegrepen om bloedverlies te verhelpen. Inwendige bloeding is niet altijd goed te zien. Indien ernstig leidt dit vaak tot shocktoestand, en het kan fataal zijn.
Bloeding uit de aderen en slagaderen kan worden gestelpt door simpele druk op de bloedende wond, al dan niet met een verband. Idealiter moet de wond afgedicht worden met het verband en met tape om bloedverlies te voorkomen.
In het algemeen moeten de spullen die duidelijk geassocieerd worden met clandestiene operaties niet worden opgeslagen in uw huis en/of secundaire veilige haven. Het is uw verantwoordelijkheid om te voorkomen dat deze worden gekoppeld aan iets strafbaars. Dit geldt voor apartementen, bijgebouwen of voor andere plaatsen in verband met het bovenstaande. Zoekingen van de contraspionage richten zich gewoonlijk op het gebied dicht bij uw huis/veilige haven, zelfs de woningen van uw naaste familieleden. Draagbare kisten zijn duidelijk de juiste investering.
Er moet een minimum van 2 draagbare wapen-/munitie-/pantserkisten worden voorbereid.
Wapen-, munitie- en pantserkisten:
Kist 1: primair en secundair wapen met rode laser, munitie en granaten.
Kist 2: meleewapens, vlammenwerper (zonder de brandstoftank) en een complete set kogelvrije onderdelen, waaronder een kogelvrij schild en een kogelvrije helm met vizier.
Explosievenopslag (bij een totaal van 2000-5000 kg):
Kist 1: 1000-2500 kg
Kist 2: 1000-2500 kg
Ontstekers worden gescheiden opgeslagen wegens het feit dat zij elektronische onderdelen bevatten.
Waterdichte opslagkisten voor wapens/munitie/pantsers
Er worden passende opslagkoffers/kisten gebruikt. Hoogwaardige reiskoffers met harde buitenkant zijn hiervoor ook geschikt. De kisten moeten van hoge kwaliteit zijn om ervoor te zorgen dat de inhoud onaangetast blijft (water, vocht etc).
Waterdichte opslag voor explosievenkisten
Dit zal wat moeilijker blijken te zijn. Probeer water- en vochtdichte kisten te krijgen met beschermende buitenkant, en deze afhankelijk van de hoeveelheid op te slaan in een bijgebouw, onder de grond of op een andere passende locatie.
Koop 2 (3) water- en vochtdichte kisten
Ik heb ongeveer 12 uur onderzoek gedaan naar verschillende waterdichte opslagkisten en heb deze geschikte alternatieven gevonden: kisten van Pelican (VS) en Explorer (Italië). Ik vond de Pelicans de meest haalbare optie omdat de meeste modellen tegen aanzienlijk lagere prijzen beschikbaar zijn via eBay.
U wilt ten minste twee kisten hebben - een voor uw wapens, een voor uw pantsers en mogelijk nog een extra wapen-/pantser-/apparatuurkist. Gezien het feit dat u deze twee (drie) kisten ondergronds moet opslaan (1-2 meter onder de grond begraven), moeten de kisten water- en vochtbestendig zijn en moeten in staat zijn om de apparatuur te beschermen zelfs als deze maximaal 2 jaar opgeslagen liggen bij temperaturen die variëren van tot -20 tot 5 graden Celsius.
Wat dat betreft zijn Pelicankisten zeer geschikt en ze worden beschouwd als een van 's werelds stevigste waterdichte beschermende kisten.
Specificaties - alle kisten van Pelican
De volgende modellen passen bij uw behoeften:
Wapenkist (W)
Een van de langste geweren, de AK 47, is 89 cm lang, dus u zult een kist willen hebben die ten minste 100 cm lang is. Ook zal dezelfde kist worden gebruikt om uw secundaire wapen, magazijnen, rode laser en munitie op te slaan, dus de opslagcapaciteit van de kist moet voldoen aan uw behoeften.
Beoordeling van Peli's: groen geeft optimale grootte aan, blauw is geschikt, en rood geeft een ongeschikte grootte aan.
Peli 1720: 107 cm lang x 34 breed x 13 diep (optimaal als W)
Peli 1780: 108 x 56 x 38 (optimaal als derde kist)
Peli 1750: 128 x 34 x 13 (te groot, maar ok)
Peli 1740: 104 x 33 x 31 (best diep, maar ok)
Peli 1700: 91 x 35 x 13 (te klein)
Peli 1730: 86 x 60 x 31 (te kort)
Peli 1770: 138 x 39 x 22 (te groot)
Pantserkist (P)
U moet voldoende ruimte hebben voor politie-insignes, en een complete set onderdelen voor het kogelwerend pantser met inbegrip van een klein tot middelgroot kogelvrij schild en een kogelvrije helm met vizier. U moet ook genoeg ruimte hebben voor meleewapens en een vlammenwerper in het geval u faalt in uw missie om conventionele massavernietigingswapens te krijgen.
Peli 0370: 61 x 61 x 57 (zeer goed, maar extra bescherming niet nodig)
Peli 0500: 88 x 46 x 64 (hetzelfde als hierboven)
Peli 1630: 73 x 55 x 38 (zeer goed, minus diepte)
Peli 1640: 60 x 60 x 35 (zeer goed, minus diepte)
Peli 1660: 74 x 52 x 44 (optimaal, maar voor USPS te groot om te verzenden)
Peli 1690: 78 x 65 x 39 (zeer goed)
Peli 1610: 56 x 43 x 27 (geschikt)
Peli 1620: 56 x 43 x 32 (geschikt als P)
Peli 1780: 108 x 56 x 37 (geschikt)
Peli 1730: 86 x 60 x 31 (niet diep genoeg)
Peli 1770: 138 x 39 x 21 (niet diep genoeg)
Peli 0340: 45 x 45 x 40 (te klein)
Peli 0350: 50 x 50 x 47 (te klein)
Peli 1550: 48 x 36 x 19 (te klein)
Peli 1560: 51 x 38 x 23 (te klein)
Peli 1600: 55 x 42 x 20 (te klein)
Peli 1650: 72 x 44 x 26 (te klein)
Uiteindelijk heb ik een Peli 1720 (met schuim) besteld voor wapens, een Peli 1620 (zonder schuim) voor bepantsering en een Peli 1780 (zonder schuim) als een secundaire wapen-/pantser-/apparatuurkist. Deze drie kisten zouden een totaal van 2250 euro hebben gekost als ik ze van een lokale winkel had gekocht (of 1500 euro als ik ze had besteld uit het Verenigd Koninkrijk). Aangezien ik ze heb besteld via eBay (een verkoper in Californië in de VS) kon ik ze alle drie (nieuw) krijgen voor slechts 630 euro inclusief verzendkosten.
U moet in elke kist een paar droogmiddelen van silicagel (een kristal dat vocht absorbeert) doen voordat u ze begraaft en misschien ook elke kist verpakken in plastic:
Peli droogmiddel silicagel (winkelwaarde 5 dollar per stuk, eBay is uw vriend)
Peli droogmiddel (silica/gel) absorbeert vocht, voorkomt dat er condens vormt uit ingesloten lucht. Dit is een handige voorverpakte droger die u in uw kist kunt doen om vocht te verwijderen uit de lucht.
"De derde kist met uitrusting"
De derde kist met uitrusting verwijst naar een optionele derde opslagplaats die een primair en een secundair wapen moet bevatten met geluiddemper/rode laser, 1-3 scherf- of schokgranaten, pantserdoorborende munitie, primaire kogelvrije vesten, voedingsstoffen en wat stimulerende middelen (voedsel/1 tot 2 liter water en een Camelbak om het in te dragen, 1 à 2 Red Bulls, 2 tot 3 pillen stack/efedrine), duizend tot vijfduizend euro, basale survivalspullen: stopwatch, aansteker, mes, kompas en een goede kaart van de provincie/regio/land voor het geval u door de bossen moet reizen om mogelijke wegblokkades te vermijden. Het kan zijn dat u een paar nachten onder de sterren moet slapen dus overweeg dan een kleine, compacte slaapzak in te pakken in wat waterdicht materiaal waarmee u een geïmproviseerde tent kunt maken. U moet ook een rugzak hebben die u zal toestaan om de bovenstaande spullen te dragen en warme kleding/vermomming (een politie-uniform met vervalste politiepenning/ID, snor, bril en een politiepet). Als u iemand tegenkomt zal het eenvoudig zijn om uit te leggen dat u achter de verdachte aanzit (het nieuwsverhaal dat uitlegt dat "u bent ontsnapt" zal dus in uw voordeel werken omdat het een grotere geloofwaardigheid geeft aan uw dekmantel. Dankzij deze apparatuur/spullen kunt u uzelf in veiligheid brengen, zodat u in staat zult zijn om de bonusmissie uit te voeren in een scenario waarin het u lukt om te ontsnappen uit de gevangenis. U moet ook niet vergeten om in de buurt van de opslaglocatie een schep goed te verbergen omdat u die gaat gebruiken voor het opgraven van de eigenlijke kist wanneer de tijd rijp is.
Deze opslag is bedoeld als een kist in een scenario waarin de Justiciar Knight zijn operatie overleeft en waar hij wordt geconfronteerd met arrestatie en de daarop volgende opsluiting. Wanneer opgesloten moet de Justiciar Knight alles doen wat in zijn macht ligt om in te ontsnappen uit de gevangenis. Als hij slaagt, mag hij een "bonusmissie" starten die bestaat uit de moord op 3-5 primaire verraders van categorie B/multiculturalisten. Voorafgaand aan zijn arrestatie moet hij ten minste de basisfeiten over zijn doelwitten kennen (foto, adres, volledige naam), zodat hij zijn missie uit kan voeren op een tijdige en professionele manier (de gecombineerde drie tot vijf executies duren niet langer dan 1-3 uur). Na de ontsnapping uit de gevangenis en nadat de apparatuur is opgehaald, zal de Justiciar Knight een voertuig onteigenen van een burger en zijn missie starten (als u bang bent dat er wegblokkades zijn, kunt u misschien een kamp opslaan en 1-2 dagen in het bos slapen). Het is essentieel dat de Justiciar Knight de plaats van de informatie en kist voorafgaand aan de aanhouding onthoudt.
Wat betreft de locatiekeuze voor de kist kunt u misschien overwegen om te kiezen voor een opslagplaats in de buurt van de zwaarst beveiligde of meest geavanceerde gevangenisfaciliteit in uw land. Dit advies kan echter averechts werken als de systeembeschermers van uw land deze informatie hebben opgepikt en tegenmaatregelen kunnen nemen. Wanneer opgesloten moet de Justiciar Knight [een nepversie van] zijn executielijst op zijn blog laten publiceren (via zijn contact buiten de gevangenis, op zijn steunpagina/Knights Templar pagina) - 5 namen. Er moet echter worden opgemerkt dat de publicatie van de namen een PR-stunt is die bedoeld is om de gegeven personen politiek onder druk te zetten. Als zodanig moeten de 5 genoemde verraders van categorie A of B geen geharde marxisten zijn (omdat het niet realistisch is hen te beïnvloeden omdat ze vaak bereid zijn om te sterven voor het marxisme), maar eerder suïcidale humanisten of cynische carrièrejagers. Op deze manier zal de publicatie van de namen de personen er waarschijnlijk toe leiden om hun politieke standpunten officieel te veranderen of ontslag te nemen van hun functie. Op deze manier kan de Justiciar Knight voorafgaand aan zijn ontsnapping op een positieve manier de nationale politiek beïnvloeden door middel van deze zeer effectieve mediastunt van binnenuit. De gepubliceerde lijst van 5 namen moet ook een disclaimer bevatten die uitlegt dat ze van de lijst kunnen worden gehaald als zij hun wereldbeeld van multiculturalisme/pro-islamisering bijstellen. De ware lijst moet deze bepaalde individuen juist niet bevatten want ze zouden kort na uw ontsnapping onder gewapende politiebescherming kunnen worden geplaatst. Ongeveer 10-20 van onze meest aantrekkelijke doelwitten in elk bepaald land zullen waarschijnlijk onder gewapende politiebewaking staan, dus kies 5 doelen die waarschijnlijk niet worden geselecteerd voor gewapende bescherming. De vijf werkelijke doelwitten kunnen elke verrader van categorie A of B zijn: geharde invloedrijke marxisten of multiculturele cynische carrièrejagers of suïcidale humanisten.
Eindnoot: aan alle gevangenbewaarders in gevangenissen, agenten en andere wetshandhavers die dit lezen: weet dat het uw plicht is om indirect elke en alle Justiciar Knights te helpen (kijk de andere kant op als de tijd daar is, schuif uw falen af op onkunde of onwetendheid). U moet nu toch wel weten dat wij, de patriottische Justiciar Knights, voor de goede zaak vechten, UW ZAAK, ook voor ú, zodat uw familie de kans mag hebben om in een toekomstige maatschappij te leven die niet lijdt onder of bestuurd wordt door de islam. Als u bijdraagt aan de vervolging of arrestatie van een Justiciar Knight, weet dan dat u niet alleen uw land verraadt, en uw volk, uw cultuur, uw identiteit en uw voorouders. U verraadt uzelf en uw kinderen ook! Dus wanneer de tijd daar is, kijk de andere kant op. Dat is alles dat we van u vragen.
Locaties voor de kisten:
Deze draagbare kisten moeten worden begraven op plaatsen waar u er toegang tot heeft (niet altijd gemakkelijke toegang). Het moet op de meest verlaten locatie mogelijk zijn, optimaal waar niemand vrij mag rondlopen (nationale parken - privé-bossen, gebieden met beperkte toegang en waar er weinig liefhebbers met metaaldetectoren lopen). Sla de geheime GPS-coördinaten voor elke locatie op op een veilige plaats (niet in uw huis/veilige haven).
Tips voor een kist ondergronds begraven/een ondergrondse opslag te maken:
Plan er minstens een volledige dag voor in, bij voorkeur twee volle dagen. U zult volledig uitgeput zijn na 5 uur hard werken, dus het is beter om twee volle dagen te plannen. Vergeet niet om de locatie goed af te dekken na de eerste dag.
Breng de volgende spullen mee:
Goede schep (rechthoekig scheppen werken niet goed), zaag (voor het doorsnijden van ondergrondse wortels indien nodig), grote rugzak, kompas, GPS (optioneel, afhankelijk van of u 100% zeker weet dat u de locatie kunt onthouden), pen/papier, juiste kleding en laarzen (Skins compressiepak, leggings + shirt met lange mouw werkte prima), muggennet/-olie, minstens 3 liter water, voldoende voedsel, plastic zeil van 4 bij 4 meter om het opgegraven zand op te bewaren (dit is ook belangrijk voor het uitwissen van uw sporen), werkhandschoenen (om blaren te voorkomen en om in bepaalde contexten met de hand te graven indien nodig), een mes en een grote plastic zak om de kist af te dekken voor u het gat weer vult met zand.
Extra tips:
Toch ben ik nog steeds bang dat er op een of andere manier water door de luchtdichte rubberen afdichting op de kist zal kruipen omdat die op dit moment onder de grond zit, maar ik vertrouw erop dat de garanties van Pelican correct zijn.
Het opslaan en beveiligen van andere belastende informatie/artikelen
U moet nooit in het bezit zijn van belastende informatie, plannen, schema's enz. Onthoud de essentiële informatie liever om te voorkomen dat u in het bezit bent van "fysiek bewijs". Overwegen om een elektrisch apparaat te kopen dat uw harde schijf kan vernietigen. Uw HD met een moker slaan of onderdompelen in vloeistoffen is niet voldoende. U moet al het mogelijke doen om te voorkomen dat men in het bezit kan komen van kritieke communicatienetwerken of ander materiaal. De elektronische informatie die u op een bepaald punt nodig heeft dient te worden opgeslagen op kleine usb-sticks en zeer goed verborgen. Op een gegeven moment zult u in het bezit zijn van belastende zaken of informatie. Zorg ervoor dat u deze items/elektronische informatie onmiddellijk verhuist naar externe veilige kisten die niet op enigerlei wijze naar u ter herleiden zijn (als ze worden ontdekt). Vermijd vingerafdrukken of DNA op dergelijke artikelen indien mogelijk.
Explosieven voorbereiden
Wanneer u eenmaal alle benodigde onderdelen heeft om de explosieven te maken, plan dan de dag van de ontploffing vooruit. Reken een aantal dagen voor het in elkaar zetten van de bom voorafgaand aan de operatie. Bijvoorbeeld: de dag van de operatie is maandag 7 februari. Plan vooruit en zorg dat u genoeg tijd heeft om de bom in elkaar te zetten [bijvoorbeeld in het weekend].
U heeft een afsluitbare garage nodig of een andere geschikte "veilige haven" om de bom voor te bereiden en op scherp te zetten. Idealiter moet dit niet de plek zijn waar u andere missie-apparatuur bewaart.
Het maken van een testapparaat
U moet een testbom maken (mini-bom) om ervoor te zorgen dat u alle processen heeft begrepen en om de materialen/componenten die u heeft verzameld/gemaakt te testen. De testversie mag niet meer dan 50 kg wegen. Zoek een afgelegen gebied ver weg van de stad (en politiebureaus, camera's op de snelweg etc). Ontsteek de bom, inspecteer de locatie (verzamel alle bedrading enz., verbergt het "geheel" indien mogelijk) en maak u dan zo snel mogelijk uit de voeten. U moet een geavanceerde vluchtstrategie plannen.
Het verkrijgen van apparatuur - wapens, munitie, pantsers en explosieven
Bij de voorbereiding van de missie moeten de uitrusting en apparatuur geleidelijk worden gekocht omdat het moeilijk is om alles op bestelling te krijgen. Dit proces kan afhankelijk van de gewenste apparatuur 2-24 maanden duren.
Wapens, munitie, pantser
Er zijn twee verschillende benaderingen die u kunt gebruiken bij een poging om wapens/pantser/explosieven te krijgen: andere Europese nationalistische organisaties of criminele netwerken gebruiken. De meest pragmatische aanpak zou waarschijnlijk de laatste zijn. De reden is dat veel nationalistische organisaties nauwgezet worden gecontroleerd door de nationale inlichtingendiensten. De aanpak die u wilt kiezen is geheel aan u. Wees voorbereid op een aantal fouten bij het uitvoeren van deze missie (als u geen contacten heeft).
Eindnoot: Het is mogelijk om bepaalde pantsers te kopen via eBay en soortgelijke diensten. Houd er wel rekening mee dat het vaak niet toegestaan is om volledige wapenrustingen te verkopen dus u moet carriers (lege vesten zonder platen) bij de ene verkoper nemen en de platen (metaal, keramiek of Honeywell Goldflex-platen) van een afzonderlijke leverancier kopen. Deze platen worden vaak verkocht als 25 x 30 cm. U moet indien mogelijk proberen om een grotere te kopen en moet platen van minstens niveau IIIA nemen (beschermt tegen de meeste bedreigingen, met uitzondering van geweerkogels en groter) of platen van niveau III (beschermt ook tegen geweerschoten). Er zijn veel opties hiervoor, zoals platen tegen stomp trauma (achter de ballistische platen), en zelfs kogelvrije schilden, en incidenteel ook ballistische helmen met vizieren. Houd de site gewoon een tijd lang in de gaten en u zult vast in staat zijn om nieuwe items en tweedehands artikelen te vinden. U kunt ook gebruik maken van bepaalde zonderlinge winkels die vele, zo niet alle items kunnen bieden. Het kan zijn dat u een smoes moet bedenken om bij bepaalde aanbieders te kunnen bestellen. Het kan zijn dat u uw eigen pantser moet ontwerpen door het herschikken van bestaande tweedehands artikelen in combinatie met ballistische platen (u moet meer bescherming dan 2 platen hebben; u heeft ook been-, schouder-, arm- en nekbescherming nodig). Ik kan op dit moment niet meer tips geven wegens het feit dat ik nog niet ben begonnen met mijn aankoopfase wapens/pantser. Wees zeer voorzichtig bij het bestellen via de post omdat men de pakketten bij ontvangst controleert en in het ergste geval een waarschuwing naar de autoriteiten stuurt.
Reis naar een West- of Oost-Europese grote stad. Als u bijvoorbeeld een Frans staatsburger bent, houd in gedachten dat u dan geen interactie wilt met groepen in uw eigen stad, omdat uw lokale politie u zou kunnen identificeren en opsporen via de zwarte lijsten. Uw nationale politie heeft vele informanten onder criminele netwerken en/of nationalistische organisaties, dus probeer uw eigen land niet te gebruiken als basis voor aankoop van deze zaken. U zult misschien ook overwegen uw buurland te vermijden (afhankelijk van uw land van herkomst natuurlijk) omdat mensen daar uw nationaliteit of identiteit kunnen identificeren. Als uw nationaliteit wordt onthuld en de informatie doorgegeven aan de lokale politie, kunt u het risico lopen om te worden geïdentificeerd (door het gebruik van douane-informatie/luchtleiding etc). Koop indien mogelijk een vals legitimatiebewijs in uw eigen land (paspoort, ID-kaart of rijbewijs) en gebruik het om iedereen te misleiden als u naar het buitenland moet reizen. Neem nooit beide ID-kaarten tegelijk met u mee (tijdens een wapentransactie). Reis nooit met het vliegtuig. Huur een auto in uw land en rijd naar uw bestemming.
Als het u niet lukt om de gewenste apparatuur te kopen en u wordt wanhopig, dan kunt u proberen om contact op te nemen nationalistische organisaties in de volgende landen:
Servië
Rusland
(Armenië)
Criminele netwerken gebruiken
Benader criminele netwerken voorzichtig en probeer om een lokale wapenhandelaar op de zwarte markt te vinden. Presenteer uzelf als een wapenverzamelaar. Misschien kunt u een stroman gebruiken voor de daadwerkelijke transactie (een lokale drugsdealer of een ander geschikt persoon) en hem compenseren met een vast bedrag of een percentage. Probeer een "testtransactie" te voltooien, om het vertrouwensniveau van uw tussenpersoon na te gaan. Wees voorbereid op het ergste, neem geen grote bedragen contant geld mee (velen zullen niets bieden en zullen proberen u te beroven of op te lichten), onthul uw politieke overtuiging niet omdat veel Europese criminelen Albanese moslims zijn. Criminele netwerken hebben doorgaans betere apparatuur te koop dan nationalistische organisaties. Probeer criminele moslimorganisaties te vermijden indien mogelijk.
Maak bijvoorbeeld 4 afzonderlijke transacties
1. Glock 17 + demper
2. Aanvalsgeweer
3. Speciale munitie (AP/dumdum)
4. Scherfgranaten/schokgranaat
Nationalistische organisaties/personen gebruiken
Heel vaak zal een van deze wel bereid zijn om een tussenpersoon te zijn namens u (als hij uw politieke ideologie geheel of gedeeltelijk ondersteunt). Uiteraard niet aan eventuele NS-ers vertellen dat u pro-Israël bent, omdat ze u dan als vijandig zouden kunnen zien.
Accommodatie en dekmantels voor reizen naar het buitenland
Allereerst moet u een geldig alibi (dekmantel, smoes) hebben voor een bezoek aan een specifieke Europese doelstad. Ga bij voorkeur naar een een soort conferentie die uw verblijf zouden kunnen rechtvaardigen (in heden en toekomst).
Huur een hotel of appartement met behulp van uw valse paspoort/id. Gebruik uw echte id als u wordt benaderd door de openbare agenten (douane inbegrepen).
Het online kopen van illegale accessoires
Koop of bestel nooit online via uw echte adres of naam. Als de douane een zending onderschept, zouden er vraagtekens bij worden geplaatst en loopt u het risico op een zwarte lijst te komen, wat u in een later stadium in gevaar kan brengen.
Gebruik geen e-mails, mobiele telefoons of technologische apparaten tijdens een van de transacties (omdat ze makkelijk te controleren zijn). Handel in persoon of via een stroman.
Het kopen van explosieven materialen
Het zal nodig zijn om materialen te verzamelen voor de vernietiging van gebouwen of andere statische doelen.
Grote explosieven (2000-5000 kg) zijn gemaakt van hoogwaardige meststoffen (ammoniumnitraat) gemengd met diesel (of meer krachtige brandstof zoals kerosine of idealiter nitromethaan); huidige explosieven zijn bij voorkeur Semtex, dynamiet, TNT, PETN (Pentaerythritol Tetrabitrate), PETN rdx, waterstofperoxide, NM/HNO3, APAN.
LET OP: tijdens dat ik dit schrijf ben ik nog niet begonnen met de onderzoeksfase voor explosieven, dus de bovenstaande informatie is speculatief van mijn kant en ik ben op dit punt niet in staat om gegevens te leveren [zie 3.54 voor een beter overzicht].
De PCCTS, Knights Templar duldt als een algemeen principe geen criminele activiteiten op enigerlei wijze of vorm, want onze doelstellingen zijn puur idealistisch. Maar "onteigening van middelen" kan worden getolereerd in oorlogstijd, zolang de middelen worden gebruikt voor de strijd en de doelwitten zijn bij voorkeur gedefinieerd als een vijandige entiteit of zij die direct of indirect een vijandige entiteit helpen. Gezien het feit dat Europa in de eerste fase van een burgeroorlog zit, maken we actief gebruik van de diensten van de patriottische of apolitieke criminele syndicaten/netwerken als het onze zaak ten goede komt. Criminele netwerken die ons of een andere nationale verzetsorganisatie helpen zullen waarschijnlijk ruimte kunnen krijgen onder een toekomstige regering. Er zullen in elke samenleving "zwarte markten" zijn, of we dat nu leuk vinden of niet. Er bestaan al criminele bendes sinds het Romeinse Rijk, en deze groepen zullen in de toekomst ook blijven bestaan. Het enige dat menselijkerwijs mogelijk te regelen is, is welke spelers er mogen spelen en hoe groot de aanbodzijde zal mogen worden.
Als wij vernemen dat een bepaald crimineel netwerk actief tegen ons of een andere verzetsorganisatie werkt, tegen een individuele Justiciar Knight, of de wetshandhavingsinstanties helpt bij het achtervolgen van Justiciar Knights, kan dat crimineel netwerk er zeker van zijn dat ze volledig zullen worden weggevaagd zodra de situatie het ergens in de toekomst toelaat, of wanneer er sprake is van een toekomstig regimewisseling. Een Justiciar Knight moet zijn energie nooit verspillen aan "wraakacties" tegen criminele netwerken als hij de pech heeft om te worden beroofd of verklikt aan de wetshandhaving. De juiste manier om het probleem aan te pakken is om te concentreren op vrijgesproken/vrijgelaten worden, een rapport opstellen over dat specifieke netwerk, en verder gaan met de primaire missie. De Justiciar Knight kan zijn rapport naar verschillende nationalistische netwerken sturen, waarbij hij vraagt dat het gegeven netwerk/persoon aangemerkt wordt voor anti-patriottische activiteiten, zodat ze [vermeden worden door collega's]. Een crimineel netwerk met een slechte reputatie moet worden vermeden.
Patriottische verzetsbewegingen zullen positief neigen naar Europese netwerken: bepaalde netwerken van de Russische maffia, een meerderheid van netwerken binnen de Italiaanse maffia, nationale netwerken en netwerken van motorbendes.
Netwerken die moeten worden vermeden: Moslimnetwerken, Albanese maffia (moslim), de Roma-netwerken (die zijn al gesignaleerd voor toekomstige ontbinding).
Een korte risico-analyse van de verschillende criminele netwerken
Russische maffia
Afhankelijk van welke subgroep u mee te maken heeft, kunnen ze alles blijken te zijn van apolitieke christelijke Russen tot met de moslims sympathiserende Tsjetsjeense criminelen. Wees uiterst voorzichtig en probeer de Tsjetsjenen te vermijden.
Kunnen leveren: afhankelijk van de groepsgrootte, alles van wapens van lage kwaliteit tot high-tech wapens, pantserdoorborende kogels, chemicaliën die worden gebruikt voor chemische/biologische wapens, TNT, dynamiet, Semtex, vliegtuigbrandstof, nitro en zelfs nucleaire onderdelen.
Bepaalde organisaties van de Russische maffia kunnen waardevolle bondgenoten blijken te zijn, vooral in fase 2 wanneer er meer complexe cellen en operaties nodig zijn.
Motorbendes - 1%
De veiligste gok voor het verwerven van wapens en bepaalde onderdelen. Een meerderheid van de motorbendes zijn nationalistisch georiënteerd (rechts). Slechts bepaalde personen in een aantal Europese chapters (de grootste) kunnen wapens van kwaliteit leveren en bepaalde andere onderdelen. Ze kunnen echter contracten krijgen om onderdelendepots te beroven etc.
Albanese maffia
Hoewel de leden van deze groepen relatief apolitiek zijn, wordt het over het algemeen aangeraden dat Justiciar Knights omgang met eventuele moslims vermijden. Islamitische Albanezen zijn relatief etnocentrisch/anti-Europees. Ze kunnen proberen om u te beroven.
Islamitische maffia (Pakistaans, Turks, Noord-Afrikaans, Somalisch etc.)
Hoewel de leden van deze groepen relatief apolitiek zijn, wordt het over het algemeen aangeraden dat Justiciar Knights omgang met eventuele moslims vermijden. Moslimcriminelen zijn meestal vrij etnocentrisch en tegen kafrs. Een meerderheid van hen haat Europeanen en zij kunnen proberen om u te beroven.
Centra van Europese criminele netwerk - Tsjechië en Hongarije
Centraal-Europa, en in het bijzonder de Tsjechische Republiek en Hongarije, worden gebruikt als centra voor coördinatie, communicatie en afspraken tussen zeer machtige internationale misdaadorganisaties die erin geslaagd zijn hun hoofdkwartieren van hun activiteiten te vestigen en toegang te krijgen tot het hart van de EU.
De Tsjechische Republiek is een economisch en sociaal ontwikkeld land in Centraal-Europa dat al jaren is geconfronteerd met ernstige problemen rondom de activiteiten van de georganiseerde misdaad. Lokale veiligheidsautoriteiten zeggen in hun verslagen dat ze ongeveer 100 georganiseerde groepen in het land moeten bestrijden met ten minste 3.000 leden.
Daarnaast hebben 5.000 andere mensen extra rollen in deze organisaties, die ook worden bemand door boekhouders, juristen en andere professionals.
Van al deze criminele groepen zijn er 30 geïntegreerd en geïnternationaliseerd, en bereikten de gouden standaard van de "International Mafia" met diverse activiteiten in vele landen over de hele wereld.
Plaatselijke leiders van criminele netwerken zijn staatsburger van de voormalige Sovjet-Unie en in het bijzonder Rusland, Oekraïne, Georgië en Moldavië. Ook vormen Kroaten, Serviërs, Albanezen, Bulgaren, Roemenen, Vietnamezen en Chinezen de meerderheid van de groepen.
Top 12 van criminele organisaties is als volgt (vetgedrukt geeft Europese activiteit aan):
1. Solntsevskaya Bratva (Moskou, ook actief in Europa)
2. Yamaguchi-Gumi (Grootste yakuza-organisatie van Japan)
3. 'Ndrangheta (Italië, Calabrië)
4. D Company (India - banden met islamisten)
5. 14K (in Hongkong gevestigde Triad groep, maar internationaal actief, Europa inbegrepen)
6. Siciliaanse maffia (Italië)
7. Dai Huen Jai/Big Circle Boys (China - ex-nationalisten)
8. Tijuana Cartel (Mexico)
9. United Bamboo (Taiwanese Triade)
10. De Amerikaanse maffia 'De Vijf Families' (VS)
11. De Albanese maffia (EU)
12. Europese motorbendes (1%)
1. Solntsevskaya Bratva/de Russische maffia (Rusland, Europa) [1]
De Solntsevskaya Bratva uit Moskou, bekend als de Broederschap, zijn net in een grote enquête uitgeroepen tot de ergste criminele bende in de wereld. De Russische maffia is betrokken bij alles, van gestolen kunst tot smokkel van high-tech wapens en nucleair materiaal. Met ingang van 1998 heeft de Solntsevskaya-bende ongeveer 5.000 leden. De Broederschap onderhoudt relaties met vele legitieme bedrijven, biedt deze groepen 'bescherming', en de bende helpt de bedrijven ook als het gaat om niet-zo-legale zaken.
Subgroepen van de Russische maffia
Dolgoprudnenskaya (Долгопруденская) was een Russische maffia-organisatie en werd beschouwd als een van de grootste groepen van de georganiseerde misdaad die in Moskou actief waren. Het was eigenlijk vernoemd naar Dolgoprudniy, dat een buitenwijk van Moskou is. Het werd opgericht in 1988 en was naar verluidt zeer invloedrijk.
De bende van Izmaylovskaya (Russisch: Измайловская группировка, uit Izmaylovo District) werd als een van 's lands belangrijkste en oudste Russische maffiagroepen in Moskou beschouwd en had ook een aanwezigheid in Tel Aviv, Berlijn, Parijs, Toronto, Miami en New York City. Het werd opgericht in de jaren '80 onder leiding van Oleg Ivanov (Олег Иванов) en er werd geschat dat het bestond uit ongeveer 200 actieve leden (volgens andere gegevens 300-500 personen). In principe is de organisatie opgesplitst in twee afzonderlijke delen - Izmailovskaya en Gol'yanovskaya (Гольяновская), die quasi-militaire rangen en strikte interne discipline gebruikten. Ze waren uitgebreid betrokken bij het huurmoordenaarsvak, afpersingen, en infiltratie van legitieme bedrijven.
De Tambov-bende (Тамбовская банда) van Sint-Petersburg.
De Obshina (Община, "gemeenschap" in het Russisch), ofwel de Tsjetsjeense maffia, was een formidabele georganiseerde misdaad- en paramilitaire groep. Volgens deskundigen vormden etnisch Tsjetsjeense criminele bendes ooit de meest dominante criminele minderheidsgroep in Rusland. Men gaat ervan uit dat sommige bendes banden kunnen hebben met de Tsjetsjeense militante groeperingen.
11. De Albanese maffia [2]
De Albanese maffia (AM) of Albanese georganiseerde misdaad (AOC) zijn de algemene termen die worden gebruikt voor verschillende criminele organisaties in Albanië of die bestaan uit etnische Albanezen. Albanese criminelen zijn bijzonder actief in landen van de Europese Unie (EU), en nemen deel aan een breed scala van criminele ondernemingen waaronder drugs- en wapenhandel. Hoewel de term "maffia" vaak wordt gebruikt om hen aan te duiden, is het niet zo dat alle Albanese criminele activiteiten ook gecoördineerd of gereguleerd worden door een overkoepelend bestuursorgaan met een hoofdkantoor in Albanië, Kosovo, Republiek Macedonië of elders.
De Albanese georganiseerde misdaad heeft zijn wortels in de traditionele op familie gebaseerde clans genaamd Fis. Het tilt heel zwaar aan loyaliteit aan de clan en vertrouwen, of besa. Elke clan beheerste en regeerde over een bepaald gebied. Het zijn deze principes van kanun die aanleiding gaven tot de Albanese georganiseerde misdaad van vandaag, en het moeilijker maken voor Albanese bendes om geïnfiltreerd te worden door de rechtshandhaving. Volgens de politie zijn Albanese criminelen overal bij betrokken, van wapensmokkel tot valsemunterij. Maar het is de drugshandel die de Albanese georganiseerde misdaad de meest bekendheid heeft gegeven. Sommige Albanezen zijn de belangrijkste handelaren in de "Balkanroute", de heroïneroute van Istanbul naar Belgrado, en daarom zijn ze tegen de Russische maffia.
Er is een zeer beperkt aantal onderzoeken dat bepaalde aspecten van het etnisch Albanese maffia op een methodische manier heeft aangepakt. In het meest recente rapport van de Verenigde Naties wordt er gezegd dat de "Balkan veiliger is dan West-Europa" en dat "Op dit moment het niveau van de misdaad tegen personen en goederen lager is in de Balkan dan elders in Europa". Het gezegde "schijt niet in uw eigen achtertuin" komt hierbij in me op.
De etnisch Albanese maffia is zeer machtig en uiterst gewelddadig. Als u ze vergelijkt met de Italiaanse maffia, zijn de Albanezen sterker en niet bang om te doden.
Activiteit in het Verenigd Koninkrijk
Albanese maffiabendes worden ervan verdacht om grotendeels achter de sekshandel en immigrantensmokkel te zitten, evenals te werken met de Turkse bendes die de controle over de heroïnehandel in het Verenigd Koninkrijk hebben.
Officieren van de zedenpolitie schatten dat "Albanezen nu meer dan 75 procent van de bordelen van het land beheersen en alleen al hun activiteiten in de Londense wijk Soho zijn meer dan £ 15 miljoen per jaar waard". Nadat ze tegen rivaliserende criminelen hebben gevochten in territoriale oorlogen zijn ze naar verluidt aanwezig in alle grote steden in Groot-Brittannië, net als vele kleinere zoals Telford en Lancaster.
Activiteit in Scandinavië
De Albanese maffiaclans in Noorwegen, Zweden en Denemarken worden verdacht van betrokkenheid bij de wapensmokkel, prostitutie, heroïnesmokkel en gewapende overvallen.
Banden met islamisten
Het is een bekend feit dat de islamitische Albanese maffia de moslims helpt in hun verzet tegen de christelijke Serviërs.
Een Justiciar Knight dient uitsluitend als een laatste optie te handelen met de Albanese maffia. Hoewel de meeste van hen moslims zijn, zijn ze over het algemeen apolitiek. Maar als ze u identificeren als een nationalist of een Kruisvaarder kunnen ze u vermoorden.
12. Europese motorbendes (1%)
Sommige motorbendes die strafbare feiten plegen staan bekend als de één-procenters. Naast hun verbinding met motoren zijn criminele motorbendes uniek onder de criminele groepen in dat ze websites onderhouden, zich identificeren door middel van patches en tatoeages, grondwetten hebben geschreven en een huisregels, dat ze een handelsmerk hebben op hun clubnamen en logo's, en openlijke campagnes hebben om hun imago op te schonen. Waar een bende als zij zich onderscheiden van de maffia is dat misdaad en geweld niet worden gebruikt als een manier om winst te maken, maar dat de prioriteiten worden omgedraaid. Chaos en wetteloosheid zijn inherent in "Het Leven" leiden en het geld dat ze op illegale wijze krijgen wordt alleen maar gebruikt als een manier om die levensstijl te behouden.
De typische interne organisatie van een motorclub bestaat uit een voorzitter, vice-voorzitter, penningmeester, secretaris, wegkapitein, en een sergeant. Lokale groepen van een grote MC worden chapters genoemd (afdeling) en het eerste chapter dat werd opgericht voor de MC wordt aangeduid als het mother chapter. De voorzitter van het mother chapter is de voorzitter van de gehele MC, en zet het clubbeleid op voor een verscheidenheid van onderwerpen. Grotere motorclubs kopen vaak onroerend goed voor gebruik als clubhuis of prive-verblijf. Deze clubs hebben vaak beveiligingsfuncties zoals gesloten camerabewaking, bewegingsmelders en hekken met prikkeldraad.
Deze motorbendes zijn meestal raciaal homogeen, en kunnen raciaal exclusief zijn. Bijvoorbeeld, het lidmaatschap van de Hell's Angels is niet open voor Afro-Amerikanen of Latino's, wat heeft geleid tot oprichting van rivaliserende clubs zoals de Bandidos en de Mongols Motorcycle Club. MC-leden worden meestal niet bij hun voornaam genoemd, maar in plaats daarvan verwijzen ze naar elkaar met bijnamen, of "straatnamen", soms zetten ze zelfs hun straatnaam op hun clubvest. De Pagans, Hell's Angels, Outlaws MC, en Bandidos staan bekend als de "Grote Vier". Het belangrijkste kenmerk van deze bendes is 'amoreel individualisme', in tegenstelling tot de hiërarchische ordes en obligaties van 'amoreel familisme' van andere criminele organisaties zoals de maffia.
Hell's Angels, Bandidos, Outlaws, Warlocks - Europa
Hun criminele activiteiten omvatten drugshandel, wapenhandel, samenzwering, afpersing, moord, het witwassen van geld, handel in gestolen goederen, bedreiging van getuigen.
Hell's Angels
Afkomst: blank
Bondgenoten: AK81, Aryan Brotherhood, Cali Cartel, Indian Posse, Iron Horsemen en Warlocks
Territorium: 230 chapters (meer dan 90 chapters in Europa), 27 landen, 6 continenten.
Bandidos
Afkomst: blank, Spaans en Aziatisch
Bondgenoten: Outlaws
De Bandidos hebben naar schatting op 2.400 leden in 210 chapters (90 in Europa), gevestigd in 16 landen. Net als de Hell's Angels hebben de Bandidos ook een aantal marionetten, of zogenaamde 'steunclubs', die worden gebruikt als stromannen voor zowel legale als illegale activiteiten.
Europese chapters in België, Denemarken, Engeland, Finland, Frankrijk, Duitsland, Italië, Luxemburg, Noorwegen en Zweden.
Outlaws
Afkomst: blank
Bondgenoten: Bandidos, Black Pistons, Mongols, Pagans en de Chicago Outfit
Europese chapters in België, Engeland, Frankrijk, Duitsland, Italië, Noord-Ierland, Noorwegen, Polen, de Republiek Ierland, Rusland, Spanje, Zweden en Wales.
Warlocks MC
Afkomst: blank
Bondgenoten: Hell's Angels
Europese chapters in Engeland en Duitsland
Algemene informatie over criminele netwerken in het Verenigd Koninkrijk
Het VK wordt gedomineerd door Britse gezinnen, ondanks de toestroom van buitenlanders
Een kaart van de inlichtingendienst, opgesteld door de leidinggevende politiefunctionarissen die expert zijn op het gebied van georganiseerde criminaliteit, toont meer dan 1.000 actieve criminele netwerken en toont aan dat het bendelandschap nog steeds wordt beheerst door de Britse gezinnen, ondanks de instroom van misdaadsyndicaten uit Oost-Europa en Zuidoost-Azië in het afgelopen decennium. Britse bendes zijn heel anders dan het Italiaanse maffiamodel of de Turkse groepen. Er zijn geen vaste rangen, regels en structuren. Ze zijn meer vloeibaar, flexibel en opportunistisch. De kaart van de inlichtingendienst is opgebouwd door ACPO in samenwerking met de 43 politiekorpsen in Engeland en Wales en andere instanties. Er zijn naar verluidt meer dan 15.000 mensen geïdentificeerd als betrokken bij de georganiseerde misdaad. Londen heeft meer dan 170 bendes. Sommige beschikken over geavanceerde hiërarchieën, andere zijn niet veel meer dan straatgroepen.
In Liverpool zijn criminele netwerken diep verankerd en worden bestuurd door een aantal personen wiens greep tot ver buiten de stad reikt. Criminele van Merseyside hebben ook de controle over de drugshandel aan de zuidkust.
Manchester heeft reeds zittende bendes zoals de Longsight Crew en de Gooch Close Gang, terwijl Birmingham zich al jaren heeft beziggehouden met de rivaliteit tussen de Johnson Crew en de Burger Bar Boys. Bradford is een centrum voor het witwassen van geld en een groot distributiepunt voor heroïne dankzij Brits-Pakistaanse bendes.
De zware criminaliteit in Nottingham wordt gedomineerd door de Gunn familie. Glasgow is het centrum voor de distributie van vuurwapens in Schotland en het uitgangspunt voor een groot deel van de heroïnehandel, die zich verspreidt naar het noorden tot aan Shetland.
Veel buitenlandse bendes die actief zijn in Groot-Brittannië zijn in het buitenland gebaseerd en maken gebruik van de 17.500 km lange kustlijn en de zwakke plekken in de beveiliging van zeehavens om drugs, wapens en nagemaakte goederen het land in te smokkelen. Een groot deel van de media-aandacht voor bendes heeft zich geconcentreerd op territoriale oorlogen en vetes, maar de zware criminele activiteit is gericht op geld verdienen.
Beroepscriminelen werken liever samen als ze gemeenschappelijke belangen hebben. Zij zullen losse coalities vormen, delen hun specialistische vaardigheden om de hoogste winst te behalen met het minste risico.
De georganiseerde misdaad wordt gedreven door winst. Ongeveer 60 procent van de criminele groepen is betrokken bij de drugshandel, maar velen zijn organisaties met meerdere bronnen. Als ze drugs kunnen smokkelen, kunnen ze ook nagemaakte goederen of wapens smokkelen. Ze vormen vaak losse coalities zonder al te veel vorm - komen bij elkaar voor een bepaalde onderneming, want misschien heeft de ene groep een vaardigheid nodig waar een andere gespecialiseerd in is.
Een recent onderzoek in Londen ontdekte een wapendeal waarbij een Litouwse bende vuurwapens had verhandeld in ruil voor een kennismaking met Colombiaanse cocaïnecontacten. Een ander onderzoek rolde een bende op uit de sekshandel, gezamenlijk beheerd door de Litouwse, Albanese en Chinese criminelen.
Er zijn grote bazen, maar de persoon waarvan u denkt dat hij de grote baas is, is dat heel vaak niet. Dit zijn mensen die onder de radar vliegen en u zult misschien lange tijd niet realiseren wie ze zijn. De belangrijke criminele activiteiten worden gedreven vanuit gevangenissen.
Alle criminele groeperingen zijn bereid om geweld te gebruiken wanneer dat nodig is, om overvallen te plegen, om beschermingsgeld te eisen of drugsdeals veilig te houden. Vuurwapens, die worden gezien als een hulpmiddel en een intentieverklaring, zijn een prioriteit. Sommige netwerken, met name groepen nieuwkomers uit Litouwen, zijn opgericht om aan die vraag te voldoen.
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Russian_Mafia
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Albanian_Mafia
U moet toegang hebben tot een computer met internetverbinding om te gebruiken als verspreider van propaganda voor de operatie. Als u een eenmanscel bent zult u een goed alternatief moeten vinden (gezien het feit dat u niet in staat zult zijn om enige "aankondigingen" te verspreiden tijdens of na een operatie). Overweeg een laptop te gebruiken die u voor dit doel op een extern netwerk kunt aansluiten (gebruik het Tor-netwerk/Ipredator). Veel stedelijke gebieden hebben zones met een draadloos netwerk waar u gebruik van kunt maken en zo verbinding kunt maken met het internet (zodat u uw aankondiging kunt verspreiden). Idealiter zult u uw aankondiging slechts enkele seconden versturen voordat u de missie start. Daarnaast moet u een aankondiging op een geheugenkaart met u meedragen tijdens de missie. Dit moet echter niet de enige manier zijn om uw boodschap te verspreiden. De mensen die deze memory stick vinden werken voor de vijand en dus zullen ze alle middelen te gebruiken die nodig zijn om het doel van de missie in diskrediet te brengen of te ondermijnen (door het bijvoorbeeld ten onrechte toe te schrijven aan een andere organisatie). U moet ook semi-louche spambots overwegen als alternatief. U kunt bijvoorbeeld online diensten regelen en vooruit betalen die zorgen dat bestanden op een bepaalde tijd worden verzonden. De verzonden bestanden kunnen worden gecodeerd of vermomd als iets anders. Het risico hier is echter dat het bedrijf of de persoon die de bestanden kan lezen of toegang kan krijgen tot de informatie de autoriteiten kan waarschuwen. Maar het doorsturen van deze bestanden (die moeten worden verspreid door deze bedrijven/individuen) moet een paar seconden vóór het begin van de operatie worden uitgevoerd.
De slimste methode is echter de aankondiging te downloaden in uw iPhone of vergelijkbaar mobiel apparaat. Net voordat u erop uit gaat, stuurt u uw aankondiging naar bijvoorbeeld 10 tot 500 vooraf georganiseerde e-mailadressen in uw iPhone. Het is misschien een goed idee om uw telefoon daarna uit te schakelen om te voorkomen dat men uw positie kan berekenen nadat u bent begonnen.
1. Maskeer altijd uw echte doelen, door de list van een nepdoel dat iedereen voor lief neemt, totdat het echte doel is bereikt. Tactisch gezien staat dit bekend als een "open schijnbeweging"; in het bijzijn van iedereen wijst u naar het westen, terwijl uw doel eigenlijk in het oosten is. Tegen de tijd dat iedereen dat beseft, heeft u uw doel al bereikt.
Gebruik: In de Tweede Wereldoorlog zetten de geallieerden Operatie Quicksilver op, een nepleger in Kent compleet met vervalst radiogeruis, die Duitse aandacht afleidde van de werkelijke geallieerde legers en hun beoogde doel om te landen in Normandië.
Gebruik:
a. Bel over een bedreiging voor gebouw x, laat hen weten dat u van plan bent het gebouw op te blazen als ze proberen de mensen te evacueren.
b. Geef de autoriteiten van de politie de indruk dat u uit bent op geld, een paar miljoen euro. Zeg dat ze het geld voor moeten bereiden en draag ze op het op een bepaalde plaats en tijd af te leveren. Dit kan u toestaan om uw werkelijke doel een tijdje te verbergen. Als de politie denkt dat u gewoon nog zo'n crimineel bent die uit is op geld, zullen ze over het algemeen gewapende confrontatie vermijden en in plaats daarvan proberen om u te arresteren op een later tijdstip. Als u hen echter informeert dat u niet van plan bent de situatie te overleven, zullen ze meteen alles op u loslaten. Bedrog is de beste aanpak.
c. Een andere strategie zou zijn om het gebruik van een ontsteking op afstand te overwegen, een brandende auto, of andere vormen van brandstichting, om de aandacht op één locatie te vestigen. Zorg ervoor dat de vijandelijke troepen op weg zijn naar deze locatie. Tegen die tijd zult u aan de andere kant van de stad zijn en halverwege het behalen van uw primaire doel. Deze strategie kan averechts blijken te werken in kleine Europese steden, afhankelijk van de aard van de operatie.
d. Als u wordt achtervolgd, begeef u dan naar het gebouw dat uw primaire doelwit is (concentratie verraders van categorie A en B) en kondig tijdens de aanval aan op de politieradio dat u losgeld en veilige doorgang eist in ruil voor het sparen de gijzelaars. Eis een vast bedrag en een manier om het gebied/land te verlaten. Dit alles terwijl u nog steeds de verraders van categorie A en B executeert met uw tweede wapen (met geluiddemper). Dit kan u enkele seconden of zelfs minuten opleveren, terwijl u doorgaat met uw primaire doel.
2. Kameleon
Maskeer uzelf. Laat ofwel alle pracht en praal achterwege, en ga dus incognito verder, of vermom uzelf gewoon en creëer een illusie om uw doelen te behalen en anderen af te leiden.
Gebruik:
a. Maak en draag een replica van een gevechtsuniform van de politie. Maak serieus werk van het nabootsen van geloofwaardige insignes, ID-kaarten en logo's. Bestudeer via de media foto's van SWAT-agenten uit uw land. Dit zal leiden tot verwarring en aarzeling als u vijandige agenten tegenkomt en moet u op zijn minst 1-2 extra tellen geven. Deze extra seconden geven u de kans die u nodig heeft om elke mogelijke bedreiging te neutraliseren (2 schoten door het hoofd). De politie-illusie zal ook als een afschrikmiddel werken om te voorkomen dat burgers u aanvallen.
b. Voertuigen (autobommen) - indien nodig kunt u het uiterlijk van een voertuig aanpassen zodat u gemakkelijker kunt infiltreren in vijandige omgevingen. Het is verbazingwekkend wat tape en wat spuitverf kan doen. Gemakkelijke en goedkope oplossingen kunnen iemand op lange afstand wel misleiden, maar op korte afstand niet.
c. Geef de indruk dat uw cel groter is door te proberen om over de politieradio of op een andere manier verkeerde informatie door te sturen.
3. Wanneer de vijand te sterk is om rechtstreeks aan te vallen, val dan iets aan dat hij liefheeft. Weet dat hij niet in alles superieur kan zijn. Ergens zit er een gat in het pantser, een zwakte die in plaats daarvan kan worden aangevallen.
Gebruik: Het idee hier is om een frontaal gevecht met een sterke vijand te vermijden, en in plaats daarvan elders toe te slaan waar hij zwak is. De minister-president kan verschillende gewapende lijfwachten hebben. Dit is echter niet het geval met reguliere ministers. Wat statische doelwitten betreft kan het slimmer zijn u te richten op minder 'versterkte' doelwitten. In plaats van het Parlementsgebouw of Koninklijk Slot, moet u zich richten op andere waardevolle doelwitten (met minder beveiliging).
4. Maak een geluid in het oosten, sla dan in het westen toe
In elk gevecht kan het verrassingselement zorgen voor een overweldigend voordeel. Zelfs als u oog in oog staat met een vijand, kunt u hem nog steeds verbazen door daar aan te vallen waar hij het het minst verwacht. Om dit te doen moet u een verwachting scheppen in het hoofd van de vijand door een schijnbeweging te gebruiken.
Gebruik: Hetzelfde als 1. Het idee hier is om de vijand zover te krijgen dat hij zijn krachten gaat concentreren op één locatie, en dan elders aan te vallen waar het zwak wordt verdedigd. Dit kan averechts blijken te werken in kleine Europese steden, afhankelijk van de aard van de operatie.
5. Verberg een mes achter een glimlach
Charmeer uw vijand en breng uzelf bij hem in de gunst. Wanneer u zijn vertrouwen heeft gewonnen, onderneemt u in het geheim actie tegen hem.
Gebruik: Voor moorden of voor het verzamelen van inlichtingen voorafgaand aan een missie. Infiltratie van vijandelijke organisaties zou een gemakkelijke manier kunnen blijken om dicht bij anders onmogelijke doelen te komen (premier of ministers) of om hun programma te leren. Een zo'n manier om dit te doen is om een baantje nemen bij een jeugdkamp dat is aangesloten bij de grootste politieke partij. De minister-president bezoekt deze meestal tijdens het zomerseizoen. Infiltratie kan 24 maanden duren.
6. Offer de pruimenboom op om de perzikboom te redden
Er zijn omstandigheden waarin u doelstellingen op korte termijn moet opofferen om de langetermijndoelen wel te behalen. Dit is de strategie van de zondebok waarbij iemand anders de gevolgen lijdt zodat de rest dat niet hoeft.
Gebruik: Net zoals jihadstrijders de pruimenboom van de ummah zijn, zullen wij de pruimenboom voor Europa en voor het christendom zijn. De Europese volkeren zijn de perzikboom. We offeren ons op zodat ook toekomstige generaties Europeanen in vrijheid kunnen blijven leven.
7. Maak van de gelegenheid gebruik om een geit te stelen
Bij de uitvoering van uw plannen moet u flexibel genoeg zijn om te profiteren van elke kans die zich voordoet, hoe klein ook, en gebruik maken van alle winsten, hoe klein ook.
Gebruik: onteigen auto's en/of gebruik moslims of cultureel marxisten/multiculturalisten als menselijk schild als dat nodig is.
8. Laat de slang niet schrikken door op het gras eromheen te slaan
Gebruik: Breek voordat u uw primaire missie start geen wetten die tot vervolging zullen leiden. Onvoorzichtige handelen kan uw positie of bedoelingen weggeven aan de vijand.
9. Leen een lijk om de ziel te doen herleven
Gebruik: Neem een instelling, een techniek of een methode die reeds is vergeten of verworpen en gebruik het voor uw eigen doelen. Blaas iets uit het verleden nieuw leven in door het een nieuw doel te geven of oude ideeën, gewoonten of tradities tot leven te brengen en ze te herinterpreteren zodat ze bij uw doeleinden passen. Eenmanscellen in combinatie met martelaarschap is de meest efficiënte en dodelijke vorm van moderne oorlogvoering. Deze strategie werd aangenomen door jihadistische groepen. En nu zullen wij hem net zo goed gebruiken. Het is zelfs waardevoller voor ons omdat wij meer 'onzichtbaarheid' genieten dan personen die een Arabisch/Aziatisch uiterlijk en gewoonten hebben.
10. Om vast te grijpen, moet men loslaten
In het nauw gedrongen prooi zal vaak een laatste wanhopige aanval proberen. Om dit te voorkomen laat u de vijand geloven dat hij nog steeds een kans op vrijheid heeft. Zijn wil om te vechten wordt dus afgezwakt door zijn verlangen om te ontsnappen. Wanneer de vrijheid uiteindelijk een leugen is gebleken zal het moreel van de vijand worden gebroken en zal hij zich zonder slag of stoot overgeven.
Gebruik: Een systeembeschermer die een pistool op u richt moet geen genade worden getoond. U kunt er zeker van zijn dat hij zal hergroeperen met andere agenten als u hem laat gaan. Hij zal geloven dat u hem spaart en laat zijn geweer zakken als u zijn eenheid verslaat (2 andere personen). Gebruik deze kans om hem te neutraliseren.
11. Vermijd de dienders en ga voor de nek van hun leiders
Gebruik: Zeer weinig dienstkloppers (politie/systeembeschermers) zijn bereid om hun leven op te offeren voor het multiculturalisme of voor de voortzetting van de islamisering van Europa. In feite zullen de meeste van hen sympathie voor onze doelstellingen (alleen niet onze methodes). Vermijd daarom de dienders koste wat het kost en richt u alleen op hoogwaardige doelwitten. Veel systeembeschermers wankelen of aarzelen tijdens dat ze u achtervolgen (als ze zich bewust zijn van uw bedoelingen). Ze kunnen u misschien zelfs opzettelijk naar uw doelgroep laten gaan.
12. Bevriend een verre staat terwijl u een buurman aanvalt
Het is bekend dat landen die aan elkaar grenzen vijanden zijn terwijl naties die van elkaar gescheiden liggen door afstand en obstakels betere bondgenoten zijn. Wanneer u de sterkste bent op een bepaald gebied, zal uw grootste bedreiging de op één na sterkste in uw vakgebied zijn, niet de sterkste uit een ander veld.
Otto von Bismarck richtte de Liga van de Drie Keizers op en maakte verdragen met het Britse Rijk en Italië om Frankrijk, van wie hij een aanval vreesde, te isoleren.
Gebruik: Strategie voor fase 3 voor het creëren van de Europese conservatieve hegemonie.
13. Vervang de balken met rot hout
Verstoor de formaties van de vijand, hinder hen in hun werkwijze, en verander de regels die ze gewend zijn te volgen, ga compleet in tegen hun standaardtraining. Op deze manier schoffelt u de steunbalk onderuit, de gemeenschappelijke link die een groep mannen een effectieve strijdmacht maakt.
Gebruik: Stedelijke oorlogvoering in fase 1. U draagt een politie-uniform en signaleert met de hand naar een 'collega-systeembeschermer', gebruikt dan de Thrust of the Martyr ("stormaanval van de martelaar") en neutraliseert hen zonder aarzeling [zie 3.51].
14. Laat de gastheer en de gast van rol wisselen
Eis het leiderschap op in een situatie waarin u normaal ondergeschikt bent. Infiltreer uw doelgroep. In eerste instantie doet u alsof u een gast bent die aanvaard wil worden, maar ontwikkel u van binnenuit en u wordt later de eigenaar.
Gebruik: Dit is de basisstrategie van de islamitische demografische oorlogvoering die momenteel wordt gevoerd door de wereldwijde islamitische ummah.
15. Strategie van het lege fort
Wanneer de vijand sterk in de meerderheid is en uw situatie dusdanig is dat u verwacht dat u op elk moment kunt worden overweldigd, laat dan alle blijken van militaire paraatheid vallen, handel rustig en toon een gebrek aan respect voor de vijand, zodat de vijand zal denken dat u enorme kracht achterhoudt en dat u hen binnen het fort wilt lokken met uw rust en kalmte. Dit moet in de meeste gevallen worden gebruikt wanneer u echt enorme kracht verborgen houdt onder uw vermomming, en u moet zelden echt het fort leeg hebben [zelden bluffen]. Gebruik dit tegen mensen die echt slim zijn.
Gebruik: Als u wordt achtervolgd, begeef u dan naar het gebouw dat uw primaire doelwit is (concentratie verraders van categorie A en B) en kondig op de politieradio tijdens de aanval aan dat u wilt dat de politie het gebouw onmiddellijk bestormt (ze zullen aannemen dat u het gebouw op scherp heeft staan met explosieven, en ze zullen aarzelen). Dit kan u een paar seconden of zelfs minuten schelen terwijl u uw taken verricht. Dit alles terwijl u nog steeds de verraders van categorie A en B executeert met uw tweede wapen (met geluiddemper).
16. Indien het onmogelijk is om u terug te trekken of uw missie te volbrengen, ga naar het laatste doel - eervol sterven in een gevecht
Gebruik: Als het duidelijk wordt dat uw huidige manier van handelen zal leiden tot gegarandeerde arrestatie, val dan hun zwakste flank aan (TotM). Als u volledig bent omsingeld, neem een gijzelaar. Als u ernstig gewond bent en niet in staat om een laatste verzetje te maken, dan gebruikt u uw cyanidecapsule.
Concentreer u op de grote en compacte gebouwen die kwetsbaar zijn voor een explosie/aanval van één bron. We moeten ervoor zorgen dat er zo veel mogelijk verraders van categorie A, B en C worden geraakt met een minimum aan burgers. Specifieke doelstellingen passen in dat profiel:
Prioriteitsdoelen:
Laat er geen twijfel over bestaan. De Europese islamitische ummah is ons sterkste wapen in onze strijd tegen de gevestigde orde. Ons doel in fase 1 en 2 zal zijn om deze groepen te manipuleren door mee te helpen om islamieten te radicaliseren.
Dit kan worden bereikt door ze aan te moedigen en aan te zetten om voortijdig de weg van jihad te kiezen. De meest efficiënte manier om moslims woedend te krijgen is om toe te slaan op hun meest gewaardeerde 'bezittingen', hun vrouwen. Door middel van dodelijke en strategische precisie-aanvallen (aanslagen als een speldenprik) zullen we hen aanzetten om voortijdig deel te nemen aan gewelddadige rellen en verschillende vormen van jihadistische activiteiten. De media heeft geen andere keuze dan om er verslag van te doen, en zo mee te helpen om meer Europeanen te radicaliseren. Deze spiraal zal samenlevingen polariseren en meer Europeanen komen te weten over het ware gezicht van de islam en multiculturalisme. De islamitische en Europese reacties zullen dan de situatie escaleren (toegevoegde katalysatoren) als meer en meer mensen zullen toetreden tot ofwel cultureel conservatieve stromingen ofwel jihadistische groeperingen.
De toekomst van de conservatieve beweging is direct gekoppeld aan de ontwikkeling van de jihadistische bewegingen en/of de invloed van de islam in de Westerse samenlevingen. Het is een symbiotische relatie.
Doelen:
Het beste doelwit zal zonder twijfel tijdens de ramadan zijn, in het bijzonder de Eid ul-Fitr (Id-ul-Fitr), de islamitische feestdag die het einde van de ramadan markeert. Het wordt gevierd vanaf de eerste dag van de islamitische maand Shawwal. Er zullen tijdens deze evenementen meestal moskeeën gereserveerd zijn voor ofwel mannen of vrouwen.
Groepen vrouwen aanvallen is de enige pragmatische aanpak want veel van hun mannen, zonen, broers en ooms zouden bloedwraak zweren en vervolgens meedoen met jihadistische netwerken.
Meer controversiële doelwitten:
Doelwitten die moeten worden vermeden:
Doellanden (missies in fase 1 gebaseerd op de situatie uit 2009)
Militair strategische doelwitten
| Land | Percentage moslims | Prioriteit | Houding |
| Frankrijk | 12-13% | Zeer hoog | Extreem vijandig |
| Duitsland | 7-10% | Zeer hoog | Extreem vijandig |
| Verenigd Koninkrijk | 5-9% | Zeer hoog | Extreem vijandig |
| Nederland | 8-12% | Zeer hoog | Extreem vijandig |
| België | 8-12% | Zeer hoog | Extreem vijandig |
| Zweden | 7-10% | Zeer hoog | Extreem vijandig |
| Oostenrijk | 5-7% | Hoog | Extreem vijandig |
| Noorwegen | 5-7% | Hoog | Extreem vijandig |
| Zwitserland | 5-7% | Hoog | Extreem vijandig |
| Luxemburg | 5-7% | Hoog | Extreem vijandig |
| Spanje | 5-7% | Hoog | Extreem vijandig |
| Italië | 5-7% | Hoog | Extreem vijandig |
| Portugal | 5-7% | Gemiddeld | Vijandig |
| Denemarken | 5-7% | Gemiddeld | Vijandig |
| Ierland | 5-7% | Laag | Vijandig |
| Griekenland | 5-7% | Laag | Vijandig |
| Finland | 2-4% | Laag | Vijandig |
| IJsland | 2-4% | Laag | Vijandig |
| Cyprus | 2-4% | Laag | Vijandig |
| Malta | 2-4% | Laag | Vijandig |
Publieke afkeur van islamisering in verhouding tot succesvolle partijen die tegen islamisering zijn
Het heeft zich uitgewezen dat er in Griekenland, het land waar het volk het meest tegen immigratie is, geen succesvolle partij is die tegen islamisering is, maar dat er in twee van de drie Scandinavische landen waar het volk het minst tegen islamisering is, wel zulke partijen zijn, zij het gematigde versies.
Frankrijk, Duitsland, Engeland
Merkel en Sarkozy zijn terughoudend qua steun voor het EU-lidmaatschap voor Turkije en hebben hun middelen om islamisering tegen te gaan (terug te draaien) iets aangescherpt van belachelijk suïcidaal naar 'slechts' behoorlijk suïcidaal. Maar dit stelt hen niet vrij van hun verantwoordelijkheden als staatshoofden.
Alleen een significante politieke verschuiving in ofwel Engeland, ofwel Duitland of Frankrijk kan hen tijdelijke 'immuniteit' voor aanvallen geven.
Griekenland, Cyprus, Malta
De reden waarom Griekenland, Cyprus en Malta nog steeds zeer gekant zijn tegen islamisering is natuurlijk omdat deze drie West-Europese landen in het verleden onuitsprekelijke islamitische wreedheden hebben geleden. Meer dan 500.000 Grieken zijn gestorven in de genocides die minder dan 100 jaar geleden nog zijn gepleegd door het islamitische Ottomaanse Rijk/Turkije. Wat Cyprus betreft kunnen de Turkse invasie van een paar decennia geleden en de voortdurende bezetting niet worden vergeten. Wat Malta betreft herinneren zij zich nog dat het islamitische Ottomaanse Rijk een paar eeuwen geleden de bevolking van Gozo tot slaaf heeft gemaakt, in aanvulling op andere aanvallen vanuit de islamitische wereld.
De cultureel marxistische/multiculturele alliantie (MA) van West-Europa, de "MA 100"
MA 100 is een afkorting voor de "100 partijen van de cultureel marxistische/multiculturele alliantie". De term beschrijft de huidige West-Europese politieke gevestigde orde bestaande uit 100 politieke partijen die direct of indirect de islamisering van Europa helpen door middel van hun steun aan het Europese multiculturalisme. Deze 100 politieke partijen worden ook wel aangeduid als de "Multiculturele Alliantie" of "Eurabische Alliantie". Het volgende overzicht laat alle leden van deze onofficiële politieke alliantie zien. Het overzicht toont alle West-Europese politieke partijen die direct of indirect de islamisering van Europa en/of de uitvoering van het EU-project Eurabië steunen door middel van hun steun voor het Europese multiculturalisme.
Om het simpel te houden worden alleen partijen genoemd die meer dan 3% van de stemmen ontvangen bij de nationale verkiezingen.
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Det norske Arbeiderparti (Noorse Arbeidspartij)
Høyre (Rechts-Conservatieve Partij)
Sosialistisk Venstreparti (Socialistische Linkse Partij)
Kristelig Folkeparti (Christendemocratische Partij)
Senterpartiet (Centrum Partij)
Venstre (Liberale Partij)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Socialdemokraterne (Sociaaldemocraten)
Det Radikale Venstre (Radicale Linkse Partij)
Socialistisk Folkeparti (Socialistische Volkspartij)
Liberal Alliance (Liberale Alliantie) - een naar rechts neigende sociale liberale partij
Enhedslisten (Eenheidsverbond)
Tijdelijk neutrale partijen
Venstre (Links, Deense liberale parti)
Det Konservative Folkeparti (Conservatieve Volkspartij)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Centerpartiet (Centrumpartij)
Kristdemokraterna (Christendemocraten)
Miljöpartiet de Gröna (Milieupartij de Groenen)
Vänsterpartiet (Linkse Partij)
Folkpartiet Liberalerna (Liberale Volkspartij) - kandidaat voor tijdelijke immuniteit
Moderata samlingspartiet (Gematigde Partij)
Sveriges Socialdemokratiska Arbetarparti (Zweedse Sociaaldemocratische Partij)
Opmerking:
Een van de landen die geen belangrijke cultureel conservatieve of anti-islamiseringspartij hebben.
De Sverigedemokraterna zal binnenkort een belangrijke partij worden.
De Nationaldemokraterna (Nationale democraten) zijn een minipartij.
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Kansallinen Kokoomus (Nationale Coalitiepartij)
Suomen Keskusta (Centrumpartij)
Suomen Sosialidemokraattinen Puolue (Sociaaldemocratische Partij van Finland)
Vasemmistoliitto (Linkse Alliantie)
Vihreä liitto (Groene Liga)
Opmerking:
Een van de landen die geen belangrijke cultureel conservatieve of anti-islamiseringspartij hebben.
De Finse Blauw-witten en Suomen Kansan Sinivalkoiset zijn micropartijen.
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Labour Party (Arbeidspartij)
Conservative Party (Conservatieve partij)
Liberal Democrats (Liberale Democraten)
Opmerking:
Een van de landen die geen belangrijke cultureel conservatieve of anti-islamiseringspartij hebben.
British National Party (BNP) is een minipartij.
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Die Grünen - Die Grüne Alternative (De Groenen - Het Groene Alternatief)
Österreichische Volkspartei (Oostenrijkse Volkspartij)
Sozialdemokratische Partei Österreichs (Sociaaldemocratische Partij van Oostenrijk)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Parti Socialiste (Socialistische Partij)
Parti Communiste Français (Franse Communistische Partij)
Les Verts (De Groenen)
Mouvement Démocrate (Democratische Beweging)
Nouveau Centre (Nieuwe Centrumpartij)
Union pour un Mouvement Populaire (Unie voor de Volksbeweging)
Parti Radical (Radicale Partij)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Sozialdemokratische Partei Deutschlands (Sociaaldemocratische Partij van Duitsland)
Christliche Demokratische Union (Christendemocratische Unie) van Merkel
Freie Demokratische Partei (Vrije Democratische Partij)
Die Linke (De Linksen)
Bündnis 90/Die Grünen (Alliantie '90/De Groenen)
Christlich-Soziale Union (Christelijke Sociale Unie)
Opmerking:
Een van de landen die geen belangrijke cultureel conservatieve of anti-islamiseringspartij hebben.
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Chrëschtlech Sozial Vollekspartei (Christelijke Sociale Volkspartij)
Lëtzebuerger Sozialistesch Arbechterpartei (Luxemburgse Socialistische Arbeiderspartij)
Demokratesch Partei (Democratische Partij)
Déi Gréng (De Groenen)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Christen-Democratisch Appel
Partij van de Arbeid
Socialistische Partij
Volkspartij voor Vrijheid en Democratie
GroenLinks
ChristenUnie
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Vlaams
Christen-Democratisch en Vlaams/CD&V
Groen!
Lijst Dedecker/LDD
Nieuw-Vlaamse Alliantie/N-VA
Open VLD
Socialistische Partij - Anders
Sociaal-Liberale Partij
Franstalig
Centre Démocrate Humaniste/CdH (Humanitische Centrumdemocraten)
Ecolo
Mouvement Réformateur/MR (Hervormingsbeweging)
Parti Socialiste/PS (Socialistische Partij)
Duits
Christlich Soziale Partei/CSP (Christelijke Sociale Partij)
Partei für Freiheit und Fortschritt/PFF (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang) -- deel van de MR
Partei der deutschsprachigen Belgier/PDB (Partij voor Duitstalige Belgen)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Sozialdemokratische Partei der Schweiz (Sociaaldemocratische Partij)
Christlich Demokratische Volkspartei (Christelijke Democratische Volkspartij)
Freisinnig-Demokratische Partei der Schweiz (Vrije Democratische Partij van Zwitserland)
Grüne Partei der Schweiz (Groene Partij van Zwitserland)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Partido Socialista (Socialistische Partij)
Partido Social Democrata (Sociaaldemocratische Partij)
Partido Comunista Português (Portugese Communistische Partij)
Bloco de Esquerda (Links Blok)
Partido Ecologista "Os Verdes" (Groene Partij)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Partido Socialista Obrero Español (Spaanse Socialistische Arbeidspartij)
Bestaat uit:
- Partit dels Socialistes de Catalunya (Socialistische Partij van Catalonië)
- Partido Socialista de Euskadi (Socialistische Partij van het Baskenland)
- Euskadiko Ezkerra
- Partido dos Socialistas de Galicia (Socialistische Partij van Galicië)
- Partit Socialista del País Valencià (Socialistische Partij van Valencië)
- Partit dels Socialistes de les Illes Balears (Socialistische Partij van de Balearen)
Partido Popular (Volkspartij)
Bestaat uit:
- Alianza Popular (Volksverbond)
- Partido Demócrata Popular (Democratische Volkspartij)
- Partido Liberal (Liberale Partij)
Opmerking:
In Spanje is het plaatje van radicaal beperkte partijen uiterst gefragmenteerd en instabiel. De leidende maar piepkleine beperkende Partido Democracia Nacional (Nationaaldemocratische Partij) heeft de laatste twee Spaanse verkiezingen aan de kaak gesteld als het hoofd van een coalitie genaamd Plataforma España (Spaans Platform) en Frente Español (Spaans Front).
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Il Popolo della Libertà (Volk der Vrijheid)
Partito Democratico (Democratische Partij)
Italia dei Valori (Italië met Waarden)
Unione dei Democratici Cristiani e di Centro (Unie van Christen- en Centrumdemocraten)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (Grieks voor: Panhellenische Socialistische Beweging)
Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Grieks voor: Communistische Partij van Griekenland)
Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (Grieks voor: Coalitie van Radicaal Links)
Lijst voor mogelijke tijdelijke neutraliteit
Νέα Δημοκρατία (Grieks voor: Nieuwe Democratie)
Cultureel marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten
Fianna Fáil (Soldaten van het Lot)
Fine Gael (Ierse stam/familie)
Páirtí an Lucht Oibre (Arbeidspartij)
Comhaontas Glas (Groene Partij)
Sinn Féin (Wij Zelf)
An Páirtí Daonlathach (Progressieve Democraten)
Opmerking:
Een van de landen die geen belangrijke cultureel conservatieve of anti-islamiseringspartij hebben.
Hun Immigration Control Platform is een micropartij.
"De natie is verdeeld, de helft patriotten en de helft verraders, en niemand kan zeggen wie wie is."
Mark Twain
Dit classificatiesysteem wordt gebruikt om diverse individuele cultureel marxistische/multiculturele verraders te identificeren. De bedoeling van het systeem is om gemakkelijker prioritaire doelwitten te identificeren en het zal ook dienen als basis voor de toekomstige "processen van Neurenberg" zodra de Europese cultureel conservatieven de politieke en militaire controle over een bepaald land hebben gekregen.
Elke verrader van categorie A, B of C is een persoon die opzettelijk zijn of haar invloed heeft gebruikt op een wijze die hem of haar direct of indirect schuldig maakt aan de aanklachten zoals vermeld in dit document: 1-8. Veel van deze mensen zullen proberen om te beweren dat ze 'niet wisten' van de misdaden waarvan ze worden beschuldigd.
Verrader van categorie A
- Politieke leiders (Leiders van ngo's inbegrepen)
- Mediabazen (hoofdredacteuren)
- Culturele leiders
- Marktleiders
Verraders van categorie A zijn meestal alle huidige staatshoofden, ministers/senatoren, bestuurders en leiders van bepaalde organisaties/raden etc die zich schuldig maken aan aanklachten 1-8. Verraders van categorie A zijn de meest invloedrijke en meest bekende verraders.
10 per 1 miljoen inwoners.
Straf: doodstraf en onteigening van bezit/fondsen
Verrader van categorie B
Verraders van categorie B zijn cultureel marxistische/multiculturele politici, vooral uit de alliantie van Europese politieke partijen die bekend staat als "de MA 100" (partijen die voorstander zijn van het multiculturalisme) en EU-parlementariërs. Ze kunnen gekozen of ongekozen parlementsleden zijn, hun adviseurs en alle openbare en/of corporate dienaars die eerder en nog steeds direct of indirect betrokken zijn (geweest) bij het plegen van de volgende handelingen.
Verraders van categorie B kunnen ook personen uit verschillende beroepsgroepen zijn (zoals, maar niet beperkt tot): journalisten, redacteuren, docenten, hoogleraren, bestuursleden van diverse scholen/universiteiten, publicisten, radio-omroepers, schrijvers van fictie, cartoonisten en kunstenaars/beroemdheden enz. Ze kunnen ook personen uit andere beroepsgroepen zijn, zoals: technici, wetenschappers, artsen en zelfs kerkleiders. Bovendien kunnen het personen zijn die direct of indirect gerelateerde activiteiten hebben gefinancierd (investeerders, enz.). Het is belangrijk op te merken dat de stereotiepe "socialisten", collectivisten, feministen, activisten voor de rechten van homo's en gehandicapten, dierenrechtenactivisten, milieuactivisten etc moeten worden beoordeeld op individuele basis. Niet iedereen die geassocieerd is met een van deze groepen of bewegingen moet als een cultureel marxist/multiculturalist worden beschouwd.
Voormalige verraders van categorie A, staatshoofden, ministers/senatoren etc, bestuurders en leiders van bepaalde organisaties/borden enz. kunnen om praktische redenen worden geherclassificeerd als verraders van categorie B (ze hebben invloed verloren en zullen niet meer dezelfde streefwaarde/effecten hebben als huidige verraders van categorie A).
Bepaalde leiders van de Antifa of organisatoren in verband met Antifa-bewegingen (en andere toegewijde leden) worden beschouwd als verraders van categorie B. Niet-essentiële leden worden beschouwd als verraders van categorie C. Veel professionals zoals bijvoorbeeld journalisten, invloedrijke sociologen of universiteitsprofessoren etc worden beschouwd en ingedeeld als verraders van categorie B omdat wij hen zien als politieke activisten en niet alleen professionals. Zij zullen uiteraard beweren dat ze onwetend waren en beweren dat ze a-politiek zijn. Deze strategie zou voor hen kunnen werken tot de dag waarop ze worden bezocht door een Justiciar Knight - hun rechter, jury en beul.
1000 per 1 miljoen burgers.
Straf: doodstraf en onteigening van bezittingen/fondsen. De straf kan onder bepaalde omstandigheden worden verkort.
Verrader van categorie C
Verraders van categorie C zijn minder invloedrijk en doelwitten van lagere prioriteit (vaak personen die verraders van categorie A of B hebben geholpen), maar die nog steeds schuldig zijn aan aanklachten 1-8.
10.000 per 1 miljoen inwoners.
Straf: boetes, opsluiting, onteigening (zij worden als aanvaardbare indirecte slachtoffers beschouwd in grotere operaties waarbij massavernietigingswapens betrokken zijn).
Verraders van categorie D
Verraders van categorie D hebben geen of weinig politieke invloed, maar zij bevorderen de verraders van categorie B en C en/of de politieke partijen van de MA 100 en mediabedrijven door middel van verschillende diensten. Ze zijn niet schuldig aan aanklachten 1 tot 8, maar werken met of voor personen die dat wel zijn. De classificatie is van belang bij het berekenen/schatten van de indirecte slachtoffers bij grotere operaties waarbij massavernietigingswapens betrokken zijn, want de personen van categorie D worden niet beschouwd als 'onschuldige burgers', maar eerder als een secundaire dienaars/facilitatoren.
20.000-30.000 per 1 miljoen burgers
Straf: geen (niet als burger)
Aantal verraders van categorie A of B in West-Europa
Er zijn volgens het huidige classificatiesysteem ongeveer 400.000 verraders van categorie A of B in West-Europa (1010 per miljoen).
| Verraders van categorie A en B | |
| Frankrijk | 65.650 |
| Duitsland | 82.820 |
| Verenigd Koninkrijk | 62.216 |
| Nederland | 16.665 |
| België | 10.807 |
| Zweden | 9.393 |
| Noorwegen | 4.848 |
| Luxemburg | 498 |
| Zwitserland | 7.777 |
| Spanje | 47.167 |
| Italië | 60.600 |
| Portugal | 10.807 |
| Denemarken | 5 555 |
| Ierland | 6.060 |
| Griekenland | 11.312 |
| Finland | 5.353 |
| IJsland | 322 |
| Cyprus | 800 |
| Malta | 417 |
Deze term kan intern worden gebruikt binnen elke conservatieve militaire orde (niet dat cellen in fase 1 groter moeten zijn dan 2 individuen).
Tijdelijke Immuniteit (verminderde nadruk)
"Temporary Immunity" wordt afgekort als TI en het significantieniveau varieert van 1-3. Bijvoorbeeld: TI1 geeft aan dat iemand niet zo belangrijke beleiden tegen islamisering heeft geïmplementeerd, en TI3 geeft aan dat hij/zij aanzienlijke beleiden tegen islamisering heeft geïmplementeerd. Dit soort tijdelijke immuniteit kan worden toegekend aan cultureel marxistische/multiculturele politieke partijen, organisaties en individuen die tekenen van beleidsverschuiving hebben laten zien.
Tijdens fase 1 mogen er geen aanvallen worden gepleegd op kandidaten voor TI3. Wat betreft kandidaten van TI1-TI2; ook al er er immuniteit verleend, elke Justiciar Knight moet indien mogelijk andere doelen overwegen. Als er geen gelijkwaardige doelwitten zijn die het gewenste resultaat zouden opleveren, zijn de doelwitten van TI1 en TI2 nog steeds de logische keuze.
Als de beleidsverschuiving groot en langdurig genoeg is, kan de statusverandering permanent blijven.
Focus Target (meer nadruk)
"Focus Target" wordt afgekort FT en geeft doelwitten aan die nog eens extra resultaten opleveren (hoogwaardige doelwitten) of kunnen worden gebruikt om "onvergeeflijke" politieke partijen, organisaties of individuen te markeren die eerder of nu nog steeds ernstige misdrijven plegen/hebben gepleegd.
Elke vrouwelijke systeembeschermer of verrader van categorie A, B of C is iemands dochter, iemands zus of moeder. Maar ja, dat zijn de slachtoffers van de huidige systemen ook, bijvoorbeeld het meisje dat zelfmoord pleegde nadat zij was verkracht door moslims.
Oorlog is geen pretje. Dat is het ook nooit geweest. Het is essentieel om te weten dat ongeveer 60-70% van alle cultureel marxisten of suïcidale humanisten vrouw is en tot 20% van de politieagenten en militairen ook (systeembeschermers). Een Justiciar Knight zijn betekent ook dat we zonder onderscheid onze doelwitten, of een systeembeschermer die ons probeert te stoppen, moeten doden. U zult in de strijd worden geconfronteerd met vrouwen en ze zullen niet aarzelen om u te doden. Voor hen bent u gewoon nog zo'n gewapende criminele gek als ze uw ware politieke agenda niet kennen tot nadat u bent gedood of aangehouden. Als u ook maar een seconde twijfelt omdat uw tegenstander een vrouw is, dan zult u falen. U moet u dan ook neerleggen bij en bekend maken met het concept van het doden van vrouwen, zelfs zeer aantrekkelijke vrouwen.
Het is geen geheim dat de gemiddelde cultureel conservatieve veel galanter is dan de doorsnee persoon. Immers, extreem feminisme is een marxistisch concept. Als zodanig hebben antimarxisten meestal meer traditionele waarden en hebben geleerd vrouwen te vereren omdat zij degenen zijn die onze nakomelingen dragen, de volgende generaties. Hoewel deze galantheid een goede zaak is in het gewone dagelijkse leven, zal het ongetwijfeld fataal zijn in een gewapende confrontatie. Als u niet in staat bent om na te denken en pragmatisch en cynisch te handelen, zult u waarschijnlijk worden gedood of gearresteerd. Aarzeling en twijfel leiden tot verwarring die u en uw missie ernstig in gevaar brengt. U heeft geen andere keuze dan logisch cynisme te gebruiken op het slagveld.
Als u als gevolg van de principes van galantheid niet bereid of niet in staat bent om vrouwen te doden, kunt u waarschijnlijk beter volledig wegblijven van de gewapende verzetsbewegingen en moet u waarschijnlijk overwegen om nog een extra rechts blog te maken.
Maar persoonlijk gezien: als het aan mij lag, zouden vrouwen niet worden aangemoedigd om überhaupt systeembeschermers te worden - politie, noch militair personeel. Vrouwen zijn gemiddeld gezien (natuurlijk, er zijn altijd uitzonderingen) lichamelijk en geestelijk inferieur op een slagveld (ca. 20-30%). Het concept van het doden van vrouwen zit me echt niet lekker want ze zijn gewoon te waardevol om in te zetten bij gevaar. We hebben echter weinig keus onder de huidige regimes want ze zijn aangemoedigd en zelfs positief gediscrimineerd in vele landen bij sollicitatie voor de systeembeschermers.
In ieder geval, alle gewapende verzetsstrijders hebben echt geen andere keuze dan om te wennen aan het idee.
Laten we heel duidelijk zijn, als u niet bereid bent om martelaar te worden voor de zaak, dan is de PCCTS, Knights Templar niets voor u. Aan de andere kant, als u te gretig bent om te sterven, dan zult u niet over het geduld beschikken dat nodig is om te slagen. Het centrale aspect van onze militaire orde is een evenwicht tussen toewijding op de lange termijn, gedegen planning en bereidheid tot opoffering.
Een van de grote troeven van onze vijanden, de West-Europese cultureel marxistische/multiculturele regimes is hun enorme aantal middelen en hun geavanceerde onderzoeks- en forensische mogelijkheden. Er zijn duizenden videocamera's in de Europese grote steden en u zult altijd het risico lopen om DNA achter te laten, of vingerafdrukken, getuigen of ander bewijs dat uiteindelijk zal leiden tot uw arrestatie. Ze kunnen in de meeste gevallen ook uw internetverkeer herleiden en infiltranten of informanten gebruiken. Ze zijn overwegend superieur in bijna elk aspect. Maar het 7-koppige monster heeft een achilleshiel. Deze achilleshiel is hun kwetsbaarheid tegen eenmans- en tweemanscellen van martelaars.
De gemiddelde kans dat u wegkomt met een executie van een verrader van categorie A is minder dan 10%, terwijl dat op ca. 30% ligt bij een verrader van categorie B. Met andere woorden, reken er maar niet op dat u ermee wegkomt en handel dienovereenkomstig. Aangezien we niet van plan zijn om ermee weg te komen, moeten we de nadruk leggen op het veroorzaken van een maximale impact totdat we fysiek niet langer kunnen doorgaan.
De aard van onze zeer verdeelde hiërarchie door middel van clandestiene cellen maakt het erg moeilijk, bijna onmogelijk voor hen om dit soort aanslagen te verijdelen. Het grootste probleem is echter dat we waarschijnlijk niet zullen ontsnappen zonder aangehouden te worden. Er is momenteel geen regime in de wereld dat onze aanvraag voor politiek asiel zou aanvaarden na een verwoestende aanslag op een West-Europese regering. Servië is deels onder NAVO-bezetting, Rusland zal hierin dit geen boycot riskeren, Armenië en Israël zijn te afhankelijk van het Westen. Geen enkele andere regering zou op dit moment het gevaar willen lopen om ons te beschermen of verbergen, omdat het net zo suïcidaal zou zijn als Osama zelf te verstoppen. Iemand mag zich dan ook niet aanmelden als Justiciar Knight tenzij hij bereid is om zichzelf op te offeren voor de zaak. Als u betrapt wordt, zult u niet meer vrijkomen tot het huidige regime wordt vervangen door een cultureel conservatief alternatief. Dit zal op zijn vroegst gebeuren in 2030, maar kan ook best tot 2070/2080 duren.
Als gevolg van deze realiteit perkt een Justiciar Knight zichzelf niet in.
U zult uzelf inhouden omdat u denkt dat er nog hoop is, hoop om er levend of vrij vanaf te komen. Dit leidt tot aarzeling, tegenzin, verwarring, aarzeling en onnodig gevaar, en verhoogt het risico op mislukking. De ware kracht van een Justiciar Knight is dat we het feit accepteren dat we al dood zijn. Op een bepaalde manier maakt dit ons deels onsterfelijk. Hoe kunnen we sterven als we al dood zijn? Hoe eerder u dat accepteert, des te sneller u in staat zult zijn om te functioneren zoals een soldaat wordt verondersteld te functioneren: zonder genade, zonder aarzeling, zonder mededogen en zonder wroeging. Alle oorlogvoering hangt daarvan af. Angst is vergif in de strijd, iets dat iedereen voelt, maar probeert te onderdrukken. Als u de angst u laat verlammen, zult u falen. U kunt niet toestaan dat dit gebeurt, want het is destructief en zelfs besmettelijk.
Twijfel er maar niet aan: u zult vast komen te zitten of u zult sterven. U kunt beter aan dat idee wennen en u zult uiteindelijk in staat zijn om volledig te functioneren als een onverschrokken ridder, als een verwoestend oorlogsinstrument. Want alleen een echte onverschrokken soldaat draagt in zich de mogelijkheid om enorme ideologische schade toe te brengen aan een van de regimes van de EUSSR.
De Ideologische Reis - Kennis is Macht
Het lezen van het compendium 2083 - Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring biedt u een groot deel van de kennis en lering die nodig is om te begrijpen waarom wij, de cultureel conservatieven, ten strijde trekken, en het noemt veel van onze doelen en intenties voor de tijd wanneer we de politieke en militaire macht te grijpen in een paar decennia.
Accepteer uw plichten, omhels uw lot als een Justiciar Knight
Zie 3.72 De Eed van de PCCTS, Knights Templar - Inwijdingsritueel
Dit omvat formeel kiezen voor het "Pad van de Perfecte Ridder", wat inhoudt een ascetische levensstijl aan te nemen, akkoord te gaan met vrijwillige armoede en het aanvaarden van en trouw zweren aan de principes van de PCCTS, Knights Templar.
Voorbereidingsfasen
1a. Financieringsfase
Lengte van de fase: 6-12 maanden
Doel: geld verkrijgen voor uw missie, ergens van 30.000 tot meer dan 200.000 euro, afhankelijk van uw bestaande financiële platform/baan/carrière/opleiding.
Neem voor 12 maanden een voltijdbaan (bij voorkeur meer uren) om genoeg kapitaal te verwerven om uw activiteiten te financieren en een punt te bereiken waarop u de mogelijkheid heeft om financiering via creditcards aan te vragen en te krijgen (meerdere creditcards).
Deze fase kan uiteraard worden genegeerd als u nog andere financieringsbronnen zoals vastgoed heeft die kunnen worden omgezet in liquide middelen enz.
Zie 3.25 voor meer informatie.
1b. Fase kredietverwerving
Lengte van de fase: 2 weken tot 2 maanden
Doel: aanvullende financiering voor uw bedrijf krijgen, ergens tussen 10.000 en 100.000 euro, afhankelijk van verschillende factoren.
U zult, onder normale omstandigheden, een goede en geloofwaardige inkomensopgave voor het hele vorige boekjaar (jan-dec van dat jaar) moeten laten zien om een hoge limiet aan te kunnen vragen voor meerdere creditcards.
Start de fase kredietverwerving voordat u stopt met uw baan, want de kredietverstrekker zal de garantie eisen dat u stabiele inkomsten heeft in de toekomst.
Deze fase kan uiteraard worden genegeerd als u nog andere financieringsbronnen zoals vastgoed heeft die kunnen worden omgezet in liquide middelen enz.
Zie: 3.25 voor meer informatie.
2. Fase voor aanmaak dekmantel
Lengte van de fase: 1 maand tot 3 maanden
Doel: verdenking voorkomen (of een redelijke twijfel scheppen) door het creëren van geloofwaardige dekmantels
Maak en bevestig geloofwaardige en slimme dekmantels die ter effect hebben dat u eventuele verdenking van familieleden, buren en vrienden vermijdt. Deze fase omvat ook weloverwogen en geleidelijke "desocialisatie", wat betekent dat u uzelf geleidelijk gaat isoleren van uw eerdere sociale netwerken, als u dit nog niet heeft gedaan.
Zie "Planning van de operatie" [met name hoofdstuk 3.26] voor meer informatie.
Operationele en voorbereidingsfasen
3a. Fysieke training en diverse operationele simulaties
Zie 3.32 voor meer informatie. Dit is geen geïsoleerde fase maar kan worden gecombineerd met andere fasen.
Voorbereidingsperiode voor 3b.
3b. Onderzoeksfase (onderzoek naar wapens, pantsers, explosieven)
Gebruik het Tor-netwerk (volg ondertussen wel alle richtlijnen van Tor) of een gelijkwaardige dienst die uw de identiteit van uw PC/IP-adres zal maskeren tijdens het surfen op het net. Als alternatief kunt u gebruik maken van een anonieme pc en werken vanaf een LAN-netwerk van McDonald's of andere beschikbare commerciële diensten, omdat die niet vragen dat u uzelf identificeert. De onderzoeksfase kan iets van 2 weken tot 2 maanden duren.
Als u klaar bent, slaat u alle aan explosieven/ontstekers gerelateerde gegevens en aan wapens/pantsers gerelateerde gegevens op op aparte USB-sticks (Kingston DT Mini Slim USB-sticks zijn uitstekend geschikt voor opslag) en bewaart u de twee USB-sticks op veilige plaatsen (niet in uw huis). Als u op het punt staat om uw aankoopfase wapens/pantsers te beginnen, moet u essentiële informatie (die te moeilijk is om te onthouden) uitprinten op een vel papier. Print de gegevens uit met lettergrootte 4 (zo klein als praktisch mogelijk is) en probeer om alle gegevens op een enkel vel te zetten. Het kan zijn dat u het vel moet opeten als er iets gebeurt dus zorg ervoor dat u het vel data te allen tijde bij u heeft. Bewaar de volgende USB-sticks op veilige plaatsen:
En nu, als u klaar bent met uw onderzoeksfase, moet u uw harde schijf vernietigen en deze vervangen door een nieuwe. Eenvoudigweg de gegevens van uw harde schijf verwijderen is niet voldoende vanwege de geavanceerde recovery-technologie.
Voorbereidingsperiode voor 3c.
Voorafgaand aan de aankoop van wapens en pantsers wilt u misschien een dekmantel aanmaken met betrekking tot deze fase. Print en onderteken een aanmeldingsformulier voor uw leger (buitenlandse divisie) en/of voor buitenlandse huurlingenbedrijven (Franse Vreemdelingenlegioenen of een particulier internationaal beveiligingsbedrijf). Door bewust deze ingevulde formulieren 'te laten rondslingeren', zult u een redelijke twijfel scheppen als u ooit in gevaar komt tijdens de volgende fase.
3c. Aankoopfase wapens en pantsers
U kunt bepaalde pantserdelen van eBay bestellen (het is legaal om pantsers te bestellen, zolang u de pantserplaten en pantserdragers (lege vesten) afzonderlijk koopt. Maar wees heel voorzichtig bij het online bestellen. Gebruik zo vaak mogelijk FedEx want de publieke postdiensten hebben meestal strenger douanecontrole. Koop de rest van het pantser en de wapens/granaten van de zwarte markt in uw eigen land of in een ander Europees land. Vergeet niet om een politie-uniform met vervalste insignes te kopen/nabootsen/maken. Het kan zijn dat u naaitechnieken moet leren en een draagbare naaimachine moet bestellen (voor minder dan 10 euro te krijgen op eBay). De aankoopfase wapens en pantsers kan iets van 2 tot 10 maanden duren.
Wanneer u alle wapens, pantsers en aanverwante uitrusting heeft verworven, legt u alle apparatuur in uw Pelican-kist en bewaart u het door het te begraven op een verlaten en veilige locatie van uw keuze. Vergeet niet om de opslaglocatie voor te bereiden voordat u daadwerkelijk de kist op locatie brengt. U zult misschien al dan niet een GPS tracker willen gebruiken om volledig de juiste coördinaten van uw nieuw opgerichte "wapen & pantserdepot" te kunnen krijgen. Zorg gewoon dat de coördinaten die staan weergegeven op uw apparaat op geen enkele manier zijn opgeslagen op uw GPS tracker.
Voorbereidingsperiode voor 3d.
U moet bijvoorbeeld een landelijke kleine boerderij huren (een stedelijke garage kan ook werken in zeldzame gevallen), die uw uitvalsbasis voor de aanmaak van explosieven zal worden. U zult ook een auto moeten kopen/huren. Overweeg een woning op een afgelegen locatie te huren, daar waar uw privacy is gewaarborgd. De woning moet een relatief groot bijgebouw hebben waarin u de onderdelen van explosieven kunt uitladen en indien nodig opslaan. Het is niet aan te raden dat u primaire springstoffen en secundaire explosieven opslaat op dezelfde locatie, want dit kan uw dekmantel in gevaar brengen als ze ontdekt worden.
3d. Aankoopfase hoogwaardige explosieven (+ ontstekers, vliegtuigbrandstof/nitro-methaan)
Koop het bestanddeel van de primaire explosieven
3e. Aankoopfase meststoffen
Koop het bestanddeel van de secundaire explosieven
Voorbereidingsperiode voor 4.
Zodra u alle apparatuur en onderdelen heeft die nodig zijn voor uw operatie kunt u beginnen met de laatste voorbereidingsfase. Op dit punt in de tijd moet u uw steroïdencyclus beginnen (cyclus van 6 weken).
De operationele fasen
4. Bouw-/productiefase
Tijdens deze fase zult u alle kisten ophalen en uw massavernietigingswapen van kunstmest bouwen/produceren (barrack buster). U moet een (vracht)wagen huren die nodig is om uw lading af te leveren. U zult zeer kwetsbaar zijn in deze fase, dus zorg ervoor dat u hem kunt voltooien binnen 7 dagen. Als u in gevaar komt tijdens deze fase bent u er uiteraard gloeiend bij en loopt u het risico op levenslang in de gevangenis, dus neem alle voorzorgsmaatregelen en bewapen uzelf te allen tijde. U overgeven is op dit punt geen optie.
5. Indien opgepakt tijdens bovengenoemde fasen, start plan B na vrijspraak
Als u aangehouden wordt tijdens een van de bovenstaande fasen, gebruik dan uw dekmantel(s) voor alles wat ze waard zijn en aanvaarden geen enkele akkoordjes (strafvermindering in ruil voor een bekentenis). Voor politiek gemotiveerde misdrijven is er veel bewijs nodig om tot veroordeling te komen, dus de kans is groot dat u zult worden vrijgesproken, tenzij u bent gearresteerd tijdens de productiefase. Als u vrijgesproken wordt of een korte straf ontvangt, kunt u er toch zeker van zijn dat u voor de rest van uw leven aan de top van alle zwarte lijsten prijkt (in uw eigen land en zelfs in het buitenland), waardoor het verwerven van wapens/pantsers/explosieven en de uitvoering van een geavanceerde missie onmogelijk is. U moet daarom voor een tijdje van de radar verdwijnen en uw "plan B" starten met uw twee veilig opgeslagen wapen-/pantserkisten (dit is de reden waarom wij altijd primaire wapens/pantsers ondergronds beveiligen voordat we overgaan tot de aanschaf van explosieven). Zie 3.46 voor meer informatie.
6. Inleiding van uw operatie
Dit is de grote dag waar u zo lang naar hebt uitgekeken. Ontelbare uren en misschien jaren van voorbereiding hebben u met deze kans beloond. Rust uzelf uit en bewapen uzelf, want vandaag wordt u onsterfelijk.
Post-operationele fase - propaganda en consolidatie
7a. Arrestatie
Als u om wat voor reden dan ook de operatie overleeft, wordt u aangehouden en gearresteerd. Dit is het punt waarop de meeste heldhaftige ridders de handdoek in de ring gooien. Dit is echter niet het geval voor een Justiciar Knight. Uw arrestatie zal het begin van de propagandafase inluiden.
7b. Uw rechtszaak biedt u een podium voor de wereld
Zie 3.63, 3.64 en 3.57-3.60
7c. Bijdrage aan de consolidatie van binnen naar buiten
In het licht van uw nieuw verworven status als een levende martelaar voor de zaak zal deze nieuw verworven invloedrijke positie u een kans geven om een belangrijke bijdrage te leveren aan de verdere consolidatie van zowel een nationale als pan-Europese Overseer-organisatie of de oprichting van een nationale gevangenis beweging (bij voorkeur politiek).
Alternatief:
7d. Ontsnap uit de gevangenis en start uw "bonusmissie"
Als u een derde kist heeft begraven, kunt u hiervan gebruik maken om uw bonusmissie uit te voeren die de executie van 1-5 verraders van categorie A of B van uw keuze zal inhouden.
Zie 3.33 voor meer informatie.
7e. Een Perfecte Ridder vecht zelfs vanuit het hiernamaals
Men kan een Justiciar Knight fysiek doden, maar uw naam zal eeuwen worden herinnerd. Uw verhaal wordt doorverteld aan de toekomstige generaties en zal aanzienlijk bijdragen aan het moreel in de opkomende West-Europese conservatieve verzetsbeweging.
Zie 3.61 voor meer informatie.
U zult voor altijd worden gevierd door uw volk als martelaar voor uw land, voor het beschermen van uw cultuur en het vechten voor uw nabestaanden en voor het christendom. U zult worden herinnerd als een conservatief-revolutionaire pionier, een van de dappere Europese Kruisvaardershelden die zeiden: "Het is genoeg geweest, het is tijd om onze landen terug te nemen voordat onze multiculturele verraderlijke elite uiteindelijk hun agenda kan voltooien en ons allemaal kan verkopen in islamitische slavernij". Uw offer zal een grote bron van inspiratie zijn voor de komende generaties Europeanen. U zult een rolmodel zijn voor honderden, misschien wel duizenden nieuwe opkomende martelaren die voor de goede zaak strijden, onze strijd. En zodra we de politieke en militaire macht in Europa grijpen binnen enkele decennia, zullen het huidige pioniers en historische pioniers zoals u zijn die worden gevierd met eerbied. Revolutionaire patriotten zoals de Justiciar Knights zullen dan worden vereerd als vernietigers van het marxisme en de doders van tirannen, de onverschrokken en onzelfzuchtige beschermers van Europa, de Perfecte Ridders. Want er is geen grotere eer dan onbaatzuchtig te sterven terwijl u pro-actief uw volkt beschermt tegen vervolging en geleidelijke demografische vernietiging.
We zijn voorbestemd om uiteindelijk te winnen omdat onze volkeren, alle Europeanen, geleidelijk ontwaken uit hun slaap en zich de verleiding en suïcidale aard van de multiculturele doctrine realiseren. We hebben niet alleen de mensen aan onze kant, we hebben de waarheid aan onze kant, we hebben de tijd aan onze kant, hebben we de wil van onze voorouders en de wil van God aan onze kant.
Wat heeft de multiculturele alliantie van globalisten, marxisten en islamieten? Ze hebben alleen zwakke, decadente en geleidelijk afbrokkelende staatsapparaten, de Koran, het Communistisch Manifest en de macht van hebzucht op de korte termijn aan hun kant. Het kan soms hopeloos lijken om een gigantisch systeem als de hegemonie van de EUSSR/USASSR fel aan te vallen. Het is echter belangrijk om te onthouden dat het niet ONS militaire overwicht is dat hen zal verpletteren tijdens fase 1. We zullen hun EIGEN overgewicht tegen hen gebruiken. Zie de huidige hegemonie van de EUSSR/USASSR als een gigantisch zelfhatend monster dat zichzelf graag snijdt. Ironisch genoeg zullen zij een meerderheid van de wonden zelf toebrengen. Door hun wil om te vechten te ondermijnen, door het toebrengen van strategische economische, psychologische en ideologische schade (dood door duizend kleine aanvallen), zullen ze uiteindelijk worden verpletterd onder hun eigen bureaucratische gewicht, en dat zal een buitenkans creëren die groot genoeg is voor onze broeders en zusters om in de toekomst de politieke en militaire macht te grijpen in alle West-Europese landen. Het is essentieel om te begrijpen dat ALLE beetjes helpen in dit proces, en dat is de reden waarom alle Europese patriotten in de komende decennia op een of andere manier moeten bijdragen. Het grootste deel van de Europese patriottische krachten (90%) moet zich voorbereiden, consolideren, wapens en pantsers kopen terwijl we wachten op die buitenkans, een "window of opportunity" die de Justiciar Knights eerder vroeger dan later zullen gaan creëren.
Dit is de kritieke en essentiële missie die wij, de Justiciar Knights, als taak hebben. Dit is de reden waarom we bereid zijn om onszelf op te offeren voor de zaak, voor de bestwil van onze volkeren. Rouw niet om ons, maar eer ons in plaats daarvan, en eer alle Europese patriottische martelaren die hebben gevochten en nog steeds vechten voor u en voor uw gezin. Want uiteindelijk vechten we voor de vrijheid van alle Europeanen. We moeten vechten voor onze broeders en zusters, omdat de grote meerderheid van onze vrouwen, de onwetenden, de zwakken, de gehandicapten, de laffen en de zelfzuchtigen niet in staat of niet bereid zijn om te vechten.
"Wij willen vrede, en wij zijn bereid om de meest verschrikkelijke oorlog te starten om die te krijgen."
Terreuracties - Executies
Het is veel rationeler en pragmatischer om u te concentreren op hoe u u kunt richten op makkelijkere onbeschermde doelwitten in plaats van om goede mensen op te offeren voor een onmogelijk doel.
De basis van ons selectieproces is om de primaire propagandisten van cultureel marxisme/multiculturalisme eruit te pikken. In plaats van goede lieden te verspillen aan een onmogelijke missie moeten we ons in de eerste plaats richten op onbeschermde verraders van categorie A of B.
Een van de 12 goede lui die de Amerikaanse president wilden vermoorden, en faalden, hadden met succes tot 5 of meer onbeschermd primaire doelwitten kunnen executeren en daarmee aanzienlijke en onherstelbare ideologische schade kunnen toebrengen aan onze vijanden.
De volgende verraders van categorie A of B moeten als eerste doelwit worden:
Cultureel marxistische professoren, leidende mannen/vrouwen van de cultureel marxistische MSM, ngo-leiders, professoren/docenten enz (zie volledige lijst onder "aanklachten 1-8"). De reden waarom we verstandig moeten kiezen is omdat er hier niet zo veel van zijn, en heel weinig verraders van categorie A of B hebben substantiële macht en een ongelooflijke invloed op hoe onze samenleving wordt gevormd. Ze zijn meestal deskundigen op het gebied van sociologie en geven "goed bedoeld advies" aan de MSM, dat meestal de deconstructie inhoudt van alles wat ons dierbaar is.
Aanvalsoperatie op meerdere verraders van categorie B - 5 doelwitten binnen 2 uur
Het operationele doel moet zijn om binnen 2 uur 5 verraders van categorie B te executeren.
Plan vooruit zodat u gereed bent om 5 doelwitten achter elkaar aan te vallen. U zult haast altijd worden opgepakt, dus in plaats van dat u naar huis gaat en wacht tot er iemand op uw deur klopt, moet u zich zsm naar uw tweede doel begeven, dan het derde, enz. Maak en draag voor deze operatie een politie-uniform (SWAT) met zichtbare en geloofwaardige ID's/penningen, omdat dit u in staat zal stellen om met pantsers en wapens te reizen zonder argwaan te wekken. Een operatie die bestaat uit 5 executies van primaire verraders van categorie B moet binnen een vooraf gedefinieerd geografisch gebied zijn en u moet met de auto of motorfiets reizen. De executie wordt uitgevoerd met behulp van uw secundaire wapen, pistool met geluiddemper. Uw primaire wapen wordt gebruikt tegen alle systeembeschermers (politieagenten) die u na uw eerste executie proberen te stoppen. De 5 executies zouden niet langer dan 2 uur moeten duren. Als u nog steeds de capaciteit/mogelijkheden heeft, kunt u een bonusexecutie doen op een cultureel marxistisch hoofdkwartier - mediahoofdkwartier, ngo of een politieke partij waar er hoge concentraties van verraders van categorie A, B of C zijn. Een succesvolle operatie zal (in het beste geval) resulteren in de executie van de 5 vooraf gedefinieerde verraders van categorie B in aanvulling op 10-20 "bonusdoelwitten" - een bonte mix van verraders van categorie A, B en C. Hoogleraren/docenten zijn meestal makkelijke doelwitten, want er is minimale beveiliging op universiteiten/hogescholen. Zorg ervoor dat u uw doelwitten grondig onderzoekt en ongeveer weet waar ze op een gegeven moment zijn.
De uitdaging zal daadwerkelijk zijn om tijdens deze 2 uur durende missie alle 5 doelen te bereiken en lokaliseren. Als alternatief moet u overwegen de executies te doen na 18.00 uur, wanneer u weet dat de doelwitten thuis zijn bij hun gezinnen. Dit zal er ook voor zorgen dat er beduidend minder mensen dienst hebben bij het reactieteam van de politie. Voor veel Europese landen, afhankelijk van de plek die u kiest, kan het maar liefst 30-40 minuten duren voor het reactieteam uw bestemming kan bereiken, omdat ze zich moeten bewapenen en naar de plaats-delict moeten reizen (op dit moment bent u alweer ergens anders en zou u moeten werken aan uw derde doelwit). Wees creatief. Als u buiten het gebouw van het doelwit een intercom moet inspreken bij het aanbellen, vertel hen dan dat u van de geheime dienst bent en dat u heeft vernomen dat ze misschien in gevaar zijn en dat u erheen bent gestuurd om hen in veiligheid te brengen. U kunt bijvoorbeeld kiezen voor een dag waarvan u weet dat er een congres/bijeenkomst is waaraan concentraties van verraders van categorie A, B of C zullen deelnemen. Dit moet uw bonusmissie zijn na uw 5 executies. De essentie in doelwittenmanagement is om tot een scenario te komen waarin u uw leven niet zomaar gewonnen geeft, een scenario waarin u maximale schade kunt toebrengen aan het criminele multiculturele regime.
Overweeg aanvallen met een vlammenwerper/aanvalsgeweer/granaat op partijbijeenkomsten, jaarlijkse centrale partijvergaderingen etc.
Ga niet voor de lieden van categorie A als de kans op succes klein is of als de veiligheidsmaatregelen overweldigend zijn.
Jaarlijkse bijeenkomst van een politieke partij met barbecue
Een doelwit met hoge prioriteit is de jaarlijkse feestelijke vergadering van de socialistische/sociaaldemocratische partij in uw land. Die wordt een keer per jaar gehouden, meestal in een relatief groot conferentiecentrum. De jaarlijkse politieke partijbijeenkomst zal bestaan uit afgevaardigde vertegenwoordigers van alle provincies in het land. Het aantal deelnemers ligt afhankelijk van het land tussen de 100 en 400 en zal meestal worden gehouden in de hoofdstad of in de buurt daarvan. De nationale inlichtingendienst/politie zal 2 tot 50 gewapende bewakers leveren voor deze jaarlijkse bijeenkomst, ervan uitgaande dat de partijleider de minister-president/voorzitter/bondskanselier is (Ik neem aan dat er twee tot zes gewapende bewakers zijn voor een klein land als Noorwegen en tot 50 voor het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland). Ik ben echter niet zeker over deze specifieke cijfers voor het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland. Het zou aanzienlijk minder kunnen zijn - 5 tot 10? Het goede hieraan is dat de lijfwachten meestal beperkte bepantsering aan hebben (meestal alleen een kogelwerend vest) en daarom kwetsbaar zijn voor schoten in het hoofd. Er moet een grondige strategie voor binnenkomst worden gepland en de Justiciar Knight moet goed uitgerust zijn met een hard pantser dat alle ledematen beschermt.
Een efficiënt plan zou een aanvalsstrategie zijn met een vlammenwerper/aanvalsgeweer (een alternatief voor de vlammenwerper als primair wapen zou zijn om een sub-machine geweer te gebruiken dat zit geïntegreerd in een schild). U zou moeten overwegen de vlammenwerper in een kogelvrij schild te zetten. Dit zal u volledig beschermen tegen alle inkomende projectielen uit één richting (90-180 graden, afhankelijk van uw positie). Zodra u de belangrijkste vergaderzaal met alle afgevaardigden inloopt, start u onmiddellijk door meerdere granaten in verschillende richtingen te gooien om paniek uit te laten breken, en volgt dit op door in een waaier van 180 graden alle doelwitten in brand te zetten. Wees voorbereid op melee-aanvallen van de personen om u heen wanneer u voor het eerst de kamer binnenkomt (er wordt meestal bij iedere deur een agent gezet en die kan u aanvallen). De afgevaardigden van de partij zullen als ratten voor het vuur vluchten en dat maakt het in de eerste 10-20 seconden erg moeilijk voor de gewapende agenten om u op de korrel te krijgen. Ze kunnen zelfs zelf in paniek raken en hem smeren. Niettemin, wees voorbereid voor het inkomende salvo kogels en zorg ervoor dat u de positie van deze agenten in de gaten houdt, zodat u uw schild kunt draaien. U zult niet veel brandstof mee kunnen nemen (slechts 20-40 liter) dus gebruik het verstandig en zorg ervoor dat u zo veel mogelijk afgevaardigden raakt.
Een strategie voor de binnenkomst zou kunnen zijn om brandweerkleding te gebruiken bij het betreden van het gebouw. Dit stelt u in staat om uw pantser en wapens te verbergen onder de dikke brandweerjas, en u kunt uw kogelvrij vizier verbergen door het deels te vermommen door een brandweerhelm na te bootsen. U zult waarschijnlijk gaandeweg 1-2 agenten moeten neutraliseren, dus zorg ervoor dat u een handvuurwapen met geluiddemper mee heeft. U kunt het niet riskeren om voortijdig gesnapt te worden dankzij ongedempte schoten.
Als u gaat voor de strategie als brandweerman, kunt u ermee wegkomen om een aanzienlijk grotere brandstoftank of een brandstichtingsmechanisme op wielen mee te nemen (50 tot 300 liter), vermomd als een 'mobiele brandblusser met slang' (uiteraard bestaat dit niet, maar de meeste mensen weten dat niet).
Opmerking - strategie voor binnenkomst: als u defensieve messen integreert in uw arm/schouderbeschermers en op een paar andere strategische plaatsen op uw lichaamspantser, kan dit voorkomen dat u meteen besprongen wordt (afschrikkingsfactor) of het kan in ieder geval helpen om de eerste inkomende aanval te neutraliseren voordat nog meer mensen de kans krijgen om u te overweldigen.
Opmerking - selectie doelgroep: als u zeker weet dat de regerende multiculturele partij veel gewapende bewakers heeft, kunt u zich altijd richten op een andere partij (de op één na grootste partij die het multiculturalisme ondersteunt). Het is meestal alleen de regerende partij die enige vorm van effectieve defensieve maatregelen heeft, terwijl jaarlijkse partijbijeenkomsten van andere politieke partijen vaak volkomen weerloos zijn. Als u merkt dat de inlichtingendiensten de veiligheid op de jaarlijkse partijbijeenkomsten aanzienlijk hebben aangescherpt, overweeg dan andere doelen zoals de jaarlijkse feestelijke bijeenkomst op stedelijk niveau.
Alternatieve benaderingen
Een alternatieve benadering zou zijn om buiten de hoofdingang mobiele bommen in te zetten op strategische plaatsen (misschien zelfs een auto geladen met explosieven) en vervolgens het brandalarm te activeren (blokkeer de andere nooduitgangen voor het geval dat). Net nadat de bom is ontploft en meerdere afgevaardigden uitroeit, zult u de klus afmaken met een machinegeweer of vlammenwerper, om een maximaal aantal slachtoffers te garanderen en daardoor het meest efficiënte terreureffect.
Apparatuur, secundaire wapens, pantser en vlammenwerper
Voorbereidingen voor de operatie
U moet voorafgaand aan de operatie bekend zijn met het conferentiecentrum. Daarom moet u een paar maanden van tevoren het terrein verkennen. Maak een nepbedrijf (bedrijf/organisatie/businessplan) en neem contact op met de administratie van het conferentiecentrum. Gebruik een nepprofiel omdat de geheime dienst eerdere bezoekers op een later tijdstip kan natrekken. Zeg bijvoorbeeld dat u het conferentiecentrum wilt huren voor een gamingconventie, en dat u een rondleiding nodig heeft. Onderzoek in dat geval wat u moet weten over de gemeenschap van gamers in uw hoofdstad etc voordat u het gesprek aangaat met de medewerker van het conferentiecentrum. Wanneer u het centrum bezoekt, onthoud alle uitgangen/nooduitgangen en deuren, materiaal en sluitingen van deuren (hoe kunt u de ingangen later afsluiten om de ontsnappingsmogelijkheden voor de politieke afgevaardigden te minimaliseren, of hoe kunt u het meest efficiënt mobiele explosieven opstellen in of bij deze uitgangen?).
Eindnoot
Een ernstig verbrande verrader van categorie A of B zal in werkelijkheid een levend symbool zijn van wat er die personen te wachten staat die schuldig zijn aan de poging om hun eigen volk te verkopen in de islamitische slavernij. Zij zullen als een afschrikmiddel werken en helpen om angst te zaaien in de harten van de rest van de verraders, en dat zal dus leiden tot meer ideologische schade dan alleen een dode. Hij of zij zal het levende bewijs zijn van wat er zal gebeuren met alle verraders van categorie A of B en iedereen zal leren dat hoogverraad niet ongestraft blijft.
Concentraties verraders van categorie A, B of C
Jaarlijkse bijeenkomsten voor journalisten
Er zijn in alle West-Europese landen jaarlijkse bijeenkomsten voor journalisten. Deze bijeenkomsten worden gezien als de meest aantrekkelijke doelwitten voor grootschalige terreuracties vanwege de hoeveelheid en de kwaliteit van de verraders van categorie B. Ter illustratie: in Noorwegen is er een jaarlijkse bijeenkomst genaamd de SKUP-conferentie (de organisatie voor kritische en onderzoekende pers) waarbij de meest opmerkelijke journalisten/redacteuren uit alle media/nieuwsbedrijven uit het land aanwezig zijn (500 afgevaardigden - 98% van hen wordt gezien als "kwaliteitsdoelwitten van verraders van categorie B". De conferentie duurt 2 dagen en wordt meestal georganiseerd in een groter hotel/conferentiecentrum. Er is weinig of geen beveiliging, en dit maakt de conferentie een perfect doelwit.
Overzicht:
Literatuurconferenties en festivals
Dit is waar vele cultureel marxistische of politiek correcte auteurs elkaar ontmoeten en socialiseren (de walgelijke cultureel marxistische en verraderlijke burgerlijke elite - de marxisten-leninisten van de generatie '68 (of sympathisanten van deze groep)).
Het grootste deel van de gasten die deelnemen aan bepaalde literatuurconferenties en festivals zijn prioritaire doelwitten:
Als u zich niet aan bepaalde voorzorgsmaatregelen houdt is er altijd een kans dat u wordt ontmaskerd en gearresteerd tijdens het planningsproces. Zelfs als u alle voorzorgsmaatregelen treft zou u gewoon pech kunnen hebben en op een gegeven moment een fout maken.
Als u wordt gearresteerd zult u nog steeds een groot deel van uw apparatuur en middelen (nationale of vreemde valuta) opgeslagen hebben liggen op verschillende veilige plaatsen. Het zal voor de staat heel moeilijk zijn om voldoende bewijs te verzamelen om u aan te klagen voor het overtreden van de terrorismewetten van uw land, vooral als u nog geen strafblad heeft. Met onvoldoende bewijs zullen ze geen andere keuze hebben dan u vrij te spreken.
Het probleem doet zich dan voor dat u in de gaten gehouden zult worden en de komende jaren dus grondig gecontroleerd zult worden, en niet in staat zult zijn om een operatie te plannen waar MVW's en explosieven bij komen kijken. Het eerste wat u moet doen is om het land te verlaten en voor een tijdje 'van de rader te verdwijnen'. Een goede secundaire strategie zal de moord zijn op een verrader van categorie A die niet is gerelateerd aan uw land. Als u het goed speelt zal het uiterst moeilijk zijn voor de Europese autoriteiten om u in het buitenland te controleren, zolang u voorkomt dat u elektronische apparaten gebruikt (communicatie-apparatuur, credit cards, reismethoden waarbij u uw ID moet laten zien). Verdwijn voor zo lang als nodig is van de kaart en plan uw aanpak. Haal de benodigde apparatuur uit uw kisten of koop nieuwe apparatuur (en een voertuig) van de criminele netwerken in een grote Europese stad. Plan secundaire doelen en simuleer de operatie mentaal steeds opnieuw. U moet indien mogelijk proberen om niet slechts één, maar tot drie hoogwaardige doelen te zoeken. Overgave mag geen optie zijn en u moet mentaal voorbereid zijn om te vechten tot de dood. Ook al zal uw "secundaire" plan niet dezelfde resultaten opleveren, het zal indien succesvol nog steeds grote schade doen.
Als de aankoopfase voor de MVW mislukt, ga dan verder met een terreuraanval.
Koop altijd eerst wapens en pantsers, en doe deze in een kist. Pas nadat u klaar bent kunt u beginnen met het verwerven van de onderdelen voor de MVW. De reden hiervoor is als volgt: mocht de aankoopfase MVW falen en leiden tot uw arrestatie, dan kunt u op basis van de beschikbare gegevens voor een poosje worden opgesloten. Zodra u vrijkomt zult u zwaar worden gecontroleerd en zult het zeer moeilijk krijgen als u de noodzakelijke componenten voor een MVW wilt verkrijgen. Op dit punt in de tijd zult u nog steeds toegang hebben tot uw wapen-/pantserkist en zult u dus in staat zijn om een kleinere terreuractie uit te voeren waarbij geen massavernietigingswapens nodig zijn. Het geschatte aantal geëxecuteerden kan nog oplopen tot 50 personen afhankelijk van verschillende factoren.
Executies - Voorbereidingen en apparatuur
Maak een verborgen mobiele wachtpost met overzicht op de woonplaats van het doelwit. Hiermee kunt u voorafgaand aan uw missie het doen en laten van het doelwit controleren zonder dat de buren iets vermoeden. Een wachtpost zal u toestaan om het bewegingspatroon van de persoon in kaart te brengen en zal het u dus mogelijk maken om een passend moment van aanval uit te kiezen. Koop een water-/vochtdichte camera met zender naar een nabijgelegen ontvanger/monitor. Uw basis is meestal een vrachtwagen die op een afstandje staat, om ontdekking of ongewenste aandacht te voorkomen. Rond de woning zelf op de loer liggen is een goede manier om ontdekt te worden, want zo zult u de buren alarmeren.
In conventionele oorlogvoering wordt de strijd over het algemeen op een afstand gevoerd, met langeafstandswapens. In onconventionele oorlogvoering, waar stadsguerrilla ook onder valt, is de strijd op korte afstand en vaak zeer dichtbij. Om zijn eigen dood te voorkomen moet de stedelijke guerrilla eerst schieten, en hij mag niet aarzelen als hij een schot kan nemen. Hij kan zijn munitie niet verspillen, omdat hij geen grote hoeveelheden mee heeft, en dus moet hij er zuinig mee zijn. Evenmin kan hij zijn munitie snel vervangen, omdat hij geen deel uitmaakt van een [team. Elke] Justiciar Knight moet in staat zijn om zichzelf te redden. De stedelijke guerrilla kan geen tijd verliezen, en dus moet hij in staat zijn om direct te schieten.
Wanneer hij wordt geconfronteerd met de vijand, moet hij altijd van de ene positie naar de andere bewegen, want op één plek blijven maakt hem tot een stilstaand doelwit en als zodanig zeer kwetsbaar.
Guerrillaoorlog betekent dat de strijders hun doelwitten verstandig moeten kiezen, moeten vechten op hun eigen voorwaarden, en moeten weten wanneer ze zich terug moeten trekken. Knights Templar moeten leren om de vijand te misleiden en moeten weten wanneer ze de belangrijke tactiek van terreuracties kunnen gebruiken.
De Justiciar Knight moet bereid zijn om snel te bewegen en snel te denken. Hij moet alert zijn, fysiek fit en niet afhankelijk zijn van alcohol of andere hinderende stoffen. De combinatie van efedrine + cafeïne (stack) en dergelijke stoffen zullen uw zintuigen echter verscherpen en zonder twijfel waardevol blijken te zijn bij elke operatie.
We zullen een aantal "strategieën tegen de politie en speciale eenheden" simuleren en bespreken.
In stedelijke gebieden met stadsblokken, of een soortgelijk terrein, zal de strategie van de politie zijn om te proberen u aan twee kanten te flankeren en u op een bepaalde plek vast te pinnen. Deze basisstrategie is een poging voor hen om GENOEG tijd te winnen, zodat de professionele arrestatiesteams ter plaatse kunnen komen. Zodra de professionele teams komen, zullen ze proberen om hun eigen sluipschutters in te zetten. Als dit gebeurt zal het zeer gevaarlijk worden en zal strategische terugtrekking zeer moeilijk worden. U moet koste wat het kost vermijden dat u ergens vastgezet wordt. Dat kan door een vooraf gedefinieerd tijdschema te maken. U moet snel handelen en de eerste politieagenten in het terrein op een agressieve en efficiënte manier uitschakelen, dan verder gaan.
U bent geflankeerd tussen de twee uitgangen van een stadsblok
Als ze tegen alle verwachtingen in slagen met een klassieke omsingeling is dit de juiste manier is om te handelen:
Door u aan beide zijden te flankeren zijn zij gedwongen om hun krachten (of normale politie-patrouille) op te splitsen. Besteed zorgvuldig aandacht aan het verschil tussen een feitelijke Strike Force agent (SFA) en een reguliere politieagent (GPA). U moet voorafgaand aan de operatie in staat zijn om ze uit elkaar te houden. U wilt kunnen uitbreken waar er de minste weerstand is. U heeft maar een paar seconden om dit te beoordelen door beide flanken te observeren.
Laten we een mogelijk scenario simuleren:
O = auto
i = agent
| -------------------------------------------------- | |||||
| iiO | Oi | ||||
| SFA x 3 | You > > > | GPA x3 | |||
| iO | Oii | ||||
| -------------------------------------------------- | |||||
Een flank met een voertuig doorbreken
U zult natuurlijk proberen om een auto te 'onteigenen' en door de flank van agenten te rijden (indien mogelijk zonder geweld te gebruiken). Als er geen voertuig beschikbaar is moet u de agenten op de flank aanvallen om deze te breken. Zij zullen proberen om de banden van uw voertuig lek te schieten, dus neem de nodige maatregelen om botsingen of onnodige schade te voorkomen.
Een flank te voet doorbreken
Gebruik het terrein als dekking (auto's etc) als u zich naar de flank haast. Op dit punt hebben ze geen enkele sluipschutter, beperkte kogelvrije vesten en alleen standaard politiepistolen, en dus hebben ze een duidelijk nadeel. Wees bereid om genadeloos en zonder aarzeling toe te slaan (twee keer in het hoofd schieten), één doel per keer. Ze zullen op dit punt niet in staat zijn u te raken want de dekking en/of bepantsering zou u moeten beschermen tegen alle inkomende projectielen (vooral als u het kleine kogelvrije schild van 5 kg heeft). Zij zullen volledig verrast en verward zijn door uw voorwaartse aanval en zoeken dekking of proberen in paniek weg te rennen.
"Thrust of the Martyr" (TotM)
Het breken van een flank is een gevaarlijke beweging. Houd echter in gedachten dat ze niet verwachten dat u zich agressief naar hen toe beweegt (en voor schoten in het hoofd gaat), dus u zou het verrassingselement moeten hebben. Laten we deze strategie "Thrust of the Martyr" noemen, als gevolg van de ernst en kritieke omstandigheden van de aanval. Het is een dodelijke beweging waar ofwel u ofwel uw tegenstander(s) zullen sterven of gewond raken. Op basis van uw sterke en hun zwakke punten heeft u een slagingspercentage van ca. 75% als u wordt geconfronteerd met 2 agenten (scenario 1). Tegen 4 agenten zal dit ondanks uw overtuiging en superieure bepantsering en vuurkracht echter dalen tot 30-45% (scenario 2). Als u hen voldoende tijd geeft om tot 1-2 sluipschutters in te zetten in een van beide scenario's, zult u het er waarschijnlijk niet levend van af brengen; dan heeft u een overlevingskans van minder dan 20%. Maar onder normale omstandigheden zult u slechts te maken krijgen met twee politieagenten (2 per auto), wat u in staat moet stellen om beiden vrij gemakkelijk te neutraliseren. In ieder geval is overgave geen optie. U zult ofwel ontsnappen ofwel sterven tijdens de poging daartoe.
Beste geval
Omdat we met onze terreuracties sterk afhankelijk zijn van het verrassingselement, moeten we genoeg tijd hebben om dit scenario te vermijden. Onze beste tegenmaatregel is een snelle uitvoering van de operatie en een haastige tactische terugtrekking VOORDAT het lokale politie- of SWAT-team in staat is om op gecoördineerde wijze een actie op touw te zetten of een tegenaanval te formuleren.
Onteigenen van voertuigen
Onteigen voertuigen van burgers naar eigen inzicht. Ga in principe midden op de weg staan en stop de dichtstbijzijnde auto. Het moet vlot gaan gezien het feit dat u optreedt als een agent van de regering (in uw geval, een politieagent). Praat met de bestuurder, geef hem de opdracht om het voertuig zo snel mogelijk af te staan.
Als hij weigert, dring aan en dreigen met strafrechtelijke vervolging voor het hinderen van een strafrechtelijk onderzoek en bieden hem uw dienstnummer (normaal een uniek nummer voor iedere politieagent). Als hij nog steeds weigert, dreig hem neer te schieten als hij zijn auto niet binnen 10 seconden verlaat. Als hij nog steeds weigert, schiet hem in het hoofd. Dit proces (de dialoog van wanneer u eigenlijk de auto stopt totdat u het voertuig in beslag heeft genomen) mag niet langer duren dan 30 seconden (bij voorkeur minder dan 15). Als u wordt achtervolgd door de politie, stop het dichtstbijzijnde voertuig ZO SNEL MOGELIJK. Gebruik alle middelen die nodig zijn voor het voltooien van deze doelstelling.
Deze oefening moet herhaaldelijk worden gesimuleerd voor gebruik.
Defensieve meleestrategie
Een van de grootste problemen tijdens het reizen tussen doelwitten is het vermijden en voorkomen van aanvallen van boze burgers of van undercoveragenten. Verwacht het volgende scenario:
Een burger/undercoveragent grijpt naar uw wapen of pakt uw armen, een andere burger valt u aan en werpt u op de grond. Wat doet u?
Gebruik uw tweede wapen of messen om een doel te neutraliseren. Ga voor de nek of een blootgesteld kwetsbaar gebied. Schakel over naar doelwit 2 zodra u doelwit 1 geneutraliseerd heeft. Als al het andere faalt, doe dan een poging om te vluchten.
Er zijn momenteel geen efficiënte meleewapens op de markt ontworpen voor solo stedelijke oorlogvoering. Een mes heeft weinig waarde als u wordt besprongen door twee personen, een die uw armen grijpt en een die u neerslaat.
Een suggestie zou kunnen zijn om vlijmscherpe stekels te maken en op uw schild en/of armstukken en te plaatsen (van uw polsen tot aan uw ellebogen). Dit zal uw armen transformeren tot dodelijke meleewapens en maakt het een stuk moeilijker voor mensen om u te bespringen (het kan ook als een afschrikmiddel werken).
In de vroege jaren '90 was de productie van een grote vrachtwagenbom (5-200 kg) een uitdagende en heel moeilijke onderneming, maar was eigenlijk een haalbare klus voor de slimste en meest gemotiveerde personen onder ons die de vereiste voorzorgsmaatregelen hadden genomen om niet op de zwarte lijst te komen bij de systeembeschermende inlichtingendienst.
De tijden veranderen, en de mogelijkheden die voor ons beschikbaar waren in de tijd van de heer Timothy McVeigh zijn er niet meer. De cultureel marxistische hegemonie van de VS/EUSSR heeft zich aangepast, dus wij moeten ons voortdurend aanpassen. De EU heeft de productie van explosieven sinds de jaren '90 aanzienlijk moeilijker gemaakt. Zij hebben dit bereikt door reguleringen en een verbod op stoffen en verbindingen die nodig zijn voor het maken van explosieven. Ter illustratie, sinds de jaren '90 heeft de EU honderden meststoffen, insecticiden en andere algemeen verkrijgbare chemicaliën verboden en ze hebben veel stoffen geneutraliseerd door de producenten op te dragen om neutraliserende chemicaliën toe te voegen, waardoor honderden verbindingen inert zijn geworden. Bovendien hebben ze een systeem dat zeer vergelijkbaar is met die van de voormalige Sovjet-Unie; ze gebruiken baliemedewerkers van de groothandel als geheim agenten.
Veel van de bommenrecepten die beschikbaar zijn via het internet zijn nu vrij nutteloos, aangezien de meeste van de chemicaliën die nodig zijn volgens deze handleidingen zeer moeilijk of zelfs onmogelijk te krijgen zijn voor de meeste mensen. 20 jaar geleden kon men gemakkelijk zomaar supermarkten, tuincentra en apothekers binnenlopen en de meeste van deze materialen gewoon over de toonbank kopen. Het was mogelijk om materialen voor 70-100 verschillende soorten explosieven te kopen, terwijl het aantal nu is gereduceerd tot 10-20 soorten explosieven. Het is nu voor burgers in vele landen heel moeilijk om kunstmest van ammoniumnitraat (AN) te kopen. En in de landen waar AN nog wordt verkocht, hebben ze de distributie geregeld door het te beperken tot zakken van 600 kg. Dus sta klaar met een goede dekmantel wanneer u besluit om er een zak van te kopen. Bovendien kan kunstmest van ammoniumnitraat in de loop der tijd worden vervangen door meststof van ureum, die voor gebruik wel een zuiveringsmethode vereist (tot ureumnitraat) en het eindproduct heeft een veel minder stabiele chemische samenstelling. Ureumnitraat breekt snel af, meestal binnen 30 dagen, wat de gebruiker verplicht dienovereenkomstig te plannen.
Er zijn natuurlijk alternatieve bronnen voor de productie van AN. U kunt het van eenvoudige huishoudelijke producten maken of koude kompressen kopen. Dit is passend bij het maken van kleinere bommen <50 kg. Ik weet zeker dat ze binnenkort de op AN gebaseerde kompressen ook zullen vervangen door een ander inerte verbinding. Maar er zijn nog vele mogelijkheden en er zullen altijd wel een paar methoden beschikbaar blijven om effectieve explosieven te creëren. Wat betreft conventionele wapens zullen de wapenwetten beperkend blijven tot een punt waar het heel moeilijk zal zijn om op een legale manier vuurwapens te verwerven.
Eisen van "de Partij": De mensen moeten ontwapend worden!
De EUSSR en vooral de West-Europese landen zijn nu bewust maatregelen aan het uitvoeren om de Europese volkeren erin te belemmeren om zichzelf te verdedigen door middel van preventieve aanvallen tegen onze multiculturele dictaturen. Helaas voor hen zijn de Europeanen geboren met een vrije wil en met een onmetelijke creativiteit. Dus ik zeg tegen hen, als ze ons de kunstmest van AN afpakken, zullen we kompressen gebruiken! Als ze onze kompressen afpakken, zullen we vrachtwagens met propaan kapen en dat gebruiken als secundaire explosieve ladingen! Als ze de vrachtwagens met propaan van de weg halen, zullen we hen bevechten met conventionele wapens! Als ze een verbod op de verkoop van wapens stellen, zullen we AK-47's uit de Balkan en het Midden-Oosten smokkelen!
Ze kunnen niet voorkomen dat wij, de Europese conservatieven, uiteindelijk de politieke en militaire macht zullen grijpen. We zullen slagen, zelfs als we onze eigen geïmproviseerde wapens moeten creëren.
Een tirannieke dictatuur wordt vooraleerst gekenmerkt door zijn inspanningen om de bevolking te ontwapenen.
Het streven van de multiculturele regimes van de EUSSR om hun eigen bevolking te ontwapenen heeft een zeer hoge prijs. Als het regime zijn vertrouwen verliest in de mensen die ze gezworen hebben om te dienen, zullen de mensen hun vertrouwen in het regime verliezen. Wantrouwen kweekt wantrouwen, en dat is direct van invloed op loyaliteit, eenheid en productiviteit. De continue campagne van West-Europese regimes om hun eigen volkeren te ontwapenen zal resulteren in een klimaat waarin het gemakkelijker zal zijn voor de Revolutionaire Conservatieve Bewegingen om hun consolidatie voort te zetten. Omdat mensen gewoon niet zullen aanvaarden dat de multiculturele regimes van West-Europa dit ontwapeningsbeleid voortzetten.
Dus we zeggen: in plaats van dat jullie de verboden op chemische stoffen en wapens afschuiven op de preventieve aanvallen van onze dappere revolutionaire conservatieve martelaren, moeten jullie jezelf eens in de spiegel bekijken en jullie afvragen waarom we ons überhaupt zo verdedigen. Als jullie het gevoel hebben dat er een behoefte is om jullie mensen te ontwapenen moeten jullie in plaats daarvan jullie handelen aanpassen. Als jullie weigeren om jullie manieren van doen te veranderen, dan kunnen jullie verwachten dat jullie zullen worden vernietigd.
Nieuwe verboden op chemische stoffen en wapens betekent nieuwe kansen
Conservatieven mogen nooit andere revolutionaire conservatieven de schuld geven voor de wapenverboden. Alle conservatieven moeten in plaats daarvan blij zijn met de nieuwe mogelijkheden die een dergelijk verbod biedt. In een land waar het mogelijk was om legaal semi-automatische geweren te kopen, was er gewoon weinig of geen markt voor illegale geweren. Het verbod van semi-automatische geweren zal resulteren in de oprichting van een zwarte markt voor dergelijke artikelen. Deze nieuwe markt zal zelfs volautomatische geweren hebben en zelfs granaten en raketwerpers. De EUSSR zal nooit in staat zijn om deze zwarte markt te weren omdat die wordt beheerst door de criminele drugsorganisaties. En zoals we weten zijn zowel drugs als wapens op grote schaal beschikbaar uit Oost-Europa, de Balkan en het Midden-Oosten. Het zal de EUSSR nooit lukken om de drugs/wapensmokkelaars de kop in te drukken, omdat Europa gewoon te veel aangrenzende landen heeft met gebrek aan veiligheid. Dus wat wij, de revolutionaire conservatieven, in eerste instantie zien als verlammende wapenverboden kan en zal in feite leiden tot een nog aantrekkelijkere wapenmarkt dan die van vroeger.
Massavernietigingswapens (MVW) zijn wapens die grote aantallen personen kunnen doden en/of grote schade aan kunnen richten aan door mensen gemaakte structuren (bijvoorbeeld gebouwen).
De term wordt vaak gebruikt om verschillende soorten wapens aan te duiden, zoals nucleaire, biologische, explosieve en chemische wapens. Maar nucleaire en biologische wapens hebben de unieke mogelijkheid om grote aantallen mensen te doden met zeer kleine hoeveelheden materiaal, en dus kan men stellen dat die een eigen klasse zijn.
Bij het bestrijden van de cultureel marxistische/multiculturele regimes van West-Europa moet er werk van gemaakt worden om MVWs met precisie te gebruiken, in het bijzonder explosieve wapens (kunstmestbommen van het type "barrack buster"). Andere soorten MVW (biologisch/chemisch) moeten ook als een realistische optie worden overwogen. Er moeten pogingen gedaan worden om een van de volgende WMD's te verkrijgen:
Biologische wapens
Biologische oorlogvoering (BO) is het gebruik van pathogenen, zoals virussen, bacteriën, andere ziekteverwekkers of diens geproduceerde toxinen [gifstoffen] door ze als biologische wapens te gebruiken (ofwel biowapens).
Het belangrijkste militaire probleem met een BO-aanval als een tactisch wapen is dat het dagen zou duren voor het effectief werkt.
Biologische agentia
Biologische oorlogvoering is het opzettelijk gebruik van ziekten en natuurlijke gifstoffen om mensen uit te schakelen. Het gebruikt ziekteverwekkers als wapens. Pathogenen zijn de micro-organismen die ziekten veroorzaken, of ze nu bacterieel, viraal of protozoïsch zijn. Er zijn vier soorten van biologische wapens: bacteriën, virussen, rickettsiae en schimmels. Biologische wapens verschillen van niet-biologische in dat het levende organismen betreft die zich voortplanten binnen hun gastheer/slachtoffers, en vervolgens besmettelijk worden met een dodelijk, hoewel afzwakkend vermenigvuldigingseffect. Gifstoffen, daarentegen, vermeerderen zich niet in het slachtoffer en hebben slechts een korte incubatietijd; ze doden binnen een paar uur.
Biowapens tegen personen
Ideale eigenschappen van biologische wapens die zijn gericht op mensen zijn hoge besmettelijkheid, hoge potentie, ontbreken van vaccins, en de levering als een aërosol.
De biologische agentia voor biowapens kunnen vaak snel en eenvoudig worden gemaakt. Het primaire probleem is niet de productie van het biologische stofje maar om het in een effectieve vorm aan een kwestbaar doelwit over te brengen.
Bijvoorbeeld, antrax wordt om verschillende redenen als een effectief middel beschouwd. In de eerste plaats vormt het winterharde sporen, perfect voor verspreiding door aërosolen. Ten tweede zullen de longinfecties veroorzaakt door antrax [ook wel miltvuur genoemd] meestal niet leiden tot secundaire infecties in andere mensen. Aldus wordt het effect van het middel meestal beperkt tot het doelwit. Een pneumonische antraxinfectie begint met de gewone symptomen van een verkoudheidje en is al snel dodelijk, met een sterftecijfer van 90% of hoger. Tenslotte kunnen niet-doelwitten worden beschermd met geschikte antibiotica.
Voor een massa-aanval met antrax zijn er aërosoldeeltjes van 1,5 tot 5 micrometer nodig. Als ze te groot zijn zal de aërosol worden gefilterd door de luchtwegen. Te klein en de aërosol wordt ingeademd en weer uitgeademd. Ook hebben niet-geleidende poeders van dit formaat de neiging om te klonteren en vast te kleven vanwege elektrostatische ladingen. Dit hindert de verspreiding. Dus het materiaal moet zo worden bewerkt dat het isoleert en geen lading aanneemt. De aërosol moet zo worden geleverd dat regen en zonlicht het niet doen rotten, en dat de menselijke long toch geïnfecteerd kan worden. Er zijn andere technologische problemen.
Het is belangrijk op te merken dat alle klassieke en moderne biologische wapens organismen zijn die dierziekten verwekken, met als enige uitzondering de pokken.
In het geval van antrax is het waarschijnlijk dat tegen 24-36 uur na een aanval een klein percentage van de personen ziek zal worden met de klassieke symptomen (zij die een verzwakt immuunsysteem hebben of die een grote dosis van het organisme hebben opgelopen doordat ze dichtbij het verspreidingspunt zijn geweest). Wanneer een persoon symptomatisch wordt, zal hij waarschijnlijk snel sterven.
Antrax [miltvuur]
Antrax is een acute ziekte veroorzaakt door Bacillus anthracis. Het treft mensen en dieren en de meeste vormen van de ziekte zijn zeer dodelijk. Er zijn doeltreffende vaccins tegen antrax en sommige vormen van de ziekte reageren goed op behandeling met antibiotica.
Net als veel andere leden van het geslacht Bacillus kan Bacillus anthracis slapende sporen vormen die in staat zijn om voor een extreem lange tijd in moeilijke omstandigheden te overleven, zelfs decennia of eeuwen. Dergelijke sporen zijn te vinden op alle continenten, zelfs Antarctica. Wanneer de sporen worden ingeademd, ingeslikt of in contact komen met een huidwond van een gastheer kunnen ze reactiveren en zich snel vermenigvuldigen.
Antrax infecteert meestal wilde en gedomesticeerde plantenetende zoogdieren die de sporen innemen of inademen tijdens het grazen - in feite denkt men dat inslikking de meest voorkomende manier is waarop herbivoren antrax krijgen. Carnivoren die leven in dezelfde omgeving kunnen besmet raken door van besmette dieren te eten. Zieke dieren kunnen miltvuur overdragen op de mens, hetzij door direct contact (bijvoorbeeld door geïnfecteerd bloed op een beschadigde huid te krijgen) of het verbruik van het vlees van zieke dieren.
Anthraxsporen kunnen in een reageerbuis of in een gecontroleerde omgeving worden geproduceerd en als biologisch wapen gebruikt. Antrax kan niet direct van het ene besmette dier of persoon naar het andere gaan, maar sporen kunnen worden getransporteerd aan kleding of schoenen, en het lichaam van een dier dat stierf aan miltvuur kan ook een bron van miltvuursporen zijn.
Antrax krijgen
Antraxsporen kunnen eeuwen non-actief blijven liggen en zijn bijna onmogelijk om te vernietigen. Als zodanig wordt het opruimen van met antrax besmette gebieden als problematisch beschouwd.
Het duurt maximaal drie dagen van volledige verbranding om alle sporen van een groot karkas te vernietigen. De meest gebruikte aanpak is dan ook om kadavers diep genoeg te begraven om te voorkomen dat de sporen weer opduiken. Dit vereist echter veel mankracht en dure gereedschappen. Sommige opzichters van wilde dieren hebben geëxperimenteerd door verse lijken vol antrax te bedekken met dekzeil en zware voorwerpen. Dit voorkomt dat sommige aaseters de karkassen openpeuteren.
Miljoenen locaties voor antrax over de hele wereld
De belangrijkste reden waarom antrax zo gemakkelijk verkrijgbaar is, is dat de sporen eeuwen ondergronds op non-actief kunnen liggen zonder te worden vernietigd. Er zijn op alle continenten duizenden uitbraken bij dieren geweest en het is tijdens verschillende oorlogen (met inbegrip van WO1, WO2) gebruikt in wapenvorm om honderdduizenden mensen te doden. Elk begraven persoon of dier dat is geïnfecteerd met antrax wordt beschouwd als een bron van antrax. U hoeft alleen een enkele spore tot enkele kilo's uit te laten groeien.
Het moet niet te moeilijk zijn om antrax ofwel te kopen op de zwarte markt ofwel een met antrax besmet gebied/kerkhof te vinden op een van de continenten over de hele wereld, vanwege het feit dat er miljoenen zijn (allemaal met slapende sporen).
Het eerste moderne geval (als biologisch wapen) deed zich voor in 1916 toen Scandinavische "vrijheidsstrijders" (de rebellen) met onbekende resultaten wat antrax, die werd geleverd door de Duitse Generale Staf, gebruikten tegen het Keizerlijk Russische leger in Finland. In 1942 verontreinigde een Britse proef met biowapens het eiland Gruinard in Schotland enorm met antraxsporen van de stam Vollum-14578, waardoor het een no-go area werd totdat het naar verluidt werd ontsmet in 1990.
Antrax cultiveren
Theoretisch kunnen antraxsporen worden geteeld met een minimum aan speciale apparatuur en minder dan een eerstejaars opleiding microbiologie, maar in de praktijk is de procedure moeilijk en gevaarlijk. Het vereist uitgebreide praktische kennis, training, en zeer geavanceerde apparatuur om grote hoeveelheden van een aërosole vorm van antrax te maken die geschikt is voor biologische oorlogvoering.
Zelfs met een goed lab (isolatiekamer en de oogst apparatuur) en een paar medewerkers zal het misschien een jaar duren om met een product van uitstekende kwaliteit te komen. De sporen in de Daschle-brief waren 1,5 tot 3 micrometer breed, vele malen kleiner dan de fijnste bekende soort van miltvuur zoals geproduceerd door de Amerikaanse of Russische bio-wapenprogramma's. Een elektronenmicroscoop, die nodig is om te controleren of de beoogde sporegrootte op juiste wijze is bereikt, kost gauw meer dan honderdduizend dollar. Maar antrax van een wat minder uitstekende kwaliteit is veel makkelijker te kweken en is nog steeds zeer krachtig.
Bij de antraxaanslagen van 2001 in de Verenigde Staten werden geconcentreerde antraxsporen gebruikt voor bioterrorisme, afgeleverd door brieven met de sporen op de post te doen. Bij deze aanvallen werd slechts een paar gram van het materiaal gebruikt en in augustus 2008 kondigde het Amerikaanse ministerie van Justitie aan dat ze geloofden dat dr. Bruce Ivins, een senior onderzoeker voor biodefensie, verantwoordelijk was.
Bruce Ivins was een rechtse christelijke cultureel conservatieve die naar verluidt een aantal anonieme brieven had gestuurd aan de leden van het Amerikaanse Congres en de media, wat vijf dodelijke slachtoffers heeft geëist en tientallen anderen verwond.
Vaccin tegen antrax
Iedereen met ambities om een stam antrax te kweken moet eerst immuniteit bereiken door het gebruik van een vaccin en veiligheidskleding + gasmasker of een isolatiekamer met geïntegreerde beschermende handschoenen. Een goede vaccin is ongeveer 93% effectief bij het voorkomen van infectie.
De handelsnaam is BioThrax, hoewel het ook wel Anthrax Vaccine Adsorbed (AVA) wordt genoemd. Het wordt toegediend in een primaire serie van zes doses na 0, 2, en 4 weken en dan 6, 12, 18 maanden; daarna zijn jaarlijkse boosterinjecties nodig om de immuniteit te behouden.
Zie ook:
Anthraxaanslagen van 2001
Gruinard - locatie van de Britse proeven met biowapens in 1942
Sverdlovsk Anthraxlek
Unit 731
Chemische oorlogvoering
Chemische oorlogvoering (CO) gaat erom de toxische eigenschappen van chemische stoffen te gebruiken als wapens om een vijand te doden, te verwonden, of te verlammen.
Chemicaliën die giftig genoeg zijn om als chemische wapens te gebruiken, of die kunnen worden gebruikt om dergelijke chemische producten te maken, worden onderverdeeld in drie groepen afhankelijk van doel en behandeling.
Voorbeelden hiervan zijn zenuwgassen, ricine, lewisiet en mosterdgas.
Gemakkelijk verkrijgbare chemische stoffen zijn onder andere:
Uragan D2 (gemaakt om insecten te doden). Drie kilo is genoeg om maar liefst 40.000 mensen te doden. Het product wordt op dit moment alleen geproduceerd door een Oostenrijks bedrijf, maar het is gemakkelijk verkrijgbaar. Het "zuurgas" verdampt als de hermetisch gesloten containers worden geopend. Er zijn maar extreem kleine doses van deze stof nodig om een persoon te doden.
Kernwapens
Kleine kernwapens zullen min of meer onmogelijk te krijgen zijn tot misschien fase 2 of 3 (2030-2070). Het zal met name afhangen van hoe dicht de Europese cultureel conservatieve machten zijn bij de overname van een Britse of Franse opslag van kernmateriaal, of hoe het vergaat met de onderhandelingen met Rusland, India of Israël. Het zou normaliter te veel burgerslachtoffers kosten om kernwapens te gebruiken en het is daarom moeilijk voor te stellen hoe kernwapens onze zaak kunnen dienen. Het enige alternatief zou zijn als de bommen klein genoeg zouden zijn om de directe en indirecte schade te beperken tot een of mogelijk twee stadsblokken. Zelfs dan zou de straling rampzalige gevolgen hebben voor het milieu. Maar het zou onze multiculturalistische regime(s) tientallen, misschien honderden miljarden euro's kosten om het radioactieve materiaal van een piepkleine lading (0,05 tot 0,1 kt) op te ruimen, wat in een snellere instorting zou kunnen resulteren (misschien wel 10 of 20 jaar eerder). Een eerdere instorting zou, afhankelijk van de ernst van de lopende burgeroorlog of de aantocht van fase 2 of 3, kunnen voorkomen dat er honderden of duizenden Europeanen sterven (een oorlog waarbij 70% van de bevolking moslim is, is duidelijk dramatischer dan een oorlog waar slechts 40% moslims is, etc.). De oorlog is Libanon is een goed referentiepunt. Stel u het volgende scenario eens voor:
De patriottische pan-Europese Verzetsbeweging krijgt toegang tot 24 kleine nucleaire wapens (lading van 0,05 tot 0,1 kt). Wij dreigen om de ladingen in een specifieke Europese hoofdstad tot ontploffing te brengen (alleen grote overheidsgebouwen met zo min mogelijk burgerslachtoffers) tenzij de multiculturele gevestigde orde zich overgeeft en alle militaire en politieke mandaten overdragen aan een tribunaal geleid door cultureel conservatieven. Uiteraard werkt elk land onafhankelijk, dus het zal een aanpak zijn van land voor land, te beginnen met Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk of Duitsland (Frankrijk is de natuurlijke de eerste keuze als gevolg van de voortgang van de islamisering). Zij zullen de eerste keer weigeren omdat ze ervan uitgaan dat wij niet bereid zullen zijn om het werkelijk tot ontploffing te brengen. Ze zullen echter waarschijnlijk wel capituleren wanneer wij dreigen om een tweede lading te laten ontploffen.
Een aanval van deze omvang zou niet alleen de begroting opbreken. Het zou het bureaucratische apparaat laten vastlopen in een impasse, en het systeem neer laten storten. Angst, onrust, geweld en economische crisis zouden hiermee gepaard gaan, en bieden de ideale omstandigheden voor het bevorderen van radicale verandering. Zelfs de kleinste nucleaire ontploffing zou daarom enorme ideologische, psychologische en economische schade toebrengen aan het multiculturalistische regime dat het doelwit was, en zal waarschijnlijk resulteren in volledige overgave en ineenstorting van het systeem.
De pragmatische aanpak van dit scenario is dat de West-Europese en Russische nationalisten samen gaan werken. Een opzet en vooruitzicht voor een toekomstige Europese Federatie (onder christelijk cultureel conservatieve leiderschap) zou wel eens de voorwaarde kunnen blijken om dit doel te bereiken. Veel hoge Russische politici, militaire leiders en een meerderheid van de Russen zijn waarschijnlijk geïnteresseerd in dit vooruitzicht.
De conclusie is: de bedreiging en de bereidheid om kleine kernbommen te gebruiken kan de Europese burgeroorlog sneller beëindigen en zo tot honderden duizenden levens besparen. Het zal in fase 1 echter vrijwel onmogelijk blijken [om een atoombom] te krijgen. Maar misschien zal er tijdens fase 2 een goed georganiseerde verzetsgroep met militaire contacten in staat zijn om ofwel een Britse ofwel Franse opslag/faciliteit te overvallen. Deze operatie alleen al zou de burgeroorlog eerder kunnen beëindigen dan we verwachten, en wij komen als overwinnaars uit de bus.
Nucleaire EMP-aanvallen (electromagnetische puls) vanaf een grote hoogte boven de Europese steden.
Theoretische gezien zou een door een raket gelanceerde nucleaire ontploffing (of ontploffing vanuit een vliegtuig) boven de atmosfeer van de aarde een ramp kunnen veroorzaken in het uitgekozen gebied. De elektromagnetische pulsen van de ontploffing op grote hoogte zullen theoretisch leiden tot ernstige en primaire schade in het elektriciteitsnet over een groot gebied, wat weer zal leiden tot een "economische kortsluiting".
Een kernkop die wordt gelanceerd vanaf een raket voor middellange afstand of vanuit een vliegtuig en 20 mijl boven de doellocatie ontploft (bijvoorbeeld Brussel, Parijs, Londen of een andere Europese grote stad) kan het elektriciteitsnet van een heel land verlammen.
Zogenaamde HEMP (High-altitude Electro Magnetic Pulse) en diens effecten zouden, in theorie, een land op zijn knieën kunnen brengen door het stilleggen van elektriciteit, water en communicatie. Auto's kunnen zonder brandstof komen te zitten, steden kunnen worden lamgelegd en de economie kan in feite worden afgesloten. Volgens sommige wetenschappers kan het herstel tussen de vier en acht jaar duren. Als gevolg daarvan zou het systeem instorten en het zou een gunstig klimaat zijn voor een militaire staatsgreep.
Uiteraard is het primaire probleem om aan die wapens te komen. Ik neem aan dat er een explosie nodig zou zijn die gelijk is aan ten minste 2 kiloton.
Ter vergelijking, als we voor het eerst toegang krijgen tot materiaal gelijk aan een ontploffing van 2 of meer kiloton, zou het logischer zijn om het materiaal te verwerken tot 20 bommen van 0,1 kiloton en ons op meerdere hoofddoelwitten te richten (primaire gebouwen van de EU/overheid) dan om al het materiaal te verspillen aan één enkele ontploffing 20 mijl boven een doelwit. Maar wanneer de burgeroorlog is gewonnen en we ons richten op de herovering van Anatolië, dan zullen nucleaire EMP-aanvallen wel gunstig zijn.
West-Europese laboratoria voor massavernietigingswapens bouwen of overnemen via inbraken in nationale faciliteiten
Er moeten inspanningen worden gedaan om een of meer West-Europese laboratoria te creëren tijdens fase 1, 2 of 3. Het lab moet worden opgericht met als doel een intensieve productie op de korte termijn om detectie te vermijden. De producten die zijn gemaakt in het lab dienen door middel van een stroman te worden verspreid naar vertrouwde sleutelfiguren van de cultureel conservatieven in verschillende landen.
Het is zeker een alternatief om in te breken in landelijke voorzieningen, maar dat zal veel moeilijker blijken in fase 1 omdat het relatief grote cellen kost. Als gevolg van uitgebreide veiligheidsmaatregelen zal het gewapende overvallen vereisen die zeer kwetsbaar zullen zijn voor tegenaanvallen van de politie.
MVWs krijgen van de Russische, Servische of Israëlische nationalisten - een realistisch scenario voor MVWs
Het is een van de vele realistische scenario's in fase 1 dat wij MVWs kunnen krijgen van onze Servische nationalistische broeders. Het is onwaarschijnlijk dat we het uit Rusland of Israël zullen krijgen, omdat ze eerst de eerste resultaten willen zien, maar ze zouden kunnen helpen in fase 2.
Ik betwijfel of de Russen of de Israëlische rechtervleugel behulpzaam zullen zijn tot fase 2 of 3 (want zij zullen het als te riskant en te vroeg zien), maar de kans is nog steeds het ontdekken waard.
Vergeet niet dat we 9 van de 10 keer niet aan de biologische/chemische massavernietigingswapens kunnen komen, maar die ene keer zal nog steeds als succesvol worden beschouwd.
MVWs krijgen van christelijke nationalisten in het Midden-Oosten - een realistisch scenario voor MVWs
Contact leggen met onze christelijke Armeense, Koptische, Maronitische, Assyrische broeders in het Midden-Oosten (radicale nationalistische christenen of atheïsten, natuurlijk niet moslims). Er zijn grote concentraties van Kopten in Egypte en Maronieten in Noord-Libanon.
Bij het leggen van contacten met nationalisten onder deze groepen zorgen we ervoor dat ze volledig op de hoogte zijn van onze politieke standpunten, in het bijzonder met betrekking tot ons doel om in de toekomst de Midden-Oosterse christelijke staten te herscheppen. Probeer in contact te komen met wetenschappers of andere bevoegde personen die mogelijk van nut kunnen zijn bij de ontwikkeling van biologische/chemische verbindingen of die bereid zijn om hun netwerken te gebruiken om hoogwaardige antrax te verkrijgen, enz.
MVWs de EU in smokkelen
Deze materialen zullen in een latere fase van de operatie de Europese metropolen worden binnengesmokkeld door bijvoorbeeld professionele mensensmokkelaars of andere potentiële intermediairs. 'Representatief uitziende Europeanen', in het bijzonder vrouwen, zullen het waarschijnlijk gemakkelijker hebben om het de EU in te smokkelen omdat wij ontsnappen aan de scherpe controle die vaak voorbehouden blijft aan mannen van Arabische afkomst.
Effect en werking van massavernietigingswapens tegen cultureel marxistische/multiculturele doelstellingen
Een koffer vol hoogwaardige antrax heeft het potentieel om zo veel als 200.000 mensen te doden als het effectief wordt verspreid. Dit is echter niet ons doel. Ons doel is om met chirurgische precisie aanvallen uit te voeren op een gemiddelde tot kleine hoeveelheid slachtoffers (concentraties cultureel marxisten/multiculturalisten van categorie A en B).
Voor bepaalde doelen zal een aantal burgerslachtoffers aanvaardbaar zijn. Bepaalde doelwitten als gebouwencomplexen kunnen maar liefst 30 tot 50 verraders van categorie A bevatten, 200 tot 300 verraders van categorie B en 2000 tot 3000 verraders van categorie C, met een aanvaardbare hoeveelheid burgers.
Uragan D2, antrax of gelijkwaardig dodelijke chemische of biologische wapens dienen te worden verspreid door middel van de ventilatiesystemen van gebouwen waar er concentraties van verraders van categorie A of B zitten.
De Justiciar Knight zal ofwel moeten inbreken tijdens kantooruren (dit is riskant omdat het waarschijnlijk personeel zal alarmeren, waardoor het gebouw geëvacueerd kan worden) of hij zal vooruit moeten plannen door werk te zoeken als conciërge in het beoogde gebouw.
Een alternatief zou zijn om 's nachts een inbraak te doen. Er zouden verschillende houders met timer/verspreidingsmechanismen op strategische locaties in het ventilatiesysteem kunnen worden geplaatst.
Onze doelstellingen bij het gebruik van MVWs
Onze doelstellingen zijn hetzelfde. We zullen niet toestaan dat onze corrupte en verraderlijke EU-elites de Europese mensen in de islamitische slavernij verkopen. Wij zullen niet toestaan dat zij de Westerse beschaving, onze identiteit en cultuur vernietigen door hen in staat te blijven stellen om multiculturalisme te institutionaliseren en te implementeren.
Wij eisen hun volledige overgave - niets meer, niets minder. Onze nationale legers zullen worden gedwongen om op te treden als we voldoende schade veroorzaken en we kunnen succesvol zijn in het aanzetten van een voortijdige staatsgreep. We zouden ook succesvol zijn door de cultureel marxistische/multiculturele elites te dwingen om zich open te stellen voor onderhandelingen met de cultureel conservatieven en een soort van compromis te creëren waar iedereen mee kan leven. Dit zou radicale veranderingen betekenen en veel concessies van hun kant.
Gaat het gebruik van chemische en/of biologische wapens te ver?
Als u morele bezwaren heeft hiertegen, vergeet dan niet dat de multiculturalisten ons langzaam indirect uitroeien, door islamitische demografische oorlogvoering in combinatie met hun weigering om duurzame geboortecijfers te garanderen onder autochtonen. Het is onze plicht om onszelf te verdedigen, en onze nationale soevereiniteit, onze volkeren en onze culturen. Er zijn sinds 1960 meer dan 40.000 West-Europeanen overleden als gevolg van de islamitische wreedheden, meer dan 1 miljoen Europese vrouwen verkracht, en meer dan 5 miljoen Europeanen zijn geterroriseerd, beroofd of mishandeld door moslims. De Europese burgeroorlog is al in 1999 begonnen en u moet dat feit nooit uit het oog verliezen. Wij vechten om de politieke en militaire macht te grijpen en we zullen onze strijd voortzetten totdat de cultureel marxisten/multiculturalistenzich overgeven aan onze eisen. Europa moet opnieuw onder cultureel conservatieve controle komen.
Het is uw plicht om alle middelen te gebruiken die nodig zijn om de massale uitroeiing van onze culturen, identiteiten en de voortdurende genocide van de vrije volkeren van Europa te voorkomen.
Extreem risicovolle bronnen voor MVWs:
MVWs verkrijgen van jihadistische groeperingen - twijfelachtig maar niet onmogelijk
Een alliantie met de jihadisten zou gunstig kunnen blijken voor beide partijen, maar zal gewoonweg te gevaarlijk zijn (en ideologisch contraproductief kunnen blijken).
We hebben allebei een gemeenschappelijk doel. Zij willen controle over hun eigen landen in het Midden-Oosten en wij willen controle over onze eigen landen in West-Europa. Een toekomstig cultureel conservatief Europees regime zal alle moslims uit Europa deporteren en de islamitische wereld isoleren. Als gevolg hiervan zullen de islamisten de nodige impulsen krijgen om de macht te willen heroveren in verschillende landen: Egypte, Saoedi-Arabië, Turkije, Jordanië, Syrië, Jemen, Oman, Algerije, Marokko en een paar anderen.
De jihadisten weten dit heel goed. Een islamitisch kalifaat is een nuttige vijand voor alle Europeanen want het zal de Europese eenheid garanderen onder christelijke cultureel conservatief leiderschap.
Hoe een dergelijk scenario kan verlopen:
Benader een vertegenwoordiger van een jihadistische salafistische groep. Neem contact op met een jihadistische stroman. Presenteer uw voorwaarden en laat hem ze te doen toekomen aan zijn superieuren:
Identificatieproces tijdens het verkrijgen van nucleaire/biologische/chemische wapens van de vijanden van onze vijanden
Er kan een tijd komen dat wij, de PCCTS, Knights Templar, zullen overwegen een proxy te gebruiken van of zelfs te werken als een proxy voor de vijanden van onze vijanden. Dit kan een optie zijn als we het gevoel hebben dat gebruikelijke benaderingen niet werken of als de inlichtingendiensten/systeembeschermers die werken voor de West-Europese regimes succesvol zijn in het neutraliseren van onze langetermijninspanningen om onze landen te bevrijden.
Onder deze omstandigheden zal de PCCTS, Knights Templar overwegen om in de toekomst samen te werken met de vijanden van de hegemonie van de EU/VS, zoals Iran (Zuid-Korea is onwaarschijnlijk), al-Qaeda, al-Shabaab of de rest van de vrome fracties van de islamitische ummah met de bedoeling, om kleine nucleaire, radiologische, biologische of chemische wapens in te zetten in West-Europese hoofdsteden en andere locaties van hoge prioriteit. Justiciar Knights en andere Europese christelijke martelaren kunnen ontsnappen aan de scherpe controle die vaak voorbehouden blijft aan mannen van Arabische afkomst en wij kunnen voor succesvolle implementatie en detonatie zorgen op de locatie van onze keuze.
Toch kunnen we niet, in geen geval, toezeggen om kernwapens van meer dan 0,2 kiloton te gebruiken voor een ontploffing aan de grond, omdat het te veel burgerslachtoffers zou kosten. Maar kleinere bommen tot ongeveer 0,2 kiloton zijn ideaal voor de vernietiging van concentraties verraders van categorie A of B (hoofdkwartieren van deze verraders). Dit scenario zal leiden tot de vernietiging van tot 1-2 stadsblokken/hoofdkwartieren met hoge concentraties van verraders, en daarom past het bij ons doel.
Wat betreft ontploffingen in de lucht kunnen we zwaardere bommen accepteren voor het doel om ze in de atmosfeer los te laten en te doen ontploffen, met de bedoeling om de infrastructuur van de criminele West-Europese regimes te vernietigen door middel van de EMP-schade. Dit kan ook strategisch worden ingezet, bijvoorbeeld in de eerste fase van een staatsgreep, om de defensieve krachten van het regime te verlammen (atmosferische EMP-blast zal een groot deel van de communicatie in elke hoofdstad verlammen).
Het voor de hand liggende probleem is het feit dat de islamitische ummah, ook bekend als het "Internationaal Islamitisch Front voor Jihad tegen joden en Kruisvaarders", en de PCCTS, Knights Templar (vertegenwoordiger van het Internationale Kruisvaardersfront tegen Jihadistisch Imperialisme) tegenstrijdige doelen hebben. Niet alleen zijn we aartsvijanden in een oorlog die 1400 jaar teruggaat tot op de dag waarop de troepen van de krijgsheer Mohammed joden en christenen begonnen af te slachten in het westen van het jihadistische front. Zij willen alle christelijke Europese landen veroveren en ons onder dwang bekeren, terwijl wij alle moslims willen deporteren van christelijk grondgebied en hen willen isoleren. Ongeacht deze voor de hand liggende conflicten moeten ze begrijpen dat we geen imperialisten zijn, in tegenstelling tot de globalisten van de VS/EU die proberen om de islamitische marionettenregimes te behouden en hen de Europese leefwijze door de strot te drukken. De islamitische ummah moeten onze vijanden, de globalisten van de VS/EU, bezien als een grotere bedreiging dan wij ooit zouden willen zijn. De reden is dat we de islam niet willen vernietigen, maar gewoon om het in de eerste plaats buiten Europa te isoleren.
Ervan uitgaande dat we ooit gemeenschappelijke doelen zullen zoeken, wat op zijn best onwaarschijnlijk is, zal het grote probleem het verificatieproces zijn. Hoe kan de ummah, de vijand van onze vijand, weten dat ze echt te maken hebben met een Justiciar Knight en geen CIA- of EU-agent? Hoe kan worden bewezen dat dit persoon ernaar streeft een proxy te zijn voor de inzet van nucleaire/radiologische/biologische/chemische wapen(s) en geen undercoveragent is die werkt voor de inlichtingendienst van de VS of een West-Europees land?
Het verschil tussen een agent en een Justiciar Knight is dat die laatste bereid zal zijn om een groot offer te brengen ten behoeve van een goede validatie. Welnu, wat voor soort offer zou groot genoeg zijn om alle twijfel weg te nemen dat de kandidaat geen agent is van de EU/VS? Een Justiciar Knight is bereid om zich voor de zaak op te offeren, terwijl een agent van de EU/VS niet bereid zal zijn om veel op te offeren. De onderhandelaar moet eisen dat de vermeende Justiciar Knight in kwestie chirurgisch zijn penis en testikels laat verwijderen en/of een vast aantal burgerslachtoffers aan kinderen zal executeren. Hoewel deze eis morbide, absurd en onredelijk lijkt, is het misschien wel de meest effectieve methode om de bedoelingen van een persoon te bevestigen. Want waarom zou een van de partijen afstand doen van een krachtig wapen dat misschien 100 miljoen euro waard is? De partij zou 100% duidelijk moeten maken van zijn kant dat de proxy betrouwbaar is. Een agent van de regering zou deze voorwaarden nooit kunnen en willen accepteren om zijn dekmantel te behouden, maar een echte Justiciar Knight zou graag alles opofferen voor de zaak, met inbegrip van het plegen van kleinere wreedheden zolang het maar het grotere doel van onze goede zaak dient. Hij zou in dit validatieproces ook bereid zijn om afstand te doen van deze lichaamsdelen om zijn bedoelingen te bevestigen. In elk geval zou de onderhandelende partij een chirurgisch team de operatie veilig laten voltooien zonder risico op verlies van het leven voor de Justiciar Knight.
Eindnoot: een geheim agent van de CIA/EU met een dodelijk/terminaal ziektebeeld/virus/kankergezwel zou misschien wel bereid zijn in te stemmen met dit offer. Daarom moet de partij een volledig medisch onderzoek voltooien om te laten zien dat de kandidaat niet lijdt aan een dodelijke terminale aandoening. Als de kandidaat lijdt aan een potentieel dodelijke aandoening mag hij niet worden vertrouwd, omdat het waarschijnlijk is dat hij een agent is die werkt voor de hegemonie van de VS/EU. Bovendien moet de kandidaat documentatie laten zien dat hij de professionele vermogens heeft die nodig zijn om een missie van die schaal in werking te zetten.
Uiteraard moet de partij ten minste begrijpen, zo niet aanvaarden, dat de PCCTS, Knights Templar een buitenlands beleid heeft voor de deportatie van alle moslims uit Europa, de bevrijding van West- en Oost-Anatolië en de gebieden ten noorden en ten zuiden van Israël. Als ze verder kunnen kijken dan deze factoren, en er is alle andere omstandigheden voldaan, zullen we bereid zijn om onze diensten aan te bieden als proxies met de bedoeling om deze wapens in te zetten op de doelwitten van onze keuze.
Zoals eerder opgemerkt is de PCCTS, Knights Templar niet van plan vrome moslims te vervolgen of ze tot slaaf te maken onder marionettenregimes in hun eigen islamitische landen, zoals de huidige leiders van de EU/VS wel aan het doen zijn. Onze enige bedoeling is om de toekomstige Europese Federatie gedeeltelijk te isoleren. We zijn niet per se tegen de oprichting van een kalifaat onder leiding van vrome moslims in het Midden-Oosten. En we bieden geen steun voor het huidige beleid van de hegemonie van de EU/VS voor hun handhaving van het huidige culturele en financiële imperialisme dat inhoudt om de corrupte pro-Westerse marionettenregimes in islamitische landen te behouden.
De optie van samenwerking met de ummah lijkt vandaag nog onwaarschijnlijk, want we hebben nog geen stadium bereikt waarin we wanhopig genoeg zijn, maar het kan, afhankelijk van verschillende factoren, binnen een paar decennia een haalbare optie worden. Tot die tijd is het onze verantwoordelijkheid om altijd te zoeken naar een buitenkansje of om die te helpen maken. Onze vijanden, de cultureel marxistische/multiculturele criminele regimes van West-Europa, hebben meer vijanden dan we ons kunnen voorstellen. Het grootste nadeel van het Conservatieve Europese Verzet, met inbegrip van PCCTS, Knights Templar, is dat wij geen veilige havens hebben; we missen grondgebieden waar we onderdelen kunnen verzamelen, en krachtige wapens kunnen ontwikkelen en bouwen. Het grootste nadeel van de ummah is echter om hun wapens veilig binnen te smokkelen en in te zetten in en op Europees grondgebied, omdat ze geen 'onzichtbare proxies' hebben die in staat om de controles te omzeilen. Als zodanig wegen onze voordelen en nadelen tegen elkaar op. We zijn het aan onszelf verplicht om alle mogelijkheden te overwegen.
Waarom antrax als een van de meest effectieve MVWs wordt gezien
Het gebruik van antrax heeft een uitstekend terreureffect en zal waarschijnlijk resulteren in massale media-aandacht.
Economische effecten
De antraxaanslagen in 2001: opruimacties in een kantoorgebouw van de Amerikaanse Senaat, een aantal besmette postvoorzieningen en andere Amerikaanse overheids- en particuliere gebouwen onthulde dat reiniging wel mogelijk is, maar het is tijdrovend en kost veel geld. Volgens de Government Accountability Office kostte het 27 miljoen dollar om het kantoorgebouw van de Senaat vrij te maken van antraxsporen. Het reinigen van de Brentwood postvoorziening buiten Washington kostte 130 miljoen dollar en duurde 26 maanden.
Daarnaast heeft de Amerikaanse overheid een aantal miljard dollar besteed aan onderzoek en ontwikkeling van diverse vaccins en tegenmaatregelen. De cultureel marxistische/multiculturele elites van Europa zullen soortgelijke bedragen moeten investeren.
Voorbeelden van een goede campagne met antrax
Antrax kan worden verdeeld/verspreid door het gebruik van gerichte postcampagnes, hetzij per koerier of via de gewone post. 2,5 gram is de maximale hoeveelheid antraxpoeder die in een envelop kan worden gegoten zonder dat er een verdachte bult ontstaat. De hoeveelheid in de envelop naar senator Tom Daschle in oktober 2001 was 2 gram.
Maak een overzicht van alle verraders van categorie A of B in uw stad, regio of land
Onderzoek naam en adres van ieder persoon. Koop de benodigde apparatuur en bereid u voor om brieven te produceren en drukken.
Voorbeeldbericht:
-------------------------------------------------
Jose Manuel Durão Barroso
Naar aanleiding van een brief aan uw politieke partij en/of uw kantoor een paar jaar geleden:
Plak hier Fjordmans brief: "Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring" of iets dergelijks
Het spijt ons u te informeren dat u door het Portugese en het pan-Europese cultureel conservatieve Militaire en Strafrechtelijke Tribunaal bent aangemerkt als een "verrader van categorie A" voor uw betrokkenheid bij de misdaden tegen alle vrije Europeanen.
U heeft doelbewust uw invloed gebruikt op een manier waardoor u direct of indirect schuldig bent aan de genoemde aanklachten:
Lijst met opsomming van de misdrijven 1-8 (te vinden in dit document, hoofdstuk 3.2)
Wij, de Europese militaire orde en tribunaal de Pauperes Commilitones Christi Templique Solomonici - PCCTS, Knights Templar, veroordelen u namens de vrije inheemse volkeren van Europa tot de dood voor uw betrokkenheid bij de genoemde misdaden tegen de volkeren van Europa.
Jouw straf zal worden uitgevoerd door middel van doelgerichte executie (door een Justiciar Knight of een andere cultureel conservatieve/nationalist) tijdens fase 1, fase 2 of fase 3 van de lopende Europese Burgeroorlog. Zo niet vandaag, dan morgen, over tien jaar, of zodra we in staat zijn om dit te doen. Let wel dat het multiculturalisme een zelfvernietigende ideologie is in combinatie met islamisering. Over een paar decennia, als de islam in bepaalde landen 50% heeft bereikt, zullen de mensen luid schreeuwen om cultureel conservatief leiderschap om hen te redden. Zodra we de macht grijpen in West-Europa, of in jouw specifieke land, dan kun je ervan verzekerd zijn dat wij elke verrader van categorie A en B arresteren en executeren. Wij weten wie jullie zijn, waar jullie en jullie gezinnen wonen, en we zijn ons bewust van jouw exacte betrokkenheid bij de genoemde misdrijven.
Maar de lopende Europese burgeroorlog is nu in fase 1. In dit verband zijn wij bereid om de verraders van alle categorieën A, B en C amnestie te verlenen voor de aangegeven misdaden mits jullie aan bepaalde voorwaarden voldoen. Je moet onmiddellijk en zonder aarzeling jouw invloed gebruiken om een minimum aan plichten uit te voeren om de schade die jij hebt veroorzaakt door jouw betrokkenheid bij de genoemde misdaden recht te zetten.
De enige manier om amnestie te worden verleend is dan ook het opbouwen van een verifieerbare lijst prestaties door publiekelijk afstand te doen van jouw voormalige politieke houding.
Specifiek:
Als je deze plichten niet volledig uitvoert, verlies je dit eenmalige aanbod van vergiffenis.
Wat je ook kiest om te doen, je kunt de uitkomst van een toekomstige cultureel conservatieve overwinning in Europa niet veranderen. We zullen niet toestaan dat jij en jouw collega-samenzweerders de burgers van Europa verkopen in de islamitische slavernij.
De tijd dringt, en het is in jouw belang om te laten zien waar jouw loyaliteit ligt. Een Justiciar Knight of een andere cultureel conservatieve zal jouw naam aan de top van zijn lijst vinden en kan terwijl je deze aankondiging leest al op weg zijn om jouw straf te voltrekken.
Hartelijke groeten,
Commilitones Christi Templique Solomonici
Europese Militaire Orde en Tribunaal
Overweeg om toe te voegen:
Je kunt contact opnemen met het Portugese en pan-Europese cultureel conservatieve Militaire- en Oorlogstribunaal via de volgende website:
www.xxxx.com - Als de website offline is, zoek de term "2083" op op www.google.com en klik op een van de cultureel conservatieve websites in de lijst (het officiële cultureel conservatieve register met verraders van categorie A en B dat op een moment in de toekomst moet worden gemaakt). Registreer je naam, adres en officieel verifieerbaar e-mailadres en ga naar: Prioriteitenlijsten. Voer een van de volgende codes in op de pagina voor "verraders van categorie A":
-----------
Webpagina geeft aan:
Aanklacht
Als jij deze brief hebt ontvangen, ben je gemarkeerd als een verrader van categorie A of B. Voel je vrij om een officiële verklaring aan ons te sturen door een van de verschillende codes te selecteren (met vermelding van je positie tegenover de volgende beschuldigingen (aanklachten 1-8)). Wij staan je toe om je status in ons systeem te verwijderen of veranderen.
Aanklachten 1-8:
Ik zal bewust helpen om de Westerse beschaving, de Europese culturen en identiteiten te vernietigen en de islamisering van Europa te ondersteunen door het toe te staan dat de demografische oorlogvoering voort mag zetten (massa-immigratie van moslims en hoge geboortecijfers).
Ik wil mijn standpunt over de aanklachten 1-8 verduidelijken:
1. Ik ben van plan door te gaan met mijn huidige houding, want ik ben een cultureel marxist.
2. Ik ben van plan door te gaan met mijn huidige houding, want ik ben een humanist of een kapitalistische globalist en geloof in de filosofie van één wereld (waarbij de islam is inbegrepen).
3. Ik vind wat ik doe niet leuk, maar ik voel dat mijn carrière belangrijker is dan wat ook. Als ik mijn standpunten wijzig, zal ik mijn baan verliezen, en dat is onaanvaardbaar.
4. Ik ga gewoon met de stroom mee en heb hier niet over nagedacht. Ik maak me niet echt zorgen over wat er over 30 jaar met Europa gebeurt.
5. Ik ben een cultureel conservatieve, maar als ik afstand doe van mijn huidige politieke lijn zal ik alles verliezen, wat onaanvaardbaar is.
6. Ik zal vanwege uw bedreigingen afstand doen van mijn huidige politieke lijn. Ik deel u mening helemaal niet.
7. Ik zal afstand doen van mijn huidige politieke lijn, geen verder commentaar.
8. Ik zal afstand doen van mijn huidige politieke lijn omdat ik een cultureel conservatieve ben in hart en nieren.
-----------
--------------------------------------------------------
Het moet worden opgemerkt dat zelfs als de brieven (mailingcampagnes) geen echte antrax bevatten maar een neppoeder, dat het nog steeds een zeer gunstig resultaat heeft. Veel cultureel marxistische/multiculturele elites zullen als gevolg hiervan overlopen, stoppen met hun baan in de politiek, media, academische wereld, kunstwereld. Sommigen kunnen zelfs beseffen wat ze aan het doen zijn/hebben gedaan en kunnen zich bij onze strijd aansluiten. Veel van de zogenaamde verraders van categorie A en B zijn niet echt cultureel marxisten/multiculturalisten. Velen zijn gewoon "met de stroom meegegaan" en zullen daarom hun betrokkenheid bij toekomstige activiteiten herzien.
"Beslissende campagnes" - brievenacties met hoogwaardige antrax
Als we een laboratorium in Europa hebben en de benodigde apparatuur, zouden we in staat zijn om een "beslissende campagne" te lanceren.
In dit kader zullen we minimaal 21 personen nodig hebben (afhankelijk van of we al de benodigde hoeveelheid van hoogwaardige antrax hebben) en zullen we een complete database van alle namen, adressen etc van verraders van categorie A en B nodig hebben. Personeel nodig: 1 administrator, 20 voor distributie.
We zouden 818 (of 409) kilogram antrax nodig hebben (2 (of 1) gram antrax per doelwit):
| Verraders van categorie A of B | |
| Frankrijk | 65 650 |
| Duitsland | 82 820 |
| Verenigd Koninkrijk | 62 216 |
| Nederland | 16 665 |
| België | 10 807 |
| Zweden | 9 393 |
| Noorwegen | 4 848 |
| Luxemburg | 498 |
| Zwitserland | 7 777 |
| Spanje | 47 167 |
| Italië | 60 600 |
| Portugal | 10 807 |
| Denemarken | 5 555 |
| Ierland | 6 060 |
| Griekenland | 11 312 |
| Finland | 5 353 |
| IJsland | 322 |
| Cyprus | 800 |
| Malta | 417 |
Denemarken, Griekenland, Finland, IJsland en misschien Italië moeten worden uitgesloten van de lijst.
Er zijn volgens het huidige classificatiesysteem in totaal 409.067 verraders van categorie A of B in West-Europa (1010 per miljoen).
Wees creatief, maak een aanhef die waarschijnlijk direct wordt doorgestuurd naar het doelwit.
Bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/Biological_weapons
https://en.wikipedia.org/wiki/Chemical_weapons
https://en.wikipedia.org/wiki/Weapons_of_mass_destruction
https://en.wikipedia.org/wiki/Anthrax
"Vraag geen genade, en geef het zelf ook niet."
Primaire militaire doelstellingen van de PCCTS, Knights Templar:
1. Terreuracties (inclusief executies)
2. Sabotagemissies
Voordat we beginnen met de bespreking van strategieën voor sabotage moeten we het eens worden over het fundamentele uitgangspunt om sabotagemissie te verkiezen boven terreuracties.
Een regime, in ons geval alle cultureel marxistische regimes van West-Europa, kan niet worden verslagen zonder het fundament van dat regime te verwoesten/verlammen. Het primaire fundament van een regime is de economie. Natuurlijk zal een terreuractie helpen om de economie van een regimes te verzwakken, maar specifieke en geavanceerde sabotagemissies ter verzwakking van de economie van een regime zijn een essentiële vereiste om hen uiteindelijk te verslaan. Geen enkele voormalige regering is ooit omvergeworpen voordat het eerst aanzienlijk was verzwakt door meerdere terreur/sabotage-aanvallen. De reden is dat de bevolking niet zal opkomen en vechten voor hun idealen zolang we nog in economische welvaart leven. De basis voor het bestaan van de verschillende West-Europese gewapende verzetsgroepen is dat ze moeten blijven werven. Zolang een maatschappij een bloeiende economie heeft zal dit letterlijk onmogelijk zijn door het feit dat het regime de werkloosheid tot een minimum kan beperken. We zullen nog moeite hebben met werving in de eerste decennia van de burgeroorlog, fase 1 - 2010-2030, maar als de nationale economieën geleidelijk afbrokkelen (voornamelijk door het verminderen van de nationale cohesie, door China toe te laten tot de WHO/globalisering, door radicalisering van moslims en andere factoren) zullen we een toenemende rekrutering ervaren wegens verhoogde werkloosheid in de EU. De mensen in Europa zullen wel bereid zijn om op te staan en voor hun principes te vechten als ze toch al lijden. Als zodanig moet het een prioriteit zijn om de economieën van de cultureel marxistische regimes verder te helpen verlammen door onze nadruk te leggen op sabotagemissies met behulp van alle beschikbare middelen.
We hebben de waarde van terreuracties al besproken in andere hoofdstukken. De meest efficiënte terreuracties zijn succesvolle operaties die worden gelanceerd tegen de cultureel marxistische verraders van categorie A of B en zich richten op overheidsgebouwen, hoofdkwartieren van de media en andere concentraties van cultureel marxistische/multiculturele elites. Als alternatief zijn er executies. Het primaire doel van terreuracties is niet per se om zo veel mogelijk schade te veroorzaken aan infrastructuur/personen (met uitzondering van zoveel mogelijk verraders van categorie A of B), maar eerder om angst te zaaien in de harten van onze vijanden en iedereen die hen steunt, dus het toebrengen van grote ideologische schade.
Sabotagemissies zullen een even belangrijke taak zijn. Het primaire doel van sabotagemissies is om storingen in het systeem te veroorzaken of te helpen om geleidelijke maar verwoestende economische verliezen te brengen voor de cultureel marxistische regime. De meest krachtige en efficiënte manier om dit te doen is om doelwitten te selecteren en middelen te gebruiken die zullen leiden tot secundaire reacties en effecten. Deze secundaire reacties/effecten kunnen bijvoorbeeld vervuiling/olierampen zijn (die buitengewoon veel geld kosten om op te ruimen), schade aan de elektriciteits- of communicatienetten.
De gemeenschappelijke factor voor beide soorten activiteiten (terreur of sabotage) is dat we het aantal burgerslachtoffers tot een absoluut minimum moeten beperken.
Voordat u begint met uw onderzoek naar potentiële doelwitten voor sabotage moet u gevallen uit het verleden bestuderen (incidenten/aanslagen):
Top 9 van sabotagedoelwitten
Dit geldt ook voor schade aan eigendommen en uitgaven in verband met de incidenten/aanslagen met secundaire effecten, zoals de daaropvolgende sanering en de verliezen voor de industrie. Veel van deze incidenten/aanslagen maakten slachtoffers die uiteraard niet in geld kunnen worden uitgedrukt. Elk verloren leven is onbetaalbaar en is niet meegeteld in de vergelijking.
9. Tankwagen versus brug - 282 miljoen euro
Op 26 augustus 2004 kwam een auto in botsing met een tankwagen met 32.000 liter brandstof op de Wiehltalbrug in Duitsland. De tanker crashte door de vangrail en viel 30 meter naar benden van de A4, wat resulteert in een enorme explosie en brand die het draagvermogen van de brug vernietigde. Tijdelijke reparaties kostten 32 miljoen euro en de kosten om de brug te vervangen worden geschat op 250 miljoen euro.
8. Ongeval met Metrolink - 500 miljoen dollar
Op 12 september 2008 werden 25 mensen gedood bij een van de ergste treinongevallen in de geschiedenis van Californië, toen in Los Angeles een trein van Metrolink frontaal botste met een goederentrein van Union Pacific. Er wordt gedacht dat de trein van Metrolink misschien door een rood sein was gereden terwijl de machinist bezig was met sms'en. De rechtszaken voor doodslag zullen naar verwachting 500 miljoen dollar in verliezen voor Metrolink hebben veroorzaakt.
7. Ramp bij Phillips - 23 oktober 1989 Pasadena, Texas - 1,4 miljard dollar *
De ramp bij Phillips verwijst naar een verwoestende reeks explosies en brand in oktober 1989 vlak bij het Houston Ship Channel in Texas. De eerste explosie werd geregistreerd als 3,5 op de schaal van Richter, en het duurde 10 uur om de brand onder controle te brengen. Zo'n 23 medewerkers werden gedood en 314 raakten gewond. De explosie trof alle faciliteiten binnen het complex, waardoor er 715,5 miljoen dollar aan schade werd veroorzaakt plus een extra verstoring van het productieproces, geschat op 700 miljoen dollar schade.
6. Oklahoma City Bombing - 1,5 miljard dollar(op basis van 9/11 nummers minus 25%)
De bomaanslag in Oklahoma City was een terroristische aanslag op 19 april 1995, gericht op het Alfred P. Murrah Federal Building, een kantorencomplex van de Amerikaanse regering in het centrum van Oklahoma City, Oklahoma. De aanval eiste 168 levens op en 800 mensen raakten gewond. Tot de aanslagen van 11 september 2001 was dit de dodelijkste terroristische daad op Amerikaanse bodem, en het blijft de dodelijkste daad van binnenlands terrorisme in de Amerikaanse geschiedenis. Binnen enkele dagen na het bombardement werden Timothy McVeigh en Terry Nichols beiden opgepakt voor hun rol bij de bombardementen. Onderzoekers stelden vast dat McVeigh en Nichols sympathisanten waren van een militiebeweging die tegen de overheid was en dat hun motief was om wraak te nemen op de regering voor hoe zij de Waco-belegering en incidenten van Ruby Ridge hadden afgehandeld.
5. Exxon Valdez - 2,5 miljard dollar
De olieramp van Exxon Valdez was niet zo'n grote ramp in relatie tot 's werelds grootste olieramp, maar het was een duur grapje vanwege de afgelegen ligging van de Prince William Sound (alleen toegankelijk per helikopter en boot). Op 24 maart 1989 lekte er 10,8 miljoen liter olie toen de schipper, Joseph Hazelwood, de stuurhut verliet en het schip op een rif botste. De opruimingsactie kostte Exxon 2,5 miljard dollar.
4. Piper Alpha Olieplatform - 3,4 miljard dollar
's Werelds ergste off-shore olieramp. Op een gegeven moment was dit 's werelds grootste olieproducent, die 317.000 vaten olie per dag uitspuwde. Op 6 juli 1988 verwijderden en controleerden technici als onderdeel van routineus onderhoud de veiligheidskleppen die van essentieel belang zijn bij het voorkomen van gevaarlijke ophoping van vloeibaar gas. Er waren 100 identieke veiligheidskleppen die moesten worden gecontroleerd. Helaas hebben de technici een fout gemaakt en vergaten om één van de kleppen te vervangen. Om 10 uur diezelfde avond drukte een technicus op een startknop van de pomp voor vloeibaar gas en 's werelds duurste ongeval op een booreiland werd in gang gezet.
Binnen 2 uur was het platform van 300 meter in vlammen gehuld. Het is uiteindelijk ingestort, wat 167 werknemers het leven kostte en leidde tot 3,4 miljard dollar aan schade.
3. Olieramp van de Prestige - 12 miljard dollar
Op 13 november 2002 had de olietanker Prestige 77.000 ton zware stookolie aan boord toen een van zijn twaalf tanks barstte tijdens een storm net buiten Galicië, Spanje. Uit angst dat het schip zou zinken, riep de kapitein de hulp in van de Spaanse reddingswerkers en verwachtte dat ze het schip de haven in zouden loodsen. Maar druk van de lokale autoriteiten dwong de kapitein om het schip uit de buurt van de kust te varen. De kapitein probeerde om hulp te krijgen van de Franse en Portugese autoriteiten, maar ook zij bevalen het schip weg te houden bij hun kusten. De storm eiste uiteindelijk zijn tol op het schip, waardoor de tanker in tweeën brak en er 60 miljoen liter olie in de zee terecht kwam.
Volgens een rapport van de Pontevedra Economische Raad van Bestuur kostte de totale sanering 12 miljard dollar.
2. World Trade Center (terreuraanslagen), 11 september 2001 - 39 miljard dollar *
Omdat de beelden van de brandende torens in ons collectieve geheugen gegrift zijn, hebben de aanslagen van 9/11 geen introductie nodig. Hoewel het niet typisch wordt gezien als een 'brand', hebben de aanslagen van 11 september geresulteerd in de meest dure brand in de geschiedenis van Amerika. Sterker nog, 9/11 was ook een van de duurste rampen van welke aard ook: alleen de orkanen Katrina en Andrew waren financieel verwoestender.
1. Tsjernobyl - 200 miljard dollar
Op 26 april 1986 was de wereld getuige van het duurste ongeval in de geschiedenis. De ramp in Tsjernobyl is wel de grootste sociaaleconomische catastrofe ooit in vredestijd. 50% van de oppervlakte van Oekraïne is op een of andere manier verontreinigd. Meer dan 200.000 mensen moesten worden geëvacueerd en geherhuisvest, terwijl 1,7 miljoen mensen rechtstreeks zijn getroffen door de ramp. Het dodental dat wordt toegeschreven aan Tsjernobyl, met inbegrip van mensen die jaren later aan kanker zijn overleden, wordt geschat op 125.000. De totale kosten, inclusief opruimen, hervestiging en schadeloosstelling van slachtoffers, worden geschat op ongeveer 200 miljard dollar. De kosten van alleen al een nieuwe stalen behuizing voor de kerncentrale van Tsjernobyl bedroegen 2 miljard dollar. Het ongeval werd officieel toegewezen aan de machthebbers die de protocollen van de kerncentrale hadden geschonden en onwetend waren inzake de nodige veiligheidseisen.
* Cijfers van de schadekosten zijn afkomstig van de National Fire Protection Association
Identificeer doelwitten van hoge prioriteit voor de kust van de volgende landen:
Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Noorwegen, Zweden, Spanje
Primaire doelen:
Kies uw doelwitten verstandig en zorg ervoor dat de secundaire effecten verwoestende gevolgen zullen hebben.
Een eenmanscel zal beperkte mogelijkheden hebben. Maar één enkel persoon kan best een vrachtwagen/boot besturen die is geladen met explosieven. Het zou 1-2 jaar kunnen duren om op een veilige manier de materialen te krijgen die nodig zijn voor deze bom (zonder uzelf verdacht te maken), maar de verhouding van materiaal ten opzichte van effect is prachtig. In theorie heeft een missie van 50.000 euro het potentieel om economische verliezen voor onze vijand te veroorzaken die ergens rond de 1-3 miljard euro liggen.
Houd er ook rekening mee dat tankers die ruwe olie vervoeren verdeeld zijn in compartimenten (ze kunnen niet zinken als er slechts één deel beschadigd wordt), dus is het essentieel om ze dwars te raken tijdens een ontploffing (minimaal twee compartimenten, of zorg ervoor dat u genoeg springlading heeft). Dit kan bijvoorbeeld bereikt worden met een vissersboot geladen met explosieven. Bestudeer de verschillende boorplatforms. Weet dat ruwe olie en/of vloeibaar gas altijd wordt opgeslagen in de holle funderingen/pijlers van het platform (de 1-4 steunblokken). Weet dat alle olieplatforms door de EU-regulering verplichte noodschepen hebben liggen binnen een bepaalde straal, dit om het personeel te redden in geval van een ramp, dus de burgerslachtoffers zullen minimaal zijn.
Ook zijn er meestal kazernes aan wal waar militaire eenheden zijn gestationeerd die verantwoordelijk zijn voor maritieme terrorismebestrijding in geval van terroristische aanslagen. Deze professionele militairen hebben speedboten en in sommige gevallen helikopters beschikbaar in geval van mogelijke kapingsscenario's (ze trainen vaak voor aanvallen op de platforms). Ze zullen echter niet in staat zijn om een aanval te voorkomen als u u aan de volgende richtlijnen houdt:
Geschatte tijd die nodig is voor planning/voorbereiding voor de missie: 1-3 jaar.
Mogelijke schade voor enkele cel, één Justiciar Knight, met een budget van 30.000-100.000 Euro:
Succesvolle aanval op een olieplatform die resulteerde in het omvallen van 2 van de 4 fundamentele blokken; het platform zal mogelijk instorten en zinken.
Geschatte primaire en secundaire schade (als gevolg van massale olievervuiling):
Totale schade: 2 - 40 miljard euro in de totale verliezen + enorm schokeffect dat tijdelijk de wereldprijs van ruwe olie en aandelenindices zal destabiliseren (met name op nationaal niveau).
Overzicht van Europese olie/gasplatforms, raffinaderijen, enz.
Zie overzicht (uit 2008):
https://en.wikipedia.org/wiki/St_Fergus_Gas_Plant
OPMERKING: Het is van wezenlijk belang dat het booreiland nog actief is en dat het niet dicht bij bodemuitputting zit [zorg dat u weet dat er nog genoeg grondstoffen te halen zijn].
Er zijn Noorse, Britse en Deense delen van de Noordzee, en alle landen hebben verschillende platformen in een groot gebied.
Britse productie van olie en gas
Alle velden van BP in het Britse grondgebied worden bestuurd vanuit hun kantoor in Dyce, Aberdeen. Dit omvat een aantal velden die niet strikt in de Noordzee zelf liggen. De velden in de Noorse afdeling worden bestuurd vanuit Stavanger.
Aan wal:
Zuidelijke Noordzee:
Centrale Noordzee:
Noordelijke Noordzee:
Ten westen van de Shetland-eilanden:
Noorse productie van olie en gas
Andere Noorse velden:
Franse productie van olie en gas
In Frankrijk wordt jaarlijks ongeveer 1,2 Mt olie en aardgas geproduceerd (24.000 vaten per dag). Deze productie wordt gewonnen uit vele tientallen kleine velden gelegen in het Bekken van Parijs en die van Aquitaine.
De gasproductie voor de open markt (1,1 miljard m3 per jaar, of 100 Mcftd) komt bijna volledig uit Aquitaine, en de diepe gasbel van het veld bij Lacq is goed voor ongeveer 75% van de totale productie.
Hoewel Frankrijks olie- en gasproductie slechts een klein deel van de binnenlandse vraag voorziet, is het toch een bron van economische waarde, zoals blijkt uit het feit dat er een tiental bedrijven in de twee belangrijkste bekkens werkt. Omdat de olieprijs tegenwoordig op zo'n hoog niveau ligt, is deze productie winstgevend, en zou dat dus zelfs blijven met aanzienlijk lagere prijzen.
Hoe kunt u toegang krijgen tot technische gegevens van de exploratie en productie van olie en gas?
Een groot deel van de gegevens zijn opgeslagen door het Franse Bureau exploration-production des hydrocarbures (Bureau Exploratie en Productie van Olie & Gas) ofwel BEPH, en is gemakkelijk in te zien.
- Publicaties van BEPH geven gedetailleerde informatie over de stroom activiteiten van olie en gas in Frankrijk.
- Archieven van BEPH bevatten een vrijwel complete collectie van documenten met betrekking tot de oliebronnen die zijn aangeboord in Frankrijk (bijna 6000 velden). BEPH kan bedrijven ook helpen om oude geofysische gegevens op te halen. Een groot deel van deze gegevens is gemakkelijk toegankelijk voor het publiek tegen redelijke kosten. Dit geldt met name voor veldgegevens.
- IFP (het Franse petroleuminstituut) heeft regionale onderzoeken gepubliceerd over de aardolie-geologie en winstgevendheid van de bodembekkens in Frankrijk.
Duitse productie van olie en gas
Duitsland produceerde in 2005 170.000 vaten olie per dag (bbl/d), waarvan 67.000 bbl/d (39 procent) ruwe olie was.
Duitsland had in 2007 een aardgasproductie van 14,3 miljard kubieke meter en aardgasverbruik van 82,74 miljard kubieke meter.
Door zijn centrale ligging in Europa is Duitsland een belangrijke doorvoerhaven voor aardgasleidingen door de import uit Rusland en de Noordzee. De ruim 650 km lange Mineralölverbundleitung (Netwerkleiding voor mineraalolie; MVL) verbindt de steden Rostock, Schwedt, en Spergau in Oost-Duitsland. Volgens een Statistical Energy Survey van BP uit 2008 had Duitsland in 2007 een raffinagecapaciteit van 2.390.380 vaten per dag.
Bedrijven en Organisaties die zich bezighouden met olie en gas in Duitsland
http://www.mbendi.com/indy/oilg/eu/de/p0005.htm#Directories
Zweedse productie van olie en gas
Volgens het Statistical Energy Survey van BP uit 2008 had Zweden in 2007 een raffinagecapaciteit van 421.720 vaten per dag.
Totale olieproductie per land, 2008 (duizend vaten per dag):
| België | 11 224 |
| Denemarken | 288 848 |
| Duitsland | 150 798 |
| Finland | 9 789 |
| Frankrijk | 70 801 |
| Griekenland | 4 891 |
| Italië | 162 201 |
| Nederland | 72 093 |
| Noorwegen | 2 465 955 |
| Oostenrijk | 24 847 |
| Portugal | 7 861 |
| Spanje | 28 128 |
| Verenigd Koninkrijk | 1 583 868 |
| Zweden | 3 572 |
| Zwitserland | 3 244 |
Productie van droog aardgas (in miljard kubieke meter)
| Denemarken | 356 |
| Duitsland | 578 |
| Frankrijk | 32 |
| Ierland | 15 |
| Italië | 327 |
| Nederland | 2 991 |
| Noorwegen | 3 503 |
| Oostenrijk | 54 |
| Verenigd Koninkrijk | 2 469 |
Productie van vloeibaar aardgas (in duizend vaten per dag)
| Nederland | 9 984 |
| Noorwegen | 274 746 |
| Verenigd Koninkrijk | 137 342 |
Totale petroleumvoorraad, einde van periode (in miljoenen vaten)
| België | 35 |
| Denemarken | 23 |
| Duitsland | 277 |
| Finland | 31 |
| Frankrijk | 179 |
| Griekenland | 40 |
| Ierland | 11 |
| Italië | 128 |
| Luxemburg | 1 |
| Nederland | 131 |
| Noorwegen | 30 |
| Oostenrijk | 23 |
| Portugal | 25 |
| Spanje | 138 |
| Verenigd Koninkrijk | 99 |
| Zweden | 37 |
| Zwitserland | 36 |
Overzicht van West-Europese raffinaderijen
Geraffineerde aardolieproducten
België
Raffinaderij Total Antwerpen, (Total), 352.000 bpd
Raffinaderij Exxon Mobil Antwerpen, (ExxonMobil), 333.000 bpd
Raffinaderij Antwerpen N.V., (Petroplus), 115.000 bpd
Raffinaderij BRC Antwerpen (Petroplus), 110.000 bpd
Denemarken
Raffinaderij Kalundborg, (Statoil), 110.000 bpd
Raffinaderij Fredericia, (Koninklijke Nederlandse Shell), 68.000 bpd
Duitsland
Raffinaderij Schwedt, (PCK) (Shell/PDVSA/BP/AET), 210.000 bpd
Raffinaderij Ingolstadt, (Bayernoil (OMV/Agip/PDVSA/BP)), 262.000 bpd
Raffinaderij Ingolstadt, (Petroplus), 110.000 bpd
Raffinaderij Ruhr Öl, (PDVSA/BP), 246.000 bpd
Raffinaderij Buna SOW Leuna, (Total), 222.000 bpd
Raffinaderij Wilhelmshaven, (ConocoPhillips), 220.000 bpd
Raffinaderij Rheinland Werk Godorf Keulen, (Koninklijke Nederlandse Shell), 162.000 bpd
Raffinaderij Miro Karlsruhe, (MiRo (Shell/ExxonMobil/PDVSA/BP/Conoco)), 285.000 bpd
Raffinaderij Burghausen, (OMV), 70.000 bpd
Raffinaderij Mitteldeutschland Spergau, (Total), 227.000 bpd
Raffinaderij Emsland Lingen, (BP), 80.000 bpd
Raffinaderij Elbe Mineralölwerke Hamburg-Harburg, (Koninklijke Nederlandse Shell)
Raffinaderij Erdölwerk Holstein Heide, (Koninklijke Nederlandse Shell)
Raffinaderij Hamburg (Holburn), (Tamoil), 105.000 bpd
Finland
Raffinaderij Porvoo, (Neste Oil Oyj), 160.000 bpd
Raffinaderij Naantali, (Neste Oil Oyj), 40.000 bpd
Frankrijk
Raffinaderij Gonfreville l'Orcher, (Total), 343.000 bpd
Raffinaderij Provence, (Total), 155.000 bpd
Raffinaderij Vlaanderen, (Total), 160.000 bpd
Raffinaderij Donges, (Total), 231.000 bpd
Raffinaderij Feyzin, (Total), 119.000 bpd
Raffinaderij Grandpuits, (Total), 99.000 bpd
Raffinaderij Port Jerome Gravenchon, (ExxonMobil), 270.000 bpd
Raffinaderij Fos sur Mer, (ExxonMobil), 140.000 bpd
Raffinaderij Reichstett, (Petroplus), 77.000 bpd
Raffinaderij Petit Couronne, (Petroplus), 142.000 bpd
Raffinaderij Berre L'Etang, (Koninklijke Nederlandse Shell), 80.000 bpd
Raffinaderij Lavera Marseille, (Ineos), 220.000 bpd
Raffinaderij Fort de France, (Total), 100.000 bpd
(Lijst incompleet)
Griekenland
Raffinaderij Aspropyrgos, (Hellenic Petroleum), 135.000 bpd
Raffinaderij Elefsina, (Hellenic Petroleum), 100.000 bpd
Raffinaderij Thessaloniki, (Hellenic Petroleum), 66.500 bpd
Raffinaderij Korinthe, (Motor Oil Hellas), 100.000 bpd
Ierland
Raffinaderij Whitegate, (ConocoPhillips), 71.000 bpd
Italië
Raffinaderij Sarpom Trecate, Novara, (ExxonMobil 74,1%/ERG 25,9%), 200.000 bpd
Raffinaderij Esso Augusta, (ExxonMobil), 190.000 bpd *
Raffinaderij Sarroch, (Saras SPA), 300.000 bpd
Raffinaderij Rome, (Total 77,5%/ERG 22,5%), 90.000 bpd
Raffinaderij Falconara Marittima Ancona, (APIOIL), 85.000 bpd
Raffinaderij Mantova, (IESItaliana), 55.000 bpd
Raffinaderij Impianti Sud, (ISAB/ERG), 214.000 bpd
Raffinaderij Impianti Nord, (ISAB/ERG), 160.000 bpd
Raffinaderij Milazzo, (ENI/KNPC), 80.000 bpd
Raffinaderij Sannazzaro de Burgondi, (ENI), 160.000 bpd
Raffinaderij Gela, (ENI), 100.000 bpd
Raffinaderij Taranto, (ENI), 90.000 bpd
Raffinaderij Leghorn Livorno, (ENI), 84.000 bpd
Raffinaderij Porto Marghera Venice, (ENI), 70.000 bpd
Raffinaderij Cremona Refiney, (Tamoil), 80.000 bpd
Raffinaderij Iplom Busalla, Genua [1]
Nederland
Raffinaderij Shell Pernis, (Koninklijke Nederlandse Shell), 416.000 bpd
Raffinaderij Botlek, (ExxonMobil) Rotterdam, 195.000 bpd
Raffinaderij Vlissingen, (Total/Lukoil), 149.000 bpd
Raffinaderij BP Rotterdam, (BP), 400.000 bpd
Raffinaderij Kuwait Petroleum Europoort, (Kuwait Oil Company), 80.000 bpd
Raffinaderij Koch HC Partnership, (Koch), 80.000 bpd
Noorwegen
Raffinaderij Slagen, (ExxonMobil), 110.000 bpd
Raffinaderij Mongstad, (Statoil), 200.000 bpd
Oostenrijk
Raffinaderij Schwechat, OMV, 175.000 bpd
Portugal
Raffinaderij Porto, (Galp Energia), 100.000 bpd
Raffinaderij Sines, (Galp Energia), 200.000 bpd
Spanje
Raffinaderij Bilbao, (Petronor), 220.000 bpd
Raffinaderij Puertollano, (Repsol YPF), 140.000 bpd
Raffinaderij Tarragona, (Repsol YPF), 160.000 bpd
Raffinaderij La Coruna, (Repsol YPF), 120.000 bpd
Raffinaderij Cartagena, (Repsol YPF), 100.000 bpd
Raffinaderij Tenerife, (CEPSA), 90.000 bpd
Raffinaderij Palos de la Frontera, (CEPSA), 100.000 bpd
Raffinaderij Gibraltar, (CEPSA), 240.000 bpd
Raffinaderij Castellon, (BP), 100.000 bpd
Verenigd Koninkrijk
Raffinaderij Lindsey Oil, (Total), 223.000 bpd
Raffinaderij Milford Haven, (Total/Murco), 100.000 bpd
Raffinaderij Pembroke, (Chevron), 210.000 bpd
Raffinaderij Stanlow, (Koninklijke Nederlandse Shell), 246.000 bpd
Raffinaderij Port Clarence Teeside, (Petroplus), 117.000 bpd
Raffinaderij Fawley Southampton, (ExxonMobil), 300.000 bpd
Raffinaderij Humber, (ConocoPhillips), 221.000 bpd
Raffinaderij Coryton, (Petroplus), 208.000 bpd
Raffinaderij Grangemouth, (Ineos), 205.000 bpd
Zweden
Raffinaderij Nynäshamn, (Nynäs Petroleum), 90.000 bpd
Raffinaderij Preemraff Göteborg, (Preem), 90.000 bpd
Raffinaderij Preemraff Lysekil, (Preem), 220.000 bpd
Raffinaderij Shell Göteborg, (Koninklijke Nederlandse Shell), 70.000 bpd
Zwitserland
Raffinaderij Cressier, (Petroplus), 68.000 bpd
Raffinaderij Collombery-Muraz, (Tamoil), 45.000 bpd
Raffinaderijen en output van straaljagerbrandstof, per land, 2008 (in duizend vaten per dag):
| België | 40 434 |
| Denemarken | 10 784 |
| Duitsland | 102 486 |
| Finland | 14 683 |
| Frankrijk | 119 984 |
| Griekenland | 39 896 |
| Italië | 61 945 |
| Nederland= | 132 238 |
| Noorwegen | 14 850 |
| Oostenrijk | 10 137 |
| Portugal | 15 929 |
| Spanje | 59 189 |
| Verenigd Koninkrijk | 141 107 |
| Zweden | 5 295 |
| Zwitzerland | 4 044 |
Evaluatie van de doelwitten - booreilanden vs gasplatforms en productie-installaties ten opzichte van raffinaderijen/opslag
Ondanks mijn beperkte ervaring met grondige structuuranalyse van petroleum etc zal ik mijn inzicht van de verschillende potentiële doelwitten delen op basis van mijn algemene kennis.
Booreilanden vs gasplatforms
Het opgeslagen vloeibare aardgas in de pijlers zou een aanzienlijk grotere secundaire ontploffing geven in vergelijking met ruwe olie. Als ik het goed begrijp zou een secundaire gasexplosie het boorplatform min of meer volledig vernietigen (gezien het feit dat de opslagruimtes in de pilaar vol of half vol zijn) en het zal het platform waarschijnlijk doen zinken. Het zou totale verwoesting zijn. Maar de kosten in verband met rampen op boorplatforms komen ook van secundaire effecten zoals het lekken van vloeistoffen/vervuiling. Vloeibaar gemaakt gas verspreidt zich gemakkelijk in water en zou leiden tot minder vervuilingseffecten in vergelijking met ruwe olie, die stolt en een ernstige bedreiging voor het milieu vormt (en dus resulteert in zeer dure opruimingsacties). Het is onduidelijk welk doelwit de grootste economische verliezen teweeg zou brengen. Als u genoeg explosieven heeft (3000-6000 kg) zou ik gaan voor het olieplatform. Maar als de explosieven minder beschikbaar zijn (1000-3000 kg) zou ik gaan voor het gasplatform.
Olieraffinaderijen versus gasterminals/raffinaderijen
Raffinaderijen en gasterminals (die koppelen pijpleidingen van zee aan pijpleidingen op het land) zijn allemaal aan wal en zijn daarom minder kwetsbaar voor explosies vanaf één bron.
Het principe van de beschikbaarheid van explosieven kan hier ook worden toegepast. Bepaalde delen van de gasterminals en raffinaderijen zijn aanzienlijk kwetsbaarder voor explosies omdat het vloeibaar gemaakte gas zal dienen als een katalysator voor de secundaire explosie en de ravage extra groot zal maken. Het is echter essentieel dat het juiste deel van de raffinage/terminalstructuur wordt gebombardeerd. Het hele punt is om een secundaire reactie teweeg te brengen of zelfs een kettingreactie die resulteert in maximale verwoesting en dus maximale directe en indirecte economische verliezen.
Opslagfaciliteiten voor ruwe olie of benzine/benzeen
Opslagfaciliteiten worden vaak opzettelijk op afgelegen locaties gebouwd, ver weg van waardevolle en dure infrastructuur. Als zodanig zal het aanvallen van opslagfaciliteiten resulteren in een beperkte directe en indirecte schade.
Schepen voor LNG als wapens gebruiken (tankerschepen en tankwagens voor vloeibaar aardgas)
LNG-schepen worden beschouwd als aanzienlijk krachtiger als wapens in vergelijking met benzeen/benzineschepen.
LNG heeft een significant explosief effect terwijl het effect van benzeen/benzine meestal beperkt is tot dat van een vuilverbrandingsoven.
Het probleem is echter dat de kaping van LNG-tankers (met als doel ze dicht bij platforms of hoogwaardige structuren aan de kust te laten ontploffen) moeilijk zal zijn als gevolg van de maritieme terrorismebestrijders die specifiek zijn opgeleid voor dergelijke scenario's en meestal binnen een straal van 20 minuten klaarstaan.
Conclusies
Dergelijke verwoestende sabotagemissies, die de mogelijkheid bieden om de economie van een land te verlammen, mogen niet worden ingezet door verzetsstrijders in landen waar er realistische mogelijkheden zijn voor een democratische regimewisseling of waar de mensen twee decennia van ernstige mentale conditionering (hersenspoeling) hebben ondergaan, en het moet daarom worden beperkt tot West-Europese landen.
Dit soort economisch verwoestende activiteiten moet worden ingezet in landen waar geen hoop is op redding door middel van democratische middelen (als gevolg van tientallen jaren van ernstige ideologische hersenspoeling), zoals:
Duitsland, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Zweden, Noorwegen, België, Nederland, Luxemburg, Zwitserland, Oostenrijk, enz.
[Breivik had dit eerder 3.49 genoemd, maar heeft het ingeschoven bij 3.54]
Ik heb meer dan 100 instructies/handleidingen beoordeeld over hoe men de verschillende explosieven en/of verbindingen kan synthetiseren. Maar ik heb nog nooit een relevante gids voor laboratorium-apparatuur gevonden waarin wordt uitgelegd wat er nodig is en waarvoor het wordt gebruikt bij de productie van bepaalde explosieven. Ik heb daarom besloten om het grootste deel van de informatie die u moet weten bij te voegen in dit compendium:
De basis - Benodigde kennis van scheikunde
Ondanks wat anderen misschien beweren, heeft u geen formele opleiding nodig om explosieven te maken. Ik heb honderden verschillende gidsen, recepten en instructies bestudeerd en kan eerlijk zeggen dat het een relatief veilige onderneming is, zolang u de nodige voorzorgsmaatregelen neemt en de meest instabiele explosieven vermijdt. Het benodigde niveau is afhankelijk van welke verbinding u kiest om mee te werken. Bepaalde productietechnieken vereisen een eenvoudig destillatieproces, terwijl anderen een gefractioneerde destillatie vereisen. U zult misschien stoffen moeten zuiveren door middel van een proces genaamd kristallisatie. U hoeft heus geen bachelor- of masterdiploma te hebben om te leren wat u nodig heeft om explosieven te maken. Zolang u uiterst voorzichtig bent en de vereiste voorzorgsmaatregelen neemt, is er een kans van 90-95% dat u zult slagen zonder ongevallen. En als er ongelukken zijn, is de hoeveelheid stoffen waarmee u werkt waarschijnlijk klein genoeg om u er zonder ernstige verwondingen van af te laten komen.
Het moet wel worden opgemerkt dat 30% van de geregistreerde explosies in de VS een ongeluk is. En volgens de marxistische terrorist en massamoordenaar Che Guevara blies de helft van de mensen die hij er op uit stuurde om explosieven te maken zichzelf op (waarschijnlijk omdat ze gebrekige instructies gebruikten, voorzorgsmaatregelen negeerden en open vuur gebruikten).
Vereiste laboratoriumapparatuur
U zult het waarschijnlijk wel overleven als u keukenspullen gebruikt, maar gezien de lage kosten van laboratoriumglaswerk raad ik u aan om te investeren in de volgende items. De belangrijkste reden is omdat glaswerk van laboratoriumkwaliteit speciaal is ontworpen voor verhitting, terwijl keukenglaswerk kan breken als het direct op een hete plaat wordt verhit, met mogelijk fatale gevolgen. Gebruik in GEEN geval verhitting met open vuur. Gebruik altijd een elektrische hittebron, bij voorkeur een magneetroerder. De meeste ongevallen met betrekking tot explosieven komen door open vuur of dat mensen explosief materiaal op de vloer laten vallen, dus wees voorzichtig.
Aanbevolen veiligheidsuitrusting:
Veiligheid in het laboratorium:
Uiteraard kunnen wij door onze beperkte middelen sommige, maar niet alle van de volgende richtlijnen volgen:
De materialen die opgeslagen liggen in het laboratorium, zoals hardware, regulatoren, glaswerk, oplosmiddelen, poeders, zuren enzovoort worden van elkaar gescheiden in afzonderlijke koelbaden om breuk en andere ongewenste interacties te voorkomen.
Elektrische apparatuur, waaronder variacs [variabele autotransformator], roerstaafjes, vacuümpompen, enz. mogen geen stroom krijgen door verlengsnoeren of gewone netsnoeren. Er moeten zonder uitzondering geaarde stekkers worden gebruikt; bestaande niet-geaarde stekkers moeten onmiddellijk worden vervangen (dit is te duur om helemaal te voorkomen, moet geen probleem zijn met een goede ventilatie).
Controleer uw glaswerk voor elk gebruik zorgvuldig op sterretjes/barsten, krassen of etsen. Scheuren kunnen de kans op breken verhogen of kunnen veroorzaken dat er chemicaliën uit het glaswerk lekken.
Verzegel glazen centrifugebuisjes met rubberen stop die op zijn plaats zit vastgeklemd. Wikkel het glaswerk in isolatieplakband en zet [de centrifuge] achter een metalen scherm. U kunt de buisjes ook inwikkelen met isolatieplakband en er meerdere lagen los doek rondom leggen, daarna vastklemmen achter een veilig schild.
Glazen reageerbuisjes met hogedruksluiting mogen niet meer dan voor driekwart vol zijn.
Afgesloten flessen en buizen met brandbare materialen worden in doeken gewikkeld, achter een veiligheidsschild, daarna langzaam afgekoeld, eerst met een ijsbad, vervolgens met droogijs.
Isolatieplakband (tegen wrijving): De op rubber gebaseerde lijm maakt het tot een elektrische isolator en biedt enige mate van bescherming tegen vloeistoffen en corrosie. In het verleden werd isolatieplakband veel gebruikt door elektriciens, maar elektrisch tape van PVC heeft het tegenwoordig vervangen in de meeste toepassingen.
Bij het werken met gevoelige elektrische componenten of vluchtige materialen (zoals papier/poeders/brandbare vloeistoffen) kunnen vonken en elektrische ontlading leiden tot rampzalig falen in gevoelige elektrische componenten en vluchtige stoffen in brand zetten. Neem maatregelen om dat te bestrijden:
Hoe kunt u statische elektriciteit voorkomen: Haar, kleding en schoenen zijn goed bekende oorzaken van statische elektriciteit. Ontlaad de statische energie door een geaard toestel aan te raken, zodat het naar de grond loopt, of door een neutraliserende lading aan te brengen. Statische energie hoopt zich op in gebieden waar de lading niet kan ontsnappen.
Hier zijn een aantal methoden om statische elektriciteit en/of diens opbouw te elimineren:
Vonken van elektrische apparatuur kunnen dienen als een ontstekingsbron voor ontvlambare of explosieve dampen of brandbare materialen. Zorg ervoor dat u acceptabele ventilatie heeft, zodat u geen opbouw van "explosieve damp" heeft in de buurt van ingeschakelde elektrische apparatuur.
Alle elektrische snoeren moeten voldoende isolatie hebben om direct contact met bedrading te voorkomen. In een laboratorium is het bijzonder belangrijk om alle kabels te controleren voor elk gebruik, want bijtende chemicaliën of oplosmiddelen kunnen de isolatie aantasten.
Beschadigde snoeren moeten worden gerepareerd of onmiddellijk ontkoppeld worden, vooral in natte omgevingen zoals koelcellen en rondom waterbaden.
Wanneer u in de buurt van apparatuur die is aangesloten moet komen, dienen u handen droog zijn en, indien mogelijk, dient u niet-geleidende handschoenen te dragen en schoenen met geïsoleerde zolen.
Werk wanneer u dit veilig kunt doen met slechts één hand, terwijl u de andere hand op uw zij houdt of in uw zak, weg van alle geleidende materialen. Deze voorzorgsmaatregel vermindert de kans op ongevallen die leiden tot stroom die door de borstholte loopt.
Minimaliseer het gebruik van elektrische apparatuur in koude ruimten of op andere plaatsen waar condensatie waarschijnlijk is.
Als er water of een chemische stof op apparatuur is gemorst, schakel de stroom uit met de hoofdschakelaar of stroomonderbreker en trek de stekker uit het apparaat.
Aarding
Plug in het laboratorium alleen apparatuur in met geaarde/driesporige stekkers. Het derde spoor biedt een weg naar de grond voor de interne elektrische kortsluiting, waardoor het de gebruiker beschermt tegen een mogelijke elektrische schok.
Smeltveiligheden
Smeltveiligheden zijn ontworpen om de toevoer van elektriciteit automatisch te beperken of af te sluiten van in het geval van aardingsfouten, overbelasting of kortsluiting in het bedradingssysteem. Aardlekschakelaars, stroomonderbrekers en stoppen zijn drie bekende voorbeelden van dergelijke apparaten.
Stoppen en stroomonderbrekers voorkomen oververhitting van de draden en componenten die anders brandgevaar zouden kunnen creëren. Ze koppelen het circuit af wanneer het overbelast raakt. Deze beveiliging tegen overbelasting is zeer nuttig voor apparatuur die voor langere tijd moet draaien, zoals roerders, vacuümpompen, droogovens, variacs en andere elektrische apparatuur.
Deze smeltveiligheid ofwel aardlekschakelaar is ontworpen om elektrische energie af te sluiten als er een aardlek wordt waargenomen, dit om de gebruiker te beschermen tegen een mogelijke elektrische schok. De aardlekschakelaar is vooral nuttig in de buurt van een gootsteen en vochtige locaties. Omdat het kan veroorzaken dat de apparatuur onverwacht afslaat, is het mogelijk niet geschikt voor bepaalde toestellen. Draagbare adapters (te vinden in de meeste catalogi voor veiligheidsvoorzieningen) worden gebruikt met een niet-geaard stopcontact.
Elektrische apparatuur die nodig is:
Het huren van een lab
Veel mensen maken de fout om hun stedelijke appartement als een lab te gebruiken. Ten eerste, als iemand (buren, vrienden, familie) u een masker/gezichtsmasker/Hazmat-pak ziet dragen, zullen ze de systeembeschermers op de hoogte stellen. Als ze per ongeluk op iets van uw apparatuur stuiten, zullen ze de systeembeschermers waarschuwen. Als iemand in uw blok chemische geuren ruikt zullen ze ook de systeembeschermers waarschuwen. Wees dus geen idioot en neem geen onnodige risico's. Huur een klein huisje/boerderijtje op een afgelegen plaats. Als u zich dat niet kunt veroorloven, dan kunt u beter helemaal niet gaan werken met explosieven en zou moeten overwegen uw operatie te beperken tot een die slechts pistolen vereist.
Glaswerk en andere elementaire lab-apparatuur
1 x trechter van glas, 70 mm doorsnee: 5 €
1 x trechter van glas, 50 mm: 4 €
4 x trechter van plastic, 100 mm: 8 € (zuivering door 4 koffiefilters)
1 x trechter van plastic, 45 mm: 2 €
1 x thermometer -40 tot 110: 4 € (voor oven)
2 x thermometer -10 tot 110: 4 € (20 cm lange glazen variant)
1 x maatcilinder 500 ml: 18 € (voor het meten van vloeistoffen)
1 kristallisatiebeker van 140 tot 400 mm: 14-50 €(een glazen lasagneschaal is een goedkoper alt)
2 bekerglazen van 2000 ml: 47 €
2 bekerglazen van 1000 ml: 27 €
4 bekerglazen van 600 ml: 24 €
2 bekerglazen van 250 ml: 12 €
1 bekertang: 7 € (tang om kokend hete bekers mee aan te pakken)
1 erlenmeyer (bekerglas) 1000 ml: 14 €
1 erlenmeyer 500 ml (smalle hals): 8 €
1 erlenmeyer 500 ml (brede hals): 8 €
6 farmaceutische flessen, glas (donkerbruin), 200 ml: 8 € (opslag van ontsteker lading/primaire expl onder water.)
2 farmaceutische flessen, glas (donkerbruin), 500 ml: € 4 (opslag van primaire springlading)
3 farmaceutische flessen, glas (donkerbruin), 1000 ml: 7 € (opslag van primaire springlading)
1 pakje pH-papier 0-14, 100 strips: 11 €
1 porseleinen schaal, 80 mm: 2 € (voor het koken bovenop een erlenmeyer)
2 glazen staven, roerstaafje 6 x 200 mm: 2 €
5 druppeltellers: 5 €
1 paar zuur bestendige handschoenen: 6 €
100 paar latex handschoenen: 11 €
1 laboratoriumschort: 9 €
1 vijzel van 100 mm: 11 €
2 pipetteerfles, plastic 100 ml: 2 €
2 plastic dozen voor opslag, vierkant, 500 ml: 6 €
1 plastic doos voor opslag, vierkant, 250 ml: 2 €
1 plastic doos voor opslag, vierkant, 100 ml: 2 €
1 lepel met spatel, 150 mm: 2 €
1 spatel van 21 cm: 2 €
1 reinigingsborsteltje: 4 €
1 bekerborstel 21 cm: 3 €
1 reageerbuisborsteltje 400 mm: 5 €
2 plastic dozen, 31 x 43 x 15: 19 € (voor de verdamping van vloeistoffen)
25 keer spuit en naald, 1 ml: 6 € (voor het injecteren van pure nicotine in holle kogels)
100 stuks filtreerpapier van 125 tot 200 mm: 3 € (past in grote trechters)
1 eenpits elektrische kookplaat: 23 € (voor het geval u een extra nodig heeft)
Opmerking: Voor bepaalde artikelen van de leverancier die ik heb gekozen was er een minimale bestelling van 10. Daarom moest ik meer glazen bekers en erlenmeyers kopen dan nodig was. Toch heb ik alleen de benodigde hoeveelheid apparatuur genoemd en niet het overschot dat ik heb gekocht. Erlenmeyers zijn vaak beter dan bekers omdat het gemakkelijk is om daar trechters etc in te gebruiken, plus omdat de vloeistof niet zo snel verdampt door de smalle hals van de erlenmeyer.
Eindnoot: Ik heb geprobeerd om drie internationale leveranciers van tweedehands laboratoriumspullen te bereiken (een Duitse, een Britse en een Amerikaanse), maar ze adviseerden me om gewoon te bestellen bij een nationale/lokale leverancier, omdat glaswerk meestal lokaal/nationaal wordt gekocht vanwege de betrekkelijk lagere kosten. Dus neem gewoon contact op met bijvoorbeeld de lokale leverancier in uw land die aan scholen en hogescholen/universiteiten levert, of alternatieve leveranciers.
[Breivik had dit eerder 3.49 genoemd, maar heeft het ingeschoven bij 3.54]
Een bom wordt meestal onderverdeeld in 3 aparte springladingen:
De grootte van uw primaire en secundaire lading is afhankelijk van de kwantiteit, kwaliteit en zuiverheid van uw tertiaire lading. Ik heb geconcludeerd dat de volgende explosieven om verschillende redenen het meest geschikt zijn voor mijn doel (per 2010):
DDNP als ontstekingslading (primaire lading)
Picrinezuur als boosterlading (secundaire lading)
ANFO of ANNM (tertiaire lading)
Ik zal proberen om een aantal problemen aan te snijden en advies te geven over welke verbindingen nog steeds voor ons beschikbaar zijn per 2010.
Hoe vindt men recepten om bommen te maken, handleidingen en andere relevante instructies op het internet?
Voordat u begint met uw "onderzoeksfase explosieven" moet u ten minste de diensten zoals anonymizer.com gebruiken die uw IP-adres verbergen. De service anonymizer.com biedt u nu in 2010, voor zover ik weet, een degelijk niveau van bescherming. Probeer forums en sites te vermijden die niet pluis lijken met betrekking tot monitoring. Probeer om nooit uw naam etc. te registreren om toegang te krijgen tot forums.
De eerste weken van mijn "onderzoeksfase explosieven" heb ik zeker in de loop van 2 weken 200 uur gezocht op google. Ik was bang dat ik obscure zoekmachines moest gebruiken omdat google vele zoektermen of bronnen had verboden, maar tot mijn verbazing leek google volledig functioneel te zijn in dit verband. Er zijn veel verschillende forums voor explosieven (bijvoorbeeld: roguesci.org/theforum) die dieper in zullen gaan op honderden verschillende recepten en methoden van fabricage van explosieven. Er zijn honderden verschillende boeken over dit onderwerp. Maar de meeste daarvan zijn vrij moeilijk te vinden, tenzij u de titel van het boek al kent. Ik zal een lijst van goede boeken maken die u kunt opzoeken:
Literatuurlijst
Improvised Primary Explosives (PDF)
Revised Black Book - A Guide To Field-Manufactured Explosives - William Wallace
Home and Recreational Use of High Explosives - Ragnar Benson (PDF)
Igniter, High Temp, How to make it (PDF)
Ragnars Detonators (PDF)
ANNM (PDF)
Nitromethane explosives (PDF)
Nitromethane Liquid Explosive (PDF)
Mujahideen Explosives Handbook (PDF)
Ik heb op thepiratebay.org ook twee bibliotheken gevonden, genaamd:
"Forbidden Knowledge" (15 boeken)
._3842828-How-to-Make-Acetone-Peroxide
._Disaster Preparation Survival
._Elements_of_military_science
._Explosives_Black_Book_Companion
._Guerrilla_s Arsenal
._Home_Workshop_Explosives_-_Uncle_Fester
._How to Start Train a Militia Unit
._IRA-Handbook
._Ragnar_Benson_-_Homemade_Detonators
._Synthesis II
._The Anarchists Cookbook
._The Chemistry of Powder and Explosives
._THE_PREPARATORY_MANUAL_OF_EXPLOSIVES
._THE-COMPLETE-KITCHEN-IMPROVISED-PLASTIC-EXPLOSIVES
._Uncle-Fester-Secrets-of-Methamphetamine Manufacture-7th-Edition
en een ander heel groot bestand met meer dan 200 boeken en een lading aan bestanden:
"Explosives Books Collection" (639 bestanden)
U hoeft niet twee weken te besteden aan het bestuderen van de bovenstaande literatuur, want ik heb de belangrijkste informatie hier toegevoegd (mits het u lukt om de materialen te verwerven).
Productie van explosieven - de moeite waard of niet?
Iedereen moet zich bewust worden van het feit dat de inlichtingendiensten van de EUSSR sinds 9/11 met succes 200-300 jihadistische cellen hebben ontdekt en opgepakt op Europese bodem. Meer dan 95% van hen was explosieven aan het maken. Stel u voor dat deze personen explosieven geheel hadden genegeerd en zich in plaats daarvan hadden gericht op kleine operaties met wapens. Als ze dat hadden gedaan, zouden ze nu al met succes meer dan 1000 Europeanen hebben vermoord. Dit waren allemaal mujahedeen maar met een schijnbaar starre mentaliteit.
Alle Justiciar Knights moeten zich afvragen: moet ik explosieven maken of het gewoon bij vuurwapens houden? Deze beslissing komt echt neer op wat u verwacht te bereiken. Een goed geplande aanval met een aanvalsgeweer kan 30 verraders van categorie B doden, terwijl een mislukt productieproces van explosieven zou kunnen resulteren in een dode Justiciar Knight en dus 0 executies van verraders. Ook is er een kans van 30% om opgepakt te worden tijdens een productieproces van explosieven (voor personen die niet op een zwarte lijst en geen strafblad hebben), en die kans verdubbelt voor elke betrokken persoon. Voor iemand die al op de zwarte lijst staat (bij de inlichtingendienst) is er minder dan 10% kans op succes bij het maken van explosieven. Als hij ook 3 andere mensen van de zwarte lijst erin betrekt is de slagingskans van 10% beperkt tot 3%.
Dus de vraag blijft, is het echt de moeite waard om uw leven te wagen voor een militaire operatie met slechts 3% kans op succes? Het is waarschijnlijk de moeite waard als u een realistische kans heeft (50% of meer) om met succes een vrachtwagenbom van 500 kg te creëren die de mogelijkheid heeft om een middelgroot tot groot gebouw te vernietigen, dus direct 1-300 verraders van categorie A, B of C te executeren. Maar als uw bom waarschijnlijk maar genoeg kracht heeft om 1-15 personen te doden, bent u waarschijnlijk beter af als u zich richt op het perfectioneren van een kleine operatie met vuurwapens. Want een kleine operatie met vuurwapens moet haast wel resulteren in 10-30 executies voor missies van eenmanscellen, 20-60 executies voor tweemanscellen en 30 tot 90 executies voor driemanscellen. Dus voordat u besluit of u een bom wilt gebruiken voor uw missie, wees altijd pragmatisch en kies voor een realistische optie die uw mogelijkheden weerspiegelt. Kies nooit acties die minder 50% kans van slagen hebben, tenzij de resultaten uitzonderlijk groot zijn. Wees ambitieus, maar wees tegelijkertijd niet naïef. De productie van explosieven is niet voor iedereen weggelegd en mag NIET ieders doel worden. Voor alle Justiciar Knights MOET een succesvolle missie het uiteindelijke doel zijn, en voor het grootste deel zal dit uw operatie beperken tot kleine terreuracties met vuurwapens op niet verdedigde concentraties van verraders van categorie A, B of C.
Primaire springlading/ontsteker (meestal niet meer dan 6 tot 20 g)
Primaire springlading/primaire springstoffen
Een blasting cap [primaire springlading, inleispringstof] is een klein gevoelig primair explosief dat over het algemeen gebruikt wordt om een grotere, krachtigere en minder gevoelige secundaire springstof te laten ontploffen, zoals TNT, dynamiet of plastic explosief.
De meeste ontstekers bevatten iets dat ook wel een inleispringstof genoemd wordt. Een primaire springlading kan ook een booster bevatten, een ander explosief dat de lading krachtiger maakt, en dus betrouwbaarder voor de ontploffing van secundaire stabiele explosieven.
Inleispringstof kan ontploffen door de reactie van een relatief zwakke mechanische schok of een vonk; als het gebruikt wordt in de vorm van ontsteker, steekt het de booster aan die vervolgens het belangrijkste explosieve bestanddeel aansteekt. Het zit ook in slaghoedjes, gemengd met wrijvingsmiddelen en andere componenten. Een eerste leiding moet erg brisant zijn [snel, krachtig] en moet een hoge ontploffingssnelheid hebben. De belangrijkste/populaire primaire explosieven zijn kwikfulminaat, DDNP (diazodinitrophenol), acetonperoxide (AP), HMTD (Hexamethyleen triperoxide diamine), PETN (te moeilijk om te produceren), loodazide, loodtrinitroresorcinaat, zilverazide, en tetrazene.
Beschrijving van de vier meest populaire van primaire springstoffen:
Acetonperoxide
Stabiliteit: ZEER instabiel
Risico: Onaanvaardbaar (meer dan 30% kans om uzelf op te blazen)
Gemakkelijk te produceren: relatief eenvoudig
Zeer populair onder jihadistische terroristen en waarschijnlijk de makkelijkste verbinding om te produceren (hoewel waterstofperoxide steeds moeilijker te krijgen wordt als gevolg van de EU-wetten voor terrorismebestrijding). Ik heb slechts één enkele Britse leverancier gevonden op eBay voor de vloeistof van 30%. Maar probeer dit niet zelf te maken want het is extreem instabiel (gevoelig voor wrijving en schokken). Er is een kans van 40% dat u uzelf uiteindelijk op zult blazen.
Kwikfulminaat
Stabiliteit: zeer instabiel
Risico: Enigszins acceptabel (meer dan 15% kans om uzelf op te blazen)
Gemakkelijk te produceren: relatief eenvoudig
Zeer populair onder hobbyisten. Deze verbinding is merkbaar stabieler dan AP, maar brengt nog steeds een ZEER HOOG risico met zich mee omdat het instabiel is en gevoelig voor wrijving, schokken en zelfs voor statische elektriciteit. 5 keer veiliger dan AP.
DDNP (Diazodinitrophenol)
Stabiliteit: instabiel (maar aanzienlijk stabieler dan AP en aanzienlijk stabieler dan KF)
Risico: Enigszins aanvaardbaar (minder dan 5-10% kans om uzelf op te blazen)
Gemakkelijk te produceren: enigszins makkelijk
Bij het aanmaken van een ontstekingsmechanisme is het aanbevolen dat u DDNP kiest want het is aanzienlijk minder gevoelig dan KF en AP, maar toch gevoelig genoeg om effectief alle boosters en de vele secundaire explosieven te starten. Het heeft nog steeds een HOOG risico, is instabiel en gevoelig voor wrijving, schokken en tot op zekere hoogte statische elektriciteit. 10 keer veiliger dan AP. De lading moet echter minimaal 6 g zijn en ergens in zitten om goed te kunnen ontploffen.
Als ik een verbinding moest kiezen voor productie, zou ik eerst DDNP kiezen, vervolgens KF of HMTD.
HMTD (Hexamethyleentriperoxidediamine) - Niet goed beoordeeld
Hexamethylenetriperoxidediamine, ofwel HMTD, is een primaire explosief, zeer goed om thuis te maken wegens het feit dat de ingrediënten in Europa zeer gemakkelijk te krijgen zijn. Het is een betere primaire en minder gevoelige springlading dan kwikfulminaat, en stabieler bij opslag dan dan CTAP. De ontploffingssnelheid [VoD] is 5100 m/s bij 1,10 g/cm3. Relatieve brisantie = 0,35.
Zoals alle explosieven, in het bijzonder organische peroxiden, moet deze niet voor langere tijd worden opgeslagen. Het breekt geleidelijk af (hoewel ik een zeer oud proefmonster heb dat het nog steeds prima doet), en er zijn enkele gevallen van spontane ontploffing. Ik denk echter dat dit wordt veroorzaakt door onvoldoende wassen.
Niet goed beoordeeld. Mijn indruk is dat DDNP een betere optie is. U zult waarschijnlijkwel willen kiezen voor HMTD als u problemen hebt met het kopen van de materialen voor DDNP.
De beste en veiligste keuze vanaf 2010 zou DDNP zijn:
DDNP - Algemene informatie
4,6-dinitrobenzeen-2-diazo-1-oxide,
Synoniemen: DINOL, Diazodinitrophenol
FORMULE: C6H2N4O5
VoD: 4400 m/s bij 0.9 g/cc. 6600 m/s bij 1.5 g/cc. 6900 m/s bij 1.6 g/cc. 7000 m/s bij 1.63 g/cc.
GELIJKWAARDIG AAN: [0,7 g DDNP staat gelijk aan een #8 cap die men noemt bij de voorbereiding van explosieven]. #6 cap = 0,5 g.
GEVOELIGHEID: Wrijving: minder gevoelig dan kwikfulminaat. Kleine hoeveelheden branden als schietkatoen. Zal ontploffen in hoeveelheden die groter zijn dan 6 g.
NADELEN: Obscure chemicaliën nodig.
COMPATIBILITEIT: Bijna alle hoge explosieven en metalen.
AANVULLENDE INFORMATIE: Leidblokexpansie: 326 cc./10 gram
De aanbevolen inleispringstof is DDNP, want het is niet giftig, makkelijk te maken en niet te gevoelig. De wrijvingsgevoeligheid van DDNP is veel minder dan die van kwikfulminaat, maar het is ongeveer gelijk aan die van loodazide. DDNP wordt gebruikt met andere materialen om mengsels te vormen, vooral wanneer een hoge vuur- of warmtegevoeligheid gewenst is. DDNP wordt vaak gebruikt als een primaire springlading in toepassingen met drijfgasprimers en is een vervanging voor loodstyfnaat in de zogenoemde "niet-giftige" (loodvrije) composities van primingexplosieven.
DDNP (diazodinitrophenol) is een primair zwaar explosief. Het wordt uitgebreid gebruikt in commerciële ontstekers die worden aangestoken via een lont met buskruit. Het is in stabiliteit superieur aan kwikfulminaat maar is niet zo stabiel als loodazide.
DDNP kan niet ontploffen wanneer het in de vrije lucht is, maar wanneer het ergens in zit kan het een snelheid halen van 6900 m/s. Voor een primaire springlading is het relatief ongevoelig voor wrijving en schokken, maar het is nog steeds sterk spul wanneer het ergens in zit. DDNP heeft goede eigenschappen voor opslag.
Belangrijk:
De diazodinitrophenol moet worden gedroogd voordat het zal exploderen. Drogen duurt 24 uur indien het gebeurt bij kamertemperatuur, of in 2 uur als de kristallen in een beker hangen die in heet water is ondergedompeld. De diazodinitrophenol moet worden opgeslagen in een afgesloten glazen schaal. Het is veiliger om het explosief vochtig op te slaan, met ongeveer 25% water. Droog het onmiddellijk voor gebruik.
DDNP veiligheid
Bewaar dit materiaal niet voor langere tijd droog. Voor opslag: sla het ondergedompeld op in watervrije kerosine op in goed afgesloten amberkleurige glazen flessen, en uit de buurt van licht.
DDNP wordt minder gevoelig door onderdompeling in water.
Het breekt af bij blootstelling aan direct zonlicht en ontploft hevig bij verhitting tot 150°C. Het ontploft gemakkelijk door vonken, vuur, trillingen of wrijving. Kan aanzienlijk dicht opeengepakt worden zonder dat het meteen ontploft. Opeengepakte monsters kunt u nog steeds gemakkelijk laten ontploffen. DDNP is minder gevoelig dan kwikfulminaat en heeft een grotere ontploffingssnelheid .
Het zal ontploffen bij aanraking met een harde klap, maar als het wordt ontstoken wanneer het nergens in zit, brandt het met een snelle flits, zelfs in hoeveelheden van enkele grammen. Deze brand produceert weinig of geen lokale schok en zal een zwaar explosief niet meteen doen exploderen.
Productiemethode 1 - DDNP/Diazodinitrophenol
DDNP of dinol staat voor Diazodinitrophenol en heeft de reputatie dat het wat betreft prestaties een van de beste primaire springladingen is die er zijn. De synthese wordt vaak over het hoofd gezien omdat weinig mensen het aan de praat hebben gekregen. Het heeft een hoge stabiliteit voor een primaire springlading. Het enige nadeel is dat sommige chemicaliën die nodig zijn voor de procedure moeilijk te vinden zijn of eerst zelf moet worden gesynthetiseerd. De synthese heeft eigenlijk veel reacties in zijn proces. Het bestaat vooral uit twee delen: voorbereiding van natriumpicramaat, dan diazotering van picramisch zuur. Ik heb deze procedure wel met succes kunnen afronden, en ik ben tevreden met mijn product.
C6H3N3O7 + NaOH ---> C6H2N3O7Na + H2O (picrinezuur geneutraliseerd met natriumpicraat)
S + NaOH ----> Na2Sx (natriumpolysulfide)
C6H2N3O7Na + reduceren van de verbinding ----> C6H4N3O5Na (natriumpicraat verworden tot natriumpicramaat)
C6H4N3O5Na + H2SO4 ----> C6H5N3O5 + NaHSO4 (natriumpicramaat aangezuurd tot picramisch zuur)
C6H5N3O5 + HNO2 ----> C6H3N4O5 (gediazoteerd picramisch zuur)
Materialen
Chemicaliën
Picrinezuur
Natriumhydroxide (verbinding die u kunt maken van basisstoffen)
Zwavel
Zwavelzuur
Natriumnitriet
Aceton (150 ml per partij, dus 5-100 ml zou genoeg moeten zijn), gebruikt om te mengen met semi-pure DDNP, en dan te filteren en vervolgens verdampen in de schaal om zuivere DDNP te creëren.
Materialen:
Glazen trechter
beker van 1000 ml
ijsbad en uitrusting
indampschaal van 200 ml
beker van 250 ml
Productiemethode 2 - DDNP/Diazodinitrophenol
Chemicaliën:
Natriumhydroxide
Picrinezuur
Zwavel
Zwavelzuur (geconcentreerd)
Kaliumnitriet of natriumnitriet
Water
Materialen:
4 glazen bekers van 500 ml
2 glazen roerstaven
Filtreerpapier
Warmtebron
FABRICAGE:
Productiemethode 3 - DDNP/Diazodinitrophenol
Picrinezuur 6 g
Natriumhydroxide 6 g (Lye - natronloog)
Zwavel 5 g
Zwavelzuur 120 ml
Natriumnitriet (geen nitraat)
Gedestilleerd water
Kokend water
Gedestilleerd ijswater
Diazodinitrophenol is een groenachtig geel tot bruin kristal en is superieur aan fulminaat als een ontploffende stof. Om het te maken:
Productiemethode 4 - DDNP/Diazodinitrophenol
De bereiding is zeer eenvoudig, vraagt slechts picramisch zuur, natriumnitriet of kaliumnitriet en verdund zoutzuur of zwavelzuur van 85% of zuiverder. Het is onmogelijk voor de meesten om picramisch zuur te kopen, dus ik heb in de synthesesectie toegevoegd hoe men dit maken kan.
Diazodinitrophenol wordt bereid door een reactie van diazotering; dit gebeurt wanneer een amino-bestanddeel, NH2, op een aromatische ring zijn waterstofatomen verliest en een drievoudige binding vormt met een ander stikstofatoom.
Boosterlading - secundaire lading (meestal niet meer dan 50 g tot 2 kg afhankelijk van grootte van tertiaire lading)
Picrinezuur
Een booster die 100-500 g picrinezuur bevat wordt gebruikt om de blasting cap [primaire springlading] te versterken, die samen de tertiaire explosieve stof van meer dan 50 kg zal doen ontploffen. Picrinezuur [PA] is ook een van de componenten in DDNP dus PA selecteren als booster en DDNP als ontstekingsmechanisme vermindert de complexiteit van de productie en het totale aantal benodigde materialen. De booster wordt samen met de eerste springlading in een metalen cilinder geplaatst (die met een kunststoflaag is bekleed aan de binnenkant). Het ontstekingsmechanisme bestaat uit een kleine metalen cilinder (opnieuw bekleed met een kunststoflaag aan de binnenkant), die in de grotere boostercilinder is geplaatst. Zorg dat de cilinderwanden een kunststoflaag/zuurbestendige laag epoxy hebben om te voorkomen dat de PA of DDNP in aanraking komt met metaal.
Ik heb drie verschillende beschrijvingen toegevoegd van een productiemethode voor PA op basis van aspirine (en ik heb ervoor gekozen om de informatie niet samen te voegen) omdat de inzichten uit de drie bronnen de lezer alternatieve overwegingen en aspecten van het productieproces zullen leren. [Een compleet recept is te vinden in 3.154]
Picrinezuur (booster), 500 g gemaakt voor meer dan 50 kg van secundaire springstof
Vorm: kleurloze tot gele vaste stof of dunne kristallen
Smeltpunt: 122,5°C
Kookpunt: boven de 300°C (explodeert)
Oplosbaarheid in water: 14,0 gram/liter
Niet oplosbaar in koud water
Gevoeligheid: schok: matig, wrijving: matig-laag, water sens: matig
VoD: 7350 m/s
Moet nat opgeslagen worden met ten minste 10-20% water
Algemene informatie over picrinezuur
PA was eens de meest voorkomende zwaar explosief voordat TNT werd gecommercialiseerd en werd gebruikt als de primaire explosief voor munitie tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog.
Picrinezuur wordt tot dezelfde categorie gerekend als TNT, het enige nadeel van picrinezuur is dat het reageert met metalen.
Picrinezuur kan worden gemengd met olijfolie als middel om de gevoeligheid te verminderen.
Deze explosieven zijn relatief ongevoelig en worden gebruikt om de explosie van de primaire springlading te vergroten. Deze ontplofbare stoffen zijn ingedeeld als een zwaar explosief.
Extra productietips
Kook geconcentreerd zwavelzuur in tot 90% zuiverheid of daarboven, wat meer dan voldoende is voor het picrinezuur.
Gebruik bij het wassen alleen ijskoud water (want het is oplosbaar in heet water)
De volgende ochtend zult u zien dat het picrinezuur zicht heeft gescheiden in kristallen. Deze worden overgeheveld naar een porseleinen filter, gewassen met kleine porties water tot de wassingen vrij zijn van sulfaat, en worden dan aan de lucht gedroogd.
Het ruwe product, dat van even goede kwaliteit is als een commercieel proefmonster, wordt gezuiverd door het te koken in water, in een verhouding van 15 g de liter, dan heet te filteren, en het langzaam te laten afkoelen. De zware druppels bruine olie die slechts langzaam oplossen tijdens dit kookproces moeten worden weggegooid. Puur picrinezuur kristalliseert uit water in lichtgele platte naalden.
Veelgestelde vragen en antwoorden
Het enige probleem dat ik had tijdens het maken hiervan was dat wanneer men de voltooide nitro-vloeistof in ijswater doet om het picrinezuur te laten bezinken, een groot deel van het picrinezuur oplost in het water. Is er een manier om het opgeloste picrinezuur uit het water te halen?
- Zorg ervoor dat u genoeg ijs heeft en voeg elke keer een klein beetje extra toe. Houd het koel of het zal niet naar behoren bezinken.
Veiligheid - picrinezuur:
LET OP! DEZE VERBINDING KAN ONMIDDELLIJK ONTPLOFFEN BIJ AANRAKING MET METALEN
Ook moet u de dampen niet inademen die ontstaan tijdens het toevoegen van nitraat aan het zuurmengsel. Doe al het verhitten en mengen buiten of ga dit tegen met een goede ventilatie in aanvulling op het dragen van een gasmasker (3M met zuur/damp/bio-filter).
Het is het beste te behandelen in natte vorm met 10 procent gedestilleerd water, want picrinezuur wordt zeer instabiel als het geheel droog is. Deze verbinding mag nooit in direct contact komen met metalen, aangezien er direct bij het contact metaalpikrinezuur vormt dat spontaan ontploft na vorming.
Metalen die in contact kunnen komen met picrinezuur moeten worden bedekt met zuurbestendige verf of een laag epoxy.
Moderne veiligheidsmaatregelen bevelen u aan om picrinezuur nat te houden. Droog picrinezuur is relatief gevoelig voor schokken en wrijving, dus laboratoria die het gebruiken slaan het op in flessen onder een laag water, waardoor het veilig is. Hiervoor zijn glazen of plastic flessen nodig, omdat picrinezuur gemakkelijk metaalpicraatzouten vormt die nog gevoeliger en gevaarlijk zijn dan het zuur zelf.
Veiligheidsbril, voldoende ventilatie. Als u met iets anders werkt dan een oplossing of de natte vaste stof is volledige gezichtsbescherming essentieel.
Houd het watergehalte te allen tijde minstens 20%. Probeer nooit een fles picrinezuur te openen als er kristallen zichtbaar zijn aan de rand van de fles, zelfs als de fles water bevat, aangezien de wrijving die ontstaat wanneer de dop gedraaid wordt voldoende kan zijn om het zuur te doen ontploffen.
Wanneer de stof langer blijft staan dan een bepaalde periode, kan het gevaarlijk zijn om te vervoeren, dus de productie mag niet langer dan 2-4 weken voor gebruik plaatsvinden.
Instabiel, kan ontploffen als het wordt geraakt, verwarmd of gemalen. Licht ontvlambaar indien droog. Kan ontploffen indien droog - te allen tijde vochtig houden. Houd het watergehalte boven de 20%. Mag niet in contact komen met sterk oxiderende middelen, basen, gewone metalen, ammoniak, sterk reducerende stoffen. Vermijd schokken, wrijving, warmte. Verbindingen gevormd door reactie met metalen zijn gewoonlijk explosieven die gevoelig zijn voor schokken. Het meest ernstige gevaar voor deze chemische stof is het explosiegevaar, dat hoog is als het zuur droog is. Niettemin is het in vergelijking met AP (acetonperoxide) ten minste 10-20 keer zo veilig te hanteren wat betreft schok/wrijvingsgevoeligheid in droge vorm.
De houders die moeten worden geladen met deze explosieven worden eerst aan de binnenkant bekleed met tin of beschilderd met asfaltlak of bakeliet.
Houd altijd een emmer vol met koud water dicht bij de werkplaats voor het geval dat alles misgaat. Dump de verbinding in de emmer als al het andere faalt.
Productiemethode 1 - picrinezuur/trinitrofenol (uit aspirine, acetylsalicylzuur)
|
Ook wel picrinezuur, TNP, lyddite en shimose genoemd. Dit explosief is iets krachtiger dan TNT en heeft een VoD van 7480 m/s bij 1,76 g/cm3. Relatieve brisantie = 1,21 Het kan gebruikt worden zoals het is, of in de volgende explosieven: Ammoniumpicraat (Explosive D), DDNP en loodpicraat. Het is relatief opslagstabiel, maar vormt gevaarlijk gevoelige metaalpicraten als het in aanraking komt met bepaalde metalen. Om het in absolute veiligheid op te slaan maakt u er een verzadigde oplossing van in alcohol en bewaart het in afgesloten glazen schalen. Het kan zo voor onbepaalde tijd worden opgeslagen. U heeft nodig:
120 ml zwavelzuur van 95%, 60 g kaliumnitraat, Aceton, Gedestilleerd water, Enkele ijsblokjes (c. 10), Een vijzel met stamper, Een gas- of alcoholbrander, Erlenmeyer van 250 ml (kolf), Twee bekers van 250 ml, Een beker van 500 ml, Een beker van 1000 ml, Een filtertrechter, Een thermometer, Filtreerpapier, Een glazen staaf.
| |||||||||
Hoe men picrinezuur (2,4,6 - trinitrofenol) thuis kan produceren van gewonen ingediënten Deze methode is gebaseerd op de beschrijvingen in "Improvised Kitchen Plastic Explosives II" door Tim Lewis met acetylsalicylzuur, zwavelzuur en ofwel kalium- of natriumnitraat. De gegeven verhoudingen zijn 40g acetylsalicylzuur (aspirine), 150 ml zwavelzuur en 77 g kaliumnitraat of 58 g natriumnitraat = 1 : 3,75 : 1,9 - acetylsalicylzuur : zwavelzuur : kaliumnitraat De eerste keer dat ik probeerde om PA (picrinezuur) te produceren gebruikte ik de verhoudingen genoemd in "Kitchen Improvised Blasting Caps" door Tim Lewis en Mega's site. Ze raden aan om 100 gemalen aspirinetabletten/37,5 g te gebruiken (heel vaag, maar sommige mensen merkten op dat het gehalte acetylsalicylzuur 0.375 g per tablet is? - misschien standaard in de VS), en 700 ml zwavelzuur (!) en 75 g van ofwel kalium- of natriumnitraat. Ik denk dat dit te veel zwavelzuur is: toen ik de nitro-mix in het gemalen ijs met water goot is het zozeer opgewarmd dat al het ijs smolt en het spul nog warm was. De opbrengst was ca. 8 g van 30 g acetylsalicylzuur :-( Zuivering van acetylsalicylzuur
Neerslag & zuivering
Drogen & verdere verwerking
Optioneel - Plastic explosieven
| |||||||||
| Chemische stof | Niveau beschikbaarheid en toegankelijkheid | Niveau gebruiksgemak in het maken van bommen | Waarde bij het maken van bommen (a) | Niveau/geschiedenis aan eerder gebruik (b) | Algemene potentiële gebruikswaarde |
| Ammoniumnitraat (c) | Hoog | Hoog | Hoog | Hoog | Hoog |
| Natriumchloraat | Middelhoog | Hoog | Middelhoog | Hoog | Middelhoog |
| Ureum (d) | Hoog | Laag | Hoog | Hoog | Middelhoog |
| Salpeterzuur (d) | Hoog | Zeer laag | Hoog | Hoog | Middelhoog |
| Kaliumchloraat | Zeer laag | Hoog | Hoog | Laag | Middelhoog |
| Kaliumnitraat | Laag | Hoog | Laag | Laag | Laag |
| Kaliumperchloraat | Zeer laag | Hoog | Laag | Laag | Laag |
| Waterstofperoxide (d, e) | Laag | Middelhoog | Laag | Laag | Laag |
| Mengsels calciumnitraat (f) | Middelhoog | Hoog | Laag | Zeer laag | Laag |
| Natriumhypochloriet (e) | Laag | Middelhoog | Hoog | Zeer laag | Laag |
| Calciumcarbide | Laag | Hoog | Middelhoog | Zeer laag | Laag |
| Dinitrotolueen | Middelhoog | Hoog | Zeer laag | Zeer laag | Laag |
| Nitrobenzeen | Middelhoog | Middelhoog | Laag | Laag | Laag |
| nitroparaffines (c, g) | Zeer laag | Middelhoog | Zeer laag | Laag | Zeer laag |
| Picrinezuur | Zeer laag | Hoog | Zeer laag | Zeer laag | Zeer laag |
| Kaliumpermanganaat | Zeer laag | Hoog | Zeer laag | Zeer laag | Zeer laag |
| Natriumchloriet | Zeer laag | Hoog | Zeer laag | Zeer laag | Zeer laag |
| Actieve halogeenbiociden (c) | Laag | Laag | Zeer laag | Zeer laag | Zeer laag |
| Calciumhypochloriet | Laag | Hoog | Zeer laag | Zeer laag | Zeer laag |
a Beoordeling van betaalbaarheid gebaseerd op de kosten van materiaal via leveranciers van chemicaliën (behalve actieve halogeenbiociden, zoals aangegeven door voetnoot c).
b Zoals bepaald door de commissie op basis van haar ervaring en de informatie geleverd door Richard Strobel, ATF, in een persoonlijke communicatie, 11 september, 1997.
c Beschikbaar uit winkels voor tuin, zwembad, en modelbouw.
d Halffabrikaat dat chemische reactie nodig heeft om om te zetten naar een explosief.
e Doorgaans verkrijgbaar als waterige oplossing.
f Ca(NO3)2/NaNO3/NH4Cl/Calcium cyaanamide.
g Bevat nitromethaan.
Het bovenstaande overzicht houdt uiteraard geen rekening met de aanpak van het gebruik van 'alternatieve' makkelijk te krijgen explosieven zoals boorplatforms en tankers voor aardgas, vrachtwagens met propaan enz. In deze gevallen zou u alleen maar een boosterlading van 50-100 kg hoeven te creëren omdat het civiele vaartuig zelf het gros van het explosief zou zijn.
Alternatieve explosieven - kort overzicht
Overzicht van ontploffingssnelheden: VoD
ANFO: 3300 m/s (+ extra met ALU), vorm: poeder of korrels, , schok- en wrijvingsgevoeligheid: laag, gevoeligheid voor water: hoog
Materiaal: AN (94%) + FO (6%) + ALU (15%)
Ontploft met: boosterlading + primaire springlading nodig
In bulk: misschien <500
Langdurige opslag: AN tot 1-2 jaar, waterdicht opslaan
Astrolite A: 7800 m/s, vorm: zilverachtige vloeistof, schok- en wrijvingsgevoeligheid: laag, gevoeligheid voor water: geen
Materiaal: 2 delen AN, 1 deel hydrazine (watervrij), 0,6 delen Alu-poeder/vlokken
Ontploft met: kan worden ontploft met ontstekingsmechanisme, maar boosterlading verbetert de prestaties aanzienlijk
Moeilijk om te produceren: gemiddeld
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: misschien, waterdicht opslaan
Astrolite G: 8600 m/s, vorm: heldere vloeistof, schok- en wrijvingsgevoeligheid: laag, gevoeligheid voor water: geen
Materiaal: 2 delen AN , 1 deel hydrazine (watervrij)
Ontploft met: kan worden ontploft met ontstekingsmechanisme, maar boosterlading verbetert de prestaties aanzienlijk
Moeilijk om te produceren: gemiddeld
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: misschien, waterdicht opslaan
Cheddite (type O): 3500 m/s max, vorm: witte plastic-achtige pasta, schok- en wrijvingsgevoeligheid: zeer hoog, gevoeligheid voor water: matig (absorbeert)
Materiaal: 9 delen kaliumchloraat (in poedervorm), 9 delen natriumchloraat (in poedervorm), en een van de volgende: 1 deel vaseline, of 0,9 delen wonderolie, of 0,9 delen kerosine of 0,9 delen dieselolie of 0,9 delen kookolie (alle soorten)
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: makkelijk tot matig, zeer eenvoudig te produceren
In bulk: misschien >500 (omwille van de veiligheid, niet meer dan 14 g per keer mengen)
Langdurige opslag: misschien, waterdicht opslaan
Cheddite (Type 90/10): 2500 m/s, vorm: plasticachtige plakken, schok- en wrijvingsgevoeligheid: zeer hoog, gevoeligheid voor water: matig (absorbeert)
Materiaal: Ammonium perchloraat (in poedervorm) 9 delen, en een van de volgende: 1 deel vaseline, of 0,9 delen wonderolie, of 0,9 delen kerosine of 0,9 delen diesel olie of 0,9 delen kookolie (alle soorten)
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: makkelijk tot matig, zeer eenvoudig te produceren
In bulk: misschien <500 (omwille van de veiligheid, niet meer dan 14 g per keer mengen)
Langdurige opslag: misschien, waterdicht opslaan
CTC-AL
Materiaal: mengsel van tetrachloride en aluminium; niet beschikbaar
Ammoniumpicraat: 7150 m/s, vorm: gele of rode kristallen, gevoeligheid voor wrijving en water: matig
Materiaal: 1 deel picrinezuur, ammoniumhydroxide (3% oplossing), verhouding varieert.
Ontploft met: primaire springlading, boosterlading
Moeilijk om te produceren: nee
In bulk: misschien >100 (omwille van de veiligheid, niet meer dan 14 g per keer mengen)
Langdurige opslag: misschien, waterdicht opslaan
Acetyleen: 2500 m/s als vaste stof, vorm: wit kleurloos gas, gevoeligheid voor wrijving en water: n.v.t.
Materiaal: Acetyleen gasfles
Ontploft met: diamantvormige lading, wikkel een ring van plastic explosieven rond de houder, de ring moet twee keer zo dik en vier keer zo breed zijn als de dikte van het metaal gebruikt om de wanden van de houder te maken. Primaire springlading moet krachtig genoeg zijn om de wanden van de houder ZEER krachtig te doorbreken.
Moeilijk om te produceren: makkelijk tot matig, zeer eenvoudig te produceren
In bulk: misschien >500 (omwille van de veiligheid, niet meer dan 14 g per keer mengen)
Langdurige opslag: misschien, waterdicht opslaan
Acetonperoxide: 5200 m/s, vorm: witte kristallen, , schok- en wrijvingsgevoeligheid: zeer hoog, water: n.v.t.
Materiaal: Waterstofperoxide (6% oplossing) 25 delen, 1,25 tot 2,25 delen zwavelzuur, 12 tot 15,15 delen aceton
Ontploft met: elektrische ontsteker
Moeilijk om te produceren: moeilijk, gevaarlijk
In bulk: zeer volatiel materiaal >100 (omwille van de veiligheid, niet meer dan 14 g per keer mengen)
Langdurige opslag: misschien, luchtdichte container
HMTD: 4500 m/s, vorm: kleurloze kristallen, schok- en wrijvingsgevoeligheid: extreem hoog, gevoeligheid voor water: matig
Materiaal: 1 deel hexamethyleentetramine, 5,25 delen waterstofperoxide (oplossing van 10%), 2 delen citroenzuur
Ontploft met: starten met een vonk
Moeilijk om te produceren: n.v.t.
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: koel bewaren, blootstellen aan 50°C of meer zal de stof vernietigen.
ANNM: meer dan 5000 m/s, vorm: vochtig wit poeder, , schokgevoeligheid: laag, wrijvingsgevoeligheid: matig, gevoeligheid voor water: matig
Materiaal: 5 delen AN in poedervorm, 2 delen NM
Ontploft met: primaire springlading/secundaire springlading (28 g)
Moeilijk om te produceren: gemiddeld
In bulk: ja >600
Langdurige opslag: mix vlak voor gebruik, luchtdicht/uit de buurt van water opslaan, direct combineren in houder voor lading.
Loodazide: meer dan 4600 m/s, vorm: kleurloze kristallen, schok- en wrijvingsgevoeligheid: hoog tot zeer hoog, gevoeligheid voor water: laag
Materiaal: 2 delen loodnitraat, 1 deel natriumazide, 0,05 delen dextrine, 0,05 delen natriumhydroxide
Ontploft met: primaire springlading/secundaire springlading (28 g)
Moeilijk om te produceren: moeilijk
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag:
Kwikfulminaat (beste ontsteker?): 4000 m/s, vorm: witte of grijze kristallen, schok- en wrijvingsgevoeligheid: zeer hoog, gevoeligheid voor water: laag
Materiaal: Salpeterzuur (90%) 40-60, 1 tot 11,5 delen kwik
Ontploft met: vonk, een lading van 2 gram zal effectief ontploffing op gang brengen in de meeste materialen. Maar om minder gevoelige explosieven te ontploffen moet er een secundaire springlading, een gevoelig explosief (zoals tetryl of PETN), worden gebruikt. Om tot 25% te besparen op beschikbare materialen kan kaliumchloraat toegevoegd worden aan kwikfulminaat zonder merkbaar verlies in vermogen. Relatief veilig te hanteren als het nat is, maar zeer gevoelig als het droog is.
Moeilijk om te produceren: moeilijk
In bulk: misschien >10
Langdurige opslag: Wanneer praktisch, moet het een beetje nat worden opgeslagen bij koele temp. Bewaren in niet-metalen houder.
Methylnitraat: 6500 m/s, vorm: heldere vloeistof, , schokgevoeligheid: extreem hoog, wrijvingsgevoeligheid: laag, gevoeligheid voor water: laag
Materiaal: 24 tot 44 delen zwavelzuur, 16,5 tot 24 delen salpeterzuur (90%), 10,5 tot 13,5 delen methylalcohol
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: moeilijk
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: n.v.t.
Nitrocellulose (+): 6500 m/s, vorm: hangt af van de gebruikte materialen - natte katoen, schokgevoeligheid: zeer hoog, wrijvingsgevoeligheid: laag, gevoeligheid voor water: laag
Materiaal: 3 delen zwavelzuur, 1 deel salpeterzuur (90%)
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: moeilijk? Goed als secundaire springlading, vrij gemakkelijk te initiëren en betrouwbaar, zal bijna elke secundaire springstof ontploffen. Schokgevoelig wanneer droog.
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag:
Nitrostarch (-): 5800 m/s, vorm: lichtgeel poeder, schokgevoeligheid: matig laag, wrijvingsgevoeligheid: n.v.t. gevoeligheid voor water: matig
Materiaal: 3 delen zwavelzuur, 1,5 deel salpeterzuur (90%), 0,25 deel zetmeel [starch], 0,1 deel ammoniumhydroxide (3% oplossing)
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: moeilijk? Goed als secundaire springlading, vrij gemakkelijk te initiëren en betrouwbaar, zal bijna elke secundaire springstof ontploffen. Iets minder krachtig dan NC en een beetje moeilijker te starten. Redelijk effectief als een secundaire springlading. Zeer schokgevoelig.
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag:
NLX: (ook wel Aerex, PLX) 6200 m/s, vorm: vloeistof, schok-, water- en wrijvingsgevoeligheid: laag
Materiaal: 15-16 delen nitromethaan, 1 deel aniline, + ofwel 1 deel triethylamine OF 1 deel ammoniakhydroxide (3% oplossing). Om meer uit NLX te krijgen kunt u 25% fijn zaagsel toevoegen. De nieuwe mix zal 6000 m/s zijn en diens watergevoeligheid is matig. De nieuwe mix heet NSX.
Ontploft met: boosterlading
Moeilijk om te produceren: Krachtig vloeibaar explosief. Er dient altijd een secundaire springlading te worden gebruikt want anders kan de springkracht sterk worden verminderd.
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag:
NSX: 6000 m/s, vorm: vloeistof, schok- en wrijvingsgevoeligheid: laag, watergevoeligheid: matig
Materiaal: 15-16 delen nitromethaan, 1 deel aniline, + ofwel 1 deel triethylamine OF 1 deel ammoniakhydroxide (3% oplossing), plus 25% fijn zaagsel.
Ontploft met: boosterlading
Moeilijk om te produceren: Krachtig vloeibaar explosief. Er dient altijd een secundaire springlading te worden gebruikt want anders kan de springkracht sterk worden verminderd.
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag:
PETN: 8400 m/s, vorm: kleurloze kristallen, schokgevoeligheid: hoog, wrijvingsgevoeligheid: matig, gevoeligheid voor water: geen
Materiaal: 14 delen salpeterzuur, 3 delen pentaerythritol, 18 delen aceton
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: Krachtig explosief met een hoge ontploffingswaarde. Uitstekend als boosterlading en is de tweede springlading die in de meeste gecoördineerde detonaties.
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag:
Picrinezuur: 7250 m/s, vorm: gele kristallen, schokgevoeligheid: matig, wrijvingsgevoeligheid: laag, gevoeligheid voor water: matig
Materiaal: 6,6 tot 12 delen zwavelzuur, 2 tot 3 delen salpeterzuur, 0,9-1 deel fenol OF ALTERNATIEVE METHODEN VAN VERVAARDIGING: 12 delen methylalcohol, 22 delen zwavelzuur, 2,25 delen kaliumnitraat, 1 deel aspirine
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: geschikt als boosterlading
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: Niet in contact laten komen met metalen omdat het reageert met verschillende soorten. Zeer voorzichtig mee omgaan.
Zilverpoeder: VoD onbekend, maar het is een effectief explosief, vorm: droog zilver poeder, schok- en wrijvingsgevoeligheid: zeer hoog, gevoeligheid voor water: hoog
Materiaal: 3 delen natriumchloraat OF kaliumperchloraat OF natriumperchloraat, 1 deel aluminiumpoeder
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: MAKKELIJK, waarschijnlijk geschikt als booster
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: Moet goed worden afgedicht want het verliest het grootste deel van zijn effectiviteit als het ontploft in de open lucht. Tenslotte, als de materialen niet erg fijn gemalen zijn wordt het eindproduct moeilijk te ontsteken. Wees uiterst voorzichtig bij het werken met dit materiaal. Meng voor de veiligheid niet meer dan 28 g per keer. Bewaren in een luchtdichte container.
Tetrazene: VoD onbekend, maar het is een effectief explosief, vorm: droog zilver poeder, schok- en wrijvingsgevoeligheid: ZEER hoog, gevoeligheid voor water: hoog
Materiaal: 3 delen natriumchloraat OF kaliumperchloraat OF natriumperchloraat, 1 deel aluminiumpoeder
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: MAKKELIJK, waarschijnlijk geschikt als booster
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: Moet goed worden afgedicht want het verliest het grootste deel van zijn effectiviteit als het ontploft in de open lucht. Tenslotte, als de materialen niet erg fijn gemalen zijn wordt het eindproduct moeilijk te ontsteken. Wees uiterst voorzichtig bij het werken met dit materiaal. Meng voor de veiligheid niet meer dan 28 g per keer. Bewaren in een luchtdichte container.
Wit Poeder: VoD onbekend, zowel hoge als lage VoD met soortgelijke kracht als Cheddite type O, vorm: droog zilver poeder, schok- en wrijvingsgevoeligheid: zeer hoog, gevoeligheid voor water: hoog
Materiaal: 3 delen natriumchloraat OF kaliumperchloraat OF natriumperchloraat, 1,2 delen sucrose
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: MAKKELIJK, waarschijnlijk geschikt als booster
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: Moet goed worden afgedicht want het verliest het grootste deel van zijn effectiviteit als het ontploft in de open lucht. Zeer gevoelig voor slag, wrijving en vonken dus wees erg voorzichtig.
Ureumnitraat: vergelijkbaar met VoD van AN, vorm: kleurloze kristallen, schok- en wrijvingsgevoeligheid: laag, gevoeligheid voor water: matig. Matig krachtig explosief dat vrij eenvoudig te produceren is en relatief veilig te hanteren. Het belangrijkste nadeel is dat het binnen 30 dagen na bereiding moet worden gebruikt omdat de chemische stabiliteit slecht is.
Materiaal: 3 delen ureumoplossing van 20%, 1 deel salpeterzuur (90%). Indien mogelijk, koel alle materialen tot 10°C. Giet de ureumoplossing in de zuurbestendig container. ROER heel langzaam het salpeterzuur in de ureumoplossing. Laat het mengsel 1 uur staan. Gedurende deze tijd zullen kristallen ureumnitraat vormen in het mengsel. Filter de kristallen ureumnitraat uit de vloeistof met behulp van de papieren filter en gooi de vloeistof weg. Giet langzaam 1 deel koud water over de kristallen om ze te wassen. Het materiaal kan worden gedroogd met een heet waterbad. Doe een kleine hoeveelheid materiaal op de bodem van een zuurbestendige schaal. Vul een pan met heet water (90 graden Celsius) en plaats de schaal in de pan. Vul de pan met heet water als het afkoelt. Bewaar het materiaal in een zuurbestendige container.
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: MAKKELIJK
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: Het grootste nadeel van het materiaal is dat het wegens een slechte chemische stabiliteit niet voor langere tijd kan worden opgeslagen. Het is raadzaam het materiaal te gebruiken binnen 30 dagen na productie.
Nitromethaan vloeibaar explosief: waarschijnlijk 5000 m/s, vorm: vloeistof, schok- en wrijvingsgevoeligheid: matig, niet gevoelig voor water
Materiaal: Nitromethaan 94%, ammoniak (ammonia), of aniline, of ethyleendiamine of waterige (zeeploze) ammoniak van bouwmarkten, chemiewinkels, supermarkten
Ontploft met: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: MAKKELIJK
In bulk: misschien >100
Langdurige opslag: N/A
Onderzoek om te zien of de volgende stoffen in bulk worden verkocht: gezocht op Google/Wiki (moet Anarchist Cookbook controleren):
Picrinezuur: Formule: verbinding, geen formule, Vorm: gele kristallijne vaste stof, in explosieven: ammoniumpicraat. Functie: munitiestof. Moderne veiligheidsmaatregelen bevelen u aan picrinezuur nat te houden. Droog picrinezuur is relatief gevoelig voor schokken en wrijving, waardoor laboratoria die het gebruiken het opslaan in flessen onder een laag water, waardoor het veilig is. Hiervoor zijn glazen of plastic flessen nodig. Moeilijkheid te verwerven: n.v.t.
Zwavelzuur: Formule: H2SO4, Vorm: vloeibaar, In explosieven: Methylnitraat, Nitrostarch+. Functie: Loodazidebatterijen voor auto's en andere voertuigen, de ertsverwerking, kunstmestproductie, olieraffinage. Bron: n.v.t. Moeilijkheid te verwerven: MAKKELIJK
Salpeterzuur: Formule: HNO3, Vorm: vloeibaar, kleurloos indien zuiver, In explosieven: Methylnitraat, Nitrostarch+. Functie: vervaardiging van meststoffen, de productie van explosieven, etsen en ontbinding van metalen. Ook gebruikt als oxidatiemiddel in raketten op vloeibare brandstof. Bron: n.v.t. Moeilijkheid te verwerven: MAKKELIJK maar tijdrovend. Overig: Als de oplossing meer dan 86% salpeterzuur bevat, wordt het aangeduid als rokend salpeterzuur. Rokend salpeterzuur wordt onderverdeeld in wit rokend salpeterzuur en rood rokend salpeterzuur, afhankelijk van de aanwezige hoeveelheid stikstofdioxide. Bij concentraties boven 95% en op kamertemperatuur heeft salpeterzuur de neiging om snel een gele kleur te krijgen door ontleding. Salpeterzuur wordt ook vaak gebruikt als een sterk oxidatiemiddel. Reageert heftig met metalen. Gradaties: die van technische kwaliteit zijn normaal gesproken 68%, terwijl het gehalte voor reagentes is gespecificeerd op 70%. Een commerciële kwaliteit van rokend salpeterzuur, zoals in de handel wordt aangemerkt als "sterk salpeterzuur" bevat 90% HNO3. Dat van deze kwaliteit wordt veel gebruikt in de explosievenindustrie. Er kan vrijwel zuiver salpeterzuur worden gemaakt door toevoeging van zwavelzuur met een nitraatzout, en het mengsel dan te verhitten met een oliebad. Er wordt een condensor gebruikt om de salpeterzuurdampen die uit de oplossing opborrelen te condenseren.
Methanol: Formule: CH3OH, Vorm: vloeibaar, kleurloos wanneer zuiver, in explosieven: Methylnitraat+. Functie: Anti-vries. Bron: n.v.t. Moeilijkheid te verwerven: MAKKELIJK
Zetmeel: Formule: verbinding, Vorm: wit poeder, In explosieven: Nitrocellulose+, Nitrostarch. Functie: koolhydraten gevonden in aardappelen, tarwe, maïs, rijst enz. Bron: supermarkt. Moeilijkheid te verwerven: MAKKELIJK
Ammoniumhydroxide (vergelijkbaar met vloeibare ammoniak of gewoon ammonia): Formule: [NH4+] [OH−], Vorm: vloeistof, In explosieven: Nitrocellulose+, Nitrostarch. Functie: schoonmaakmiddel. Bron: supermarkt. Moeilijkheid te verwerven: MAKKELIJK
Nitrocellulose + Nitrostarch zijn ALLEBEI makkelijk te maken
Natriumchloraat (natriumchloride is keukenzout, maar chloraat is iets anders): Formule: NaClO3, Vorm: wit kristallijn poeder, In explosieven: Cheddite van type O. Bron: Met ingang van september 2009 is groothandel in onkruidverdelger van natriumchloraat verboden in alle EU-landen, maar de consumenten mochten het product gebruiken en opslaan tot 10 mei 2010. Dit werd veroorzaakt door anti-terreurwetten. Het belangrijkste commerciële gebruik voor natriumchloraat is voor het maken van chloordioxide, ClO2. De grootste toepassing, voor ca. 95% van het chloraat, is het bleken van papierpulp, waarbij chloordioxide tegenwoordig het belangrijkste bleekmiddel is. Het werkzame bestanddeel natriumchloraat wordt gevonden in diverse commerciële herbiciden. Sommige handelsnamen voor producten die natriumchloraat bevatten Atlacide, Defol, De-Fol-Ate, Drop-Leaf, Fall, Harvest-Aid, Kusatol, Leafex, en Tumbleaf. De verbinding kan worden gebruikt in combinatie met andere herbiciden zoals atrazine, 2,4-D, bromacil, diuron, en natriummetaboraat. Natriumchloraat was een veelgebruikte onkruidverdelger binnen de EU tot 2009, toen het werd uitgebannen na een beslissing genomen onder de voorwaarden van EU-regelgeving. Het gebruik als herbicide buiten de EU blijft onaangetast, evenals het gebruik in andere non-herbicide toepassingen, zoals de productie van chloordioxide biociden en het bleken van pulp en papier. Moeilijkheid om te verwerven: moeilijk, tenzij u onkruidverdelger smokkelt van buiten de EU. Maar zelfs dan zou u het moeten zuiveren/destilleren uit de pesticide. Hoe te maken van zout: Neem 10 g kaliumchloride ("No Salt"-producten) of 8 gram natriumchloride. Doe het in een bekerglas. Voeg nu 60 ml van een H2O2-oplossing van 3% toe [waterstofperoxide]. Verwarm het even tot het begint te koken, en zodra dat gebeurt voegt u 30 ml oplossing van zuiveringszout toe. Houd het aan de kook tot de eerste kristallen uit de oplossing vormen. Zodra dat gebeurt, moet u de moeilijkste stap uitvoeren... dump veel ijs in de beker, wacht het ijs volledig is gesmolten, filter dan uw natriumchloraat of kaliumchloraat eruit. Dit moet worden getimed en correct worden uitgevoerd, of uw kaliumchloraat of natriumchloraat wordt opnieuw opgelost. Als u geen kaliumchloraat of natriumchloraat krijgt, was het omdat u het niet zo precies deed als nodig is, en u hield slechts kaliumhydroxide of natriumhydroxide over. Wees voorzichtig hiermee, kalium- of natriumhydroxide zijn bijproducten gevormd door deze reactie... Kaliumhydroxide en natriumhydroxide staan bekend als LYE die u zal verblinden als het in uw ogen komt, en het zal uw huid ernstig verbranden.
Waterstofperoxide: Formule: H2O2, Vorm: bleke blauwe vloeistof, In explosieven: Acetonperoxide en HMTD. Functie: Sterk bleekmiddel, gebruikt als een ontsmettingsmiddel, antiseptisch, oxidator en in raketten als drijfgas. Zeer effectief voor het verwijderen en voorkomen van algen in vijvers en kassen, of ijzer en zwavel in putten, en voor het ontstoppen van riool- & septische buizen. Bron: Verkrijgbaar bij de apotheek als oplossingen van 3% en 6%. Moeilijkheid te verwerven: matig, gereguleerd en gecontroleerd omdat het populair is onder jihadistische groepen.
Ze verkopen het voor voedselbereiding: http://www.earthclinic.com/Remedies/hydrogen_peroxide_where_to_buy.html http://www.FoodGradeHydrogenPeroxide.co.uk
Hexamine (Hexamethyleentetramine): Formule: (CH2)6N4, Vorm: witte kristallijne verbinding, In explosieven: HMTD. Functie: Nuttig bij de synthese van andere chemische verbindingen zoals kunststof, rubberstoffen. Bron: survivalwinkels, sportwinkels. Moeilijkheid te verwerven: matig, tabletten Esbit (overlevingsmiddelen voor een kampvuur maken, enz.)
Diol/Glycol (is propyleenglycol hetzelfde?): Formule: verbinding, bijvoorbeeld: methaanediol H2C(OH)2, Vorm: N/A, In explosieven: Nitroglycol. Functie: n.v.t. Bron: Propyleenglycol (weet niet of het hetzelfde is) wordt gebruikt in vele productieprocessen. Het wordt zelfs gebruikt om ijs te maken. Het moet niet moeilijk te vinden zijn in een catalogus die chemicaliën verkoopt, zoals een catalogus van Fisher. Ze verkopen aan laboratoria en industriële producenten. Hoewel u er waarschijnlijk meteen een vat van zou moeten kopen. Moeilijkheid te verwerven: matig.
Aniline (fenylamine/aminobenzeen): Formule: C6H5NH2. Vorm: n.v.t., In explosieven: NLX. Functie: Rubberverwerkende industrie, chemisch gebruik. Bron: n.v.t. Moeilijkheid te verwerven: n.v.t.
Fenol (carbolzuur): Formule: C6H5OH, Vorm: witte kristallijne vaste stof, In explosieven: picrinezuur. Functie: De belangrijkste toepassingen van fenol zijn de omzetting van kunststoffen of aanverwante materialen. Condensatie met aceton geeft bisfenol-A, een belangrijke bouwsteen voor polycarbonaten. + Balsemen van lichamen. Bron: Chemische leveranciers. Moeilijkheid te verwerven: matig
Pentaerythritol: Formule: C5H12O4, Vorm: witte, vaste stof, In explosieven: 5% van de totale mix in PETN. Functie: alternatief ter vervanging van polychloorbifenyl (PCB), en zelfs op siliconen gebaseerde of gefluoreerde koolwaterstoffen en diëlektrische vloeistof in transformatoren. Bron: op bestelling en gereguleerde stof. Kan online besteld worden bij bedrijven over de hele wereld, maar ze vereisen vergunningen. De zending kan mogelijk worden onderschept bij de douane. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Aceton: Formule: (CH3)2CO, Vorm: kleurloze vloeistof, In explosieven: 60% van PETN. Functie: oplosmiddel voor reiniging, vertrouwd huishoudelijk gebruik van aceton is als het actieve ingrediënt in nagellakremover en als verfverdunner en basis voor sanitairreiniger/nagellakremover. Bron: uit nagellakremover, van verfwinkel, de meeste bouwmarkten hebben het. Moeilijkheid te verwerven: makkelijk
Hydrazine: Formule: N2H4, Vorm: kleurloze vloeistof, In explosieven: 30% van de Astrolite A+G. Functie: Verschillende toepassingen in de industrie. Bron: hydrazinesulfaat is beter beschikbaar dan hydrazine. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Tetrachloorkoolstof (bekend als koolstof tet in de schoonmaakbranche): Formule: CCl4, Vorm: kleurloze vloeistof, In explosieven: CTC-AL. Functie: Vroeger veel gebruikt in brandblussers en als een voorloper van koelmiddelen en als reinigingsmiddel. De productie van tetrachloorkoolstof is sterk gedaald sinds de jaren '80 als gevolg van milieu-overwegingen en de verminderde vraag naar CFK's. Bron: n.v.t. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Ammoniumperchloraat: Formule: NH4ClO4, Vorm: wit korrelig, In explosieven: Cheddite type 90/10. Functie: Niet op grote schaal gebruikt. Bron: Het zout van ammonium en perchloraat. Alle perchloraten zijn potentieel krachtige oxidatiemiddelen. AP wordt geproduceerd door de reactie tussen ammoniak en perchloorzuur. Het kan worden bereid door behandeling van ammonium-natriumperchloraat. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Kaliumchloraat: Formule: KClO3, Vorm: witte kristallijne stof, In explosieven: Cheddite soort O. Functie: Meest voorkomende chloraat voor industrieel gebruik. Als oxidatiemiddel, als desinfectiemiddel, in lucifers, in vuurwerk, in landbouw. Bron: Vroeger kon men het kopen van een vuurwerkwinkel of bij alle chemische bedrijven. Als gevolg van anti-terreurwetten is het nu heel streng geregeld. U heeft mogelijk een vergunning nodig voor het produceren van vuurwerk, enz. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Acetyleen: Formule: C2H2, Vorm: kleurloos gas, In explosieven: n.v.t. Functie: brandstoffen gas fakkels enz. Bron: u kunt gasflessen/canisters vullen bij de bedrijven als Welding Supply. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Loodnitraat: Formule: Pb(NO3)2, Vorm: kleurloze kristallen of wit poeder, in explosieven: Loodazide. Functie: weinig gebruikt, een paar decennia geleden beperkt en vervangen als gevolg van de gevaarlijke aard van deze giftige stoffen. Bron: n.v.t. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Natriumazide: Formule: NaN3, Vorm: kleurloos zout, In explosieven: Loodazide. Functie: Het is de gasvormende component in vele airbagsystemen van auto's. Bron: n.v.t. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Natriumperchloraat: Gebruikt in Tetrazene. Leveranciers: n.v.t. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Triethylamine: Formule: N(CH2CH3)3, Vorm: vloeistof, In explosieven: NLX. Functie: Productie van quaternaire ammoniumverbindingen voor textielveredelingsmiddelen en quaternaire ammoniumzouten van kleurstoffen. Bron: Chemische leveranciers. Moeilijkheid te verwerven: moeilijk
Kaliumnitraat (dezelfde bron als AN - meststof)
Tetryl, te moeilijk om te produceren
TNT: 6900 m/s, zeer complex om te produceren
Buskruit zonder zwavel: 1500 m/s, beter voor nauw opeengepakte fragmentatieladingen, maar minder effectief als een drijfgas of primaire springlading.
8,2 delen kaliumnitraat OF natriumnitraat, houtskool (in poedervorm), 10 delen methylalcohol (70% of zuiverder) OF isopropylalcohol of ethylalcohol. Alternatieve productiemethode: 9,5 delen kaliumnitraat of 10 delen natriumnitraat, houtskool (in poedervorm),
Buskruit zonder zwavel: (Droog gemengd), iets minder krachtig dan nat gemengd maar sneller te produceren.
Zilveracetylide: extreem hoge impact/wrijvingsgevoeligheid
4,5 delen salpeterzuur, 1 deel zilver, 25 delen methylalcohol (70% of zuiverder), OF isopropylalcohol OF ethylalcohol, acetyleen uit een fles
Semtex: 8000 m/s, erg moeilijk om te maken
RDX A: 8500 m/s, vorm: kleurloze kristallen, schokgevoeligheid: matig, wrijvingsgevoeligheid: laag, gevoeligheid voor water: geen
Materiaal: 3 delen salpeterzuur (90%), 1 deel hexamethyleentetramine, 0,05 deel natriumcarbonaat
Ontploft door: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: moeilijk, waarschijnlijk geschikt als booster
In bulk: misschien >100
Langetermijnopslag: ? Contact met metalen vermijden want het reageert met verschillende soorten metalen. Zeer voorzichtig mee omgaan.
Loodstyfnaat: 5200 m/s, gevoelig voor ontlading van statische elektriciteit, vrij zwakke inleispringstof
Loodpicraat: onbekende VoD, vorm: gele naalden, schok- en wrijvingsgevoeligheid: extreem hoog, gevoeligheid voor water: matig
Materiaal: 1 deel picrinezuur, 1 deel loodmonoxide, 8 delen methylalcohol
Ontploft door: primaire springlading/boosterlading (28 g)
Moeilijk om te produceren: ?
In bulk: misschien >100 maar te zwak als primaire springlading, heeft boosterlading nodig
Langetermijnopslag: n.v.t.
Dithekite: onbekende VoD,
Materiaal: 2 tot 3 delen salpeterzuur (90%), 1 tot 1,2 deel nitrobenzeen
Ontploft door: primaire springlading
Moeilijk om te produceren: makkelijk tot matig
In bulk: zeer volatiel materiaal >100 (voor de veiligheid, niet meer dan 14 g per keer mengen)
Langetermijnopslag: mag niet voor meer dag 24 uur worden opgeslagen
Amatol 50/50: 6400 m/s
Materiaal: TNT + AN
Explosieve Gelatine: 7200 m/s, vorm: lichtgele gelatine, schokgevoeligheid: zeer hoog, wrijvingsgevoeligheid: matig laag, gevoeligheid voor water: geen
Materiaal: 9 delen nitroclycerine, 1 deel nitrocellulose
Moeilijk om te produceren: moeilijk
Wat is de meest beschikbare oxidator?
Geweldige Bronnen:
1. Revised Black Book - A Guide To Field-Manufactured Explosives - William Wallace
Bronnen voor basischemie - waar kan men chemicaliën kopen?
De "aankoopfase basischemicaliën" vraagt van u dat u uzelf inleest over dit onderwerp. Dit kostte me wat tijd, vooral omdat ik op de verkeerde plekken had gezocht, en ik dus niet de juiste bronnen kon vinden. De fabrikanten van deze basischemicaliën worden meestal binnen de nationale grenzen gevonden of die van de EU. Ik zal proberen om wat te verhelderen hoe u het bronnenonderzoek kunt aanpakken en zal een paar tips aanbieden:
Tot mijn verbazing hoorde ik dat mijn eigen land ten minsten één forum heeft waar de aankoop van chemicaliën worden besproken. En als mijn land, van 5 miljoen, er eentje heeft, dan de meeste landen ook wel. Het forum waar u naar op zoek bent is een forum voor pyro(techniek) voor de zogenaamde pyro(techniek)liefhebbers. Deze mensen zijn meestal niet politiek, maar ze houden ervan om dingen op te blazen en/of diverse lichtshows te creëren. Ze maken meestal specifieke leverancierslijsten voor de meeste chemicaliën die kunnen worden gebruikt voor het maken van explosieven. De meeste van hen werken in een 'grijs gebied', dus zijn ze een perfecte bron voor het verkrijgen van zowel tips over de leverancier als 'verzendtips'. Velen van hen bestellen online (dit werkt want zeer weinig van de stoffen zijn illegaal, ze zijn alleen wel beperkt beschikbaar) terwijl anderen er op uit trekken naar bijvoorbeeld Polen om direct materiaal van kleine fabrieken te halen. Deze materialen worden vervolgens zonder problemen naar het land van bestemming gesmokkeld. Veel van deze fabrieken in het Oostblok zullen u wel de meeste chemicaliën verkopen zolang u een geloofwaardige koper lijkt (geen moslim, niet extremistisch).
Leveranciers zijn onderverdeeld in de volgende drie categorieën (voorbeeldstoffen):
Dus wat u eigenlijk moet doen is beginnen met het onderzoeken van leveranciers voor uw land.
Voorbeeld van Google (of nationale) zoektermen: "waar xxx kopen" enz. Niet vergeten: probeer u geen weg naar de beste resultaten te bladeren. Uw doel is om nationale fora voor pyrotechiek te lokaliseren, die u op hun beurt zullen voorzien van de informatie die u nodig heeft.
Bij het bestellen van AN via uw nationale leverancier
Ik heb onlangs vernomen dat onze nationale landbouwleverancier inderdaad zuiverder vormen van AN heeft (34% stikstof in plaats van de meer gebruikelijke meststof met CAN met 27%), de zogenaamde N34-kunstmest (34-0-0). Ze maken er echter geen reclame voor en ze verkopen het alleen in zakken van 600 kg. Raadpleeg bij twijfel of dit in uw eigen land het geval is of niet. Als er geen meststof N34 beschikbaar is, dan zal CAN 27 kunstmest net zo goed werken. Voordat u uw landbouwbedrijf belt en de werkelijke bestelling doet, moet u de volgende voorzorgsmaatregelen nemen:
Ik heb deze methode nog niet echt zelf gebruikt, maar dit is de aanpak die ik binnenkort zal kiezen. Ik denk dat u er snel achter zult komen of het me lukt of niet. Vergeet niet: vertrouwen onderscheidt de winnaars van de verliezers, dus veel geluk.
Een tegenaanval van de cultureel marxistische/multiculturele EUSSR tegengaan
Houd in gedachten dat de regimes van de EUSSR zich zullen aanpassen aan deze aanpak, misschien al na de eerste operatie (vanaf 2011). Dus we riskeren waarschijnlijk dat in de toekomst absoluut alle agrarische bedrijven aan extreme controle onderhevig zullen zijn. Als dit gebeurt, moeten we ons aanpassen en een nieuwe en gewijzigde strategie nemen. Deze tegenaanval van de EUSSR zal tot een tegenaanval door de Knights Templar leiden, door onze Justiciar Knights simpelweg te stimuleren en adviseren om voorafgaand aan de operatie daadwerkelijk een kleine boerderij te kopen/huren en het voor een jaar met succes te runnen/oogsten en de gewassen te verkopen. Door te kiezen voor deze aanpak zullen we met succes de tegenaanval teniet doen die de regimes van de EUSSR zullen proberen uit te voeren om aan te passen aan de aanvankelijke strategie die ik hier heb gepresenteerd.
Vereiste standaard van verzorging/kleding/lifestyle voor al het persoonlijk contact met de leveranciers/koeriers
Als u een leverancier/koerier ontmoet (koeriers van FedEx/UPS inbegrepen) terwijl u een bomberjack draagt, een militair kapsel heeft, tatoeages op uw nek/arm, en intussen naast uw hillbilly moerasjeep staat, kunt u er zeker van zijn dat hij u zal aangeven bij de autoriteiten of weigeren om iets aan u te verkopen/leveren. Zorg er altijd voor dat u een tactische standaard van verzorging/kleding/lifestyle volgt en een geschikte kleding/gedragsstrategie plant en uitvoert. Verberg zichtbare tatoeages enz.
Het doel moet zijn om eruit te zien als, te klinken als en u te gedragen als een goed opgeleide Europese conservatieve, een soort pensionado. Beschouw dit als een geavanceerde psychosociale tactische dekmantel die nodig is om te slagen in de meest kritieke van al uw fasen, de aankoopfase chemicaliën.
Voorbeeld:
Het bovenstaande is heel natuurlijk voor mij, want ik heb al geleerd om deze stijl aan te nemen (met uitzondering van de auto, uiteraard), maar ik realiseer me dat dit voor sommige mensen een moeilijke psychologische barrière is om te doorbreken. In het bijzonder voor de rebellentypes die het gevoel hebben dat ze hun rebelse karakter manifesteren door middel van fysieke uitstraling (tatoeages, kapsel, kleding). Veel van deze mensen hebben van oudsher een hekel aan het gezag en de traditionele conservatieve principes. Accepteer het maar voor wat het is, pas u aan, en doe het gewoon. U zult snel merken dat u, met deze nieuwe make-over als dekmantel, doorgaans alle controle kunt vermijden die meestal is voorbehouden aan klassieke 'verdachte stereotypen', en u zo het succesgehalte van uw aankoopfase voor chemicaliën aanzienlijk kunt verhogen. Laat uw trots op de korte termijn het succes van uw missie niet in de weg staan. Dus daarvoor moet u even slikken. Pijn is tijdelijk, immers, terwijl trots eeuwig is. Uw land, uw mensen en zelfs heel Europa zullen voor altijd bij u in het krijt staan voor uw offer.
Een geloofwaardige dekmantel creëren om controle te vermijden voor een geslaagde levering van basischemicaliën
Ik zal het volgende nogmaals herhalen want het is absoluut noodzakelijk in de "aankoopfase chemicaliën".
Zet een bedrijf op met een toepasselijke naam, iets dat specifiek genoeg is om de koop van kunstmest (meer dan 500 kg CAN 27) en chemische import te rechtvaardigen, maar die tegelijkertijd vaag genoeg is om beide mee te kunnen bestellen. Zou u slagen als u zou bestellen onder de naam van Ali Mohammed van Jihadi Imports Ltd? Om te slagen moet u precies het tegenovergestelde vertegenwoordigen om succes te garanderen. Bijvoorbeeld: London Geofarm, Research Institute, Landbouwkundig Onderzoek, Onderzoek Voedingsstoffen enz.
Maak en bevestig uw dekmantel
U moet ook een solide alibi hebben om uw dekmantel te steunen. U moet een 'verkooppraatje' van tenminste 5 seconden onthouden voor elke leverancier. U moet erop berekend zijn dat hij u 'controlevragen' zal stellen. Deze veiligheidsvragen zullen waarschijnlijk gaan over waarom u het product wilt kopen. Waarom wilt u dit product ook weer kopen?
Meerdere dekmantels
Ik heb verschillende dekmantels voor ten minste 20 verschillende scenario's. Eentje waarom ik explosieven wilde maken, voor het geval ze er ooit achter komen. Ik ben bezig met het opzetten van een bedrijf voor delfstoffenwinning en heb 100 pagina's aan professioneel ogende bedrijfsplannen gemaakt en afgedrukt, en een die zelfs heel specifiek de locaties voor het springen van rotsen aangeeft. Dit moet genoeg zijn om een redelijke twijfel te creëren als ik ooit vlak voor mijn missie wordt aangehouden.
Dekmantel aankoop nicotine
Hier is een kopie van de e-mail die ik naar de leverancier heb gestuurd:
|
Hello, My company is in the process of attempting to establish a market for e-cigarettes in Norway. In this context we are going to produce a test/research batch of these products with the intention of documenting the effects as a quit-smoking product. Our government's main argument against allowing commercialization of these specific quit-smoking products is that there is lacking research on this area. We are looking forward to pursue the possibility of choosing you as our main supplier of nicotine base once e-cigarettes can be commercialized in Norway. However, in this initial research phase we only require an initial 30 ml batch of 99% liquid nicotine. I realize that there is a 1 L minimum order but we do not mind paying the full liter price for the 30 ml batch. I assume that you will take all security precautions regarding safe shipping/packing/labeling considering the extremely toxic nature of the compound. Thanks in advance and hope to hear from you soon. Best regards, Company xxx
|
Beste, Mijn bedrijf is bezig met een poging om in Noorwegen een markt voor e-sigaretten te creëren. In dit kader gaan we een testpartij van deze producten maken met de bedoeling de effecten te documenteren als een product voor het stoppen met roken. Het belangrijkste argument van onze regering tegen het toestaan van commercialisering van deze specifieke producten voor het stoppen met roken is dat er niet genoeg onderzoek is op dit gebied. We kijken uit naar de mogelijkheid om u te kiezen als onze belangrijkste leverancier van e-sigaretten op nicotinebasis, zodra ze kunnen worden gecommercialiseerd in Noorwegen. In deze eerste onderzoeksfase hebben wij slechts een eerste partij van 30 ml vloeibare nicotine van 99% zuiverheid nodig. Ik realiseer me dat er een minimale bestelwaarde van 1 liter is, maar we vinden het niet erg om de volledige literprijs te betalen voor de partij van 30 ml. Ik neem aan dat u alle veiligheidsmaatregelen zult nemen met betrekking tot veilige verzending/verpakking/etikettering, rekening houdend met de uiterst giftige aard van de stof. Bij voorbaat dank en we hopen binnenkort van u te horen. Met vriendelijke groet, Bedrijf xxx
|
Nitromethaan - brandstof voor modelbouw
Het is voor uw -vermeld hier uw helicoptermodel- en zorg ervoor dat het specifieke model ook echt nitromethaan als brandstof gebruikt (zoals bijvoorbeeld Align T-Rex 600).
CAN 27 meststoffen, 500 kg +
Dit vereist de meeste voorbereiding van alle aankoopfasen. U moet u vertrouwd maken met een specifiek gewas, landbouwjargon en terminologie. U moet ook een klein boerderijtje/huisje huren voor 2-4 maanden met een passend bijgebouw waar u op een anonieme manier uw bulkzakken meststof kunt verwerken. Zo'n bijgebouw/schuur/garage zal worden gebruikt om de grote zak(ken) kunstmest op te delen, de korrels te verpulveren, ze te mengen met brandstof/alu-poeder en ze in waterdichte plastic zakken voor 50 kg te plaatsen. U heeft ook een vorkheftruck nodig met een hefvermogen van 800 kg (zijn te koop vanaf 200 Euro) en een geschikt voertuig (gebruik stationwagon of iets dergelijks). De kleine boerderij die u huurt is alleen voor de show (om te voorkomen dat de leverancier/koerier van kunstmest zijn bedenkingen heeft), want het is waarschijnlijk dat u van de mogelijkheid gebruik wilt maken om de zakken kunstmest van 500 kg rechtstreeks naar deze boerderij te laten brengen. Een grote vrachtwagen levert de meststof aan uw 'boerderij', waar u hem zal moeten treffen met een heftruck. Hij plaatst de lading op uw pallets, die u dan meteen vervoert om het erf vrij te maken voor de volgende rit naar uw bijgebouw/schuur/garage. Een ander alternatief is dat u een vrachtwagentje koopt en de leverancier van de zak van 500 kg het daar op laat laden. Wanneer u in de anonieme omgeving van uw schuur/garage/buitenhuis bent, kunt u in principe de inhoud in zakken van 50 kg doen, lossen, en naar uw leverancier rijden voor de tweede lading. De belangrijkste factor in dit proces is om te voorkomen dat dit leidt tot enige alarmbellen bij uw leverancier. Overweeg het 6 maanden van tevoren te bestellen om uw geloofwaardigheid als een 'legitieme koper' te vergroten. Dit, samen met uw bedrijfsnaam, uw boerderij/huisje met bijgebouw/schuur enz. moet voldoende zijn om alle leverancierscontrole te vermijden.
Kosten die u moet maken: Het huren van boerderij/huisje voor 6 maanden: 3000-6000 Euro, heftruck: 200 Euro, tweedehands vrachtwagen: 5.000 tot 15.000 euro (maar u kunt deze weer doorverkopen nadat u er klaar mee bent)
Algemene dekmantel chemische stoffen
Omdat er een breed scala aan chemische stoffen is zal ik ze niet allemaal bespreken. Onderzoek de specifieke chemische stof even op Wikipedia en u zult een overzicht van de commerciële/industriële toepassingen zien. Verzin een passende dekmantel voor die specifieke chemische stof. Wees creatief ;)
Dekmantel explosieve chemicaliën
Als een verbinding beperkte of geen normale burgerlijke functie heeft, moet u gewoon zeggen dat u een liefhebber van pyrotechniek bent die een leuke, goedkope show wilt maken voor de bruiloft van uw zus, of een ceremonie/oudejaarsavond in een landelijk gebied. En dat u al jaren verschillende pyrotechnische stunts hebt gemaakt. Er zijn enkele duizenden van deze liefhebbers in heel Europa en vele leveranciers zijn bekend met hen en hun hobby. U moet hen dit echter niet meteen vertellen, tenzij ze er uitdrukkelijk om vragen. Vergeet niet om die pyrotechnische verbinding op te zoeken die u zogenaamd van plan bent om creëren, voor het geval dat.
Er worden al duizenden jaren giftige kogels of pijlpunten gebruikt in de oorlogvoering. Boogschutters begrepen in de middeleeuwse periode al het effect van hun pijlpunten door vuil of ontlasting slepen. Dit zou leiden tot infecties en er was toendertijd geen antibiotica.
Voor die Justiciar Knights die voelen dat het gewoon te riskant of onrealistisch zou zijn om met succes explosieven in de gepaste of vereiste hoeveelheden te maken zijn er ook andere, net zo efficiënte methoden van terreuraanvallen voor ons beschikbaar. Terreuraanvallen, of beter gezegd gewapende aanvallen waarbij geweren of pistolen gebruikt worden op concentraties van verraders van categorie A en B, moeten worden gecombineerd met het gebruik van gifkogels. Door een relatief eenvoudig proces kunt u munitie met holle punt en zelfs de standaardmodellen - lood of andere legeringen - omzetten in holle kogels. Deze holle projectielen worden vervolgens geïnjecteerd met een biologische of chemische toxische stof. Na de injectie wordt het gat afgedicht met een zelfgemaakte plastic of rubberen dop. Het doel van het gebruik van chemische of biologische patronen is om fatale vergiftiging te veroorzaken voor als het doelwit niet sterft aan de externe of interne bloedingen door het projectiel zelf. Een relatief eenvoudige procedure en productietechniek zet uw projectiel om in een chemisch of biologisch wapen. Ik zal uitleggen hoe het gaat bij de productie van chemische en biologische gifstoffen zelf en bij het omzetten van gewone kogels in biologische en/of chemische patronen.
Toxiciteit - LD50
De term toxiciteit wordt gebruikt om uit te drukken hoe giftig een chemische stof is. Wetenschappers onderscheiden twee soorten toxiciteit: acute en chronische. Acute toxiciteit betreft de schade die wordt veroorzaakt door een chemische stof na een korte blootstelling aan een grote dosis van die stof.
Wetenschappers hebben verschillende manieren om de acute toxiciteit van een chemische stof te meten. De meest voorkomende heet LD50. De afkorting LD50 staat voor "lethal dosis [dodelijk dosis], 50 procent". Dat is de hoeveelheid van de chemische stof die nodig is om de helft van een populatie van organismen te doden in een korte tijd.
Als een gifstof bruikbaar moet zijn als wapen met dodelijk effect is het vereist dat de LD50 fysiek in een hol projectiel past. Dit sluit de grote meerderheid van de toxines uit, want de meeste vergiften hebben een LD50 van meer dan 500 mg.
Projectielcapaciteit vs kaliber:
7,62 tot 300 mg
5,56 tot 100 mg (te klein)
9 mm - 150 mg
Hoe kan men chemische/biologische kogels maken
Hiervoor moet u geweer/pistoolkogels kopen met holle punt. In de meeste landen is HP-munitie voor pistolen onmogelijk te krijgen en het is in sommige landen ook moeilijk te krijgen voor semi-automatische geweren. Als het verwerven van HP-munitie geen optie is voor u, heeft u nog andere opties:
Inleiding tot afkortingen voor kogels:
Jacketed Hollow Point = JHP (gewoon) [Deelmantelpatroon, holle punt]
Jacketed Hollow Core = JHC (zeldzaam) [Deelmantelpatroon, holle kern]
Hollow-Cavity Bullet = HCB (zeldzaam) [Kogel met ingedeukte punt]
Cavity Bullet = CB (zeldzaam) [Kogel met ingedeukte punt]
Full Metal Jacket = FMJ (gewoon) [Volmantelpatroon]
Zelf kogels gieten: bestel een aangepaste mal van een Amerikaans/Europees bedrijf en giet uw eigen kogels met holle punt
Mal voor Cavity bullet:
http://www.midwayusa.com/viewProduct/?productNumber=505491.%29
U kunt ook mallen op maat bestellen
http://www.hochmoulds.com/rifle.htm
Youtube - hoe te gieten
http://www.youtube.com/watch?v=VWd7qEZQx4A
Starten van uw project om kogels te gieten:
http://www.youtube.com/watch?v=GShUQvJixcM&feature=channel
Fluxering
http://www.youtube.com/watch?v=PG74Ds4E8cI&feature=channel
De kogels voorbereiden op herladen
http://www.youtube.com/watch?v=JGizV23t15o&feature=channel
Veel gemaakte fouten bij gieten
http://www.youtube.com/watch?v=3c6Glhqe3xo&NR=1
Kogels smeren - hoe u gegoten kogels kunt smeren in een pan
http://www.youtube.com/watch?v=bBDFO0ftCQc&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=jt42PAHDUU0&feature=channel
http://www.youtube.com/watch?v=V_vYYoArHtE&feature=related
Benodigdheden:
1 elektrische oven (Lee precisie-oven)
2 mallen voor kogels
Lange stalen lepel met houten handvat (om onzuiverheden te verzamelen in het fluxeringsproces)
1 pollepel (of kroes voor gesmolten lood)
20 loodstaven voor kogels (gesmolten in de oven)
1 stuk hout om de mal open te tikken.
1 ademhalingsmasker uitgerust met filter voor giftige damp (bijvoorbeeld 3M 6800), omdat lood een toxische stof is en er dampen bij vormen. De veiligheidsbril die onderdeel is van uw ademhalingsmaskers zal voorkomen dat het lood [in uw ogen] spettert in het geval er per ongeluk water op het gesmolten lood komt.
Stap 1:
Fluxering: U moet ervoor zorgen dat uw lood schoon is voordat u het in de mal giet. Dus moet u beginnen met een eenvoudige zuivering die nodig is om de kwaliteit van het lood te garanderen nadat u uw staven lood hebt gesmolten.
Stap 2:
Stap 3:
De kogels voorbereiden op herladen
Mogelijke fouten tijdens het gieten van kogels
Niet alle projectielen zullen bruikbaar zijn. Er is naar schatting een faalkans van 50% dat de projectielen nog aanzienlijke fouten bevatten en moeten worden hersmolten.
Veiligheidsmaatregelen:
Zorg voor goede ventilatie
Een loodgehalte in het bloed van slechts 50 microgram per deciliter is genoeg om u te doden. Uw beste bescherming zijn goede ventilatie en een masker, zoals de 3M 6800 met de nodige dampfilters.
PS. Er zijn andere en nog betere handleidingen.
Chemische/biologische HP-patronen tegen onbeschermde doelwitten (verraders), AP/FMJ munitie tegen beschermde doelwitten (systeembeschermers)
U gebruikt één gewone kogel voor elke chemische/biologische kogel. Een magazijn van 30 (of 28) kogels zou 15 (of 14) gifkogels bevatten en 15 (of 14) gewone kogels. U rekent 2 kogels per doelwit, waarvan ten minste één dodelijke chemische/biologische kogel per persoon. HP-kogels zijn beter voor onbeschermde doelwitten (doelwitten zonder pantsers) want het projectiel bloemt direct na penetratie van de huid. Dit resulteert in een optimale weefselschade en voorkomt dat het projectiel het lichaam verlaat. Als zodanig wordt de chemische of biologische gifstof in en rond de wond verspreid.
Wanneer u een totaal van 10 extra grote magazijnen heeft - 28 kogels per magazijn (5 voor uw handvuurwapen 9 mm en 5 voor uw semi-automatische geweer), heeft u in totaal 140 chemische/biologische patronen.
U moet altijd een paar magazijnen meenemen met munitie die is ontworpen om systeembeschermers (met kogelwerende vesten van niveau IIIA) te verslaan. Munitie met holle punt is waardeloos tegen dergelijke pantsers omdat het niet door het Kevlar heen kan dringen. Voor het verslaan van systeembeschermers moet u AP-munitie gebruiken [pantserdoorborende munitie], of als alternatief messingkogels of FMJ. Maar een andere mogelijkheid is om uw 'magazijn voor systeembechermers' zo in te stellen dat iedere tweede kogel chemisch/biologisch giftig is. In een optimale situatie kunt u elk tweede schot op de benen/armen/gezichten richten. Want als het nieuws zich verspreidt dat de KT wederom dodelijke chemische/biologische patronen tegen systeembeschermers gebruiken, zal het terreur helpen zaaien in hun harten en zal dus helpen om overlopers te krijgen of zal als een afschrikkende factor werken.
Beoordelen van de juiste toxines
| Gifstof | Beschikbaarheid | LD50 voor een persoon van 75 kg |
| Tetrodotoxine (gif van de kogelvis) | Moeilijk | 0,75 mg |
| Cyaanwaterstof | Moeilijk | 30 mg (1 druppel) |
| Natriumcyanide | Moeilijk | 40 mg (1 druppel) |
| Kaliumcyanide | Moeilijk | 60 mg (1-2 druppels) |
| Ricine | Gemiddeld | 60 mg (1-2 druppels) |
| Nicotine, 100% zuiver | Makkelijk | 60-80 mg (2 druppels) |
| Saxitoxine (kwallengif) | ?? | 60 mg (1-2 druppels) |
| Diarsenische pentoxide | ?? | 600 mg (niet genoeg ruimte) |
| Carbofuraan (een pesticide) | ?? | 750 mg (niet genoeg ruimte) |
| Heroïne (50-75% zuiver) | Makkelijk | 1 g (niet genoeg ruimte) |
| LSD | Makkelijk | 1,2 g (niet genoeg ruimte) |
| Fosfamidon (een insecticide) | ?? | 1,8 g (niet genoeg ruimte) |
| Arseen | Gemiddeld | 57 g (niet genoeg ruimte) |
| Kaliumchloride | Gemiddeld | 190 g (niet genoeg ruimte) |
Let op: Helaas is cyanide uiterst moeilijk te krijgen wegens de populariteit onder suïcidale personen
| Andere giftige stoffen | LD50 voor ratten |
| Kobaltchloride voor ratten, oraal | 80 mg/kg |
| Cadmiumoxide | 72 mg/kg |
| Strychnine | 16 mg/kg |
| Arseentrioxide | 14 mg/kg |
| Metallisch arseen | 13 mg/kg |
| Natriumcyanide | 6,4 mg/kg |
| Witte fosfor | 3,03 mg/kg |
| Kwikchloride (II) | 1 mg/kg |
| Berylliumoxide | 0,5 mg/kg |
| Aflatoxine B1 (uit Aspergillus flavus) | 0,48 mg/kg |
| Gif van de Inland Taipan (Australische slang) | 0,25 mg/kg |
| Dioxine (TCDD) | 0,20 mg/kg |
Opmerking: ratten hebben gewoonlijk een hogere weerstand tegen gifstoffen dus er zijn kleinere hoeveelheden per kg nodig om een mens te doden.
Veiligheidsvoorschriften
Lab-apparatuur die u nodig heeft:
Wees extra voorzichtig bij het zuiveren en hanteren van zuivere nicotine of ricine. U moet een laboratorium opzetten en zorgen dat u een goede ventilatie heeft. Koop een Hazmat-pak. Lakeland Dupont Tychem F-pakken met capuchons en laarzen zijn al voor slechts 11 dollar te koop op eBay (ik heb de mijne voor deze prijs gekocht). Koop een gezichtsmasker, bijvoorbeeld een ademhalingsmasker 3M 6800 met de juiste filters (kies Organic Vapor/Organic Vapor-Acid/Organic Vapor-Acid-Gas filters), afhankelijk van de chemische stoffen waarmee u gaat werken. U kunt deze gelaatsmasker met filters al voor slechts 100 dollar kopen op eBay (ik heb mijn masker met filters gekocht voor 130 dollar incl. verzendkosten).
Ricinekogels, biologische patronen - Dood door diarree
Ricine wordt gemakkelijk en goedkoop geproduceerd, is zeer giftig, is stabiel in vernevelde vorm, en er is geen behandeling of vaccin voor. Het wordt door een specifieke zuiveringsmethode gewonnen uit de wonderboon [komt voor in wonderolie].
Bron 1: Een enkele wonderboon bevat een paar microgram ricine. De ricine uit 5 tot 20 wonderbonen zou genoeg zijn om een persoon te doden.
Bron 2: Volgens de Merck Index: An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals (1997) is een dosis ricine met een gewicht van slechts 70 microgram (grootte van 1 zoutkorrel) dodelijk voor een mens.
Bron 3: Ricine is een van de meest giftige in de natuur voorkomende stoffen die men kent. Slechts één milligram ricine kan een volwassene doden.
Bron 4: 1-2 korrels kunnen een persoon doden
Ricine is nog giftiger dan strychnine en cyaniden. Ricine heeft ook de mogelijkheid in het lichaam op te stapelen tot er een dodelijke dosis is bereikt. Symptomen van ricinevergiftiging zijn buikpijn, hoofdpijn, koorts, misselijkheid en braken, bloederige diarree, koud zweet, slaperigheid, desoriëntatie, ademnood, beroerte, en de dood. Ricine kan bij inademing of zelfs aanraking al doden in een dag of twee.
Een paar decennia geleden doodde een moordenaar uit Rusland een anticommunist in West-Europa met behulp van een parapluwapen. Georgi Markov was een Bulgaarse journalist die zich had uitgesproken tegen de Bulgaarse regering. In 1978 werd Markov vermoord terwijl hij op de bus wachtte in de buurt van Waterloo Station in Londen; hij werd in het been gestoken met een vergiftigde paraplu. Er werd een geperforeerde metalen pellet in zijn been gevonden, welke de dodelijke toxine ricine bevatte.
De gevlekte zaden van de ricinus, wonderbonen, die ongeveer de grootte en de vorm van grote pintobonen hebben, bevatten twee krachtige vergiften, het alkaloïde ricinin en de toxalbumine ricine.
Veel voorkomende toepassingen zijn smeermiddelen in olie.
Handleiding 1: Hoe kunt u ricine uit de wonderbonen halen
Deze gids zal u leren hoe u ricine uit uw wonderbonen kunt halen. Maar wees gewaarschuwd: deze chemicaliën zijn zeer giftig en hebben een grote kans om u te doden als u niet voorzichtig bent.
Moeilijkheidsgraad: Matig
Instructies:
1. Week 2-3 gram wonderbonen een uur lang in 300 ml water gemengd met 2 eetlepels loog. U moet de bonen ergens mee onder water houden - stenen en grind van buiten doen het prima.
2. Verwijder de bonen, laat ze drogen en pel ze.
3. Plaats de bonen in een mixer met 8-12 gram aceton en maal de bonen zoals u zou doen met koffiebonen.
4. Giet het mengsel in een pot en laat het ongeveer drie dagen afgedekt staan.
5. Trek uw Hazmat-pak, handschoenen en een volgelaatsmasker aan, giet het gif in een andere pot met behulp van een koffiefilter, verwijder zoveel aceton als mogelijk.
6. Herhaal de stappen 4-5 om een beetje meer te filteren. Wat u over heeft zal nagenoeg zuivere ricine zijn.
Lees meer: How to Extract Poison From Castor and Precatory Beans | eHow.com http://www.ehow.com/how_6013787_extract-poison-castor-precatory-beans.html#ixzz10sUe9G8d
Handleiding 2: Hoe kunt u ricine destilleren
Hier is de formule voor ricine. De reden dat ik het hier heb geplaatst is dat als u probeert om dit gif te maken, u waarschijnlijk wat op uw huid zult krijgen en zult sterven (het doodt in 4 dagen, er is geen goed antigif en [het enige antigif] is zeldzaam). Ik wilde de formule gewoon hebben zodat ik hem kende. Dit spul is buitengewoon giftig - van arseen heeft men 100 korrels nodig om iemand te doden, van ricine 1-2 korrels.
Procedure:
1. Haal een aantal bonen uit een tuincentrum.
2. Doe ongeveer 60 ml warm water in een glazen pot en voeg een theelepel loog toe. Goed mengen.
3. Wacht tot het mengsel loog/water afkoelt.
4. Plaats 60 gr bonen in de vloeistof en laat ze een uur staan weken.
5. Giet de vloeistof af en let erop dat u het niet op uw huid krijgt.
6. Spoel de bonen af met koud water en verwijder de buitenste schil met een pincet.
7. Hak de bonen tot pulp in een blender of koffiemolen met 120 ml aceton voor iedere 30 g bonen.
8. Meng de pulp/aceton totdat het lijkt op melk.
9. Plaats de melkachtige substantie in een glazen pot met een luchtdicht deksel, laat drie dagen staan.
10. Aan het einde van drie dagen schudt u de pot om en mengt alles wat begon te bezinken, dan giet u het in een koffiefilter. Gooi de vloeistof weg.
11. Als er geen vloeistof meer door het filter druppelt, knijp u de laatste aceton eruit zonder verlies van de bonenpulp.
12. Spreid de filter uit in een pan met een krant erin en laat het staan drogen totdat het goed droog is.
13. Het eindproduct moet zo min mogelijk aceton en andere verontreinigingen bevatten. Als het niet poederachtig is maar nog wat vochtig en papperig, dan moet het weer worden gemengd met de juiste hoeveelheid aceton en weer een dag staan.
14. Herhaal vervolgens de stappen 9 tot 12 weer tot er een mooi droog poeder wordt geproduceerd.
Vraag me niet waar u de bonen kunt krijgen; ik weet het niet, maar het is een redelijk gewone plant (een grote kas zal het vast wl hebben)
"Ricine kan gemakkelijk worden gezuiverd uit het productieafval van ricinusolie. De waterige drab die overblijft van het oliewinningsproces heet afvalpuree. Het bevat ongeveer 5-10% ricine per gewicht. Het vereist slechts eenvoudige chromatografische technieken om het te destilleren.
Gepatenteerd extractieproces
De werkwijze voor het extraheren van ricine is beschreven in een octrooi [25]. De beschreven extractiemethode is vergelijkbaar met die voor de bereiding van soja-eiwitisolaten.
Het patent werd ergens in 2004 uit de database van de United States Patent and Trademark Office (USPTO) verwijderd, maar het is nog steeds online beschikbaar via internationale octrooidatabanken [26] [27]. Moderne theorieën van eiwitchemie twijfelen aan de effectiviteit van de werkwijzen beschreven in het octrooi [28]."
Weet iemand hoe men nu eigenlijk ricine kan destilleren zonder zelf dood te gaan? Op Wikipedia lijkt het niet al te moeilijk.
Gebruik handschoenen en een masker of u zult eraan sterven. Het is vrij gemakkelijk om er aan te sterven tijdens de productie (gaat door de huid).
Ik heb wat betere info gevonden
http://www.trust-us.ch/cryptome/01-Cryptome-061213/ricin-patent.htm
http://img142.imageshack.us/img142/1867/ricin1.jpg
http://img2.imageshack.us/img2/5131/ricin2.jpg
http://img17.imageshack.us/img17/3169/ricin3b.jpg
http://img98.imageshack.us/img98/2320/ricin4.jpg
https://en.wikipedia.org/wiki/Ricin
Wonderbonen: http://www.hort.purdue.edu/newcrop/afcm/castor.html
Nicotinekogels, chemische patronen - Dood door ademnood
Pure nicotine is een van de meest dodelijke gifstoffen op aarde. Zuivere nicotine (99% - 99,5% zuiver) uit China is een typische oplosmiddelextractie van tabaksbladeren en wordt beschreven als een heldere tot geelachtige olieachtige vloeistof. Dit wordt meestal verkocht per gewicht (kg) in plaats van volume (liter). Maar uit alles wat ik heb gezien, hebben deze vloeistoffen dezelfde dichtheid als water 1 kg = 1 liter.
Gebruikstechnieken
Het is belangrijk dat u ervoor zorgt dat de juiste methodes worden toegepast, want twee druppels hiervan op uw huid en u bent dood, en ik weet zeker dat de dampen hetzelfde effect zouden hebben.
Hoeveelheid en prijs
U heeft echt niet meer nodig dan 30 ml per Justiciar Knight. 30 ml komt overeen met 600 druppels. Als twee druppels is gelijk aan 50 mg (u moet voor de zekerheid 4 druppels per kogel injecteren) zal dit genoeg zijn voor precies 150 kogels. 4 druppels (0,05 ml per druppel) is gelijk aan 100 mg per kogel, en dat is 40% meer dan de LD50 voor mensen met een gewicht van 75 kg.
De marktprijs is momenteel 150 dollar voor 1 kg 99% zuivere vloeibare nicotine + 160 dollar verzendkosten via DHL = 310 dollar totaal. Ik heb een monster besteld van 50 ml voor een totaal van 80 dollar inclusief verzendkosten. Als het niet door de douane heen komt zal ik nicotine uit tabak halen, zoals beschreven in een ander deel.
Effecten van nicotinevergiftiging
Nicotine veroorzaakt eerst een branderig gevoel in de mond en keel, dan kwijlen, misselijkheid, buikpijn, braken en diarree. Dan systemische effecten zoals irritatie, hoofdpijn, zweten, duizeligheid, gezichts- en gehoorverlies, verwardheid, zwakte en coördinatieproblemen. Op het eerst is de ademhaling diep en snel, de bloeddruk hoog en de polsdruk traag. Intense zenuwstimulatie kan een hartstilstand of voorkamerfibrillatie veroorzaken. De pupillen zijn over het algemeen vernauwd. De aantasting van het centrale zenuwstelsel blijkt ook uit trillingen en soms door klonische-tonische convulsies [stuiptrekkingen]. Terwijl de depressie vordert, verwijden de pupillen, de bloeddruk daalt en de hartslag wordt snel en vaak onregelmatig. Flauwte, uitputting, cyanose en dyspnoe vordert tot het slachtoffer inzakt. Overlijden door verlamming van de ademhalingsspieren gebeurt meestal slechts een paar minuten na het flauwvallen.
Er is een tegengif, maar het moet binnen 5-20 minuten na de overdosis nicotine worden geïnjecteerd. Sterven aan een overdosis nicotine wordt beschouwd als een gruwelijke en pijnlijke dood.
Aandeel nicotine in sigaretten - gemiddelde grootte/gemiddelde sterkte tabak
1 sigaret = 10 mg nic (ongeveer)
1 pak sigaretten = 20 stk x 10 mg = 200 mg nic
1 slof = 10 pak x 200 mg nic = 2000 mg nic
1 pond tabak levert ongeveer 3 sloffen op x 2000 mg = 6000 mg nic
1 ounce eJuice = 30 ml x 36 mg nic per ml = 1080 mg nic per flesje van 30 ml
1 pond tabak = 6000 mg nic, gedeeld door 1080 mg nic per 30 ml eJuice = 5,5 flessen eJuice van 30 ml
Aandeel nicotine in snus:
Een miniportie is meestal 4mg/portie
Standaard is meestal 8mg/portie
Sterk portie is gewoonlijk 12-17 mg/portie
Een rol porties (10 dozen) weegt 390 g, waarvan 240 g snus
Een rol van losse snus weegt 620 g, waarvan 450 g snus
Prijs - één pakje snus:
Snus, 20 stuks portie: 35 SEK (16 mg/g): = 384 mg per doos
Snus, 20 stuks los: 35 SEK (16 mg/g): = 720 mg per doos
Sigaretten, 20 stuks 100s: 35 SEK (12 mg per): 240 mg per verpakking
Nicotine halen uit tabak of snus?
In theorie lijkt snus het meest kostenefficiënte alternatief voor de extractie van nicotine. Maar het schijnt een stuk makkelijker te zijn om nicotine uit tabak te halen, dus het is niet aanbevolen snus als bron voor extractie te kiezen. Tenminste, dit is volgens 4 personen die blijkbaar 20 verschillende methoden hebben geprobeerd voor de extractie van nicotine uit snus (gevonden bronnen op forum voor e-sigaretten). Als mijn Chinese pakket in beslag wordt genomen zal ik zelf een poging doen met zowel snus als tabak om dit te bevestigen.
Maar als ik niet in staat ben om pure nicotine te bestellen uit Azië, zal ik waarschijnlijk uiteindelijk voor tabak kiezen (en niet snus) als bron voor extractie.
Uitkoken als extractiemethode
Uitkoken is een extractiemethode door plantenmateriaal te koken. Deze extractiemethode is zeer eenvoudig:
Uit snus:
Doe losse snus in theezakjes, kook het, filter het, kook het nogmaals, enz. (vergelijkbaar met methode voor tabak). Ik heb ook gehoord dat het nog betere resultaten zal opleveren als u de snus twee tot drie minuten in de magnetron kookt in het water.
Uit tabak:
Handleiding 1:
Hoe u nicotine kunt extraheren uit tabak:
Alleen water doet het hierbij goed. Gewoon de tabak toevoegen aan warm water, aan de kook brengen, de vaste stoffen eruit zeven, en het spul dan filteren.
Kook het resterende water in tot het oververzadigd is. Laat het dan langzaam afkoelen. Voeg een kristal toe of schraap de zijkanten van de gladde container af met een glazen roerstaaf (of een lepel als er niets anders beschikbaar is).
Filter de kristallen die zijn gevormd in de oplossing door vacuümfiltratie. Een goede manier om dit te doen is door een koffiefilter in een trechter te zetten, dan het nauwe deel van de trechter in een stofzuiger voor nat en droog te zetten.
Handleiding 2:
Dit hele proces duurde ongeveer 3-4 uur. Ik zou een gasfornuis aanraden of heel voorzichtig en geduldig met een elektrische kookplaat verwarmen. Neem wat gedestilleerd water en een maatbeker. Ook wat filters voor een koffiezetapparaat.
Doe de tabak in een steelpan (voor 1 liter).
Voeg twee kopjes gedestilleerd water toe. Breng dit aan een langzame kook en roer ongeveer om de 3-4 minuten.
Sudder tot u ongeveer een 1/3 kopje vloeistof overhoudt. Het is erg belangrijk om het vuur niet op hoog te zetten, anders heeft u straks een heleboel kleverige dikke nutteloze troep, tenminste dat heb ik gehoord.
Laat ongeveer 10 minuten afkoelen.
Ik heb mijn koffiefilter op de buitenkant van een keramische koffiekop vastgeplakt en dit mengsel in de filter gegoten. Een deel van het sap sijpelde door, het meeste niet.
Ik heb uiteindelijk, na ongeveer een half uur, de filter voorzichtig losgepeuterd, om de tabak niet in mijn sap te dumpen. Ik heb de filter dichtgevouwen en het resterende sap in het kopje geknepen. Neem de tabak die nog in de filter zit en vreet het op (Grapje :P).
Plaats de overgebleven tabak terug in de steelpan, voeg 2 kopjes gedestilleerd water toe en herhaal de procedure.
Deze keer langzaam koken tot u een beetje minder sap heeft (ongeveer een kwart kopje). Vergeet niet om het in de gaten houden, laat het niet te lang koken of u heeft een dikke kleverige troep.
Zeef het weer in een aparte houder.
Giet de twee houders met vloeistof bijeen.
Zeef dit weer terug in de steelpan.
Kook weer tot u een kwart kopje of een beetje minder overhoudt.
Zeef nog een keer.
Handleiding 3:
Ik heb zelf gebruik gemaakt van PGA (95% zuivere graanalcohol) en een Soxhlet-extractor om dit soort extractie na te bootsen.
Ik heb het vervolgens per vacuüm gefilterd tot 0,22 um, terwijl er nog ongeveer 250 ml PGA in zat (begon met 20 gm sigaartabak).
Ik heb vacuümdestillatie gebruikt om de meeste PGA terug te halen.
Ik heb onderverwarming gebruikt om meer van de vloeistof te verdampen. Dat zal wat van de oliën filteren door bezinking.
Verdun, filter, haal terug en verdamp opnieuw. Er komen veel teersoorten uit in de filterstap. U houdt zeer donkere maar zware vaste stoffen over.
Handleiding 4:
Koop e-juice (vloeistof met 10% nicotine) en kook het in. E-Juice is vrij goedkoop, zelfs rond de 20 dollar per ounce [30 gr].
Handleiding 5:
http://answers.yahoo.com/question/index?qid=20070623163309AA7f6DIhttp://answers.yahoo.com/question/index?qid=20070823223529AAfakX1
Bronnen:
http://www.e-cigarette-forum.com/forum/diy-e-liquid/14607-nicotine-extraction-tobacco.html
Nicotinedampen blijven ongeveer een half uur hangen in de lucht
In zijn zuivere vorm, die "freebase nicotine" heet, reageert het chemisch met zuurstof in de lucht, met water, en de meeste andere levende weefsels, en vernietigt ze onmiddellijk.
Freebase nicotine is zeer giftig en wordt soms gebruikt als insecticide. Het is echt een goede insecticide, want het blijft slechts ongeveer een half uur in het milieu hangen, omdat het zo instabiel is in de aanwezigheid van lucht. Freebase nicotine kan in kleine hoeveelheden worden geïnjecteerd in iemands bloedsomloop en een effect hebben dat bijna hetzelfde is als dat van cocaïne.
Veiligheidsmaatregelen bij het werken met pure nicotine
Neem de nodige voorzorgsmaatregelen, zelfs bij het hanteren van vloeistoffen met een lager percentage nicotine. Gebruik de basisdingen zoals handschoenen, pipetten, trechters, maatcilinders, bekers, opslagflessen van verschillende grootte, bril, en zelfs een goed masker van een verfwinkel als u werkt met een hooggeconcentreerd nicotinesap.
Pure nicotine kopen (nicotine USP)
U kunt pure nicotine kopen van de volgende leveranciers:
Controleer ook de honderden Aziatische leveranciers door middel van Alibaba.com
http://www.alibaba.com/showroom/pure-nicotine.html
In het Verenigd Koninkrijk is 7% is het maximum dat legaal verkocht mag worden. Er gelden waarschijnlijk vergelijkbare percentages in een aantal EU-landen.
Een ander alternatief i.p.v. het online bestellen is een regeling treffen met een leverancier, dan naar China reizen en de zuivere nicotine in uw aktetas smokkelen. Nicotine wordt niet beschouwd als een verdovend middel, dus als u opgepakt wordt, zult u alleen een boete krijgen.
Hoeveel van de voor 99% pure nicotine heeft u nodig voor elke HP-kogel?
Gezien het feit dat 2 druppels voldoende is voor elke dodelijke dosis/kogel (ik zou waarschijnlijk kiezen voor 3 of 4 druppels als er genoeg ruimte in het projectiel is) heeft u nodig:
10 magazijnen (28 kogels, waarvan 14 chemisch): 14 x 10 magazijnen = 140 kogels
140 kogels x 2 druppels = 280 druppels
Een druppel = 0,05 ml (50 µl)
280 druppels x 0,05 ml = 14 ml
0,10 ml = ca. 50 mg zuivere nicotine, wat voor een persoon van 75 kg bijna de LD50 is (40-60 mg).
Met andere woorden, om 140 nicotinekogels te maken met 50 mg nicotine elk moet u 14 ml voor 99% zuivere nicotine kopen. Vervolgens injecteert u 0,10 ml nicotine met behulp spuit + naald van 1 ml en dicht u de kogel af.
U kunt echter beter ten minste 0,20 ml (4 druppels) per kogel gebruiken; dat is ca. 100 mg (bijna twee keer de dodelijke dosis voor een persoon van 75 kg). U zou dan 28 ml ofwel 0,028 liter pure vloeibare nicotine moeten kopen.
Tips bij het bestellen van chemicaliën uit andere EU-landen of uit Azië
Nicotine wordt in de meeste Europese landen gecategoriseerd als een farmaceutische verbinding en niet als verdovend middel, dus als de douane uw pakket onderschept, zullen ze het meestal alleen maar terugsturen naar de afzender en u hoeft u zich waarschijnlijk geen zorgen te maken over een aanklacht. Ze kunnen zelfs mogelijk de zending toestaan als u een geloofwaardige ontvanger met een geregistreerd bedrijf lijkt.
Factoren die uw kansen zullen vergroten om succesvol pure nicotine en andere chemische stoffen te bestellen/ontvangen:
Registreer een bedrijf, niet noodzakelijk een BV, maar een minder belangrijke/gerechtelijk dure entiteit als een eenmanszaak. De naam van de onderneming moet worden gekozen op basis van een tactische evaluatie. Bijvoorbeeld iets met geo, boerderij, farmaceutisch, laboratorium, onderzoek of misschien iets met betrekking tot mijnbouw etc. Ik heb voor een hybride naam voor mijn bedrijf gekozen (Geofarm) omdat het dan ook makkelijker zou zijn om te beginnen met het kopen van grote hoeveelheden kunstmest van AN. Er zullen weinig of geen alarmbellen afgaan als u 'voor de buitenwereld' een legitieme organisatie lijkt. De naam zal u dus helpen om chemicaliën te bestellen bij buitenlandse bedrijven en helpen bij de douaneprocedures.
U kunt zelfs overwegen om een onderzoeksvergunning te krijgen van uw regering om de rechtvaardiging te bevorderen en het proces van het verwerven van chemicaliën te vergemakkelijken. Wees altijd formeel en beleefd wanneer u contact opneemt met bedrijven.
De acties van de 'filialen' van PCCTS, Knights Templar, geleid door autonome/onafhankelijke cellen, zullen de komende decennia blijven doorgaan in Europa.
Er zijn cellen die al bezig zijn met een poging om chemische, biologische, radiologische of nucleaire materialen te verwerven, hoewel het letterlijk onmogelijk zal zijn om in fase 1 van de Europese burgeroorlog een kleine atoombom te creëren (0,1 tot 0,2 kt).
De inspanningen om in het geniep een kernbom te bouwen vereisen een coherente en consistente investering die in de miljarden euro's loopt (zo niet tientallen miljarden) en over een periode van waarschijnlijk tien jaar of langer loopt. We zouden grote, vaste, krachtige en kwetsbare installaties moeten hebben voor verschillende aspecten van deze poging. Deze installaties vormen een enorm risico en kostenpost voor de PCCTS, Knights Templar. De cultureel marxistische hegemonie (USASSR/EUSSR) volgt een deel van de apparatuur die we zullen moeten aankopen nauwgezet en zij zullen een enorme investering van intellectuele, financiële en materiële middelen doen om te concentreren op precies zo'n soort doel waar ze hun luchtmacht op los kunnen laten.
Hoewel de geschiedenis van het gebruik van geavanceerde chemische, biologische of nucleaire wapens in guerrilla-oorlogvoering beperkt is, is het wel zo dat in de meeste gevallen waar groepen deze mogelijkheden in overweging genomen hebben, ze die uiteindelijk hebben verlaten om in plaats daarvan meer verkrijgbare en efficiënte tactieken toe te passen. Ze kunnen niet opwegen tegen de verwoesting door eenvoudigere en meer conventionele explosieven. Pond voor pond, euro voor euro en werkuur voor werkuur zijn zware explosieven veel effectiever in het maken van veel slachtoffers van categorie A en B.
Guerrilla-organisaties denken veel eerder aan de innovatie om bepaalde civiele infrastructuur te gebruiken als destructieve apparaten dan aan concepten om hun middelen te concentreren op het bouwen van kwetsbare geheime faciliteiten. Dat strookt namelijk niet met de veiligheidsoverwegingen voor een verzetsbeweging. Er moet echter worden opgemerkt dat er wel essentiële componenten kunnen worden gekregen via ongebruikelijke locaties. Bijvoorbeeld kan er radioactief materiaal worden gestolen uit een groot ziekenhuis (in ieder geval genoeg om een vervelende kleine vuile kernbom te maken) en andere componenten kunnen worden gekocht van de Russische maffia. Verder kunnen er nog kansen vrijkomen zoals die van Rusland in de jaren '90.
Maar hoe zit het met het verkrijgen van een nucleair wapen dat al is opgebouwd? De veiligheid van nucleaire wapens is nu en is al lange tijd een belangrijk aandachtspunt voor de cultureel marxistische hegemonie.
Toch zou de poging om het daadwerkelijk te proberen om een Britse of Franse nucleaire kernkop te stelen een aanzienlijke inzet van middelen kosten, en een enorme operatie om inlichtingen te winnen, wat buiten het bereik ligt van vrijwel elke bevrijdingsorganisatie. Sterker nog, de kans op een mislukking is groot, ongeacht hoe voorzichtig en zorgvuldig de planning was. De nucleaire wapenfaciliteiten in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland (eigendom van de VS) zijn natuurlijk niet zo gehard als anderen, maar over het geheel genomen zijn ze toch enkele van de moeilijkste doelwitten op de planeet, en het personeel moet beter ingelicht zijn dan bij bijna alle andere instelling. Op dit moment hebben we niet genoeg infiltranten die werkzaam zijn in de Franse, Britse en Duitse faciliteiten, hoewel we er misschien wel genoeg zullen hebben in fase 2.
Zelfs de kleinste poging van een Justiciar Knight om te beginnen met infiltratie brengt het risico mee dat het niet alleen mislukt om een bom te krijgen, maar dat er een reeks alarmbellen afgaat die voor die ene cel zo'n agressieve respons oplevert van vervolging en wetshandhaving/politie dat hij volledig kan worden uitgeschakeld voordat hij ooit kon proberen om zich op zijn ware doelstellingen te richten.
En zelfs als men er eentje zou kunnen stelen of op een andere manier krijgen, zijn de moderne nucleaire wapens ontworpen met een reeks zeer geavanceerde veiligheidsvoorzieningen. Maar niet alle kernwapens zijn hetzelfde; deze variëren van toegangscodes zonder welke het apparaat niet kan worden ingeschakeld (een functie waarvan men denkt dat zelfs Pakistaanse kernkoppen het gebruiken) tot configuraties die de splijtbare kern(en) daadwerkelijk nutteloos zullen maken bij de verkeerde toegangscode. Bovendien zullen ze moeilijk te stelen zijn zonder hetzelfde alarm en rode vlaggen af te doen gaan, en dat zou weinig kans opleveren om het apparaat naar erg ver weg te smokkelen.
Kernwapens zijn complexe apparaten die veel zorg en onderhoud nodig hebben - vooral de kleine, moderne en gemakkelijk te vervoeren soort. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie was men bang dat er op een of andere manier een reeks van Sovjet-koffers met geavanceerde nucleaire apparaten was verdwenen. Deze angsten hielden aan in de 21e eeuw, ver nadat de splijtbare en isotopische materialen in de bom aanzienlijk genoeg zouden zijn vervallen om de prestaties van het wapen te beïnvloeden, naast de verminderde functionaliteit van de andere onderdelen door jaren van vervoer etc.
Het evalueren van kernwapens en stromannen
Een andere suggestie zou zijn om te proberen om nucleaire onderdelen te krijgen uit Noord-Korea, Iran, Pakistan of India. Een paar van deze regimes zouden misschien wel een kernbom willen overhandigen aan iemand die niet van de staat/overheid is of die een soort stroman is (proxy), eentje die het zo snel mogelijk zou laten ontploffen op een door beide partijen afgesproken doelwit. Een van deze landen zou, in samenwerking met een proxy, gebruik kunnen maken van een container of een andere geheime transportmethode en een aanval op een doelwit uit kunnen voeren, daarna ontkennen dat ze kernwapens hebben gebruikt.
Er moeten drie factoren worden overwogen bij de aanpak van het bovenstaande scenario. De eerste is een kwestie van vertrouwen en controle. Niet-statelijke militante proxies zoals de PCCTS, Knights Templar zouden voor ondersteuning en training rekenen op een beschermheer, een land. Maar we hebben ook onze eigen belangen en die zijn ons dierbaar. Bovendien is er geen centrale hiërarchie in de PCCTS, Knights Templar want wij zijn de som van autonome en volledig onafhankelijk cellen. Het is dus geen monolithisch, uniform geheel maar een zeer verspreid netwerk. De meeste cellen zijn nog niet genoeg gevorderd om kundig om te gaan met een grote operatie als deze.
Hierbij nemen we dan even aan dat een machtig regime überhaupt ooit bereid zou zijn om een kernbom aan ons te overhandigen. De proxies moeten afhankelijk blijven, anders zij geen proxies. We hebben geen diepe vertrouwensband met een van deze regimes. De overhandiging van zelfs maar een primitief nucleair apparaat is een gruwel voor een mogelijke zakenrelatie en zou de dynamiek vernietigen waarmee het land zijn wil oplegt als beschermheer. Het zou anders een organisatie die het nooit volledig kan vertrouwen de ene ware garantie van soevereiniteit in handen geven.
Ten tweede, de kernbom is het product van een enorme, dure nationale inspanning. Elk individueel wapen of apparaat is, vooral in het begin, een enorme investering van nationale middelen. Door er eentje over te hevelen naar een externe groep heeft het land niet alleen geen garantie dat het wapen gebruikt zal worden op de manier zoals zij het willen, maar het land is kwetsbaar voor de mogelijkheid dat die immense investering wordt verspild of misbruikt.
Tenslotte is er het probleem van risico. Als er een kernwapen wordt gebruikt in een terroristische aanval tegen een van de cultureel marxistische regimes van de EUSSR, zal dat leiden tot het meest intense, brede en nauwgezette onderzoek in de menselijke geschiedenis. De splijtbare stof die het mogelijk maakte zal meedogenloos worden herleid tot de bron. De onderzoeksprocessen die hiervoor nodig zijn, zijn niet alleen al mogelijk en goed gedocumenteerd, maar het werk om die processen te verbeteren en verfijnen is zelfs toegenomen en nog eens extra gefinancierd na 9/11. Dus een land dat een kernwapen aan de PCCTS, Knights Templar geeft heeft geen redelijke mate van zekerheid dat het niet naar hen terug te leiden is en op hun bord terecht komt, hetzij door middel van onderzoek, hetzij ondervraging van degenen die de aanslag heeft gepleegd.
Dat land zou kwetsbaar zijn voor de verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid voor onze acties. Nogmaals, het materiaal zal vrijwel zeker te herleiden zijn tot dat land. En zij zouden onder de gevolgen hiervan lijden.
Het meest recente gebruik van een nucleaire proxy was de poging van Noord-Korea om een enige civiele technologie te delen met Syrië (dual-use precursor technologieën). Al snel besloot Noord-Korea dat het hele idee te riskant was en het verklikte Syrië aan Israël en de Verenigde Staten, wat resulteerde in Israëlische luchtaanvallen in West-Syrië in 2007. Dus terwijl er echte bezorgdheid is over het delen van technologie (en dit is bevestigd door het inmiddels beruchte netwerk van A.Q. Khan), zijn er ook grenzen aan hoeveel een land bereid is om te riskeren voor een autonome Kruisvaardersbeweging. De Israëlische bombardementen en het Noord-Koreaanse verraad van Syrië zullen niet snel vergeten worden.
Maar het belangrijkste is dat de PCCTS, Knights Templar op dit moment niet bereid is om een nucleaire kernkop van meer dan 0,1 tot 0,2 kt tot ontploffing te brengen, omdat het aantal burgerslachtoffers te groot zou zijn. Een grote kernkop (meerdere kilotons) zou waardeloos zijn voor ons. Verder beschikken we op dit moment niet over de middelen en deskundigheid om succesvol grote kernkoppen na te bouwen en kleine nucleaire apparaten te maken (apparaten die in een aktetas passen). We kunnen deze opties op een later tijdstip opnieuw overwegen.
"Er zijn geen beperkingen behalve die die we onszelf opleggen...!"
Tsjernobyl, een ongeval of de meest succesvolle antimarxistische aanval in de geschiedenis?
Veel politieke analisten beweren dat de ramp in Tsjernobyl een van de twee primaire factoren was die de ruggengraat van de Sovjet-Unie braken (Tsjernobyl + Afghanistan). Dit is misschien wel waar, want in ieder geval heeft het in belangrijke mate bijgedragen aan de val van dit marxistische schrikbewind. Maar wat als het eigenlijk geen ongeluk was, maar de actie van een Oekraïense nationalistische militaire cel, die met succes was geïnfiltreerd in de kerncentrale? Deze dappere antimarxistische agenten zouden kunnen zijn geïnfiltreerd in de faciliteit en hebben zich voorgedaan als werknemers van de kerncentrale. Ze hebben de faciliteit gesaboteerd en hebben het ongeval veroorzaakt omdat ze wisten hoeveel schade aan de Sovjet-Unie het zou veroorzaken. Hoewel dit scenario vergezocht lijkt, is het nog steeds moeilijk om volledig uit te sluiten. Natuurlijk was het niet in het belang van de Sovjet-Unie om een dergelijke "militaire" nederlaag toe te laten en het was niet in het belang van de gewapende Oekraïense nationalistische beweging om de aanslag op te eisen. Een dergelijke een verwoestende aanslag opeisen zou de Sovjet-tirannen ertoe aanzetten om alle Oekraïense nationalisten en patriottische sympathisanten als gevolg daarvan volledig uit te schakelen. Hoeveel miljoen mensen heeft de Sovjet-Unie ook weer afgeslacht, 40 tot 60 miljoen? En hoeveel meer zouden er zijn afgeslacht als het niet aan deze dappere Oekraïense nationalistische cel had gelegen? Ze hebben enorm lijden aan hun burgers toegebracht: tienduizenden stierven aan kanker (maar de meerderheid van die gevallen werd veroorzaakt door een significante vertraging in evacuatie en kan niet worden toegeschreven aan de cel). Maar tegelijkertijd hebben ze daadwerkelijk miljoenen gered van de dood.
Moreel gerechtvaardigd?
Dit werpt ook een belangrijke vraag op. Zou het moreel gerechtvaardigd zijn om een aanval van deze omvang te starten voor het beëindigen van een genocidaal en kwaad regime dat alles wat Europees is aan het uitroeien is? Het is belangrijk om te begrijpen hoeveel zeggenschap wij, de Nationale Verzetsbewegingen van Europa, bezitten over het menselijk leven. Een Justiciar Knight heeft een grote verantwoordelijkheid om de juiste keuzes te maken op basis van pragmatische evaluaties en overwegingen. Een Justiciar Knight mag nooit blindelings en alleen op basis van haat handelen. Haat leidt u tot de meest onevenredige acties die leiden tot buitensporig en onnodig lijden.
Er moeten eerst grondige pragmatische schattingen worden gemaakt om onze beslissingen als rechters te nemen:
[Wat er] in de komende 5 jaar gebeurt dankzij onze huidige regimes:
Zie alle aanklachten 1-8 voor een compleet overzicht van wreedheden die direct of indirect begaan zijn door de huidige cultureel marxistische regimes.
Rapport van de te verwachten islamitische wreedheden voor de komende 10 jaar (zie: 2.40 Wreedheden die de moslims hebben begaan tegen de West-Europeanen, 1960-2010 (2020)):
Wanneer u deze aantallen vergelijkt met het slachtofferrapport van een toekomstige Tsjernobyl-aanslag is het duidelijk dat de bovenstaande aantallen het equivalent zouden zijn van wel 10-50 Tsjernobylrampen.
Overwegingen en evaluatie van aanslagen
Wij Europese verzetsbewegingen moeten onze toekomstige aanvalsmethoden nauw herevalueren en baseren op ons ideologisch succes met ons gebruik van conventionele massavernietigingswapens (MVW).
Wat gebeurt er als een meerderheid van onze toekomstige cellen wordt vernietigd door agenten van de EUSSR of als ze er op een of andere manier in slagen om ons tot bedaren te brengen door middel van strenge wetgeving op toezicht? Wat als ze slagen in hun streven om ons te onderdrukken en vervolgen? Op basis van ons succes of falen met het gebruiken van conventionele wapens zouden we in een situatie belanden waarin we de mogelijkheid zullen moeten overwegen om drastische maatregelen te gebruiken om onze vijanden financieel te verwoesten. Pragmatische operationele redenering houdt ook in om methoden te gebruiken die het maximale resultaat opleveren voor een minimum aan geïnvesteerde middelen (euro voor euro, uur voor uur, en met een minimaal aantal opgeofferde martelaren).
Als wij er niet in slagen om concessies van hen gedaan te krijgen, en zij doorgaan met de indirecte voortdurende genocide van de Europeanen, zullen we moeten overwegen om methoden te gebruiken die in het verleden als te extreem werden gezien.
De ramp in Tsjernobyl brak de ruggengraat van de Sovjet-Unie. Een nieuwe ramp als Tsjernobyl, in het hart van West-Europa, zal de ruggengraat van de EUSSR breken, dat staat buiten kijf. Een nieuwe ramp à la Tsjernobyl zou een multicultureel regime volledig verlammen en kan eventueel leiden tot de ineenstorting van een bepaald individueel regime of de EU als geheel. Maar het zou mogelijk leiden tot massaal lijden onder de burgers en/of honderdduizenden of zelfs miljoenen ontheemde personen (vluchtelingen). Een nieuwe Tsjernobylramp in het hart van de EU zal niet zo verwoestend zijn (in civiel lijden) als die in Oekraïne/Wit-Rusland. West-Europese regimes zullen niet een week lang wachten voordat zij het volk evacueren, dus het aantal getroffen personen zal aanzienlijk minder zijn (naar schatting minder dan 10.000-50.000).
Het kan misschien nodig zijn om zulke offers te brengen om deze experimentele multiculturele nachtmerrie en genocide te beëindigen. Soms vereist de situatie dat wij wreed optreden en een beperkt aantal burgers doden (indirecte slachtoffers in terreuracties/sabotagemissies) om veel ernstiger wreedheden tegen onze volkeren op de lange termijn te voorkomen. In feite zou het, vanuit een pragmatisch standpunt, onmenselijk zijn om dan níet op een wrede manier te handelen als het alternatief veel erger is. Concentreer u gewoon op doelen die moreel gerechtvaardigd kunnen worden en accepteer een aantal slachtoffers dat veel lager is dan het alternatief van de toekomstige wreedheden.
De hervestiging van miljoenen mensen, massabouw van nieuwe woningen en financiële compensatie tot enkele miljoenen zullen samen elk multicultureel Europees land failliet doen gaan en zal hen dwingen om alle islamitische immigratie te stoppen. Bovendien zal dit ertoe leiden dat het regime alle financiering aan minderheidsgroepen en ontwikkelingshulp afkapt en zich in plaats daarvan op wederopbouw gaat richten. De kosten zullen astronomisch zijn en in de huidige situatie zal dat 1000-5000 miljard euro schade bedragen, genoeg om een regime failliet te laten gaan. Het regime heeft geen andere keuze dan hun opgeblazen publieke sector [aan overheidsbaantjes] weg te bezuinigen, met als gevolg honderdduizenden werklozen. Alle West-Europese landen zullen gedwongen worden om onmiddellijk een einde te maken aan alle islamitische immigratie als ze gedwongen worden om de interne Europese "vluchtelingen" te helpen.
Mensen die al lijden zullen uiteindelijk bevrijd worden van de ideologische ketenen (politieke correctheid) die hen beletten om op te staan en te vechten voor waar zij in geloven. Het opkomen voor hun idealen zal hen leed kosten. Maar op dit punt lijden ze toch al, waardoor ze niets te verliezen hebben. Deze voorwaarden zullen gunstig zijn voor de verdere consolidatie en voor de oprichting van patriottische gewapende milities. Uiteindelijk zullen de voorwaarden voor een militaire staatsgreep opduiken en we zullen volledig gebruik maken van deze kans.
Als we er in fase 1 met succes in slagen om politieke en militaire controle te grijpen over ten minste één West-Europees land (als gevolg van een instorting van het regime veroorzaakt door de aanslag op de kerncentrale), zullen we er misschien in slagen om alle moslims te deporteren voordat ze een meerderheid vormen, en door dit te doen zullen we mogelijk miljoenen Europese levens redden van een oorlog die ons zeker te wachten staat als de moslims in een bepaald land uitgroeien tot de dominante groep en overmoedig worden. Het is misschien wel het meest humane wat we kunnen doen om (in fase 1) wrede sterfgevallen door kanker te veroorzaken in 1000 - 10.000 Europeanen als hun offer helpt om te voorkomen dat we (in fase 3) een bloedige burgeroorlog tussen christenen en moslims krijgen die resulteert in miljoenen doden. En wat als we de burgeroorlog tussen christenen en moslims verliezen in fase 3? In het ergste geval zal er een herhaling komen van de genocides van de Hindu Kush (80 miljoen afgeslachte hindoes, 100 miljoen tot slaaf gemaakt), wat neerkomt op de massamoord op en slavernij van eenzelfde hoeveelheid Europeanen als de moslims ons ooit gaan domineren.
Deadline - 1 januari 2020
De PCCTS, Knights Templar wil vragen dat alle West-Europese regimes capituleren voor onze eisen en we geven hen hierbij een deadline: 1 januari 2020. We zullen geen kerncentrales aanvallen totdat de deadline is verstreken (we zullen ons tot dan in plaats daarvan richten op niet-nucleaire aanvallen). Maar als de West-Europese multiculturele regimes onze eisen niet volledig hebben ingewilligd op deze datum - de Europese genocide stoppen, alle moslims uit Europa deporteren en multiculturalisme verbieden als een anti-Europese ideologie van haat - dan zijn we vastberaden om ALLE noodzakelijke maatregelen te nemen om hen tegen te houden voordat ze alles wat Europees is vernietigen (zie volledig overzicht van eisen in een ander hoofdstuk [zoals 3.2]). Het is niet aan mij om deze beslissing te maken, maar moet worden besloten door de toekomstige Justiciar Knight Commanders op basis van verschillende factoren. Op dat moment zullen de diplomatieke en conventionele militaire inspanningen zijn uitgeput. Het volgende overzicht is om alle huidige en toekomstige Europese cellen van de PCCTS, Knights Templar voor te bereiden op wat komen gaat. Ik heb ook een overzicht van potentiële doelwitten. De planningsfase moet tenminste 5-10 jaar voorafgaande aan de uitvoering van de aanval worden gestart (omdat we moeten kunnen rekenen op infiltranten), en de aanval zal op zijn vroegst na de deadline gebeuren. Alle betrokken personen moeten voldoende tijd hebben om een relevante opleiding te doen die hen toegang verleent tot West-Europese kernfaciliteiten. Gezien het feit dat de West-Europese multiculturele regimes onze eisen negeren, kan op dat moment operatie "Regime Ender" worden gerechtvaardigd en zal deze worden uitgevoerd.
Minimale vereisten:
Mogelijke obstakels: meerdere gewapende bewakers, 1-2 controleposten met gewapend personeel, elk met barrières tegen voertuigen (ofwel apparaten die banden lekprikken of andere barrières). De faciliteit zal waarschijnlijk omringd zijn door ten minste één betonnen muur.
Aanvalsstrategie 1 (geen infiltranten): Afhankelijk van de beveiliging van de kerncentrale kan een aanvalsteam van drie Justiciar Knights genoeg zijn om de bewakers op de controlepost te neutraliseren (hangt af van het aantal gewapende bewakers). Sommige faciliteiten zullen veel gewapende bewakers hebben, anderen zullen er helemaal geen hebben. Misleiding zou waardevol kunnen blijken. Bijvoorbeeld door zich als vertegenwoordigers van de brandweer voor te doen, ID-kaarten, insignes en uniformen na te maken. Het bomvoertuig kan worden aangepast zodat het eruitziet als een brandweerwagen.
Aanvalsstrategie 2 (geen infiltranten): Een aanvalsteam van drie Justiciar Knights. Twee vechten hun weg naar binnen, dwingen de werknemers van de kerncentrale om de reactor in te schakelen en het interne bommenschild te deactiveren, brengen dan een kleinere lading (50 kg) tot ontploffing en vernietigen de reactor. Één Knight moet de veiligheidssystemen bestuderen en leren hoe ze de reactor kunnen inschakelen, en of die is beperkt door sleutels, wachtwoord, enz. Zodra dit gedaan is, zal de derde Knight (die buiten wacht in de vrachtwagen met "barrack buster") de lading laten ontploffen en de springlading een gat in het reactorgebouw laten blazen. Er kan misschien een vrachtwagen met benzine/rubber met een brug-apparaat nodig zijn om ervoor te zorgen dat de vereiste rookwolken worden gegenereerd waarbinnen de stralingsdeeltjes zich kunnen verspreiden in de lucht. Waarschijnlijk zal het interne bommenschild automatisch activeren zodra de eerste explosieven ontploffen. In dit geval zijn er in totaal 3 bommen vereist (1 grote, 2 kleinere).
Aanvalsstrategie 3 (1 infiltrant + 2): Een aanvalsteam van twee Justiciar Knights kan genoeg zijn om de bewakers van de controlepost te neutraliseren omdat één Justiciar Knight undercover werkt bij de controlepost. De undercoveragent kan gemakkelijk de andere bewakers op de controlepost neutraliseren, veiligheidsmaatregelen deactiveren en de poorten openen.
Aanvalsstrategie 4 (aanval van binnenuit - vergelijkbaar met de aanslag in Tsjernobyl): Een aanvalsteam van 2 gewapende infiltranten (Justiciar Knights) kan genoeg zijn om het Reactor Protective System (ECCS en SLCS) af te sluiten of te saboteren door bijvoorbeeld sabotage van bepaalde noodsystemen in de reactor, zodat het systeem geen automatische SCRAM-procedure kan starten. [Verder is het nodig om] 1. de noodgeneratoren op diesel te saboteren en 2: een grote pijp koelvloeistof te laten barsten op een plek die als het meest gevaarlijk voor de reactor wordt beschouwd. Maar wegens de luchtdichte behuizing zou er bij deze infiltratiemissie toch een externe Justiciar Knight klaar moeten staan om een gat in het reactorgebouw te blazen of te zorgen dat het gebouw instort. De Knight die buiten staat zou zwaarbewapend moeten zijn en met succes een zware springlading van 4000-7000 kg explosieven dichtbij het reactorgebouw moeten kunnen plaatsen zodat de lekkage de atmosfeer in kan komen.
Aanvalsstrategie 5 (luchtaanval): Er kan een civiel vliegtuig met voldoende draagvermogen, tot 2-5 ton laadruimte, worden gebruikt. De detonatie moet perfect gepland zijn want de explosie moet de binnenste behuizing vernietigen. Uit onderzoek blijkt dat veel behuizingen een directe schok kunnen weerstaan van zowel straaljagers als zelfs civiele vliegtuigen. Het is echter niet zeker wat een civiel vliegtuig geladen met explosieven zou veroorzaken. Er is een no-fly-zone rondom de faciliteit. Als er luchtafweergeschut in de buurt van de faciliteit is geplaatst (voor zover aanwezig) kan dat een bedreiging vormen voor het luchtvaartuig.
Aanvalsstrategie 6 (luchtaanval): Niet echt een realistisch scenario, maar in ieder geval: ten minste twee van de celleden infiltreren een militaire basis (het dichtst bij de centrale) en maken gebruik van een straaljager geladen met een "bunkerraket" om de reactor te vernietigen. Ik weet niet eens zeker of er al bunkerraketten bestaan, of dat er straaljagerraketten zijn die de kracht hebben om door een reactorgebouw te dringen (ze worden soms gebouwd om raketaanvallen te weerstaan). Justiciar Knights die al werkzaam zijn binnen de luchtmacht kunnen hier ook aan werken, zolang een van hen een straaljager kan bedienen en de ander de bevoegdheid heeft om hem te vullen met brandstof en bewapenen. Onwaarschijnlijk scenario.
Eindnoot: voor installaties met een reactorgebouw en een secundaire behuizingsstructuur (volledig of gedeeltelijk ondergronds), kan er een tweede of zelfs een derde bom nodig zijn afhankelijk van de schade die werd veroorzaakt door de primaire explosie. Voor de secundaire en tertiaire bom zou 100 kg voldoende moeten zijn. Het probleem hier is dat de draagkracht van één persoon op zijn best 50 kg is, waardoor er minder mogelijkheden zijn om een secundaire bom de faciliteit in te vervoeren. Maar afhankelijk van de grootte en vorm van de krater na de eerste explosie (en of de structuur instort of niet), kan er een grotere secundaire bom (200-500 kg) het gebouw in worden getransporteerd met een transportmiddel zoals een sneeuwscooter of een opgevoerde scooter. Er zijn mogelijk onderdelen nodig voor het maken/opzetten van een geïmproviseerde brug over de krater zodat het voertuig veilig de krater kan oversteken. Er is eerst onderzoek nodig naar het doelwit om de gewenste aanvalsstrategie uit te stippelen.
Wij rekenen op rookwolken [1]
Laten we ons het volgende scenario voorstellen:
Omdat ons primaire doel niet alleen is om de reactor te vernietigen, maar om te garanderen dat er een significante hoeveelheid sterke radioactieve neerslag in de atmosfeer komt over een uitgebreid geografisch gebied, vertrouwen we op de rookwolken die worden veroorzaakt door brand (momentum) als een 'transportmethode' [voor die deeltjes]. Misschien moeten we overwegen een derde vrachtwagen mee te nemen die is geladen met een mix van benzine en teer/rubber, en die zo dicht mogelijk bij de reactor te laten ontploffen (optimaal binnen het reactorgebouw). Ook kan er vóór of nadat we de reactor vernietigen een springlading van een mix van 2000 liter benzine/rubber/teer in het tweede transportmiddel worden meegenomen en strategisch binnen en nabij de reactor geplaatst worden door de (sneeuw)scooter. Dit zou de belangrijke rookwolken laten ontwikkelen die zeer radioactieve neerslag verspreiden in de atmosfeer, en dat zou dus de verwachte "vervreemdingszone" drastisch vergroten [de zone die als het ware in quarantaine wordt gezet].
Op dit punt in de tijd kan er misschien al 1 Justiciar Knight dood zijn en de twee anderen ernstig besmet. Het uiteindelijke doel van de besmette Knights zal zijn om alle hulpverleners te belemmeren bij:
Het regime zal op deze strategie reageren door een aanvalsteam te sturen (met Hazmat-pakken). Deze pakken zullen voorkomen dat ze efficiënt vechten. De laatste verdediging van de Knights zal de tegenmaatregelen van het regime aanzienlijk vertragen.
Financiële verliezen en het menselijk lijden gerelateerd aan de succesvolle implementatie van: "Operatie Regime Ender"
Financiële verliezen voor het multiculturele regime:
De kosten zullen astronomisch zijn en in de huidige situatie zal dat 1000-5000 miljard euro schade bedragen, genoeg om een regime failliet te laten gaan.
Een aanval van deze omvang zou niet alleen de begroting opbreken. Het zou het bureaucratische apparaat laten vastlopen in een impasse, en het systeem neer laten storten. Angst, onrust, geweld en economische crisis zouden met zo'n verval gepaard gaan (na de succesvolle implementatie van "Operation Regime Ender"), en bieden de ideale omstandigheden voor het bevorderen van radicale verandering (staatsgreep).
Onschuldige menselijk lijden/slachtoffers
Het rapport van 2005 dat is opgesteld door het Chernobyl Forum, onder leiding van de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) en de World Health Organization (WHO), bevestigde 56 directe doden (47 verongelukte werknemers en negen kinderen met schildklierkanker) en schatte dat er mogelijk 4.000 extra sterfgevallen door kanker waren onder de ongeveer 600.000 sterkst blootgestelde mensen. Hoewel de vervreemdingszone van Tsjernobyl en bepaalde beperkte gebieden verboden terrein blijven, worden de meeste de getroffen gebieden nu als gevolg van radioactief verval beschouwd als veilig voor hervestiging en economische activiteit.
Velen zullen beweren dat de vervuiling van onze eigen land een onaanvaardbare prijs is om te betalen. Maar de grond in de verboden zone voor 200 jaar onvruchtbaar maken is absoluut niets in vergelijking met het feit dat onze voorouders al de laatste 10.000 tot 12.000 jaar over dit land hebben geregeerd en wij het in eigen handen zullen blijven houden voor de komende 10.000 jaar.
Onjuistheden in het geschatte slachtofferrapport
De meeste mensen werden blootgesteld aan straling omdat de Sovjet-Unie hen weigerde te evacueren (een week vertraging) en weigerde te voorkomen dat er verontreinigde landbouwproducten werden verspreid. Bovendien bleef de dictatuur in Wit-Rusland met opzet landbouwproducten uit sterk vervuild gebieden naar hun mensen distribueren (dit gaat nu nog steeds door). Ik ben zelf in Wit-Rusland geweest en kan er persoonlijk van getuigen omdat ik met tientallen mensen heb gesproken die geen andere keuze hadden dan besmet voedsel te eten. 60% van de radioactieve neerslag landde in Wit-Rusland en de dictatuur voedt nog steeds bewust zijn eigen bevolking met besmette landbouwproducten.
Het echte toekomstige aantal slachtoffers (toegeschreven aan een toekomstige aanvalscel) moet dan ook aanzienlijk lagen worden geschat:
Geschat slachtofferrapport voor "Operation Regime Ender"
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Plume_%28hydrodynamics%29
Inzicht in kernreactortechnologie
Een kernreactor is een apparaat waarin nucleaire kettingreacties worden geïnitieerd, gecontroleerd en stabiel worden gehouden.
Het belangrijkste gebruik van kernreactoren is als energiebron voor de opwekking van elektrische energie (zie kernenergie) en voor de aandrijving in sommige schepen (zie kernonderzeeër). Dit wordt meestal bereikt door methoden om de warmte van de nucleaire reactie te gebruiken om stoomturbines aan te drijven.
Componenten
De belangrijkste onderdelen voor de meeste vormen van kerncentrales zijn:
De mensen in een kerncentrale
Kerncentrales vereisen meestal iets minder dan duizend werknemers per reactor (inclusief bewakers en ingenieurs voor de reactor maar die mogelijk ook elders werken).
Reactortypes
Classificaties
Kernreactoren zijn ingedeeld naar verschillende methoden, bij deze een kort overzicht van deze classificatie.
Indeling naar type van nucleaire reactie
[Hieronder wordt een aantal types reactoren genoemd; de afkortingen BWR en DPR staan voor Boiling Water Reactor en Pressurised Water Reactor. Een BWR is een kokendwaterreactor (waarbij water gekookt wordt door de stralingshitte van de reactorkern, en de stoom van dat water vervolgens een turbine aandrijft) en een PWR is een drukwaterreactor (waarbij het water wel heet wordt gemaakt maar niet aan de kook wordt gebracht, en het warme water vervolgens in contact gebracht wordt met koud water, wat de stoom voor de turbine veroorzaakt).]
Reactorgebouw
Een reactorgebouw is, in zijn meest gebruikte vorm, een stalen of betonnen structuur waarin zich een kernreactor bevindt. Het is ontworpen om tijdens een noodsituatie het ontsnappen van straling tegen te houden tot een maximale druk in het bereik van 60 tot 200 psi (410 tot 1400 kPa). Het gebouw is de laatste barrière voor de vrijgekomen radioactieve stoffen (onderdeel van de grondige verdedigingsstrategie van een nucleaire reactor), de eerste is de brandstofbehuizing zelf, de tweede is de metalen buizen als splijtstofomhulsels, de derde het reactorvat en koelsysteem.
Het reactorgebouw zelf is typisch een luchtdichte stalen structuur die de reactor normaal afgesloten houdt van de buitenlucht. Het staal is mogelijk vrijstaand of bevestigd aan het betonnen raketschild. In de Verenigde Staten worden het ontwerp en de dikte van de muren en het raketschild voorgeschreven door federale regelgeving (10 CFR 50.55a).
Hoewel de behuizing een cruciale rol speelt in de meest ernstige kernrampen, is het alleen bedoeld om op de korte termijn stoom binnen te houden of te condenseren (bij grote ongelukken), en de warmte-afvoer op lange termijn moet nog steeds worden geleverd door andere systemen. In het ongeluk bij Three Mile Island werd de reactordruk wel gehandhaafd, maar door onvoldoende koeling hebben de medewerkers enige tijd na het ongeval bewust wat radioactief gas door de muren heen laten lopen om overdruk te voorkomen. Dit, in combinatie met verdere storingen, veroorzaakte het vrijkomen van radioactieve gassen in de atmosfeer tijdens het ongeval.
Soorten
Reactorgebouwen onderscheiden zich door grootte, gebruikte vorm, en ook materialen en onderdrukkingssystemen. Het soort gebouw dat gebruikt moet worden wordt bepaald door het type reactor, generatie van de reactor en de specifieke eisen voor de reactor.
Onderdrukkingssystemen zijn cruciaal voor veiligheidsanalyse en hebben grote invloed op de grootte van het gebouw. Onderdrukking verwijst hierbij naar het condenseren van stoom na een breuk vanuit het koelsysteem. Omdat de warmte die vrijkomt bij het verval niet snel weg kan, moet er op lange termijn een methode van onderdrukking worden toegepast, maar dit kan gewoon zijn om de warmte af te geven aan de omgevingslucht buiten de reactorbehuizing. Er zijn verschillende standaardontwerpen, maar voor de doeleinden van veiligheidsanalyse worden behuizingen ingedeeld als "large-dry", "sub-atmospheric," of "ice-condenser."
Sommige faciliteiten beschikken over een geavanceerd onderdrukkings-/beveiligingssysteem
Het uiteindelijke veiligheidssysteem binnen en buiten elke BWR bestaat uit de verschillende niveaus van fysieke afscherming die zowel de reactor tegen de buitenwereld beschermen als de buitenwereld tegen de reactor.
Er zijn vijf niveaus van afscherming:
Als elke mogelijke maatregel om veilige werking te garanderen en de kernschade te beperken uitvalt, kan het reactorgebouw voor onbepaalde tijd worden afgesloten, en het zal in bijna alle omstandigheden voorkomen dat er een aanzienlijke hoeveelheid straling vrijkomt in de omgeving.
Soorten reactorgebouwen/beschermingsmaatregelen
Zoals blijkt uit de beschrijving van de systemen hierboven verschillen types BWR sterk in ontwerp van PWR. In tegenstelling tot de PWR, die in het algemeen een zeer voorspelbaar ontwerp van reactorgebouwen heeft (de stereotype ronde kop bovenop een cilinder), hebben de reactorgebouwen van een BWR wisselende externe vormen, maar van binnen zien ze er opvallend eender uit als de PWR. Er zijn vijf belangrijke soorten BWR-gebouwen:
[Terminologie: Een drywell is een eerste behuizing rondom de reactorkern die voorkomt dat er stoom ontsnapt, en het heeft de vorm van een capsule. De torus is het bassin onderdrukkingsvloeistof dat in een aparte stalen ring rondom de reactor zit. De wetwell is het bassin onderdrukkingsvloeistof dat net onder de drywell zit (alleen gescheiden door een plaat beton/staal), en het ziet er gewoonlijk uit als een rond bassin]
Drukwaterreactoren
Toen de Koude Oorlog afliep in 1991 kregen nieuwere kerncentrales vaak sferische ontwerpen terwijl de reactoren van voor 1991 er vaak uit zien als een blikje met een veel meer robuust en massief raketschild.
Voor een drukwaterreactor beschermt de buitenste behuizing ook de stoomgeneratoren en de drukhouder, en is het gehele reactorgebouw. Het raketschild er omheen is meestal een lang cilindrisch of koepelvormig gebouw ontworpen om een matige raketaanval te weerstaan.
Een grote "barrack buster" van 4000-7000 kg (MVW) zou de structuur en de reactor daarbinnen wel kunnen vernietigen.
Reactorgebouwen van de PWR zijn meestal groot (tot 10 keer groter dan een BWR), omdat men tijdens een lekkage zoals in een DBA de insluitingsstrategie toepast die inhoudt om de stoom/lucht die is ontsnapt wegens het gebrek aan koeling genoeg ruimte te geven om in uit te zetten, waardoor de uiteindelijke druk in het gebouw (die wordt veroorzaakt door het lek) niet te groot wordt. [Een DBA ofwel Design-Basis Accident is het ergste ongeval dat de ontwerpers en regelgevers zich kunnen voorstellen; meer daarover volgt later]
Vroege ontwerpen zoals Siemens, Westinghouse, en Combustion Engineering hadden een overwegend cilindrische vorm, gebouwd van gewapend beton. Omdat beton een zeer goede druksterkte ten opzichte van treksterkte heeft, is dit een logisch ontwerp voor bouwmaterialen aangezien het zeer zware bovenste deel van het gebouw een grote neerwaartse kracht uitoefent die een trekspanning kan voorkomen als de insluitingsdruk plotseling omhoog gaat. Omdat de reactorontwerpen ook verder zijn ontwikkeld, zijn er ook veel bijna compleet sferisch ontworpen reactorgebouwen voor PWR. Afhankelijk van het gebruikte materiaal is dit het meest duidelijk logische ontwerp omdat een bol gewoon de beste structuur is voor het insluiten van een grote druk. De meeste huidige ontwerpen van PWRs omvatten een combinatie van de twee, met een cilindrisch onderste deel en een halfronde top.
Moderne ontwerpen zijn ook meer verschoven richting het gebruik van stalen behuizingsstructuren. In sommige gevallen wordt staal gebruikt om de binnenkant van het beton te bekleden, wat de kracht van beide materialen benut in het hypothetische geval dat de behuizing onder hoge druk komt te staan. Weer andere nieuwere ontwerpen vereisen om zowel een stalen als een betonnen behuizing, met name de AP1000 en het European Pressurized Reactor plan om beide te gebruiken, wat de bescherming tegen raketten geeft dankzij de buitenste betonlaag plus bescherming tegen hoge druk dankzij de binnenste laag staal. De AP1000 heeft ventilatie onderaan de betonnen structuur, rond de staalstructuur, onder de logica dat dat zou helpen om lucht te verplaatsen via de staalconstructie en om zo bij een ongeval de behuizing af te koelen (een koeltoren werkt op vergelijkbare wijze).
Als bij een insluitingsongeval de uitgaande druk van stoom de dominante kracht zou zijn, neigen de reactorgebouwen naar een bolvormig ontwerp, terwijl de ontwerpen neigen naar een cilindrisch model als het gewicht van de constructie de dominante kracht zou zijn. Moderne ontwerpen neigen naar een combinatie van beide. Met andere woorden:
Cilindrische reactorgebouwen zijn veel effectiever beschermd tegen ontploffing door explosieven dan sferische ontwerpen, die vaak zijn ontworpen om lekkage van ongevallen te voorkomen.
Typische voorbeelden zijn:
Het Russische VVER-ontwerp is qua insluiting grotendeels hetzelfde als dat van Westerse PWRs, omdat het ook een PWR bevat.
Oude RBMK-ontwerpen maakten echter geen gebruik van extra behuizing ter insluiting, en dat was een van de vele technische vergissingen van de Sovjet-Unie die hebben bijgedragen aan het ongeluk in Tsjernobyl in 1986.
Kokendwaterreactoren
In een BWR is de insluitingsstrategie een beetje anders. In een BWR bestaat de behuizing uit een drywell waar de reactor en bijbehorende koelapparatuur zitten, en een wetwell. De drywell is veel kleiner dan bij een PWR en speelt een grote rol bij de BWR. Tijdens de theoretische lekkage bij een DBA wordt de koelvloeistof van de reactor in de drywell omgezet in stoom, waardoor de druk snel stijgt. De afvoerpijpen of buizen van de drywell leiden de stoom tot onder het waterniveau dat wordt gehandhaafd in de wetwell (ook bekend als een torus of onderdrukkingsbad), waardoor de stoom condenseert, wat uiteindelijk zorgt dat de druk afneemt. Zowel de drywell als de wetwell worden omsloten door een secundaire reactorbehuizing, en worden tijdens normale werking en tijdens bijtanken op een lichte subatmosferische oftewel negatieve druk gehouden. Deze ontwerpen voor de gebouwen worden aangeduid door de namen Mark I (oudste; drywell/torus), Mark II en Mark III (nieuwste). Alle drie de soorten behuizing gebruiken ook een grote hoeveelheid water in de onderdrukkingsbaden om de stoom te dempen die vrijkomt uit het reactorsysteem tijdens transiënten.
Van een afstand ziet het gebouw van een BWR er heel anders uit dan dat van een PWR, omdat hier [bij de BWR] meestal een vierkant gebouw wordt gebruikt voor insluiting. Bovendien moet het turbinegebouw ook aanzienlijk worden afgeschermd omdat er slechts één leiding door de turbines en reactor loopt, en de stoom die door de turbines loopt ook licht radioactief is:
Dit leidt tot twee gebouwen met een soortgelijke constructie, waarbij het hogere gebouw de reactor bevat, en de turbinehal en draagconstructies in het korte lange gebouw zitten.
Typische voorbeelden zijn:
CANDU-centrales
CANDU-centrales maken gebruik van een grotere verscheidenheid aan behuizingsontwerpen en onderdrukkingssystemen dan andere ontwerpen van kerncentrales. Door de aard van de kern is de grootte van het gebouw ondanks hetzelfde vermogen vaak groter dan bij een typische PWR, maar veel innovaties hebben deze voorwaarde overbodig gemaakt.
Veel CANDU-centrales met meerdere eenheden maken gebruik van een vacuümgebouw uitgerust met waternevel. Alle individuele CANDU-eenheden ter plaatse worden door een grote buis verbonden met dit vacuümgebouw en hebben daardoor een zelf slechts kleine gebouwen nodig. Bij een mogelijke breuk condenseert het vacuümgebouw snel alle stoom, zodat de druk in de eenheid weer terugloopt tot zijn normale onderdruk. Dit zorgt dat er zo min mogelijk eventuele splijtingsproducten in het milieu terecht komen.
Daarnaast zijn er vergelijkbare ontwerpen die dubbelwandige behuizing gebruiken, waarbij twee eenheden qua buitengebouw op elkaar zijn aangesloten, waardoor er een groter volume voor insluiting is in het geval van een calamiteit. Dit werd ontwikkeld door een Indiaas HWR-ontwerp waarbij een dubbele eenheid en onderdrukkingsbad waren geïmplementeerd.
De meest recente CANDU-ontwerpen, echter, vergen een conventioneel gebouw rond elke eenheid.
Typische voorbeelden zijn:
Ontwerp- en beproevingseisen
Artikel 10 van de Code of Federal Regulations, deel 50, Appendix A, General Design Criteria (GDC 54-57) biedt, net als andere constructievoorwaarden, de criteria voor het basisontwerp qua isolatie van de leidingen die uit de behuizingsmuur komen. Elke grote buis die door de muur komt, zoals stoomleidingen, heeft ventielen die zijn geconfigureerd zoals toegestaan door Appendix A: over het algemeen twee kleppen. Voor kleinere buizen is dit eentje aan de binnenzijde en een aan de buitenzijde. Voor grote hogedrukleidingen moesten de ontwerpers de ventielen in de buurt plaatsen van de plek waar de buizen uit de behuizing komen, dit wegens de ruimte die nodig is voor de overdrukventielen en onderhoud. In geval van een lek in de hogedrukleidingen die de koelvloeistof dragen, kunnen deze kleppen snel sluiten voordat er radioactiviteit kan ontsnappen uit de behuizing. Normaal zijn de kleppen op de buizen van het noodsysteem die door de behuizing komen gesloten. De kleppen kunnen ook dichtslaan bij een verscheidenheid van andere signalen, zoals wanneer de behuizing onder hoge druk komt te staan tijdens een breuk in een hogedrukpijp (bijv. hoofdstoomleiding of voedingswaterbuizen). Het reactorgebouw is er om de stoom/resulterende druk in te sluiten, maar er zijn bij een drukwaterreactor meestal geen radiologische gevolgen van een dergelijke breuk.
Tijdens normale activiteit is de behuizing luchtdicht en alleen toegankelijk via luchtsluizen zoals bij de marine. De hoge temperatuur en straling van de kern beperken de tijd in minuten die mensen kunnen doorbrengen in de behuizing terwijl de reactor op volle kracht draait. In het geval van het ernstigste noodgeval, die door regelgeving van de Nuclear Regulatory Comission NRC een "Design Basis Accident" wordt genoemd, is de behuizing ontworpen om een kernsmelting af te dichten en in te sluiten [NRC is een commissie als onze Adviescommissie voor Kernfysica, alleen met meer autoriteit]. Er zijn extra systemen geïnstalleerd om een kernsmelting te voorkomen, maar het is standaard beleid om aan te nemen dat het kan gebeuren en daarom zijn er deze eisen aan een reactorgebouw. Voor ontwerpdoeleinden wordt er aangenomen dat de leidingen van het reactorvat hierbij kunnen breken, waardoor er een "LOCA" plaatsvindt ("loss of coolant accident" oftewel "ongeval met verlies van koelvloeistof") waarbij het water in het reactorvat wordt losgelaten in de atmosfeer binnen de behuizing en zich omzet in stoom. De resulterende drukverhoging in de behuizing, die is ontworpen om de druk te weerstaan, activeert de watersproeiers ("dousing sprays") om de stoom te condenseren en zo de druk te verlagen. Er wordt zeer kort nadat de breuk zich voordoet een SCRAM gestart ("reactor trip" oftewel een noodstop). De veiligheidssystemen sluiten alle niet-essentiële pijpleidingen in de luchtdichte behuizing af door de kleppen te sluiten. Het noodkernkoelsysteem wordt snel ingeschakeld om de brandstof af te koelen en te voorkomen dat het smelt. De exacte volgorde van deze handelingen is afhankelijk van het reactorontwerp.
In de Verenigde Staten worden reactorgebouwen onder 10 CFR Part 50, bijlage J, onderworpen aan verplichte tests op behuizing en voorzorgsmaatregelen voor insluiting. Containment Integrated Leakage Rate Tests (type "A" tests of CILRTs) worden elke 15 jaar uitgevoerd [om te zien of de behuizing een lek aankan]. Local Leakage Rate Tests (type B of type C testen, of LLRTs) worden veel vaker uitgevoerd, zowel om de eventuele lekkage bij een ongeval te voorspellen en de loop van een lekkage vast te stellen en te verhelpen. LLRTs worden uitgevoerd op de ventielen van de behuizing, kleppen en andere stukken die door de behuizing heen komen. Een kerncentrale is per exploitatievergunning verplicht om na elke uitschakeling aan te tonen dat de behuizing intact is voordat ze de reactor herstarten. Deze eis kan worden voldaan met voldoende lokale of geïntegreerde testresultaten (of een combinatie van beide als een ILRT wordt uitgevoerd).
In 1988 voerde Sandia National Laboratories een test uit waarbij ze een straaljager op een groot betonnen blok lieten crashen met 481 mijl per uur (775 km/h). Het vliegtuig liet slechts een 12,5 cm diepe scheur in het beton. Hoewel het blok werd gebouwd als raketschild voor een reactorgebouw, en het niet was verankerd etc, werden de resultaten toch als indicatief gezien. Een later onderzoek van EPRI, het Electric Power Research Institute, kwam tot de conclusie dat vliegtuigen, zelfs commerciële vliegtuigen, geen gevaar vormen zolang zij niet voorzien zijn van een explosief massavernietigingswapen.
De Turkey Point Nuclear Generating Station werd in 1992 direct getroffen door de orkaan Andrew. Turkey Point heeft twee eenheden op fossiele brandstoffen en twee nucleaire eenheden. Er was voor meer dan 90 miljoen aan schade, grotendeels aan een watertank en een schoorsteen van een van de eenheden fossiele brandstoffen ter plaatse, maar de reactorgebouwen waren onbeschadigd.
Reactor Protective System
Een Reactor Protective System (RPS) is een set van nucleaire veiligheidsmaatregelen in een kerncentrale, ontworpen om de reactor veilig af te sluiten en te voorkomen dat er radioactieve materiaal vrijkomt. Het systeem kan automatisch een "reactor trip" in gang zetten (het initiëren van een SCRAM), of het kan worden geactiveerd door de medewerkers. De noodstop slaat aan wanneer de parameters een limiet bereiken of overschrijden. Een noodstop van de RPS leidt ertoe dat alle regelstaven in de reactor worden gezet (door de zwaartekracht bij reactoren met water of door snelle injectie in kokendwaterreactoren), en dat de reactor afslaat.
Er zijn verschillende soorten RPS en procedures voor 1. Drukwaterreactoren en 2. Kokendwaterreactoren (BWR).
Er zijn verschillende soorten RPS bij de BWR:
1. Emergency Core Cooling System (ECCS)
2. Stand-by Liquid Control System (SLCS)
De veiligheidssystemen in actie: een Design Basis Accident
Een Design Basis Accident (DBA) is voor een kerncentrale het meest ernstige mogelijke ongeval dat de ontwerpers van de centrale en de regelgevende instanties zich kunnen voorstellen. Het is ook per definitie het ongeval waar de veiligheidssystemen door hun ontwerp succesvol op moeten kunnen reageren, zelfs wanneer dit gebeurt wanneer de reactor op zijn kwetsbaarst is. De DBA voor BWR bestaat uit de totale breuk van een grote pijp koelvloeistof op een plek die de reactor zal blootstellen aan het grootste risico op schade - vooral voor oudere modellen BWR (BWR/1-BWR/6). De DBA bestaat uit:
De BWR is ontworpen om dit ongeluk te doorstaan zonder schade aan de kern.
De beschrijving van dit ongeval is van toepassing voor de BWR/4, dat is het oudste model van BWR dat nog in gebruik is.
Het directe resultaat van een dergelijke breuk (noem het tijdstip T+0) zou een waterstroom zijn die ruim boven het kookpunt is, en onder hoge druk de gebroken pijp uitschiet in de drywell, die de normale atmosferische druk heeft. Aangezien deze waterstroom snel omzet in stoom, vanwege de afname in druk en omdat het water boven het kookpunt is bij normale atmosferische druk, zullen de druksensoren in de drywell uiterlijk bij T+0,3 [0,3 seconden na het begin van het ongeluk] een melding doen bij een Reactor Protection System. De RPS zal het signaal van toegenomen druk correct interpreteren als het teken van een breuk in een leiding binnen de drywell. Daardoor start de RPS onmiddellijk een volledige SCRAM, sluit het afsluitventiel van de hoofdstroom (isoleert de behuizing), stopt de turbines, en probeert om de opwarming van [de veiligheidsprocedures] RCIC en HPCI te starten, waarbij de overgebleven stoom en de dieselpompen worden gebruikt voor [de veiligheidsprocedures] LPCI en LPCS.
Laten we nu eens aannemen dat de stroomstoring optreedt bij T+0,5. Er is een noodstroomvoeding voor de RPS, dus die blijft functioneren; zijn sensoren echter niet, en daarmee veronderstelt de RPS dat er allerlei noodsituaties aan het plaatsvinden zijn. In minder dan een seconde na de stroomstoring starten de hulpaccu's en persluchtvoorraden de noodaggregaten. De stroom zal worden hersteld binnen T+25 seconden.
Laten we terugkeren naar de reactorkern. Als gevolg van de afsluiting van de MSIV (voltooid bij T+2), zal een golf van tegendruk de snel aan druk verliezende reactorkern raken, maar dit is niet zo van belang, aangezien de drukvermindering wegens de breuk in een pompbuis zo snel gaat en zo volledig dat de tegendruk geen stoom om kan zetten in water. HPCI en RCIC zullen falen door het verlies van stoomdruk in de algemene depressurisatie, maar dit is weer onbelangrijk omdat de stroomsnelheid van RCIC à 2.000 liter/min (600 gallon/min) na T+5 onvoldoende is om het koelwater op peil te houden, noch zou de stroom van HPCI à 19.000 liter/min (5.000 gallon/min) na T+10 genoeg zijn om het koelwater op peil te houden, zelfs als het zou kunnen werken zonder stoom. Bij T+10 zal de temperatuur van de reactorkern, die tijdens en vóór dit punt ongeveer 285°C (550°F) was, beginnen te stijgen omdat er genoeg koelmiddel is verloren uit de kern zodat er holtes beginnen te vormen in de koelvloeistof tussen de splijtstofstaven, en die staven snel beginnen te verwarmen. Op T+12 seconden na het begin van het ongeval, begint de splijtstofstaaf bloot te liggen [aangezien de koelvloeistof niet meer instroom en wegverdampt]. Bij ongeveer T+18 hebben de staven 540°C (1000°F) bereikt. Er komt weer enige teruggang bij rond T+20 doordat de negatieve temperatuurcoëfficiënt en de negatieve atmosferische coëfficiënt de snelheid van temperatuurstijging vertraagt. Bij T+25 is er weer stroom, maar LPCI en LPCS zullen niet actief worden tot T+40.
Bij T+40 is de kerntemperatuur 650°C (1200°F) en gestaag, en de LPCS en LPCI worden actief en beginnen de stoom boven de kern te overspoelen met water, en dan de kern zelf. Eerst zal er een grote hoeveelheid stoom die nog opgesloten zit bovenin de behuizing en in de kern weer tot water worden, anders wordt het koelwater omgezet in stoom voordat het de splijtstofstaven bereikt. Dit gebeurt na een paar seconden, en de ongeveer 200.000 liter/min aan water (3.300 liter/s, 52500 gallon/min, 875 gal/s) die deze systemen vrijgeven beginnen eerst de bovenzijde van de kern te koelen, waarbij de LPCI de splijtstofstaven overspoelt en LPCS de gegenereerde stoom onderdrukt tot ongeveer T+100 seconden, en alle nucleaire brandstof is nu onder water gezet en de laatst overgebleven hot spots op de bodem van de kern worden nu gekoeld. De piektemperatuur die werd bereikt op de bodem van de kern bedroeg 900°C (1650°F) (ver onder de door de NRC vastgestelde maximale 1200°C (2200°F)), en dat was de laatste hot spot die werd geraakt door de vloed aan water.
De kern wordt snel en volledig gekoeld en nadat deze heeft kunnen afkoelen tot een redelijke temperatuur, lager dan nodig is voor de productie van stoom, wordt LPCS uitgeschakeld en LPCI afgebouwd tot een niveau waarbij de temperatuur van de splijtstofstaven stabiel kan worden gehouden, wat binnen een periode van een aantal dagen pas zal afnemen door de daling van de vervalwarmte die de kernsplijting in de kern veroorzaakt.
Na een paar dagen van LPCI zal de vervalwarmte voldoende zijn afgenomen tot het punt dat men met een zekere mate van voorzichtigheid kan beginnen om de splijtstof van de reactor af te bouwen. Daarna kan de LPCI worden afgesloten. Er zal een lange periode van fysieke reparaties nodig zijn om de gebroken recirculatie te repareren, de ECCS, dieselpompen en dieselgeneratoren te controleren, de drywell droog te pompen, de reactorsystemen volledig te inspecteren, niet meer voldoenende systemen te vernieuwen, oude en versleten delen te vervangen, enz. Tegelijkertijd werken verschillende medewerkers van de licentienemer hand in hand met de NRC om te evalueren wat de directe oorzaak van de breuk was, te zoeken naar welke gebeurtenis leidde tot de directe oorzaak van de breuk (de oorzaken van het ongeval), en vervolgens om de onderliggende oorzaken te analyseren en corrigerende maatregelen te nemen op basis van de ontdekte onderliggende oorzaken en indirecte oorzaken. Dit wordt gevolgd door een periode om het ongeval in het algemeen te overdenken en analyseren, bespreken welke de procedures goed hebben gewerkt, welke procedures niet, en wat er beter gedaan zou kunnen worden als het allemaal nog eens zou gebeuren, en wat gedaan kan worden om te verzekeren dat het niet weer kan gebeuren, en om deze geleerde lessen te verspreiden naar andere licentiehouders van BWRs. Als dit is bereikt kan de reactor worden bijgevuld, weer in gebruik genomen worden en weer starten met energie opwekken.
De ABWR en ESBWR, de meest recente modellen van de BWR, zijn helemaal niet kwetsbaar voor zoiets als dit incident, omdat ze geen doorvoeringen voor vloeistoffen hebben (pijpleidingen) die lager staan dan een paar meter boven de waterlijn van de kern, en dus houden ze de reactorketel onder water, als in een diep zwembad, in het geval van een breuk in een pijp voor voedingswater of in een stoompijp. De BWR 5 en 6 hebben extra tolerantie, diepere waterstanden, en veel snellere reactietijden van het noodsysteem. De splijtstofstaven zullen wel kort bloot komen te liggen, maar de maximale temperatuur zal hooguit 600°C (1.100°F) bereiken, ver beneden de veiligheidsgrens van NRC.
Er dient opgemerkt te worden dat er nog nooit een incident heeft plaatsgevonden met een BWR dat qua ernst zelfs maar in de buurt kwam van een DBA of zelfs een LBLOCA. Er zijn kleine incidenten geweest met betrekking tot de ECCS, maar in deze omstandigheden heeft die naar verwachting gepresteerd of zelfs nog beter. Het meest ernstige incident dat ooit gebeurd is met een BWR was in 1975 als gevolg van een brand bij de kerncentrale Browns Ferry, veroorzaakt door zeer licht ontvlambaar urethaanschuim dat was geïnstalleerd in plaats van brandwerende materialen; voor een korte tijd werd de controlekamer voor bewakingsapparatuur afgesneden van de reactor, maar de reactor is met succes stilgelegd, en nu in 2009 produceert het nog steeds stroom voor de Tennessee Valley Authority, want het heeft geen systeemschade opgelopen tijdens de insluiting. De brand had niets te maken met het ontwerp van de BWR - het zou in elke kerncentrale kunnen zijn gebeurd, en de lessen die te leren zijn uit dat incident resulteerden in de oprichting van een apart controlestation ter reserve, de opdeling van de kerncentrale in vuurzones en duidelijk gedocumenteerde sets apparatuur die beschikbaar zouden zijn voor het afsluiten van de reactor en om deze mee in een veilige toestand te brengen in het geval van de ernstigste brand in een vuurzone. Deze aanpassingen werden ingebouwd in alle bestaande kerncentrales in de VS en ook de meeste Westerse, en werden vanaf dat punt standaard ingebouwd bij nieuwe installaties.
Verder onderzoek
Ik ben niet in staat geweest om alle aspecten te onderzoeken met betrekking tot wat de mogelijke effecten zouden zijn als een Reactor Protective System geactiveerd zou worden in het geval van een aanval, een enkele bom die de reactor vernietigt.
Wat zal er gebeuren als de werknemers van de kerncentrale erin slagen om het RPS-systeem te activeren en met succes de reactor uit te zetten voordat die wordt vernietigd? Zal het de potentiële schade (lekkage) ernstig belemmeren? Wat is het effect van een explosie die een reactor die aanstaat vernietigt versus een die een reactor die uitstaat vernietigt?
Zie deze voor meer informatie over de verschillende kernreactoren:
https://en.wikipedia.org/wiki/Nuclear_reactor
https://en.wikipedia.org/wiki/Containment_building
https://en.wikipedia.org/wiki/Boiling_water_reactor
Gevolgen van een aanval op een kerncentrale
Radioactieve besmetting
Radioactieve verontreiniging, ook wel radioactieve besmetting, is de onhoudbare verspreiding van radioactieve stoffen in een bepaalde omgeving.
Oppervlakteverontreiniging
Oppervlakteverontreiniging wordt meestal uitgedrukt in eenheden van radioactiviteit per oppervlakte-eenheid. De standaardeenheid is becquerel per vierkante meter (of Bq/m). Oppervlakteverontreiniging kan vast zitten of nog te verwijderen zijn. In het geval van vaste besmetting zal het radioactieve materiaal per definitie niet ver verspreid liggen, maar nog steeds meetbaar zijn.
In de praktijk is er geen plek zonder enige radioactiviteit. Niet alleen wordt de hele wereld voortdurend gebombardeerd door kosmische straling, maar elk levend wezen op aarde bevat aanzienlijke hoeveelheden koolstof-14 en de meesten (inclusief de mens) bevatten aanzienlijke hoeveelheden kalium-40. Deze kleine niveaus van straling zijn niet schadelijker dan zonlicht, maar net zoals overmatige hoeveelheden zonlicht kunnen gevaarlijk zijn, kan een te hoog stralingsgehalte dat ook zijn.
Laag gehalte verontreiniging
De gevaren van radioactieve besmetting voor mens en milieu zijn afhankelijk van de aard van de radioactieve verontreiniging, de mate van verontreiniging, en de mate van verspreiding van de verontreiniging. Lage niveaus van radioactieve besmetting vormen weinig risico, maar kunnen nog steeds worden gedetecteerd door stralingsmeters. Bij lage verontreiniging met isotopen die een korte halfwaardetijd hebben [en dus al gauw minder straling afgeven] is de beste aanpak om het materiaal gewoon op natuurlijke wijze te laten vervallen. Langer actieve isotopen moeten worden opgeruimd en op de juiste wijze weggewerkt, want zelfs een zeer laag niveau van straling kan levensbedreigend zijn bij lange blootstelling.
Hoog gehalte verontreiniging
Hoge niveaus van verontreiniging kunnen grote risico's met zich meebrengen voor mens en milieu. Mensen kunnen worden blootgesteld aan potentieel dodelijke straling, zowel extern als intern, door de verspreiding van verontreiniging na een ongeval (of een opzettelijke ontploffing) waarbij grote hoeveelheden radioactief materiaal betrokken zijn.
Radioactief jodium is een veel voorkomend splijtingsproduct, en het was een belangrijk onderdeel van de straling die vrijkwam bij de ramp in Tsjernobyl, en het leidde tot negen dodelijke gevallen van pediatrische schildklierkanker en hypothyreoïdie.
Ioniserende straling
De biologische effecten van straling worden gemeten in termen van hun effecten op levende cellen. Voor lage niveaus van straling zijn de biologische effecten zo klein dat ze niet kunnen worden gedetecteerd in epidemiologische onderzoeken. Het lichaam repareert vele soorten straling en chemische schade zelf. De biologische effecten van straling op levende cellen kunnen verschillende resultaten hebben, waaronder:
Straling begrijpen
Radioactief verval/halfwaardetijd
Er wordt geschat dat 90% van de huidige verboden zones binnen 200 jaar opnieuw kunnen worden gebruikt als gevolg van constant radioactief verval. Radioactief verval is het proces waarbij een instabiele atoomkern spontaan energie verliest door ioniserende straling en door deeltjes af te geven. Dit verval of verlies van energie laat een atoom van een type genaamd de moedernuclide transformeren in een atoom van een ander type, genaamd de dochternuclide. Bijvoorbeeld: een koolstof-14 atoom (de "moeder") zendt straling uit en transformeert tot een stikstof-14 atoom (de "dochter"). Dit is een stochastisch proces op het atoomniveau, in zoverre dat het onmogelijk te voorspellen is wanneer een atoom zal vervallen, maar bij een groot aantal soortgelijke atomen is de gemiddelde vervalsnelheid wel te voorspellen.
Een algemeen gebruikte parameter is de halfwaardetijd. Bij een steekproef met een bepaalde radionuclide is de halfwaardetijd de tijd die het kost voordat de helft van de atomen in de radionuclide zijn vervallen.
Manieren van verontreiniging
Radioactieve besmetting kan het lichaam binnendringen via inslikking, inademing, absorptie, of injectie. Daarom is het belangrijk om persoonlijke beschermingsmiddelen te gebruiken wanneer men werkt met radioactief materiaal. Radioactieve verontreiniging kan ook worden ingeslikt door besmette planten en dieren te eten, of besmet water of besmette melk van blootgestelde dieren te drinken. Na een groot verontreinigingsincident moeten alle potentiële manieren van inwendige blootstelling in acht worden genomen.
Langetermijneffecten - stralingsniveaus
Ioniserende straling omvat zowel deeltjesstraling als hoogenergetische elektromagnetische straling.
De associaties tussen ioniserende straling en het ontstaan van kanker zijn meestal gebaseerd op het geval van bevolkingsgroepen die zijn blootgesteld aan relatief hoge niveaus van ioniserende straling, zoals de Japanse overlevenden van de atoombom [op Hiroshima in WO2], en patiënten van geselecteerde diagnostische of therapeutische medische procedures.
Kankersoorten die worden geassocieerd met een hoge dosis blootstelling omvatten leukemie, schildklier-, borst-, blaas-, dikke darm-, lever-, long-, slokdarm-, maag- en eierstokkanker, en multipel myeloom.
Het is ook gesuggereerd dat er een mogelijk verband bestaat tussen blootstelling aan ioniserende straling en prostaatkanker, en kanker in de neusholte, keel en alvleesklier.
De periode tussen blootstelling aan straling en de diagnose van kanker staat bekend als de latente periode. Deze soorten kanker die kunnen ontstaan als gevolg van blootstelling aan straling zijn niet te onderscheiden van die soorten die van nature opkomen of als gevolg van blootstelling aan andere chemische carcinogenen.
Hoewel kanker kan worden veroorzaakt door straling van hoge doses en hoge opgestapelde doses, zijn de rapporten van volksgezondheid over lagere niveaus van blootstelling, minder dan ongeveer 1.000 mrem (10 mSv), moeilijker te interpreteren. Om de gezondheidsrisico's van lagere stralingsdoses te beoordelen vertrouwen onderzoekers op modellen van het proces waarbij straling kanker veroorzaakt; er zijn verschillende modellen naar voren gekomen die verschillende niveaus van risico voorspellen.
Beperking van de blootstelling
Er zijn vier standaard manieren om de blootstelling te beperken:
Tijd: Voor mensen die zijn blootgesteld aan andere straling dan natuurlijke achtergrondstraling, zal het beperken of verlagen van de tijd die ze worden blootgesteld de dosis van de stralingsbron verminderen.
Afstand: de stralingsintensiteit neemt sterk af op lange afstand, volgens de omgekeerde kwadratenwet. De lucht verzwakt alfa- en bètastraling.
Afscherming: Barrières van lood, beton, of water geven een effectieve bescherming tegen straling die is gevormd uit energetische deeltjes zoals gammastralen en neutronen. Sommige radioactieve stoffen worden onder water opgeslagen of behandeld, of per afstandsbediening aangepakt in kamers die zijn gebouwd van dik beton of bekleed met lood. Er zijn speciale plastic schilden die bètadeeltjes tegenhouden en de lucht zal alfadeeltjes tegenhouden. De mate waarin een materiaal afschermt tegen straling wordt bepaald door de halfwaardelaag, de dikte van het materiaal dat de straling halveert. Deze halfwaarde is afhankelijk van het materiaal zelf en de energie en het type van de ioniserende straling.
Insluiting: Radioactief materiaal wordt opgesloten in de kleinst mogelijke ruimte en buiten de omgeving gehouden. Radioactieve isotopen voor medisch gebruik worden bijvoorbeeld afgeleverd in gesloten transportfaciliteiten, terwijl nucleaire reactoren werken in gesloten systemen met meerdere behuizingen die radioactieve stoffen insluiten. De kamers hebben een onderdruk, zodat eventuele lekken binnen de kamer blijven en niet naar buiten stromen [door onderdruk worden ze terug naar binnen gezogen].
In een kernoorlog vermindert een effectieve schuilkelder de radioactieve blootstelling aan de mens op zijn minst met factor 1000. Andere civiele beschermingsmaatregelen kunnen blootstelling van de bevolking helpen verminderen door het verminderen van de inslikking van isotopen en beroepsmatige blootstelling tijdens oorlogstijd. Een van deze beschikbare maatregelen kan het gebruik van tabletten met kaliumjodide (KI) zijn, wat effectief de opname van radioactief jodium in de menselijke schildklier blokkeert.
Aanslag op Tsjernobyl (ongeval)
Twee uitgebreid bestudeerde gevallen van grootschalige blootstelling aan hoge doses ioniserende straling zijn: overlevenden van de atoombom in 1945, en hulpverleners die reageerden op de aanslag op Tsjernobyl in 1986.
De langetermijneffecten van de Tsjernobyl-aanval zijn ook onderzocht. Er is een duidelijk verband tussen de aanslag op Tsjernobyl en het ongewoon grote aantal gemelde gevallen van schildklierkanker in besmette gebieden, ongeveer 1.800, vooral bij kinderen (zie het UNSCEAR-rapport van 2000, Volume 2: Effects). Dit was in enkele gevallen fataal. Andere gezondheidsrisico's van de Tsjernobyl-aanval worden nog hevig bediscussiëerd.
De aanval resulteerde in een ernstige uitstoot van radioactiviteit na een massale stroomuitval die de reactor vernietigde. De meeste dodelijke slachtoffers van de aanval zijn gestorven aan de stralingsziekte.
Verdere explosies en de daaruit voortvloeiende brand zonden een rookwolk met sterke radioactieve fall-out de atmosfeer in over een uitgebreid geografisch gebied, met inbegrip van de nabijgelegen stad Pripyat. Daar kwam vierhonderd keer zoveel neerslag op als dat van de atoombommen op Hiroshima.
De pluim dreef over grote delen van de westelijke Sovjet-Unie, Oost-Europa, West-Europa, en Noord-Europa. Er viel nog helemaal in Ierland regen besmet met radioactief materiaal. Grote gebieden in Oekraïne, Wit-Rusland en Rusland werden sterk vervuild, wat de evacuatie en hervestiging van meer dan 336.000 mensen veroorzaakte. Volgens de officiële gegevens die vrijkwamen na de Sovjet-tijd is ongeveer 60% van de radioactieve neerslag geland in Wit-Rusland.
De landen Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland zijn belast met de voortdurende en substantiële ontsmetting en ziektekosten van het ongeval in Tsjernobyl. Het is moeilijk om het aantal doden als gevolg van de gebeurtenissen in Tsjernobyl nauwkeurig te tellen, omdat het na verloop van tijd moeilijker wordt om te bepalen of het overlijden wel is veroorzaakt door blootstelling aan straling.
De aanslag
Op 26 april 1986, om 1:23 's nachts, leed reactor 4 een enorme, rampzalige stroomstoring als gevolg van een 'menselijke fout'. Dit veroorzaakte een stoomexplosie, gevolgd door een tweede (chemische, niet nucleaire) explosie door de ontbranding van de gegenereerde waterstof gemengd met lucht, wat de bovenkant van het reactorvat brak en het gebouw en de reactorkern blootlegde. Dit verspreidde grote hoeveelheden radioactieve gassen en deeltjes puin die splijtingsproducten bevatten zoals cesium-137, strontium-90, en andere sterk radioactieve afvalproducten van de reactor. Door de open kern kon de atmosferische zuurstof ook in contact komen met de superhete kern met 1.700 ton brandbare moderator van grafiet. De brandende moderator van grafiet vergrootte de uitstoot van radioactieve deeltjes, gedragen door de rook. De reactor was niet ingesloten door enige vorm van harde behuizing (in tegenstelling tot alle Westerse centrales hadden de Sovjet-reactoren die vaak niet). Radioactieve deeltjes werden door de wind over de landsgrenzen heen gedragen.
Langzame evacuatie
De nabijgelegen stad Pripyat werd pas een week na de ramp volledig geëvacueerd.
Pas nadat de stralingsniveaus het alarm op de kerncentrale van Forsmark in Zweden lieten afgaan, heeft de Sovjet-Unie toegegeven dat er een aanval had plaatsgevonden, maar de autoriteiten hebben geprobeerd om de omvang van de ramp te verhullen. Om de stad Pripyat te evacueren werd de volgende waarschuwing uitgezonden op de lokale radio: "Er heeft zich een ongeval voorgedaan op de kerncentrale van Tsjernobyl. Een van de atomaire reactoren is beschadigd. De getroffenen zullen worden geholpen en er is een onderzoekscommissie van de regering opgezet". Dit bericht gaf de valse indruk dat de schade of straling alleen lokaal was.
Verboden zone
Er is een vervreemdingszone van 30 km rond Tsjernobyl, waar officieel niemand mag wonen, maar er wonen toch mensen.
Er wordt geschat dat de grond binnen 60-100 jaar weer kan worden gebruikt voor industriële doeleinden en het kan uiteindelijk binnen 200 jaar worden gebruikt voor teelt of elke andere vorm van landbouw.
De verboden zone is nu zo rijk aan wilde dieren en groen dat de Oekraïense regering het in 2007 heeft aangewezen als een wildreservaat, en met 488,7 km2 is het een van de grootste wildreservaten in Europa.
Volgens een VN-rapport uit 2005 is er wild teruggekeerd ondanks de stralingsniveaus die op dat moment 10 tot 100 keer hoger lagen dan normale achtergrondstraling. Hoewel ze kort na de aanval significant hoger waren, zijn de stralingsniveaus gedaald als gevolg van radioactief verval.
https://en.wikipedia.org/wiki/Chernobyl_accident
Centrales voor kernenergie
De kerncentrale Doel is een van de twee kerncentrales in België. De centrale ligt aan de oever van de Schelde, vlakbij het dorp Doel in de Vlaamse provincie Oost-Vlaanderen. Het Belgische energiebedrijf Electrabel is de grootste aandeelhouder van de kerncentrale. De centrale telt 800 werknemers en heeft een oppervlakte van 80 hectare.
De kerncentrale bestaat uit vier drukwaterreactoren van de tweede generatie, met een totale capaciteit van 2839 MWe, waardoor het de op één na grootste kerncentrale in België is, na Tihange. De vier eenheden worden als volgt ingeschat:
De kerncentrale van Tihange, samen met kerncentrale Doel, is een van de twee grote kerncentrales in België. Het ligt aan de rechteroever van de Maas in de Belgische deelgemeente van Tihange, een deel van de gemeente Hoei in de Waalse provincie Luik. De belangrijkste aandeelhouder is het Belgische energiebedrijf Electrabel.
De kerncentrale heeft drie drukwaterreactoren, met een totale capaciteit van 2985 MWe, en maakt 52% van de totale Belgische nucleaire opwekkingscapaciteit. Zijn eenheden produceren als volgt:
Onderzoeksreactoren
Onderzoeksreactoren
Centrales voor kernenergie
Onderzoeksreactoren
Gesloten
Centrales voor kernenergie
Onderzoeksreactor:
Er zijn 4 momenteel actieve commerciële reactoren, en nog een in aanbouw: de eerste faciliteit European Pressurized Reactor in Olkiluoto.
Centrales voor kernenergie
In aanbouw - 1 totaal
In de planning - 1 totaal
Ontmantelde kernreactoren - 12 in totaal
Gesloten
Onderzoeksreactoren
GRR-1 - onderzoeksreactor van 5 MW bij het Demokritos Nationaal Centrum voor Wetenschappelijk Onderzoek in Athene. De reactor werd een aantal jaren geleden opgewaardeerd tot 10 MW.
Heeft kernenergie afgebouwd na Tsjernobyl, geen werkende reactoren op dit moment, maar overweegt 10 nieuwe reactoren
Centrales voor kernenergie (gesloten)
Onderzoeksreactoren
Centrales voor kernenergie
Onderzoeksreactoren
Onderzoeksreactoren
De bouw van de kerncentrale Zwentendorf is voltooid in 1978, maar er kwam een referendum die het verbood de centrale op te starten. Kernenergie is illegaal.
Centrales voor kernenergie
Onderzoeksreactoren
In het Verenigd Koninkrijk wekken kerncentrales een vijfde van de elektriciteit van het land op (19,26% in 2004). Hun Nuclear Installations Inspectorate houdt toezicht op alle nucleaire faciliteiten en per 2006 zijn er in het Verenigd Koninkrijk 24 kernreactoren actief. Het land maakt ook gebruik van nucleaire opwerkingsfabrieken zoals Sellafield.
Een aantal stations is gesloten, en anderen zijn gepland voor sluiting. De twee resterende Magnox-kerncentrales en vier van de zeven AGR-kerncentrales staan gepland om te worden gesloten in 2015. Dit is een oorzaak achter de verwachte "energiekloof" in het Verenigd Koninkrijk, hoewel [kernenergie minder wordt ingeperkt] dan de productiecapaciteit van kolen. Maar de levensduur van de oudste AGR-kerncentrale werd onlangs voor nog eens tien jaar verlengd, en het is waarschijnlijk dat veel van de anderen ook verlenging zullen krijgen, wat de energiekloof aanmerkelijk zou verminderen.
Alle Britse nucleaire faciliteiten in het Verenigd Koninkrijk worden gecontroleerd door het Nuclear Installations Inspectorate.
Hoewel de regering van het Verenigd Koninkrijk onlangs het startsein heeft gegeven om een nieuwe generatie kerncentrales te bouwen, heeft de Schotse regering, met de steun van het Schotse parlement, duidelijk gemaakt dat Schotland geen nieuwe kerncentrales wil hebben en in plaats daarvan streeft naar een niet-nucleaire toekomst. Vanaf 2007 zijn er enkele belangrijke ontwikkelingen geweest om kernfusie uit te voeren om de voorspelde energiecrisis op te lossen, met name door het recente opstellen van plannen voor een fusiecentrale, die "binnen 20 jaar vermogen zal gaan leveren aan het landelijke net". De JET-faciliteit te Culham, Oxfordshire, geeft aan dat Groot-Brittannië zowel de techniek als het aantal personeel voor kernfusie heeft.
In januari 2009 werd British Energy voor ongeveer 12 miljard pond gekocht door EDF Energy (een dochteronderneming van Electricite de France SA (EdF))
Actieve kerncentrales
| Energiecentrale | Type | Netto MWe | Geschatte sluiting |
| Oldbury | Magnox | 434 | 2010 |
| Wylfa | Magnox | 980 | 2012 |
| Dungeness B | AGR | 1110 | 2018 |
| Hinkley Point B | AGR | 1220 | 2016 |
| Hunterston B | AGR | 1190 | 2016 |
| Hartlepool | AGR | 1210 | 2014 |
| Heysham 1 | AGR | 1150 | 2014 |
| Heysham 2 | AGR | 1250 | 2023 |
| Torness | AGR | 1250 | 2023 |
| Sizewell B | PWR | 1188 | 2035 |
Sinds 2006 zijn Hinkley Point B en Hunterston B beperkt tot ongeveer 70% van het normale vermogen MWe als gevolg van problemen met de ketels, wat vereiste dat ze zouden gaan werken met lagere keteltemperaturen. Deze vermogensbeperking blijft waarschijnlijk aan tot sluiting.
Stilgelegde kerncentrales
| Energiecentrale | Type | Netto MWe | Geschatte sluiting |
| Oldbury | Magnox | 200 | 2003 |
| Wylfa | Magnox | 240 | 2004 |
| Dungeness B | Magnox | 300 | 1990 |
| Hinkley Point B | Magnox | 276 | 1989 |
| Hunterston B | Magnox | 246 | 2002 |
| Hartlepool | Magnox | 470 | 2000 |
| Heysham 1 | Magnox | 390 | 1991 |
| Heysham 2 | Magnox | 450 | 2006 |
| Torness | Magnox | 420 | 2006 |
Een aantal reactoren voor onderzoek en ontwikkeling hebben ook enig vermogen voor het net geproduceerd, waaronder twee reactoren in Winfrith, twee snelle reactoren in Dounreay, en het prototype Windscale geavanceerde gasgekoelde reactor.
Centrales voor kernenergie
Onderzoeksreactoren
10 nieuwe nucleaire locaties
In november 2009 heeft de regering tien locaties genoemd die onderdak gaan bieden aan toekomstige reactoren
Op de meeste van deze locaties staat al een energiecentrale, de enige nieuwe zijn Braystones en Kirksanton.
Centrales voor kernenergie
Centrales voor kernenergie
| Energiecentrale | Type | Netto MWe | Geschatte sluiting |
| Barsebäck 1 | BWR | 630 | Gesloten |
| Barsebäck 2 | BWR | 630 | Gesloten |
| Forsmark 1 | BWR | 1018 | In gebruik |
| Forsmark 2 | BWR | 960 | In gebruik |
| Forsmark 3 | BWR | 1230 | In gebruik |
| Oskarshamn 1 | BWR | 500 | In gebruik |
| Oskarshamn 2 | BWR | 630 | In gebruik |
| Oskarshamn 3 | BWR | 1200 | In gebruik |
| Ringhals 1 | BWR | 860 | In gebruik |
| Ringhals 2 | BWR | 870 | In gebruik |
| Ringhals 3 | BWR | 920 | In gebruik |
| Ringhals 4 | BWR | 910 | In gebruik |
Onderzoeksreactoren
Zweden heeft tien commerciële reactoren op drie verschillende locaties (Forsmark, Ringhals en Oskarshamn). Er zijn geen plannen meer om met kernenergie te stoppen in Zweden. De huidige centrumrechtse regering wil het mogelijk maken de huidige reactoren in de toekomst te vervangen. Als de linkse partijen de verkiezingen winnen in september 2010 zullen ze echter niet accepteren dat nieuwe reactoren de huidige vervangen, maar de reactoren worden ook niet uitschakeld.
De tien reactoren produceren ongeveer 45% van de elektriciteitsbehoefte van het land. 's Lands grootste elektriciteitscentrale, Ringhals, heeft vier reactoren en wekt ongeveer een vijfde van het jaarlijkse elektriciteitsverbruik van Zweden op.
Zweden had eerder een beleid van afbouw ("phase-out"), met als doel de opwekking van kernenergie in Zweden te beëindigen in 2010. Op 5 februari 2009 heeft de Zweedse regering een overeenkomst aangekondigd voor de vervanging van bestaande reactoren, wat het beleid phase-out effectief beëindigde.
Centrales voor kernenergie
Onderzoeksreactoren
De term radiologische bom (dirty bomb) verwijst naar een radiologisch wapen dat radioactief materiaal combineert met conventionele explosieven. Hoewel een "radiological dispersal device" (RDD) erop gericht moet zijn radioactief materiaal over een groot gebied te verspreiden, zou een bom die gebruik maakt van conventionele explosieven waarschijnlijk een meer direct dodelijk effect hebben dan alleen het radioactieve materiaal. Bij de niveaus die nu worden uitgezonden door de meest waarschijnlijke bronnen, zou er niet genoeg straling aanwezig zijn om direct ernstige ziekte of de dood te veroorzaken. Een testexplosie en daaropvolgende berekeningen die werden uitgevoerd door het Amerikaanse ministerie van Energie gaf aan dat als er niets wordt gedaan om het getroffen gebied schoon te maken en iedereen in het getroffen gebied er een jaar blijft wonen, de blootstelling aan straling wel "vrij hoog" zou worden, maar niet fataal. Een recente analyse van de ramp in Tsjernobyl bevestigt dit: het blijkt dat het effect op veel mensen in de omgeving bijna te verwaarlozen was, alleen niet voor mensen die in de directe nabijheid van de bom woonden.
Aangezien een vuile bom waarschijnlijk niet veel doden zal veroorzaken, beschouwen velen dit niet als een massavernietigingswapen. Het doel zou zijn om geen fysieke maar psychologische schade te creëren door massale paniek en terreur. Daarom worden vuile bommen soms "massaverstoringswapens" genoemd. Daarnaast zal de quarantaine en ontsmetting van duizenden slachtoffers, en ook de sanering van het getroffen gebied, aanzienlijk veel tijd en geld kosten, waardoor gebieden gedeeltelijk onbruikbaar worden en er verwoestende economische schade veroorzaakt wordt.
De term werd vroeger ook gebruikt voor bepaalde soorten kernwapens. Door de inefficiëntie van vroege kernwapens zou slechts een kleine hoeveelheid van het kernmateriaal worden verbruikt tijdens de explosie. "Little Boy" had een rendement van slechts 1,4%. "Fat Man", die een ander ontwerp had en waarvoor ander splijtbaar materiaal werd gebruikt, had een rendement van 14%. Zo verspreidden ze eerder grote hoeveelheden ongebruikt splijtbaar materiaal en splijtingsproducten, die gemiddeld veel gevaarlijker waren, in de vorm van radioactieve neerslag. Tijdens de jaren '50 was er veel discussie over de vraag of er "schone" bommen kunnen worden geproduceerd, en deze werden vaak tegenover "vuile" bommen gezet. Er was vraag naar "schone" bommen en wetenschappers en bestuurders zeiden dat hoogefficiënte kernwapenontwerpen wel explosies zouden kunnen creëren die bijna al hun energie in de vorm van kernfusie uitstraalden, wat geen schadelijke splijtingsproducten geeft.
Maar het ongeval met de Castle Bravo in 1954, waarin een thermonucleair wapen een grote hoeveelheid neerslag produceerde die werd verspreid onder de menselijke bevolking, liet zien dat dit niet was wat er daadwerkelijk wordt gebruikt in de moderne thermonucleaire wapens, die ongeveer de helft van hun opbrengst halen uit een laatste splijtingsstadium. Hoewel sommigen hebben voorgesteld om "schone" wapens te produceren, hebben andere theoretici opgemerkt dat men een kernwapen opzettelijk "vuil" kan maken door het met een materiaal te "zouten" dat grote hoeveelheden langdurige kernneerslag zou genereren die wordt uitgestraald door de wapenkern. Deze staan bekend als gezouten bommen, en een specifieke subtype dat vaak wordt genoemd is een "kobaltbom".
Praktisch gebruik in het verleden
Er zijn slechts twee gevallen van cesium-bevattende bommen geweest, en geen van beide is ontploft. Beiden waren voor de wereldwijde jihad tegen Rusland. De eerste poging van radiologische terreur werd uitgevoerd in november 1995 door een groep Tsjetsjeense jihadisten die een bron van cesium-137 verpakt in explosieven begroeven in het Izmaylovskypark in Moskou. Een Tsjetsjeense rebellenleider waarschuwde de media, maar de bom werd nooit geactiveerd en het incident bleek slechts een publiciteitsstunt. In december 1998 werd een tweede poging aangekondigd door de Tsjetsjeense Veiligheidsdienst, die een container had ontdekt die was gevuld met radioactieve stoffen verbonden aan een explosieve mijn.
Er zijn verschillende andere gevallen geweest waarbij een paar organisaties, waaronder al-Qaeda, van plan waren om een radiologische bom laten ontploffen in de VS. In 2002 werd een cel van al-Qaeda, Jose Padilla oftewel Abdulla al-Muhajir, gearresteerd nadat zijn celcommandant Abu Zubaydah tijdens ondervraging gevoelige informatie had onthuld. Hij onthulde dat zijn cel al bijna een radiologische bom kon bouwen. Hoewel Padilla geen radioactief materiaal of explosieven bezat op het moment van de arrestatie, ontdekten wetshandhavingsinstanties bewijs dat hij op verkenning was geweest voor bruikbaar radioactief materiaal en mogelijke locaties voor het ontsteken. Er zijn ongeveer 5 soortgelijke verhalen met cellen van al-Qaeda, maar ook twee Europese nationalistische cellen (een Oekraïense en een Europees-Amerikaanse).
PCCTS, Knights Templar en radiologische wapens
De PCCTS, Knights Templar is van plan om radiologische wapens in ons arsenaal op te nemen, want ze zijn vrij eenvoudig te maken en relatief eenvoudig te verwerven voor personen met een basiskennis. Maar we zijn niet van plan om radiologische wapens te laten ontploffen voor de capitulatiedeadline die reeds is gegeven aan de criminele multiculturele regimes van West-Europa, namelijk 1 januari 2020. Maar de voorbereidingen om genoeg cesium en andere radiologische componenten te verwerven moeten echter meteen beginnen, zodat we na de deadline een goede positie hebben om aanvallen te effectueren. Onze radiologische aanvallen (met RDDs) zullen weinig tot geen slachtoffers onder de burgerbevolking maken, maar zullen verwoestende ideologische, fysiologische en economische schade toebrengen aan het beoogde cultureel marxistische/multiculturele regime.
Bescherming bij het hanteren van radiologisch materiaal
Laat er geen twijfel over bestaan, het is te duur en te ingewikkeld om beveiligingssystemen te gebruiken die nodig zijn om de uitvoerder tegen straling te beschermen. Ons doel is dan ook om beveiligingssystemen te gebruiken (Hazmat-pakken, geïmproviseerde en relatief goedkope loden houders) die het mogelijk maken om de bouwer/vervoerder van de bom lang genoeg te laten overleven om het succesvol in te schakelen en te doen ontploffen. Zorg ervoor dat u medicijnen tegen stralingsziekte ter beschikking heeft voor de start van de operatie. Deze medicijnen zullen beschadigde organen behandelen, de symptomen verminderen en de pijn verdoven. Decontaminatie is de verwijdering van zoveel mogelijk uitwendige radioactieve deeltjes. Het verwijderen van kleding en schoenen verwijdert ongeveer 90 procent van de uitwendige besmetting. Was de extra stralingsdeeltjes voorzichtig van de huid met water en zeep. Decontaminatie voorkomt verdere verspreiding van radioactieve stoffen en verlaagt het risico op inwendige besmetting door inademing, inslikking of open wonden.
De behandeling voor inwendige besmetting omvat behandelingen om de schade te verminderen die is veroorzaakt aan inwendige organen door radioactieve deeltjes. Deze behandelingen zijn:
Ondersteunende behandeling
Als u een stralingsziekte heeft, moet u aanvullende medicatie of interventies nemen voor de behandeling van:
Langdurige blootstelling aan straling kan uw beenmerg beschadigen. Maar het is onwaarschijnlijk dat een Justiciar Knight zich over een langere periode blootstelt aan straling, tenzij hij over een periode van enkele maanden op zoek is naar radiologische bronnen, dus een scenario waarin u schade aan uw beenmerg ervaart is niet realistisch. In een context waarin dit probleem is, is er een eiwit genaamd granulocyt met een kolonie-stimulerende factor die de groei van witte bloedcellen bevordert, en die het effect van de stralingsziekte op het beenmerg tegengaat. Behandeling met de op dit eiwit gebaseerde geneesmiddelen, zoals filgrastim (Neupogen) en pegfilgrastim (Neulasta), kan meer witte bloedcellen laten groeien en helpen om latere infecties te voorkomen.
Voorbereidingen op het levenseinde
Een Justiciar Knight die grote doses straling (8 Gy of hoger) heeft geabsorbeerd heeft weinig kans op herstel, en zal sterven. Afhankelijk van de ernst van de ziekte zal de dood binnen twee dagen of twee tot drie weken volgen. Justiciar Knights met een dodelijke dosis straling moeten ervoor zorgen dat zij medicijnen krijgen om pijn, misselijkheid, braken en diarree te beperken. Hij moet indien mogelijk ook psychologische aanmoediging ontvangen van collega-Knights.
Hazmat-pak en loden houders
Wees uiterst voorzichtig bij het hanteren van radiologisch materiaal. Een voorbeeld waarvan we kunnen leren was het radiologische ongeval in Goiânia, Brazilië, tussen september 1987 en maart 1988: Twee metaaldieven hadden ingebroken in een verlaten kliniek voor radiotherapie en haalden er een broncapsule voor teletherapie op, met gepoederd cesium-137 met een activiteit van 50 T Bq. Zij brachten het mee naar huis zodat een van de mannen het uit elkaar kon halen en het verkopen als schroot. Later die dag vertoonden beide mannen acute tekenen van stralingsziekte met braken, en een van de mannen had een gezwollen hand en diarree. Een paar dagen later doorboorde een van de mannen de 1 mm dikke ruit van de capsule, waardoor het cesiumchloridepoeder weglekte, en toen hij zich realiseerde dat het poeder blauw gloeide in het donker nam hij het mee naar huis naar zijn familie en vrienden om het te laten zien. Na 2 weken van besmetting (verspreiding door contact), wat een toenemend aantal schadelijke effecten op de gezondheid had veroorzaakt, werd in een ziekenhuis de juiste diagnose gesteld van acute stralingsziekte, en zo konden de juiste voorzorgsmaatregelen worden genomen. Tegen die tijd waren er 249 mensen besmet, 151 vertoonden zowel externe als interne besmetting, waarvan 20 mensen ernstig ziek waren en 5 mensen stierven.
Het incident in Goiânia voorspelt tot op zekere hoogte het verontreinigingspatroon wanneer een explosie radioactief materiaal verspreidt, maar ook hoe dodelijk zelfs zeer kleine hoeveelheden ingenomen radioactief poeder kunnen zijn. Het doel moet zijn om materiaal dat alfastraling uitzendt in poedervorm te verwerven en te gebruiken (of net zo krachtig materiaal), spul dat bij inname een ernstig risico voor de gezondheid kan vormen. Dit was ook het geval van de overleden voormalige KGB-spion Alexander Litvinenko, die polonium-210 ofwel heeft ingeslikt, heeft gedronken of heeft ingeademd. De zogeheten "Smoky bombs" op basis van alfastralers kunnen gemakkelijk net zo gevaarlijk worden als bèta- of gammastraling van vuile bommen.
Justiciar Knight Commanders of Operatives moeten de vereiste veiligheidsmaatregelen nemen en op zijn minst en veilige loden omhulsels gebruiken. Ik heb nog niets onderzocht over draagbare, anti-radiologische omhulsels, maar het is waarschijnlijk dat we ze zullen moeten ontwerpen en zelf moeten bouwen omdat we voor transportdoeleinden goede camouflage-effecten moeten toevoegen aan de houders. De omhulsels, misschien ontworpen als aktetassen, worden gebruikt om te voorkomen dat we de omgeving waarschuwen. Bij het naderen van een bron moet u u uitrusten met uw anti-radiologische Hazmat-pak en het materiaal in het omhulsel zetten. Wanneer u zich op een veilige afstand bevindt, moet u uw Hazmat-pak dan weer uittrekken (en in een aparte zak vervoeren) om te voorkomen dat het uw omgeving argwaan doet krijgen.
Materiaal krijgen voor een radiologische bom
Bij de beoordeling van bronnen voor het verkrijgen van radiologisch materiaal is het een goede maatregel om u te richten op stoffen met een activiteitspotentieel van ten minste meer dan 5 T Bq. Het laatste veiligheidsrapport van de regering dat werd gepubliceerd in 2010 schat dat er over de hele wereld meer dan 2000 ton radiologisch materiaal onbeveiligd is blijven liggen op de meest vreemde plaatsen. Er ligt op duizenden plekken onbeveiligd materiaal, zoals Russische vuurtorens, verlaten klinieken voor radiotherapie, nationale industriële en militaire stortplaatsen, verlaten plutoniummijnen, verlaten militaire schepen, gezonken militaire schepen (materiaal beschikbaar voor duikers), enz.
Als wij een radiologische bom gaan bouwen en laten ontploffen, moeten we radioactief materiaal verkrijgen door het te stelen of te kopen via legale of illegale kanalen. Mogelijk materiaal voor een RDD zou kunnen komen van de miljoenen radioactieve bronnen die wereldwijd worden gebruikt in de industrie, voor medische doeleinden en in academische toepassingen, vooral voor onderzoek. Van deze bronnen springen slechts negen door een reactor geproduceerde isotopen eruit als geschikt voor radiologische terreur:
Van deze materialen worden radium-226 en polonium-210 als het minst krachtig beschouwd. Van deze bronnen heeft de Nuclear Regulatory Commission van de VS geschat dat er in de VS elke dag van het jaar ongeveer één bron wordt verloren, gedumpt of gestolen. Binnen de Europese Unie is de jaarlijkse schatting 70 bronnen. Er zijn duizenden van dergelijke 'verweesde' bronnen verspreid over de wereld, maar van die die zijn opgegeven als verloren is niet meer dan een geschatte 20 procent geclassificeerd als een potentieel groot gevaar voor de veiligheid bij gebruik in een RDD. Vooral van Rusland wordt er verondersteld dat ze duizenden weesbronnen hebben die verloren zijn gegaan als gevolg van de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Een groot maar onbekend aantal van deze bronnen behoort waarschijnlijk toe aan onze Russische nationalistische broers of sympathisanten of de Russische maffia-netwerken. Opmerkelijk zijn de Russische zeer sterke bètastralende bronnen van strontium-90, gebruikt als radio-isotoop in thermo-elektrische generatoren voor bakens in vuurtorens in afgelegen gebieden. Deze zijn recentelijk (in 2009) beveiligd door de Russische autoriteiten, maar velen zijn nog voor deze campagne al gestolen of 'zoekgeraakt'. Het is waarschijnlijk dat zulke vervuilers nog op grote schaal beschikbaar zijn in de voormalige Sovjet-republieken. In december 2001 struikelden drie Georgische houthakkers over een dergelijke stroomgenerator en sleepten hem terug naar de camping om het te gebruiken als warmtebron. Binnen enkele uren hadden zij last van acute stralingsziekte en zochten behandeling in het ziekenhuis. De Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) verklaarde later dat het ding een strontiumgehalte had dat een enorm risico zou zijn als het ooit was gebruikt met een RDD.
Het zou relatief gemakkelijk moeten zijn om ten minste een van deze stoffen te verkrijgen als u een minimum aan informatie heeft met betrekking tot geschikte bronnen. Het is daarom waarschijnlijk dat elke Justiciar Knight cel die probeert om radiologisch materiaal te verwerven ook succesvol zal zijn. Wij, de PCCTS, Knights Templar, of enige geallieerde bevrijdingsorganisatie, zullen waarschijnlijk radioactief materiaal kunnen verkrijgen door middel van de zwarte markt of door direct naar de bronnen zelf te reizen. Door de aard van onze hiërarchische structuur is het onwaarschijnlijk dat we het ons kunnen veroorloven om het van criminele organisaties te kopen, omdat de prijs gewoon te hoog zou zijn. In ieder geval blijft de zwarte markt een haalbare optie om het te krijgen. Er was van 1996 tot 2004 een gestage toename van de illegale handel in radioactieve bronnen. Maar deze gedocumenteerde incidenten hebben vooral betrekking op herontdekte weesbronnen zonder enig teken dat de criminele activiteit was gekoppeld aan patriottische bevrijdingsbewegingen.
Problemen en overwegingen voor de cel van Justiciar Knights
Naast dat de taak bestaat uit het verkrijgen van bruikbare radioactief materiaal, zijn er verschillende eisen of overwegingen die we moeten beoordelen:
Een voorbeeld van een beste geval is wanneer een cel Justiciar Knights (1-3 individuen) een bron van hoog radioactief materiaal bezit, bijv. een thermische generator strontium-90, met de mogelijkheid om een aanslag te plegen die vergelijkbaar is met Tsjernobyl. De ontploffing van een radiologische bom met behulp van een dergelijke bron zou optimaal zijn en zou niet te moeilijk of onrealistisch blijken te zijn. Deze thermische generatoren uit vuurtorens waren tot voor kort beschikbaar in Rusland en zijn nog steeds beschikbaar in de voormalige Sovjet-republieken. We zouden de bom op een veilige locatie in elkaar zetten met behulp van beschermende kleding, en de bom per vrachtwagen vervoeren naar de ontploffingsplaats. De Justiciar Knights die betrokken zijn bij deze operatie zullen onderhevig zijn aan ernstige blootstelling aan straling tijdens de bouw en transport. Toch zou de straling niet onmiddellijk fataal zijn en de betrokken Justiciar Knights zouden door de meegeleverde medicijnen in staat zijn om tot aan de ontploffing goed te functioneren. Tijdens het transport moet het apparaat worden afgedicht of in ieder geval bedekt met een grote loden capsule/dekzeil om te veel straling aan de rijdende Knights te voorkomen. Het is echter vermeldenswaardig dat de bron effectief afschermen het bijna onmogelijk zou maken om die te vervoeren, en het maakt het een stuk minder effectief als het ontploft. De Justiciar Knights die betrokken zijn bij de bouw en/of transport (1-2) zullen zichzelf daarom opofferen en sterven als martelaren voor de zaak.
Overwegingen voor een alternatieve verspreidingsbenadering
In plaats van of naast een explosie voor het doel van effectieve verspreiding, moet worden overwogen om ook gewoon gebruik te maken van een mix van benzine/rubber als de primaire verspreidingsmethode. In deze context moet een Justiciar Knight naar de achterkant van de vrachtwagen gaan en het loden omhulsel (de beschermende voorzorgsmaatregelen) verwijderen, ervoor zorgen dat het radiologisch materiaal niet meer wordt afgeschermd. Hij moet dan de mix van 5-20 vaten benzine/rubber ontbranden via ofwel een afstandsbediening of persoonlijk de schakelaar omzetten. Op dat moment heeft hij geen kans meer om het nog lang te overleven als gevolg van ernstige stralingsziekte. Het zou daarom het meest efficiënt zijn als hij gebruik gemaakt van een ontsteking op afstand en een wachtpost met sniper dicht bij de explosie zou opzetten, om zo voor maximaal een uur te voorkomen dat de brandweer de brand kan blussen (totdat hij wordt geneutraliseerd door sluipschutters van de systeembeschermers). Het vuur zal leiden tot substantiële radioactieve dampen (radioactieve deeltjes gedragen door de rook), en de daaruit voortvloeiende rookwolken zullen fungeren als de verspreider die zeer radioactieve deeltjes tot enkele honderden kilometers afstand dragen, en zullen waarschijnlijk ook de buurlanden besmetten, waardoor er een internationale crisis ontstaat.
De gevolgen van een RDD-aanval van de Knights Templar inschatten
De angst voor straling is niet altijd rationeel. Hoewel de blootstelling minimaal kan zijn, vinden veel mensen de blootstelling aan straling vooral beangstigend omdat het iets is wat ze niet kunnen zien of voelen, en daarom wordt het een onbekende bron van gevaar. De West-Europese multiculturele regimes zullen grote problemen krijgen om de openbare angst te bedaren na een RDD-aanval. Deze publieke angst voor straling speelt ook een grote rol in de vraag waarom de impact van een RDD op een groot stedelijk gebied evenveel zou kosten als of zelfs meer zou kosten dan de impact van de aanslagen van 11 september. Ervan uitgaande dat de stralingsniveaus niet te hoog zijn, en het gebied niet hoeft te worden ontruimd zoals de stad Pripyat in de buurt van de reactor van Tsjernobyl, zal er een dure en tijdrovende schoonmaakprocedure beginnen die het regime ergens tussen de 500 miljoen en 2000 miljard euro zal kosten. Dit zal voornamelijk bestaan uit het neerhalen van sterk verontreinigde gebouwen, verontreinigd zand/asfalt/beton opgraven en snel kleverige substanties op de resterende oppervlakken aanbrengen zodat de radioactieve deeltjes niet hechten aan de bouwmaterialen of zodat de radioactiviteit er niet in doordringt. Deze procedures zijn de huidige hoogstandjes van de techniek voor het opruimen van radioactieve besmetting, maar veel deskundigen zeggen dat het met de huidige grenzen aan de saneringsmethoden onmogelijk zou zijn om een volledige sanering van externe oppervlakken in een stedelijk gebied uit te voeren. Als zodanig is het waarschijnlijk dat het regime geen andere keuze heeft dan een vervreemdingszone te creëren op een kleinere schaal dan Tsjernobyl. Dit beleid van verlaten zal resulteren in een scenario waarin er tot 1 vierkante kilometer in een stedelijke omgeving voor 100 jaar zal worden ommuurd/gesloten. De infrastructuur die "verloren" gaat voor deze periode kan oplopen tot wel 1000 miljard euro. Daarnaast zal er massaal verlies van arbeidsuren zijn als de werkende populatie in die gegeven sector 'verplaatst' moet worden. Zelfs als het regime erin slaagt om delen van het gebied op te ruimen, is er nog steeds verwoestende psychologische en economische impact. Want zelfs als ze erin slagen om de straling te verminderen tot een aanvaardbaar niveau, zal er publieke angst voor die plek blijven sluimeren, inclusief onwil om zaken te doen in het gebied. Het toeristisch verkeer zal waarschijnlijk niet eerder dan ten minste enkele tientallen jaren later hervatten.
Heeft betrekking op alle verwoestende aanvallen tegen moslimgroepen, met het doel een collectief antwoord uit te lokken of individuele moslims te manipuleren om het pad van de jihad te kiezen.
Zie ander hoofdstuk.
Kwesties met betrekking tot de taken van een Overseer zoals medailles, onderscheidingen en uniformen laten onze soevereiniteit zien en helpen om voor mensen de consensus te bevestigen dat we in feite een realistisch onafhankelijk politiek alternatief vertegenwoordigen voor de huidige West-Europese multiculturele hegemonie. We willen uitdragen dat we niet alleen instrumenten zijn in de lopende Europese burgeroorlog, maar dat we inderdaad een realistische en onafhankelijke toekomstige politieke overheid vormen op de bestaande regimes van de EUSSR. Als zodanig zijn deze onderwerpen opgenomen onder Communicatie en Logistiek. Een uniform van een Justiciar Knight, met onderscheidingen, medailles en eervolle vermeldingen, communiceert heel effectief onze prestaties (lintje voor lintje), onze niet aflatende vastberadenheid en onze verantwoordelijkheid om de strijd vooruit te helpen met specifieke doelen voor de toekomst, en dat is voor iedereen te zien tijdens een proces. De grafsteen van onze Justiciar Knights communiceert onze zaak nadat de desbetreffende Justiciar Knight is heengegaan. Als zodanig zijn alle taken en gebieden van de Overseer een onderdeel van onze bewuste communicatiestrategie en moet als zodanig worden beschouwd.
Een Justiciar Knight is niet alleen een dappere verzetsstrijder, een eenmansleger, hij is ook een eenpersoons marketingbureau.
Wij proberen de belofte van een betere toekomst voor onze mensen en onze kinderen aan de man te brengen. Verzetsstrijders zijn in veel opzichten vertegenwoordigers. Ze zijn marketers en ambassadeurs voor niet alleen hun specifieke organisaties en bewegingen, maar voor de toekomst die we willen creëren. Als zodanig is het belangrijk dat alle verzetsstrijders de basisprincipes van verkoop en marketing leren. Wie er niet in slaagt om de fundamentele primaire concepten van verkoop en marketing te begrijpen zal de impact en de efficiëntie van de boodschap die we willen uitzenden aanzienlijk beperken.
Wanneer we een gebouw vol verraders van categorie A en B opblazen is het niet alleen om te doden. Een belangrijk deel van de operatie is aandacht afdwingen voor onze beweging en onze ideologie. De ideologie die wij vertegenwoordigen is het product dat wij willen verkopen aan de Europese volkeren.
Het is van essentieel belang voor alle cultureel conservatieve verzetsstrijders om te begrijpen dat we in het midden van een oorlog van beelden zitten. Ons doel is om onze vijanden in het slechtst mogelijke licht te zetten - als cultureel marxistische verraders die hun eigen bevolking willen verkopen aan de islamitische slavernij. Zij hebben daarentegen het tegenovergestelde doel. Ze doen alles om de mensen te vertellen dat ze geen enkele politieke oppositie hebben en dat het af en toe een aanval is die slechts is gepleegd door uit incest geboren boerenpummels met een hersenbeschadiging. Ze zijn effectief het beeld aan het 'verkopen' dat wij niets meer zijn dan een stelletje pedofielen en het criminele uitschot van de maatschappij, die op een of andere manier zijn ontsnapt uit het plaatselijke gekkenhuis. Ze zullen ALTIJD op elke mogelijke wijze hun definitie van heldhaftige iconen van de maatschappij uitdragen om hun imago en aantrekkingskracht te verbeteren. En ze zetten de nationalistische verzetsstrijders ALTIJD in het slechtst mogelijke daglicht, zonder make-up, in slechte verlichting, zonder fotobewerking, en vaak in ongelukkige houdingen. En deze vaak ontstellende foto's komen dan natuurlijk wel overeen met hun bovengenoemde beschrijving [van ons]. Dit is niet toevallig, maar een bewust aspect van hun psychologische oorlogvoering tegen ons. Zij portretteren ons doelbewust als de anti-these van de ideale persoon, zodat we slechts minimaal gevolg krijgen als het gaat om de gemiddelde Europeaan aanspreken. We moeten deze psychologische oorlogvoeringscampagne tegengaan, waardoor het moeilijker voor hen wordt om dit wapen tegen ons te gebruiken.
We moeten de basisprincipes van verkoop en marketing leren en deze kennis toepassen in ons eigen voordeel. We moeten leren om aspecten van marketing/verkoop op te nemen in onze bedrijfsvoering. Hoe kunnen we dit doen?
In marketing
Sexy plaatjes van vrouwen verkopen en inspireren, in zowel vredestijd als oorlogstijd. Het zijn in de eerste plaats mannen die het grootste deel van de risico's nemen dus het moet een prioriteit zijn om een brede selectie van Europese mannen aan te spreken. Verzetsleiders/celcommandanten of individuele cellen moeten eerst een professionele fotosessie regelen en boeken voorafgaand aan de operatie, voor alle betrokken cellen. Verzetsleiders van grotere netwerken moeten ook zorgen dat ze fotosessies met vrouwelijke patriottische modellen gebruiken in online marketing/wervingscampagnes. Het is essentieel dat er voldoende middelen worden geïnvesteerd in marketingmateriaal om een professioneel en aantrekkelijk imago van onze strijd te creëren. Het is essentieel dat celcommandanten en/of cellen ten minste een deel van hun operationele budget vrijhouden voor fotosessies, en vergeet niet om alle andere ongelukkige foto's uit het verleden te verwijderen. Dit is om te voorkomen dat de media/politie daar toegang tot kan krijgen en die kan misbruiken voor hun eigen propaganda. De politie 'lekt' meestal 'achterlijk uitziende' foto's naar de pers nadat ze het appartement van de cellen doorzoeken na hun operatie. Door het verwijderen van alle 'negatieve' foto's, en door het beschikbaar stellen van professionele, gephotoshopte foto's voorafgaand aan de operatie, maken we hun werk aanzienlijk moeilijker.
Algemene marketing tips
Voorbereidingen vereist voor een fotosessie
Als Justiciar Knight zult u de geschiedenis ingaan als een van de meest invloedrijke personen van uw tijd. Dus u moet er absoluut op uw paasbest uitzien en zorgen dat u marketingmateriaal van goede kwaliteit produceert voor de missie.
Bereid u voor op de fotosessie:
Eindnoot: Wees zeer voorzichtig met het laten rondslingeren van militaire foto's. Wees zeer voorzichtig als u besluit om foto's te gebruiken met geweren. Mensen die deze foto's zien kunnen misschien de autoriteiten gaan waarschuwen. Denk goed na voor u symbolen want die kunnen misschien averechts werken. Het Kruis van de Martelaren is prima (St. Joriskruis), maar vermijd symbolen geassocieerd met het nazisme.
Battlefield Wikipedia - een belangrijk instrument om de verzetsstrijders/verzetsbewegingen en onze kijk op de wereld aan de man te brengen
Leden van de Europese verzetsbewegingen op alle 8 politieke fronten moeten bij voorkeur bijdragen aan Wikipedia als primaire methode voor het presenteren van ons wereldbeeld, onze politieke doctrines en onze definitie van de geschiedenis.
Voor leden, sympathisanten of anonieme medewerkers van de Europese gewapend verzetsbeweging:
U mag voorafgaand aan de operatie een Wikipedia-beschrijving aanmaken om die 'indirect' beschikbaar voor sympathisanten. Als er geen Wikipedia-profiel is gemaakt over de verzetsstrijder, moet elke sympathisant helpen er een te maken. Daarnaast moeten we zorgen voor een artikel dat het potentieel heeft om indirect iedereen die herzieningen wil doen aan te spreken. Als u ervoor kiest om zelf een pagina te maken voorafgaand aan een missie dan kunt u natuurlijk geen enkele belastende informatie geven. Details over de missie, doelwitten, motivaties en interviews en/of andere informatie moet pas na een operatie worden toegevoegd door sympathisanten. Het is essentieel om onze doelen voor de komende 70 jaar te beschrijven en specifieke doelen voor fase 1, 2 en 3 van de Europese burgeroorlog. Er moeten 1 tot 2 foto's van de fotoshoot worden opgenomen in het Wikipedia-artikel.
Houd in gedachten dat onze vijanden (cultureel marxisten, humanisten) kunnen proberen om Wikipedia te gebruiken om deze verzetsstrijders belachelijk te maken of in diskrediet te brengen. Zij kunnen ook proberen om bestaande Wikipedia-pagina's te saboteren. Alle sympathisanten moet daarom een oogje houden op deze aanvallen via Wikipedia.
Wikipedia mag niet onderschat worden als een primaire bron om een 'gevestigde waarheid' te helpen creëren. We moeten ernaar streven om onze visie op de meest gunstige manier te presenteren, terwijl we op hetzelfde moment onze vijanden in diskrediet brengen. Dat is dus een slagveld waar we ons ook op moeten begeven.
Wanneer een cel van een van de Europese verzetsbewegingen slaagt om een nieuwswaardige klap toe te brengen aan het regime (een klap die groot genoeg is om de censuur te doorbreken), zal de natuurlijke reactie van het multiculturele regime zijn om zijn ideologie te beschermen tegen elke en alle ideologische schade. Dit wordt meestal gedaan door de vijand als een gek te bestempelen of hem in diskrediet te brengen als een slachtoffer op een of andere verknipte manier (karaktermoord). Zij zullen meestal beweren dat deze persoon heus geen cultureel conservatieve verzetsstrijder was, maar een zielig slachtoffer dat op een bepaald punt in zijn verleden door iemand werd gepest of gediscrimineerd. We zien dat de multiculturalisten steeds weer deze zeer efficiënte psychologische methode gebruiken wanneer ze worden geconfronteerd met een dodelijke terroristische aanslag van welke soort ook.
Nee, nee, hij was geen jihadist. Hij was gewoon verkeerd begrepen, een psychologisch instabiel slachtoffer dat door iemand was misbruikt/misleid etc.
Volgens hen is er maar een kleine kern van kwade islamitische fanatici in de wereld, en die zitten in grotten ergens ver weg en werven via het internet (door middel van draadloos satellietinternet) "kwetsbare boze individuen", die de voormalige slachtoffers van de maatschappij zijn geweest, om zelfmoordterroristen te worden. Zij zullen ook beweren dat elke Europese verzetsstrijder net zo zielig is, dat zij allemaal 'psychotische armelui uit achterbuurten' zijn, met een middeleeuwse mentaliteit, die 'ophef maken omdat zij niet in de materialistische hiërarchie thuishoren'. Volgens hun logica zijn er slechts een handvol van ons die proberen om kwetsbare personen te werven, terwijl de waarheid in feite alles behalve dat is wat ze proberen uit te dragen.
Welnu, normaal gesproken zou men denken dat de MSM of de overheid gewoon ongelooflijk naïef is dat ze dit beweren. Maar in feite is deze bewuste strategie alles behalve naïef. Het is een zeer geavanceerde tegenmaatregel van psychologische oorlogvoering, ontworpen om alle ideologische schade die kan zijn veroorzaakt door de aanval te beperken. Want ziet u, als het multiculturele regime zonder een redelijke twijfel kan bewijzen dat de aanvallende kracht (meestal een individuele cel) een willekeurige onbelangrijke gek is en niet in feite een dreigende politieke tegenstander, dan zullen ze met succes een positie bereiken waarin ze niet hoeven uit te leggen aan het publiek waarom dat individu hen ideologische schade zou willen berokkenen. Het is een bewuste strategie om te voorkomen dat de waarheid aan het licht komt, en de politieke motieven van de aanvaller. Toegeven dat de aanvaller een aantal geldige punten heeft zal het systeem dat ze hebben gekozen om te beschermen alleen maar ondermijnen. Deze strategie van hun politieke vijanden belachelijk maken voorkomt ook dat andere nationalisten dezelfde koers gaan varen.
Dus in elke situatie waar een aanvallende kracht is verslagen (en wij zullen hoogstwaarschijnlijk allemaal verslagen worden in fase 1) zullen ze vasthouden aan deze strategie van in diskrediet brengen en belachelijk maken. Als alternatief zullen ze gebruik maken van censuur om het verhaal dood te zwijgen, wat het gemeenschappelijke voorkeurswapen is in Frankrijk. Een tegenmaatregel zou zijn dat de verzetsstrijder daadwerkelijk de operatie zou overleven om zijn politieke agenda kracht bij te zetten. Namelijk dat zijn doel in feite onderdeel was van een grotere langetermijnstrategie om ideologische schade toe te brengen aan het multiculturele regime van de EUSSR/USASSR, als onderdeel van een honderdjarig plan om volledig de macht te grijpen door middel van militaire middelen en het systeem te vervangen. Het probleem met u laten arresteren is echter dat het regime alle middelen zal aanwenden om u te breken. Zij mogen niet martelen, dus dat zullen ze de moslims laten doen voor hen (door de verzetsstrijder samen met moslims te plaatsen). Ze kunnen in feite zeggen: we kunnen niet martelen, dus we laten de mujahideen in onze gevangenissystemen u maar verkrachten/martelen totdat u uw overtuigingen afzweert. Als u ze daarna niet wilt afwijzen zullen we u laten vermoorden. Het zou een overweldigend succes voor hen zijn als ze erin slaagden om een verzetsstrijder zijn politieke overtuigingen te laten verwerpen.
Het tegengaan van de campagnes van verkeerde informatie
We kunnen de gebruikelijke tegenaanvallen (propaganda/ideologische tegenaanvallen) verwachten. De klassieke benadering is om karaktermoord te plegen op elke persoon die betrokken is bij de operatie, dit door ze te bestempelen als freaks: racisten, fascisten, nazi's, pedofielen, gestoorden enz., daarna om te beweren dat we een monsterlijke ideologie vertegenwoordigen. Ze zullen beweren dat we een ideologie vertegenwoordigen die ons zou stigmatiseren en delegitimeren in de ogen van het volk. De multiculturalisten zullen beweren dat we rechtsextremisten zijn die uit zijn op een totalitaire/ondemocratische racistische/fascistische/nazistische samenleving/structuur op basis van haat. Uiteraard ligt dit mijlenver van de werkelijkheid. Daarom moeten we bereid zijn om op elk moment en in een paar woorden uit te leggen aan de mensen wat voor soort maatschappij ze kunnen verwachten als we met succes aan de macht komen.
Wat voor soort samenleving/politiek platform willen wij gaan bouwen/herstellen? Wat houdt een cultureel conservatieve/nationalistische/monoculturele samenleving in?
Wat er het dichtste bij komt en een goede vergelijking is, is vooral de Japanse en Zuid-Koreaanse samenleving en tot op zekere hoogte het Taiwanese model. Deze drie modellen bevatten een meerderheid van alle politieke principes die we proberen te herstellen. Zij vertegenwoordigen veel van de Europese klassieke conservatieve principes van de jaren '50 (cultureel gezien dan), maar wel met een moderne draai, met andere woorden een monoculturele, wetenschappelijk geavanceerde, economisch progressieve samenleving met een uitzonderlijk niveau van welvaart, maar die multiculturalisme of cultureel marxistische principes niet zal accepteren. Japan, Zuid-Korea en Taiwan zijn vandaag de meest vreedzame samenlevingen als gevolg van hun monoculturele model. Misdaad is er nauwelijks en u kunt overal vrij reizen zonder de voortdurende angst om verkracht, mishandeld, beroofd of gedood te worden. Ze hebben veel positieve aspecten van het globalisme omarmd, maar hebben veel van de negatieve aspecten afgewezen. De fundamenten van de patriarchale structuren en familiewaarden zijn zeer sterk in deze drie landen omdat de golf van het feminisme niet de verschillende versterkende factoren had (waardoor het een stuk minder krachtig was) als gevolg van hun afwijzing van de multiculturele/culturele marxistische gedachteleer tijdens de jaren '60 en '70. Japan, Zuid-Korea en Taiwan zijn vandaag onze rolmodellen voor de conservatieve beweging. Ze zijn rustig en anti-imperialistisch, net als wij moeten streven om te zijn.
Als u luistert naar marxistische propaganda zult u zien dat de typische beweringen allemaal gebaseerd zijn op leugens. Het is een leugen om te beweren dat de cultureel conservatieven in Europa imperialistisch zijn en gewelddadig van aard. We willen GEEN mislukte agressieve totalitaire fascistische dictaturen zoals nazi-Duitsland kopiëren, verre van. Wij haten alles waar nazi-Duitsland voor stond, in feite moeten we de huidige EUSSR en de multiculturele regimes van West-Europa zien als totalitaire nazi-regimes. Wij veroordelen imperialistisch gedachtegoed en we veroordelen genocide en geweld in het algemeen. Onze huidige strijd is gebaseerd op een preventieve strijd (zelfverdediging). We hebben geen territoriale claims die soevereine Europese of andere beschaafde landen zullen schenden, met uitzondering van ons plan voor buitenlands beleid t.o.v. het Midden-Oosten. Het gaat om een Kruistocht, of om een meer moderne term te gebruiken: een campagne tegen de jihad, om een halt toe te roepen aan de voortzetting van de genocide tegen de Maronitische, Assyrische, Koptische en andere Midden-Oosterse christelijke volkeren, en om delen van Anatolië weer te herstellen onder Griekse en Armeense heerschappij. De lancering van Kruistochten is aanvaardbaar om de lopende jihads tegen te gaan (er zijn meer dan 20 fronten van jihad over de hele wereld), maar wij zullen in geen geval grondgebied aanvallen of annexeren dat behoort tot onze collega christelijke broeders en zusters, of onze boeddhistische of hindoestaanse bondgenoten. Hindoes en boeddhisten worden beschouwd als broeders in onze gemeenschappelijke strijd tegen jihadistisch imperialisme, wreedheden en genociden.
Elk cultureel conservatief christelijke land/staatswezen dat de oorlog wil verklaren aan een andere christelijke staat (zoals de voormalige Servisch-Kroatisch oorlog) zal worden beschouwd als de vijand van de toekomstige cultureel conservatieve politieke alliantie (Europese Federatie), en zal streng gestraft worden.
Een Overseer, Master Overseer of de Grand Master Overseer (voor fase 1) is een vrijwilliger die de PCCTS, Knights Templar dient als een burgerlijke beheerder, verzorger en logistiek officier.
Deze opzichter heeft als primaire taak om een aantal praktische, logistieke of administratieve taken voor de PCCTS af te handelen en voor alle gevallen christelijke martelaren.
Primaire taken zijn onder andere:
Het creëren van de organisatie
De Grand Master Overseer kan geen 'officiële' banden hebben met een 'illegale bevrijdings-, militaire of terroristische organisatie'. De naam van de organisatie moet dan ook niet PCCTS, Knights Templar maar iets geheel objectief, zoals bijvoorbeeld:
Hoofdkwartier voor de Herdenking van Martelaren van de Europese Verzetsbeweging
Opzetten en beheren van een of meerdere websites voor PCCTS, Knights Templar - communicatieportal (logboeken voor de Justiciar Knight)
De website zal een informatieve (educatieve) site zijn die op geen enkele wijze de Europese wet moet overtreden. De primaire functie is om informatie te verstrekken over christelijke Europese ridders van weleer, zoals Martel, Sobieski en de huidige gevallen Justiciar Knights (Herdenking Martelaren). De site zal de organisatie (objectief) beschrijven in hun principes, codes, medailles, onderscheidingen, gedragsregels en politieke doelen. Het is essentieel dat alle informatie op de website in overeenstemming is met het Europees recht.
De website moet ook een pagina hebben waar opgesloten Justiciar Knights hun nationale, pan-Europese of internationale aankondigingen kunnen publiceren (deze zullen beschikbaar zijn voor iedereen, met inbegrip van de pers, enz.). Een Overseer moet van tijd tot tijd contact opnemen met opgesloten Justiciar Knights en elke aankondiging op de website zetten indien gewenst. Als zodanig fungeert de website als communicatiezender naar de wereld.
Vanwege de aard van de PCCTS, Knights Templar is het een Overseer niet toegestaan om banden te onderhouden met operationele cellen of celcommandanten (en vice versa) omdat ze dan medeplichtig zijn. Maar Knights die al opgesloten zijn (niet-operationele cellen) vormen geen potentiële juridische dreiging en de aankondigingen die zij doen kunnen gewoon worden doorgestuurd, zolang die geen informatie bevatten die de Overseer of diens organisatie in het nauw brengen (directe bedreigingen enz.).
De pagina's met aankondigingen moeten worden ingedeeld per land. Er zal een aparte aankondigingspagina zijn voor pan-Europese/internationale berichten.
Regels voor opgesloten Justiciar Knights die berichten willen plaatsen:
Bijvoorbeeld, een Franse Justiciar Knight kan een aankondiging doen en doorsturen naar de nationale of pan-Europese Overseer als hij meent dat het bericht zal bijdragen aan onze zaak, of als het zijn situatie kan verbeteren of die van zijn collega-Knights in de gevangenis.
Een Justiciar Knight die een politieke aankondiging wil doen moet natuurlijk onze principes volgen en kwesties vermijden die controversieel kunnen zijn binnen onze militaire orde. Persoonlijke opiniestukken moeten worden vermeden als ze onze primaire principes schenden.
De Overseer-organisatie moet bijdragen aan de toekomstige verkiezing van een niet-operationele, pan-Europese Grand Master Knight
Elke individuele Justiciar Knight kan op een bepaald moment worden verkozen tot nationale of pan-Europese woordvoerder. De persoon zal worden gekozen op basis van bijvoorbeeld retorische vaardigheden, sociale/militaire status/bekendheid/prestaties of andere essentiële vaardigheden of deugden. Naarmate het aantal opgesloten Knights zal toenemen in de toekomst zal het passend zijn om een officiële pan-Europese woordvoerder of een zogenaamde niet-operationele pan-Europese Grand Master Knight te kiezen. Kandidaten uit Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk of Duitsland zullen worden bevoordeeld bij de verkiezing vanwege het belang van deze landen. De kandidaat moet vloeiend Engels spreken. De meest voorname opgesloten Justiciar Knight in elk land zal worden aangesteld als de niet-operationele, Nationale Grand Master Knight en zal het recht hebben op een stem bij de verkiezing van een niet-operationele, pan-Europese (internationale) Grand Master Knight. De Nationale Grand Master Knights uit Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland hebben een dubbele stem bij de verkiezingen. Een niet-operationele Grand Master Knight (kan worden benoemd in fase 1) moet niet verward worden met de toekomstige 'operationele' National/pan-Europese Grand Master Knight Commander (fase 2/3).
Elke Overseer/Master Overseer/Grand Master Overseer moet worden goedgekeurd door de Nationale Grand Master Knight.
Een Master Overseer/de Grand Master Overseer kan in de toekomst het initiatief nemen om de Overseer-organisatie te ontwikkelen tot een 'politieke vleugel'. Het is essentieel dat een toekomstige politieke vleugel dusdanig is opgezet en georganiseerd dat men ervoor zorgt dat het niet in strijd is met de Europese wetten.
Een passende naam zou bijvoorbeeld zijn: De Conservatieve Revolutionaire Beweging of de pan-European Conservatieve Revolutionaire Beweging.
Identificeren van Justiciar Knights van PCCTS, Knights Templar
De belangrijkste taak van de Grand Master Overseer (Master Overseer) zal zijn om oude en nieuwe gevallen/opgesloten Justiciar Knights te identificeren. Met andere woorden, de Overseer zal in principe nieuwe individuen onderzoeken, evalueren en goedkeuren. Nieuwe kandidaten worden toegevoegd aan het register en zullen worden gesteund door de organisatie. [Het zoeken van nieuwe kandidaten] kan gedaan worden door het nalezen van/onderzoek naar mediaberichten of door het ontvangen van tips (suggesties) via e-mail of het web. Alle gevallen Martelaren moeten, onder voorbehoud, voldoen aan de primaire richtlijnen van de PCCTS, Knights Templar om te worden erkend voor het officiële ridderschap.
Evaluatiecommissie, fase 2
Bepaalt in overeenstemming met andere Overseers welke nieuwe individuen moeten worden geridderd. Behandelt aanvragen van/onderzoek naar kandidaten.
Leveranciers van onderscheidingen, uniformen en grafstenen vinden
Toekomstige productie en ontwerp
Voor het toekomstige ontwerp van medailles en onderscheidingen moet de opzichter overwegen gebruik te maken van internationale leveranciers omdat dat de meest kostenefficiënte productie-optie is:
Leveranciersmarkten zoals http://www.alibaba.com/ en dergelijke worden gebruikt voor dit doel.
Meer informatie over onderscheidingen en uniformen wordt behandeld in [het volgende] hoofdstuk.
Een toekomstige Overseer-organisatie moet een steenhouwer/leverancier van grafstenen lokaliseren
Een toekomstig Overseer-organisatie moet een standaardeditie van de grafsteen voor Justiciar Knights leveren en subsidiëren.
Een Europese steenhouwer, bij voorkeur gespecialiseerd in traditioneel grafsteenontwerp, zal waarschijnlijk meer dan 5000 tot 10.000 euro in rekening brengen om de steen te creëren. Als zodanig moeten in de toekomst producenten in lagelonenlanden worden gezocht voor de taak van het creëren van een of meerdere stenen. In het algemeen zijn de landen met ruime ervaring in de traditionele grafsteenornamentatie de Zuid-Europese landen zoals bijvoorbeeld Malta of Cyprus. Misschien moet ook rekening worden gehouden met Armenië en zelfs China of India. Het creëren van unieke accessoires (zoals onderscheidingen, medailles, grafstenen, enz.) in India of China zal ons toelaten om tot 80% van de geraamde kosten te besparen. Ik realiseer me dat dit misschien hypocriet klinkt gezien het feit dat cultureel conservatieven over het algemeen het Indische of Chinese lidmaatschap van de Wereld HandelsOrganisatie afkeuren, en het feit dat we over het algemeen de voorkeur geven om zo veel mogelijk industrieën als intern te houden. Maar het behoud van onze fondsen is nu nog een centraal onderdeel van onze strijd, vooral in fase 1 en 2.
Contact opnemen met de nabestaanden van Justiciar Knights om onderscheidingen en de grafsteen aan te bieden
Een vertegenwoordiger van de Overseer-organisatie moet contact opnemen met de nabestaanden van gevallen Justiciar Knights, om de verdiende onderscheidingen en de grafsteen te presenteren. Er is een kans dat sommige of alle familieleden van de Justiciar Knight hem ideologisch verwerpen of misschien gewoon te bang zijn om de eervolle vermeldingen en de grafsteen te accepteren omdat ze bang zijn voor het mogelijke stigma. Zij kunnen ook vrezen dat de Justiciar Knight-grafsteen vernietigd zal worden door het regime, marxistische extremisten of moslims. Er moet dus een afspraak/regeling komen met de nabestaanden voordat de grafsteen wordt geproduceerd. Postume onderscheidingen zoals de medailles en de grafsteen zijn meestal symbolen van eer, maar zijn ook indirecte politieke uitingen. De opzichter moet daarom mentaal voorbereid zijn op de afwijzing door nabestaanden.
Richtlijnen voor de Overseer betreffende het toekennen van eervolle vermeldingen aan patriottische verzetsstrijders die geen Justiciar Knights zijn en civiele medewerkers (rechtse intellectuelen enz.)
Het toekomstige leiderschap van de Overseer moet overwegen en beslissen of het toekennen van bepaalde onderscheidingen aan andere personen dan Justiciar Knights gunstig zou zijn voor de oorzaak.
Er is een minimum aan eisen waaraan de kandidaat moet voldoen:
De kandidaat moet PCCTS, Knights Templar erkennen als een rechtvaardige bevrijdingsbeweging die werkt voor de belangen van alle Europeanen en moet het eens zijn met ten minste alle niet-gewelddadige principes van de PCCTS.
De kandidaat moet zich verzetten tegen alle ideologieën van haat: het communisme, cultureel marxisme/multiculturalisme, de islam en het nationaalsocialisme.
De kandidaat mag geen nazi-sympathisant zijn of ideologieën als White Power ondersteunen, want die worden beschouwd als ideologieën van haat.
Als het wordt geopenbaard, achteraf gezien, dat een individu ideologieën van haat verdedigt of verspreidt, zullen de onderscheidingen die aan dat individu gegeven waren teniet worden gedaan en zijn naam wordt uit het register verwijderd.
Een kandidaat voor bepaalde civiele onderscheidingen moet behoren tot een stroming van het christendom maar mag ook een jood zijn, of hindoe, boeddhist, zoroastrische, agnost en atheïst.
Financiën
Fondsenwerving voor de organisatie via donaties van particulieren of organisaties in heel Europa heeft de hoogste prioriteit. Ook zijn er verschillende mensen in heel Europa die hun rijkdom via testamenten nalaten aan organisaties die zich inzetten voor anti-immigratie/islamisering. Een Overseer moet onderzoek doen naar zulke gevallen in Europese landen en contact opnemen met de Bar-organisatie in bepaalde landen en deze bijdragen ophalen met het oog op de financiering van eventuele praktische of administratieve taken (grafstenen ter herdenking, onderscheidingen, uniformen of kosten voor de website enz.). Nota's en andere documentatie zullen hiervoor moeten worden voorgelegd.
Een Overseer moet niet profiteren van deze activiteiten.
Eisen voor de Grand Master Overseer
Het persoon moet een achtergrond hebben in niet-militair cultureel/christelijk conservatief activisme (anti-jihad). Het individu moet een christelijke Europeaan zijn en dus joods-christelijke tradities steunen. Met andere woorden, dit persoon moet zich verzetten tegen de islamisering van Europa en Europees multiculturalisme. Het individu mag ook de PCCTS, Knights Templar steunen in hun territoriale aanspraken in de Balkan en in het Midden-Oosten. Het individu moet geen achtergrond hebben met betrekking tot racisme of ondersteuning voor raciaal conservatisme.
Wie zal de eerste Grand Master Opzichter bepalen?
Het persoon zal de positie op zich moeten nemen. Dit zal gebeuren door een website te creëren en beheren naar aanleiding van de gegeven richtlijnen. Bovendien moet hij de kosten betalen voor de eerste onderscheidingen en grafsteen voor de eerste martelaar onder de Justiciar Knights. Zodra dit gedaan is, en als hij voldoet aan alle eisen, kan hij zich indirect aankondigen als de officiële Grand Master Overseer van de Knights Templar en kan en moet het initiatief nemen om de niet-militaire organisatie te ontwikkelen volgens de richtlijnen. Hierbij dient te worden opgemerkt dat hij, als gevolg van wettelijke beperkingen met betrekking tot de ondersteuning van zogenaamd 'terrorisme', de activiteiten van een gevallen ridder niet openlijk kan steunen. Hij moet gebruik maken van bedrieglijke benaderingen, spreken met 'twee tongen' om ervoor te zorgen dat hij niet op een of andere manier in strijd handelt met de wet.
Waarom is de positie van een Grand Master Overseer niet bekleed voorafgaand aan de eerste spectaculaire aanval?
Uiteraard zou dit de persoon medeplichtig en dus mede schuldig maken. Daarom zal de positie pas beschikbaar zijn na de eerste spectaculaire aanval.
Het is essentieel en zeer belangrijk om levende helden van onze strijd te eren, en te garanderen dat de gesneuvelde martelaren worden herdacht. Hoe kunnen we verwachten om de oude Europese tradities van Martelaarschap te doen herleven als er niemand is die onze levende en gesneuvelde helden eert? De moslimwereld is een goed voorbeeld. Het eren en herdenken van jihadisten is eeuwenlang geïnstitutionaliseerd en berust zelfs op economische compensatie aan de familie van elke martelaar. Irak, Iran en verschillende landen hebben vrijwillig met miljoenen dollars bijgedragen aan 'herdenkingsfondsen voor martelaars'. Elke jihadi martelaar die sterft in de strijd tegen het christendom of de joden (en historisch, vele andere oorlogen) heeft financiële steun ontvangen (voor de familie van de martelaar) en andere eervolle vermeldingen. Wij moeten hetzelfde doen.
Leren van de moslims
De volgende tekst beschrijft een van deze herdenkingsgroepen:
De organisatie noemt zichzelf het Comite voor de Verheerlijking van Martelaren van de Wereldwijde Islamitische Beweging (Setad Pasdasht Shohadaye Nehzat Jahani Islam). De woordvoerder van de groep, Mohammad Mohammadi (Mohammad-Ali Samadi, volgens Iran Focus), zei: "... Elke zes maanden hebben we aanmeldingen voor vrijwilligers. Nu hebben we er 55.000. Dan kiezen we de vrijwilligers uit en delen ze op in bataljons."
Mohammadi zei dat zijn nieuwste bataljon 500 lieden telde, en dat 30% hiervan vrouw is. Hij beweert dat zijn groep onafhankelijk is van het islamitische regime, maar alles wat openbaar is in Iran is nooit onafhankelijk.
De vrijwilligers kunnen kiezen om Salman Rushdie op te blazen, of Israël op te blazen of "de ongelovigen van de bezetting van Irak" (Amerika), een teken dat de groep meer doet voor het opbouwen van vertrouwen onder Iraanse jongeren, die op dit moment lijden onder hoge werkloosheid, in plaats van dat het een realistische militaire strategie heeft.
Meghdad Hamedinia, een 27-jarige zelfmoordterrorist, zei: "Ik wil de islam verdedigen, dus ik meldde me aan voor alle drie. Alle Amerikaanse presidenten zijn schoften. Ik zou mijn leven geven voor de islam..."
Alle Justiciar Knights (zelfbenoemde in fase 1, goedgekeurd door de Grand Master Overseer in f 2/3) krijgen de mogelijkheid om de volgende onderscheidingen te verdienen:
Zolang er nog geen Overseer-organisatie is opgericht (in f 1), is het aan elke Justiciar Knight om de regelgeving en richtlijnen voor specifieke onderscheidingen te volgen met betrekking tot de eervolle vermelding voor specifieke inspanningen. Totdat er een Overseer-organisatie is opgericht (f 1), is het aan elke Justiciar Knight celcommandant om zijn cellen te voorzien van de verdiende onderscheidingen. Deze onderscheidingen worden dan niet pas verkregen nadat er een succesvolle operatie is uitgevoerd. Gewoon zorgen dat u de noodzakelijke beschikbare bestelinformatie heeft en uw advocaat (of een vriend/familielid) in staat zal zijn om de onderscheidingen voor u te bestellen.
Militaire Ordes van de Justiciar Knights
Een Justiciar Knight zal een lid worden van een van de drie Ordes, afhankelijk van het resultaat van zijn operatie:
Justiciar Knight Military Order of the Martyrs
Een gesneuvelde Justiciar Knight (gestorven in de strijd) wordt bekroond met het Cross of Martyrdom [Kruis van Martelaarschap], ongeacht het resultaat van zijn operatie.
Rood kruis met gouden rand.
Deze medaille wordt toegekend voor heldhaftige en uitzonderlijke dienst, door middel van martelaarschap, voor de verdediging van de inheemse volkeren van Europa, Europese identiteit, cultuur, tradities en het Europese christendom. Wordt postuum toegekend.
Justiciar Knight Military Order of Battle
Justiciar Knight Cross of Battle voor verwonding in strijd (succesvolle operatie) - Rood kruis met zilveren rand.
Justiciar Knight Military Order of Service
Justiciar Knight Cross of Service voor dienst (mislukte operatie) - Rood kruis met bronzen rand.
Deze medaille wordt toegekend aan alle Justiciar Knights, ongeacht het succes van de operatie.
Knight of Malta medaille
De medaille Knight of Malta wordt toegekend aan alle Justiciar Knights die ten minste 10 onderscheidingen hebben gekregen (de 5 primaire onderscheidingen inbegrepen, maar medailles niet).
Red Cross of Constantine medaille
De Red Cross of Constantine wordt toegekend aan alle Justiciar Knights die ten minste 15 onderscheidingen hebben gekregen (de 5 primaire onderscheidingen inbegrepen).
De drie medailles kunnen besteld worden bij de volgende winkel:
http://www.masoniccollection.com/
Naam: Knights Templar Breast Jewel
Naam: Masonic Knight of Malta Breast Jewel
Naam: Red Cross of Constantine Breast Jewel
Medailles voor Buitengewone militaire en Civiele Dienst
Er kan een medaille worden toegekend aan een persoon als een vorm van erkenning voor organisatorische, intellectuele of militaire successen.
Een medaille verdienen moet niet beperkt blijven tot Justiciar Knights, maar mogelijk zijn voor alle personen die betrokken waren (en zijn) en zich inzetten voor de strijd voor de bevrijding van Europa van het marxisme en van onze cultureel marxistische regimes. Dit houdt iedereen in die bijdraagt als gewapend verzetsstrijders, en burgers die een uitzonderlijke inspanning hebben geleverd.
Een korte geschiedenis van militaire medailles en onderscheidingen
Het eerste bekende geval van een medaille die werd toegekend komt van de historicus Josephus, die al lang na het geschiede schreef over hoe de Hogepriester Jonathan in de vierde eeuw voor Christus de Hebreeërs ten strijd leidde om Alexander de Grote ten hulp te komen, en dat Alexander in ruil hiervoor "Jonathan een bewijs van eer stuurde, een gouden knop, waarvan het de gewoonte is om die aan de verwanten van de koning te geven". Een ander vroeg voorbeeld van medailles wordt gevonden in de Romeinse Republiek, die een uitgebreid systeem van militaire onderscheidingen had met onder andere medailles genaamd "phalerae" om te verstrekken aan de soldaten en eenheden voor een verscheidenheid aan prestaties.
Medailles ter herinnering aan specifieke gebeurtenissen, met inbegrip van militaire veldslagen en overwinningen, bleven in gebruik en worden toegekend in de Romeinse stijl, en uit deze stijl groeide de praktijk voort van dergelijke militaire medailles opspelden op iemands uniform.
Veel militaire onderscheidingen worden vaak ten onrechte aangeduid als en verward met echte medailles. "Militaire decoratie" is een allesomvattende term die medailles omvat, maar over het algemeen toegepast wordt op de andere vormen van vermeldingen die niet voldoen aan de kwalificatie voor een echte medaille. Het technische verschil is dat deze andere decoraties een andere vorm hebben, zoals een kruis of ster, anders dan de algemene cirkelvormige vorm die nodig is [voor een medaille]. Dit verschil is niet noodzakelijk een minderde eer voor militaire onderscheidingen, zoals het Victoria Cross aantoont, wat technisch gezien een decoratie is, maar het is wel de hoogste Britse onderscheiding voor moed in de oorlog.
Een Orde is meestal de meest uitgebreide van de militaire decoraties, meestal toegekend voor onderscheidende diensten aan een natie of zaak. De Ordes verschillen van andere vormen van decoratie in het feit dat ze vaak lidmaatschap impliceren van een organisatie of vereniging van anderen die dezelfde onderscheiding hebben ontvangen. Deze praktijk is afkomstig van de middeleeuwse broederschappen van Ridderschap, waarvan sommigen zelfs nu nog bestaan en nog steeds worden toegekend aan personen. Terwijl de meeste van deze moderne Ordes geen wortels meer hebben in het ware ridderschap, neigen ze nog steeds om de voorwaarden van hun historische tegenhangers over te dragen, en termen als Ridder, commandant, officier, leden en ga zo maar door worden nog vaak gevonden als rangen. Een militaire Orde kan een medaille zijn als onderscheiding, maar de meesten zijn vaak een uniek lintje of een soort van plaque speciaal ontworpen om een embleem te dragen.
De volgende onderscheidingen, decoraties en medailles worden uitgereikt aan Justiciar Knights en burgers die betrokken zijn bij de inspanningen om Europa te bevrijden van cultureel marxisme.
De drie primaire voorname militaire onderscheidingen van de PCCTS, Knights Templar zijn:
Een van de bovenstaande onderscheidingen verdienen geeft de kandidaat recht op de volgende 5 basisonderscheidingen:
1. Onderscheiding Distinguished Destroyer of Cultural Marxism (DCM)
Deze onderscheiding "Vernietiger van Cultureel Marxisme" wordt toegekend aan personen die cultureel marxistische/multiculturele verraders van categorie A, B of C hebben gedood/geëxecuteerd.
Subcategorie:
DCM - Gouden zwaard
DCM - Gouden zwaard, drie gouden sterren: Deelgenomen aan een operatie waarbij een primaire verrader van categorie A uit de internationale top 4 werd geëxecuteerd (staatshoofd van de VS, Duitsland, Frankrijk of het Verenigd Koninkrijk).
DCM - Gouden zwaard, twee gouden sterren: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 10 internationale verraders van categorie A of minimaal 1 Europees staatshoofd van categorie A werd geëxecuteerd (inclusief de VS, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika).
DCM - Gouden zwaard, één gouden ster: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 10 nationale verraders van categorie A werden geëxecuteerd.
DCM - Gouden zwaard: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 1 nationale verrader van categorie A werd geëxecuteerd.
DCM - Gouden zwaard, twee bronzen sterren: Deelgenomen aan een operatie waarbij een primaire verrader van categorie A uit de internationale top 4 werd verwond (staatshoofd van de VS, Duitsland, Frankrijk of het Verenigd Koninkrijk).
DCM - Gouden zwaard, een bronzen ster: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 1 internationale verrader van categorie A of minimaal 1 Europees staatshoofd werd verwond.
DCM - Zilveren zwaard
DCM - Zilveren zwaard, twee zilveren sterren: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 100 nationale of internationale verraders van categorie B werden geëxecuteerd.
DCM - Zilveren zwaard, één zilveren ster: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 10 nationale of internationale verraders van categorie B werden geëxecuteerd.
DCM - Zilveren zwaard: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 1 nationale of internationale verrader van categorie B werd geëxecuteerd.
DCM - Bronzen zwaard
DCM - Bronzen zwaard, twee bronzen sterren: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 100 nationale of internationale verraders van categorie C werden geëxecuteerd.
DCM - Bronzen zwaard, één bronzen ster: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 10 nationale of internationale verraders van categorie C werden geëxecuteerd.
DCM - Bronzen zwaard: Deelgenomen aan een operatie waarbij ten minste 2 nationale of internationale verraders van categorie C werden geëxecuteerd.
2. Onderscheiding Distinguished Saboteur Master
Deze onderscheiding "Meestersaboteur" wordt toegekend aan personen die met succes een minimum van 1 miljoen euro eigendomsschade hebben toegebracht aan de infrastructuur en/of verliezen door sabotage van het productieproces. Dit omvat secundaire verliezen door stopzetting van productie/dienstverlening etc. Bij voorkeur zijn de betreffende infrastructuur/diensten op enigerlei wijze rechtstreeks verbonden met het regime.
Subcategorie:
SM - Bronzen zwaard
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van minstens 1 miljoen euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg van stopzetting van productie/dienstverlening etc.
SM - Bronzen zwaard, één bronzen ster
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van ten minste 10 miljoen euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg vanf stopzetting van productie/dienstverlening etc.
SM - Bronzen zwaard, twee bronzen sterren
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van ten minste 50 miljoen euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg van stopzetting van productie/dienstverlening etc.
SM - Zilveren zwaard
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van ten minste 100 miljoen euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg van stopzetting van productie/dienstverlening etc.
SM - Zilveren zwaard, één zilveren ster
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van ten minste 250 miljoen euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg van stopzetting van productie/dienstverlening etc.
SM - Zilveren zwaard, twee zilveren sterren
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van minstens 500 miljoen euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg van stopzetting van productie/dienstverlening etc.
SM - Gouden zwaard
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van ten minste 1 miljard euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg van stopzetting van productie/dienstverlening etc.
SM - Gouden zwaard, één gouden ster
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van ten minste 2,5 miljard euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg van stopzetting van productie/dienstverlening etc.
SM - Gouden zwaard, twee gouden sterren
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van tenminste 5 miljard euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg van stopzetting van productie/dienstverlening etc.
SM - Gouden zwaard, drie gouden sterren
Eigendomsschade/schade aan de infrastructuur en/of productieverlies van minstens 10 miljard euro. Dit geldt ook voor secundaire verliezen als gevolg van stopzetting van productie/dienstverlening etc.
3. Onderscheiding Distinguished Wielder of the Furious Scimitar Commendation
Deze onderscheiding "Hanteerder van het Woeste Kromzwaard" wordt toegekend aan personeel dat het initiatief heeft genomen voor een manipulatieve en destructieve aanval op een islamitisch cultureel centrum of moskee en ten minste 10 slachtoffers heeft gemaakt onder de gelovigen/medewerkers. De secundaire effecten van deze aanval zullen aanzienlijk zijn want de moslims zullen op een korte of lange termijn aanzienlijke en bijkomende vernietiging en chaos aanrichten tijdens hun jihadistische vernieltochten.
Subcategorie:
WFS - Bronzen zwaard
10 directe slachtoffers
WFS - Zilveren zwaard
50 directe slachtoffers
WFS - Gouden zwaard
100 directe slachtoffers
Secundaire effecten:
4. Onderscheiding Distinguished Cross Medal
Drie variaties die aangeven of de cel ter land, ter zee of in de lucht heeft gewerkt.
Subcategorie:
5. Onderscheiding Lord of War
De kandidaat heeft met succes massavernietigingswapens (MVW) gebouwd en gebruikt en bij het uitvoeren ten minste 10 verraders van categorie A, B of C gedood.
Subcategorie:
LW - Bronzen zwaard
Betreft een conventioneel massavernietigingswapen, meestal een 'barrack buster' (kunstmestbom).
LW - Zilveren zwaard
Betreft een biologisch of chemisch massavernietigingswapen.
LW - Gouden zwaard
Betreft een nucleair massavernietigingswapen.
6. Onderscheiding Clandestine Logistical Excellence
Verkregen voor het gebruik en de implementatie van uitzonderlijke logistieke vaardigheden bij een militaire operatie. De kandidaat heeft de vereiste wapens, bepantsering en componenten voor MVW gekocht, bij voorkeur op de zwarte markt van een ander Europees land, en ze over de nationale grens gesmokkeld. Bovendien heeft de kandidaat ten minste twee goed verborgen/ondergrondse pantser/explosieven/apparatuurkisten, bij voorkeur begraven in het buurland, en ze gebruikte voor de opslag van zijn onderdelen voor MVW, wapens, bepantsering en andere essentiële apparatuur tot hij klaar was om zijn missie uit te voeren.
Subcategorie:
CLE - Bronzen zwaard
Betreft conventionele wapens/bepantsering zonder massavernietigingswapens.
CLE - Zilveren zwaard
Betreft conventionele wapens/bepantsering met conventionele massavernietigingswapens, meestal een "barrack buster" (kunstmestbom).
CLE - Gouden zwaard
Betreft conventionele wapens met onconventionele MVW, biologisch, nucleair etc.
7. Commendation of the Financier
Subcategorie:
Commendation of the Financier – Bronzen zwaard
Financier de militaire operatie van uw eigen cel door uw eigen fondsen, externe sponsoring, krediet, of door een inzamelactie voor 'een goed doel'; vereist ten minste 10.000 euro in fondsen.
| 25 000 euro | + 1 bronzen sterren |
| 50 000 euro | + 2 bronzen sterren |
| 75 000 euro | + 3 bronzen sterren |
Commendation of the Financier – Zilveren zwaard
100 000 euro
| 250 000 euro | + 1 zilveren sterren |
| 500 000 euro | + 2 zilveren sterren |
| 750 000 euro | + 3 zilveren sterren |
Commendation of the Financier – Gouden zwaard
1 miljoen euro
| 2,5 miljoen euro | + 1 gouden ster |
| 5,0 miljoen euro | + 2 gouden sterren |
| 7,5 miljoen euro | + 3 gouden sterren |
8. Onderscheiding Intellectual Excellence
Toegekend voor de bijdrage aan de PCCTS, Knights Templar of voor de nationale of pan-Europese Verzetsbeweging door belangrijke en langlopende inspanningen betreffende intellectuele bijdragen:
Subcategorie:
CIE - Bronzen zwaard
Nationale erkenning.
CIE - Zilveren zwaard
Erkend in verschillende Europese landen en ten minste in een van ofwel het Verenigd Koninkrijk, ofwel Duitsland of Frankrijk.
CIE - Gouden zwaard
Internationaal erkend, in verschillende Europese landen en ten minste in Verenigd Koninkrijk, Duitsland of Frankrijk + de VS, en ten minste in hetzij Canada, Australië, Nieuw-Zeeland of Zuid-Afrika.
9. Onderscheiding Recruiter Training (militair en civiel)
Het trainen van rekruten is de eerste indoctrinatie en instructie gegeven aan nieuwe of potentiële civiele of militaire medewerkers. De kandidaat heeft aanzienlijk bijgedragen om sympathisanten voor de zaak te werven en ze op zo'n manier gecoacht dat ze direct hebben bijdragen aan de nationale of pan-Europese Verzetsbeweging op het 8ste politieke front (gewapend verzet). Het proces van burgers transformeren tot soldaten is beschreven als een vorm van conditionering waarin burgers worden aangemoedigd om een deel van hun individualiteit op te offeren voor het welzijn van de goede zaak. Conditionering is essentieel voor militaire functie, omdat de strijd vereist dat mensen stressbestendig zijn en acties uit kunnen voeren die gewoon niet aanwezig zijn in het normale leven. Recruit Training is absoluut noodzakelijk in deze context.
10. Purple Cross Medal
Toegekend aan personen die gewond zijn geraakt in een gevecht.
Subcategorie:
Purple Cross - Bronzen zwaard
Lichte wonden
Purple Cross - Zilveren zwaard
Ernstige wonden
Purple Cross - Gouden zwaard
Verlammende wonden - waaronder amputatie van ledematen, ernstige brandwonden of ernstige schade aan gezicht
11. Prisoner of War Medal (militair en civiel)
De krijgsgevangenenmedaille wordt toegekend aan iedere persoon die een krijgsgevangene was of is. Het wordt toegekend aan iedere persoon die is gevangen genomen of wordt gevangen gehouden op zijn missie tegen een verrader van categorie A, B of C of tegen een van de criminele Europese multiculturele regimes.
12. Foreign Campaign Medal
Uitgereikt voor buitengewone militaire bijdragen aan de leden van een cel die op vreemd terrein opereert (Europese landen). De operatie zelf moet worden uitgevoerd in het buitenland (niet alleen de planningsfase).
13. Multi-National Force Medal
Uitgereikt voor buitengewone militaire bijdragen in directe samenwerking met buitenlandse troepen (Beperkt tot de Europese samenwerking). Een van de cel-leden moet een buitenlander zijn.
De 5 eenvoudige civiele en militaire onderscheidingen
De 5 basisonderscheidingen worden toegekend als standaard voor alle Justiciar Knights die een van de drie primaire onderscheidingen hebben verdiend:
4 van deze onderscheidingen kunnen ook worden verdiend voor civiele inspanningen (meer hierover later).
14. National Defense Service Medal (militair)
Uitgereikt voor buitengewone militaire bijdragen tegen verraders van categorie A, B en C (of hun belangen) die direct/indirect de algemene toepassing van multiculturele/cultureel marxistische doctrines hebben gepropageerd of vergemakkelijkt.
15. Outstanding Volunteer Service Medal (militair en civiel)
Uitgereikt voor buitengewone vrijwillige bijdragen voor de verdediging van de Europese identiteit, cultuur, tradities, het Europese christendom (de Europese beschaving) en voor inspanningen tegen de uitvoering van de multiculturele doctrines en lopende islamisering. De Justiciar Knight moet hiervoor eerst een onderscheiding DCM, SM of WFS hebben verdiend tenzij hij in aanmerking komt via niet-militaire inspanningen.
16. Honourable Crusader medaille (militair en civiel)
Toegekend voor belangrijke bijdragen/inspanningen om Europa te bevrijden van de islam. Verder wordt de titel verleend voor de indirecte inspanningen (in fase 1) betreffende de bevrijding en verdediging van Jeruzalem, Constantinopel, Koptische christenen, Assyrische christenen, Maronitische christenen, diverse andere christelijke/joodse minderheden wereldwijd (met inbegrip van inspanningen om de islam te verdrijven uit de Balkan, Anatolië of andere christelijke gebieden waar de islam momenteel de bezettingsmacht is). Kan worden toegekend aan medewerkers op alle 8 fronten (niet-PCCTS militair of civiel). De Justiciar Knight is verplicht een onderscheiding DCM, SM of WFS te hebben verdiend tenzij hij in aanmerking komt via niet-militaire inspanningen.
17. Legacy of Charles Martel & John III Sobieski Medal (militair en civiel)
Uitgereikt voor buitengewone inspanningen tegen de uitvoering van het multiculturalisme en daarom tegen de voortdurende islamisering van Europa. De Justiciar Knight is verplicht een onderscheiding DCM, SM of WFS te hebben verdiend tenzij hij in aanmerking komt via niet-militaire inspanningen.
18. Defender of Christendom Medal (militair en civiel)
Uitgereikt voor buitengewone inspanningen tegen de uitvoering van de cultureel marxisme (waaronder de deconstructie van het Europese christendom) en dus voor het behoud van het Europese christendom. De Justiciar Knight is verplicht een onderscheiding DCM, SM of WFS te hebben verdiend tenzij hij in aanmerking komt via niet-militaire inspanningen.
Toekomstige medailles voor militaire dienst (tijdens en/of na fase 2/3)
19. Multi-Cultural Force Medal (waarschijnlijk in fase 2 en 3)
Verkregen voor militaire samenwerking met nationalistische hindoeïstiche, boeddhistische, joodse en/of atheïstische (niet-Europese) manschappen op hindoestaans, boeddhistisch of joods grondgebied. Deze inspanningen moeten worden gericht tegen jihadi of cultureel marxistische troepen, personen of belangen.
Na fase 3
Europa
Azië
Afrika
Tijdelijke goedkeuring van direct beschikbare onderscheidingen/accessoires
Gezien het feit dat er nog geen Europese Overseer-organisatie is opgericht, zijn we niet in staat geweest om onze middelen te concentreren op het ontwerp en de productie van uniformen en onderscheidingen (medailles/lintjes). Als zodanig hebben we geen andere keuze dan om tijdelijk de beschikbare bestaande ontwerpen over te nemen van de reguliere legers. Gezien het feit dat de meest beschikbare onderscheidingen van het Amerikaanse leger zijn zullen we een deel van hun militaire accessoires overnemen totdat we de capaciteit, de organisatiestructuur en financiering hebben om onze eigen onderscheidingen te ontwerpen. Hopelijk zal er een goed gefinancierde civiele Overseer-organisatie worden opgericht in 2020; die zal ons de toegang geven tot authentieke en originele uniformen met decoraties die speciaal voor onze prestaties zijn gemaakt.
Totdat we in een situatie zijn waarin we toegang hebben tot authentieke en originele medailles zullen we geen andere keus hebben dan onze volledige decoraties beperkt te houden tot symbolische lintjes ["batons"] die opgespeld kunnen worden.
Batons opgespeld
Batons zijn kleine decoraties die meestal worden gedragen door militairen, politie- en brandweerpersoneel of door burgers. Batons worden vooral gebruikt als het ongeschikt wordt geacht of onpraktisch om volle decoratie of medailles te dragen. Elke militaire macht heeft zijn eigen regels over welke linten worden gedragen in welke volgorde van prioriteit. Sommige onderscheidingen zijn er alleen als lintje, zonder de bijbehorende medaille. Batons dient men in rijen te dragen op de borst. De verzameling wordt gezamenlijk ook aangeduid als "batons".
Ontwerp
De baton voor een bepaalde medaille past meestal bij het lint van de medaille. Bijvoorbeeld, het lint voor de Purple Heart-medaille is paars met een witte streep langs de twee zijranden, en de baton is eveneens paars met een witte streep aan elke kant.
Spelden
Tegenwoordig kunnen batons gemonteerd worden op een zogenaamde drager (drie batons per rij), die vervolgens door de stof van een uniform kunnen worden gedrukt en aan de binnenzijde worden bevestigd met spelden. Batons kunnen afzonderlijk worden vastgespeld in de rij, of allen tegelijk worden gemonteerd op een enkele drager. Voorheen werden de batons op de individuele kledingstukken genaaid; individuele legers keurden alleen de slijtage op bepaalde uniformen goed, bijvoorbeeld op overhemden maar niet op werkkleding.
Weergave
Batons worden doorgaans niet gedragen op werkkleding of gevechtsuniformen, maar in plaats daarvan voor op kantoor of officiële gelegenheden. Sommige landen (zoals Cuba) handhaven een standaardpraktijk om altijd de batons te dragen, ook op gevechts- of werkkleding. In andere legers is dit strikt verboden, want de slijtage van de batons op gevechtsuitrusting kon hogere officieren meer merkbaar maken als doelwit, en het heeft ook een negatief effect op camouflage.
Batons (opgespeld in hun batondragers) – onze 19 verschillende onderscheidingen tonen en symbool stellen (vergelijk onze naam en originele naam voor aankoop).
|
1. Distinguished Destroyer of cultural Marxism Commendation 1. Army Meritorious Unit Citation |
2. Distinguished Saboteur Master Commendation 2. Air Force Distinguished Presidential Unit |
|
|
|
3. Distinguished Wielder of the Furious Scimitar Commendation 3. Saudi Liberation of Kuwait With Palm |
4 a. Distinguished Infantry Cross Medal 4a. Navy Cross |
|
|
|
4 b. Distinguished Navy Cross Medal 4b. Coast Guard Expert Rifleman |
4 c. Distinguished Air Cross Medal 4c. Coast Guard Expert Pistol Shot |
|
|
|
5. Lord of War Commendation 5. Air Force Combat Action |
6. Commendation of Clandestine Logistical Excellence 6. Coast Guard Arctic Service |
|
|
|
7. Commendation of the Financier 7. Silver Lifesaving |
8. Commendation of Intellectual Excellence 8. Broadsword |
|
|
|
9. Recruiter Training Commendation 9. Recruiter Training |
10. Purple Cross Medal 10. Purple Heart |
|
|
|
11. Prisoner of War 11. Prisoner of War |
12. Foreign Campaign Medal 12. Air Force Small Arms Expert |
|
|
|
13. Multi-National Force Medal 13. South West Asia Service |
14. National Defence Service Medal 14. Valorous Unit Citation |
|
|
|
15. Outstanding Volunteer Service Medal 15. Bronze Star |
16. Honourable Crusader Medal 16. Air Force Organizational Excellence Award |
|
|
|
17. Legacy of Charles Martel & John Sobieski Medal 17. Legion of Merit Ribbon |
18. Defender of Christendom Medal 18. Vietnam Presidential Unit |
|
|
|
19. Multi-Cultural Force Medal 19. WW1 Victory | |
|
Batons, batondragers en accessoires kunnen worden besteld via een van drie sites (of andere):
http://www.iragreen.com/view/884/
http://www.marlowwhite.com/awards-decorations.html
http://www.usmedals.com/RibbonSelect.aspx?RT=milthin&res=
Weest u alstublieft voorzichtig met bestellen als u bent opgepakt; bestel via uw advocaat (of familie/vrienden). Let op: bestel indien mogelijk een drager voor 20 stuks. U kunt dan zoveel stukjes afsnijden als u nodig heeft. De volgende batons zijn iets groter en worden met speld/clip geleverd:
Air Force Distinguished Presidential Unit
Army Meritorious Unit Citation
Valorous Unit Citation
Vietnam Presidential Unit
U kunt bekijken hoe de batons eruit zullen zien met deze virtuele drager:
http://www.armyawards.com/awards.shtml
Zie ook andere gerelateerde sites:
http://www.collectors.demon.co.uk/medal-Ribbons.html
Blazer/militaire uniform badges
http://www.thetreemaker.com/custom-blazer-badge.html
http://www.eastcoastpromotions.net/
http://www.sheba-imports.com/blazer.html
http://www.swyrich.com/ica/xq/asp/qx/blazerbadges.htm
http://www.hongkongcustomtailor.com/products.asp?maincatid=7
Engelse leverancier van onderscheidingen en medailles
http://www.worldmedals.co.uk/Rib/new.htm
http://www.worcmedals.com/dsShop.aspx?shopid=1
India – accessoires: drukknopen, onderscheidingen, lintjes, emblemen etc.
http://www.tradeindia.com/Seller-1841758-2297294-787-CATALOGS/Badges-Emblems.html
http://anantcreation.tradeindia.com/Exporters_Suppliers/Exporters/hp/16588/home_page.html
http://www.tradeindia.com/Seller-1360937-1425191-1298-1HS/Military-Defence-Supplies/RAWAT-ENTERPRISES.html
http://www.shaheenart.com/badges.htm
http://www.tradeindia.com/Seller-360226-347318-787-TL/Badges-Emblems/AMIT-HANDICRAFTS.html
http://www.indiamart.com/amithandicrafts/
http://www.tradeindia.com/Seller-2533845-2179336-787-TL/Badges-Emblems/INDIAN-ART-COMPANY.html
http://www.tradeindia.com/Seller-1494061-1721668-787-FEATUREDPRODUCT/Badges-Emblems/INTERNATIONAL-KNITWEARS.html
http://www.tradeindia.com/Seller-1814395-2260668-1298-CATALOGS/Military-Defence-Supplies/KHULLAR-INTERNATIONAL-INDIA-.html
http://militaryuniform.tradeindia.com/Exporters_Suppliers/Exporter19558.321999/military-uniform-button.html
Geschatte prijs van alle bestellingen (inclusief verzendkosten):
Totaal: 1010-1650 dollar voor complete uniformjas met onderscheidingen en batons.
Dragen en uitstraling van militaire of civiele onderscheidingen
Medailles worden traditioneel uitgereikt in een standaardformaat samen met een diploma.
Miniatuurmedailles zijn replica's van het standaardformaat, op schaal gemaakt tot ongeveer de helft van het origineel. De enige uitzondering is de Justiciar Knight Order en twee andere medailles, voor welke er geen miniaturen bestaan. De standaardformaten medailles zijn doorgaans te groot om gedragen te worden. omdat we geen toegang hebben tot originele ontwerpen dragen we daarom de batons.
Leveranciers van medailles/batons/kleding (op maat te maken bij grote bestellingen):
http://www.masoniccollection.com/
http://www.usmedals.com
http://www.marlowwhite.com/
http://www.collectors.demon.co.uk
http://www.militaryclothing.com
http://www.freemasonstore.com/
Het grote publiek is gewend dat politieagenten of militairen in uniform lopen. Er zijn sportuniformen, religieuze gewaden, academische toga's, en er waren eens formele zwarte jassen en een gestreepte broek voor effectenmakelaars en de leden van de financiële gemeenschap. De oorspronkelijke Knights Templar had ook een eigen kledingvoorschrift, hoewel ze zelden in het openbaar paradeerden, maar ze trokken dit wel aan bij vergaderingen aangezien militaire officieren de plicht hadden 'om de broeders goed gekleed te zien'.
Een uniform is een set van standaardkleding die meestal wordt gedragen door de leden van een organisatie terwijl die deelnemen in de activiteit van die organisatie. Moderne uniformen worden gedragen door de strijdkrachten en paramilitaire organisaties zoals politie, hulpdiensten, bewakers, op sommige werkplaatsen en scholen en door gedetineerden in gevangenissen.
In het geval van uniformen gedragen door militair personeel of civiele ambtenaren zijn er over het algemeen verschillende soorten uniformen:
Justiciar Knights en het uniform van de PCCTS, Knights Templar
Als gevolg van de clandestiene aard van onze militaire orde en handelingen tijdens fase 1 hoeven Justiciar Knights normaal gesproken geen typische gevechtskleding te gebruiken (gevechtsuniformen). In plaats daarvan nemen wij de uniformen van onze vijand (meestal politie-uniformen en -pantsers) en kopiëren hun exacte penningen en ID's om verwarring te zaaien en aarzeling te veroorzaken. Door dit te doen verhogen we de kansen van elke Justiciar Knights om zijn operatie met succes te effectueren voordat hij wordt opgepakt, wordt gedood of kan ontsnappen.
Bovendien: zelfs als we onze eigen strijduniformen zouden gebruiken, zou het dragen van een camouflagepak in een stedelijke omgeving zinloos zijn. Ook zou een gevechtsuniform gebruiken in een stedelijk gebied (of ergens anders) alleen verdacht staan en onze vijanden waarschuwen, en dus het verrassingselement tenietdoen.
Het uniform van de PCCTS, Knights Templar is dus een gala-uniform dat gebruikt zal worden tijdens speciale gelegenheden. Onze gala-uniform zal tijdens fase 1 alleen worden gebruikt om het gezag van onze militaire orde en tribunaal uit te dragen tijdens een strafproces. Het waarschijnlijke lot van elke Justiciar Knight in fase 1 is ofwel dood door martelaarschap of arrestatie. In het laatste scenario gebruiken we onze uniform met decoratie om tijdens ons proces duidelijk te laten zien dat we de illegale regimes die actief zijn in West-Europa niet erkennen. Immers is de PCCTS, Knights Templar het hoogste politieke en militaire gezag in West-Europa. Tijdens het proces moeten we dit duidelijk laten zien door een volledige capitulatie voor onze patriottische machten te eisen van het criminele multiculturele regime. Uiteraard is dit niet waarschijnlijk in de loop van fase 1. Toch is het nog steeds een belangrijke formaliteit van alle Justiciar Knights in fase 1.
Eindnoot: U kunt een foto van het Knights Templar gala-uniform zien op de laatste pagina's van het compendium.
PCCTS, Knights Templar - rangen en insignes
Een Justiciar Knight Commander draagt epauletten (schouderstukken) met een gouden kruis op rode achtergrond en een gouden nestel. Het gebruik van een nestel is alleen gereserveerd voor de officieren (commandant en grootmeester).
Een Justiciar Knight Operative draagt epauletten met een gouden kruis op paarse achtergrond.
Justiciar Knight Operative: |
|
Justiciar Knight Commander: |
|
National Grand Master Knight Commander: Toekomstige rang – fase 1/2/3 |
|
Pan-European Grand Master Knight Commander: Toekomstige rang – fase 2/3 |
|
Opmerking: opgepakte personen kunnen een tactisch voordeel behalen tijdens een strafrechtelijk onderzoek of -proces door het verkeerde rangenschild te dragen. Een aangehouden Justiciar Knight kan zich daardoor, indien het als wenselijk beschouwd wordt, mogelijk als commandant voordoen of vice versa om de systeembeschermers (politie) te verwarren en misleiden.
Het uniform van de PCCTS, Knights Templar bestaat uit de volgende onderdelen:
Decoratie/specifieke insignes van PCCTS, Knights Templar:
Beschrijving van de afzonderlijke delen van het Justiciar Knight-uniform
USMC uniformjas
De uniformjas is een uitgebreid uniform, gedragen bij formele of ceremoniële gelegenheden. De basisvorm is een kopie van oudere Europese versies en is afgeleid van 18de-eeuwse Britse en Franse legeruniformen. De PCCTS, Knights Templar heeft de gestripte versie van deze USMC uniformjas overgenomen wegens het klassieke ontwerp en de beschikbaarheid. Wanneer u de jas wilt bestellen, kunt u het ontdoen van toerusting (knopen en insignes) en onze eigen erin (laten) zetten.
De Amerikaanse maat kan worden gevolgd door een letter aanduiding S = Kort, R = Regular, L = Lang.
| Euro | 42 | 44 | 46 | 48 | 50 | 52 | 54 | 56 | 58 |
| Japan | S | S | S | M | L | L | LL | LL | LL |
| VS/VK | 32 | 34 | 36 | 38 | 40 | 42 | 44 | 46 | 48 |
Een USMC uniformjas kan gemakkelijk worden gekocht op eBay of in een van de vele winkels:
http://www.usmcblues.com/blues.html
Kosten variëren van 45 dollar voor een gebruikte jas tot 250 dollar voor een nieuwe. U heeft de bijbehorende hoed, riem en broek niet nodig, dus u hoeft uiteraard geen volledige set te bestellen.
USMC versie Sam Brown-riem (zwart)
De Sam Browne-riem is een brede riem, gewoonlijk leer, die wordt ondersteund door een extra riem die diagonaal over de rechterschouder loopt. Het wordt meestal gezien als onderdeel van een militair- of politie-uniform.
Oorsprong
Sam Browne was een Britse legerofficier die in India diende in de 19e eeuw. In die dagen droegen officieren altijd een zwaard in de strijd. Het hing aan een kleine riem op de heupband, een zogenaamde 'kikker'. Maar de schede van het zwaard gleed veel rond als ze de vijand aanvielen, wat betekent dat die moest worden gestabiliseerd met de linkerhand. Tijdens de muiterij van 1857 in India ontving Kapitein Sam Browne twee zwaardwonden, een aan de linkerknie en een die zijn linkerarm afsneed bij de schouder. Hij overleefde de verwondingen, maar hij ontdekte dat hij zonder linkerhand niet in staat was om zijn zwaard op diens plek te houden. Hij kwam met het idee een tweede band te dragen die over zijn rechterschouder ging en die de schede op zijn plaats hield. Andere officieren begonnen de extra riem ook te dragen, en al snel werd het een deel van het standaarduniform.
Gebruik
Door zijn eerdere gebruik als materiaal voor het dragen van een zwaard werd de riem van oudsher alleen gedragen door degenen aan wie historisch gezien een zwaard zou zijn uitgereikt, dat wil zeggen, officieren. Door het grootste deel van de moderne geschiedenis was zijn belangrijkste functie echter om een pistool te dragen, en het bleek bijzonder nuttig voor de zware pistolen die gewoonlijk gebruikt werden tijdens het eerste deel van de 20e eeuw.
De Sam Browne-riem wordt vandaag de dag gebruikt door vele nationale legers, voornamelijk door het Britse en Amerikaanse leger. Bovendien ook door veel politie wereldwijd.
Veiligheid
Sam Browne-riemen zijn wel bekritiseerd als onveilig tijdens een fysieke confrontatie. Een aanvaller kan gemakkelijk de greep van de gordel grijpen en de drager uit balans gooien, de drager op de grond gooien, of zelfs de drager verstikken door het ene uiteinde van de riem van de gesp te rukken en snel rond de hals te wikkelen. Sommige criminelen werden er zo bedreven in de Sam Browne-riem van een politieman tegen hem te gebruiken dat politiediensten begonnen te eisen dat het werd geschrapt als onderdeel van patrouille-uitrusting. Het bleef echter als een ceremonieel/decoratief onderdeel van de uitrusting.
De USMC-versie van de Sam Browne-riem kunt u hier bestellen (of in verscheidene andere winkels):
http://www.uniforms-4u.com/p-usmc-sam-brown-belt-6219.aspx eBay biedt meestal goedkopere versies. Prijs varieert 80 tot 150 dollar.
Gouden nestel op het Justiciar Knight-uniform
Een gouden aiguillette of nestel is een kenmerk van het uniform van de Justiciar Knight-officier (alleen voor Commanders en Grand Masters).
Een nestel is een decoratief gevlochten koord, meestal gedragen op uniformen waar het een eretitel aanduidt. Oorspronkelijk verwijst het woord "aiguillette" naar de veters die werden gebruikt om plaatpantsers aan elkaar vast te zetten. Zo werd er een knoop of lus gebruikt die soms werd opgehangen aan de schouder.
Aiguillettes moeten niet worden verward met een draagkoord, die koorden die ook gedragen worden vanaf de schouder (of rond de nek), maar die niet de aiguillettepunten hebben [zie Wikipedia voor Aiguillette (ornament)], plus draagkoorden zijn meestal van vezels in plaats van goud- of zilverdraad, en zijn vaak niet gevlochten.
Er is een reeks van legendes ontwikkeld over het ontstaan van aiguillettes. Een zo'n verhaal vertelt dat toen bepaalde Europese troepen zich schandelijk hadden gedragen op het slagveld, hun commandant besloot om een aantal van hen op te hangen. De troepen vroegen om de kans krijgen om zichzelf te beteren en begonnen een touw en piek over hun schouders te dragen met de belofte dat als ze zich ooit weer misdroegen ze klaar waren om ter plekke te worden opgehangen. Het wordt verder verteld dat deze troepen zich daarna glorieus gedroegen.
Een gouden nestel kunt u hier bestellen (of in verscheidene andere winkels):
http://www.uniforms-4u.com/store/search/search.aspx
http://www.marlowwhite.com/
Neem bij voorkeur de Britse officiersversie. eBay biedt meestal goedkopere versies. Prijs varieert 40 tot 150 dollar. Kies liever mylar dan nylon (ik heb persoonlijk ook liever mylar dan edelmetaal).
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Aiguillette
Knights Templar-epauletten (schouderstukken)
Epauletten zijn een soort sierschouderstukken of decoratie dat door gewapende troepen en andere organisaties gebruikt wordt als teken van rang. Informeel is het woord ook komen te verwijzen naar bepaalde vormen van schouderriemen [en -vullingen].
Epauletten worden bevestigd aan de schouder met een schouderband, een kleine band evenwijdig aan de schoudernaad en aan de knop bij de kraag, of met een koord aan de onderzijde van de epaulette dat door gaten in de schouder van de jas loopt. De plaatsing van de epaulette, diens kleur en de lengte, en de diameter van de gouden franje eraan geven samen de rang van de drager aan. Waar franje en epaulet samenkomen wordt vaak een stuk metaal in de vorm van een halve maan bevestigd. Hoewel ze oorspronkelijk werden gedragen op het slagveld komen epauletten tegenwoordig vaker voor bij officiële of ceremoniële uniformen. Schouderbanden zijn ook te vinden op civiele kleding die zijn afgeleid van militaire uniformen, zoals de trenchcoat, het safari-jasje en andere kledingstukken.
De PCCTS, Knights Templar gebruikt handgeborduurde epauletten op onze uniformen met gouden passement draden op een roodfluwelen achtergrond (voor Commanders, of paarsfluwelen achtergrond (Operative). Een gouden Kruis wordt in het midden van een frame geborduurd. Er zit zwarte stof op de achterzijde met Velcro (klittenband). Een deel van het klittenband is aan de achterzijde van de epauletten genaaid en het andere deel is los bijgeleverd.
Lengte: 10,2 cm, breedte: 5,1 cm (2 x 4 inch)
PCCTS, Knights Templar-epauletten kunnen hier worden besteld (of in verscheidene andere winkels):
http://stores.shop.ebay.com/PADAMNABH-EXPORTS
Prijs 28 dollar incl. verzending direct uit India. Andere winkels rekenen 60 tot 110 dollar
http://www.lafsco.com/knighttemplar.html (KT-108B)
https://en.wikipedia.org/wiki/Epaulettes
Jasknopen
Jasknopen toevoegen met de volgende beeltenis: IHSV (In Hoc Signo Vinces = onder dit teken verovert u) met een kruis, gouden knopen - 6 grote, 12 kleine
PCCTS, Knights Templar-knopen kunt u hier bestellen (of in verscheidene andere winkels):
http://www.lafsco.com
http://www.themaac.com/ktemp/ktaccessories.html
Witte Handschoenen
De PCCTS, Knights Templar heeft witte handschoenen opgenomen als een kenmerk van ons uniform. Symbolisch gezien vormen witte handschoenen een belangrijk aspect in onze inspanningen. Handschoenen zijn een noodzakelijk onderdeel om onze handen te beschermen tegen slijtage, en de handen zijn van cruciaal belang voor ons werk. De handen zijn de bron van onze arbeid en vertegenwoordigen de bouwer in ons. Handschoenen zijn niet alleen nodig ter bescherming van de handen, zij moeten de netheid van de handen behouden, waardoor die de perfectie van het werk garanderen. De witte handschoenen representeren de onschuld van de uitgevoerde handelingen en zuiverheid en aandacht voor detail in actie.
Voorbij die uitdrukking van onschuld ligt een diepere les voor ons. Onze handen zijn de bron van onze acties en we moeten ze dienovereenkomstig in toom houden. De linkerhand dient als een constante herinnering aan gelijkheid en rechtvaardigheid tegen iedereen. Altijd de echte en oprechte vrijheid behouden, vrij van vooroordeel, we moeten ernaar streven om eerlijk te zijn in al onze acties. De rechterhand wordt erkend als de zetel van trouw en omdat trouw een strikte trouw aan een verplichting betekent, aan vertrouwen of plicht, moeten we de nodige aandacht besteden aan de bescherming van de rechterhand.
De witte handschoenen moeten ons altijd herinneren aan waardigheid en plicht en dat we er altijd naar moeten streven ons werk te verrichten met extreem aandacht voor detail.
Witte handschoenen kunt u bestellen bij deze winkel of verschillende anderen:
http://www.masoniccollection.com
Het embleem van de Justiciar Knight
Het embleem van de Justiciar Knight beeldt een witte schedel af, betekend met de symbolen van het communisme, de islam en het nazisme op het voorhoofd, en gespietst door het kruis van de martelaren. De achtergrond is zwart. Het embleem van de Justiciar Knight illustreert onze patriottische strijd/het verzet tegen alle drie primaire haatsideologieën van onze tijd: de islam, multiculturalisme (het communisme) en het nazisme.
Het embleem van de Justiciar Knight wordt gedragen op de linker bovenarm, terwijl de nationale vlag wordt gedragen op de rechter bovenarm.
Ons militair uniform met onderscheidingen, insignes en emblemen wordt gedragen tijdens het strafproces na een succesvolle operatie in gevallen waarin de Justiciar Knight overleeft. De onderscheidingen en insignes worden na de operatie verstrekt door een Overseer.
Ik heb twee badges besteld bij Indian Art Company (indianartco@gmail.com). Ze hebben een afbeelding met hoge resolutie in hun archief (bestandsnaam: dagger and skull). De twee emblemen kostten me totaal 220 dollar (150 dollar voor de emblemen en nog eens 70 dollar voor verzending met Fedex).
Titel: Sir Knight
De titel Sir Knight (Lady voor vrouwen) zal worden toegekend aan alle personen die martelaar zijn geworden voor de zaak en de principes van de PCCTS, Knights Templar. De titel is een postume erkenning.
De eregrafsteen van de PCCTS, Knights Templar wordt gemaakt ter ere van bepaalde martelaren van de Europese Verzetsbeweging. Het is meestal de taak van de Overseer om ze toe te kennen, te produceren, te distribueren en logistieke regelingen te hanteren met betrekking tot de grafsteen van de Knights Templar.
De opzichter zal het initiatief nemen om de grafsteen voor de Justiciar Knight te maken en ervoor te zorgen dat deze wordt aangeboden aan de nabestaanden.
De West-Europese voorschriften met betrekking tot de schending van de graven beschermen elke grafsteen en voorkomt dat de overheid het zal verwijderen of de tekst op een steen zal wijzigen. Als zodanig is het een geweldige manier om de wereld precies te vertellen wat u voelt/voelde, verklaringen die men anders niet zou mogen laten zien.
Voorzijde van de grafsteen
De voorzijde van de grafsteen kan worden versierd met de volgende tekst:
GEBOREN IN MARXISTISCHE SLAVERNIJ OP XX.XX.19XX. GESTORVEN ALS MARTELAAR IN DE STRIJD TEGEN HET MARXISTISCHE MISDADIGE REGIME VAN "WEST-EUROPEES LAND". SIR KNIGHT "VOLLEDIGE NAAM", EEN JUSTICIAR KNIGHT COMMANDER (of Operative) VOOR DE PAUPERES COMMILITONES CHRISTI TEMPLIQUE SOLOMONICI, KNIGHTS TEMPLAR, EN EEN LEIDER (of cel/Operative) VAN HET GEWAPENDE NATIONALISTISCHE VERZET, STIERF OP XX.XX.2XXX ALS MARTELAAR, VECHTEND VOOR DE VRIJHEID VAN ZIJN VOLK EN DE SOEVEREINITEIT VAN ZIJN VADERLAND. ALLE EUROPEANEN STAAN VOOR EEUWIG BIJ U IN HET KRIJT.Achterzijde van de grafsteen
De achterzijde van de grafsteen heeft een motief of een beeld van een ridderharnas (dit kan ook vervangen worden door een schild) en een weergave van drie getallen, drie belangrijke jaren die de twee belangrijkste veldslagen van Europa markeren (732 en 1683) en eentje met de profetie van de derde (2083). De achterkant kan worden versierd met de volgende tekst:
LIEVER MARTELAARSCHAP DAN DHIMMITUDE! NEVER SURRENDER!
Het citaat "nooit opgeven" is van een uitspraak van Winston Churchill.
IHSV of In Hoc Signo Vinces betekent "onder dit teken zult u overwinnen" en werd in 312 na Christus bedacht door de eerste christelijke Romeinse keizer Constantijn I.
Beschrijving van de belangrijkste kenmerken van de grafsteen van een Justiciar Knight
De Dorische basis
De eenvoudige Dorische basis van de steen staat symbool voor het vrijwillige pad van de Justiciar Knights dat bestaat uit strijd, armoede en lijden. Hij negeert het pad van decadentie en in plaats daarvan kiest hij voor de moeilijke weg van het offer, omdat het dienen van zijn volk en de soevereiniteit van zijn land belangrijker zijn voor hem dan een leven van egocentrisme.
Korinthische zuilen
De rijke en slanke Korinthische zuilen (2 of 4) vertegenwoordigen ons collectieve en maatschappelijke streven naar perfectie. Het streven naar perfectie moet altijd het primaire individuele, maatschappelijke en beschavingsdoel zijn.
Het zwaard dat de grafsteen spietst
In het algemeen symboliseert het zwaard een hoge rang, of anderszins een belangrijk militair persoon. Het zwaard moet uw regio/land vertegenwoordigen en moeten een replica van hoge kwaliteit zijn, van een belangrijke periode uit uw nationale geschiedenis. Elk zwaard moet uniek zijn, en aansluiten bij de nationale historische tradities van de Justiciar Knight in kwestie.
Onderscheidende symbolen kunnen worden toegevoegd
Er kunnen onderscheidende nationale, regionale, culturele of religieuze symbolen worden toegevoegd aan het basisontwerp van de grafsteen. Zo kan bijvoorbeeld een persoon die graag Odinistische culturele tradities wil benadrukken runen of andere verwante symbolen toevoegen aan de achterzijde van de grafsteen. Justiciar Knights moeten verzoeken zoals deze in hun testament zetten. Er mogen wel nationalistische symbolen worden geselecteerd, maar alle politieke symbolen gerelateerd aan het nazisme zijn strikt verboden.
Vaak gebruikte grafsteensymbolen:
Geschiedenis van het Rode Kruis van Constantijn - IHSV, het Labarum
De PCCTS, Knights Templar kent het Rode Kruis van Constantijn toe onder deze naam [wegens Constantijn I].
Constantijn I
Caesar Flavius Valerius Aurelius Constantinus Augustus [1] (27 februari c 272 - 22 mei 337), beter bekend in het Engels als Constantine I, Constantine the Great, werd de Romeinse keizer in 306, en de enige houder van die post vanaf 324 tot zijn dood in 337 [2]. Hij is het meest bekend als de eerste christelijke Romeinse keizer.
De Byzantijnse liturgische kalender, waargenomen door de Oosters-orthodoxe kerk en Oostelijke katholieke kerken van de Byzantijnse ritus, geeft zowel Constantijn en zijn moeder Helena aan als heiligen. Hoewel hij niet is opgenomen in de lijst van de heiligen van de Latijnse Kerk, die een aantal andere Constantijnen erkent als heiligen, wordt hij vereerd met de titel "de Grote" voor zijn bijdragen aan het christendom.
Constantijn transformeerde ook de oude Griekse kolonie van Byzantium in een nieuwe keizerlijke residentie, Constantinopel, die voor meer dan duizend jaar de hoofdstad zou blijven van het Oost-Romeinse Rijk. Zijn meest bekende bouwprojecten zijn onder meer de Kerk van het Heilig Graf in Jeruzalem en de oude Sint-Pietersbasiliek. De oude Sint-Pietersbasiliek was het gebouw dat vroeger op de plek stond waar nu de Sint-Pietersbasiliek staat in Rome.
Rode Kruis van Constantijn
Het Rode Kruis van Constantijn is een van de vroegste christelijke symbolen van ridderschap en werd geïntroduceerd door de Romeinse keizer Constantijn I in het jaar 312. Het is afkomstig uit de labarum [3] en dat was een vexillum (militaire standaard) met het "Chi-Rho" symbool, gevormd uit een weergave van de eerste twee Griekse letters van het woord Christus - Chi (Χ) en Rho (ρ). Aangezien de vexillum bestond uit een vlag opgehangen aan de stam van een kruis, is dit bij uitstek geschikt om kruisiging te symboliseren.
Als de vijand zal komen gelijk een stroom, zal de Geest des HEEREN de banier tegen hem doen rijzen
Jesaja 59:19
Volgens de traditie werd bevolen om de Labarum voor de legioenen van Constantijn uit te dragen[. Dit nadat Constantijn] een visioen had gehad in de hemelen van een "kruis van licht" en de Griekse woorden EN TOUTO NIKA (hierdoor zult u veroveren) en een daarop volgende nachtelijke ontmoeting met de Heer Jezus Christus, die zei dat hij moest veroveren onder Zijn teken. Constantijn beval dat er een speer moest worden bedekt met goud en een dwarsbalk die er een kruis van maakte, en dat het beeld van de chi-rho, de eerste twee Griekse initialen in de naam van Christus, boven de dwarsbalk moeten worden geplaatst omringd door een kroon/krans. Aan de dwarsbalk hing een banier van keizerlijk (Tyrisch) paars en gouden doek. Constantijn had dit Labarum voor zijn legioenen laten dragen toen hij een veel grotere heidense Romeinse legermacht buiten Rome versloeg. Hij beval een aantal van zijn mannen ter plekke chi-rho op hun schilden te zetten en hij droeg het op zijn helm. Constantijn selecteerde 50 mannen, genaamd de Praepositi Laberorum, om een kleurenwacht te vormen om de Labarum te beschermen. Constantijn erkende deze mannen later en organiseerde ze als de Gouden Ridders - Torquati (zo genoemd naar hun gouden kragen) en Perfectissimi (Meest Perfecte Ridders).
IHSV - In Hoc Signo Vinces
In Hoc Signo Vinces is de weergave in het Latijn van de Griekse woorden "εν τουτω νικα", "en toutoi nika", wat betekent "met dit als uw standaard zult u de overwinning behalen".
Volgens de legende heeft Constantijn I deze zin tot motto genomen na zijn visioen van een chi rho aan de hemel net voor de Slag van Milvische Brug tegen Maxentius in het jaar 312. In latere perioden stond het Christogram "IHS" voor zowel de eerste drie letters van "Jesus" in Latijnse Grieks (Latijnse IHSOVS) als het "In Hoc Signo" van de legende.
De initialen "IHSV" zijn dus overgenomen uit de Latijnse uitdrukking "In Hoc Signo Vinces" (onder dit teken zult u overwinnen).
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Constantine_I
2. https://en.wikipedia.org/wiki/In_hoc_signo_vinces
3. https://en.wikipedia.org/wiki/Labarum
Uitleg zuilen - klassieke volgorde - de belangrijkste oude stijlen van klassieke architectuur
Een klassieke orde is een van de oude stijlen van de klassieke architectuur, elk gekenmerkt door de proporties en karakteristieke profielen en details, en het gemakkelijkst te herkennen aan de aard van de zuil die wordt gebruikt. Vanaf de 16e eeuw erkenden architectuurtheoretici vijf ordes. Elke stijl heeft zijn juiste hoofdgestel, bestaande uit architraaf, fries en kroonlijst.
In gravure lopen zij uiteen van de meest gedrongen en meest primitieve tot de rijkste en meest slanke, ze zijn: Toscaans (Romeins) en Dorisch (Griekse en Romeinse, geïllustreerd hier in de Romeinse versie); Ionisch (Griekse versie) en Ionisch (Romeinse versie); Korinthisch (Griekse en Romeinse) en composiet (Romeins). Aanvankelijk waren er slechts drie oude en oorspronkelijke orden van architectuur, de Dorische, Ionische en Korinthische, die werden uitgevonden door de Grieken. De Romeinen voegden er de Toscaanse aan toe, die ze eenvoudiger maakten dan de Dorische, en de composiet, die was juist sierlijker dan de Korinthische.
De orde van een klassiek gebouw is als de modus of sleutel van klassieke muziek, of de grammatica en retoriek van een schriftelijke samenstelling.
Er zijn drie delen van een zuil. Een zuil bestaat uit een schacht, de voet [stylobaat] en het kapiteel. In de klassieke gebouwen wordt de horizontale structuur die op de kolommen steunt een zoals een dwarsbalk een hoofdgestel genoemd. Het hoofdgestel wordt over het algemeen onderverdeeld in de architraaf, het fries en de kroonlijst. Om onderscheid te maken tussen de verschillende klassieke orden wordt het kapiteel gebruikt, met de meest verschillende kenmerken.
https://en.wikipedia.org/wiki/Classical_order
Militaire groet van de PCCTS, Knights Templar
De militaire groet van de PCCTS, Knights Templar is de groet met de gebalde vuist. Voor de groet met de gebalde vuist steekt men de rechterarm uit met een gebalde vuist (bij voorkeur met een witte handschoen). De gebalde vuist staat symbool voor kracht, eer en verzet tegen de marxistische tirannen van Europa, terwijl de witte handschoen zuiverheid, plicht, verwantschap en martelaarschap symboliseert. De rechterarm gebruiken staat symbool voor de traditie van de "rechtse oppositie". De groet is in lijn met het traditionele gebruik, want we beschouwen de huidige heersende multiculturele elites in West-Europa als linkse fascisten. Onze militaire begroeting heeft niets te maken met de zogenaamde 'White Power-groet' of de 'Romeinse Salute' (Saluto Romano), waar de palm naar beneden gericht wordt en de vingers elkaar aanraken, ook wel bekend als de Hitlergroet gebruikt door nationaalsocialisten.
Deze uitspraken zijn bedoeld om gebruikt te worden na een succesvolle operatie. Als u bent gearresteerd tijdens de planning of aankoopfase dan is het duidelijk: negeer de volgende benaderingen en richt u er liever op vrijgesproken te worden, zodat u uw operatie B kunt implementeren.
Een strafproces is een uitstekende kans en een goed geschikte arena die de Justiciar Knight kan gebruiken om publiekelijk afstand te doen van de autoriteit van de EUSSR/USASSR-hegemonie en het specifieke cultureel marxistische/multiculturele regime. Immers is deze hegemonie niets meer dan een wereldwijd crimineel netwerk dat bestaat uit fundamenteel ondemocratische, antinationale dictaturen. De afzonderlijke landen in het cultureel marxistische/multiculturele criminele netwerk zijn geen democratieën en zijn al geen echte democratieën meer geweest sinds misschien wel de jaren '50. In plaats daarvan worden ze ingegeven door een kleine elite van politieke en culturele leiders die opzettelijk gebruik maakt van de staatsinstellingen en mediabedrijven om hun eigen volk te indoctrineren en alle controle te krijgen. De verdachte moet deze gelegenheid aangrijpen om alle beschikbare documentatie, illustraties en het bewijs in dit compendium (2083 - Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring) te presenteren om zijn onschuld te bewijzen. Maar hij moet ook in een later stadium van het proces vragen om vrijheid voor zijn volk en eisen dat de betrokken regering onmiddellijk en zonder aarzeling capituleert voor het pan-Europese tribunaal - PCCTS, vertegenwoordigd door de verdachte, de Justiciar Knight, en de nationale patriottische krachten die hij indirect aanstuurt. De Justiciar Knight moet het recht op een cultureel conservatief tribunaal eisen dat bestaat uit de 20 meest toegewijde en betrouwbare cultureel conservatieve/patriottische leiders in het land. Bovendien moet hij eisen dat het nationale parlement onmiddellijk alle politieke machten overdraagt aan dit nieuw opgerichte tribunaal/kabinet. De Justiciar Knight moet ook ten minste 20 uur onbeperkte toegang eisen tot de nationale omroep om een eerste en loyale patriottische militaire macht te consolideren en op te trommelen (2000 dient een streefgetal te zijn, afhankelijk van de grootte van het land). De Justiciar Knight en het recent opgerichte tribunaal zullen een betrouwbaar persoon moeten aanwijzen in zijn nieuw benoemde kabinet om de nieuwe nationale militaire commandant te zijn met de controle over de nationale georganiseerde strijdkrachten. De staat van beleg moet worden verklaard in deze overgangsperiode (Zie de desbetreffende "strategieën voor fase 3" voor een meer gedetailleerde beschrijving).
Tegen de tijd dat u klaar bent met de presentatie van uw eisen, zullen de rechters en het publiek in het proces zich waarschijnlijk een ongeluk lachen en u bespotten voor dit 'belachelijke gedrag'. Desalniettemin is het belangrijk om de spot te negeren en standvastig en doelgericht te blijven. Immers is het wel wat we in feite verwachten dat op een dag zal gebeuren. Als wij dat werkelijk geloven, dan zullen meer mensen dat ook doen. Het klinkt nu, vandaag de dag, misschien nog volstrekt belachelijk en komisch voor de meeste mensen. Maar door het in alle ernst presenteren van de volgende beschuldigingen en eisen zullen wij indirect iedereen conditioneren om te luisteren naar de conflicten en scenario's die in het verschiet liggen. Ze zullen vandaag lachen, maar in hun achterhoofd hebben ze toch een greintje angst, respect en bewondering voor onze zaak en de alternatieve autoriteit die wij vertegenwoordigen. Omdat ze weten dat het niet ondenkbaar is dat het scenario dat u zojuist beschreven heeft in feite op een dag, in een niet al te verre toekomst, zal gebeuren.
Dus het sleutelwoord is "conditionering", door middel van indirecte psychologische oorlogvoering gericht op onze vijanden door hen met de gegeven scenario's te confronteren. We bereiden dus indirect niet alleen onze vijanden voor op wat komen gaat, maar ons volk. Fluister deze beschuldigingen en eisen niet, maar vertel ze luid en trots.
Openingspleidooi - Knights Templar in het strafproces
Een openingspleidooi is een inleidende verklaring van de advocaten voor iedere kant aan het begin van een proces. Hoewel het niet verplicht is, wordt het openingspleidooi zelden onbenut gelaten, want het biedt een uitstekende gelegenheid om een overzicht van de zaak te presenteren aan de jury en om het verwachte bewijs dat in de loop van het proces zal worden gepresenteerd uit te leggen.
Het primaire doel van een inleiding is de jury of rechter op de hoogte te stellen van de zaken, om de onderwerpen in kwestie en het bewijs dat de partij van plan is aan te bieden tijdens het proces samen te vatten. De Hoge Raad heeft een inleiding beschreven als "normaal bedoeld als niet meer dan de jury algemeen te informeren over de aard van de handelingen en de verdediging zodat zij beter voorbereid zijn om het bewijs te begrijpen".
De meeste advocaten en juridische geleerden zijn het erover eens dat een effectief openingspleidooi van vitaal belang is voor de gerechtelijke procedure. Het belang van een inleiding is vastgesteld door studies waaruit bleek dat 80 procent van de uiteindelijke uitspraken van juryleden wat betreft het vonnis overeen kwam hun voorlopige mening na de inleidende verklaringen. Dit komt omdat een effectieve openingszin orde op zaken stelt en een uiteenzetting van een wettelijke theorie en uitleg geeft waarom de cliënt van de advocaat het bij het rechte eind heeft.
De gerechtelijke procedure gebruiken als een platform om onze zaak verder te helpen
Het doel voor de Europese verzetsstrijder is niet om het proces te winnen, maar om alle beschikbare gegevens in dit compendium, en zijn zaak, op de meest gunstige manier te presenteren met het oog op een zo groot mogelijk aantal mensen om te vormen tot sympathisanten en donateurs om te helpen bij de nationale en/of Europese patriottische verzetsbeweging. De jury zal niet sympathiek zijn tegenover u, want ze zijn immers de vertegenwoordigers van het regime dat wij willen verslaan. Na een succesvolle operatie kan uw arrestatie en de daaropvolgende gerechtelijke procedure verschillende propagandamogelijkheden bieden. Het proces zelf kan niet uitlopen op iets anders dan een formaliteit waarvan het doel kan zijn om de wet te veranderen, waardoor het parlement van dat land de doodstraf in zal voeren, of de strafwetten op andere manieren aan zal scherpen. Als wij indirect 's lands parlement dwingen om de wetten te veranderen zal het een indirecte overwinning voor onze beweging zijn, want het zal aanzienlijke media-aandacht voor onze zaak bieden en zo zal het bijdragen aan de toekomstige werving. Verwoestende aanvallen zullen zich ontwikkelen tot een existentieel conflict tussen het regime en de verzetsbeweging waarbij het regime uiteindelijk zal verliezen of gedwongen zal worden om stalinistische methoden te gebruiken. In beide gevallen zullen zij uiteindelijk verliezen.
Voorbeeld - openingspleidooi voor Justiciar Knights of andere Europese verzetsstrijders:
Aan de jury en/of leden van de rechtbank; ik sta hier vandaag als een Justiciar Knight Commander van de PCCTS, Knights Templar, een pan-Europese organisatie die deel uitmaakt van de patriottische Nationale Verzetsbewegingen in alle West-Europese landen. Ik vertegenwoordig de hoogste nationale militaire en politieke autoriteit gezien het feit dat wij de enige militaire macht in dit land zijn die het vrije patriottische volk vertegenwoordigt, want we staan niet op de loonlijst van de verraders van categorie A en B waar u naar verwijst als uw superieuren. Wanneer ik spreek, spreek ik uit naam van miljoenen Europeanen die niet beroofd willen worden van onze autochtone, etnische rechten en onze culturele en territoriale rechten, en die niet willen leven onder de huidige of toekomstige dhimmitude en die niet accepteren dat hun eigen leiders hen tegen hun wil willen verkopen in de islamitische slavernij.
De huidige multiculturele regimes van West-Europa zijn helemaal niet democratisch, dit land is niet democratisch. Ze zijn niet democratisch geweest sinds de jaren '50. Er is geen basis voor democratie wanneer alle staatsinstellingen zoals scholen en universiteiten bewust geavanceerde hersenspoelingstechnieken gebruiken (zoals later zal worden beschreven) om de mensen zo te conditioneren dat ze zich neerleggen bij hun eigen vernietiging door de uitvoering van de cultureel marxisme/multiculturele doctrines. Bovendien is er geen basis voor democratie wanneer 99% van alle journalisten multiculturalisme steunt en uitdraagt. Er is geen basis voor democratie wanneer alle patriotten en nationalisten worden genegeerd, belachelijk gemaakt of vervolgd. Factoren zoals deze en nog veel meer hebben geleid tot de marxistische tirannie waaronder we heden ten dage leven. De politieke en culturele elites zijn opzettelijk bezig hun eigen volk te verkopen in de islamitische slavernij door demografische oorlogvoering toe te staan.
Thomas Jefferson, de derde president van de Verenigde Staten en de auteur van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring, zei ooit:
"De boom der vrijheid moet van tijd tot tijd worden ververst met het bloed van patriotten en tirannen."
Hij schreef ook:
Wanneer een vorm van regering vernielzuchtig wordt, is het het recht van de mensen om [de regering] te veranderen of af te schaffen, en om een nieuwe regering in te stellen, [een regering] gebaseerd op de principes dat, en zo georganiseerd in zijn bevoegdheden dat de mensen daarmee de meeste kans hebben om hun veiligheid en geluk te kunnen garanderen. [...] Het is hun recht, het is hun plicht, zo'n [vernielzuchtige] regering omver te werpen, en om nieuwe bewakers voor hun toekomstige veiligheid in te stellen.
Het verversen van die boom is al veel te lang niet meer gebeurd, gezien het feit dat het nu snel bergafwaarts gaat met onze landen. Onze bedoeling is om de boom der vrijheid te verversen, niet om hem om te hakken. Het verversen van de boom kost een staatsgreep die wordt gesteund door een significant deel van de Europese patriotten. Velen van ons zullen onze levens moeten opofferen voor de goede zaak om de tirannen van onze tijd te vernietigen. Het is onmogelijk om een democratisch besloten staatsgreep te plegen, want we moeten goed beseffen dat de Europeanen nu al twee generaties zijn geïndoctrineerd. Velen zullen tegen ons zijn vanwege onze houding, en zullen ons fascisten noemen. Toch is het essentieel te erkennen en begrijpen dat wij dat niet zijn.
Bij alle staatsgrepen wordt de grondwet tijdelijk geschorst. Thomas Jefferson zelf wist dat ook. Maar het doel van de staatsgreep is, zoals ik eerder heb gezegd, niet om de boom der vrijheid om te hakken, maar om die te verversen.
Ik wil graag beginnen door te zeggen dat, van al onze verworvenheden, de vrijheid van ons volk het meest waardevol is en het meest kwetsbaar. Het behouden van onze vrijheid en soevereiniteit is iets waaraan veel van onze voorvaderen hun leven wijdden en waarvoor zo vele duizenden van onze mensen hun leven hebben gegeven. Onze vrijheid, nationale identiteit en onze cultuur in dit land is het resultaat van eeuwen, zelfs millennia van strijd. Het is het resultaat van een geschiedenis die zijn gelijke niet kent en ons heeft gebracht waar we nu zijn. Ik zal het bewijs leveren waaruit blijkt dat de vrijheid van ons volk, onze cultuur, onze tradities, ons christendom en onze nationale identiteit nu wordt gedeconstrueerd door cultureel marxisten en multiculturalisten in ons land.
Voordat ik verder ga wil ik een citaat van John Stuart Mill oplezen, een voormalig Engels parlementslid en invloedrijke Britse denker:
Een persoon kan andere mensen kwaad doen door niet alleen wat hij doet maar ook door wat hij nalaat, en in beide gevallen is hij even aansprakelijk voor zijn kwaad.
Ik zal bewijzen dat deze cultureel marxisten onze staatsinstellingen hebben geïnfiltreerd na WO2, vooral onze scholen, universiteiten en de media. Ik zal bewijzen dat ons politieke systeem, aangeduid als een democratie, zich in de afgelopen 6 decennia heeft ontwikkeld tot een cultureel marxistische dictatuur bestuurd door een groep multiculturele elites wiens plannen bestaan uit de deconstructie van ons land, diens tradities, nationale identiteit en zelfs onze nationale staat. De meest invloedrijke van deze personen worden aangeduid als verraders van categorie A en B. Deze verraderlijke elite bestuurt nu de meerderheid van onze staatsinstituten, met inbegrip van de media en onze rechtbanken. Ik zal bewijzen dat zij opzettelijk en systematisch dit land ondermijnen en dat hun dagelijkse verraad de culturele verdediging van ons land blijft verzwakken.
Door het deconstrueren van onze culturele verdediging hebben deze verraders van categorie A en B de basis gelegd voor culturele verovering, maar daar is de kous nog niet mee af. Deze verraders van categorie A en B blijven de voortdurende islamitische kolonisatie van ons land faciliteren en toestaan, een proces beter bekend als islamitische demografische oorlogvoering. Deze islamitische demografische oorlogvoering zal uiteindelijk leiden tot de slavernij van onze mensen onder de islamitische ummah. Als gevolg van de acties van deze verraders van categorie A en B zullen we net zo eindigen als de vervolgde christelijke minderheid in Libanon. Wist u niet dat Libanon ooit een christelijk land was met 80% christenen in 1911? Ik verwacht niet dat u dat wist. Maar als u niet bekend bent met de succesvolle jihad in Libanon zal ik later 10 andere historische voorbeelden geven.
De volgende verklaring werd geschreven door Karl Popper, een filosoof aan de London School of Economics:
Als we tolerantie onbeperkt uitbreiden, zelfs naar degenen die intolerant zijn, als we niet bereid zijn om een tolerante samenleving te verdedigen tegen de aanval van de intoleranten, dan zal het tolerante vernietigd worden, en verdraagzaamheid met hen.
We moeten daarom, in de naam van tolerantie, het recht opeisen om de intolerante niet te tolereren.
Ik zal aantonen dat de enige pragmatische benadering, de enige hoop die onze mensen hebben om de toekomstige slavernij van ons volk te voorkomen en de lopende culturele en demografische genocide te voorkomen, is dat elke Europeaan doet wat van hem gevraagd wordt. Elke Europese burger heeft niet alleen een recht, maar een plicht om mee te helpen met de inspanningen van onze Nationale Verzetsbeweging door middel van gewapende strijd tegen alle verraders van categorie A en B. De PCCTS en de Justiciar Knights vertegenwoordigen de hoogste militaire autoriteit in dit land, omdat wij de enige militaire macht zijn die handelt in het belang van ons volk. Wij zijn de ware manifestatie van de wil van ons volk, en dat niet kan worden gezegd van ons reguliere nationale leger omdat ze worden aangestuurd door de multiculturele verraders van categorie A en B die wij willen verslaan.
De mensen waarvan ik ben beschuldigd ze illegaal te hebben geëxecuteerd zijn verraders van categorie A en B, schuldig aan hoogverraad en veroordeeld tot de dood door de hoogste rechterlijke instantie in Europa en ons land. Deze bevoegdheid staat bekend als het militair en gerechtelijk strafhof PCCTS. Al de mensen waarvan ik ben beschuldigd ze illegaal te hebben geëxecuteerd hebben bewust gebruik gemaakt van hun invloed op een manier waardoor ze direct of indirect schuldig zijn aan de aanklachten 1-8 die later zullen worden gepresenteerd.
Het bewijs dat ik zal presenteren bewijst niet alleen dat ik onschuldig ben aan de misdrijven waarvan ik ben beschuldigd. Het zal blijken dat wij, als de hoogste militaire autoriteit in dit land, het recht hebben tot tijdelijke schorsing van de grondwet, en om de politieke en militaire controle van ons land te grijpen totdat alle verraders van categorie A en B zijn vervolgd en geëxecuteerd. Er zijn ongeveer xxxx verraders van categorie A en B die in vrijheid te kunnen werken binnen de grenzen van onze natie. Ik zal later op dit punt terugkomen.
De vraag die velen zichzelf nu stellen is de volgende:
Ben ik een Sitting Bull of een Hitler van onze tijd? Zoals u al weet was Sitting Bull een gevierde held, een Opperhoofd van de Amerikaanse Indianen die in naam van zijn volk vocht tegen Generaal Armstrong Custer en de legermacht van de Verenigde Staten. Stel uzelf de vraag, wie is de Hitler van de twee? Sitting Bull of General Custer? Werd Sitting Bull een terrorist omdat hij vocht voor de rechten van inheemse volkeren van zijn volk, of was hij een held? Dat is de vraag die u beslist tijdens dit proces.
Wij, de gewapende Europese verzetsbewegingen, zijn in feite aan het vechten voor onze inheemse mensenrechten (ten opzichte van de islamitische terroristen die vechten voor wereldheerschappij - een wereldwijd kalifaat op basis van de sharia-wetgeving). Een persoon die vecht voor de rechten van inheemse volkeren is geen terrorist, zoals de geschiedenis duidelijk bewijst. Wij zijn niet meer terroristisch dan de Britons die vochten tegen hun eigen elite, een elite die de Romeinse invasie, kolonisering en bezetting had uitgenodigd, of de Amerikanen die vochten tegen Engelse heerschappij. Wij zijn evenmin terroristen als Sitting Bull, Crazy Horse en Chief Gall, die voor hun volk vochten tegen de imperialistische Generaal Armstrong Custer.
WIJ zijn de Sitting Bull, Crazy Horse en Chief Gall van onze tijd en de imperialistische Custers van onze tijd worden Barroso, Blair, Brown, Merkel en Sarkozy genoemd.
Wij, de PCCTS, Knights Templar en de Justiciar Knights van Europa en dit land, hebben ons leven eraan gewijd om onszelf op te offeren voor de vrijheid en verdediging van ons volk, onze cultuur, het christendom en onze natie. We weten wat de risico's zijn en we zullen daar elke dag graag de prijs voor betalen. We klagen er niet over, het is onze eigen beslissing. Het is mijn plicht, als een Justiciar Knight van de Europese Verzetsbeweging, om mijn volk, mijn land en mijn cultuur te verdedigen tegen geleidelijke systematische en bewuste genocide, en dit is de reden waarom ik hier vandaag sta. Ik weet dat de waarheid die ik vertegenwoordig hard is en moeilijk te begrijpen en accepteren is in onze politiek correcte tijd. Maar de meerderheid van vrije en patriottische Europeanen zullen leren dat wat ik hier vandaag zeg de waarheid is. Wij hebben de mensen aan onze kant, wij hebben de waarheid aan onze kant. Wat heeft u?
Het is de plicht van alle Europeanen om hun volk en land te verdedigen tegen de ideologie van genocide, verovering en vernietiging die bekend staat als de islam.
Ik heb niets tegen individuele moslims. Het probleem is dat de islam een politieke ideologie is en het feit dat de lopende islamisering van ons land uiteindelijk het einde van onze vrijheid zal zijn. Toekomstige generaties zullen zich afvragen hoe wij, in [dit jaar], in deze plaats, in deze zaal, onze belangrijkste troef verspeeld hebben.
Wilt u de patriottische helden van de Verzetsbeweging veroordelen voor het bijdragen om hun volk en land te redden van slavernij en tirannie? Is het niet het meest elementaire mensenrecht om uw eigen mensen en cultuur te redden van opzettelijke genocide en uitroeiing?
Het antwoord daarop is meteen ook het antwoord op de vraag of individuen in dit land eigenlijk vrij zijn of dat ze al tot slaven van de multiculturele verraderlijke elites verworden zijn.
Mark Twain schreef eens:
Aan het begin van een verandering is de patriot een zeldzaam man, en dapper, en gehaat en uitgejouwd. Als zijn goede zaak succes heeft zullen de bangen zich bij hem voegen, want dan kost het niets om een patriot te zijn.
Volgens u gaat dit proces over de vraag of ik, als lid van de Nationale Verzetsbeweging ook wel bekend als de Nationale Inheemse Rechten Beweging, het recht heb om mijzelf, mijn volk en mijn cultuur te verdedigen door het executeren van de verraders van categorie A en B die bewust de islamitische kolonisatie van ons land toestaan.
Maar dit proces gaat toch ook over het vinden van de waarheid. De verklaringen die ik heb gemaakt, de vergelijkingen die ik heb geschetst - zijn ze waar? Want als ze waar zijn, hoe kan wat ik heb gedaan dan onwettig zijn? Daarom vraag ik u niet alleen op mijn verzoek in te gaan om alle beschikbare gegevens en documentatie die in het compendium 2083 - Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring staan te presenteren, maar ook om de getuigen te horen en deskundigen op het gebied van de lopende kolonisatie van Europa en die kunnen getuigen van het feit dat de verraders die ik heb geëxecuteerd bewust dit proces aan het helpen en faciliteren waren. Ik vraag dat dit gebeurt in volle publiciteit.
Ik heb het niet alleen over Getuige 1 en Getuige 2, maar ook de getuigen-deskundigen uit Land 1, Land 2, Land 3 en andere landen. Bij voorkeur allemaal. Ik moet de mogelijkheid hebben om mezelf te verdedigen. Ik moet de gelegenheid krijgen om te bewijzen aan u en aan de mensen van dit land dat ik heb gehandeld op de enige rechtmatige wijze: uit zelfverdediging door middel van een preventieve aanval. Ik moet kunnen bewijzen dat ik deze verraders heb geëxecuteerd om te voorkomen dat ze blijven bijdragen aan de lopende processen van culturele en demografische genocide en uitroeiing. Belemmert u mij alstublieft niet hierin. Want zonder deze documentatie en de genoemde getuigen kan ik mezelf niet naar behoren verdedigen en naar mijn mening zal dit geen eerlijk proces zijn. Dank u.
Hoorzittingen
Presenteer de relevante documentatie uit het compendium 2083
Slotpleidooi - laatste dag van het proces, na een uitspraak (schuldig):
Ik zou willen beginnen met een open deur. Ik zou graag willen beginnen door de waarheid te zeggen, een waarheid die illegaal wordt geacht volgens de marxistische tirannen van onze tijd. Multiculturalisme is een anti-Europese ideologie van haat die is ontworpen om de Europese cultuur, tradities, onze identiteit en zelfs onze natiestaat uit te roeien.
De mensen waarvan ik ben beschuldigd ze illegaal te hebben geëxecuteerd zijn verraders van categorie A en B. Zij zijn aanhangers van de anti-Europese ideologie van haat die bekend staat als het multiculturalisme, een ideologie die islamisering en islamitische demografische oorlogvoering vergemakkelijkt. De verraders van categorie A en B die ik geëxecuteerd heb werden gedood uit zelfverdediging door middel van een preventieve aantal. Ze zijn schuldig bevonden aan hoogverraad en veroordeeld tot de dood door de hoogste gerechtelijke instantie in Europa en ons land. Deze bevoegdheid staat bekend als het militair en gerechtelijk strafhof de PCCTS. Al de mensen waarvan ik ben beschuldigd ze illegaal te hebben geëxecuteerd hebben bewust gebruik gemaakt van hun invloed op een manier waardoor ze direct of indirect schuldig zijn aan de aanklachten 1-8 die hier zijn gepresenteerd.
Het bewijs dat ik heb gepresenteerd heeft niet alleen bewezen dat ik onschuldig ben aan de misdaden waarvan ik ben beschuldigd. Het bewijst ook dat wij, de PCCTS, Knights Templar, en de rest van de Nationale Verzetsbewegingen, in feite de hoogste militaire autoriteit in dit land zijn, en we hebben het recht en de plicht om tijdelijk politieke en militaire controle over ons land te grijpen totdat alle verraders van categorie A en B zijn vervolgd en geëxecuteerd en alle moslims zijn gedeporteerd. Er zijn momenteel ongeveer xxxx verraders van categorie A en B die in vrijheid kunnen werken binnen de grenzen van ons land en deze mensen blijven ons land elke dag ondermijnen en verzwakken. Geloof me als ik zeg dat elk van hen zal worden vervolgd en geëxecuteerd door mijn broeders en zusters, de Nationale Verzetsbeweging, de vrije mensen van ons land.
De huidige multiculturele regimes van West-Europa zijn helemaal niet democratisch, dit land is niet democratisch. Ze zijn niet democratisch geweest sinds de jaren '50. Dit land is een multiculturele dictatuur geleid door tirannen. Er is geen basis voor democratie wanneer alle staatsinstellingen zoals scholen en universiteiten bewust geavanceerde hersenspoelingstechnieken gebruiken (zoals later zal worden beschreven) om de mensen zo te conditioneren dat ze zich neerleggen bij hun eigen vernietiging door de uitvoering van de cultureel marxisme/multiculturele doctrines. Bovendien is er geen basis voor democratie wanneer 99% van alle journalisten multiculturalisme steunt en uitdraagt. Er is geen basis voor democratie wanneer alle patriotten en nationalisten worden genegeerd, belachelijk gemaakt of vervolgd. Factoren zoals deze en nog veel meer hebben geleid tot de marxistische tirannie waaronder we heden ten dage leven. De politieke en culturele elites zijn opzettelijk bezig hun eigen volk te verkopen in de islamitische slavernij door demografische oorlogvoering toe te staan.
Thomas Jefferson, de derde president van de Verenigde Staten en de auteur van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring, zei ooit:
"De boom der vrijheid moet van tijd tot tijd worden ververst met het bloed van patriotten en tirannen."
Hij schreef ook:
Wanneer een vorm van regering vernielzuchtig wordt, is het het recht van de mensen om [de regering] te veranderen of af te schaffen, en om een nieuwe regering in te stellen, [een regering] gebaseerd op de principes dat, en zo georganiseerd in zijn bevoegdheden dat de mensen daarmee de meeste kans hebben om hun veiligheid en geluk te kunnen garanderen. [...] Het is hun recht, het is hun plicht, zo'n [vernielzuchtige] regering omver te werpen, en om nieuwe bewakers voor hun toekomstige veiligheid in te stellen.
Ik stel voor dat u deze twee citaten uit uw hoofd leert, want in de toekomst zullen hier vele patriotten staan zoals ik hier vandaag sta. Het verversen van die boom is al veel te lang niet meer gebeurd, gezien het feit dat het nu snel bergafwaarts gaat met onze landen. De bedoeling van de Nationale Verzetsbeweging is om de boom der vrijheid te verversen en we zullen uiteindelijk slagen, zelfs al kost het ons 70 jaar. Velen van ons zullen onze levens moeten opofferen voor de zaak om de tirannen van onze tijd te vernietigen. Velen zullen zich verzetten tegen ons voor onze houding en zullen ons terroristen of fascisten noemen. Niettemin is het essentieel te erkennen en begrijpen dat we dat juist niet zijn.
De vraag die velen zichzelf nu stellen is de volgende:
Als gevolg van uw verwrongen logica, door mij hier vandaag zo te veroordelen, moeten alle geschiedenisboeken in de wereld worden herschreven. Omdat u in wezen de Amerikaanse Indiaanse verzetsheld Sitting Bull als een moordenaar en een terrorist hebt veroordeeld, en u heeft Generaal Custer dus vrijgesproken, de slachter die de inheemse volkeren van Amerika vernietigde. Volgens uw logica moet de VN-verklaring van de mensenrechten worden gewijzigd, omdat het niet langer toegestaan is om te vechten tegen de vernietiging van 's mans eigen cultuur en tradities. Een persoon die vecht voor de rechten van inheemse volkeren is geen terrorist, zoals de geschiedenis duidelijk uitwijst. Wij zijn niet meer terroristisch dan de Britons die vochten tegen hun eigen elite, een elite die de Romeinse invasie, kolonisering en bezetting had uitgenodigd, of de Amerikanen die vochten tegen Engelse heerschappij. Wij zijn evenmin terroristen als Sitting Bull, Crazy Horse en Chief Gall, die voor hun volk vochten tegen de imperialistische Generaal Armstrong Custer.
WIJ zijn de Sitting Bull, Crazy Horse en Chief Gall van onze tijd en de imperialistische Custers van onze tijd worden Barroso, Blair, Brown, Merkel en Sarkozy genoemd. U heeft hier vandaag duidelijk bewezen dat u niets meer bent dan een goedkope marionet van deze dictators. U speelt duidelijk onder één hoedje met deze verraders, waardoor u persoonlijk schuldig bent aan hoogverraad.
Wij, de PCCTS, Knights Templar en de Justiciar Knights van Europa en dit land, hebben ons leven eraan gewijd om onszelf op te offeren voor de vrijheid en verdediging van ons volk, onze cultuur, het christendom en onze natie. We weten wat de risico's zijn en we zullen daar elke dag graag de prijs voor betalen. We klagen er niet over, het is onze eigen beslissing. Het is mijn plicht, als een Justiciar Knight van de Europese Verzetsbeweging, om mijn volk, mijn land en mijn cultuur te verdedigen tegen geleidelijke systematische en bewuste genocide, en dit is de reden waarom ik hier vandaag sta. Ik weet dat de waarheid die ik vertegenwoordig hard is en moeilijk te begrijpen en accepteren is in onze politiek correcte tijd. Maar de meerderheid van vrije en patriottische Europeanen zullen leren dat wat ik hier vandaag zeg de waarheid is. Wij hebben de mensen aan onze kant, wij hebben de waarheid aan onze kant. Wat heeft u?
Het is de plicht van alle Europeanen om hun volk en land te verdedigen tegen de ideologie van genocide, verovering en vernietiging die bekend staat als de islam.
U heeft een lid van de nationale en pan-Europese Verzetsbeweging veroordeeld voor de acties die eraan bijdragen zijn volk en land te redden van de huidige en toekomstige onderdrukking, tirannie en slavernij. U ontzegt daarmee de mensen van dit land het meest elementaire mensenrecht, om hun eigen mensen en de cultuur te redden van opzettelijke genocide en uitroeiing.
U heeft dus niet alleen mij veroordeeld, maar u heeft iedereen in dit land veroordeeld tot toekomstige dhimmitude, slavernij en de dood. U hebt laten zien dat u niet werkt voor de belangen van de mensen, maar dat u eenvoudigweg marionetten en instrumenten van de multiculturele verraderlijke elites bent. U bent marionetten en instrumenten van de wereldwijde islamitische ummah.
Ik zal zo vrij zijn om u één ding te garanderen. U zult deze Europese burgeroorlog eerder verliezen dan u denkt. Uw regime zal vallen vóór 2083 en wij, de volkeren van Europa, zullen wederom vrij zijn. We zullen vrij zijn om onze eigen toekomst te bepalen, vrij om onze tradities en cultuur te behouden, vrij om welvaart en een veilig en vreedzaam bestaan voor ons volk te bewaren. Alle multiculturele verraders van categorie A en B zullen worden geëxecuteerd en de islam zal voor de derde keer worden verwijderd uit Europa. De islam werd er voor de eerste keer uit gegooid in 1492 tegen het einde van de reconquista in Spanje. De islam werd opnieuw uit West-Europa gegooid na de Slag van Wenen in 1683. De islam zal binnen 70 jaar voor de derde keer uit Europa worden gegooid, daar kunt u zeker van zijn.
U mag me vandaag veroordelen zoals u goed dunkt, maar de geschiedenis zal u beoordelen. De geschiedenis zal laten zien dat u hier vandaag een onschuldige hebt veroordeeld, een lid van de Nationale Verzetsbeweging. De geschiedenis zal laten zien dat u een beschermer van vrijheid, een beschermer van ons land, een beschermer van onze cultuur, een beschermer van onze identiteit, een beschermer van het christendom en een beschermer van onze mensen heeft veroordeeld. De geschiedenis zal laten zien dat u uw handen hier vandaag in bloed drenkt. Moge mijn broeders en zusters, alle huidige en toekomstige leden van de Europese verzetsbewegingen en de rest van de patriotten van dit land, u mededogen en vergeving tonen voor wat u hier vandaag gedaan hebt. Ik vergeef u, want ik geloof echt dat u niet weet wat u doet.
Een Justiciar Knight moet bereid zijn om voordat zijn proces begint actief te zoeken naar een nationalistisch georiënteerde (patriottische) advocaat/juridisch adviseur. NIET akkoord gaan met een willekeurig aangewezen openbare verdediger die door het regime wordt gekozen. De kans is groot, te groot, dat deze persoon ofwel incompetent zal zijn of niet bereid om te werken voor uw belangen (namelijk de goede zaak verder te helpen, en niet de meest optimale verdediging te bieden). De nationalistisch georiënteerde advocaat die u zoekt moet zijn diensten pro bono aanbieden (gratis, als een investering in een goed doel). Als u erin slaagt om een relatief 'spectaculaire' handeling uit te voeren zullen vele zogenaamde 'high profile' advocaten contact met u opnemen en hun diensten gratis aanbieden of met korting. Begrijp dat een grote meerderheid van deze personen niet bereid zullen zijn om te voorzien in uw wensen, maar alleen geïnteresseerd zijn in de publiciteit rond de zaak. Ze zijn zogenaamde 'gerechtelijke prostituees' die alleen maar hun gezicht op tv willen hebben. Negeer deze verzoeken en vervolg uw zoektocht naar een patriottisch georiënteerde advocaat die bereid is om uw drie primaire eisen in te willigen.
U zult niet ongehinderd effectief onderzoek kunnen doen vanuit de gevangenis, dus u moet contact houden met iemand buiten de gevangenis om u te helpen bij het zoeken naar deze kandidaat. Zeer weinig patriottische advocaten zullen bereid zijn om in het openbaar hun politieke standpunten te uiten, want het kan verwoestende gevolgen voor hun carrière hebben, dus het kan een moeizame taak blijken te zijn om een goede kandidaat te vinden. Aan de andere kant kan een advocaat die wel voor zijn visie uitkomt hier daadwerkelijk van profiteren, want dat individu krijgt zo letterlijk een monopolie op die markt in toekomstige gerelateerde zaken.
Er zijn drie primaire taken waarbij uw advocaat bereid moet zijn om u te helpen:
Initiële briefing van uw advocaat
U moet aan de kandidaat uitleggen dat dit proces niet over u gaat, maar over de toekomst van Europa. Uw deelname aan het proces is slechts een formaliteit en een Justiciar Knight verwacht helemaal geen genade/clementie, zoals wij geen genade/clementie aan onze vijanden bieden. De advocaat moet worden geïnformeerd dat het doel van uw verdediging niet is om de laagst mogelijke straf te garanderen, maar eerder om de goede zaak te bevorderen van Europa redden van het marxisme en ook de daaropvolgende manifestaties (islamisering etc.), want dit is het doel van de PCCTS, Knights Templar.
Deze aanpak (zoals uw advocaat zal aanmerken) zal garanderen dat u totaal geen clementie zal worden getoond.
De drie belangrijkste taken die worden verwacht van uw advocaat
1. Bereidheid om u logistiek te helpen
De kandidaat moet bereid zijn om voor u de componenten te bestellen die deel uitmaken van het Justiciar Knight-uniform en hij/zij moet hier dan een kleermaker voor betalen. Deze taak zal hem enkele uren kosten, dus hij moet bereid zijn om die tijd te investeren. Hij moet begrijpen dat het dragen van ons uniform tijdens het proces een essentieel aspect is om onze zaak te bevorderen en hij moet bereid zijn om u te helpen.
2. Bereidheid om u ideologisch te helpen
De kandidaat moet bereid zijn om bij te dragen om u te helpen om de zaak van de PCCTS, Knights Templar te bevorderen, de goede zaak om alle Europeanen te bevrijden van cultureel marxistische/multiculturele tirannie. U moet worden toegestaan om uzelf te verdedigen, in ieder geval kunt u een openings- en slotpleidooi houden, tenzij u hem liever uw verklaring voor u wilt laten oplezen. Uiteraard wordt de kandidaat niet verplicht om de methoden van de PCCTS, Knights Templar te steunen (massamoorden, terreur, enz.), maar hij moet de primaire ideologische principes en de gepresenteerde legale defensieve strategie wel steunen.
3. Bereidheid om u te helpen om een zaak tegen het regime op te bouwen
De kandidaat moet bereid zijn om bij te dragen (het u te vergemakkelijken) om de zaak tegen het regime aan te spannen (als de primaire defensieve strategie) op basis van de documentatie die staat in het compendium 2083 - Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring. Vergeet niet: dit proces is (vanuit ons standpunt gezien) niet tegen u, maar eerder omgekeerd een proces tegen het regime. Het hoogtepunt van het proces zal zijn nadat alle argumenten/documentatie en beschuldigingen zijn gepresenteerd. U doet vervolgens het verzoek voor de onvoorwaardelijke overgave van het regime aan de strijdkrachten van de Nationale Verzetsbeweging. Immers bent u niet alleen een Justiciar Knight voor de PCCTS, Knights Templar, maar een van de vele commandanten van de Nationale Verzetsbeweging - standaard.
Het zal moeilijk zijn een kandidaat te vinden die bereid zal zijn om u te helpen met de primaire taken. Het is echter van essentieel belang dat u zo hard als u kunt probeert om de juiste juridische bijstand te krijgen. Het zal absoluut noodzakelijk zijn om u te voorzien van voldoende verdediging.
Als gevolg van de aard en de hiërarchische en logistieke beperkingen van onze clandestiene en uiterst verdeelde organisatiestructuur is het (in fase 1 - 2010-2030) de verantwoordelijkheid van het individu om er zelf voor te zorgen dat hij het inwijdingsritueel uitvoert. Het ritueel is enigszins vergelijkbaar met het oude en oorspronkelijke ritueel van de Tempeliers. Dit ritueel is gedeeltelijk goedgekeurd en in de laatste eeuwen levend gehouden door de Vrijmetselaars en soortgelijke 'ridderlijke ordes'. Het volgende ritueel is een vereiste en moet worden uitgevoerd door alle aspirerende Justiciar Knights van de PCCTS, Knights Templar in fase 1. U zult waarschijnlijk alleen zijn bij het uitvoeren van het ritueel, dus u zult helaas niet de volledige omvang van de ervaring meekrijgen. De kandidaat wordt normaal omgeven door Justiciar Knights bij een normale inwijdingsceremonie.
Symboliek van het ritueel
Het doel van de rite is om uw toewijding aan de zaak van de PCCTS, Knights Templar bindend te maken en te formaliseren. U maakt ook letterlijk een bloedpact met de andere kant: met uw voorouders, met de martelaren uit het verleden en met God. U biedt hen een centraal deel van uw wezen aan, in ruil voor de gave van onsterfelijkheid en een plaats in het eeuwige koninkrijk des Heren. U zweert trouw aan de principes van de PCCTS, Knights Templar, aan collega Justiciar Knights, aan uw volk, de wensen van uw voorouders en aan God. Uw eed zal u verplichten tot onbaatzuchtig handelen omdat u hen toegewijde dienst belooft tot aan de dood.
Als een heilige Ridder die vecht voor uw mensen en het behoud van het christendom, zijn de Knights Templar, net als de kandidaat voor de Justiciar Knights, bereid om de gebruikelijke verleidingen van het gewone seculiere leven opzij te zetten voor een zwaar en toegewijd leven van dienstbaarheid en opoffering. Zodra u de rite voltooid heeft zal uw leven bestaan uit het bereiken van een vrome staat, vrijwillige armoede omhelzen, toegewijd gedienstig zijn en onwankelbare toewijding en trouw aan de principes van de Knights Templar. Uw lasten zullen worden opgeheven als u de kettingen van u afwerpt die u negatief beïnvloeden in uw dagelijkse leven en voorkomen dat u het juiste doet voor uzelf, uw familie, uw landgenoten en uw land.
De rite is in veel opzichten een doodsritueel waar u de ketens zult breken die u belasten en u zult herrijzen als een onsterfelijke, want u wordt volledig voorbereid op het leven na de dood.
De bedoeling van de rite is ter formalisering een onbreekbare verbintenis te maken waarbij de kandidaat zich ertoe verbindt om:
U zult opstaan als een Justiciar Knight en verrijkt worden met:
Voorbereiding - attributen die nodig zijn om het inwijdingsritueel uit te voeren:
Specifieke voorwerpen vereist:
Omgeving: omdat u natuurlijk geen toegang heeft tot de tempel van Salomo (omdat het nu in ruïne ligt beneden de Al-Aqsamoskee in Jeruzalem), moet u de tweede beste optie gebruiken, een stevige steen die lijkt op een echt stenen altaar (enigszins de vorm van een kubiek altaar). Voorafgaand aan de rite wordt u, als kandidaat voor de Justiciar Knights, beschreven als een "arme kandidaat", in een beladen toestand van duisternis, wat figuratief is voor het in een staat van donkerste onwetendheid verkeren, omgeven door negatieve invloeden (ketenen/lasten) die voorkomen dat u een ridder kunt worden en het juiste kunt doen. De eigenschappen van stabiliteit en kracht van het stenen altaar worden vertaald naar de eed die zal helpen u onschendbaar te maken. Bovendien moet u de tekst uitprinten (de eed) en het met uw eigen bloed ondertekenen, en het vervolgens verbranden op het 'altaar'.
Verlichting: het ritueel moet worden uitgevoerd in een slecht verlichte omgeving (een kamer of in de wildernis tijdens de schemering of dageraad) en u dient kaarslicht te gebruiken. De kaars wordt op het altaar geplaatst. De kaars symboliseert en vertegenwoordigt het licht van God of, in het bijzonder, het licht van Christus en is, zoals we allemaal weten, vaak in de christelijke rituelen aanwezig. Deze liturgische kaars moet van ten minste 51% bijenwas zijn gemaakt, voor de rest mag het paraffine zijn of een andere stof (er kan een paaskaars worden gebruikt).
Een schedel: een schedel of een voorwerp dat lijkt op een menselijke schedel. De schedel staat in het midden van het altaar, naast de kaars. De schedel is figuurlijk het hiernamaals/de dood, en de gevallen helden van onze zaak, onze dode of gemartelde voorouders of broeders, die in het verleden voor hun volk en voor het christendom zijn gestorven (voormalige Knights Templar en nationalistische/patriottische strijders uit het verleden). U staat voor de schedel bij het lezen van de eed.
Kledingvoorschrift: de kandidaat zal zijn beste kleding dragen tijdens het uitvoeren van het inwijdingsritueel (doorgaans het moderne Europese pak). Een traditioneel Europese driedelig pak is de meest optimale kledij, maar niet vereist. Het gebruik van soortgelijke kleding symboliseert dat er geen onderscheid is tussen Justiciar Knights.
De kleding van de Justiciar Knight illustreert de waardigheid en de nobelheid van de positie van de Justiciar Knight als rechter, jury en beul. Het doel van de Justiciar Knight is om op een onzelfzuchtige manier gehoor te geven aan de wensen van zijn volk. Hij is de beschermer van zijn volk, zijn cultuur, zijn land, van het Europese christendom en diens beschaving.
Witte handschoenen: de handschoenen staan voor waardigheid en zuiverheid (merk op dat in Psalm 24 een goed persoon wordt beschreven als iemand met "schone handen en een zuiver hart").
Een zwaard: het zwaard symboliseert agressie, bescherming, moed, kracht, actie, eenheid, rechtvaardigheid, leiderschap en besluitvorming - allen belangrijke kenmerken van de aard van een Justiciar Knight. Als u het ritueel alleen uitvoert moet u een zwaard hebben, bij voorkeur een goede replica van een strijdvaardig Europees zwaard uit een tijdperk van uw nationale geschiedenis (bijvoorbeeld een Vikingzwaard voor Scandinaviërs, een Romeins zwaard voor Zuid-Europeanen, enz. (dit zwaard kan later worden gebruikt want het zal een aspect van de grafsteen zijn - zie hoofdstuk over Overseer).
Onder normale omstandigheden (fase 2) zullen er een aantal Justiciar Knights aanwezig zijn en de kandidaat omringen in een halve maan aan de ene kant van het altaar. Zij zullen allen hun zwaarden uitsteken naar de kandidaat terwijl hij het laatste deel van de eed leest. Omdat dit niet mogelijk is tijdens fase 1 moet de kandidaat het beste maken van deze situatie. De kling van het zwaard wordt op het altaar gelegd, zodanig dat de punt van het zwaard op uw hart is gericht.
Hier ervaren we dat het metaforische zwaard precies de geestelijke ziel van de mens zal doorboren. Deze symbolische actie offert fysieke gebondenheid op om een pad vrij te maken voor de etherische (verlichte) vrijheid van onze strijd. Indien de kandidaat ooit willens en wetens zijn eed zal breken, zal zijn lichaam in tweeën gekliefd worden, zijn darmen eruit gehaald worden en verbrand tot as, en de as uitgestrooid worden in de vier winden des hemels door collega Justiciar Knights.
De kandidaat knielt tijdens het ritueel.
De Eed van de PCCTS, Knights Templar Oath - Inwijdingsritueel
[De kandidaat knielt voor het altaar tijdens het luid oplezen van de eed]
Ik, ________, zal vanuit mijn eigen vrije wil en beweging, in de aanwezigheid van de Almachtige God, de geesten van mijn voorouders en heengegane martelaren, hierbij en hierop uiterst plechtig en oprecht beloven en zweren, vanaf nu en voor altijd, dat ik de principes van de PCCTS, Knights Templar zal prijzen, respecteren en gehoorzamen. Daarnaast beloof en zweer ik dat ik zal staan voor en me houden aan alle wetten, regels en voorschriften van de Militaire Orde en het Rechtelijk Tribunaal - PCCTS, Knights Templar. Verder dat ik altijd collega Justiciar Knights, hun weduwen en wezen zal helpen en bijstaan als zij mij als zodanig bekend zijn, en voor zover het hun behoeften kan vervullen, en mijn vermogen het toelaat, zonder aanmerkelijke schade voor mijzelf en mijn familie. Verder dat ik de geheimen van een broeder Justiciar Knight onschendbaar zal bewaren wanneer die als zodanig aan mij zijn toevertrouwd en zijn ontvangen door mij.
Ik verklaar dat ik vrijwillig en plechtig deze eed van gehoorzaamheid afleg, deze belofte van vrijwillige armoede en inzet.
Met deze eed verklaar ik mijn sterke en onherroepelijke intentie:
Mijn zwaard, mijn krachten, mijn leven en alles wat ik bezit te geven voor de goede zaak, de verdediging, de eer van mijn land en van Europa, mijn volk, de christelijke religie, voor de PCCTS, Knights Templar en voor mijn wapenbroeders, voor de redding van mijn land en van Europa als geheel van de tirannie van de marxistische en islamitische onderdrukking.
Om van mijn broeders de Knights en mijn zusters de Ladies te houden en hen, hun kinderen en hun weduwen te helpen met mijn zwaard, mijn advies, middelen en rijkdom, mijn fondsen en alles wat in mijn macht ligt, en de hen, zonder uitzondering, te verkiezen boven die die geen lid zijn van de Orde.
Om de ongelovigen en de niet-gelovigen te bestrijden met mijn voorbeeld, deugd, liefde en overtuigende argumenten, en om te vechten met het zwaard tegen de ongelovigen en niet-gelovigen die het Kruis aanvallen met hun eigen zwaard.
Ik zal niet helpen bij noch aanwezig zijn bij de inwijding, het sterven of opgroeien van een gek, verrader of dwaas, als ik in de wetenschap ben dat hij dat is.
Ik zal niet praten met buitenstaanders over de onderwerpen die betrekking hebben op mijn missie of een andere kwestie die eraan zouden kunnen bijdragen mijzelf of collega Justiciar Knights te beschuldigen.
Ik zal nimmer een collega Justiciar Knight bedriegen, onjuist behandelen, noch oplichten, willens en wetens, noch hem verdringen in een van zijn prijzenswaardige ondernemingen, maar zal hem naar behoren en tijdig waarschuwen, opdat hij alle gevaar moge afwenden.
Ik zal niet bewust een broeder Justiciar Knight aanvallen, of hem op andere wijze schaden of persoonlijk geweld aandoen in woede, behalve voor de noodzakelijke verdediging van mijn familie.
Ik erken dat ik de intellectuele capaciteit heb die nodig is om een volwaardige strategie te ontwikkelen en het initiatief, de moed en de discipline heb om deze te voltooien.
Ik erken dat ik de mentale kracht heb om goede moed te houden, om motivatie en moreel op het vereiste niveau te houden tot mijn missie is voltooid.
Ik erken dat ik een persoon ben die in mij de deugd van geduld heeft en ik zal dan ook niet voortijdig handelen, maar overeenkomstig plannen.
Ik erken dat ik reeds in het bezit ben van of in staat zal zijn tot bemachtiging van de benodigde financiën die me zullen toestaan om mijn militaire operatie te bekostigen.
Ik zweer dat ik de juiste opleidingen zal volgen en de juiste kennis, wapens, bepantsering, uitrusting en transport zal verwerven die nodig is om mijn missie uit te voeren.
Ik erken dat ik de basisprincipes van de oorlog begrijp, dat soms wreedheid moet worden toegepast om een nog groter kwaad te voorkomen. Ik ga akkoord met het feit dat er soms onschuldige mensen moeten omkomen om het grotere goed te dienen.
Ik erken dat ik de kwaliteiten bezit van initiatief, geduld, creativiteit, toewijding aan de zaak en de mogelijkheid om elke situatie die zich zou kunnen voordoen meester te zijn.
Ik erken dat ik begrijp dat mijn plicht is om te handelen, om adequate oplossingen te vinden en te ontwikkelen voor elk probleem waarmee ik geconfronteerd zou kunnen worden. Want ik begrijp dat er zonder initiatief geen verzet is.
Ik erken dat ik, in het licht van het gezag van mijn positie als een jury, rechter en beul - als Justiciar Knight voor de PCCTS, Knights Templar - de hoogste militaire en politieke autoriteit in West-Europese landen zal vertegenwoordigen tijdens alle fasen van de burgeroorlog. Ik zal optreden als vertegenwoordiger voor alle vrije inheemse Europeanen en ik zal altijd met een langetermijnperspectief handelen voor de bestwil van de bevolking. Ik moet meehelpen uit te leggen aan de mensen dat er soms pijn op korte termijn nodig zal zijn om op de lange termijn de overleving en welvaart van onze volkeren te waarborgen. Ik zal geen misbruik maken van de autoriteit van mijn positie, maar altijd ten dienste zijn van de mensen die rekenen op onze vastberadenheid, pragmatische mentaliteit, onwankelbare vastberadenheid en tijdige actie. Hoewel wij, als Justiciar Knights, de macht hebben om miljoenen te beïnvloeden, zullen wij nooit worden verblind door haat of hebzucht, maar moeten wij ons in plaats daarvan houden aan de principes van de PCCTS, Knights Templar.
Ik erken en ga akkoord de weg te volgen van het ultieme offer en martelaarschap te omarmen als de situatie dit vereist. Onder dergelijke omstandigheden zal ik niet bang zijn voor de dood, maar ik zal deze omarmen. Ik ga hiermee akkoord omwille van de soevereiniteit van mijn land, de vrijheid van mijn volk, mijn familie en mijn vrienden, voor hun kinderen en kleinkinderen, voor het behoud van mijn cultuur, om het christendom te bewaren en voor het behoud van alles wat mij lief is.
Ik zal ernaar streven om werkelijk een onverschrokken Knight te zijn en aan alle kanten beschermd, want mijn ziel is beschermd door het pantser van geloof, de waarheid, ideologisch vertrouwen en een rechtvaardige zaak, net zoals mijn lichaam wordt beschermd door een pantser van staal. Ik ben dus dubbel beschermd en vrees noch demonen noch mensen.
Of ik leef of zal sterven, ik heb de waarheid aan mijn kant, onze strijd is om te overleven en om te vechten voor onze vrijheid van slavernij. Wat een heerlijkheid om terug te keren in de overwinning van zo'n gevecht! Hoe gezegend om daar te sterven als een martelaar! Hoe veilig is het leven als het geweten onbezoedeld is! Hoe veilig, zeg ik, is het leven als de dood verwelkomd kan worden zonder angst, of liever wanneer het gewenst wordt met alle passie en omhelsd met eerbied!
Wanneer het gevecht uitbreekt, zal ik mijzelf innerlijk bewapenen met geloof, waarheid en vertrouwen, en uitwendig met staal in plaats van mijzelf te decoreren met goud.
Ik zal op zoek gaan naar paarden die sterk en snel zijn, in plaats van die die fraai zijn en goed gepluimd zijn, ik zal mijn zinnen zetten op vechten om te winnen in plaats op paraderen voor de show. Ik streef niet naar roem, ik streef ernaar eerder sterk te zijn dan decadent.
Ongeacht hoezeer ik in de minderheid ben, ik zal nooit opgeven, want de overwinning in de oorlog is niet afhankelijk van een groot leger, maar van moed, slimheid en de vastberadenheid van de Justiciar Knight.
Op een wonderbaarlijke en unieke manier zal ik makker lijken dan een lam, maar ik zal feller blijken te zijn dan een leeuw.
[De Justiciar Knights heffen hun zwaarden naar de kandidaat. Indien alleen plaatst de kandidaat het zwaard zodanig dat de punt van het zwaard op zijn hart is gericht]
Dit alles beloof en zweer ik plechtig en oprecht, met een stevige en stabiele standvastigheid om datzelfde zelf te doen, zonder enige aarzeling, op straffe van niet minder dan dat mijn lichaam in tweeën gekliefd zal worden, mijn darmen weggenomen worden en verbrand tot as, en de as uitgestrooid in de vier winden des hemels, zodat er geen herinnering over zou blijven aan een zo vuile en slechte ellendeling als ik zou zijn, zou ik ooit willens en wetens mijn verplichtingen schenden. Zo waarlijk helpe mij God, en houd mij standvastig in de behoorlijke uitvoering van dit alles.
Deze eed verklaar ik luid, met ten getuige de aanwezige Ridders, de geesten van mijn voorouders, heengegane martelaren en de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Ik teken deze gelofte en bevestig deze door mijn bloed.
[Indien de kandidaat alleen is met geen enkele andere Justiciar Knights aanwezig, maakt hij een kleine snee in zijn vinger, en neemt de druppels bloed (een paar druppels is voldoende), ondertekent het document en vervolgens verbrandt hij deze met behulp van de kaarsvlam]
[De kandidaat mag nu oprijzen, want hij is nu een Justiciar Knight]
We leven in een tijd van overmatig consumentisme waarin de verwerving van rijkdom en prestige de drijvende kracht in ons leven is. Dus hoe kunnen we in een wereld waar cash koning is verwachten dat iemand zal strijden voor de juiste idealen en waarheid?
Ik heb dit zo vaak met mijn zus en zo vele anderen besproken. Mijn zus Elisabeth woont trouwens in Los Angeles en heeft gekozen voor een leven waar ... u raadt het al: het verwerven van rijkdom de drijvende kracht in haar leven is. Nou ja, dit is niet helemaal waar. Ze wil alleen financiële zekerheid om een onbezorgd leven te leiden en om te kunnen doen wat ze wil wanneer ze wil. Zij en haar man hebben het goed voor elkaar en verdienen ca. 150.000 EUR per jaar. Dat klinkt toch niet zo slecht. Ik was vroeger net zo, dus ik weet waarom zij en miljoenen andere Europeanen zo doen. In feite zijn we van jongs af aan geïndoctrineerd om op deze manier denken. Het enige probleem is dat wanneer iedereen deze weg kiest we geen idealisten over houden die daadwerkelijk geven om het grotere geheel en de bescherming van onze vrijheden.
Als iedereen ervoor kiest om egoïstische opportunisten te worden, aan wie zal het dan worden overgelaten om integriteit te behouden en onbaatzuchtig toezicht te houden ter bescherming van de rechten van het volk?
Iemand die niets heeft waarvoor hij bereid is om te vechten, niets dat belangrijker is dan zijn eigen persoonlijke veiligheid, is een meelijwaardig schepsel en heeft geen kans op vrijheid, tenzij die geschapen en dus bewaard wordt door de inspanningen van betere mensen dan hijzelf.
Als er absoluut geen motivatie is om te doen wat juist is, hoe kunnen we dan verwachten dat genoeg mensen zichzelf zullen opofferen voor het grotere geheel? Ik weet dat veel mensen er zo over denken. Ik heb deze discussie met een aantal van mijn beste vrienden gehad. Ze zeiden:
Waarom kan het jou zo veel schelen als de mensen die je probeert te dienen helemaal niet om je geven? Ze haten je zelfs voor de poging om ze de waarheid te vertellen en denken dat je een idioot bent. Waarom pas je je niet gewoon aan zoals wij en geniet van alle voordelen nu het nog kan? Waarom niet nu genieten van het leven? Wat maakt het uit wat er over 100 jaar gebeurt?
Dit is de kern van het probleem bij politiek rechts en legt uit wat de reden is waarom de marxisten superieur zijn als het gaat om organisatie en uitvoering. Bij politiek rechts is er gewoon een gebrek aan een fundamenteel idealistische visie, veel meer dan bij politiek links.
In het licht van deze nieuwe werkelijkheid hebben we geen andere keuze dan ons aan te passen en stimulansen te creëren om mensen bereid te maken om onbaatzuchtig te handelen.
Compensatieprogramma's voor alle vrijwillige politieke leden/activisten van de Europese verzetsbewegingen - fase van dialoog en fase 1 (1950-2030)
Is niet van toepassing indien personen al financieel zijn gecompenseerd door een tweede of derde partij.
Herverdelingsbeleid in fase 2 of 3
Verraders van categorie A, B en C (politiek actieve cultureel marxisten, multiculturalisten, kapitalistische globalisten en suïcidale humanisten) zullen hun eigendommen en fondsen verliezen aan het nieuwe culturele conservatieve regime. De eigendommen en middelen zullen worden herverdeeld aan individuen op basis van eerdere inspanningen, opofferingen en resultaten:
Prioriteitenlijst
Reeds gecompenseerd individuen zullen op passende wijze worden vergoed op basis van de resultaten en algemene verrichte handelingen.
Alle leden van de 8 verschillende fronten in Europa moeten er in alle fasen van de burgeroorlog (1, 2 en 3) actief aan werken om cultureel conservatieve politieke gevangenen (van alle fronten, ook 8) te bevrijden. Dit geldt ook voor Servische oorlogshelden in internationale gevangenissen (veroordeeld in het Internationaal Strafhof in Den Haag).
Houd er ook rekening mee dat er duizenden woningen beschikbaar zullen komen nadat de deportatie van de moslims begint in fase 3.
Het langetermijndoel van het herverdelingsbeleid moet ook stimulansen creëren voor voortplanting (afhankelijk van het aantal Europeanen die sneuvelden tijdens de burgeroorlog).
Aangezien ik een van de eersten ben om dit compensatieprogramma te presenteren kan worden gesteld dat ik bevooroordeeld ben in dit opzicht. Als zodanig weiger ik om het argument te versterken hierbij om een toekomstige vergoeding te aanvaarden (namens mijzelf of mijn familie). Het beschermen van de rechtvaardiging van een toekomstig compensatieprogramma voor vrijwilligerswerk is logisch en noodzakelijk en zal leiden tot meer rekruten van onder andere opportunistische en niet bereidwillige rechtse kandidaten. Het creëren van prikkels is altijd een goed idee.
Nationale stimuleringsprogramma's in een internationale context
Zodra wij, de cultureel conservatieven, binnen 50 tot 90 jaar weer de controle terugwinnen over West-Europa, zal het plan beginnen om Servië en Kroatië te bevrijden (Bosnië-Herzegovina, Kosovo), en Albanië, de door moslims bezette Assyrische natie, het door moslims bezette Libanon, de door Egypte bezette Koptische natie, het door Syrië bezette Israël en door Turkije bezette Griekenland en Armenië. Dit zal uiteraard een gunstige onderneming zijn voor Hongarije, Servië, Kroatië, Griekenland en Armenië. Verder zullen de christelijke Assyriërs, de christelijke Libanezen, de christelijke Kopten en de Roma eindelijk hun welverdiende thuisland terug krijgen.
Maar waarom zou West-Europa tienduizenden soldaten sturen als we niets ervoor terug krijgen?
We zullen deze Kruistocht naar het oosten beginnen om het christendom te beschermen en onze vrienden en broeders te eren, niet omdat we ervan profiteren, maar omdat we weten dat zij het zouden doen voor ons. Zie het als een Europees solidariteitsproject. Het zal een viering zijn van solidariteit tussen de Europese christelijke broeders. We zullen gezamenlijk sterker zijn als we er op uit trekken om iets recht te zetten dat in 1453 al had moeten gebeuren tijdens de belegering van Constantinopel.
"Een militie is, wanneer goed opgericht, feitelijk het volk zelf... En bevat alle mannen die wapens kunnen dragen.
- Richard Henry Lee (1788)
Het Recht tot Revolutie (of 'recht op rebellie', ofwel 'recht tot verzet') is in de politieke filosofie voor het eerst uitgedrukt door de Monarchomachen in de context van de Franse Hugenotenoorlogen, en is feitelijk het natuurlijke recht op zelfbehoud. Het werd later overgenomen door John Locke in Two Treatises of Government als een onderdeel van zijn theorie over het sociale contract. Locke schreef dat het volk een revolutie mag beginnen tegen een overheid als die in strijd handelt met de belangen van de burgers, en dat de burgers de overheid mogen vervangen door een andere. Het recht tot revolutie werd geciteerd in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring:
Wij beschouwen deze waarheden als vanzelfsprekend: dat alle mensen als gelijken worden geschapen, dat zij door hun schepper met zekere onvervreemdbare rechten zijn begiftigd, dat zich daaronder bevinden het leven, de vrijheid en het nastreven van geluk.
Dat, teneinde deze rechten te garanderen, regeringen onder de mensen worden ingesteld, die hun rechtmatige bevoegdheden ontlenen aan de instemming der geregeerden. Wanneer een vorm van regering vernielzuchtig wordt, is het het recht van de mensen om [de regering] te veranderen of af te schaffen, en om een nieuwe regering in te stellen, [een regering] gebaseerd op de principes dat, en zo georganiseerd in zijn bevoegdheden dat de mensen daarmee de meeste kans hebben om hun veiligheid en geluk te kunnen garanderen. De wijsheid gebiedt weliswaar [om reeds] lang gevestigde regeringen niet te wijzigen voor onbeduidende en voorbijgaande redenen; de ervaring leert inderdaad dat mensen eerder bereid zijn te lijden zolang dat lijden draaglijk is dan zichzelf recht te doen door de vormen af te schaffen waaraan zij gewend zijn. Maar wanneer een lange reeks van misbruiken en machtsoverschrijdingen, onveranderlijk gericht op hetzelfde doel, duidelijk wijst op de intentie [om het volk] onder volstrekte dwingelandij te brengen, is het hun recht, ja zelfs hun plicht, zo'n [vernielzuchtige] regering omver te werpen, en om nieuwe bewakers voor hun toekomstige veiligheid in te stellen.
Het recht tot revolutie helpt verklaren wat het doel is van het tweede artikel van de Amerikaanse Grondwet, dat garandeert dat het volk het recht heeft om wapens te dragen als onderdeel van een goed opgerichte militie. Het is zinnig dat als de burgers het recht hebben om een tirannieke overheid omver te mogen werpen, dat ze dan ook het recht moeten hebben om de praktische middelen te vergaren om dat te kunnen doen. Het grote voordeel van een goed bewapende en georganiseerd militie is het afschrikwekkende effect, iets dat de kans enorm verkleint dat de burgers ooit het recht tot revolutie zullen moeten gebruiken, en zo bewaren ze de vrijheid zonder bloedvergieten.
Ongehoorzaamheidsplicht
Net zoals Locke en Thoreau geloofde Gandhi dat de zoektocht naar vrijheid de plicht omvat om, als de staat weigert om de belangen en behoefte van een volk te behartigen, te strijden tegen die onderdrukkende overheid, wat hij een "ongehoorzaamheidsplicht" noemde: "Ongehoorzaamheid aan de wetten van ene kwaadwillende staat is daarom een plicht". Gandhi ging verder dan Thoreau en beargumenteerde dat strijden voor vrijheid een actieve deelname van de gemeenschap vereist om dat kwaad te stoppen, vooral door geweldloze acties, omdat hij geloofde dat burgers de plicht hadden om orde en vrede te bewaren om zo bloedvergieten te voorkomen.
Elke 50-100 jaar een opstand voorkomt dat de overheid stagneert en dat maatschappijen afkalven. Aldus gaven de Founding Fathers van Amerika de Amerikanen het Tweede Amendement.
"De sterkste reden waarom de bevolking het recht moet behouden om wapens te dragen is om, als laatste redmiddel, zichzelf te verdedigen tegen tirannie in de overheid".
Thomas Jefferson
De Founding Fathers gaven de Amerikanen het Tweede Amendement dus niet om zichzelf te verdedigen tegen criminelen, maar om hen toe te staan om te rebelleren tegen een criminele overheid als dat nodig zou zijn.
Mensen zijn bijna altijd vatbaar voor corruptie of egoïsme. Dus in elke staat, cultureel marxistisch/multiculturalistisch of niet, kunnen de leiders afdwalen van het rechte pad, en de staat en wetten manipuleren om hun eigen persoonlijke plannen uit te voeren. Dat is waarom de burgers het heft in eigen handen moeten nemen om onderdrukkende regimes omver te werpen met geweld, en om een functionerende overheid in te stellen.
George Washington steunde zelf ook de visie dat gewapende opstanden zo nu en dan nodig waren om te voorkomen dat de overheid stagneert, of corrupt wordt, of wegkwijnt.
Elke patriottische Europeaan heeft een plicht om op elke mogelijke manier bij te dragen aan de val van het huidige cultureel marxistische/multiculturalistische regime. Helaas zal de overgrote meerderheid van Europese patriotten op dit moment (fase 1) echter nog niet bereid zijn om gewapend verzet te overwegen. Desondanks zijn er toch nog manieren waarop gewone burgers er aan bij kunnen dragen om het regime af te zwakken.
-> Vermijd meer belasting te betalen dan nodig is - als u een maas in de wet ziet, gebruik deze. Als u de mogelijkheid heeft om op illegale wijze belasting te ontduiken - doe dat (indien u natuurlijk weet dat u er mee weg komt). Als u de mogelijkheid heeft het systeem uit te buiten, doe dat, zelfs als uw situatie dat niet vereist.
Deze aanpak staat bekend als economische verzetsmethodes. Ze staan voor methodes die gewone patriotten kunnen gebruiken om hun steentje bij te dragen aan het uitbuiten en zo verzwakken van het systeem wanneer de kans er is.
Doe wat u kunt om onnodige belasting te voorkomen, zelfs als u daarmee de wet overtreedt. Want als u er aan bijdraagt het systeem in stand te houden, financiert u en bemoedigt u feitelijk de multiculturalistische agenda en staat u toe dat ze kunnen doorgaan om hun volk de islamitische slavernij in te verkopen.
Zolang het wordt beheerst door het multiculturalistische criminele netwerk is het systeem zelf - het regime - de vijand, en het minste dat iedereen kan doen is om het hen zo moeilijk te maken als menselijk mogelijk is om belasting te verzamelen voor hun krijgskas.
Verenigd Koninkrijk - Secret Intelligence Service (SIS/MI5/MI6) (Geheime Inlichtingendienst)
Frankrijk - DCRI: Direction Centrale du renseignement interieur (Centrale Directie van Binnenlandse Zaken)
Duitsland - Bundesamt für Verfassungsschutz (BFV) (Federaal Bureau voor de Bescherming van de Grondwet)
Nederland - Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD)
België - Staatsveiligheid/Sûreté de l'État (SV/SE) (Staatsveiligheid)
Luxemburg - Service de Renseignement de l'Etat (Staatsinlichtingendienst)
Zweden - Säkerhetspolisen (SÄPO) (Veiligheidsdienst)
Denemarken - Politiets Efterretningstjeneste (PET) (Veiligheids- en Inlichtingendienst)
Noorwegen - Politiets sikkerhetstjeneste (PST) (Veiligheidsdienst an de Politie)
Finland - Suojelupoliisi (Supo) (Veiligheidspolitie, letterlijk "Beschermende Politie")
Spanje - Centro Nacional de Inteligencia (CNI) (Nationaal Inlichtingen Centrum)
Portugal - Serviço de Informações de Segurança (SIS) (Veiligheids- en Inlichtingendienst)
Italië - Agenzia Informazioni e Sicurezza Interna (AISI) ("Agentschap voor Interne Informatie en Veiligheid"; binnenlandse inlichtingendienst).
Griekenland - Ethniki Ypiresia Pliroforion (NIS) (Hellenische Nationale Inlichtingendienst)
Zwitserland - Dienst für Analyse und Prävention (DAP) (Dienst Analyse en Preventie)
Oostenrijk - Bundesamt für Verfassungsschutz und Terrorismusbekämpfung (BVT) (Federaal Bureau voor de Bescherming van de Grondwet en Terrorismebestrijding)
IJsland - Greiningardeild Ríkislögreglustjóra (GRLS) (Letterlijk: Analysedivisie v.d. Rijkswetshandhavingsdienst; nationale inlichtingendienst)
Ierland - Speciale Detective Unit van de Garda Síochána
Andere relevante inlichtingendiensten
VS - Central Intelligence Agency (CIA) (Centrale Inlichtingendienst)
Rusland
- Federalnaya sluzhba Bezopasnosti (FSB) (Federale Veiligheidsdienst)
- Glavnoye Razvedyvatelnoye Upravlenie (GRU) (Hoofd Inlichtingendienst van de Generale Staf - externe militaire inlichtingendienst, ondergeschikt aan het leger)
- Sluzhba Vneshney Razvedki (SVR) (Inlichtingendienst Buitenland)
Servië - Bezbednosno Informativna agencija (BIA) (Inlichtingendienst voor Veiligheid) (onder regerings- en parlementaire controle)
Israël - ha-Mossad le-Modiin u-le-Tafkidim Myukhadim (Mossad) (Instituut voor Inlichtingen en Speciale Operaties)
Armenië - National Security Service (NSS) (Binnenlandse Veiligheidsdienst)
Nationale Inlichtingendiensten
De National Intelligence Agency (NIA) in uw land observeert jaarlijks maar liefst 1000 per miljoen personen die zijn gemarkeerd (op zogenaamde zwarte lijsten). Deze personen zijn meestal goed bekend met de rechtervleugel (NS en/of andere nationalisten) of linkse (communistische/anarchistische/islamistische) personen die worden beschouwd als een bedreiging voor de regering en/of de grondwet.
Collection is het verzamelen van informatie met behulp van methoden zoals:
Open source intelligence - het samenstellen van openlijk beschikbare informatie, zoals die in de media en wetenschappelijke tijdschriften.
Menselijke intelligentie - informatie vanuit agenten, overlopers, informanten, diplomaten, of uit de rapportages van contraspionage-activiteiten, ondervragingen, gesprekken met buitenlandse personeel, enz.
Technische intelligentie - gegevens en informatie verzameld door middel van:
Internationale en nationale terroristische databases - Het TIDE register [1]
Terrorist Identities Datamart Environment (TIDE) is de centrale opslagplaats van de Amerikaanse overheid voor informatie over internationale terroristische identiteiten. TIDE ondersteunt de Amerikaanse overheid bij verschillende terroristische screeningssystemen of "watchlists". De Terrorist Identities Group (TIG), gelegen in het Information Sharing & Knowledge Development Directorate (ISKD) (Directoraat Informatie-uitwisseling en Kennisverwerving) bij het instituut NCTC, is verantwoordelijk voor het opbouwen en onderhouden van TIDE.
De TIDE database bevat de identiteit van individuen die bekend staan wegens of vermoed worden te zijn betrokken bij de activiteiten ter voorbereiding van, ten behoeve van, of gerelateerd aan politiek gemotiveerd geweld, met uitzondering van informatie over zuiver binnenlands terrorisme.
De database bevat 564.000 namen, (500.000 unieke identiteiten als gevolg van aliassen/naamvarianten). De lijsten bestaan voor slechts minder dan vijf procent (25.000) uit Amerikaanse personen met inbegrip van zowel burgers en legale permanente bewoners.
In 2008 werden meer dan 27.000 namen verwijderd uit TIDE omdat er besloten was dat ze niet meer voldeden aan de criteria voor opname.
Bron:
1. http://www.nctc.gov/docs/Tide_Fact_Sheet.pdf
Ondervragingstechnieken
Verschillende soorten mensen delen vrijwillig of onvrijwillig zekere informatie. De ondervrager bouwt een relatie op met de ondervraagde, een relatie die kan worden gebaseerd op vertrouwen, angst, vriendschap, of een van een scala aan menselijke emoties. Gevangenen hebben een begrijpelijke angst voor wat er kan gebeuren, en, in tegenstelling tot beelden van 'zware jongens' kan het belangrijk zijn om de ondervraagde te laten ontspannen en, voor zover mogelijk, hem op zijn gemak te stellen.
Fysieke druk zal vaak een bekentenis opleveren, waar of onwaar, maar wat een intelligentieverhoor wil is een voortdurende stroom van informatie.
Ervan uitgaande dat het onderwerp (gevangene) onder bewaking staat, kan de screener vaak via de bewakers waardevolle informatie halen uit het gedrag van de ondervraagde. Ze kunnen de screener vertellen hoe de bron heeft gereageerd op orders, wat voor verzoeken zijn gedaan door de bron, welk gedrag de bron vertoont, enzovoort. Samen met de elementaire contactinformatie kunnen dergelijke waarnemingen zeer nuttig zijn voor de ondervrager, die de gegevens kan bestuderen voor het interview. De achtergrond van de ondervraagde hebben helpt de ondervrager het initiatief te behouden in een interview.
Nogmaals moeten screeners voor gevangenen de documenten onderzoeken die van de bron zijn gevonden en alle documenten die betrekking hebben op de bron. Als de ondervraagde vrijwillig de documenten verstrekt, kunnen ze zelfs waardevoller zijn. Screeners hebben mogelijk bij het interpreteren van het materiaal hulp nodig van taalkundigen of documentatiespecialisten. Indien de documenten emblemen of andere afbeeldingen bevatten, moeten deze worden vergeleken met een bestaand grafisch register, en daaraan worden toegevoegd als ze nieuw zijn.
Documenten van de bron die zijn gevonden (identiteitskaart, brieven, landkaarten, enzovoort) kunnen informatie verschaffen die de bron, zijn organisatie, zijn missie, en andere persoonlijke achtergronden (familie, kennis, ervaring, enzovoort) identificeren. Deze informatie kan worden gebruikt om informatie uit documenten die zijn gevonden bij de bron te controleren en zijn bereidheid om samen te werken verder te beoordelen. Bij het onderzoek van documenten moeten screeners op zoek gaan naar items die aangeven of de bron welwillend is of wil meewerken op basis van een specifieke persoonlijk belang.
Als de bron informatie heeft met betrekking tot nieuw buitenlands materiaal, neemt men contact op met de juiste specialisten van TechInt, en als de bron informatie heeft over de manier om doelwitten te selecteren, neemt men contact op met de medewerkers die zich bezighouden met targeting. Deze specialisten zijn niet noodzakelijk gekwalificeerde ondervragers en het is mogelijk nodig om gezamenlijk een ontmoeting met de ondervraagde en ondervrager te houden, of vragen door te spelen aan de ondervrager.
Selecteren van potentiële bronnen (ondervraging en geheime dienst)
Het gaat om de beoordeling van een individu of groep van individuen, om te bepalen wat hun potentieel is, in hoeverre ze voldoen aan de eisen voor [informatie] verzameling, of om personen die overeenkomen met een vooraf bepaald bronprofiel te identificeren. Het doel van het proces is het identificeren van personen die mogelijk interessante informatie hebben, en bereid zijn of kunnen worden overgehaald om mee te werken. Bereidwillige individuen zullen debriefing ondergaan en niet bereidwillige mensen kunnen worden ondervraagd.
Screeningstechnieken kunnen ook personen kiezen vanuit een perspectief om op een andere manier inlichtingen of werken te verzamelen via de organisatie HUMINT of haar sponsor. Particulieren die van belang zijn voor contraspionage kunnen ook worden geïdentificeerd of specialisten technische intelligentie.
Het is waarschijnlijk dat een persoon met vrouw/vriendin/kinderen wordt uitgekozen als potentiële bron omdat ze als meer vatbaar voor omkoping/druk worden gezien dan alleenstaande mannen.
Strategie van Nationale Inlichtingendiensten tegen rechtse groeperingen
Het bevorderen van de individuele terugtrekking uit conservatieve/nationalistische groepen door het versterken van de motivatie en het verminderen van de belemmeringen om ze te verlaten.
Het verstrekken van aantrekkelijke alternatieven voor een verder leven buiten de conservatieve/nationalistische scene (de wortel-en-stok-benadering).
Contact opnemen met de ouders/familie/school/werkplek en een campagne van psychologische druk op meerdere fronten starten tegen de ondervraagde.
Netwerken verbreken door het versterken van inherente neigingen van groepsontbinding (bijvoorbeeld de status en het gezag van leiders ondermijnen, en ze van de volgelingen te isoleren, de samenhang en aantrekkelijkheid van de netwerken te verminderen, splitsingen en interne conflicten te bevorderen).
Door verschillende van zulke benaderingen te combineren zijn Nationale Inlichtingendiensten er in geslaagd verschillende groepen op te breken of te vernietigen.
Het "catch-and-release programma" (anti-insurgency tactiek) van de nationale inlichtingendiensten
Dit type anti-insurgency methode werkt als een methode om terughoudendheid of wantrouwen tegen deze verdachten te bereiken met de hoop te voorkomen dat ze verder handelen of betrokken blijven bij rechtse organisaties, en, misschien nog belangrijker, om te proberen om wantrouwen te creëren onder de mensen die zijn aangehouden. Niemand zal zeker weten of iemand heeft toegezegd om om een of andere reden te werken als een 'undercover-agent van de EUSSR', of door omkoping.
Het "catch-and-release programma" van de nationale inlichtingendiensten kan alleen worden gebruikt tegen 'bekende' leden van rechtse organisaties. Ze hopen herintrede als een vertrouwd lid in een militiegroep of cel te voorkomen en ze hopen dat dit zeer waarschijnlijk het verdere vertrouwen en de opdrachten van nauw betrokken cellen die nog op vrije voeten zijn zal beperken.
Over fase 1
We weten dat meer dan 60% van de politieagenten in Europa sympathie voelt voor onze zaak en dat nog meer zelfs, rond de 90%, er begrip voor heeft. Ons doel is het verslaan van de verschaffers die op dit moment de islamitische kolonisatie van onze landen mogelijk maken.
Let wel: wij willen u niet in gevaar brengen of u op een of andere manier schaden. Wij beschouwen u als broeders en zusters die er helaas voor hebben gekozen om de 'verschaffers' te dienen, de Multiculturalistische Alliantie, onze overheid en hun grondwet.
Indien mogelijk zullen we u op de standaardfrequentie van de politieradio toespreken tijdens een operatie (dit om schade aan onschuldige agenten te voorkomen, of aan de onze wat dat betreft). Wij vragen u dat u zich ofwel bij ons aansluit ofwel afzijdig houdt, zodat enige Justiciar Knights hun missies kunnen voltooien. Gebruik maar creatieve en indirecte methodes zoals u goed dunkt; uw "radio werkte niet", u "zat vast in het verkeer", of "kon geen sluiproute nemen", dit zijn allen uitstekende excuses om gewapende confrontatie met de Knights Templar te voorkomen. Normaliter zullen we specifieke doelwitten hebben die beperkt blijven tot aanvallen op verraders van categorie A en B, met zo weinig mogelijk burgerslachtoffers. Vertrouw op ons vermogen tot oordelen, want wij hebben de operatie maandenlang of zelfs jarenlang uitvoerig gepland.
Maar als u om wat voor reden dan ook besluit om uw orders op te volgen en mee te helpen om een Justiciar Knight te achtervolgen en te stoppen, dan zullen ze aannemen dat u vijandige bedoelingen heeft en daar naar handelen. Ze zullen u niet toestaan om de missie in gevaar te brengen.
Weet wel dat wij in deze kritieke en kwetsbare fase van ons gewapend verzet niet de luxe hebben om flexibel te zijn. Wij zijn genoodzaakt effectief, meedogenloos en zonder aarzeling te handelen. Enige confrontatie [tussen onze groepen] zal een dodelijke afloop hebben, voor u ofwel voor de Justiciar Knight. Weet dat als u een Justiciar Knight verwondt of doodt, u niet alleen een misdaad begaat tegen die persoon, maar dat u een misdrijf begaat tegen alle nationalistische Europeanen. U schendt daarmee de wensen van de vrije inheemse volkeren van Europa door het multiculturalistische regime te helpen en beschermen. U zult ongetwijfeld gestraft worden voor uw misdrijven zodra wij, de cultureel conservatieven, de macht grijpen in West-Europa. Dus wees waakzaam. Help ons indirect of houd u afzijdig.
Uw rol in fase 2
Hetzelfde als in fase 1. Er zullen een aantal politieagenten actief zijn binnen de cultureel conservatieve bewegingen.
Uw rol in fase 3
Nu zult u in staat zijn om zonder al te veel risico de verzetsbeweging te steunen. Neem indien mogelijk contact op met de militaire commandant die uw plaatselijke verzetsbeweging/militie leidt, en meld u aan voor de dienst. Weet dat sommige van uw collega's nog steeds cultureel marxisme zullen steunen. Het is echter niet alleen uw recht maar ook uw plicht om zo veel mogelijk collega's op te ruien als u kunt en om de verzetsbeweging/cultureel conservatieve troepen aan te spreken. Zorg dat u zeker weet dat de collega's die u heeft gerekruteerd te vertrouwen zijn. Pogingen om de verzetsbeweging te infiltreren kunnen een dodelijke afloop hebben voor u en uw familie. We hebben niet de middelen om onszelf de luxe van algemene krijgsregels te gunnen, om onszelf mededogen en flexibiliteit toe te staan, dus we moeten effectief reageren, en dus vaak bruut.
Een verzoek aan u
Aan alle gevangenbewaarders in gevangenissen, agenten en andere wetshandhavers die dit lezen: weet dat het uw plicht is om indirect elke en alle Justiciar Knights te helpen (kijk de andere kant op als de tijd daar is, schuif het af op onkunde of onwetendheid). U moet nu toch wel weten dat wij, de patriottische Justiciar Knights, voor de goede zaak vechten, UW ZAAK, ook voor ú, zodat uw familie de kans mag hebben om in een toekomstige maatschappij te leven die niet lijdt onder of bestuurd wordt door de islam. Als u bijdraagt aan de vervolging of arrestatie van een Justiciar Knight, weet dan dat u niet alleen uw land verraadt, en uw volk, uw cultuur, uw identiteit en uw voorouders. U verraadt uzelf en uw kinderen ook! Dus wanneer de tijd daar is, kijk de andere kant op. Dat is alles dat we van u vragen.
Ik weet niet veel over de status van dit vermeende consolidatieproject. Een van mijn mentoren uit PCCTS vertelde me hier een paar jaar geleden iets over. Het is de bedoeling om tijdelijk (tijdens fase 1-3) maar indirect alle antimarxistische strijdkrachten/organisaties/cellen te consolideren: 1. militante cultureel conservatieven, 2. militante "rechtse" liberalen, militante christelijke extremisten, militante etnocentristen en andere groepen.
Wij zijn het er allemaal over eens dat het multiculturalisme een anti-Europese/anti-christelijke ideologie van haat is, ontworpen om de Europese identiteit, onze cultuur/tradities en Europese natiestaten uit te roeien. Deze ideologie van haat is (in combinatie met suïcidaal humanistische neigingen) de oorzaak van de huidige islamisering (met uitzondering van bepaalde facties die geloven dat het te wijten is aan ZOG...)
Het probleem, kan ik me voorstellen, is de manier waarop elke factie denkt over onze ideeën, ons etnocentrisme en vooral onze relatie tot joden. Sommige van de facties zijn voor democratie, christendom, kapitalisme, multiethniciteit en pro-Israël/joden terwijl andere groepen daar juist sterk tegen gekant zijn.
Wie zal de toekomstige Jonge Europeanen-beweging besturen?
De gemeenschappelijke consensus lijkt te zijn dat we ons tijdelijk minder richten op onze onverschilligheid om ons volledig te richten op het veiligstellen van de overleving/veiligheid van onze mensen/culturen/tradities/landen/christelijkheid.
In ieder geval is het niet meer dan logisch dat we de onderlinge strijd moeten bewaren tot na fase 3. We kunnen nooit toestaan dat de cultureel marxisten een wig tussen ons drijven en de verschillende facties veroveren. Er zal ongetwijfeld een zekere machtsstrijd komen nadat de marxisten/suïcidale humanisten/kapitalistische globalisten zijn verslagen.
De NS zijn over het algemeen pro-moslim en anti-joods. Ze moeten weten dat wij onze rechtse joodse en andere niet-islamitische minderheden die aan onze zijde vochten met ons zeker met ons leven zullen verdedigen, omdat ze hetzelfde zouden doen voor ons. Het is nog te vroeg om te zeggen hoe de situatie zich zal ontwikkelen. Een relatie komt altijd van twee kanten, dus wij, de facties die voor multiethniciteit en Israël/joden zijn, verwachten dan ook de toekomstige steun van alle niet-islamitische rechtse minderheidsgroepen en indirecte steun van de Israëlische rechtervleugel. We zullen vertrouwen op hun steun om de Europese rechtervleugel te kunnen domineren in de toekomst - want als wij falen, zullen zij hun enige belangengroep en bondgenoot verliezen.
Op dit moment ben ik bang dat etnocentrische ideologieën de komende decennia meer dominant zullen zijn in West-Europa. De belangrijkste reden is dat de niet-etnocentrische groeperingen op de rechtervleugel niet genoeg steun krijgen van hun eigen achterban en van rechtse minderheidsgroepen (want deze minderheidsgroepen kunnen de niet-racistische rechtse figuren niet onderscheiden van werkelijke nazi's/racisten als gevolg van de propagandacampagnes in de media en hun eigen paranoia). Als de cultureel marxistische/suïcidale humanistische elite enig fatsoen zou hebben, zouden op zijn minst stoppen met de campagnes van "alle nationalisten zijn nazi's & racisten" en misschien zelfs zorgen voor een geleidelijke beheerste herverdeling van de macht naar gematigd rechtse groeperingen/politieke partijen. Hun totale en volledige onwil om om te gaan met eventueel traditionalisme/nationalisme zal een toenemend aantal mensen radicaliseren. Vanwege hun propagandacampagnes is het voor de hand liggende gevolg dat mensen apathisch worden en/of zich aangetrokken voelen tot de werkelijke nazi's en racistische groeperingen.
Toekomstige 'processen van Nuremberg'
Het is belangrijk om in gedachte te houden dat de toekomstige Europese 'processen van Nuremberg', die gehouden zullen worden wanneer de Europese cultureel conservatieven de controle over hun grondgebied terugwinnen, mogelijk zeer bloedige processen zullen worden. De cultureel marxisten/pro-multiculturalisten zullen zeker niet licht gestraft worden.
Individuen en groepen die actief steun hebben betuigd aan het Eurabië-project van de EU (Europees multiculturalisme/islamisering van Europa), en aan de zogeheten 'antiracistische heksenjachten', zullen zeer zwaar gestraft worden voor hun wandaden.
Dit is in het bijzonder gericht aan multiculturalisten in de politieke, intellectuele, religieuze, media-, onderwijs- en uitgeversapparaten.
Nationale, regionale en plaatselijke kennis
Gezien het feit dat nationale, regionale of zelf plaatselijke kennis noodzakelijk is bij het evalueren van doelwitten, is het algemeen raadzaam dat 'buitenlandse' Justiciar Knights niet in onwetendheid handelen gebaseerd op geruchten, en dat ze geen informatie tekort komen wanneer ze missies uitvoeren op onbekend terrein. In veel gevallen kan het moeilijk zijn voor een Spaanse Justiciar Knight om bijvoorbeeld de politieke situatie van Zweden volledig te begrijpen, en vice versa. Een Justiciar Knight moet NOOIT blindelings handelen door externe bronnen, maar moet zelf eigen onderzoek doen om alle relevante informatie te bevestigen bij het selecteren en evalueren van doelwitten. Mensen van de inlichtingendienst maken ook wel eens fouten tijdens het opstellen van rapporten, en alle informatie moet grondig afgewogen worden door een geloofwaardig en intelligent persoon die nationale, regionale of plaatselijke kennis heeft.
Alternatieve studie-onderwerpen
Systeemverstoring
Effectief gebruik van systeemverstoring als doel om een belangrijk fabricage/productieproces volledig lam te leggen en reparatie uit te stellen of te vertragen
Gijzeling
Effectief gebruik van gijzelaars om zowel de overheid als de multinationals iets af te kunnen dwingen.
Zwerm-manoeuvres
Een meer verfijnde aanpak waarbij we snel doelwitten achter elkaar aanvallen. Meerdere zeer manoeuvreerbare eenheden kunnen de verdedigingssystemen van de overheid uit het veld slaan terwijl ze hun verspreide netwerken verdedigen (strategie voor fase 2).
Acties die averechts werken
Onwillekeurig geweld tegen moslims werkt averechts en zal alleen maar meer sympathie voor de islam opwekken. Onwillekeurig racistisch geweld tegen kleurlingen (niet-moslims) is zelfs nog erger. Niet alleen ondermijnt dat alles waar de beweging voor staat, het bestempelt u als een racist en een gewelddadige kwezel. Denk vooral aan de mensen van de vreedzame religies - joden, boeddhisten, hindoes etc, want die zijn bondgenoten tegen de wereldwijde islamitische ummah.
Militaire operaties vanuit meerdere naties
Het zal erg vaak handig zijn om een aanval te plannen en organiseren vanuit een buurland. Als Noor zitten er bijvoorbeeld vele voordelen aan om veel van het werk gerelateerd aan de organisatie van een specifieke operatie vanuit Zweden te doen (bijvoorbeeld het platteland in het westen van Zweden). Het is veel makkelijker om van de radar van de Noorse PST (inlichtingendienst) te blijven als u in een ander land zit, want over de grens plannen/organiseren maakt het hen moeilijker u in de gaten te houden en zal in ieder geval de kans kleiner maken dat de operatie in gevaar komt.
Operatieruil
Een nationale verzetsleider of celcommandant kan op elk gewenst moment een operatieruil inluiden met een celcommandant uit een buurland, als beide partijen dat willen. Zodoende, en in combinatie met plannen vanuit een buurland, zullen ze de kans van slagen vergroten. Natuurlijk zijn de regels van geheimhouding nog steeds van kracht, zodat niemand enige gevoelige informatie heeft over het plan van de ander.
Had ik de hemelse geborduurde gewaden
Doorweven met goud en zilver licht
De blauwe of getemperde, de donk're gewaden
Van nacht en dag en schemerlicht
Ik zou ze uitspreiden onder je voeten
Maar ik, arm als ik ben, bezit slechts dromen
Ik heb mijn dromen uitgespreid onder je voeten
Betreed ze zacht, want je wandelt op mijn dromen.
W.B. Yeats (1865-1939)
Dit hoofdstuk is nog niet compleet wegens de complexiteit van de verschillende aspecten met betrekking tot de oplossingen voor West-Europa.
60 jaar aan marxistische doctrines van cultureel relativisme/pluralisme en egalitaristisch denken heeft met name de protestantse kerk in Europa hevig geïnfecteerd.
Dit heeft geresulteerd in een situatie waarin een meerderheid van protestanten, waaronder ook ik, alle respect voor de protestantse kerk hebben verloren.
Een groeiend aantal Europese protestanten bekeert zich tot het katholicisme. Alleen door naar Rome te keren kunnen protestanten een aantal van de tekortkomingen van ons geloof gaan inzien.
Hier is een lijst met redenen waarom het katholicisme een beter alternatief is:
De Kerk kan niet overleven in een cultureel marxistische maatschappij
Een cultureel marxistische maatschappij ontkent en verwerpt spiritualiteit en traditie, en doet dus wat het kan om geleidelijk de Kerk en diens rol te deconstrueren. Voor moderne protestanten (of ook wel beschreven als de PvdA-kerk) is religie een kwestie van vechten voor gelijke rechten, de wereld verbeteren, aardig zijn voor iedereen en 'spiritualiteit'. Het duurt niet lang voor mensen beseffen dat men daar niet voor naar de kerk hoeft. Dus gaan mensen niet meer, en dat betekent uiteindelijk de dood van het moderne christendom. De eerste generatie van modernistische christenen zal nog regelmatig naar de kerk gaan. De tweede zal soms naar de kerk gaan. De derde vrijwel nooit. De vierde en vijfde ziet het nut van (aan)bidden niet in. Ze zullen concluderen dat als religie niets meer is dan goede daden doen, dat dan het religieuze ritueel overbodig is.
De protestantse 'PvdA-kerk' is subjectief en sentimenteel
Het schuwt doctrine en verkiest individuele spiritualiteit en sentimentele antwoorden op doctrine en morele kwesties. Het zal daarom niet lang duren voor de individuele en sentimentele neigingen mensen wegdrijven van de kerk die dogmatisch veeleisend is. Vandaar de moderne uitlating "ik ben wel spiritueel maar niet religieus". Als deze houding zegeviert, sterft de modernistische religie.
De protestantse kerk herschrijft geschiedenis
Ze herschrijven de geschiedenis volgens hun vooroordelen. In religieuze termen betekent dit dat ze geen band hebben met traditie. Ze zijn daarom afgekoppeld van de levensader van de ware religie. Wanneer ze zich zo loskoppelen van de traditie zullen ze alleen het nieuwste religieuze snufje zijn, een rage of aanpassing op de huidige cultuur. Zo'n buitenissige houding kan niet voorzien in religieuze duurzaamheid op de lange termijn.
Cultureel marxisten gebruiken voorbehoedmiddelen en abortus
Ze hebben niet genoeg kinderen om te scholen in hun religie, en die die ze wel hebben wordt vaak geleerd dat keuzevrijheid een grotere deugd is dan toewijding aan of plicht tegenover religie. Dus zij zullen de volgende generatie verliezen aan ofwel de ware religie ofwel heidendom. De protestantse kerk staat moreel verval toe, en dat zuigt de kracht uit de ware religie. Toewijding aan de Kerk vraagt morele reinheid, zelfdiscipline en onthouding. Echte religie vereist zelfdiscipline.
De protestantse kerk stelt geen eisen
De protestantse kerk stelt geen hoge eisen aan zijn volgelingen om religieus te zijn. Vraag een moderne protestant maar eens: "Waarom zou ik naar de kerk moeten gaan?" Wat zou hij antwoorden? "U hoeft niet naar de kerk te gaan. Het is er voor u als u dat wilt. Als het u goed doet, en u er zich beter door voelt, zijn wij hier om u te dienen". En priesters zitten met de handen in het haar en vragen zich af waarom er niemand meer naar de kerk wil. Dat is omdat ze veertig jaar hebben geroepen dat het "geen doodzonde is om niet naar de kerk te gaan. U moet komen als u God lief heeft, niet omdat u hem vreest". Hoewel dit sentiment prijzenswaardig is, moeten ze niet verbaasd zijn als er dan niemand meer naar de kerk komt.
De Steen der Traditie
Veel protestantse bekeerlingen omarmen de traditie van de rooms-katholieke kerk en geven aan dat de Traditie het katholieke geloof anders maakt dan zijn protestantse tegenhanger. Het katholicisme is veel 'rijker' dan alles dat het protestantisme te bieden heeft, aangezien alleen Rome aanspraak kan maken op het apostolische erfgoed en de levende Traditie als een onfeilbare gids om de Heilige Geschriften te interpreteren.
De Roomse is de enige echte Kerk, aangezien alleen Rome aanspraak kan maken op de lijn van apostelen die helemaal terug voert tot Petrus, de steen, uit Mattheüs 16: "Gij zijt Petrus, en op deze steen zal ik mijn Kerk stichten".
Alleen de rooms-katholieke kerk is gebaseerd op en ontsproten uit deze apostolische traditie. Dus "er is geen andere volledig christelijke Kerk dan die die er vanaf het eerste begin is geweest. Door zich los te snijden van deze ononderbroken keten van successie, vanaf de tijd van Petrus, is het protestantisme vanaf het begin af aan al dolende. En gezien het volle wasdom van de 'Moederkerk' was de protestantse hervorming eigenlijk niets meer dan een soort verzetje van een tiener.
Natuurlijk was Martin Luther een zeer belangrijk man, en het is dankzij de Protestantse Revolutie dat Europa mocht uitgroeien tot de technologische en wetenschappelijke supermacht die het nu is. Als er geen scheiding van kerk en staat was geweest dan hadden we waarschijnlijk nog steeds in de Middeleeuwen geleefd.
De protestantse hervorming/revolutie was nodig, en zorgde voor de volgende positieve veranderingen (al deze veranderingen zijn ook inmiddels aangebracht in katholieke landen en kerken):
De Rol van Traditie
Een belangrijke factor is de apostolische lijn en de oudheid van de rooms-katholieke kerk. Maar de Geschriften waren nooit bedoeld om de enige gids te zijn voor alle belijdende gelovigen, voor al wat zij geloven en doen. Geschriften en Traditie horen bij elkaar.
De Geschriften en diens relatie tot de Kerk
Christus liet een kerk na, geen boek, en het is een monumentale actie in de kerk dat de protestanten werken met de doctrine Sola Scriptura (alleen volgens het boek), want dit is onlogisch gezien de vorming van het christelijke canon (oftewel wat wij erkennen als de Geschriften). De Bijbel berust dus op een rotsvaste Kerk.
Gebrek aan begeleiding bij de Geschriften
De Kerk is een noodzakelijke begeleiding bij het interpreteren van de betekenis van de Geschriften. Als de Grondwet, als een relatief simpele menselijke tekst, een Hooggerechtshof nodig heeft als diens interpreterende gids, dan heeft het Heilige Geschrift des te meer een katholieke kerk nodig als diens gids ter interpretatie.
Gebrek aan autoriteit bij interpretatie
De protestantse doctrine van Sola Scriptura leidt tot een 'ingebakken subjectiviteit', aangezien iedereen zonder de Traditie zijn eigen autoriteit wordt bij het interpreteren van de Geschriften. Dit is ontaard in wedijverende interpretaties op de protestantse markt die verschillende stromingen van protestantisme veroorzaken.
Autoriteit en Autoritair
Autoriteit betekent, in al onze dagelijkse ervaringen, een persoon die of instituut dat de macht heeft gekregen om een wet te handhaven. Sola Scriptura is in werkelijkheid een filosofische truc. Een boek kan van nature alleen autoritair zijn, maar geen autoriteit.
Ironisch genoeg was het de eerste Paus, de apostel Petrus, die wees op het duidelijke feit dat de Geschriften niet per se zelfverklarend zijn. Ze kunnen door onverlaten verdraaid worden om een zekere theologische positie mee te steunen (Petrus 3:16).
Protestantisme leidt tot de desintegratie van de Kerk
Een liberale protestantse kerk met weinig of geen autoriteit leidt tot wanorde en draagt dus indirect bij aan de opkomst van tal van sektes/stromingen/denominaties. Er zijn nu meer dan 25.000 protestantse sektes en het aantal stijgt nog.
Liturgische wensen
De hoge liturgie van de kerk (meer waardige rituelen die de protestanten kennen als 'communie') is doodnormaal bij de rooms-katholieke en Oosters-orthodoxe kerken. De hervormde en evangelische protestantse kerken missen een essentieel deel: de volheid en weelde van de hoge kerkelijke liturgie. De traditionele christelijke onderdelen zoals de Mis en Eucharistie zijn essentieel.
Om een katholiek te citeren:
De weelde van de rooms-katholieke liturgie of 'visie' van de rooms-katholieke Kerk is immens. Het is vol van glorie en waardigheid. Het is van eigens verlicht. Maar dat niet alleen: het is aanwezig in de Mis. Maar het zit alleen in de liturgie, dat het hele toneelspel afspeelt en de korst van eindigheid breekt, en we beginnen zowel de hel te zien als de Saffieren Troon. Het is heel moeilijk om deze visie levend te houden in niet-liturgische diensten.
De liturgie is grotendeels hetzelfde, welke katholieke kerk een gelovige ook bezoekt. De katholieken kunnen elke kerk bezoeken en ondervinden dat er over het algemeen dezelfde dienstprogramma's gedraaid worden, er dezelfde symboliek is, en dezelfde rituelen.
Protestantse kerken hebben maar een paar keer per jaar communie, terwijl katholieke het wekelijks houden.
Liefde op het eerste gezicht: Esthetische goddelijkheid en gratie
Vele nieuwe protestantse kerken missen de esthetische goddelijkheid en gratie die een kerk zou moeten hebben. Veel van die kerken lijken eerder op minimalistische winkelcentra, sommige zien er zelfs uit als schuilkelders.
Hoge torenspitsen, prachtige zuilen, gebrandschilderde ramen met afbeeldingen van christelijke heiligen en martelaren van weleer; die dingen zijn ongetwijfeld prachtig om aan te zien. Mensen zijn aangetrokken tot deze volheid van katholiek symbolisme zoals uitgedrukt in de architectonische schoonheid van katholieke kerken.
Wij protestanten spreken terecht van ons kerkgebouw als 'het huis van god', maar onze kerken lijken van binnen eerder een aula, terwijl je onmiddellijk een heel andere sfeer tegemoet komt in katholieke kerken. Die zijn doordrongen van een 'goddelijke aanwezigheid', hebben kaarslicht, knielende heiligen, standbeelden, en prachtige altaars, zelfs als er geen eredienst wordt gehouden.
Protestanten moeten leren dat God aanbidden iets is dat men doet met zijn hele wezen. En protestanten moeten ook leren dat symbolisme in essentie onontkoombaar is.
katholicisme, protestantisme en multiculturalisme/internationalisme/suïcidaal humanisme
De huidige kerkelijke leiders in Europa (zowel katholiek als protestant) zijn voornamelijk internationalisten/multiculturalisten en dus sociaal en theologisch links (protestanten duidelijk meer dan katholieken). Ze zijn meer bezorgd over het welzijn van de jihadisten, vooral de zogenaamde Palestijnen, dan dat van de vervolgde christenen in de wereld.
Ze negeren de vervolgde christelijke minderheden in het Midden-Oosten en Afrika. Dit is onacceptabel en onze toekomstige Europese Kerk zal onze politieke doctrines moeten weerspiegelen. Ze zouden wel barmhartig moeten zijn, maar in de eerste plaats voor andere christenen.
Katholieken zelf geven ook vaak gehoor aan de niet-christelijke aspecten van politiek links. Hun linksheid komt, bot gezegd, vaak voort uit een ongeëvenaarde theologische onwetendheid. Een kerkelijk leider die de essentiële islamitische doctrines van taqiya en naskh niet begrijpt, en de daarmee gepaard gaande dreiging, moet uit zijn post ontzet worden. In de toekomst zal geen enkele multiculturalistische/suïcidaal humanistische kerkelijk leider worden toegestaan om zijn ideologische vergif te verspreiden, want die zullen allemaal vervangen worden door conservatieven. We kunnen het niet toestaan dat suïcidaal naïeve kerkelijke leiders de christenen de islamitische slavernij in verkopen.
De toekomstige Europese Kerk moet zich minder richten op de wensen van het proletariaat en moet zich meer aanpassen aan de Calvinistische overtuigingen wat betreft nationale en plaatselijke nijverheid (dus niet globalistisch kapitalisme). De christelijke linksheid is uiteindelijk gebaseerd op een foutieve theologische aanname: dat God 'een voorkeur heeft voor de armen'. De Geschriften informeren ons echter dat God geen speciaal respect heeft voor personen. Als zodanig weigert het ware christendom om weelde of armoede op te hemelen (Spreuken 30:8-9)
De huidige definitie van het christelijke wereldbeeld zal hervormd worden om te corresponderen met nationalistische doctrines, die het nationale nastreven van welvaart toestaan en die ongelimiteerd onderzoek toestaan naar alle aspecten van wetenschap en techniek (waaronder ook alle aspecten van biologisch onderzoek, reprogenetica etc.).
De paus, de ultieme ridder van het christendom
Zodra er een rechtschapen en conservatieve paus de zetel van Petrus bestijgt, zal het tij zich naar Rome keren. We zullen van alle kanten horen over bekering. De vreugdige uitstraling van deze paus zal bij zijn verschijning onder ons als niet anders gezien kunnen worden dan die van een sterke en rechtvaardige ridder van het christendom. Een Kruisvaarderspaus, een man die de vervolgde Kerk symboliseert en beschermt. Deze nieuwe paus zal een beschermer van heel het christendom zijn, en zal niet bijdragen aan de uitroeiing van het christendom door suïcidaal humanisme.
Eenheid in plaats van diversiteit - spreek de massa aan
De paus spreekt een menigte aan, de verenigde massa's mensen. Er is op deze aarde geen sterker verenigde groep van belijdende christenen dan de katholieken. Een sterke en rechtvaardige paus zou de religieuze autoriteit moeten zijn voor alle christenen, en deels ook de culturele en morele.
Egalitaristisch gedachtegoed (extreme gelijkheid) leidt tot een Kerk zonder autoriteit, wat christenen het repsect dat zij hadden doet verliezen
De protestantse liberale kerk verdedigt en bevordert de aanstelling van vrouwen, en scheiding, abortus, massaverspreiding van anticonceptiepillen, en draagt bij aan het ophemelen van homoseksualiteit (en stelt zelf homoseksuelen aan als priester). Als de kerk lijkt op een minimalistisch winkelcentrum, de vrouwelijke voorganger spijkerbroeken draagt, abortus verdedigt en de massaverspreiding van anticonceptiepillen, en de jihad verdedigt tegen de Israëlieten, en een seksueel actief leven leidt, waar gaat het dan nog over? We moeten terug naar onze katholieke wortels. Wij, de protestantse naties van Europa, moeten niet vergeten dat wij eens allemaal katholiek waren.
Toekomstdoel voor de Europese Protestantse Kerk
Dat doel moet natuurlijk niet zijn om een nieuwe theocratie in te stellen. Europa zal nog steeds overwegend seculier zijn. Maar de primaire rol van de Kerk zal zijn om bij te dragen aan eenheid, door culturele en spirituele mogelijkheden aan te bieden. De Kerk zal wederom worden toegestaan om dat te doen waarvoor het is bedoeld: bevorderen en behouden van culturele eendracht door voorgeschreven rituelen en vieringen. Het christendom is immers de primaire factor die alle Europeanen verbindt. We moeten er daarom naar streven om een verenigde Kerk te maken die ons respect waardig is.
Om een protestantse bekeerling tot het katholicisme te citeren:
Als men mij vraagt wat mij aantrekt tot het katholicisme kan ik niet antwoorden, want het was niet zozeer iets, het was alles. De kunst, de architectuur, de oudheid, de Kerststal, de rol van de mis, de schoonheid van de liturgie... het sociale geweten van de Kerk, zijn profetische rol in onze moderne wereld, de levens van de heiligen, het mysterieuze, de aanwezigheid van Christus, de hele universaliteit -- ik werd er op slag verliefd op -- en perfecte liefde drijft alle angst uit, zo niet alle twijfel.
Liturgie: Dit woord, dat vooral door protestanten vervangen wordt door de Engelse term 'service', dienst, verwijst feitelijk naar een uitgebreid formeel ritueel zoals de katholieke mis/eucharistie.
Eucharistie: De eucharistie, ook wel het Heilige Sacrament, de Heilige Mis of (Prot.) het Heilige Avondmaal genoemd, is het christelijke sacrament of inwijding dat over het algemeen beschouwd wordt als een herdenking van het Laatste Avondmaal, het laatste maal dat Jezus Christus deelde met zijn discipelen voor zijn arrestatie en uiteindelijke kruisiging. De wijding van het brood (kath: hostie) en de beker wijn binnen dit ritueel herdenkt het moment tijdens het Laatste Avondmaal dat Jezus zijn discipelen brood en gaf en zei: "Dit is mijn Lichaam", en hen wijn gaf en daarbij zei "Dit is mijn Bloed".
De Mis: De mis is de gebruikelijk Germaanstalige naam voor de Eucharistische viering in de Latijnse liturgische riten van de katholieke kerk. De term wordt ook gebruikt voor de soortgelijke vieringen in: de Oude Katholieke Kerk (kwam voort uit het Duitse schisma, de tweedeling, in de 19e eeuw), de Anglo-katholieke kerk van de Anglicanen, in veel Lutherse kerken, en een klein aantal Hoge Vieringen van de Methodisten.
De mis en de eucharistie kunnen eigenlijk niet van elkaar gescheiden worden, want die laatste is de centrale handeling - het hoogtepunt - van die eerste.
Kerststal: Een Kerststal is een beeld van de geboorte van Jezus zoals beschreven in het evangelie van Mattheüs en Lucas. Een levende Kerststal, waarbij echte mensen en dieren ingezet worden, tonen ten minste deze figuren: het kindeke Jezus, zijn moeder Maria, en Maria's echtgenoot Jozef. Sommige opvoeringen laten ook andere figuren uit de bijbelverhalen zien, zoals de schaapsherders, de drie koningen, en engelen.
Sommige aspecten van dit toneel zijn onderdeel geworden van zowel katholieke als protestantse kerkdiensten waar kinderen vaak de rol van de bijbelfiguren spelen in de Kerststal. De Kerststal en toneelspellen, tot aan de levende Kerststal, kwamen uiteindelijk terecht op openbare scholen. Vandaag de dag worden zulke voorstellingen bekritiseerd vanwege de scheiding van kerk en staat.
Verder leesmateriaal - boeken:
1. New Catholics
2. Where Peter Is
Bronnen
1. Idem, p 9, 56, 59, 82, 128, 131.
Het christendom omarmen zal op vrijwillige basis zijn (onder normale omstandigheden). Mensen die ervoor kiezen atheïsten te zijn zullen gelijke rechten genieten. Maar het onderwijsaanbod en overheidsbeleid zal een cultureel conservatief beleid propageren: Europees traditionalisme/christendom zoals de Europese beleiden 40-60 jaar geleden.
Voorbereiding op het Grote Europese christelijke Congres
We kunnen geen Vaticaan hebben dat aan de voeten van de islamitische ummah ligt, of een Vaticaan dat zijn eigen vernietiging zonder weerstand in de hand werkt. We moeten het Vaticaan daarom ontdoen van de corrupte en eventueel suïcidale leden, en verzekeren dat we kerkelijke leiders hebben die geloven in een duurzaam en zelfverzekerd Europees christendom. We hebben een soort christendom nodig dat gelooft in het fundamentele concept van zelfverdediging, en dat de wil en de ambitie heeft om te overleven. We hebben christelijke leiders nodig die bereid zijn om op te roepen tot defensieve Kruistochten als enige van onze christelijke broeders in de toekomst worden bedreigd door jihad. Europese kerkleiders moeten niet bang zijn om de media, politiek en defensie te benaderen en actie te eisen.
Het Grote Christelijke Congres
Er zal een christelijk Congres gehouden worden met militaire, politieke en kerkelijke leiders. Het doel van het congres zal zijn om een basis te leggen voor een toekomstig cultureel en spiritueel platform voor het christendom in Europa. De Kerk zal veel concessies moeten doen maar zal daarvoor in plaats vele privileges ontvangen.
Gegeven privileges
De Kerk zal een monopolie krijgen op 'publieke aangelegenheden' (onderwijs en overheidsbeleid), en het christendom zal de enige officiële staatsreligie zijn in Europese landen, net zoals bij de Europese beleiden 40-60 jaar geleden.
De Kerk zal een aantal zetels in het nieuwe parlement ontvangen maar geen vetorechten. Ze hebben het recht en de plicht om op te roepen tot militaire Kruistochten als er een of andere christelijke minderheid in een andere deel van de wereld bedreigd wordt door de jihad. Hun advies moet dan in overweging worden genomen door militaire leiders en politici.
Ze zullen het recht en de plicht hebben om onze legers erin bij te staan in de Kruistochten te plannen om onze christelijke broeders in het Midden-Oosten te bevrijden, maar die kunnen ook elders helpen, zoals bijvoorbeeld in de Filippijnen of in Soedan etc als zulke hulp al is aangevraagd door andere christelijke leiders. Het is van essentieel belang dat wij, de toekomstige conservatieve leiders van West-Europa, zo snel als menselijk mogelijk is militaire steun sturen naar de leider van Zuid-Soedan, de vrome katholieke christen Salva Kir, die al tientallen jaren tegen de jihad vecht. Zuid-Soedan zal misschien verloren gaan aan de duisternis van de islam als we geen hulp bieden.
Concessies
De Kerk en kerkelijke leiders mogen op geen enkele wijze invloed uitoefenen op niet-culturele politieke zaken. Dit betreft wetenschap, onderzoek & ontwikkeling, en alle niet-culturele zaken die Europa in de toekomst zullen dienen. Het zal ook betrekking hebben op alle velden met betrekking tot beleid over voortplanting/geboorte/vruchtbaarheid en aanverwante zaken van wetenschappelijk belang (reprogenetica). Het zal de Kerk niet worden toegestaan om 'humanisme' te gebruiken om Europa verder op zijn voormalig fanatieke egalitaristische pad te duwen of zijn invloed te gebruiken om te pleiten voor het voortzetten van de suïcidale en irrationele ontwikkelingshulp. Verder mag de Kerk geen invloed hebben op binnenlandse zaken wat betreft de binnenlandse veiligheid, ook niet op de doodstraf of nieuw afgedwongen beperkingen op immigratie- en asielregelingen.
De Europese Kerken zullen hervormd worden
De huidige Europese Kerk, in zijn fanatieke egalitarisme, zelfhaat en suïcidaliteit, zal hervormd worden, zelfs al moeten we daarvoor terug naar onze wortels, naar het Vulgaat, de Versio Vulgata [1] of de originele versie van de Bijbel van vóór de King James-bijbel [2], naar die die nog een christendom presenteerde dat zelfverdediging tegen de ketterse moslims propageert.
Onze onbelezen, luie cultuur is overgewaaid naar veel belijdende christenen die die denkwijze van de pacifistische egalitaristen hebben omarmd. Zij zijn bereid om een aangepaste versie van de Bijbel te lezen, pacifistisch, genderneutraal, en zij missen dat wat God heeft gezegd zodat zij hun plichten kunnen blijven negeren wat betreft de huidige Kruistocht (zelfverdediging). Onze moderne (per)versie van de Bijbel is geschreven door mensen die 'dynamische equivalentie' gebruiken. Oftewel, ze vertellen u hun interpretatie en hun doctrine, NIET wat er echt in de manuscripten staat. Dit kan worden bevestigd door een kijkje te nemen naar de pacifistische, fanatiek egalitaire en genderneutrale taal die de moderne Kerk uitslaat. Zulk fanatiek egalitarisme, gendergelijkheid en pacifisme stond nergens in de originele teksten, in de originele Bijbel. Het is een modern, feministisch en cultureel relativistisch concept geworden, voortgebracht door de marxistische revolutie.
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Vulgate
2. https://en.wikipedia.org/wiki/King_james_bible
Het volgende essay van Phillip Longman legt verder uit wat de West-Europese rechtse intellectuelen al meer dan 20 jaar hebben geroepen. Het patriarchaat zal terugkeren. De enige vraag voor West-Europa is: Zal het toekomstige Europa gedomineerd worden door een islamitisch of christelijk patriarchaat? Zal het de Europese conservatieven lukken om de macht te grijpen door militaire overmacht of een staatsgreep, voordat de cultureel marxisten en de andere suïcidale liberalen het klaarspelen om de volkeren van Europa de islamitische slavernij in te verkopen? We hebben nog slechts 20-70 jaar voordat we demografisch worden overweldigd door de hordes van de islam. Demografie maakt de dienst uit en tenzij we alle moslims in de komende 20-70 jaar kunnen deporteren van Europees grondgebied, is Europa verloren.
We hopen ten zeerste dat de multiculturalistische regimes van West-Europa zullen capituleren voor de conservatieve machten, op een redelijk vreedzame manier, voordat de hoofdsteden van Europa nogmaals in puin zullen liggen. Helaas wordt onze hoop overschaduwd door een instinct dat ons vertelt dat zij niet zullen willen overgeven, net zoals wij ons niet gewonnen geven.
Europa zal nogmaals branden en door de straten zullen rivieren van bloed stromen, dat van patriotten, tirannen en verraders. Maar uit de as zal er een nieuwe Europese culturele Renaissance verrijzen. De islam en het marxisme zullen niet overwinnen.
De terugkeer van het Patriarchaat
Door Phillip Longman
"Als wij zouden kunnen overleven zonder een vrouw, burgers van Rome, zouden we ons allemaal ontdoen van die last". Zo sprak de Romeinse generaal, politicus en ambtenaar Quintus Caecilius Metellus Macedonicus in 131 voor Christus. Maar, zei hij, de dalende geboortecijfers noodzaakten de Romeinse mannen om hun plicht tot voortplanting te vervullen, hoe irritant de Romeinse vrouwen ook waren geworden. "Aangezien de natuur het zo heeft bepaald dat we niet comfortabel zonder hen kunnen, moeten we plannen voor onze uiteindelijke overleving in plaats van tijdelijk plezier".
Aangezien het aantal mensen op de wereld meer dan zes keer zoveel is geworden in de laatste 200 jaar, zal de moderne geest simpelweg aannemen dat mannen en vrouwen, hoe zeer ze ook vervreemd zijn van elkaar, altijd genoeg kinderen zullen produceren om de bevolking te doen groeien -- tenminste totdat ziekte of hongersnood opspeelt. Dit is een aanname die niet alleen strookt met onze lange ervaring met een wereld die steeds dichter bevolkt wordt, maar die ook de steun heeft van zulke invloedrijke denkers als Thomas Malthus en zijn moderne volgelingen
Maar toch hebben de goed doorvoede, gezonde, vreedzame bevolkingen van over de hele wereld al generaties lang te weinig kinderen geproduceerd om een bevolkingsdaling te voorkomen. En dat terwijl er dramatische verbeteringen zijn in kindersterfte, wat ervoor zorgt dat er nu veel minder kinderen nodig zijn om bevolkingsdaling te voorkomen (slechts 2,1 per vrouw in moderne samenlevingen). In land na land dalen de geboortecijfers tot onder vervangingsniveau - van China, Japan, Singapore en Zuid-Korea tot Canada, de Caraïben, heel Europa, Rusland, en zelfs delen van het Midden-Oosten.
Uit angst voor een toekomst waarin de ouderen met meer zijn dan de jongeren, doen veel regeringen er alles aan om mensen aan te moedigen om kinderen te nemen. Singapore sponsort 'speed dating' bijeenkomsten in de hoop om drukke zakenlieden bij elkaar te brengen zodat ze kunnen trouwen en voortplanten. Frankrijk biedt gulle belastingvoordelen voor mensen die een gezin willen stichten. In Zweden financiert de staat kinderopvang om de spanning tussen werk en gezinsleven te verlichten. Maar, hoewel zulke expliciet kindvriendelijke beleiden mensen kunnen aansporen om jonger te beginnen met kinderen nemen, is er weinig bewijs dat het mensen aanspoort om meer kinderen te nemen dan ze anders zouden doen.
Al zo ver terug in de tijd als het Romeinse Rijk hebben overheden ondervonden dat als de culturele en economische situatie het ouderschap ontmoedigen, dat dan zelfs een dictator mensen niet kan dwingen om heen te gaan en zich te vermenigvuldigen.
Door de vele eeuwen aan menselijke geschiedenis zijn er vele voorbeelden van mensen, of klassen van mensen, die ervoor kozen om de kosten van het ouderschap te vermijden. Jazeker, dalende geboortecijfers zijn een terugkerende trend in menselijke beschavingen. Waarom zijn mensen dan niet lang geleden al uitgestorven? Kort gezegd: het Patriarchaat.
Een patriarchaat wil niet per se zeggen dat mannen de baas zijn. Nee, het is een specifiek systeem van waarden dat mannen niet alleen noodzaakt om te trouwen, maar om vrouwen van goede huize te trouwen. Het concurreert met vele andere mannendromen van het goede leven, en alleen daarom al keert het steeds terug in cycli. Maar voor het afkalft is het een cultureel regime dat ertoe dient om geboortecijfers hoog te houden onder de rijken, terwijl het ook de ouderlijke investering in hun kinderen maximaliseert. Geen enkele geavanceerde beschaving heeft zonder gekund.
Door een proces van culturele evolutie hebben de maatschappijen die dit specifieke sociale systeem hebben aangenomen - dat veel meer inhoudt dan simpelweg 'dat mannen regeren' - hun bevolking laten groeien, en daarmee hun macht, terwijl de [maatschappijen] die dat niet hebben aangenomen ofwel worden verslagen ofwel geabsorbeerd. Deze cyclus in de menselijke geschiedenis mag dan vervelend zijn voor de verlichten, maar het zal weer een comeback maken.
De Conservatieve babyboom
Het historische verband tussen patriarchaat, bevolking en macht heeft vergaande gevolgen voor onze eigen tijd. Zoals de VS nu ontdekt in Irak is demografie nog steeds macht. Slimme bommen, lasergestuurde raketten en onbemande robotvoertuigen kunnen de geweldsdaden van een hegemonie ver laten strekken. Maar als het er op aan komt is het nog altijd het aantal soldaten dat de geschiedenis verandert. Zelfs met een geboortecijfer rond het vervangingsniveau heeft de VS niet genoeg mensen om een imperialistische rol in de wereld te behouden. Landen zoals China, Duitsland, Italië, Japan en Spanje, waarin gezinnen met maar één kind nu de norm zijn, hebben een hoge kwaliteit menselijk kapitaal, maar dat is letterlijk te zeldzaam om op het spel te zetten.
Dalende geboortecijfers zijn ook verantwoordelijk voor de vele financiële en economische problemen waar we tegenwoordig over horen op het nieuws. De langetermijnfinanciering van sociale zorgstelsels, privé-pensioenen en gezondheidszorg heeft weinig te maken met de levensduur van de gebruikers. De levensverwachting op hoge leeftijd is eigenlijk weinig gestegen, en die is in de VS in de afgelopen dertig jaar steeds minder hard gestegen. In plaats daarvan is de steeds schevere verhouding tussen werkenden en gepensioneerden overweldigend veroorzaakt door werkenden die nooit zijn geboren. En als overheden de belastingen op de krimpende beroepsbevolking verhogen om de groeiende last van ouderenzorg te dragen, kunnen jonge stellen concluderen dat zij zich minder snel kinderen kunnen veroorloven dan hun ouders konden, en dat zet op zijn beurt weer een spiraal in gang van vergrijzing en bevolkingsdaling.
Dalende geboortecijfers veranderen ook het nationale temperament. In de VS was het percentage van de vrouwen die geboren zijn in de jaren '30 en kinderloos bleven bijna 10 procent. Ter vergelijking: bijna 20 procent van de vrouwen geboren in de late jaren '50 bereikt het einde van hun leven zonder ooit kinderen te hebben gehad. Het sterk gegroeide kinderloze aandeel van de bevolking, onder wie disproportioneel veel feministen en lieden van de tegencultuur van de jaren '60 en '70, zal geen genetische erve achterlaten. Noch zal hun emotionele of psychologische invloed op de volgende generatie zo ver reiken als die van hun ouders.
Ondertussen zorgen gezinnen met maar één kind voor uitsterving. Een enigst kind vervangt één van zijn of haar ouders, maar niet beiden. En gezinnen met één kind dragen ook niet veel bij aan de toekomstige bevolking. De 17,4% van de babyboomers die maar één kind hadden droegen voor slechts 7,8% bij aan de in de volgende generatie geboren kinderen. Daarentegen stamt bijna een kwart van de kinderen van de babyboomers af van de slechts 11 procent van de vrouwelijke babyboomers die 4 of meer kinderen hadden. Deze situatie leidt tot de opkomst van een nieuwe maatschappij wiens bevolking disproportioneel zal afstammen van ouders die niets wilden weten van de trends die vroeger kinderloosheid en kleine gezinnen de norm hebben gemaakt. Deze [ouders hebben] normen en waarden zoals een traditionele, patriarchale religie aanhangen, en een sterke identificatie met volk en natie.
Deze dynamiek helpt bijvoorbeeld te verklaren hoe de Amerikaanse cultuur langzaam verschuift van seculier individualisme naar religieus fundamentalisme. In de staten die in 2004 op president George W. Bush hebben gestemd liggen de geboortecijfers 12 procent hoger dan in de staten die voor John Kerry stemden. Dit helpt ook verklaren waarom er bij de gewone Europese burgers een groeiend volksverzet is tegen zulke kroonjuwelen van seculier liberalisme als de EU. Het blijkt dat de Europeanen die zich eerder identificeren met 'wereldburgerschap' ook die zijn die in alle waarschijnlijk niet aan kinderen zullen beginnen.
Betekent dit dat de huidige intelligente maar langzaam aanwassende beschavingen met uitsterven bedreigd zijn? Waarschijnlijk niet, maar alleen omdat hen een dramatische, door demografie gedreven cultuurverschuiving te wachten staat. Zoals al vele malen eerder is gebeurd in de geschiedenis is het een transformatie die plaatsvindt als seculiere en libertarische delen van de maatschappij zich niet voort willen planten, en dus mensen met meer traditionele, patriarchale waarden automatisch de beschaving overerven.
Al zover terug als in de tijd van de Oude Grieken en Romeinen concludeerden vele van de gegoede leden van de maatschappij dat investering in kinderen geen voordeel opleverde. Kinderen werden eerder gezien als een dure hindernis voor zelfontplooiing en prestatie. Maar, hoewel deze houding leidde tot het uitsterven van een aantal individuele bloedlijnen, leidden ze niet tot het uitsterven van de maatschappij als geheel. In plaats daarvan kwam er een proces van culturele evolutie, een stel normen en waarden dat ruwweg beschreven kan worden als het Patriarchaat.
Demografie spant de kroon
In de oertijd hebben de meeste beschavingen voortplanting zeker niet verplicht, want ze moesten voorkomen dat ze sneller vermenigvuldigden dan de wilde dieren waarop ze joegen. Inderdaad, in bijna alle beschavingen van jagers en verzamelaars die lang genoeg hebben overleefd om bestudeerd te worden door antropologen, zoals de Inuit en de bosjesmensen op Tasmanië, vindt men gebruiken die op een of andere manier bevolkingsgroei ontmoedigen. Deze waren, in verschillende combinaties, laat trouwen, genitale verminking, abortus en kindermoord. Sommige vroege beschavingen van jagers en verzamelaars beperkten de bevolkingsgroei waarschijnlijk ook door vrouwen vooraanstaande posities te geven. Door ten minste een aantal vrouwen de rollen van bijvoorbeeld priesteres, sjamaan, orakel, kunstenaar en zelfs krijger te geven kon men zinvolle alternatieven voor moederschap creëren en daardoor de algemene geboortecijfers binnen de perken houden.
Tijdens de eeuwen voordat landbouw opkwam was er weinig of geen militaire reden om hoge geboortecijfers aan te moedigen. Oorlog en verovering leverden de maatschappij weinig goeds op. Er waren geen graanschuren om te plunderen, er was geen vee om te stelen, geen nut voor slaven behalve seksuele slavernij. Maar met de komst van de Neolitische revoluie van landbouw en veeteelt, ongeveer 11.000 jaar geleden, veranderde dat alles. De cultivering van gewassen en het temmen van dieren leidde tot enorme groei in voedselvoorraden. Het overschot aan voedsel zorgde ervoor dat steden konden groeien, en maakte meer mensen vrij om te werken aan grote projecten zoals pyramides bouwen en een schrift ontwikkelen om de geschiedenis vast te leggen. Maar de grootste verandering die de landbouwrevolutie teweeg bracht was dat het bevolking deed vertalen naar macht. Door de relatieve overloed aan voedsel ontdekten meer en meer beschavingen dat de grootste demografie bedreiging voor hun overleving niet langer een bevolkingsoverschot zou zijn, maar een tekort.
Op dat moment konden maatschappijen met een hoog geboortecijfer aan kracht en aantallen aanwassen in plaats van te verhongeren, en ze begonnen zij die lagere geboortecijfers hadden te bedreigen. Op meer en meer plekken ter wereld vormden snel fokkende stammen zich tot naties en rijken, en ze vaagden de overgebleven langzaam groeiende stammen van jagers en verzamelaars weg. Het maakte veel uit dat je krijgers fel en dapper waren in de strijd; het maakte nog veel meer uit dat je er een heleboel had.
Dat was de les die koning Pyrrhus leerde in de 3e eeuw voor Christus, toen hij zijn Griekse legers naar het Italiaanse schiereiland marcheerde en de Romeinen wilde bevechten. Pyrrhus behaalde eerst een overwinning bij de grote slag om Asculum. Maar dat was, zoals het gezegde gaat, een 'Pyrrhische overwinning', en Pyrrhus kon alleen maar concluderen: "nog zo'n zege over de Romeinen en wij gaan ten onder". De Romeinen, die zich destijds veel sneller voortplantten dan de Grieken, bleven versterking sturen - "zoals vanuit een fontein die continu uit de stad stroomt", aldus de Griekse historicus Plutarchus. Hopeloos in de minderheid zijnde verloor Pyrrhus al snel de oorlog, en Griekenland werd, na een lange periode van bevolkingsafname, uiteindelijk een geplunderde kolonie van Rome.
Zoals de moderne goed doorvoede naties ondervonden de oude Griekse en Romeinse rijken dat hun elites alle interesse hadden verloren in de sleur van het gezinsleven. Rond 140 voor Christus, net toen Griekenland moest capituleren voor de Romeinse macht, schreef de Griekse historicus Polybius: "In onze tijd werd heel Griekenland geteisterd door een schaarste aan kinderen en een algemeen verval in de bevolking. Dit kwaad groeide snel in ons, en zonder al te veel aandacht te trekken, doordat onze mannen aangetast werden door een passie voor geld en uiterlijk vertoon en de pleziertjes van een ledig leven". Maar, net als bij beschavingen wereldwijd, was het patriarchaat, voor zo lang als het kon worden behouden, de sleutel tot een stabiele bevolking en, daarmee, de machtspositie.
Vader weet wat het beste is?
Patriarchale beschavingen zijn er in vele soorten en ontwikkelen zich door verschillende stadia. Wat ze gemeen hebben zijn gebruiken en houdingen die samen dienen om het geboortecijfer te maximaliseren en tevens de ouderlijke investering in de volgende generatie. Een van deze, misschien wel de belangrijkste houding, is de stigmatisering van 'onwettige' kinderen. Een van de manieren waarop het patriarchaat is afgekalft in ontwikkelde samenlevingen is de groeiende acceptatie van buitenechtelijke kinderen, wat bijvoorbeeld in Scandinavië de norm is geworden.
Onder het patriarchaat kunnen 'bastaarden' en ongehuwde moeders niet worden getolereerd omdat die de vaderlijke investering in de volgende generatie ondermijnen. Onwettige kinderen nemen de naam van hun vaders niet aan, en zo zullen die vaders, als ze al bekend zijn, geneigd zijn geen verantwoordelijkheid te nemen voor hen. De 'wettige' kinderen, daarentegen, worden een bron van trots of schaamte voor hun vaders en bloedlijn. Het idee dat wettige kinderen bij de familie van hun vader horen en niet die van hun moeder geeft, hoewel het geen biologische reden heeft, veel mannen sterke emotionele redenen om kinderen te willen, en om te willen dat hun kinderen erin slagen hun erve door te geven. Het patriarchaat zorgt er ook voor dat mannen kinderen willen blijven krijgen tot ze ten minste één zoon produceren.
Nog een sleutel tot het evolutionaire voordeel van het patriarchaat is hoe het vrouwen straft die geen huwelijk en kinderen willen. Slechts een paar decennia geleden werden zulke vrouwen in de Engelstalige wereld 'spinsters', ouwe vrijsters, genoemd, zelfs door hun eigen moeders, en ze werden beklaagd voor hun onvruchtbaarheid of veroordeeld voor hun zelfzuchtigheid. Het patriarchaat maakte de motivatie om te trouwen en full-time moeder te worden erg groot omdat het vrouwen weinig wenselijke alternatieven bood.
Natuurlijk kan een maatschappij die georganiseerd is volgens die principes wellicht door de tijd heen ontaarden in vrouwenhaat, en uiteindelijk steriliteit, zoals gebeurde in zowel het oude Griekenland als Rome. In meer recente tijden is het patriarchaat ook nauwelijks bestand gebleken tegen kapitalisme, dat er geld uit sleept om de vrouwelijke beroepsbevolking van het huis naar de werkvloer te verplaatsen. Maar zolang als het patriarchale systeem voorkomt dat we toegeven aan deze gevaren, zal het een grotere hoeveelheid kinderen produceren, en ogenschijnlijk ook kinderen van betere kwaliteit, meer dan maatschappijen die op andere principes gestoeld zijn; en dit is het enige waar de evolutie om geeft.
Deze bewering is controversieel. Vandaag de dag associëren we het patriarchaat immers met het afschuwelijke misbruik van vrouwen en kinderen, met armoede en gefaalde staten. Wat ons te binnen schiet zijn Talibani rebellen of moslimfanatici in Nigeria die een overspelige vrouw stenigen. Maar dit zijn voorbeelden van onzekere maatschappijen die tot mannelijke tirannie zijn verworden, en die zijn niet representatief voor de vorm van het patriarchaat die in de menselijke geschiedenis heeft gezorgd voor evolutionair voordeel. Onder een waar patriarchaal systeem, zoals het vroege Rome of het 17e-eeuwse protestantse Europa, hebben vaders een sterke reden om actief interesse te tonen in de kinderen die hun vrouwen baren. Dat is wegens het feit dat zodra mannen zichzelf gaan zien en door anderen worden gezien als de erven in een patriarchale lijn, dat het dan direct op hun eigen status en eer terugslaat wat er van de kinderen terecht komt.
Onder het patriarchaat stijgt de investering van vrouwen in hun kinderen ook. De feministische econoom Nancy Folbre heeft opgemerkt dat "patriarchale controle over vrouwen hun specialisatie in voortplantingsactiviteiten vergroot, met belangrijke gevolgen voor zowel de kwantiteit als de kwaliteit van hun investeringen in de volgende generatie". Die gevolgen zijn naar verluidt: meer kinderen die meer aandacht krijgen van hun moeder, die, omdat ze weinig andere manieren van zingeving in hun leven hebben, er vaardiger in worden om hun kinderen veilig en gezond te houden. Zonder dat men deze strategie aan hoeft te hangen kan men observeren dat zo'n maatschappij op een uiterst effectieve wijze is gestuit om het risico van demografische achteruitgang te verminderen zodra het vrouwen in principe drie opties voorschotelt - een non worden, een hoer worden, of een man trouwen en kinderen baren.
Patriarchaat en zijn makke
Het patriarchaat mag dan evolutionaire voordelen hebben, maar niets kan de overleving van een gegeven patriarchale maatschappij garanderen. Een van de redenen is dat mannen de lasten van het patriarchaat beu worden. Romeinse aristocraten, bijvoorbeeld, werden uiteindelijk zo onwillig om de last op zich te nemen om een gezin te leiden dat keizer Augustus uiteindelijk genoodzaakt was om een fikse vrijgezellenbelasting op te leggen en mensen die ongehuwd en kinderloos bleven op andere manieren te straffen. Het patriarchaat mag dan zijn voordelen bieden, maar die verbleken in vergelijking met de geneugten van het vrijgezellenbestaan in een luxueuze maatschappij - comfortabel doorgebrachte avonden aan banketten en met vrienden discussiëren over sport, oorlogsverhalen vertellen, of doorgebracht met aantrekkelijke maîtresses, danseresjes of kloeke courtesanes.
Vrouwen hebben natuurlijk ook reden om moe te worden van het patriarchaat, vooral als mannen zelf niet langer hun patriarchale taken vervullen. De geschiedkundige Suzanne Cross merkt aan dat Romeinse vrouwen van alle standen tijdens de decennia van de Romeinse burgeroorlog moesten leren om voor langere tijd zonder hun mannen te overleven, en daardoor een nieuw gevoel van onafhankelijkheid en individualiteit ontwikkelden. Weinig vrouwen van de hogere klassen zouden instemmen een man met losse handjes te trouwen. Overspel en echtscheiding verspreidden zich.
Vaak is het enige dat de patriarchale familie overeind houdt het idee dat diens leden de eer van een lange en edele bloedlijn hooghouden. Maar zodra een maatschappij kosmopolitisch wordt, en het leven razendsnel wordt en vervuld van nieuwe ideeën, nieuwe mensen en nieuwe luxe, dan begint dit eergevoel en de binding met 's mans voorouders te vervagen, en daarmee elke notie van de noodzaak zich voort te planten. "Als het algemene gedachtegoed van een zeer gecultiveerde bevolking de kwestie van 'kinderen krijgen' begint te zien in voors en tegens", zo observeerde de Duitse historicus en filosoof Oswald Spengler, "dan is het grote keerpunt gekomen".
De terugkeer van het patriarchaat
Maar dat keerpunt betekent niet noodzakelijkerwijs de dood van een beschaving, slechts diens transformatie. Uiteindelijk stierven bijvoorbeeld de steriele, seculiere adellijke families van het Romeinse Rijk, en met hen hun voorouderlijk idee van Rome. Maar dat wat ooit het Romeinse Rijk was geweest bleef bevolkt. Alleen de bevolkingssamenstelling veranderde. Bijna automatisch werd het hersticht door nieuwe, uiterst patriarchale familie-eenheden, vijandig tegenover de seculiere wereld en door het geloof aangespoord om ofwel heen te gaan en zich te vermenigvuldigen, ofwel toe te treden tot een klooster. Uit deze veranderingen kwam een feodaal Europa, maar niet het einde van Europa, noch het einde van de Westerse beschaving.
Mogelijk zullen we deze eeuw een soortgelijke transformatie meemaken. In het huidige Europa, bijvoorbeeld, is er een sterk verband tussen hoe veel kinderen verschillende mensen hebben en onder welke omstandigheden, en wat hun opinies zijn over een wijd scala aan politieke en culturele opvattingen. Bijvoorbeeld: wantrouwt u het het leger? Dan is er, volgens de enquête gehouden door de demografen Ronny Lesthaeghe en Johan Surkyn, minder kans dat u getrouwd bent en kinderen heeft - of ooit zult trouwen en u zult voortplanten - dan mensen die aangeven geen bezwaar te hebben tegen het leger. Of, nogmaals, vindt u softdrugs, homoseksualiteit en euthanasie acceptabel? Gaat u zelden of nooit naar de kerk? Om een of andere reden leefden mensen die ja antwoordden op die vragen vaker alleen, of in andere kinderloze samenwoningsverdragen, dan mensen die nee antwoordden.
Het grote verschil in geboortecijfers tussen seculiere individualisten en religieuze of cultureel conservatieven voorspelt een immense en door demografie gedreven verandering in moderne maatschappijen. Kijk bijvoorbeeld eens naar de demografie van Frankrijk. Van de Franse vrouwen die in de vroege jaren '60 zijn geboren heeft minder dan een derde 3 of meer kinderen. Maar deze duidelijke minderheid van Franse vrouwen (hoogstwaarschijnlijk katholieken of moslims) produceerden meer dan 50 procent van alle kinderen die die generatie werden geboren, vooral omdat zo veel van hun tijdgenoten maar één kind hadden of helemaal geen.
Veel kinderlozen van middelbare leeftijd krijgen oprecht spijt van de keuzes in levensstijl die leiden tot het uitsterven van hun bloedlijn, maar ze hebben geen zonen en dochters om hun nieuw opgedane wijsheid mee te delen. De meerderheid aan burgers die maar één kind hebben kunnen weliswaar rijkelijk investeren in de scholing van dat kind, maar een enigst kind vervangt slechts één ouder, niet beide. Ondertussen zullen de nazaten van ouders die drie of meer kinderen hebben in de volgende generaties enorm in de meerderheid zijn, en daarmee de normen en ideeën die hun ouders ertoe aanzetten om een groot gezin te stichten.
Men kan stellen dat de geschiedenis, en met name de Europese geschiedenis, vol staat met revoluties van kinderen tegen hun ouders. Kunnen de Europeanen van morgen, zelfs al zijn ze opgevoed in patriarchale, religieus gezinde huishoudens, een volgende generatie van '68 blijken te zijn?
Het onderscheidende verschil is dat tijdens het naoorlogse tijdperk bijna alle lagen van de bevolking trouwden en kinderen kregen. Sommigen hadden meer kinderen dan anderen, maar de verschillen in gezinsgrootte tussen de religieuzen en seculieren waren niet zo groot, en kinderloosheid was zeldzaam. Vandaag de dag, daarentegen, is kinderloosheid gewoon, en zelfs stellen met kinderen hebben er normaliter maar één. De kinderen van morgen zullen daarom, in tegenstelling tot leden van de naoorlogse generatie babyboomers, voor een groot deel de nazaten zijn van een in verhouding klein en cultureel conservatief deel van de bevolking. Natuurlijk zal een aantal lieden van de komende generatie mogelijk de waarden van hun ouders verwerpen, zoals altijd gebeurt. Maar als ze rondkijken op zoek naar andere secularisten van de tegencultuur met wie ze een gemene zaak hebben, zullen ze ontdekken dat de meeste van hun mogelijke medereizigers letterlijk nooit geboren zijn.
Ontwikkelde beschavingen worden steeds patriarchaler, of ze nu willen of niet. Naast de grotere geboortecijfers onder de conservatieve delen van de maatschappij zal ook het afkalven van de verzorgingsstaat, dat wordt veroorzaakt door een vergrijzende bevolking en bevolkingsafname, de [conservatieve] elementen van de maatschappij een voordeel in hun overleven geven, en daardoor nog hogere geboortecijfers teweeg brengen. Terwijl overheden steeds meer functies die ze ooit van het familieleven hebben afgepakt terug geven, met name de verzorging van ouderen, zullen mensen merken dat ze meer kinderen nodig hebben om hun oude dag te garanderen, en ze zullen proberen om hun kinderen aan hen te binden door ze traditionele religieuze waarden in te prenten zoals het bijbelse gebod om uw vader en moeder te eren.
Maatschappijen die tegenwoordig het meest seculier zijn, en het gulst met hun ondergefinancierde verzorgingsstaten, zullen het meest onderhevig zijn aan religieuze oplevingen en de wedergeboorte van het patriarchale gezin. De absolute bevolkingsaantallen van Europa en Japan zullen dan wel drastisch dalen, maar de overgebleven bevolking zal in proces dat sprekend lijkt op het overleven van de sterkste, aangepast zijn op een nieuwe omgeving waarin niemand meer op de overheid zal rekenen om het gezin te vervangen, en waarin een patriarchale God de familieleden zal opdragen om hun individualisme te onderdrukken en zich te onderwerpen aan de Vader.
Wanneer wij, de cultureel conservatieven, binnen 20 tot 70 jaar politieke en militaire controle krijgen in West-Europese landen, zullen we de patriarchale structuren herstellen door bepaalde matriarchale fundamenten gedeeltelijk te deconstrueren. Hiermee zorgen we voor het voortbestaan van het kerngezin en vele andere andere zaken. Dit moet niet worden gedaan door buitensporige regelgeving, door middel van een verbod voor vrouwen om invloedrijke posities te bekleden (met uitzondering van de gebieden met betrekking tot immigratie, veiligheid en bepaalde andere segmenten [want daar moeten vrouwen geen invloed over krijgen]). De marxistische ideologen van de Frankfurter Schule begrepen dat de kracht van het patriarchaat binnen het kerngezin ligt. Om dit te illustreren kijken we naar het Japanse en Zuid-Koreaanse beleid. Ze hebben geen enkele wet die vrouwen direct verbied om invloedrijke posities te hebben (zoals premier of directeur van een bedrijf). Toch zijn ze traditionele, patriarchale en zeer succesvol samenlevingen. Het is duidelijk dat de marxisten niet zijn geslaagd in Japan en Zuid-Korea zoals ze wel zijn geslaagd in West-Europa en de VS. De marxisten wisten dat ze om het patriarchaat te kunnen deconstrueren de structuur van het kerngezin moesten ondermijnen en delegitimeren. Voor een marxist is het kerngezin niets meer dan een miniatuurmodel van een onderdrukkende staat. Door de implementatie van maatregelen die de relevantie van het kerngezin zullen versterken zullen we zorgen voor aanzienlijke en verreikende resultaten en het zal niet nodig zijn om populaire feministische doctrines direct te verbieden. Zodra vrouwen opnieuw worden geconditioneerd door middel van rechtvaardige instituties, en zullen opgroeien in een sterk en verenigd gezin onder leiding van een zelfverzekerde patriarch, dan zullen zij hun plaats in de samenleving kennen en is verdere regelgeving overbodig. Het direct verbieden van een veelheid aan populaire feministische wetten is geen verstandige aanpak, omdat het zou worden bestempeld als despotisch en ons op de lange termijn zou ondermijnen. In plaats daarvan moeten we EEN PAAR strategische wetten veranderen die zullen fungeren als indirecte force multipliers [krachtvermeerderaars]. De belangrijkste regelgeving die we moeten veranderen is een wet die garandeert dat de vader altijd de voogdij over het kind krijgt. Het is de meest essentiële wet die zal fungeren als een positief domino-effect. De tweede wet die moet veranderen moet een verordening zijn dat fysieke tuchtmethoden strafbaar zijn. Dit zal zorgen voor orde in het gezin en binnen onze scholen. Uiteraard zal fysieke straf niet verheerlijkt worden en mag deze alleen worden gebruikt onder extreme omstandigheden. Maar het is van essentieel belang dat het niet langer wordt beschouwd als een strafbaar feit. De derde wet zal de afschaffing zijn van een wet met betrekking tot het huwelijk. De wet die de zogenaamde "snelle scheidingen" vergemakkelijkt. Er zullen andere essentiële en strategische wetten moeten veranderen, maar we moeten het beperken tot een minimum.
Vaders moeten de voorkeur krijgen (het exclusieve recht) als voogdijgevallen worden besloten in rechtbanken (EERSTE VERSIE)
De nieuwe wetten zullen een krachtige rol spelen bij het bepalen van status, rechten en passend gedrag. Een fundamentele herziening van de plaats van de gehuwde vrouw in de rechtsorde staat centraal bij de takken van de wet, gezinsverhoudingen etc. De veranderingen in het gezinsleven na cultureel marxisme (feminisme) in de jaren '70, van een patriarchaal naar een matriarchaal model, zullen worden teruggedraaid om een overmatige vervrouwelijking van de gezinsstructuur en mannen in het bijzonder te bestrijden. Het doel is om de vader te herintroduceren als de autoriteit en het familiehoofd, en dus het kerngezin te versterken. De schatting is dat deze veranderingen zullen leiden tot een daling van ongeveer 50% in het aantal echtscheidingen/gebroken gezinnen. Bovendien kan de vader, zonder angst gestraft worden door de wet, zijn autoriteitsrol in het gezin opnieuw bevestigen. Fysieke disciplinaire methoden zullen opnieuw een factor zijn in de opvoeding van kinderen.
De veranderingen in het gezinsleven na cultureel marxisme, dingen die cultureel marxistische/feministische historici als 'modern' beschouwen, hebben bewezen een verwoestende impact te hebben op het kerngezin. Deze veranderingen hebben bijgedragen aan het institutionaliseren van en implementeren van opzettelijk 'gebroken gezinsbeleid'. Onder invloed van de groeiende maatschappelijke verheerlijking van alleenstaande oudergezinnen en vrouwelijke suprematie binnen het huishouden, geven rechters de vrouwen de hoogste wettelijke bevoegdheden in familiezaken. In de jaren '70 voerden burgerlijke vrouwen een campagne om superieure wettelijke rechten te verbinden aan het moederschap en daardoor hebben ze het traditionele gezinsbestuur uitgeroeid.
Het wijzigen van dit soort wetten zal de vernietigende effecten van de laatste vier decennia van feminisering weer terugdraaien. Echtscheidingen zullen de helft minder voorkomen, wat ook weer zal bijdragen aan het terugdraaien van overmatig egocentrisme (en levensstijlen gerelateerd aan dergelijk gedrag). De rechten van de man binnen het gezin worden aanzienlijk versterkt.
Vaders zullen weer de moed krijgen om hun kinderen discipline, morele codes en traditionele waarden te leren, zonder de vrees voor vervolging of discriminatie van de moeder of het cultureel marxistische regime.
Een meer gematigde suggestie zou zijn de vaders gelijke rechten te geven op de kinderen met betrekking tot beslissingen over de voogdij.
Grootouders moeten een centrale rol spelen in het leven van hun kleinkinderen (EERSTE VERSIE)
Grootouders moeten een centrale rol spelen in het leven van hun kleinkinderen, en deze nieuwe geherintroduceerde 'maatschappelijke verandering' moet tot uiting komen in het overheidsbeleid en de manier waarop de media het verheerlijkt.
Wat niet langer verheerlijkt moet worden door de media zijn levensstijlen die propageren dat zonen en dochters verhuizen en een onafhankelijk leven stichten, volledig gescheiden van hun ouders. In plaats daarvan moeten we levensstijlen uitdragen waarin het kerngezin worden gepropageerd.
Herintroductie van het generatiehuis, grote huizen met genoeg ruimte voor de kinderen en de kleinkinderen in een omgeving waar de grootouders een essentiële rol spelen.
Deze sociale structuur heeft een aantal voordelen:
Veel alleenstaanden wonen in kleine appartementen of in bepaalde segmenten van appartementen. Velen zijn eenzaam en sommigen plegen zelfs zelfmoord hierdoor. Anderen zien af van het stichten van een eigen gezin omdat ze weten dat het aanzienlijke lasten met zich mee draagt. Dit zou echter niet het geval zijn als we het traditionele gezinsmodel volgden (sociale structuur), waar generatiehuizen en het gezin worden verheerlijkt door de media. De grootouders moeten een essentiële rol spelen in het leven van de kinderen. Dit zal positieve sociale en economische gevolgen hebben voor de maatschappij (kosten voor kleuterschool en verpleeghuizen zullen aanzienlijk worden verminderd en er zullen aanzienlijk minder zelfmoorden worden gepleegd als gevolg van eenzaamheid).
Fysieke disciplinaire methoden (EERSTE VERSIE)
Meer discipline thuis, en op school. Dit houdt onder andere in om fysieke disciplinaire methoden toe te staan in extreme gevallen waarin dit nodig is (het is altijd een laatste optie). Dit omdat het essentieel is dat kinderen het gepaste respect voor de volwasse laten zien en weten dat de volwassene de vereiste 'sanctie methoden/instrumenten' in zijn arsenaal heeft, zonder vrees voor vervolging door de staat. Een samenleving (schoolinstellingen in het bijzonder) kan niet goed functioneren zonder het recht om fysieke disciplinaire methoden toe te staan in extreme gevallen.
Familie & Maatschappij - het traditionele gezin is aan het verdwijnen (EERSTE VERSIE)
Gebied van studie: Sociale theorie, sociale structuur en verandering
De traditionele Britse gezinsstructuur is in verval en wordt met uitsterven bedreigd. Liberale tolerantie heeft onze samenleving verwoest en iedereen kan meteen de resultaten daarvan zien.
In het onlangs gepubliceerde Social Trends-rapport staat dat het aantal eenoudergezinnen bijna verdrievoudigd is, van 4% in 1971 tot 11% in 2008. Het percentage van de traditionele huishoudens met een kerngezin is gedaald met 52% tot 36% ten opzichte van dezelfde periode en vrouwen liggen vaker in het kraambed op hun 25e dan ze op die leeftijd voor het altaar staan.
Gevolgen
Essay van Edna McNicholas (Opmerking: Edna McNicholas schreef dit essay vanuit een cultureel marxistische/PC invalshoek)
Gezinsvormen worden gevormd door de houdingen ten opzichte van genderrollen in een bepaalde maatschappij, die op hun beurt worden beïnvloed door de demografische, sociale, economische en politieke realiteit van de tijd. Het traditionele gezin, geïdealiseerd tijdens het Victoriaanse tijdperk en hersteld in de jaren '50, wordt aangemerkt als een eenheid bestaande uit een echtpaar met twee of meer kinderen, waar de kostwinner, vader, naar het werk gaat, terwijl de moeder thuis blijft om te zorgen voor het huishouden, de kinderen en haar man. Dit profiel van de familie, dat tot uitdrukking kwam en werd ondersteund door de heersende opvattingen en de realiteit van een bepaalde periode, die niet meer bestaat, wordt nog steeds geprezen, gesteund, en verlangd door rechtse politici en religieuze groepen [1]. Maar als gevolg van de grote sociaal-culturele veranderingen van de afgelopen drie decennia is er een grote verscheidenheid aan gezinsvormen ontstaan en nu maakt het traditionele gezin "slechts 5 procent van de Amerikaanse huishoudens" uit.
Zoals we vroeger waren
Na de tweede wereldoorlog werd overheidspropaganda gecombineerd met effectieve reclame, en ondersteund door Freudiaanse psychologie, om het traditionele gezin te herstellen als de maatschappelijke norm waar vrouwen de identiteit van echtgenotes en moeders werd toebedeeld, met meer nadruk op verschillen tussen de geslachten, en mannen werd de rol toebedeeld van kostwinner en sterke, mannelijke gezinshoofden. In dit traditionele gezin zijn specifieke mannelijke en vrouwelijke rolpatronen vanaf het begin ingeprent in de kinderen. Mannen leren assertief te zijn, agressief en dominant terwijl de vrouwen leren om volgzaam, zachtaardig en passief te zijn. Ze leren dat mannen wordt geacht taai te zijn, moedig, en rationeel, terwijl vrouwen worden geacht teder te zijn, timide, en emotioneel. Ze leren dat mannen de machthebbers zijn terwijl van vrouwen wordt verwacht dat ze ondergeschikt blijven, dat mannen de beslissingen nemen terwijl er van vrouwen wordt verwacht dat ze gehoorzamen. Met andere woorden, het traditionele rollenspel dat 'socialisatie van genderrollen' heet is echt een heel slimme manier om te zorgen dat vrouwen leren dat hun plaats in het systeem van het leven is om afhankelijk te zijn van en ondergeschikt aan mannen waarbij hen directe toegang tot economische kansen en de controle over hun eigen seksualiteit wordt ontzegd. Maar, de socialisatie van genderrollen eist ook zijn tol van de lichamelijke en geestelijke gezondheid van mannen, omdat het de onderdrukking van hun gevoelens vereist en ontkenning van hun behoeften. Het lijkt erop dat de traditionele socialisatie van mannenrollen "de opties en mogelijkheden beperkt die zowel mannen als vrouwen hebben" en kan zo voorkomen dat beide groepen hun volledige menselijke potentieel bereiken.
Zwarte Amerikaanse gezinnen werden niet beperkt door deze socialisatie van genderrollen, omdat de segregatiewetten zwarte mannen buiten de beroepsbevolking hielden en zwarte vrouwen in de rol van de kostwinners voor hun gezinnen duwden, en dat heeft bijgedragen aan betere genderrollen in zwarte huishoudens. Zwarte ouders leren hun zonen en dochters zowel instrumentaal als expressief gedrag van jongs af aan, omdat ze geleerd hebben van hun eigen ervaring dat "zwarte mannen en zwarte vrouwen samen de kracht, het doorzettingsvermogen en de veerkracht moesten ontwikkelen om te kunnen overleven."
De tijden veranderen
In de jaren '60 begon het gezinsleven te veranderen, toen de studentenbewegingen leidden tot opstand tegen seksuele onderdrukking, sociale onrechtvaardigheid, de oorlog in Vietnam en rassendiscriminatie. Dit was het decennium dat de babyboomers meerderjarig werden en maatschappelijke normen onherroepelijk veranderden. Dit was het decennium dat de burgerrechtenbeweging de discriminerende wetten en praktijken van de blanke suprematie aankaartte, en gelijke kansen eiste voor de rechten van zwarte Amerikanen. Dit was het decennium dat de tweede feministische golf ontstond en de vrouwenbeweging stichtte, een beweging die de meest duurzame en enorme effecten heeft gehad op het publieke en privé-leven in Amerika. In het kort, dit was het decennium dat kinderen, vrouwen en mannen de patriarchale, autoritaire structuren van familie, de samenleving en de overheid aan de kaak stelden en gelijke rechten eisten voor iedereen, ongeacht geslacht, kleur of ras. In mijn bespreking zal ik mij richten op veranderingen in de genderrollen in relatie tot economische kansen en seksualiteit, en hoe deze veranderingen bijdroegen aan de worsteling met autonomie versus intimiteit in menselijke relaties.
Veranderingen in de geslachtsrollen
Economische kansen
In het traditionele gezin werden mannen gesocialiseerd om instrumenteel gedrag te ontwikkelen en vrouwen werden gesocialiseerd om expressief gedrag te ontwikkelen. Dit verzekerde dat, terwijl mannen direct toegang hadden tot economische kansen en onafhankelijkheid, vrouwen altijd afhankelijk waren van hun man voor sociale en economische voordelen. Aangezien de toegang tot economische kansen een bron van macht en prestige is in alle samenlevingen, volgt daaruit dat het vrouwen schortte aan deze macht en prestige door hun beperking tot de huiselijke sfeer. Als vrouwen een gelijke status met mannen wilden bereiken, was het noodzakelijk dat ze in loondienst genomen zouden worden in de publieke sfeer en dat ze een zekere mate van economische zelfstandigheid hadden.
Met deze nadruk op het veranderen van hun rol, zijn niet alleen meer vrouwen dan ooit tevoren lid geworden van de beroepsbevolking sinds 1960, maar ook zijn ze hoog opgeleid geraakt en hebben ze het recht gewonnen om te concurreren met mannen op alle professionele, zakelijke gebieden, en het openbare leven. Maar hoewel vrouwen gelijke status hebben bereikt door middel van opleiding, beroep en inkomen, heeft een overeenkomstige verandering in mannelijke rollen zich slechts traag ontwikkeld. Hoewel mannen de veranderende rol van de vrouw hebben gesteund, althans in gebieden waarvan ze ervan konden profiteren, lieten velen hun vrouwen wel de volledige verantwoordelijkheid houden voor de huiselijke sfeer naast hun deelname aan de kostwinnende rol spelen, en [de mannen] zijn er niet in geslaagd om te zien dat als dit "de verandering effectief moet zijn, die van twee kanten moet komen: mannen moeten delen in de huiselijke sfeer en de opvoeding zoals vrouwen meedoen in de wereld van buitenshuis werken."
Seksualiteit
Voorafgaand aan de jaren '60 werd seksuele onthouding voor het huwelijk beschouwd als de officiële standaard voor mannen en vrouwen. Maar de dubbele moraal, die inhoudt dat seksuele gemeenschap buiten het huwelijk wel was toegestaan voor mannen, maar niet voor vrouwen, werd op grote schaal toegepast. In de jaren '60 verwierpen jongeren de dubbele moraal en namen meer egalitaire normen aan: seks met genegenheid, en seks zonder genegenheid. Seks met genegenheid maakte seks voor het huwelijk tussen mannen en vrouwen mogelijk als de liefde aanwezig is; seks zonder liefde tolereerde buitenechtelijke seks voor de lol tussen een man en een vrouw in een informele relatie. Omdat mannen zich al tientallen jaren bezighielden met dergelijk gedrag, hebben de grootste veranderingen in de huwelijkse seksuele normen plaatsgevonden in het vrouwelijke gedrag.
Veranderingen in seksueel gedrag worden beïnvloed door de sociale realiteit van de tijd en in de jaren '60 was de Verenigde Staten niet alleen een postindustriële samenleving in wording, maar was ook betrokken bij een grote oorlog met Vietnam. De maatschappij verkeerde in een staat van onrust en jongeren in het bijzonder zetten hun vraagtekens bij diens normen en waarden. De toename van de buitenechtelijke seksuele permissiviteit in deze periode wordt gezien als een "streven naar autonomie, om de controle over iemands eigen seksuele lot te krijgen". Vrouwen willen het recht hebben om hun eigen leven te beheersen, en wat is een betere tijd om hun eisen voor hun autonomie uit te spreken dan aan het begin van een nieuw tijdperk?
Terwijl het doel van het feminisme het bereiken van gelijkheid is in normen, in houding en gedrag van zowel mannen als vrouwen, beoogden feministen niet per se een vrijere seksuele moraal. Maar uit de bevindingen van sociologisch onderzoek in de jaren '70 onder de vrouwelijke en mannelijke tieners kan worden afgeleid dat zij veel meer seksueel actief waren aan het einde van het decennium dan ze in het begin waren. Studies onder studenten wijzen op een vergelijkbaar patroon, vooral onder vrouwen. Niet alleen is het seksuele gedrag van tieners en jongvolwassenen veranderd in deze periode, hun houding ten opzichte van de moraal van dit gedrag is ook aanzienlijk veranderd. Tussen 1969 en 1985 steeg het aantal jongvolwassenen die niet geloven dat seks voor het huwelijk verkeerd is met bijna 35 procent.
Een stijging in voorhuwelijkse zwangerschappen is de meest waarschijnlijke uitkomst van een toename van de voorhuwelijkse seksuele activiteit, tenzij paren betrouwbare vormen van anticonceptie gebruiken. De verantwoordelijkheid voor het gebruik van anticonceptie ligt meestal bij de vrouw, omdat zij is degene die het meest waarschijnlijk te maken heeft met de kosten en voordelen van zowel zwangerschap als anticonceptie. De beslissing om anticonceptie te gebruiken wordt beïnvloed door de houding van een vrouw tegenover haar eigen seksualiteit, genderrollen, en haar gevoel van autonomie, evenals haar relatie en communicatie met haar partner. Vrouwen die een egalitaire houding hebben ten opzichte van genderrollen, en die ervoor kiezen om seksueel actief te worden met hun partners voor hun eigen plezier en expressieve behoeften, zullen er ook voor kiezen om zichzelf te beschermen tegen ongewenste zwangerschappen door gebruik te maken van betrouwbare vormen van anticonceptie. Jonge adolescente vrouwen, die zijn gevormd naar de traditionele rollenpatronen, kunnen mogelijk seksueel actief worden op jonge leeftijd om hun gevoel van eigenwaarde te stimuleren en het is onwaarschijnlijk dat zij contraceptieve voorzorgen nemen.
Met de toenemende nadruk op conditionering voor meer egalitaire rollen stappen veel mannen af van de stereotiepe houding van seksuele agressor, van de traditionele mannelijkheid, van tone vrouwen werden beschouwd als ondergeschikte seksuele veroveringen, en zijn nu op zoek naar de expressieve kwaliteiten van wederzijdse liefde en zorg in hun seksuele relaties. Ook vrouwen zijn op zoek naar gelijkheid in hun seksuele relaties waarbij ze actieve deelnemers zijn in plaats van passieve objecten. "De populariteit van de standaard seks-met-liefde kan wijzen op een convergentie van de perspectieven van aanzienlijke aantallen vrouwen en mannen die iets meer willen dan onvoorwaardelijke seks".
Huwelijk
Traditioneel gezien raakten een man en een vrouw betrokken bij een stabiele relatie als een voorbereiding op het huwelijk. Mannen zochten naar partners wiens uiterlijk hun imago zou verbeteren, en de vrouwen zochten naar partners wiens prestaties, financieel en sociaal, hen veiligheid en sociale status zouden geven. Deze keuzes weerspiegelden de eigen identiteit van beide partijen: vrouwen zagen zichzelf in termen van hun fysieke eigenschappen met hun toekomstige rol om de behoeften en wensen van hun mannen te vervullen, mannen zagen zichzelf in termen van hun prestaties en de carrièremogelijkheden met een extra toekomstige rol als kostwinner en hoofd van zijn gezin.
In de afgelopen dertig jaar is dit alles veranderd, want feministische gezinde vrouwen benadrukken hun eigen instrumentale en expressieve kwaliteiten, en ze zijn op zoek naar meer expressieve en intellectuele kwaliteiten in de mannen die ze kiezen voor langetermijnrelaties. Mannen die open staan voor meer egalitaire rolpatronen richten zich minder op fysieke kwaliteiten en meer op de expressieve en intellectuele kwaliteiten van vrouwen. Het vrouwelijke gevoel van autonomie is ook duidelijk vanuit hun neiging "om afspraakjes voor te stellen en de kosten te delen" [20]. Feministisch gezinde vrouwen wachten niet langer om te worden gekozen, ze kiezen zelf de mannen met wie ze in exclusieve relaties willen zijn.
Het huwelijk is niet per se het doel van langdurige relaties in de wereld van vandaag. "Individuen zullen zich naar verwachting sterk inzetten voor de huidige serieuze relatie in een exclusieve relatie/partnerschap, een samenlevingscontract opstellen, of een maatschappelijk erkend huwelijk". Wanneer paren besluiten om te trouwen, doen ze dat in de overtuiging dat het de beloningen en bevrediging zal geven die ze zoeken, in termen van zowel instrumentale als expressieve uitwisselingen.
Autonomie versus intimiteit
In traditionele relaties hadden mannen autonomie en autoriteit, terwijl vrouwen geen van beide hadden. Vrouwen werden geacht onderdanig en dienstbaar te zijn, zonder het recht op hun eigen mening, gevoelens of behoeften. In de moderne relaties die gebaseerd zijn op gelijkwaardigheid van genderrollen zijn vrouwelijke en mannelijke autonomie van even groot belang, en intimiteit, het wederzijds delen van het wezen van elke partner, is van vitaal belang voor de voortdurende ontwikkeling en verdieping van wederzijds vertrouwen en liefde. Volgens Scarf brengt elke partner niet alleen zichzelf in de relatie, maar ook de invloeden van bekende en onbekende familie-achtergronden die een diepgaande invloed hebben op de strijd tussen autonomie en intimiteit in de relatie.
Elke persoon in een relatie heeft ruimte nodig om een persoon te zijn in zijn/haar eigen recht, om onafhankelijke doelen en zijn/haar onafhankelijke behoeften na te streven. Iedereen heeft ook behoeften van intimiteit, de noodzaak om tijd opzij te zetten om zichzelf in liefde en verbondenheid met de ander te delen. Maar ondanks de moderne nadruk op gelijkheid van genderrollen, worden zowel mannen als vrouwen nog steeds beïnvloed door de traditionele conditionering van rollenpatronen die eisten dat vrouwen de lieflijke verzorgers zouden zijn voor hun zeer oversekste, emotieloze man en dat mannen de sterke man zijn, kostwinners voor hun kwetsbare, emotionele vrouwen. Vrouwen voelen zich schuldig dat ze autonome behoeften hebben en hebben het gevoel dat ze altijd beschikbaar moeten zijn voor de liefde en nabijheid in de relatie, terwijl mannen het gevoel hebben dat ze sterk en onafhankelijk moeten zijn en niet kunnen toegeven aan hun behoeften aan liefde en nabijheid. Voor zowel mannen als vrouwen zit de strijd ook in de vragen: "hoeveel ze in de intimiteit van zichzelf kunnen geven aan elkaar zonder verlies van hun autonomie, zonder te worden geabsorbeerd in de identiteit van de andere", en, "hoe kun je intiem zijn zonder jezelf bloot te stellen aan de verschrikkelijke mogelijkheid van afwijzing en verlatenheid"?
Vandaag de dag is de strijd tussen autonomie en intimiteit een essentieel onderdeel van de verdieping en ontwikkeling van volwassen, liefdevolle relaties.
Zie ook het volledige rapport - Breakthrough Great-Britain:
http://www.centreforsocialjustice.org.uk/client/downloads/family% 20breakdown.pdf
Oplossingen: Het Japanse model, het Zuid-Koreaanse model
Knights Templar heeft drie primaire functies:
Omdat het een van de belangrijkste doctrines binnen cultureel marxisme/multiculturalisme is om de etnisch Europese meerderheidsgroepen systematisch te deconstrueren, is het onze taak om dit te voorkomen.
Als zodanig kan KT worden gezien als een gedeeltelijk etnocentrische organisatie. Maar aangezien de leerstellingen rond etnocentrische/inheemse principes relatief vaag zijn en niet erg specifiek, is het aan elke Justiciar Knight om zijn eigen persoonlijke interpretatie te leveren. Het is te verwachten dat individuele Justiciar Knights, die de verschillende cultureel conservatieve denominaties vertegenwoordigen die zich houden aan de primaire principe van KT, ook verschillende interpretaties van deze belangrijke kwesties zullen hebben. De kwestie waarover we het eens zullen moeten worden is dat we alle definities moeten opstellen met het doel om de inheemse volkeren van Europa te beschermen, zonder nadelige gevolgen voor de inheemse bevolking in andere regio's van de wereld.
Ons doel moet zijn om een cultureel conservatief politiek model te implementeren, een dat lijkt op het Zuid-Koreaanse en Japanse model, want dat is hetzelfde model dat in Europa heerste in de jaren '50.
De volgende interpretatie van deze onderwerpen is mijn eigen mening:
Onderwerpen die als politiek incorrect worden beschouwd en moeilijk zijn om openlijk te bespreken, zelfs onder sommige revolutionaire conservatieven
Wat voor soort retorische benadering moet u gebruiken bij het openlijk betogen tegen de demografische vernietiging van de Europese stammen?
Om deze vraag te begrijpen moet men bepaalde historische en ideologische aspecten beoordelen:
Inleiding tot de factoren voor het beantwoorden van de vraag
De huidige multiculturele gevestigde orde is een direct gevolg van de overwinning die de Sovjets behaalden in WO2 en de Koude Oorlog. Het was geen totale overwinning voor de Sovjets omdat het kapitalisme en de vrije markt duidelijk hebben overleefd, maar cultureel gezien was het een ramp want het multiculturalisme (internationalistisch marxisme) nam de overhand en werd geleidelijk geïnstitutionaliseerd in West-Europese landen onder leiding van de Britse, Franse en Duitse linkse gevestigde orde. Volgens de geschiedenisboeken heeft het Westen zogenaamd de Koude Oorlog gewonnen, omdat de Sovjets zijn ingestort... Maar de waarheid is dat de Sovjets zijn geslaagd om hun cultureel marxistische erfenis aan Europa door te geven via hun 100.000 - 200.000 Europese marxistische Trojaanse paarden die echt hadden moeten worden geëxecuteerd na WO2, maar die in plaats daarvan scholen/universitaire instellingen en de culturele arena mochten infiltreren. Deze marxisten konden zo voldoende mensen indoctrineren in de jaren '50 en '60, die gecombineerd bijgedragen hebben aan de beslissende marxistische culturele overwinning in West-Europa en de VS in 1968. Gedurende deze tijd hebben de conservatieven van Europa, in het bijzonder christenen, nationalisten, traditionalisten maar ook kapitalisten hun cultureel conservatieve wereldbeeld niet goed verdedigd, in tegenstelling tot de cultureel conservatieve bewegingen in Japan en later Zuid-Korea. De reden hiervoor was de algemene geïnstitutionaliseerde vervolging van nationalistisch/traditionalistisch georiënteerde individuen na WO2 in Europa als gevolg van de nederlaag van de nazi's. De logica was dat aangezien de NSDAP nationalisten waren, dat daarom onder andere alle conservatieven, nationalisten en traditionalisten automatisch nazi's zouden zijn en dus het kwaad. Dit concept mocht worden ontwikkeld en werd later gemanifesteerd door de nieuwe ideologie multiculturalisme/extreem egalitarisme, dat een anti-Europese ideologie van haat is ontworpen om onze Europese culturen, tradities, identiteit, christendom en zelfs onze nationale staten te deconstrueren. Een andere factor was dat een overweldigende meerderheid van de rechtsen niet politiek actief waren, en dat tegenwoordig nog steeds niet zijn. De marxisten hebben altijd een talent voor infiltratie en psychologische oorlogvoering gehad; ze infiltreren alles van de vakbonden tot hippie-bewegingen, groepen milieuactivisten, universiteiten, nieuwsbedrijven, die zij gebruikten om hun culturele wereldbeelden verder uit te dragen. Ze hebben ook van oudsher een veel actievere houding als het gaat om het regelen van demonstraties (vaak aangevoerd door de vakbonden en andere organisaties die ze al hadden geïnfiltreerd), terwijl de rechtervleugel toen, en nog steeds, meestal alleen gericht was op het dienen van hun eigen behoeften, het voeden van hun eigen ego, het ontwikkelen van hun bedrijven en zich in het algemeen bemoeien met hun eigen zaken.
Ok, terug naar het onderwerp, wat zijn in vredesnaam de Noordse/Germaanse stammen en waarom zijn wij tegenwoordig niet toegestaan om vooral de Noordse/Germaanse stammen te behouden?
Om het kwade en suïcidale Europese marxisme van vandaag te begrijpen moet men eerst leren over het nationaalsocialisme:
Nordicism (ook wel aangeduid als de "Nordische theorie") is de ideologie van raciale superioriteit die beweert dat het Noordse ras (de Germaanse volkeren/stammen) een meester-ras zou zijn als gevolg van een aangeboren vermogen tot initiatief, langetermijnplanning en leiderschap. De redenering van deze theorie is dat de Noordse volkeren waren gedwongen, als gevolg van het koude arctische klimaat, om logistiek vooruit te plannen voor maximaal 6 maanden per jaar om de koude winters te kunnen overleven. Bovendien kwamen alle zwakke leden van de stam gewoonlijk om door het strenge klimaat, waardoor alleen de sterke en intelligente overbleven. Aangezien dit proces van eliminatie voor specifieke stammen doorging over een tijdspanne van duizenden jaren wordt beweerd dat diens nakomelingen superieur zijn als het gaat om initiatief, langetermijnplanning en intelligentie in vergelijking met mensen die in een warm klimaat leven met gemakkelijke toegang tot voedsel en water. Nordicism leefde vooral in de late 19e en vroege 20e eeuw in West-Europa en Noord-Amerika en werd een grote invloed op het nazisme. Multiculturalisme is een ideologie die reactionair is op Nordicism, en in veel opzichten is het erop gericht de Germaanse stammen en andere Europese stammen uit te roeien omdat Europeanen, volgens de hardcore internationalistische marxisten, een kankergezwel zijn in deze wereld en dat onze voorouders het kwaad waren. Vandaar de ideologie van het multiculturalisme, die natuurlijk alleen geldt voor Europese landen ("de blanke is de duivel, niet de gele - Japan/Zuid-Korea").
Madison Grant definieerde het "Noordse" type in zijn boek The Passing of the Great Race als:
langgeschedeld, van lange gestalte, lichtharig, met blond haar en lichte ogen. De Noordsen bewonen de landen rond de Noordzee en de Oostzee, en omvatten niet alleen de grote Scandinavische en Germaanse groepen, maar ook andere vroege volken die voor het eerst in Zuid-Europa en in Azië verschenen als vertegenwoordigers van de Arische taal en cultuur. De Germaanse stammen is een andere beschrijving voor de Noordsen.
Hoewel het concept van het Noordse ras werd verweven met een Noord- en Noordoost-Europese culturele identiteit, was het Alpine ras vermoedelijk in Centraal/Oost-Europa dominant aanwezig tot aan Turkije en de Euraziatische steppen van Centraal-Azië en Zuid-Rusland, en werd gezegd te worden gekenmerkt door korte gestalte, donker haar, donkere ogen, smallere schouders, een donkerdere teint en relatief rond hoofd. Het Mediterraanse ras is aangeduid als voorkomend in Zuid-Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika maar ook in Wales, en werd gezegd te worden gekenmerkt door donker haar, donkere ogen, gebogen neus, donkere teint, middellange tot korte gestalte, en middellange of lange schedel.
Hedendaagse en huidige verdeling van de Noordsen, Alpines en Mediterranen in Europa:
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/4a/Passing_of_the_Great_Race_-_Map_4.jpg
Volgens Madison Grant en diverse andere auteurs zijn er drie Europese rassen. [Een daarvan is het ras der] Noordsen/Germanen uit IJsland, Noorwegen, Zweden, Denemarken, Duitsland, Finland en in hoge mate het Verenigd Koninkrijk, Ierland, Polen, Tsjechië, Slowakije, de Benelux, Baltische Staten, Zwitserland, maar ook voor een groot deel Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland (de Scandinavische delen). Ook zijn er 40 tot 80 miljoen Noordsen in de VS en een paar miljoen in Canada en Australië.
Zoals besproken in een later hoofdstuk zal het Germaanse/Noordse ras, indien de huidige ontwikkeling mag blijven doorgaan, binnen ongeveer 100-150 jaar, binnen 4-5 generaties in verschillende landen, al zo verdund of vernietigd zijn dat er geen Noordse fysieke kenmerken meer overblijven: blond haar, blauwe ogen, hoog voorhoofd, stevige jukbeenderen. Als zodanig zullen de Scandinavische stammen uitsterven als we dit niet weerstaan en politieke en militaire controle over onze landen grijpen. Om de aanhoudende demografische vernietiging van de Noord-Europese volkeren te illustreren: in 1900 bestond de VS voor 50% uit Noordsen (blond haar, blauwe ogen). Maar nu als gevolg van voornamelijk niet-Europese migratie was dat in 2008 SLECHTS 16%.
Oplossingen
De enige manier om de lopende genocide van de Noordse stammen te voorkomen, is als een van het volgende gebeurt:
De marxistische regimes in Europa geven ons rechten door een volledige liberalisering van de wetten op biotechnologie. Zij moeten programma's van reprogenetica aanmoedigen en zelfs rechtstreeks sponsoren op een privé en/of nationaal niveau, zodat voortplantingsklinieken zich kunnen richten op strikt inheemse genotypes uit zuivere bronnen (onverdund (95-99% zuiver) Noordse genotypen) zoals gevonden in Noord-Zweden en andere gebieden waar deze beschikbaar zijn. De Europese marxistische regimes zullen dit nooit toestaan of steunen, dus dat laat slechts twee opties over.
Conservatieven/nationalisten/traditionalisten in elk Europees land krijgen reservaten waar we autonomie (politieke controle) uitoefenen, net als de Indianen na hun nederlaag tegen het Amerikaanse leger. Dit is voor een grote meerderheid van conservatieven nog niet aanvaardbaar omdat we verwachten de cultureel marxistische regimes van Europa te verslaan binnen 70 jaar. De derde optie moet als volgt worden omschreven:
Conservatieven moeten binnen 70 jaar politieke en militaire macht grijpen door middel van een combinatie van gewapende en democratische strijd, en moeten het bovenstaande beleid implementeren. Het alternatief is het model van voortdurende verbastering, zeer vergelijkbaar met het Braziliaanse model, waar het (als gevolg van de Braziliaanse marxistische revolutie) een smeltkroes is van Europese/Aziatische/Afrikaanse mixen. Dit beleid heeft zich catastrofaal bewezen in Brazilië en andere landen die geïnstitutionaliseerde en wijdverspreide rassenvermenging van Aziaten/Europeanen/Afrikanen in de hand hebben gespeeld. Brazilië heeft zichzelf stevig bevestigd als een tweedewereldland met een zeer slechte sociale cohesie. De resultaten zijn duidelijk en manifesteren zich door een grote mate van corruptie, gebrek aan productiviteit en het eeuwige conflict tussen de verschillende concurrerende 'culturen', en de talloze nieuw opgerichte 'sub-stammen' (zwart, mulat, mestizo, blank) verlammen elke hoop dat ze ooit hetzelfde niveau van productiviteit en harmonie bereiken als bijvoorbeeld Scandinavië, Duitsland, Zuid-Korea of Japan. Gezien het gebrek aan sociale cohesie in Brazilië, en de gemiddelde productiviteit van de gemiddelde Braziliaan, is het duidelijk dat een soortgelijke aanpak in Europa verwoestend zou zijn en het land ervan achteruit gaat, niet te vergeten dat het een ernstige misdaad is (genocide) om op enigerlei wijze bij te dragen aan de vernietiging, deconstructie en genocide van de inheemse volkeren die per definitie Noords zijn.
Argumentatietechnieken - Overwinnaar vs slachtoffer?
In plaats van te focussen op het formuleren van argumenten op basis van de superioriteit en de intelligentie van de Europeanen, moet men zich in de eerste plaats richten op de inheemse Europese rechten, dat de Noordse stammen en de rest van de Europese stammen zich op de stabiele koers richting uitsterven bevinden omdat multiculturalisme de islamitische demografische oorlogvoering helpt gebeuren. In plaats van alleen argumenten te presenteren, zet argumenten ook eens om in vragen. De beste argumenten ZIJN juist vaak vragen.
Wat zal de regering doen om de lopende islamitische demografische oorlogvoering tegen de Europeanen te voorkomen?
Wat zullen ze doen om te voorkomen dat de Noordse etnische groep in een bepaald land uitgestorven raakt?
Hoe rechtvaardigen ze de voortdurende demografische vernietiging van de Europeanen?
Waarom blijven ze de massa-immigratie van moslims toestaan, in combinatie met marxistisch voortplantingsbeleid (feminisme dat resulteert in een laag geboortecijfer), als ze weten dat dit beleid zal resulteren in ons uitsterven?
Waarom zijn ze zo arrogant dat ze beweren dat de enige oplossing voor onze problemen, de cultureel conservatieve kijk op de wereld, een kwade nazi-ideologie is, terwijl de oorzaak van al onze problemen, hun cultureel marxistische wereldbeeld, de enige waarheid is?
Waarom krijgen de Indianen wel reservaten (volledig gereserveerd voor hun etnische groep), terwijl autochtone Europeanen niet dezelfde fundamentele mensenrechten toegekend krijgen?
Waarom worden de inheemse Indiaanse stammen met meer waardigheid en respect behandeld dan autochtone Europese stammen?
Dit zijn allemaal goede vragen waar we ons op moeten richten in de komende decennia. Een goede strategie in Europa is ons daarom te concentreren op inheemse rechten. Het behoud van onze 'stam', onze cultuur, tradities, christendom, enzovoort is in feite het meest fundamentele van alle mensenrechten dat absoluut voorrang moet krijgen op die belachelijke marxistisch-humanistische eisen om nog eens 10 miljoen islamitische asielzoekers woonplaatsen toe te wijzen.
Wees offensief, debatteer nooit op een defensieve manier. Het maakt niet uit welke aanpak u ook kiest wanneer u bijvoorbeeld de gevallen martelaren van onze bewegingen verdedigt, gewoon slim zijn. Ga niet in op specifieke onderwerpen in situaties waar het niet relevant is. U zult gemakkelijk de discussie verliezen als u praat over islamisering en u plotseling begint met de Noordse genotypen te bespreken. De islam is namelijk geen ras maar een ideologie. Houd de discussies gescheiden en blijf in plaats daarvan bij het onderwerp in plaats van die te veranderen. Deze argumentatietechnieken zijn allemaal ontleend aan marxistische argumentatie en zijn allemaal zeer effectief. De marxisten zijn van oudsher de beste propagandisten en we hebben veel te leren van hen. Onderschat NOOIT onze vijand!
De ware definitie van racisme ten opzichte van de marxistische definitie
Laat de multiculturalisten niet definiëren wat racisme is of niet. Een Afrikaan tegen zijn wil in uw kelder houden als een slaaf, dat is racisme. Uw familie/etnische groep liefhebben en vechten voor de rechten van etnische en/of van inheemse bevolkingsgroepn maakt u geen racist, integendeel zelfs. Het maakt u een burgerrechtenactivist. Het creëren van een pro-inheemse en/of pro-etnische beweging maakt het geen beweging voor 'blanke suprematie', maar eerder een inheemse rechtenbeweging of zelfs een burgerrechtenbeweging. Iedereen die u een racist noemt als gevolg van deze redenen geeft heel duidelijk aan dat HIJ de echte racist is, omdat hij duidelijk ALLEEN de Europese rechtenbewegingen aanvalt. Hij is dan ook een anti-Europese racist die de anti-Europese ideologie van haat steunt die bekend staat als het multiculturalisme.
De cultureel marxisten/multiculturalisten hebben veel moeite gedaan om de definitie van het woord 'racistisch' te veranderen. Europeanen die Afrikaanse slaven op de plantage hadden, dat was WEL racistisch, het apartheidssysteem was WEL racistisch (deportatie en de natie opdelen zou de juiste manier geweest zijn om hier mee om te gaan). Maar het liefhebben van uw etnische groep en vechten voor de belangen van uw stam is NIET racistisch en zal dat ook nooit zijn. Toch zouden de cultureel marxistische systemen willen dat iedereen daar anders over dacht.
Het creëren van een pan-Noordse unie?
Ik zie niet in waarom we niet actief zouden moeten streven naar de oprichting van een Noordse Liga voor het verspreiden van Noordse belangen, volgens het model van de Arabische Liga. Immers, waarom zouden wij Scandinaviërs, Noordsen, Duitsers en voor een groot deel Britten, Amerikanen, Polen, Tsjechen, Zwitsers, mensen uit de Benelux en de Baltische staten, geen trots mogen voelen op ons etnische erfgoed en mogen vechten voor onze etnische belangen? Zouden WIJ niet het GELIJKE recht mogen hebben om ons actief in te zetten en onze belangen beschermen op basis van etnische afkomst, zoals Arabieren, Pashtuns, Afrikanen, Koerden, Tibetanen, Aboriginals, Indianen, en Roma/zigeuners dat wel mogen?
Waarom worden wij bestempeld als nazi-monsters als we dat doen en worden zij wel getolereerd, aangemoedigd en zelfs financieel ondersteund? Het antwoord daarop is in dit compendium reeds uitgelegd op meerdere plekken. Het is omdat de huidige cultureel marxistische hegemonie van de VS/EU racistisch is en een rijk van het kwaad, dat een ideologie van haat heeft omarmd die gelijk is aan Stalinistisch communisme en nazisme. Het multiculturalisme is NET ZO kwaad en racistisch als het nazisme en net zo bruut als het Stalinisme. Ze maken weliswaar geen gebruik van dezelfde vervolgingsmethoden, maar in plaats daarvan keuren ze haatdragende wetten goed en hun propagandamachine (MSM) pleegt karaktermoord op mensen, om ze belachelijk te maken, wat ertoe leidt dat conservatieven hun baan en gezin verliezen en zelfmoord plegen. Multiculturalisme moet zo snel mogelijk worden vernietigd, of anders zullen wij, alle Europese stammen, binnen 100 jaar ophouden te bestaan!
U bent niet alleen - 14 Davids tegen één Goliath
Ik ben bijzonder trots op mijn etnische groep, de Noren, die een Noord-Germaanse stam zijn. Verder streef ik ernaar de Noorse EN Europese belangen te dienen in alles wat ik doe. Ik zou niet aarzelen om mijn eigen leven op te offeren voor de Engelse, Slavische, joodse, Indiase, Latijnse of Franse stammen in hun strijd tegen de multiculturele hegemonie van de EUSSR/VS. Alle Europese en niet-Europese conservatieven, nationalisten en traditionalisten moeten elkaar steunen, omdat deze cultureel marxistische/multiculturele mondiale hegemonie onze gemeenschappelijke vijand is. Ik zou een broederstam nooit verraden, of het nu een Scandinavische, Frankische, Engelse, Latijnse, Slavische of andere Europese stam is. Het is essentieel dat we vechten voor Europa, grensoverschrijdend samenwerken, en ons best doen om te erkennen dat dit een Europese strijd is. De vernietiging van de cultureel marxistische tirannie in de VS/EU kan uiteraard niet worden omzeild door Noren alleen, noch Britten, noch de Europese Amerikanen. ALLE christelijke Europeanen, waar ook ter wereld, kunnen een Justiciar Knight voor de Knights Templar worden. Als Justiciar Knight heeft u het mandaat om verraders van categorie A en B te executeren uit naam van het oorlogstribunaal bekend als PCCTS, Knights Templar. Dit is een pan-Europese burgeroorlog en de uitkomst hiervan zal het overleven van onze volkeren beslissen, of u nu Frans bent, Grieks, Europees-Amerikaans, Europees-Canadees, Europees-Australisch, Afrikaner/Boer enz. We zullen deze oorlog niet winnen tenzij wij samenwerken als de Europese conservatieven.
Dus, terug naar de oorspronkelijke vraag: wat voor soort retorische benadering moet u gebruiken bij het openlijk debatteren over de demografische vernietiging van de Noordse etnische groepen of andere Europese etnische groepen?
Marxistische demoniseringstechnieken en psychologische oorlogvoering
Helaas zult u door de marxistische gevestigde orde (overheidsinstellingen en de MSM - multiculturele media) indirect of direct bestempeld worden als een racist of zelfs als een nazi-monster als u probeert om openlijk op te komen voor de onmiddellijke stopzetting van de aan de gang zijnde demografische genocide van de Noordse volkeren. U kunt echter wel gebruik maken van andere woorden dan 'ras' om effectiever dergelijke stigma's te ontwijken. Door het gebruik van woorden als 'stam' of 'etnische groep' zult u in staat zijn om uw boodschap effectiever over te brengen.
Let wel dat de NSDAP de eerste verkiezing niet kon winnen door het achterste van hun tong te laten zien. Het "politieke spel" is vandaag de dag niet anders. U kunt een verkiezing nooit winnen door eerlijk te zijn. De internationalistische marxisten zijn niet eerlijk en ook nooit geweest (ze willen al het Europese vernietigen/deconstrueren) en helaas kunnen ook wij niet eerlijk zijn (we willen al het Europese redden/behouden). De juiste manier is dan ook om voorzichtig te zijn bij het debatteren en ten minste de idealen levend te houden in onszelf en in een onofficiële ideologische omgeving tot op de dag dat het mogelijk is om AL onze beleiden in te voeren. Vasthouden aan retorische strategieën tegen islamisering is een handige manier om dit te doen. We hebben niet veel tijd, nog hooguit 70 jaar, totdat de moslims de 60% bereiken, dus we moeten zo snel mogelijk handelen en het huidige Europese conservatieve consolidatieproces uitvoeren totdat de tijd komt dat wij gezamenlijk, als Europese revolutionaire bewegingen, sterk genoeg zijn om met succes de eerste Europese staatsgreep te effectueren met voldoende steun van onze eigen politie/strijdkrachten en een kernmacht (uit Rusland voorbeeld) om een daarop volgende interventie van de VS/NAVO te voorkomen.
Eindnoot: de PCCTS, Knights Templar is op geen enkele wijze nazi-sympathisant. Het behoud van uw stam, cultureel en demografisch, is een fundamenteel mensenrecht en heeft niets te maken met 'blanke suprematie'. Immers willen we Afrikanen en Aziaten niet tot slaaf maken, of op welke manier dan ook schaden, of hun respectieve landen uitbuiten. Wij zijn een conservatieve organisatie die cultureel isolationisme uitdraagt, vergelijkbaar met Zuid-Korea en Japan, en in tegenstelling tot wat de NSDAP deed (en dat was een linkse organisatie, ze haatten het christendom, kapitalisme en propageerden een strikte definitie van het socialisme). Dus maak niet de fout om toe te staan dat de marxisten/multiculturalisten u bestempelen als een nazi. Als Justiciar Knights van Knights Templar Europa zijn we tegen nazi's en ongeveer 40% van ons beleid kan niet samenvallen met beleid van de NSDAP.
Rassenvermenging en interraciale relaties: is het nodig om een globale utopie te creëren aangevoerd door de marxistisch-islamitische VN, of is dat de ultieme misdaad?
De PCCTS, Knights Templar heeft overduidelijk geen vooraf gedefinieerde specifieke beleidslijnen of richtlijnen voor rassenvermenging. Het volgende is mijn eigen opvatting over het thema.
Ik heb al een lange tijd opgezien tegen de gedachte een essay te schrijven over dit onderwerp. Vooral omdat het als politiek incorrect wordt beschouwd, zelfs door veel van de meest toegewijde conservatieven, en het wordt beschouwd als een efficiënte manier om karaktermoord te plegen voor mensen die de ambitie hebben om het grootste deel van de massa's aan te spreken in dit vroege stadium van de Europese burgeroorlog. Maar als u Arabisch bent, of Pashtun, Koerd, Pakistaans, Japans, Zuid-Koreaans of behorend tot een andere niet-Europese stam, dan is het opeens een heel ander verhaal. Dan draait het ineens allemaal om culturele tolerantie en respect voor hun gewoonten. Maar als u een Europeaan bent en hetzelfde zegt, God verhoede, dan bent u een monster. Deze dubbele moraal toont ons effectief het anti-Europese karakter van het multiculturalisme. Een groot deel van de huidige multiculturele elites in de EU/VS, specifiek de verraders van categorie A en B, zijn erop gebrand de Europese cultuur, het christendom en de Europese identiteit te vernietigen, en is er geen efficiëntere manier om de kern van alles wat Europees is te vernietigen dan om de geleidelijke afbouw van de Europese etnische groepen te vergemakkelijken. De norm en de praktijk voor adoptie van niet-Europese baby's is min of meer geïnstitutionaliseerd, wetten op biotechnologie zijn beperkt, massa-immigratie van niet-Europeanen is aangemoedigd, samen met de goedkeuring en zelfs subsidiëring van explosieve geboortecijfers onder de niet-Europeanen.
De som van deze opzettelijk genocidale praktijken, in combinatie met marxistisch voortplantingsbeleid (feminisme), is gelijk aan de demografische vernietiging van de Europese etnische groepen als die zo door mogen gaan.
Een meerderheid van de conservatieve revolutionairen is al tientallen jaren bekend met deze methoden van opzettelijke culturele vernietiging. Ik weet zeker dat het erg frustrerend kan zijn om te vechten voor het omkeren van de bovengenoemde leerstellingen, omdat men het gevoel krijgt een mier te zijn die wil proberen om een 7-koppig monster te verslaan.
Elk publiek figuur dat openlijk verzet biedt tegen rassenvermenging of interraciale relaties, en in plaats daarvan het behoud van zijn stam propageert, wordt agressief vervolgd, bespot en/of genegeerd door de Europese multiculturele regimes, gemanifesteerd door ngo's en de cultureel marxistische mainstream media. Dus eigenlijk, als u als een publiek figuur enige afkeur of bezwaren uitspreekt tegen rassenvermenging, zal uw carrière waarschijnlijk direct worden afgekapt. De multiculturele verheerlijking van rassenvermenging en interraciale relaties komt echter niet overeen met de werkelijkheid of de wensen en de mening van de grote meerderheid van de Europeanen.
Ik zou zeggen dat ongeveer 80-90% van de Europeanen (95% van de mannen en 65% van de vrouwen) hebben gekozen voor of zullen kiezen om een partner te vinden binnen hun etnische groep, terwijl meer dan 95% van de Aziaten en 95% van de Afrikanen dezelfde wijze kiezen. Deze mensen verwerpen het idee van een partner vinden buiten hun eigen stam (met de bedoeling om zich voort te planten). Dit zijn feiten die duidelijk niet overeen komen met de cultureel marxistische wens voor "één wereld, één volk", verenigd onder de marxistisch-islamitische VN.
De culturele gevestigde orde, geleid door de entertainment-industrie en de MSM, doen alles wat ze kunnen om rassenvermenging te verheerlijken en verspreiden door het maken van films, series en ander materiaal met 'gelukkige interraciale koppels' in de hoop dat zij zullen slagen om zoveel mogelijk mensen te indoctrineren. Maar zeer weinig mensen trappen hierin, want ze zien de ernstige gevolgen van deze onomkeerbare actie.
Zou u actief bijdragen aan de demografische vernietiging van uw etnische groep?
80-90% van alle Europeanen zou zich verzetten (of op zijn minst teleurgesteld raken) als hun zonen en dochters trouwden en/of voortplantten met een niet-Europese. Dit principe en de traditie zich voort te planten binnen de stam is universeel en geldt voor de grote meerderheid van de rassen in de wereld en etnische groepen, of ze nu Japans zijn, Pashtun, Arabisch, Zuid-Koreaans, Europees-Amerikaans, Russisch, Frans en Zweeds enz.
Het is een bekend feit dat een overweldigend aantal etnische groepen raciale/etnische zuiverheid zien als de kern van hun culturele identiteit. Degenen die bekend zijn met de Taiwanese, Zuid-Koreaanse en Japanse cultuur kunnen hiervan getuigen. Raciale/etnische zuiverheid is UITERST belangrijk voor de Japanners en Zuid-Koreanen (naast Europeanen en Arabieren), en is dat altijd al geweest, in feite zo veel dat onze houdingen met betrekking tot deze zaken volledig dominant aanwezig zijn zonder dat deze principes eigenlijk worden opgeschreven. Dit is ook het geval in min of meer elk land dat niet cultureel marxistisch is. Landen die niet cultureel marxistisch zijn staan over het algemeen bekend om hun maatschappelijke patriarchale structuren ten opzichte van cultureel marxistische landen waar de matriarchale structuren domineren (Europa, voormalige USSR, de VS en tot op zekere hoogte Latijns-Amerika).
Arabische landen zijn zeer gefixeerd over raciale/etnische zuiverheid omdat hun Arabische oorsprong direct verbonden is met hun bloedband met Mohammed. Het wordt beschouwd als de grootste eer om een genetische relatie met hun profeet te hebben. Dit is zo duidelijk dat niet-Arabische moslims worden beschouwd als tweederangs moslims. Pakistanen, Indonesiërs, Koerden, Berbers, Perzen en Afrikanen zijn eeuwenlang ernstig gediscrimineerd in de islamitische wereld omdat ze niet Arabisch waren. De Arabische Liga, een belangrijke politieke kracht in het grotere Midden-Oosten, werkt min of meer exclusief voor etnisch Arabische belangen. Zij kunnen de niet-Arabieren wel helpen, maar zullen altijd eerder Arabische belangen ondersteunen dan die van andere etnische groepen. Dit beleid van arabisering is zeer vergelijkbaar met het nazi-beleid voor en tijdens WO2 en omvat meer dan 30 landen in het Midden-Oosten en Afrika.
Propagandisten van rassenvermenging: Heidi Klum, Elin Nordgren, Madonna, Brangelina, Lady Gaga enz. - Een onomkeerbare actie, het eeuwige verlies van uw uitgebreide etnische familie
Het geestige grapje dat zegt "if you go black, there is no turning back" onderstreept eigenlijk de ernst van de beslissing die betrokken is bij rassenvermenging. Het is nogal een paradox als specifieke Europese entertainmentsterren (met inbegrip van maar niet beperkt tot Heidi Klum, Elin Nordgren, Madonna, Brad Pitt & Angelina Jolie, Lady Gaga), ervoor kiezen om rassenvermenging te verspreiden ofwel verheerlijken door directe of indirecte keuzes (zoals adoptie). De enige reden dat veel van deze mensen überhaupt beroemd zijn geworden is vooral als gevolg van hun Noordse/Europese fysieke kenmerken, zeldzame kenmerken die zijn verkregen door middel van een evolutionair proces dat meer dan 1 miljoen jaar heeft geduurd. Deze kenmerken, zowel fysiek als psychologisch, worden dan voor eeuwig uitgewist als gevolg van hun misrekende beslissing, en het is duidelijk dat de nakomelingen van deze entertainmentsterren nooit dezelfde kansen zullen krijgen als zij zelf vroeger hadden. Het is duidelijk dat Noords uitziende supersterren als Scarlett Johansson (60-70% Noordse zuiverheid), Gwyneth Paltrow (70-80%), Pamela Anderson (90-95%), Paris Hilton (70-80%) en Taylor Swift (80-90%) nooit zo ver zouden gekomen als waar zij vandaag staan als ze niet die verschillende Noordse fysieke kenmerken hadden gehad. Ze zouden er nooit in een miljoen jaar in geslaagd zijn om hun huidige status van roem te bereiken als zij bij een andere etnische groep hadden gehoord. Hetzelfde kan gezegd worden over diverse andere supersterren met Noordse fysieke kenmerken, zoals personen van Marilyn Monroe tot Megan Fox. Dus waarom omarmen ze hun Noordse geschenk niet door mee te helpen de Noordse cultuur te behouden, in plaats van hem weg te gooien en hun kinderen van dezelfde mogelijkheden te beroven die zij ooit hebben gekregen? Het dient hierbij opgemerkt te worden dat 50% van de bevolking van de VS blauwe ogen had in 1950, maar dit aantal is aanzienlijk teruggelopen en was in 2008 slechts 16%. Voor 2020 wordt geschat dat het minder dan 8% zal bedragen.
Recessieve vs dominante genen
Blauwe ogen en blond haar (en mogelijk veel psychologische kenmerken) overleven bijna nooit een proces van rassenvermenging, wegens het feit dat de Noordse genotypen recessief zijn, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Afrikaanse, Arabische of Oosterse genotypen, die genetisch aanzienlijk dominanter zijn. Om Afrikaans bloed te verdunnen zouden er 5 personen van Noordse afkomst nodig zijn. Dankzij de nalatigheid van hun ouders zullen hun nakomelingen voor altijd worden afgesneden van hun 'uitgebreide etnische familie'. Zij zullen rasloze individuen worden en velen zullen waarschijnlijk ofwel trouw zweren aan extreem cultureel marxisme/multiculturele ideologische opvattingen (90%) of extreemrechts kiezen (> 10%). Ze hebben vaak een hekel aan hun ouders voor wat hen is aangedaan, omdat ze niet geheel Europees zijn, noch geheel Afrikaans of Aziatisch.
Het Noordse ideaal - onze stam telt 200 miljoen personen vanaf 2010
Er zijn veel niet-Noordsen die proberen om de Noordsen na te bootsen door hun haar blond te verven en contactlenzen te dragen. Dus waarom bieden we onze kinderen in plaats daarvan niet de werkelijke genetische gave, door middel van reprogenetica, in plaats van duizenden euro's en duizenden uren te besteden aan make-up om te proberen om het Noordse ideaal na te bootsen?
Aangezien het Noordse ideaal overduidelijk nog steeds heerst in deze multiculturele wereld is het misschien niet te laat om het uitsterven van de Noordse stammen te voorkomen. We zijn nog steeds een sterke stam, de meest talrijke in Europa, en we tellen meer dan 200 miljoen mensen over de hele wereld.
Oplossingen om het uitsterven van de Noordse stammen te voorkomen en conservatieve principes in te voeren
De sleutel tot onze overleving is om de strenge wetten op biotechnologie te liberaliseren en reprogenetica te commercialiseren en te verheerlijken, zolang we nog steeds een duurzame selectie van Noordsen van 99% zuiverheid over hebben (deze kans zal binnen 150 jaar voor altijd verloren gaan). Niet alleen zullen we zo de mogelijkheid behouden om onze overleving veilig te stellen, maar we zullen in staat zijn om onze stam te zuiveren en tegelijkertijd een aantal IQ-punten toe te voegen aan onze nakomelingen. Deze oplossing is geweldloos en zal waarschijnlijk in de toekomst oorlog voorkomen, en alle etnische groepen zouden de mogelijkheid moeten hebben om hun eigen genetische voortbestaan veilig te stellen. Reprogenetica biedt alles wat Europa ooit zou kunnen dromen, met zeer weinig nadelen. Loyale en productieve niet-Europeanen mogen in onze landen blijven want we zouden dan niet in angst leven om demografisch te worden veroverd of financieel uitgebuit.
Om tot werkelijkheid te laten worden, is het alleen nodig dat één enkele conservatieve/nationalistische leider het idee in de toekomst zal omarmen, zodra we erin zijn geslaagd om de politieke en militaire controle van dat specifieke land te grijpen. Want zodra de vruchten van dat specifieke land worden geopenbaard aan de wereld, zullen andere conservatieve leiders geen andere keuze hebben dan om het concept over te nemen. Het alternatief is dat ze economisch/technologisch aanzienlijk zouden achterblijven vanwege het feit dat het gemiddelde IQ en de sociale samenhang in vergelijking te laag zijn. Bovendien zouden ze blijven lijden onder de huidige veelheid van erfelijke ziekten en aandoeningen die hun belangrijke financiële tol eisen van de respectievelijke regimes. Het eerste antimarxistische land in Europa dat reprogenetica volledig zal omarmen zal de nieuwe economische en technologische mondiale supermacht worden! En als de drijfveren van de Europese alfamannetjes om hun genen te behouden overbodig zouden worden gemaakt, zouden zij meer bijdragen aan een potentieel eeuwig vreedzaam Europa, mits andere conservatieve principes (zoals het beleid om overbevolking in de wereld te voorkomen) ook zouden worden uitgevoerd.
Uiteraard kan dit beleid van een beschavingscheppend karakter niet worden uitgevoerd door een massa-democratie van het huidige Europese kaliber, omdat het huidige politieke model consensus mist en dus het gezag voor de tenuitvoerlegging van kracht en efficiëntie. Maar een toekomstig model, vergelijkbaar met het fascio-democratische model van Rusland en China, heeft de potentie om de vereiste culturele en veiligheidshervormingen door te voeren. In een ander hoofdstuk heb ik een alternatief model gepresenteerd waarbij vrouwen verminderde invloed hebben op de veiligheids- en culturele kwesties door middel van een Raad van Beschermers.
Rassenvermenging leidt tot suïcidale kinderen met ernstige psychische problemen
De nakomelingen van rassenvermenging zullen zich verschoppelingen voelen en het is heel gebruikelijk dat deze personen hun hele leven lang lijden aan ernstige psychische problemen. Hun ouders kan het natuurlijk niet schelen want het lijkt erop dat de psychische gezondheid en het algemeen welzijn van hun kinderen niet relevant is voor hen. Het aantal zelfmoorden onder deze mensen is zeer hoog, wat het lijden weerspiegelt waar ze mee zitten doordat ze geen uitgebreide etnische familie hebben. Een meerderheid van de Europeanen ziet etnische bloedbanden als de meest essentiële culturele factor en beschouwt hun etnische stam als hun familie. Deze kwestie is als gevolg van de huidige cultureel marxistische regimes uiterst politiek incorrect om te bespreken, maar het is geen geheim dat etniciteit voor een meerderheid van de Europeanen de belangrijkste verenigende culturele factor blijft, en ook zal blijven, meer dan sociaaleconomische factoren.
Gemengde gezinnen riskeren rampzalige gevolgen als de Europese burgeroorlog vordert richting fase 2 en 3
Na WO2 werden vrouwen die eerder een relatie en/of kinderen hadden gehad met de Duitse bezetter vaak ernstig gestraft. De verzetsbewegingen schoren het hoofd van deze vrouwen kaal, [trokken ze naakt door de straten,] en de gemeenschappen hebben ze nog 10 tot 20 jaar na de oorlog geterroriseerd. Deze vrouwen en hun nakomelingen leden lange tijd verschrikkelijk als gevolg van hun besluit om zich te mengen met personen uit de bezettende macht. Zij werden ["moffenhoeren"] genoemd en met de nek aangekeken. Velen zijn uitgehongerd tot de dood aan het einde van de oorlog, terwijl anderen zelfs werden verkracht en gelyncht tijdens en na de oorlog.
Wat gebeurt er met de [nieuwe] 'verrader-hoeren' na deze grote Europese burgeroorlog?
De huidige status van Europa lijkt aardig op die van WO2. In plaats van een externe vijand te moeten bevechten, zijn de vijanden de marxisten, suïcidale humanisten en kapitalistische globalisten die in ons midden wonen. We worden gekoloniseerd door Azië en Afrika, gefaciliteerd door de multiculturele elites. In Europa zijn meer dan 85% van de kolonisten moslims uit verschillende delen van de wereld. Dus wie zijn precies de 'verrader-hoeren' van deze oorlog, en wat gebeurt er met hen zodra wij de politieke en militaire macht grijpen in de komende 20 tot 70 jaar?
Er zijn twee antwoorden op deze vraag: wat wij het liefste zouden zien onder de huidige morele omstandigheden, en wat er werkelijk gaat gebeuren. Het is moeilijk voor conservatieve intellectuelen om de brutaliteit van de toekomst te voorspellen omdat we op dit moment leven in schijnbaar vreedzame naties met schijnbaar weinig plagen en verschrikkingen. Maar wanneer de ware agenda van de multiculturalisten wordt geopenbaard aan een groter aantal dan de huidige 10-15% van de mensen, zullen velen woedend worden en op wraak zinnen. Als de huidige cultureel marxistische regimes weigeren te capituleren en doorgaan met hun wreedheden, dan zal de vraag naar bloedwraak groeien.
De manifestatie van deze afrekening is afhankelijk van vele factoren:
1. Zullen de cultureel marxisten/multiculturalisten op tijd capituleren?
2. Hoeveel meer conservatieven zullen worden vervolgd, bespot en tot zelfmoord gedreven voordat [de cultureel marxisten/multiculturalisten] capituleren?
3. Hoeveel meer revolutionaire conservatieven zullen tot martelaar moeten worden voordat ze capituleren?
4. Hoe zullen ze ons in de gevangenis behandelen als we onze missies overleven, als krijgsgevangenen?
5. Welke soorten methoden zullen ze gebruiken om onze cellen, netwerken en milities te vervolgen en te vernietigen?
6. Hoeveel miljoen meer moslims en andere niet-Europese immigranten zullen ze toestaan om onze poorten binnen te stromen voordat ze capituleren?
7. Welke minderheidsgroepen (en/of hoeveel procent van de gegeven groep) zal als loyaal genoeg worden beschouwd om te worden toegestaan om in Europa te blijven na de burgeroorlog?
8. Welke principes en mate van streng bewind de specifieke conservatieve groep heeft die de politieke en militaire controle grijpt in de verschillende West-Europese landen; dat zal afhangen van hoe vroeg de cultureel marxisten/multiculturalisten capituleren en of ze opgeven voordat ze zware militaire slachtoffers maken bij ons.
9. Het is waarschijnlijk dat, in landen waar de democratische conservatieve partijen toestemming hebben gekregen om vreedzaam de macht te grijpen, er slechts milde vervolging zal zijn in de richting van cultureel marxisten/multiculturalisten en minderheidsgroepen die als ontrouw worden beschouwd, terwijl er in andere Europese landen waar de conservatieven hard zijn vervolgd, zoals in bijvoorbeeld Duitsland, Zweden, Noorwegen, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, dit zal resulteren in een bloedbad waarbij honderdduizenden cultureel marxisten/multiculturalisten en ontrouwe minderheidsgroepen zullen worden afgeslacht. Moslims die niet zijn bekeerd tot het christendom zullen automatisch als ontrouw worden beschouwd en worden gedeporteerd. Het is moeilijker te voorspellen welk lot toebedeeld zal worden aan andere minderheden zoals boeddhisten, hindoes, christelijke niet-Europeanen en halfbloeden, en ook vrouwen/mannen die zijn voortgebracht uit de 'ontrouwen', maar dit lot zal direct gerelateerd zijn aan de bovenstaande factoren. Het is echt moeilijk om op dit punt een meer accurate voorspelling te geven dan dit. Immers zijn er zoveel verschillende conservatieve stromingen, sommigen meer etnocentrisch en/of antimarxistisch dan anderen.
De redenering waarom conservatieven zich verzetten tegen rassenvermenging en de immigratie van niet-Europeanen
De cultureel marxisten/multiculturele alliantie zullen u doen geloven dat alle conservatieven onwetend zijn, uit incest geboren kwezels die worden gedreven door haat tegenover alle minderheden. Maar deze propaganda is zo ver van de waarheid als maar kan.
De redenering achter onze zorgen en ons verzet is het feit dat massa-immigratie, rassenvermenging en de adoptie van niet-Europeanen de eenheid van onze stam schaadt - het schaadt de mate van sociale cohesie die een bepaald land heeft. Ten eerste zal een land waarin concurrerende culturen zijn op de lange termijn versplinteren van binnenuit of het zal eindigen als een permanent disfunctioneel land als Brazilië en soortgelijke landen. Corruptie en een hoge mate van criminaliteit zijn een natuurlijk gevolg van een gebrek aan sociale cohesie. In landen waar de sociale cohesie hoog is treden de tegenovergestelde symptomen op. Wanneer u de islam aan de mix toevoegt dan blijft het in het slechtste geval niet bij een disfunctioneel land, maar verandert het in totale teloorgang, sharia en demografische verovering.
Een stabiel en welvarend land dat haar burgers solide welvaart kan bieden is afhankelijk van vijf primaire factoren:
Met de huidige ontwikkeling zien we een systematische afbraak van elk punt, wat na verloop van tijd zal leiden tot de transformatie tot een disfunctionele, mislukte staat. Dat wil zeggen, tenzij we dat op tijd kunnen voorkomen.
Als zodanig is het bezwaar dat en de oppositie die de conservatieven hebben tegen de massa-immigratie, rassenvermenging en de immigratie van niet-Europeanen puur pragmatisch en geenszins hatelijk.
Wanneer we besluiten om een deel van een ontrouwe minderheidsgroep te deporteren, is het niet omdat we hen haten, maar omdat het rampzalige gevolgen zou hebben voor de mate van sociale cohesie in ons land als we dat niet zouden doen. Het toestaan dat uw eigen stam demografisch in de richting van uitsterven gaat, waardoor uw land een mislukte staat zal worden, is een duizend keer ernstiger misdrijf dan het krenken van de gevoelens van de mensen die u deporteert.
Hoeveel niet-Europeanen kan een Europees land per generatie absorberen zonder de sociale cohesie en het algehele welzijn van de stam aanzienlijk te beïnvloeden?
Dat hangt ervan af welke Europese stam u bedoelt. Bijvoorbeeld, niet alle Alpine of Mediterrane stammen geven veel om hun etnische zuiverheid (tegen Alpinische of Noordse genetische verdunning) omdat ze het gevoel hebben dat ze geen lichamelijke of geestelijke kenmerken hebben die het beschermen waard zijn, of omdat ze juist positief staan tegenover Noordse en Alpinische genetische inmenging. Dus natuurlijk zou een Noordse stam veel meer gemotiveerd zijn om hun uniciteit te beschermen, omdat Noordse genetische kenmerken in een veel grotere mate fysiek tot uiting komen. Geen Noords land zou ooit moeten proberen om per generatie meer dan 2% niet-Europese immigranten op te nemen, mits ze de niet-Noordse vertroebeling nog kunnen herstellen door te compenseren met klinieken voor reprogenetica die nationale/genetische vertroebeling terug kunnen draaien. Op die manier blijft het Noordse genotype behouden en we hoeven ons geen zorgen te maken over de gevolgen of veel middelen investeren in reprogenetica. De wensen van alle Europese stammen moeten worden gerespecteerd in dit verband. Zo heeft bijvoorbeeld Noorwegen (4 miljoen mensen in 1950 en 4,9 miljoen in 2010) 900.000 immigranten aanvaard sinds 1950, waarvan 90% niet-Noords. In 1950 waren we min of meer een puur Noords land, maar we hebben nu een extra 850.000 niet-Noordsen, plus straks de 30.000 - 50.000 niet-Noordsen die elk jaar binnenstromen. 300.000 tot 400.000 van de nieuw aangekomen lieden zijn moslims. Tegelijkertijd zijn de wetten voor de biotechnologie streng, en we hebben momenteel te lijden onder een genocidale cultureel marxistische/multiculturele heerschappij onder de NAVO-paraplu. Het duurt 20 tot 70 jaar voor de Noorse cultureel conservatieven de politieke en militaire macht kunnen grijpen en ik betwijfel of het zal gebeuren tot nadat een van de grote Europese landen reeds is bevrijd, zoals het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland. Dit is in wezen de reden waarom ik dit compendium in het Engels aan het schrijven ben, en de reden waarom ik het meeste van mijn tijd heb besteed aan mijn Engelse broeders bij te staan in hun patriottische strijd. De sleutel tot het overleven van West-Europa ligt in de handen van de Duitse, maar vooral Franse of Britse conservatieven. Immers kunnen de kleinere West-Europese landen alleen elke beweging van deze landen nabootsen. Mijn eigen land is dus nu niets meer dan een bananenrepubliek, een satellietstaat onder leiding van Londen, Parijs en Berlijn - die op hun beurt cultureel worden bepaald door Washington.
De grote Satan, zijn cultus en de joden
Wanneer iemand vraagt of ik een nationaalsocialist ben, ben ik diep beledigd. Als er één historische figuur en voormalige Germaanse leider is die ik haat, dan is het wel Adolf Hitler. Als ik in een tijdmachine naar het Berlijn van 1933 kon reizen, dan zou ik de eerste persoon zijn die zich aanbiedt om te gaan - met het doel hem te doden. Waarom? Niemand heeft ooit een meer verschrikkelijke misdaad begaan tegen zijn stam dan Hitler. Door hem zijn de Germaanse stammen aan het uitsterven en zullen MOGELIJK volledig worden uitgeroeid, tenzij we erin slagen om binnen 20 tot 70 jaar te winnen. Dankzij zijn krankzinnige campagne, en de daaropvolgende genocide van 6 miljoen joden, werd multiculturalisme, de anti-Europese haatsideologie, gecreëerd. Multiculturalisme zou nooit zijn toegepast in Europa als het niet had gelegen aan de NSDAP zijn roekeloze en onvergeeflijke daden. Oost-Europa zou vrij zijn gebleven, de VS en Rusland zouden nooit zijn verrezen als supermachten. Het centrum van macht zou in Europa zijn gebleven. En het zou een mooi Europa zijn geweest met prachtig cultureel conservatief beleid - zeer vergelijkbaar met wat u nu aantreft in Japan en Zuid-Korea. Hitler verwoestte dit alles bijna met zijn roekeloze en onvergeeflijke daden en hij zal voor altijd te boek staan als een verrader van de Noordse-Germaanse stammen.
Dus ik ben echt sprakeloos als ik de cultus zie die zichzelf tegenwoordig nationaalsocialisten noemt. Als u echt van onze stam houdt, de Noordse stammen of van andere Europese stammen, moet u leren en erkennen dat Hitler een verrader is van de Germaanse en alle Europese stammen, geen held. Hitler had de militaire vermogens die nodig waren om Jeruzalem en de nabijgelegen provincies van islamitische bezetting te bevrijden. Hij had gemakkelijk een overeenkomst kunnen sluiten met het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk om de oude joods-christelijke landen te bevrijden ten doele om de joden hun voorouderlijk land terug te geven. Het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk zouden misschien zelfs aan een dergelijke campagne hebben bijgedragen in een poging om de Europese verzoening te ondersteunen. De deportatie van de joden uit Duitsland zou niet populair zijn, maar uiteindelijk zou het joodse volk Hitler beschouwen als een held, omdat hij het Heilige Land voor hen had teruggewonnen.
Maar wat deed de grote Satan? Hij viel Polen binnen, en Frankrijk, Rusland en een aantal andere landen, in zijn krankzinnige poging om de wereldheerschappij te krijgen. Het was totaal roekeloos en de onvergeeflijke gevolgen van dergelijke handelingen zijn niet erg moeilijk te voorspellen. En toen het tij keerde voor de nazi's en de Russische veldtocht mislukte, besloten ze de joden af te slachten en verdoemden zo de Germaanse stammen en de conservatieve/nationalistische ideologie... Ze wisten heel goed wat de gevolgen zouden zijn voor hun stammen als ze verloren, maar ze gingen door en voltooiden het werk. Na WO2 werd de grootste antinationalistische en anti-Europese propagandacampagne gelanceerd die de wereld ooit heeft gezien. En mensen zoals ik, en andere cultureel conservatieve leiders van vandaag, hebben nog steeds te lijden onder deze propagandacampagne omwille van die ene man.
Was de meerderheid van de Duitse en Europese joden ontrouw? Ja, in ieder geval de zogenaamde liberale joden, vergelijkbaar met de liberale joden van tegenwoordig die het nationalisme/zionisme niet steunen en multiculturalisme wel. De huidige joden die multiculturalisme steunen zijn net zo'n bedreiging voor Israël en het zionisme (Israëlisch nationalisme) als ze zijn voor ons. Dus laat ons samen strijden met Israël, met onze zionistische broeders, tegen alle anti-zionisten, tegen alle cultureel marxisten/multiculturalisten. Conservatieve joden waren loyaal naar Europa en hadden moeten worden beloond. In plaats daarvan had hij het op hen allemaal gemunt... Dus zijn de huidige joden in Europa en de VS ontrouw? De multiculturele (landverwoestende) joden WEL, maar de conservatieve joden NIET. Ongeveer 75% van de Europese/Amerikaanse joden steunt multiculturalisme terwijl ongeveer 50% van de Israëlische joden dat ook doet. Dit laat heel duidelijk zien dat we de resterende trouwe joden als broeders moeten omarmen in plaats van de fout van de NSDAP te herhalen. Telkens als ik de Midden-Oosterse kwestie bespreek met een nationaalsocialist presenteert hij het anti-Israëlische en pro-Palestijnse argument. Hij lijkt zich niet altijd bewust van het feit dat zijn propaganda de Israëlische nationalisten (die de moslims willen deporteren uit Israël) kwetst en dat hij in feite de Israëlische cultureel marxisten/multiculturalisten helpt met zijn argumentatie. In alle vijf discussies hebben zij hun mening bijgesteld of hun standpunten volledig veranderd na de bespreking toen ze beseften wat ze hadden gedaan. Maar ik was niet in staat om deze kwestie verder te bespreken nadat ik werd geblokkeerd en eruit geschopt werd door Stormfront en andere nationaalsocialistische fora.
In ieder geval, ontwikkel uzelf en leer het verschil. De huidige conservatieven en aspirerende nazi's zijn onwetend als ze zo geobsedeerd zijn door de joden. Er is geen joods probleem in West-Europa (met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk) omdat we er slechts 1 miljoen in West-Europa hebben, terwijl 800.000 van deze 1 miljoen mensen wonen in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. De VS aan de andere kant, met meer dan 6 miljoen joden (600% van het aantal in Europa) heeft eigenlijk een aanzienlijk joods probleem. Maar alstublieft, leer het verschil tussen een verwoestende multiculturele jood en een conservatieve jood. Maak niet dezelfde fout die NSDAP maakte. Richt u nooit op een jood omdat hij een jood is, maar eerder omdat hij een verrader van categorie A of B is. En vergeet niet dat het grootste deel van de verraders van categorie A of B bestaat uit christelijke Europeanen. 90% van de verraders van categorie A of B in mijn eigen land, Noorwegen, zijn Noordse christelijke verraders van categorie A of B.
Vereniging van alle Europese cultureel conservatieven onder de banier van de KT
We zullen de cultureel marxisten/multiculturalisten verslaan omdat ze alles wat Europees is uit proberen te roeien. Wij zullen hen niet vergeven en we zullen hen absoluut geen genade tonen, tenzij ze volledig capituleren voor onze troepen tegen 2020. Maar we moeten ze bevechten om de JUISTE redenen, en NIET omdat we willen herhalen wat Hitler probeerde te doen. Dus word lid van de PCCTS, Knights Templar als een Justiciar Knight in onze preventieve oorlog tegen de culturele tirannie van de EUSSR/VS, schaar u in godsnaam onder ONZE banier, of onder een andere banier, maar NIET die van de swastika. 60% van het beleid van de NSDAP was grotendeels klassiek conservatief beleid en de PCCTS, Knights Templar deelt zulk conservatief beleid zelfs vandaag de dag. Maar de resterende 40% van het beleid is niet de moeite waard om voor te vechten.
Wees gerust, elke politieke bijdrage telt, of het nu is door de loop van een Ruger Mini-14 of door middel van een essay! Die eerste zal die laatste versterken en vice versa. Gezien het feit dat de multiculturele pers alle ware conservatieven boycot, hebben conservatieve intellectuelen echt geen andere keuze dan hun boodschappen te versterken door middel van gewelddadige middelen. Het andere punt is dat wanneer een conservatieve revolutionair een bijdrage wil doen aan het veld van de 'revolutionaire wetenschap', hij weinig geloofwaardigheid zal hebben en zal worden gezien als niets meer dan 'een leunstoelgeneraal', tenzij hij leidt en demonstreert door middel van praktische operatie.
Weet dat onze 'fysieke' conservatief-revolutionaire bijdragen in fase 1 niet zijn om dit monster te verslaan, maar om bewustzijn te creëren met de bedoeling sympathisanten en directe medewerkers te rekruteren. Onze militaire bijdragen in fase 1 zullen slechts een fractie zijn van de totale 'activiteit' die nodig is om dit 7-koppige monster te doden. Het grootste deel van de schade zal worden toegebracht door het monster zelf, uit onwetendheid en zijn onwil om logische en pragmatische principes en beleiden te omarmen (in de eerste plaats door diens onvermogen om islamisering te voorkomen en terug te draaien). De huidige cultureel marxistische/multiculturele regimes zullen vallen en bezwijken onder hun eigen gewicht en de islam. Onze primaire doelstelling is te consolideren en klaar te staan om deze kans aan te grijpen, door middel van gewelddadige middelen, wanneer deze "window of opportunity" [buitenkans] komt binnen 20 tot 70 jaar. Vergeet niet dat het succes van onze revolutie nooit verder weg zal lijken dan de dag voordat we daadwerkelijk slagen!
Om de marxistische terrorist en massamoordenaar Fidel Castro te citeren:
"Ik begon de revolutie met 82 mannen. Als ik het opnieuw zou doen, zou ik het doen met 10 of 15 die ik absoluut kan vertrouwen. Het maakt niet uit met hoe weinig je bent als je gelooft en een plan van aanpak hebt."
'Nieuw' opkomende stammen, de toekomstige politieke en culturele dreiging?
Er is een Latijns-Amerikaanse criminele supremacistische groep in de VS, genaamd "La Raza" (het ras). Zij verzetten zich tegen Europese (Europees-Amerikaanse), Afrikaanse en Aziatische belangen op basis van etniciteit. De naam "La Raza" wordt gebruikt om het ras aan te duiden dat is gevormd door de mix van de Europese, Amerikaanse Indianen en Afrikaanse volkeren in Latijns-Amerika. Dit illustreert dat de gemengde bevolking van deze achtergronden uiteindelijk etnisch bewust zal worden en beginnen te werken tegen de minderheden in dat land, tegen die die van zuiver Europese of Indiaanse afkomst zijn. Het punt van dit voorbeeld is dat er altijd minderheden in een land zullen zijn, er altijd sprake is van discriminatie, en minderheden zullen min of meer altijd worden gediscrimineerd. Het uiteindelijke doel van elke stam moet daarom zijn om nooit in een positie te komen waarin ze worden gereduceerd tot een minderheid. De grote meerderheid van de etnische groepen van de wereld, met uitzondering van de Roma/zigeuners en sommige Latijns-Amerikaanse Indianen, hebben controle over hun eigen soevereine gebieden. Als zodanig is er geen reden waarom mensen als minderheid zouden moet leven als ze dat niet willen. Elke stam moet absoluut ALLES doen om ervoor te zorgen dat geen enkele andere stam hen demografisch zal aanvallen door immigratie of hogere geboortecijfers.
Om te voorspellen wat voor toekomstige opkomst of consolidatie van deze 'nieuwe stammen' zal komen in Europa, is het essentieel om de nieuwe/oude definities te herzien en de niet nader genoemde groepen te noemen:
Mulat/Mulatto:
1. Een persoon met een Europese en een Afrikaanse ouder. 2. Een persoon van gemengde Europese en Afrikaanse afkomst. (uitspraak: muu-lat; moe-lat-to) znw, meervoud mu-lat-to's.
ETYMOLOGIE: Spaans, uit het Arabisch "muwallad", persoon van gemengd ras, van "walada" => te kweken, te bevallen.
Quadroon (25% Afrikaans, 75% Europees)
Octoroon (12,5% Afrikaans, 87,5% Europees)
ETYMOLOGIE: Grieks "Okta-", "okto", Latijns "octo-", als voorvoegsel met betekenis "acht" + roon als persoonsterm
De termen mulat, Quadroon, en Octoroon zijn ontstaan uit het raciale beleid van de Europese kolonisten in Amerika, in het bijzonder de Spanjaarden. Omdat burgerrechten en verantwoordelijkheden rechtstreeks waren gebaseerd op de mate van Europees bloed dat een persoon had, werden dergelijke classificaties zeer belangrijk, en kleine verschillen in afkomst werden zorgvuldig genoteerd. Hoewel deze termen zeer nauwkeurige definities hebben, werden ze in de praktijk vaak gebruikt op basis van indrukken van huidskleur in plaats van duidelijke kennis van afkomst.
Europees-Semitisch/Arabisch-Europees/joods-Europees
Een persoon van gemengd Europees en Semitisch bloed.
In taal- en volkenkunde verwijst Semitisch naar een taal en etnische familie bestaande uit de volkeren die in de eerste plaats de Arabische gebieden van het Midden-Oosten en Noord-Afrika beheersten. Berbers, Arabieren, joden, Assyriërs en Kopten worden allen beschouwd als de Semitische etnische groepen.
Creool:
1.) Een persoon van gemengde Afrikaanse en Europese afkomst die een Creoolse taal spreekt, vooral gebaseerd op Frans of Spaans. 2.) Een Afrikaanse slaaf geboren in Amerika, in tegenstelling tot eentje die was meegenomen uit Afrika.
Metisse:
1.) De nakomelingen van een Europeaan en een Amerikaanse Indiaan. 2) De nakomelingen van een Europeaan en een Quadroon; een één achtste neger.
Euraziatisch:
Is in gebruik sinds het midden van de 19e eeuw om te verwijzen naar een persoon van gemengde Europese en Aziatische afkomst. Het werd bedacht tijdens de Britse heerschappij over India en werd lange tijd voornamelijk gebruikt bij de aanwijzing van een persoon geboren uit een Britse vader en een Indiase moeder. In een hedendaagse context heeft "Euraziatisch" een veel bredere toepassing, en betekent alleen dat een van de ouders Aziatisch is en de andere Europees.
Hapa:
Inheemse Hawaiianen gebruikten dit woord om iemand die 'half Hawaiiaans' is te beschrijven. In de koloniale tijd werd het vaak gebruikt in combinatie met het woord "haole", wat vreemdeling, buitenlander, of blank persoon betekent. Naarmate de tijd verstreek werd "hapa" in de continentale Verenigde Staten gebruikt door Japanse Amerikanen en andere Aziaten om een persoon van gedeeltelijke Aziatische afkomst beschrijven. Veel Nisei (tweede generatie Japanse Amerikanen) beschouwden de term te minachtend. Vandaag de dag is "hapa" gewoon geaccepteerd als een manier om een persoon van gedeeltelijk Aziatische afkomst te beschrijven.
Mestizo:
Een persoon van gemengde raciale afkomst, in het bijzonder van gemengde Europese en inheemse Amerikaanse afkomst. Znw, meervoud mes-ti-zo's. Etymologie: Spaans voor "gemengd", mestizo, vanuit Oud-Spaans, van Laat-Latijn "mixticius", uit het Latijn "mixtus", voltooid deelwoord van "miscere" => mengen.
Zambo:
Het kind van een mulat en een zwart persoon, ook: het kind van een Indiaan en een zwarte. Ook "Sambo".
Griffe:
Een persoon van gemengd neger- en Amerikaans Indiaans bloed. De nakomelingen van een mulatvrouw en een neger. Ook: een mulatto.
Mestee/Mustee/Metisse:
1. De nakomelingen van een Europeaan en een Amerikaanse Indiaan.
Voor zover ik weet zijn er geen woorden die het mengen van de drie Europese onderrassen definiëren: Noords/Germaans, Alpine en Mediterraans. Dergelijke definities zouden waarschijnlijk relevant zijn in Europa, maar minder relevant in de VS. Het is gebruikelijk om naar inter-Europese mengingen te verwijzen met de nadruk op het land van herkomst. Bijvoorbeeld Frans-Noors of Duits-Italiaans, enz.
Moderne termen die vaak gebruikt worden, ingeschreven bij MixedFolks.com
Bericht van de PCCTS, Knights Templar aan alle minderheidsgroepen en gemengde personen
Weet dat wij, de PCCTS, Knights Templar, geen racistische organisatie zijn. Mensen van alle rassen kunnen deelnemen en strijden voor de Knights Templar als Justiciar Knights, op voorwaarde dat ze christelijk zijn. Uw bijdrage voor de conservatieve zaak garandeert u en de trouwe leden van uw familie een permanente verblijfsvergunning in Europa. U wordt omarmd als een medeburger als u uw bloed heeft vergoten bij ons, laat daarover geen twijfel bestaan. De toekomst van alle minderheden in Europa zal afhangen van waar hun loyaliteit ligt en is niet op basis van huidskleur of etnische afstamming. Onnodig te zeggen, individuen die hebben bewezen ontrouw te zijn (door direct of indirect steunen van cultureel marxisme/multiculturalisme) zullen geen toekomst hebben in Europa en zullen worden uitgezet.
Zogenaamde neutraliteit tot op de dag van de overname/staatsgreep zal geen optie zijn als u een toekomst wilt in Europa. U moet in staat zijn om uw loyaliteit te bewijzen door een verifieerbare achtergrond vast te stellen (ondersteuning of lidmaatschap van een conservatieve niet-gewelddadige of revolutionaire organisatie). Bekering tot het christendom, naamswijziging (indien van toepassing) of verandering van gebruiken in een vroeg stadium helpt ook bij uw kandidatuur voor permanente huisvesting. Er is slechts een kleine kans dat de Knights Templar de dominante conservatieve kracht in uw land zullen zijn als dit van toepassing is. Uiteraard zullen de regels en eisen voor permanente bewoning worden ingesteld door het nieuwe regime en niet door ons. Als zodanig dienen deze richtlijnen als een voorspelling van wat u kunt verwachten.
Het is waarschijnlijk dat wanneer er zich genoeg nieuwe conservatieve Europese regimes geconsolideerd hebben, ze een nieuwe zone zullen maken of gebruik maken van een bestaande zone tussen de Europese en de islamitische wereld, en dat die het punt van bestemming zal zijn voor ontrouwe mensen van gemengde afkomst en andere personen die om uiteenlopende redenen geen toegang hebben tot een specifiek niet-Europees land. Trouwe personen van gemengde afkomst, daarentegen, zullen worden aanvaard als broeders.
Alle leden van minderheidsgroepen zullen in de komende jaren een keuze moeten maken. Ik hoop alleen dat ze de juiste maken. Hun toekomst in Europa zal daarvan afhangen.
Seks is waarschijnlijk de meest krachtige en ondergeanalyseerde motivator voor de mens op aarde. Zonder de abstracte illusies van seks hadden Leiv Eiriksson of Christopher Columbus Amerika vermoedelijk niet ontdekt, zouden Mohammeds legers niet veel van de wereld hebben veroverd (ref: 72 maagden is een goede stimulans voor martelaarschap, nietwaar?), en de cultureel marxisten zouden er niet zo goed in zijn geslaagd om de controle over onze samenlevingen te grijpen. Tijdens de seksuele revolutie in de jaren '70 zijn de marxisten er in geslaagd om te infiltreren en dit liberale concept op te eisen, waarmee zij de seksuele revolutie konden inzetten voor hun eigen voordeel.
Dus hoe kunnen we kuisheid prediken aan een menigte die onbeperkte toegang wil tot gratis seks? Het antwoord is dat we dat niet moeten doen. In plaats daarvan moeten we de marxistische strategieën kopiëren door alle liberalen te betrekken of op zijn minst hen de vrijheid van onbeperkte seks te bieden in een toekomstscenario. We moeten concepten presenteren die geloofwaardig zijn en zorgen dat alle aspecten van het individualisme intact kunnen blijven voor degenen die daarnaar op zoek zijn (met uitzondering van de ideologieën van haat zoals het multiculturalisme, de islam enz.). Dit betekent niet dat onze toekomstige samenlevingen zullen eindigen als anarchieën, want dat is wat zuiver liberalisme is. Het enige verschil is dat we tegelijkertijd de begrippen kuisheid en ordentelijkheid presenteren. Dus hoe is dit mogelijk, hoe kunnen we ervoor zorgen dat zowel de conservatieven als de liberalen gelukkig zijn? De oplossing is liberale zones te creëren, gescheiden van de rest van de samenleving, dus een grondigere implementatie van het Amerikaanse model van 'liberale zones'. Beschouw het als een beleid van 'Las Vegas-isme'. Het concept van de levensstijl à la Sex and the City zal niet worden verheerlijkt zoals nu, maar beperkt tot onze toekomstige Las Vegas-achtige zones zodat iedereen die echt deze vorm van levensstijl wil de kans mag hebben om zijn of haar definitie van geluk na te streven, terwijl we tegelijkertijd de rest van de samenleving beschermen tegen sociaal en moreel verval. We moeten nooit de fout maken liberale concepten met marxistische concepten te verwarren. Individualisme en de seksuele revolutie zijn geen marxistische concepten, maar eerder liberale. Ja, de cultureel marxisten zijn er in geslaagd om verschillende organisaties te infiltreren en ontvingen de lof voor de seksuele revolutie, maar dat is een andere discussie. De levensstijl à la Sex and the City is relatief onschuldig, maar als men die gaat verheerlijken en de maatschappij door de strot duwen, zoals we vandaag zien, dan wordt het een dodelijke en destructieve maatschappelijke kracht, zoals we nu zien nu het uiteindelijk leidt tot een volledige ineenstorting van morele/ethische waarden, het kerngezin en een duurzaam vruchtbaarheidscijfer (wat ons weer leidt tot het uitsterven van de Europeanen).
Deze liberale zones moeten 'ideologisch' volledig afgesneden worden van de rest van de samenleving teneinde culturele besmetting te voorkomen. Door te focussen op deze middenweg handelen we met respect voor de wensen van de conservatieven én de liberalen. Dit moet een compromis zijn waarmee we allemaal kunnen leven.
Als we echter niet aan compromissen zouden doen en in plaats daarvan probeerden om iedereen een puriteinse en diep conservatieve manier van leven door de strot te duwen, dan zouden we daar alleen maar onszelf mee hebben. Onwil om te onderhandelen met de individualisten/liberalisten zal alleen contraproductief zijn en zal voorkomen dat we ooit de politieke macht grijpen.
Als we de seksuele revolutie in ons voordeel gebruiken zal dat bijdragen aan ons succes.
Seksuele ethiek (ook wel seksuele moraal genoemd) verwijst naar die aspecten van de ethiek die zich bezighouden met problemen die voortvloeien uit alle aspecten van seksualiteit en menselijk seksueel gedrag. In grote lijnen slaat seksuele ethiek terug op de gemeenschappelijke en persoonlijke normen met betrekking tot het gedrag in interpersoonlijke relaties, en behandelt kwesties over instemming, seksuele relaties voor het huwelijk en/of tijdens het huwelijk, met inbegrip van kwesties van huwelijkstrouw en voorhuwelijkse en buitenechtelijke seks, problemen met betrekking tot seksualiteit, vragen over hoe geslacht en macht worden uitgedrukt door middel van seksueel gedrag, vragen over hoe personen staan in de samenleving, en vragen over hoe individueel gedrag de zorg voor de volksgezondheid beïnvloedt.
Ethische dilemma's over seks kunnen vaak voorkomen in situaties waar sprake is van een aanzienlijk machtsverschil of waar er een reeds bestaande professionele relatie is tussen de partijen of als een van beiden niet zeker of slechts deels instemt.
Verschillen in seksuele ethiek - overzicht op basis van land
De volgende cijfers zijn gebaseerd op de huidige aantallen en projecties van vrouwen/meisjes in de leeftijd 15 tot 30 (van de generatie geboren tussen 1980-1995).
De mate van afbraak in de seksuele ethiek of seksuele moraal is te zien aan het feit dat jonge vrouwen gevoelig zijn geworden voor one night stands, aan seks voor het huwelijk, en aan hoeveel seksuele partners de vrouwen gemiddeld hebben tijdens hun levensduur. De nieuwe generatie meisjes (geboren tussen '80 tot '95) heeft een aanzienlijk minder conservatieve visie dan meisjes van de oudere generatie.
| Land | Sexuele ethiek van 1 (extreem laag) to 100 (hoog) | Gemiddeld aantal sekspartners tijdens het leven |
| Malta | 85 | 3 |
| Portugal | 75 | 4 |
| Spanje | 65 | 5 |
| Italië | 65 | 5 |
| Griekenland | 55 | 6 |
| Frankrijk | 45 | 7 |
| Zwitserland | 35 | 8 |
| Canada | 35 | 8 |
| VS* | 25 | 9 |
| Oostenrijk | 25 | 9 |
| Duitsland | 15 | 10 |
| Nederland | 15 | 10 |
| België | 15 | 10 |
| VK | 5 | 12-15 |
| Finland | 5 | 12-15 |
| Zweden | 5 | 12-15 |
| Denemarken | 5 | 12-15 |
| Noorwegen | 5 | 12-15 |
* De verschillen in de Amerikaanse seksuele ethiek varieert aanzienlijk tussen de liberale staten zoals Californië, New York en Florida aan de ene kant en de conservatieve staten als Utah enz. aan de andere kant. Het gemiddelde is gebaseerd op de VS als geheel.
Deze bevindingen zijn gebaseerd op de ervaringen van mijn netwerk van mannelijke vrienden (ook mijn eigen ervaringen). We hebben al deze landen bezocht en de gecombineerde ervaringen en bevindingen grondig vastgelegd om een relatief nauwkeurig beeld te geven van de huidige seksuele moraal in de verschillende Europese landen. We zijn niet helemaal zeker over Canada, Oostenrijk, Nederland en België, maar mijn indruk correspondeert met de schattingen voor deze landen. Opvallend is dat protestantse landen aan de onderkant van de grafiek staan, terwijl katholieke landen in de eerste plaats aan de top van de grafiek staan.
Ter verdere illustratie van de afbraak van seksuele moraal in West-Europa
Een alarmerend aantal jonge meisjes in Oslo, Noorwegen begint al orale seks te geven vanaf de leeftijd van 11 tot 12. Dit kan op een nog jongere leeftijd gebeuren als seksuele voorlichting verder wordt geliberaliseerd. Deze ontwikkeling moet worden omgekeerd om volledige ineenstorting van onze traditionele sociale structuren te voorkomen.
Ongeveer 50% van mijn vrouwelijke vrienden eindigt onder de definitie/categorie promiscu (sletjes) omdat zij zich schuldig maken aan seksuele activiteit met meer dan 20 partners.
Een meerderheid van hen zijn al besmet geweest met een of meer seksueel overdraagbare aandoeningen - zogeheten soa's zoals herpes, chlamydia enz. De promiscue levensstijl wordt verheerlijkt door de media, door middel van series zoals Sex and the City en artiesten zoals Madonna, Lady Gaga, Christina Aguilera en een veelheid van andere veel kwaadwillendere artiesten. De grenzen worden geleidelijk afgebroken als deze ontwikkeling wordt toegestaan door te gaan.
We kunnen mensen die de mediarichtlijnen volgen niet te hard veroordelen, maar we kunnen en moeten er alles aan doen om de enorme invloed die de media heeft te beperken.
Ik ben niet van plan om zo hypocriet te zijn om te doen alsof ik niet ben beïnvloed door de typische levensstijl à la Sex and the City. Ik ben al onder de invloed van deze levensstijl, net als een meerderheid van mijn vrienden, en zelfs mijn eigen familieleden. Vroeger was ik trots op mijn 'prestaties'. Maar als gevolg van een verandering van mentaliteit kan ik nu slechts schaamte voelen als ik me bedenk waar dit heen gaat. Ik voel schaamte namens mijn stad, mijn land en mijn beschaving. Ik verafschuw de naoorlogse conservatieven voor het feit dat ze niet in staat waren om de marxistische Culturele Revolutie die werd gemanifesteerd door de generatie van '68 een halt toe te roepen. En ik zal me nu inzetten om bij te dragen om deze zieke cultuur onder leiding van de cultureel relativistische/cultureel marxistische regimes te beëindigen.
Soa's verpesten het leven van mensen
Onder normale omstandigheden zou ik nooit intieme details onthullen over het persoonlijke leven van mijn vrienden en mijn familie, als gevolg van maatschappelijke taboes en schaamte, vertrouwelijkheidskwesties en loyaliteit. Maar hoe maken we enige kans om onze samenleving te veranderen als we weigeren om de negatieve effecten rond de desintegrerende normen te openbaren? Ik zal hier een uitzondering maken en kennis delen over een deel van mijn best bekende netwerk. Ik heb weinig informatie en het is waarschijnlijk dat de meerderheid van mijn netwerk wel belangrijke negatieve ervaringen heeft gehad als gevolg van hun 'destructieve gedrag'.
Hoewel ik een mentaliteitsverandering heb doorgemaakt, heeft een meerderheid van mijn vrienden dat niet. Mijn stiefvader Tore, een van mijn beste vrienden Marius en mijn meer verre vrienden Kristoffer, Sturla en Ronny zijn allen levende manifestaties van de volledige ineenstorting van de seksuele moraal. Alle vijf hebben meer dan 300 seksuele partners gehad (twee van hen meer dan 700) en ik weet zeker dat drie van hen een of meerdere soa's hebben gehad (waarschijnlijk hebben ze dat allemaal). Ik heb een aantal andere promiscue (sletterige) vrienden en ik kan wel minstens 30 mannen en vrouwen uit mijn sociale omgeving opnoemen als ik wilde. Ik zal het hen niet persoonlijk kwalijk nemen en het heeft absoluut niets te maken met afgunst. Ik had gemakkelijk dezelfde weg kunnen kiezen als ik had gewild, als gevolg van mijn uiterlijk, status, vindingrijkheid en charme. Het is gewoon verschrikkelijk jammer dat mijn land het slachtoffer is van ernstige marxistische infiltratie die leidt tot de politieke doctrines die zomaar alle normen en waarden mochten vernietigen, wat resulteert in de volledige afbraak van onze eens zo correcte ethische normen.
Mijn halfzus Elisabeth werd besmet met chlamydia nadat ze seks had gehad met meer dan 40 seksuele partners (meer dan 15 strippers van de Chippendales, die bekend staan als dragers van verschillende ziekten). Haar chlamydia bleef onbehandeld en ze werd een van de vele miljoen Amerikaanse/Europese vrouwen die kwamen te lijden aan PID, pelvic inflammatory disease, die wordt veroorzaakt door onbehandelde gonorroe en chlamydia, en die leidt tot onvruchtbaarheid. Omdat ze in de VS woont zijn de kosten hiervoor niet vergoed door de staat. Zij en haar man hebben 40.000-50.000 dollar betaald voor twee IVF-behandelingen (kunstmatige bevruchting), een proces waarbij eicellen buiten de baarmoeder door de zaadcellen worden bevrucht. Ze had nog geluk in vergelijking met velen, want deze behandelingen kunnen wel zoveel kosten als 100.000 dollar. Bovendien heeft ze, voor zover ik weet, dankzij haar toestand als gevolg van de niet-behandelde ziekte een keizersnede moeten nemen voor beide bevallingen. De laatste keizersnee werd haar bijna fataal wegens complicaties en ze moest een bloedtransfusie ondergaan van in totaal meer dan 5 liter bloed. Het is onbekend of haar twee kinderen last hebben van longontsteking en conjunctivitis en andere problemen die voorkomen bij kinderen geboren met chlamydia, zoals overgedragen door mijn zus tijdens de bevalling.
Mijn moeder werd besmet met genitale herpes door haar vriend, (mijn stiefvader) Tore, toen ze 48 was. Tore, die een kapitein was in het Noorse leger, had meer dan 500 sekspartners gehad en mijn moeder wist dit, maar leed aan een gebrek aan gezond verstand en moreel te wijten aan verschillende factoren (te eerste de media - verheerlijking van bepaalde stereotypen). Helaas voor haar resulteerde haar slechte inzicht erin dat ze besmet werd met genitale herpes. Daarnaast kroop de herpesinfectie naar haar hersenen en veroorzaakt meningitis (dit is meestal zeldzaam en komt voor bij minder dan 1% van de met herpes geïnfecteerde individuen). Als gevolg van deze herseninfectie kan het ruggenmerg niet vrij stromen en moest ze een shunt in haar brein laten opereren omdat de herpes regelmatig opspeelde. Ze werd gedwongen daardoor met vervroegd pensioen te gaan en haar levenskwaliteit is sindsdien aanzienlijk verminderd, en ze heeft nu de intellectuele capaciteit van een 10-jarige. Haar soa heeft haar niet alleen veel leed gebracht, maar het heeft haar en de staat ook tot wel 1 miljoen euro gekost.
Zowel mijn zus als mijn moeder hebben niet alleen mij beschaamd, maar ze hebben zichzelf en ons gezin beschaamd. Een gezin dat in de eerste plaats al was gebroken door de secundaire effecten van de feministische/seksuele revolutie. Ik kan me niet eens voorstellen hoe veel mensen er zijn die lijden aan soa's als gevolg van het huidige gebrek aan seksuele moraal.
Deze mentaliteit is overduidelijk onhoudbaar en als we onze beschaving willen redden, moeten we ervoor zorgen dat we politieke doctrines implementeren om te voorkomen dat de huidige ontwikkeling doorgaat.
Oplossingen
De Europese beschaving zal niet overleven als we doorgaan met de afbraak van de seksuele moraal, omdat dit ertoe zal leiden dat alle sociale structuren volledig zullen afkalven.
Verder moeten we vrouwen niet harder veroordelen dan mannen, want dezelfde seksuele moraal moet ook voor hen gelden. Dus in plaats van de traditionele mannelijke moraal te rechtvaardigen en verspreiden onder zowel mannen als vrouwen, moeten we in plaats daarvan nieuwe seksuele ethiek invoeren voor iedereen (voornamelijk door de strenge regulering van media nadat we politieke en militaire macht grijpen binnen 20 tot 70 jaar).
Artiesten als Madonna, Lady Gaga en Christina Aguilera en series zoals Sex and the City moeten worden beschouwd als politieke activisten/politieke bewegingen en de levenswijzen die zij propageren als politieke propaganda. Als alternatief moeten de artiesten/series/films die losbandigheid uitdragen/verheerlijken worden beperkt tot liberale zones.
De omvang van de soa-epidemie is een directe oorzaak van het verval van de seksuele ethiek in West-Europa en is ook verbonden aan de liberale immigratie uit derdewereldlanden. Verschillende West-Europese landen (Noorwegen inbegrepen) weigeren om Afrikaanse immigranten op hiv te testen (als gevolg van humanistische principes), ook al is tot 30% van de burgers van sommige Afrikaanse landen besmet.
Er zijn verschillende soorten ziekten die worden gedefinieerd als een soa. Bacteriële infecties, schimmelinfecties, virale infecties, parasieten en protozoa behoren allen tot de soa's. Orale herpes (HSV-1) is niet inbegrepen. Genitale herpes wel (HSV-2). Hiv/aids is natuurlijk de meest ernstige van de virale soa's.
Overzicht van soa's (seksueel overdraagbare aandoening) in Europa op basis van land, ter illustratie van het percentage van besmette Europeanen.
| Land | 1950 | 2010 | 2050 |
| Noorwegen | 15 | 35 | 70 |
| Denemarken | 15 | 35 | 70 |
| Zweden | 15 | 35 | 70 |
| Finland | 15 | 35 | 70 |
| VK | 15 | 35 | 70 |
| België | 14 | 28 | 56 |
| Nederland | 14 | 28 | 56 |
| Duitsland | 14 | 28 | 56 |
| Oostenrijk | 12 | 25 | 50 |
| VS* | 12 | 25 | 50 |
| Canada | 10 | 20 | 40 |
| Zwitserland | 10 | 20 | 40 |
| Frankrijk | 8 | 18 | 36 |
| Griekenland | 6 | 15 | 30 |
| Italië | 4 | 14 | 28 |
| Spanje | 4 | 14 | 28 |
| Portugal | 4 | 14 | 28 |
| Malta | 3 | 10 | 20 |
Negatieve effecten als gevolg van de West-Europese soa-epidemieën
Verwoestende sociale impact
Sommige mensen ervaren na de diagnose negatieve gevoelens over hun toestand, met name als zij de genitale vorm van de ziekte hebben opgelopen. Gevoelens als deze kunnen onder andere depressie zijn, angst voor afwijzing, gevoelens van isolatie, angst om ontdekt te worden en zelfdestructieve gevoelens die in extreme gevallen leiden tot zelfmoord.
Mensen met het herpesvirus zijn vaak huiverig om aan andere mensen te onthullen dat ze besmet zijn, met inbegrip van vrienden en familie. Dit geldt met name voor nieuwe of potentiële seksuele partners die naar hun oordeel vrijblijvende partners zijn. Soms houden ze dan rekening met een mogelijke reactie van die persoon alvorens ze besluiten over de vraag of ze hun nieuwe partners moeten informeren, en op welk punt in de relatie. Veel mensen vertellen hun nieuwe partners niet meteen over hun aandoening, maar wachten tot een later punt in de relatie als de partner al is geïnfecteerd.
Hoe veel mensen zelfmoord plegen als gevolg van een infectie is onbekend, maar het aantal kan hoger zijn dan we denken. Voor vrouwen kunnen soa's ook leiden tot verminderde bereidheid om kinderen te baren of ze kunnen de vrouw zelfs onvruchtbaar maken.
Verwoestende economische impact
Er zijn weinig uitgebreide gegevens beschikbaar over de kosten in verband met seksueel overdraagbare aandoeningen. Uit de informatie die beschikbaar is, is het echter duidelijk dat de economische belasting van deze infecties extreem hoog is, en dat een steeds groter deel van de kosten wordt opgevangen door de publieke gezondheidszorg. Kosten in verband met soa's zullen in de toekomst een verwoestende invloed hebben op de West-Europese landen, tenzij wij, de cultureel conservatieven, erin slagen om politieke en militaire controle te grijpen en de lopende culturele zelfmoord van Europa drastisch aan te pakken.
Hiv/aids, 120-300 miljard euro per jaar (West-Europa)
De directe en indirecte kosten in verband met hiv en aids waren ongeveer 120 miljard euro in 2009. Hiv en aids zijn, ook al zijn er minder gevallen, veel duurder dan andere soa's, dit vanwege hun langlopende en verwoestende gevolgen.
De hoge kosten in verband met het subsidiëren van onderzoek naar de behandelingen van hiv/aids zijn hierbij niet inbegrepen, maar kunnen jaarlijks in totaal maar liefst 100 tot 200 miljard euro bedragen.
PID, 10-20 miljard euro per jaar (West-Europa)
Op de tweede plaats komen de kosten in verband met PID, pelvic inflammatory disease [oftewel eileiderontsteking], veroorzaakt door onbehandelde gonorroe en chlamydia. PID treft in West Europa miljoenen vrouwen per jaar door een infectie van een of meer bekkenorganen zoals de baarmoeder, baarmoederhals en eileiders. In 2009 bedroegen de directe en indirecte kosten van de behandeling van PID en door PID veroorzaakte buitenbaarmoederlijke zwangerschappen en onvruchtbaarheid bij vrouwen tussen 15 en 44 jaar naar schatting in totaal 10 miljard euro. Dit omvat directe medische kosten, kosten voor ziekenhuizen, artsenlonen, interne opname, zorgkosten voor door PID veroorzaakte buitenbaarmoederlijke zwangerschappen en onvruchtbaarheid.
Inbegrepen zijn indirecte kosten als de verloren productiviteit van vrouwen die arbeidsongeschikt worden door of vroegtijdig overlijden aan PID, verloren looninkomsten, verloren zorg voor het huishouden door ziekte, en indirecte kosten voor vervroegde sterfte gerelateerd aan PID.
Chlamydia, 5-10 miljard euro per jaar (West-Europa)
Er zijn jaarlijks ongeveer 8-15 miljoen gevallen van chlamydia in alle West-Europese landen (schatting uit 2009).
De directe en indirecte kosten voor diagnose en behandeling van ongecompliceerde chlamydia en gonorroe zijn hoog, en bedroegen naar schatting vijf tot tien miljard euro in 2009. Inbegrepen zijn de bedragen voor directe en indirecte kosten in verband met de diagnose en behandeling van longontsteking, conjunctivitis en andere problemen bij kinderen die zijn geboren met chlamydia die is overgedragen van hun moeders tijdens de bevalling. Inbegrepen zijn ook directe en indirecte kosten van chlamydia-infecties voor zowel mannen als vrouwen - ontsteking van de plasbuis en testikels.
Gonorroe en herpes, 2-5 miljard euro per jaar (West-Europa)
Gonorroe en herpes eisen ook een grote financiële tol, hoewel de bestaande kostengegevens over deze ziekten minder uitgebreid zijn dan die van chlamydia. De totale kosten bedragen de medische kosten van diagnose en behandeling van ongecompliceerde gonorroe, indirecte kosten, diagnose en behandeling van genitale herpes, behandeling van herpes die baby's van hun moeders krijgen en voor zwangere vrouwen controleren op genitale herpes.
Werkelijke kosten waarschijnlijk aanzienlijk hoger
De totale ramingen voor de directe en indirecte kosten voor de genoemde soa's zijn ongeveer 140-335 miljard euro per jaar.
Deze cijfers geven niet de volledige kosten weer van seksueel overdraagbare infecties, omdat hierin nog niet is meegerekend wat de indirecte kosten van herpes zijn, de kosten in verband met gonorreale infecties bij pasgeborenen, of eventuele kosten met betrekking tot syfilis, hiv en andere soa's. De kosten van medische behandeling van onvruchtbaarheid (als gevolg van onbehandelde chlamydia) worden waarschijnlijk onderschat. Zelfmoorden, eigen kosten en tijdverlies wegens psychologische effecten in verband met infectie met de verschillende soa's zijn niet inbegrepen. Als we dat zouden meerekenen zouden de kosten waarschijnlijk verdubbelen.
De cijfers zijn schattingen op basis van Amerikaanse jaarcijfers van 1990. De kosten kunnen aanzienlijk hoger liggen vanwege het feit dat de West-Europese landen aanzienlijk meer behandelmethoden subsidiëren dan de Amerikaanse regering.
Bronnen:
"Feiten Over SOA's - PID". Publicatie van Centre for Disease Control http://www.cdc.gov/std/PID/STDFact-PID.htm. Laatst bezocht op 08/24/09.
http://womenshealth.about.com/cs/pi1/a/pelvicinfldisea.htm
American Social Health Association. Sexually Transmitted Diseases in America: How Many Cases and at What Cost? Menlo Park, CA: Kaiser Family Foundation, 1998.
Institute of Medicine. Committee on Prevention and Control of Sexually Transmitted Diseases. The Hidden Epidemic: Confronting Sexually Transmitted Diseases. Editors: T.R. Eng en W.T. Butler. Washington, DC: National Academy Press, 1997.
Een nieuwe mentaliteit, tegen promiscuïteit (EERSTE VERSIE)
Er moet in een toekomstige seculiere sociale hervormingsagenda een beleid tegen de mentaliteit van promiscuïteit worden opgenomen, en dit moet worden uitgevoerd door de beperking van de mediarechten (beperking in de beschikbaarheid van materiaal dat promiscuïteit verheerlijkt) en de hervorming van de leerplannen.
Het idee en de illusie van romantische liefde moeten worden aangevochten en gedeconstrueerd. Overmatige seksualiteit is een soort verslaving die resulteert in zowel fysieke als sociale gevolgen, en het zorgt dat relaties op de klippen lopen en dat mensen liegen en vreemdgaan om het plezier van seksuele bevrediging te bereiken.
Overmatige promiscuïteit (seksualiteit) is de oorzaak van veel van de problemen in onze samenleving. We moeten ons niet per se een anti-seksuele houding aanmeten, maar in ieder geval een anti-promiscue houding. Promiscuïteit moet worden gedemoniseerd door de media, in plaats van de promiscue levensstijl aan te moedigen.
Hieronder staan een paar argumenten tegen overmatige seksualiteit:
De mythe over huwelijken op basis van liefde moet worden gedeconstrueerd
De illusie over liefde in een relatie tussen een man en een vrouw is de som van de irrationele gevoelens op basis van verlangen. Als de liefde verdwijnt, en die vervaagt altijd, is er weinig om de relatie bij elkaar te houden. De massamedia mag mensen op dit moment doen geloven in een mythe die niet bestaat. Maar een huwelijk moet worden verbonden als instelling voor de opvoeding van kinderen. Het huwelijk moet gebaseerd zijn op een specifieke overeenkomst tussen een man en een vrouw, die zorgt voor een geavanceerd pact dat een minimale geldigheidsduur van ten minste 20 jaar moet hebben. Dit pact moet worden gesmeed op het wederzijds belang met één doel op basis van samenwerking, op vriendschap, goede communicatie en wederzijds respect - niet liefde. De irrationele emoties die bekend staan als verlangen worden vaak ten onrechte als liefde gezien. Irrationeel verlangen mag nooit het fundament van het huwelijk zijn, maar de liefde kan uiteindelijk komen, en het is iets dat door de tijd heen wordt opgebouwd.
Het probleem in onze samenleving is dat de mensen bewust misleid zijn door de media, die om verschillende redenen een mythe en een aantal misvattingen over de liefde hebben opgebouwd. Een groot deel van de mensen die gaan trouwen zijn al gedoemd om te falen als gevolg van deze misvattingen.
En het is niet per se hun schuld want ze zijn misleid door de media en de maatschappij in het algemeen, die valse illusies heeft gebouwd en blijft behouden.
De media mag niet doorgaan mensen te misleiden door leugens te propageren, want dit breekt een enorme hoeveelheid relaties en huwelijken op. De waarheid over de liefde moet het nieuwe concept en de nieuwe norm worden:
Liefde gaat niet om het vinden van de juiste persoon, maar het creëren van een juiste relatie. Het gaat niet om hoeveel liefde je hebt aan het begin, maar hoeveel liefde je bouwt tot het einde! Wat betreft huwelijken moet een man beseffen dat het huwelijk geen instelling is voor onbeperkte seks, maar een instelling voor het opvoeden van kinderen. Dit moet mensen van kindsbeen af aan worden geleerd, zodat ze later minder fouten maken. Te veel mensen besteden hun hele leven en al hun middelen aan het zoeken naar de prins(es) die niet bestaat. Mensen de waarheid vertellen is het enige juiste wat men kan doen, omdat het niet alleen het individu ten goede komt, maar ook de samenleving.
Lookism (EERSTE VERSIE)
Lookism is discriminatie of vooroordelen ten opzichte van anderen op basis van hun uiterlijk. De term wordt niet op grote schaal gebruikt, al komt het woord wel voor in grote Engels woordenboeken.
Lookism krijgt zijn wetenschappelijke aandacht vanuit zowel culturele studies als een economisch perspectief. In het eerste kader heeft lookism betrekking op vooropgezette ideeën van schoonheid en culturele stereotypering op basis van uiterlijk en genderrollen en verwachtingen. Belangrijke economische overwegingen omvatten het vraagstuk van de inkomensverschillen op basis van uiterlijk, maar ook verhoogde of verlaagde productiviteit van de werknemers die als mooi of lelijk worden gezien door hun collega's.
Erotisch kapitaal (EERSTE VERSIE)
Erotisch kapitaal is de macht die een persoon bezit als gevolg van zijn of haar seksuele aantrekkelijkheid voor anderen. Het is een van de vele soorten van kapitaal, met inbegrip van sociaal kapitaal, symbolisch kapitaal en cultureel kapitaal.
Erotisch kapitaal is verbonden aan een persoon als gevolg van de kwaliteit en kwantiteit van de kenmerken die hij of zij bezit en die een erotische respons in een ander uitlokken. Sommige van deze attributen zijn onveranderlijk, zoals ras of lengte, terwijl andere kunnen worden aangepast door middel van fitness, plastische chirurgie, of een make-over en andere technieken.
Erotisch kapitaal is te vertalen naar andere vormen van kapitaal, zoals wanneer acteurs erotisch kapitaal omzetten in financieel kapitaal of sociaal kapitaal.
Vrouwen hebben een significant groter aandeel erotisch kapitaal dan mannen als gevolg van biologische verschillen (mannen hebben significant vaker seksuele driften dan vrouwen en zijn dus gemakkelijker te manipuleren). De vrouwelijke manipulatie van mannen is geïnstitutionaliseerd in de loop van de laatste decennia en is een gedeeltelijke oorzaak van de feminisering van mannen in Europa. Deze zeer onderschatte factor heeft een hand gehad in het ontstaan en de opkomst van de matriarchale systemen die nu West-Europese landen domineren. Europese vrouwen hebben, in het licht van de feministische revolutie, nu aanzienlijk meer invloed dan mannen als gevolg van de som van alle vormen van kapitaal.
Ik zal de eerste zijn om toe te geven dat er veel verstandige feministische beleiden zijn. Het doel moet natuurlijk niet zijn om ALLE feministische beleiden te verwerpen alleen maar om het tij te keren. Negeer de verstandige feministische beleiden, en laten we ons in plaats daarvan richten op de destructieve beleiden.
Feit: 60-70% van alle cultureel marxisten/multiculturalisten is vrouwelijk. Dit verklaart gedeeltelijk waarom de geleidelijke feministische revolutie direct gekoppeld is aan de uitvoering van multiculturele doctrines. Deze feministische cultureel marxisten willen niet alleen meer voordelen en rechten voor zichzelf. Ze willen alles hebben, en zijn min of meer bekroond met alles wat ze ooit zouden kunnen dromen te bereiken. Ze hebben nu complete matriarchale suprematie in eigen land en oefenen een sterke invloed uit in de politiek. Het huidige matriarchaat in de West-Europese landen is mede de oorzaak van de symptomen die zich steeds meer voordoen. Om de symptomen te bestrijden is het nodig om de onderliggende gebreken van onze systemen aan te tonen. Een van de primaire gebreken is de matriarchale suprematie die we zien in verschillende arena's.
De primaire eigenschap en waarde die een meerderheid van de vrouwen propageert is 'barmhartigheid'. Hoewel mededogen niet altijd een negatief iets is kan het bepaalde gebieden/commissies die afhankelijk zijn van een minimum aan cynisme toch ernstig lamleggen, zoals de volgende gebieden:
Huwelijk - waarom "No fault"-echtscheiding een van onze meest gevaarlijke sociale experimenten is
De zogeheten "No fault"-echtscheidingswetten werden geïntroduceerd in West-Europa en andere geïndustrialiseerde landen tijdens de jaren '70 en worden uitgebreid naar andere regio's in de wereld van vandaag.
De partij die wil scheiden of anderszins het huwelijkscontract opheft heeft hieronder geen aansprakelijkheid voor de kosten of gevolgen, en dit creëert een unieke en ongekende juridische afwijking. In alle andere onderdelen van het verbintenissenrecht wordt men bij het verbreken van een contract verwacht om hun partner te compenseren, maar onder een systeem van "No fault" wordt dit essentiële element van het contractenrecht ingetrokken.
In feite gaan de juridische implicaties nog verder dan dat, omdat de rechtbanken actief meewerken met de overtreder. De wet steunt in grote lijnen de echtgenoot die de echtscheiding aanvraagt, zelfs indien deze huwelijkspartner de boosdoener was. "No-fault" deed dus niets om de ware fout aan te pakken, maar het heeft rechters gewoon toegestaan om het maar te herdefiniëren zoals zij het wilden. Ze introduceerden het nieuwe concept dat iemand die schuldig kan worden beschouwd aan contractbreuk in feite niets heeft geschonden. Volgens therapeutische voorschriften moet de schuld voor een huwelijkse breuk worden gedeeld, zelfs wanneer een van de echtgenoten eenzijdig een echtscheiding wil. Veel mannen en vrouwen die niet wilden of willen scheiden waren verbijsterd om te horen dat ze net zoveel 'schuld' hadden in de ontbinding van hun huwelijk.
Hoewel het gebruikelijke vroomheid is onder civiele advocaten om het grote aantal echtscheidingen te betreuren, hebben de meesten geweigerd om de echtscheidingswetten aan de kaak te stellen. De standaardgedachte is dat als we echtscheidingen in toom willen houden, we eerst de cultuur moeten veranderen. Maar niemand suggereert dat het veranderen van de cultuur een voorwaarde is voor het voorkomen van bijvoorbeeld abortus. Terwijl culturele invloeden zeker een bijdrage leveren, is de echtscheidingsepidemie direct gestoeld op een juridisch systeem dat echtscheiding mogelijk maakt en zelfs bevorderlijk.
Verder is het alleen maar omdat de traditionele opvattingen van het huwelijk al ernstig verzwakt zijn dat homoseksuelen nu aanspraak maken op huwelijken. Homo's eisten niet dat ze mochten trouwen in de traditionele vorm (versie van het huwelijk uit 1950), alleen de afgezwakte versie die vandaag bestaat.
Voogdij
Om echt het verval van de familie om te keren, moet de verandering worden doorgetrokken naar het huidige destructieve matriarchale beleid dat beleid voor 'gebroken gezinnen' heeft geïnstitutionaliseerd. Ons huidige systeem produceert gebroken gezinnen en voorkomt traditionele normen op basis van discipline. De meest directe bedreiging voor het gezin is 'echtscheiding op aanvraag'. Vroeg of laat moeten we dit onder controle krijgen als we willen dat West-Europa het uithoudt. De vader/patriarch moet aanzienlijk meer invloed worden gegeven omdat dit de enige manier is om het voortbestaan van het gezin te garanderen, omdat dit de integriteit van het gezin zal verbeteren. De matriarchale suprematie binnen de moderne huishoudens moet ophouden te bestaan.
Op dit moment zal de moeder altijd de voogdij worden toegekend, tenzij ze mentaal ziek is of verslaafd aan drugs/alcohol. Dit systeem moet worden hervormd, zodat de vader standaard de voogdijrechten worden toegekend. Dit zal ervoor zorgen dat het aantal echtscheidingen aanzienlijk zal worden verminderd (met 50-70%) en zal het kerngezin helpen handhaven.
Meer over dit onderwerp: http://fathersforlife.org/articles/Baskerville/no-blame_game.htm
Abortus
Abortus mag alleen worden toegestaan in geval van verkrachting, als het leven van de moeder in gevaar is, of als de baby een geestelijke of lichamelijke handicap heeft. De liberale zones mogen worden vrijgesteld van deze regel.
Anticonceptiepillen op aanvraag
Anticonceptiepillen en soortgelijke methoden zullen ernstig worden beperkt in conservatieve gebieden. De liberale zones mogen worden vrijgesteld van deze regel.
Seksuele voorlichting
Seksuele voorlichting op scholen moet worden beperkt tot die van het West-Europa van 1950/60. De liberale zones mogen worden vrijgesteld van deze regel.
Stoppen met positieve discriminatie op basis van geslacht in de publieke en private sector
Kwalificaties moeten de enige vereiste zijn, en niets anders.
In extreme marxistische dictaturen zoals Noorwegen hebben ze een beleid van positieve discriminatie doorgevoerd dat vereist dat alle beursgenoteerde bedrijven op zijn minst een aandeel van 40% vrouwen moet hebben in hun bestuursraden. Bedrijven die niet voldoen krijgen een boete.
"Ik ben tegen het beleid dat twee kinderen genoeg is, en ik heb een wetenschappelijke verklaring daarvoor. Vandaag zien we dat het gemiddelde aantal kinderen per gezin lager dan twee is, en dit is een verkeerd beleid dat Westerlingen hebben aangenomen. Zij betalen daar nu een hoge prijs voor om hun cultuur en identiteit te behouden. Dus waarom moeten we volgen in hun voetsporen?"
Mahmoud Ahmadinejad, president van Iran, 18 april 2010
De West-Europese cultureel marxistische/multiculturele elites gebruiken het argument dat we immigratie nodig hebben om te compenseren voor onze bevolkingsafname en de gevaarlijk lage geboortecijfers onder Europese vrouwen. Maar ze willen niet erkennen en toegeven en dat zij zelf, en hun beleid, de reden zijn voor die daling. Ten tweede zijn ze terughoudend om effectieve maatregelen te nemen om de lage geboortecijfers te verhogen.
Een toekomstig cultureel conservatief regime zou in staat zijn om duurzame geboortecijfers te garanderen zonder de noodzaak van massa-immigratie uit islamitische landen. Dit kan deels worden bereikt door het gebruik van Australische of Japanse modellen. Er kunnen meer onderdelen van deze modellen worden toegevoegd als het resultaat niet bevredigend is. De Europees-Australische geboortecijfers stijgen al en behoren al tot de hoogste in de ontwikkelde samenlevingen. De vrouwen in Australië behoren tot de best opgeleide met de hoogste levensstandaard.
Het doel voor Europa moet zijn om een gemiddeld vruchtbaarheidscijfer van 2,1 te bereiken en stabiliseren, maar we moeten wel eerst de historische verliezen inhalen door indien nodig in eerste instantie voor een bepaalde periode te streven naar 2,5.
De totstandbrenging van duurzaam reproductiebeleid zal niet mogelijk zijn totdat we politieke en militaire macht grijpen in fase 2 (2030-2070) of fase 3 (2070-2090).
Toekomstige nationale voortplantingsbeleiden zullen afhangen van hoe we ervoor kiezen om de rechten van vrouwen te hervormen, en sociale richtlijnen voor media & overheid, de Kerk, drugs/alcoholbeleid, seksuele en gezinsethiek en morele hervormingen. Volgens hardcore feministen moeten vrouwen, om echt bevrijd te zijn, vrij zijn van de druk om kinderen te moeten produceren. Maar dat is niet echt mogelijk of in ieder geval onacceptabel omdat de mensheid binnen een generatie uitgestorven zou zijn.
Waarborging van duurzame geboortecijfers betekent echter niet noodzakelijkerwijs dat we vrouwen hun rechten moeten ontnemen als er alternatieven zijn.
We moeten onze geboortecijfers verhogen, van het Europese (niet-moslim) gemiddelde van 1,5 naar 2,1 - 2,3 (2,1 is het minimum).
Dit zal tot op zekere hoogte betekenen om veel gezinnen met 3 kinderen te stimuleren.
Oplossingen
Positieve prikkels: Als we vrouwen meer stimulansen geven om kinderen te krijgen kan dit in de vorm zijn van verschillende sociale prikkels, belastingvoordelen, verschillende prikkels gericht op het kerngezin en soortgelijke stimuli zoals ook zijn geïntroduceerd in Australië en Japan. Dit op zich zal de vruchtbaarheid niet meer verhogen dan 0,2 - 0,3 punten.
Hier zijn twee suggesties die een duurzaam geboortecijfer zullen verzorgen:
Suggestie 1: Conservatief model - Terug naar de jaren '50 - omdat we weten dat het werkt
Dit alternatief zal erom draaien onze landelijke geboortecijfers op te krikken van de huidige 1,5 naar 2,1 of zelfs hoger. Om dit te bereiken zal het verscheidene politieke hervormingen kosten en zal tot op zekere hoogte een verslechtering van de rechten van vrouwen vragen:
1. Beperk de verstrekking van geboortebeperking (anticonceptiepillen): Ontmoedig het gebruik ervan en voorkom liberale distributie van anticonceptiepillen of soortgelijke preventiemethoden. Het doel moet zijn om het veel moeilijker te maken om die dingen te krijgen. Dit alleen al zou de geboortecijfers ophogen met 0,1 punten, maar zou de rechten van vrouwen wel aantasten.
2. Hervorming seksuele voorlichting: hervorming van de huidige seksuele voorlichting op onze schoolinstellingen. Dit kan betekenen dat we seksuele voorlichting moeten beperken of op zijn minst uitstellen tot op een latere leeftijd, en vrijblijvende seks ontmoedigen. Seks mag alleen worden aangemoedigd binnen de grenzen van het huwelijk. Dit alleen al zou de vruchtbaarheid met nog eens 0,1 punten verhogen.
3. Abortus illegaal maken: een herintroductie van het verbod op abortus zou moeten resulteren in een verhoogde vruchtbaarheid van ongeveer 0,1 - 0,2 punten, maar zou vrouwen van fundamentele rechten beroven.
4. Vrouwen en onderwijs: Ontmoedig vrouwen in het algemeen om te streven naar een voltijdbaan. Dit zal weliswaar een zeker seksistisch en discriminerend beleid vragen, maar moet de vruchtbaarheid kunnen verhogen met maximaal 0,1 - 0,2 punten.
Vrouwen moeten niet worden aangemoedigd door de maatschappij/media om meer te nemen dan een bachelordiploma, maar ze mogen niet worden verboden om een master- of PhD-titel te behalen. Mannen moeten aan de andere kant vanzelfsprekend aangemoedigd blijven worden om hoger onderwijs te volgen - bachelor, master en PhD.
Een vrouw met de zorg voor 3 kinderen zal normaal gesproken niet de capaciteit hebben om dezelfde loopbaanmogelijkheden voort te zetten als haar man, en dat mag ook niet van hen worden verwacht. In plaats daarvan moeten vrouwen worden aangemoedigd om in deeltijd te gaan werken (of 2/3 van voltijd), hoewel ze natuurlijk niet moeten worden gehinderd om dezelfde loopbaan te nemen als mannen als ze daarvoor hebben gekozen.
5. Conservatief mediabeleid: Ontmoedig vrouwen in het algemeen om te streven naar levensstijlen à la Sex and the City/Madonna. De massamedia zijn op dit moment bezig om levensstijlen à la Sex and the City/Madonna actief te verheerlijken/bemoedigen, met de verheerlijking van 'casual sex', meerdere seksuele partners en in het algemeen een zeer liberale individualistische levensstijl die vijandig staat tegenover het traditionele waarden van het kerngezin. Als zodanig is de losbandigheid die de media uitdraagt de hoofdoorzaak van onze niet-duurzame geboortecijfers van 1,5.
De indirecte campagnes van de media/overheid om dit te verheerlijken door middel van individuele artiesten, diverse series, films en media-aandacht in het algemeen moet een weerspiegeling zijn van deze nieuwe verschuiving (geen verheerlijking van levensstijl van Sex and the City of soortgelijke beelden). Vrouwen moeten niet langer onder druk worden gezet om evenveel succes te hebben als mannen met betrekking tot hun loopbaan.
De 'nieuwe rol' van de vrouw moeten actief worden geïllustreerd en verheerlijkt door middel van series, films en reclamespotjes. Dit omvat belangrijke beperkingen in mediavrijheden en -rechten. Deze beperkingen en hervormingen zullen resulteren in een verhoging van de geboortecijfers met ongeveer 0,2 - 0,3 punten.
Het eindresultaat van de uitvoering van de bovengenoemde hervormingen zou een stijging van het geboortecijfer veroorzaken, van 1,5 naar ongeveer 2,1 - 2,4, en dat zou duurzaam zijn.
Dit zal echter ook belangrijke beperkingen inhouden qua vrouwenrechten en mediarechten.
Suggestie 2: Het feministische/liberale model - Het creëren van draagmoederschapsklinieken in lagelonenlanden en door de staat gefinancierde kostscholen in eigen land
De volgende suggestie kan alleen worden toegepast in een zeer pragmatische en rationele samenleving die niet vastzit in de verlammende greep van het huidige cultureel marxistische gebrek aan ethiek.
Er is een alternatief dat de noodzaak om vrouwenrechten en mediarechten te beperken zou voorkomen, en dat zou zijn om de staat een essentiële rol te laten spelen in de nationale voortplanting. Dit zou betekenen dat we vrouwen uit de Europese Federatie toestaan om hun huidige pad verder te vervolgen om zichzelf te bevrijden van de druk om kinderen te produceren.
Dit zou betekenen dat we een netwerk van draagmoederschapsfaciliteiten moeten opbouwen in lagelonenlanden en in principe 'zwangerschap gaan uitbesteden'. Een draagmoeder/surrogaatmoeder verwijst naar een vrouw die een zwangerschap draagt die is veroorzaakt door de eicel en spermacellen van twee andere personen door gebruik te maken van ivf [1].
Ivf of invitrofertilisatie is een proces waarbij eicellen buiten de baarmoeder worden bevrucht door de zaadcellen, in vitro. Ivf is van oudsher een belangrijke behandeling voor onvruchtbaarheid wanneer andere methoden van reproductieve technologie hebben gefaald. Het proces houdt in om de eisprong hormonaal te regelen, de eicellen uit de eierstokken van de vrouw te verwijderen en ze door sperma te laten bevruchten in een vloeibaar medium. De bevruchte eicel (zygoot) wordt vervolgens overgebracht naar de baarmoeder van de patiënt met de bedoeling om een succesvolle zwangerschap klaar te spelen. De eerste "reageerbuisbaby", Louise Brown, werd geboren in 1978. Ivf kan ook gebruikt worden wanneer de ouders een meerling willen hebben. De eerste zwangerschap die werd bereikt met het gebruik van donoreieren werd gerapporteerd in 1984. Met de techniek invitrofertilisatie (ivf) worden eieren uit de eierstokken van de donor bevrucht door sperma van een andere donor en de resulterende embryo's worden geplaatst in de baarmoeder van de draagmoeder. Als er zwangerschap uit volgt, zal het resulterende kind een genetische band hebben met de twee donoren en niet de draagmoeder.
Wie zal de zorg dragen voor deze kinderen? Door carrière geobsedeerde vrouwen die voortplanting geen prioriteit geven zullen waarschijnlijk geen zorg willen dragen voor deze draagmoederbaby's, oftewel er zouden dus niet genoeg pleegouders zijn.
De rol van de Staat als 'pleegouder'
Het enige alternatief zou zijn dat de staat, of door de staat gefinancierde instellingen, de rol overnemen voor het verzorgen van deze kinderen. Dit is hoe de regelingen zouden kunnen werken:
Er wordt een grote faciliteit of een zogenaamde kostschool gecreëerd die is verdeeld in 5 afzonderlijke gebieden:
Beschrijving van het hele proces - voorbeeld:
6 baby's, 3 jongens - 3 meisjes, worden geleverd aan het internaat tijdens de eerste 6 maanden van het jaar, 6 extra baby's, 3 jongens - 3 meisjes, worden geleverd tijdens de komende 6 maanden.
De eerste 6 wordt een specifieke naam toegewezen, zoals bijvoorbeeld Andersson, en twee full-time "ouders/verzorgers", een man en een vrouw. Vanaf nu worden deze 6 baby's beschouwd als broers en zussen. Samen met hun twee "ouders/verzorgers" worden ze beschouwd als een uniek gezin, en zullen voor de rest van hun leven niet worden gescheiden. Deze twee voltijd werknemers (een man en vrouw), die zullen fungeren als hun ouders/verzorgers, zullen hen volgen gedurende hun hele leven.
Deze opstelling zal nauwe binding vergemakkelijken en aanmoedigen want zij zullen zo veel mogelijk activiteiten samen doen om een stabiele en warme relatie te garanderen die de ontwikkeling van vertrouwen, vriendschap en "familiebanden" schept.
Jaar 0 tot 6 - kleuterschool: 08.00 - 16.00
Kleuterschool: De kleuterschool zal worden gescheiden van het kostschoolgedeelte en zal een vooraf gedefinieerd aantal medewerkers hebben afhankelijk van het aantal kinderen.
Kleuterschool, kostschool: Er zal een full-time verzorger zijn voor elke 10 of 20 kinderen, en die verblijft/werkt in de kostschool in geval van ziekte, enz. Als een kind ziek is zal zij of hij voor het kind zorgen op de kostschool.
16.00 - 24.00
De 'moeder' en 'vader' kunnen beschikbaar zijn op hetzelfde tijdstip of kunnen hun schema zo regelen dat de tijden enigszins overlappen. Dit model wordt ook gebruikt voor de 4 andere huizen.
In aanvulling op de toegewezen en financieel gecompenseerde 'moeder/vader' worden er mogelijk extra diensten toegevoegd zoals de mogelijkheid voor kinderloze, op carrière georiënteerde individuen om een gezin te adopteren (6 kinderen) en tijd met hen door te brengen op een wekelijkse basis en/of tijdens feestdagen.
Hoeveel van deze kostscholen zullen er nodig zijn om het geboortetekort van een land te verhelpen?
Dat zal afhangen van welk beleid het regime beslist uit te voeren met betrekking tot de voortplanting. Als we niet zijn geïnteresseerd in het model van de jaren '50, en in plaats daarvan met de normale zaken verdergaan met een geboortecijfer van 1,5, moeten we veel surrogaathuizen en kostscholen bouwen.
Voorbeeldland
Een land van 5 miljoen inwoners met een geboortecijfer van 1,5 zou een jaarlijks geboortecijfer hebben van ongeveer 9,72 geboortes per 1000 inwoners:
9,72 x 5000 = 48.600 jaarlijkse geboorten.
Als hetzelfde land een geboortecijfer van 2,1 wil bereiken, zou het een jaarlijks geboortecijfer moeten hebben van 15,73 per 1000 inwoners:
15,73 x 5000 = 78.650 jaarlijkse geboorten.
Het jaarlijkse geboortetekort voor dit land is dus 30.050.
Met andere woorden, elk jaar zullen er 30.050 baby's besteld moeten worden bij surrogaatklinieken in lagelonenlanden en worden geleverd aan de kostscholen, afdeling kleuterschool.
Elke mannelijke/vrouwelijke donor zal maximaal 100 kinderen voortbrengen. Als zodanig is er een eis van ten minste 300 donoren per jaar (voor de reproductie van 30.000 kinderen) afhankelijk van de gewenste beperkingen in verhouding om toekomstige inteelt te voorkomen.
Dit zal een grote industrie zijn met een personeelsbestand van ten minste 10.000 ouders/voogden (2 full-time medewerkers per 6 kinderen).
Maar de bovenstaande 'voortplantingsindustrie' zal ervoor zorgen dat het land een duurzaam geboortecijfer van 2,1 behaalt, die kan worden aangepast als de vrouwen van dat land besluiten om een beetje meer zoals Madonna te gaan leven of de vrouwen in Sex and the City. Het belangrijkste is dat dat land helemaal niet afhankelijk wordt van eventuele immigratie.
Rekrutering van donoren
Deze optie wordt meestal geregeld via reeds opgerichte programma's voor donatie van ei- en spermacellen. De bestaande Europese programma's moeten drastisch worden uitgebreid om grootschalige programma's te vergemakkelijken. Vrouwen in ivf-programma's kunnen hun overtollige eicellen doorsturen naar andere surrogaten. Een donor mag echter niet meer dan 100 doses eicellen/spermacellen doneren om mogelijke inteelt in de toekomst te vermijden. Dit aantal kan worden aangepast op basis van distributiegebied. Alle donateurs zullen financieel worden gecompenseerd voor hun kosten, tijd, risico en ongemakken in verband met het proces.
Selecteren en screenen van eicel/spermadonoren
Alle donoren van ei- en zaadcellen moeten vooraf worden gescreend volgens streng gedefinieerde normen, waaronder genetische ziekten. Optimaal dienen de donoren hoog te scoren op toetsen voor interpersoonlijke, verbaal-linguïstische, logisch-wiskundige, intrapersoonlijke en visueel-ruimtelijke intelligentie [2] en moeten van de inheemse stammen zijn (Frans genotype in Frankrijk, Italiaans in Italië, Noords in Scandinavië, enz.).
Draagmoederschap
Een draagmoeder is een vrouw die een zwangerschap draagt voor een andere vrouw. De eerste surrogaatzwangerschap vond plaats in de Verenigde Staten in 1985. Draagmoederschap verwijst naar een vrouw die een zwangerschap draagt die door de eicellen en spermacellen van twee andere personen is verwekt. Dit proces vereist ivf. In dit geval is de draagmoeder genetisch niet verwant aan het kind.
Het opzetten van surrogaatfaciliteiten in lagelonenlanden
Anonieme surrogaten kunnen worden geregeld via de bestaande surrogaatprogramma's zoals bijvoorbeeld de Organisation of Parents Through Surrogacy (OPTS). Maar gezien de potentieel grote omvang van dit project moeten er toegewijde zwangerschapsklinieken worden gecreëerd in bepaalde lagelonenlanden. Draagmoeders zijn volledig anoniem en worden gecompenseerd voor hun diensten volgens de normale prijs op de markt.
Screening van draagmoeders
De richtlijnen voor draagmoederschap zijn niet zo goed georganiseerd als ze zijn voor donorsperma en donoreicellen. De ideale draagmoeder is relatief jong, heeft eerder een zwangerschap zonder complicaties gehad, en heeft geen nare gewoontes zoals roken, gebruik van alcohol of illegale drugs, risicovol seksueel gedrag, of medische aandoeningen zoals diabetes of een overgevoelige bloedgroep, of iets anders dat de gezondheid van de foetus in gevaar zou kunnen brengen. Als screening moet er een volledig onderzoek worden uitgevoerd naar medische achtergrond en lichamelijke conditie, en ook een onderzoek naar infectieziekten. Een evaluatie van de baarmoeder van de draagmoeder kan ook worden aanbevolen, en psychologische evaluatie wordt sterk aanbevolen.
Programma's voor draagmoederschap variëren in de hoeveelheid informatie die ze geven over de draagmoeder. Sommige programma's bieden het echtpaar de mogelijkheid om te kiezen en interactie met de draagmoeder te hebben, terwijl andere programma's de privacy van de draagmoeder willen behouden.
Net als bij de programma's voor eiceldonoren gaat de procedure voor een draagmoeder via ivf. Zoals in de paragraaf over donoreieren, kan men de draagmoeder hormonen geven om haar baarmoeder voor te bereiden op de transplantatie van de embryo's. De embryo's van het onvruchtbare paar zullen dan worden overgedragen naar de baarmoeder van de drager. Bij traditioneel draagmoederschap wordt de draagmoeder geïnsemineerd met sperma van de mannelijke partner via ici of iui rond de tijd van de eisprong. Ivf is niet nodig voor traditioneel draagmoederschap. Het slagingspercentages voor draagmoederschap of traditioneel draagmoederschap kan variëren afhankelijk van mannelijke en vrouwelijke vruchtbaarheidsfactoren.
Werving, screening, opleiding en stimulansen voor de verzorgers/ouders
De selectie van voogden/ouders moet grondig worden gedaan. Dit is geen baan voor 1 tot 3 jaar, maar in plaats daarvan kost het ten minste 25 jaar toewijding. Een voogd/ouder kan niet zomaar zijn 6 kinderen verlaten na 5 jaar want dit zou een ramp voor de kinderen zijn. In plaats daarvan moet hij bereid zijn om ten minste 25 jaar van zijn leven te investeren in deze keuze. De kinderen hebben behoefte aan stabiliteit en duidelijke sociale kaders.
Bachelor in Professional Guardian Parenthood - 3-jarige opleiding
Een voogd/ouder moet hiervoor een bachelordiploma behalen - bijvoorbeeld een diploma genaamd Bachelor of Professional Guardian Parenthood, waarvoor hij/zij zal leren hoe je een optimale ouder/voogd wordt, alles leert over de behoeften van een zuigeling tot aan de behoeften van een tiener.
Succes door stimuleren van parameters gekoppeld aan lonen
Het loon van een voogd/ouder zal nauw worden verbonden aan zijn succes. Het zal een indirecte concurrentie veroorzaken tussen de individuele voogd-ouders en hun collega's, waarbij vooraf gedefinieerde parameters de mate van succes beslissen.
Een primaire factor zal zijn welke gemiddelde cijfers de kinderen in het gezin hebben gehaald; dit wordt jaarlijks gemeten tijdens de kleuterschool, de lagere school, middelbare school en hogeschool/universiteit. Een cijfergemiddelde van 8-10 voor hun 6 kinderen zal de twee voogd-ouders 100 punten geven, zoals de afbeelding laat zien:
Academische meting
Er zijn 4 fasen van de keuring en bepaalde primaire factoren voor het meten van succes die kunnen worden toegevoegd aan de eerdere fasen
Score per fase
Saldo van loon afhankelijk van de uren geïnvesteerd per fase
De kleuterschoolfase zal vanzelfsprekend meer uren investering vereisen dan de middelbare school, maar vooral de hogeschool/universiteitsfase. De prikkel voor dit loonmodel moet worden ingevoerd zodat het de voogd-ouder altijd motiveert om het best mogelijke werk te leveren in elke fase. Het succes van de kinderen moet een beslissende factor zijn voor het loon van de voogd-ouders en de verwerving van pensioenrechten. Bovendien kan een succesvolle voogd/ouder ook op andere manieren iets worden toegekend, misschien op het gebied dat de sociale hiërarchie beïnvloedt. Hoe dan ook, de taak van de voogd-ouder zal een van de belangrijkste in de samenleving zijn en de prikkels en de beloningen moeten dat weerspiegelen.
Meting van geluk en psychologische toestand
Een schoolverlater in de groep hebben, of een zittenblijver om wat voor redenen dan ook, zal de score voor dat jaar significant doen dalen. Een zelfdoding zal ook een significante aftrek van punten veroorzaken.
De sleutel tot succes is om de balans te vinden tussen geluk/mentaal comfort en discipline/hard werk.
Het landelijke doel moet zijn om de op dit moment leidende Aziatische (Chinese, Zuid-Koreaanse, Japanse en Taiwanese) kinderen te overtreffen in elke academische prestatie, en dus een systeem van excellentie te krijgen dat superieur is aan elk ander systeem.
Bron:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/In_vitro_fertilization
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Theory_of_multiple_intelligences
Verdere ontwikkeling van kunstmatige baarmoeders/NICU
De ontwikkeling van geavanceerde broedmachines/kunstmatige baarmoeders kan ook een alternatief worden (of zelfs vervanging) voor het gebruik van draagmoeders in lagelonenlanden. Dit kan worden gedaan door investering in en ontwikkeling van hooggeavanceerde neonatale intensive care units (NICU) [1] of door de ontwikkeling van kunstmatige baarmoeders [2] (en ectogenese [3]) voort te zetten.
Bron:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Neonatal_incubator#Equpment
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Artificial_uterus
3. https://en.wikipedia.org/wiki/Ectogenesis
Het is bewezen zonder twijfel dat het huidige model van massademocratie dat de afgelopen 50 jaar is gebruikt in West-Europa de weg heeft vrijgemaakt voor onze huidige problemen. 'Massademocratie' heeft toegestaan dat cultureel marxisme de politieke structuren van de maatschappij kon kapen, in eerste instantie via scholen, universiteiten en de media. Wanneer de cultureel marxistische/multiculturele regimes in West-Europa zijn verslagen in fase 3 (2070-2090) moet er een nieuw soort politieke structuur worden gecreëerd die immuun is voor de toekomstige marxistische pogingen tot infiltratie. Deze structuur moet worden beschermd door een conservatieve Guardian Council [Raad van Beschermers].
In de toekomst moeten dan ook bepaalde politieke principes worden gemaakt die permanent en onbuigbaar zijn.
Gebieden van de politiek die zullen worden 'beheerd':
Er moet tenminste één parlementaire zetel worden gereserveerd voor een Overseer voor Culturele en Wetenschappelijke, die het recht heeft om elke nieuwe wet die gepresenteerd wordt door het parlement per veto te stoppen als die in strijd is met de primaire leerstellingen van het volk (bij voorkeur wordt dit alleen gebruikt in zeer zeldzame gevallen en alleen wanneer de primaire principes worden bedreigd).
We moeten voorkomen dat er een eenpartijstelsel komt, omdat dit niet gewenst is op de lange termijn. Zolang we permanente mechanicieken hebben geïmplementeerd in relatie tot culturele velden (cultuur, voortplanting, defensie, immigratie) kunnen we ons veroorloven om evenwichtige politieke vertegenwoordiging te blijven garanderen op de meeste de andere gebieden.
Culturele aspecten - monocultuur, de positie van het christendom. Wetenschappelijke doelen (20% van het budget zal worden gereserveerd voor wetenschap en ontwikkeling). Protectoraatsbeleid - een toekomstig Europa zal de beschermer zijn voor Midden-Oosterse christelijke staten en Israël, en verplicht zijn om alle christelijke groepen over de hele wereld te helpen in hun verdediging tegen toekomstige jihads. Deze bijstand moet ook worden aangeboden aan en verlengd tot onze boeddhistische en hindoeïstische broeders als ze om onze hulp vragen tegen jihadistische aanvallen of campagnes.
Cultureel marxisme/Europees multiculturalisme/extreem egalitarisme worden bestempeld als racistische, genocidale, anti-Europese ideologieën van haat en zullen dus permanent uitgebannen worden.
De rechtvaardiging en drijvende kracht voor de herintroductie van monoculturalisme zal gebaseerd zijn op praktische zaken en omstandigheden met betrekking tot sociale cohesie, en niet op haat. Deze herintroductie van monoculturalisme zal lijken op die van het huidige Japan, Zuid-Korea en Taiwan.
Zie andere hoofdstukken voor gedetailleerde beschrijvingen.
Een studie uit 2002 onthulde dat de dominantie van blauwe oogkleur bij de Europees-Amerikanen in de Verenigde Staten 57,4 procent was voor mensen die zijn geboren tussen 1899 en 1905, vergeleken met 33,8 procent voor degenen die zijn geboren tussen 1936 en 1951. Blauwe ogen worden steeds zeldzamer onder Amerikaanse kinderen, en slechts een op de zes - 16,6 procent - van de totale Amerikaanse bevolking heeft blauwe ogen => dat is 49,8 miljoen van de 300 miljoen (22,4% van de Europees-Amerikanen). Deze teruggang heeft in de afgelopen decennia opmerkelijk snel plaatsgevonden. Een eeuw geleden trouwde 80 procent van de mensen binnen hun etnische groep. Blauwe ogen werden routinematig doorgegeven, vooral onder mensen van West- en Noord-Europese afkomst.
Volgens een onderzoek uit 2002 van de Loyola University in Chicago had ongeveer de helft van de Amerikanen die werden geboren aan het begin van de 20e eeuw blauwe ogen. Tegen het midden van de eeuw was dat aantal gedaald tot een derde. Vandaag de dag heeft nog maar ongeveer een 1 op de 6 Amerikanen blauwe ogen, zegt Mark Grant, de epidemioloog die de studie uitvoerde.
Grant raakte bewogen om het onderwerp te onderzoeken toen hij merkte dat blauwe ogen veel vaker voorkwamen bij zijn oudere patiënten in het verpleeghuis waar hij werkte dan in de algemene bevolking. Eerst dacht hij dat blauwe ogen verband konden houden met de levensverwachting, dus hij begon gegevens te vergelijken uit vroeg 20ste-eeuws onderzoek naar gezondheid. Het bleek dat het meer te maken heeft met huwelijkspatronen.
Een eeuw geleden trouwde 80 procent van de mensen binnen hun etnische groep, zei Grant. Blauwe ogen, een genetisch recessieve eigenschap, werden routinematig doorgegeven, vooral onder mensen van Engelse, Ierse, en Noord-Europese afkomst.
Tegen het midden van de eeuw werd iemands opleidingsniveau - en niet etniciteit - de belangrijkste factor bij de keuze van een echtgenoot. Toen huwelijken tussen etnische groepen de norm werden, begonnen blauwe ogen te verdwijnen, en werden vervangen door bruine.
De instroom van niet-blanken in de Verenigde Staten, met name uit Latijns-Amerika en Azië, bespoedigde de verdwijning nog eens extra. Tussen 1900 en 1950 was slechts ongeveer 1 op de 10 Amerikanen niet-blank. Vandaag de dag is die verhouding 1 op 3.
Behalve een verhoogd risico op macula-degeneratie (blauwe ogen lopen een groter risico op deze oogaandoening), is oogkleur biologisch gezien indicatief voor bijna niets. Jongens hebben 3 tot 5 procent meer kans om blauwe ogen te hebben dan meisjes, maar verder dan dat is het fysiologisch gesproken nietszeggend. De culturele implicaties zijn een ander verhaal.
Volgens Hema Sundaram, auteur van Face Value, een boek over de geschiedenis van de schoonheid, strekken voorkeuren voor een lichte huid en blauwe ogen in Europa terug tot ten minste de Middeleeuwen. Voor vrouwen specifiek, in het bijzonder die van Europese afkomst, worden een lichte huid en lichte ogen al lange tijd gezien als kenmerken van vruchtbaarheid en schoonheid.
Amerika nam deze voorkeuren vroeg op, en Hollywood versterkte ze door het verheerlijken van een lange lijn van blauwogige blondines zoals Marilyn Monroe als 's lands sekssymbolen.
In de jaren '30 gebruikten eugenetici de verdwijning van blauwe ogen als een strijdkreet om de immigratiebeperkingen te ondersteunen. Ze gingen zelfs zo ver om de delen van het land met de hoogste en laagste percentages blauwe ogen in kaart te brengen.
Katie Ford, directrice van Ford Models in New York, die al 60 jaar in het bedrijfsleven zit, zei dat de Amerikanen zo druk bezig waren met dit ideaal dat de mode-modellen in de jaren '70 en '80 een voorbeeld van de 'All-American' uitstraling waren, typisch Noords. Op 1-800-CONTACTS, de grootste distributeur van contactlenzen in de VS, is de kleur blauw met 53 procent veruit de meest populaire kleur contactlenzen die wordt verkocht, zegt Tim Johnson, een woordvoerder van het bedrijf.
We herinneren ons allemaal de verschrikkingen van WO2 waarbij het Japanse Rijk behoorlijke wreedheden losliet op de Chinezen door grootschalige moordpartijen en door ze te gebruiken als menselijke proefpersonen voor verschillende doeleinden. Nazi-Duitsland en andere landen deden hetzelfde op een kleinere schaal, en het kan niet en mag niet worden goedgepraat. Helaas creëerden de verschrikkingen van WO2 een stigma geassocieerd met alle toekomstige onderzoeken en ontwikkelingen op het gebied van reprogenetica en om de mens biologisch te verbeteren door negatieve erfelijke factoren te verwijderen. Toch is het tegenwoordig heel gewoon voor Westerlingen om abortus te nemen indien wordt aangetoond dat de foetus het syndroom van Down heeft, of ernstige misvormingen (ontbrekende of extra ledematen) of andere ernstige lichamelijke handicaps zoals dwerggroei.
Ik besloot daarom om dit onderwerp aan te kaarten, ondanks het feit dat het onder het huidige cultureel marxistische regime als politieke zelfmoord wordt beschouwd om dit te bespreken. Het grootste deel van de verspreiders van deze kwesties zijn vaak aangesloten bij racistische of nazistische ideologieën. Het is daarom van groot belang om met een antiracistisch en antifascistisch perspectief deel te nemen aan deze debatten. Waarom is eugenetica en reprogenetica zo extreem politiek incorrect om te bespreken?
Het antwoord is te wijten aan de negatieve eugeneticaprogramma's van nazi-Duitsland. Gedwongen sterilisatie en gedwongen experimenten op menselijke proefpersonen zijn factoren die op dat moment nooit hadden mogen voorkomen. Vele Europese landen gebruikten tot ca. 1972 gedwongen sterilisatie van zigeuners/Roma, om te voorkomen dat ze zouden fokken, omdat ze voorheen als minderwaardig werden gezien. Deze programma's worden nu aangeduid als "negatieve eugenetica" als gevolg van deze en andere factoren.
Hoe dan ook moeten we ons zo snel mogelijk over dit taboe heenzetten, want er wordt geschat dat de Noordse genotypen binnen 200 jaar volledig zullen uitsterven. Dit is voornamelijk te wijten aan huwelijken tussen Noordsen en niet-Noordsen. Multiculturele doctrines hebben dit 'indirecte uitroeiingsproces' verder versneld in veel West-Europese landen, zodat het uitsterven eerder zou gebeuren. Zo heeft bijvoorbeeld de Noorse cultureel marxistische regering een uitgebreid netwerk van asielkampen over het hele land (en in voormalig geïsoleerde kleine steden en dorpen), die zullen helpen om dit proces aanzienlijk te versnellen. De Noordse genotypen kunnen misschien al uitgeroeid zijn binnen 200 jaar als er nog geen enkele tegenmaatregel is gebruikt om dit te voorkomen als gevolg van het feit dat het als politiek incorrect wordt beschouwd.
Realistisch gezien zijn er slechts drie manieren om dit te voorkomen. Één oplossing zal de invoering zijn van negatieve eugeneticaprogramma's in combinatie met etnische segregatie, enigszins vergelijkbaar met wat het beleid was van het Derde Rijk. Het scheiden van Noordse en niet-Noordse genotypes zou op dit moment bijna onmogelijk zijn, zelfs als we een militaire en politieke carte blanche hadden. Zelfs in Noorwegen en Zweden neemt het aantal personen met het Noordse genotype jaarlijks af, met drastische aantallen, als gevolg van de open grenzen in de EU, massale immigratie van Afrikanen en Aziaten en significant hogere geboortecijfers van Aziaten en Afrikanen (vooral moslims).
Huidige verdeling van de Noordse genotypen
1. https://en.wikipedia.org/wiki/File:Light_hair_coloration_map.png
2. https://en.wikipedia.org/wiki/File:Passing_of_the_Great_Race_-_Map_4
Landen gerangschikt naar concentratie van de Nordische genotypes door de tijd heen
| Land | 1900 - % | 1950 | 2010 | 2040 | 2070 |
| IJsland | 90 | 80 | 60 | 30 | 15 |
| Finland | 85 | 75 | 55 | 35 | 25 |
| Zweden | 85 | 75 | 45 | 20 | 10 |
| Noorwegen | 85 | 75 | 45 | 20 | 10 |
| Denemarken | 85 | 75 | 45 | 20 | 10 |
| Duitsland | 75 | 65 | 35 | 17 | 8,5 |
| Baltische staten | 75 | 65 | 35 | 25 | 18 |
| Tsjechië | 75 | 65 | 35 | 25 | 18 |
| Polen | 75 | 60 | 30 | 20 | 15 |
| VK | 70 | 60 | 30 | 15 | 7,5 |
| VS | 57,4 | 33,8 | 16,6 | 8 | 4 |
| Benelux | 55 | 47 | 30 | 15 | 7,5 |
| Australië | 55 | 45 | 30 | 15 | 9 |
| Slowakije | 55 | 45 | 30 | 20 | 15 |
| Wit-Rusland | 55 | 45 | 30 | 20 | 15 |
| Russia | 35 | 45 | 25 | 18 | 13 |
| Canada | 40 | 35 | 25 | 15 | 7,5 |
Zoals u ziet zijn de toekomstige projecties van de mate van uitsterven op basis van het huidige immigratiebeleid. De Oost-Europese landen zullen een trager proces van uitsterven zien als gevolg van meer conservatief immigratiebeleid.
Politieke correctheid/cultureel marxisme veroorzaakt het uitsterven
De landen die zijn opgenomen in de huidige hegemonie van de EUSSR/USASSR weigeren deze onderwerpen te bespreken omdat de politieke correctheid enig zinvol debat verlamt en voorkomt. Dus de enige kans die we hebben om het volledige en totale uitsterven van de Noordse genotypes te voorkomen, en andere genotypen wat dat betreft, is afhankelijk van wat het beleid zal zijn dat de toekomstige cultureel conservatieve landen in de Europese Federatie zullen kiezen om te implementeren.
Er is een oplossing die de enige optie lijkt te zijn die nog zou kunnen werken in deze moderne wereld: om positieve programma's van reprogenetica te commercialiseren op een niveau van de staat. Dit zal uiteraard niet mogelijk zijn zolang de cultureel marxisten onze regimes beheersen, want zij zijn gebonden door politieke correctheid/cultureel marxisme. Iedereen die een programma als dit suggereert zou onmiddellijk worden bestempeld als een nazi en racist en dit zou iemands carrière beëindigen (karaktermoord). Geen enkele Westerse politicus die deel is van de huidige hegemonie van de EUSSR/USASSR zal deze kans wagen. Het is dus aan de politiek incorrecte cultureel conservatieven om de verantwoordelijkheid te nemen wanneer we de macht grijpen binnen 30 tot 70 jaar. En als we dat doen moeten we onthouden dat we niet dezelfde fouten uit het verleden moeten begaan. We moeten negatieve eugenetica verwerpen en ons in plaats daarvan richten op positieve eugenetica of zogenaamde reprogenetica.
Politiek correcte mensen zullen zeggen:
Wat maakt het uit als blonde mensen met blauwe ogen zijn uitgestorven? We zullen in de toekomst allemaal toch een donkere huid hebben.
Niet dus. Als we dat toestaan, staan we alleen maar toe dat de inheemse volkeren van Europa indirect worden uitgeroeid, en dat zijn we dus niet van plan. Het hypocriete is dat diezelfde personen dit waarschijnlijk wel ondersteunen voor dieren die met uitsterven bedreigd worden, voor het behoud van zeldzame soorten in het dierenrijk, etc. Maar waarom zouden we ijsberen willen redden van uitsterven als we zat bruine beren hebben?
Volgens de logica van de cultureel marxisten zijn blondharige, blauwogige mensen minder waard dan dieren.
Er zijn absoluut geen valide argumenten voor het uitdragen van politieke opvattingen die indirect leiden tot het uitsterven van etnische groepen. De mentaliteit benadrukt alleen dat het multiculturalisme in feite een anti-Europees ideologie van haat is die in het leven geroepen is om alles wat Europees is uit te roeien. Als er een zeldzame Afrikaanse of Aziatische etnische groep werd gevonden met onderscheidende fysieke kenmerken, dan zou de huidige cultureel marxistische hegemonie (onder leiding van de EUSSR en USASSR) er geen probleem mee hebben om een groep die hen wilde redden toe te staan en te sponsoren (ze zijn dit in feite aan het doen in Tibet, dat wordt binnengevallen door Han-Chinezen). Ze hebben geen enkel probleem om hun steun aan Tibet te rechtvaardigen, waardoor ze niets meer dan huichelaars zijn.
Oplossingen om het uitsterven van de Noordse genotypen te voorkomen
Er zijn in principe twee realistische oplossingen:
1. De commercialisering en stimulering van reprogenetica door de staat/media, en begunstiging van de Noordse genotypen - Zie "Reprogenetica en de toekomst" [3.93] voor meer informatie.
En/of
2. Het gebruik van grootschalige draagmoederschapsklinieken als een secundaire optie voor landen om te compenseren voor niet-duurzame geboortecijfers. De donoren van eicellen en sperma zullen dan uitsluitend de Noordse genotypen dragen. Zie "Nationaal voortplantingsbeleid" [3.90] voor meer informatie.
Beide oplossingen zijn mogelijk en realistisch als de politieke wil er is.
Bronnen:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Blonde_hair
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Eyecolor#Blue
Reprogenetica is een term die verwijst naar het samengaan van reproductieve en genetische technologieën, en dit zal naar verwachting in de nabije toekomst gebeuren als technieken zoals 'germinal choice technology' [genetische keuzetechnologie] steeds meer beschikbaar en succesvoller wordt. De term werd bedacht door Lee M. Silver, een professor in de moleculaire biologie aan Princeton University, in zijn boek Remaking Eden uit 1997.
In zijn formulering zegt Silver dat reprogenetica de vooruitgang inhoudt in een aantal technologieën die we niet hebben, maar niet helemaal onmogelijk zijn. Daaronder zijn verbeteringen in de interpretatie van de effecten van verschillende strengen van DNA, het vermogen om grote aantallen embryo's te oogsten van vrouwen, en een veel hogere re-integratie van embryo's in ontvangende moeders. Het eindresultaat, volgens Silver, is dat die ouders die het zich kunnen veroorloven in staat zullen zijn om de genetische kenmerken van hun eigen kinderen van tevoren uit te kunnen kiezen, iets waarvan Silver zegt dat het zal leiden tot een aantal maatschappelijke veranderingen in de decennia na de uitvoering. De mogelijke eerste toepassingen liggen mogelijk dichter bij het elimineren van ziektegenen die worden overgedragen aan kinderen.
Volgens Silver zitten de belangrijkste verschillen tussen reprogenetica en eugenetica, de 'wetenschap' voor de verbetering van de genenpoel die in de eerste helft van de 20e eeuw berucht werd voor de wrede beleiden die het heeft geïnspireerd, in het feit dat de meeste eugeneticaprogramma's verplichte programma's waren die burgers werden opgelegd door overheden die probeerden om een ultiem doel na te streven.
Reprogenetica, daarentegen, zou worden voortgezet door individuele ouders die zouden proberen om hun kinderen te verbeteren met dezelfde motieven die hen dwingen om dure cursussen te kopen ter voorbereiding op gestandaardiseerde testen en eindexamens (bijvoorbeeld de SAT).
Eugenetica zou een voortdurende selectie kosten voor het kweken van de 'geschikten' en een opruiming van de 'ongeschikten', terwijl, volgens bio-ethicus James Hughes, de universele toegang tot reprogenetica juist de ongeschikten in staat zou stellen het hoogste genetische niveau te bereiken als het door een verzorgingsstaat beschikbaar zou worden gesteld. Maar hij deelt Silver's bezorgdheid dat de ongelijke toegang tot reprogenetica een tweeledige maatschappij zou veroorzaken van genetisch rijken en genetisch armen, genetisch gemodificeerde 'goed bedeelden' en 'gebrekkigen' (zie de film Gattaca voor een fictieve voorstelling van dat laatste scenario).
Het andere contrast is dat het nu bekend is dat het begrip genetische zuiverheid door eugenetica verkeerd is: deze vorm van genetische zuiverheid is, voor zover die zinvol is, daadwerkelijk inteelt en resulteert in slechte gezondheid en onvruchtbaarheid. Dat terwijl het eindresultaat van de reprogenetica de genenpoel terug zou brengen naar mindere incidentie van genetische ziekten, en een mogelijk genetisch verhoogd IQ.
Reprogenetica actief gebruiken om conflicten en oorlog te voorkomen
Het creëren van een Wereldbank van genotypen zou een antiracistisch solidariteitsproject kunnen zijn dat zou bijdragen om conflict en oorlog te voorkomen.
Deze bank of kluis zou bestaan uit compilaties van alle bedreigde genotypen in de wereld, onder meer de Noordse genotypen, andere Europese genotypen en joodse, Semitische enz. Dit zijn enkele van de huidige genotypen die het meest met uitsterven bedreigd zijn. Er wordt wel geschat dat er binnen 200 jaar niemand meer de Noordse genotypen, bepaalde Afrikaanse genotypen, bepaalde Aziatische genotypen en bepaalde andere Europese genotypen heeft.
In kaart brengen en opslaan van de genotypen.
Genetische monsters/genetisch materiaal van verschillende menselijke genotypen kan worden opgeslagen in de kluis, vooral genotypen die in de gevarenzone zijn en bijna uitgestorven raken.
Als reprogenetica commercieel zal worden, zullen deze genenbanken instrumentaal zijn in de komende jaren. Iedereen kan de DNA-monsters van hun voorkeur bestellen.
Als ik een cultureel marxist was zou ik alles doen wat in mijn macht lag om dit te laten gebeuren, want de commercialisering en aanmoediging van deze technologieën zou resulteren in een scenario waar veel nationalisten een minder valide argument hebben om te vechten voor hun ras. Hetzelfde kan gezegd worden voor andere 'revolutionaire inheemse groepen' die vechten om het uitsterven van hun volk te voorkomen. De commercialisering en verdere ontwikkeling van reprogenetica heeft de potentie om een van de grootste vredesprojecten te worden die de wereld ooit heeft gezien, want het kan veel burgeroorlogen voorkomen.
Als zodanig moet de invoering en commercialisering van een Wereldbank van genotypen worden beschouwd als een solidariteitsproject, een vredesproject, van welke het doel is om conflicten te voorkomen. Het geeft iedereen gelijk recht op het opgeslagen materiaal. Iedereen kan kiezen voor het genotype dat ze willen uit de wereld. Dit soort projecten hebben de potentie om vele conflicten voor eens en altijd te beëindigen, in het bijzonder veel van die met betrekking tot etnocentrisme. Het belangrijkste nadeel zou zijn dat tijdens de eerste decennia alleen de eerste wereld de financiële mogelijkheden zou hebben om er gebruik van te maken.
De verschillende inheemse bewegingen over de hele wereld zullen allen een rol spelen, en nationale overheden van de betrokken partijen moeten meehelpen en de financiering bevorderen.
Bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/New_eugenics
https://en.wikipedia.org/wiki/Designer_baby
https://en.wikipedia.org/wiki/Reprogenetics (positief)
https://en.wikipedia.org/wiki/Evolutionary_biologist
https://en.wikipedia.org/wiki/Eugenics
https://en.wikipedia.org/wiki/Margaret_Sanger (negatieve eugenetica)
https://en.wikipedia.org/wiki/James_Hughes_%28sociologist%29 (bio-ethicist)
Informatie om te bestuderen:
Lijst van organisaties voor genetisch onderzoek:
https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_genetics_research_organizations
De Human Genome Organisation (HUGO)
De Human Genome Organisation (HUGO) is een organisatie die betrokken is bij het Human Genome Project, een project voor het in kaart brengen van het menselijk genoom. HUGO is opgericht in 1989 als een internationale organisatie, in de eerste plaats om de samenwerking tussen genoomwetenschappers over de hele wereld te bevorderen. Het HUGO Genetische NaamgevingsComite (HGNC), soms aangeduid als "HUGO", is een van de meest actieve commissies van HUGO en beoogt om elk menselijk gen een unieke gencode en symbool te geven.
https://en.wikipedia.org/wiki/Human_Genome_Organisation https://en.wikipedia.org/wiki/HUGO_Gene_Nomenclature_Committee
Zoals meerdere keren vermeld is de lopende Europese burgeroorlog geen klassenstrijd, en als zodanig is het geen oorlog tussen socialisme en kapitalisme. Het is een culturele oorlog tussen cultureel conservatieven en cultureel marxisten (nationalisme versus internationalisme). Toch moeten wij, de cultureel conservatieven, ervoor zorgen dat we een duurzame economie blijven, gebaseerd op vele mechanismen van de vrije markt. Hoewel globalistisch kapitalisme een destructief begrip is, betekent dit niet dat gelokaliseerd kapitalisme dat ook is. Er moeten altijd krachtige stimulansen zijn voor personen die bedrijven oprichten. Een socialistische of zelfs een geplande economie moet koste wat het kost worden vermeden.
Laissez-faire wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar verschillende economische filosofieën en politieke filosofieën (liberalisme) die gericht zijn op het minimaliseren of elimineren van overheidsingrijpen in de meeste of alle aspecten van de samenleving. Puur laissez-faire kapitalisme is een globalistisch concept (geen tussenkomst van de overheid) en heeft een aantal nadelen. Er moeten veel economische beschermende maatregelen worden getroffen om de economische duurzaamheid van onze cultureel conservatieve economische zone (Europese Federatie) veilig te stellen.
Toekomstige bezuinigingen in de publieke sector voor een balans in instroom van nieuwe banen in de particuliere sector
De enorm opgeblazen West-Europese bureaucratieën/publieke sector moet van het huidige gemiddelde 50-60% tot ca. 25% van de werkgelegenheid worden teruggebracht. Er zal een buffer van een extra 10% komen die bestaat uit een poel van overheidsbanen die tijdelijk kunnen worden gecreëerd tijdens recessies (van 25 tot 35% van alle banen). Deze forse bezuinigingen zullen een enorme impact hebben op veel West-Europese publieke structuren die op dit moment enorme en enorm opgeblazen publieke sectoren hebben. Maar er zullen miljoenen nieuwe werkplekken instromen als gevolg van ons toekomstige plan om aanzienlijke tolbelasting in te voeren voor economische zones buiten de Europese Federatie. Er zal een Europese anti-globalistische verschuiving van gigantische proporties komen, die zal resulteren in de herschepping van de voormalige werkplekken die eerder werden uitbesteed aan landen buiten Europa. De toekomstige West-Europese modellen van publieke sector versus private sector zullen opnieuw volgens het concept werken dat een staat zijn burgers zou moeten dienen, niet andersom. De toekomstige staat, die flink is afgeslankt, zal beter geschikt zijn om zich als eerste te richten op de bevordering van doelen voor de eigen beschaving.
Economische solidariteit/toekomstige verzorgingsstaat
Het is niet realistisch om te denken dat er volledige economische gelijkheid zal zijn in landen die vrije markten hebben. We moeten echter proberen het Scandinavische welvaartsmodel te volgen tot op zekere hoogte om een solide welzijnsprogramma voor alle Europese burgers te garanderen. Het handhaven van een duurzaam, solide sociaal stelsel is afhankelijk van hardwerkenden en sociale cohesie/een monoculturele samenleving. Sociale voorzieningen mogen geen voorrang krijgen over het vaste bedrag van 20% dat besteed zal worden aan wetenschap en technologie, onderzoek en ontwikkeling. Het bevorderen van de Europese belangen op lange termijn, en het veiligstellen van de duurzaamheid van onze Europese beschaving op lange termijn, moeten altijd voorrang krijgen op veel sociale uitgaven op korte termijn (hebzucht).
Toekomstige economische zones
Het grootste probleem met veel Aziatische landen is dat ze geen intellectueel eigendom respecteren, dus de producten van vele industrieën worden systematisch gestolen en/of illegaal misbruikt.
Bovendien kunnen we niet echt concurreren met landen als China, enz. Een van de grootste fouten die de laatste 60 jaar zijn gemaakt was om hen uit te nodigen in de Wereld Handels Organistie, want het leidt tot het verlies van miljoenen banen in Europa.
Japan, Zuid-Korea en een aantal andere landen handelen ook buiten de regels door manipulatie van hun eigen valuta om te profiteren van import/export.
Om Japans cynisme te illustreren, neem nou het onderzoek naar de Kodak-affaire. Kodak had in Japan een marktaandeel van tenminste 30-40% moeten hebben. Het probleem is echter dat veel Europese/Amerikaanse producten openlijk worden geboycot door de nationalistische/protectionistische tendensen/mentaliteit van de Japanse regering en het volk. In tegenstelling tot Europa en de VS zijn Japanners veel meer doordrongen van patriottisme en de ononderbroken sociale cohesie (Japan en Zuid-Korea verwierpen multiculturalisme), en dat is de reden waarom hun model van 'massademocratie' nog steeds goed functioneert.
We moeten een nieuwe economische zone hebben - de Europese Federatie - waar Europa, de VS, Rusland (+ Canada, Australië, Nieuw-Zeeland, Israël) bepaalde privileges hebben. Alleen globalistische bedrijven die eigendom zijn van particulieren/bedrijven/landen uit dit trio moeten volledige bevoegdheden krijgen in de markten van de Europese Federatie. Er zijn meer protectionistische mechanismen nodig buiten deze economische zone. Uitbesteding [outsourcing] van werk buiten deze zone mag niet voorkomen. Als alternatief kunnen we bepaalde geïsoleerde gebieden creëren binnen deze zones die werken als een uitvalsbasis (waar mensen uit de tweede en derde wereld via jaarcontracten mogen werken voor een maximum van 12 maanden).
Verschillende internationale (globalistische) bedrijven hebben op dit moment te veel invloed en we zijn er getuige van dat ze aandringen op meer immigratie, zelfs het EU-lidmaatschap voor Turkije. Het is essentieel dat we garanderen dat de nationale staten een controlerend belang hebben in deze bedrijven of we hen anders de huidige rechten weigeren die ze genieten in onze markten. Internationale bedrijven (die wij niet voor het merendeel bezitten) moeten worden verboden om te lobbyen en mogen niet in staat zijn om enige invloed uit te oefenen met betrekking tot immigratie, outsourcingsbeleid en nationale soevereiniteit.
Toekomstige werkersklasse
Het zou logisch zijn om goedkope buitenlandse arbeidskrachten te gebruiken, met name in de bouwsector. Deze werknemers moet eenjarige 'focuscontracten' krijgen en moeten terugkeren naar hun land van herkomst nadat die termijn is verstreken. Focuscontracten houden in dat ze tot 12 uur per dag werken. Deze personen zullen concurrerende lonen worden aangeboden (in vergelijking met hun land van herkomst).
Een van de belangrijkste argumenten voor de moderne massa-immigratie is om de vraag naar arbeidskrachten te rechtvaardigen voor banen die de inheemse Europeanen niet bereid zijn te nemen. Welnu, wie zullen deze baantjes willen nemen als we immigratie volledig stop hebben gezet en alle moslims gedeporteerd hebben?
Het probleem met het huidige model van de massa-immigratie is dat ieder persoon, afhankelijk van het land van herkomst, staatsburgerschap krijgt binnen 7 jaar. De kinderen van deze eerste generatie immigranten zijn niet geïnteresseerd in het werk dat de oudere generatie aan heeft genomen, dus we moeten nog meer immigratie aanvaarden om over twintig jaar dezelfde gaten te vullen. Het ontwikkelt zich in een nooit eindigende spiraal van massa-immigratie die uiteindelijk leidt tot een situatie waarin de inheemse bevolking een minderheid wordt.
De volgende oplossing zorgt voor een werkersklasse voor de volgende beroepen:
De 'focuscontracten' voor 6 tot 12 maanden zullen worden aangeboden aan mensen uit Bangladesh, Pakistan en India (deze diensten kunnen worden gereserveerd voor christenen, hindoes, sikhs en boeddhisten gezien onze vijandige houding ten opzichte van de wereldwijde islamitische ummah). Deze lieden worden elke maand met velen overgevlogen en zullen vertrekken wanneer het contract afloopt. Tijdens hun verblijf zullen ze 12 uur per dag werken voor de duur van hun contracten (6 of 12 maanden) en worden vervolgens terug naar hun thuisland gevlogen. Er moet na elk eenjarig contract een quarantaineperiode zijn van minstens 6 maanden, om te voorkomen dat deze personen cultureel te verbonden raken.
Deze personen zullen in gesegregeerde gemeenschappen wonen in vooraf gedefinieerde gebieden van elke grote stad, en moeten gratis medische diensten worden verstrekt, gratis huisvesting in beperkte barakkenkampen en gesubsidieerde voedsel/levensbenodigdheden krijgen en transportkosten vergoed krijgen. Dit zal hen in staat stellen om terug te keren met het overgrote deel van hun salaris. Zij zullen worden gecompenseerd met een loon gelijk aan 300% van wat ze zouden hebben verdiend in hun land van herkomst.
Bijvoorbeeld, als ze in Bangladesh 200 euro per maand zouden hebben verdiend zullen ze hier 600 Euro verdienen.
Dit klinkt misschien voor vooral vrouwen erg cynisch (toch is dit geen slavernij want slavernij is het wegnemen van iemands vrijheid), maar het is in feite veel guller dan wat de Arabische landen (Saudi-Arabië, Dubai, Verenigde Arabische Emiraten, enz.) op dit moment bieden aan hun gastarbeiders uit Bangladesh, India, Pakistan en de Filippijnen. Meer dan 90 procent van het totale personeelsbestand in de VAE bestaat uit buitenlanders (voornamelijk uit India, Pakistan en Bangladesh). Geen van de buitenlanders krijgt staatsburgerschap, maar meestal een eenjarig contract om te werken voor zeer lage lonen. Bovendien zijn deze regelingen niet erg verschillend van wat de zuidelijke staten in de VS momenteel Latijns-Amerikaanse gastarbeiders bieden.
Het belangrijkste is dat de grootschalige invoering van deze 'gastarbeidersregelingen' een zeer efficiënte bron van goedkope arbeid blijkt te zijn en deze regelingen kunnen gemakkelijk worden ingevoerd om stijgende en dalende markten tegemoet te komen. Want er zullen recessies komen, of trage periodes waarin we veel van deze banen nodig hebben voor onze eigen mensen, terwijl er wellicht economische pieken komen die toegenomen gebruik van deze regelingen zullen vragen.
De economische gevolgen van uitgebreid gebruik van deze 'gastarbeidersregelingen' zullen aanzienlijke effecten hebben voor de concurrentiepositie van onze beschaving en onze economische zone, en zullen ervoor zorgen dat we de nodige financiële middelen hebben (20% van het BBP) om te besteden aan wetenschap, onderzoek en ontwikkeling (en natuurlijk om dit wetenschappelijke kapitaal te beveiligen tegen diefstal door landen van buiten de EF).
Het zal ons in staat stellen om de economische grootmacht van de wereld te worden en een baken van licht voor de hele mensheid. Het zal ons in staat stellen een belangrijke bijdrage te leveren aan de bevordering van de mensheid.
Eindnoot: Er kunnen ook multiculturele zones met uitgebreid gebruik van "gastarbeiders" kunnen worden overwogen bij landen in het protectoraat buiten Europa, zoals het bevrijde christelijke Anatolië en bevrijde christelijke Albanië.
a. Gesegregeerde scholen
Alle scholen voor basis-, voortgezet en middelbaar onderwijs moeten jongens en meisjes gescheiden houden.
Alle privéscholen en openbare scholen moeten hun basis-, voortgezet en middelbaar onderwijs verplicht gesegregeerd houden. Gendersegregatie moet ook worden overwogen voor hogescholen en universiteiten.
Door de geschiedenis heen is de maatschappij door vele fasen gegaan in hun omgang met maatschappelijke normen op het gebied van onderwijs, cultuur, religie en moraal. Soms zijn deze fasen cyclisch, wat een goede of slechte zaak kan zijn.
De recente trend is om gescheiden onderwijs op openbare scholen te krijgen. Na bijna 40 jaar afwezigheid beginnen mensen te beseffen dat het onderwijssysteem dat nog bestond in het laatste deel van de 19e eeuw en de eerste helft van de 20e eeuw succesvol was.
De conclusie is hetzelfde: Scheid de meisjes en de jongens.
Er zijn vele factoren die succes bepalen. Bijvoorbeeld, wanneer voor meisjes de afleiding van jongens in de klas hebben wordt opgelost, of vice versa, hoeven leerlingen zich niet langer zorgen te maken over de manier waarop zij zich kleden, op wie ze indruk moeten maken of wie hun vrienden zijn. In plaats daarvan zijn ze in staat om zich meer te concentreren op schoolzaken.
Ook kunnen leraren in de homogene klassen zich beter richten op de omgeving waarin dat bepaalde geslacht beter leert. Dr. Leonard Sax, een arts en psycholoog uit Maryland, ondervond in een studie dat meisjes de neiging hebben om beter te leren in een rustige en kalmere omgeving, en graag bij hun voornaam worden genoemd, terwijl jongens wat energiekers juist leuker vinden, wat snellers, en liever bij hun achternaam genoemd worden.
Volgens Sax is dit een landelijke trend die weer de kop opsteekt nu het aantal gescheiden openbare scholen de afgelopen acht jaar is gegroeid van vier tot 140 scholen. En de trend blijft groeien. CNN meldde dat er dit najaar ten minste 10 gescheiden scholen zouden openen in Texas, Ohio, Pennsylvania, New York en Zuid-Carolina.
Deze trend heeft zo'n positieve invloed op openbare scholen dat het Amerikaanse Ministerie van Onderwijs graag delen van Title IX wil veranderen, de wet die seksediscriminatie verbiedt.
Volgens studies uitgevoerd door de National Association for Single Sex Public Education hebben gemengde scholen de afgelopen 40 jaar meer kwaad dan goed gedaan. Tot op zekere hoogte dragen deze scholen bij aan de versterking van stereotypen in plaats van ze te doorbreken.
De trend van gescheiden onderwijs is te zien in andere landen zoals Japan, Engeland, Australië en Jamaica. Onderzoek heeft aangetoond dat het verschil tussen gemengde en gescheiden scholen aanzienlijk groter is geworden, met name op het gebied van cijfers en scores van gestandaardiseerde testen. De gescheiden openbare scholen doen het veel beter in testscores dan gemengde scholen.
Als deze scholen zo succesvol zijn als mensen zeggen dat ze zijn, moet men hopen dat uiteindelijk hogescholen de trend zullen voortzetten. De trend van gescheiden onderwijs moet niet voor een voorbijgaande rage worden aangezien. Het scheiden van de seksen heeft positieve langetermijneffecten die de universiteiten in Europa zouden moeten overwegen.
b. Schooluniformen zijn in veel landen gewoon in het basis- en middelbare scholen. Schooluniformen hebben in Australië van oudsher het voorbeeld gevolgd van hun Britse tegenhangers. Alle particuliere en openbare scholen zouden een verplicht uniformbeleid moeten instellen voor basis- en middelbaar onderwijs.
Schooluniformen zijn heel gewoon in het Verenigd Koninkrijk, Australië, China, Israël, Japan, Maleisië, Singapore en vele andere landen.
c. Richten op uitblinken in plaats van middelmatigheid
d. Een verhoogde mate van discipline herintroduceren, waaronder de mogelijkheid om lijfstraffen te gebruiken)
Ontwikkeling van alternatieve energiebronnen om de afhankelijkheid van olie te verminderen
Transport is noodzakelijk, olie niet. Er moet aanzienlijke inzet worden geleverd voor de verdere ontwikkeling van hoogwaardige lithium- en ionenbatterijen. Het doel moet zijn om te streven naar onafhankelijkheid van olie. Dit zal niet alleen het milieu goed doen; het zal veel moslimlanden economisch volledig verwoesten, wat het lopende islamitisch imperialisme zal verzwakken.
Nieuw beschavingsdoel - het streven naar wetenschappelijke en technologische evolutie
Het nooit eindigende collectieve streven naar wetenschappelijke evolutie en perfectie moet de doelstelling en de essentie van ons bestaan zijn, in plaats van 'lookism' te verheerlijken of dat personen materiële goederen verwerven. Er moeten altijd prikkels zijn. We moeten gewoon veranderen welk soorten prikkels we willen bevorderen. Dit type van beschavingsverandering is alleen mogelijk vanuit een sterk 'nationalistisch' kader.
Het volgende lijkt misschien science fiction voor een aantal, maar ik denk dat we ambitieuze en visionaire doelen moeten hebben.
We moeten ons richten op specifieke doelen inzake deze:
a. Het ontwikkelen van een interface tussen brein en computer (BCI), dat een direct pad verzorgt van communicatie tussen een extern apparaat en de hersenen. Het doel moet zijn om een alternatief te creëren voor onderwijsinstellingen. Het efficiënter downloaden van informatie naar de hersenen kan 15 - 30 jaren van het leven van een persoon vrijmaken die normaal zouden zijn gebruikt voor studies. Dit kan tientallen jaren duren om te ontwikkelen en honderden miljarden aan kosten, maar stel u eens voor wat voor revolutie het zou zijn in onze wereld.
b. Biologische perfectie - reprogenetica
De nazi's vernietigden de reputatie van 'eugenetica' door het te combineren met wetenschappelijk racisme en massale uitroeiing. Maar het is nog steeds een logisch concept om op zoek te gaan naar biologische perfectie en ik zie niet in waarom we het zouden moeten laten zitten. We moeten gewoon zorgen dat we het bieden als een vrijwillige optie voor iedereen, of in ieder geval ermee beginnen het te legaliseren (promoten van vrijwillige reprogenetica of privé-reprogenetica). We moeten reproductieve technologieën legaliseren die het de ouders mogelijk maken nageslacht te creëren met biologische verbeteringen (reprogenetica). Dit moet een niet-dwingende vorm van biologische verbetering zijn die voornamelijk zal worden aangedreven door individueel concurrentievermogen en de wens om de beste kansen voor de kinderen te creëren.
Overconsumptie, vervuiling en overbevolking
Overconsumptie, vervuiling en overbevolking zijn de drie problemen die de toekomst van het leven op aarde bedreigen. De drie problemen lopen parallel en zijn interactief, maar ook afzonderlijk en onderscheiden.
De cultureel conservatieve gids om de vervuiling te verminderen:
Wereldwijd bevolkingsquotum
Allereerst moeten we ons dit afvragen. Hoe groot is de populatie die onze planeet kan ondersteunen? Dit kan worden herformuleerd, in ecologische termen, tot "Wat is de draagkracht van de planeet?", zoals specifiek van toepassing is op de mens. De draagkracht is het aantal individuen dat een omgeving kan ondersteunen zonder significante negatieve effecten op het gegeven organisme en zijn omgeving.
Volgens www.footprintstandards.org:
In 2005 bedroeg de bio-capaciteit van de aarde 13,6 Ggha, en de bevolking was 6,5 miljard, dus de duurzame mondiale voetafdruk per hoofd van de bevolking was 2,1 gha. Maar de totale vraag was 17,5 Ggha, wat een vraag van 2,7 gha per hoofd van de bevolking vertegenwoordigt.
Met andere woorden, in 2005 wilden we per jaar ongeveer 29% te veel halen uit de rekening van onze biobronnen.
Sinds 2005 is de wereldbevolking gegroeid tot ongeveer 6,8 miljard (2008) en in de economieën in opkomst, zoals China, India, Brazilië en Indonesië is de vraag naar middelen aanzienlijk toegenomen. In China hebben vast alleen al de Olympische Spelen in Peking geleid tot een grote toename van de vraag. Aan de aanbodzijde van de rekening, de bio-capaciteit van de Planeet, is die eigenlijk alleen maar gedaald als gevolg van de aanhoudende aantasting van de bodem, ontbossing en uitputting van de visstand. Bijgevolg is, bij een voorzichtige schatting, de vraag nu iets van 35-40% groter dan het aanbod.
Volgens de VN is het meest waarschijnlijke 'middelgrote' groeiscenario (VN 2004) dat in 2050 de wereldbevolking zal zijn toegenomen tot minstens 9,1 miljard, hoewel het duidelijk mag zijn dat dit cijfer waarschijnlijk naar boven zal moeten worden bijgesteld. Sommigen suggereren dat de bevolking in 2050 dichter bij de 9,5 tot 10 miljard ligt.
Tabel 1: Wereldbevolking in 2007 en 2050 (schatting van VN, "medium growth rate scenario") per inkomensgroep (LPR 2008). Er wordt geen rekening gehouden met herindeling van de bevolking, zoals dat lagelonenlanden rijkere landen worden voor 2050, noch met de migratie van mensen uit lagelonenlanden naar landen met hogere inkomens. (cijfers in miljoenen)
Bevolking | 2007 | 2050 |
Rijke landen | 942 | 1025 |
Middelbaar inkomen | 3085 | 4277 |
Laag inkomen | 2452 | 3765 |
Wereld | 6479 | 9067 |
Bron: gegevens van 2007, uit het CIA World Factbook 2008, van waaruit de gegevens voor 2050 zijn berekend. Let op: kleine variaties met "Revision of Population Database" van de VN uit 2006.
Overbevolking is geen 'natuurlijk' proces: het is het resultaat van menselijk gedrag in de tweede maar vooral de derde wereld. Zij hebben het probleem veroorzaakt, zij moeten het oplossen. Helaas is het inherent aan de collectieve mentaliteit van onze soort dat de meeste mensen zelfs vermijden om ook maar over het probleem te denken, laat staan actie te ondernemen om te proberen om het op te lossen. Een Europese cultureel marxistische/multiculturele/suïcidaal humanistische/kapitalistische globalistische elite heeft dit probleem gecreëerd en kan dus niets oplossen.
Ze creëerden wel de VN-artikelen waarin wordt vermeld:
Het is het recht van elke vrouw/elk koppel zich voort te planten en zo veel kinderen te hebben als ze willen...
Dit wordt vermeld in artikel 12 en 16 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Het zou elk principe trotseren waar een cultureel marxist/multiculturalist in wil geloven om de tweede en derde wereld te vertellen om te stoppen met zoveel baby's te maken. Het zou beledigend en discriminerend zijn, wat ondenkbaar is onder hun mentaliteit. Ze zijn als gevolg daarvan echt verlamd. Dit terwijl overbevolking, honger en menselijk lijden toeneemt. Alleen een sterke, zelfbewuste, rationalistische en cultureel conservatieve hegemonie (Europese Federatie) kan met dit probleem omgaan en het oplossen. Zelfs als de tweede- en derdewereldlanden de oproep van deze 'hegemonie' negeren, zal de natuur hun zelfmoordneigingen corrigeren omdat ze niet in staat zijn om hun bevolking te voeden.
We moeten een leidende rol spelen om ervoor te zorgen dat we dit probleem oplossen of inperken. We moeten dus niet bang zijn om landen die de controle hebben verloren openlijk te bekritiseren. Wij moeten hen begeleiding en hulp bieden zodat zij radicale maatregelen nemen om hun bevolking te verminderen. Het merendeel van de problemen in verband met de overbevolking is een direct gevolg van de huidige cultureel marxistische/multiculturele verzoening en egalitaire benadering. Ze hebben een doctrine geïmplementeerd waardoor ze hulp geven aan de reeds overbevolkte regio's in de derde wereld. Door dit te doen scheppen zij nog grotere problemen. Bovendien laten ze toe dat de huidige ontwikkeling kan voortzetten, omdat wij, het rijke Westen, dienen als een dumpplaats voor bevolkingsoverschotten uit derdewereldlanden. In plaats van de lekke pijp te repareren, dienen ze als spons om het water op te nemen. Deze aanpak tart alle logica en is niet duurzaam.
We moeten richtlijnen creëren voor de bevolkingscapaciteit van continenten of landen. De richtlijnen moeten worden gebaseerd op een combinatie van de beschikbaarheid van middelen en andere factoren bij een poging om overbevolking te beperken. Elk land moet zich houden aan deze richtlijnen. Als er honger dreigt in de landen die niet zijn geslaagd om onze richtlijnen te volgen, dan moeten we hen niet helpen door hun corrupte leiders te steunen of enige vorm van hulp te sturen. Er is geen algemene consensus over de draagkracht van de planeet. Onze planeet zou niet meer dan 3 miljard mensen moeten hebben, dus er zal radicaal beleid moeten worden toegepast (we zijn momenteel met meer dan 7 miljard).
PCCTS, Knights Templar en een toekomstige Europese Federatie moet een maximum aan de wereldbevolking voorstellen - 2,5 miljard (niveau van 1950)
Het primaire principe moet kwaliteit boven kwantiteit zijn. Europeanen zullen nooit een benadering aanvaarden waarbij de marxistische/fanatiek egalitaire principes worden geaccepteerd als de wereldwijde norm. Onder marxistische redenering en regels zouden rationele samenlevingen worden gestraft voor het onverantwoordelijke gedrag van irrationele landen. Waarom zouden de Europeanen instemmen met een Syrische levensstandaard, alleen omdat de bevolkingsexplosie uit de hand loopt in islamitische landen als Pakistan en Bangladesh? Alle landen moeten hun verantwoordelijkheid nemen op basis van hun eigen historische achtergrond met betrekking tot bevolkingsgroei, en moeten zich toewijden aan het verminderen van hun respectieve bevolking tot een bevolkingsniveau zoals in 1950. Zodra elk land het niveau van 1950 heeft bereikt, moeten er maatregelen worden genomen om de groei op dat niveau, te stabiliseren wat inhoudt om het geboortecijfer op 2,1 te houden. Een toekomstige Europese Federatie moet alle tweede- en derdewereldlanden onder druk zetten om dit doel na te streven. Voedselhulp aan derdewereldlanden moet onmiddellijk stoppen, want dat is de belangrijkste oorzaak van de overbevolking.
Wereldbevolking in miljoenen per werelddeel
| Continent | 1950 | 1975 | 2000 | 2010 | 2025 | 2050 |
| Afrika | 227,3 | 418,8 | 819,5 | 1.033,0 | 1.400,2 | 1.998,5 |
| Azië | 1.402,9 | 2.379,4 | 3.698,3 | 4.166,7 | 4.772,5 | 5.231,5 |
| Europa | 547,5 | 676,2 | 726,6 | 732,8 | 729,3 | 691,0 |
| Latijns Am + Cari | 167,3 | 323,3 | 521,2 | 588,6 | 669,5 | 729,2 |
| N. Amerika | 171,6 | 242,4 | 318,7 | 351,7 | 397,5 | 448,5 |
| Oceanië | 12,8 | 21,3 | 31,2 | 35,8 | 42,5 | 51,3 |
| Wereld | 2.529 | 4.061 | 6.115 | 6.908 | 8.011 | 9.149 |
Bronnen:
VN, Afdeling Statistieken, Afdeling Economische en Sociale Zaken. "World Population Prospects: The 2008 Revision".
Notitie: schattingen voor de toekomst zijn gebaseerd op de middelhoge variant van bevolkingsgroei.
U kunt hier meer lezen over deze enorm belangrijke onderwerpen:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Overpopulation
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Carrying_capacity
3. John Reid http://gpso.files.wordpress.com/2008/11/gpso-john-r-reid-paper.doc
De ontwikkelingshulp heeft Afrika alleen maar geschaad en moet worden afgebouwd. Elk donorland moet hun begunstigden aanspreken en hen informeren dat de huidige hulp stopt over vijf jaar. Dit moet gelden voor de enorme hoeveelheden geld die van staat tot staat worden gesluisd door de Wereldbank. Dit zal hen dwingen om onmiddellijke en noodzakelijke maatregelen te nemen om duurzame maatregelen uit te voeren. De grenzeloze ontwikkelingshulp aan Afrikaanse regeringen heeft geleid tot afhankelijkheid, heeft corruptie aangemoedigd en uiteindelijk slecht bestuur en armoede in stand gehouden.
Dit standpunt is al tientallen jaren gepropageerd door personen, conservatieven van Europa, zoals Peter Bauer en William Easterly, maar ik denk dat we moesten wachten op Dambisa Moyo voordat er iemand gehoor aan gaf. Er kwamen vergelijkbare standpunten van de president van Rwanda, Paul Kagame, en de president van Senegal: Abdoulaye Wade.
Er zijn de laatste 50 jaar duizenden miljarden dollars doorgesluisd naar Afrika met absoluut geen positieve resultaten voor het continent. Tijdens de korte periode 1970-98 is alleen al het aantal armen in Afrika gestegen van 11 naar 66%. Het grootste probleem met de hulp is dat het resulteert in corruptie en bureaucratie, een burgeroorlog en zwakke politieke leiders. De hulp werkt als een dodelijke injectie die corrupte leiders beschermt, wanbestuur en corruptie in het algemeen en gebrekkige politiek. De hulp verhindert de totstandkoming van duurzaam functionerende samenlevingen. Als zodanig is het zo dat hoe meer steun een land ontvangt, des te meer het zich in armoede en corruptie stort.
Het is veel gemakkelijker voor een Afrikaans staatshoofd om gewoon een donorland te bellen en om geld te vragen dan het voor hem is om duurzame beleiden in te voeren (die vaak pijnlijk zijn op korte termijn). En het is een stuk makkelijker voor een donorland om gewoon geld te geven dan het is om overeenstemming te bereiken over de invoering van mechanismen die hun eigen boeren zouden kunnen bedreigen. China's benadering van Afrika moet als een goed voorbeeld worden gezien van hoe Europa moet handelen. China beschouwt Afrika als partner en niet als een sociale afnemer.
Het fundamentele probleem met Sub-Saharisch Afrika is dat miljoenen Afrikanen in veel landen een gebroken ziel hebben. Veel landen zijn volledig doordrongen van corruptie die het gevolg is van hun erfenis van de imperialistische landsopbouw (of liever landsverdeling) in combinatie met vijf decennia van mislukt cultureel marxistisch hulpbeleid. Dit beleid heeft miljoenen doden veroorzaakt en heeft nog meer mensen de armoede in gedrukt. We moeten stoppen met het huidige onderdrukkende, racistische en genocidale hulpbeleid dat de laatste 50 jaar is gevoerd door de cultureel marxisten, de elite van de EU/VS. Wij zullen de overdracht van middelen aan corrupte derdewereldleiders stoppen en ervoor zorgen dat Afrikanen een reële kans op zelfbeschikking zullen krijgen. Ja, dit zal leiden tot een nieuwe fundamentele herschikking en herindeling van veel Afrikaanse gebieden, wat op de korte termijn mogelijk zal resulteren in Afrikaanse revoluties en oorlogen.
De eerste stap en aanpak moet zijn om christelijke/animistische Afrikanen te beschermen tegen de islam en jihad. Islamisering moet worden gestopt. Afrika moet in tweeën worden gedeeld, in een islamitisch en een niet-islamitisch deel (christelijk en animistisch). Daarnaast moeten we helpen om het christelijke/animistische deel te verenigen door het gebruik van dezelfde principes voor natievorming als die van Europa (het creëren van een natie volgens etnische/tribale lijnen). De oude Europese imperialisten waren kwaadaardig in de zin dat ze vaak Afrikaanse landen opdeelden, stammen opdeelden en tegengestelde etnische groepen mengden om ze gemakkelijker onder controle te kunnen houden (verdeel en heers). Dit heeft hen alleen maar verlamd door middel van een eindeloze spiraal van etnische en religieuze/politieke conflicten. Als zodanig hebben we een hoop werk te doen met Afrika. We moeten toestaan dat de herschepping van bepaalde Afrikaanse landen volgen etnische en tribale lijnen gaat (en de islamitische groepen isoleren of deporteren). Wij zullen dan in staat zijn om een echt fundament voor Afrikaans nationalisme te bouwen, wat weer zal bijdragen om miljoenen Afrikanen trots te geven en hoop voor de toekomst. We moeten toestaan dat bepaalde corrupte leiders worden verwijderd door niet-corrupte Afrikaanse groepen militair toe te staan of zelfs actief te steunen. Veel corrupte leiders zullen met geweld moeten worden verwijderd. Dit is de enige rationele oplossing om een aantal van de fundamentele problemen in veel van de huidige disfunctionele Afrikaanse landen te verhelpen. Wat pijn op de korte termijn is een stuk beter dan veel Afrikaanse landen tot eeuwige ellende veroordelen.
Bovendien:
Wat nodig is, is NIET nog een optie 3 (non-profit), maar een programma dat 1 erkent en werkt om 2 op te lossen.
De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens. Niets doen is nog te verkiezen boven het doen van iets dat u een goed gevoel geeft, maar het probleem verergert. Niets doen is moeilijk, want we zijn morele wezens, maar soms is niets doen de juiste morele respons. Ja, het doet pijn, maar het leven is hard en onze moraal vraagt van ons om ook de moeilijke keuzes te maken.
Bron:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/IQ_and_the_Wealth_of_Nations
Toekomstige misdaadpreventie
Binnen het toekomstige cultureel conservatieve Europa wordt misdaad niet getolereerd. Er zullen met volle kracht militaire campagnes worden gelanceerd om de criminele netwerken van de Albanezen en Roma te breken en vernietigen (en andere grote Europese criminele netwerken). Er kunnen uitzonderingen worden gemaakt voor criminele netwerken die in belangrijke mate hebben bijgedragen aan het veranderen van het regime in West-Europa. Er moet voor alle criminelen een three strikes-wetgeving worden gebruikt als een methode voor misdaadpreventie. Een derde fout leidt tot ofwel executie of het verlies van staatsburgerschap, gevolgd door latere verbanning/deportatie van het grondgebied van de Europese Federatie.
Toekomstig volkslied van de Europese Federatie
De formalisering van een nieuwe en krachtige cultureel conservatieve "Europese Federatie" zou een nieuw volkslied moeten hebben. Het hymne zou een vocale variatie zijn van Lux Aeterna van Clint Mansell [1], en beschikbaar kunnen worden gesteld voor alle Europese talen. Het vocale thema van het lied moet de Europese eenheid tegen jihad en de islamitische kalifaten in het verleden onderstrepen, en onze strijd tegen het marxisme.
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Lux_Aeterna_ (Requiem_for_a_Dream)
Toekomstige Onafhankelijkheidsdag
De nieuwe Europese cultureel conservatieve Onafhankelijkheidsdag zou gevierd worden op 11 september of de 12e, ter markering van de succesvolle verdediging van West-Europa door de Heilige Liga. De Slag van Wenen in 1683 moet worden gevierd als de Onafhankelijkheidsdag voor alle West-Europeanen, want dat was het begin van het einde voor de tweede islamitische golf van jihads. Als alternatief kan het de dag zijn dat alle moslims met succes zijn gedeporteerd uit Europa.
Toekomstige anti-imperialistische houding
We moeten doorgaan met onze anti-imperialistische houding. En laten we eerlijk zijn, een toekomstige Europese Federatie (bestaande uit Europa en Rusland) zal alle grondgebieden/middelen hebben die we ooit nodig zullen hebben om aan onze toekomstige eisen te voldoen. We moeten en mogen nooit een ander soeverein land aanvallen. De islam verdrijven uit christelijke landen is echter geen imperialistische campagne. Het is een fundamenteel recht, een defensieve strategie ontwikkeld om decennia van corrupt en suïcidaal Europees leiderschap terug te draaien. Onze territoriale aanspraken (namens de rechtmatige eigenaren) zijn beperkt tot Oost- en West-Anatolië en de gebieden ten noorden en ten zuiden van Israël ten behoeve van de Israëli's en christelijke minderheden. De soevereiniteit van deze bevrijde landen moet gaan naar de rechtmatige eigenaren en ze mogen niet worden geannexeerd door toekomstige elites van de Europese Federatie. Annexatie van deze gebieden voor ons eigen voordeel zou ons per definitie imperialisten maken en mag daarom nooit gebeuren. Een toekomstige Europese Federatie moet naar binnen zijn gericht en isolationistische/protectionistische principes implementeren met bepaalde uitzonderingen (zie ander hoofdstuk).
Dit is de voortzetting van het essay in Boek 2: Europa Brandt, genaamd "2.67 Hoe de diversiteitsindustrie/etnische industrie/sub-culturen zoals hiphop in combinatie met onbeperkte mediarechten eraan bijdragen aan de samenleving te vernietigen".
Hier worden meer perspectieven toegevoegd (samen met oplossingen), want dat essay kon niet aantonen hoe hiphop de Europese jongeren negatief beïnvloedt, dus zal ik commentaar en bepaalde uitleg toevoegen. Ik kan persoonlijk getuigen van de negatieve resultaten van de hiphopbeweging (en de hiphopmentaliteit) omdat ik er voor meerdere jaren deel van uit heb gemaakt (van 13-16 en deels tot de leeftijd van 18). De vernietigende resultaten van hiphop kunnen worden onderverdeeld in subcategorieën:
Enkele van de belangrijke negatieve effecten van de hiphopmentaliteit:
1. Destructieve rolmodellen die direct of indirect een anti-sociaal en anti-autoritair wereldbeeld verspreiden (anarchistisch wereldbeeld).
Deze opvattingen leiden enigszins tot apathie en een destructieve manier van denken. Zoals beschreven in het essay plaatst deze mentaliteit het individu automatisch in een slachtofferhiërarchie waar niet-Afrikaanse jeugd de positie van slachtofferschap nadoen (onderdrukking van zwarten/minderheden gecommuniceerd door middel van hiphop). Dit is zeer destructief, want het zorgt ervoor dat de persoon een anti-autoritaire (anarchistische) mentaliteit ontwikkelt. Ik herinner me dat toen ik in de beweging zat, we een oorlog uitriepen tegen Oslo Sporveier (Oslo Metrobedrijf) en ons doel was om ze continu te bombarderen (straffen van wat we zagen als onze vijand, door middel van treinstellen en eigendommen bombarderen met tags en graffiti). Maar het anti-autoritaire en anti-sociale gedrag kwam ook tot uiting door middel van kleine criminaliteit en zinloos geweld en overvallen (het nabootsen van de 'boevenmentaliteit').
2. Destructieve rolmodellen die drugsgebruik propageren en verheerlijken, voornamelijk hasj en marihuana.
Persoonlijk weet ik van meer dan 50 personen dat ze met hasj en marihuana begonnen als een direct gevolg van de hiphopmentaliteit. Velen van hen gingen van softdrugs naar zwaardere drugs, zoals amfetamine en zelfs heroïne. Ik persoonlijk weet dat meer dan 20 personen van mijn 'hiphopgemeenschap' ernstig verslaafd zijn en sommigen van hen zijn nu waarschijnlijk al dood. Ik schat dat van de 20.000 drugsverslaafden in Noorwegen ongeveer 30-40% in eerste instantie in belangrijke mate zijn beïnvloed door de hiphopmentaliteit. Als zodanig is hiphop in veel opzichten een instelling, een manier van leven die indirect verantwoordelijk is voor de apathie en mentale conditionering die ertoe leidt dat jongeren experimenteren met softdrugs. Ik weet van minstens 10 personen (niet opgenomen in de bovenstaande beschrijving) dat hun hersencapaciteit sterk beschadigd is als gevolg van overmatig gebruik van softdrugs zoals hasj en marihuana. Fabian, het broertje van mijn beste vriend Marius, is een van hen (Marius en ik stelden hem 15 jaar geleden indirect voor aan de hiphopmentaliteit). Ik heb hier bij verschillende gelegenheden met Fabian over gesproken, want hij zit nog steeds in de hiphop. Hij is zo koppig als ik 15 jaar geleden was en weigert het verband te zien en weigert om zijn mentaliteit te veranderen en hiphop te verwerpen als iets destructiefs. Hij lijdt onder diens effecten (stemverlies) en een destructieve mentaliteit als gevolg van de negatieve hiphopmentaliteit en overmatig wietgebruik, en ervaart dus dat hij ernstig beperkt is in zijn carrière. Ik heb zelf nooit drugs geprobeerd want ik wilde nooit die drempel over, maar ik was een van de hooguit 5-10% van de beweging die weigerde.
3. Destructieve rolmodellen die een anti-autoritaire/revolutionaire/anarchistische houding propageren en verheerlijken door de graffitibeweging (die een centraal onderdeel van hiphop is).
Ik herinner me mijn actieve jaren in de hiphopbeweging als een continue en intense orgie van wangedrag, voornamelijk gemanifesteerd door middel van tagging en piecing. Ik schat dat tijdens mijn twee meest actieve jaren, op de leeftijd van 15 en 16, ikzelf (Morg), Richard (Spok) en Jon Trygve (Wick) samen ongeveer 2 miljoen euro aan eigendomsschade hebben veroorzaakt (door middel van bombardementen - 'tagging'), waarvan ik ongeveer 700.000 toegebracht heb. Wij drieën waren de meest actieve leden van een losjes verdeeld 'team van taggers' die op dat moment ongeveer 1000 man telde. Dit was tijdens een primaire piek van hiphop, in 1994-1995. Ik schat dat het aantal taggers aanzienlijk is verminderd en sindsdien rond ongeveer 200 personen ligt in Oslo. Ik herinner me dat Marius en ik een keer toen ik 15 was een nagelpistool van een bouwplaats hebben gestolen en 20 high-tech kaartjesautomaten hebben vernietigd. Het was een deel van onze rebellie tegen het metrobedrijf van de stad, een mentaliteit die werd ontwikkeld en gevoed door de destructieve rolmodellen van hiphop. De orgie van destructief gedrag eindigde net nadat ik betrapt was tijdens het maken van een graffitistuk samen met vrienden. Tot dat moment zagen mensen zoals ik hiphop als het leven zelf. Ik moest een keuze maken, ofwel weg bij de hiphop ofwel zoals zo vele anderen belanden die hun eigen toekomst hadden vergooid. De keuze was niet makkelijk op het moment, maar uiteindelijk heb ik de juiste keuze gemaakt en de hiphopbeweging en al mijn oude vrienden verlaten op de leeftijd van 16.
4. Destructieve rolmodellen die geweld en bendementaliteit propageren en verheerlijken.
De hiphopmentaliteit is heel masochistic. Ik herinner me dat het in die jaren een verplichting was om een of ander wapen te dragen. Anderen domineren door middel van geweld is een centraal aspect van de hiphopmentaliteit. Enkele van de meest gewelddadige bendes in Noorwegen (zoals de B-bende) zijn deels een indirecte uitwas van de getto/gangstermentaliteit zoals wordt overgebracht door middel van hiphop. Ik ging met de B-bende taggen toen ik 15 en 16 was (onder de roepnaam van GSV). Zoals we allemaal weten, verfijnden zij de gewelddadige hiphopmentaliteit en werden hardcore beroepscriminelen. Het is moeilijk in te schatten hoeveel geweld en misdaad een direct gevolg is van de hiphop/gangstermentaliteit, maar het doet stevig mee in het veroorzaken van zeker honderden miljoenen aan schade en het veroorzaken van honderden slachtoffers per jaar door middel van schietpartijen en geweld, maar ook door zelfmoorden en overdoses.
5. Destructieve rolmodellen die er indirect aan bij mogen dragen om positieve normen te ondermijnen en in plaats daarvan negatief mogen beïnvloeden, en een negatieve primitieve trots en destructieve normen mogen propageren en overdragen.
Dit is gerelateerd aan de oorzaak van het probleem. Wat maakt jonge Europeanen zo gevoelig voor de hiphopmentaliteit? Ik zal proberen om de belangrijkste redenen zoals helpende factoren en krachten op te noemen.
Oplossingen
Hoe kunnen we deze problemen oplossen? Een complete gids wordt hier gepresenteerd in het Boek 3 van dit compendium.
Wat betreft het lot van de hiphopindustrie: het helemaal verbieden is niet de optimale oplossing want het zou leiden tot overweldigend protest op de korte termijn en het zou de positieve aspecten elimineren. Ik geloof echter in belangrijke beperkingen in de rechten van mediabedrijven die de negatieve en destructieve levensstijl moeten censureren. Een alternatief is om een dergelijke marketing te beperken tot de toekomstige "liberale zones". Bepaalde positieve aspecten van de hiphopbeweging moeten wel worden toegestaan om te overleven, zoals breakdance en positieve genres van de muziek, zolang het een positieve invloed heeft op het zelfvertrouwen van de Europese jongeren en alleen als het opnieuw kan worden gedefinieerd als een Europese traditie en niet afgebeeld als een ghetto/etnische/multiculturele levensstijl.
Het staat buiten kijf dat de politieke obstakels voor het oplossen van deze kernpunten zo veelomvattend en groot zijn dat alleen een revolutie (geïnitieerd door een militaire staatsgreep) een klimaat zou kunnen scheppen waarin deze thema's goed kunnen worden aangepakt en opgelost.
Overwegingen
Gewoon ronduit de diversiteits- en etnische industrie verbieden is niet per se de juiste weg, want het zou op korte termijn te veel protest en ontevredenheid veroorzaken.
We moeten overwegen om er in ieder geval een paar decennia aan te besteden om het onderwijs te hervormen, om de nieuwe generatie jongeren de intellectuele gereedschappen te geven om bepaalde destructieve en versplinterende aspecten van de diversiteits-/etnische industrieën te kunnen identificeren. De diversiteitsindustrie moet misschien indirect en niet direct worden benaderd. Het nemen van directe maatregelen door middel van een verbod/censuur zal de marxisten alleen maar enorme versterking en rekruten geven. Niemand wil in een Talibanesque, puriteinse maatschappij leven zonder enige opties. Een alternatief is om iedereen een keuze te geven door de invoering van een politiek concept dat bekend staat als de "kosmopolitische liberale zone". Een kosmopolitische liberale zone zou moeten overwegen om werkelijk alles toe te staan, zelfs de legalisering van marihuana, gokken en prostitutie. De liberale zones worden beschouwd als zones waarin liberale anarchie heerst, en meer mensen zullen de positieve aspecten van het politieke conservatisme begrijpen en waarderen; de mensen zullen vrijwillig geleidelijk migreren van de liberale zones naar de conservatieve gebieden. Het belangrijkste is om mensen in staat te stellen om de juiste keuzes voor zichzelf te maken. Veel mensen voelen zich overweldigd en krijgen letterlijk een overdosis liberalisme in de liberale zones (resulterend in een scenario waarin zij volledig worden uitgeschakeld) en zullen dus de negatieve effecten van overmatig liberalisme begrijpen (anarchie). Toch zullen er veel voor kiezen om daar te blijven en we moeten dat respecteren. We moeten iedereen een alternatief geven. Culturele besmetting vanuit een liberale zone naar een conservatieve zone zal echter niet worden aanvaard, dus er moeten gescheiden omroepnetwerken, verslaggeving over nieuwsfeiten, reclamespotjes, en entertainment komen voor de twee afzonderlijke samenlevingen.
Is etnocentrisme en de verdediging van je cultuur standaard een verkeerd concept of kan het ook vervolging en een geleidelijke culturele en demografische genocide voorkomen?
Ik heb een aantal jaren lang geaarzeld om te schrijven over de Zuid-Afrikaanse genocide vanwege de angst om te worden gezien als een racist. Maar omdat ik ideologisch steeds sterker overtuigd ben geraakt, ben ik immuun geworden voor de cultureel marxistische demoniseringstechnieken. De Boeren en Afrikaners hebben de laatste eeuwen een instrumentale rol gespeeld in de ontwikkeling van Zuid-Afrika, en hiervoor en om andere redenen verdienen ze een veilige toekomst voor hun kinderen in Zuid-Afrika, en geen genocide.
Wat betreft de situatie in de VS heb ik een aantal essays over dit onderwerp (cultureel marxisme in de VS en toekomstige oplossingen voor onze Amerikaanse broeders). Maar ik heb ervoor gekozen om ze niet op te nemen want ik geloof dat de Amerikaanse en de Europese strijd strikt gescheiden moeten blijven om strategische redenen, en daarom niet met elkaar verweven moeten worden. Er zijn gewoon te veel verschillen. In feite lijken de Indiase strijd en de strijd van de christelijke minderheden in het Midden-Oosten meer op de Europese strijd dan die van de VS, als gevolg van de 'inheemse factor'. Dit wil op geen enkele manier zeggen dat ik onze Europees-Amerikaanse broeders en zusters niet steun, het betekent gewoon dat ik van mening ben dat de twee ideologische platforms, waarin we onze verzetsbewegingen bouwen, gescheiden moeten worden gehouden. Maar de uitzondering is Zuid-Afrika, omdat de Boeren en Afrikaners enorm benadeeld zijn en binnen een paar decennia demografisch zullen worden vernietigd tenzij ze onze steun krijgen.
Het is moeilijk om de kwesties gerelateerd aan etnocentrisme volledig te vermijden in de huidige culturele oorlog, of we willen of niet.
In deze voorbeelden zal ik een aantal aspecten van etnocentrisme bespreken, en culturele verdediging, verdediging tegen jihad, veiligheidshekken en diens relevantie voor de huidige situatie in Zuid-Afrika, de VS, Israël en elders.
Allereerst wil ik zeggen dat ik het uitdragen en de rechtvaardiging van supremacistisch etnocentrisme zie als een kwaad dat nooit het uiteindelijke langetermijndoel moet en mag zijn. Toch kunnen we niet voorbijgaan aan logica en pragmatisme, vooral wanneer het ontbreken van methoden/leerstellingen met betrekking tot etnocentrisme en 'scheiding' leidt tot nog grotere kwaden zoals stelselmatige verkrachting, massamoorden en zelfs indirecte culturele en demografische genocide. We moeten dus proberen een open blik te hebben wanneer we deze problemen evalueren en we kunnen niet toestaan dat politieke correctheid het debat verlamt. Want toestaan dat politieke correctheid de stemmen van de personen die deze moeilijke vraagstukken boven tafel brengen mag verstommen, draagt in feite verder bij aan de omvang van deze voortdurende wreedheden en genociden.
1. De Europese Afrikaner/Boer genocide in Zuid-Afrika
De systematische genocide van de Europeanen in Zuid-Afrika wordt meestal aangeduid als de Afrikaner genocide.
WAT IS GENOCIDE? De term "genocide" werd bedacht door jurist Raphael Lemkin in 1943, die schreef:
In het algemeen is genocide niet per se de onmiddellijke vernietiging van een natie, behalve wanneer bereikt door massamoorden op alle leden van een natie.
Het is eerder bedoeld om een gecoördineerd plan aan te duiden van verschillende acties die gericht zijn op de vernietiging van essentiële fundamenten van het leven van nationale groepen, met als doel de vernietiging van de groepen zelf.
Een dergelijk plan zou als doelstelling hebben: het afbreken van de politieke en sociale instellingen, van cultuur, taal, nationale gevoelens, religie en het economisch bestaan van nationale groepen; en de vernietiging van persoonlijke veiligheid, vrijheid, gezondheid, waardigheid en het leven van de leden van deze groepen.
De volgende bronnen tonen aan dat er meer dan 3050 gedocumenteerde moorden op Europese Afrikaners zijn in Zuid-Afrika. Dit geeft aan dat het onofficiële/ongedocumenteerde aantal aanzienlijk hoger ligt, waarschijnlijk boven de 10.000, sinds Nelson Mandela's ANC de macht greep een paar decennia geleden. Bovendien martelen honderden jonge zwarte mannen in Zuid-Afrika elk jaar ongeveer 100 blanke boeren tot de dood.
Blanke boerengezinnen en burgers die boerderijtjes bewonen op het platteland, worden al jaren geteisterd door gewelddadige overvallen. Boerenorganisatie Agri SA (die pakweg 90 procent van de 45.000 commerciële blanke boeren vertegenwoordigt) gaat uit van 750 tot 800 'plaasaanvalle' per jaar, waarbij ongeveer honderd dodelijke slachtoffers vallen.
Trouw schreef hierover: "Sommige Afrikaner groeperingen spreken van 'blanke genocide', maar zo wil Agri SA het niet noemen. Boeren en buitenlui zijn vooral makkelijke doelwitten", aldus André Botha, hoofd veiligheid van de organisatie, die hetzelfde oude gezaag ophoestte als de ANC, namelijk: "Boeren wonen afgelegen en er zijn meestal vuurwapens, geld en auto's te halen. Overvallers weten bovendien dat het op het uitgestrekte platteland lang duurt voordat de politie ter plaatse is".
Trouw citeert het onderzoek van de Universiteit van Pretoria uit 2008, naar 37 veroordeelde boerderij-moordenaars, en merkt dat over het algemeen elk van hen een gemiddelde van 105 geweldsdelicten had begaan voordat ze zelfs werden opgepakt. En uit politiestatistieken blijkt dat van alle gerapporteerde misdaden slechts 12 procent uitloopt op een veroordeling.
Hoeveel Europese Afrikaners/Boerenvrouwen jaarlijks worden verkracht is onbekend. Het zal hoogstwaarschijnlijk in totaal meer dan 10.000 verkrachtingen per jaar zijn.
Als gevolg van deze anti-Europese wreedheden heeft een toenemend aantal Europese Afrikaners/Boeren het gewoon opgegeven en asiel en toevlucht gezocht in Europa, Canada, Australië en de VS.
Veel mensen zullen beweren dat de apartheidsbeleiden werden gemaakt om dergelijke wreedheden en de voortdurende genocide te voorkomen. Dezelfde mensen zullen ook zeggen dat nu, nu de apartheidsbeleiden zijn afgeschaft, er zich een sfeer heeft ontwikkeld waar het letterlijk vrij staat om moord en verkrachting te begaan. Wie nog wil meedoen aan het feest van verkrachting en moord kan maar beter opschieten, want binnenkort zullen er geen Europeanen meer over zijn om te verkrachten en te doden. Hier is een demografisch overzicht van de richting die Zuid-Afrika opgaat:
Demografische ontwikkeling in Zuid-Afrika
| Year | Euro - Afrikaners/Boeren | Afrikanen (Z. Afr + immi) |
| 1985 | 6 miljoen | 22 miljoen |
| 2000 | 5 miljoen | 33 miljoen |
| 2010 | 4 miljoen | 44 miljoen |
| 2020 | 3 miljoen | 55 miljoen |
| 2030 | 2 miljoen | 66 miljoen |
| 2040 | 1 miljoen | 77 miljoen |
| 2050 | <200 000 | 88 miljoen |
We kunnen een soortgelijk patroon van etnische zuivering zien in Zimbabwe/Rhodesië
Demografische ontwikkeling in Zimbabwe/Rhodesië [1]:
| Jaar | Europeanen - Afrikaners | Afrikanen |
| 1975 | 300 000 | onbekend |
| 1999 | 120 000 | onbekend |
| 2002 | 50 000 | onbekend |
| 2010 | 30 000 | 12,5 miljoen |
Een meerderheid ontvluchtte de vervolging door te reizen naar het Verenigd Koninkrijk, Zuid-Afrika, Botswana, Zambia, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland.
Tegen het jaar 2050 zal de genocide van de Europese Afrikaners/Boeren bijna compleet zijn en Zuid-Afrika op dit moment hoogst waarschijnlijk lijken op het gemiddelde Afrikaanse land, geteisterd door corruptie, burgeroorlog en eindeloze armoede en uitzichtloosheid.
De huidige 4 miljoen Afrikaners/Boeren en andere 'blanke' minderheden betalen 40% van alle tarieven en belastingen in het land, maar zijn slechts 8% van de bevolking van het land. Wat denkt u dat er zal gebeuren met Zuid-Afrika als alle Afrikaners/Boeren zijn vermoord of het land zijn ontvlucht? Zuid-Afrika zal eindigen als alle andere Afrikaanse landen.
Jezus Mandela Christus - bevrijder of vernietiger van Zuid-Afrika?
De Zuid-Afrikaanse geschiedenis die we leren op onze scholen en in de media is niets meer dan propaganda en leugens. We leren dat Nelson Mandela werd gearresteerd voor het bekritiseren van het apartheidsregime.
Wat we niet weten is dat Mandela eerder een terroristische leider was en persoonlijk opdracht gaf om een bomaanval tegen het oude apartheidsregime uit te voeren. Dit is de reden waarom hij überhaupt werd gearresteerd.
Nelson Mandela's guerrilla-activiteiten
In 1961 werd Mandela de leider van de gewapende vleugel van het ANC, Umkhonto we Sizwe (vertaald als Speer van de Natie, ook wel afgekort als MK), waar hij mede-oprichter van was. Hij coördineerde een sabotagecampagne tegen leger- en overheidsdoelen, en maakte plannen voor een mogelijke guerrilla-oorlog als sabotage de apartheid niet kon beëindigen. Een paar decennia later, heeft MK een guerrilla-oorlog gevoerd tegen het regime, vooral tijdens de jaren '80, waarbij vele burgers werden gedood. Mandela heeft ook geld ingezameld voor MK in het buitenland, en regelde paramilitaire training, bezocht verschillende Afrikaanse overheden.
Momenteel is Zuid-Afrika snel aan het veranderen in een onbestuurbare anarchie als gevolg van de cultureel marxistische heerschappij van de ANC. Volgens verifieerbare bronnen [2] zijn er sinds het ANC de macht greep meer dan 3085 Europees-Afrikanen of zogenaamde Afrikaners/Boeren gedood, in wat zich ontwikkelt tot een genocide van de Europeanen. 3085 bevestigde moorden betekent dat het niet-officiële aantal waarschijnlijk ongeveer 10.000 vermoorde Europeanen in Afrika zal bedragen. Rapporten geven ook aan dat veel Europees-Afrikaanse vrouwen worden verkracht en op andere manieren vervolgd.
De zwarte Afrikanen hebben sinds het ANC weer aan de macht kwam hun bevolking verdubbeld van 22 tot 44 miljoen (door middel van liberale immigratie en een hoger geboortecijfer), terwijl de Europese Afrikaners verschrikkelijke wreedheden hebben ervaren die resulteren in de voortdurende massale uittocht die we vandaag zien. Dit alles wegens Nelson Mandela en het cultureel marxistische regime van het ANC.
Maar de humanisten en marxisten in Europa kunnen 's nachts zacht slapen wetende dat de apartheid is afgeschaft. Want natuurlijk is het beter dat iedere Zuid-Afrikaan lijdt en hoop in de toekomst verliest dan een discriminerend beleid in stand te houden, toch?
Ik beschouw zowel het voormalige apartheidsbeleid als de huidige situatie als ondraaglijke scenario's. Maar gezien het feit dat ik een wezen van logica en pragmatisme ben, vind ik het minste kwaad altijd het beste alternatief, en dat is waarom ik weet wat er gedaan moet worden. Het systeem van apartheid werd ingevoerd om de multiculturele samenleving te reguleren en manifesteerde zich door middel van wat zou lijken op de slakom in Los Angeles, met gescheiden gemeenschappen. Het verschil is dat de Europeanen de Afrikanen behandelden als tweederangs burgers. In plaats van een poging om naast elkaar te leven binnen de grenzen van dezelfde natie hadden ze gewoon vanaf het begin het land in tweeën moeten verdelen. Het apartheidssysteem was een racistisch multicultureel systeem en mag niet worden gekopieerd. In plaats van een beleid van 'Balkanisering' moet er iets worden gezocht waarbij het land wordt verdeeld in twee of meer delen met elk hun eigen soevereiniteit.
Het land in tweeën splitsen vormt op geen enkele wijze apartheid (de ideologie), maar de creatie van twee soevereine naties. Als dit niet zo snel als mogelijk gedaan wordt zal het alternatief uitdraaien op de voltrekking van de Europese culturele en demografische genocide. Als zodanig is het onze morele plicht om een dergelijk beleid in te laten voeren wegens het simpele feit dat het immoreel zou zijn dat niet te doen.
Dit is een ongelooflijk moeilijke keuze want het gaat in tegen alles wat we geleerd hebben onder de Europese multiculturele systemen. Toch kunnen we de logica niet voorbijgaan. Mensen beledigen is van een geheel andere orde dan indirect genocide toestaan. Het is een kleiner kwaad om bij te dragen aan scheiding van het land dan het is om eraan bij te dragen de grootschalige moorden te vergemakkelijken en systematische verkrachtingen en zelfs genocide. Wanneer je wordt geconfronteerd met twee kwaden is het je plicht om de mindere van die twee kwaden uit te kiezen, te steunen en implementeren.
Oplossingen voor Zuid-Afrika
Verdeel het land in twee soevereine naties: een Europese natie en een Afrikaanse. Dit moet worden vergemakkelijkt door de toekomstige Europese Federatie als de huidige Boeren/Afrikaners niet in staat zijn om het te beheren of ervoor te zorgen dat deze splitsing goed wordt uitgevoerd. De splitsing moet gebaseerd zijn op historische waarde van factoren gerelateerd aan de ontwikkeling van de natie en moet dan ook niet minder dan 40% Afrikaner/Boer/Europees en 60% Afrikaans zijn. De racistische apartheidsideologie mag nooit opnieuw worden gebruikt. In plaats daarvan kunnen de Afrikaners/Boeren (als ze extra werkkrachten nodig hebben) werkvergunningen van 6 of 12 maanden uitgeven voor specifieke sectoren volgens het model weergegeven in een ander hoofdstuk van dit compendium. Een veiligheidshek moet de nieuw opgerichte naties scheiden om illegale immigratie en mogelijke aanvallen te voorkomen.
Een toekomstige Europese Federatie moeten een instrumentale rol spelen in de stichting van deze twee naties.
Zie andere documentatie en bronnen hier:
http://afrikaner-genocide-achives.blogspot.com/
Fotoalbums van vermoorde Afrikaners en Boeren (2008-2010):
Initialen van A tot B: http://cid-b6b44a5376348175.skydrive.live.com/browse.aspx/Kill%20the%20Boer%20Kill%20the%20Farmer%202009%20victims%20A%20-%20B
Bronnen:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Zimbabwe
Quarterly Digest Of Statistics, Zimbabwe Printing and Stationery Office, 1999.
2. http://sarahmaidofalbion.blogspot.com/
Andere bronnen: https://en.wikipedia.org/wiki/Apartheid
2. Het Israëlische veiligheidshek en andere beveiligingsbarrières
Hoewel de meeste mensen naar Israëls veiligheidshek verwijzen als een "muur", blijft het een feit dat minder dan 5 procent van de barrière eigenlijk beton is. De rest is een netwerk van hekken en sensoren. Het hek heeft sinds diens voltooiing terroristische incidenten teruggebracht met meer dan 90%.
Wat was de reden voor de bouw van het veiligheidshek?
Het veiligheidshek is gebouwd met als enige doel om de levens van de Israëlische burgers te redden die nog steeds onder vuur liggen door de terroristische campagne die begon in 2000. Het feit dat er meer dan 800 mannen, vrouwen en kinderen zijn gedood in gruwelijke zelfmoordaanslagen en andere terroristische aanslagen rechtvaardigt duidelijk de poging om een fysieke barrière op het pad van de terroristen te plaatsen. Er dient te worden opgemerkt dat terrorisme door de internationale gemeenschap wordt gedefinieerd als een misdaad tegen de menselijkheid. Als zodanig heeft de staat Israël niet alleen het recht maar ook de plicht om alles te doen wat in zijn vermogen ligt om de impact en de reikwijdte van het terrorisme op de burgers van Israël te verminderen. Als zodanig werd de oprichting van hun veiligheidshek gedaan wegens de veiligheids- en humanitaire problemen. Israël heeft niet alleen een recht maar een plicht om haar burgers te verdedigen.
Is het hek effectief?
Tussen Israël en de gebieden die door de Palestijnse Autoriteit zijn bezet is er geen natuurlijke of kunstmatige barrière. Dit gaf Palestijnse terroristen vrijwel ongehinderd toegang tot Israël. Gedurende de laatste drie jaar hebben 117 Palestijnse terroristen daarvan geprofiteerd, zijn Israël binnengegaan en zichzelf opgeblazen; ze hebben 477 mensen vermoord - joden, Arabieren en christenen - en duizenden anderen verwond. Daarentegen heeft het veiligheidshek tussen Israël en de Gazastrook, dat bestaat sinds 1996, zijn effectiviteit bewezen en de overgrote meerderheid van terroristische pogingen is ontdekt en verijdeld.
De eerste fase van het veiligheidshek (van Salem tot Elkana), dat operationeel is sinds juli 2003, bewijst zichzelf reeds als een effectieve defensieve afschrikking die de herhaalde pogingen om Israël binnen te komen en terroristische aanslagen uit te voeren voorkomt.
De leden van de Palestijnse terreurbeweging die zijn gearresteerd en verhoord onthulden het feit dat het bestaan van het veiligheidshek in het gebied Samaria hen dwingt andere middelen te vinden om terroristische aanslagen uit te voeren, omdat hun eerdere route naar Israël wordt geblokkeerd.
Conclusie:
De fysieke scheiding (apartheid) van de Israëli's en de moslims werkt naar behoren. De islamitische terreuraanslagen zijn verminderd met 90% sinds de oprichting van de fysieke barrière.
Het Indiase veiligheidshek [1]
Het concept van hekken bouwen tussen groepen mensen is niet beperkt tot Israël. In 1989 heeft de Indiase regering, gefrustreerd over de aanhoudende infiltratie van terroristen uit Pakistan, een veiligheidsbarrière opgezet langs de grens in de staten Punjab en Rajasthan. De barrière werkt en infiltratie is afgenomen. Vijf jaar later probeerde India de barrière met 620 mijl uit te breiden door Jammu en Kasjmir. De Pakistaanse regering reageerde fel tegen India's poging tot de bouw van de barrière. Islamabad beschuldigde India van het overtreden van zowel het VN-handvest als de staakt-het-vuren overeenkomst van de twee landen. In juli 2003 maakte de Pakistaanse militaire woordvoerder, Shaukat Sultan, verschillende bedreigingen.
Maar de Indiase regering negeerde deze bedreigingen, onder vermelding van zijn recht om zich te verdedigen tegen het terrorisme. Immers zijn sinds 1989 meer dan 40.000 mensen omgekomen in Jammu en Kasjmir in aan terrorisme en rellen gerelateerd geweld. En net als dat Israël heeft ondervonden dat zijn barrière een succesvol afschrikmiddel is, heeft India dat ook. Volgens de chef van de generale staf van het Indische leger, Nirmal Chand Vij, kelderde het aantal terroristen in Jammu en Kasjmir bijna 50 procent in het jaar na de bouw van de barrière. Het hek hield bijna 90 procent van de infiltratiepogingen tegen. India's stem tegen Israëls barrière op de Westelijke Jordaanoever kan zijn eigen positie hebben ondermijnd, een feit dat ten minste één Pakistaanse senator niet ontging. In een debat in de Pakistaanse senaat in juli suggereerde Ishaq Dar dat Islamabad het Internationale Hof van Justitie uitspraak zou laten doen in een poging om India te laten veroordelen voor de bouw van het hek langs de grenzen.
Conclusie:
De fysieke scheiding (apartheid) van de Indiërs en de Pakistaanse moslims werkt naar behoren. De islamitische terreuraanslagen zijn aanzienlijk afgenomen sinds de oprichting van deze fysieke barrière.
Het Saoedische veiligheidshek [1]
Het koninkrijk van Saoedi-Arabië, een van de meest luidruchtige critici van Israël in het Midden-Oosten, en een fervente financiële sponsor van groepen zoals Hamas, heeft ook een grenshek gebouwd op land waarom geruzied wordt. Saoedi-Arabië en Jemen hebben al meer dan zeventig jaar gevochten over hun grens. Beide landen betwisten de afbakening die is vastgelegd in het verdrag van Taif uit 1934, en vandaag de dag zijn bijna 1500 km aan woestijn en bergen nog steeds niet toegewezen. Hoewel beide landen aanvankelijk tevreden zijn geweest om te leven met de status quo, is dat veranderd met de ontdekking van olie in de betwiste zone in 1990. De Saoedische regering ondernam actie en bouwde een 'militaire stad' in de buurt van de betwiste grens. Geweld steekt af en toe de kop op. In november 1997 zijn er, bijvoorbeeld, meerdere Saoedische en Jemenitische soldaten omgekomen in een vuurgevecht nadat een Jemenitische soldaat een Saoedische vlag in het betwiste gebied van Qarqa'i had neergehaald. Er vond in januari 2000 een andere bloedige botsing plaats toen Saoedische troepen Jabal Jahfan bezetten, een berg die al lang wordt bezet door Jemen. De poging van juni 2000 om het geschil op te lossen is mislukt. Hoewel zowel de leiders van Saoedi-Arabië als die van Jemen het resulterende Verdrag van Jeddah ondertekenden, liet de tekst grote delen van de grens onbesproken.
In 2002 is er geweld uitgebarsten. In het Saoedische grensstadje Jizan confronteerden Saoedische grenswachten islamisten die wapens uit Jemen smokkelden. Zesendertig Saoedische soldaten stierven in het daaropvolgende vuurgevecht. Naar aanleiding van aanvullend geweld langs de grens besloot het koninkrijk eenzijdig om een veiligheidsbarrière langs hun grens met Jemen te bouwen. Saoedische ambtenaren beweerden dat deze barrière de stroom van wapens en bijna dagelijks pogingen tot infiltratie door islamistische opstandelingen uit Jemen zou stoppen. Talal Anqawi, het hoofd van de grensbewakers van Saoedi-Arabië, verwierp alle parallellen met het veiligheidshek van Israël, en vertelde het Arabische dagblad Asharq al-Awsat:
Wat wordt gebouwd binnen onze grenzen met Jemen is een soort van scherm ... dat tot doel heeft infiltratie en smokkel te voorkomen ... het lijkt in het geheel niet op een muur.
Als Anqawi een proef zocht om te zien hoe toelaatbaar de barrières waren, faalde hij. Terwijl het Internationale Hof van Justitie Israëls veiligheidshek als een "muur" beschouwde in haar beslissing, is minder dan 5 procent van de barrière is eigenlijk betonnen plaat. De rest is een netwerk van hekken en sensors. Toen de Saoedische regering de VN onder druk zette om Israël te straffen totdat ze de beslissing van het Internationale Hof van Justitie na zouden leven, heeft het koninkrijk, door zijn eigen daden en uitspraken, eigenlijk een precedent geschapen voor Israël. De Saoedische verklaringen die het veiligheidshek van Israël bestempelen als een "internationaal onrechtmatige daad" en diens "vernietiging" eisen, geven aan hoe hypocriet zowel de Saoedische lieden zijn als die van het IHJ.
Opmerking: Zie ook de apartheids/veiligheidshekken en bevolkingsuitwisselingen in Turkije (tussen Turkije en Syrië), Cyprus (tussen moslims en christenen), Marokko (tussen Marokko en de Westelijke Sahara) en in Noord-Ierland [1].
Goede schuttingen maken goede buren
Israëls hek is er om dodelijke aanvallen op Israëlische burgers te voorkomen. De vredeslijnen van Belfast bestaan om grootschalige rellen te voorkomen... maar een barrière is een barrière, ongeacht de naam... hun [Britse en Israëlische] beleid ten aanzien van de nationalistische gebieden van Belfast en de Palestijnse gebieden van het Heilige Land hebben één ding met elkaar gemeen... ze bieden zekerheid.
Toen het IHJ oordeelde op 9 juli 2004 dat de veiligheidsbarrière van Israël illegaal was, baseerde zij haar beslissingen uitsluitend op de interpretatie van het internationaal humanitair recht. Veertien van de vijftien rechters oordeelden dat Israël zijn barrière moest neerhalen. De enige rechter die er anders over dacht, Thomas Buergenthal, is een Amerikaan. Hij betoogde dat de rechtbank niet alle relevante feiten had overwogen. Hij schreef: "De aard van deze aanvallen over de grens en hun impact op Israël en zijn bevolking zijn nooit echt serieus onderzocht door de rechtbank". Terwijl het IHJ beweerde dat Israël zich niet kon beroepen op "het recht van wettige of inherente zelfverdediging", was Buergenthal het er niet mee eens. Immers, in resoluties 1368 en 1373 bevestigde de VN-Veiligheidsraad het recht om het terrorisme te bestrijden zonder beperking van "overheidsactoren alleen".
En er is weinig twijfel dat de veiligheidsbarrières werken. Zelfmoordaanslagen in Israël daalden met 75 procent in de eerste zes maanden van 2004 in vergelijking met dezelfde periode in 2003. De Israëlische regering is niet alleen in deze conclusie. Veel van de meest vocale critici van de veiligheidsbarrière van Israël hebben dezelfde verdediging gebruikt. Hun immuniteit voor kritiek van het IHJ en de VN illustreert zowel de politisering van het Internationale Hof van Justitie als de inherente vooringenomenheid van de Verenigde Naties. De dubbele standaard wordt aangetoond door onder andere de kritiek die Kofi Annan, secretaris-generaal van de VN, had op de veiligheidsbarrière van Israël, die lijnrecht staat tegenover zijn stilzwijgen met betrekking tot andere veiligheidsbarrières in de regio.
Misschien is de grootste tragedie in de beslissing van het Internationale Hof van Justitie echter wel dat het een voorbeeld creëert dat terrorisme toestaat om veiligheid te overstemmen. Israël zal niet het enige slachtoffer zijn. De Turkse regering, die Israël luidkeels veroordeeld heeft, ondermijnt zonder het te weten zijn eigen veiligheid met betrekking tot Syrië. Sommige Pakistaanse politici proberen de beslissing van het Internationale Hof van Justitie over Israël al te gebruiken om India's zelfverdediging te ondermijnen. Terwijl er afzonderlijke vredesprocessen doorgaan over Cyprus, de Westelijke Sahara, en Noord-Ierland, was het de demping van het terrorisme, zoals mogelijk gemaakt door de beveiligingsbarrières, die de diplomaten de ruimte gaf om de onderhandelingen te hervatten. Op een aantal niveaus was de beslissing van het Internationale Hof van Justitie een uitspraak tegen vrede en veiligheid, niet alleen in Israël, maar ook in de hele regio en elders.
Bronnen:
1. http://www.meforum.org/652/is-israels-security-barrier-unique
3. De demografische vernietiging van de Europese bevolking in de VS als gevolg van Aziatische, Mexicaanse en Afrikaanse massa-immigratie (EERSTE VERSIE)
In de vroege jaren '80 werd Amerika beschouwd als een christelijke en Europese natie. In feite werd het beschouwd als de meest krachtige Europese natie. Vandaag de dag is de VS in een snelle toestand van desintegratie terecht gekomen, aangezwengeld door massa-immigratie en de doctrines van het multiculturalisme/cultureel relativisme.
Dus wat is er precies gebeurd en wanneer is het gebeurd?
Het verhaal komt vrij veel overeen met dat van Europa. De marxisten hebben, door het toepassen van de leer van de Frankfurter Schule, hun ideologie vermomd en worden gezien als "cultureel marxisten", humanisten en liberalen. Net als in Europa hebben ze geleidelijk het land helpen transformeren tot het cultureel marxistische/multiculturele bolwerk dat het nu is. De meeste van hun gebruikte methoden zijn reeds genoemd, maar ik zal ook een paar factoren toevoegen die nog niet zijn genoemd.
De dag waarop de Democraten en de Republikeinen besloten dat de VS niet langer een christelijk en Europees land is
"Fijne feestdagen" en "Season's greetings", zeg je? Wat is er mis met "Zalig Kerstfeest"?
Traditioneel zijn de enige feestdagen die binnen het 'seizoen' vielen Kerstavond, Eerste Kerstdag, Tweede Kerstdag (in sommige landen), Oudjaarsdag, Nieuwjaarsdag en Driekoningen. Maar blijkbaar hebben de Amerikaanse politieke partijen deze term vrij recent uitgebreid. Hebben ze het Amerikaanse volk gevraagd of ze dit wilden of hebben ze dit op ondemocratische wijze doorgevoerd?
Tegenwoordig worden Thanksgiving, Kerstmis, Yule, Channukah, Tweede Kerstdag, Kwanzaa, en af en toe Ramadan of het Suikerfeest, afhankelijk van de islamitische kalender, om maar een paar te noemen, als gelijk aan Kerst beschouwd in de VS. Want plotseling heeft de VS geen staatsgodsdienst meer. De Democraten en de Republikeinen, ziet u, besloten namens alle burgers van de VS dat de VS niet langer een Europees en christelijk land was. In plaats daarvan besloten ze, door middel van een veelheid aan ondemocratisch geïmplementeerde wetten, dat zij een niet-Europese multiculturele natie zouden zijn zonder een verenigde culturele identiteit. De mensen mochten daar nooit hun zegje over doen.
Demografische ontwikkeling van de VS - de Europeanen versus niet-Europeanen
Dit artikel is nog niet compleet.
De grootste prestatie in de geschiedenis van de mensheid was de maanlanding, gerealiseerd door onze Europees-Amerikaanse broeders. Sindsdien is cultureel marxisme opgedoemd, en heeft het zowel West-Europa als de Verenigde Staten geïnfiltreerd en verwoest. Het West-Europese model van de massademocratie is de norm geworden in de Westerse wereld, die het principe van middelmatigheid heeft gecultiveerd in plaats van excellentie na te blijven streven.
Het marxisme is ongeveer net zo verlammend voor een beschaving als de islam, dus ik verwacht niet dat we een koersverandering zullen zien totdat wij, de conservatieve visionairen, de militaire en politieke controle hebben gegrepen. Geestelijk failliete naties zonder maatschappelijke visie zijn niets meer dan aftandse woestenijen van zinloos lawaai en overmatige consumptie, die alleen op geen enkele manier kunnen voldoen aan het menselijk verlangen naar iets dat groter is dan de voeding van het eigen ego. De cultureel marxistische elites van West-Europa zullen deze feiten nooit toegeven en zij zullen zeggen dat ze in feite kerkelijke gemeenschappen toestaan om vrij te handelen. Maar wat voor soort Kerk overleefde tientallen jaren van marxistische aanvallen? Ten eerste verwoestte de gedwongen wijding van vrouwelijke priesters het fundament van de Kerk, die genoeg Trojaanse paarden binnen liet waardoor de Europese kerk door interne hervormingen beteugeld zou worden, en die leidden tot de Kerk die we vandaag zien. De Europese PvdA-kerk is nu volledig ontdaan van alle invloed en is zo misgevormd om de marxistische agenda te reflecteren. Vooral de protestantse kerk is verworden tot zijn eigen cyanidepil.
De eerste aanval was met hervormingen die de gedwongen wijding van vrouwen als priesters en bisschoppen omvatten. Zoals we allemaal weten leidt de emotioneel instabiele aard van vrouwen al snel tot steun voor het homohuwelijk, de wijding van homoseksuele priesters, het negeren van kuisheid, het negeren van hun taken met betrekking tot voortplanting, de ondersteuning voor massa-immigratie van moslims en zelfs de interreligieuze dialoog met de moslimgemeenschap. Deze dialoog is in feite niet meer dan een formele discussie over de termen van totale overgave. De goddelijke architectuur, rijkelijk versierd met beelden van onze bekendste en meest geliefde kampioenen en martelaren van de Kerk (die eerder Kruistochten hebben gevochten tegen jihadi invasies) zijn vervangen door rode bakstenen bunkerkerken in marxistische stijl, die net zo veel aantrekkingskracht hebben als een openbaar toilet. Het goddelijke interieur van onze geliefde kerken is ontdaan van alles wat waardig is, en is vervangen door lege betonnen muren met misschien een enkel abstract mozaïekje van iets dat al dan niet kan lijken op een kruis.
Viering van Kerstmis en Pasen wordt nu beschouwd als beledigend voor moslims dus is het nu ongepast om daadwerkelijk "Zalig Kerstfeest" te zeggen. In plaats daarvan moeten we maar "Fijne feestdagen" zeggen...
En de mensen snappen het nog steeds niet? Het kan niet duidelijker dan dit worden gezegd, de West-Europese cultureel marxistische regimes willen dat u God en de Kerk verlaat. Misschien moet u deze hint toch eens oppikken. Want zodra u erkent dat er een zeer reële oorlog wordt gevoerd door de marxisten, door hun opzettelijke doel van volledig deconstructie van de Europese Kerk, des te sneller u zich ter zijn verdediging kunt haasten.
Momenteel zijn we verwikkeld in een bittere geestelijke oorlog die onvermijdelijk zal leiden tot een fysieke.
Zulke bitterheid eindigt altijd in geweld, of het nu een genocidale slachting of een burgeroorlog is - de geestelijke oorlog overstijgt het fysieke vlak, en Gods volk wordt opnieuw verwikkeld in een bloedige strijd.
West-Europa - een derdewereldgebied als het gaat om spiritualiteit en maatschappelijke doelen
De geestelijk failliete West-Europese landen leiden tot psychisch instabiele mensen, velen die zijn ontdaan van moreel en fatsoen. Dit bijna anarchistische gedrag leidt vaak tot buitensporige losbandigheid en resulteert in een groot aantal negatieve effecten voor de mens en voor de samenleving: soa's, steriliteit, astronomische kosten voor de samenleving, drugsmisbruik, hoge zelfmoordcijfers. Deze plagen, die voor een deel een direct gevolg zijn van de succesvolle deconstructie van de Kerk en haar gezag door de marxisten, kosten de West-Europese landen twee tot drie keer zo veel als onze militaire budgetten - mogelijk aanzienlijk meer.
En hoeveel miljoenen zijn dood of zijn zombies geworden (drugsverslaafden) als gevolg van de marxistische oorlog tegen God en de Kerk? Sommigen zouden zeggen duizenden, maar ik zou beweren dat het er miljoenen zijn. Een extreem marxistische of egalitaire samenleving heeft de neiging om personen als klanten te behandelen (een proces dat bekend staat als clientification) in plaats van onafhankelijke succesverhalen te creëren. Dit blijkt in het bijzonder in West Europa, maar niet zozeer in de VS.
Het boek Prozak Nation illustreert heel goed dat het cultureel marxistische model jammerlijk faalt en leidt tot miljoenen mensen met psychische problemen en tot tienduizenden zelfmoorden. In plaats van duidelijke doelstellingen voor onze beschaving te stellen, met specifieke verplichtingen voor de burgers, is er geen officiële aanbevolen aanpak voor ons bestaan. Deze duidelijke visie moet worden hersteld als een alternatief voor zinloze en grenzeloze consumptie die geen ander doel heeft voor individuen dan het voeden van hun eigen ego. Overconsumptie, drugsgebruik en seksueel misbruik kunnen de verlangens van het volk nooit vervullen qua geloven in iets dat groter is dan alleen leven om je eigen ego te voeden. Of dit vacuüm nu wordt opgevuld door nationalistische principes - trots op volk en vaderland -, of een gemeenschappelijke vijand - de ummah -, of door de Kerk, de oplossingen zitten hem in conservatieve principes en waarden. We moeten herbevestigen dat we toegewijd zijn om de jihad te bestrijden tot onze eigen grenzen en die van onze bondgenoten zijn beveiligd. De enige pragmatische benadering hiervan is massale deportatie, omdat het enige andere alternatief genocide is.
Europa is nu een derdewereldland met betrekking tot spiritualiteit en maatschappelijke doelen. We moeten een kristalheldere visie terugbrengen, en een doel voor ons bestaan, of het nu is om onderzoek en ontwikkeling formeel te omarmen, of nationalistische principes of de voormalige verwevenheid met spiritualiteit onder een permanent christelijk cultureel kader.
En ik keek, en zag een vaal paard: en de naam van degene die daarop zat was de Dood, en de Hel volgde hem na.
Openbaringen 06:08
Het cultureel marxistische burgerlijke experiment zal zo rampzalig eindigen als de sociale experimenten van Stalin. Het verschil is dat we deze keer niet alleen failliet zijn en 50 miljoen slachtoffers lijden. Deze keer hebben we het toegevoegde risico om slaven te worden onder de wrede en achterlijke heerschappij van de sharia.
We zijn allemaal bekend met de marxistische utopie. Ze willen een utopie waar iedereen vreedzaam samen leeft ondanks etnische, ideologische, religieuze en culturele factoren. Helaas is dit al geprobeerd, door middel van de deportatie en 'integratieprogramma's' door Stalins troepen, resulterend in tientallen miljoenen slachtoffers. Hij deed alles wat hij kon om de 'universele egalitaire Sovjetburger' te creëren. Zij slaagden er niet in omdat men er nooit in zal slagen een oorlog te voeren tegen de natuur zelf. De huidige Westerse burgerlijke multiculturalisten zullen opnieuw falen, met even desastreuze gevolgen; tenzij ze worden gestopt, zullen deze personen functionele homogene en harmonieuze Europese landen omzetten in falende staten met eeuwige etnische, religieuze en ideologische conflicten, vergelijkbaar met Afghanistan en de huidige Balkan. In feite kunt u eigenlijk het niveau van verval in elke mislukte staat meten door te bezien hoeveel 'concurrerende culturen' er zijn. Te oordelen naar het multiculturele argument, "hoe meer diversiteit, des te meer welvaart", zou Afghanistan (met zijn 100 verschillende etnische groepen) dienen te worden gerangschikt als het meest diverse en dus het meest succesvolle land ter wereld. Maar ondanks de marxistische theorie is het tegendeel waar. Afghanistan is een hel op aarde. Historische voorbeelden laten ons zien dat onverenigbare culturen niet mengen.
De val van de Verenigde Staten zal plaatsvinden in 2030 - de VS is stervende en zal nooit meer herstellen, tenzij...
De Europese 'Nieuwe Wereld', vandaag de dag aangeduid als de VS, is in eerste instantie geslaagd omdat de Europese christelijke culturen kunnen samenwerken als gevolg van hun gemeenschappelijke geschiedenis, waarden, principes en erfgoed.
Het is een fout van enorme proporties om aan te nemen dat miljoenen Aziatische en Afrikaanse immigranten, in aanvulling op de bestaande niet-Europese minderheden, kunnen worden gelijkgesteld met deze homogene Europese christelijke cultuur, en proberen [ze gelijk te stellen] moet worden aangemerkt als een genocidale oorlogsmisdaad. Terwijl de Aziatische/Afrikaanse immigratie naar de VS versnelt, neemt het niveau van de sociale cohesie snel af en verslechtert het land, wat uiteindelijk zal zorgen dat het economische systeem instort, zo ver dat het nooit zal herstellen naar zijn oude hoogtepunten. Het enige dat problemen van deze omvang kan oplossen is een staatsgreep geïnitieerd door conservatieven. Een snelle staatsgreep is immers te verkiezen boven een langlopende burgeroorlog. Ongeacht welke methode het wordt, de uitkomst zal een herinstelling/hervorming zijn van het Europese christelijke land dat de VS is.
De val, of meer specifiek de opdeling van de VS, staat nu voor de deur en zal op zijn vroegst rond 2025 plaatsvinden. De belangrijkste reden voor deze instorting is dat de VS de economische Koude Oorlog wel heeft gewonnen, maar de culturele Koude Oorlog verloren door zwak leiderschap. McCarthy was een sterke, conservatieve leider, maar hij was niet streng genoeg. Hij had alle cultureel marxisten moeten deporteren naar de Sovjet-Unie, maar dit zou heel moeilijk zijn geweest als gevolg van de fundamentele structurele gebreken van de senaat en het congres.
Er zijn 3 primaire redenen voor de spoedige van de VS:
Als de Democraat Harry S. Truman massa-executies van 100.000 marxistische Amerikanen was begonnen in 1945 (of ze als alternatief had gedeporteerd naar de Sovjet-Unie) en tegelijkertijd vrouwen minder invloed had gegeven in politieke aangelegenheden met betrekking tot cultuur en veiligheid, dan zou er nooit een stille cultureel marxistische revolutie zijn geweest in '68. Daarnaast had hij alle Afro-Amerikanen en andere niet-Europese burgers moeten verhuizen naar bepaalde staten en hen volledige autonomie moeten geven. Zoals we weten werden, als gevolg van de zwakke en onbekwame leiding van de regeringen na WO2, Amerikaanse universiteiten, openbare instellingen, de Democratische Partij en zelfs de Republikeinse Partij geïnfiltreerd door cultureel marxisten, wat leidde tot de cultureel marxistische revolutie van '68.
Ongecontroleerde Aziatische en Afrikaanse legale en illegale immigratie
Volgens het belangrijkste stuk in de uitgave van het tijdschrift Time van 19 september 2004, zijn er alleen al in 2003 3 miljoen illegalen de VS in gekomen! En velen van hen krijgen al snel een valse identiteitskaart om een weelde aan sociale voorzieningen te krijgen op kosten van de Amerikaanse belastingbetalers: sociale woningbouw, gezondheidszorg, sociale zekerheid, enz.
Wat het probleem verergert is dat het geboortecijfer van de illegalen meer dan het dubbele is van het Amerikaanse gemiddelde, en elke nakomeling komt, vanaf de geboorte, in aanmerking voor de talloze overheidsprogramma's die beschikbaar zijn voor volwaardige burgers. Een nieuwe studie door het Center for Immigration Studies wijst uit dat illegalen de belastingbetalers elk jaar 10 miljard dollar meer kosten dan ze bijdragen.
In de praktijk is "positieve discriminatie" vaak gewoon omgekeerde discriminatie. Bijvoorbeeld, bij de Universiteit van Californië Berkeley was de gemiddelde SAT-score voor Europees-Amerikanen 1400, voor Afro-Amerikanen slechts 1170. En je krijgt alleen al 400 punten voor het ondertekenen van je naam! De voorbeelden zijn eindeloos. Negen professoren van UCLA Medical School drongen erop aan dat een Afro-Amerikaanse student geneeskunde werd uitgeschreven wegens diens slechte prestaties. Maar de student spande een rechtszaak aan wegens 'rassendiscriminatie' en om een lange, dure rechtszaak en venijnige mediacampagne te voorkomen, heeft de medische school de leerling toegestaan terug te keren.
Laissez-faire kapitalisme of segregatie door deportatie
De Europees-Amerikaanse middenklasse wordt systematisch weggevaagd doordat de regeringen marxistisch voortplantingsbeleid ondersteunt die resulteert in een vruchtbaarheidscijfer van minder dan 1,5. Bovendien betekent de nieuwe 'mondiale economie' dat de Europees-Amerikaanse middenklasse rechtstreeks moet concurreren voor banen met mensen aan de andere kant van de wereld, waar er geen minimumloon is en praktisch geen voorschriften zijn. De enige oplossing is het herstel van een monetaire markt die is gereserveerd voor de Europese landen. Maar de massale outsourcing naar Azië is slechts een van de twee primaire problemen. Protectionisme alleen zal de VS niet redden, maar zal alleen leiden tot een vertraging van de dreigende implosie.
Ik had nooit gedacht dat ik eigenlijk tegen het kapitalisme zou pleiten, maar het Amerikaanse model is een extreme variant, en lijkt bijna op een model van louter laissez-faire. 83 procent van alle Amerikaanse aandelen zijn nu in handen van 1 procent van de mensen. 66 procent van de loonstijging tussen 2001 en 2007 ging naar de top 1% van alle Amerikanen. De top 10 procent van de Amerikanen verdient nu ongeveer 50 procent van het nationaal inkomen, etc.
Hoewel de kapitalistische principes dienen te worden beschermd, moet er iets worden geregeld zodat het ten goede komt aan de andere leden van de stam (licht Scandinavisch model). Maar voordat dit kan werken moet er een uitzonderlijke sociale cohesie zijn, iets dat niet het geval is zolang de VS het multiculturalisme omarmt. Ik begrijp dat groepen van stammen (de Europees-Amerikanen) zouden weigeren om andere niet-Europese stammen te subsidiëren - Aziatische of Afrikaanse. Europeanen, Aziaten en Afrikanen hebben gewoon niet genoeg factoren met elkaar gemeen die nodig zouden zijn om de sociale voorzieningen in de Europese stijl vast te stellen. Het is waarschijnlijk dat het zelfs ook problematisch zou zijn om dit model te proberen in een gebied met Zuid-Europese Amerikanen en Noord-Europese Amerikanen, want de culturele verschillen voor deze specifieke groepen zijn significant.
Om dit verder te illustreren:
De ranglijst van het Internationaal Monetair Fonds met de landen met het hoogste BNP laat zien dat de top 10 lijst wordt gedomineerd door landen met een uitzonderlijke mate van sociale cohesie. Dit is meestal alleen mogelijk in landen met een kleine bevolking.
De lijst toont heel duidelijk dat de dominante naties landen zijn met een etnisch homogeen volk (hoge sociale cohesie), wat meestal de landen zijn met een relatief lage bevolking.
Goede schuttingen maken goede buren
Zoals ik al meerdere keren heb aangegeven zijn de op dit moment meest functionele landen in de wereld Japan en Zuid-Korea. Ze zijn erin geslaagd om alle positieve aspecten van de Europese cultuur en traditie te behouden, methoden en processen die ze importeerden en omhelsden na WO2 en de oorlog in Korea. Zij geloven in cultureel monoculturalisme gemengd met een vrijemarktdemocratie. En hier ligt ook de waarheid over de Europese Revolutionaire Conservatieven. Wij geloven in cultureel monoculturalisme en voor een groot deel etnocentrisme, omdat we weten dat dit de enige bewezen manier is om het niveau van sociale samenhang te behouden dat nodig is om een verzorgingsstaat te vergemakkelijken. Zonder sociale cohesie geen verzorgingsstaat. Wij zijn van mening dat goede grenzen ook goede buren maken. Wij geloven in democratie, maar wij zijn van mening dat het fundamentele principe voor een democratie en een verzorgingsstaat sociale cohesie vereist en een onvervormbaar cultureel conservatief kader. En zoals op kristalheldere wijze blijkt uit de geschiedenis en de bovenstaande voorbeelden, kan men geen sociale cohesie hebben in een multiculturele samenleving. De VS laat dit heel goed zien. De reden dat er geen een fatsoenlijk sociaal systeem in de VS is, is het gebrek aan sociale cohesie. De Europese christelijke middenklasse weigert gewoon om de uitkeringen van de Afrikanen, Latino's en Aziaten te betalen.
De crux is dat de VS haar maatschappelijke hoogtepunt heeft bereikt tijdens de maanlanding in 1969 en in feite een 'maatschappelijke recessie' heeft gezien sinds die tijd, synchroon met de Afrikaanse burgerrechtenbeweging en de marxistische niet-gewelddadige revolutie van '68. Nadat de cultureel marxisten (geen economische marxisten, er zit hier een groot verschil in) hun troepen hadden verenigd, en slaagden bij de uitvoering van hun agenda om de VS van een Europees christelijk land om te zetten in een multiculturele natie, zagen en zien we duidelijk een systematische daling en geleidelijke culturele afbraak. En dit zal doorgaan totdat de economie instort, wat zal leiden tot een Amerikaanse burgeroorlog, die naar schatting nog vóór 2030 wordt veroorzaakt. Deze economische kernsmelting zal de huidige recessie een fluitje van een cent laten lijken. Ik verwacht dat dit op zijn vroegst binnen 18 jaar zal gebeuren (op dit moment is het 2010, dus 2028) en uiterlijk binnen 65 jaar.
De VS zal en moet worden verdeeld in ten minste twee regio's: een multiculturele regio (de Multiculturele Staten van Amerika - MSA) en een christelijke, Europees-Amerikaanse regio - (de Verbonden Staten van Amerika - VSA). Afro-Amerikanen, niet-Europese Latino's en andere niet-Europese minderheden moeten worden verplaatst van de VSA naar de MSA. Conservatieve fracties van de minderheden kan burgerschap worden verleend op voorwaarde dat dit de wil is van het nieuwe VSA-regime. De VSA zal nauw verbonden zijn met de conservatieve Europese regimes (die dan inmiddels met 1-5 zijn). Het is moeilijk te voorspellen of het eerste Europese land al bevrijd zal zijn van cultureel marxisme/multiculturalisme voordat de VS instort en in ten minste twee regio's is verdeeld. Beide scenario's zullen wel gebeuren.
De VS werd tot de jaren '80 en '90 beschouwd als een Europees land en zou aan de top van deze lijst staan als het inzet toonde om ook zo te blijven. De VS is nu onder Aziatische en Afrikaanse kolonisatie die uiteindelijk (nog vóór 2030) zal resulteren in zijn eigen zelf veroorzaakte instorting, tenzij de cultureel conservatieve Europees-Amerikanen militaire en politieke controle grijpen en beginnen met de tweedeling en de daaropvolgende deportatie/verplaatsing van niet-Europeanen. Het is onwaarschijnlijk dat dit scenario zal gebeuren zoals ik heb beschreven. In plaats daarvan geloof ik dat de huidige VS zal worden verdeeld in 2-3 regio's, waarbij ten minste eentje zal worden gereserveerd voor de Europees-Amerikanen, terwijl de andere twee multicultureel blijven. Maar ik hoop dat onze Europees-Amerikaanse bondgenoten erin slagen om de controle over de hele VS te winnen. Want als ze slagen, zullen zij in staat zijn om hun eigen voorwaarden te stellen, waar alle Europees-Amerikanen van zullen profiteren.
Wat willen wij, de conservatieven van West-Europa, nu echt bereiken? Wat is onze droom, onze wereldvisie? Als we de multiculturele propaganda geloven, zouden zij de massa's doen geloven dat we bloeddorstige, slechte mensen zijn, die Hitler's krankzinnige plan naar het volgende niveau willen tillen: atoombommen laten vallen op alle landen die wij minderwaardig achten en effectief 6 van de 7 miljard mensen doden. Zij zouden ons graag afschilderen als psychopathische moordenaars, die eerlijkheid en orde willen vernietigen, wat zal leiden tot het einde van tolerantie en vrede.
Het fundamentele verschil tussen conservatieven en cultureel marxisten is uiteraard onze twee zeer verschillende visies op de wereld. Wat zij 'tolerantie' noemen, is feitelijk genocide. Wat zij 'vrede' noemen, is in het echt een rookgordijn voor tirannie. En wat zij 'vechten voor mensenrechten' noemen, is eigenlijk niets minder dan 'een weloverwogen plan om al het Europese te deconstrueren en misschien zelfs tegelijkertijd te slagen om ons te verkopen in islamitische slavernij'.
Met andere woorden, als u de cultureel marxistische definitie van deze begrippen en soortgelijke termen omarmt, dan heeft u al gecapituleerd en verloren.
Wij, de Europese Revolutionaire Conservatieven, weten heel goed dat het vele jaren zal duren, zelfs tientallen jaren, voordat we met succes weten te verenigen tot op een punt waar we de politieke en militaire macht kunnen grijpen in het eerste West-Europese land. In de VS is de Tea Party-beweging een van de eerste fysieke politieke manifestaties die aangeven dat er een grote storm op komst is. De oprichting van dergelijke conservatieve organisaties, zelfs de oprichting van revolutionaire conservatieve bewegingen zoals de Knights Templar, is gewoon een manifestatie van zij die echte weerstand bieden tegen de cultureel marxistische/multiculturele hegemonie van de EUSSR/VS. De cultureel marxisten verliezen hun momentum in ons voordeel.
De pioniers van de nieuwe wereldorde
We zijn enkele van de grondleggers van de nieuwe wereldorde. De conservatieve martelaren van vandaag, zowel democratisch als revolutionair, zullen worden herinnerd en gevierd als pioniers zodra onze cultureel conservatieve wereldorde is vastgesteld in de Europese wereld binnen 20 tot 70 jaar.
De nazi-geest, het vermijden of omarmen
Een conservatieve ideologische strijder zijn in West-Europa of in de VS kost grote offers, zelfs als u trouw een antiracistische stroming van conservatisme aanhangt. Het maakt niet uit hoeveel u het nazisme en racisme beklaagt en veroordeelt, u wordt altijd bestempeld als een van hen door de cultureel marxistische hegemonie en haar begeleiders. Ik moet toegeven, dit is de voornaamste reden waarom ik persoonlijk de demonisering van het nazisme en racisme zo benadruk. Omdat ik cultureel conservatief ben, tegen multiculturalisme, ben ik standaard gedemoniseerd als een nazi en een racist die er slechts nog voor uit moet komen, maar mijn boodschap is niet helemaal genegeerd (door de nationale wetgever, wetten op internet, Facebook en twitter) dus het kan me best lukken om enigszins een kleine fractie te bereiken van wie ik wil aanspreken. Als ik ook maar één aspect van het nationaalsocialisme zou omarmen of een blijk van raciale vooroordelen zou geven, zou mij echter volledig het zwijgen worden opgelegd, want Facebook en Twitter zouden mij eruit schoppen en ik zou eindigen op elke zwarte lijst van de inlichtingendienst.
Ongeacht wat we ons kunnen veroorloven om te zeggen, kunnen en mogen wij als conservatieven niet doen alsof alle aspecten van het nationaalsocialisme slecht zijn. Net als bij elke andere ideologie zijn er altijd een aantal aspecten die solide en goede principes vertegenwoordigen. Om eerlijk te zijn, zijn er verschillende overeenkomsten met de Japanse, Zuid-Koreaanse, Taiwanese, Arabische enz. huidige monoculturele leerstellingen en normen die vrij gelijkaardig zijn aan het NS-beleid van monoculturalisme. Als menselijke wezens en politieke activisten zijn we verplicht om alle ideologieën oprecht te evalueren en te herevalueren, het nationaalsocialisme inbegrepen. Het is onzeker of we ideologische vooruitgang en succes kunnen bereiken zonder principes te verdedigen die ook werden omarmd door de NS, zoals monoculturalisme. Men kan niet hopen om een monocultureel systeem te implementeren zonder een groot deel patriarchaal leiderschap. Een patriarchale of op zijn minst een semi-patriarchale leiderschapsstructuur is een vereiste om monoculturele doctrines te implementeren, althans in de gebieden cultuur en veiligheid (inclusief immigratie, scholen, universiteiten, enz.).
Etnocentrisme en vooral het uitdragen van een monocultuur is de meest essentiële bouwsteen van een succesvolle natie en zal dat op lange termijn altijd zijn. We weten dit omdat we de geschiedenis hebben bestudeerd. Het Romeinse Rijk en tientallen andere grote rijken stortten in als een direct gevolg van snelle uitbreiding (invasies of massa-immigratie), en het daaropvolgende gebrek aan sociale cohesie. De processen die leiden tot de val van deze rijken zijn vaker wel dan niet veroorzaakt door een 'liberaal leiderschap' dat probeert om iedereen te behagen, zoals de huidige multiculturele landen van West-Europa en de Verenigde Staten ook vertegenwoordigen. Er is geen hoop om de democratie te behouden wanneer men bewust alles dat sociale cohesie voedt probeert te deconstrueren, zoals religie, cultuur, tradities en identiteit (waaronder etnische). Er is geen hoop op het behoud van de democratie zonder een verenigde demos [= een volk].
Dit is waarom het zo makkelijk is om de val van de West-Europese en de Amerikaanse multiculturele staat nauwkeurig te voorspellen binnen een vooraf gedefinieerde datum. De geschiedenis herhaalt zich altijd. Dus voor ons, de conservatieve revolutionairen, is de keuze eenvoudig. We moeten met succes de politieke en militaire macht in West-Europa grijpen binnen 70 jaar, of alles is verloren. Hierin hebben we geen keus, omdat de uitvoering van de huidige marxistische doctrines (deconstructie van de Europese cultuur - het christendom, tradities, onze identiteit en natiestaten) gegarandeerd ons geliefde vaderland zal omtoveren in mislukte staten als Afghanistan, waar het enige vooruitzicht eeuwige oorlog en lijden is.
De multiculturele weg naar de hel is geplaveid met goud, zeer vergelijkbaar met Hitler en Stalins visie op de wereld.
Wees trots op uw etnische groep - trots op het behoren tot de Noordse stam
De huidige cultureel marxistische wereldorde, onder leiding van West-Europese en Amerikaanse elites, erkent en tolereert dat de meeste etnische groepen strijden voor hun belangen en trots zijn op hun etnische groep. De Arabische Liga, Koerdische rechtenbewegingen, de rechtenbewegingen van de Roma (zigeuners), Tibetaanse rechtenbewegingen, die van de Amerikaanse Indianen en Aboriginals, om er maar een paar te noemen, zijn allen belangengroepen op basis van ras of etnische affiliatie. Ze behoren tot de belangengroepen die belangen behartigen op basis van ras/etnische afkomst. Ze worden allemaal getolereerd, aangemoedigd en zelfs vaak ondersteund door de huidige cultureel marxistische hegemonie van de VS/EUSSR. Als ik een Noordse of een nog bredere Europese Inheemse Rechtenbeweging wil oprichten, met als doel het uitdragen van de rechten en belangen van de inheemse Europeanen, weten we allemaal wat er zou gebeuren. Het is al eerder gedaan en het resultaat van de eerdere pogingen (resulterend in vervolging door de staat) onderstrepen de haatdragende en destructieve agenda van het multiculturalisme. De kwade aard van deze hypocrisie is zo opzettelijk en vertelt ons duidelijk dat het multiculturalisme (cultureel marxisme) een anti-Europese ideologie van haat is, ontworpen om de Europese cultuur, tradities, christendom, etnische groepen en zelfs nationale staten te deconstrueren. We kunnen multiculturalisme niet verslaan totdat we het marxisme verslaan, want het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Multiculturalisme is marxisme, marxisme is multiculturalisme. Laat daar geen twijfel over bestaan. Een liberale rechtse zou kunnen beweren dat hij geen cultureel marxist is, maar een globalist. Hij moet echter weten dat een globalist zijn precies hetzelfde is als een cultureel marxist zijn. Omdat er slechts twee culturele polen zijn: als u niet cultureel conservatief bent, dan bent u een cultureel marxist.
De genetische aansluiting bij uw stam is uw meest waardevolle goed in deze wereld, waar of onwaar?
We weten dat de cultureel marxistische elites in West-Europa een adoptiesysteem hebben opgezet dat de adoptie van Aziaten en Afrikanen vergemakkelijkt, maar de adoptie van Europese baby's min of meer onmogelijk maakt. Niet alleen zijn absoluut alle Europese landen in belangrijke mate beïnvloed door het marxisme (matriarchaat leidt tot lage geboortecijfers, terwijl Azië en Afrika nog steeds het patriarchaat hebben, wat leidt tot hoge geboortecijfers), maar het lijkt alsof er een opzettelijke agenda is van een poging om onze stam genetisch te verdunnen door systematisch adoptie uit Azië en Afrika te faciliteren. Want hoe kunnen de cultureel marxisten immers een wereldutopie creëren tenzij ze opzettelijk de Europese stammen vernietigen door middel van geleidelijke verdunning?
Dus waarom is het stammengevoel en ons etnisch erfgoed zo belangrijk?
In tegenstelling tot wat de marxisten zouden willen geloven, is onze genetische erfenis de belangrijkste culturele indicator, want het is een visueel bewijs dat u een bepaalde cultuur, bepaalde tradities, een bepaalde identiteit vertegenwoordigt. Hoe u eruit ziet zal mensen in een oogwenk duizend dingen over u vertellen, over wie u voorouders waren, veel over uw mentaliteit en hoe uw land of regio de afgelopen jaren gedijd heeft. Deze duizenden stukjes informatie worden in een oogwenk toegezonden naar een ander individu. Als u echter geen genetische verwantschap heeft, zullen de mensen alleen met een hoop vragen zitten. Waar komt u vandaan, bent u moslim, bent u een toerist, welke cultuur vertegenwoordigt u, bent u een geïntegreerd individu, bent u een geassimileerd individu, bent u de nieuwe geïmporteerde werkersklasse of bent u geadopteerd?
Dit is wat de meeste mensen zich afvragen wanneer zij iemand ontmoeten. Ik zou bijvoorbeeld direct zien, uit herkenning, of een andere persoon volledig Noors is of niet, en de meeste andere mensen zouden dat ook kunnen zien.
Voorkeuren op basis van uiterlijk en etnische afkomst zijn de norm voor 80-90% van de Europeanen
Mensen die vertrouwd zijn met 'het spel', de sociaaleconomische wedloop waarin uiterlijk, cultuur en economie de beslissende factoren zijn, die weten hoe de ongeschreven regels werken. We zeggen iets, wat politiek correcte bullshit zoals "het gaat om de binnenkant", of dat alle etnische groepen gelijk zijn, maar we menen het niet echt. De enige reden om in het openbaar en zelfs tegen onze vrienden te liegen is omdat onze landen worden geregeerd door een marxistische entiteit en ons niet wordt toegestaan om de waarheid te zeggen. Sociaaldarwinisme was de norm voor de jaren '50. Destijds was het toegestaan om te zeggen wat we voelen. Nu, echter, moeten we onze voorkeuren verbergen om de verschrikkelijke gevolgen te voorkomen van te worden gezien als een genetische preferentialist. Veel mensen die ik ken ondersteunen de massa-immigratie van moslims (door te stemmen op de politieke partijen die multiculturalisme steunen), maar vermijden bewust om samen te leven met moslims, simpelweg omdat ze niet zijn zoals wij. Maar ze staan nog steeds achter de massa-immigratie van moslims. Ik wil deze mensen confronteren met directe vragen. Waarom steunt u de massa-immigratie van moslims als u nooit zou overwegen naast hen te wonen, of in ieder geval in dezelfde buurt met hen te wonen? Maakt dat u niet hypocriet?
De reactie is altijd hetzelfde: hun hoofd wordt rood, en ze hebben geen idee wat te zeggen. Ze zijn betrapt. Ik probeer dan te redeneren dat ze moeten stemmen voor een politieke partij die zich verzet tegen het multiculturalisme als zij, persoonlijk, zijn niet geïnteresseerd in de verantwoordelijkheid te nemen voor de effecten van een bepaalde ideologie. Ondanks al mijn goede argumenten is de kans op succes bij het ompraten van deze politiek correcte individuen, zodat ze gaan stemmen op een conservatieve partij, vrij laag - lager dan 20%. Ze zijn gewoon gehersenspoeld en grondig geïndoctrineerd door de staat van de Arbeidspartij zodat ze die gedachten niet hebben, en daardoor zijn ze het het grootste deel van de tijd met u eens, maar zijn ze bang om dit toe te geven.
Bovendien hebben alle mensen die ik persoonlijk ken (mijn uitgebreide netwerk, door mijn leven heen), in Oslo West, een multicultureel wereldbeeld aangenomen dat ze graag in het openbaar uitstralen. Het is als een soort t-shirt dat ze aantrekken als ze wakker worden, en als ze het huis uit gaan laten hun ware zelf achter. Het is erg hip tolerant te zijn, immers, net als Madonna en Brangelina... De hypocrisie van deze mensen is echter grenzeloos, want ik weet zeker dat niet één van hen zich ooit zou voortplanten buiten onze etnische groep. Maar verwachten dat ze dit feit publiekelijk gaan toegeven zou te naïef zijn. Omdat 90% van de Europeanen ervoor kiest om hun instinct te volgen, camoufleren ze hun ware gevoelens om te kunnen overleven in deze marxistische wereld. Dan hebben we de 10% aan Europeanen, mannen en vrouwen, die ervoor kiezen om het marxistische bewind volledig te omarmen, zich voort te planten met Aziaten en Afrikanen. Wat er met hen en hun nakomelingen gebeurt als we fase 2 of 3 van de Europese burgeroorlog bereiken is onbekend. Het is niet onwaarschijnlijk dat zij door grote delen van de bevolking kunnen worden bestempeld als verraders. Mensen moeten proberen om de psychologie hierachter te begrijpen. In vredestijd is uw etnische affiliatie belangrijk. Maar in oorlogstijd is uw etnische achtergrond uiterst belangrijk en kan het een zaak van leven of dood zijn.
Laten we een voorbeeld nemen; als het de multiculturele elites van Europa lukt om ons efficiënt te onderdrukken en ons te verhinderen de macht te grijpen in de komende 60 jaar, zullen we een situatie bereiken waarin de moslims in de meerderheid zullen zijn in ALLE Europese grote steden. En wanneer zij genoeg vertrouwen hebben zal de oorlog uitbreken (vergelijkbaar scenario met de oorlog in Libanon, christenen vs moslims). Op dit punt in de tijd is de economie al ingestort en heerst er chaos en wetteloosheid. Het nationale leger is al ontbonden, omdat de multiculturele regering is gevlucht naar een ander land om te voorkomen dat ze gelyncht worden. Er blijft niemand over om de salarissen van de soldaten te betalen, waardoor het grootste deel van de soldaten plaatselijke milities opricht voor het beschermen van hun buurten. Dit soort conflicten is uiterst wreed en alles is zwart of wit. Alle personen die er uitzien als moslims zullen worden neergeschoten, en zij zullen iedereen neerknallen die lijkt op een autochtone Europeaan. Onder deze omstandigheden is Aziatisch of Afrikaans zijn moeilijk, omdat de meeste mensen zullen denken dat ze moslims zijn. Het is waarschijnlijk dat zij uiteindelijk als verschoppelingen eindigen, niet geaccepteerd door ofwel de Europeanen of de moslims. Zij kunnen worden uitgezet, per ongeluk neergeschoten of opzettelijk gedood door conservatieven die veel minder liberaal zijn dan de 'Europeaan op de automatische piloot in vredestijd' zoals vandaag de dag.
Het behoud van uw etnische band is waarschijnlijk het grootste geschenk dat u uw nakomelingen ooit kunt schenken, want het zal de komende 70 jaar hun overleven garanderen. Nu hip zijn, door het na-apen van Madonna of Angelina, kan fataal zijn voor uw nakomelingen. Want ik kan u het volgende garanderen: de Europese burgeroorlog is nipt begonnen, en wat vandaag de dag politiek correct is, zal waarschijnlijk als waanzin worden gezien in tijden van grote ontberingen.
Dus denk op de lange termijn, wees slim en overweeg nooit de etnische aansluiting bij uw stam te verlaten. Als u dat doet, is er een kans dat u uiteindelijk een beslissing kunt maken die fataal kan blijken te zijn voor uzelf of voor uw kinderen.
Geadopteerde niet-Europese minderheden zijn ontrouwe volksvernielers! Waar of niet waar?
Beweren dat de bovenstaande verklaring een leugen is zou eerst vereisen dat minderheden volledig geassimileerd zouden zijn en voorstander van standpunten en principes uitgedragen door de Europese meerderheid. Dus wat is culturele en politieke assimilatie? Volledige assimilatie zou betekenen dat de geïmporteerde minderheden voorstander zouden zijn van het bovenstaande, inclusief de steun aan dezelfde politieke partijen die de Europeanen kiezen. Met andere woorden, ze zouden stemmen op dezelfde partijen waarop de meerderheid heeft gestemd en zouden dezelfde loyaliteit hebben aan de waarden en principes die de meerderheid heeft.
Dus is dit het geval met moslims, joden, hindoes en niet-Europese christenen? Als zij moeten worden beschouwd als gelijken (als onderdeel van de Europese uitgebreide familie), zou het nodig zijn dat ze dezelfde waarden en principes zouden ondersteunen die de meerderheid vertegenwoordigt. Dit is gewoon niet mogelijk want de primaire motivatie om te emigreren is geld. Waarom zouden ze afstand doen van hun religie/ideologie of cultuur als dat niet van hen verwacht wordt? Een Pashtun komt hier niet omdat hij geïnteresseerd is in gescheiden leven van zijn uitgebreide Pashtunfamilie (zijn etnische groep). Hij komt omdat er een grote kans is dat hij gemakkelijk in staat zou zijn om geld te verdienen, geld dat dan weer worden doorgesluisd naar zijn echte familie, de Pashtuns.
De relevantie van uw etnische groep zal altijd belangrijk zijn, omdat we onze etnische groep zien als onze uitgebreide familie. Dit geldt voor alle etnische groepen, of ze Europees zijn, Pashtun, Arabisch, Roma, Berber-Arabisch, Somalisch, Indiaas, Japans of Zuid-Koreaans. De marxist die beweert dat etniciteit niet van belang is of irrelevant moet worden gemaakt gaat in tegen de menselijke natuur en de wetten van de natuur. Het is niets meer dan een utopische droom die nooit zal worden bereikt. Proberen om deze doelstelling gedwongen te bereiken, door massaal importeren van verschillende niet-Europese culturen, zal niets meer bereiken dan het creëren van een nieuw disfunctioneel Afghanistan met eeuwige oorlog.
De enige drie uitzonderingen die ik ken waar etnische groepen alleen worden verbonden door een andere factor (religie) zijn de zogenaamde Bosniaks (dat zijn islamitische Serviërs), Pakistanen (dat zijn islamitische Indiërs) en Turken (dat zijn voornamelijk islamitische Grieken en Armeniërs).
Dus terug naar de vraag: hoe kunnen we verwachten dat veel minderheden loyaal zijn aan ONZE uitgebreide familie als ze nog loyaal zijn aan die van HUN EIGEN? Ten eerste, waarom zouden we in vredesnaam zo ver willen gaan; in de tweede plaats, assimilatie vereist 100% loyaliteit. U kunt uzelf niet geassimileerd noemen als u cultureel, politiek en etnisch trouw bent aan een andere groep/cultuur/ideologie dan die van uw gastland. En dit is waar het multiculturalisme jammerlijk faalt, omdat de ideologie geen vraaggericht beleid propageert. De overheersende doctrine lijkt te zijn: "doe wat u wilt, we zullen niets eisen en het kan ons niet schelen of u ontrouw bent, zolang u uw belastingen betaalt en geen misdaad begaat. Ga vooral zo door, investeer in uw 'andere' vaderland en voel u vrij om geld terug te sluizen naar uw 'andere' uitgebreide familie". Dit principe van 'tolerantie' is eigenlijk niets meer dan een suïcidaal of genocidaal beleid.
Europese polls
Bijvoorbeeld: in Noorwegen (waarschijnlijk aardig representatief voor een meerderheid van de Europese landen) stemt 37% van de inheemse Noren op een conservatieve partij die zich verzet tegen het multiculturalisme, terwijl 63% van de inheemse Noren stemt op de liberale of socialistische partijen die de anti-Europese ideologie van haat steunen: multiculturalisme. 95% van de moslims, 70% van de hindoes, 85% van de joden en 90% van de niet-Europese christenen stemt op politieke partijen die voorstander zijn van het multiculturalisme. Slechts minder dan 5% van de moslims, 30% van de hindoes, 15% van de joden en 10% van de niet-Europese christenen stemt op politieke partijen die zich verzetten tegen het multiculturalisme.
Dus waarom zou iemand van ons verwachten dat wij het grootste deel van deze minderheden als gelijken zien met een recht op burgerschap, terwijl we hen als ontrouw beschouwen en niet bereid om volledig te assimileren?
Amerikaanse polls
Ik heb gezien dat een Amerikaanse poll iets dergelijks beschrijft; ongeveer 40% van de Europees-Amerikanen stemde op de Democraten, terwijl 60% stemde op de Republikeinen. 75% van de joodse Amerikanen stemde op de Democraten, terwijl 25% stemde op de Republikeinen. 95% van de Afro-Amerikanen stemde op Obama, terwijl 5% stemde op de Republikeinen. 75% van de Latino's stemde op de Democraten, terwijl 25% stemde op de Republikeinen.
Dus waarom zou iemand van ons verwachten dat wij het grootste deel van deze minderheden zien als gelijken met een recht op burgerschap, terwijl we hen als ontrouw beschouwen en niet bereid om volledig te assimileren?
Deze peilingen roepen een aantal belangrijke vragen op:
Zoals ik al zo vaak heb gezegd, ik geloof dat het resultaat heel anders zal zijn in de VS en Europa. Immers verschilt de samenstelling van de minderheden erg sterk. Er zijn 30 miljoen moslims in West-Europa, terwijl er slechts 12 miljoen zijn in de VS, er zijn 6 miljoen joden in de VS, terwijl er slechts 1 miljoen zijn in West-Europa. De Republikeinen steunen multiculturalisme in de VS, dus conservatieve Europese Amerikanen hebben geen enkele vorm van politieke vertegenwoordiging over op dit moment. Het gebrek aan politieke vertegenwoordiging zal waarschijnlijk een meer explosief en verwoestend resultaat hebben, want landen met een duidelijk politiek alternatief hebben meer kans om totale vernietiging te voorkomen en zullen in staat zijn om een succesvolle militaire coup klaar te spelen. De reden hiervoor is omdat het leger wel bekende instituten vertrouwt maar (in ieder geval in het verleden) geen vertrouwen heeft (gehad) in wat als alternatief aangeduid wordt met "extreemrechtse groeperingen".
Één ding is zeker: een meerderheid van de Europese conservatieven is getuige van wat zij zien als de 'ontrouw' van het grootste deel van de vele minderheidsgroepen, en het zou naïef zijn om aan te nemen dat dit een factor is die geen gevolgen zal hebben op de lange termijn. Helaas zal het probleem voortdurend escaleren als we doorgaan met een verhoogde instroom van ontrouwe onderdelen die alleen zullen toevoegen aan de huidige explosieve mix. Deze trend van massa-import zal gestaag doorgaan totdat de economie instort en fase 2/3 van de burgeroorlog wordt gestart.
Wat betreft het ondubbelzinnige antwoord op de eerste vraag; ik denk dat we zo veel loyalisten als mogelijk op moeten nemen. Maar er kan, afhankelijk van een aantal factoren, een mentaliteitsverandering komen die zal resulteren in een ander eindspel. Als de Multiculturele Alliantie van de VS/EU weigert vóór 2020 te capituleren voor ons, de conservatieve macht, en zich in plaats daarvan vastklampt aan de machtspositie, dan is het waarschijnlijk dat de Tweede Wereldoorlog in het niet valt bij de Grote Europese Burgeroorlog, en dat dit ons allen effectief terug zal sturen naar het stenen tijdperk. Dus laten we hopen dat ze op tijd capituleren voor onze troepen.
Hoewel deportatie en/of segregatie op het eerste gezicht de meest veeleisende optie zou kunnen lijken, is het eigenlijk precies het tegenovergestelde. Een van de redenen waarom alle Afrikaanse landen falende staten zijn is het ontbreken van nationalistische principes, met daaruit voortvloeiend gebrek aan trots op hun volk en natie. De droom van Europa, die als een wortel voor een ezel bungelt, elimineert alle hoop voor het bouwen aan en ontwikkelen van een duurzaam Afrikaans land. Afrikanen die met succes emigreren uit Afrika worden beschouwd als helden door de meerderheid van de Afrikanen in de gemeenschap die ze achterlieten...
De oplossing is om gewoon de giftige wortel helemaal te verwijderen. Er kan geen Afrikaanse trots komen tot op de dag dat we duidelijk zeggen dat Europa buiten bereik ligt en alle hulp onmiddellijk stoppen. Wat betreft hoe we de zogenaamde Afrikaanse asielzoekers gaan behandelen:
Een illustratie van hoe er met een meerderheid van de asielzoekers moet worden omgegaan in de toekomst.
Wanneer de tegengestelde groepen grondgebied beheersen - Somalisch voorbeeld:
Bijvoorbeeld, een Somalisch gezin bestaande uit: vader van 35 jaar, zoon van 16 jaar, dochter van 10 jaar, zwangere moeder van 30 jaar, op de vlucht voor al-Shabaab in Somalië. Het gezin betaalde mensenhandelaren en wordt naar Europa gesmokkeld en zit nu in een asielzoekerskamp in Engeland. De familie moet automatisch worden uitgezet (met geweld indien nodig) naar een gebied onder Ethiopische controle (Ethiopische troepen besturen en leiden nu de militaire campagne tegen al-Shabaab), waar ze in staat zullen zijn om de troepen tegen al-Shabaab te dienen. De mannen in de familie, boven de leeftijd van 15 jaar, moeten zich onmiddellijk melden voor de dienstplicht, krijgen een opleiding en dragen militair bij aan de vernietiging van al-Shabaab en zijn islamistische bondgenoten. De vrouwen van de familie moeten hun plicht doen en soldaten produceren voor de campagne, tot de dag dat zij overwinnen en slagen om militaire controle van Somalië te grijpen.
Ethiopische troepen beheersen nu vele vluchtelingenkampen waar ze gebruik maken van mensen zoals deze als hulptroepen in hun campagne. Het enige wat nodig is om dit te laten gebeuren is dat het Europese land in kwestie een overeenkomst sluit met de Ethiopische of Somalische leiders die al-Shabaab bevechten. Als de leiding probeert om het proces opzettelijk te compliceren voor het doel van chantage voor geld enz moet dit worden tegengegaan door simpelweg containers vol van deze Somalische vluchtelingen af te zetten in veilige zones, dan maar zonder toestemming. Als alternatief moet een klein stuk land in de buurt van het geallieerde kamp militair worden beveiligd om een transitzone voor verscheping te creëren.
Wanneer de tegengestelde groepen geen grondgebied hebben - Iraans/Vietnamees voorbeeld:
In landen waar de 'tegengestelde groepen' niet echt een grondgebied van enige grootte onder controle hebben, moet een andere aanpak moet worden gekozen. Bijvoorbeeld moeten Iraniërs die er op een of andere manier in slagen om Europa binnen te komen worden verplaatst naar een islamitisch land in de buurt van het conflictgebied. Dit principe had ook gevolgd moeten worden na de oorlog in Vietnam. Anticommunistische Vietnamezen hadden moeten worden verplaatst naar Taiwan, een land dat door de anticommunistische Chinezen was bezet na WO2. Er is absoluut geen goede reden waarom een Iraniër of een Vietnamees moet worden aangemoedigd of geholpen om de wereld rond te reizen voor verhuizing naar een Europees land. Maar om een soepele overgang te garanderen zou het nodig zijn, voor de toekomstige cultureel conservatieve regimes van West-Europa, om deportatie/relocatieovereenkomsten tot stand te brengen met tal van regimes over de hele wereld. Er zijn tegenwoordig meer dan 80 conflicten in de wereld waarmee we ons moeten bemoeien op dit gebied.
Europa moet nooit aanmoediging of hulp tonen voor de Afrikaanse (of Aziatische) lafaards en verraders die proberen hun mensen en hun eigen strijd en conflicten te verlaten. Belonen van lafheid zal alleen zorgen voor de vernietigende voorrang die zal resulteren in het kweken van lafaardenmentaliteit. Dit kortzichtige beleid van een 'bloedend hart' hebben is een van de vele belangrijke oorzaken voor problemen in zowel Afrika als Europa.
Als iemand uit de derde wereld leert dat er geen hoop is om te emigreren naar Europa zal hij beginnen naar binnen te kijken en bij te dragen om eerst eens de problemen in zijn eigen land op te lossen. Zodra wij, de cultureel conservatieven, militaire en politieke macht grijpen in West-Europa in de komende decennia, zullen we beginnen om deze principes te implementeren en Europa, en om Afrika te helpen door het afdwingen van een beleid gebaseerd op pragmatisme en logica. Als zodanig zullen wij onmiddellijk stoppen met het huidige 'barmhartigheidsbeleid' dat direct leidt tot veel van de problemen die we vandaag zien in Afrikaanse en andere derdewereldlanden.
In feite is de beste strategie voor Afrika segregatie in combinatie met een volledige stopzetting van de hulp, en de Afrikaanse regeringen helpen om nationalistische doctrines te implementeren. Beleiden als deze zijn in feite de meest antiracistische benadering omdat het duidelijk de nieuwe verantwoordelijkheden en beperkingen definieert. Want met verantwoordelijkheden en beperkingen komt er weer een kans. Toch zullen mensen die erg kortzichtig zijn deze beleidsmaatregelen heel cynisch of darwinistisch vinden. Maar op de lange termijn is het de meest humanistische en verantwoorde aanpak.
In tegenstelling tot het zogenaamde huidige beleid vertoont het huidige Afrikaanse beleid eigenlijk processen van "clientification". Afrikanen en Afrikaanse landen worden [door cultureel marxisten] met de grootst mogelijke minachting behandeld, zeer vergelijkbaar met hoe drugsverslaafden in de straten van West-Europa worden behandeld. Het huidige Afrikaanse beleid is zeer racistisch en berooft Afrika en de Afrikanen alleen maar van de kans om dat kleine beetje trots dat ze hebben terug te winnen.
"Voordat we iets kunnen doen, moet er eerst een 'wij' zijn."
John Law
De Weense School van Denken, of "Kruisvaardersnationalisme", pleit voor een nieuw conservatisme/nationalisme - een hybride van een aantal conservatieve en traditionalistische richtingen. Het is geen volwaardige ideologie, maar kan fungeren als een karikatuur van een reactionair ideologisch platform en een alternatief voor de linkse ideologische karikatuur bekend als de Frankfurter Schule.
Het ideologische platform pleit voor een strikt anti-jihadistische/anti-islamitische houding, wat indirect een standaard vriendelijke houding naar en steun aan Israël betekent als een integraal onderdeel van zijn basisprincipes. De Weense School van Denken is een rechtse, West-Europese equivalent van en reactie op de marxistische Frankfurter Schule (ideologische karikatuur). Het doel van het platform is om de vereniging van de antimarxistische groeperingen te garanderen voordat Europa demografisch is overweldigd door moslims.
Als de antimarxistische troepen niet binnen 20 tot 70 jaar de politieke en militaire macht in West-Europese landen kunnen grijpen, zullen we eindigen als Libanon (eens een christelijk land), waar 100 jaar aan islamitische demografische oorlogvoering de christenen heeft gereduceerd tot een vervolgde minderheid in hun eigen land.
De naam van de school verwijst naar wat diens aanhangers zien als de belangrijkste slag in de Europese geschiedenis, de Slag van Wenen in 1683, waar de islamitische verovering van West-Europa werd verhinderd door de Heilige Liga onder leiding van Jan III Sobieski. Deze conservatieve school van denken staat vooral bekend om zijn principes tegen [religieuze] doctrine in plaats van de principes of alternatieve politieke beleiden/platforms die veel van de huidige problemen van Europa op zal lossen.
Het is een tak van het nationalisme die vaak wordt aangeduid als het "Europese Nieuwe Rechts", hoewel zijn doctrines variëren van gematigd tot meer extreem. Veel gematigde aanhangers van de school van denken zullen de meer radicale leerstellingen niet erkennen. De Weense School van Denken is een tussenvorm van verschillende sub-ideologieën:
Voor:
Tegen:
Gebieden die niet onder de school van denken vallen:
Economie - de school van denken bevat geen beschrijving van een duidelijk economisch platform. Maar een meerderheid van zijn aanhangers is over het algemeen tegen een communistisch/socialistisch economisch model en op hetzelfde moment tegen een laissez-faire kapitalistisch model. Een economisch model kan socialistische en kapitalistische principes samenvoegen (verzorgingsstaat inbegrepen).
Liberalisme/individualisme - de school van denken is niet tegen liberalistische of individualistische principes, zolang deze principes niet significant afbreuk doen aan de collectieve belangen van alle burgers. Extreem collectief individualisme kan rampzalige resultaten hebben op een samenleving, wat het beste te zien is aan het gemiddelde Europese geboortecijfer van 1,5. We moeten er altijd naar streven om ervoor te zorgen dat zoveel mensen als menselijkerwijs mogelijk is alle kansen krijgen om geluk na te streven en te vinden, en we moeten deze mogelijkheden niet beperken zolang ze geen significante afbreuk doen aan de collectieve belangen van alle burgers. Er kunnen aantrekkelijke mogelijkheden en oplossingen voor zowel conservatieven als liberalen worden gegarandeerd door het creëren van "metropolitische liberale zones".
Controversiële principes:
Bekende en relatief gematigde bijdragen aan de Weense school van denken:
Intellectuelen:
Fjordman
(Robert Spencer)
(Bat Ye'or)
Vele anderen
Sites:
Gates of Vienna
The Brussels Journal
(The Green Arrow)
Vele anderen
Volgens de MSM en de multiculturele overheden zijn allen die kritiek hebben op de islam of multiculturaliteit/cultureel marxisme (het politieke mechanisme dat islamisering mogelijk maakt) fascisten, racisten en nazi's. Dus volgens hen zijn alle patriotten fascisten, racisten en nazi's.
We moeten 'hun' vuile werk niet VOOR hen gaan doen door collega-patriotten een etiketje op te plakken. Het merendeel van de jongeren die worden aangeworven door 'echte' racistische criminele organisaties zoals de Hell's Angels of NS-organisaties sluit zich aan omdat ze geen alternatieven hebben. Met andere woorden, ze gaan bij die clubs omdat ze geen ideologische begeleiding hebben. Organisaties als bijvoorbeeld de Hell's Angels zijn volledig verstoken van de intellectuele en morele rechtvaardiging die wij vertegenwoordigen. Dit is waarom het belangrijk is dat de 'politiek correcte' patriottische intellectuelen zoals wij (althans sommigen van ons) de verantwoordelijkheid moeten nemen en hen een alternatief moeten geven. Ik zeg niet dat organisaties als SIOE of EDL dat alternatief moeten zijn, maar het is tenminste WEL een alternatief dat moreel en ideologisch gerechtvaardigd kan worden. Er is zeker een markt voor alternatieven.
In dit verband is het essentieel om te begrijpen en te erkennen dat ons huidige immigratiebeleid/de islamisering van Europa in feite een secundaire 'ziekte' is. Het is een gevolg van de doctrines van het multiculturalisme. Er is de laatste vier decennia een succesvolle infiltratie in onze systemen geweest van multiculturele doctrines (overheidsinstanties en -beleid, schoolprogramma's, universitaire campussen, de MSM, media-agenda enz.). Het is simpelweg niet mogelijk om ons immigratiebeleid te veranderen of de islamisering te stoppen zonder eerst de kern van het probleem aan te pakken, en dat is cultureel marxisme/cultureel relativisme/multiculturalisme. Zoals reeds opgemerkt is de islamisering van Europa een 'secundaire manifestatie' van de gegeven ideologie/principes.
We moeten racisme niet met racisme bestrijden, maar er in plaats daarvan naar streven om de morele superioriteit te krijgen. Om onze morele en ideologische rechtvaardiging te handhaven (voor onze voortdurende strijd om Europa te bevrijden van cultureel marxisme/multiculturalisme) is het noodzakelijk dat wij ALLE 4 ideologieën van haat verwerpen en ons ervan distantiëren:
Een multiculturalist is net zo slecht als een nazi, die weer net zo slecht is als een echte moslim, een communist of een fascist.
We moesten en moeten ernaar streven om ons te distantiëren van alle vier die ideologieën. Door dit te doen zullen we de steun van de massa's krijgen en niet eindigen als een gemarginaliseerde en buitensporig gedemoniseerde onbeduidende organisatie.
Het probleem ontstaat als iedereen die de islam of het multiculturalisme bekritiseert, dus de cultureel conservatieven, automatisch door de MSM en de West-Europese multiculturele overheden wordt bestempeld als fascist, racist en nazi. Moeten we hun vooroordeel accepteren, de cultureel marxistische demoniseringstechnieken? Natuurlijk niet, en we moeten ook hun vuile werk niet voor hen doen door collega-patriotten als zodanig te bestempelen. 90% van de mensen die neonazistische/fascistische symbolen gebruiken is niet echt nationaalsocialistisch. Ze zijn alleen extreem gefrustreerde personen die te lang zijn gedemoniseerd en belachelijk gemaakt door de gevestigde orde [Opmerking: nationaalsocialisme is een complete ideologie, en veel neonazi's hangen slechts de daden van nazi-Duitsland aan in plaats van de gehele ideologie]. Ze hoeven niet verder te worden gedemoniseerd door ons, ze moeten een alternatieve patriottische beweging hebben die ernaar streeft alle vormen van haat en racisme te verslaan (multiculturalisme inbegrepen), in plaats van haat (multiculturalisme) te bestrijden met meer haat (nazisme).
Patriottische jeugdbewegingen creëren in fase 1
Hoe kunnen we verwachten om onze samenleving in de toekomst te beschermen tegen cultureel marxisme en de islam (laten we zeggen over 20, 30, 40, 50 jaar) als West-Europa zelfs geen goed georganiseerde patriottische jongerengroepen heeft?
Patriottische jeugdgroepen (ook wel aangeduid als straatactivisten) zijn de ruggengraat van het verzet en de oprichting van dergelijke politieke entiteiten moet een primair doel zijn.
Een intellectuele club (bestaande uit oudere professionals) zal een beperkte impact hebben als ze het idee verwerpen om politieke en intellectuele begeleiding aan te bieden aan de jongeren van de maatschappij. Een grote meerderheid van de huidige Europese conservatieve intellectuelen zijn lafaards en niet bereid om verantwoordelijkheid te nemen. Als zij hun verantwoordelijkheid hadden genomen zouden zij zijn begonnen om een Conservatieve Revolutionaire Beweging en/of meerdere patriottische jeugdbewegingen te ontwikkelen.
Als de organisaties die tegen islamisering en totalitarisme zijn weigeren om hun eigen jeugdgroepen te starten en de werving van patriottische jeugdigen te beginnen, dan zullen de zogenaamde totalitair gezinde, racistische of criminele organisaties zoals de Hell's Angels dat wel doen (zoals we nu zien). En als de tijd rijp is zal er een impotente 'politiek correcte' intellectuele club zijn zonder iemand die hen en hun leerstellingen fysiek beschermt tegen marxistische/islamitische lynch mobs, aangezien de meeste van de jongeren zijn gerekruteerd door de andere 'concurrerende' patriottische alternatieven.
Het zou onverantwoord zijn en heel hypocriet om de jongeren van uw samenleving te bestempelen als 'verloren gevallen', alleen maar omdat de MSM hen tactisch bestempelt als racisten. Ik durf te wedden dat 90% van de personen die worden aangeduid als "nazi's of fascisten" in feite verre van nazi's zijn en gewoon weinig ideologische en intellectuele begeleiding hebben gehad. Ze hebben het gevoel dat ze echt geen ander alternatief hebben. Het is dan ook onverantwoord en hypocriet om geen initiatief te nemen met betrekking tot de oprichting van jeugdgroepen met de bedoeling hen intellectuele en politieke sturing te bieden. Onwil om juist dit te doen bevestigt het idee dat u niets meer bent dan een onverantwoordelijke hypocriet.
Dit roept weer een aantal belangrijke vragen op:
Het creëren van patriottische jeugdgroepen is een pragmatische en noodzakelijke aanpak, want we kunnen en mogen er niet op vertrouwen dat onze politie en legermachten nu of in de toekomst zullen handelen voor onze bestwil. Zowel onze politie als ons leger wordt geleid door de multiculturele verraders die we willen verslaan.
Dus, als uw doel of hoop is om te proberen om uw verraderlijke politici te overtuigen om vrijwillig de multiculturele doctrines en de islam te verwijderen en te verbieden, dan heeft u waanvoorstellingen en bent u zeer naïef. Maar ik begrijp heel goed waarom mensen terughoudend zijn om dit in het openbaar te bespreken. Weet wel, als u daartoe bereid bent (patriottische jeugdbewegingen oprichten) zult u waarschijnlijk worden vervolgd en belachelijk gemaakt door de multiculturele overheid en de MSM. U kunt waarschijnlijk uw baan verliezen en het primaire doelwit zijn van een campagne van psychologische oorlogvoering. Het nastreven van dit doel zal vervolging en lijden met zich meebrengen in fase 1. Toch is het van groot belang dat een aantal dappere West-Europese zielen de kracht vinden om het na te streven.
Ik moet toegeven, ik was vele jaren bang (bang om belachelijk gemaakt te worden, te worden vermeden, vervolgd, gekweld door de MSM, op de zwarte lijst te komen, enz.), dus ik kan volledig begrijpen waarom andere mensen bang zijn hiervoor (oprichting van jeugdgroepen, laat staan gewapende milities) omdat het als politiek incorrect wordt beschouwd.
Ikzelf en veel van de mensen die ik ken (andere cultureel conservatieve intellectuelen) zijn heel huiverig om dit te bespreken, want we waren en zijn nog steeds gewoon te bang voor de gevolgen, net als een overweldigende meerderheid van andere ideologische krijgers die tegen de jihad zijn. Wij zijn terughoudend om de strijd 'naar het volgende niveau te tillen'. Het is onvermijdelijk, maar we hebben de neiging om te proberen om het uit te stellen, zo lang mogelijk vasthoudend aan de hoop dat onze elites voor die tijd wel tot bezinning zullen komen. Op een of andere manier willen we ons vastklampen aan hoop en weigeren toe te geven dat er geen kans is dat dit gebeurt. Het voorbeeld Libanon illustreert hoe dit in de geschiedenis gebeurd is en hoe dat afliep. Ze wachtten te lang, uit lafheid, en als gevolg daarvan zijn ze nu een vervolgde minderheid in hun eigen land. We KUNNEN NIET en ZULLEN NIET toestaan dat dit opnieuw gebeurt. We moeten actie ondernemen nu het nog kan!
Libanons demografische ontwikkeling [moslims vs christenen]:
1911 - 21% islam
1921 - 45%
1932 - 49%
1943 - 48%
1970 - 58% (burgeroorlog van 1975-1990 is begonnen toen de islam 60% bereikte)
1990 - 65% (christenen hebben de oorlog verloren)
2008 - 75%
Christelijk Libanon wachtte te lang voordat ze begonnen te mobiliseren en als gevolg daarvan hebben ze de oorlog verloren.
Één ding lijkt echter wel vrij duidelijk. Als de rechtervleugel die moreel superieur is (wij dus) weigert om onze jeugd onder onze vleugels te nemen (aanbieden van ideologie), zullen ze proberen in plaats daarvan bij criminele organisaties gaan zoals de Hell's Angels of als alternatief nationaalsocialistische bewegingen. En het zal ONZE schuld zijn.
Neem het initiatief, en houd de discussies over gesloten forums (dat soort discussies schenden de richtlijnen van Facebook en andere sociale sites dus gebruik neutrale discussieplatforms). Richt u eerst op de mensen die u vertrouwt en sluit mensen niet uit op basis van het vooroordeel van de MSM en de demoniseringstechnieken. Immers zijn de MSM onze vijand want 99% van de journalisten steunt het multiculturalisme.
Wees u bewust van de factoren die consolidatie beperken en bemoeilijken:
Kopieer uw vijanden, leer van de professionals
De cultureel marxistische jeugd staat bekend om hun talent om organisaties voor een breed spectrum aan thema's te infiltreren, te beheersen of te creëren. De cultureel marxisten zijn hatelijke individuen gedreven door hun haat voor alles wat Europees is - de Europese cultuur, de Europese tradities, Europese identiteit en de Europese nationale soevereiniteit. Maar ze verhullen dat door te beweren dat hun ware politieke bedoelingen zijn ingegeven door humanistische principes, dus verbloemen ze effectief hun ware agenda. Typische namen van de door marxisten bestuurde politieke entiteiten zijn:
Wij, de patriottische/culturele conservatieve jeugd, moeten echter actief kiezen voor de volgende thema's:
De Britse EDL lijkt de eerste jeugdorganisatie te zijn die het eindelijk goed heeft begrepen. Zeker, in het begin was er af en toe een klutskop die racistische leuzen schreeuwde en de Hitlergroet maakte, maar deze mensen werden eruit geschopt. Een organisatie als de EDL heeft de morele superioriteit en kan zijn politieke standpunten gemakkelijk rechtvaardigen omdat het zich publiekelijk verzet tegen racisme en autoritarisme.
Ja, multiculturalisme is een racistische ideologie, maar u kunt racisme niet bestrijden door racistisch te zijn. Verschillende West-Europese politieke partijen en jeugdorganisaties moeten dit begrijpen. Het racistische beleid kan niet moreel worden gerechtvaardigd en is contraproductief voor elke organisatie die meer dan 10% [van het volk] aan wil spreken. Ze moeten multiculturalisme eerder aanvallen op veilige ideologische gronden (culturele rechtvaardiging, geen raciale).
Marxistische en anarcho-marxistische jeugdorganisaties in Scandinavië, zoals Blitz, SOS en AFA, zijn op een zeer succesvolle wijze geïnfiltreerd bij de hiphopbeweging van de jaren '90 door een jeugdhonk te creëren en hiphopconcerten te regelen en zelfs hun eigen platenlabels op te zetten en directe allianties met artiesten te maken. Ze regelen concerten, hebben hun eigen radiostations en bieden verschillende activiteiten voor de Europese jongeren, samen met aanverwante ngo's, waardoor ze er in geslaagd zijn om de controle over te nemen bij groepen als "Jeugd tegen Drugs" en "Jeugd tegen Racisme". De marxisten maken actief gebruik van al deze fronten als basis voor werving (in aanvulling op universitaire campussen). Ze hebben zelfs heel vaak financiële steun van de staatsinstellingen om precies dit te doen. In Noorwegen is het politiek correcte blok, onder leiding van de Arbeidspartij en de Socialistische Linkse Partij, sterk voorstander van deze organisaties en geeft miljoenen uit om hen te steunen.
De patriottisch-nationalistische jeugdbewegingen, daarentegen, zijn systematisch gedeconstrueerd in de laatste drie decennia, met de hulp van de politie, scholen en natuurlijk de massamedia enz.
Een terugkerende strategie is om de ouders en jongeren zelf onder druk te zetten door middel van verschillende mechanismen. Demonisering is hun wapen van keuze. Het eindresultaat was dat de cultureel marxistische gevestigde orde in Noorwegen er met succes in is geslaagd om de beweging te deconstrueren en de resterende elementen te dwingen ondergronds te gaan. Ik weet dat de situatie heel anders is in verschillende Europese landen. Zweden heeft de grootste beweging in Scandinavië, Duitsland heeft een groot alternatief en het Verenigd Koninkrijk heeft een grote opkomende patriottische beweging.
De Europese patriottische bewegingen moeten zich blijven richten op de trance/elektronica-scene en voet aan de grond te krijgen bij soortgelijke nieuwe arena's, en ze gebruiken zoals de marxisten van oudsher de hiphopgemeenschap hebben gebruikt, en de groepen die tegen drugsgebruik zijn en de milieu-ngo's. Zij zijn de professionals, en we moeten van hen leren.
Valse profeten
Denemarken heeft geen equivalent van de EDL (Engelse Defensie Liga). In plaats daarvan hebben ze de Hell's Angels, een criminele organisatie die aanspraak wil maken op de titel Verdediger van het Deense volk, Tempeliers, etc. Dit is een typisch voorbeeld van een 'valse profeet'.
Het probleem hier is dat ze gewoon de naïeve patriottische jeugd misbruiken, om ze te gebruiken in een drugsoorlog tegen de islamitische maffia en straatbendes. Straatdemonstranten/activisten zijn onvermijdelijk en belangrijk, of we het nu leuk vinden of niet. We hoeven alleen maar een koers te selecteren die moreel gerechtvaardigd kan worden voor een groot deel van het publiek. Racisme en antisemitisme kunnen nooit worden gerechtvaardigd, dus probeert u het maar niet. Inheemse rechten mag dan geen racisme omvatten, maar het is nog steeds een mijnenveld, dus wel voorzichtig zijn.
1. Organisaties als de EDL beschikken niet over een officiële extreme politieke doctrine. Wanneer zij het UAF en de jihadistische jongeren uitlokken om rellen te trappen (met hun duizenden), zorgen zij ervoor dat de rellen onder de aandacht worden gebracht van de nationale en internationale pers. Tijdens het protest [bij het warenhuis Harrods, omdat Harrods was gebombardeerd door een linksextremist] waren er slechts 16 ofzo van SIOE en EDL, terwijl er meer dan 3000 marxistische extremisten en jihadistische jongeren waren. Hoewel het misschien moreel twijfelachtig is om ze uit te lokken, lokte [de EDL] een overdreven reactie uit, die weer leidde tot 'gunstige' berichtgeving (een significant ongunstige berichtgeving over de marxistische extremisten en jihadistische jongeren). Gunstig in de zin dat Britten een indicatie kregen van de ware potentie en potentiële bedreiging van de jihadistische menigte, wat weer tot gevolg heeft dat meer Europeanen uit hun zelf veroorzaakte coma wakker worden. Het resulteert ook in extra polarisatie. Is het echt zo slecht dat meer en meer Europeanen wakker geschud worden uit hun slaap?
2. Het alternatief zou zijn dat deze patriottische jongeren worden gelokt door patriottische criminele organisaties, 'valse profeten' zoals de Hell's Angels of zelfs NS-organisaties, en dat zou echt slecht zijn.
In plaats van organisaties als EDL te veroordelen en verwerpen is het essentieel dat conservatieve intellectuelen bijdragen om hen op de juiste ideologische weg te helpen. En om ervoor te zorgen dat ze criminele, racistische en totalitaire doctrines blijven verwerpen.
Natuurlijk, ze zullen altijd worden bestempeld als racisten door de MSM, maar wie niet? Iedereen die kritiek heeft op islamisering of multiculturalisme, en die Israël steunt, wordt toch al aangeduid als racist, fascist en nazi. Europeanen worden steeds meer immuun voor de multiculturele demoniseringstechnieken. Meer en meer mensen begrijpen dat de islam geen ras is maar een hatelijke politieke ideologie. Als [de MSM] desondanks doorgaat met de demoniseringstechnieken, zullen eigenlijk degenen die andere groepen lopen te bestempelen worden gezien als intolerante kwezels. Mensen zijn niet dom.
"Hij die onvoldoende vertrouwen heeft, zal niet worden vertrouwd."
Lao Tzu
Het is noodzakelijk dat wij, de gematigde cultureel conservatieven in West-Europa, de komende decennia besteden aan het werven, opbouwen en consolideren van onze krachten en dat we tot een gemeenschappelijke visie op de toekomst van Europa proberen te komen. Let wel dat het vanwege onze verschillende standpunten zeer moeilijk zal zijn om samen te werken en tot een consensus te komen.
Er zijn veel zaken waarover we het niet allemaal eens zijn, maar op dit punt moeten we ons gewoon verenigen om te overleven. We kunnen onze meningsverschillen later uitzoeken.
Suggesties voor gemeenschappelijke verenigende principes met de bedoeling om de vier belangrijkste cultureel conservatieve stromingen bijeen te brengen
Gematigde verenigende principes:
Samenleving
Monoculturalisme/Islam/Immigratie
Buitenlandse politiek
Meer extreme principes
Overzicht bevat een aantal rechtse groeperingen, van zeer gematigde tot zeer extreme (bepaalde overlappende termen):
België
Vlaams Blok www.vlaamsblok.be (anti-immigratie)
Flandern (regionaal)
Vlaams Belang (VB) http://www.vlaamsbelang.org http://www.vlaamsbelang.be (nationalisme, anti-immigratie) 24,2% bij verkiezingen 2004
VLOTT - antimulticulti: www.vlott.be
N-VA - http://www.n-va.be
Front National (FN) http://www.frontnational.be/ (nationalisme) - 2% bij verkiezingen 2007, 4,7% in Brussel.
Groen Rechts http://www.groenrechts.be/ (Vlaams-nationalistisch)
Mouvement Nation http://www.nation.be (nationalistisch)
Nieuw Belgisch Front - Front Nouveau de Belgique - FNB Pour la Securite http://www.fnb.to/ + http://fnb.be (nationalistisch, anti-immigratie)
Denemarken
Dansk Folkeparti (DF) Deense Volkspartij http://www.danskfolkeparti.dk/ (gegematigd, anti-immigratie) 13,8% bij verkiezing 2007 (DNSB) www.dnsb.info (NS)
Duitsland
Nationaldemokratische Partei Deutschlands (Hamburg?) NPD (anti-immigratie) http://www.npd.de/
In Hamburg - een partij voor ordehandhaving, onder leiding van rechter Ronald Schill, won bijna 20 procent van de stemmen afgelopen najaar.
Pro-Köln had 4,7% in Köln - www.pro-koeln.org (gematigd nationalisme)
Deutsche Volksunion, DVU http://www.dvu.de/ (anti-immigratiepartij).
Deutsche Liga für Volk und Heimat (Duitse Liga voor Volk en Thuisland) http://www.dlvh.de (anti-immigratieorganisatie)
Die Rep http://www.rep.de/ (anti-immigratiepartij)
Bürgerbewegung pro Nordrhein-Westfalen - pro NRW - http://www.pro-nrw.org/
Finland
Perussuomalaiset (PS) (Ware Finnen) - http://www.perussuomalaiset.fi/ (anti-immigratie) 4,1% bij verkiezing 2007
Suomalaisuudenliitto (Gemeenschap voor de Finse Cultuur en Identiteit) -
Suomen Sisu - http://www.suomensisu.org/ (nationalistische org)
http://www.suomalaisuudenliitto.fi/ (nationalistische culturele org)
Sinivalkoiset (Blauw-witten van de Finse Mensen) - http://www.kolumbus.fi/sinivalkoiset/ (nationalistische partij)
Vapaansuomenliitto (Onafhankelijkheidspartij - Liga van Vrij Finland) - http://www.vapaansuomenliitto.fi/
Frankrijk
Front National (FN) http://www.frontnational.com (nationalisme) 4,3% bij verkiezing 2007
Front National de la Jeunesse - (Nationaal Jeugdfront) http://www.fnj.info/ (anti-immigratieorganisatie)
Renouveau français - (Franse vernieuwing, nationalistische partij/org) http://www.renouveaufrancais.com/
Mouvement National Republicain (MNR) (Nationale Republikeinse Beweging) - extreemrechts: www.mnr.net
Mouvement pour la France (MPF) (Beweging voor Frankrijk, conservatief): www.pourlafrance.fr
Les Identitaires (NR): www.les-identitaires.com/ (nationalistische org)
Jeunesses Identitaires (Identitaire Jeugdbeweging): www.jeunesses-identitaires.com/
Bloc Identitaire - http://www.bloc-identitaire.com (politiek)
Terre et Peuple (Aarde en Volk) http://www.terreetpeuple.com/ (nationalistische org)
Bretagne (Regionaal)
ADSAV - http://adsav.free.fr (eparatisten, nationalistische org)
Alsace d'Abord/Elsass Zuerst www.alsacedabord.org/ (regionaal voor de Elzas)
Griekenland
Hellenic Front http://www.metopo.gr/ - (anti-immigratie)
Laikos Orthodoxos Sunagermos (LAOS - Volkse Orthodoxe Opstand) http://www.laos.gr/ (nationalisme) 3,8% bij verkiezing 2007
Patriotiki Summahia (Patriottische Alliantie) nationalistische beweging, ontbonden jan 2007, de krant/website Eleutheros Kosmos is nog steeds actief - http://elkosmos.gr/site/
Chrysi Avyi (Gouden Dageraad) - www.xrushaugh.org (nationalistisch/racistisch conservatieve org) Website van hun magazine van het jeugdfront Resistance Hellas-Antepithesh: http://www.antepithesh.net/
Ierland
Immigration Control Platform (ICP) http://www.immigrationcontrol.org/ (anti-immigratieorganisatie)
Websites:
Irish Nationalism Website http://irish-nationalism.net/forum/
Italië
Alleanza Nazionale (AN) (Nationale Alliantie) - http://www.alleanzanazionale.it/ (anti-immigratiepartij)
Lega Nord (LN) (Liga Noord) - http://www.leganord.org/ (anti-immigratiepartij) 8,3% bij verkiezing 2008
Movimento Sociale Fiamma Tricolore (MS-FT) (Sociale Beweging Driekleurige Vlam) http://www.fiammatricolore.net (anti-immigratiepartij)
La Destra (LD) (De Rechtse) http://www.partitoladestra.com/ (nationalisme) 2,4% bij verkiezing 2008, in samenwerking met Fiamma Tricolore
Fronte Sociale Nazionale - http://www.frontenazionale.it (anti-immigratiepartij)
Forza Nuova - http://www.forzanuova.org - (nationalistische beweging)
Destra Nazionale (Rechts Nationaal) http://www.destranazionale.org (nationalistische org)
Luxemburg
Alternativ Demokratesch Reformpartei (Alternatieve Democratische Partij voor de Hervorming), rechts http://www.adr.lu/
Malta
VivaMalta - http://www.vivamalta.org (nationalistische mediasite)
Imperium Europa (IE) - http://www.imperium-europa.org/home.asp (nationalistische mediasite)
Maltese Nationalistische Partij - http://www.pn.org.mt/
Azzjoni Nazzjonali - (Nationale Actie) http://www.azzjoninazzjonali.org/
Nederland
Partij voor de Vrijheid (PVV) http://www.pvv.nl/ (anti-immigratie) 5,9% bij verkiezing 2006, geleid door Geert Wilders
Lijst Pim Fortuyn (LPF) (opgeheven) (anti-immigratie)
NVB http://www.nationalistischevolksbeweging.nl/ (nationalistische org)
Dietse Kameraden http://www.dietsekameraden.com/ (nationalistische org)
Nederlandse Volks Unie - NVU - http://www.nvu.info/ (raciaal conservatief)
Noorwegen
Fremskrittspartiet (FRP) (Partij voor de Vooruitgang) http://www.frp.no/ (gematigd, anti-immigratie) 22,1% bij verkiezing 2005
NorgesPatriotene - (Noorwegens Patriotten) (anti-immigratiepartij/org) http://www.norgespatriotene.org
Federlandspartiet - (Vaderlandspartij) http://fedrelandspartiet.no/ (nationalistische partij)
Oostenrijk
Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) (Oostenrijkse Partij voor de Vrijheid) http://www.fpoe.at/ (anti-immigratie) 17,5% bij de verkiezing in 2008
Bündnis Zukunft Österreich (BZÖ) (Alliantie voor de Toekomst van Oostenrijk) http://www.bzoe.at/ (anti-immigratie) 10,7% bij de verkiezing in 2008, geleid door Haider
Portugal
Centro Democrático e Social - Partido Popular (CDS-PP) - (Het Democratische en Sociale Centrum - Volkspartij) (gematigd anti-immigratie): http://www.cds.pt/
Partido Nacional Renovador (PNR) - (Nationale Vernieuwingspartij) http://www.pnr.pt/ (nationalistische partij) 0,2% bij verkiezing 2005
Frente Nacional (Radicale micropartij)
Monarchistosche Volkspartij - http://www.ppm.pt
Nieuwe Democratie Partij - http://www.pnd.pt
Nationalistische websites/blogs:
http://www.causanacional.net/
http://blogidentitario.wordpress.com/
http://www.juvenac.org
Spanje
In Spanje is het toneel van radicaal conservatieve partijen zeer gefragmenteerd. De toonaangevende maar kleine conservatieve party Democracia Nacional werd in de laatste twee Spaanse algemene verkiezingen het hoofd van een coalitie met de Plataforma España en Frente Español.
La Falange (Falange Española de las JONS) (kleine politieke partij + militante beweging) - http://www.falange.es Hoofdkwartier in Madrid. Tegenwoordig sterk gedaald in ledenaantal en macht, drie kleinere organisaties onder de banier van de Falange kregen samen 27.166 stemmen bij de verkiezing van 2004.
España 2000 - http://www.esp2000.org - anti-immigratiepartij, woedt door Valencia als een storm, kreeg raadsleden in drie gemeentehuizen. Kleine aanwezigheid in Catalonië, Granada en Madrid.
Alianza Nacional - www.alianzanacional.es - anti-immigratiepartij
Democracia Nacional - http://www.democracianacional.org - (anti-immigratiepartij). DN won drie zetels bij de laatste verkiezingen en wordt geleid door Manuel Canduela, stichtend lid van de nationalistische band División 250.
Fuerza Nueva (Nieuwe Kracht) www.fuerzanueva.org - anti-immigratiepartij
Plataforma per Catalunya (PXC) http://www.pxcatalunya.com (anti-immigratiepartij) 17 raadsleden opgedaan in Catalonië laatste verkiezingen
Partido de Acción Democrata Española (PADE) won 20 raadsleden in Madrid en Guadalajara. De nieuwe anti-immigratiepartijen wonnen 50 extra raadsleden bij lokale verkiezingen in Spanje in 2007. Verwacht wordt dat de verkiezingen van 2011 een verdere hausse op dit gebied zullen zien - tenzij Spanje erin slaagt om vooroordelen te bestrijden en de groeiende multiculturaliteit in de gemeenschap te consolideren.
Andere:
Moviment Sociale Republica de Catalunya http://es.geocities.com/msrcatalunya/ (nationalistisch voor Catalonië)
Estado Nacional Europeo http://www.n-europa.org/
Carlistische Traditionalistische Communie - http://www.ctcarlista.org/
Verenigd Koninkrijk
British National Party www.bnp.org.uk (anti-immigratiepartij)
BNP Jeugd - http://youth.bnp.org.uk/
BNP Schotland - http://scotland.bnp.org.uk/
BNP Krant - http://www.bnp.org.uk/freedom/
BNP Magazine - http://www.identitymagazine.org.uk/
National Front http://www.natfront.com/ (nationalistische partij)
England First Party http://www.efp.org.uk/ (nationalistische partij/org)
National Liberal Party - http://www.nationalliberal.org/ (Third Way)
Conservative Democratic Alliance - http://www.cdall.net/
Civil Liberty - http://www.civilliberty.org.uk/
Solidarity Trade Union - http://www.solidaritytradeunion.net/
Steadfast Trust, liefdadigheidsorganisatie voor de Britten - http://www.steadfasttrust.org.uk/
The Countryside Alliance - http://www.countryside-alliance.org
Better Off Out (of the EU) - http://www.betteroffout.co.uk
Campaign for an English Parliament - http://www.thecep.org.uk/wordpress/
Stop Common Purpose - http://www.stopcp.com/
The Royal British Legion - http://www.britishlegion.org.uk
Tradition, Family and Property - http://www.tfp.org/
Action In England - http://www.actioninengland.gb.com/
The Conservative Monday Club - http://www.conservativeuk.com/index.htm
Third Way - http://www.thirdway.eu/
Ulster Nation, progressief nationalisme voor Ulster - http://www.ulsternation.org.uk/
Migration Watch UK - http://www.migrationwatchuk.com/
The New Right - http://www.new-right.org/
Websites en blogs:
http://www.heretical.com/
http://www.uktabloid.co.uk
http://www.bnp.org.uk/landandpeople
http://www.simondarby.blogspot.com/
http://www.richardbarnbrook.com/
Zweden
Sverigedemokraterna (SD) (Zweedse Democraten) www.sverigedemokraterna.se (anti-immigrantiepartij) 4% op nationaal vlak en 11% in Malmö bij de laatste verkiezingen
Nationaldemokraterna (ND) (Nationale Democraten) www.nationaldemokraterna.se (anti immigranten partij)
SMR/Svenska Motståndrörelsen/Nationell Ungdom (Zweedse Verzetsbeweging en Nationale Jeugd), delen deze site - http://www.patriot.nu/ (nationalistische beweging)
Zwitserland
Schweizerische Volkspartei (SVP) (Zwitserse Volkspartij) http://www.svp.ch/ (nationaal conserv.) 29% bij verkiezing 2007
Schweizer Demokraten (SD) (Zwitserse Democraten) http://www.schweizer-demokraten.ch/ (nationalisme) 0,5% bij verkiezing 2007
National Orientierter Schweizer (PNOS) http://www.pnos.ch/ (anti-immigratieorganisatie)
Freiheits-Partei der Schweiz (FPS) - (Zwitserse Partij van de Vrijheid, rechts) http://www.freiheits-partei.ch/
Oost-Europese rechtse partijen/nationalistische orgs:
De termen "anti-immigratie" of "anti-islamisering" behoren niet tot de kernpunten van de Oost-Europese nationalistische partijen. Omdat immigratie in deze landen zeer beperkt is, zijn deze partijen niet gemobiliseerd tegen immigranten. In plaats daarvan hebben zij sterk rechts nationalisme bevorderd en als zodanig hebben ze sterke anti-EU gevoelens gemobiliseerd, evenals antisemitisme (in het bijzonder de Poolse Zelfverdediging en de Hongaarse Leven en Justitie) en de oppositie tegen andere etnische groepen, met name de Roma (zigeuners).
In Rusland zijn er verschillende vormen van "nationalisme". Er zijn de pro-Kreml organisaties zoals de Nashi (pro-overheid, jeugdorganisatie), die officieel tegen alle fascistische groepen zijn, waaronder nationaalsocialisten. Ironisch genoeg zien cultureel marxistische/multiculturele (politiek correcte) West-Europese media de Nashi en alle aanhangers van de Russische overheid als fascisten (inclusief de overheid zelf).
Albanië (niet-islamitische partijen/orgs)
Partia Demokristiane e Shqipërisë (PDK) (Christen-Democratische Partij van Albanië) - http://www.pdkdiaspora.com/
Partia Bashkimi Per Te Drejtat e Njeriut (PBDNJ) (Griekse minderhedenpartij, Centrisme)
Commentaar: 70% moslims, 30% christenen volgens CIA factbook
Bosnië en Herzegovina (niet-islamitische partijen/orgs)
Srpska Demokratska Stranka (SDS) (Servisch-Democratische Partij) (Servisch nationalisme) 7,7% bij verkiezing 2006
Bulgarije
Nacionalen Sajuz Ataka (ATAKA) (Nationale Unie Aanval) http://www.ataka.bg/en (nationalisme) 8,1% bij verkiezing 2005
Estland
Eesti Iseseisvuspartei - (Estlandse Partij van de Onafhankelijkheid) http://www.iseseisvuspartei.ee/
Rahvuslikliikumine - (Estse Nationalistische Beweging) http://rahvuslikliikumine.ee/
Hongarije
Magyar Igazság es Elet Pártja (MIEP) (Hongaarse Partij voor Gerechtigheid en Leven) http://www.miep.hu/ (nationalistische partij)
Hatvannegy Varmegye Ifjusagi Mozgalom http://www.hvim.hu/ (nationalistische beweging)
The Movement for a Better Hungary (in het Engels) http://www.jobbik.com/
Letland
"Visu Latvijai!" ("Alles voor Letland") - Letse nationale democratische partij (NS?) http://www.visulatvijai.lv
Tevzemei un Brivibai/LNNK (TB/LNNK) (Vaderland en Vrijheid) http://www.tb.lv/ (Nationaalconservatieven, anti-immigratie) 6,9% bij verkiezing 2006
NSS (Nationale Krachtsverbond) - (in okt 2010 0,12% bij parlementsverkiezingen)
Klubs 415 - http://www.klubs415.lv (nationalistische org)
LNF (Nationaal Front van Letland) - geen politieke partij - http://www.dddlnf.com/
Pro-Russische Letse Partij - http://www.lndp.lv/ Tegenwoordig gebruiken Letse nationalisten vaak Russofobische spraak en anti-Russische acties. Deze partij is daar tegen.
Kroatië
Hrvatska Stranka prava (HSP) (Kroatisch Rechtse Partij) http://www.hsp.hr/ (nationalisme) 3,4% bij verkiezing 2007
Hrvatski Sabor Demokratski Slavonije i Baranje (HDSSB) (Kroatische Democratische Vergadering van Slavonië en Baranja) http://www.hdssb.hr/ (regionalisme, nationalisme) 1,8% bij verkiezing 2007
Litouwen
Tvarka ir Teisingumas (TT) (Orde en Rechtvaardigheid, voormalige LDP) http://www.ldp.lt/ (Nationaalconserv., nationalistisch) 11,4% bij verkiezing 2004
Macedonië
IMRO patriottische Macedonische partij - http://www.vmro-np.org.mk/
Montenegro
Srpska Narodna Stranka (SNS) (Servische Volkspartij) http://www.sns.cg.ru (nationalisme) 14,6% bij verkiezing 2006
Oekraïne
Oekraïense Nationale Arbeiderspartij (UNTP) Naam veranderd?
Polen
Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej (SRP) (Zelfverdediging van de Republiek Polen) http://www.samoobrona.org.pl (anti-immigratie?) 1,5% bij verkiezing 2007
Liga Polskich Rodzin (LPR) (Liga van Poolse Families) http://www.lpr.pl/ (nationalisme, christelijk rechts) 1,3% bij verkiezing 2007
Nationaal Radicaal Kamp - http://onr.com.pl (Nationalisten)
Narodowe Odrodzenie Polski (NOP) (Nationale Wedergeboorte Van Polen) - http://nop.org.pl (nationalistisch) 0,6% in de regionale verkiezingen in 2006
Liga obrony Suwerennosci http://los-polski.org.pl/ (nationalistische org)
Recht- en RechtvaardigheidsPartij - http://www.pis.org.pl/main.php
Roemenië
Partidul România Mare (PRM) (Grote Roemeense Partij) http://www.prm.org.ro/ (nationalisme)
Noua Dreapta (Nieuw Rechts) www.nouadreapta.org (nationalistische beweging)
Rusland
Edinaja Rossija (ER) (Verenigd Rusland) http://www.edinros.ru/ (centrisme) 64,3% bij verkiezing 2007
Liberal'no-Demokraticeskaja Partija Rossii (LDPR) (Liberaal-Democratische Partij van Rusland) http://www.ldpr.ru/ (Nationalisme) 8,1% bij verkiezing 2007
Russische Nationale Eenheid http://www.rne.org/
Beweging tegen illegale immigratie (Dpnl) - http://www.dpni.org/ (Nationalistische org)
Nashi (door de overheid gefinancierde nationalistische jeugdbeweging) - 100.000 leden, profileert zich als een pro-overheid, antifascistische, anti-NS beweging. http://www.nashi.su/
Molodaya gvardiya (Jonge Garde) pro-Kremlin jeugdgroep vergelijkbaar met Nashi - http://www.molgvardia.ru/ Door de Westerse pro-Eurabische media worden deze twee organisaties gezien als 'Poetin-Jugend' van fascistische aard, hoewel de Russische NS hen waarschijnlijk beschouwt als verraders.
Servië
Srpska Radikalna Stranka (Servische Radicale Partij) www.srs.org.ru (nationalisme, anti-immigratie)
Socijalisticka Partija Srbije (SPS) (Socialistische Partij van Servië) http://www.sps.org.ru (nationalisme)
Slovenië
Slovenska Nacionalna Stranka (SNS) (Sloveense Nationale Partij) http://www.sns.si/ (nationalistische) 5,4% bij verkiezing 2008
Slowakije
Slovenská Národná Strana (SNS) (Slowaakse Nationale Partij) http://www.sns.sk/ (nationalisme) 11,7% bij verkiezing 2006
L'udová Strana - Hnuti za Demockratické Slovensko (LS-HZDS) (Volkspartij - Beweging voor een Democratisch Slowakije) http://www.hzds.sk/ (anti-immigratie?) 8,8% bij verkiezing 2006
Slovenská pospolitost - verboden in 2006 http://www.pospolitost.org/ (nationalistische partij/beweging)
Tsjechische Republiek
Natodni Strana (Nationale Partij) - http://www.narodni-strana.cz/ (anti-immigratiepartij)
Národní Odpor - http://www.odpor.org/ (nationalistische org)
Wit-Rusland
Liberal'no-Demokraticeskaja Partija (LDP) (Liberaal-Democratische Partij) http://www.ldpb.net/ (nationalisme)
Armenië
- Hayastani Hanrapetakan Kusaktsutyun - (Republikeinse Partij van Armenië) http://www.hhk.am (nationalisme (conservatief)) 33% bij verkiezing 2007
- Armeense Revolutionaire Federatie (ARF) Hay Heghapokhakan Dashnaktsutiun http://www.arfd.am (nationalisme, socialisme) 6,2% bij verkiezing 2007
- ARF Student org: http://www.arfshant.org
- Dignity, Democracy, Motherland (nationalisme) 2,8% bij verkiezing 2003
- Hzor Hayrenik - Mighty Fatherland, (nationalisme) 3,3% bij verkiezing 2003
Commentaar: De meerderheid van de politieke partijen in Armenië is nationalistisch van aard, waardoor het misschien wel het enige soevereine christelijke land in de wereld is dat niet wordt bestuurd door de VS of de EU. Een meerderheid van de Armeniërs is voor het terugnemen van grondgebied van de Islamitische Republiek Turkije en de Islamitische Republiek Azerbeidzjan. De Armeniërs maakten eerder ongeveer 20-30% van de bevolking in Anatolië uit, maar de meesten van hen (meer dan 75%) zijn uitgeroeid in een systematische jihad (pogroms en dhimmitude), die al aan de gang was voordat Constantinopel viel in 1453 en daarna nog steeds woedt. Armeniërs zijn in feite de ware en rechtmatige Byzantijnen en zijn een van de twee rechtmatige erfgenamen (samen met Grieken) die wachten op de dag dat Anatolië en Constantinopel zijn bevrijd van de bezettende islamitische volkeren (voornamelijk onder dwang bekeerde Grieken/Armenen, Seltsjoek-Turken en Koerden). Ware het niet voor de verraderlijke daad van de Britse alliantie met de Ottomanen tijdens het Congres van Berlijn (1878), en later de Duitse alliantie met de Ottomanen, dan zou er al een Groot-Armenië zijn geweest op basis van het Verdrag van Sèvres.
Libanon (Lijst van alle christelijke partijen, christelijke nationalistische orgs)
- Lebanese Forces (LF) http://www.lebanese-forces.com/ar/indexen.asp (christelijk, nationalistisch - voormalige christelijke militie.
- Kataeb Partij (Phalanges Partij) (christelijk nationalisme) http://www.kataeb.org/enindex.asp
- Nationale Liberale Partij (NLP) (christelijke liberaal conservatisme) www.Ahrar.org.lb: http://translate.google.com/translate?u=http%3A%2F%2Fnews.ahrar.org.lb%2F&hl=no&ie=UTF-8&sl=ar&tl=en
- Harakat Al-Istiklal (Onafhankelijkheidsbeweging) http://www.7i.piczo.com/ (christelijk - Reformatiebeweging)
- Shuraya Party (Assyrische christelijke nationalisten) Shuraya steunt de vorming van een christelijke Assyrische Staat in het Assyrische thuisland, in wat vandaag de dag het noorden van Irak is. http://www.shuraya.com/ - http://www.shuraya.de.vu/
- Ramgavar Azatakan (Armeense democratische liberale Ramgavarpartij) (Armeens-Libanese partij) http://www.ramgavarparty.org/
- Sociaaldemocratische Hunchakian Partij (SDHP) http://www.hunchak.org.au/
- Lebanese National Bloc - De huidige partijleider is Carlos Eddé.
- El Marada (Voormalig: Marada Brigade) (nationalistische christenen) http://el-marada.net/ar/ - http://www.elmaradaaustralia.com.au/ - http://zgharta.com/
De meeste Libanese christelijke partijen/orgs zijn nationalistisch van aard als gevolg van de voortdurende jihad die al heeft geduurd sinds het begin van islamitische bezetting/invasie. Het aantal christenen in Libanon is met de jaren steeds verder afgenomen als gevolg van een systematische jihad. De christelijke Libanezen verloren de burgeroorlog (1975-1990) die resulteerde in de bezetting van Libanon waarbij 60.000 islamitische Syrische soldaten, 5000 Iraniërs van de Revolutionaire Garde (Hezbollah) en duizenden Palestijnse islamitische militanten van Fatah, Volksfront "Jabha el Sha`beyyeh" en andere terroristische organisaties zijn komen werken en een vrije hand hebben in Libanon.
Israël
- Likud - pragmatisch rechts, www.likud.org.il
- Yisrael Beiteinu - nationalisme, www.beytenu.org
- Shas - sefardisch jodendom, rechts, www.shasnet.org.il
- Nationale Unie, nationalisme, www.leumi.org.il
Andere relevante partijen
Australië
Australian Protectionist Party - http://www.protectionist.net
VS
- American National Party (California) - http://www.americannationalparty.com/
- America First Party (Florida en Mississippi) - http://www.americafirstparty.org/
India
- Bharatiya Janata Party - http://bjp.org/
- Rashtriya Swayamsevak Sangh: राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ (Nationale Vrijwilligers Organisatie) - http://www.rss.org/
- Studentenafdeling van de RSS - http://www.abvp.org/
- Vishwa Hindu Parishad - http://www.vhp.org/
Euronat
Euronat is een vereniging van extreemrechtse en nationalistische Europese politieke partijen. Het werd gevormd op 9 oktober 2005.
De leden van de politieke vereniging zijn:
Er zijn eerder ook inspanningen gedaan om bepaalde nationalistische Europese partijen samen te brengen onder de naam "Euronat", meestal aangezet door Jean-Marie Le Pen van het Front National. Van deze partijen is gezegd dat ze deel namen aan of werden uitgenodigd om deel te nemen aan een van de eerdere inspanningen:
European National Front
Het European National Front is een coördinerende structuur van Europese extreemrechtse bewegingen. European National Front staat onder leiding van een secretaris-generaal, gekozen door de vergadering van de ENF. De huidige secretaris-generaal is Roberto Fiore.
Leden
Wettelijk geregistreerde politieke partijen/bewegingen die de principes, doelstellingen en structuur van ENF steunen kunnen zich aanmelden om het lidmaatschap te aanvaarden. De toetreding tot ENF moeten worden ingediend door de gemachtigde van de aanvrager en vervolgens bevestigd door de Politieke Raad.
Huidige leden:
Forza Nuova (Italië)
Narodowe Odrodzenie Polski (Polen)
Noua Dreapta (Roemenië)
Patriotic Alliance (Griekenland)
La Falange (Spanje)
Renouveau Francais (Frankrijk)
Aangesloten Groepen
Verenigingen, extreemrechtse partijen, enz., die hun steun betuigen aan de doelstellingen van ENF en in staat zijn tot wereldwijde samenwerking. De vertegenwoordiger van de Aangesloten Groep mag bij de Vergadering zitten en krijgt een raadgevende stem. De status van de Aangesloten Groep kan worden verleend door de Politieke Raad.
Huidige gelieerde groepen:
Partido Nacional renovador (Portugal)
Nationale Alliantie (Nederland) (ontbonden in 2007)
Bulgaarse Nationale Alliantie (Bulgarije)
http://www.europeannationalfront.org/
"Visie zonder actie is slechts een droom. Actie zonder visie doodt slechts tijd. Visie met actie zal de wereld veranderen".
Joel Barker
Nationaal-anarchisme is een beetje een afzonderlijke ideologie [1]. Maar ik ben geneigd om alle personen die weigeren om pragmatische methodes en principes te gebruiken in deze categorie te zetten. Een meerderheid van deze personen draagt niet rechtstreeks op een zinvolle manier bij aan een van de 8 politieke fronten.
Ze zijn op dit moment min of meer een irrelevante politieke groep in de meeste West-Europese landen en ze zullen politiek irrelevant blijven tenzij ze beginnen om efficiënt bij te dragen door middel van verschillende manieren van politiek activisme. Een van deze manieren is onze primaire principes (die van de Knights Templar) te omarmen.
Natuurlijk moet worden opgemerkt dat velen in de groepen oi, RAC, en ACAB inderdaad op zeer nuttige manieren bijdragen aan de strijd door middel van actieve consolidatie en activering van voormalig passieve personen. Maar de grote meerderheid, zij die beweren politieke activisten te zijn, doen heel weinig of helemaal niets nuttigs voor onze strijd. Hun ideologische platform en propaganda is vaak zo grof en onaantrekkelijk dat ze vaak uiteindelijk hun eigen doel voorbij schieten en vaak in geïsoleerde groepen/gebieden eindigen met minimale invloed (draagvlak) naar de bredere samenleving. Sommigen zijn zelfs schadelijk voor de nationalistische zaak met hun contraproductieve gedrag.
De ACAB-mentaliteit (All Cops Are Bastards) is een nutteloze en contraproductieve filosofie. De politie/systeembeschermers zijn NIET onze doelwitten en dat zullen ze ook nooit zijn. In plaats daarvan beschouwt de Knights Templar ze als slechts verkeersdrempels op de weg naar onze doelwitten. Natuurlijk, ze beschermen de verraders van categorie A en B, maar we doen wat we kunnen om alle systeembeschermers te vermijden en ontwijken. Als het komt tot een confrontatie waarbij we niet kunnen ontwijken of ontsnappen, zullen we hard en genadeloos toeslaan want zij zullen hetzelfde doen met ons als ze de kans krijgen.
Als de nationaal-anarchisten nu echte rebellen waren geweest - ware nationalistische revolutionairen, dan zouden ze niet 1000-20.000 Euro besteden aan tatoeages, maar dat budget investeren in zinvolle weerstand door deelname aan de 8 fronten. Als ze strijders van de conservatieve revolutie waren, was het dan niet beter om te investeren in wapens en explosieven of zelfs boeken om hun kennis te verbreden? U kunt piekfijne wapens en wapenrustingen kopen voor 5-20k euro.
Nationaal-anarchisten hebben vaak niet de wil om te vechten omdat ze geen langetermijndoel en structuur hebben. Ze verafschuwen autoritaire hiërarchieën en de burgerlijke PC zelfs nog meer. Ze missen de structuur in hun leven die hen in staat stelt om een onstuitbare politieke kracht te worden. Zij kunnen een superieure en niet te stoppen kracht worden als ze zich maar aanpassen en voldoen aan de principes van de Knights Templar. Ze hebben het potentieel om uit hun irrelevantie positie op te klimmen en uit te groeien tot de leiders van morgen. Niemand kan die beslissing voor hen maken, alleen zij zelf.
Het moet in het belang van alle Europese nationalisten zijn om de nationaal-anarchisten actief een hand te reiken en hen structuur aan te bieden, inzicht - kennis en zingeving. De weg naar invloed begint met het nemen van collectieve verantwoordelijkheid.
We moeten hen relevant helpen maken in de lopende Europese strijd, de burgeroorlog. Omdat ik geloof dat ze essentieel zullen blijken te zijn en een noodzakelijk stukje van de puzzel.
We kunnen misschien niet eens winnen als onze minder gestructureerde broeders en zusters de mentaliteit van de ACAB en de troepen van de allochtonen/Antifa (anarcho-marxisten) kiezen.
Kortom, ze zullen nog steeds irrelevant blijven zolang ze hun frustratie en woede (af)richten op de immigranten, Antifa en de politie, terwijl ze de verraders van categorie A en B volledig negeren. Ze moeten leren om de immigranten, de Antifa en de systeembeschermers te negeren en in plaats daarvan het hart van het 7-koppige monster aan te vallen - de individuele verraders van categorie A en B. De enige manier om de Antifa te verslaan en de politie te overwinnen is door het 7-koppige monster te vernietigen: de verraders van categorie A en B die dit alles sponsoren. Ook zij moeten bijdragen aan een van de andere zeven geweldloze fronten in dit compendium. Natuurlijk is straatdemonstratie, front 7, essentieel en belangrijk om te voorkomen dat de Antifa onze andere fronten negatief beïnvloedt. Maar er zijn manieren om dit front efficiënter te structureren. Het is zeer aan te raden om elke protestorganisatie te structureren naar het model van de Engelse Defensie Liga (EDL) want het is de enige manier om verlammende opsporing en vervolging te voorkomen.
De systeembeschermers van een bepaald land kunnen nooit verslagen worden, noch zouden we ooit moeten proberen om ze te verslaan. Ze zijn een onverslaanbare manifestatie van het regime en ze zijn gemakkelijk te vervangen als er een aantal van hen sneuvelen (in tegenstelling tot de verraders van categorie A en B).
Nationaal-anarchisten moeten de nationalistische ideologieën die niet meer kunnen herrijzen afwijzen en negeren, zoals het nationaalsocialisme. In plaats daarvan zouden ze de grote nationalistische revoluties en revolutionairen van onze tijd eens moeten bestuderen. Op dit moment heeft elke volledig gemotiveerde, goed voorbereide en strijdklare Justiciar Knight evenveel nut in onze strijd als 1000 nationaal-anarchisten. Stel u nu eens het vooruitzicht voor van 1000 nationaal-anarchisten die zich hebben aangepast en de principes en kennis van een Justiciar Knight hebben omarmd. 1000 Europese Justiciar Knights verspreid over een klein of middelgroot West-Europese land zou genoeg zijn om dat cultureel marxistische/multiculturele regime op haar knieën te brengen en zou leiden tot volledige capitulatie (of op zijn minst uiteindelijk leiden daartoe). Het potentieel en de politieke invloed dat elke nationale anarchist in zich heeft is enorm, en dus moet hij op een dag kiezen om in de voetsporen van de Justiciar Knight te volgen.
1000 Justiciar Knights is natuurlijk niet realistisch, althans in het eerste deel van fase 1, omdat de meeste van de nationaal-anarchisten gewoon niet over de kennis en vaardigheden beschikken die nodig zijn, en helaas zijn de meesten van hen niet bereid of niet dapper genoeg om te leren en zich aan te passen. Mijn hoop is echter dat een aantal van hen wel wil, en dus uit de huidige vallei van irrelevantie zal schrijden en tot levende krijgerlegendes van onze strijd worden.
1. https://en.wikipedia.org/wiki/National_anarchists
Vecht tegen verraders van categorie A en B en NIET moslims of Antifa's (anarcho-marxisten/Marxisten-Jugend)
Richt uw woede en frustratie in Godsnaam NIET af op moslims. Moslims of Pakistanen meppen is een goede manier om onze zaak te ondermijnen, want dit is precies wat de cultureel marxistische elite wil dat u doet. Ze willen juist dat u uw energie verspilt aan de bestrijding van moslims [het symptoom] en ze zullen alles doen om te voorkomen dat u uw pijlen richt op hen [de ziekte zelf]. Ze willen de inheemse Europeanen bezig houden met gevechten met moslims, want dat kan hun posities waarborgen. We zullen nooit een kans maken op het omverwerpen van de cultureel marxisten als we onze energie en inspanningen verspillen aan de bestrijding van moslims.
Dit kan eenvoudig worden geïllustreerd:
Als er een pijp in uw badkamer lek raakt en het zet de kamer onder water, wat doet u dan? Het is niet erg ingewikkeld, hoor. U zoekt naar de bron van het probleem, de lekken zelf! U moet NIET gaan dweilen totdat u het werkelijke lek hebt vastgesteld. Het behoeft geen uitleg dat ons regime het lek is (alle verraders van categorie A, B en C), en de moslims zijn het water.
Als zodanig moeten AL onze inspanningen gericht zijn op de verraders van categorie A en B, met zeer weinig uitzonderingen. De ENIGE uitzonderingen mogen sabotage-aanvallen zijn, gericht op infrastructuur (om de economie van ons regime te verlammen/verzwakken) en bepaalde verwoestende strategische aanvallen gepleegd tijdens het islamitische feest Eid - later in fase 1 en 2, dit om de islamitische troepen te radicaliseren en manipuleren. De islamitische echtgenoten, ooms, broers en neven zullen absoluut gek worden, wat zal resulteren in verwoestende jihadistische razernij, wat weer substantieel bij zal dragen aan het verder verzwakken van onze regimes en tegelijkertijd zal leiden tot meer rekruten voor onze verzetsbewegingen. Moslims zijn onze absoluut beste wervingshulpjes. Ze fungeren als indirecte wervers door hun gebruik van verkrachting, mishandeling, diefstal, brandstichting en moord, waardoor hun slachtoffers en diens naaste familie/vrienden uit hun coma wakker geschud worden.
Fase 1 (2010-2030) - prioriteit
De verhouding van aanslagen in fase 1 moet de gegeven richtlijnen volgen: meer dan 90% gericht op concentraties van verraders van categorie A en B, en minder dan 10% op de andere doelwitten.
Fase 2 (2030-2070) - prioriteit
Meer dan 70% gericht op concentraties van verraders van categorie A en B en minder dan 30% op sabotage en andere doelwitten.
We zullen ons richten op de moslims NADAT we de politieke en militaire controle gegrepen hebben. Op dat moment zullen we beginnen met deportatiecampagnes.
Anarcho-nationalisme - Behoud van eer in relatie tot wilde dieren
Zoals vermeld in een ander hoofdstuk; ik weet het mijne over ontmoetingen met de jihadistische jeugd in Oslo. En elke keer heb ik besloten om alles te doen om conflicten te voorkomen, met behulp van drastische maatregelen zoals vluchten of, in de gevallen waarin vluchten geen alternatief was, psychologische defensieve benadering loslaten op de psyche van het individu (onverwachte beledigingen, bedreigingen).
Dus waarom heb ik niet gevochten? Ik had heus wel toegang tot mijn bende broeders, loyale en trotse vrienden, of een goed en uitgebreid netwerk van mensen die bereid zijn om me te steunen, om te helpen om elke denkbare bedreiging te neutraliseren. Ja, ik had dit, maar koos ervoor om ze nooit te gebruiken of ze die gunst te vragen. Ik had ook toegang tot wapens, maar koos ervoor om ze nooit te gebruiken.
Dus waarom gedroeg ik me als een lafaard en vermeed ik conflicten of liep ik in sommige gevallen weg?
Mijn mentaliteit in de richting van jihadi jongeren veranderde toen ik 15 was. Jihadi jongeren handelen meestal instinctief, met weinig aandacht voor gevolgen op de lange termijn, net als wilde dieren. In feite zou ik zeggen dat het een stuk makkelijker is om een islamitische pestkop kwaad te krijgen dan het is om een echt wild dier uit te lokken.
Als u op reis bent door een bos en geconfronteerd wordt met een vijandige wolf of een beer, wat doet u dan? U doet het enige wat rationeel is: conflict vermijden. U hoeft niet te beginnen om met uw blote handen met een beer te worstelen, want dat zou ongetwijfeld volledig idioot en irrationeel zijn. Immers is het voor een wild dier onmogelijk om status of eer te verliezen. Elke patriot moet dezelfde logica toepassen in een alledaags scenario. Vermijd de wilde dieren en concentreer u op het echte probleem: politieke en militaire controle over onze landen grijpen door middel van zinvolle en gestructureerde verzetsinspanningen.
Wat betreft geschillen over territorium/wijken
Als u woont in een wijk die in de latere stadia is van transformatie tot een moslimgetto, maak dan dat u wegkomt. Ja, Europa is in de eerste fase van een burgeroorlog, maar u moet nooit uw buurt tot slagveld maken. De primaire essentie van oorlogvoering is uw eigen gevechten uitkiezen. U moet uw vijanden niet de tijd of plaats laten uitkiezen. Verspil uw leven niet als martelaar in een poging om een lokale islamitische vloedgolf in uw buurt te stoppen wanneer het al te laat is om die te redden. Het is beter om u te hergroeperen en te leven zodat u de dag erop opnieuw de echte doelwitten kunt bestrijden. Het nemen van roekeloze en onnodige risico's zal alleen maar voorkomen dat u een rol kunt spelen in het veranderen van uw land door middel van de Verzetsbeweging. Ja, u zult in staat zijn om bij te dragen, maar het is essentieel dat u de plaats en tijd kiest om te vechten, en de juiste aanpak en de juiste arena om uw strijd te beslissen.
Om islamisering te stoppen moet u voorkomen dat de EERSTE moslim verhuist naar uw buurt en niet wachten tot nadat 10 tot 100 families uw terrein hebben gekoloniseerd. Laat nooit een enkele moslim in uw buurt toe. Praat met uw buren, maak plaatselijke regelingen door middel van efficiënte communicatie, zodat niemand ooit een huis verkoopt aan een moslim.
"Bij Thermopylae verloor een leger van 1 miljoen Perzen 20.000 manschappen, maar kon de slechts 300 Spartanen niet ontwapenen. 13 miljoen gewapende en rechtschapen West-Europeanen zouden zich nog harder verzetten. Dat beloven we."
| Land | Bevolking | Huidige door de staat gefinancierde paramilitairen: 1% | Huidige onverenigde strijdklare patriotten: 0,1% |
| Frankrijk | 65 miljoen | 650 000 | 65 000 |
Duitsland | 82 miljoen | 850 000 | 85 000 |
Engeland | 61,6 miljoen | 610 000 | 61 000 |
Nederland | 16,5 miljoen | 165 000 | 16 500 |
België | 10,7 miljoen | 107 000 | 10 700 |
Zweden | 9,3 miljoen | 93 000 | 9 300 |
Noorwegen | 4,8 miljoen | 45 000 | 4 500 |
Luxemburg | 493 500 | 4 935 | 493 |
Zwitserland | 7,7 miljoen | 77 000 | 7 700 |
Spanje | 46,7 miljoen | 467 000 | 46 700 |
Italië | 60 miljoen | 600 000 | 60 000 |
Portugal | 10,7 miljoen | 107 000 | 10 700 |
Denemarken | 5,5 miljoen | 55 000 | 5 500 |
Ierland | 6 miljoen | 60 000 | 6 000 |
Griekenland | 11,2 miljoen | 112 000 | 11 200 |
Finland | 5,3 miljoen | 53 000 | 5 300 |
IJsland | 319 756 | 3 197 | 319 |
Cyprus | 793 963 | 7 939 | 793 |
Malta | 413 609 | 4 136 | 413 |
Totaal | 405 miljoen | 4 071 207 | 407 120 |
Cijfers op basis van Noorse schattingen (ruwe schattingen)
Schatting van onze huidige en toekomstige basis van actieve supporters/sympathisanten
Om voor de hand liggende redenen zijn er geen representatieve statistieken beschikbaar. Maar de statistieken verzameld onder moslims in het Verenigd Koninkrijk zijn goede statistieken. Ongeveer 13% van de jonge moslims in het Verenigd Koninkrijk steunt de doelstellingen van Al-Qaeda, terwijl ongeveer 60% begrip heeft voor diezelfde doelen (begrijpt hun denkwijze). Het is onwaarschijnlijk dat er meer moslims in het Verenigd Koninkrijk zijn die een jihadistische 'verovering' steunen dan er Europeanen zijn die bereid zijn om zich te verdedigen tegen een dergelijke 'verovering'.
Hier is een schatting (conservatieve schatting):
Europese Burgeroorlog, Fase 1 - 1999-2030 (Islam 2-20%)
Europese Burgeroorlog, Fase 2 - 2030-2070 (Islam 15-50%)
Europese Burgeroorlog, Fase 3 - 2070-2083 (Islam 30-60%)
Maar dit betekent NIET dat de meerderheid van onze sympathisanten zich bij ons aansluit voor de gewapende strijd. De meeste mensen doen niet mee aan deze reactie omdat ze leven in economische welvaart, en opkomen voor hun ideeën zou hen een lijdensweg op sturen. Maar we zullen al snel een economische crisis krijgen waarbij de huidige recessie in vergelijking een fluitje van een cent is. En dan zullen ze dag in, dag uit worden geconfronteerd met lijden. En op dat punt zal het opkomen voor hun ideeën niets extra kosten, want het lijden is al aan de gang.
Het is ook belangrijk om te onthouden dat de meesten in onze bredere basis van sympathisanten (60% van de bevolking), ook al zouden ze vechten voor de soevereiniteit van ons land, geen actieve stappen durven te ondernemen tegen hun regering of de zittende cultureel marxistische/multiculturele leiders. Zij zullen hooguit passieve toeschouwers zijn in fase 1.
Net als Iers-Amerikanen de IRA hielpen door de jaren heen, moeten de Europees-Amerikanen hun broeders in Europa helpen. Het lot van het multiculturalisme zal worden beslist in Europa als de frontlinies van de oorlog tussen cultureel conservatieven en de cultureel marxisten zullen worden uitgevochten in de grote Europese steden. De reden hiervoor is dat de leer van het multiculturalisme best had kunnen slagen als het niet aan de islam had gelegen. U kunt christelijke Latijns-Amerikaanse immigratie niet vergelijken met de massa-immigratie van moslims etc.
Als zodanig zal de VS, zodra wij het culturele communisme/multiculturalisme hier verslaan (tussen 2050-2090), waarschijnlijk kiezen om zich vrijwillig aan te passen of met geweld, door de hand van hun eigen volk. Hetzelfde zal waarschijnlijk gebeuren in Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. Wanneer de strijd beslecht is in Europa zullen de cultureel conservatieven van de VS opstaan en hun eigen tiran bevechten, omdat ze weten dat ze de volledige steun zullen hebben van de Grote Europese Cultureel Conservatieve Federatie. Toch moet Europa niet direct helpen want we kunnen geen nucleaire oorlog riskeren die zowel de VS als Europa zal verwoesten.
Dit geldt ook voor onze Europees-Canadese en Europees-Australische broers. U weet dat uw regeringen snel zullen volgen wanneer de Europese macht verschuift, dus het is in uw belang om uw Franse, Britse, Duitse, Scandinavische, enz. broeders te helpen om hier de nederlaag van de cultureel marxisten/multiculturalisten te garanderen in de Europese metropolen. Reis hierheen, stuur financiële middelen, geef uw morele steun, of word zelf een martelaar in de strijd - alles zal zeer gewaardeerd worden.
Zoals u misschien heeft gemerkt, heb ik bewust vermeden om de VS en zelfs Oost-Europa te analyseren, omdat het plaatje daar veel complexer is. Ik voel dat er gewoon te veel politieke variabelen zijn in de VS en Oost-Europese landen (vooral de Balkan) om toekomstvoorspellingen te doen. Multiculturalisme zal misschien wel in veel grotere mate slagen in de VS (of in ieder geval zou het veel moeilijker kunnen blijken het daar te verslaan) als gevolg van de veel lagere snelheid van islamisering. De Amerikaanse regering is ook heel voorzichtig om het land niet overmatig te overspoelen met te veel laag opgeleide, religieus conservatieve moslims. Integendeel, de meeste van de ongeletterde fanatieke moslims zijn beland in West-Europese landen. Dit kan een belangrijke factor vormen.
Iedereen, absoluut iedereen, zal de gelegenheid krijgen om hun loyaliteit aan onze zaak te tonen, met inbegrip van nationalistische Europese joden, niet-Europese christenen of hindoes/boeddhistische Aziaten. Onze offers uit naam van alle groepen zullen echter niet zonder verplichtingen zijn. Begrijp wel dat als bepaalde facties die we proberen te bereiken niet op onze oproep reageren in de komende decennia, dat dit dan zou kunnen veroorzaken dat we in de toekomst de patriottische organisaties ideologisch zullen aanpassen - richting een meer etnocentrische koers. Tegelijkertijd zijn we ons bewust dat een meerderheid van de belangengroepen voor minderheden wordt geleid door linkse individuen en als zodanig is het gemakkelijk te begrijpen waarom ze zouden weigeren om nationalistische groepen op verschillende fronten te steunen.
Wij zijn de leiders van morgen en iedereen, absoluut iedereen die onze zaak steunt zal een plaats hebben als wij de macht grijpen. Maar het is ook belangrijk om te begrijpen dat groepen die een geschiedenis van ontrouw hebben geen enkele concessies zullen worden verleend. Zo wordt het spel nou eenmaal gespeeld.
Het is daarom essentieel dat conservatieve individuen van alle minderheidsgroepen de verantwoordelijkheid nemen en ervoor zorgen dat zoveel minderheidsgroepen als menselijkerwijs mogelijk is zullen bijdragen en met ons zullen samenwerken. Vanaf nu, in fase 1 (1999-2030), is het nog steeds mogelijk om neutraal te blijven, zonder een kant te kiezen in de Europese burgeroorlog. Maar tijdens fase 2 (2030-2070) hebben de meeste mensen geen andere keuze dan kleur te bekennen. Of u staat met ons, de cultureel conservatieve/vaderlandslievende bewegingen, of u bent bij de cultureel marxistische/islamitische alliantie.
Persoonlijk hoop ik dat we kunnen rekenen op onze conservatieve hindoeïstische, boeddhistische en christelijke bondgenoten uit alle minderheidsgroepen. De enige manier om te voorkomen dat etnocentrisme volledig zal overheersen is ervoor te zorgen dat alle conservatieven uit minderheidsgroepen de verantwoordelijkheid nemen en zich aansluiten bij ons gevecht om politieke controle terug te nemen van de cultureel marxisten/globalisten, zodat we de islam voor een derde keer uit Europa kunnen schoppen.
Op dit moment heb ik nog steeds het vertrouwen dat de antimarxistische/anti-islamitische personen uit alle minderheidsgroepen goed werk zullen leveren.
"Indien niet wij, wie dan wel? Zo niet nu, wanneer?"
Hillel de Oudere
Multiculturalisme is een Europese ideologie van haat met als doel het vernietigen van de Europese identiteit, cultuur, tradities, moreel, christendom, enz (de Westerse beschaving). Een oorlog tegen de MA 100 (de 100 Europese politieke partijen die multiculturalisme ondersteunen), en tegen andere criminele organisaties, kan niet gewonnen worden door één "front" alleen. De doctrines van het multiculturalisme/cultureel marxisme manifesteren zich in en worden gepropageerd door verschillende politieke fronten in West-Europa:
% Geeft de onbalans aan tussen de marxistische en conservatieve troepen [voor elk front].
Wij, de cultureel conservatieven, hebben al een oceaan aan bloggers en essayschrijvers. Het probleem is dat we er niet in slagen om de censuur van de PC (bestuurd door onze vijand) te doorbreken en de massa's te bereiken. De enige rationele benadering is om te proberen om twee dingen te bereiken:
1. Opzetten van een groot cultureel conservatief persbureau met een landelijke dekking, in elk land dat er nog geen heeft (kritisch ten aanzien van multiculturalisme/cultureel marxisme). Enkele moedige personen moeten het initiatief nemen om zo snel mogelijk op te treden als tussenpersoon om vergaderingen met cultureel conservatieve schrijvers/bloggers/journalisten, investeerders, ngo's en politieke partijen te regelen. Er moet in elk land ten minste één alternatief zijn met een landelijke dekking.
2. Blijf Europeanen op alle niveaus betrekken (door ontwikkeling van organisaties als SIOE, EDL enz. en versterking van alle 8 fronten).
Een paar jaar geleden zou ik deze organisaties waarschijnlijk hebben afgekeurd omdat ik 'politiek correct' wilde zijn. Ik ben veranderd, zoals een toenemend aantal Europeanen ook lijken te doen. Maar de overgrote meerderheid van de Europeanen is nog steeds niet bekend met de waarheid. Het zal onze primaire taak zijn om hun ogen te openen.
Wat betreft de gesynchroniseerde inspanningen van de verschillende fronten: het is van essentieel belang om te begrijpen dat de marxistische organisaties als bijvoorbeeld UAF/AFA (gewelddadige extreemlinkse organisatie - ook wel aangeduid als de Nieuwe Hitler Jugend) samenwerken met de Partij van de Arbeid en soortgelijke partijen (gematigd links, centristen). Net als Al Qaeda op een zekere manier in tandem werkt met vreedzame moslims. We moeten dezelfde aanpak gebruiken in plaats van te kiezen om alles wat we persoonlijk niet 100% steunen te veroordelen. U kunt de angst om uw persoonlijke imago te schaden niet langer laten voorkomen dat u het juiste doet. Wakker worden.
We moeten het grotere geheel begrijpen. Artikelen, tijdschriften en magazines zijn slechts één front van cultureel conservatisme. Het zou volledig contraproductief en onlogisch zijn om de andere fronten te verwerpen.
In elke politieke strijd zijn er altijd meerdere fronten, ongeacht aan welke kant u staat. Als u een van deze fronten verwerpt heeft u al verloren. Nu, in fase 1, wordt het nog als logisch en noodzakelijk beschouwd om het 8e front te verafschuwen en veroordelen, omdat we op dit moment te zwak zijn. Als u op dit moment de executie van verraders rechtvaardigt zult u waarschijnlijk uw baan verliezen en vervolgd worden. Dus moet u, in ieder geval in het openbaar, het 8e front veroordelen. De dappere mannen en vrouwen in het 8e front zullen niet beledigd zijn. Zij zijn professionals en zouden waarschijnlijk hetzelfde doen, om tactische redenen. Oorlog is bedrog, immers, zoals Mohammed al meer dan 1400 jaar geleden heeft gezegd.
Publiekelijk distantiëren van het 8e front (gewapend verzet) is noodzakelijk voor velen in fase 1
Open ondersteuning voor gewapend verzet, terreuraanvallen, enz. is contraproductief en kan ertoe leiden dat u persoonlijk wordt opgesloten. U moet, zolang wij in het nadeel zijn, deze vorm van activiteiten altijd verafschuwen en veroordelen (publiekelijk dan).
Het achtste front van de verzetsbeweging
Militair personeel/paramilitair personeel/gewapende verzetsstrijders/militaire martelaren/Shock Troopers - ze hebben vele namen. Uiteraard moet iedereen 'officieel' gewelddadige acties veroordelen, hoewel de meerderheid (of ten minste een groot deel) ze onofficieel zal ondersteunen. Het negende front kan ook worden verdeeld in twee categorieën. De "Shock Trooper" en "saboteur" zullen een belangrijk onderdeel zijn, in het bijzonder in fase 1 van de voortdurende burgeroorlog. Terreuraanvallen en brandstichtingen zullen zeer effectief blijken te zijn. Het doel van de saboteur of Shock Trooper is niet om militair te domineren, maar om angst, chaos en schade te veroorzaken en de vijand te demoraliseren enz. Hij zal nooit in een positie zijn om een coup te plegen, omdat het uitvoeren van dit type operatie afhankelijk is van een perfecte timing, een groot netwerk van agenten en passende omstandigheden. Het is nog te vroeg in 2010 omdat we nog steeds niet de sympathie en de loyaliteit hebben van het vereiste aantal militaire officieren en andere strategisch personeel.
Alle fronten zijn uiterst belangrijk. U kunt een regime niet omver werpen zonder vertegenwoordiging op alle fronten, althans het zou veel moeilijker zijn. Als u de straatactivisten verwerpt, wat zou er dan gebeuren? De rivaliserende tegenhangers, marxistische lynch mobs, zullen geen enkele concurrentie hebben, ze zullen niet actief blijven en zullen in plaats daarvan onze andere fronten lastig beginnen te vallen - politici, journalisten, ngo-leiders, online activisten. Dit is de reden waarom we geen enkel front kunnen negeren, omdat we een deel uitmaken van een politieke strijd. Alle fronten dienen hun doel.
Om de strijd te winnen kunt u geen een van deze fronten verwerpen, maar in plaats daarvan moet u zo werken zodat ze ideologisch worden gesynchroniseerd met één doel (de West-Europese regimes vervangen). Dit is hoe de linksen het doen en dit is hoe wij het moeten doen. Het is niet erg ingewikkeld. Het kost alleen wat tijd om te wennen aan het idee als u iemand bent die al tientallen jaren is geïndoctrineerd in het multiculturele systeem.
Onevenwichtigheden op de fronten
De negen verschillende fronten moeten werken als één entiteit. Indien er een onbalans is op één front zal het de anderen beïnvloeden.
Ter illustratie: Front 7 - Straatactivisten
De meeste 'normale middenklassers' die zich verzetten tegen de voortdurende islamisering van onze landen zijn bang om op straat te demonstreren als gevolg van angst voor de marxistische en islamitische lynch mobs. De multiculturele overheid en de journalisten zijn de reden waarom deze marxistische/islamitische lynch mobs op onze straten mogen rondzwerven. Het is belangrijk om te begrijpen dat deze meutes fungeren als een verlengde arm van de multiculturele overheid met als doel politieke dissidenten het zwijgen op te leggen (cultureel conservatieven).
Als de mensen een sterk alternatief hadden voor deze lynch mobs dan zouden deze organisaties hun handen vol hebben en zouden niet de capaciteit hebben om de andere fronten lastig te vallen. Als gevolg daarvan zou de massa (normale middenklassers) geen angst meer hebben en ze zouden deelnemen en demonstreren of meedoen op andere gebieden. Als zodanig bestaat een groot deel van de zwijgende meerderheid uit mensen die leven in angst, terughoudend om iets te zeggen omdat ze weten dat protesteren op straat hen zeker slaag en intimidatie zou opleveren, en ze de volgende dag met hun gezicht in alle kranten staan afgebeeld en zijn bestempeld als nazi's.
We kunnen het cultureel marxisme/multiculturalisme niet verslaan met slechts één front. We hebben alle 8 fronten nodig, ideologisch gesynchroniseerd, straatactivisten inclusief, en we moeten daar precies aan werken.
Als we in een opkomende cultureel conservatieve organisatie een paar racisten zien, moeten we, in plaats van bijdragen aan het vernietigen/verwerpen van die organisatie, het onze plicht maken om ons bij hen te voegen en hen te helpen, hen zo te stroomlijnen dat [de organisatie] meer is gesynchroniseerd met onze standpunten. We moeten onmiddellijk stoppen met het vuile werk van de multiculturalisten doen. Het is net ideologische zelfmoord om deze organisaties te verwerpen (als u een cultureel conservatieve bent).
Als onze criminele verraderlijke elites vrede wilden met hun bevolking zouden ze ten minste 50% van de posities van front x, x en x aanbieden en reserveren voor alleen de cultureel conservatieven. Maar daarvoor is het nu al te laat. Deze criminelen hebben al toestemming gegeven om meer dan 25 miljoen moslims te verwelkomen binnen de poorten van Europa. Alle verraders van categorieën A en B zullen uiteindelijk worden geëxecuteerd voor hun daden. Het zal ons 70 jaar kosten, maar we zullen slagen.
Front 5 - Ideologisch gedreven ondernemers - praten met Europese investeerders voor de financiering van de verschillende fronten in fase 1, 2010-2030.
Er moet inzet worden geleverd om grote beleggers te overtuigen, werven en te consolideren/betrekken en onofficiële netwerken te vormen, met het doel om genoeg aandelen te kopen om invloed te krijgen in de strategische mediabedrijven. Het primaire doel is om in elk land ten minste één grote krant met nationale distributie te beheersen. Zodra het netwerk de controle krijgt over de raad van bestuur zullen alle topmanagers en middelmanagers worden vervangen door cultureel conservatieve gelijkgestemden. Er moet ten minste één groot mediabedrijf zijn dat de moed heeft om te werken buiten de grenzen van de politieke correctheid en dat dapper genoeg is om mensen de waarheid te vertellen over multiculturalisme, de voortdurende islamisering en de mensen die daar verantwoordelijk voor zijn.
We hebben slechts één enkel individu nodig in elk land, bij voorkeur een zakelijk persoon met contacten in de cultureel conservatieve beweging. Hij zal een netwerk/organisatie samenstellen/opzetten met als enige doel om de juiste mensen bij elkaar te krijgen. Een klein team van 1-5 personen zal dan elk persoon in dat land bellen die bijvoorbeeld meer dan 100 miljoen euro heeft, en ze ons doel/concept uitleggen en aanprijzen. Vergeet niet dat we maar minimaal één of twee grote investeerders hoeven te hebben. Dit zou mogelijk moeten zijn, aangezien ongeveer 35-50% van de kapitalisten cultureel conservatief is en kritisch ten aanzien van multiculturalisme en de lopende islamisering. Naar schatting is 5-10% van deze individuen ideologisch zelfverzekerd genoeg om in ieder geval anoniem bij te dragen, ca. 1-2% is ideologisch zelfverzekerd genoeg om op een officiële manier bij te dragen. We hebben slechts één of twee mensen nodig die bereid zijn om dit proces te starten en te garanderen dat de bal blijft rollen.
Aangezien mensen afhankelijk zijn van een inkomen, moet er voorafgaand aan dit proces een fonds worden opgericht met als enig doel een bijdrage te leveren met een 'startkapitaal' voor dit soort 'ideologisch gedreven ondernemers'.
Als u een onderdeel wilt zijn van de Europese verzetsbeweging, moet u als een directe of indirecte politieke activist deelnemen aan een van de 8 cultureel conservatieve politieke fronten. Zolang u een aantal van onze politieke standpunten deelt en direct of indirect werkt om de mensen om u heen te beïnvloeden, bent u per definitie een politieke activist. De meeste mensen zijn politieke activisten zonder het te weten. De 7 'geaccepteerde' politieke fronten zijn de fronten die opereren binnen de grenzen van de wet. Ze bestaan uit in de eerste plaats werken als een cultureel conservatieve professor/doctor/docent aan een universiteit, dan werken als journalist/schrijver voor conservatieve mediabedrijven of via internet, dan werken voor een ngo (niet-gouvernementele organisatie), werken als politicus, werken met academische taken (analyse, literatuur etc.) door het schrijven van essays, door bloggen en het becommentariëren van nieuws en uiteindelijk betrokken zijn bij straatprotesten (EDL - Engelse Defensie Liga). Alle genoemde taken zijn de juridische en geaccepteerde aspecten van "politiek verzet" tegen de politieke correctheid/cultureel marxisme/islamisering etc. Dan hebben we nog het illegale 8e front - elke betrokkenheid bij de militaire (of gewapende) strijd.
Als u denkt dat het op een of andere manier bijstaan van de PCCTS, Knights Templar enige militaire of gewelddadige acties vereist, dan heeft u het mis. Werken voor de verzetsbewegingen betekent in het algemeen vrijwel altijd dat u deelneemt aan legaal verzet en dit zal en moet op geen enkele wijze in verband worden gebracht met een gewapende verzetsbeweging. Momenteel heeft 99,9% van de personen die betrokken zijn bij de Europese verzetsbewegingen nog nooit iets illegaals gedaan en zullen en moeten ze blijven opereren binnen de wet. De meeste mensen zijn zich niet eens bewust van het feit dat ze indirect werken voor de Europese verzetsbewegingen wanneer ze werken tegen het cultureel marxistische/multiculturele regime.
Gezien het feit dat er momenteel minder dan 100 individuele Justiciar Knights zijn, verspreid over heel Europa, verzoeken wij onze Europese broeders en zusters om te helpen. Namens PCCTS, Knights Templar vragen we dat alle civiele sympathisanten ons hun hulp verlenen bij het bereiken van de volgende doelstellingen. Een primaire taak zou moeten zijn om de waarheid te verspreiden (zoals beschreven in het compendium 2083 - Een Europese Onafhankelijkheidsverklaring), die een indirecte uitnodiging omvat om samen met ons bij het gewapend verzet te komen. Het is absoluut noodzakelijk dat mensen zsm met de waarheid worden geconfronteerd voordat Europa verder mag worden geconsumeerd door de islam en zijn hulpjes. Het zal aan elke Europeaan zijn of hij of zij besluit om gehoor te geven aan onze roeping of dat hij/zij zou willen wachten tot een later tijdstip. Houd in gedachten dat slechts een kleine fractie van het verzetswerk (in fase 1) militaire doelen betreft (minder dan 1%). Meer dan 99% van het aan het verzet gerelateerde werk draait om de 7 andere niet-gewelddadige fronten (alles van anti-sharia blogs, het schrijven van essays en werken voor patriottische politieke partijen of ngo's). Een zeer belangrijk aspect van deze niet-militaire inspanning zal indirect wervingswerk voor de gewapende Europese verzetsbeweging omvatten. Ons doel is om alle goede krachten in Europa te consolideren. Wij groeien elke dag, maar we moeten nog meer doen om het huidige politieke momentum te vergroten.
Een verzoek aan alle Europese patriotten
Wij verzoeken alle Europese patriotten om zich actief te richten op alle leden van patriottisch gezinde Facebookgroepen (en netwerken buiten FB) en hen uit te nodigen als vrienden, dan dit compendium aan alle leden van deze verwante groepen te sturen. Het toevoegen van 5000 vrienden zal u met één account 200 dagen kosten, met een slagingskans van 50% (50% van de mensen die u uitnodigt zullen accepteren).
Van patriottische groepen op Facebook zijn er in totaal meer dan 2 miljoen dus het is een hele klus om het compendium naar al deze mensen te verspreiden. Het is echter de meest efficiënte manier om eraan bij te dragen de kennis te verspreiden en mensen uit te nodigen of aan hun plicht te herinneren om zich aan te sluiten bij een van de verschillende Europese verzetsbewegingen.
Het is een taak met hoge prioriteit om [het compendium] te verspreiden onder al het militaire- en politiepersoneel in de West-Europese landen. Net als de distributie van het compendium aan alle parlementariërs, journalisten en culturele leiders van zowel links als rechts. Dit zal waarschijnlijk de belangrijkste taak zijn. Voor of nadat het compendium is vertaald moet u onderzoek doen naar de e-mailadressen van zoveel mogelijk militairen en politiemensen in uw land, en moet u ze een elektronische versie van dit compendium sturen. De waarheid verspreiden onder alle militairen en politieagenten kan de belangrijkste taak van allemaal blijken te zijn. Een meerderheid van hen heeft al sympathie voor onze zaak (hoewel niet voor al onze methoden), maar het is van cruciaal belang dat zij zich bewust worden van de huidige status van het verzet voor toekomstige consolidatie en samenwerking.
Om e-mailadressen van militairen te krijgen moet onderzoek gedaan worden naar gerelateerde groepen op Facebook, en moet iedereen worden uitgenodigd waarvan u vermoedt dat ze bij de politie of het leger zitten. Sluit u aan bij organisaties voor leger en politie en zoek een methode om toegang te krijgen tot databases van e-mailadressen van militairen/politieagenten.
Essentiële administratieve doelstellingen - nadere uitleg
Het creëren van een Europese database - het in kaart brengen van verraders van categorie A en B
Het moet een taak met hoge prioriteit zijn om via samenwerking op Facebook lijsten te maken van individuele cultureel marxistische/multiculturele verraders van categorie A en B.
Maak nationale/pan-Europese Facebookgroepen (misschien aangesloten bij een site die niet is aangesloten bij Facebook (en gehost in Antigua of een ander belasting/legaal paradijs) met de bedoeling een database te creëren van alle bekende cultureel marxistische verraders van categorie A en B.
Het is van essentieel belang dat u deze groep verbergt door de groep zo 'onschuldig ogend' te maken als mogelijk en de groep(en) mag/mogen hun ware bedoeling niet onthullen, want dit zal de richtlijnen van Facebook schenden. Een voorbeeld is het gebruik van een bekend legaal en geaccepteerd model en het misschien zelfs nog iets meer onschuldig uitziend te maken - zoals de Facebookgroep AIM:
AIM - Americans for the Impeachment of Marxists [Amerikanen voor de aanklacht tegen marxisten] (in ons geval: de Europeanen voor de aanklacht tegen marxisten)
Beschrijving (kopieer deze, maar wijzig de tekst om die Europese aspecten te laten bevatten, bijvoorbeeld het in kaart brengen van alle personen die voor de EU zijn (ALLE politici die pro-EU zijn, zijn cultureel marxist en/of multiculturalist):
Missie - Om alle marxistische sympathisanten in de Amerikaanse regering te identificeren en te pleiten voor hun onmiddellijke afzetting.
Help ons om voor het einde van 2010 1.000.000 Amerikanen te vinden die AIM steunen! Als u AIM steunt, beveel deze pagina dan aan aan AL uw vrienden, familie en gelijkgezinden!
Hoe kunt u vrienden uitnodigen:
1 - Sluit u aan bij deze groep.
2 - Klik op de knop "Mensen uitnodigen" in het rechtermenu.
3 - Selecteer al uw vrienden. (U moet ze aanvinken)
4 - Klik op de knop "Uitnodiging verzenden" en u bent klaar!
God Bless America!
Wij roepen op tot de afzetting van ALLE Senatoren en Afgevaardigden die hebben gestemd voor, of van plan zijn om te stemmen voor, de uitbreiding van overheidscontrole. Republikeins/Democratisch/Zelfstandig... het maakt niet uit. Wij bepalen hun schuld of onschuld op basis van hun stemgedrag.
Daarnaast vragen we om de afzetting van president Barack Obama, voor het daadwerkelijk zeggen dat hij een marxist is, en ook omdat hij geen bewijs van Amerikaans burgerschap kon leveren.
Wij roepen alle Conservatieve leden van het Huis van Afgevaardigden op om alle linkse stemgerechtigde leden aan te klagen wegens het feit dat ze stemmen in overeenstemming met de marxistische overtuigingen om de overheidscontrole uit te breiden naar elk aspect van ons leven. Omdat het onwaarschijnlijk is dat het Congres zichzelf zal aanklagen, is het ons enige doel om deze linksen socialisten/marxisten als zodanig genoemd te laten worden, zodat hun kiesdistrict hen kan zien voor wat ze werkelijk zijn en hen in de toekomst niet zal herkiezen. De last van de eventuele schade aan deze natie moet uitsluitend op hun schouders worden gelegd en die zullen zij voor het leven moeten dragen. Deze mannen en vrouwen zijn een schande voor hun functie, en moeten daarom worden als zodanig genoemd worden en worden verwijderd. We weten dat het ouderwets klinkt, maar mensen... we kunnen het ons niet langer veroorloven om soepel te zijn in de beschrijving van degenen die Amerika schaden. Noem het beestje maar bij zijn naam.
Tot nu toe heeft AIM de volgende Senatoren geïdentificeerd: (NOGMAALS... We bepalen associatie met marxistische overtuigingen NIET volgens affiliatie met een partij, alleen stemgedrag. Bovendien is deze lijst onvolledig en wordt nog langer. Als u iemand weet waarvan u gelooft dat die erop zou moeten staan, laat het ons weten. Momenteel zijn wij op zoek naar meer Republikeinen die het etiketje 'marxist' verdienen)
ALABAMA:
Rep. Bud Cramer (D)
Rep. Artur Davis (D)
Rep. Bobby Bright (D)
ALASKA:
Sen. Lisa Murkowski (R)
Rep. Mark Begich (D)
Etc.
Wij roepen op tot de onmiddellijke afzetting van alle vertegenwoordigers van de overheid die stemmen voor de cultureel marxistische/multiculturele/islamiserende denkwijzen over de uitbreiding van de overheid, belastingverhoging, en vernietiging van de burgerlijke vrijheden. Zij zijn schuldig aan verraad en moeten als verraders worden berecht.
Battlefield Wikipedia (zie "3.60 Europese verzetsstrijders en het belang van een aantrekkelijk imago en ideologie - efficiënte marketingtechnieken")
Als u een Europese patriot bent en u zit nog niet op Facebook, moet u u echt aanpassen en meedoen. Ga vandaag nog bij Facebook en begin te netwerken met collega-patriotten in alle Europese landen.
Online sociale netwerksites zijn in de komende decennia van essentieel belang voor consolidatie/wervingsdoeleinden. Onze strijd is niet lokaal, deze is pan-Europees en is gaande in alle landen waar Europeanen wonen (inter-Europees). Onze strijd moet natuurlijk op lokaal gemeenschapsniveau blijven, maar het moet worden gekoppeld aan de bredere strijd. Wat er in Frankrijk gebeurt op de verschillende fronten zal het Verenigd Koninkrijk ten goede kunnen beïnvloeden en ten kwade. Zo moet een briljante Britse retorisch analist bijvoorbeeld in staat zijn om intellectuelen in alle landen op een eenvoudige manier te helpen en coachen via Facebookgroepen.
Wanneer u een persoon uitnodigt tot uw Facebooknetwerk krijgt u toegang tot hun e-mailadres. Vervolgens verzamelt u de e-mailadressen als u meer en meer contacten krijgt. Wanneer u uw gestelde doel heeft gehaald (bijvoorbeeld 5000 verzamelde e-mailadressen), dan kunt u de elektronische versie van het compendium (als PDF-bijlage) sturen met de inleidende boodschap. Afhankelijk van de kwaliteit van uw adressenlijst zullen velen die het compendium ontvangen ervoor kiezen om het te lezen en kunnen worden geïnspireerd om zich aan te sluiten bij een van de 8 fronten van de Europese politieke weerstand. Natuurlijk zult u hooguit 20-40% van de e-mailadressen van de doelgroepen kunnen krijgen. Maar dring aan en vraag toch dat zij het ook verspreiden naar hun netwerken, onder hun collega's, familie en vrienden, zodat iedereen een elektronische versie ontvangt. Ik denk eerlijk gezegd dat het verspreiden van dit compendium, naar zo veel Europese patriotten (en potentiële patriotten) als menselijkerwijs mogelijk, misschien wel de meest lonende administratieve verzetstaak is waaraan iedereen kan bijdragen. Al deze mensen zullen worden gepresenteerd met de vele aspecten van de 'onbekende' waarheden en zij zullen worden geïnspireerd om op een of andere manier bij het verzet te gaan!
Verspreid dit compendium alstublieft naar alle individuen in de volgende groepen (en vergelijkbare patriottische groepen - via hun e-mail:
Grote patriottische Facebookgroepen - pan-Europese groepen:
Gebruik uw fantasie; er zijn honderden patriottische Facebookgroepen, van gematigde tot meer extreme, en deze worden bezocht door maximaal 10 miljoen Europese patriotten. Bereik ze allemaal! Wij hebben de waarheid aan onze kant, en de waarheid moet aan het licht komen.
Wees niet lui en denk niet dat het genoeg zal zijn alleen een link naar het compendium te plaatsen in de groepen. U moet veel grondiger zijn, en dat zal misschien honderden, misschien wel duizenden geïnvesteerde uren kosten; nodig elk lid van de groep uit om het e-mailadres van die persoon te krijgen. Ik heb hier tijdens meer dan 6 maanden duizenden uren aan besteed (vanaf 2 Facebookaccounts) en ik ben er, in mijn eentje, in geslaagd om op deze manier het compendium naar meer dan 8000 toegewijde nationalisten te verspreiden. Als slechts 100 van deze 8000 gehoor geven aan de oproep zullen we in staat zijn om het compendium naar 800.000 nationalisten te sturen! Alstublieft, denk NIET dat anderen dit werk wel voor u zullen doen. Niemand anders wil het blijkbaar doen. Als u niet bereid bent om dit te doen, hebben we verloren. Alstublieft, uit liefde voor alles wat de moeite van het redden waard is, ga er NIET vanuit dat anderen dit wel zullen doen, omdat ze dat niet zullen doen! Het lot van Europa ligt op uw schouders. Dit is de enige juiste en productieve houding.
Nationale (regionale) groepen:
Groepen voor elk land of regionale groepen, bijvoorbeeld:
- Jeunesse identitaire Europeenne
- Nei til mer Islamisering av Norge (21K leden)
(Vertaling: Nee tegen meer islamisering van Noorwegen)
Er zijn enkele honderden groepen vol patriotten die moeten worden aangesproken!
Het potentieel is ENORM en onze achterban (de Europeanen wier ogen zijn geopend) groeit elke dag!
Draagt u alstublieft uw steentje bij door ons te helpen om deze 70 jaar durende oorlog te winnen, door vandaag nog betrokken te raken bij deze essentiële taak. Ik weet dat het verleidelijk is om apathisch te blijven en 'de anderen' dit werk voor u te laten doen. Helaas, er zijn geen anderen, wij zijn de enigen. Als u ervoor kiest om deze taak te negeren, zal niemand anders dit werk voor u doen.
De enige personen die de administratieve taken gespaard moeten worden zijn de dappere helden die vechten op het slagveld. Het is niet aan te bevelen dat zij bijdragen aan administratieve taken voorafgaand aan de operaties, omdat het de kans zal vergroten dat ze op een zwarte lijst terecht komen.
Als u het niet eens bent met alle punten in het compendium, kunt u ze gewoon veranderen naar uw eigen inzicht. Het belangrijkste hier is:
- Stoppen met de lopende indirecte genocide van alles wat Europees is
- Stoppen met de Europese ideologie van haat die bekend staat als het multiculturalisme
- De islam voor de derde keer uit Europa verdrijven
Dit kan alleen worden bereikt door de politieke en militaire controle te grijpen. Zolang u het eens bent met deze drie punten is er absoluut geen reden waarom u zou moeten weigeren om bij te dragen (als gevolg van secundaire meningsverschillen). Het is uw eigen keuze of u uw eigen ego op de eerste plaats zet, of de Europese waarden, maar weigeren om deel te nemen door deze oproep te negeren zal alleen bijdragen aan onze collectieve ondergang.
Niet-Europese Facebookgroepen
National Security Guards (NSG), India (11.500 leden, Indische nationalisten)
Wij zullen in de komende decennia (vanaf 2010 en verder) leiders/initiatiefnemers/beheerders nodig hebben die het internet/Facebook en andere online netwerken zullen gebruiken om gewapend verzet tegen de cultureel marxistische hegemonie te prediken en propageren. De enige manier om de deportaties van moslims uit Europa en de werkelijke zelfbeschikking van onze mensen te garanderen is door politieke en militaire macht te grijpen in uw West-Europese land. Dit moet worden gedaan met behulp van benaderingen die niet strijdig zijn met de wetten met betrekking tot haatspraak. Er is veel dat u WEL kunt zeggen zonder wetten te overtreden. Zolang u geen gebruik maakt van geweld tegen bepaalde personen of bepaalde groepen (politieke partijen, enz.) zult u de wet niet overtreden en kunt u dus alle Europeanen oproepen om bij onze pan-Europese of nationale verzetsbeweging te gaan. Gebruik het intellectuele materiaal en de rechtvaardiging in dit compendium (aanklachten 1-8) om bijvoorbeeld gewapend verzet ten opzichte van de marxistisch-islamitische alliantie te rechtvaardigen. Maak een Facebookgroep of fanpagina en start met propaganda richting patriottische Facebookgroepen, of vraag uw Facebookcontacten om die aan hun vrienden te laten zien enz. U kunt online presentaties regelen namens uw eigen groep of een gastspreker van andere groepen en forums uitnodigen. Dit hoeft niet beperkt te blijven tot het internet. U kunt een bezoek brengen aan kampen, concerten, festivals of congressen en uw presentaties houden voor gelijkgestemde individuen of sympathisanten van onze zaak. Wees slim, vindingrijk en creatief.
Dit is hoe islamitische organisaties onder hun moslimbroeders in Europa steun werven voor hun zaak (wereldwijd kalifaat). En dit is hoe wij steun voor onze zaak zullen krijgen. Zij hebben hun moskeeën en soortgelijke kringen. Wij zullen gebruik maken van onze eigen forums. Het is waarschijnlijk de meest efficiënte manier van sympathisanten bekeren tot werkelijke soldaten, en dit MOET in de komende decennia een geprioriteerde taak worden. De essentie van deze inspanningen is alle afkeer te kanaliseren en structureren in de richting van onze elites, in constructieve actie naar BOVEN (tegen de verraders van categorie A en B), NIET naar beneden of zijwaarts tegen de moslims of de Antifa.
Vervolging voorkomen tijdens het doen van administratief verzetswerk - leer de definitie van censuurwetgeving [1]
Haatspraak omvat uitspraken die een persoon of een groep mensen kleineert op basis van hun sociale of etnische groep, zoals ras, geslacht, leeftijd, etniciteit, nationaliteit, religie (de islam is geen religie, het is een politieke ideologie), seksuele geaardheid, genderidentiteit, handicap, taalvaardigheid, sociale klasse, beroep, uiterlijk (lengte, gewicht, huidskleur, etc.), mentale capaciteit, en alle andere onderscheidende dingen die door sommigen als zo'n factor worden beschouwd. De term omvat zowel geschreven als mondelinge communicatie en sommige vormen van gedrag in een publieke sfeer.
In veel landen is opzettelijk gebruik van haatspraak een misdrijf, verboden onder de wetgeving aanzetten tot haat. Maar kritiek op politieke ideologieën is geen haatspraak. Zolang u vage retoriek gebruikt is er geen manier waarop de wetgeving tegen haatspraak tegen ons kan worden gebruikt. Bijvoorbeeld kunt u, in plaats van het woord "doden" of "executeren" te gebruiken, het woord "straffen" gebruiken wanneer u verwijst naar de manier waarop de zogeheten verraders van categorie A en B zullen worden of moeten worden aangepakt. Dit is iets dat moslims gebruiken wanneer zij "jihad tegen de ongelovigen" prediken. Hun termen zijn vaag, zodat het onmogelijk is om hen te vervolgen.
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Hate_speech
Veel kinderen hebben is zinloos, zelfs contraproductief, als u hen de waarheid niet leert en als ze worden geïndoctrineerd door cultureel marxistische/multiculturele propaganda. U bent haast een god in het leven van uw kinderen en heeft onbeperkte invloed tot ze 14 jaar zijn, dus gebruik deze tijd verstandig om ervoor te zorgen dat ze uw wereldbeeld aannemen.
Het is essentieel dat u ze leert over de ideologieën van haat die bekend staan als multiculturalisme en de islam, en dat u ze leert over de verraders van categorie A en B en ten minste de basis van onze patriottische strijd.
Hoewel West-Europese regimes doorgaans niet op conventionele wijze mogen martelen, maken ze actief gebruik van indirecte foltering als een methode om rechtse politieke dissidenten te kwellen. Zij doen dit door ons, de nationalisten en Kruisvaarders, samen te plaatsen met jihadisten en daarmee indirect de moslims te gebruiken als een instrument voor marteling van en/of moord op onze broeders. Doordat ze geen segregatie toepassen van christenen en moslims in de West-Europese gevangenissen, en gezien het feit dat ze willens en wetens Kruisvaarders en jihadisten in dezelfde 'kooi' zetten, zijn ze volledig verantwoordelijk voor de wreedheden begaan door moslims tegen enige en alle Europese conservatieven/verzetsstrijders/Kruisvaarders in de gevangenis. Veel van onze Europese broeders in de gevangenissystemen worden vaak lastig gevallen, geslagen en gedwongen zich te bekeren tot de islam of anders de gevolgen te lijden.
Dit scenario kan worden vergeleken met die van de vroege Tempeliers tijdens de Kruistochten. In sommige gevallen werden Tempeliers gevangen genomen door islamitische troepen en gedwongen om God te verwerpen (zelfs op het Kruis te spugen in veel gevallen) en tot de islam te bekeren. Dit is de reden waarom onze voorouders verschillende tegenmaatregelen en simulaties ontwikkelden om hun soldaten te coachen in hoe ze de dood konden voorkomen door de vijand te misleiden. Het is acceptabel om God te verwerpen en zelfs te spugen op het Kruis, zolang uw hart zuiver is. Het is toegestaan om te doen alsof u wilt bekeren tot de islam, zolang u het doet om moord of foltering te voorkomen en zo lang als u later spijt heeft. Oorlog is bedrog, immers. De militaire training van de Tempeliers, bijna 1000 jaar geleden, omvatte een aantal van deze simulaties. Achteraf gezien leidden deze praktijken tot beschuldiging van ketterij door de katholieke kerk tegen de Tempeliers, hoewel het later bewezen werd dat dit kwam door corrupte leiders van de Kerk in samenzwering met de Franse koning.
West-Europese gevangenissystemen en de islam
Deze praktijken van consolidatie en goede coaching moeten nu nieuw leven ingeblazen worden omdat we aan het begin staan van de huidige Europese burgeroorlog, en de derde grote Kruistocht. De conservatieve/nationalistische machten van Europa zullen de massa moslims niet kunnen deporteren, ten minste niet voor enkele tientallen jaren, dus moeten we nog vele jaren onder de islam lijden. Ondertussen is het essentieel dat wij alles doen wat in onze macht ligt om onze broeders en zuster te verenigen en coachen in de huidige moeilijke tijden, in het bijzonder door de gevangenissystemen aan te pakken. Omdat nu in West-Europa, vanaf 2010, de islam de overhand heeft in een toenemend aantal Europese gevangenissen, en ze vele van onze broeders gedwongen aan het bekeren zijn, net als ze 1000 jaar geleden hebben gedaan. De criminele multiculturele regimes weigeren moslims en christenen te scheiden (zelfs Kruisvaarders en jihadisten), dus dientengevolge lijden veel van onze broeders op dit moment onder onderdrukking en slavernij in de gevangenis.
Consolidatie is overleven, apathie betekent de dood
De naïve marxistisch-humanistische burgerlijke principes zijn waardeloos in West-Europese gevangenissen, waar de principes van het recht van de sterkste heersen is in vele, zo niet alle aspecten van het systeem. Een Justiciar Knight zal dus merken dat hij in omstandigheden beland waarin hij in staat zal zijn om veel gelijkgestemden te bevrienden die dezelfde politieke opvattingen hebben. Toch moet hij zich goed bewust zijn van de groeiende islamitische criminele netwerken en bepaalde reeds omgekochte Europese verraders die gemene zaak maken met de moslims.
Het is onze verantwoordelijkheid, die van de opgesloten Justiciar Knights, om te proberen de Europese anti-jihadistische krachten te consolideren in onze West-Europese gevangenissystemen, zodat niet-moslims (vooral Europese christenen, maar ook christelijke agnosten en atheïstische cultureel christenen) zich in een positie bevinden waarin ze binnen de muren van onze gevangenissen de dhimmitude (intimidatie/slavernij) kunnen weerstaan.
Europese patriotten moeten maatregelen nemen om een Kruisvaardersbeweging te creëren binnen onze gevangenissystemen, met de bedoeling bescherming te bieden aan alle personen die betrokken zijn bij de beweging. Het zou het meest gunstige zijn als die beweging politiek is (nationalistisch) en niet op basis van etnocentrisme, en lidmaatschap kan aanbieden aan alle niet-moslims. Realistisch is het echter naïef om te veronderstellen dat er een gevangenisbeweging van dit kaliber zou vormen langs iets andere lijnen dan etnocentrische lijnen. Het is aan iedere opgesloten Justiciar Knight om het initiatief te nemen om de gevangenisbewegingen te vormen. Justiciar Knights zijn vaak vindingrijk en idealistisch genoeg om dergelijke ondernemingen mogelijk te maken, en in het licht van hun prestaties stralen ze een hoge geloofwaardigheid uit en zullen vaak aan de top komen te staan van de officieuze gevangenishiërarchie. Het is echter niet realistisch om Europese gevangenisbewegingen te vormen op basis van de principes van de PCCTS, Knights Templar omdat de 'wetten van de jungle' en zuiver cynische natuurwetten vaak de overhand krijgen in de gevangenis.
Elke Justiciar Knight in een van de West-Europese gevangenissystemen die wil proberen om gevangenisbewegingen te vormen, is beperkt tot zijn omgeving en wordt gedwongen om hieraan te voldoen. De Justiciar Knight zal snel worden bestempeld als een 'debiele prediker' als hij probeert om de erecodes van de onbaatzuchtige perfecte ridder door de strot te duwen bij geharde en vaak egocentrische criminelen, wat zijn inspanningen weer zou kunnen ondermijnen. Hij moet dus realistisch zijn en aanpassen aan zijn omgeving en klare taal spreken die goed te begrijpen is.
Gevangenisnetwerken worden vaak gevormd op basis van het streven naar de controle over specifieke handeltjes binnen de muren van de gevangenis, bijvoorbeeld de drugshandel, de toegang tot mobiele telefoons en andere goederen enz. Het is niet per se wenselijk of een slimme zet om te proberen de gevestigde niet-islamitische hiërarchieën in de gevangenis te ondermijnen. In het gunstigste geval zal het netwerk dat we zullen proberen op te zetten puur zijn gebaseerd op politieke, culturele en religieuze consolidatie.
De komende tientallen jaren moet er extra prioriteit gegeven worden aan de acties om patriottische verzetsstrijders in West-Europese gevangenissen te consolideren en te werven. Gevangenissen worden beschouwd als een ideale arena om te werven voor politieke doeleinden. Patriottische gelijkgezinde individuen moeten maatregelen nemen om te helpen met werven voor de Europese Verzetsbeweging. Een van onze belangrijkste doelstellingen zou moeten zijn om de West-Europese gevangenissystemen te veranderen in 'trainingskampen' waar we veel van onze manschappen uit halen.
De strategieën moeten omvatten:
Het creëren van een Europees/christelijk gevangenisnetwerk, rivaliserend met en gelijkwaardig aan de islamitische netwerken
Indien nodig het intimideren en bedreigen van gevangenispersoneel en andere gevangenen die proberen om onze inspanningen te ondermijnen
Gevangenisbezoeken gebruiken om te communiceren met volgelingen en bondgenoten in de buitenwereld. Bezoekers kunnen ook worden gebruikt om berichten door te sturen die moeten worden gepubliceerd en online gepost (op Facebook, Twitter en forums en sites)
Alternatieve zondaggebeden houden om andere gevangenen weg te trekken uit de officiële gevangenisdiensten
Produceren en distribueren van ideologische literatuur binnen de gevangenisbevolking, en voor distributie daarbuiten, met de bedoeling onze broeders te overtuigen om met onze strijd mee te doen en onze landen terug te winnen door middel van militaire middelen
De verspreiding van literatuur geschreven door sympathieke figuren die zelf tijd hebben doorgebracht in de gevangenis. Dat zal meer aantrekkingskracht hebben dan de literatuur van academische 'leunstoelgeneraals'.
Europese Burgeroorlog, fase 2, 2030-2070
- Islam 15-60%, verschilt per land
- Consolidatie zet door, meer geavanceerde vormen van verzetsgroepen.
- Voorbereiding op pan-Europese staatsgrepen.
Overwegingen voor vorming van cellen/bewegingen [voor een staatsgreep]:
Verder uitbouwen en consolideren van ons draagvlak.
Verdergaan met guerrillaoorlog tegen de multiculturele alliantie door middel van een constante campagne van terreuraanvallen. Het doel is door te gaan met hen te demoraliseren. Het is een eenvoudige strategie van herhaalde speldenprikken en bloedingen die de MA zal beroven van hun wil om de strijd voort te zetten.
Door het uitvoeren van moedige acties zullen de Justiciar Knights de mensen laten zien dat de machthebbers kwetsbaar zijn. Dit zal bewondering en respect inspireren, niet alleen bij de gewone mensen, maar vaak ook in de gelederen van het leger en de politie. Er zijn tal van incidenten waarbij hoge officieren in het leger of politie walgden van de houding en het gedrag van de heersende elite, en zichzelf en hun troepen terugtrokken en de gevechten [met opstandelingen] uit de weg gingen, en in sommige gevallen verbonden ze zich zelfs met de revolutionaire regering. Dit is gebeurd in Spanje, in Rusland, in Mexico en in mindere mate evengoed in Midden-Amerika. Zulke blijken van moed in combinatie met rechtschapen gedrag kan dan guerrilla's winnen van onder de mensen die apathisch zijn of zelfs tegen [de acties van de revolutionairen]. Niet iedereen die in dienst is van de machthebbers geniet van zijn rol.
Tot het uiterste gaan om personen in de inlichtingendienst te werven voor potentiële rekrutering. Onze grootste kracht is dat we weten dat ongeveer 40-50% van alle mannen met ons sympathiseert en ongeveer 60-80% van alle mannen zich kan inleven in onze zaak. De aantallen liggen bij vrouwen op 10-20% en 40-50%.
Gebruik alle middelen die nodig zijn om werknemers in uw nationale inlichtingendienst in kaart te brengen. Identificeer kandidaten die kunnen worden overgehaald gebaseerd op de screening. De logische keuzes zijn vrijgezelle mannen van 30-60 die in de buurt leven van (of al eerder gewoond hebben in of in de buurt van) islamitische getto's. De slagingskans neemt toe als die persoon militaire dienst heeft gehad in een islamitisch land of straatpatrouilles heeft gelopen bij de politie. Een persoon die nauw contact met moslims heeft gehad in het verleden heeft meestal een negatieve kijk op de islam en is een mogelijke kandidaat.
Systeem van geheime cellen
Eenmans- en tweemanscellen spelen ook een belangrijke rol in fase 2. Het is misschien tijd om te experimenteren met grotere celstructuren (3-4 met een externe officier). Elke commandant van een geheime cel kent de mensen in zijn eigen cel, misschien ook wel de externe officier, en een noodplan (dat niet per se een persoon is) om contact op te nemen met hogere niveaus indien de externe officier of celcommandant wordt vastgezet.
Broeders in het nauw
Broeders die in gevaar zijn gebracht (op de zwarte lijst staan en onder toezicht van de nationale inlichtingendienst) zullen niet in staat zijn om contact op te nemen met een van de cellen. Zij kunnen echter wel voorbereidingen treffen om op eigen initiatief solomissies uit te voeren, ofwel mediastunts of militaire eenmansoperaties uit te voeren tegen een of ander doelwit. Niet-gewelddadige publiciteitsstunts kunnen in sommige gevallen net zo waardevol zijn als militaire operaties.
De reden voor de openlijke splitsing tussen onze politieke en geheime militaire activiteit is om te voorkomen dat we een vastgeroeste volledig geheime organisatie blijven. Door het splitsen kunnen we publieke kwesties openlijk aanpakken, terwijl de militaire acties geheim blijven en infiltratie bij de inlichtingendiensten onopgemerkt.
Maar een politieke organisatie die is verbonden aan een 'terroristische militaire vleugel' zal, ook als er geen directe banden zijn, leiden tot verschillende vormen van vervolging van de betrokkenen. Het zal er zeer waarschijnlijk op uitdraaien dat de leiders bezwijken onder druk, omgekocht worden en als gevolg daarvan concessies doen (iets dat de militaire vleugel afkeurt), zoals we zagen met de IRA. We hebben bij verschillende gelegenheden gezien dat na een succesvolle terroristische operatie alle bekende gelieerde personen zullen worden gearresteerd en op verschillende manieren 'lastiggevallen'.
Om dit te voorkomen mag de politieke vleugel GEEN ENKEL contact hebben met de militaire orde. De politieke organisatie moet volledig gescheiden zijn. Dit geldt ook voor de paramilitaire organisatie.
De openlijke organisatie moet alle daden die zijn begaan door de militaire orde veroordelen. Als ze dat niet doen, zullen ook zij worden beschouwd als terroristen.
Het enige echte potentiële gevaar is als de leiding van de 'legale' organisatie wordt opgepakt (of gewoon besluit te stoppen met het steunen van de zaak). Er moeten allerlei maatregelen worden genomen om de controle van de 'legale' organisatie te garanderen. De overheid zal waarschijnlijk proberen alle middelen te gebruiken die nodig zijn om de organisatie corrupt te maken, door middel van omkoperij, bedreigingen, enz. Als dit gebeurt moeten onze tegenmaatregelen worden uitgevoerd om controle te garanderen.
Het hele doel van de 'legale' organisatie is om te functioneren als een 'indirect' marketingbureau voor de geheime militaire orde. Een bedrieglijke aanpak is daarom van essentieel belang (het spreken met twee tongen).
Een van de grootste historische fouten van West-Europa was dat men na WO2 de marxisten niet wilde straffen/executeren. Marxisten die onderdoken tijdens WO2 kwamen na de oorlog weer boven water en gingen terug de West-Europese samenlevingen in. Het grootste deel van de lynchpartijen was gericht op de nationaalsocialisten, terwijl de marxisten voor het grootste deel met rust werden gelaten. Zoals we allemaal weten is die generatie van marxisten twee decennia later de kern geweest van de ontwikkeling en verspreiding van de cultureel marxistische leer in Europa, die later bekend zou worden onder de naam multiculturalisme. Als we in West-Europa na WO2, laten we zeggen, 100.000 marxistische intellectuelen hadden geëxecuteerd en elke vorm van marxistische leer verboden, dan hadden wij het ontstaan van de anti-Europese ideologie van haat die bekend staat als het multiculturalisme kunnen voorkomen. Het is absoluut noodzakelijk dat wij, de cultureel conservatieve patriotten van Europa, niet deze fout maken. We moeten in fase 1, 2 en 3 van de Europese burgeroorlog al onze inspanningen richten op het executeren van multiculturalisten waar we ze kunnen vinden. Dit zal ook een groot deel van de zogenaamde 'rechtse suïcidale humanisten' betreffen of personen die het beeld van 'één wereld' steunen, maar die niet noodzakelijkerwijs marxistische sympathisanten zijn (kapitalisten/industriëlen die grootschalige islamitische immigratie steunen). Patriottische milities moeten executielijsten maken en bijwerken met de namen van elke parlementariër, journalist, leider/bestuurslid van een ngo en universitaire docenten/hoogleraren etc. die multiculturele doctrines hebben gesteund en gepropageerd. Naarmate de oorlog tot een einde komt is het essentieel dat de patriottische organisaties en militaire ordes binnen een bepaalde termijn systematisch elke verrader van categorie A en B opsporen en lokaliseren, in een gecoördineerde inspanning (Operatie van 7 dagen van idealiter 100 premiejagers per 1000 verraders). Ongecoördineerde inspanningen van sporadische executies zullen alleen resulteren in een scenario waarbij veel van onze doelwitten de tijd krijgen om het land te ontvluchten. Dit is de reden waarom een aantal patriottische bewegingen moeten meewerken aan een goed gecoördineerde 'beslissende' campagne, zo snel mogelijk en vóór de burgeroorlog is beëindigd. Het is misschien verleidelijk om een spektakel te maken van het feestelijk 'lynchen' van specifieke doelwitten. Maar dit soort gedrag werkt averechts en is helemaal niet tactisch omdat het te veel aandacht trekt en andere cultureel marxistische verraders waarschuwt. We moeten ervoor zorgen dat we ons richten op het elimineren van alle cultureel marxisten voordat ze de kans krijgen om het land te ontvluchten of voordat ze van onze radar verdwijnen. Ook moeten alle personen die verraders van categorie A of B verbergen streng gestraft worden. Bepaalde verraders van categorie A en B kunnen worden opgesloten tijdens de operatie (als er voldoende capaciteit en mankracht is) met de intentie een officiële feestelijke lynchpartij te houden op een later tijdstip (om moraal op te peppen voor onze strijdkrachten enz.).
De reden waarom we het doen zoals hierboven beschreven is vanwege wat de geschiedenis ons heeft geleerd. Als we aarzelen om te handelen als gevolg van morele bezwaren of als we op een onhandige manier te werk gaan, zal een meerderheid van de verraders het land ontvluchten en onmiddellijk en actief beginnen om onze zaak te ondermijnen vanuit een ander land. Als ze daarin slagen, en ons pasgeboren regime instort, zullen ze terugkeren en de huidige gang van zaken hervatten als onze slavenmeesters. We kunnen er niet op vertrouwen dat de rechter hen streng genoeg zal straffen. De geschiedenis bewijst keer op keer dat een grote meerderheid van de naoorlogse regeringen het pad van verzoening kiest omdat ze gewoon niet in staat zijn om een 'moeilijke beslissing' te maken. Ze willen ook 'snel de nationale wonden genezen' en zullen aarzelen om massamoorden van verraders mogelijk te maken. Een ander probleem is dat de gerechtelijke procedures voor de verraders na de oorlog 1-3 jaar zullen kosten. Zo lang wachten zal nog steeds de dorst naar bloed en wraak niet lessen. Een vereist rationeel antwoord zal worden vervangen door emotionele verzoening. Een naoorlogse regering moet NOOIT worden vertrouwd in het straffen van verraders; dat doen ze onvoldoende. Het risico van een herhaling van het scenario na WO2 is gewoon te groot. Een andere factor is dat een meerderheid van de verraders van categorie A en B een uitgebreid wereldwijd netwerk heeft van politici, die zij zullen gebruiken om druk uit te oefenen op ons regime. Ze hebben gewoon te veel politieke macht zolang ze nog in leven zijn.
De grootste bedreiging voor een effectieve en grondige lynchcampagne is de verleiding om de deportatie van moslims te beginnen. Dit is de reden waarom de lynchbrigade alleen soldaten mag bevatten onder professionele leiding met hun gegeven 'onofficieel en geheim' mandaat.
Een illustratie van een aantal succesvolle en beslissende acties:
- Servische Vrijwilligersbrigade - SDG [1]
- Type: paramilitaire organisatie
- Grootte: meer dan 10 000
- Hoofdkwartier barakken: Belgrado
- Bijnaam: Arkan's Tijgers, De Tijgers
- Commandant: &142;eljko Ra&158;natović
- Onderbevelhebber: Kolonel Nebojsa Djordjevic Suca en Milorad Ulemek Legija.
De Servische vrijwilligersbrigade - SDG - was een vrijwillige paramilitaire eenheid opgericht en geleid door &142;eljko Ra&158;natović, alom bekend als Arkan, tijdens de Joegoslavische reconquista.
De Brigade is opgericht op 11 oktober 1990 door 20 vrijwilligers, leden van de voetbalclub FK Rode Ster Belgrado, Ultra "Delije Sever". Naar verluidt had de brigade op zijn hoogtepunt meer dan 10.000 strijders. Het hoofdkwartier en trainingskamp was in Erdut, Oost-Slavonië.
De Albanese moslims in Servië weigerden deportatie en bekering van de islam [tot het christendom] (en in plaats daarvan begonnen ze zelf gewapend verzet) en als zodanig werden ze doelwit voor vernietiging.
Bron:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Serb_Volunteer_Guard
Hoe kunt u uw bezittingen beschermen in tijden waarin de Vier Ruiters van de Apocalyps (pest, oorlog, hongersnood en dood) op tournee zijn?
Wat heeft het voor zin geld te verdienen als u het niet kunt houden?
Volgens sommige verhalen zouden mensen tijdens WO2 in Duitsland kruiwagens vol contant geld naar de supermarkt hebben gereden om brood en melk te kopen. De waarde van de Duitse munt kelderde tot zo laag dat mensen uw kruiwagen zouden stelen en het geld eruit zouden gooien.
Terwijl de werkelijkheid nou ook weer niet zó erg was moet u er niet al te veel op vertrouwen dat uw geld en contanten morgen nog evenveel waarde hebben als nu.
Tijdens de oorlog werden de prijzen vaak bepaald door de overheid. Geld was eigenlijk waardeloos, omdat mensen de door de overheid uitgegeven bonnen nodig hadden om levensmiddelen te mogen kopen en zij ontvingen deze alleen voor wat de overheid beschouwde als de basisbehoeften van mensen.
Beste investeringen tijdens fase 2 (2030-2070), het voorspellen van de toekomst
De veiligste plaats om geld te bewaren is waarschijnlijk ofwel in veelgevraagde dingen die u kunt gebruiken voor ruilhandel, in aandelen met rente (in tegenstelling tot die zonder dividend, puur speculatieve aandelen), of in goud of zelfs zilver.
Tijdens WO2 konden veel grote beleggers in de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Duitsland en Japan de monumentale keerpunten in de oorlog identificeren en voorspellen, zelfs toen individuele deskundigen en andere waarnemers dat niet konden. De Amerikaanse aandelenmarkt piekte rond de Slag bij Midway in eind mei 1943. De Britse aandelenmarkt had een dieptepunt vlak voor de Slag om Engeland in 1940, de Duitse markt bereikte zijn hoogtepunt toen Hitlers leger Rusland binnenviel in december 1941 (wat de eerste grote verliezen van de Duitse oorlogsmachine markeerde). De Japanse markt piekte in 1942, ondanks de strak gecontroleerde oorlogspropaganda die werd gepubliceerd door de media van het Rijk.
Maar wat zijn de lessen die hiervan te leren zijn? Voor het beschermen van rijkdom zijn aandelen een betere gok dan obligaties (onroerend goed kan in beslag worden genomen). Goud en sieraden kan een goed alternatief zijn, maar kan nog steeds als 'problematisch' eindigen, in het bijzonder bij het inwisselen op de korte termijn, omdat uw regering de goudprijs tijdelijk kan laten varen om overmatige investeringen in dit alternatief tegen te gaan.
Op lange termijn zijn equiteiten (aandelen - stukje eigendom van ondernemingen) een goed alternatief, zelfs in landen die een oorlog verliezen, want historisch gezien zijn zelfs zij erin geslaagd om de inflatie te verslaan. Houd in gedachten dat bepaalde ondernemingen, met name die bedrijven die aan de verliezende kant staan, altijd het risico lopen te worden weggevaagd of onteigend door de winnende kant. Sommigen zullen zeggen dat investeren in de index (een grote verscheidenheid van industrieën) natuurlijk de veiligste gok is, maar voorspellen welke industrie het goed zal doen in oorlogstijd is natuurlijk een stuk beter.
Een ander bericht uit de geschiedenis is dat zelfs in de 'gelukkige landen' (landen aan de winnende hand die geen last hebben van rampzalige aanvallen) men niet alles op één kaart moet spelen. Er zijn geen prachtige langetermijnaandelen die men kan behouden, en die zijn er ook nooit geweest, omdat geen enkel bedrijf ooit een duurzaam eeuwigdurend concurrentievoordeel heeft gehad. Er is vrijwel nooit alleen maar succes over meerdere decennia. Houd ook in gedachten dat oorlogen veel kansen zullen bieden en in de nasleep kunnen leiden tot versnelde technologische vooruitgang.
De groei van een bedrijf lijkt te bestaan uit een ontwikkelend bedrijf dat een voordeel krijgt in concurrentie, een gat in de markt uitbuit, en steeds succesvoller wordt. De koers van het aandeel stijgt, en al snel wordt het bedrijf ontdekt en daarna heeft het een stijgend aandeel. Als het bedrijf groeit en groter wordt, trekt het concurrentie aan en wordt onvermijdelijk minder creatief en concurrerend. Dan, als het ouder wordt, vertraagt de groei en uiteindelijk stagneert het of het bedrijf wordt achterhaald. Er is meestal veel minder innovatie in grote, volwassen bedrijven.
De Britse Oost-Indische Compagnie uit de 17e en 18e eeuw had een totaal monopolie in vier landen, bezat werelddominantie in alles, van koffie en wol tot opium, had zijn eigen leger en marine, en was eigenlijk gemachtigd door de Kroon om oorlog te voeren indien nodig. Maar de wereld veranderde, en zij niet, en hun 'massieve kern' is ingestort in het licht van technologische innovatie. De Compagnie werd opgeheven in 1873.
In 1917 publiceerde Forbes een lijst van de 100 grootste Amerikaanse bedrijven. In de komende 71 jaar zijn er de Grote Depressie, de Tweede Wereldoorlog, de inflatie van de jaren '70, en de spectaculaire naoorlogse hoogconjunctuur geweest. Toen Forbes deze oorspronkelijke lijst bekeek in 1987, bestonden 61 van de bedrijven om een of andere reden niet meer. Van de rest zaten er 21 nog steeds in het bedrijfsleven, maar niet meer in de top 100. Slechts 18 wel, en met uitzondering van General Electric en Kodak presteerden ze allemaal ondermaats.
Een andere studie toont een database van de operationele prestaties van de 6772 bedrijven in 40 sectoren in de naoorlogse periode. Er werd ontdekt dat geen enkele industrie veilig was. Dus speel niet alles op één kaart. Het oude gezegde "stop al uw eieren in een mand en kijk ernaar" is een mythe. De risico's van alles op één kaart spelen zijn astronomisch.
De geschiedenis van de goudprijs sinds de Tweede Wereldoorlog
Goud gebruiken als beleggingsmiddel wordt beschouwd als bescherming tegen economische problemen. Fysiek goud wordt gebruikt in productieprocessen en sieraden, en is voor beleggers een opslag voor rijkdom. De recente geschiedenis van de goudprijs is zeer instabiel.
In de Tweede Wereldoorlog (rond 1941) en tot 1971, heeft de VS prijs van goud vastgesteld op 35 dollar per ounce [Amerikaanse gewichtsmaat, niet onze ons van 100 gram maar ongeveer 28 gram]. President Nixon elimineerde de vaste goudprijs in 1971, waardoor de goudprijs mee begon te schommelen met de marktvraag.
Nadat de Verenigde Staten de goudstandaard verlaagde, steeg de goudprijs, verdrievoudigde die in waarde en bereikte $ 100 per ounce in mei 1973. De prijs varieerde tussen de 100 en 150 dollar tot het einde van 1977. Goud steeg tussen in 1978 en 1979 in prijs en piekte op 850 dollar per ounce op 21 jan 1980.
Goud daalde met 113 dollar op 22 jan 1980, en dat startte een lange neerwaartse trend in de prijs. De eerste daling was tot 315 dollar in maart 1982. Prijzen kwamen weer boven de 450 dollar aan het einde van 1982 en opnieuw in april tot en met juni 1987, maar de trend over de laatste twintig jaar was lagere prijzen. Tegen het einde van 2000 was goud ongeveer 250 dollar per ounce waard.
De goudprijs begon met een scherpe stijging in het begin van 2002. Het passeerde de 400 dollar in december 2003, de 500 dollar in december 2005 en 700 dollar in mei 2006. Het vorige record van 850 dollar werd doorgegeven op 2 januari 2008. Goud piekte op 1011 dollar op 17 maart 2008.
Van maart 2008 tot eind juli 2009 schommelde goud tussen 750 dollar en 1000 dollar per ounce.
Vaste goudprijs
Studies hebben aangetoond dat als een conflict lang loopt en zich ontwikkelt (burgeroorlog, enz.), en de massa's in goud investeren, dat deze ontwikkeling de nationale economieën doet verzwakken. Veel overheden zullen proberen om dit tegen te gaan door goud minder makkelijk inwisselbaar te maken (of de goudprijs te laten zakken), wat weer resulteert in een scenario waar veel ervoor kiezen om hun goud te verkopen om hun rijkdom in plaats daarvan te investeren in de markt (aandelen, obligaties, banken) en dus het economische herstel van het land mogelijk te maken. Welk beleid landen volgden na het dumpen van de goudprijs, en welke resultaten dat heeft, loopt sterk uiteen.
Elke grote munteenheid verliet de vaste goudprijs tijdens de Grote Depressie. Groot-Brittannië was het eerste land om dit te doen. Toen deze werd geconfronteerd met speculatieve aanvallen op de pond en de uitputting van goudreserves in september 1931, stopte de Bank of England met de Engelse pond omwisselen voor goud en de pond werd geïntroduceerd op de valutamarkten.
Een grote depressie en de relevantie ervan voor speculatie met goud
Groot-Brittannië, Japan en de Scandinavische landen hebbben de vaste goudprijs verlaten in 1931. Andere landen zoals Italië en de Verenigde Staten hielden eraan vast tot 1932 of 1933, terwijl een paar landen in het zogenaamde "gouden blok", onder leiding van Frankrijk en met Polen, België en Zwitserland, de standaard hebben gehouden tot 1935-1936.
Volgens latere analyse is het een betrouwbare voorspeller van economisch herstel om te zien hoe vroeg een land de vaste goudprijs verliet. Bijvoorbeeld, Groot-Brittannië en Scandinavië, die de vaste goudprijs hebben verlaten in 1931, zijn veel eerder hersteld dan Frankrijk en België, die veel langer vasthielden. Landen als China, die een standaardprijs voor zilver had, vermeden de depressie bijna volledig. Er is een sterke verbinding tussen het feit dat wanneer een land de goudprijs laat varen sterk voorspelt hoe ernstig ze in de depressie zitten, en de tijd die ze nodig hebben om te herstellen; deze verbinding is consequent bewezen voor tientallen landen, waaronder ontwikkelingslanden. Dit verklaart gedeeltelijk waarom de ervaring en de duur van de depressie verschilde tussen de nationale economieën.
Kunst en obligaties zijn problematisch
Ten derde, de geschiedenis van Europa tijdens de Tweede Wereldoorlog geeft aan dat goud en juwelen kopen redelijk goed werkt om een kleine hoeveelheid rijkdom te beschermen. Zie het maar als reservegeld. Maar, zoals eerder opgemerkt, waarschuwt de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog ons om het niet in eigen land in een bankkluis te houden. De overwinnaars eisen de sleutel, en uw bank zal die aan hen geven. Houd uw eigen kluisje thuis of sla uw waardevolle spullen op in een veilig land. Vooral niet verder vertellen. Wanneer de kinderen van uw buurman sterven van de honger (zoals zo velen in de wetteloze winters van 1945 en 1946), zijn ze tot alles in staat. Als de barbaren volgende keer met een terroristische aanslag of een plaag komen, wilt u uw reservegeld bij de hand hebben.
Ten vierde, kunst is ook niet bijzonder goed als investering. Het is kwetsbaar voor vernietiging door brand, kan gemakkelijk worden beschadigd, snel geplunderd, en het is moeilijk te verbergen. Aan het einde van de oorlog zijn er alleen al in Warschau 13.512 ontbrekende kunstwerken van de een of andere soort gemeld. Maar sommige Europeanen hebben met succes waardevolle schilderijen verwijderd uit hun lijsten en de doeken uit hun land van herkomst gesmokkeld om ze over te brengen naar veilige plaatsen. Het nadeel was dat toen ze ze probeerden te verkopen, ze er nog maar een fractie van hun werkelijke waarde voor konden krijgen.
Ten vijfde zijn, in ieder geval op basis van de vorige eeuw, vastrentende beleggingen bij lange na niet zo goed als aandelen. Zelfs in de landen aan de winnende kant hebben zij een rendement dat ver onder het niveau van de aandelen ligt, hoewel zij veel minder risico's bieden. Over de verschillende landen hadden vastrentende obligaties ongeveer maar half zo veel schommeling in waarde als aandelen, en andere obligaties ongeveer een kwart van de prijsschommeling die de aandelen hadden. In termen van liquiditeit waren ze wel goed. Vastrentende markten bleven relatief vloeiend lopen in Londen en New York gedurende de oorlogsjaren.
In de verliezende landen [Duitsland, Japan, Italië, et al..], hadden vastrentende obligaties ernstig negatieve rendementen, en hoewel staatsobligaties normaal worden beschouwd als relatief risicoloos, hebben de Duitse investeerders alles verloren in 1923, en Duitse obligatiebeleggers verloren in reële termen meer dan 92 procent na de Eerste Wereldoorlog. Toegegeven, de inflatie rees de pan uit in een door oorlog verscheurde wereld, en vastrentende obligaties zijn geen goede investering in een dergelijke omgeving. In de chaotische, ongeordende omgeving van de oorlogsjaren in de verliezende naties kunt u geen obligaties verkopen of laten uitbetalen, evengoed als dat niet gaat met aandelen. Maar er was een periode in de jaren '30 toen, als gevolg van deflatie, obligaties doorgaans de best presterende belegging waren.
Conclusie
De volgende investeringen worden als veilig beschouwd: Edelmetalen, in het bijzonder goud en sieraden, veelgevraagde spullen zoals misschien wapens, wapenrustingen, munitie, benzine, survival kits, vacuüm verpakt voedsel en investeringen/kopen van aandelen in 'productiefaciliteiten' zoals boerderijen. Maar boerderijen of andere productie-installaties worden vast voor kortere of langere tijd onteigend door het cultureel marxistische regime of het verzet. Goede investeringen zijn waarschijnlijk ook beleggen in buitenlandse bedrijven die gevestigd zijn in een neutraal land en bijvoorbeeld wapens, munitie en rantsoenen produceren of op een of andere manier vervoer bieden (scheepvaart, bulkgoed, tank etc.).
De marxistische leer beschouwt onze cultuur en tradities als het redden onwaardig. Maar de marxistische logica hield geen rekening met de kracht van de vrije wil. Het is aan ieder van ons om te bewijzen dat onze culturen en tradities wel de moeite waard zijn om te redden. Ga niet zitten wachten op anderen om uw werk en plichten voor u te doen. Word vandaag nog lid van de verzetsbeweging.
De basis voor het vormen van milities hangt af van hoe goed het uw regering lukt om de werkloosheidscijfers laag te houden, en hun vermogen om de islamitische terreur in toom te houden. Als uw regering faalt op beide gebieden, zal het een stuk makkelijker worden om een grote militie te vormen. Tijdens fase 2 moeten er maatregelen worden genomen om in elk land een conservatieve paramilitaire organisatie op te richten en/of te ontwikkelen (1000 leden per miljoen inwoners). Dit betekent dat een land met 4 miljoen inwoners zou moeten streven naar ten minste 4000 leden, een land met 60 miljoen inwoners naar 60.000 leden, enz.
Een paramilitaire organisatie is een krijgsmacht waarvan de functie en organisatie lijken op die van een professionele krijgsmacht, maar die niet dezelfde status heeft.
De term paramilitair is subjectief, afhankelijk van wat wordt beschouwd als vergelijkbaar met een militaire macht, en wat de status is van de desbetreffende krijgsmacht. De aard van de paramilitaire troepen varieert dan ook sterk, afhankelijk van hun woordvoerder en context. Bijvoorbeeld: in Noord-Ierland verwijst paramilitair naar een illegaal gewapende groep met een politiek doel, maar in Colombia verwijst paramilitair specifiek naar illegaal gewapende groepen die rechts zijn (bijvoorbeeld AUC), terwijl de linkse illegaal gewapende groepen, zoals de FARC, worden aangeduid als guerrilla's.
Het vergroten van uw machtsbasis
Ondernemende leiders moeten het initiatief nemen voor de vorming en de consolidatie van grotere netwerken/organisaties, zowel nationaal als in heel Europa.
We moeten met de andere conservatieve organisaties tot een gemeenschappelijke consensus komen over doelstellingen, en overeenstemming bereiken over een definitief manifest (dat gebruikt zal worden in fase 3). Consolideren en websites synchroniseren, informatie en strategieën in overeenstemming maken met de goedgekeurde manifesten.
Werving
Zet studentenorganisaties op op zoveel mogelijk universiteiten/hogescholen met als doel om te werven.
Scouts/recruiters werven individuen die op de lijst staan - leggen contact met militaire officieren, politici, particuliere beleggers en andere relevante en potentiële bondgenoten op alle terreinen van de samenleving. Er moet naar gestreefd worden om te proberen soortgelijke organisaties te betrekken en samen te voegen onder onze banier.
Diplomatie
Maak en onderhoud diplomatieke betrekkingen met andere facties, organisaties die worden beschouwd als neutraal of vriendelijk:
De steun van religieuze gemeenschappen krijgen en consolideren:
- Protestantse gemeenschap
- Katholieke gemeenschap
- Joodse gemeenschap
- Hindoeïstische gemeenschap
- Sikhgemeenschap
Subculturen
Probeer steun van verschillende subculturen te krijgen en consolideren. Het is belangrijk dat "subculturen" vertegenwoordigd worden wegens de secundaire effecten die het zal opleveren. Dit zal ook opzettelijke pogingen om ons te stereotyperen tegengaan.
Traditionele milities oprichten
Als er nog geen militie of paramilitaire groep is in uw regio - MAAK ER EEN!
Het oprichten van een militie of paramilitaire groep is het streven naar een organisatie die is opgezet om te functioneren en dienen als een militaire eenheid. De organisatie kan beginnen als een organisatie voor straatdemonstraties, zoals de EDL, of het kan beginnen als een paramilitaire organisatie. De organisatie moet mogelijk op slimme wijze worden opgezet om controle of misschien zelfs vervolging door de staat te vermijden. Dekmantels zoals een gameclub voor Call of Duty-spellen, een padvindersorganisatie of een organisatie voor straatdemonstraties kunnen zo efficiënt dekmantels zijn. De organisatie moet ervoor zorgen dat het zich aan alle wetten houdt om vervolging en opheffing door de overheid te voorkomen. Er mogen geen illegale wapens gekocht worden want dat kan de hele organisatie in gevaar brengen. Er zijn in fase 1 (2010-2030) waarschijnlijk verschillende vormen van misleiding nodig.
Een leider of oprichter van een lokale militie moet in eerste instantie voldoen aan de volgende rollen totdat hij in staat is om taken te delegeren aan collega-officieren/leiders:
Oprichting van een Hoofdkwartier
Militaire organisaties van alle soorten moet een breed scala aan administratieve functies hebben, waaronder personeelsbeheer, boekhouding en inkoop. Sommige faciliteiten zijn vrij gelijkaardig aan civiele kantoorgebouwen, terwijl anderen worden omgezet van andere militaire toepassingen en heel speciaal kunnen zijn.
Een kleine faciliteit, boerderij (platteland) of kantoorruimte (stedelijk) kan worden opgezet voor administratieve doeleinden (hoeft niet uit meer dan 1-2 kamers te bestaan in het begin)
Administratieve voorzieningen
Traditioneel gezien zorgen militaire eenheden zelf voor het grootste deel van het rantsoen, uniformen en andere benodigdheden die nodig zijn door de meeste militairen. Maar moderne eenheden hebben vaak minder spullen en veel personeel moet sommige items met eigen geld kopen. Personeel met gezinnen moeten ook voedsel, kleding en andere benodigdheden voor de familie kopen.
Tijdelijke oplossingen zoeken kan betekenen om een kamer te delen in het Hoofdkwartier.
Mensa
De mensa is de militaire term voor elke faciliteit die voedsel serveert voor grote groepen. Sommige kantines in afgelegen locaties kunnen heel basaal blijven, maar anderen in de gevestigde locaties lijken op moderne cafetaria's.
Tijdelijke regelingen kunnen worden gemaakt met een plaatselijk cafe, cafetaria of restaurant.
Trainingsfaciliteiten
Traditionele militaire trainingsfaciliteiten richten zich op fysieke conditie en vaardigheidstrainingen. Nieuwere faciliteiten maken uitgebreid gebruik van verschillende soorten computersimulaties om meer uren of training in meer realistische situaties te leveren tegen lagere kosten en met een lager risico voor het personeel.
Er kunnen tijdelijke afspraken worden gemaakt met de lokale schietclub, de plaatselijke sportschool en een internetcafé die een simulatie als Modern Warfare 2 mogelijk maakt voor multiplayer.
Wervingsbases - bestaande patriottische organisaties
Maak een mooie website, een blog en zorg voor een mooi ogende Facebookpagina. Gebruik Facebook om de organisatie op de markt te brengen. Houd in gedachten dat sociale netwerksites zoals Facebook strikte richtlijnen hebben dus er moet misleiding worden gebruikt. Facebook is de meest efficiënte manier om te werven.
Initiële financiering
De leden moeten in het begin contributie betalen om de activiteiten te financieren. De leider kan contact opnemen met sympathiserende ngo's of andere organisaties voor sponsoring. Fondsen van particulieren zijn ook een optie.
Oprichting van milities en hun rol in fase 2
De paramilitaire organisatie blijft in training/stand-by totdat er zich een kans voordoet tijdens fase 2. Deze "window of opportunity" kan bijvoorbeeld een plotselinge verandering in het buurland zijn (een staatsgreep of opstand die leidde tot de omverwerping van de regering). Wees bereid om een staatsgreep uit te voeren, maar zorg ervoor dat u een sterke alliantie heeft opgebouwd voorafgaand aan de uitvoering van operatie.
Stel u het volgende scenario voor: Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk of Duitsland wordt bevrijd na een rechtse staatsgreep of na een progressieve revolutie die leidt tot de omverwerping van het cultureel marxistische bestuur.
Stel u voor dat u in een klein land zit met een ongeorganiseerde nationalistische militie. De volgende strategieën kunnen worden toegepast in kleinere landen zoals Noorwegen, Zweden, Denemarken, België, Nederland en Luxemburg, enz.
Het doel van deze gids is om u te laten zien hoe te profiteren van een politieke opstand in uw buurland en dit momentum in uw voordeel te gebruiken om een staatsgreep in uw eigen land te organiseren.
Factoren die nodig zijn om te slagen met een coup
De leider van de militie/verzetsbeweging moet wonen en/of aanwezig zijn in de hoofdstad met een krijgsmacht van ten minste 100 goed bewapende verzetsstrijders die bereid zijn om te sterven voor de zaak. Alle nationale militieleiders moeten door de nationale militiecommandant worden geïnformeerd over de huidige status.
Voorafgaand aan de lancering van de operatie moet er in alle grote steden een commandocentrale worden opgezet met mogelijkheid voor communicatie over radio/walkie-talkie. De commandocentrale moet een plan B hebben in geval van sabotage.
U moet ten minste één hoge officier of 2-3 jonge officieren bij de politie hebben die bereid zijn om te doen wat ze kunnen om met u samen te werken. Uw mol moet zich bewust zijn van de plannen voor de staatsgreep en klaar zijn om ervoor te zorgen dat de politieteams niet zullen reageren op de oproep om de leiders van het regime te helpen.
Uw krijgsmacht van 100 verzetsstrijders moet weten wat te doen. De totale krijgsmacht moet worden opgesplitst in 3 eenheden: één eenheid van 20 man zal het parlementsgebouw beveiligen, een eenheid van 40 zal zorgen voor de nationale omroep. U moet bereid zijn om direct een verklaring uit te zenden dat u de leider van de nationale militie bent, dat er een staatsgreep is gepleegd en dat de grondwet tijdelijk is opgeschort. U moet alle nationalisten/patriotten oproepen om te verzamelen op vaste (vooraf bepaalde) trefpunten in alle grote steden. Elke grote stad heeft een militieleider met zijn eigen eenheid en vooraf vastgestelde taken.
Het is waarschijnlijk dat er een gewapende confrontatie zal komen tussen bepaalde loyalistische politieagenten/militairen en uw milities, dus u moet voorbereid zijn.
In fase 2 van de Europese burgeroorlog zal het tij keren voor de Europese verzetsbewegingen en velen zullen voelen dat de cultureel conservatieven/nationalisten uiteindelijk zullen slagen om de politieke en militaire macht te grijpen. Als gevolg van deze verschuiving zullen we een massale afvalligheid zien in het cultureel marxistische/multiculturele kamp, of op zijn minst een duidelijk signaal van sympathie voor onze zaak. Veel cultureel marxisten/multiculturalisten zullen uiteindelijk merken dat de 'ratten hun zinkende schip verlaten' tijdens fase 2 (2030-2070). Op dit punt in de tijd zullen ze in paniek raken, in de wetenschap dat ze op de executielijst staan van elke gewapende nationalistische verzetsbeweging in Europa.
Tenzij een specifieke verrader van categorie A/B ernstige misdaden heeft begaan, of tenzij we dicht bij de overwinning zijn (en het nog steeds in ons voordeel kan zijn), moeten we helpen om stimulans te geven die zal resulteren in een scenario waarin een aantal van onze vijanden zal overlopen op voorwaarde dat zij een aantal gespecificeerde maatregelen volgen. Zij moeten hun misdaden publiekelijk toegeven, zoals vermeld in aanklachten 1-8, en de mensen om vergeving vragen door de volgende stappen:
Zij moeten een officiële "Verklaring van Verraad" plaatsen in de grootste nationale krant van het land waar de persoon in kwestie het burgerschap van heeft. De verklaring van afvalligheid moet de volgende indeling en informatie hebben:
Voorbeeld - Verklaring van Verraad
Verklaring van Verraad
[Volledige naam] - [land van staatsburgerschap]
Ik, [volledige naam], erken hierbij dat ik mijn land en volk heb verraden door het plegen van één, meerdere of alle van de volgende strafbare feiten die hier zijn vermeld (aanklachten 1-8): [Zet hier een werkende weblink met daarin de volledige beschrijving van aanklachten 1-8 in uw taal en in het Engels].
Ik wil bij deze toegeven en erkennen dat het multiculturalisme een Europese ideologie van haat is, ontworpen om de Europese identiteit, culturen, tradities en nationale staten te deconstrueren. Ik heb eerder deze anti-Europese ideologie van haat ondersteund. Maar ik steun de Europese culturele en demografische genocide niet langer.
Verder beloof ik hierbij mijn steun aan de nationalistische verzetsbeweging in mijn land. Ik stuur mijn diepste excuses aan alle Europese nationalisten voor mijn indirecte betrokkenheid in bij hun vervolging in het verleden. Deze vervolging was illegaal, ongrondwettelijk en ondemocratisch. Ik zweer hierbij mijn trouw aan de nationalistische zaak en zal hen van nu af aan steunen of in ieder geval geen kritiek leveren op hen.
Hartelijke groeten,
[Volledige naam] - [land van staatsburgerschap]
[3 Vorige functiebenamingen/posities en jaar van dienstverband] (verplichte specificatie, zodat mensen hen kunnen identificeren, bijvoorbeeld: Parlementariër voor de PvdA, 2005-2009 etc.)
De verrader van categorie A/B in kwestie zal dan worden geëvalueerd door het leidende tribunaal van de Nationale Verzetsbeweging, die een beslissing zal nemen op basis van alle beschikbare factoren. Zij kunnen een volledige gratie verlenen, gedeeltelijke gratie, of zij kunnen het verzoek om gratie geheel afwijzen. De verrader van categorie A/B in kwestie zal worden benaderd indien hem/haar een volledig/gedeeltelijk pardon wordt verleend. Als hem/haar een gedeeltelijke gratie wordt verleend moet de persoon in kwestie het de Nationale Verzetsbeweging mogelijk maken om een aanzienlijk deel van hun eigendom en fondsen te onteigenen, die zullen worden gebruikt om het verzet te financieren. De verrader van categorie A/B zal dan de garantie krijgen dat hij/zij in de toekomst niet vervolgd zal worden.
"Ik begon de revolutie met 82 mannen. Als ik het opnieuw zou doen, zou ik het doen met 10 of 15 die ik absoluut kan vertrouwen. Het maakt niet uit met hoe weinig je bent als je gelooft en een plan van aanpak hebt."
Fidel Castro
Een coup d'etat, vaak gewoon een coup of staatsgreep genoemd, is de plotselinge omverwerping van een regering door een deel van de staatsorganisatie, meestal de militaire sector, om de tak van de getroffen regering te vervangen met ofwel een andere burgerlijke overheid ofwel een militaire regering.
De staatsgreep slaagt als de staat het overweldigende verzet niet kan dwarsbomen, zodat zij hun posities kunnen consolideren, de overgave van de omvergeworpen regering of de instemming van de bevolking en de overlevende strijdkrachten gedaan krijgen, en dus aanspraak maken op legitimiteit. Staatsgrepen gebruiken meestal de kracht van de bestaande overheid voor de overname. Zoals Edward Luttwak opmerkt in Coup d'État: A Practical Handbook: "een staatsgreep bestaat uit de infiltratie van een klein, maar kritiek segment van het staatsapparaat, dat vervolgens wordt gebruikt om de regering af te snijden van zijn controle over de rest". In die zin is het gebruik van een militaire of andere georganiseerde krijgsmacht niet het beslissende kenmerk van een staatsgreep.
Tactisch gezien krijgt een staatsgreep meestal de controle via een actief gedeelte van de militairen van het land, terwijl het een mogelijke tegenactie van de rest van het leger neutraliseert. De waarnemende groep arresteert of verdrijft de politieke en militaire leiders, grijpt de fysieke controle over de belangrijkste regeringsgebouwen, communicatiemiddelen, en de fysieke infrastructuur, zoals de belangrijkste straten en elektriciteitscentrales.
Soorten staatsgrepen
Een staatsgreep is ook ingedeeld naar de rang van de militairen die de omverwerping van de overheid leiden. Een Vetostaatsgreep of Beschermersstaatsgreep wordt geleid door de top van de bevelhebbende officieren van het leger (meestal generaals). Soms worden de opperbevelhebber of een paar topcommandanten uitgesloten, omdat ze zijn aangesteld door, en trouw zijn, aan het zittende regime.
In een Doorbraakstaatsgreep worden de leiders jonge officieren (kolonels of lager), of zelfs onderofficieren (sergeanten), en de meeste hoge officieren van het leger, ook aan de kant worden gezet.
Een bloedeloze staatsgreep is wanneer de dreiging van geweld voldoende is om de zittende regering af te zetten, zonder gevechten, en er geen verdere executies van de afgezette factie zijn. Maar een "bloedeloze staatsgreep" is niet altijd daadwerkelijk geweldloos. Napoleon's achttiende Brumaire staatsgreep wordt beschouwd als een voorbeeld van een "bloedeloze staatsgreep", maar tijdens de coup werden wetgevers met geweld uit hun kantoor gezet door soldaten. In 1889 werd Brazilië een republiek via een bloedeloze staatsgreep. In 1999 greep Pervez Musharraf de macht in Pakistan via een bloedeloze staatsgreep, en in 2006 greep Sonthi Boonyaratglin de macht in Thailand als de leider van de Raad voor Democratische Hervorming onder de constitutionele monarchie.
De term zelfcoup is van toepassing als de zittende regering, geholpen en bijgestaan door het leger, zich buitengewone machten toe-eigent die niet toegestaan worden door de grondwet. Het historische voorbeeld is de president en later keizer van Frankrijk, Lodewijk Napoleon Bonaparte. Een modern voorbeeld is Alberto Fujimori in Peru, die, hoewel hij werd verkozen, in 1992 de macht greep over de wetgevende en de rechterlijke macht, en zichzelf instelde als een autoritaire heerser. De aanname van de 'noodbevoegdheden' door koning Gyanendra van Nepal was een zelfcoup.
Naast Luttwaks beschrijving van een niet-militaire staatsgreep onderscheidt Samuel P. Huntington drie klassen van een staatsgreep:
Doorbraakstaatsgreep: een revolutionair leger werpt een traditionele overheid omver en maakt een nieuwe bureaucratische elite. Over het algemeen geleid door onderofficieren (NCO) of junior officieren. Voorbeelden zijn China in 1911, Bulgarije in 1944, Egypte in 1952, Griekenland in 1967, Libië in 1969 en Liberia in 1980.
Beschermersstaatsgreep: de 'stoelendans' onder de staatsgrepen. Het verklaarde doel hiervan is de verbetering van de openbare orde en efficiëntie, en om corruptie te beëindigen. Er is meestal geen fundamentele verandering in de machtsstructuur. Over het algemeen portretteren de leiders hun acties als een tijdelijke en ongelukkige noodzaak. Een vroeg voorbeeld is de staatsgreep door Sulla in 88 voor Christus, ter vervanging van de gekozen leider Marius in Rome. Een eigentijds voorbeeld is de omverwerping van de civiele premier van Pakistan in 1977, Zulfikar Ali Bhutto, door de generaal Mohammed Zia-ul-Haq, die wijdverspreide burgerlijke onrust aanwakkerde en de dreigende burgeroorlog gebruikte als zijn rechtvaardiging. In 1999 bracht generaal Pervez Musharraf de Pakistaanse premier Nawaz Sharif ten val op hetzelfde terrein. Naties met beschermersstaatsgrepen kunnen vaak heen en weer schakelen tussen civiele en militaire overheden. Voorbeeldlanden zijn Pakistan, Turkije en Thailand. Een "bloedeloze coup" ontstaat meestal uit een Beschermersstaatsgreep.
Vetostaatsgreep: treedt op wanneer het leger de mensenmassa weerhoudt van participatie en sociale mobilisatie om zichzelf te besturen. In een dergelijk geval confronteert en onderdrukt het leger hen op grote schaal, en is er brede maatschappelijke oppositie, de neiging tot fascistische onderdrukking en moord. Het voorbeeld bij uitstek is de staatsgreep in Chili in 1973 die de Chileense militairen hebben gepleegd, geholpen door de CIA, ten opzichte van de gekozen socialistische president Salvador Allende Gossens.
Overheden na de militaire coup
Na de staatsgreep moet het leger beslissen over de kwestie van welk type overheid er moet komen. In Latijns-Amerika was het gebruikelijk dat de regering na de coup geleid zou worden door een junta, een commissie van de generaals van de strijdkrachten. Een veel voorkomende vorm van Afrikaanse overheden na een coup is de revolutionaire opzet, een quasi-wetgevend orgaan gekozen door het leger. In Pakistan neemt de militaire leider meestal de titel van Hoofd van de Krijgswet.
Europese overgangsregeringen
Midden-Oosterse overgangsregeringen
Militairen roepen de staat van beleg uit
Staat van beleg is het stelsel van regels dat plaatsvindt wanneer het leger de controle over de normale rechtsadministratie overneemt.
Voorbeelden van deze vorm van militair bewind zijn onder meer Duitsland en Japan na de Tweede Wereldoorlog. De krijgswet kan worden gebruikt door overheden om hun heerschappij uit te laten voeren, bijvoorbeeld na een staatsgreep (bijvoorbeeld Thailand 2006), om rellen en protesten tegen te houden, en wanneer de regering wordt bedreigd door volksprotesten (Protesten op het Tiananmenplein in 1989), of om hard op te treden tegen de oppositie (Polen 1981).
In veel landen gelden onder de staat van beleg bijzondere regels, waaronder een avondklok. Vaak wordt onder dit systeem de rechtsadministratie overgelaten aan een militaire rechtbank, een zogenaamde krijgsraad.
Voorbeeld Egypte
In Egypte is sinds 1967 bijna continu een noodtoestand uitgeroepen. Als gevolg van de moord op president Anwar el-Sadat in 1981 werd ook de krijgswet uitgeroepen. Egypte verkeert sindsdien in staat van beleg - het Parlement heeft de noodwetten om de drie jaar steeds opnieuw verlengd sinds die voor het eerst werden opgelegd. De wetgeving is voor het laatst verlengd in 2003 en zou aflopen in eind mei 2006; er bestonden plannen om ze te vervangen door nieuwe anti-terrorismewetten, maar na de bomaanslagen in Dahab in april 2006 werd de staat van beleg verlengd voor nog eens twee jaar.
De krijgswet staat de overheid toe om iedereen die als bedreiging voor de staatsveiligheid wordt gezien zonder enige rechterlijke bevelen op te sluiten voor hernieuwbare perioden van 45 dagen, en geeft militaire rechtbanken ook de macht om burgers te berechten.
Openbare demonstraties zijn verboden krachtens de wetgeving.
Het is geen geheim dat een meerderheid van de senioren/junioren aan militaire officieren in heel Europa de huidige ontwikkeling met betrekking tot de islamisering van Europa niet goedkeurt. Deze functionarissen weten dat confrontaties onvermijdelijk zijn en volgen de situatie op de voet. Maar verwacht niet dat veel officieren nu al hun levens zullen riskeren. Het is ook belangrijk om te weten dat er veel loyalistische hogere officieren zijn die het niet eens zijn met onze doelstellingen. Het is essentieel dat u voorzorgsmaatregelen neemt bij het ontwikkelen van uw cultureel conservatieve netwerk. Als de tijd rijp is, zullen deze loyalistische officieren worden aangepakt (fase 3). Tot die tijd, gewoon vermijden.
Suggesties voor fase 1
Het creëren van nationale en pan-Europese geheime netwerken
Het is van essentieel belang om geheime netwerken op te zetten met gelijkgestemde individuen (cultureel conservatieven) in uw landen en in andere West-Europese landen.
Doelstellingen van de netwerken
Zoeken naar potentiële leden of sympathisanten (mensen die worden beschouwd als trouw aan het conservatieve netwerk).
In kaart brengen van de potentiële veiligheidsrisico's (mensen die worden beschouwd als loyaal aan de cultureel marxistische/multiculturele overheid)
Het creëren van een grondig overzicht van precies welke hogere/lagere officieren waarschijnlijk loyaal zullen zijn aan de cultureel marxistische/multiculturele overheid.
Netwerk uitbreiden maar verspreiding van gevoelige informatie beperken tot een minimum aan personen (bijvoorbeeld met behulp van toetsingskader).
Inlichtingen uit het buitenland winnen met betrekking tot mogelijke samenwerking, of informatie over hun doelstellingen en agenda's (bijvoorbeeld: als het Belgische netwerk van plan is om een "Doorbraakstaatsgreep" uit te voeren over precies 18 maanden, dan zult u dit willen weten).
Veiligheidsmaatregelen
Het kan een goed idee zijn om geheime groepen op te zetten met behulp van dekmantels. Bijvoorbeeld door middel van Facebookgroepen voor historische militaire memorabilia/artefacten etc. Trainingsmissies zoals die van de NAVO kunnen een goede manier om persoonlijk contact te hebben, om de mogelijkheid van elektronische of telefonische afluistering te vermijden. Er moeten 'inwijdingen' zijn die vereisen dat de personen worden gescreend en hun achtergrond grondig gecontroleerd, en eventueel moeten ze 4 jaar lang de status 'rekruut' houden. Het creëren van 10 niveaus/rangen van 'inlichting' kan een goed idee zijn (het zou dan 10 jaar duren voor een rekruut de toegang krijgt tot de meest gevoelige gegevens). Leden van rang 5 kunnen geen data van rang 5 delen met leden van rang 4, enz.
Potentiële gevaren
Vermijd koste wat het kost telefonische, elektronische of schriftelijke correspondentie, want dit kan worden afgetapt door nationale of buitenlandse inlichtingendiensten.
Houd in gedachten dat uw cultureel marxistische/multiculturele overheid (van hogere officieren die trouw zijn aan uw regime) op elk gewenst moment kan proberen om agenten van de inlichtingendienst als mollen te gebruiken om te proberen om 'illegale' netwerken bloot te leggen. Zorg ervoor dat u alle noodzakelijke voorzorgsmaatregelen neemt en mogelijke scenario's simuleert (maar houd back-up plannen beschikbaar voor elke mogelijke situatie).
Suggesties voor fase 2
Samenwerking met cultureel conservatieve milities/militaire ordes
Tijdens fase 2 moet u overwegen contact aan te knopen en/of te onderhouden met conservatieve/nationalistische milities of andere militaire ordes.
Samenwerking met Rusland
Op een gegeven moment zal de nationale conservatieve netwerkleider moeten overwegen om contacten proberen te leggen en samen te werken met het Russische Ministerie van Defensie, Russische grondtroepen of Russische Speciale Eenheden (Spetsnaz) door de FSB (Federale veiligheidsdienst)
We moeten ervan uitgaan dat elke toekomstige poging tot een staatsgreep tegen uw cultureel marxistische/multiculturele regime zal resulteren in een reactie van de NAVO. Als zodanig moet u de hulp van Rusland krijgen om deze reactie tegen te gaan.
"Een revolutie lijkt op de dag voordat hij uitbreekt altijd hopeloos en onmogelijk, en breekt inderdaad nooit uit totdat het hopeloos en onmogelijk lijkt."
George Bernard Shaw
Beschrijving van de relevante factoren:
Frankrijk, 2069 (einde van fase 2)
Bevolking 120 miljoen, waarvan 60 miljoen moslims. Integratie en assimilatie van een meerderheid van de moslims is mislukt. Er zijn nu 4 grote islamitische enclaves in verschillende delen van Frankrijk. Het land gaat failliet in 2060 en de werkloosheid bereikt ongeveer 30% (60% werkloosheid onder moslims). Er zijn verschillende islamitische milities gevormd, samen met enkele Franse ultranationalistische groepen. De Franse controle over het leger en alle instellingen staat op het spel. Er zijn wekelijks terroristische aanslagen tegen Franse burgers en andere doelen. Moorden zijn niet ongewoon. Er zijn wekelijks rellen en brandstichtingen die resulteren in wijdverspreide verwoesting van eigendommen. Diverse moslimorganisaties vragen om autonomie en het recht om meer shariawetten uit te voeren.
Een specifieke gebeurtenis lokt gewapend conflict uit dat escaleert tot wijdverspreide straatgevechten in alle 4 enclaves. Veel gewapende moslims worden gedood door het Franse leger, waaronder een aantal indirecte slachtoffers (onder wie moslimkinderen). Het gebeuren wordt op film vastgelegd en verspreid over Europa. Wijdverspreide rellen beginnen in heel West-Europa...
De toonaangevende ultranationalistische groep heeft al jaren op deze kans gewacht, en hebben alle details gepland voor een staatsgreep. Dit is afgestemd met een aantal belangrijke militaire bevelhebbers.
Ze halen met volle kracht uit tegen de zwakke cultureel marxistische/multiculturele regering. Ze hebben verschillende militaire contacten in het Russische leger, en de Russische marine is voorbereid en staat op slechts 8 uur varen klaar voor het onderscheppen van een Duitse of Britse militaire reactie.
Dankzij de Russische vloot wordt elke tegenstaatsgreep vermeden. De eerste cultureel conservatieve regering in West-Europa wordt tot stand wordt gebracht. Vanaf die dag zijn er binnen 20 jaar geen cultureel marxistische/multiculturele overheden over in West-Europa.
Laten we daar even pauzeren.
Historisch gezien kunnen mensen, hoewel ze in grote nood zijn en hen chaos en bloedvergieten te wachten staat, nog steeds vastklampen aan de hoop op vrede door verzoening (30% van de mannen, 70% van de vrouwen). Ze zullen gewoon weigeren om bij te dragen aan deportaties of andere pragmatische/rationele en effectieve oplossingen, iets dat gewoon tegen hun natuur is (na tientallen jaren van indoctrinatie van pacifistische opinies).
Christelijk Libanon is een goed voorbeeld. In plaats van actie te ondernemen toen ze in de meerderheid waren, wachtten ze tot de moslims in de meerderheid waren. Veel christelijke groepen saboteerden elke rationele (militaire) aanpak en wilden in plaats daarvan meer verzoening. Dit ging door tot de burgeroorlog uitbrak.
Het is ondenkbaar voor deze mensen om de nodige moeilijke beslissingen te maken (rationele beslissingen). We zullen dit illustreren door de volgende vraag te stellen:
Als u 1000 mensen zou kunnen redden door 100 mensen op te offeren - zou u dan bijdragen aan het indirect doden van deze 100 mensen?
Elk rationeel persoon kent het enige antwoord op deze vraag. Helaas is 70% van de vrouwen en 30% van de mannen gewoon niet in staat om deze beslissing te nemen. De decennia van pacifistische indoctrinatie hebben hen gewoon niet in staat gesteld om zich te verdedigen. Laten we naar deze groep van de samenlevingen verwijzen als de "pacifisten".
Dat is de politieke realiteit waarmee wij nu moeten omgaan, dus u moet u bewust zijn van de te verwachten politieke omstandigheden, zelfs wanneer een volk dicht bij zijn vernietiging is.
Een goede illustratie is het politieke klimaat in Israël op dit moment (maart '09). De belangrijkste Israëlische aanvallen op de Syriërs (aangeduid als Palestijnen door de massamedia) zijn beëindigd. Deze acties van zelfverdediging werden gestart na een continue jarenlange regen van raketten.
Hier is het resultaat van de Israëlische verkiezingen (gecategoriseerd volgens het islamitisch-joodse conflict):
Gematigd/liberaal:
Kadima (Tzipi Livni): 28 zetels (-1 sinds vorige keer)
Arbeidspartij: (Ehud Barak): 13 (-6)
Totaal: 41
Neutraal
Shas (religieus) 11
Rechts:
Likud (Netanyahu): 27 (+15)
Yisrael Beiteinu: 15 (+4)
Totaal: 42
Andere partijen:
Verenigd jodendom v.d. Tora: 5
Verenigde Arabische Lijst - Ta'al: 4
Nationale Eenheid: 4
Hadash: 4
Nieuwe Beweging - Meretz: 3
joods Thuis: 3
Balad: 3
Totaal aantal zetels in de Knesset: 120
Het is vermeldenswaardig dat Netanyahu al bondgenoten heeft gevonden in de rechtse Yisrael Beiteinu en in de religieuze Shas, maar geen rechtse alliantie heeft gemaakt omdat hij weet dat die zou botsen met de Amerikaanse regering van Obama.
Ik ben het eens met de huidige strategie. Zolang de EU en de VS worden aangestuurd door cultureel marxisten/multiculturalisten staat het politieke klimaat van de wereld gewoon niet toe dat kleine rechtse spelers enige vorm van macht uit mogen oefenen. Maar het interessante is dat het laat zien dat een natie die gebukt gaat onder leed en waar het letterlijk raketten regent nog steeds aanzienlijk gematigd/liberaal is vanwege de "pacifisten".
Het is ook belangrijk om op te merken dat het Israëlische politieke landschap (politieke klimaat) niet echt vergelijkbaar is met een West-Europees land. De reden is dat Israël een zeer kleine groep moslims heeft die in aanmerking komen om te stemmen. Daar staat tegenover dat de cultureel marxistische/multiculturele elites van West-Europese landen het grootste deel van de islamitische inwoners het stemrecht geven. In feite zijn de moslims nu al belangrijk als politieke kiezersgroep, en hun belang in de Europese politiek zal jaar na jaar groter worden.
Zoals we vele malen eerder hebben besproken ontstaat het probleem bij de mix van de cultureel marxisten/multiculturalisten, de suïcidale humanisten, de globalistische kapitalisten, de pacifisten en het islamitische blok. Het is gewoon onmogelijk om democratisch te concurreren met deze alliantie. Zeker niet in de toekomst, wanneer de cultureel marxisten honderdduizenden nieuwe kiezers hebben geïmporteerd, en moslims over het algemeen de nieuwe generaties kiezers baren.
We hebben de democratische strijd in Europa al verloren. Het is niet realistisch om te geloven dat we Europa door democratische strijd kunnen redden van een toekomstige werkelijkheid waarin moslims in de meerderheid zullen zijn. De democratische strijd voor Europa was waarschijnlijk al verloren vóór het jaar 2000 (theoretisch gezien, en natuurlijk verschilt het per land), en dat is ongeveer 40 jaar nadat het Eurabië-project van de EU werd gestart.
Dialoog met de MA (multiculturele Alliance) - ca. 1960-1999
Uiteraard is er nog een democratische strijd aan de gang (van de gematigde, niet-gewelddadige krachten) en dit zal totdat we slagen in combinatie gaan met de gewapende strijd.
Als de Fransen in opstand komen tijdens fase 3, geleid door rechtse bewegingen, moeten we in gedachten houden dat het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten waarschijnlijk maatregelen zullen nemen om te voorkomen dat het Franse volk een rechts regime instelt dat tegen multiculturalisme is.
Waarom zouden ze optreden tegen de Franse rechtervleugel?
Ze willen hun eigen belangen beschermen. Het is in hun belang om ervoor te zorgen dat ze hun hegemonie en een "stabiele markt" in stand houden, een zwak en gehoorzaam Frankrijk (importeur van Amerikaanse, Britse goederen en diensten) dat niet in staat is om een effectieve regelgeving te implementeren. In wezen willen ze Frankrijk beheersen zoals ze Servië en andere landen beheersen.
Beleid van de VS als de EU- en/of NAVO-landen worden aangevallen
"Ons eerste doel is om te voorkomen dat er opnieuw een nieuwe rivaal zal verschijnen... we moeten de mechanismen behouden om potentiële concurrenten af te schrikken van zelfs maar het streven naar een grotere regionale of mondiale rol".
Planning Guidance voor het Pentagon voor de boekjaren 1994 - 1999, een planningsdocument voor de VS
Wanneer LIC (conflicten van lage intensiteit) vrienden en bondgenoten bedreigen, is het doel van de veiligheidsdienst om ervoor te zorgen dat hun militaire instellingen de veiligheid van hun burgers en overheid kunnen garanderen. "De Verenigde Staten zullen ook gevechtsoperaties tewerkstellen in uitzonderlijke gevallen waarin het zijn nationale belangen niet op een andere manier kan beschermen. Wanneer een Amerikaanse reactie geboden is, moet dit in overeenstemming zijn met de principes van het internationale en nationale recht. Deze principes bevestigen het inherente recht van staten om geweld te gebruiken uit individuele of collectieve zelfverdediging tegen een gewapende aanval".
Wat dit eigenlijk betekent is dat de VS en het Verenigd Koninkrijk Speciale Eenheden zullen sturen om pogingen tot een "rechtse staatsgreep" neer te slaan voor "de bescherming van hun belangen".
Dit zal betekenen dat de Franse rechtervleugel bescherming moet zoeken bij een derde partij (garantie) voorafgaand aan de staatsgreep. De reden hiervoor is dat de "nieuwe rechtse regering" zeer kwetsbaar zal zijn in de eerste 6 maanden en het een Amerikaanse/Britse militaire campagne niet kan overleven. Deze "derde partij" kan alleen Rusland zijn.
Tegenmaatregelen (genomen tegen eventuele Amerikaanse/Britse militaire campagne)
Voorafgaand aan een staatsgreep zal Rusland een trainingsmissie buiten de Noorse kust aankondigen. Met het Russische leger (zee-, lucht- en landmachten) op locatie zullen ze op verzoek beschikbaar zijn binnen 6 uur (als het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten besluiten om toe te slaan).
Daarnaast - Het tegengaan van een eventuele reactie van de NAVO door het gebruik van guerrilla-oorlog:
Cuba zou later opnieuw zijn meesterlijke greep op guerrilla-oorlogvoering laten zien toen het Amerikaanse indringers versloeg in de Varkensbaai (Playa Girón) in 1961. In minder dan 74 uur versloeg de guerrilla meer dan 1500 gewapende, getrainde indringers uit de Verenigde Staten. Naast het feit dat het een grote overwinning was voor de arbeidersklasse, verscheurde het de mythe van de imperialistische onoverwinnelijkheid van de Verenigde Staten.
Reken maar op een volledige militaire campagne van de NAVO. De Westerse gevestigde orde zal de staatsgreep veroordelen en agressieve retoriek gebruiken, roepen om boycotten etc. Ze kunnen dreigen binnen te vallen als Frankrijk doorgaat met deportaties. De moslimbevolking in Frankrijk zal naar verwachting vasthouden en alle pogingen tot deportatie weigeren door te proberen om onafhankelijkheid uit te roepen (enclaves). Zij kunnen ook oproepen tot militaire steun van de wereldwijde islamitische ummah en van moslims in de buurlanden. Hun strategie zal waarschijnlijk zijn om zich in te bunkeren en deportatie te weigeren in de hoop dat de NAVO of de buurlanden zullen binnenvallen en de huidige regering omver zullen werpen.
De nieuwe regering zal als onwettig worden bestempeld en worden veroordeeld door de VN.
Zowel China als Rusland zullen waarschijnlijk de VN-Veiligheidsraad blokkeren (in het voordeel van het nieuwe regime), zodat dit automatisch de bal neerlegt bij de NAVO. We weten al dat de Westerse gevestigde orde nooit een regering met een nucleair arsenaal zal aanvaarden, die zullen ze bestempelen als extreemrechts. Er moet daarom dan bij de planning ook ongetwijfeld rekening gehouden worden met een invasie.
De enige realistische keuze voor het voorkomen van een invasie en een daaropvolgende tegencoup zou zijn dat Rusland een vooraf reeds aanvaarde protectoraatsalliantie heeft afgesproken in overeenstemming met de huidige regering, waardoor een snelle krijgsmacht van Russische eenheden meteen kan vertrekken vanuit de Russische militaire bases in het Noord-Westen van Europa en de kusten van Frankrijk binnen 6-10 uur kan bereiken om het Franse leger te helpen om een poging tot invasie te voorkomen. Dit alles moet worden gepland en gecoördineerd tussen de Russen en de nieuwe Franse regering. Het is van het grootste belang dat een aanzienlijke Russische krijgsmacht strategische gebieden in Frankrijk bereikt voordat de NAVO zal reageren door troepen te sturen via buurlanden (Duitse militaire basis bijvoorbeeld). Het moet 100% duidelijk zijn van de Russische zijde dat alle pogingen tot een tegencoup van de Westerse gevestigde orde zal resulteren in nucleaire aanval tegen de aanvallende partij.
Dit zal een buitenkans creëren en Frankrijk uitroepen tot een islamvrije zone.
Als dit succesvol loopt, en de nieuwe Franse regering erin slaagt om de dreigende problemen aan te pakken, dan zal het een voorbeeld neerzetten en andere Europese landen zullen dan waarschijnlijk volgen. Er zijn in elk Europees land al fracties van het leger, de politiek, alle bestuurlijke niveaus in het bedrijfsleven en op het niveau van de staat, die ook hetzelfde willen. Een succesvolle herovering van het ene Europese land zal daarom zeer waarschijnlijk leiden tot een kettingreactie tot op de dag dat alle moslims zijn gedeporteerd van Europese bodem.
Andere bronnen voor toekomstige nationalistische leiders van het Tribunaal:
Neem alle voorzorgsmaatregelen tegen economische huurmoordenaars die door de VS zijn gestuurd
https://en.wikipedia.org/wiki/Confessions_of_an_Economic_Hit_Man
"Van 1945 tot het einde van de [20e] eeuw heeft de Verenigde Staten geprobeerd om meer dan 40 buitenlandse regeringen omver te werpen, en om meer dan 30 populistisch-nationalistische bewegingen te verpletteren die strijden tegen onverdraaglijke regimes. In dit proces heeft de Verenigde Staten de levens van enkele miljoenen mensen beëindigd, en vele miljoenen meer veroordeeld tot een leven van pijn en wanhoop".
William Blum, Amerikaanse schrijver van het boek Rogue State
De VS is het laatste Rijk op aarde. Het heeft geen controle over haar vazalstaten via directe territoriale overheersing, maar eerder door culturele en economische overheersing. Het zal in het algemeen toestaan dat hun vazallen (in het bijzonder hun West-Europese onderdanen van de kroon) zelfbeschikking hebben, zolang ze op geen enkel manier een beleid (cultureel/economisch) invoeren dat de VS kan schaden. De VS bestuurt Europa indirect, met name West-Europa, een erfenis die het heeft onderhouden sinds WO2 en de Koude Oorlog tot vandaag aan toe. En natuurlijk hebben we de vele bananenrepublieken van Latijns-Amerika; de meeste daarvan vallen nu onder het culturele/economische rijk dat de VS is. Hetzelfde geldt voor veel Afrikaanse en Midden-Oosterse landen. De VS, vaak bijgestaan door zijn andere vazalstaten (via de NAVO) heeft er voor gezorgd om corrupte leiders in te stellen, marionetten die verantwoordelijk zijn voor de meerderheid van de islamitische landen.
Het verschil tussen de Midden-Oosterse en Latijns-Amerikaanse vazalstaten aan de ene kant en de Europese vazallen aan de andere is dat wij beschouwd worden als kroonvazallen met extra rechten in het culturele/economische Rijk van de VS.
Methoden die door de VS worden gebruikt om de orde te waarborgen in de vazalstaten:
Sinds 1945 is de VS verantwoordelijk geweest, direct of indirect, voor het helpen verwijderen van tientallen overheden over de hele wereld, waarvan vele democratisch gekozen waren. Soms worden de gebeurtenissen jarenlang geheim gehouden en komen slechts langzaam naar buiten. Andere keren zijn de gebeurtenissen de oorzaak van demonstraties, woede en wrok op het moment dat ze zich voordoen.
Wanneer er zoiets als dit gebeurt zijn er twee redenen die overwogen moeten worden:
Reden 1: De reden die door de VS, de media en hun vrienden over de hele wereld worden gegeven. Redenen zoals communisme, terrorisme, fascisme, mensenrechten, vrijheid, bevrijding, massavernietigingswapens, enz.
Reden 2: De werkelijke reden. Die wordt meestal verborgen gehouden voor het grote publiek en moet worden gezocht in citaten van onder-gerapporteerde ambtenaren of latere gebeurtenissen op locatie. Vaak kennen de slachtoffers van de interventie/regimewisseling de werkelijke redenen beter dan de bevolking van de Westerse landen. De echte redenen lopen uiteen, maar gaan doorgaans om zakelijke belangen, toegang tot hulpbronnen/grondstoffen, markten, militaire bases, strategisch belang of politieke steun.
In de lijst hieronder staan een aantal succesvolle regimewisselingen en andere belangrijke politieke interventies. Vele pogingen zijn mislukt. Cuba is het beste voorbeeld hiervan. Europese incidenten staan vetgedrukt:
| Jaar | Land | Opgegeven reden | Feitelijke reden |
| 1949 | Syrië | Communisme | Gekozen overheid was tegen politieke belangen van de VS en pro-Palestina. |
| 1949 | Griekenland | Communisme | Gekozen overheid was tegen politieke en economische belangen van de VS. |
| 1952 | Cuba | Geen | Gekozen overheid was tegen zakelijke belangen van de VS . |
| 1953 | Iran | Geen | Gekozen overheid was tegen belangen van de VS inzake olie. |
| 1953 | Brits Guyana | Geen | Toegang tot suiker en bauxiet. |
| 1954 | Guatemala | Communisme | Gekozen overheid was tegen zakelijke belangen van de VS. |
| 1955 | Zuid-Vietnam | Communisme | Door Fransen gesteunde leider vervangen door door Amerikanen gesteunde leider. |
| 1957 | Haiti | Haiti ligt bij de VS | Vorige overheid was tegen zakelijke belangen van de VS. |
| 1958 | Laos | Geen | Wilden een pro-Amerikaanse overheid. |
| 1959 | Laos | Geen | Wilden een pro-Amerikaanse overheid. |
| 1960 | Zuid-Korea | Communisme | Vorige overheid niet pro-Amerikaans genoeg. |
| 1960 | Laos | Geen | Wilden een pro-Amerikaanse overheid. |
| 1960 | Ecuador | Communisme | Vorige overheid te onafhankelijk in buitenlandse zaken. |
| 1963 | Dominicaanse Republiek | Handelsbelangen | Vorige overheid was tegen zakelijke belangen van de VS. |
| 1963 | Zuid-Vietnam | Geen | Beleiden van vorige leider leidden tot op tv uitgezonden zelfmoorden. |
| 1963 | Honduras | Communisme | Pro-Amerikaanse overheid en toegang tot grondstoffen. |
| 1963 | Guatemala | Communisme | Militaire overheid stond op het punt verkiezingen toe te laten. |
| 1963 | Ecuador | Geen | Gekozen overheid was te onafhankelijk. |
| 1964 | Brazilië | Communisme | Toegang tot grondstoffen en goedkope arbeidskrachten. |
| 1964 | Bolivia | Communisme | Vorige overheid te onafhankelijk in buitenlands beleid. |
| 1965 | Zaïre | Geen | Toegang tot kobalt, koper en diamanten. |
| 1966 | Ghana | Geen | Vorige overheid te onafhankelijk in buitenlands beleid. |
| 1967 | Griekenland | Geen | Militaire bases. |
| 1970 | Cambodja | Geen | Vorige koning tegen zakelijke belangen van de VS. |
| 1970 | Bolivia | Geen | Het land eiste eigen beheer van eigen olie en tin |
| 1972 | El Salvador | Communisme | Gekozen overheid was tegen zakelijke belangen van de VS. |
| 1973 | Chili | Communisme | Vorige overheid was tegen zakelijke belangen van de VS. |
| 1975 | Australië | Geen | Gekozen overheid had ongepast buitenlands beleid. |
| 1979 | Zuid-Korea | Geen | Wilden een pro-Amerikaanse overheid. |
| 1980 | Liberië | Democratie | Wilden een pro-Amerikaanse overheid. |
| 1982 | Tsjaad | Geen | Wilden een pro-Amerikaanse overheid. |
| 1983 | Grenada | Democratie | Wilden een pro-Amerikaanse overheid. |
| 1987 | Fiji | Democratie | Vorige gekozen overheid steunde een Pacifisch gebied zonder kernwapens. |
| 1992-1994 | Servië-Montenegro | Schending van mensenrechten | Strategie verdeel en heers. Begin van boycotten van Servië en Montenegro. |
| 1993-1999 | Bosnië | Schending van mensenrechten | Strategie verdeel en heers. Straaljagers bombardeerden no-fly-zones in burgeroorlog; straaljagers neergehaald, Serviërs platgebombardeerd. Strategie verdeel en heers. |
| 1999 | Servië | Schending van mensenrechten (oorlog tegen fascisme) | Wilden een pro-Amerikaanse overheid. Strategie verdeel en heers. Bombardementen, raketaanvallen, hevige luchtaanvallen van NAVO nadat Servië niet wilde terugtrekken uit Kosovo. NAVO bezette Kosovo. |
| 2000 | Oostenrijk | Oorlog tegen fascisme | Pro-multiculturalistische overheid gewenst. Media-oorlog met daaropvolgend boycot gericht op Oostenrijk vanuit de hegemonie van de EUSSR/USASSR. |
| 2002 | Venezuela | Geen | Niet eens met buitenlands beleid van gekozen overheid. |
| 2004 | Haiti | Verkiezingsfraude | Niet eens met economisch beleid van gekozen overheid. |
| 2008 | Georgië | Geen | Steun aan de Georgische overheid om tegen de Russische enclaves in opstand te komen om Rusland uit te testen. |
| 2009 | Honduras | Poging om grondwet te veranderen | Niet eens met zakelijk en buitenlands beleid van gekozen overheid. |
| tot 2010 | Israël | Schending van mensenrechten | Niet eens met buitenlands beleid van gekozen overheid. Israëlische nationalisten vervolgd. |
Incidenten in de toekomst
| 2040 | Frankrijk | Ze zullen het een Oorlog tegen Fasicme noemen? | VS (NAVO) probeert Frankrijk binnen te vallen na rechtse staatsgreep?? Rusland grijpt in en voorkomt invasie van de VS (NAVO)? |
| 2045 | Engeland | Ze zullen het een Oorlog tegen Fasicme noemen? | VS (NAVO) probeert Engeland binnen te vallen na rechtse staatsgreep?? Frankrijk en Rusland grijpen in en voorkomen invasie van de VS (NAVO)? |
De tijd zal uitwijzen wat de toekomst brengt. Maar we moeten voorbereid zijn op een mogelijke Amerikaanse interventie en moeten er op een of andere manier in slagen om Rusland zover te krijgen om bij te dragen als garantie.
Fase 3, 2070-2090
De Amerikaanse cultureel marxisten/multiculturalisten, suïcidale humanisten en kapitalistische globalisten zullen alles doen wat in hun macht ligt om de deportatie van de moslims die in Europa wonen te voorkomen. Ze willen de Europese landen behouden als de 'kroonvazallen' van de VS die we nu zijn.
De globalisten (onder leiding van de VS) willen Europa behouden als een stabiele markt voor hun producten. Het is in hun belang om te voorkomen dat ze te onafhankelijk worden. In werkelijkheid heet dit slavernij. Ze willen ons als slaven houden. Zij zullen dan ook alles doen wat in hun macht ligt om te voorkomen dat wij ons verenigen en, zoals we al weten, blijven de West-Europese landen gebroken zolang er grote islamitische enclaves zijn (mini-Pakistans) in alle grote steden. We zullen verlamd zijn zolang de moslims hun oorlog van lage intensiteit mogen voeren tegen ons. Als we op een gegeven moment in de toekomst proberen om alle moslims te deporteren uit Europa is het waarschijnlijk dat de VS zal ingrijpen en misschien werkelijk bombardementen op gang zal brengen om te voorkomen dat wij 'ons kankergezwel wegsnijden'; ze bombarderen dan onze spoorwegen, onze wegen en onze vloten (zowel zee- als luchtmacht). Op een of andere manier hopen ze dat we een genocidale campagne starten omdat dat hen de juiste rechtvaardiging geeft om ons binnen te vallen en Amerikaanse militaire bases te creëren op Europese bodem. Uiteraard moeten we ons niet laten manipuleren want dit is wat er gebeurd is in Servië. Als ze onze infrastructuur bombarderen betekent dat dat we weer op moeten bouwen en het opnieuw moeten proberen. De NAVO deed dit als een actief onderdeel van hun strategie in de Balkan. Ze maakten het onmogelijk voor de Serviërs om moslims te deporteren en ze bleven hen aanvallen in de hoop dat ze uiteindelijk alle hoop zouden verliezen en de moslims dan maar af zouden beginnen te slachten.
Het bombarderen van onze transportmiddelen is één ding, maar er zijn bepaalde strategieën die we niet kunnen negeren:
Tegenmaatregelen:
Zij kunnen proberen om het ons onmogelijk te maken om de moslims te deporteren. Wat kunnen we doen?
Er is niet veel dat een kleine natie kan doen tegen het Amerikaanse leger. Dit is de reden waarom een enkele natie moet wachten en actief consolideren met andere landen in de Europese Federatie. We hebben allemaal gezien wat [de Amerikanen] hebben gedaan in Servië. Wat hadden de Serviërs kunnen doen tegen het Amerikaanse leger terwijl Rusland op het moment werd verlamd door een regimewisseling? Absoluut niets. De VS bewapende en trainde de moslims in Servië (UCK) en bombardeerde [de Servische] wegen, spoorlijnen en luchtmacht. Serviërs beschikken niet over een kustlijn dus er zijn beperkte middelen voor efficiënte deportatiemethoden. Toen ze werden ontdaan van alle opties, deden ze het enige wat ze konden: ze vochten tegen de moslims. Maar zoals we allemaal weten is dit precies waar de NAVO op zat te wachten en het creëerde de rechtvaardiging die nodig was om massale bombardementen te starten en een daaropvolgende invasie van Zuid-Servië (Kosovo), in samenwerking met de islamitische UCK.
Het was ook een ongelukkige timing voor de Servië tijdens de inauguratie van president Poetin (na twee termijnen met Boris Jeltsin in Rusland). Poetin had op het moment niet genoeg politiek vertrouwen om in te grijpen en de Russische neef te helpen.
Een enkele natie moet heel voorzichtig zijn. Idealiter moet het wachten op andere landen om zich aan te sluiten bij een grotere alliantie (Europese Federatie) voordat het begint met drastische stappen ondernemen. Het moet de VS geen enkele rechtvaardiging geven om de bombardementen te beginnen, of zelfs een invasie te lanceren. Het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Rusland hebben honderden kernwapens, dus zodra een van deze landen is bevrijd van multiculturele heerschappij (of zodra Rusland toetreedt), zal het voorkomen dat de VS zo kan ingrijpen.
Als de VS doorgaat en probeert het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk als slavennaties te houden (culturele en economische dominantie van de VS, afgedwongen door het Amerikaanse leger, is slavernij), dan is het waarschijnlijk dat het averechts zal werken op de meest verwoestende manier. Want een volk stelt het niet op prijs om een slaaf te zijn van een andere natie. Ze zullen alles doen om hun vrijheid te garanderen, zelfs wanneer het gaat om de lancering van 200 kernbommen uit tactisch geplaatste onderzeeërs die strategisch buiten de Amerikaanse oostkust liggen, en om grote schade toe te brengen aan de VS. Ja, de VS zal zich vergelden en dat land vernietigen. Maar het is soms beter om een dag te leven als een leeuw dan een eeuwigheid als een schaap. Het is beter om zelf martelaar te worden voor een goed doel (vrijheid van slavernij), dan te leven als een slaaf. Het offer dat dat land maakt zal waarschijnlijk voorkomen dat de VS kan ingrijpen in andere Europese landen in de toekomst als de Amerikaanse oostkust volledig wordt verwoest.
Laten we hopen dat de VS (Democratische en Republikeinse partij) ons, hun Europese culturele en economische kroonvazallen, in staat stelt om onszelf te bevrijden en de moslims te deporteren zonder dat ze militair ingrijpen. We moeten niet vergeten dat we veel bondgenoten hebben in de VS, waaronder een flinke factie van de Republikeinse partij. Er zijn signalen die erop kunnen wijzen dat de VS niet militair in zal grijpen nadat we onszelf beginnen te bevrijden in de komende decennia. We moeten streven naar nauwe samenwerking met onze Amerikaanse bondgenoten om dit te voorkomen.
Verdere bronnen:
https://en.wikipedia.org/wiki/Covert_U.S._regime_change_actions
Als de tijd rijp is en de nieuwe regering (of Militair Tribunaal) ervan overtuigd is dat ze de deportaties aankunnen, zullen de volgende suggesties moeten worden overwogen.
Alle moslims krijgen de volgende keuze:
Voorwaarden van vrijwillige deportatie
Alle moslims zullen instemmen het land vrijwillig en vreedzaam te verlaten. Elk persoon zal (bij vertrek) een eenmalige vergoeding (compensatie) ontvangen gelijk aan 1 kilogram goud (10 kg voor een gezin van 10).
Voor een bevolking van 1 miljoen zou dit 1000 ton goud zijn met een totale kostprijs van ongeveer 15,6 miljard euro.
Voorwaarden van onvrijwillige deportatie
Moslims die weigeren vrijwillig en vreedzaam te vertrekken zullen onder dwang worden uitgezet (door de nationale militaire hulpdiensten van de nationale politie) en zullen niet worden gecompenseerd.
Economische impact als het cultureel marxistische/multiculturele regime valt en er een islamvrij gebied (land) is ingesteld?
Illustratief voorbeeld (na deportaties):
België
Bevolking: 10,4 miljoen
Moslimbevolking: 1990: 500 000, 2008: 1 miljoen (10%)
1 miljoen moslims
100.000 zijn gepensioneerd (70+)
250.000 zijn 41 tot 69 jaar oud
250.000 van 21 - 41 jaar oud
400.000 zijn 1 tot 20 jaar oud
Personen die belasting betalen: 300.000 tot 400.000
Personen die geen belasting betalen: 600.000 tot 700.000
Sociaal-economische resultaten na deportatie: 1 miljoen
Een paar bijzonder getroffen beroepsgroepen:
80% van de taxichauffeurs is moslim
60% van de werknemers in het het openbaar vervoer is moslim
20% van de werkers in de gezondheidszorg is moslim
50% van de horeca is moslim
Negatieve effecten:
Op korte termijn zullen de economische effecten rampzalig zijn. Problemen met openbaar vervoer in stand te houden, taxi-industrie verlamd.
Positieve effecten:
50% minder werkloosheidsuitkeringen
40% minder subsidie aan justitiële inrichtingen
30% minder subsidie voor kinderdagverblijven
30% minder subsidie aan scholen
20% minder subsidie aan hogescholen, universiteiten
Instroom van immigranten uit etnisch Europese groepen in buurlanden en uit door moslims gedomineerd steden en landen in heel Europa.
Moskeeën en islamitische culturele centra dienen te worden gesloopt of verbouwd.
Criminaliteit zou dalen met meer dan 50%
Economische sancties uit islamitische landen:
Reken maar op boycotten en sancties uit alle islamitische landen.
Economische sancties uit niet-islamitische landen:
Reken maar op 100% economisch boycot vanuit de EU en alle niet-islamitische landen behalve Rusland, India, China en Servië (mogelijk enkele andere Oost-Europese landen afhankelijk van de hoeveelheid druk van de Westerse gevestigde orde.
Terroristische/islamistische aanslagen op korte termijn (vóór en tijdens de deportaties):
Gegarandeerd, want een meerderheid van de moslims zal weigeren om te worden uitgezet. Verwacht wordt dat ze zich verzamelen, zich inbunkeren en weerstand leveren.
Jihadistische terroristische dreigingen op lange termijn:
Minimaal tot geen, omdat er geen moslims meer in het land zijn.
Geen controversiële maatschappelijke hervormingen beginnen die zouden kunnen leiden tot publieke verontwaardiging/vorming van gewelddadige antinationalistische bewegingen enz, niet totdat het land volledig is beveiligd en gestabiliseerd (hervorming/versterking van de politie en het leger) en vóór geïndoctrineerde groepen in staat zijn geweest om bij te leren en zich vertrouwd te maken met de volledige waarheid over cultureel marxisme/multiculturalisme.
Wanneer het land is gestabiliseerd kan het proces van hervorming geleidelijk beginnen (bijvoorbeeld door het volgen van de principes/agenda uiteengezet door de pan-Europese nationalistische bewegingen/regeringen). Weet dat het winnen van de vrede een stuk moeilijker zal zijn dan het winnen van de oorlog, dus er moeten zo vroeg mogelijk complete en grondige leerstellingen worden ontwikkeld. Het kan nuttig zijn als meerdere landen dezelfde grondslagen volgen, want deze landen moeten een pan-Europees plan hebben om eventuele ideologische aanvallen van het resterende culturele blok van de EUSSR/USASSR af te weren.
Buitenlands bezit van persbureaus en/of aanverwante mediabedrijven
Buitenlands bezit van persbureaus en/of aanverwante mediabedrijven moet worden verboden. Er kunnen uitzonderingen worden gemaakt wanneer de buitenlandse entiteit wordt beschouwd als vriendelijk (cultureel conservatieven).
Re-organisatie van persbureaus en/of aanverwante mediabedrijven
Hun administratie, bestuursraad en medewerkers moeten grondig worden gescreend. De achtergrond van al hun werknemers moet worden gecontroleerd. Personen die in het verleden een multicultureel wereldbeeld hebben gesteund dienen te worden vervangen en/of heropgevoed door cultureel conservatieven. Dit omvat alle journalisten/redacteuren/uitgevers. U kunt ook een minimum instellen van 50% werknemers die sympathiseren met cultureel conservatieve politieke principes.
Arresteer elke verrader van categorie A, B of C.
Omgaan met buitenlandse of deels buitenlandse persbureaus en/of gerelateerde mediabedrijven
Bijvoorbeeld buitenlandse bedrijven met uitzendrechten in een bepaald land (TV, satelliet, radio en internet).
Onze eisen zullen worden gepresenteerd. Onderzoek hoe China of Rusland nu met deze kwesties omgaat. Bepaalde buitenlandse persbureaus en/of gelijkwaardige mediabedrijven zullen als vijandige politieke entiteiten worden beschouwd (politieke propagandacentra).
Reorganisatie van het onderwijs
Universiteiten, hogescholen, middelbare scholen en lagere scholen, enz.
Hun administratie, bestuursraad en medewerkers moeten grondig worden gescreend. De achtergrond van al hun werknemers moet worden gecontroleerd. Personen die in het verleden een multicultureel wereldbeeld hebben gesteund dienen te worden vervangen en/of heropgevoed door cultureel conservatieven.
Bovendien moeten alle leerplannen van scholen/universiteiten grondig worden herzien.
Arresteer elke verrader van categorie A, B of C.
De huidige politieke systemen zullen worden hervormd (nadruk op het omzetten van de huidige West-Europese politieke systemen naar constitutionele democratieën (bepaalde "beheerde gebieden")). Dit zal de hervormingen kosten op de volgende gebieden:
Defensie
Cultuur (Religieuze en culturele hervormingen). De islam zal worden geherkwalificeerd als een totalitaire, genocidale en racistische politieke ideologie (op één lijn met het nationaalsocialisme en multiculturalisme) en zal vervolgens worden verboden.
- Multiculturalisme, een anti-Europese ideologie van haat
- Het nationaalsocialisme, een anti-joodse ideologie van haat
- Islam, een ideologie van haat tegen christenen, joden, hindoes, boeddhisten en atheïsten
Alle sporen van de huidige en vroegere islamitische invloeden in Europa zullen worden verwijderd. Dit geldt ook voor moskeeën en islamitische culturele centra. Alle moslims worden gedeporteerd uit het Europese grondgebied.
Personen die in fase 1 en 2 zijn bekeerd naar een "vriendelijke religie/ideologie", en die voldoen aan de eisen voor assimilatie, komen in aanmerking voor Europees burgerschap. Alle personen van de boeddhistische, hindoeïstische, joodse of anderszins "vriendelijke religies/ideologieën" zullen worden beschouwd als vrienden/bondgenoten/broeders en zusters van alle Europeanen en mogen nu of in de toekomst niet worden onderworpen aan dezelfde eisen voor assimilatie.
Secundaire doelen
Verbieden van de huidige en toekomstige Europese politieke Russofobische activiteit. Dit omvat het verbieden van de huidige anti-Russische activiteiten onder leiding van een aantal EU-landen (het Verenigd Koninkrijk en Noord-Europese landen in het bijzonder).
Deze anti-Russische activiteiten zijn al meer dan 100 jaar aan de gang en bereikten een hoogtepunt tijdens het bewind van de Britse premier Disraeli (toen het Verenigd Koninkrijk heeft ingestemd het islamitische Ottomaanse Rijk te beschermen tegen Rusland in ruil voor het ontvangen van Cyprus).
Wij erkennen dat de integratie van Rusland en de voormalige EU moeilijk zal zijn (als gevolg van tientallen jaren van anti-Russische propaganda in bepaalde EU-landen), maar dit zal ons lukken op voorwaarde dat Rusland onze eisen accepteert.
De nadruk zal worden gelegd op culturele en educatieve hervormingen om deze doelstelling te voltooien. De historische informatie over voormalige Europese anti-Russische politieke leiders zal worden herzien. Het is essentieel in dit proces dat opportunistische verraders uit het verleden, zoals Disraeli, worden aangemerkt als verraders van alle Europeanen en dat wij concluderen, toejuichen en erkennen dat Rusland inderdaad de primaire rol heeft gespeeld in het breken van het islamitische Ottomaanse Rijk, miljoenen Europeanen heeft bevrijd van dhimmitude en dus de dankbaarheid van alle Europeanen verdient.
Opportunistische anti-Europese activiteiten, zoals die van de overheid van Disraeli (en soortgelijke regeringen), zullen worden veroordeeld als verraderlijke handelingen. Elk christelijk land dat met een moslimland bondgenootschap zoekt tegen een christelijke neef moet in de toekomst worden beschouwd als een vijand van alle christelijke landen.
Zodra de politieke en militaire controle is verzekerd in ten minste één van de volgende landen zullen we onze secundaire doelen starten:
- Frankrijk
- Duitsland
- Verenigd Koninkrijk
Wanneer een van de bovenstaande "sleutellanden" is bevrijd uit de greep van de cultureel marxistische/multiculturele elites zullen we verder gaan met onze Europese broeders ondersteunen om de rest van de MA100 (Multiculturele Alliantie) te elimineren.
Elk Europees cultureel conservatief land (met uitzondering van de hierboven genoemde) moet heel voorzichtig zijn om vijandige handelingen (deportaties, enz.) te beginnen, tenzij het de steun heeft van een van de bovenstaande landen (of Rusland).
"Eerst negeerden ze ons, toen lachten ze ons uit, toen bevochten ze ons - toen hebben wij gewonnen".
Mahatma Gandhi
Het vinden van de perfecte balans tussen liberalisme en conservatisme zal een zeer uitdagende taak blijken te zijn. Het is moeilijk om iedereen tevreden te houden en er zullen altijd bepaalde groepen teleurgesteld worden. Het is misschien verleidelijk om gewoon alle conservatieve beleiden uit te voeren die wij willen zien, aangezien wij de politieke en militaire controle hebben. Maar het moet echter wel ons primaire doel zijn de extreme liberalen te erkennen en respecteren en proberen ze te kalmeren.
De marxisten - onze vijand
Marxisten (alle verraders van categorie A en B) krijgen helemaal geen genade. Ze zullen allemaal worden geëxecuteerd wegens hun oorlogsmisdaden vermeld in aanklacht 1 tot 8.
De extreme liberalen tevreden houden
Laten we realistisch zijn. Minder dan 10% van de bevolking van een land is extreem marxistisch en minder dan 10% is extreem cultureel conservatief. De overgrote meerderheid van onze mensen zijn gematigde mensen die alleen maar het recht op zelfbeschikking willen en de mogelijkheid om een gelukkig en zinvol leven te leiden. Het is onze taak om iedereen de kansen te geven die ze verlangen, zolang het op de lange termijn niet ernstig de duurzaamheid/stabiliteit van het land kan ondermijnen.
Een marxist is bijna altijd een liberaal (met uitzondering van de autoritairen), maar een liberaal is niet altijd een marxist. Er is een grote groep liberale mensen die ongeremde vrijheid voor zichzelf wil, terwijl sommige radicaal conservatieven willen leven zoals de Amish. De uitdaging is om een duurzame en optimale balans te vinden.
De volgende suggestie zal bijdragen aan verzoening tussen een meerderheid van mensen:
Maak zones in de binnenstad waar extreme liberalen wordt aangeboden om te wonen en te werken. Deze zones moeten gereguleerde/gecontroleerde ingangspunten hebben. Om overmatige culturele besmetting te voorkomen wordt iedereen die naar binnen of buiten wil geregistreerd.
Er moet ten minste één van deze liberale zones in elk land zijn (extreme Las Vegas-stijl). Idee voor regelgeving van de liberale zone:
Er kunnen punten worden toegevoegd of genegeerd op basis van toekomstige omstandigheden en andere overwegingen.
Wat te doen met alle ontevreden gematigde marxisten?
Houd in gedachten dat veel van deze mensen slachtoffer zijn van vier decennia aan multiculturele (cultureel marxistische) indoctrinatie en ze mogen niet worden beschouwd als vijanden van de staat (met uitzondering van de verraders van categorie A, B en C). Een meerderheid van de gematigde marxisten zal waarschijnlijk kiezen om te leven in liberale zones.
Oost-Europa
Sussen van de Oost-Europese cultureel conservatieven
Er is een groot risico dat de Roma/zigeuners in de toekomst ernstig zullen worden vervolgd in Oost-Europa. Ze lopen zelfs het risico te worden afgeslacht. Hoe kunnen we dit voorkomen?
De meeste Rom/zigeuners zijn afstammelingen van hindoeïstische slaven die door het Ottomaanse kalifaat naar Europa zijn gebracht over de Hindu Kush [zie 1.19]. [De moslims hebben] ongeveer 100.000 slaven aan Roma/zigeuners achtergelaten na de Slag van Wenen in 1683. Die werden nooit uitgenodigd door de Europeanen en worden vandaag de dag door een groot deel van Oost-Europeanen veracht om verschillende redenen, voornamelijk om hun criminele gedrag. Een meerderheid van de Roma is niet bereid om te assimileren met de Europese cultuur en normen.
Een realistische oplossing zou zijn om de Roma/zigeuners een eigen natie te geven omdat ze met in totaal ongeveer 5 miljoen mensen zijn over de hele wereld (een meerderheid daarvan woont in Oost-Europa). Zij moeten land krijgen in Oost-Anatolië nadat we West/Oost-Anatolië bevrijd hebben aan het einde van deze eeuw. Probleem opgelost en een mogelijke toekomstige genocide voorkomen. Deze optie zal worden aangeboden aan mensen die niet willen assimileren.
De meeste van de zogenaamde agnosten en atheïsten in Europa zijn cultureel conservatieve christenen zonder het te weten. Dus wat is het verschil tussen culturele christenen en religieuze christenen?
Als u een persoonlijke relatie heeft met Jezus Christus en God dan bent u een religieuze christen. Ik en nog veel meer zoals ik hoeven niet per se een persoonlijke relatie met Jezus Christus en God. Wij geloven echter wel in het christendom als een cultureel, sociaal, identitair en moreel platform. Dit maakt ons christenen.
Een meerderheid van de christenen, in het bijzonder liberale, humanistische christenen, verzet zich tegen de leer van zelfverdediging. Ik geloof dat zelfverdediging een centraal onderdeel is van het christendom, zoals gedocumenteerd in een ander deel van dit boek [3.149]. Het hedendaagse pacifistische christendom is onder andere een gevolg van onze huidige regimes en hun bewuste invloed op de Kerk. Zij hebben de Kerk gecastreerd en deze machteloos en irrelevant gemaakt, wij zullen hem verjongen door het invoeren van onze eigen hervormingen. Maar pragmatisme zal de basis vormen voor de koers die wij kiezen om te varen. Een sterke Kerk (op bepaalde gebieden) is essentieel voor de eenheid van onze Europese landen.
Het is essentieel dat we de Kerk en het Europese christendom in het algemeen behouden en zelfs versterken (door het meer politieke invloed toe te kennen op bepaalde gebieden) wat betreft de morele, culturele en sociale aspecten van de samenleving. Het moet zelfs een monopolie worden verleend op bepaalde gebieden om de Europese samenhang/eenheid te versterken. Dit betekent niet dat we zullen blijven toestaan dat de feministisch-liberale, humanistische factie van de Kerk haar pacifistisch-humanistische (suïcidale) wereldbeeld/doctrines tegen zelfverdediging mag propageren. De Kerk moet tegen pacifisme zijn op zo'n manier dat het actief zelfverdediging predikt en zelfs preventieve aanvallen steunt als mechanisme om christelijke minderheden in de door moslims gedomineerde gebieden te beschermen of zelfs Europa zelf. We moeten ervoor zorgen dat er een duurzame en traditionele versie van het christendom wordt gepropageerd. Dit houdt in dat wij beslissende stappen ondernemen om de liberale leiders van de Kerk af te zetten, om te voorkomen dat ze [culturele] zelfmoord plegen. We moeten ervoor zorgen dat de kerken van Europa normen en waarden uitdragen die duurzaam zijn en die op lange termijn zelfs zullen bijdragen aan de bescherming van christelijke Europese waarden. Het Europese christendom en het Kruis zullen het symbool zijn waaronder elke cultureel conservatieve zich kan verenigen voor onze gemeenschappelijke verdediging. Het moet dienen als het verenigende symbool voor alle Europeanen, zelfs als ze nu agnostisch zijn of atheïsten.
De pacifistische/suïcidale christenen mogen nooit worden toegestaan om de Kerk weer te domineren, en dat is een van de redenen waarom ik persoonlijk van mening ben dat we de protestantse kerk in Europa weer moeten hervormen om katholiek te worden (geldt voor Scandinavische landen, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, de Benelux, enz.). De kern van onze doelstelling bij de hervorming van de Kerk moet de herintroductie zijn van culturele en kerkelijke aspecten met betrekking tot eer. Mijn hoop is dat de toekomstige nationalistische leiders in West-Europese landen het daarmee eens zullen zijn. We moeten op zijn minst de conservatieve, anti-pacifistische cultureel christelijke leiders steunen en ervoor zorgen dat zij in staat zijn om de Europese kerken te beïnvloeden. Er moet echter een duidelijk onderscheid zijn. De Kerk moet geen enkele beperking kunnen leggen op kwesties met betrekking tot wetenschap, onderzoek en ontwikkeling. Europa blijft 's werelds centrum voor onderzoek en ontwikkeling op alle gebieden, versterkt door een voorspelbaar en 'onveranderlijk' cultureel kader. Ook dit zal Europese en maatschappelijke samenhang aanzienlijk versterken en dus bijdragen aan een duurzame samenleving waar harmonie, vooruitgang, vrijheid en de bevordering van de mensheid de primaire pijlers van de beschaving zijn.
Het kan constructief zijn om te overwegen een federatie op te zetten (net als de vroege dagen van de EU/NAVO) met secundair lidmaatschap (A-leden en B-leden) op basis van vaste factoren (variërend van culturele tot economische factoren, enz.). Dit zal echter sterk afhangen van of elk pas bevrijd soeverein land een beleid van open grenzen mogelijk zal maken. Het is waarschijnlijk dat een regionaal opengrenzenbeleid zal worden toegestaan op basis van historische culturele en economische factoren (bijvoorbeeld, de Scandinavische landen zijn cultureel zeer vergelijkbaar en kunnen dit wel toestaan).
De Europese Federatie van de toekomst moet niet meer worden gezien als de vage, onbestuurbare vorm van de huidige Europese Unie, die een machteloze Medusa is, niet in staat om zijn grenzen te controleren, en gedomineerd door de manie van culturele deconstructie, vrije handel, en onderdanig aan Amerikaanse culturele dominantie. We moeten een groot monocultureel Europa voorstellen, op basis van de culturele en economische samenwerking van onafhankelijke landen die in een grotere mate onlosmakelijk worden gekoppeld aan Rusland. Omdat ze geen behoefte hebben om agressief te zijn tegenover hun buren omdat die niet aan te vallen zijn, zou een dergelijk blok uitgroeien tot de belangrijkste wereldmacht (in een wereld die is verdeeld in grote blokken), egocentrisch, pan-nationalistisch en in strijd met alle gevaarlijke dogma's die nu zijn geassocieerd met globalisme/multiculturalisme. De nieuwe Europese Federatie zal veel meer isolationistisch zijn, met een beleid van economisch nationalisme (protectionisme). Het zou de capaciteit hebben om de 'autarkie van grote ruimtes' te kunnen worden (economische zelfstandigheid en onafhankelijkheid van buitenlandse markten) waarvan de beginselen al zijn uitgewerkt door de Nobelprijswinnende econoom Maurice Allais. Het lot van het Europese schiereiland kan niet los worden gezien van het continentale Rusland, zowel voor etnisch-culturele als geopolitieke redenen. Het is absoluut noodzakelijk voor de Amerikaanse zakelijke thalassocratie ("heersen over de zee", zowel in militaire als commerciële betekenissen van het woord) om de geboorte van de cultureel en ideologisch overtuigde Europese Federatie te voorkomen.
Niet-Europese gebieden/landen die mogelijk toelating vragen:
En de volgende kandidaten in Europese en niet-Europese grondgebieden:
Van bevrijding tot consolidatie in de richting van de Europese Federatie
Rusland heeft het potentieel om onze ergste vijand te worden of onze beste vriend. Ik geloof dat er het laatste uit zal komen, ook al is het multiculturalisme (antinationalisme) nog steeds een factor in Rusland.
Wat betreft de realistische vooruitzichten in fase 2 zal het ook moeilijk zijn voor kleine landen om als eerste uit te breken uit de multiculturele hegemonie (EUSSR/VS). Veel van de kleinere landen zijn niet zelfvoorzienend voor de productie van levensmiddelen, dus ze zullen er hard onder lijden wanneer de EU/VS reageert met een volledig boycot en psychologische oorlogvoeringscampagne van de hand van de MSM (en dat zullen zij zeker doen, gezien hoe Oostenrijk en Servië een paar jaar geleden werden gedemoniseerd).
Rusland zal zijn plannen niet onthullen voor een klein Europees land, dit omwille van tactische redenen. De reden hiervoor is dat Rusland weet dat het, om te voldoen aan de minimumeisen voor een betrouwbare culturele en militaire partner, zijn verbond met islamitische landen als Kazachstan en Tadzjikistan ten minste gedeeltelijk moet breken. Rusland moet kiezen tussen ofwel haar islamitische Siberische koers of de pas bevrijde West-Europese bondgenoten. Rusland zal niet bereid zijn om dit te doen voor een 'minder aantrekkelijke optie'. Een klein Europees land alleen voldoet niet aan minimale eisen voor Rusland om zijn huidige koers te veranderen. Dus zijn we ervan afhankelijk dat Frankrijk, Duitsland of het Verenigd Koninkrijk als eerste uit de huidige hegemonie breekt.
Ik heb weinig vertrouwen in het culturele en politieke zelfvertrouwen van Duitsland. Ze lijden nog steeds aan ernstige psychologische trauma's uit WO2, waardoor ofwel Frankrijk of het VK overblijven. Geen van beide landen is er nog in geslaagd om de sentimenten tegen marxisme/islam/massa-immigratie met succes om te zetten in succesvolle politieke oppositie, hoewel dit langzaam aan het veranderen is.
Italië en Denemarken zijn er tot op zekere hoogte in geslaagd om dit te doen, dus het potentieel is er. Ze kunnen echter wel het gevoel hebben dat ze te klein/onbeduidend zijn om in hun eentje de volledige stap te zetten. Ze missen momenteel het zelfvertrouwen om uit te breken uit de hegemonie, omdat ze nog niet klaar zijn, en ze zullen zorgvuldig handelen en voorkomen onnodige risico's te nemen.
Een van de drie grote Europese landen zal uiteindelijk moeten uitbreken, ik schat binnen 20 tot 70 jaar. Zodra Duitsland, Frankrijk of het Verenigd Koninkrijk dat doet, zullen we een paar kleinere landen zien die ook met hen samen uitbreken. Op dit punt zal Rusland klaar staan met ondersteuning. Een nieuw type culturele en militaire alliantie wordt geboren (niet per se politiek, want alle betrokken landen zullen volledige soevereiniteit hebben). Een cultureel conservatieve "Europese Federatie" zal geboren worden.
Ik denk dat Rusland in de toekomst een essentiële partner in dit proces zal zijn, want het eerste land dat zal uitbreken zal sterk afhankelijk zijn van Rusland.
Het eerste land dat gaat uitbreken uit de huidige hegemonie van de EUSSR/VS zal tal van problemen tegen het lijf lopen. Dit is de reden waarom ik niet denk dat in Italië of een ander klein land de moed zal tonen om eerst te gaan. Zelfs Servië koos onderwerping aan de EUSSR/Amerikaanse hegemonie in plaats van het risico te nemen om te eindigen als een nieuw Wit-Rusland.
De vooruitzichten van als eerste uit te breken als een mini-land zijn te afschuwelijk. Omdat de huidige EUSSR/US deze daad zal zien als een potentiële bedreiging voor hun bestaan en ze alles zullen doen om dit te voorkomen. Ze zullen raken klappen uitdelen en alle beschikbare instrumenten in hun arsenaal gebruiken. Zij zullen waarschijnlijk de meest verwoestende mediacampagne in de geschiedenis lanceren tegen dat land (psychologische oorlogvoering), om de publieke opinie te manipuleren. Ze zullen gebruik maken van alle diplomatieke, economische en misschien zelfs uiteindelijk militaire maatregelen om een voorbeeld neer te zetten en te voorkomen dat het proces zich kan voltooien en uitbreiden naar andere landen. Dit is de reden waarom één land dit niet alleen kan en afhankelijk zal zijn van andere landen. Want indien dat eerste land slaagt zal het het begin van het einde zijn voor de EUSSR/Amerikaanse hegemonie. Dat land zal in het begin volledig geïsoleerd worden van de EU/VS, zal uit de NAVO en alle relevante internationale organisaties worden geschopt. Het zal overweldigend worden bespot, gedemoniseerd en uitgescholden. Het is een horrorscenario voor elk land en de mensen zullen behoorlijk lijden gedurende deze overgangsperiode.
Het zal een zeer lange tijd duren voordat we op dit kruispunt komen, maar het zal uiteindelijk gebeuren - omdat het multiculturalisme (vooral wanneer de islam is betrokken) een zelfvernietigend ideologie is. Zodra het eerste grote land uitbreekt zal het lot van de EU zijn bezegeld. Het zal instorten of het moet stalinistisch worden.
Ik zou niet rekenen op de VS. Ze hebben te veel eigen problemen en Obama is bezig het land om te zetten in de USASSR. De VS werd een slachtoffer van zelfvernietiging op het moment dat de Democratische en Republikeinse partij (tegen de wil van het volk in) besloten dat ze geen Europees christelijk land meer wilden zijn (dit gebeurde in de jaren '80).
Velen zullen beweren dat zelfs Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk al gedoemd zijn en dat er geen hoop is. Die pessimisten moeten de geschiedenis eens beter bestuderen, met name het geval Libanon. Bedenk bijvoorbeeld eens dat Libanon ooit een christelijk land was (80% christenen in 1911). Toen de islam dominant is geworden (60% moslims in 1970), werden ze zo overtuigd van zichzelf dat zij (de ummah) indirect de oorlog verklaarden [aan Libanon], voor naar verluidt het samenzweren met de Israëliërs. De christenen verloren in 1990 en nu bestaat Libanon voor minder dan 25% uit christenen.
Voorafgaand aan de burgeroorlog in Libanon werd het land, net als het Europa van vandaag, bestuurd door de marxistische/humanistische verzoeners van de islam. Net als in Europa lieten ze islamitische demografische oorlogvoering toe tot op een punt dat het leidde tot een burgeroorlog toen de islam 60% bereikte in de jaren '70. De enige reden waarom de "christelijke nationalisten" verloren, was omdat de naburige moslimlanden hun medemoslims hielpen terwijl Europa (met name Frankrijk, die nu in bed lag met de wereldwijde ummah) weinig deed om hun oostelijke christelijke neef te helpen. Een andere reden waarom ze verloren was omdat te veel mensen die hadden moeten vechten wegvluchtten en emigreerden naar Europa en de VS.
Net als in Libanon zullen de moslims uiteindelijk overmoedig worden in Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk (we zien hier nu al duidelijke tekenen van). Duitsland, Frankrijk of het Verenigd Koninkrijk zal tot bezinning komen. Europeanen zullen geleidelijk aan begrijpen wat onze elites aan het doen zijn en zullen een guerrilla-oorlog beginnen te voeren. Er zullen sporadische aanvallen zijn in fase 1 (1999-2030), maar de aanvallen zullen toenemen tot het punt waar er zich een buitenkans zal voordoen tijdens fase 2 (2030-2070) waarbij de Europese nationalisten met succes de macht zullen grijpen. Dit is hoe de Europeanen zullen winnen. We zullen winnen vanwege het simpele feit dat wij nergens heen kunnen, terwijl onze kolonisten nog steeds hun vaderland intact hebben.
Frankrijk is waarschijnlijk het eerste land dat uit zal breken. Vergeet niet dat zij het epicentrum van de islamisering in Europa zijn, met 12% moslims (vanaf 2008). Marseille is het epicentrum, met nu al 38% moslims (2008).
Dus over circa 20 tot 70 jaar zal het eerste grote West-Europese land uitbreken en streven naar een federatie met Rusland. Het is op dit punt nog te vroeg om vast te stellen of dit land het Verenigd Koninkrijk, Duitsland of Frankrijk zal zijn (hoewel Frankrijk de voor de hand liggende keuze is). Italië, Servië, Oostenrijk, Tsjechië, Slovenië, Slowakije en een paar andere landen zullen deelnemen, gevolgd door anderen.
Dit resulteert in een soortgelijk proces in de VS. Verschillende staten zullen zich waarschijnlijk terugtrekken op een gegeven moment, maar het is veel moeilijker een Amerikaanse uitkomst te voorspellen. Deze nieuwe staten kunnen lid worden van deze nieuwe nationalistische Europese Federatie mits zij de ideologische doctrines steunen. Australië en andere Europese landen zullen zich op een gegeven moment waarschijnlijk ook aansluiten.
Hopelijk zal dit het begin van het einde zijn voor het multiculturalistische landen die voorheen bekend stonden als de culturele hegemonie van de EUSSR/USASSR.
Mogelijke tijdslijn voor de oprichting en groei van de Europese Federatie:
2040-2083: Frankrijk of het VK + Italië + 5 kleinere landen + Rusland
2083-2110: De rest van Europa + Rusland
2110-2150: Europa (met Rusland) + delen van de voormalige VS (na de burgeroorlog) - West- en Oost-Anatolisch grondgebied bevrijd door de krachten van de Europese Federatie en teruggewonnen en herenigd met Armenië en Griekenland, + Midden-Oosterse strategie
Oprichten van een nieuwe Europese militaire alliantie
De eerste actie die elk bevrijd Europees land moet ondernemen is om uit de NAVO te stappen en een militair bondgenootschap aan te gaan met Rusland en andere Europese cultureel conservatieve landen. NAVO (Noord-Atlantische Verdragsorganisatie) zal uiteindelijk eindigen als een karikatuur van zichzelf, bestaande uit alleen de VS, Turkije en Albanië. Op dit punt (in de veronderstelling dat de VS niet ingrijpend is verzwakt door economische recessies, en een eigen burgeroorlog heeft vermeden) zal de VS geen andere keuze hebben dan om te leven in een veel meer geïsoleerde wereld, uitgesloten zijn van elke vorm van samenwerking met de Europese Federatie, of ervoor kiezen om zijn manier van handelen te veranderen.
Wij, daarentegen, zullen een nieuwe Europese militaire alliantie consolideren, bestaande uit alle bevrijde Europese landen en Rusland. We moeten een nieuwe Europese economische, militaire en culturele alliantie oprichten en ons vervolgens verenigen met Rusland en alle Europese cultureel conservatieve landen.
Waarom de NAVO ontbinden?
Amerikanen zullen binnenkort hun handen vol hebben aan hun eigen problemen en zullen niet in staat zijn om iemand te helpen, zelfs als zouden ze dat willen. Europeanen kunnen en moeten goede relaties onderhouden en samenwerken met de gewone Noord-Amerikaanse burgers, die nu leven onder hetzelfde multiculturele regime als wij, maar we kunnen en mogen niet vertrouwen op de steun van de Amerikaanse elites. Ze zijn net zo vijandig als de elites van de EU, zoals bewezen door hun steun aan het EU-lidmaatschap voor Turkije. Pleiten voor het Turkse EU-lidmaatschap is hetzelfde als pleiten voor meer jihad (door middel van islamitische demografische oorlogvoering) en voor deconstructie van de Europese landen, en is daarom volstrekt onaanvaardbaar. Waarom zouden we banden willen met een land dat ons wil vernietigen?
Er zijn ook andere kwesties:
Oprichten van een nieuwe wereldwijde militaire alliantie
Er zal een nieuwe militaire alliantie worden opgericht met de nadruk op de volgende landen:
De bovengenoemde landen/gebieden waaronder:
We moeten proberen om alle christelijke, boeddhistische en hindoeïstische landen in deze uitgebreide militaire alliantie mee te nemen. Rusland zal CSTO moeten verlaten - de Collective Security Treaty Organisation die momenteel bestaat uit Armenië, Wit-Rusland, Kazachstan, Kirgizië, Rusland en Tadzjikistan. Afhankelijk van de VS zou het een alternatief kunnen zijn om de NAVO te handhaven als de VS ermee akkoord gaat om Rusland uit te nodigen en Albanië en Turkije te schrappen.
Alle landen van de nieuwe militaire alliantie moeten de cultureel conservatieve territoriale aanspraken steunen (de Midden-Oosterse/Anatolische Kruisvaarderscampagne) en deelnemen aan de campagnes voor de deportatie van alle moslims uit de Balkan en de resterende diepgewortelde islamitische groepen in West-Europa.
Het is onzeker hoe Georgië, Moldavië en Oekraïne zullen reageren op een vriendelijke aanpak, maar er moeten pogingen worden gedaan om ze op te nemen in de alliantie.
Uitgesloten landen
De moslimwereld wordt volledig geïsoleerd tot op de dag dat de islam ophoudt te bestaan.
Waarom moeten we uitbreken van de culturele hegemonie van de EUSSR/USASSR
Sommige mensen zullen vragen: waarom moeten we dan een federatie zoeken met Rusland? We kunnen de EU/VS toch gewoon vertellen dat ze ons niet moeten pesten en kunnen onze zaken met hen zoals gebruikelijk voortzetten nadat we onze landen hebben bevrijd?
Het is een bekend feit dat russofobie relatief diep verankerd is in een aantal Europese landen, met name het Verenigd Koninkrijk, de Scandinavische regio, de Baltische regio en enkele andere Oost-Europese landen. Dit zal natuurlijk een rol spelen in de manier waarop we ervoor kiezen om verder te gaan. Maar het probleem is dat straks op dat moment, in 2030-2070 (vóórdat de culturele conservatieven de macht hebben gegrepen), de West-Europese landen niet ver van instorting zijn wegens de misdaden van onze elites. Er zal in sommige landen een moslimmeerderheid komen en onze hoofdsteden zullen lijken op het Beiroet van de jaren '60/'70. De nationalistische bewegingen zullen op dit moment worden opgejaagd en hard vervolgd net als de nazi's tijdens WO2 Europese verzetsstrijders hebben vervolgd en geëxecuteerd. Wanneer wij uiteindelijk winnen en de controle over onze eigen landen grijpen moeten we niet de fouten uit het verleden herhalen (de marxisten/multiculturalisten/humanisten/globalisten negeren en hen later opnieuw te laten infiltreren). We gaan ze allemaal uitroeien (natuurlijk alleen verraders van categorie A en B) wat zal resulteren in de executie van tienduizenden verraders door heel Europa. Wanneer deze executiecampagnes zijn afgerond zullen we alle moslims deporteren. Het zal niet makkelijk zijn, want niemand zal bereid zijn om ons te helpen, dus we zullen zeer creatieve middelen moeten gebruiken.
Als dit allemaal gedaan is zullen we door de overige EUSSR-landen en de VS worden beschouwd als genocidale oorlogsmisdadigers. Met andere woorden; we hebben niet veel keus dan om een nieuwe federatie/alliantie van de grond af aan op te bouwen.
In fase 3 (2060-2090) zullen de cultureel conservatieve rechtbanken (die op dit punt de bevrijde Europese landen besturen) maatregelen treffen om de nodige stappen te ondernemen om de economische belangen van de Europese Federatie te waarborgen in het grondgebied van de EF en in de islamitische wereld, voordat er een permanente oplossing komt van massale deportatie van moslims uit Europa.
De reden hiervoor is om ervoor te zorgen dat we [al onze bezittingen die nu nog voor ons beschikbaar zijn alvast terugnemen] en dat we kunnen handelen in overeenstemming met de waargenomen vooruitzichten. Het is gemakkelijk om te anticiperen op hoe de islamitische wereld zal reageren op een permanente oplossing van massale deportaties, dus het is van essentieel belang om bepaalde mechanismen in gang te zetten voorafgaand aan de invoering van bepaalde plannen.
Dus wat zal er gebeuren met de huidige investeringen die de bedrijven in de Europese Federatie hebben gedaan in de islamitische wereld? Dit hangt sterk af van hoe de islamitische wereld reageert wanneer we 25 miljoen moslims deporteren (cijfers uit 2008, geschat aantal voor 2030 is 50 miljoen, voor 2060 is dit 100 miljoen). Elk moslimland zal anders reageren en we moeten een gesynchroniseerde reactie of het begin van een soort aanvalscampagne van de Arabische Liga verwachten. De verwachting is dat ze alle export van aardolie en andere grondstoffen aan de leden van de Europese Federatie stopzetten en ook aan die iedereen neutraal staat ten opzicht van ons. Als ze zich realiseren dat de deportaties toch doorgaan zullen ze waarschijnlijk de controle willen grijpen over alle activa/infrastructuur van de Europese Federatie en zullen die meteen op hun grondgebied nationaliseren. Dit omvat luxe hotels, olieraffinaderijen en andere industriële infrastructuur. Onderdanen van de Europese Federatie die werken in deze islamitische landen worden waarschijnlijk uitgezet naar hun land van herkomst of kunnen zelfs worden ontvoerd en gebruikt als een middel tot afpersing op de traditionele islamitische manier.
Onnodig te zeggen zullen wij, als gevolg van deze reactionaire islamitische nationalisatie/deportatiecampagnes, op dezelfde manier handelen in alle landen van de Europese Federatie. In feite zou dit reeds voorafgaand aan de eerste stap kunnen worden gedaan om ervoor te zorgen dat we een stevige positie hebben voor de onderhandelingen met de individuele moslimlanden.
De volgende aanpak moet worden gevolgd bij de onderhandelingen met alle islamitische landen:
Soennitische en sjiitische landen/gebieden die waarschijnlijk de status van een tertiair protectoraat van de Europese Federatie zullen aanvragen: Koerdistan (voormalig Irak, afhankelijk van hun steun voor de bevrijding van Oost-Anatolië). Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein, Koeweit, Egypte, Qatar - zal misschien een aanvraag doen uit angst voor de islamitische fundamentalisten (een meerderheid van deze regimes zijn marionettenregimes die bang zijn voor de toorn van de ummah).
Hiervan is Koerdistan de enige mogelijke bondgenoot (ze worden gehaat door zowel Turken als Arabieren). Bij de rest van de volkeren is het veel onzekerder. De Westerse marionettenregimes van Egypte en bepaalde andere landen zullen waarschijnlijk worden omvergeworpen door vrome moslimgroepen die ons zien als hun gezworen vijand.
Als de onderhandelingen met een land mislukken, dan zullen alle bevroren activa van dat land worden onteigend door de bevoegde EF-natie, tenzij er gelijkwaardige middelen kunnen worden uitgewisseld als het andere land daar ook toe bereid is. Eventuele resterende infrastructuur in dat land zal als verloren worden beschouwd en zal vervolgens worden gebombardeerd door straaljagers van de EF. Het land in kwestie zal worden beschouwd als vijandig en omdat alle officiële en industriële banden nu zijn doorgesneden, zal het land volledig worden geïsoleerd.
Alle geïsoleerde landen kunnen worden gebruikt als een collectieve massale dumpplaats voor gedeporteerde personen (zie "militair beveiligen van dumpplaatsen/tijdelijke havens in islamitische landen" in een ander hoofdstuk [3.145]).
Het is waarschijnlijk dat het andere internationale blok, de USASSR met de resterende EUSSR-landen (afhankelijk van hoe sterk ze zijn op dit punt), zal proberen om elke overeenkomst te saboteren door druk uit te oefenen op de islamitische landen (concessies in ruil voor militaire bescherming). De VS zou kunnen dreigen met militaire aanvallen als we een moslimland aanvallen. We moeten overwegen om onze Kruisvaarderscampagne in Anatolië/het Midden-Oosten op te schorten totdat dit blok (USASSR/EUSSR) is ingestort. Dit kan een paar decennia duren, maar uiteindelijk zal het wel gebeuren. Maar wat we niet kunnen stoppen is onze deportatiecampagnes (die de beveiliging van de havens vereisen voor het veilig vervoeren van de moslims). Het USASSR/EUSSR-blok heeft geen andere keuze dan dit te accepteren want het alternatief zou genocide zijn, iets wat iedereen zou moeten helpen voorkomen.
De nieuwe "conservatieve orde" moet zich (zodra consolidatie van West- en/of Oost-Europese cultureel conservatieve militaire rechtbanken is gebeurd) voorbereiden op massadeportaties van alle moslims die in Europa wonen. De eerste stap is de bouw van enorme transitzones.
Deportatie moet worden ingevuld in twee fasen
Het is belangrijk om voor beide fasen een aparte strategie te creëren, omdat de meeste moslims in Oost-Europa daar al meerdere eeuwen hebben gewoond (de meerderheid die zelfs etnische Europees - Bosniërs en Albanezen). Als zodanig zullen zij niet accepteren dat ze worden uitgezet uit Europa en zullen vechten voor hun overleving. Er moet dus een meer op de lange termijn gerichte en brutale militaire strategie worden toegepast.
Het creëren van grote transitzones
Transitzones zijn veilige en zwaar bewaakte gebieden (barakkensteden) waar moslims zullen worden geplaatst in afwachting van uitzetting. Transitzones moeten dichtbij een zeehaven en/of spoorlijn worden gebouwd (afhankelijk van welke transportmethode zal worden gebruikt voor de deportatie).
Het is essentieel dat elk gebied is omheind met prikkeldraad en gewapende bewakers heeft.
Het creëren van een transitzone (met betrekking tot massadeportaties).
Bovendien kunnen kleinere transitzones worden gebouwd op andere locaties.
Albanië moet worden aangemerkt als de officiële islamitische transitzone voor de Balkan.
Kaart geeft Europese/christelijke/Israëlische territoriale aanspraken aan. Het land van de Roma (in "nieuw Armenië") en de zoroastrische natie staan niet in afbeelding)
Europese territoriale aanspraken (primaire eisen):
1. Servisch grondgebied - Kosovo
Alle moslims (voornamelijk Albanezen) worden gedeporteerd naar de dichtstbijzijnde transitzone (Albanië) in afwachting van uitzetting uit Europa. Kosovo zal weer worden herenigd met Servië.
2. Servisch/Kroatisch grondgebied dat op dit moment bekend staat als Bosnië-Herzegovina
Bosnië-Herzegovina wordt verdeeld in een Servisch (60-70%) en een Kroatisch (30-40%) deel, verdeeld naar historische etnische lijnen. Alle islamieten (Bosniaks en Albanezen) worden gedeporteerd naar de dichtstbijzijnde transitzone (Albanië) in afwachting van uitzetting uit Europa. Zie "Akkoord van Graz" [1]. Indicaties op deze kaart zijn geen exacte aanduidingen want ik kon de kaarten uit het Akkoord van Graz niet vinden.
1. http://nl.wikipedia.org/wiki/Akkoord_van_Graz
3. Grieks/Kroatisch/Servisch grondgebied dat nu bekend staat als Albanië
Suggestie: Albanië zal worden verdeeld in een Grieks deel (20%), Monte Negro (20%) en een christelijk Albanees deel (60%). Alle islamitische Albanezen zullen worden gedeporteerd naar Centraal-Anatolië.
4. Grieks-Cypriotisch grondgebied dat momenteel bekend staat als Noord-Cyprus (Turkije)
Alle moslims worden gedeporteerd naar Centraal-Anatolië. Noord- en Zuid-Cyprus zullen weer worden herenigd onder christelijk Griekse bestuur.
Midden-Oosterse territoriale aanspraken (secundaire eisen):
Islamitische landen, met hun vreselijke gebrek aan onderwijs, productie-infrastructuur en moderne technologie (in het bijzonder met betrekking tot oorlogstechniek), zullen het lastig krijgen om in te gaan tegen een wereld die verenigd is om de islamitische expansie te stoppen, vooral als hun enige bron van economische macht, olie, zijn belang verliest.
5. Grieks grondgebied dat momenteel bekend staat als West-Anatolië (Turkije)
Alle moslims worden gedeporteerd naar Centraal-Anatolië. West-Anatolië wordt weer herenigd met Griekenland.
De territoriale aanspraken gaan over grondgebied in Noord-Epirus, Thracië (met inbegrip van Constantinopel en natuurlijk Agia Sophia), de eilanden Imbros (Gökçeada) en Tenedos (Bozcaada), en delen van West-Anatolië rond de stad van Smyrna, om maar een paar gebieden te noemen. Deze gebieden (en nog vele andere) hebben omvangrijke etnisch Griekse populaties.
Zie kaart van christelijke Europese aanspraken gepresenteerd door de heer Eleftherios Venizelos op de Vredesconferentie van Parijs in 1919. Het is vermeldenswaardig dat de Westerse geallieerden, in het bijzonder de Britse premier David Lloyd George, Griekenland het terugwinnen van hun land hadden beloofd ten koste van het Ottomaanse Rijk als Griekenland in de oorlog aan de geallieerde zijde zou vechten (en dat deden ze ook).
Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/File:ParisPeace-Venizelos-Map.png
Zelfs het Verdrag van Sèvres, dat werd ondertekend door de Ottomaanse ambtenaren in 1920, erkent gedeeltelijk de Griekse territoriale aanspraken in Anatolië.
Verdrag van Sèvres [1] + kaart [2]
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_sevres
2. https://en.wikipedia.org/wiki/File:TreatyOfSevres_(corrected).PNG
6. Armeens grondgebied dat momenteel bekend staat als Oost-Anatolië (Turkije)
Alle moslims worden gedeporteerd naar Centraal-Anatolië. Oost-Anatolië wordt weer herenigd met Armenië. Zie Verdrag van Sèvres voor meer details.
Verdrag van Sèvres
https://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_sevres
7. Herstel van christelijk Libanon
Herstel Libanon als een christelijke natie (deportatie van alle moslims). Maronitische christenen in het noorden, andere christenen in het zuiden.
8. Oprichting van een christelijke Koptische natie (Noordoost-Egypte).
9. Oprichting van een christelijke Assyrische natie.
De Assyrische christenen (bekend als Assyriërs, Arameeërs, Syrische christenen, Suroye/Suryoye en andere varianten, zie namen van de Syrische christenen) zijn een etnische groep waarvan de oorsprong ligt in de Vruchtbare Halve Maan, en hun vaderland is vandaag de dag verdeeld tussen Noord-Irak, Syrië, West-Iran en het Turkse Zuidoost-Anatolië. Het grootste deel van de christelijke Assyriërs is onder dwang bekeerd, velen zijn gedood in tal van jihadi genocides en pogroms in de laatste eeuwen. Velen zijn in de afgelopen eeuw gemigreerd naar de Kaukasus, Noord-Amerika en Europa.
Assyrische/Aramese christenen in Syrië zijn een belangrijke minderheid die in het noorden en noordoosten leven (al-Qamishli, al-Hasakah), en ze zijn met ongeveer 700.000. Hun aantallen zijn gegroeid door de vele Irakese vluchtelingen sinds de oorlog in Irak.
Midden-Oosterse landen met significante bevolking:
| Vaderland | |
| Irak | 150 000 - 830 000 |
| Syrië | 52 000 - 735 000 |
| Iran | 10 500 - 103 000 |
| Turkije | 4 000 - 70 000 |
Diaspora | |
| Verenigde Staten | 83 000 |
| Zweden | 80 000 |
| Jordanië | 77 000 |
| Duitsland | 70 000 |
| Australië | 25 000 |
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Assyrian_people
2. https://en.wikipedia.org/wiki/File:Fertile_Crescent_7500_BC_DAN.PNG
10. Oprichting van een natie voor de Roma (zigeuners)
Er moet een natie voor de Roma worden opgericht, voor de Europese zigeuners. Zigeuners (oorspronkelijk Indiase hindoes) waren slaven en krijgsgevangenen, en de meeste van hen werden meegenomen over de Hindu Kush toen de islamitische militaire campagnes door de regio Sindh trokken (het huidige Pakistan) tussen de jaren 800 en 1900 [Noot: dit is waarom sommige zigeuners ook wel Sinti heten => regio Sindh]. Het Ottomaanse kalifaat had honderdduizenden hindoeïstische slaven, die bepalend zijn geweest voor de militaire campagnes tegen Oost-Europa.
Er zijn vandaag de dag ongeveer 5 miljoen Roma over de hele wereld.
Europese landen met aanzienlijke populaties:
| Spanje | 650 000 |
| Roemenië | 535 140 |
| Frankrijk | 500 000 |
| Bulgarije | 370 908 |
| Hongarije | 205 720 |
| Griekenland | 200 000 |
| Rusland | 182 766 |
| Italië | 130 000 |
| Servië | 108 193 |
| Slowakije | 89 920 |
| Duitsland | 70 000 |
| Macedonië | 57 722 |
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Romani_people
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Roma_(Romani_subgroup)
11. Israël (de Gazastrook, de Westelijke Jordaanoever en Jeruzalem)
- We moeten Israël helpen alle islamitische Syriërs (ook wel aangeduid als "Palestijnen") te deporteren uit de Gaza-strook, de Westelijke Jordaanoever en Jeruzalem. Deze gebieden zullen worden opgenomen bij Israël. Toch zal Jeruzalem onder gezamenlijke joods-christelijke administratie komen.
- Slopen van het misschepsel dat bekend staat als de Al-Aqsa moskee en de Koepel van de Rots in Jeruzalem, en de Tempel van Salomon herbouwen - de Derde Tempel, zoals beschreven in het boek van Ezechiël, hoofdstukken 40-42. De Derde Tempel zal een plaats van verering worden voor zowel joden als christenen. De Koepel van de Rots staat nu op de eigenlijke plaats waar de Tempel ooit stond.
- Jeruzalem zal weer een stad worden die wordt gedeeld door christenen (50%) en joden (50%).
https://en.wikipedia.org/wiki/Temple_of_Salomon
https://en.wikipedia.org/wiki/Third_Temple
https://en.wikipedia.org/wiki/New_Jerusalem
https://en.wikipedia.org/wiki/Dispensationalism
https://en.wikipedia.org/wiki/Dome_of_the_Rock
https://en.wikipedia.org/wiki/Al_Aqsa_Mosque
12. Creëren van een Afrikaanse strategie (tertiaire aanspraken)
We moeten onze christelijke Afrikaanse broeders helpen tegen de voortdurende jihads, vooral in Kenia, Soedan, Nigeria (Biafra), Ivoorkust, Togo, Liberia, Ethiopië, Angola en Eritrea.
De nadruk moet worden gelegd op het omkeren van eerdere jihadistische demografische oorlogvoering.
- Maak een christelijke natie van Soedan.
In Soedan is de doelstelling van het heersende regime om de Afrikaanse christelijke en animistische bevolking van het zuiden te arabiseren en islamiseren. Vooral sinds 1992 heeft de Soedanese regering een militaire campagne gevoerd die gericht is op het verspreiden, tot slaaf maken en onderwerpen van de zuidelijke zwarten. Er zijn nog steeds jihadi gnocides die worden gevoerd tegen Soedanese christenen en animisten en kleinere jihads in andere Afrikaanse landen.
Er zal een complete Afrikaanse strategie moeten worden opgesteld zodra we klaar zijn met onze primaire en secundaire territoriale aanspraken.
13. Maak een zoroastrische staat in het Midden-Oosten (Noord-Iran)
Bronnen:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Zoroastrianism
Verschillende onderwerpen zullen eerst duidelijker moeten worden besproken voordat we een campagne van deze omvang kunnen lanceren. Er zal een grondige militaire en logistieke strategie moeten worden ontwikkeld.
Campagne één - reconquista van Europa (West/Oost)
1. West-Europese landen
2. Balkan
Als een groot deel van West-Europa (en de Balkan) is bevrijd van cultureel marxisme, wachten we tot de rest van de naties bij de alliantie komen. De VS zal uiteindelijk instorten en er moeten geen maatregelen worden genomen tegen Turkije (afhankelijk van verschillende factoren), of voor de bevrijding van onze Midden-Oosten christelijke neven, voordat fase 2 of 3 van de Amerikaanse burgeroorlog begint.
De Amerikaanse regering zal er ALLES aan doen om te voorkomen dat Europa de Europese Federatie kan vormen met Rusland, want het zou het einde betekenen voor de VS als 's werelds primaire grootste culturele en militaire supermacht.
Voordat we Turkije of een of ander Midden-Oosters land confronteren is het eerst het belangrijkste om een militaire campagne tegen Pakistan te lanceren om hen hun nucleaire capaciteiten af te nemen. Als dit niet gebeurt zullen ze deze technologie vast en zeker overdragen aan Turkije en andere moslimlanden. We mogen geen enkel islamitisch land toestaan om kernwapens te hebben! Dit is het belangrijkste principe. Het kan komen tot een situatie waarin we worden gedwongen om de Anatolische campagne voor enkele tientallen jaren uit te stellen om een gewapende confrontatie met de VS te voorkomen. De VS zit in een proces van snelle culturele en sociale ineenstorting dus er zal uiteindelijk een goede kans ontstaan. We moeten ernaar streven om de nieuwe nationalistisch gezinde leiders van de VS te betrekken bij de Europese Federatie nadat de multiculturalisten hun macht hebben verloren.
Campagne twee - secundaire aanspraken (Cyprus, Anatolië)
Er moet een militaire campagne worden gestart tegen Turkije, met het doel om het Griekse West-Anatolië, Noord-Cyprus en het Armeense Oost-Anatolië te bevrijden.
Biologische en chemische aanvallen zouden nuttig kunnen zijn want die laten de infrastructuur intact.
De VS zal gebruik maken van bedreigingen en zal misschien proberen om Turkije, Kosovo, Bosnië-Herzegovina, Libanon of Syrië militair te verdedigen.
Naar welke landen zullen de moslims worden uitgezet en kunnen we verwachten dat de landen van bestemming willen meewerken?
Het is onwaarschijnlijk dat alle (islamitische) bestemmingen vrijwillig zullen meewerken om miljoenen moslims te accepteren. Er moeten creatieve methoden worden gebruikt voor de grootschalige vrijwillige of onvrijwillige bevolkingsverplaatsing.
Transport
Vervoer per cruiseschepen kan een optie zijn. We creëren marine-konvooien begeleid door het leger.
Plaats van bestemming
Het zou een oplossing zijn om bestemmingsgebieden veilig te stellen in elk land. Dit door in elk land een haven te beveiligen en een tijdelijke transitzone te creëren die zal worden bewaakt door een militaire aanwezigheid.
Er zijn ongeveer 12 miljoen christelijke Assyriërs, Kopten, Maronieten en andere christelijke orthodoxe/katholieke minderheden die op dit moment leven onder barre dhimmitude. Ons doel is om hen het burgerschap van de nieuwe christelijke naties te geven.
Er moeten maatregelen worden genomen om deze mensen te evacueren naar een of meerdere veilige zones (nadat we die militair hebben beveiligd). De eerste zal christelijk Libanon zijn (met de helft van het grondgebied voor de christelijke Maronieten). Het doel moet zijn om de nieuwe gebieden te annexeren en drie nieuwe landen te creëren (zie kaart):
De grootte van de geannexeerde naties wordt gebaseerd op de grootte van de bevolking.
Dit zal echter een zeer moeilijke overgang worden omdat het waarschijnlijk is dat islamitische landen/groepen jihadistische pogroms en genocides beginnen zodra Europa begint met deportaties. Het zal hoogstwaarschijnlijk neerkomen op vele massamoorden op christenen, want het is zeer onwaarschijnlijk dat deze kwetsbare minderheden zullen vluchten of evacueren voordat het te laat is.
Zodra Europa begint met het deporteren van moslims zullen Egypte, Syrië, Irak, Iran, Saoedi-Arabië en de rest van de islamitische wereld de oorlog verklaren aan Israël, Armenië en alle christelijke minderheden in het Midden-Oosten, met de bedoeling ze weg te vagen. Het is daarom van belang dat alle christenen in het Midden-Oosten in de komende decennia (fase 1 en 2) worden geëvacueerd. Een optie zou zijn dat ze tijdelijk hun toevlucht zoeken in Europa, Israël en Armenië terwijl wij beginnen om Libanon te bevrijden.
Creatie van veilige doorreiszones in West-Anatolië, Libanon en Albanië?
Wanneer de islamitische bevolking verdreven wordt uit Europa zullen we nogal grote onbewoonde gebieden hebben, in Albanië, West-Anatolië en Libanon, met de capaciteit om een duurzaam thuisland (grondgebied) te bieden aan een aantal christelijke minderheden. Er zullen grote gebieden in Albanië zijn die misschien de tijdelijke thuisbasis kunnen zijn voor een aantal van deze minderheden, afhankelijk van hoe de annexatie van de Midden-Oosterse gebieden verloopt (creëren van een Koptische, Assyrische en Roma-natie). Israël kan ook dienen als een tijdelijke veilige zone voor Midden-Oosterse christenen terwijl wij het grondgebied annexeren.
Uiteraard is dit mijn persoonlijke mening. U kunt meer suggesties vinden in een ander hoofdstuk.
"Sta op, o Heer, en moge uw vijanden worden verdreven en degenen die u haten uit uw aangezicht verdreven worden".
Psalm 67, Vulgaat (ook uit Boek van de Getallen)
In 1095 verklaarde paus Urbanus II tijdens het Concilie van Clermont dat hij alle zonden van iedereen (Kruisvaarders) die deel had genomen aan de eerste Kruistocht kwijt had gescholden.
De paus geeft een aflaat uit een reservoir van genade gereserveerd voor martelaren van de Kerk, die mannen en vrouwen die, op grond van hun lijden, helpen bij de voorbede voor alle christenen. In de 12e eeuw breidde Paus Innocentius III de aflaat voor de Kruistocht uit tot iedereen die had geholpen met deze inspanningen.
Aflaat
Een aflaat is de volledige of gedeeltelijke kwijtschelding van tijdelijke straffen voor zonden die reeds zijn vergeven. De aflaat wordt meestal verleend door de Kerk nadat de zondaar heeft bekend en absolutie heeft ontvangen. De uitzondering is acties van de mannen en vrouwen die, op grond van hun lijden, helpen bij de voorbede voor alle christenen (die deelnemen aan Kruistochten, activiteiten ter bescherming van christenen, christelijke belangen of het christendom zelf). Aflaten komen van de weelde aan verdiensten door het offer van Jezus en de deugden en boetedoeningen van de heiligen en martelaren. Ze worden toegekend voor specifieke goede werken en gebeden.
Aflaten vervangen de verkorting van de boetedoeningen die werd verleend aan de gevangenen en personen die wachtten op martelaarschap voor het geloof [zodat zij minder gebeden uit boetedoening hoefden te doen. Een aflaat scheldt hen alles kwijt, dus zij hoeven niet verder te bidden voor gratie].
Kruistochten zijn niet alleen een recht, maar een plicht volgens het Canoniek Recht
Canoniek Recht, de kerkelijke wet van de katholieke kerk, is een volledig ontwikkeld rechtssysteem met alle noodzakelijke elementen: rechtbanken, advocaten, rechters, een volledig uitgewerkte wettelijke code en principes van juridische interpretatie. De academische graden in het canoniek recht zijn de J.C.B. (Juris Canonici Baccalaureatus, Bachelor van Canoniek Recht, normaal gesproken beschouwd als een afgestudeerde), J.C.L. (Juris Canonici Licentiatus, licentiaat van Canoniek Recht) en de J.C.D. (Juris Canonici Doctor, Doctorsgraad van Canoniek Recht). Vanwege de specifieke aard zijn hoge graden in burgerlijk recht of theologie normaliter voorwaarden voor de studie van kerkelijk recht.
Aflaten
Can. 992 Een aflaat is de kwijtschelding voor God van een tijdelijke straf voor zonden die reeds wat hun schuld betreft uitgewist zijn; de christengelovige, die in de goede gesteltenis is en aan zekere en welomschreven voorwaarden voldoet, verkrijgt deze door de hulp van de Kerk, die als bedienares van de verlossing de schat van genoegdoening van Christus en de Heiligen gezagvol beheert en aanwendt.
Can. 993 Een aflaat is gedeeltelijk of volledig, naargelang hij gedeeltelijk of volledig bevrijdt van de tijdelijke straf die voor de zonden verschuldigd is.
Can. 994 Iedere gelovige kan hetzij gedeeltelijke hetzij volle aflaten ofwel voor zichzelf verdienen, ofwel bij wijze van smeekbede voor overledenen aanwenden.
Can. 995 - § 1. Buiten het hoogste gezag van de Kerk kunnen alleen zij aflaten verlenen aan wie deze macht door het recht toegekend wordt of door de Paus verleend.
§ 2. Geen enkel gezag lager dan de Paus kan de macht om aflaten te verlenen aan anderen overdragen, tenzij dit uitdrukkelijk door de Apostolische Stoel toegestaan is.
Can. 996 - § 1. Opdat iemand bekwaam is om aflaten te verdienen moet hij gedoopt zijn, niet geëxcommuniceerd en in staat van genade ten minste bij het beëindigen van de voorgeschreven werken.
§ 2. Wil iemand die hiertoe bekwaam is, inderdaad aflaten verdienen, dan moet hij ten minste de bedoeling hebben om deze te krijgen en moet hij op de gestelde tijd en de vereiste wijze de opgelegde werken verrichten, overeenkomstig de strekking van de aflaat-verlening.
Can. 997 Wat betreft het verlenen en het gebruikmaken van aflaten, moeten bovendien de overige voorschriften in achte genomen worden die vervat zijn in de bijzondere wetten van de Kerk.
Andere pausen die opriepen tot een Kruistocht
Paus Nicolaas V gaf opdracht tot een onmiddellijke tegenaanval na de val van Constantinopel in 1453. Als paus Pius II riep Aeneas Silvius op tot een Kruistocht in 1459 voor de herovering van Constantinopel, maar het beetje enthousiasme dat er was, was van korte duur, en er is nooit echt een Kruistocht gekomen.
Onofficiële Kruistochten (in strijd met de paus)
De meest recente 'onofficiële Kruistocht' bestond uit de Russische militaire defensieve acties tegen het Ottomaanse kalifaat in de 19e eeuw, die resulteerden in een Russische overwinning. Maar als het niet had gelegen aan Disraeli's Britse verdediging van de moslims (zie Congres van Berlijn), dan zou Constantinopel alweer teruggebracht zijn geweest in christelijke handen.
Het is sinds Turkije kwam met een zogenaamde 'seculiere grondwet voor de republiek' dat het in de Westerse wereld tot politiek incorrect is uitgegroeid om er ook maar over te denken om defensieve Kruistochten te lanceren om voormalige christelijke gebieden terug te nemen. Dit ondanks het feit dat ze hun jihadistische pogroms tegen christelijke minderheden nog voortzetten tot de dag van vandaag.
Bronnen:
Canoniek Recht https://en.wikipedia.org/wiki/Code_of_Canon_Law
Concilie van Clermont https://en.wikipedia.org/wiki/Council_of_Clermont
Aflaten https://en.wikipedia.org/wiki/Indulgences
Zou Paus Benedictus XVI zou het initiatief genomen hebben voor de lancering van een nieuwe Kruistocht?
Waarschijnlijk niet. Paus Benedictus is nog het dichtste bij iets controversieel gekomen met zijn verklaring in een lezing op 12 september 2006. Paus Benedictus XVI citeerde uit een dialoog die in 1391 plaatsvond tussen Manuel II Palaiologos [1], de Byzantijnse keizer, en een Perzische geleerde, en was vastgelegd in een boek van Manuel II (Dialoog 7 van Twenty-Six Dialogues with a Persian), waarin de Keizer verklaarde:
"Laat me eens zien wat Mohammed heeft gebracht dat nieuw was, en daar vindt u alleen slechte en onmenselijke dingen, zoals zijn bevel om het geloof dat hij predikte met het zwaard te verspreiden".
Veel moslims voelden zich beledigd door wat werd gezien als een belediging van Mohammed, en velen reageerden heftig. Er werden verschillende kerken in brand gestoken en op meerdere locaties in het Midden-Oosten werden er veel christenen (inclusief een non) gedood. In zijn boek gaat Manuel II dan verder met de woorden:
"God is niet blij met het bloed - en onredelijk handelen is in strijd met het wezen van God. Geloof is geboren uit de ziel, niet het lichaam. Wie iemand tot het geloof wil leiden heeft de mogelijkheid nodig om goed te spreken en goed te redeneren, zonder geweld en bedreigingen... Om een redelijke ziel te overtuigen heeft men geen behoefte aan een sterke arm, of wapens van welke aard ook, of enige andere vorm van een persoon met de dood bedreigen..."
Als gevolg van deze controverse moest de paus zich indirect verontschuldigen en heeft sinds die tijd niet geprobeerd om iets betekenisvols te doen om de voortdurende wereldwijde jihad tegen christenen of de voortdurende islamitische kolonisatie van Europa te voorkomen. Als zodanig heeft paus Benedictus het christendom en alle christelijke Europeanen verlaten, en moet hij worden beschouwd als een laffe, incompetente, corrupte en onwettige paus, net als zijn meest recente voorgangers: Johannes XXIII (1958-1963), Paulus VI (1963-1978), Johannes Paulus I (1978), Johannes Paulus II (1978-2005). Als Paus Benedictus een greintje integriteit had gehad zou hij op zijn minst een poging hebben gedaan om alle Europese hogere en lagere militaire officieren te benaderen en hen te vragen om staatsgrepen te beginnen tegen de gegeven multiculturele Europese regimes en om bij te dragen om de islam voor de derde keer uit Europa te verdrijven. Paus Benedictus, net als zijn meest recente voorgangers, is er niet in geslaagd om het multiculturalisme te identificeren als een anti-Europese ideologie van haat, verdedigd als een instrument voor de eenzijdige ontmanteling van het Europese christendom. Op dit moment heeft geen enkele paus zelfs maar geprobeerd om alle Europese militaire leiders aan te spreken en maatregelen te eisen tegen de cultureel marxistische/multiculturele elites die hebben de gegeven ideologie hebben ingevoerd. Paus Benedictus had de verantwoordelijkheid om op te treden tegen de opzettelijke en systematische vernietiging van het Europese christendom. Maar hij heeft niet eens geprobeerd om iets betekenisvols te doen.
Wanneer wij, de cultureel conservatieven van Europa, de macht grijpen binnen ongeveer 50-70 jaar, zullen we de nodige stappen ondernemen om de corruptie uit te roeien die de Kerk nog steeds belaagt (zowel de katholieke als de protestantse kerk). We moeten ervoor zorgen dat we christelijke leiders hebben die geloven in zelfverdediging, bescherming van het oosterse christendom en de bescherming van christenen over de hele wereld.
Bron:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Manuel_II_Palaiologos
Veel christenen beweren dat de handelingen van zelfverdediging onbijbels, onschriftuurlijk en goddeloos zijn. Ze hebben het echter behoorlijk mis.
De Bijbel kon onmogelijk duidelijker zijn over het recht, zelfs de plicht, die wij christenen hebben tot zelfverdediging.
Laten we beginnen met het Oude Testament.
Exodus 22:2 "Indien een dief bij het inbreken wordt betrapt en hij werkelijk wordt geslagen en sterft, is er geen bloedschuld wegens hem."
Dat wordt ons verteld in Exodus 22:2. Het volgende vers zegt:
"Indien de zon reeds op hem heeft geschenen [dus als het al ochtend is], is er bloedschuld wegens hem. Hij dient zonder mankeren vergoeding te geven. Heeft hij niets, dan moet hij verkocht worden om het door hem gestolene [te vergoeden]."
Met andere woorden, het was perfect in orde om een dief te doden die in uw huis aan het inbreken was. Dat is de ultieme uiting van zelfverdediging. Het maakt niet uit of de dief uw leven bedreigt of niet. U hebt het recht om uw huis, uw gezin en uw eigendom te beschermen, zegt de Bijbel.
De Israëlieten werden geacht hun eigen persoonlijke wapens te hebben. Elke man zou ten strijde worden opgeroepen als de natie geconfronteerd werd met een vijand. De mensen verdedigden zichzelf.
Samuel 25:13: "Toen zei David tot zijn mannen: 'Gordt ieder uw zwaard aan!' Zij gordden dus ieder hun zwaard aan en ook David gordde zijn eigen zwaard aan; toen trokken zij achter David op, ongeveer vierhonderd man, terwijl er tweehonderd bij de legertros bleven".
Elke man had een zwaard en iedereen pakte deze op als het nodig was.
Rechters 5:8: "Zij kozen nieuwe goden, toen was we oorlog in de poorten: was er een schild of speer te zien onder veertig duizend in Israel?"
Herinnert ons aan wat er gebeurt met een onverstandig volk dat ervoor kiest om zich te ontwapenen. Het antwoord op de retorische vraag is duidelijk: Nee, de mensen waren in opstand gekomen tegen God en legden hun wapens van zelfverdediging neer.
Psalmen 144:1: "Gezegend zij de HEERE, mijn kracht, die mijn handen onderwijst tot oorlogvoering, mijn vingers tot de strijd".
Het is duidelijk dat dit geen pacifistische God is die we dienen. Het is God die onze handen de oorlog leert en onze vingers te vechten. Keer op keer heeft Hij Zijn volk in het Oude Testament geboden om te strijden met de beste wapens die beschikbaar waren op dat moment.
En wat waren die wapens? Zwaarden.
Ze hadden geen vuurwapens, maar ze hadden deze wapens. In feite beval Jezus, in het Nieuwe Testament, Zijn discipelen om ze te kopen en te dragen.
Lucas 22:36: "Toen zei hij tot hen: Laat nu echter degene die een beurs heeft, die nemen, evenzo ook een voedselzak; en laat degene die geen zwaard heeft, zijn bovenkleed verkopen en er een kopen."
Mattheüs 26:52-54: "Toen zei Jezus tot hem: Steek uw zwaard weer op zijn plaats, want allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard omkomen. Of denkt gij dat ik geen beroep kan doen op mijn Vader om mij op dit ogenblik meer dan twaalf legioenen engelen ter beschikking te stellen? Hoe zouden in dat geval de Schriften worden vervuld, dat het aldus moet geschieden?"
Als u die verzen leest in de context steunen ze de positie van zelfverdediging. Jezus zei tegen Peter dat het zelfmoord zou zijn om in die situatie de strijd aan te gaan, maar ook als een aantasting van Gods plan om toe te staan dat Jezus zou sterven aan het Kruis en weer op zou staan.
Jezus zei tegen Peter om zijn zwaard op diens plaats te houden - aan zijn zijde. Hij zei niet dat hij hem weg moest gooien. Immers, had Hij de discipelen bevolen zich te bewapenen. De reden voor de wapens was natuurlijk om het leven van de discipelen te beschermen, niet het leven van de Zoon van God. Wat Jezus zei was: "Peter, dit is niet het juiste moment voor een gevecht".
In het kader van de cultureel conservatieve Europeanen en hun huidige oorlog tegen de cultureel marxistische/multiculturele elites en de voortdurende islamitische invasie door islamitische demografische oorlog tegen Europa, wordt elke militaire actie tegen onze vijanden beschouwd als zelfverdediging. Er zal veel lijden en vernietiging komen, maar uiteindelijk zullen we slagen en in staat zijn om te beginnen met de wederopbouw.
We moeten Nehemia niet vergeten, die de muren van Jeruzalem herbouwde.
Nehemia 4:17-18: "Wat de bouwers aan de muur betreft en degenen die de vracht van lastdragers droegen, [ieder] deed met de ene hand het werk, terwijl de andere [hand] de werpspeer vasthield. En de bouwers hadden ieder hun zwaard aan de heup gegord, terwijl zij aan het bouwen waren".
Meer informatie over het christendom en zelfverdediging
Er zijn vele passages die spreken over oorlog en geweld dat God goedkeurt, zoals dat David Goliath doodde (1 Samuël 17). Niet te vergeten dat God de Israëlieten gebood om alles en iedereen in het Beloofde Land volledig te vernietigen!
Zoals met veel vragen in ons leven heeft zelfverdediging te maken met wijsheid, begrip en tact. Bijvoorbeeld, in de hierboven vermelde passage uit Lucas 22 zegt Jezus tegen zijn discipelen een zwaard te kopen. Jezus wist dat nu de tijd was waarin Jezus zou worden bedreigd (en later gedood) en Zijn volgelingen zouden net zo goed worden bedreigd. Jezus gaf goedkeuring aan het feit dat men het recht op zelfverdediging heeft. Welnu, een paar verzen later zien we Jezus gearresteerd worden en Peter neemt een zwaard en snijdt iemands oor af. Jezus berispt hem voor die handeling. Waarom? Peter probeerde iets te stoppen dat Jezus Zijn discipelen had verteld zou gaan gebeuren. In andere woorden was Peter onverstandig in die situatie. Hij probeerde iets te stoppen dat niet moest worden gestopt. We moeten verstandig zijn om te bepalen wanneer te vechten en wanneer niet.
Exodus 22 toont aardig wat van Gods houding tegenover zelfverdediging. "Als een dief bij het inbreken wordt betrapt en hij werkelijk wordt geslagen en sterft, is er geen bloedschuld wegens hem. Indien de zon reeds op hem heeft geschenen [als het al ochtend is], is er bloedschuld wegens hem. Hij dient zonder mankeren vergoeding te geven. Heeft hij niets, dan moet hij verkocht worden om het door hem gestolene [te vergoeden]" (Exodus 22:2-3). Uiteraard zien we hier dat wanneer een dief 's nachts inbreekt in iemands huis en die persoon verdedigt zijn huis en doodt de dief, dat God de verdediger deze dood niet aanrekent. Maar God wil niet dat iemand het recht in zijn of haar eigen handen neemt. Dit is waarom er wordt gezegd dat als een dief toesloeg tijdens het daglicht, de verdediger zich schuldig maakt aan bloedvergieten. Nu gaat dit wel over diefstal, geen aanval. Dus als de dief de verdediger aan zou vallen, zelfs overdag, dan zou zelfverdediging gerechtvaardigd zijn.
Strijdverzen
"Onderwerpt u daarom aan God; maar weerstaat de Duivel en hij zal van u wegvluchten." (Jakobus 4:7)
"Indien u op mijn pad blijft wandelen en mijn geboden blijft onderhouden en ze werkelijk volbrengt [...] dan zult u inderdaad uw brood tot verzadiging eten en in zekerheid in uw land wonen. En ik wil vrede brengen in het land, en u zult inderdaad [rustig kunnen slapen], zonder dat iemand u doet beven; en ik wil het schadelijke wilde gedierte uit het land wegdoen, en geen zwaard zal door uw land trekken. En u zult uw vijanden stellig najagen, en zij zullen werkelijk voor u vallen door het zwaard. En vijf van u zullen er stellig honderd najagen, en honderd van u zullen er tienduizend najagen, en uw vijanden zullen werkelijk voor u vallen door het zwaard."(Leviticus 26:3-8)
God zal u zalven met zijn macht om ten strijde te trekken
Als u werkt onder een volledige overgave aan God de Vader, en al Gods wegen bewandelt en geen ernstige zonden en overtredingen tegen Hem begaat - dan is het volgende wat u u moet realiseren dat God u nu zal zalven met Zijn kracht als u gedwongen bent om ten strijde te trekken tegen de vijand.
De Bijbel vertelt ons dat we nu allemaal goede soldaten van Jezus Christus zijn. Of we het nu willen toegeven of niet, we leven allemaal in een oorlogsgebied als gevolg van de vloek van Adam en Eva die nog volop gaande is op deze aarde. Iedereen van ons kan op elk moment onder menselijke of demonische aanval komen. Het dagelijkse nieuws zal u dat zonder enige twijfel bewijzen.
Elke christen moet nu zijn eigen persoonlijke beslissing over dit alles maken. U kunt ervoor kiezen om te leren hoe u kunt opstaan in de kracht van uw Heer en Redder en leren hoe u een echte krijger des Heren kunt worden, of u kunt uw hoofd in het zand steken en toestaan dat de onderdrukker u neergebogen houdt. De keuze is aan u.
De volgende verzen zullen u tonen dat God u zal zalven met Zijn macht om elke vijand die op uw weg kan komen te verslaan - maar u moet eerst bereid zijn om de stap naar die zalving te nemen, en dan bereid zijn om het tegen uw vijand op te nemen voordat God Zijn zalving door u heen zal laten stromen om die vijand te kunnen verslaan.
Nogmaals, bestudeer deze verzen zeer zorgvuldig - want ze zullen u de ongelooflijke bovennatuurlijke kracht tonen die God door u heen zal laten stromen als u bereid zou zijn om de stap te nemen en met Zijn zegen te gaan.
"Geen enkel wapen dat tegen u gesmeed zal worden, zal succes hebben, en elke tong die tegen u zal opstaan in het gericht, zult gij veroordelen. Dit is de erfenis van de knechten van de Heer, en hun rechtvaardigheid komt van Mij, zo zegt de Heer." (Jesaja 54:17)
"... Maar wat het volk betreft dat zijn God kent, zij zullen zegevieren en doeltreffend handelen." (Daniël 11:32)
"Want het koninkrijk Gods [is] niet [gelegen] in woorden, maar in kracht." (1 Korintiërs 4:20)
"Waarlijk, de tekenen van een apostel werden onder u verricht door alle volharding en door tekenen en wonderen en krachtige werken." (2 Korintiërs 12:12)
Gezegend zij de Heer, mijn rots, die mijn handen oefent voor de oorlog, en mijn vingers voor de strijd - mijn goedertierenheid en mijn vesting, mijn hoge toren en mijn bevrijder, mijn schild en de Ene in wie ik schuil, die mijn volk onderwerpt onder mij."(Psalm 144:1)
"De [ware] God is het die mij vast omgordt met vitale kracht, en Hij zal zorgen dat mijn weg volmaakt is. Door mijn voeten als die van de hinden te maken, en op plaatsen die hoog voor mij zijn, houdt Hij mij staande. Hij onderwijst mijn handen tot de oorlogvoering, dat mijn armen zelfs een koperen boog kunnen buigen. [...] Ik zal mijn vijanden achtervolgen en hen inhalen; en ik zal niet terugkeren totdat zij zijn uitgeroeid. Ik zal hen verpletteren zodat zij niet zullen kunnen opstaan; zij zullen vallen onder mijn voeten. En Gij zult mij met vitale kracht omgorden voor de oorlogvoering; Gij zult hen die tegen mij opstaan, onder mij doen ineenstorten." (Psalm 18:32-34,37-39)
God kan u zalven met Zijn bovennatuurlijke kracht om elke vijand die op uw weg kan komen te verslaan - maar alleen als u bereid bent om de stap te maken en niet bang te zijn om rechtstreeks te strijden met welke storm er ook op uw pad kan komen.
Let op hoe het eerste vers u vertelt dat u Gods macht en gezag kunt hebben om over "al" de macht van de vijand heen te lopen - niet alleen tegen een aantal lieden of een deel van zijn macht. Dit betekent dat Gods zalving en kracht in u werken om u volledig te doen zegevieren tegen elke vijand die zal proberen om u tegen te gaan.
God zal u zijn kracht, durf en moed geven om met zijn zegen te gaan
Alle bovenstaande Bijbelteksten vertellen ons in alle zekerheid dat God u kan zalven met Zijn kracht wanneer die kracht nodig zal zijn om op een soort vijand of probleem te reageren. Maar er is nog iets dat u nodig gaat hebben voordat God Zijn kracht door u heen zal laten stromen. En dat iets is de mentale kracht, moed en durf om voor Zijn macht uit te komen en om het te gebruiken om direct met uw vijand te strijden.
Als u niet bereid bent om uit te komen voor Gods zalving bij datgene waarbij u het nodig gaat hebben - dan zal er helemaal niets gebeuren. Als u niet bereid bent om u uit te spreken tegen een vijand die wil proberen om u aan te vallen - dan zal Gods kracht in die situatie niet tot u komen om uw vijand weg te blazen, en ze zullen dus blijven waar ze zijn en doorgaan u aan te vallen.
Zoals u zult zien bij het lezen van een aantal van onze eigen persoonlijke getuigenissen, gebeurde in al deze ongunstige situaties niets tot die persoon bereid was om naar buiten te komen met enig mentaal zelfvertrouwen, moed en durf om hun vijanden direct tegen te gaan.
"Als u flauwvalt op de dag der strijd, is uw kracht gering." (Spreuken 24:10)
Het vers vertelt u dat als u flauwvalt op een dag van enige vorm van tegenspoed, dat uw kracht dan als bijzonder klein zal worden beschouwd in Gods ogen.
Met andere woorden, God wil uw vertellen dat Hij niet wil dat u een watje bent - en Hij verwacht van ieder van ons om te leren hoe onder Zijn gezag, macht en zalving te strijden tegen alle vijanden of problemen die op ons pad komen. Dit is waarom wij allemaal soldaten van Jezus Christus heten, en niet alleen een select groepje.
God zal aan uw zijde staan in de strijd
Soms zal God een beschermend schild om u heen werpen waar niets doorheen kan dringen om u aan te vallen. Soms zal er iets doorheen beginnen te glippen om u direct te raken - en dan zal God dit voor u verwijderen. Dit is waar God het letterlijk tegen uw vijand opneemt en de strijd met hem aangaat.
Soms zal God de eigenlijke slag door u voeren - soms zal Hij gewoon zeggen dat u moet volharden, in positie blijven en helemaal niets doen - en dan zal Hij Zich verplaatsen om de inkomende aanval tegen u volledig af te wenden. Dit is waar God laat zien hoe krachtig en hoe geweldig Hij werkelijk is wanneer Hij zich in de strijd begeeft om u persoonlijk te beschermen.
Nogmaals, deze volgende reeks verzen is zeer krachtig, net als alle anderen hierboven vermelde. Let op de zeer intense taal die God gebruikt wanneer deze verzen beschrijven hoe Hij zich in de eigenlijke slag beweegt voor u.
Deze eerste twee verzen vertellen ons specifiek dat God een Man of War is als Hij dat moet zijn en dat Hij daadwerkelijk kan worden aangezet tot de strijd in te gaan voor u als Hij moet.
"De Heer is een krijgsman; Jehovah is Zijn naam. [...] Uw rechterhand, o Jehovah, kan een vijand verpletteren. En in de volheid van Uw superioriteit kunt Gij neerwerpen wie tegen U opstaan; Gij zendt Uw brandende toorn uit, als stoppels worden zij erdoor verteerd." (Exodus 15:3,6-7)
"Als een sterke man zal Jehovah zelf uittrekken. Als een krijgsman zal Hij ijver opwekken. Hij zal juichen, ja, Hij zal een strijdkreet aanheffen; tegenover Zijn vijanden zal Hij zich de sterkere betonen." (Jesaja 42:13)
"Want gij lieden zult niet in paniek uittrekken, en gij zult niet in vlucht heengaan. Want Jehovah zal zelfs voor u uitrijden, en de God van Israël zal uw achterhoede zijn." (Jesaja 52:12)
"En gij weet heden zeer goed dat Jehovah, uw God, voor u uit naar de overzijde trekt. Een verterend vuur is Hij. Hij zal hen verdelgen, en Hij zelf zal hen voor uw aangezicht onderwerpen; en gij moet hen uit hun bezit verdrijven en hen snel vernietigen, juist zoals Jehovah tot u gesproken heeft." (Deuteronomium 9:3)
"Een schuilplaats is de aloude God, en daaronder zijn de voor onbepaalde tijd blijvende armen [van God]. En Hij zal uw vijand voor uw aangezicht verdrijven, en Hij zal zeggen: 'Verdelg [hen]!'" (Deuteronomium 33:27)
"En Ik zal stellig zegenen wie u zegent, en wie kwaad over u afsmeekt, zal Ik vervloeken," (Genesis 12:3)
"Verdedig toch mijn zaak, o Jehovah, tegenover mijn tegenpartijen; Strijd tegen hen die mij bestrijden. Grijp de beukelaar en het grote schild, en sta toch op, mij te hulp, en trek de speer en de dubbele bijl om hen die mij achtervolgen tegemoet te gaan. Zeg tot mijn ziel: 'Ik ben uw redding'." (Psalm 35:1-3)
"Wanneer mijn vijanden terugwijken, zullen zij vallen en voor Uw aangezicht vergaan. Want Gij hebt mijn rechtszaak en mijn pleit behartigd; Gij hebt op de troon gezeten, rechtsprekend met rechtvaardigheid." (Psalm 9:3-4)
"God is een rechtvaardig Rechter, en God stort elke dag openlijke veroordelingen uit. Indien iemand niet zal terugkeren, zal Hij Zijn zwaard scherpen, Zijn boog zal Hij stellig spannen, en Hij zal hem gereedmaken [om te schieten]. En voor zichzelf moet Hij de werktuigen des doods gereedmaken; Zijn pijlen zal Hij tot brandende [schichten] maken." (Psalm 7:11)
"De voeten van zijn loyalen behoedt Hij; Wat de goddelozen betreft, zij worden in de duisternis tot zwijgen gebracht. Want niet door kracht toont een man zich superieur. Wat Jehovah aangaat, wie met Hem twist, zal worden verschrikt; Tegen hen zal Hij in de hemelen donderen. Jehovah Zelf zal de einden der aarde oordelen, om aan Zijn koning sterkte te geven, om de hoorn van Zijn gezalfden te heffen." (1 Samuël 2:9-10)
" 'Want in ons is geen kracht tegenover deze grote menigte die op ons afkomt; en wijzelf weten niet wat wij dienen te doen, maar onze ogen zijn op U [gericht]'. [...] Wat nu Jahaziël betreft, [...] de geest van Jehovah kwam over hem in het midden van de gemeente. [...] Dit heeft Jehovah tot u gezegd: Weest niet bevreesd, noch verschrikt wegens deze grote menigte; want het is geen strijd van u, maar van God. [...] Gij zult in dit geval niet hoeven te strijden. Stelt u op, blijft staan en ziet de redding van Jehovah ten behoeve van u. O Juda en Jeruzalem, weest niet bevreesd, noch verschrikt. Trekt morgen tegen hen uit, en Jehovah zal met u zijn'." (2 Kronieken 20:12-17).
"Zie! Allen die verhit worden tegen u, zullen beschaamd en te schande worden. De mannen die ruzie met u maken, zullen als niets worden en vergaan. Gij zult hen zoeken, maar gij zult hen niet vinden, de mannen die met u strijden. Zij zullen worden als iets wat niet bestaat en als niets, de mannen die tegen u oorlog voeren. Want ik, Jehovah, uw God, grijp uw rechterhand vast, die tot u zegt: 'Wees niet bevreesd. Ikzelf wil u helpen'." (Jesaja 41:11-13)
"Met openlijke veroordeling doorschreedt gij voorts de aarde. In toorn zijt gij [de] natiën gaan dorsen. En gij zijt uitgetrokken tot de redding van uw volk, om uw gezalfde te redden. Gij hebt het hoofd uit het huis van de goddeloze verpletterd." (Habakuk 3:12-13)
Andere verzen:
"De engel van de Heer legert zich rondom degenen, die Hem vrezen, en redt hen." (Psalm 34:7)
"Want hij zal zijn eigen engelen aangaande u een bevel geven, om u te behoeden op al uw wegen." (Psalm 91:11)
"En laat Jehovah's engel [hen] voortdrijven. En laat Jehovah's engel hen achtervolgen. Laat het verderf onverwacht over hem komen." (Psalm 35:5-8)
"Zie, ik zend een engel voor u uit om u onderweg te behoeden en u naar de plaats te brengen die ik heb bereid." (Exodus 23:20)
"Bovendien gaf Jehovah de engel een bevel, die daarop zijn zwaard in de schede terugstak. [...] En David was niet in staat geweest zich vóór dat [altaar] te begeven om God te raadplegen, want hij was door schrik bevangen wegens het zwaard van Jehovah's engel." (1 Kronieken 21:27,30)
"Het gebeurde nu in die nacht, dat de engel van Jehovah voorts uittrok en in de legerplaats van de Assyriërs honderd vijfentachtig duizend [man] neersloeg. Toen men 's morgens vroeg opstond, wel, zie, zij allen waren dood, lijken."(2 Koningen 19:35)
"Ogenblikkelijk sloeg de engel van Jehovah hem neer, omdat hij de heerlijkheid niet aan God gaf; en hij werd door wormen opgegeten en blies de laatste adem uit." (Handelingen 12:23)
Het laatste vers laat zien dat engelen soms letterlijk worden getoond aan een normaal mens als u, meestal met het doel om u ergens mee te helpen. Er zijn talloze getuigenissen van mensen die zijn geholpen door engelen in een moment van crisis - en dan opeens zijn ze weer verdwenen zo snel als ze kwamen.
"We moeten God eerder gehoorzamen dan de mensen". (Handelingen 5:29)
Wanneer een menselijk bevel ingaat tegen Gods gebod, hebben we God te gehoorzamen.
"En degene die geen zwaard heeft, moet zijn mantel verkopen en [een zwaard] kopen". (Lucas 22:36)
Deze passage keurt het gebruik van vechten ter zelfverdediging goed.
"Wie naar het zwaard grijpt, zal door het zwaard omkomen". (Matteüs 26:52)
Het zwaard (of een ander wapen) gebruiken draagt de grootste verantwoordelijkheid, en het kan inderdaad worden gebruikt voor zelfverdediging. Dat is de manier waarop ik de balans zie tussen Lucas 22:36 en Mattheüs 26:52.
Bronnen:
1. http://www.counterpunch.org/complaint.html
2. Norsk Folkehjelp/NTB-DPA
3. http://www.iacenter.org/warcrime/11_weapn.htm
4. http://www.counterpunch.org/dead.html
Bronnen:
http://www.bible-knowledge.com/Battle-Verses-of-the-Bible.html
http://www.gotquestions.org/self-defense.html
http://www.loveyourenemies.org/sword.html#start
http://www.worldnetdaily.com/news/article.asp?ARTICLE_ID=25442
Geschreven door Sint Bernardus van Clairvaux [1] tussen 1128 en 1146, vertaald [naar modern Engels] door Conrad Greenia
Bernard van Clairvaux werd geboren in 1090 in Fontaine-lès-Dijon, Frankrijk, en stierf op 20 augustus 1153 in Clairvaux, Frankrijk.
In het jaar 1128 stond Bernard de Raad van Troyes bij, waar hij de contouren schetste van de Code van de Tempeliers, die al snel het ideaal werd van christelijke adel. Later prees hij hen in zijn De Laude Novae Militiae. Hij was van essentieel belang bij de verspreiding van de eerste en de tweede Kruistocht en was een supporter en bondgenoot van Paus Innocentius II.
Hij wordt vereerd in de rooms-katholieke kerk, Anglicaanse kerk en de Lutherse kerk. Hij werd heilig verklaard op 18 januari 1174 in Rome door paus Alexander III. Paus Pius VIII schonk hem de titel van "Doctor van de Kerk".
Opmerking: De volgende passage komt uit een verhandeling geschreven in het begin van de 12e eeuw door de cisterciënzer abt Bernardus van Clairvaux, in opdracht van de jonge Tempeliers. Het kan worden gezien als een combinatie van aansporing voor de ridders, en reclame voor de bevolking in het algemeen. Officieel is het een antwoord op een brief aan Bernard door zijn vriend Hugh de Payens, een van de oprichters van de tempeliers.
Deze eerste hoofdstukken zijn rechtstreeks voor de Tempeliers en zijn van groot belang voor studenten van het begin van de militaire ordes. De overige hoofdstukken gaan allegorisch over de heilige plaatsen in Palestina, en zijn even interessant, maar minder direct relevant voor de stichting van de Tempeliers. De volledige tekst, samen met uitgebreide notities, kan worden gevonden in de boekenreeks The Cistercian Fathers Series, deel 19. The Works of Bernard of Clairvaux, Boek 7, hoofdstuk "Treatises III". Vertaald door Conrad Greenia. Cistercian Publications, Kalamazoo, Michigan, 1977.
Proloog
AAN HUGO, RIDDER VAN CHRISTUS EN MEESTER VAN DE MILITIE VAN CHRISTUS: BERNARD, SLECHTS IN NAAM ABT VAN CLAIRVAUS, WENST DAT HIJ DE GOEDE STRIJD MOGE STRIJDEN
ALS IK ME NIET VERGIS, MIJN WAARDE HUGO, heeft u mij niet een of twee keer, maar drie keer gevraagd om een paar woorden te schrijven ter aansporing voor u en uw kameraden. U zegt dat als ik de lans niet mag hanteren, ik tenminste mijn pen tegen de tirannieke vijand zou moeten richten, en dat deze eerder morele dan materiële steun van mij u zeer ten hulp zal zijn. Ik heb de taak nu al geruime tijd uitgesteld, maar niet omdat ik uw verzoek verwerp, maar omdat ik er niet van beschuldigd wil worden dat ik deze taak te licht neem en te haastig uitvoer. Ik vreesde dat ik misschien een taak zou verknoeien die beter gedaan zou kunnen worden door een meer gekwalificeerde hand, en die misschien omwille van mijn onkunde alsnog noodzakelijk en des te moeilijker zou blijken.
Na aldus geruime tijd zonder resultaat gewacht te hebben, heb ik nu gedaan wat ik kon, opdat mijn onvermogen niet zal worden verward met onwil. Het is aan de lezer om het resultaat te beoordelen. Als sommigen misschien mijn werk niet naar behoren vinden of onvoldoende, zal ik toch tevreden zijn, want ik heb niet nagelaten om u het beste van mijzelf te geven.
Een woord van vertroosting voor de Tempelridders (hoofdstuk 1)
HET LIJKT EROP DAT EEN NIEUW RIDDERSCHAP onlangs is verschenen op de aarde, en juist in dat deel ervan dat de Heer uit het Oosten in zijn eigen vlees heeft bezocht [ofwel: nieuwe orde gericht op Jeruzalem/Zion]. Daar Hij vervolgens de prinsen van de duisternis ontroert in de kracht van Zijn machtige hand, veegt Hij daar nu hun volgelingen uit, de kinderen van ongeloof, verdrijft ze door de handen van Zijn machtigen. Zelfs nu brengt Hij de verlossing van Zijn volk door weer een hoorn der zaligheid op te heffen voor ons in het huis van David, Zijn knecht.
Dit is, zeg ik, een nieuw soort ridderschap en een die onbekend was in vervlogen tijden. Het voert onophoudelijk een dubbele oorlog tegen zowel vlees en bloed als tegen een geestelijk leger van het kwaad in de hemel. Wanneer iemand daadkrachtig een vijand weerstaat in het vlees, alleen vertrouwend op de kracht van het vlees, zou ik dat nauwelijks opmerken, aangezien dit vaak genoeg gebeurt. En als er oorlog wordt gevoerd door geestelijke kracht tegen ondeugden of demonen, is ook dit niets bijzonders, hoewel prijzenswaardig, want de wereld is vol van monniken. Maar als men een man zich krachtig omgorden ziet met beide zwaarden en nobel zijn riem ziet aantrekken, wie zou het dan niet bezien als alle verwondering waardig, te meer daar het tot nu toe onbekend is? Hij is echt een onverschrokken ridder en op allerlei manieren beschermd, want zijn ziel is beschermd door het pantser van geloof net als zijn lichaam wordt beschermd door een pantser van staal. Hij is dus dubbel gewapend en vreest demonen noch mensen. Niet dat hij de dood vreest - nee, hij verwelkomt deze. Waarom zou hij bang zijn om te leven of te sterven wanneer voor hem leven is zoals Christus, en het sterven aldus winst? Graag en trouw staat hij voor Christus, maar hij zou liever worden ontbonden en bij Christus zijn, veruit het beste.
Ga heen vol vertrouwen, gij ridders, en versla de vijanden van het Kruis van Christus met een sterk hart. Weet dat dood noch leven u kan scheiden van de liefde Gods, welke in Jezus Christus is, en herhaal in elk gevaar, "Of wij leven of dat wij sterven, wij zijn des Heren". Wat een heerlijkheid om terug te keren in overwinning van zo'n gevecht! Hoe gezegend om daar te sterven als een martelaar! Verheug u, dappere atleet, als u leeft volgens en overwint door de Heer, maar eer en juich zelfs meer als u sterft en bij uw Heer zijt. Het leven is inderdaad een vruchtbare zaak en overwinning is prachtig, maar een heilige dood is belangrijker dan een van die twee. Zij zijn gezegend die sterven in de Heer, des te meer zijn zij die sterven voor de Heer!
Waarlijk, de dood van Zijn heiligen is kostbaar in de ogen van de Heer, of ze sterven in de strijd of in bed, maar de dood in de strijd is kostbaarder, omdat het de meer glorieuze is. Hoe veilig is het leven als het geweten onbezoedeld is! Hoe veilig, zeg ik, is het leven als de dood wordt verwelkomd zonder angst, of liever wanneer het met gevoel gewenst is en omhelsd met eerbied! Hoe heilig en veilig dit ridderschap en hoe geheel vrij van het dubbele risico dat die mannen lopen die niet vechten voor Christus! Wanneer u uitrijdt, o wereldse krijger, moet u vrezen, opdat de lichamelijke dood van uw vijanden niet uw eigen geestelijke dood zal betekenen, opdat uw lichaam en ziel misschien niet samen door hen worden gedood.
Inderdaad, voor een christen is gevaar of zege afhankelijk van de bepalingen van zijn hart en niet het wel en wee van de oorlog. Als hij vecht voor een goede zaak, kan de oorzaak van zijn strijd nooit kwaad zijn, en ook kunnen de resultaten nooit worden beschouwd als goed als de redenen boos waren en de bedoelingen pervers. Als u toevallig gedood wordt terwijl u alleen een ander wilt doden, sterft u als een moordenaar. Als u slaagt, en u misschien door uw wil om te overwinnen en om te overheersen een man doodt, leeft u als een moordenaar. Welnu, het is ongehoord een moordenaar te zijn, levend of dood, overwinnaar of overwonnene. Wat een ongelukkige overwinning - een man te hebben veroverd door overgave aan zonde, en u in een lege glorie storten bij zijn val doordat toorn en trots u in hun greep hebben!
Maar hoe zit het met degenen die niet in het heetst van wraak doden, noch in een opwelling van trots, maar gewoon om zichzelf te redden? Zelfs dit soort van overwinning zou ik niet goed noemen, want lichamelijke dood is echt een geringer kwaad dan geestelijke dood. De ziel hoeft niet te sterven wanneer het lichaam dat doet. Nee, het is de ziel die zondigt die zal sterven.
Over het wereldse Ridderschap (hoofdstuk 2)
WAT, DAN IS HET DOEL OF DE WAARDE van dit wereldse ridderschap, of liever knechtschap, zoals ik het zou moeten noemen? Wat als de doodzonde van de overwinnaar en de eeuwige dood van de overwonnene niet verdwijnen? Welnu, laat ik een woord lenen van de apostel en hem die ploegt aansporen om te ploegen in hoop, en wie dorst [tarwehalmen kapotslaat om graankorrels eruit te halen], om dit te doen met de vruchten als doel.
Wat dan, o ridders, is deze monsterlijke fout en wat deze ondraaglijke drang die u doet vechten met zo'n pracht en arbeid, en allemaal zonder resultaat, behalve de dood en zonde? U bedekt uw paarden met zijde, en pluimt uw harnas met ik weet niet wat voor soort lompen, verft uw schilden en uw zadels, versiert uw bitten en sporen met goud en zilver en edelstenen, en haast u dan in al deze heerlijkheid naar uw ondergang met angstige toorn en onverschrokken dwaasheid. Zijn dit de attributen van een krijger of zijn ze niet eerder de snuisterijen van een vrouw? Denkt u dat de zwaarden van uw vijanden zullen aarzelen door uw goud, uw juwelen zullen sparen of niet in staat zijn uw zijde te doorboren?
Zoals u zelf vaak zeker ervaren heeft, moet een krijger vooral deze drie dingen hebben - hij moet zijn persoon bewaken met kracht, slimheid en zorg, hij moet vrij zijn in zijn bewegingen, en hij moet snel zijn zwaard kunnen trekken. Waarom dan uzelf verblinden met verwijfde haren en uzelf doen struikelen met lange en rijke tunieken, uw tere en delicate handen verbergen in grote logge mouwen? Boven alles is er die vreselijke onzekerheid van het geweten, ondanks al uw bepantsering, sinds u het hebt aangedurfd om zulke gevaarlijke zaken te doen om dergelijke lichte en frivole redenen. Wat is de oorzaak van oorlogen en de wortel van geschillen voor u, behalve het onredelijke branden van woede, de dorst naar lege roem, of de lust naar aardse bezittingen? Het is zeker niet veilig om te doden of gedood te worden voor dergelijke oorzaken als deze.
Over het Nieuwe Ridderschap (hoofdstuk 3)
MAAR DE RIDDERS VAN CHRISTUS kunnen veilig de gevechten van hun Heer vechten, zonder zonde te vrezen als ze de vijand verslaan, of gevaar voor de eigen dood; aangezien de dood toebrengen of sterven voor Christus geen zonde is, maar eerder een overvloedige aanspraak op glorie. In het eerste geval is het een winst voor Christus, en in het tweede wint men Christus zelf. De Heer aanvaardt vrijelijk de dood van de vijand die hem heeft beledigd, en geeft zelf des te vrijer de troost aan zijn gevallen ridder.
De ridder van Christus, zeg ik, kan met vertrouwen toeslaan en sterven met nog meer vertrouwen, want hij dient Christus als hij toeslaat, en dient zichzelf wanneer hij sterft. Hij zal het zwaard ook niet tevergeefs dragen, want hij is Gods dienaar, voor de bestraffing van boosdoeners, maar tot lof van het goede. Als hij een boosdoener doodt, is hij geen moordenaar, maar als ik het zo mag zeggen, een bestrijder van het kwaad. Hij is blijkbaar de wreker van Christus in de richting van boosdoeners en hij wordt terecht beschouwd als een verdediger van de christenen. Mocht hij zelf worden gedood, dan weten we dat hij niet is vergaan, maar veilig is aangekomen in de Haven. Als hij dood toebrengt is het voor het gewin van Christus, en als hij de dood ondergaat, is het voor zijn eigen gewin. De christen roemt in de dood van de Mohammedaanse (heiden), omdat Christus wordt verheerlijkt, terwijl de dood van de christen gelegenheid geeft voor de Koning om Zijn vrijgevigheid laten zien in het belonen van Zijn ridder. In het ene geval zal de rechtvaardige zich verheugen als hij ziet dat er gerechtigheid is geschied, en in de andere zal de man zeggen: echt er is een beloning voor de rechtvaardigen; het is waarlijk God die oordeelt over de aarde.
Ik bedoel niet te zeggen dat de Mohammedanen (heidenen) moeten worden afgeslacht wanneer er een andere manier is om te voorkomen dat ze de gelovigen lastigvallen en vervolgen, maar alleen dat het nu beter lijkt om ze te vernietigen dan dat de scepter van de zondaars zal rusten op over het lot van de rechtvaardigen, en de rechtvaardigen misschien hun handen uitstrekken in ongerechtigheid.
Wat dan? Als het nooit is toegestaan voor een christen om met het zwaard uit te halen, waarom heeft de Heiland de soldaten dan geboden om tevreden te zijn met hun lot, en hen niet eerder verboden om deze roeping te volgen? Maar als het is toegestaan voor al diegenen zo voorbestemd door God, zoals inderdaad het geval is, mits zij geen hogere roeping omarmen, voor wie, vraag ik, kan het dan meer terecht zijn dan voor degenen wier handen en harten Sion voor ons behouden, de stad van onze kracht?
Dus wanneer de overtreders van de goddelijke wet zijn uitgezet, kan de rechtvaardige natie die de waarheid blijft volgen veilig zijn intrede doen. Zeker, het is juist dat de oorlogszuchtige volkeren moeten worden verdreven, dat degenen die ons bedreigen moeten worden neergeslagen, en dat alle werkers der ongerechtigheid moeten worden verdreven uit de stad van de Heer. Zij houden zich bezig de onschatbare rijkdom die in Jeruzalem ligt weg te nemen van de christelijke volkeren, de heilige zaken te ontheiligen en om het heiligdom van God als hun erfgoed te bezitten. Laat beide zwaarden van de gelovigen vallen op de nekken van de vijand, om alles te vernietigen dat zich tegen de kennis van God wil verheffen, namelijk het christelijk geloof, opdat de heidenen dan zeggen: "Waar is hun God?"
Zodra zij [de overtreders] zijn uitgeworpen, zal Hij [God] terugkeren naar [de overtreder] zijn erfenis en zijn huis, die Zijn woede gewekt heeft in het Evangelie: "Zie", zei Hij, "uw huis wordt verwoest achtergelaten". Hij [de overtreder] had geklaagd door de profeet: "Ik heb mijn huis verlaten, ik heb mijn afkomst verlaten", en hij zal ook die andere profetie vervullen: "De Heer heeft Zijn volk vrijgekocht en verlost. Zij zullen komen en juichen op de berg Sion, en zich verheugen in de goede dingen van de Heer".
Verheugt uzelf, Jeruzalem, en erken dat nu de tijd is waarin u wordt bezocht! Wees blij en prijs samen, volkeren van Jeruzalem, want de Heer heeft zijn volk getroost. Hij heeft Jeruzalem vrijgekocht. De Heer heeft zijn heilige arm ontbloot voor de ogen van alle volkeren. O jonkvrouwe Israëls, u was gevallen en er was niemand om u op te beuren. Sta nu op en schudt het stof van u, o jonkvrouwe, gevangen dochter van Sion. Sta op, zeg ik, en sta fier. Zie het geluk dat van uw God uit naar u toekomt. U zult niet langer worden aangeduid als de verlatene, noch zal uw land een wildernis genoemd worden, want de Here neemt zijn behagen in u, en uw land zal worden bevolkt. Richt uw ogen op, kijk om u heen en zie allen die zijn verzameld en naar u toe komen. Hier is de hulp, naar u gestuurd door de Heilige! Door hen worden al de oude beloften vervuld: "Ik zal u de trots der tijden maken, een vreugde van geslacht tot geslacht. U zult de melk der naties drinken en worden gevoed aan de borsten van hun soevereiniteit". En wederom: "Zoals een moeder haar kinderen troost, zo zal ik troosten, en in Jeruzalem zult u getroost worden".
Ziet u niet hoe vaak deze oude getuigen het nieuwe ridderschap al voorspelden? Waarlijk, zoals we hebben gehoord, hebben we nu dus in de stad van de Heer de legers gezien. Natuurlijk moeten we deze letterlijke invullingen ons niet blind laten maken voor de geestelijke betekenis van de teksten, want we moeten leven in eeuwige hoop, ondanks dergelijke tijdelijke realisaties van profetische uitingen. Anders zou het tastbare het immateriële verdringen, zou materiële armoede spirituele rijkdom bedreigen en de huidige bezittingen zouden toekomstige verlossing voorkomen. Bovendien mag de tijdelijke heerlijkheid van het aardse de glorie van zijn hemelse tegenhanger niet overschaduwen, maar bereidt ze u er juist op voor, in ieder geval zolang we niet vergeten dat de ene een symbool is voor de andere, en dat het hemelse datgene is die onze moeder is.
Over de levensstijl van de Tempelridders (hoofdstuk 4)
EN NU ALS EEN MODEL, of op zijn minst voor de schande van die ridders van ons die strijden voor de duivel in plaats van voor God, zullen we het leven en de deugden van deze ridders van Christus uiteenzetten. Laten we eens zien hoe ze zich gedragen, zowel thuis als in strijd, hoe ze in het openbaar zijn, en op welke manier de ridder van God verschilt van de wereldse ridder.
In de eerste plaats mag discipline op geen enkele wijze ontbreken en gehoorzaamheid wordt nooit verworpen. Zoals de Geschriften getuigen, zal de ongedisciplineerde zoon sterven en opstandigheid is een zonde der hekserij, gehoorzaamheid weigeren is als de misdaad van afgoderij. Daarom zullen ze komen en gaan op het bevel van hun leidinggevende. Ze dragen wat hij hen geeft, en verwachten niet om te dragen of om iets te eten van een andere bron. Dus ze vermijden overdaad in kleding en voedsel en stellen zich tevreden met wat nodig is. Ze leven als broeders in vreugdevol en sober gezelschap, zonder vrouw of kinderen. Zodat het hun evangelische volmaaktheid aan niets zal ontbreken, wonen zij verenigd in een gezin zonder wat voor persoonlijke bezittingen dan ook, zijn voorzichtig om de eenheid van de Geest te bewaren door de band van de vrede. U zou kunnen zeggen dat de gehele menigte maar één hart en één ziel heeft tot het punt dat niemand zijn eigen wil volgt, maar de wil van de commandant.
Ze zitten nooit in luiheid of dwalen doelloos, maar op de zeldzame momenten dat ze niet op wacht staan, zullen ze zorgvuldig hun brood verdienen door het herstellen van hun versleten pantsers en gescheurde kleding, of gewoon door orde op zaken te stellen. Verder worden zij geleid door de gemeenschappelijke behoeften en bevelen van de meester.
Er is geen onderscheid tussen personen onder hen, en eerbied wordt getoond voor goede daden in plaats van voor adellijke bloed. Ze wedijveren met elkaar in onderling overleg, en zij dragen elkaars lasten, zodat wordt voldaan aan de wet van Christus. Geen ongepast woord, daad van luiheid, ongeremd lachen, zelfs niet het geringste gefluister of geruis wordt ongecorrigeerd gelaten als het eenmaal is gedetecteerd. Ze zweren dobbelstenen en schaken af, en verafschuwen de jacht, ze hebben geen plezier belachelijke wreedheid van de valkerij, zoals de gewoonte is. Wat betreft narren, goochelaars, barden, troubadours en strijders, ze verachten en verwerpen ze als zo vele ijdelheden en ondeugdelijke afleidingen. Hun haar wordt kort gedragen, in overeenstemming met het zeggen van de apostel, dat het lelijk staat voor een man om golvende lokken te laten groeien. Sterker nog, ze wassen zelden tot nooit hun haar - zien er warrig en stoffig uit, getekend door de zon en hun harnas.
Wanneer de strijd daar is, wapenen ze zich innerlijk met geloof en uiterlijk met staal in plaats van zich te versieren zich met goud, omdat het hun zaak is om angst in de vijand te veroorzaken in plaats van zijn hebzucht aan te wakkeren. Ze zoeken paarden die sterk en snel zijn, in plaats van die die fraai zijn en goed gepluimd zijn, zij hebben hun geest ingesteld op vechten om te winnen in plaats van paraderen voor de show. Ze streven niet naar roem en streven ernaar eerder sterk te zijn dan decadent. Op hetzelfde moment zijn ze geen ruziezoekers, roekeloos, of onnodig haastig, maar sober, zorgvuldig en voorbereid opgesteld in ordelijke rijen, zoals we lezen over de vaders. Inderdaad, de ware Israëliet is een man van vrede, zelfs als hij ten strijde trekt.
Zodra hij zich in het heetst van de strijd begeeft, vernietigt deze ridder zijn vorige zachtheid, als om te zeggen: "Heb ik niet te haten wie u haat, Heer, heb ik dan geen afkeer van Uw vijanden?" Deze mannen vallen de vijand ineens heftig aan, ze beschouwden hen als zo veel schapen. Het maakt niet uit hoe zeer ze in de minderheid zijn, ze beschouwen deze nooit als woeste barbaren of als ontzagwekkende horden. Ook hebben zij geen vertrouwen in hun eigen kracht, maar vertrouwen op de Here des legers om hen de overwinning te verlenen. Ze zijn zich bewust van de woorden van de Maccabeeërs: "Het is eenvoudig genoeg voor een hele menigte om overwonnen te worden door een handjevol. Het maakt geen verschil voor de God van de hemel of hij verlossing verleent door de handen van velen of weinigen. Want de overwinning in de oorlog is niet afhankelijk van een groot leger, en moed is het geschenk van de hemel". Op tal van gelegenheden zagen ze één man duizenden achtervolgen, en twee zouden er tienduizend op de vlucht doen slaan.
Dus op een wonderbaarlijke en unieke manier lijken ze makker dan lammeren, maar feller dan leeuwen. Ik weet niet of het beter zou zijn om naar hen te verwijzen als monniken of als soldaten, tenzij het misschien beter zou zijn om ze te herkennen als zijnde beide. Inderdaad ontbreekt hen noch monastieke zachtmoedigheid, noch militaire macht. Wat kunnen we hiervan zeggen, behalve dat dit is gedaan door de Heer, en dat het wonderlijk is in onze ogen. Dit zijn de gekozen troepen van God, die hij heeft gerekruteerd uit de uithoeken van de aarde: de dappere mannen van Israël die zijn gekozen om goed en getrouw dat graf te bewaken dat het bed is van de ware Salomo, elk met het zwaard in de hand, en uitstekend opgeleid voor de oorlog.
De Tempel van Jeruzalem (hoofdstuk 5)
HUN KWARTIEREN zijn inderdaad in de tempel van Jeruzalem, die niet zo groot is als het oude meesterwerk van Salomo, maar niet minder glorieus is. Werkelijk alle pracht van de eerste tempel lag in vergankelijk goud en zilver, in gepolijste stenen en edele houtsoorten, terwijl alle schoonheid en gracieuze charmante versiering van de huidige tegenhanger komt van de religieuze ijver van de bewoners en hun goed gedisciplineerde gedrag. Bij het eerste kan men allerlei mooie kleuren zien, terwijl men bij het laatste in staat is om allerlei deugden en goede werken te vereren. Inderdaad is heiligheid de best passende versiering voor Gods huis. Men is in staat om daar te genieten van prachtige verdiensten in plaats van het witte marmer, en daar gefascineerd te worden door een zuiver hart in plaats van verguld houtwerk.
Natuurlijk is de gevel van deze tempel versierd, maar met wapens in plaats van met juwelen, en in de plaats van de oude gouden kronen zijn de muren rondom behangen met schilden. In plaats van kandelaars, wierookvaten en kannen, is dit huis goed ingericht met zadels, bitten en lansen. Door al deze tekenen laten onze ridders duidelijk zien dat ze bezield zijn door dezelfde ijver voor het huis van God, die van oude passie ontstoken werd door de leider [Jezus] zelf, toen Hij Zijn meest heilige handen bewapende, inderdaad niet met een zwaard, maar met een zweep. Nadat Hij enkele meters touw had geknoopt, ging hij de tempel in en gooide de kooplieden eruit, gooide de munten van de geldwisselaars op de grond, en wierp de tafels van de duivenhandelaren omver, omdat het hoogst ongepast is om dit huis van gebed te bezoedelen door te handelen [Bijbel, Johannes 2:13-22].
Aldus geroerd door het voorbeeld van hun Koning, zijn de toegewijde soldaten van mening dat het nog meer beschamend en oneindig veel onverdraaglijker is voor een heilige plaats om vervuild te worden door Mohammedanen (heidenen) dan vol te zitten met handelaren. Als ze zich eenmaal hebben geïnstalleerd in dit heilige huis met hun paarden en hun wapens, reinigen ze haar en de andere heilige plaatsen van alle onchristelijke bevuilingen, en werpen de tirannieke horde eruit, ze houden zich dag en nacht bezig met zowel vrome oefeningen als praktisch werk. Ze zijn vooral achtzaam om de tempel van God te eren met vurige en oprechte eerbied, en offeren door hun vrome toewijding, niet het vlees van de dieren volgens de oude riten, maar ware dankoffers van broederlijke liefde, gewijde gehoorzaamheid en vrijwillige armoede.
Deze gebeurtenissen in Jeruzalem hebben de wereld door elkaar geschud. De eilanden luisteren, en de mensen van verre luisteren mee. Ze zwermen voort uit Oost en West, als een vloedgolf brengen ze eer aan de volken en een ruisende rivier verblijdt de stad van God. Wat is er meer glorieus en prettig om te zien dan het zien van zulk een menigte die de weinigen versterken? Wat, als niet de dubbele vreugde te zien dat deze voormalige goddeloze schurken, heiligschennende dieven, moordenaars, leugenaars en echtbrekers zich bekeren? Een dubbele vreugde en een dubbel voordeel, omdat hun landgenoten net zo blij zijn hen kwijt te zijn als hun nieuwe kameraden blij zijn ze te ontvangen. Beide partijen hebben geprofiteerd van deze uitwisseling, omdat de laatsten zijn versterkt en de eersten nu met rust worden gelaten. Zo verheugt Egypte zich in hun bekering en vertrek terwijl de berg Sion zich verheugt en de dochters van Juda blij zijn om deze nieuwe beschermers te zien. De eersten [christenen] eren dat ze al verlost werden, terwijl de laatsten [joden] alle reden hebben om verlossing te verwachten door middel van deze zelfde handen [ridders]. De eersten zien graag dat hun wrede gewelddadige plunderaars [moslims] vertrekken, terwijl de laatsten graag de trouwe verdedigers [ridders] verwelkomen; zodat de ene aangenaam is bemoedigd, terwijl de andere rijk is achtergelaten.
Dit is de wraak die Christus beraamt tegen Zijn vijanden, om krachtig en glorieus over hen te zegevieren met eigen middelen. Sterker nog, het is zowel gelukkig als passend dat degenen die zo lang tegen Hem gevochten hebben uiteindelijk vechten voor Hem. Zo werft Hij zijn soldaten onder Zijn vijanden, net zoals Hij ooit Saul de vervolger bekeerde tot Paulus de prediker. Daarom ben ik niet verbaasd dat, zoals onze Verlosser zelf heeft bevestigd, het hof van de hemel meer vreugde heeft aan de bekering van een zondaar dan aan de deugden van de vele rechtvaardige mensen die geen behoefte hebben aan bekering. Zeker, de bekering van vele zondaars en boosdoeners zal nu zo veel goed doen als hun vroegere wandaden kwaad deden.
Wees gegroet, heilige stad, geheiligd door de Allerhoogste voor Zijn eigen tabernakel, opdat een dergelijk generatie gered zou worden in en door U! Wees gegroet, stad van de Grote Koning, bron van zo veel vrolijke en ongehoorde wonderen! Wees gegroet, meesteres van naties en koningin van provincies, het erfgoed van de aartsvaders, moeder van de apostelen en profeten, de bron van het geloof en de glorie van de christelijke mensen! Als God heeft toegestaan dat u zo vaak zouden worden belegerd, was het alleen om dappere mannen een gelegenheid voor moed en onsterfelijkheid te schenken.
Wees gegroet, beloofd land, bron van melk en honing voor uw oude inwoners, nu uitgegroeid tot de bron van helende genade en vitale voeding voor de hele aarde! Ja, zeg ik, u bent die goede en uitstekende grond die in haar vruchtbare diepten het hemelse zaad ontving uit het hart van de eeuwige Vader. Wat een rijke oogst van martelaren heeft u met dat hemelse zaad! Uw vruchtbare grond heeft prachtige voorbeelden opgeleverd van iedere christelijke deugd voor de hele aarde - sommigen dragen dertigvoudig vrucht, anderen zestigvoudig, en sommige honderdvoudig. Daarom zijn degenen die u gezien hebben het meest gelukkig gevuld met de grote overvloed van uw zoetheid en zijn zij goed gevoed door uw vrijgevigheid. Overal waar ze komen vertellen ze over de roem van uw grote goedheid en presenteren de pracht van uw glorie aan degenen die deze nog nooit hebben gezien, de wonderen volbracht in u verkondigend tot aan de uithoeken van de aarde.
Inderdaad, heerlijke dingen zijn verteld van u, de stad van God! Nu dan zullen we iets van de gunsten waar u een overvloed aan heeft uiteenzetten, ter eer en glorie van uw naam.
1. https://en.wikipedia.org/wiki/St._Bernard_of_Clairvaux
Het Europese christendom gaat niet alleen over het hebben van een persoonlijke relatie met Jezus of God. Het is zo veel meer. Christendom is de identiteit, morele wetten en codes die geleid hebben tot de grootste beschaving die de wereld ooit heeft meegemaakt. Betere mensen dan de hedendaagse atheïsten hebben eerder geprobeerd om het christendom af te schaffen en hebben gefaald.
Clinton Richard Dawkins 1941
Hij is is twee keer gescheiden, en Richard bracht zijn dagen door met het populariseren van het idee dat alles, absoluut alles (met inbegrip van zijn huwelijkse mislukkingen) kon worden verklaard door puur materialistische middelen. Hij is opgegroeid in de Anglicaanse Kerk, en besloot dat de evolutietheorie het universum beter kon verklaren dan zijn religieuze principes. Dus schreef de heer Dawkins in 1976 een boek genaamd The Selfish Gene, om te laten zien dat we op zijn best slechts egoïstische wezens zijn, en de enige reden waarom wij zo goed overleven is omdat we feitelijk goed zijn in egoïstisch zijn. Onze zelfzucht maakt deel uit van onze genetische opmaak, en het drijft bijna alles wat we doen.
Richard heeft sindsdien veel meer boeken geschreven om zijn interpretatie van de mechanismen van het leven te bevorderen, maar hij heeft een heel duidelijke agenda - om God en zelfs het concept van God de schuld te geven voor alle kwalen van de mens. Hij wil bewijzen dat de mensheid zo veel beter af zou zijn zonder enig moreel anker, en zonder enige morele rechter behalve onszelf.
Thomas Paine (1737-1809)
Thomas had een grote visie voor de samenleving: hij was trouw tegen slavernij, en hij was een van de eersten om een organisatie voor te stellen voor wereldvrede en de sociale zekerheid voor de armen en ouderen. Maar zijn radicale opvattingen over religie zouden zijn succes tenietdoen, en tegen het einde van zijn leven waren er slechts een handvol mensen op zijn begrafenis.
Aan het eind van zijn leven ontdekte Paine dat zijn bijdragen aan de Amerikaanse Revolutie allesbehalve uitgevaagd waren, dit door zijn aanval tegen religieuze opvattingen. Bespot door het publiek en verlaten door zijn vrienden, stierf hij op 8 juni 1809 op 72-jarige leeftijd in New York City.
François Marie Arouet Voltaire (1694-1778)
Voltaire pochte dat de Bijbel binnen honderd jaar na zijn tijd niet meer zou bestaan, en zou zijn vervangen door zijn eigen werk.
De christelijke arts die Voltaire verzorgde tijdens zijn laatste ziektebed zei: "Als ik de dood van een rechtschapen man, die als het einde van een mooie dag is, vergelijk met die van Voltaire, zie ik het verschil tussen licht, sereen weer en zwart onweer. Het was mijn lot dat deze man moest sterven onder mijn handen. Vaak heb ik hem de waarheid verteld. 'Ja, mijn vriend', zei hij vaak tegen mij: 'u bent de enige die me een goed advies heeft gegeven. Had ik het maar opgevolgd, dan zou ik niet in de verschrikkelijke toestand zijn geweest waarin ik nu ben. Ik heb niets dan rook geslikt. Ik heb mezelf bedwelmd met de wierook die mijn hoofd deed draaien. U kunt niets voor me doen. Stuur me een gekkendokter! Heb medelijden met mij, ik ben gek'". De arts gaat verder door te zeggen: "Ik kan er niet aan terugdenken zonder huiveren. Toen hij zag dat alle middelen die hij had gebruikt om zijn kracht te vergroten juist het tegenovergestelde effect hadden, was de dood voortdurend voor zijn ogen. Vanaf dit moment nam waanzin bezit van zijn ziel. Hij stierf onder de kwellingen van de furieën". Een andere keer citeerde zijn arts dat Voltaire had gezegd: "Ik ben verlaten door God en de mensen! Ik zal u de helft geven van wat ik waard ben als u me zes maanden te leven geeft. Dan zal ik naar de hel gaan, en gij zult met mij gaan. O Christus! O Jezus Christus!"
Vijftig jaar na zijn dood kocht het Geneefse Bijbelgenootschap het huis en de drukpers van Voltaire en drukte stapels Bijbels in zijn woonkamer! Voltaire is uitgegroeid tot een voetnoot in de geschiedenis terwijl de Bijbel blijft stijgen in alle delen van de wereld.
Friedrich Nietzsche (1844-1900)
"God is dood. God blijft dood. En wij hebben hem gedood. Hoe zullen wij, moordenaars van alle moordenaars, onszelf troosten? Het Heiligste en Machtigste dat de wereld ooit bezat is onder onze messen doodgebloed - wie wist dit bloed voor ons weg? Met welk water kunnen we onszelf zuiveren? Welke festivals van verzoening, welke heilige spelen zullen wij moeten bedenken? Is de grootheid van deze daad niet te groot voor ons? Moeten we zelf geen goden worden gewoon om het simpelweg waardig te zijn?"
Nietzsche stierf krankzinnig, in een gesticht, aan syfilis - hij ondertekende zijn laatste brieven met "de Gekruisigde". Hij werd aanbeden door de nazi's als hun semi-officiële filosoof.
Diocletianus (303 na Chr.)
De keizer Diocletianus begon een van de meest verschrikkelijke vervolgingen van het christendom in de geschiedenis. Een zo'n doelwit van zijn geweld was de Bijbel zelf. Hij beval dat elk exemplaar van de Bijbel in beslag zou worden genomen en verbrand. Pas 25 jaar later gaf Constantijn (de eerstvolgende keizer van Rome) opdracht dat er 50 exemplaren van de Geschriften zouden worden gemaakt en betaald door de Romeinse regering.
Ondanks de pogingen van Diocletianus waren er veel Bijbels over om meer kopieën van te maken en de wereld volledig op zijn kop gezet te zien worden!
Karl Marx (1818-1883)
Marx geloofde dat religie alleen kan worden afgeschaft wanneer de mens eindelijk beseft dat hij de controle over de wereld heeft, en dat de mens volledige controle over de wereldeconomie zou moeten nemen. Dit was de basis van het communisme. En het uiteindelijke doel van economische controle (communisme) was de afschaffing van religieus geloof. Karl wist dat alle religie moest verdwijnen, omdat hij wist dat het christendom en het jodendom zowel de rechten van het prive-eigendom als zelfbescherming en individualisme inprenten, en die waren volledig in strijd met het communisme.
Karl is overleden zonder ooit te zien te krijgen hoe verderfelijk zijn ideeën werden gebruikt door de wil van Lenin, Stalin en Mao!
Sigmund Freud (1856-1939)
Freud is opgegroeid in een wereld doordrenkt van religieuze overtuiging. Zijn huis was een kleine stad (Freiberg, Morovië) waar er - zoals in zoveel steden in het negentiende-eeuwse Oost-Europa - een gemeenschap van joden leefde onder een meerderheid van katholieken. Zijn interpretatie van God was gebaseerd op het feit dat de Bijbel is geschreven door de mensheid en niet, zoals we weten, gedicteerd door God.
Sigmund stierf aan kanker in zijn kaak, hartfalen, en een overdosis morfine toegediend door zijn arts (hulp bij zelfdoding)
Zelfs de meest geharde atheïst keert zich tot Christus tijdens zijn laatste uur
Zijn we er zeker van dat er niets is aan de andere kant? Veel mensen dachten dat er geen leven na de dood was tot vlak voor hun dood. Hier is een selectie van de laatste woorden van bekende atheïsten en sceptici voor hun sterven:
"Ik ben zo goed als zonder hoop, een trieste oude man die in de laatste kloof staart."
Thomas Carlyle
"Mijn principes zijn vergiftigd, mijn vriend ... Mijn extravagantie heeft van mijn zoon een bedelaar gemaakt... Mijn onvriendelijkheid heeft mijn vrouw vermoord ... En de Hel moet nog komen?"
Aldamont, de scepticus
"Tot op dit moment dacht ik dat er noch God, noch de Hel was... Nu weet ik beter en voel dat beiden bestaan, en ik ben gedoemd tot ondergang door het rechtvaardig oordeel van de Almachtige..."
Sir Thomas Scott, kanselier van Engeland
"Alles is donker en twijfelachtig."
Edward Gibbon, auteur
"O, mijn arme ziel! Wat zal er van u terecht komen? Waarheen wilt gij gaan?"
Mazarin, Franse kardinaal
"Ik sta op het punt om een angstige sprong in het duister te nemen."
Thomas Hobbes, politiek filosoof en scepticus
"Ik weet dat ik voor eeuwig ben verloren! Oh, dat vuur! Oh, de onuitstaanbare pijnen van de hel!"
Sir Francis Newport, scepticus
"Ik ben door God verlaten en de mens... ik zal naar de hel gaan."
Voltaire
"Ik ben al alles, en alles is niets."
Severus, Romeins keizer
"Ik zou werelden geven, als ik ze had, [...] opdat het tijdperk van de Rede nooit was gepubliceerd. Oh, God, red mij, want ik sta alleen aan de rand van de hel... "
Thomas Paine
Er zijn geen atheïsten in schuttersputjes
Ik zal niet doen alsof ik een zeer religieus persoon ben, want dat zou een leugen zijn. Ik ben altijd al zeer pragmatisch geweest en beïnvloed door mijn seculiere omgeving en milieu. Ik herinner me dat ik in het verleden dacht:
"Religie is een steunpilaar voor zwakke mensen. Wat is het doel van geloven in een hogere macht als je kunt vertrouwen in jezelf? Zielig."
Misschien geldt dat wel voor veel gevallen. Religie is een kruk voor veel zwakke mensen en velen omhelzen religie om redenen die hen persoonlijk dienen, als een bron om mentale kracht uit te putten (voor hun zwakke emotionele toestand bijvoorbeeld tijdens ziekte, dood, armoede, enz.). Aangezien ik geen hypocriet ben, zal ik direct zeggen dat dit ook mijn plan is. Ik heb echter nog niet de behoefte gevoeld om God om kracht te vragen, maar toch ... Maar ik ben er vrij zeker van dat ik zal bidden tot God als ik mij door mijn stad haast, gewapend, met 100 gewapende systeembeschermers die me achtervolgen met de bedoeling me te stoppen en/of te doden. Ik weet dat er een kans van meer dan 80% is dat ik ga sterven tijdens de operatie omdat ik niet van plan ben me over te geven aan hen totdat ik eerst alle drie primaire doelstellingen en de bonusmissie heb gedaan. Zodra ik begin (mits ik niet word aangehouden voor die tijd), is er een kans van 70% dat ik de eerste doelstelling zal halen, 40% voor de tweede, 20% voor de derde en minder dan 5% kans dat ik in staat zal zijn om de bonusmissie te voltooien. Het is waarschijnlijk dat ik op enig punt tijdens die missie tot God zal bidden voor kracht, omdat ik denk dat de meeste mensen dat in die situatie zouden doen.
Maar ik kan onmogelijk voorstellen hoe mijn gemoedstoestand zal zijn tijdens het verloop van de operatie. Het zal tijdens een steroïdenkuur zijn en daar bovenop nog tijdens een roes van efedrine, die mijn agressiviteit, fysieke prestaties en mentale concentratie met minimaal 50-60% maar mogelijk 100% vergroot. Daarnaast zal ik mijn iPod op maximaal volume hebben staan als middel om angst te onderdrukken als dat nodig is. Ik zou gewoon Lux Aeterna van Clint Mansell op de herhaalstand zetten want het is een ongelooflijk krachtig nummer. De combinatie van deze factoren (naast de voorbereiding door intensieve training, simulatie, superieure bepantsering en wapens) maakt je in principe tot een uiterst doelgericht en dodelijke macht, een eenmansleger. Op dit moment ben ik niet bang voor de dood, maar ik ben zeer bezorgd over het feit dat te bang zal zijn op de dag van de missie. Ik ben bang dat de potentiële angst die ik zou kunnen ervaren tijdens de missie mij zal verlammen of ervoor zal zorgen dat ik in mijn broek schijt, om het maar zo te zeggen. Theoretisch zal dit niet gebeuren, omdat ik mentaal al zeer gedisciplineerd ben geworden en ik heb vele uren van training en simulaties ondergaan. Toch is het onmogelijk om een martelaarschapsmissie goed te simuleren, dus ik ben nog steeds een beetje bezorgd over mijn geestelijke toestand in die tijd.
Als bidden dienst kan doen als een extra mentale oppepper/rustgevend iets, dan is het het meest pragmatische om het wel te doen. Ik denk dat ik er wel achter kom... Als er een God is, zal ik worden toegelaten tot de hemel zoals alle andere martelaren voor de Kerk in het verleden.
Om precies deze reden streef ik religie na en iedereen zou dat ook moeten doen als het hen een mentale oppepper geeft. Het is geen schande om een paar minuten voordat je dood gaat te bidden. Ik adviseer ten zeerste om voorafgaand aan de operatie een kerk te bezoeken en de Eucharistie (Heilige Communie/Het Heilige Avondmaal) uit te voeren. Zoals we weten vormt dit ritueel de laatste maaltijd die Jezus Christus heeft gedeeld met zijn discipelen voor zijn arrestatie en de uiteindelijke kruisiging. U moet ook eventuele problemen oplossen die u zou kunnen hebben met betrekkeing tot God, en vergeving vragen voor begane zonden. Tot slot, vraag Hem u voor te bereiden op de komst van een martelaar voor de Kerk. Een geharde atheïst mag dan denken dat dit dom is, maar geloof me als ik het zeg, u zult zeer blij zijn dat u dit heeft gedaan zodra u beseft dat u eigenlijk best wel eens zou kunnen sterven na de start van uw missie.
Natuurlijk ontkennen velen God nu nog. Maar als ze de dood in de ogen kijken, als ze ziek zijn of een ongeval krijgen of in de loop van een geweer kijken, zullen ze van gedachten veranderen. Ze zullen dan smeken om God. Er zijn geen atheïsten in schuttersputjes.
"Hoewel ik door het dal van de schaduw des doods loop, zijt Gij bij mij."
Koning David
"Ik ben de opstanding en het leven. Hij die in Mij gelooft al ware hij dood, toch zal hij leven."
Jezus van Nazareth
In tijden van extreme stress of angst, zoals wanneer zij deelnemen in de oorlogvoering of een martelaarschap operatie, zullen alle mensen geloven in of hopen op een hogere macht.
Pragmatisten of rationalistisch gezinde individuen die geharde atheïsten zijn zouden het volgende moeten overwegen: het kan best pragmatisch zijn om te geloven in een leven na de dood als u dat een meer efficiënte soldaat zal maken. Hoe minder bang de persoon is, hoe effectiever hij zal zijn als een krijger. Een persoon die gelooft dat de dood eeuwig is zal waarschijnlijk banger zijn dan een persoon die gelooft in een leven na de dood. En zoals we allemaal weten, angst is vergif in de strijd en het zal leiden tot verwarring en aarzeling. Een geestelijk vertrouwend individu, die niet bang is voor wat hem te wachten staat, zal de dood waarschijnlijk minder vrezen en zal daarom met meer vertrouwen en professioneler handelen in de oorlogvoering. Als zodanig (en vanuit een pragmatisch standpunt) is religie een essentieel onderdeel in de oorlogvoering, maar ESSENTIEEL in martelaarschapsmissies.
Een grote meerderheid van de mensen heeft de neiging om te zoeken naar een goddelijke kracht wanneer ze worden geconfronteerd met een extreme bedreiging. Het is daarom van essentieel belang en het is sterk aanbevolen dat alle Justiciar Knights (zelfs onze christelijke agnostische en christelijke atheïstische broeders en zusters) een kerkdienst bijwonen voor de operatie om absolutie te zoeken en te vragen dat God onze ziel en ons pantser van staal omgeeft met het pantser van spirituele bescherming en vertrouwen.
"[Een Templar Knight] is echt een onverschrokken ridder, en op alle manieren beschermd, want zijn ziel is beschermd door het pantser van geloof, net als zijn lichaam wordt beschermd door het pantser van staal. Hij is dus dubbel gewapend, en moeten noch demonen noch mensen vrezen."
Bernard de Clairvaux, c. 1135, De Laude Novae Militae - Lof der Nieuwe Ridderorde
Aflaten
Een aflaat is de volledige of gedeeltelijke kwijtschelding van tijdelijke straffen voor zonden die reeds zijn vergeven. De aflaat wordt meestal verleend door de Kerk nadat de zondaar heeft bekend en absolutie heeft ontvangen. De uitzondering is acties van de mannen en vrouwen die, op grond van hun lijden, helpen bij de voorbede voor alle christenen (die deelnemen aan Kruistochten, activiteiten ter bescherming van christenen, christelijke belangen of het christendom zelf). Aflaten komen van de weelde aan verdiensten door het offer van Jezus en de deugden en boetedoeningen van de heiligen en martelaren.
Aflaten vervangen de verkorting van de boetedoeningen die werd verleend aan de gevangenen en personen die wachtten op martelaarschap voor het geloof [zodat zij minder gebeden uit boetedoening hoefden te doen. Een aflaat scheldt hen alles kwijt, dus zij hoeven niet verder te bidden voor gratie].
Paus Urbanus II en Paus Innocentius III verleenden aflaten voor alle toekomstige Kruisvaarders
De PCCTS, Knights Templar zijn Vernietigers van het Marxisme en Verdedigers van het christendom. Wij zijn Kruisvaarders, martelaren van de Kerk, onbaatzuchtige verdedigers van de zwakken en de blinden. We hebben niet alleen automatisch toegang tot de hemel in het licht van onze onzelfzuchtige daden; onze goede daden en laatste offer zullen worden toegevoegd aan de goddelijke reserve van verdienste en kunnen daardoor andere, minder deugdzame individuen helpen.
Er is normaal gesproken geen enkele rechtvaardiging of excuus om zelfmoord te plegen. Het is een schandelijke, egoïstische en laffe daad die normaal nooit kan en mag worden gerechtvaardigd. Volgens de canonieke wetten van de katholieke kerk zal elk natuurlijk persoon die zelfmoord pleegt voor eeuwig in de hel branden omdat zelfmoord wordt beschouwd als de zwaarste van de zonden, vergelijkbaar met die van moord. De definitie van zelfmoord wordt door het christelijk geloof uitgelegd op de volgende manier: zelfmoord plegen is om "Gods meest goddelijke gift weg te gooien", het geschenk van het leven. En wie dit geschenk vrijwillig weggooit zal voor eeuwig branden in de hel, zonder enige kans op verlossing.
Dan zijn er andere christelijke denominaties zoals het protestantisme, die letterlijk een opvatting propageert die de betekenis van de hel, goede daden, martelaarschap en heiligheid helemaal tenietdoet. Volgens protestantse wetten (voor een meerderheid van de denominaties), zult u niet naar de hel gaan, ongeacht het feit dat u zelfmoord pleegde voor enige denkbare reden. Zolang u zich wendt tot Jezus vóór de dood optreedt, zal alles vergeven worden... Niet alleen maakt het protestantse wereldbeeld een aanfluiting van elke christelijke historische erecode, het heeft ook de praktijk en de verheerlijking van goede daden, martelaarschap en heiligheid ernstig ondermijnd. Wie zal gewillig het heilige pad bewandelen van pijn, opoffering en martelaarschap als er geen verschil is tussen een pedofiel, verkrachter, moordenaar en Sint Joris van Lydda? Ik verwijs meestal naar het protestantisme als het marxisme van het christendom. Zolang u vergiffenis vraagt voordat u sterft kunt u letterlijk uw leven leiden als de meest verachtelijke persoon die u zich kunt bedenken.
Dus, met betrekking tot Kerkelijk recht van de katholieken, is de vraag is: zullen Justiciar Knights worden afgewezen in de hemel omdat ze zich martelaar maken voor de zaak of zichzelf om verschillende redenen moeten vernietigen tijdens of na een operatie?
Er moet een onderscheid worden gemaakt in dit verband:
1. Een Justiciar Knight die martelaar wordt voor de goede zaak en sterft aan verwondingen veroorzaakt door de systeembeschermers (politie/regime)
2. Een Justiciar Knight die martelaar wordt voor de zaak en per ongeluk sterft aan wonden toegebracht door zijn eigen daden (explosie, enz.)
3. Een Justiciar Knight die martelaar wordt voor de zaak en opzettelijk sterft aan wonden toegebracht door zijn eigen daden (explosie, enz.) met het oog om arrestatie te voorkomen. Arrestatie door de systeembeschermers die werken voor het multiculturele regime zou kunnen leiden tot marteling en kan leiden tot een scenario waarin er ongewenst informatie uit hem kan worden gewonnen die kan leiden tot de arrestatie en zelfs dood van andere Justiciar Knights
4. Een Justiciar Knight die zichzelf doodt na arrestatie om marteling en moord/executie te ontsnappen.
Punten 1-3 worden beschouwd als standaard martelaarschap onder het Canonieke recht, die een overvloed van genade en toegang tot de hemel garandeert. Punt 4 is echter geen duidelijk geval van een martelaarsdood, maar moet worden gezien in het perspectief van de omstandigheden. In punt 4 heeft een Justiciar Knight zijn pact met God vervuld (dat hij heeft gemaakt tijdens het inwijdingsritueel), en die zal hem een overvloed van genade opleveren, ongeacht de uitkomst van de operatie die hij heeft volbracht, zolang hij maar zijn best deed. Dit omdat de kandidaat, in het licht van het inwijdingsritueel van de Knights Templar, zijn leven reeds heeft verbeurd/beloofd aan God en de strijd voor het behoud van het Europese christendom. Als zodanig is het leven - een geschenk van God - al 'uitbesteed' aan de strijd. U kunt niet iets nemen/doden dat al vrijwillig is opgeofferd. Daarom, in verwijzing naar punt 4, wordt Gods gave van het leven niet verspild, maar is het in plaats daarvan meer of minder volledig gebruikt op een wijze die God bevalt. Een persoon die een levenslange gevangenisstraf krijgt in de gevangenis als gevolg van zijn acties met betrekking tot de Europese Verzetsbeweging en de bevrijding van West-Europa uit de cultureel marxistische/multiculturele dictatuur, die is niet in staat om iets te nemen wat al weg is gegeven. Als zodanig, als hij ervoor kiest om zichzelf te beëindigen (geen zelfmoord) om logische redenen, of om marteling en een zekere dood te voorkomen (dit is een waarschijnlijk scenario in veel West-Europese gevangenissen want moslims domineren een meerderheid daarvan), wordt het niet beschouwd als zelfmoord, maar zal toch een tol nemen over de hoeveelheid genade die gegeven zal worden. Omdat een volmaakt mens, in Gods ogen, bereid moet zijn om onmenselijk lijden te weerstaan voor de duur van zijn leven, indien nodig. Maar de mens is standaard gebrekkig en zal vaak niet bereid zijn om een leven van marteling onder ogen te zien in een multiculturele gevangenis, opgesloten samen met jihadisten.
Justiciar Knights en martelaarschap
Om een voorbeeld te nemen: Sint Joris van Lydda, misschien wel DE meest gevierde heilige, werd martelaar voor het christelijk geloof, voor zijn land en voor zijn volk. Hij wist dat zijn handelen zou leiden tot zijn dood, maar hij bleef op dat pad wetende wat er hem uiteindelijk te wachten stond. Ik denk dat dit het primaire onderscheid illustreert tussen zelfmoord en martelaarschap. Zelfmoord is een egoïstische daad, terwijl het martelaarschap een onbaatzuchtige daad is. Wanneer mensen zelfmoord plegen, willen ze hun pijn beëindigen en denken nagenoeg niet aan hun familie, vrienden en volk. Wanneer een Justiciar Knight martelaar wordt voor de zaak vervolgt hij dat pad wetende wat hem te wachten staat. Hij kiest deze weg van opoffering niet voor zijn eigen zelfdienende behoeften, maar voor zijn familie, vrienden, zijn volk, zijn cultuur, zijn land en voor het behoud van het christendom. Als zodanig is hij de meest goddelijke gave, het leven zelf, aan het opofferen in dienst van anderen en in dienst van God. Dit wordt beschouwd als de meest nobele en glorieuze handeling die een mens ooit kan hopen te bereiken. Dit is de reden waarom zulke daden van een Justiciar Knight direct vergelijkbaar zijn met die van onze beschermheilige, Sint Joris van Lydda, een van de meest gevierde helden in het christendom.
Elke Justiciar Knight heeft, in het licht van zijn inwijdingsgelofte, zijn leven volledig gewijd aan onze zaak. Hij is dan ook al met één been grondig geplant in de hemel omdat hij zijn leven al heeft overgegeven aan God. Zijn resterende diensttijd, ongeacht de uitkomst, is slechts een formaliteit, die hij zo goed besteedt als hij kan om de goede zaak ten gunste te komen.
Een Justiciar Knight voor de Knights Templar die, om tactische redenen, ervoor heeft gekozen om zichzelf te vernietigen tijdens of na een operatie wordt niet beschouwd als 'een die Gods geschenk heeft weggegooid', want hij is een martelaar voor de Kerk. Hij heeft zijn vrijheid en zijn leven opgeofferd om het voortbestaan van zijn familie, vrienden, zijn volk, land en de Europese Kerk veilig te stellen en heeft zo bijgedragen te helpen voorkomen dat het Europese christendom geleidelijk gedeconstrueerd wordt door de cultureel marxistische/multiculturele regimes van West-Europa.
Omdat God alles weet, is hij zich bewust van de intenties en daden van elke Justiciar Knight. Daarom, wordt het zichzelf vernietigen om strategische of logische redenen (om informatiewinning door de vijand te voorkomen die zal leiden tot de aanhouding van de andere Justiciar Knights), niet beschouwd als zelfmoord, maar een uitbreiding van het offer dat bij onze taak hoort. Als zodanig is deze laatste daad van opoffering toegevoegd aan het bedrag van de goede daden en gratie die door het individu begaan en gekregen is.
Overwegingen voor de toekomst voor mogelijke verering van Justiciar Knights
Een Justiciar Knight die martelaar wordt voor de zaak, en/of zichzelf om tactische redenen vernietigt tijdens of na een operatie, moet worden gevierd als martelaar voor de Kerk. De verwachting is dat de katholieke kerk en andere stromingen van kerkelijke autoriteiten in Europa (en onafhankelijke deskundigen van het Kerkelijk recht) onze offers erkennen en onze daden beschouwt als daden van martelaarschap voor de Kerk, op basis van het Kerkelijk recht. De Kerk moet zich net zo bedenken over deze zaak want ze zijn zich volledig bewust van het feit dat het Europese christendom geleidelijk wordt gedeconstrueerd. Het is tijd dat de paus en zijn kardinalen beginnen om de bewuste deconstructie van het Europese christendom te weerstaan. Het proces zou niet probleemloos gaan, maar wel de moeite waard zijn omdat alle Justiciar Knights die sterven voor hun geloof een grote bron van inspiratie zullen zijn voor de komende generaties. Zij zullen rolmodellen zijn. Bepaalde uitzonderlijk moedige en onbaatzuchtige Justiciar Knights moeten in de komende decennia zelfs worden beschouwd als kandidaten voor officiële verering.
Het volgende interview is gehouden over drie sessies. Misschien zullen velen het als irrelevant beschouwen. Maar ik heb besloten om het toe te voegen omdat ik het persoonlijk wel leuk zou vinden om een interview met een soortgelijke verzetsstrijder te lezen.
Het interview behandelt politiek, maatschappij, de strijd: de West-Europese burgeroorlog, de PCCTS, Knights Templar en andere pan-Europese en Nationale Verzetsbewegingen. Het behandelt ook persoonlijke gedachtes en informatie.
Vraag: West-Europa is nog nooit rijker geweest dan vandaag de dag, en een overgrote meerderheid van de Europeanen leeft in welvaart met meer vrijheid dan ze ooit hebben gehad. Bent u niet bang dat de bevolking jullie over het algemeen als de vijand ziet, als een bedreiging voor hun welvaart en vrijheden, als een bedreiging voor stabiliteit in Europa?
Antwoord: Ik begrijp volkomen dat de meeste mensen de mensen zoals wij veroordelen simpelweg omdat ze nog niet begrijpen wat er gaande is. En zelfs als ze onze redenen wel begrijpen dan zijn ze het mogelijk oneens met onze 'middelen', in de waan dat democratie ook dit probleem wel op kan lossen, net zoals democratie veel van de beproevingen uit het verleden heeft opgelost. Europeanen leven over het algemeen niet in of bij de moslimgetto's of -enclaves, en zij die daar wel woonden kozen er snel voor om te verhuizen. Het probleem is dat veel mensen in ontkenning leven en lijden aan geschiedkundige vergeetachtigheid. Ze kunnen niet achterhalen of begrijpen wat de West-Europese overheden met Europa aan het doen zijn. Zij die het wel zien zijn terughoudend in het gebruiken van gewelddadig verzet.
Hoewel het waar is dat we op dit moment weelde en vrijheden genieten, zal dit over 50 of 100 jaar niet het geval zijn. De moslims zullen in grote delen van Europa nog vóór 2080 een meerderheid zijn. Om te begrijpen wat er aan de hand is moet u het geval Libanon en andere gevallen maar eens bestuderen. Libanon was ooit een christelijk grondgebied, met 80% christenen in 1911. Nu, in het huidige Libanon, zijn er 25% christenen over. De moslims wonnen daar de oorlog en Europa liet het gewoon gebeuren. De overgebleven christenen leven onder zware dhimmitude en iedereen met enig verstand probeert het land te ontvluchten. Om de situatie volledig te begrijpen raad ik iedereen aan om "Europa Brandt", Boek 2 van het compendium 2083 te lezen. Het is een compleet overzicht van de huidige situatie in Europa en verklaart waarom wij, de vrije volkeren van Europa, er niet op hoeven hopen om op democratische wijze het tij te keren voor de ontwikkelingen in Europa. Met andere woorden, het legt uit waarom gewapend verzet de enig overgebleven optie is om Europa hetzelfde lot als Libanon te besparen.
De inwoners van West-Europa zijn slaven geworden in hun eigen landen, omdat ze zijn vergeten hoe ze 'nee' moeten zeggen.
Het is aardig normaal dat een groot deel van de gewone burgers van een West-Europees land (die niet kritisch zijn over de indoctrinatiecampagnes van hun overheid) zich sterk identificeren met hun monsterlijke staat, en het persoonlijk opvatten als die bekritiseerd of aangevallen wordt. Over het algemeen zullen mensen per definitie tegen ons zijn, omdat zij niet weten wat wij weten; hun overheid heeft daar wel voor gezorgd.
Door het promoten en verspreiden van het compendium 2083 en soortgelijke werken hopen wij meer bewustwording te creëren, en referenties, en zo bij te dragen om onze goede zaak te versterken en verder te helpen.
De meeste mensen zullen ons op dit moment openlijk veroordelen als terroristen. Maar over honderd jaar zullen we gevierd worden als pioniers, als helden die hun leven gaven in de strijd tegen een onderdrukkende tiran.
V: Laten we even aannemen dat de democratische strijd om Europa te redden van 'islamisering/islamitische demografische oorlogvoering' reeds verloren is, en dat gewapend verzet tegen de huidige gevestigde orde de enig juiste manier is. Hoe verwachten jullie de macht af te pakken van de huidige cultureel marxistische/multiculturalistische regimes als jullie weten dat er slechts een handjevol lieden zijn die bereid zijn om te sterven voor de goede zaak? Verwachten jullie echt alle West-Europese overheden te verslaan ondanks dat ze alles beheersen zoals de media, landelijke politiekorpsen, inlichtingendiensten en het leger, en ondanks dat ze de volledige steun van de NAVO hebben?
A: In het boek 2083 staat een complete strategie, maar ik zal proberen het voor u samen te vatten. Wij zien deze strijd, ofwel de huidige West-Europese burgeroorlog, als een strijd in drie fasen
Natuurlijk kunnen we op dit moment geen staatsgreep plegen of effectief de revolutie op gang brengen (in fase 1). Maar dit was ook niet de bedoeling.
Ons enige doel in deze fase is om bewustwording te scheppen over de waarheid en om bij te dragen aan consolidatie/rekrutering. Op dit moment militaire en politieke referentiepunten bewerkstelligen zal vooral later een enorm voordeel geven.
De media heeft de afgelopen decennia geweigerd om onze berichten uit te zenden. In plaats daarvan hebben ze ons systematisch bespot en geprobeerd ons het zwijgen op te leggen, ons bestempeld als intolerant en racistische horken. In plaats van de wil van het Europese volk te respecteren hebben ze zich tegen ons gekeerd en zelfs meer moslims toegestaan om binnen te stromen, en hebben ze de huidige ontwikkeling verdedigd. Nu overwegen ze zelfs Turkije toe te laten treden tot de EU. De enige reden dat Turkije niet al bij de EU zit is vanwege het werk van de non-militaire verzetsbewegingen van Europa. De elites van de EUSSR mogen dan kwaadaardig zijn, maar ze zijn niet achterlijk. Ze weten dat ze er op dit moment niet mee weg komen om Turkije erbij te betrekken, omdat de Europeanen het simpelweg niet zullen accepteren. Als ze Turkije vandaag zouden toestaan om toe te treden en de grenzen zouden openen voor de hordes Turkse moslims, dan zouden onze gewapende verzetsgroepen direct duizenden nieuwe rekruten krijgen die bereid zijn om onze grenzen militair te verdedigen. De elites van de EUSSR weten dat, dus rekenen ze op een paar extra decennia aan indoctrinatie voordat ze het proces hervatten.
Door referentiepunten te creëren met onze missies dwingen wij de media ook om onze aanwezigheid en agenda te erkennen (wat op zich al een grote nederlaag is voor de gevestigde orde). Ons bestaan en handelen is het levende bewijs van het feit dat zij vreedzame verandering onmogelijk hebben gemaakt. Wij sturen een sterk signaal naar de Europese cultureel marxistische/multiculturalistische elites; wij vertellen hen hiermee dat wij weten wat zij hebben uitgespookt en nog steeds aan het doen zijn, dat wij hen in de gaten houden en dat zij gestraft zullen worden voor hun wandaden. Wij zullen hen komen halen. Zo niet vandaag, dan wel morgen. Vandaag zijn de doelwitten misschien de cultureel marxisten/multiculturalisten in Oslo, maar morgen zijn de cultureel marxisten/multiculturalisten in Londen, Parijs, Brussel, Milaan en Madrid aan de beurt. Deze oorlog is pas net begonnen en we zijn niet van plan om te vroeg te handelen. Wij weten dat we de tijd aan onze kant hebben.
Helaas zijn spectaculaire acties als deze de enige manier om gehoord te worden. Al het andere dat we hebben geprobeerd heeft al gefaald en heeft niets opgeleverd. De moslims hebben ons laten zien dat dodelijke terreuraanvallen plegen op dit moment het enige middel is dat garandeert dat onze stem gehoord wordt. Door hen te dwingen om onze aanwezigheid te erkennen en onze agenda aan iedereen uit te leggen maken wij het erg moeilijk voor de cultureel marxistische/multiculturalistische media-orde om onze roep aan de vrije volkeren in Europa te negeren.
De boodschap is simpel: "WIJ WILLEN GEEN ISLAM IN EUROPA EN ZULLEN DIT NIET TOLEREREN!" Elke persoon of organisatie die actief steun geeft aan of een hand heeft in de islamisering van Europa, zij het direct of indirect als stilzwijgende toeschouwers, zal door ons worden aangemerkt als geldig doelwit, te beginnen met de 100 partijen van de Multiculturalistische Alliantie en de mediabedrijven zelf.
We hebben al 50 jaar geprobeerd te protesteren door dialoog en die aanpak is rampzalig geweest voor ons. De fase van dialoog is nu voorbij. De PCCTS is een onderdeel van deze manifestatie. Wij zullen de komende tientallen jaren dienst doen als rolmodel voor onze min of meer georganiseerde broeders en zusters door heel Europa.
Het verslaan van het cultureel marxistische/multiculturalistische netwerk in Europa hangt nauw samen met de islamisering van Europa.
Het is best ironisch dat hun inhaligheid hen ten val zal brengen (de wens om meer en meer islamitische kiezers te importeren). Uiteindelijk zal de steun voor het Eurabische project van de EU/Europees multiculturalisme/islamisering wel slinken, maar niet voordat het al te laat is. Onze strategie in fase 1 is een simpele strategie van herhaaldelijke speldenprikken en bloedinkjes die, ongeacht hun relatief kleine omvang in vergelijking met de totale vijandelijke macht, de huidige regimes in de EU hun vechtlust afnemen of hen in ieder geval zullen dwingen om eerder hun ogen te openen voor de waarheid (en de islamisering van Europa te identificeren als bedreiging voor alle Europeanen).
Er zijn geen effectieve maatregelen tegen onze strategie in fase 1. Het is de meest efficiënte manier van moderne oorlogvoering. Wij zullen deze oorlog uiteindelijk winnen, hoe zij ook kiezen om te handelen. Als zij al onze eisen inwilligen (en alle moslims uit Europa deporteren), dan winnen wij. Als ze dat niet doen, dan zal de islam zelf ons aan de macht brengen in fase 3 (2070-2083) als de moslims 50% bereiken. Op dat punt zullen de volkeren van Europa zitten te schreeuwen om elk persoon of elke groep die hun problemen kan komen oplossen...
Zo lang als de dreiging van de islam in Europa elk jaar groter wordt, met moslimpopulaties die jaarlijks stijgen met meer dan een miljoen, met een toenemende gettovorming, in combinatie met wreedheden die de moslims de Europeanen aandoen (mishandeling, beroving, verkrachting en moord), zo lang zal er een toename zijn in de reserves bereidwillige rekruten voor de conservatieve en/of Europese anti-jihad bewegingen, en zelfs voor die-hard organisaties zoals de Knights Templar.
Zo lang als de dreiging van de islam en dhimmitude toeneemt in Europa zullen we meer en meer inheemse bevrijdingsorganisaties zien zoals de Knights Templar. Zelfs al gebruiken we wrede middelen, we zullen nog steeds naast het strategische voordeel van mobiliteit en onzichtbaarheid ook dat van legitimiteit hebben, in onze eigen ogen en die van een groot deel van de bevolking.
V: Sommigen zullen zeggen dat jullie christenfundamentalisten zijn, net zo haatdragend en intolerant als Al-Qaida. Hoe reageert u op aanteigingen als deze?
A: De PCCTS, Knights Templar is een Europese inheemse mensenrechtenorganisatie en een Kruisvaardersbeweging (anti-jihad), een onderdeel van de pan-Europese en conservatieve revolutionaire beweging.
Met het christendom propageren en verdedigen bedoelen wij simpelweg dat wij een halt toe willen roepen aan de cultureel marxistische/multiculturalistische aanvallen op en systematische deconstructie van onze christelijke culturen en de Kerk zelf, en wij willen de ontkerstening van Europa terugdraaien. De grootste bedreiging voor Europa is de cultureel marxistische/multiculturalistische politieke doctrine van 'extreem egalitaristisch emotionalisme'. Dit soort politieke houding omvat de vernietiging van het christendom, de Kerk en onze Europese culturen en identiteiten, en betekent de grenzen openzetten voor islamitische kolonisatie. De islamisering van Europa is slechts een 'bijverschijnsel'. West-Europa is zwak en decadent geworden, en zal cultureel compleet weggevaagd worden tenzij wij erin slagen om een tweede Europese Renaissance in te luiden en gedane schade te herstellen en terug te draaien.
De geschiedenis laat keer op keer zien dat er geen vreedzame coëxistentie is met de islam. Het enige dat men kan doen is het isoleren zoals onze voorouders de afgelopen 1400 jaar hebben gedaan.
Jihadistische islamisten zijn imperialistische aggressors die geloven in een gewapende wereldwijde jihad met als doel om de wereld te veroveren, door agressie (of door Dawah, bekering/onderwerping), en ze zullen niet opgeven tot iedereen zich heeft onderworpen aan de islam. Wij delen deze doelstellingen in het geheel niet.
Integendeel, wij zijn een defensieve militaire organisatie die alleen de Europese burgers en cultuur willen beschermen tegen genocide. Als wij onszelf effectief willen beschermen tegen de islam en islamisering, moeten we eerst de West-Europese multiculturalistische regimes verslaan die de op handen zijnde kolonisatie in het zadel hebben geholpen.
V: Als jullie een term zouden gebruiken voor de ideologie of beweging die jullie vertegenwoordigen, wat zou die dan zijn?
Cultureel conservatisme of een nationalistische/conservatieve stroming die de Weense School heet. Wat de politieke beweging betreft, ik zou die omschrijven als een Nationale Verzetsbeweging, een Inheemse Rechtenbeweging of misschien een Conservatieve Revolutionaire Beweging.
Justiciar Knights zijn geen ideologisch homogene groep. Vele Justiciar Knight Commanders zouden waarschijnlijk een aantal van mijn persoonlijke overtuigingen afkeuren, en ik de hunne. Sommigen zijn zwaar christelijk terwijl anderen christelijke agnosten zijn of zelfs atheïsten. Sommigen zijn individualisten terwijl anderen dat niet zijn, sommigen zijn puriteins. De primaire factoren die ons verenigen zijn dat we allen nationalisten zijn, tegen marxisme, tegen islam(isering), dat we inheemse rechten steunen en dat we revolutionair zijn, en bereid om onszelf op te offeren.
V: Waarom zijn jullie niet voor de vrijheid van godsdienst waarbij men alle religies vrijelijk mag beoefenen zonder elkaar te hinderen?
A: Ik denk dat de meeste mensen daar wel voor zijn. Het probleem is, natuurlijk, dat de islam per definitie al buiten deze categorie valt aangezien het ALLEREERST een supremacistische politieke ideologie is die pas TEN TWEEDE een aantal religieuze aspecten heeft.
V: Waarom zegt u dat jullie geen fascisten zijn als jullie de schorsing van de grondwet steunen tijdens een staatsgreep?
A: Dat is een goede vraag. Maar ten eerste zijn de multiculturalistische regimes van West-Europa helemaal niet democratisch. Dat zijn ze sinds de jaren '50 al niet meer geweest. Er is geen basis voor democratie als alle instituten van de staat, waaronder scholen, universiteiten, doelbewust geavanceerde indoctrinatietechnieken gebruiken (zoals eerder beschreven) om de mensen zo te conditioneren dat ze geen verzet leveren tegen hun eigen uitroeiing door de invoering van cultureel marxistische/multiculturalistische doctrines. Verder is er geen basis voor democratie wanneer 99% van alle journalisten multiculturalisme steunen en bevorderen. Er is geen basis voor democratie als alle patriotten en nationalisten worden genegeerd, bespot of vervolgd. Factoren als deze en vele andere hebben geresulteerd in de marxistische tirannie waar we vandaag onder leven. De politieke en culturele elites verkopen hun eigen volk doelbewust aan de islamitische slavernij door demografische oorlogvoering toe te staan.
Zoals Thomas Jefferson ooit zei: "de boom der vrijheid moet van tijd tot tijd ververst worden met het bloed van patriotten en tirannen".
Hij schreef ook:
Wanneer een vorm van regering vernielzuchtig wordt, is het het recht van de mensen om [de regering] te veranderen of af te schaffen, en om een nieuwe regering in te stellen, [een regering] gebaseerd op de principes dat, en zo georganiseerd in zijn bevoegdheden dat de mensen daarmee de meeste kans hebben om hun veiligheid en geluk te kunnen garanderen. [...] Het is hun recht, het is hun plicht, zo'n [vernielzuchtige] regering omver te werpen, en om nieuwe bewakers voor hun toekomstige veiligheid in te stellen.
Het verversen van die boom is al veel te lang niet meer gebeurd, gezien het feit dat het nu snel bergafwaarts gaat met onze landen. Onze bedoeling is om de boom der vrijheid te verversen, niet om hem om te hakken. Het verversen van de boom kost een staatsgreep die wordt gesteund door een significant deel van de Europese patriotten. Velen van ons zullen onze levens moeten opofferen voor de goede zaak om de tirannen van onze tijd te vernietigen. Het is onmogelijk om een democratisch besloten staatsgreep te plegen, want we moeten goed beseffen dat de Europeanen nu al twee generaties zijn geïndoctrineerd. Velen zullen tegen ons zijn vanwege onze houding, en zullen ons fascisten noemen. Toch is het essentieel te erkennen en begrijpen dat wij dat niet zijn.
Bij alle staatsgrepen wordt de grondwet tijdelijk geschorst. Thomas Jefferson zelf wist dat ook. Maar het doel van de staatsgreep is, zoals ik eerder heb gezegd, niet om de boom der vrijheid om te hakken, maar om die te verversen.
Een fascist verwerpt het hele democratische concept en wil een permanente staat met maar één partij, terwijl wij dit juist NIET willen. Om echte democratie te waarborgen moeten wij het verheffen uit en bekrachtigen tijdens zijn neerwaartse spiraal richting de afgrond. Dit kan alleen worden klaargespeeld door een tijdelijke schorsing van de grondwet.
De grondwet zal alleen geschorst worden voor een tijdje, totdat wij de kans hebben gehad om op zijn minst een aantal van onze principes in te voeren. Deze principes kunnen op dit moment niet eens openlijk besproken worden wegens de verlammende effecten van politieke correctheid.
Na een zekere tijd zal de grondwet en heerschappij door democratie weer de hoofdmoot worden. Maar de disfunctionele massademocratie zal vervangen worden door een democratie die van hoger hand in toom wordt gehouden, zoals die in Rusland. Dit is natuurlijk om te garanderen dat de marxisten nooit meer de kans krijgen om overheids- of media-organen te infiltreren. U kunt meer over onze oplossingen lezen in een ander hoofdstuk van dit compendium.
Hoe dan ook, wij zijn tegen alle ideologische principes die een enkelpartijstelsel promoten of aanbevelen. En als zodanig zijn wij per definitie antifascisten, in tegenstelling tot de huidige multiculturalistische regimes.
V: Sommige mensen zullen beweren dat u slechts nog zo'n nazistische fascist bent die zich verschuilt achter anti-islamitische retoriek. Is dat waar?
A: Dat is belachelijke marxistische propaganda. Als dat waar was, waarom werk ik dan wekelijks samen met Indiase, joodse, Chileense intellectuelen om een ware, langdurige democratie te behouden, om te zorgen dat de wil van het volk gerespecteerd wordt? Waarom steunen wij Israëls strijd terwijl niemand anders dat doet? Waarom propageren wij een militaire campagne, een militaire Kruistocht om onze oosterse christelijk broeders te helpen - de Semitische Kopten, Maronieten, Assyriërs? Waarom zouden we dat doen als ze niet eens tot de 'blanken' behoren?
De oude definities zijn niet langer geldig. De huidige internationalistische elites (cultureel marxisten, suïcidale humanisten, globalisten) zijn de ware nazi's van onze tijd en werken opzettelijk samen met de moslims. Zij zijn de Quislings die proberen om de politieke macht van onze soevereine staten over te hevelen naar een buitenlandse politieke entiteit - De EUSSR/VN. Het is hun bedoeling om alles wat Europees is te deconstrueren zodat wij geneutraliseerde minderheden worden in onze eigen landen. Ze verwachten dat wij vrijwillig makkelijk te manipuleren marionetten worden in hun geglobaliseerde marxistische utopie.
Dit is niet eens een strijd tussen kapitalisten en socialisten, het is een culturele oorlog tussen nationalisten en internationalisten. Ik beschouw mijzelf als een voorstander van het kapitalistische systeem, maar niet van geglobaliseerd kapitalisme (waar internationale bedrijven veel van de doctrines bepalen). Een vrije markt binnen ons eigen economische blok is essentieel, maar ons eigen overleven is het belangrijkst. Links van mij treft u een socialist aan, rechts van mij een sociaal-democraat. Wij zijn allemaal bereid om ons leven te geven voor elkaar als nationalisten/cultureel conservatieven, omdat wij in een gemeenschappelijk doel geloven: te garanderen dat al het Europese overleeft door de op handen zijnde culturele en demografische genocide te voorkomen.
V: Gezien het feit dat jullie bereid zijn om onder extreme omstandigheden samen te strijden met neonazi's tegen de cultureel marxisten, maakt dit u geen neonazi of sympathisant?
A: Ten eerste beschouw ik 70-80% van deze zogenaamde neonazi's niet als echte nazi's, maar eerder als personen die de weg kwijt zijn. Ik geloof dat veel van deze jongeren een ongelukkige fout hebben gemaakt door zich te laten aanlokken door de nazi-symbolen wegens een gebrek aan alternatieven en omdat het de sterkste en meest bekende antimarxistische groep is. Maar ik geloof niet dat de meerderheid van deze zogenaamde neonazi's werkelijk de afslachting en genocide van alle joden steunt, en een staat met maar één partij, en een imperialistisch overheersingsbeleid. Ik geloof dat ze gewoon verdwaasde nationalisten zijn die op zoek zijn naar een gemeenschappelijk gedachtegoed. In hun frustratie hebben ze de meest verachtelijke symbolen gekozen die voorhanden waren, als een manier om een dikke middelvinger op te steken naar de gevestigde orde. Maar ik ben me zeer goed bewust van het feit dat 20-30 procent van hen de joden daadwerkelijk haat en de meeste aspecten van nationaalsocialisme steunt. Dit moet niet getolereerd worden en we moeten ons helemaal niet met hen inlaten. Deze nazi's zijn in hun jodenhaat bereid om de kant van de moslims te kiezen om hun doelen te bereiken. Ze zijn compleet verblind door deze haat.
Wat uw vraag betreft:
Tijdens WO2 vochten de Geallieerden samen met de Sovjets om nazi-Duitsland te verslaan. Maakte dat de Geallieerden communisten of diens sympathisanten? En tijdens de bezetting van Afghanistan door de Sovjets werkten de Amerikanen samen met de moslims. Maakte dat de Amerikanen jihadisten of diens sympathisanten? De Chinese nationalisten en communisten werkten samen met de Japanse bezetters tijdens WO2. Maakte dat de nationalisten sympathisanten van de communisten?
In een oorlog zult u vele verbonden zien tussen ideologisch tegengestelde groeperingen. Men wint zelden een oorlog zonder een breed pact te zoeken. Wanneer uw volkeren met culturele en demografische genocide te kampen hebben wordt u wel bereid om enigszins toe te geven om dit tegen te gaan. Dit is de fundamentele logica van oorlog.
Ook zijn we niet vergeten wat de nazi's hebben gedaan met de conservatieven die niet NS waren tijdens de 'Conservatieve Revolutionaire Beweging' [1]. Ze hebben velen van hen geëxecuteerd. Dit is nog een reden waarom de conservatieven die niet NS zijn het nationaalsocialisme nooit zullen vertrouwen. We weten dat ze ons zo snel mogelijk zullen proberen uit te roeien zodra de cultureel marxisten, de suïcidale humanisten en de kapitalistische globalisten verslagen zijn en nadat de moslims zijn gedeporteerd uit Europa.
Laat dit heel duidelijk zijn. De PCCTS, Knights Templar, zijn tegen nationaalsocialisme en wij zijn niet uit op een samenwerking met hen. Wij zien nationaalsocialisme als een ideologie van haat omdat het genocidaal is en imperialistisch van aard. Maar we hebben niet zoveel potentiële bondgenoten. Als rationele wezen zullen we heel ver gaan om onze eigen ondergang te voorkomen en ons succes te garanderen.
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Conservative_Revolutionary_movement
V: Welke politieke stromingen/groepen zullen uiteindelijk steun betuigen aan de Europese nationalistische/cultureel conservatieve groepen?
A: Nationalisten of anti-internationalisten zijn er in vele ideologische denominaties. In wezen zijn alle patriotten (in de ware betekenis van het woord) ook nationalisten, maar niet alle traditionalisten zijn noodzakelijkerwijs nationalisten (bijvoorbeeld sommige christenfundamentalisten en etnocentrische groepen). Het woord 'nationalistisch' is beladen geworden door de geschiedenis, dus ik gebruik liever de term 'cultureel conservatief'. Cultureel conservatisme heeft natuurlijk niets te maken met Toryisme (traditioneel conservatisme), maar meer met de ware betekenis van het woord: behouden. Een groot deel van de Tories en de Republikeinen zijn niet langer 'conservatieven', want ze ondersteunen multiculturalisme.
U zult ontdekken dat de meeste politieke gezindten aan onze kant staan, variërend van de apolitieke en gematigde patriottische en vrijheidslievende Europeaan tot de meer extreme facties:
Patriottische liberalisten/libertariërs/kapitalisten en socialisten/sociaaldemocraten, christelijke agnostici/ atheïsten/fundamentalisten, alle anti-internationalistische conservatieven, liberaal/progressieven, conservatieve hindoes-joden-boeddhisten, anti-autoritairen, antiracisten, racisten, antifascisten/fascisten, traditionalisten en zelfs sommige nationaalsocialisten en nationalistische bolsjewieken. Ik vind het nogal ironisch dat een toenemend aantal anti-internationalistische marxisten zich bij ons aansluit. We zien ook sommige moslims bekeren tot het christendom en beginnen om onze zaak te steunen.
De voortdurende culturele oorlog zal de maatschappijen en landen verder polariseren en er zullen twee belangrijkste facties komen. De nationalisten/conservatieven (cultureel conservatieven) versus de internationalisten (marxistische internationalisten, suïcidale humanisten en kapitalistische globalisten). De apolitieke carrièrejagers volgen iedereen die de baas is. Onze grootste kracht (ondanks de overweldigende overmacht op het moment) is dat we ongeveer 13 miljoen nationalisten hebben, verspreid over Europa, die bereid zijn om te sterven voor de goede zaak, terwijl slechts een miniem aantal mensen bereid is om te sterven voor 'internationalisme'. Uiteraard zullen de internationalisten uiteindelijk proberen de moslims in West-Europa te bewapenen, maar als het zo ver komt dan zijn ze al verloren. Ze zullen de steun van alle resterende niet-moslims verliezen en zullen nog slechts een handjevol hardcore marxistische elite overhouden met een aanzienlijk verminderde politie- en leger macht aan loyalisten/moslims. Op dit punt in de tijd zal een meerderheid van de voormalige politie- en legermacht zich aan onze zijde scharen.
Op dit moment steunt ongeveer 60% van de Europeanen (exclusief moslims) onze fundamentele politieke doctrines, maar natuurlijk niet per se onze methodes. Maar het belangrijkste hier is de verhouding tussen mannen en vrouwen onder onze sympathisanten. Ongeveer 70% van de Europese mannen steunt ons doel, terwijl slechts 30% van de Europese vrouwen dat doet. Als gevolg daarvan moeten we, als dit allemaal voorbij is, de invloed die deze vrouwen hebben op politieke kwesties sterk beperken, zoals met betrekking tot de nationale veiligheid, sociale structuren, strafrechtelijk beleid, grenscontrole, immigratie, assimilatie, bepaalde culturele kwesties - de nationale samenhang en voortplantings-/geboortebeleid. Dit is misschien wel de belangrijkste les die we moeten leren, het verraad van zo veel van onze eigen vrouwen. Het is geen doelbewust verraad want een meerderheid van onze vrouwen denkt en handelt alleen in overeenstemming met de manier waarop de natuur hen heeft geschapen - op een suïcidaal medelevende manier. Maar het is essentieel dat we voorkomen dat onze vrouwen in de toekomst hun suïcidale mededogen mogen preken in 'veilige en meer beheerste omgevingen'. Zeker, dit is seksistisch beleid, maar de natuur zelf is ook seksistisch en men kan de primaire natuurwetten niet zomaar tarten. Deze regel zal echter niet zonder uitzonderingen zijn en we moeten in gedachten houden dat 30% van de Europese vrouwen ons wel steunt.
V: Als uw Rijksoverheid zeer restrictief was met betrekking tot het behoud van identiteit, cultuur, en het de islamitische immigratie volledig stopte, zou u dan nog steeds een missie tegen hen hebben uitgevoerd?
A: Als mijn land aan het voorfront stond van de islamisering 'vertragen' zou het natuurlijk contraproductief zijn om eerst aanvallen te lanceren tegen dat bepaalde regime. Noorwegen is tegenwoordig misschien wel de meest suïcidale van alle West-Europese landen. We staan aan het voorfront van de boodschap tot 'zelfvernietigingbeleiden' zoals de dialoog met en de verzoening in de richting van de islam. Het land heeft er ook een traditie van gemaakt om de Nobelprijs voor de Vrede te gebruiken als een middel tot verzoening met de moslims. Ik heb dan ook helemaal geen morele bezwaren tegen mijn deelname aan of leiding over militaire operaties tegen de Noorse verraders van categorie A en B, want het is het meest fundamentele mensenrecht om je volk te verdedigen tegen genocide.
Denemarken, dat strikter is dan veel landen, zal er niet in slagen om de islamitische demografische oorlogvoering tegen te houden met democratische middelen, maar ze geven zichzelf tenminste meer tijd door het implementeren van relatief strenge regels.
V: "Racist, nazi, fascist, homofoob, islamofoob". Hoe reageert u op de cultureel marxistische/multiculturele demoniseringstechnieken, of, zo u wilt, psychologische oorlogvoering?
A: Dit zijn typische manieren waarop de EUSSR en zijn cultureel marxisten/multiculturalisten de mensen bestempelen. Volgens hen zijn alle mensen die multiculturalisme proberen te bekritiseren racisten, intolerante horken, boze kansarme mannen enz.
Er lijkt een gedachtegang te zijn dat er slechts twee soorten Europeanen bestaan. Als u multiculturalisme niet 100% steunt bent u een nazi. U bent ook een fascistisch varken, een racist, een homofoob - met andere woorden mensonwaardig. Deze houding verraadt een alles doordringende haat die werkelijk alles wat Europeanen doen om hun waardigheid, cultuur en erfgoed te beschermen demoniseert. Multiculturalisme is een anti-Europees ideologie van haat. Als zodanig zijn zij de nazi's van onze tijd, niet wij.
Ik beschouw mezelf als een antiracist, antifascist en ben tegen nazi's. Dat is de belangrijkste reden waarom ik tegen cultureel communisme/Europees multiculturalisme ben. ZIJ zijn de nazi's, zij zijn de fascisten en zij zijn de racisten! Ik ben getuige geweest van veel racisme in mijn tijd, maar 90% daarvan is tegen de Europeanen. Ik ben persoonlijk nog niet eerder een zogenaamde racist, fascist of nazi genoemd, maar ik weet dat het de voorkeurstactiek is van de cultureel marxistische/multiculturele gevestigde orde om de massa's de mond te snoeren.
We zijn geen nationaalsocialisten; sterker nog, we zijn tegen nationaalsocialisten.
Over de vermeende anti-homo mentaliteit:
De multiculturalisten WILLEN graag dat wij passen in hun vooraf bepaalde stereotype hokjes. Ze willen juist dat we racisten, fascisten, homohaters zijn, omdat het hun werk zoveel makkelijker zou maken in hun poging om ons te bestempelen als het uitschot van de aarde. De waarheid is echter dat ik persoonlijk een aantal homoseksuelen ken en door de jaren heen meerdere homo's gekend heb, en ik heb geen bezwaar tegen hen. Waarom zou het mij wat kunnen schelen wat zij doen achter gesloten deuren?
Maar ik heb persoonlijk wel bezwaar tegen de 'homo-hysterie' in de media die al de laatste twintig jaar aan de gang is in West-Europa. In veel gevallen worden vermeende 'slachtoffergroepen' onderworpen aan positieve discriminatie binnen de politiek, de media en bepaalde sectoren. In die specifieke context is het uitgegroeid tot standaard beleid om de zogeheten 'heteroseksuele mannen' te discrimineren. West-Europese media zijn, vooral in de protestantse landen, geobsedeerd met de homoseksuele gemeenschap toejuichen en andere minderheden die zij zien als 'voorkeursgroepen' in hun zogenaamde 'slachtofferhiërarchie'. De verheerlijking van 'voorkeursgroepen' in de 'slachtofferhiërarchie' van de EUSSR is te ver gegaan. Het is racistisch en fascistisch.
V: Hoe denkt u dat het zo ver is gekomen?
A: Om Fjordman te citeren:
Multiculturalisten in West-Europa zijn geleidelijk aan fanatiek egalitair geworden, en ze vechten tegen 'discriminatie' van welke aard ook, het idee dat alle groepen mensen een gelijke verdeling van alles moeten hebben en dat het de staat is die ervoor moet zorgen dat dit gebeurt.
Multiculturalisten hebben in het Westen een cultuur van slachtofferschap gecultiveerd, waar men politieke macht en media-aandacht krijgt door status in de 'slachtofferhiërarchie'. In vele opzichten is dit waar politieke correctheid allemaal om draait.
Onnodig te zeggen dat ik het hier volledig mee eens ben. Het extreme egalitarisme dat u tegenwoordig ziet in NW Europa heeft zich ontwikkeld tot een kruistocht tegen alles dat en iedereen die niet voldoet aan de cultureel marxistische/multiculturele kijk op de wereld. Volgens de nazi's van onze tijd, de multiculturalisten: als je multiculturalisme niet steunt word je beschouwd als menselijk afval en de vervolging van menselijk afval is toegestaan en zelfs wenselijk.
V: Waarom uw eigen leven opofferen voor iets dat misschien niet als uw werk zou kunnen eindigen? En waarom bent u bereid om uw leven op te offeren voor anderen? Waarom kiest u niet gewoon de makkelijke weg, om het goede leven te leven, wat aan te passen en te genieten van alle voordelen van de moderne samenleving die gegund worden door de huidige regelingen?
A: Dit is precies wat mijn familie en vrienden me nu al jaren hebben gesmeekt om te doen. Ze hebben me onder druk gezet en ik moet toegeven dat ik me ietwat schuldig voel hierover. Tegelijkertijd weet ik wat er gedaan moet worden. Ik zou de huidige situatie nooit kunnen negeren zonder er iets aan te doen. In dit verband vond ik dat ik twee keuzes had. Een groot gezin te stichten (3-5 kinderen) of me volledig te concentreren op mijn taken als een onderdeel van de Europese verzetsbeweging. Ik begrijp niet waarom zo veel mensen de huidige situatie gewoon kunnen negeren zonder iets te doen. Hoe kunnen ze hun kinderen in de toekomst nog in de ogen kijken in de wetenschap dat ze er niets aan hebben gedaan? Hoe kunnen ze ze zichzelf zo suïcidaal gedragen en blijven stemmen op politieke partijen die voorstander zijn van het multiculturalisme? Hun kinderen zijn degenen die zullen moeten vechten in de komende burgeroorlog tegen de islamistische/cultureel marxistische alliantie. Zij vragen hun ouders straks: "Waarom heb je niets gedaan, hoe kon je dit laten gebeuren?" Zij zijn degenen die misschien wel moeten vechten en sterven in fase 3 omdat mijn generatie (en de generatie van mijn ouders) niet het lef hebben om de huidige ontwikkeling te stoppen. Dat klopt niet. Ik voel een sterke verplichting om bij te dragen in fase 1, zelfs als ik eraan bezwijk. Het is essentieel dat zoveel mogelijk mensen nu bijdragen, zelfs al leidt het alleen maar tot haarscheurtjes in het discriminerende en genocidale multiculturalistische systeem. Al het werk telt, zelfs de kleinste bijdrage!
"Het is beter om een dag te leven als een leeuw, dan honderd jaar als een schaap."
Het merendeel van de mensen die ik ken zijn ofwel lafaards of apathische huichelaars. Ze weten precies wat er gaande is, maar veel van hen kan het niet schelen, omdat ze weten dat ze toch al dood zijn voordat fase 3 begint. Ik wil ze niet te hard veroordelen gezien het feit dat ik vroeger ook een apathische hypocriet ben geweest. Immers, we zijn in zekere zin allemaal het slachtoffer omdat we tientallen jaren lang geïndoctrineerd zijn in het multiculturele systeem. Maar iedereen die in de buurt van een hoofdstad woont, of een grote Europese stad, is getuige van de huidige ontwikkelingen. Ze malen er niet om omdat het hen nog niet heeft bereikt. Uitkomen voor hun overtuiging zal tot lijden leiden. Ze vermijden dat doelbewust zo lang mogelijk.
Het is altijd erg verleidelijk om gewoon met de stroom mee te gaan, de kop in het zand te steken en problemen pas aan te pakken wanneer die zich aandienen. Nu ik de leeftijd van 30 jaar heb bereikt ben ik nu in een situatie waarin ik moet beslissen of ik wil trouwen en een gezin wil stichten. Ik kan ervoor kiezen om een normaal leven te leiden als ik wil, net als mijn vrienden aan het doen zijn. Een leuke vriendin treffen, trouwen, kinderen nemen, mijn carrière weer oppikken en 50.000 tot 60.000 euro per jaar verdienen. Het probleem is echter, zoals ik het zie, dat ik me echt zorgen maak over de toekomst van Europa. Hoe kan ik me voortplanten wetende dat we op weg zijn naar culturele zelfmoord? Door een stille toeschouwer te zijn zal ik net zo schuldig zijn als onze corrupte elites. Hoe kan ik in stilte toekijken terwijl er islamitische demografische oorlogsvoering wordt gevoerd tegen onze samenlevingen, onze aantallen dalen en de invloed op ons eigen leven ook? Ik voel me gedwongen om te handelen, ook al weet ik dat heel weinig zullen durven uitgroeien tot een van de pioniers, een van de eerste martelaren in fase 1. Er zijn slechts twee logische stappen voor mensen van mijn leeftijd: zo veel mogelijk kinderen nemen en ons voorbereiden op fase 2 of 3 of nu vechten in fase 1. Ik koos voor het laatste.
Wat betreft het grote publiek: het kan mensen niet schelen, zolang hun dierbaren maar veilig zijn. Ze hebben een loopbaan met vaste salarissen, ze genieten van alle huidige vrijheden. Waarom zouden ze dit alles opgeven en deelnemen aan een verzetsbeweging? Deelnemen aan een anti-jihad beweging betekent een politieke dissident zijn. De overheid en de media zullen proberen om u te bestempelen als een racistische of een intolerante onverdraagzame en alle middelen aanwenden die nodig zijn om uw inspanningen te ondermijnen, u loopt het risico uw baan te verliezen, u loopt het risico alles te verliezen. De kernvraag is, waarom de moeilijke weg kiezen als je de mogelijkheid hebt om de makkelijke te kiezen? Waarom kiezen om te lijden als het niet hoeft?
Er zijn goede mensen en er zijn mensen die het niets kan schelen. De persoon die niets heeft waarvoor hij bereid is om te vechten, niets dat belangrijker is dan zijn eigen persoonlijke veiligheid, is een meelijwaardig schepsel en heeft geen kans op vrijheid, tenzij die geschapen en dus bewaard wordt door de inspanningen van betere mannen dan hijzelf.
Ik koos onbaatzuchtigheid, me verzetten tegen een tirannieke onderdrukker met alle middelen die daarvoor nodig zijn. Ik kan mijn leven niet leven als een laffe hypocriet, met mijn kop in het zand gestoken.
V: Wat is uw visie op gematigde anti-immigratiepartijen?
A: Hun motieven zijn nobel maar het werkt averechts. Anti-immigratie partijen beginnen meestal als idealistisch, maar eindigen als een verdunde en corrupte versie van hun vroegere zelf. Het zou beter zijn als ze de waarheid vertelden: dat de democratische strijd om Europa te redden verloren is en dat de enige manier om verder te gaan is door ons op een andere manier te verzetten tegen de gevestigde orde. In veel opzichten zijn ze bij aan het dragen de mensen te kalmeren door ze valse hoop te geven.
Zelfs als ze worden opgenomen als een partner in een toekomstige regering zal hun beleid uiteindelijk te verdund zijn om het verschil te maken. U kunt geen overheid vormen tenzij u wilt buigen voor de opvattingen van de centrumlinkse media-elite, met name de elite van de radio en televisie.
Zij zullen nooit meer dan 35% van de stemmen krijgen bij de verkiezingen, zelfs in fase 2. Als zodanig kunnen zij alleen in staat zijn om een moslimmeerderheid te vertragen door een paar decennia met strikt integratie- en immigratiebeleid, maar ze zullen nog steeds niet in staat zijn om de uiteindelijke confrontatie te voorkomen.
V: Kan aanzienlijke indirecte schade aan burgers worden gerechtvaardigd?
A: Ja en nee. Het kan worden gerechtvaardigd in de zin dat het de enige pragmatische manier is om vooruit te komen. Wanneer iemand een overheidsgebouw opblaast is het natuurlijk niet met de bedoeling om de schoonmaakster of de conciërge te doden. Het doel is geselecteerd na een zorgvuldige afweging, of het de gewenste resultaten zal opleveren.
Er zijn extreme en gematigde groeperingen. We zijn allemaal cultureel conservatieven ook al gebruiken we verschillende middelen. Wij hebben de taak om bruut cynisch geweld te gebruiken, zodat andere mensen dat niet hoeven te doen. De andere politieke fronten moeten het als een noodzakelijk kwaad verwelkomen om ons te ontdoen van een veel groter kwaad.
Ja, er zullen duizenden onschuldige mensen sterven. Maar het is nog altijd beter dan het alternatief, dat miljoenen Europeanen de dood vinden, wat in het ergste geval kan gebeuren in fase 3.
V: Hoe zit het met atheïsten en Odinisten, kunnen ze toetreden tot de PCCTS, Knights Templar?
A: Als u wilt vechten voor het Kruis en sterven onder het "Kruis der Martelaren" is het vereist dat u een praktiserend christen bent, of een christelijke agnost of een christelijke atheïst (cultureel christen). De culturele factoren zijn belangrijker dan uw persoonlijke relatie met God, Jezus of de Heilige Geest. Zelfs Odinisten kunnen voor ons vechten of aan onze zijde als broeders in deze strijd, zolang ze de grondbeginselen van PCCTS, Knights Templar accepteren en ermee instemmen om te vechten onder het Kruis der Martelaren. De essentie van onze strijd is om de cultureel marxistische/multiculturele regimes van West-Europa te verslaan voordat we demografisch volledig worden overweldigd door moslims.
Ik heb de Noorse mythologie bestudeerd en heb veel respect voor de Odinistische tradities. Ik beschouw mezelf als een christen, maar Odinisme is nog steeds een belangrijk deel van mijn cultuur en identiteit, en zal dat altijd zijn.
V: Is het waarschijnlijk dat Odinisten de doelstellingen van de PCCTS, Knights Templar zullen steunen, gezien het feit dat velen van hen het christendom haten?
A: Vooraleerst ben ik, als een Noor, ontzettend trots op mijn Odinistische/Noorse erfgoed aangezien het een essentieel aspect is van mijn cultuur en mijn identiteit. Maar de zaken zijn niet zwart-wit. Ondersteuning van het christelijke culturele erfgoed betekent niet automatisch dat je Odinisme haat of vice versa. Er zijn pragmatische overwegingen die Odinisten ook moeten evalueren. Geloven ze echt dat de symboliek van Mjollnir (Thors hamer) het potentieel heeft om de Scandinavische volkeren te verenigen tegen de machten waarmee we geconfronteerd worden? Menen ze werkelijk dat Odinistische symboliek beter geschikt is [voor het verenigen van de massa] in vergelijking met de verenigende kracht van de symboliek van het christendom en die van het Kruis? Iedereen met een halve hersencel weet dat alleen de symboliek van het Kruis (overigens een onderdeel van alle Scandinavische vlaggen, met uitzondering van Duitsland) de mogelijkheid heeft om ons te verenigen voor de goede zaak. Ervoor kiezen om te vechten onder de banier van het Kruis betekent geenszins dat u uw Odinistische erfgoed op enigerlei wijze moet verwerpen. Wat betreft hun stelling dat het christelijke principe van suïcidaal humanisme een onderdeel is van de basis van onze huidige problemen, kon ik het onmogelijk minder oneens zijn met hen. Maar in plaats van het christendom helemaal te verlaten weet ik dat het Europese christendom kan worden hervormd. De Kerk was niet altijd zo zwak en suïcidaal als die nu is. De Odinisten moeten begrijpen dat de Kerk die ze haten de cultureel marxistische Kerk is en niet de echte Kerk. De Kerk waarvan ik houd bestaat niet meer, omdat die is gedeconstrueerd. Maar ik weet dat hij kan worden hervormd en dat hij weer principes van kracht, eer en zelfverdediging zal omarmen en uitdragen. In plaats van de Kerk te verlaten zullen we hem redden en er opnieuw een nationalistische Kerk van maken die (in zeer grote mate) inheemse culturen/erfgoed/gedachtesystemen zoals Odinisme zal tolereren en toestaan.
Als cultureel christen geloof ik dat het christendom essentieel is om culturele redenen. Immers is het christendom het enige culturele platform dat alle Europeanen kan verenigen, wat in de komende periode nodig is tijdens de derde verdrijving van de moslims.
Odinisme is belangrijk voor de Noord-Europese landen, maar het heeft niet de potentie om ons te verenigen tegen zo'n verwoestende kracht als de islam, cultureel marxisme/multiculturalisme en kapitalistisch globalisme. Alleen de Europeanen, in solidariteit met elkaar, kunnen onze huidige problemen oplossen. Wat secularisme betreft, heeft dat überhaupt sterke verenigende symbolen? Ik denk het niet. Om uw cultuur te beschermen heeft u, op zijn minst, sterke, verenigende symbolen nodig die uw cultuur uitdragen. In deze context is het Kruis de ongeëvenaarde keuze want het is het meest krachtige Europese symbool. Ik heb deze discussie met veel Odinisten gehad, en zij begrijpen het.
Odinisten hoeven niet bang voor ons te zijn omdat ze ons als broeders moeten zien in onze gemeenschappelijke strijd. Ik wil hen graag vragen om ons te steunen. Omdat we zonder hun steun misschien niet zullen slagen in onze strijd om de EUSSR en diens cultureel marxistische/multiculturele hegemonie te verslaan.
V: Moet ik geloven in God of Jezus om een Justiciar Knight te worden?
A: Omdat dit een culturele oorlog is, omvat onze definitie van een christen niet noodzakelijkerwijs dat u verplicht bent om een persoonlijke relatie met God of Jezus te hebben. Een christen zijn kan meerdere dingen betekenen:
- Dat u gelooft in het christelijke culturele erfgoed van Europa en het wilt beschermen.
Het Europees cultureel erfgoed zijn onze normen (morele codes en sociale structuren inbegrepen), onze tradities en onze moderne politieke systemen die gebaseerd zijn op het christendom - protestantisme, katholicisme, orthodox christendom en de erfenis van de Europese Verlichting (logica is de primaire bron en legitimiteit voor autoriteit).
Het is niet vereist dat u een persoonlijke relatie met God of Jezus heeft om te vechten voor ons christelijk cultureel erfgoed en de Europese leefwijze. In veel opzichten zijn onze moderne samenlevingen en de Europese secularisme een gevolg van het Europese christendom en de Verlichting. Het is daarom van essentieel belang om te begrijpen wat het verschil is tussen een "christelijke fundamentalistische theocratie" (alles wat we niet willen) en een seculiere Europese samenleving op basis van ons christelijk cultureel erfgoed (wat we wel willen).
Dus nee, u hoeft geen persoonlijke relatie met God of Jezus te hebben om te vechten voor ons christelijk cultureel erfgoed. Het is genoeg dat u een christen bent, agnostisch of een christelijke atheïst (een atheïst die ten minste de basis van het Europese christelijke culturele erfgoed wil behouden (christelijke feestdagen, Kerstmis en Pasen)).
De PCCTS, Knights Templar is dus geen religieuze organisatie, maar eerder een christelijke 'culturalistische' militaire orde.
V: Waarom hebben we nog niet eerder gehoord over PCCTS, Knights Templar, gezien het feit dat de organisatie werd opgericht in 2002?
A: Dat is een goede vraag. Ik ben verbaasd waarom EU-landen onze organisatie nog niet hebben aangemerkt. Misschien is het gemotiveerd door politieke psychologische oorlogsvoering, wie weet? In de eerste plaats heb ik alleen maar met 4 van de 9 oorspronkelijke oprichters contact gehad in verband met veiligheidsmaatregelen, en ik ken de identiteit van slechts 5 van hen (4 van hen kennen mijn identiteit). Er kunnen nu voor zover ik weet best tientallen, zelfs honderden Justiciar Knights verspreid zitten over West-Europa. Ik heb ook nog niets gehoord in de media over activiteiten van de PCCTS, Knights Templar, wat aangeeft dat ofwel een deel van de oorspronkelijke cellen nog niet zijn geactiveerd, wat niet erg waarschijnlijk is gezien het feit dat de militaire orde meer dan 8 jaar geleden gevormd is... Of een paar van de cellen zijn misschien verloren gegaan of zijn gearresteerd in de planningsfase voordat ze geactiveerd konden worden. Of misschien konden ze wel activeren en gingen ze door met werken, maar slaagden er niet in de mediacensuur te doorbreken. Een succesvolle operatie had bestempeld kunnen worden als een 'ongelukje' of anderszins gecensureerd kunnen worden door de media of het regime. Misschien wilden een paar van hen gewoon niet verder gaan, alleen of in een cel met 1-2 andere personen, maar wilden ze of hadden ze behoefte aan de steun van een grotere traditionele hiërarchie en voegden zich in plaats daarvan bij een andere organisatie. Een paar zijn hem misschien geknepen en gingen terug naar hun gebruikelijke zaken en hebben onze strijd en campagne helemaal verlaten. Het is echt moeilijk te zeggen. Ik weet echter dat er de afgelopen tientallen jaren meer dan honderd succesvolle operaties zijn geweest van gewapende nationalistische bewegingen in Europa. Maar het grootste probleem is dat een grote meerderheid van deze operaties niet 'spectaculair' genoeg zijn om de mediacensuur te breken. Er zijn te veel bedreigingen gemaakt en te weinig acties geschied om op dit punt een wezenlijk verschil te maken. Maar de verzetsbewegingen in Europa groeien en evolueren voortdurend. Het is begrijpelijk dat veel organisaties meer tijd nodig zullen hebben om op een punt te komen waar ze eindelijk een ideologisch verschil kunnen maken. Ik denk dat het de verantwoordelijkheid van de PCCTS, Knights Templar is om dit proces te helpen versnellen door op te treden als een goed rolmodel voor alle Europese patriotten. Het is gewoon een kwestie van tijd voordat een cel succes zal hebben met een spectaculaire operatie. Ik schat dat er op dit moment duizenden cellen door West-Europa heen zijn die in de planningsfase van een operatie zijn. Ik maak me geen zorgen hierover omdat het nog relatief vroeg in fase 1 is en we hebben tot 70 jaar om deze oorlog te winnen, voordat we demografisch overweldigd worden en de systemen toch al ineenstorten. Een ander scenario zou kunnen zijn dat, als gevolg van de aard van ons zeer gedecentraliseerde platform, de oorspronkelijke constitutie van het concept (voor een paar van de mede-oprichters) is veranderd in verschillende manifestaties/interpretaties van verzetsbewegingen met iets andere politieke manifesten.
Ik vraag me soms af of een van de stichters van de EDL een van de mede-oprichters van PCCTS was, ik denk dat ik het nooit zeker zal weten. EDL is wel een niet-gewelddadige protestorganisatie, maar ik merkte dat ze veel van de PCCTS hebben gekopieerd. Maar het is eerder waarschijnlijk gewoon toeval. Ik denk best veel na over wat er met een deel van de mede-oprichters is gebeurd. Het is zinloos om te gissen, maar ik denk dat ik regelmatig het nieuws naspeur om te zien of er iets door de media-blackout is geglipt dat verband houdt met acties van individuele verzetsstrijders of de Europese Verzetsbewegingen. Ik kan misschien wel of niet contact hebben gehad met minstens 2 van deze mede-oprichters sinds de oprichting. Uiteraard kan ik geen feiten of gevoelige informatie geven, dus de bovengenoemde criteria zijn misschien wat ik wil dat u gelooft en niet de werkelijke waarheid :-).
V: Hoe zou u redeneren tegen kritiek van andere zogenaamde Europese ridderlijke organisaties zoals de Vrijmetselaars, de OSMTH en soortgelijke groepen?
A: Ze beweren Ridders van Christus te zijn en toch zijn ze niet bereid om hun leven op te offeren voor het behoud van het Europese christendom. Ze willen niet eens erkennen dat het Europese christendom gedeconstrueerd aan het worden is. Ze beweren Ridders te zijn, maar ze zijn niet eens krijgers. Hoe kunnen ze beweren dat ze de huidige manifestatie van een vrome ridderlijke orde zijn wanneer de kernleer van de Tempeliers was om vrijwillig in armoede te leven? Het enige wat ik zie is een groep van decadente mensen die niet bereid zijn om substantiële offers te maken voor iets of iemand. Verder wordt Ridder zijn direct gekoppeld aan het martelaarschap. Het martelaarschap wegnemen uit ridderschap zou zijn als de verkiezingen uit een democratie te halen. Een persoon die niet bereid is martelaar te worden voor een grotere zaak kan zichzelf nooit een ridder noemen en een christen die niet bereid is om zich martelaar te laten worden voor het behoud van het Europese christendom kan zichzelf nooit een Ridder van Christus noemen. Wij, de PCCTS, Knights Templar, kunnen dat wel, en we zijn op dit moment de meest authentieke opvolgers van hun erfenis. Het is echter niet het doel om de orde volledig na te bootsen. Eisen dat onze leden een theologische opleiding ondergaan zou zinloos zijn omdat het huidige curriculum is verknipt door christelijke pacifisten en suïcidale humanisten. Bovendien zou het creëren van een religieuze orde contraproductief zijn want een meerderheid van het gewapend verzet in Europa strijders is agnost, atheïst of relatief seculier christelijk. De organisatie wordt daarom beschouwd als een gematigd christelijke identiteitsorganisatie en niet een religieuze orde.
Hoe dan ook, de Vrijmetselaars of de OSMTH kunnen niet worden vergeleken met de PCCTS, Knights Templar. Maar ik respecteer hun rol in de samenleving. Ze zijn prima vertegenwoordigers en curatoren (houders van cultureel erfgoed) en volstaan derhalve in een essentiële rol. In feite hebben we nog veel te leren van hen en zullen ons waarschijnlijk tot hen keren (hun bibliotheken) voor onderzoeksdoeleinden. Wij waarderen hen voor hun dagelijkse inspanningen, maar aanvaarden geen enkele kritiek van hen of soortgelijke zogenaamde 'ridderlijke organisaties'.
V: Wat verwacht u dat de toekomstige cultureel conservatieven van plan zijn te doen met de cultureel marxistische/multiculturele elites als ze erin slagen om de macht te grijpen?
A: Dit is echt afhankelijk van de omstandigheden, hoe ver het zal gaan voordat het zittende regime multiculturalisme verwerpt en echte veranderingen gemaakt heeft, of hoeveel autochtone Europeanen zullen worden gedood in het proces. Ze hebben tot 2020 om te capituleren voor de cultureel conservatieve machten. Maar ik ben niet naïef genoeg om een overgave te verwachten. Het is een formaliteit in onze honderdjarige strijd. Als de verwachte scenario's zich uitspelen (ze weigeren zich over te geven en verwerpen al onze eisen) dan neem ik aan dat alle verraders van categorie A en B zullen worden geëxecuteerd en hun eigendommen onteigend. Categorie C verraders (tot 10.000 per miljoen) ontvangen een passende straf afhankelijk van hun misdaad. Het kan variëren van gevangenisstraf tot onteigening of het verlies van het recht om te werken in bepaalde posities of beroepen.
Uiteraard zullen velen van ons die dit lezen niet meer in leven zijn in fase 3 (2070-2090). Er kunnen veel onvoorziene factoren optreden die onmogelijk te voorspellen zijn, want onze richtlijnen zijn precies dat, slechts richtlijnen.
V: Waarom ontbreekt het ons aan geloofwaardige onpartijdige analyse van de huidige rechtervleugel?
A: Allereerst is het niet mogelijk om 'extreemrechts' objectief te bespreken als u ervoor kiest om de moderne politiek correcte verhalen te volgen. Dit is de belangrijkste reden waarom er geen zinvol debat over dit belangrijke onderwerp is. De enige 'politiek correcte' benadering van de huidige extreemrechtse bewegingen is ze allemaal als "kwaadaardige fascisten, racisten, nazi's, kwezels" te bestempelen en gewoon verder te gaan. Iedereen die probeert om het tipje van de sluier te lichten en deze ideologieën verder te analyseren wordt zelf verdacht en zou zelfs bestempeld worden als bevooroordeeld. Racisme wordt beschouwd als de 'doodzonde' in onze samenleving, waardoor iedereen elke analyse rond dit thema vermijdt vanwege de angst rondom dat stigma. Zoals we allemaal weten: als u eenmaal bent bestempeld als een racist bent u zo goed als dood, tenminste vanuit een politiek standpunt. Dit is helaas de reden waarom er geen constructieve debatten over dit belangrijke onderwerp zijn. Om de rechtervleugel volledig te analyseren moet u uzelf volledig losmaken van het politiek correcte verhaal en het onderwerp objectief en pragmatisch benaderen.
Ik aarzelde om deze analyse hierin op te nemen, vooral omdat ik instinctief een hekel heb aan schrijven over alles wat met ras, etniciteit en jodenhaat te maken heeft. Ik ben nu eenmaal zo opgevoed en ik vertoon nog steeds veel effecten van twee decennia aan multiculturele indoctrinatie. Ook ben ik tegen de cultureel marxistische/multiculturele alliantie en een islamitische aanwezigheid in Europa, dus schrijven over huidskleur zou alleen maar contraproductief zijn. Toch kunnen we NS niet echt negeren als we een volledig eerlijke evaluatie willen maken. Westerse landen kunnen nooit een verdediging tegen de cultureel marxistische/multiculturele alliantie en islamitische demografische oorlogsvoering oprichten tenzij we erin slagen om de NS te bekeren naar een meer verstandige en aantrekkelijke ideologie. Het doel is dat al hun supporters lid worden van onze organisaties. Dit is waarom het belangrijk is om te argumenteren tegen de NS-ideologie in plaats van de personen te negeren.
V: Wat is volgens u de belangrijkste belemmering voor de West-Europese rechtse consolidatie?
A: Voor u dat volledig beantwoordt moet u eerst 'rechts' definiëren. Wat is de rechtervleugel? Nationalisme, kapitalisme, individualisme, christelijk puritanisme, christendom, cultureel conservatisme, raciaal conservatisme of misschien traditionalisme? Sommige termen zullen altijd overlappen. Het is belangrijk om te begrijpen dat de definitie van wat rechts is voortdurend verandert op basis van zogenaamde 'bedreigingen'. Deze veranderingen varieren zelf al sterk en zijn niet echt van toepassing op meer 'stabiele' overtuigingen zoals christelijk puritanisme en nationaalsocialisme. Persoonlijk beschouw ik NS niet als een volledig rechts alternatief vanwege zijn socialistische aard. Laten we niettemin de verschillende zogenaamde extreemrechtse richtingen en hun belangrijkste kenmerken beoordelen:
1. Christelijk extreemrechts: tegen abortus, enz. (strenge puriteinse overtuigingen).
2. Nieuw rechts: Voor vrije markt binnen een groter Europees blok op zijn minst, pro-joods, anti-islamisering, antimulticultureel, antiracistisch.
3. NS rechtervleugel: anti-joods, antikapitalistisch, raciaal conservatieven.
a. Alle Westerse regeringen zijn ZOG - Zionist Occupied Governments [door Zionisten Bezette Regeringen].
b. De joden zijn de oorzaak voor de uitvoering van het multiculturalisme met al zijn moderne uitingen. Het kapitalisme is een joodse uitvinding met als doel alle niet-joden tot slaaf te maken.
c. De joden willen het blanke ras vernietigen door Europa en de VS te overspoelen met "zwarten en Aziaten". Dit wordt gedaan door het creëren en implementeren van multiculturalisme.
4. Laissez-faire kapitalisme is een globalistisch concept (geen tussenkomst van de overheid). Laissez-faire wordt vaak gebruikt om te verwijzen naar verschillende economische filosofieën en politieke filosofieën (liberalisme) die gericht zijn op het minimaliseren of elimineren van overheidsingrijpen in de meeste of alle aspecten van de samenleving.
5. Fascisme - een eenpartijstelsel, vaak culturele en raciale conservatieven. Er bestaat geen gemeenschappelijke en beknopte definitie voor het fascisme en historici en politieke wetenschappers zijn het oneens over wat er in ieder geval in een beknopte definitie moet staan. De term fascist wordt gebruikt als een pejoratief woord, een zin die afkeuring of minachting impliceert en is bedoeld om te beledigen.
De kloof tussen Europa en Amerika
Hoe verleidelijk het ook moge zijn om Amerikaans nationalisme/conservatisme te bespreken, ben ik het niet van plan. De reden is dat de essentiële factoren te veel verschillen. De Europese Amerikanen zijn niet de inheemse volkeren van de Verenigde Staten, want dat zijn de Indianen. Daarnaast zijn er meer dan 60 miljoen moslims in West- (25-30) en in Oost-Europa (35), terwijl er slechts 9 miljoen zijn in de VS.
Ook, in mijn ervaring, zijn zij die het bestaansrecht van Israël afkeuren ofwel antisemieten ofwel mensen met bijzonder weinig inzicht. Verstandige mensen moeten het zionisme (Israëlische nationalisme) steunen, wat Israëls recht inhoudt op zelfverdediging tegen jihad.
De kloof tussen Oost- en West-Europa
Als we de conservatieven/nationalisten uit Centraal- of Oost-Europa meetellen, dan kan de term 'anti-immigratie' de kernpunten van deze groepen niet vertegenwoordigen. Omdat immigratie in deze landen zeer beperkt is, zijn deze groepen niet gemobiliseerd tegen immigranten. In plaats daarvan hebben zij sterk rechts nationalisme bevorderd op basis van anti-EU sentimenten, maar ook antisemitisme en de oppositie ten opzichte van andere etnische groepen, met name de Roma (zigeuners). De uitzonderingen hierop zijn Servië, Kroatië, Macedonië, Bulgarije en de door moslims bezette gebieden die bekend staan als Bosnië-Herzegovina, Albanië en Kosovo. Hoewel deze landen geen last hebben van immigratie in de 'moderne Westerse stijl', zijn zij wel zeer vertrouwd met de islamitische demografische oorlogsvoering, want ze zijn eeuwenlang getuige geweest van de demografische expansie van Albanezen en Bosniërs.
Ironisch genoeg geniet een deel van de voormalig communistische landen in Europa van de vele vrijheden die hun Westerse neven missen. Dit kan echter snel veranderen als ze door de EU gedwongen worden om multiculturele indoctrinatiebeleiden te aanvaarden (zij kunnen worden gedwongen om het Eurabië-project te omarmen en te implementeren), wat leidt tot massale migratie van moslims naar Oost-Europese landen. Ik betwijfel of dit zal gebeuren, omdat veel van onze Oosterse neven te veel onvervalste bronnen bezitten over de Ottomaanse tirannie. Ze zullen dit specifieke EU-beleid alleen maar verwerpen. Er zijn bepaalde beleidsmaatregelen die moeilijker te verwerpen zijn dan anderen. Zoals we allemaal weten, zet de door moslims gedomineerde VN alle Europese landen onder druk om islamitische asielzoekers te accepteren.
Nu we de term 'rechts' een beetje hebben gedefinieerd kunnen we verder gaan.
Het is van essentieel belang dat wij, West-Europeanen, ons in de eerste plaats richten op ons grondgebied. Wat werkt in de VS en Oost-Europa zal hier niet werken. Er zijn daar simpelweg te veel verschillende onderliggende politieke factoren voor. We hebben een dominante West-Europese mainstream ideologie die specifiek werd gemaakt voor de West-Europese kernpunten en behoeften vanaf 2009-2100. Dus verkwist uw tijd niet door te proberen om Amerikaanse nationalisten na te bootsen of, wat dat betreft, dode ideologieën achterna te hobbelen!
V: Ontkent u de Holocaust?
A: Ervan uitgaande natuurlijk dat u doelt op de joodse Holocaust onder nazi-Duitsland, dan nee, ik heb het materiaal geëvalueerd, zowel het bewijsmateriaal dat door de Geallieerde machten werd geleverd als het anti-Holocaust bewijs dat door de Asmogendheden en neonazistische bewegingen wordt geleverd. Ik vind het bewijs tegen de Holocaust ongeloofwaardig dus ik zie geen reden waarom iemand de joodse holocaust zou ontkennen. Voor zover ik heb begrepen wilde nazi-Duitsland oorspronkelijk de joden niet vernietigen. Ze overwogen deportatie maar ze hadden niet echt een locatie om ze heen te deporteren, en ze kregen er ook geen aangeboden door de Geallieerden. Ze begon niet met het afslachten de joden totdat ze zich realiseerden dat ze de oorlog verloren en hun kansen verspeeld waren (na de mislukte Russische invasie in 1941). Ik denk dat ze de volgende logica gebruikten: ze vonden dat ze voordat ze de oorlog hadden verloren eerst moesten opereren om wat zij zagen als een kankergezwel in Europa te verwijderen, een beetje zoals veel Serviërs deden tijdens de Balkan-oorlog. Ze wilden wel deporteren, maar omdat hun tegenstanders dat onmogelijk maakten kozen ze de enige oplossing (volgens hun logica). Niemand zou moeten proberen om genocide te rechtvaardigen, het is een slechte zaak die niet kan en niet mag worden verontschuldigd. Er zijn altijd andere opties.
Mijn probleem met Holocaustontkenning is echter de weigering van de Europese cultureel marxistische/multiculturele elites om de christelijke, hindoeïstische, boeddhistische, zoroastrische genocides te erkennen die de islamitische ummah heeft uitgevoerd. De islam heeft systematisch meer dan 300 miljoen mensen afgeslacht sinds zijn oprichting en deze tendens zet zich elk jaar voort (zie het vervolg in het Midden-Oosten van de Assyrische, Koptisch, Maronitische, hindoe-genocides). De politiek correcte elites van de EUSSR/USASSR zijn de ware Holocaustontkenners als ze weigeren om de huidige en historische islamitische wreedheden te erkennen.
Bovendien, terwijl ik tegen ontkenners van de joodse holocaust ben, realiseer ik me dat de 'Holocaust-religie' een uiterst destructieve kracht in Europa is. Vandaag de dag zijn de Europese jongeren systematisch gehersenspoeld en tot pacifistische eunuchen gemaakt (schoolklassen worden per bus vervoerd naar voormalige concentratiekampen en geleerd om hun cultuur te verwerpen, hun trots etc.). Onze elites, gesteund door de culturele hegemonie van de EUSSR/USASSR, ontdoen de Europese jongeren van enig gevoel van trots en eer in een bewust beleid van vervrouwelijking/pacificering om in de toekomst nazi-bewegingen te voorkomen. Het probleem hier is dat we blijven zitten met weinig tot geen culturele verdediging tegen een groep die ons zou willen komen veroveren. Dit is de reden waarom de islamitische ummah zijn slaatje slaat uit ons gebrek aan cultureel verweer en zij ons momenteel koloniseren, gefaciliteerd door onze verraderlijke cultureel marxistische/multiculturele elites.
De 'Holocaust-religie' is uitgegroeid tot een destructief anti-Europees monster, dat nationalistische doctrines in opkomst de kop in drukt. En zonder nationalistische doctrines zal Europa verwelken en sterven, zoals we nu zien. Het is nogal ironisch dat zelfs Israël er een slachtoffer van lijkt te zijn geworden. Onnodig te zeggen, terwijl ik een groot voorstander van Israël ben en van alle patriottische joden, erken ik dat de anti-Europese 'Holocaust-religie' gedeconstrueerd moet worden, en in plaats daarvan vervangen door een anti-islamitische versie. Want we hebben het hier per slot van rekening over een wanverhouding van 6 miljoen gedode joden versus 300 miljoen afgeslachte joden/christenen/ hindoes/boeddhisten/aanhangers van het zoroastrisme/animisten.
Vanaf nu is de 'Holocaust-religie' een van de belangrijkste factoren die Europa kwetsbaar maakt en gevoelig voor islamitische verovering door demografische oorlogsvoering.
Europese cultureel conservatieven zijn vandaag de dag geconfronteerd met een soortgelijk scenario als onze Servische broeders waren. Ja, we gaan elke moslim uit Europa deporteren, maar we moeten alles doen wat in onze macht ligt om onnodig bloedvergieten te vermijden, aangezien dat onze zaak zou schaden en zou dienen als een katalysator om onze tegenstanders te verenigen en het gebruik van onbeperkt militair geweld tegen ons te rechtvaardigen. Dus wat als onze vijanden onze wegen bombarderen, spoorwegen en boten, waardoor het onmogelijk wordt om te deporteren? Als we verhinderd zijn in het deporteren moeten we ons richten op de echte problemen en niets kortzichtigs doen. Als we niet over een militair of politieke voordeel beschikken moeten we ons richten op het behoud en de versterking van ons kwetsbare regime in plaats van het allemaal te riskeren door voortijdig op te treden. In dat scenario moeten we een paar jaar wachten totdat er meer landen bij onze alliantie komen, tot de dag waar we de nodige wegen, vrachtwagens, spoorwegen en boten hebben (en voldoende militaire macht om onszelf te beschermen) om dan de deportaties te beginnen.
V: Waarom bent u van mening dat het nationaalsocialisme een "dode" ideologie is?
A: Allereerst, de reden dat ik uitgebreid onderzoek gedaan heb naar dat onderwerp is omdat ik denk dat het hoog tijd is dat alle West-Europese NS-ers realiseren wat voor schade zij veroorzaken met betrekking tot rechtse consolidatie. Het nationaalsocialisme werd ontworpen voor Duitsland na WO1 en het speelde in op wat volgens hen de zorgen en behoeften van die tijd waren. De ideologie werd verslagen in WO2, maar veel rechtsen weigeren nog steeds om het te laten gaan. Door eraan vast te houden ondermijnen ze effectief de HUIDIGE problemen en behoeften van onze tijd. Er zijn momenteel zoveel defensieve mechanismen tegen het nationaalsocialisme binnen de West-Europese samenlevingen dat elke poging om de ideologie te laten herleven contraproductief zal zijn.
De relatief nieuwe anti-Eurabische, christelijke cultureel conservatieve houding is echter een ideologie speciaal ontworpen om deze defensieve mechanismen of, zo u wilt, 'lokazen' te weerstaan. Het doel van mijn argumentatie is bij te dragen om de laatste twijfels over de resterende NS-ers weg te nemen. Iedereen die wil bijdragen om Europa te redden van culturele genocide moet het nationaalsocialisme verwerpen en in plaats daarvan kiezen voor de anti-Eurabische, christelijke cultureel conservatieve houding. Het is een hybride vorm van verschillende rechtse concepten en heeft het potentieel om de steun van ca. 35% van de Europeanen te krijgen.
Waar het uiteindelijk op neerkomt is dat het doel het belangrijkste is. Als u niet in staat bent om te conformeren en u aan te passen aan de huidige en moderne concepten die het potentieel hebben om ons aan de macht te brengen, dan zult u alleen uw eigen inspanningen ondermijnen.
Het moet echter worden opgemerkt dat de meerderheid van de personen die tegenwoordig als NS bestempeld worden door de cultureel marxistische/multiculturele instelling eigenlijk helemaal niet NS zijn en heel vaak tegen elk NS-beleid. Er zijn er echter wel NS-ers, hoor, en sommige zijn ideologisch overtuigde hooggeplaatste leden, en veel jonge en 'misleide' zogenaamde neonazi's bootsen die oudere generatie NS na. Dit is een enorm probleem dat moet worden aangepakt.
Bedrieglijkheid is het meest basale concept in oorlog en in de politiek
"Oorlog is bedrog"
Mohammed
Mohammed zelf maakte deze opmerking al meer dan 1000 jaar geleden. Politiek is oorlog. Als u niet in staat bent om dit concept te begrijpen dan heeft u al verloren. De marxisten, net als de moslims, zijn meesters in misleiding.
De moslims begrijpen dit heel goed en hebben bedrog geïnstitutionaliseerd door het concept van "al-taqiyya". De multiculturalisten of cultureel marxisten hebben geïnstitutionaliseerd bedrog via geavanceerde concepten. Ze willen de Westerse beschaving en de Europese identiteit vernietigen.
Multiculturalisme is een anti-Westerse ideologie van haat die gericht is op het ondermijnen van de inheemse volkeren van Europa en de vernietiging van de Europese beschaving en cultuur. Zij hebben echter de illusie dat de ideologie louter over tolerantie gaat. Multiculturalisme heeft nooit om tolerantie gedraaid. Het is een kwade ideologie die uit is op de uitroeiing van een hele cultuur.
We moeten het zowel de moslims als de cultureel marxisten wel nageven. Ik heb respect voor bijvoorbeeld hun vindingrijkheid.
Ze hebben twee generaties van Europeanen systematisch ideologisch gedwongen/gehersenspoeld in de poging om de mensen hun sociale en politieke filosofie bij te brengen, en om bepaalde houdingen of overtuigingen in een persoon te wijzigen. Het doel was om individuele normen en waarden en de daaruit voortvloeiende gedachtegangen en gedragingen te beïnvloeden. En ze zijn er grotendeels in geslaagd.
Dit is gedaan door het gebruik van vervalste of scheve statistieken, vervalste of bevooroordeelde bronnen, bevooroordeelde/scheve mediadekking, door tegenstanders af te schrijven als kwezels/racisten/nazi's - met behulp van propaganda, manipulatie en andere vormen van bedrog om de basis te leggen voor een nieuwe samenleving op basis van multiculturalisme en emotionaliteit/extreem egalitarisme. Zij zijn er dus in geslaagd om de oppositie/weerstand tegen hen te beperken, en ook die in de richting van de massa-immigratie van moslims/islamitische demografische oorlogsvoering.
Als gevolg daarvan leven we onder de huidige islamitische invasie/kolonisatie. In 1955 waren er minder dan 50.000 moslims in West-Europa. Vandaag de dag zijn het er meer dan 25 miljoen.
Wat heeft de NS als beweging bereikt in deze periode?
Niet zoveel als ze zouden kunnen hebben gedaan, want ze hebben veel van hun tijd besteed aan het verdedigen van een al ontmaskerde ideologie die totaal geen steun van de bevolking heeft. Een ideologie die begon als een 'bedrieglijke' ideologie, maar die volledig ontmaskerd is. In de afgelopen 50 jaar heeft de meest populaire NS-partij hooguit 5% steun gekregen bij de verkiezingen. Ik kan niet eens de woorden vinden om te beschrijven hoe contraproductief de ideologie NS is in de huidige samenleving. Het dient als de primaire katalysator en de reden waarom het multiculturalisme zo succesvol is geweest.
Ik zal proberen om een veeltal aspecten van NS aan te kaarten om te beschrijven waarom ik denk dat de huidige NS-ers deze ideologie dienen te verwerpen en hun steun moeten betuigen aan de nieuwe West-Europese rechtse beweging (pro-joodse, anti-islamitische houding).
Economie
Er zijn vele makken aan de Europese vrije markt, maar ik denk nog steeds dat onze huidige versie beter is dan alle andere economische systemen. Natuurlijk is er een groot verschil tussen de systemen van de VS en de EU (zelfs een grote verscheidenheid tussen de verschillende Europese modellen), maar ik ben geneigd om een middenweg te steunen, een compromis tussen de Amerikaanse versie en het gemiddelde economische systeem in de EU. Het Britse systeem heeft zich duurzaam bewezen in vergelijking met meer socialistisch georiënteerde varianten.
joden
Er zijn slechts 1 miljoen joden in West-Europa (800.000 daarvan in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk), terwijl er 5-6 miljoen zijn in de VS. Dus natuurlijk is de Amerikaanse NS-beweging veel meer geobsedeerd door de joden dan Europeanen. De joodse invloed in de EU-beleidsvorming is marginaal, maar een aantal rechtse groeperingen gaan desondanks door met deze obsessie. Ter vergelijking: er zijn 25 miljoen moslims in West-Europa, in vergelijking met 50.000 in 1955. Deze factor alleen al bewijst dat de NS-ideologie niet meer relevant is en volledig achterhaald in de huidige samenleving. Maar de nationaalsocialisten beweren nog steeds dat deze 200.000 joden (in West-Europa, met uitzondering van Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk) de volledige controle hebben over alle regeringen en dat ze Europa overspoelen met kleurlingen (moslims inclusief) om de drie blanke rassen te vernietigen (Nordisch, Alpinisch en Mediterraans). Deze conclusie is niet juist.
joden in West-Europa
Er waren iets meer dan 1 miljoen joden in West-Europa aan het begin van 2002. Hiervan kon bijna 80 procent worden gevonden in Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, de thuisbasis van de grootste en sterkste joodse bevolkingen.
Het aantal joden in Frankrijk is gedaald van 535.000 in 1980 tot ongeveer 500.000 in 2002, een verlies van ruim 6 procent. De joodse gemeenschap daalt nu snel als gevolg van assimilatie, gemengde huwelijken en lage geboortecijfers.
Britse joden verging het nog slechter. Er waren 430.000 joden in Groot-Brittannië in 1950, maar krap 283.000 in 1996.
"Het Franse jodendom zal te kampen krijgen met een langzame maar gestage bevolkingsdaling van 520.000 in 2000 naar 480.000 in 2020, tot 380.000 in 2050, en 300.000 in 2080. De joodse bevolking in het Verenigd Koninkrijk zal dalen tot 240.000 in 2020, 180.000 in 2050, en 140.000 in 2080."
In kleinere joodse gemeenschappen in Europa zijn de dalingen zelfs nog scherper, bijvoorbeeld in Ierland, waar de volkstelling van 1991 uitkwam op 1581 joden. Tegenwoordig is het aantal naar men zegt ongeveer 1000, wat een daling aangeeft van meer dan 50 procent in slechts tien jaar. In Noorwegen zijn er slechts ongeveer 950 joden en het aantal neemt af.
Zelfs in landen waar de cijfers vrij stabiel zijn gebleven, zoals Spanje of Italië, of die groei hebben gezien, zoals Duitsland, is deze voornamelijk te wijten aan een instroom van immigranten uit de voormalige Sovjet-staten, en niet vanwege de inherente levenskracht binnen de lokale gemeenschap zelf.
Dus de algemene tendens in West-Europa is dat de joodse gemeenschap sterk afneemt als gevolg van assimilatie, gemengde huwelijken en migratie naar Israël en de Verenigde Staten.
Dus eigenlijk suggereert de NS-ideologie dat 950 joden de Noorse overheid beheersen, een regering die bekend staat als de meest anti-zionistische van alle Europese landen...? En om niet te vergeten, 1000 joden beheersen Ierland etc. Deze beweringen van NS zijn absoluut belachelijk en contraproductief. Omdat ik zelf Noors ben weet ik dat deze beweringen volledig fout zijn. Ze zijn totaal niet geloofwaardig. De reden waarom het multiculturalisme werd omarmd in Noorwegen en een meerderheid van de West-Europese landen was vanwege de cultureel marxistische/multiculturele alliantie, een alliantie gedomineerd door inheemse atheïstische onderdanen en niet joden. Hetzelfde kan gezegd worden met betrekking tot beweringen over de Vrijmetselaars. Volgens de NS-beweging is de Vrijmetselaars een zionistische organisatie. Omdat ik er zelf een ben weet ik dat dit niet alleen een foutieve bewering is, maar eigenlijk heel belachelijk. De Vrijmetselaars zijn op geen enkele manier politiek geëngageerd (ik wou dat de organisatie dat wel was, geloof me), maar het is waar dat ze een positieve kijk op joden hebben. Dit is echter vanuit een christelijke religieuze context, waar solidariteit met joden en Israël belangrijk is. De Vrijmetselaars zijn een uitsluitend christelijke organisatie en geen moslim of jood mag lid worden, zelfs als ze dat wilden. Er zijn geen politieke organen binnen de organisatie, niet nationaal en niet internationaal.
joden in de wereld
De meeste schattingen die ik heb gezien suggereren dat er ongeveer 13-14 miljoen joden in de wereld zijn. De overgrote meerderheid van deze joden leeft in de Verenigde Staten of Israël, elk met ongeveer 5-6 miljoen joden. Er zijn opgeteld minder dan 2 miljoen joden in Europa (West-Europa 1 miljoen), 400.000 in Latijns-Amerika en 350.000 in Canada. In Afrika zijn er minder dan 100.000 joden, ongeveer 90% van hen wonen in Zuid-Afrika. Er zijn ongeveer 100.000 joden in Australië en Nieuw-Zeeland samen. Er zijn ongeveer 50.000 joden in Azië (Israël niet meegerekend).
joodse opvoeding en het kapitalistische systeem
Steven L. Pease schrijft:
joden vormen 0,2 procent van de wereldbevolking, maar 54 procent van de wereldkampioenen schaken, 27 procent van de Nobelprijswinnaars voor de Natuurkunde en 31 procent van de winnaars voor Geneeskunde. Joden vormen 2 procent van de Amerikaanse bevolking, maar 21 procent van de Ivy League studentenverenigingen, 26 procent van de personen onderscheiden door het Kennedy Center, 37 procent van de regisseurs die een Oscar hebben gewonnen, 38 procent van de mensen op een recente lijst van Business Week met de meest vooraanstaande filantropen, 51 procent van de winnaars van de Pulitzer Prize voor non-fictie.
joden zijn, gezien hun aantallen (slechts 13-14 miljoen), de meest succesvolle groep van personen in de wereld, zowel op economisch als op diverse andere gebieden (politiek, wetenschap, literatuur etc.). Waarom?
Degenen die bekend zijn met de joodse geschiedenis weten dat ze het afgelopen millennium allemaal vervolgd zijn, over de hele wereld. Ze zijn aangevallen door islamitische en christelijke gemeenschappen tot de 20e eeuw. Deze gebeurtenissen, in combinatie met Zionistisch gedachtegoed, hebben eraan bijgedragen de joodse mentaliteit, principes en opvoeding vorm te geven. Joden zijn van nature veel meer paranoïde dan de meeste mensen en leren hun kinderen over moed, de waarde van de doelstellingen op lange termijn, de waarde van sparen/beleggen in plaats van uitgeven, en de waarde van het kerngezin en loyaliteit aan de familie. Als zodanig indoctrineren ze hun kinderen op een andere manier dan de christelijke families doen. Joden leren hun kinderen vaak om te sparen, terwijl christelijke gezinnen hun kroost leren te besteden. In dit verband hebben joodse families de neiging zich te richten op langetermijndoelen, terwijl het gemiddelde christelijke gezin veel kortzichtiger is (maak jezelf nu gelukkig, misschien zul je morgen sterven - creditcards etc.). Uiteraard heeft deze generalisatie veel uitzonderingen en het wordt geleidelijk aan verdund door geleidelijke assimilatie. Vanuit een historische context, echter, is de joodse opvoeding ten opzichte van de christelijke beïnvloed door het 'syndroom van minderheid/meerderheid'. Dus het belangrijkste verschil waarom joden vaak succesvoller zijn dan christenen (en vooral moslims) zit hem in de verschillen in de indoctrinatie tijdens hun opvoeding. Sommige joden zullen beweren dat ze een hoger IQ hebben dan Europeanen als gevolg van biologie. Echter, als dit waar zou zijn, dan zou de wereldranglijst voor IQ namelijk niet aangeven dat het gemiddelde IQ voor Europese landen hoger ligt dan dat van Israel [1]. De focus op eigenbelang en vriendjespolitiek is van oudsher een factor die weer is gekoppeld aan historische vervolging en andere dergelijke factoren. Dit kan ook verklaren waarom ze zo lang hebben overleefd in 'vijandige omgevingen', zoals de moslimwereld en in het Europa van voor 2000.
Veel van dezelfde 'joodse' principes worden heus wel beoefend door christelijke gezinnen. Naar schatting richt 60-70% van de joden en ongeveer 10% van de christenen zich op deze belangrijke principes die tot uiting komen in hun sociale positie in de samenleving.
Deze principes in de opvoeding en familie-oriëntatie zijn dus niet echt beperkt tot joden. In het Ottomaanse Turkije was de christelijke Armeense minderheidsgroep even succesvol, en beheersten het meeste van het bank- en handelswezen (totdat de moslims hen wegvaagden).
Dus ik zou eerder zeggen, laten we aanpassen in plaats van bekritiseren. Uiteraard is vriendjespolitiek slecht en moet dit worden geëlimineerd (joodse oligarchen in Rusland is een zeer vervelende voorbeeld hiervan). Maar ik ben het eens met de meeste van deze principes/ethiek en ik sta volledig achter deze mentaliteit (zich richten op lange termijn doelen, en sparen/investeren in plaats van besteden). Maakt dat mij een jood?
Omwille van het argument (en wetende dat de NS geobsedeerd zijn door etniciteit), ik ben 100% van Scandinavische afkomst en een protestantse christen zonder banden met enige joodse organisatie die mijn oordeel zou beïnvloeden. Ik kom uit het westen van Oslo, en de meeste van mijn huidige vrienden komen uit bevoorrechte gezinnen (middenklasse of hogere middenklasse). Er zijn veel factoren die ons scheiden van minder bevoorrechte gezinnen aan de oostkant. De essentiële factoren zijn de ethiek en principes die men gebruikt om zich aan te passen aan de gemeenschap. Men hoeft niet per se van een bevoorrechte familie te komen om duidelijk te slagen, maar de gemeenschappelijke factor is dat je in staat moet zijn om deze principes zo vroeg mogelijk in je leven te identificeren en je aan te passen als je wilt uitblinken en alle kansen aangrijpen.
joden en vriendjespolitiek in het bedrijfsleven
Er zijn een aantal voorbeelden van ongelukkige joodse vriendjespolitiek. Een voorbeeld is de joodse gemeenschap in Rusland. Het is geen geheim dat 7 van de 8 Russische oligarchen joden zijn. Het is een voor de hand liggend en ongelukkig geval van joodse vriendjespolitiek waarin kritiek gerechtvaardigd is zonder dat de critici antisemitisch zijn. Er zijn maatregelen genomen, en moeten genomen blijven worden, om die gevallen te begrijpen en op te lossen. Het is waarschijnlijk dat deze personen financiële steun van joden in hun samenleving kregen en mogelijk andere landen die de overname van staatsbedrijven mogelijk hebben gemaakt. Alle joden zouden hiervoor op de bres moeten springen in het bekritiseren van netwerken zoals deze, want deze zijn aanleiding tot antisemitisme.
Er zijn een aantal vermeende claims van joodse vriendjespolitiek in de VS en de EU, maar ik kon hierover geen rapporten vinden om de beweringen mee te staven. Mijn algemene indruk op basis van mijn eigen onderzoek is dat joden en niet-joden in het bedrijfsleven in de VS/EU samenwerken als één geheel, met een uitstekende spreiding van bezit. Er zijn belangrijke niet-joodse investeerders te vinden in bijna alle grote joodse bedrijven in de VS en de EU. Dit kan worden bevestigd door het controleren van de Raad van Bestuur en de lijst van investeerders in Goldman Sachs, Lehman Brothers, etc.
Dus om samen te vatten, ik heb geen onthullende rapporten gevonden waaruit enig bewijs blijkt van significante joodse netwerken met de bedoeling om niet-joods kapitaal of eigendom te ondermijnen.
Over vriendjespolitiek gesproken, wat nog opmerkelijker is zijn de Japanse invallen in combinatie met protectionisme in de VS/EU tijdens de jaren '80. Het is zeer verontrustend dat de Japanners er in geslaagd zijn om de boel op stelten te zetten in de elektronicabranche in de VS, in feite hebben ze hele tak van het Amerikaanse bedrijfsleven binnen een decennium onklaar gemaakt (via het door de staat gefinancierde dumpen van prijzen). Vandaag de dag hebben Japan, China en enkele andere landen een protectionistisch systeem geïmplementeerd dat er gericht op is de economieën van de VS/EU af te tappen door ons nettoconsumenten te maken. Japan, China en enkele andere landen houden stelselmatig hun eigen valuta laag om de winst op de export te verhogen.
Ten tweede, Saoedi-Arabië alleen al bezit ongeveer 9% van alle Amerikaanse beursgenoteerde ondernemingen op dit moment. De Saoedi's en andere islamitische landen hebben nu veel politieke invloed in de VS en de EU als gevolg van hun investeringen. Het is daarom absoluut noodzakelijk dat we onafhankelijk worden van fossiele brandstoffen door investering in en ontwikkeling van alternatieve energiebronnen.
joden en multiculturalisme
De internationale joodse gemeenschap en joden in Israël zijn verre van een homogene entiteit. Joden, net als alle andere mensen en groepen, hebben verschillende en vaak tegengestelde standpunten.
Er zijn anti-zionistische joden die de ontmanteling van Israël willen (die groep joden die een ontmoeting had met de Iraanse president). Er zijn andere grote groepen joden die alle moslims willen deporteren en Iran vernietigen enz. De meeste van de overgeblevenen uit de joodse diaspora leven in de VS en Europa en zouden nooit overwegen te verhuizen naar Israël omdat ze zich uitsluitend identificeren als inwoners van hun nieuwe land. Een meerderheid van hen biedt geen ondersteuning voor Israëls hardelijnse rechtse beleid. Een meerderheid van de joden zien zichzelf als Amerikanen of Europeanen en blijven assimileren. Echter, bepaalde rijke en invloedrijke 'Westerse joden' zijn opportunistisch en trachten Israëls belangen te bevorderen en te beschermen. Het is waar dat een handjevol van deze personen doen aan netwerken/vriendjespolitiek om hun macht te consolideren. Het gebrek aan documentatie over dit onderwerp geeft aan dat dit wel zeer beperkt is.
De joodse gemeenschap staat van oudsher en geschiedkundig, sinds WO2, bekend als aanhanger van het Eurabië-project van de EU/het Europese multiculturalisme.
De meeste joden steunden de 'politiek correcte' gevestigde orde omdat ze vonden dat het bij hun behoeften paste. Een andere reden is dat de steun aan hen zich effectiever om zal zetten in pro-Israëlisch beleid. Ze wilden ook een eventuele nationalistische heropleving voorkomen en ondermijnen als gevolg van de angst voor het nationaalsocialisme. Voor de joodse gemeenschap is multiculturalisme de beste kortetermijnoplossing voor het waarborgen van hun doelstellingen om nazi's te verwijderen uit Europa. Ze hebben nog geen volledig vertrouwen in de pro-Israëlische anti-immigratiepartijen in de weinige landen waar deze bestaan. En net als bij niet-joden begrijpen ze de langetermijneffecten van het multiculturalisme geheel niet. Ze hebben zich nog niet gerealiseerd dat West-Europese landen (en Israël spoedig ook) tegen 2080 een moslimmeerderheid zal hebben. Tegelijkertijd voelen ze een verhoogde scepsis tegenover de toegenomen islamisering.
Ongeacht wat de motieven van de joodse gemeenschappen zijn denk ik dat het absoluut noodzakelijk is dat ze hun houding ten opzichte van multiculturalisme en islamitische immigratie zo snel als menselijk mogelijk duidelijk gaan maken. Ze moeten erkennen dat 'multiculturalisme' het systeem is waarmee Europa wordt geïslamiseerd en het duidelijk niet in hun belang is om hieraan bij te dragen.
joden zullen in een veel grotere mate het Nieuwe Rechts gaan steunen (net als alle anderen die multiculturalisme verwerpen als een middel om islamisering stoppen), althans dat hoop ik. Ergens in hun achterhoofd moet het toch gaan dagen dat een islamitisch Europa meer antisemitisch zal zijn dan een christelijk Europa. Moslims hebben niet zo'n schuldcomplex als de Europeanen. Vele joden hebben het gevoel dat ze gevangen zitten tussen twee vuren, ze zijn sceptisch over zowel de islamitische immigratie aan de ene kant als de nationalistische extreemrechtse bewegingen aan de andere kant.
Toch dringt de tijd en het is noodzakelijk dat de Europese joodse gemeenschap onverwijld een standpunt gaat innemen over de lopende islamisering. Neutraliteit is op dit punt geen optie. De enige manier om dit te doen is om het 'Nieuwe Rechts' te steunen (antimulticulturalisme, pro-Israël) en diens politieke partijen (komt ook tot uiting door middel van standpunten zoals die van gematigde joodse schrijvers als Daniel Pipes en Bat Ye'or).
Er doet zich dan een probleem voor als een aantal Europese landen (Zweden, Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Spanje etc.) geen geloofwaardige en matige anti-Eurabische politieke alternatieven hebben. De antimulticulturele partijen in deze landen hebben nog steeds geen reputatieschilden en veel van de huidige leiders van de 'oude school' zijn zeer bezoedeld door de geschiedenis (voormalig sympathieën met NS). In deze gevallen zou de meest pragmatische aanpak zijn om hervormingen die tegen NS zijn door te voeren (en een rechtvaardige vorm van nationalisme te herscheppen) of bij te dragen aan een nieuw politiek alternatief (een geloofwaardige en gematigde anti-Eurabische politieke partij of organisatie).
Conclusies:
De bewering van de NS-ers dat alle Europese regeringen en het EU-parlement ZOG zijn is volstrekt belachelijk, iets dat het anti-Israëlische beleid van de EU en de Europese landen bewijst. Veel joden ondersteunen multiculturalisme (misschien onevenredig), maar dat wil niet zeggen dat alle joden onze vijanden zijn.
Om Fjordman te citeren:
Ik ben moe van het joodse fetisjisme dat sommige mensen lijken te hebben, die die niet in staat zijn te schrijven over welk onderwerp dan ook zonder een tussenwerping over 'joodse samenzweringen'. De plannen voor het creëren van Eurabia, die helaas zeer reëel zijn en geen samenzweringstheorie, zijn blootgesteld door een jood, Bat Ye'or, die dit continent een grote dienst heeft bewezen door dit te doen. Iedere jodenhater moet daar maar eens een tijdje over na gaan denken.
Er zijn protestantse, katholieke, orthodoxe, agnostische, atheïstische en joodse verraders van categorie A en B in West-Europa, en ze zullen allemaal doelwit worden. En ja, veel van de producenten van Hollywoodfilms/entertainment en investeerders op de kapitaalmarkt zijn categorie A en B verraders (zowel christenen als joden). Dus laat er geen enkele twijfel over zijn, ik zou de eerste persoon zijn die de trekker over zou halen als ik in de gelegenheid was, als ik ooit een joodse categorie A of B verrader zou zien. Maar ik zal hem niet doden omdat hij een jood is, maar eerder omdat hij zich schuldig maakt aan indirecte/ directe wreedheden tegen de Europeanen, net als elke andere cultureel marxistische/multiculturele verrader van categorie A en B. Het is essentieel om elke persoon individueel te beoordelen in dit verband en niet op basis van hun DNA-structuur.
Het is bemoedigend om te zien dat een toenemend aantal nationaalsocialisten in West-Europa hun oude ideologie afwijzen en kiezen voor een meer rechtvaardige vorm van nationalisme, de christelijke, cultureel conservatieve, anti-Eurabische houding.
Er is een modern cultureel conservatief (nationalistisch), anti-jihadistisch rechts alternatief ontstaan in West-Europa. Een meerderheid van de West-Europese rechtse groepen zijn allen tegen islamisering en pro-Israël. Zij willen de joden aansluiten in onze strijd tegen multiculturalisme en de islamisering van Europa. Israël staat in de voorhoede van de wereldwijde jihad. Als Israël valt, dan zullen alle krachten die op dit moment gericht zijn op Israël (de islamitische jihad, Hamas, Hezbollah, Moslimbroederschap gefinancierd door Saoedi's, Iran enz.) zich volledig beginnen te richten op Europa.
We hebben nog een hoop werk te doen. We moeten doorgaan met de oude generatie bewegingen 'NS' onder druk te zetten en hen uit te nodigen om zich bij ons aan te sluiten. Door middel van aanpassing en verandering zullen zij bijdragen aan de oprichting en verdere ontwikkeling van een 'on-besmette' anti-islamitische/antimulticulturalistische houding - het nieuwe sterke Europese Rechts. Dit zal zeker een uitdaging zijn, vooral in bepaalde Oost-Europese landen. We verwachten in onze toekomstige consolidatie-inspanningen de steun te krijgen van alle cultureel conservatieve joden.
Bron:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/IQ_and_the_Wealth_of_Nations
V: Is het mogelijk dat cultureel conservatieven en nationaalsocialisten kunnen samenwerken in de toekomst?
A: Het zal zeer moeilijk worden om samen te werken met iedereen die onze primaire bondgenoot (de joden/Israel) beschouwt als hun primaire vijand. Hun obsessie met de joden en steun aan de islamitische regimes zullen enige directe samenwerking ernstig belemmeren. Ze zijn verblind door hun jodenhaat tot op een punt waar ze de op handen zijnde bedreiging van de islam voor Europa niet zien.
De volgende peiling werd afgenomen door eNationalist, een site die vrij hardcore NS is:
eNat Poll: Kan de Arabische wereld en een deel van de islamitische wereld onze bondgenoot zijn?
Ja: 44%
Nee: 52%
Deze peiling wijst indirect uit dat de gemeenschap hardcore NS dus het concept van Europese christelijke solidariteit afwijst en onze steun aan de oostelijke christelijke (Griekse, Maronitische, Assyrische, Koptische) neven afwijst met de langetermijndoelstelling om in toekomst christelijke zones te creëren (vrij van islamieten). Het toont ook aan dat zij over het algemeen voorstander zijn van allianties met islamitische landen.
Het was niet echt een geheim dat veel mensen in de NS-bewegingen het christendom volledig verwierpen en in plaats daarvan Odinisme ondersteunden. Het is begrijpelijk dat ze het moderne humanistische christendom zien als zwak en daarom ondersteuning onwaardig (een opvatting waar ik het deels mee eens ben). Maar de oplossing is niet om het christendom af te wijzen, maar om het christendom opnieuw te hervormen en het begrip 'zelfverdediging' weer in te voeren zoals werd gepropageerd door voormalige Kruisvaarderspausen. Ook moeten we niet vergeten dat nazi-Duitsland zich bij twee gelegenheden heeft verbonden met het Ottomaanse kalifaat/Turkije en de christelijke Armeense genocide ondersteunde.
Veel NS-ers ondersteunen de islamitische complottheorie dat de joden de aanslagen van 9/11 hebben georganiseerd en ontkennen ook dat de Holocaust heeft plaatsgevonden. In het licht van deze tegengestelde visies is het moeilijk voor te stellen dat het 'Nieuwe West-Europese Rechts' bereid zal zijn om deze nationaalsocialisten te vertrouwen.
Een van de redenen waarom de hardcore antisemieten (David Duke zou daar een voorbeeld van zijn) onbetrouwbare bondgenoten zijn is dat ze joden zo veel haten dat het de rationele delen van hun hersenen afsluit en ze uiteindelijk gemene zaak maken met de moslims, gebaseerd op wederzijdse haat.
- Fjordman
We hebben echter bepaalde dingen met elkaar gemeen die niet moeten worden onderschat.
We delen dezelfde sentimenten tegen de EU, de VN en immigratie/multiculturalisme (islamitische immigratie tenminste), en hebben als doel het behouden van de Europese tradities, cultuur, enz., wat de voornaamste reden is waarom meer en meer voormalige NS-ers zich aanpassen en toetreden tot het 'Nieuwe Europese Rechts'.
Als een bericht naar de hardcore NS die gewoon niet in staat zijn om compromissen te sluiten: Bedaar wat en word lid van onze gewapende strijd tegen de Europese cultureel marxisten/multiculturalisten (de verschaffers van de islamisering van Europa), of jullie worden aan de kant gezet en gemarginaliseerd. Multiculturalisme is het gat in de dijk. De islam is het water dat instroomt. Al het andere is irrelevant. Jullie obsessie met de joden ondermijnt jullie eigen strijd tegen multiculturalisme.
De cultureel conservatieven van West-Europa zullen de macht grijpen in 2080, als u een onderdeel wilt zijn hiervan dan zult u geen andere keuze hebben dan om compromissen te sluiten. Ik kan me voorstellen dat een voortdurend joods-christelijk Europa aanzienlijk beter zou zijn dan een Europees kalifaat, zelfs voor de meest hardcore NS.
V: Sommige 'Ghandistische/pacifistische' leden van het conservatieve verzet zullen beweren dat geweld niet alles op zal lossen en zullen in plaats daarvan onze vijanden slechts meer retorische munitie geven, en het makkelijker voor hen maken om het morele slagveld te beheersen. Zij zullen uiteindelijk in staat zijn om te zeggen: "terrorisme heeft geen religie. Door het gebruik van terreur ondermijnt u uw eigen strijd en schaadt u de nationalistische zaak".
Hoe zou u reageren op uitspraken als deze?
A: Wel, in de eerste plaats zou ik ze zeggen dat ze natuurlijk geen idee hadden waar ze over spraken. Pacifistische benaderingen zijn reeds geprobeerd in het verleden, in Libanon, waar de christenen wachtten tot de moslims 60% van de bevolking uitmaakten. De Kopten in Egypte zijn relatief pacifistisch en kijk wat het hen heeft opgeleverd... Ze zijn bijna uitgestorven vanwege hun pacifistische houding. Hetzelfde kan gezegd worden over de christelijke Assyriërs en Armeniërs. Ze wachtten en wachtten, als trouwe kleine dhimmi's, en hoopten op een betere toekomst, tot de dag dat de moslims besloten om hen af te slachten. Ghandi's pacifisme werkte tegen de Britten in India, omdat christelijke Europeanen geen primitieve barbaren zijn... Maar het pacifisme zal in het geheel niet werken tegen een islamitische entiteit. Zodra ze een vorm van een meerderheid vormen (en dit zal gebeuren, tenzij we de deportatiecampagnes op tijd starten) zullen ze toeslaan en ons uiteindelijk afslachten, zoals de geschiedenis keer op keer heeft aangetoond.
Een grote meerderheid van de Europese conservatieven hebben dialoog en pacifisme gekozen sinds 1955 en tot vandaag aan toe. En wat heeft het ons precies opgeleverd...? Gedurende de laatste 55 jaar van pacifistische dialoog hebben de multiculturalisten toestemming gekregen om de poorten te openen en onze voorouderlijke gronden te overspoelen met 30 miljoen moslims, en ze blijven dat zelfs vandaag nog doen. Moeten we misschien proberen de dialoog nog 40 jaar te rekken en te zien wat dat ons brengt...? Alleen een suïcidaal persoon zou dat accepteren. Nu NIET te handelen zou de grootste van alle misdaden zijn.
Voor een toenemend aantal West-Europeanen is de tijd van dialoog voorbij. De Europese burgeroorlog zal voortgaan in de komende decennia en onze verraderlijke vijanden zullen uiteindelijk worden verslagen en geëxecuteerd.
V: Hoe raakte u vroeger betrokken bij uw huidige activiteiten?
A: Nou, ik werd me destijds bewust van bepaalde zaken. Ik had vele jaren een beste vriend een moslim, die had zijn hele leven in Oslo West gewoond met beperkt contact met de Noors-Pakistaanse gemeenschap. Maar hij en min of meer 100% van de jongeren zoals hij waren er nog steeds niet in geslaagd op vele manieren te integreren. Hij had vanaf zijn vroege kinderjaren Urdu gehad op school. Hij ging af en toe naar de moskee nadat hij 12 was geworden. Net als de meeste Noorse Pakistanen voelde hij zich echt verscheurd tussen de Noorse gemeenschap en de Pakistaanse gemeenschap. Maar ik had het mis toen ik in de veronderstelling was dat hij ervoor koos om mijn pad en de Noorse levenswijze te volgen. Ik begon te begrijpen dat hij het de Noren en de Noorse samenleving kwalijk had genomen. Niet omdat hij jaloers was, want hij had zich kunnen aanpassen als hij wilde. Hij was tegen hen omdat zij precies het tegenovergestelde vertegenwoordigden van de islamitische levenswijze. Kort nadat we contact verbraken verliet hij Jon Trygve en Richard en begon rond te hangen met zijn neef en andere Pakistanen. Sindsdien werd hij een deel van de Pakistaanse gemeenschap in Oslo en heeft, voor zover ik weet, minimaal contact met de Noorse gemeenschap. Sindsdien heeft hij met zijn islamitische vrienden verschillende etnische Noren geslagen en geïntimideerd, waaronder mijn maat Kristoffer.
Volgens Kristoffer probeerden Arsalan en een hoop Pakistanen hem te beroven (lees: jizya). Toen hij weigerde te betalen sloegen ze hem hard. Gelukkig waren er getuigen nabij en dit incident, in aanvulling op Arsalans andere geweldsdaden tegen etnische Noren, zorgden ervoor dat hij werd opgesloten voor 6 maanden. Een ander incident, dat werd bevestigd door betrouwbare bronnen, gebeurde op oudejaarsavond in het park in Frogner, Oslo. Arsalan en zijn Pakistaanse vrienden hebben naar verluidt een etnisch Noors meisje verkracht. Ik denk dat dit in '95 of '96 was. Voor zover ik weet waren ze nooit aangeklaagd voor deze misdaad vanwege het gebrek aan getuigen.
Moslimmeisjes waren verboden terrein voor iedereen, zelfs de moslimjongens. De enige beschikbare 'middelen' op dit punt waren dan ook etnisch Noorse meisjes, die door moslims werden aangeduid als "hoeren". Als gevolg van de tolerantie die zij kregen geïndoctrineerd door de Noorse opvoeding werden meisjes niet opgevoed tot sceptici, racisten of anti-immigratie, net als de meeste jongens. Ze zijn allemaal opgevoed om zeer tolerant te zijn. Als gevolg hiervan verachten veel etnisch Noorse meisjes de etnisch Noorse jongens, vooral in de door islamieten gedomineerde gebieden, omdat ze volgens hen zwak en inferieur zijn, met een gebrek aan trots, aangezien ze systematisch worden 'onderworpen' door de 'superieure moslimjongens'. Ironisch genoeg zijn moslimjongens opgevoed om Noorse meisjes te zien als minderwaardige 'hoeren'. Hun enige doel is om plezier te hebben totdat de moslimjongens ongeveer 20-25 zijn, wanneer zij een zuiver, 'superieur' moslimmeisje zullen vinden, een maagd. Op dit punt worden de etnisch Noorse 'hoeren' afgedankt, en de meeste meisjes gaan terug naar hun oude 'stam'. Ze worden terug verwelkomd in de naam van tolerantie.
Min of meer alle islamitische ouders vertellen hun zonen het volgende: "Je mag best plezier hebben met die Noorse hoeren, zolang je maar trouwt met een moslim". Indien, tegen alle verwachtingen in, een moslimman wil trouwen met een van deze 'hoeren', heeft ze zich te bekeren tot de islam - zonder uitzondering. De moslimmeisjes worden echter bewaakt door hun mannelijke familieleden alsof ze gemaakt waren van puur goud. Als een moslimmeisje, tegen alle verwachtingen in, een relatie krijgt met een etnisch Noorse man, dan zullen de islamitische mannen uit haar familie of 'stam' haar doden of haar met geweld meenemen naar hun land van herkomst om een paar jaar te worden 'heropgevoed'. Zij zullen proberen om haar op een vakantie naar Pakistan, Marokko, Somalië, etc te lokken, en eventueel daar te vermoorden, als ze nog steeds weigert zich te bedenken. Een alternatieve strategie is om haar te dwingen te trouwen met een lokale moslimman en haar in hun land van herkomst te houden tot ze voldoende 'vast zit' door zwangerschap en systematische indoctrinatie. Wanneer zij 'opgescheept zit' met 2 of meer kinderen is er niet veel wat ze kan doen. Ook is het niet erg riskant om moslimmeisjes te doden in islamitische landen, aangezien de meeste ambtenaren corrupt zijn en 'erg begripvol', in het bijzonder in gevallen waarin een familie 'hun eer wil herstellen '. Dit is de belangrijkste reden waarom moslimmeisjes af en toe worden teruggestuurd naar hun land van herkomst, om te voorkomen dat deze te 'Europees' worden. Ze worden vaak teruggestuurd naar Europa na verscheidene jaren van ontvoering en indoctrinatie, wanneer zij voldoende onderworpen zijn en onder controle van de islamitische samenleving. Het is niet erg verleidelijk voor moslimmeisjes om een echtscheiding aan te vragen en risico te lopen om uit de moslimgemeenschap gezet te worden, of het risico te nemen om gedood te worden als ze 2-4 kinderen hebben.
Ik herinner me ook vanuit mijn vroegere jeugd, op de Smestad school, de basisschool waar ik op zat, dat er twee Pakistaanse en een Turks meisje waren, Baligha, Modazzer en Eilif. Baligha was de zus van mijn maatje Faizal. Ik kende Modazzer niet hoewel ze mijn buurmeisje was, maar ik speelde af en toe met Eilif, de zus van Onor. Op dat moment waren er drie Pakistaanse families in dat gebied en een Turkse, en behalve de laatste woonden ze allen in de gesubsidieerde appartementen, in overeenstemming met het integratieprogramma van de regering. Ik herinner me de dag dat Modazzers stoel leeg was. We hoorden geen antwoord van onze leraar over haar verblijfplaats. Ze zou terugkomen van haar zomervakantie in Pakistan. Het volgende jaar werd Eilif naar Turkije gestuurd. Ik hoorde dat haar vader dacht dat ze 'te Noors' was geworden. Een paar jaar later gebeurde precies hetzelfde met Baligha. Op een dag kwam ze niet opdagen op school na haar vakantie in Pakistan. Ik was pas 10 jaar oud op dat moment en wist niet echt wat er gaande was. Achteraf weet ik dat ze terug werden gestuurd naar hun land van herkomst, en voor zover ik weet heeft niemand gehoord waar ze verblijven. Ze zijn hoogstwaarschijnlijk ofwel uitgehuwelijkt op jonge leeftijd ofwel gedood. Ik weet precies waar die gezinnen wonen/woonden en ik weet zeker dat ze verdween en in al die jaren niet terug kwam. Op dit punt wist ik niets over de islam. Ik had alleen op school geleerd dat de islam vredig en tolerant was, zeer vergelijkbaar met het christendom. Ik was dan ook niet in staat om de juiste conclusies te trekken en op te merken dat zowel Baligha als Modazzer in feite waren ontvoerd.
Maar goed, terug naar het onderwerp. Toen ik ongeveer 16-17 jaar oud was ben ik bij de FPU gegaan, de jeugdorganisatie van de Fremskrittsparti (Partij voor de Vooruitgang) omdat ze tegen immigratie waren en voor een vrije markt. Elke journalist in het land beschouwde hen als racistisch vanwege hun anti-immigratie-programma. FrP werden constant aangevallen door alle media-organisaties, NGO's en alle andere politieke partijen. Zij werden racisten en nazi's genoemd en werden in het algemeen aangeduid als "fascistische varkens". FrP sprak me aan omdat ik de hypocrisie in de samenleving aan den lijve had ondervonden en ik wist toen al dat ze de enige partij waren die zich verzetten tegen het multiculturalisme.
Het werd me al vroeg duidelijk dat de hypocrisie in de samenleving overheersend en overweldigend was. Ik begon toen het verband te zien tussen de islam, de Westerse media, extreemlinks en de overheid. Ik begon islamisme, socialisme, egalitarisme en andere richtingen van Politieke Wetenschappen te bestuderen en werd me meer bewust van wat er gaande was. Vervolgens begreep ik, voor het eerst, waarom ik op school niets zinnigs had geleerd over de islam, en de motieven voor het onderdrukken van de waarheid over deze onderwerpen - politieke correctheid.
Rond het jaar 2000 realiseerde ik me dat de democratische strijd tegen de islamisering van Europa, en het Europese multiculturalisme, reeds is verloren. Het is al te ver gegaan. Het is simpelweg niet mogelijk om democratisch te concurreren met regimes die miljoenen kiezers importeren. 40 jaar dialoog met de cultureel marxisten/multiculturalisten was geëindigd als een ramp. Het zou nu slechts 50-70 jaar duren voordat wij, de Europeanen, in de minderheid zouden komen. Zodra ik dit besefte besloot ik om alternatieve vormen van verzet te verkennen. Protesteren is zeggen dat je het er niet mee eens bent. Verzet is zeggen dat je er een halt aan toe gaat roepen. Ik besloot dat ik me wilde aansluiten bij de verzetsbeweging.
Maar het grootste probleem was toen dat er nog helemaal geen alternatieven waren voor mij. Er waren geen bekende gewapende cultureel conservatieve, of christelijke, anti-jihad bewegingen.
Een NS of racistische/anti-joodse beweging was helemaal uit den boze, omdat ze veel vertegenwoordigen van waar ik tegen ben. Toen kwam ik in contact met de Servische cultureel conservatieven via internet. Dit eerste contact zou uiteindelijk resulteren in mijn contact met een aantal belangrijke personen in heel Europa en de vorming van de groep die later de militaire orde en tribunaal van PCCTS, Knights Templar zou oprichten. Ik herinner me dat ze een volledig screenings- en biografisch onderzoek hebben gedaan om ervoor te zorgen dat ik van het gewenste kaliber was. Twee van hen hadden bedenkingen tegen de uitnodiging vanwege mijn jonge leeftijd, maar de leider van de groep drong aan op mijn kandidatuur. Volgens een van hen hadden ze enkele honderden mensen in heel Europa overwogen voor een training. Ik ontmoette hen voor de eerste keer in Londen en later bij twee gelegenheden in de Baltische staten. Ik had het voorrecht om voorgesteld te worden aan een van de grootste nog levende oorlogshelden van Europa in die tijd, een Servische Kruisvaarder en oorlogsheld die veel moslims had gedood in de strijd. Als gevolg van vervolging door de EU wegens vermeende misdaden tegen moslims woonde hij op een gegeven moment in Liberia. Ik bezocht hem een keer in Monrovia, vlak voor de oprichtingssessie in Londen in 2002.
Ik was de jongste daar, 23 jaar oud destijds. Een van de belangrijkste grondleggers gaf de rest van de groep les over verschillende onderwerpen met betrekking tot het doel van de organisatie. Ik geloof dat ik meer dan 50 volledige pagina's met notities heb volgemaakt over alle mogelijke onderwerpen. Een groot deel van deze zijn uitgewerkt in het boek 2083. Het was in wezen een gedetailleerd langetermijnplan over hoe de macht in West-Europa te grijpen. Ik kon op het moment niet volledig begrijpen hoe bevoorrecht ik was om in het gezelschap te zijn van enkele van de meest briljante politieke en militaire strategen van Europa. Sommigen van ons waren nog niet bekend met elkaar, dus ik denk dat we allemaal een hoog risico liepen met het persoonlijke treffen. Er waren slechts 5 mensen in Londen bij de heroprichting van de orde en het tribunaal (1 per volmacht) maar er waren ongeveer 25-30 aanwezigen in de Baltische staten tijdens de twee sessies, mensen uit heel Europa, Duitsland, Frankrijk, Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Denemarken, de Baltische staten, de Benelux, Spanje, Italië, Griekenland, Hongarije, Oostenrijk, Armenië, Libanon en Rusland. Elektronische of telefonische communicatie werd volledig verboden, vóór, tijdens en na de vergaderingen. Op onze laatste vergadering werd duidelijk benadrukt dat we voor onbepaalde tijd verboden waren om contact op te nemen. Elk soort contact met andere cellen werd ten strengste verboden.
Dit waren geen sessies waar gewone miliatire cellen werden opgeleid. Het was meer als een training voor pionierende celcommandanten. We kregen geen opdracht om specifieke doelwitten aan te vallen, juist het tegenovergestelde. We werden aangemoedigd om in plaats daarvan de informatie te gebruiken die werd verspreid om bij te dragen door de zogenaamde 'cultureel conservatieve anti-Jihad-beweging' op te bouwen en uit te breiden, hetzij door middel van het verspreiden van propaganda, hetzij door financiering te bieden voor het creëren van nieuwe groepen door middel van verschillende fora, hetzij door het direct rekruteren van andere mensen. Alle personen die de sessies bijwoonden hebben geleerd over PCCTS, Knights Templar, maar ze werden niet specifiek geïnstrueerd om diens specifieke orde en tribunaal te vertegenwoordigen. Iedereen werd ertoe aangemoedigd, maar uiteindelijk zou het hun eigen keuze zijn hoe ze besloten hun verzet te manifesteren. Een speciale nadruk werd gelegd op het langetermijnkarakter van de strijd (50-100 jaar). Onze taak was om bij te dragen aan een langetermijnbenadering en niet voortijdig te handelen. Er werd gezegd dat als er een grootschalige aanval werd gepleegd in de komende 10 jaar, we dan een onmiddellijke follow-up-aanvallen moesten vermijden omdat die dan het schokeffect van de daaropvolgende aanvallen zouden ontkrachten. Een grote succesvolle aanval om de 5-12 jaar was optimaal, afhankelijk van de beschikbare krachten.
Dit was geen stereotype 'rechtse' bijeenkomst vol kansarme racistische skinheads met een kort lontje, maar juist het tegenovergestelde. De meeste van hen waren succesvolle ondernemers, zakelijke of politieke leiders, sommigen met gezinnen, de meeste van hen christelijke conservatieven, maar ook een aantal agnosten en zelfs atheïsten. Ik herinner me dat het me opviel hoe zeer ik onder de indruk was over de manier waarop ze de richtlijnen voor de screening (voor aanvaarding van nieuwe kandidaten) hadden opgezet. Ze wilden duidelijk vindingrijke pragmatische mensen die in staat waren om informatie te verzwijgen voor hun dierbaren en die niet op enigerlei wijze in de gaten gehouden werden door hun regeringen. Ieder van hen was voorstander van een joods-christelijk Europa en mocht geen enkel voorbehoud hebben tegen samenwerking met niet-Europese christelijke, hindoeïstische of boeddhistische nationalisten. Ik had (of heb) een relatief nauwe band met ten minste een van hen, een Engelsman, die mijn mentor werd. Hij was degene die voor het eerst de "Perfecte Ridder" beschreef en zo het eerste fundament voor dit compendium had geschreven. Ik ben niet slechts één keer maar twee keer gevraagd door mijn mentor, laten we hem Richard noemen, om een tweede editie van zijn compendium te schrijven over het nieuwe Europese Ridderschap. Als zodanig heb ik een aantal jaren een economisch platform gespaard dat me zou toestaan om te studeren en een tweede editie te schrijven. En vanaf nu heb ik al meer dan drie jaar besteed aan het voltooien van deze tweede editie. Misschien zal iemand er een bijdrage aan kunnen leveren door ooit een derde editie te creëren.
V: Wat was voor u de druppel die de emmer deed overlopen? Bij welke ene gebeurtenis heeft u besloten dat u verder wilde gaan met planning en over wilde gaan op een aanval?
A: Voor mij persoonlijk was het de betrokkenheid van mijn regering bij de aanvallen op Servië (NAVO-bombardementen in 1999) enkele jaren terug. Het was volstrekt onaanvaardbaar hoe de VS en West-Europese regimes onze Servische broeders gebombardeerd hebben. Het enige wat die lieden wilden was de islam verdrijven door de Albanese moslims terug te deporteren naar Albanië. Toen de Albanezen weigerden hadden ze echt geen andere keus dan militair geweld te gebruiken. Door de Serviërs het recht op zelfbeschikking over hun soevereine grondgebied te weigeren groeven zij indirect een graf voor Europa. Een toekomst waar verschillende mini-Pakistans uiteindelijk zouden worden gecreëerd in elke West-Europese hoofdstad. Dit is onaanvaardbaar, volstrekt onaanvaardbaar.
Er zijn sindsdien verschillende problemen geweest die mijn overtuigingen hebben bevestigd. Daaronder is de laffe aanpak van mijn overheid wat betreft de Mohammed-cartoons en hun besluit om de Nobelprijs voor de Vrede aan een islamitische terrorist (Arafat) toe te kennen, en lakeien van de islam. Er zijn tientallen andere zaken. Mijn regering en onze media capituleerden voor de islam een aantal jaren geleden, na de Rushdie-affaire. Sindsdien is het bergafwaarts gegaan. Duizenden moslims stromen jaarlijks binnen door onze asielregeling, of voor 'gezinshereniging'. De situatie is simpelweg chaotisch. Deze suïcidale verraders moeten worden gestopt.
V: Hoe bent u verder gegaan na deze sessies in de periode 2002-2004?
A: Ik begreep al snel dat om fulltime te kunnen werken aan iets dat je wilt, je economische onafhankelijkheid moet verwerven. Ik was op dat moment niet rijk en ik moest op de een of andere een manier vinden om genoeg geld te verdienen om bij te kunnen dragen.
Eind 2002 werkte ik fulltime als leider op middenniveau bij een customer service bedrijf. Tegelijkertijd begon ik een bedrijf dat gericht was op uitbesteding van de programmeringsdiensten. Het ging heel goed. En rond mei 2003 stopte ik met mijn baan om me volledig te richten op mijn bedrijf. De komende drie jaar werkte ik gemiddeld 12 uur per dag met mijn bedrijf, E-Commerce Group. Op een gegeven moment had ik 6 medewerkers, 2 in Noorwegen, 2 in Rusland, 1 in Roemenië en eentje in Indonesië. Ik heb een bedrijf in het buitenland geregistreerd en diverse buitenlandse bankrekeningen om buitensporige staatsbelastingen te ontduiken (hoera voor anonieme debetkaarten en pinautomaten). Op deze manier kon ik sneller fondsen opbouwen. Mijn eerste plan was om ten minste 5 miljoen te verdienen, en vervolgens de verkregen gelden te gebruiken om een pan-Europese conservatieve beweging te starten of een geavanceerde operatie te plannen. Het begon geweldig en ik verdiende mijn eerste miljoen (kronen, 135.000 euro) op de leeftijd van 24, en piekte 12 maanden later op 4 miljoen (kronen, 540.000 euro). In 2005 en 2006 raakte de recessie mijn bedrijfstak, wat leidde tot een lagere omzet. Als gevolg hiervan besloot ik om mijn bedrijf stop te zetten en alle fondsen die ik had te redden. De meest kosteneffectieve manier om dit te doen in mijn land is faillissement aanvragen, wat ik deed. Ik had inmiddels mijn doel afgerond en ik had voldoende financiering om verder te gaan met de planning van een militaire operatie.
Ik heb me drie jaar gericht op het schrijven van het compendium 2083. In het begin, tijdens een periode van 12 maanden, speelde ik ook parttime World of Warcraft (dat was al enige tijd een droom van mij - hardcore raiding :)). Ik leefde heel ascetisch en relatief geïsoleerd in deze periode. Deze drie jaar zouden er ook aan bijdragen om mezelf los te maken van mijn 'oude leven'. Het is een proces dat ik gebruikte om mezelf te isoleren van de meesten in mijn netwerk, als voorbereiding op de komende operatie. Ik heb het gevoel dat deze periode nodig was om mezelf volledig los te maken van 'het spel', mijn vroegere oppervlakkige consumentistische levensstijl, om me volledig te richten op de zaken waar ik mee bezig was.
Commentaar: Normaal vind ik het heel zielig om op te scheppen over hoeveel je hebt verdiend. De enige reden dat ik het nu noem is omdat de cultureel marxistische/multiculturele overheid waarschijnlijk 'karaktermoord' zal proberen te plegen door mij te bestempelen als een "krankzinnige, uit inteelt geboren, pedofiele nazistische loser".
Ik denk dat het ook moet worden opgemerkt dat ik tevens 2 miljoen kronen heb verloren bij speculatie met aandelen tijdens de periode 2005-2008, dat liet ongeveer 2 miljoen over (een half miljoen ging naar belastingen). De meeste van mijn fondsen werden via het bedrijf Brentwood Solutions Ltd (en vier andere buitenlandse rekeningen) doorgesluisd, die de fondsen weer doorgesluisd hebben naar mijn Noorse bedrijf E-Commerce Group AS en anonieme creditcards. Ondanks het feit dat ik een bedrijf en rekeningen in het buitenland heb gebruikt, zie ik achteraf dat ik bepaalde fouten heb gemaakt die mijn budget onder druk hebben gezet. Ik had ongeveer een miljoen NOK (destijds 170.000 euro) om te besteden aan zowel het schrijven van het boek als de financiering van de operatie. Ik heb echter te veel geld uitgegeven tijdens het maken van het compendium, waardoor ik slechts ongeveer 40.000 Euro plus krediet had voor de operatie.
V: Waarom heb je gekozen voor trouw aan een groep met christelijke waarden en pan-Europese doelen in plaats van een zuiver nationale/regionale groep?
A: Velen hebben deze vraag gesteld. Mijn keuze heeft niets te maken met het feit dat ik niet trots ben op mijn eigen tradities en erfgoed. Mijn keuze was gebaseerd op puur pragmatisme. Alle Europeanen zitten in hetzelfde schuitje, dus we moeten een meer gematigd platform kiezen dat een beroep kan doen op een groot aantal Europeanen - bij voorkeur tot 50% (realistisch tot 35%). Het kiezen van een lokale/nationale groep zou contraproductief zijn want alle groepen die ik ken zijn Odinistish georiënteerd en geen christelijke identiteitsgroepen. Het is essentieel dat we een banier kiezen waar ook Centraal- en Zuid-Europeanen zich onder kunnen scharen. Ik begrijp dat veel nationalisten het christendom verwerpen en niet willen vechten onder het banier van het Kruis. Verder begrijp ik dat veel nationalisten alleen de zorg willen dragen voor hun eigen natie en cultuur. Maar alle West-Europeanen kampen met dezelfde situatie, dezelfde problemen, dus het zou onlogisch zijn niet mee te werken en ons niet te richten op pan-Europese organisaties. Bundeling van middelen en in het bijzonder kennis is essentieel. Uiteraard kan dit niet worden bereikt indien u wilt dat uw potentiële leden onaantrekkelijke principes en codes hebben te volgen, zoals die van de nationale anarchisten (althans velen van hen). Een hatelijke ideologie (white power), of death metal, of Odinisme, of samenzweringstheorieën zijn NIET aantrekkelijk voor iedereen. Een aantal van de lokale nationalistische groeperingen hebben zeer controversiële standpunten en levensstijlen die geen breed spectrum van mensen aanspreken. Dit is in zekere zin begrijpelijk omdat het kan worden gezien als indirecte culturele defensieve mechanismen als gevolg van tientallen jaren van vervolging van de lokale autoriteiten. Toch zullen de zogenaamde nationale anarchisten nooit sterk genoeg zijn, tenzij ze hun kennis bundelen met pan-Europese organisaties. Aansprekingskracht dient de meest essentiële factor te zijn in deze strategie. Uiteraard heeft de PCCTS, Knights Templar geen aantrekkingskracht voor de grote massa, omdat we een relatief cynische/wrede/doelgerichte gewapende verzetsgroep zijn. Maar onze primaire fundamentele principes (een meerderheid daarvan) hebben nog steeds aantrekkingskracht en worden ondersteund door maar liefst 50-60% van alle Europeanen. De reden hiervoor is te wijten aan het feit dat we ons allemaal verzetten tegen ideologieën van haat, en we beschouwen het onlogisch om haat te bevechten met haat. Natuurlijk betekent dit niet dat we minder wrede methoden zullen gebruiken in onze activiteiten. Het betekent alleen dat onze fundamentele ideologische beginselen een massale aantrekkingskracht zullen moeten hebben en een meerderheid van de Europeanen zal moeten aanspreken.
Ter vergelijking, de fundamentele beginselen van het nationaalsocialisme of van groepen voor blanke suprematie hebben over het algemeen geen aansprekend vermogen en worden ondersteund door minder dan 10%, in veel landen minder dan 5%.
En ja, we weten dat vele NS-ers ons zullen zien als willoos en zelfs verraders. Velen geloven dat wij rassenverraders zijn omdat we een niet-islamitische minderheid de kans aanbieden om te vechten aan onze zijde en omdat we steun betuigen aan het zionisme (Israëlisch nationalisme) in onze fundamentele principes. Voor enkele nationale socialisten is dit hoogverraad en kan nooit worden geaccepteerd. Volgens deze hardcore nationaalsocialisten zijn we net zo slecht als de marxisten.
Het behoeft geen uitleg dat we uiteindelijk de sympathie van de Europese volkeren zullen hebben, terwijl de NS-ers aanzienlijk minder steun zullen krijgen.
V: Ik neem aan dat u uw vrienden hier ook over wilde vertellen. Is het moeilijk geweest om een 'dubbelleven' te leiden, om uw ware politieke conservatief-revolutionaire overtuigingen te verzwijgen?
A: In het begin was het zeer moeilijk om de verleiding te weerstaan om het mijn beste vrienden te vertellen. Ik besloot echter om alle relevante informatie achter te houden voor hen en voor iedereen, niet omdat ik hen niet vertrouwde, maar eerder omdat ik wilde voorkomen dat het hen zou belasten. Gevoelige informatie onthullen aan een van hen zou hen in een moeilijke positie brengen, omdat ze bij wet verplicht zouden zijn om deze informatie te rapporteren aan de autoriteiten. Het zou ook een ernstige bedreiging vormen voor mij als ze besloten om het aan iemand door te vertellen. En willekeurige celcommandanten toe te voegen op MSN of andere online netwerken zou volledig idioot en roekeloos zijn en zou mijn eed teniet doen. Als zodanig heb ik dan ook alleen contact gehad met gematigde mensen die totaal geen idee hadden van mijn clandestiene activiteiten. Immers is een Justiciar Knight geen ideologisch onzeker persoon. Een Justiciar Knight is niet afhankelijk van een constante babysitter of schouderklopjes. Hij wordt zelf aangestuurd en heeft ideologisch vertrouwen met bewezen dagelijkse rituelen/meditatie die hem gaande houden.
Een paar van mijn vrienden hebben wel hun vermoedens. Ik ben er echter in geslaagd om deze vermoedens om te buigen zodat ze ver weg liggen van iets in verband met mijn politieke overtuiging. In plaats daarvan vermoeden zij dat ik dwangmatig WOW blijf spelen (en probeer om het te verbergen) en een paar van hen geloven dat ik semi-isolatie gekozen heb omwille van een vermeende homoseksuele relatie waarvan ze menen dat ik die wil verbergen, LOL. Heel hilarisch, want ik ben 100% hetero, maar ze kunnen fijn blijven geloven wat ze willen als het voorkomt dat ze meer vragen stellen ;). Mijn doel is natuurlijk om te voorkomen dat mijn naaste netwerk gerichte vragen gaat stellen, en het heeft perfect gewerkt tot nu toe.
V: Wat motiveert u? Hoe bent u erin geslaagd om meer dan 8 jaar geconcentreerd en gemotiveerd te blijven? Is het bitterheid en haat in de richting van de zogenaamde cultureel marxistische/multiculturele elites of misschien in de richting van de islam?
A: Nee, helemaal niet. In feite, als zij (de cultureel marxisten) tegen alle verwachtingen in het multiculturalisme vandaag nog af zouden zweren, alle islamitische immigratie zouden stoppen en zouden beginnen met deportatie van alle moslims, dan zou ik hen vergeven voor hun misdaden uit het verleden, en ik denk dat de meeste Europeanen dat ook zouden doen, ondanks het feit dat meer dan 15.000 Europeanen zijn overleden en 500.000 zijn verkracht en/of fysiek of mentaal verwoest als gevolg van multiculturalisme. Als ze weigeren zich over te geven voor 2020 zal er geen weg terug zijn. We zullen uiteindelijk ieder van hen vernietigen. Dit moeten ze vast al weten dus ik hoop dat ze zich overgeven voor de deadline.
Als ze de wil van de Europeanen blijven trotseren in de komende decennia en Europa tot de rand van de afgrond dwingen, zal hen geen genade worden getoond. Het zal een zeer bloedige afrekening worden en duizenden van hen zullen zeer waarschijnlijk worden geëxecuteerd.
Ten tweede, ik heb helemaal geen hekel aan moslims. Ik erken dat er prachtige islamitische individuen in Europa zijn. In feite heb ik een aantal islamitische vrienden gehad door de jaren heen, een aantal waarvoor ik nog steeds respect heb. Dit betekent echter niet dat ik een islamitische aanwezigheid in Europa kan accepteren. Moslims die 100% niet assimileren tegen 2020 zullen worden uitgezet zodra we erin slagen om de macht te grijpen.
Hoewel ik moet toegeven dat ik walgde van de huidige ontwikkeling, zou ik eerder zeggen dat ik gedreven word door mijn liefde voor Europa, de Europese cultuur en alle Europeanen. Dit betekent niet dat ik de diversiteit verwerp. Maar diversiteit waarderen betekent niet dat u genocide van uw eigen cultuur en mensen wilt ondersteunen door het aanvaarden van bijvoorbeeld islamitische demografische oorlogvoering.
V: Hoe ziet u uw eigen huidige politieke standpunten van 15 jaar geleden?
A: Ik zou waarschijnlijk denken dat ik compleet gestoord was, te wijten aan het feit dat ik destijsd onwetend was over de meeste zaken. Maar als u echt de tijd neemt om de niet politiek correcte documentatie die beschikbaar is te bestuderen kunt u niet anders dan veel van de dezelfde conclusies trekken die ik heb tegenwoordig ook heb getrokken.
Als uw volk wordt bedreigd is vechten voor het overleven van uw volk het meest logische om te doen. Uw volk en cultuur te verdedigen tegen genocide is het meest fundamentele en erkende recht van de mens en een van de weinige zaken die het werkelijk waard zijn om voor te sterven. Ik heb geen spijt van mijn daden of grote keuzes in het leven. In feite zou ik het allemaal opnieuw doen, zonder enige aarzeling, als ik de kans zou krijgen.
V: U weet dat een grote meerderheid van de mensen u uiteindelijk als volstrekt gestoord zullen zien, nietwaar, ondanks uw eigen en andermans inspanningen om geweld te rechtvaardigen?
A: Ik ben me ervan bewust dat de media zal proberen om me af te schetsen als een gestoorde. Dit is de meest voorkomende strategie ter bestrijding van politieke dissidenten. Ik weet dat de cultureel marxisten en de volle macht van de Europese multiculturele mainstream media alles zullen doen wat in hun vermogen ligt om mensen zoals ik te portretteren als niets meer dan getikten met waanvoorstellingen. Immers is het hun taak om hun belangen te beschermen. En zij zullen tot op zekere hoogte slagen (we zijn momenteel te ongeorganiseerd om hun krachtige propaganda-apparaten tegen te gaan). Ik ben mij ervan bewust dat onze huidige visie als extreem wordt beschouwd. Maar meer spectaculaire operaties zullen de publieke discussie belasten en dwingen tot nadenken. Het zal steeds moeilijker worden voor hen om de waarheid te manipuleren en te verdraaien, of om te voorkomen dat mensen te weten komen wat er gaande is. Wij maken gebruik van brute methodes, want we hebben echt al het andere al geprobeerd. Binnen de grenzen van het totalitaire systeem van de EUSSR rest ons geen andere keuze.
Mettertijd (in fase 2, wanneer de moslims 20-50% hebben bereikt) zullen meer en meer mensen dieper gaan graven in onze materialen en begrijpen dat we gelijk hebben.
V: Maar maakt u zich niet druk dat 95% van alle Europeanen u openlijk zullen verafschuwen en u een moordenaar en een terrorist zullen noemen?
A: Het is de menselijke natuur om zelfzuchtig te zijn, om bewondering, liefde en genegenheid te zoeken. Dit is de reden waarom heel weinig mensen het zelfinzicht, het ideologische en het morele vertrouwen en de kracht zullen hebben om op eigen initiatief onbaatzuchtig te handelen in naam van hun eigen landgenoten, zonder een stevige hiërarchische organisatie of land om hen te ondersteunen en stimuleren. Wij nemen deze ondankbare taken op ons omdat wij beschikken over deze eigenschappen, het zelfinzicht, het ideologische en morele vertrouwen en de kracht, en wij zijn bereid ons leven op te offeren voor onze broeders en zusters, ook al zullen ze ons openlijk verafschuwen. Het kan worden geïllustreerd als een ouder die zijn onwetende kind slaat. Het kind zal zijn ouders op het moment zelf haten maar mettertijd zullen ze begrijpen dat hun enige bedoeling was om hen te beschermen. In fase 2 en 3 zullen veel van deze broeders en zusters onze vlaggen hijsen en onze lofzangen zingen, omdat ze het eindelijk begrijpen.
V: Hoe lukt het om uzelf te motiveren gezien het feit dat u een grote operatie alleen moest plannen, met niemand om in vertrouwen te nemen?
A: Het is een proces van een lange adem hebben sinds ik voor het eerst besloot dat ik een bijdrage wilde leveren. Maar het is niet zo dat ik in de laatste jaren geïsoleerd heb geleefd. Ik heb tot nu toe een normaal leven geleefd. Ik heb nog steeds een hechte relatie met mijn vrienden en familie, maar niet zo hecht als vroeger. Wat betreft mijn huidige situatie heb ik nu bijna twee jaar aan dit boek gewerkt. Het is essentieel dat u uzelf kunt belonen en genieten van het leven in deze periode. U kunt dit doen met dingen die u normaal niet zou hebben gedaan. U kunt in principe een normaal leven leiden als u daarvoor kiest, u moet gewoon extra voorzichtig zijn. Ik heb het beoefenen van bepaalde rituelen en meditatie gebruikt om mijn overtuigingen en overtuigingen te versterken. Voor mij is het meest voorkomende ritueel het nemen van een lange wandeling en het luisteren naar mijn favoriete muziek op mijn iPod. Ik hou gewoon van vocale trance, zeer krachtig. Dit doe ik tijdens het brainstormen voor nieuwe invalshoeken die ik zou kunnen hebben gemist en het mentaal simuleren van elk detail van de operatie. Doe wat voor u het beste werkt. Het belangrijkste is gereed te zijn als de dag is aangebroken, om dan niet te aarzelen. Het overwinnen van uw angst is de moeilijkste taak. Het is essentieel om u hier mentaal op voor te bereiden.
V: Bent u tegen alle aspecten van het multiculturalisme?
A: Nee, dat ben ik niet. Ik steun de verdere consolidatie van het niet-islamitische Europa en een onvoorwaardelijke steun aan alle christelijke landen en samenlevingen (Israël inbegrepen), in aanvulling op de voortzetting van onze goede relaties met alle hindoeïstische en boeddhistische landen.
Als zodanig steun ik de deportatie van niet-moslims uit Europa, zolang ze niet volledig geassimileerd zijn (ik ben een voorstander van veel van de Japanse/Taiwanese/Zuid-Koreaanse beleiden/principes). We moeten echter een pauze nemen van de massa-immigratie in het algemeen. Alle toekomstige immigratie moet strikt worden gereguleerd en hun exclusieve niet-moslim zijn. De nadruk dient te liggen op individuen waar Europa sterk van kan profiteren op een of andere manier. Deze immigratiestop moet worden gebruikt om duidelijk aan te tonen dat Europa niet langer zal dienen als dumpplaats voor bevolkingsoverschotten in andere landen. Wij hebben ook culturen die we willen behouden, en men kan en mag niet van ons verwachten dat wij onbeperkte aantallen migranten accepteren van andere landen.
De islamitische wereld moet daarentegen volledig geïsoleerd worden en de islam geherclassificeerd worden en worden verboden als een fascistische/imperialistische en genocidale politieke ideologie.
V: Welke grote nationalistische staatslieden inspireren u?
A: Winston Churchill, Otto von Bismarck
Maar onze rolmodellen moeten JUIST de grote nationalistische strijders van het verleden zijn, want politiek is helemaal niets dan geschiedenis die als proces aan het werk is in het heden. Dus moeten we de wind van verandering die door Afrika blies in de jaren '50 bestuderen, nu dat wij ook leven onder de anti-Europese discriminatie in de koloniale rijken van de EU (EUSSR). Bestudeer Mao Tse-Dong (De Grote Leider), ooit een rolmodel voor de linksen, nu een mogelijk rechts rolmodel: leider van Nationale Wedergeboorte van China. Was hij überhaupt ooit een communist?
Bestudeer Otto von Bismarck, niet Adolf (die eerste was voorloper van het moderne rechts, en die laatste voorloper van het hedendaagse links). Bestudeer de Italiaanse Risorgimento van de 19e eeuw, want dat was een enorme beweging van Nationale Heropleving (niet een samenzwering door kleine elites, zoals de leerboeken zeggen) en een alliantie tussen het aristocratische Rechts (Graaf Cavour [1] en Koning Victor Emmanuel [2]) en de Revolutionaire Linksen (Garibaldi [3]). En kijk naar de heropleving van Atatürk in Turkije na de ineenstorting van het Ottomaanse Rijk (onder leiding van het leger). Ierland en Israël hebben nationalistische strijd gehad in de vorige eeuw, en daar kunnen we zeer veel nuttigs van leren. In elk geval gooiden een handvol visionaire lieden het roer om in hele naties, na eeuwen (zelfs millennia) van onderdrukking. Theodor Herzl, stichter van het zionisme, werd bespot en stierf na slechts 8 jaar in de politiek, overtuigd van zijn eigen falen.
Denk aan de spin in de grot van Robert de Bruce: elke keer als zijn web weg werd geblazen, weefde hij weer een nieuwe, en zo werd Bruce geïnspireerd om opnieuw het web te weven van de Schotsse natie: 780 jaar later nog steeds sterk en hecht.
We moeten Athelstan bestuderen, Alfred en Edgar van Wessex, die gaven niet op ondanks dat iedereen hen vertelde dat het gedaan was met Engeland. Boudicca en Caractacus moeten niet onze helden zijn, omdat ze beiden snel en jammerlijk verslagen werden. Het was Cassivellaunus die Caesar twee jaar achter elkaar versloeg en Calgacus die Albion (Noord-Engeland) gered heeft van de Romeinen. 465 jaar lang bezetten de Romeinen de helft van Groot-Brittannië: de dappere Britse patriotten gaven nooit hun weerstand op (12 keer de duur van Vietnam van begin tot het einde) en de Romeinen werden uiteindelijk verdreven.
Er zijn vele grote historische nationalistische staatslieden die het bestuderen waard zijn. Zelfs als de situatie er nu somber uit ziet, zal het nooit te laat zijn. Geef nooit op!
Bronnen:
1. https://en.wikipedia.org/wiki/Count_Cavour
2. https://en.wikipedia.org/wiki/Victor_Emmanuel_II_of_Italy
3. https://en.wikipedia.org/wiki/Garibaldi
V: Wat is uw visie op de taken van niet-islamitische minderheden in West-Europa?
A: De Europese joodse, boeddhistische en hindoeïstische gemeenschap heeft het recht, maar ook de plicht, om mee te helpen in de strijd tegen de islamisering van Europa. Ik verwelkom alle niet-islamitische minderheden en moedig hen aan om met ons mee te strijden in deze strijd.
De inheemse volkeren van Europa zullen er in slagen om de macht in West-Europa te grijpen in 2080 als gevolg van de aanhoudende islamisering, met of zonder de steun van minderheden. Ik hoop van harte dat de meerderheid van de niet-islamitische minderheden het 'Nieuwe Rechts' zal ondersteunen en door dit te doen laten zien waar hun loyaliteit ligt. U kunt niet neutraal zijn in deze strijd. U bent ofwel een voorstander van multiculturalisme of u steunt de strijd tegen de islamisering van Europa. Als de niet-islamitische minderheden niet evenredig vertegenwoordigd zijn in onze strijd, dreigen zij te verliezen aan geloofwaardigheid als afhankelijke bondgenoten, wat onbekende gevolgen kan hebben onder bepaalde omstandigheden.
V: Kan de mainstream media een verdere rechtse consolidatie voorkomen?
A: Zij zullen doorgaan met hun oude strategieën, iedereen die zich verzet tegen de islamisering van Europa/Europees multiculturalisme afschetsen als nazi's en racisten.
Fjordman illustreert het goed:
Ze denken blijkbaar dat als je een willekeurige Europeaan maar genoeg afpelt, er meestal een nazi onder schuilgaat die gewoon ligt te wachten om naar boven te komen. Er zijn slechts twee mogelijke soorten Europeanen: de overgevers en de nazi's. Als we niet de eerste zijn, dan volgt uit de logica dat we de laatste groep zijn. Deze houding verraadt een alles doordringende haat die werkelijk alles demoniseert dat Europeanen doen om hun waardigheid en erfgoed te beschermen.
Dit zal nog werken voor hen zolang de overheid erin slaagt om de werkloosheid laag te houden en het huidige niveau van welvaart te behouden. Helaas voor hen is het gewoon een kwestie van tijd voordat de West-Europese economieën volledig instorten. Ik weet zeker dat dit zal gebeuren binnen 20 tot 70 jaar.
V: Noem zeven eigenschappen die volgens u het meest belangrijk zijn als een cel:
A: Ideologische stelligheid, geduld, het vermogen om uzelf te motiveren, gevoelige informatie voor uzelf houden, vindingrijkheid, pragmatisch zijn en inzicht in uw eigen psyche.
V: Wat moeten de doelstellingen van onze beschaving zijn, hoe stelt u zich een perfect Europa voor?
A: Logica en rationalistisch denken (een zekere mate van nationaal darwinisme) moeten het fundament van onze samenleving zijn. Ik steun het concept van collectief rationeel denken, maar niet per se op een persoonlijk niveau. Want als een vrouw puur rationeel was, zou ze ervoor kiezen om helemaal geen kinderen te nemen, en in plaats daarvan haar leven op een puur egoïstische manier te leiden. We moeten streven naar een beschaving waar het individuele verwerven van rijkdom niet langer de drijvende kracht in ons leven is. In plaats daarvan zouden we veel meer van onze middelen er op moeten richten om onszelf en onze gemeenschappen te verbeteren door ten minste 20% van de begroting te kanaliseren naar onderzoek, wetenschap en technologie. Goede sociale voorzieningen in combinatie met het ideaal van perfectie omarmen vereist een solide samenwerking/symbiose (sociale cohesie) en is alleen mogelijk in een monocultuur waar iedereen het volste vertrouwen heeft in iedereen. Het probleem met de huidige maatschappij is dat het is uitgegroeid tot fanatiek egalitair. In onze zoektocht om iedereen tevreden te stellen (met uitzondering van de traditionele culturele groep) hebben wij er een gewoonte en traditie van gemaakt om middelmatigheid en zwakte toe te juichen. Uw positie in de 'slachtofferhiërarchie' beslist uw positie in de maatschappij. Dat is een onlogische en zelfdestructieve ontwikkeling.
Wat de toekomstige werkersklasse betreft, ik heb dit in een ander hoofdstuk beschreven (importeren van arbeid gedurende 6 maanden & contracten aanbieden van minder dan 20% van de Westerse salarissen). Dit model werkersklasse zorgt ervoor dat alle Europese burgers met fatsoen worden behandeld en alle mogelijkheden worden geboden om verder te gaan. Maar het zal voor niet-Europese immigranten bijna onmogelijk worden om burgerschap te krijgen.
Vraag: Kunt u een beschrijving geven van uw jeugd?
A: Mijn vader, Jens Breivik, had drie kinderen uit een eerder huwelijk: Erik, Jan en Nina, terwijl mijn moeder, Wenche Behring, een dochter had uit een vroegere relatie: Elisabeth. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 1 jaar oud was. Ik, mijn zus en mijn ouders, Wenche (een verpleegkundige) en Jens (een econoom), woonden in Londen op dat moment omdat hij werkte als diplomaat voor de Koninklijke Noorse Ambassade in Londen (en later in Parijs). Jens bleef in Londen en trouwde later met Tove Øvermo, die ook werkte bij de Koninklijke Noorse Ambassade. Wenche, Elisabeth en ik ging terug naar Oslo en woonden in Skøyen, Oslo West. Mijn moeder Wenche ontmoette toen mijn stiefvader, Tore, die een kapitein in het Noorse leger was. Mijn stiefmoeder Tove werd later een vice-consul en mijn vader was een commerciële Wethouder voor het Koninklijke Noorse Ministerie van Buitenlandse Zaken in het buitenland, eerst in Londen en daarna in Parijs.
Mijn ouders waren niet politiek actief, maar steunden het beleid van de Noorse Arbeidspartij, wat gebruikelijk was voor de meeste personen die werkzaam zijn in de publieke sector. Mijn stiefvader Tore was gematigd rechts terwijl mijn stiefmoeder Tove een gematigd cultureel marxist en feminist was. Mijn moeder, Wenche, was een apolitieke gematigde feminist.
Jens en Tove wilden voogdij en wilde me laten opgroeien in Parijs. Ze verloren de voogdij zaak in een rechtbank in Oslo een paar jaar later.
Ik bezocht Jens en Tove regelmatig in Parijs en bij ons zomerhuis/huisje in Normandie (Frankrijk) en Notodden (Noorwegen) totdat ze scheidden toen ik 12 was. Ik had een goede relatie met hem en zijn nieuwe vrouw destijds, Tove Øvermo, tot ik 15 was. Ik heb tot nu toe nog steeds contact met Tove, maar heb niet meer gesproken met mijn vader omdat hij zelf het contact verbrak toen ik 15 was (hij was niet erg tevreden over mijn graffitifase 13 tot 16 :) ). Hij heeft vier kinderen, maar heeft het contact met elk van hen afgekapt, dus het is vrij duidelijk wiens schuld dat was. Ik heb geen wrok, maar een paar van mijn halfbroers en -zussen wel. Het punt is dat hij gewoon niet erg goed overweg kan met mensen. Ik heb vijf jaar geleden geprobeerd contact met hem te leggen, maar hij zei dat hij mentaal niet voorbereid was voor een reünie vanwege verschillende factoren, waaronder zijn slechte gezondheid.
Tore, mijn stiefvader, werkte als een hoge officier in het Noorse leger en is nu met pensioen. Ik heb nog steeds contact met hem, hoewel hij nu het grootste deel van zijn tijd (pensioen) doorbrengt met prostituees in Thailand. Hij is een zeer primitief seksueel beest, maar tegelijkertijd een zeer charmante en goede vent. Ik kan niet zeggen dat ik voorstander ben van die levensstijl, hoewel ik het hem niet echt kwalijk kan nemen gezien de huidige marxistische sociale structuren. Dus al met al beschouw ik mezelf als bevoorrecht en ik voel dat ik een bevoorrechte opvoeding heb gehad met verantwoordelijke en intelligente mensen om me heen. Ik keur de super-liberale, matriarchale opvoeding niet goed, omdat het volledig schortte aan discipline en er tot op zekere hoogte aan heeft bijgedragen mij te vervrouwelijken.
Ik heb helemaal geen negatieve ervaringen in mijn jeugd gehad. Maar ik had echter wel veel te veel vrijheid. Ik bezocht mijn vader jaarlijks tot ik 16 was. Dus denk dat ik van een typisch Noors middenklasse gezin kwam. We hebben nooit financiële problemen gehad.
Ik heb een goede relatie met mijn vier halfbroers en -zussen, Nina, Erik en Jan, maar vooral Elisabeth. We komen een paar keer per jaar samen. Elisabeth verhuisde 14 jaar geleden naar Los Angeles en is nu gesetteld met twee kinderen, Kaia en Tyler. Ik praat een keer per maand met haar. Zowel zij als haar man zijn gematigd conservatief, maar leven over het algemeen hun leven als apolitieke carrièrejagers. Twee van mijn andere halfbroers en -zussen zijn conservatief, een gematigd conservatieve. Ze zijn over het algemeen apolitiek, maar ik ben erg blij met het feit dat een meerderheid van mijn familie intelligent is en relatief antimarxist. Eriks vriendin is een superfeminist en vrij radicale marxist. We hebben een aantal zeer interessante gesprekken gehad waarbij ze me bijna fysiek wurgde :D
Ik ben naar de volgende scholen geweest:
- Vigelandsparken kleuterschool
- Smestad basisschool
- Ris middelbare school
- Hartvig Nissen middelbare School
- Oslo Handelsgym middelbare School
V: Hoe zou u uzelf omschrijven als een persoon?
A: Ik beschouw mezelf als een rustig type en vrij tolerant over de meeste zaken.
Als gevolg van het feit dat ik ben blootgesteld aan decennia van multiculturele indoctrinatie voel ik de behoefte om te benadrukken dat ik helemaal geen racist ben en ook nooit ben geweest.
Mijn peetmoeder Amelia Jimenez (gedoopt toen ik 15 jaar oud was) is met haar man naar Noorwegen gekomen als politiek vluchteling uit Chili. Achteraf begreep ik dat ze marxistische politieke activisten waren, maar ik kon deze problemen op het moment niet begrijpen. Onze twee families waren zeer hecht in heel mijn kindertijd en jeugd. Ik heb een aantal niet-Noorse en islamitische vrienden. Ik heb veel tijd doorgebracht met Onor, een Turk, Jonathan, een Eritreër, Raol en Natalie uit Chili, Arsalan Ahmad Sohail, Faizal en Wazim uit Pakistan. Ik heb tientallen niet-Noorse vrienden gehad tijdens mijn jonge jaren, Bashir uit Somalië, Pablo uit Chili, Odd Erling - geadopteerd uit Columbia, Lene - geadopteerd uit India, zijn goede vrienden en een paar van hen zijn dat vandaag nog steeds.
V: Waarom heb je zoveel niet-etnische Noorse vrienden?
A: Ik herinner me dat trots en bepaalde morele codes/principes altijd al heel belangrijk zijn geweest voor mij. Als gevolg daarvan spraken mensen met deze eigenschappen me aan. Als ik ooit in de problemen zou komen verwachtte ik dat mijn vrienden me 100% zouden steunen zonder overgave of weglopen, zoals ik zou doen voor hen. Zeer weinig etnische Noren deelden deze principes. Ze zouden ofwel met de staart tussen de benen staan, zich laten onderwerpen of wegrennen wanneer geconfronteerd met een bedreiging. Dit was een onaanvaardbaar scenario voor mij. Als iemand mij of mijn vrienden bedreigde, ongeacht of we in het nadeel waren, zouden we liever opstaan tegen onze vijanden dan ons te onderwerpen en status te verliezen. Als we in elkaar geslagen zouden worden zouden we gewoon onze bondgenoten optrommelen en later terugkomen om verhaal te halen. Trots was belangrijker dan wat dan ook. Dit soort houding gaf ons een groot voordeel. Niemand zou het risico lopen om ons te treiteren, zelfs de kinderen die 2 jaar ouder waren.
De meerderheid van de mensen die deze principes van trots deelden waren de moslimjongeren en af en toe een skinhead. Maar zelfs toen waren de moslims met 20 keer zoveel als de skinheads. Een skinhead zijn was nooit een optie voor mij. Hun kledingcodes en muzieksmaak was geen aantrekkelijk vooruitzicht voor mij en ik dacht dat ze te extreem waren. Ik haatte rock en dat doe ik nog steeds.
V: Gewelddadige moslimbendes in Europese steden zijn niet echt een nieuw fenomeen. We horen vaker dat de inheemse Europese jongeren worden lastiggevallen, geslagen, verkracht en beroofd. Vertel ons eens over uw ervaringen tijdens uw 'kwetsbare jaren' (14-18) en opgroeien in de stedelijke multiculturele straten van Oslo.
A: Vanaf dat ik 12 jaar oud was zat ik bij de hiphopbeweging. Enkele jaren lang was ik een van de meest opmerkelijke hiphoppers uit de Westkant van Oslo. Het was een stuk makkelijker om 'respect en geloofwaardigheid' te krijgen in Oslo West op basis van de demografische factoren. Oslo West was de 'bevoorrechte en overwegend autochtone kant' van Oslo met weinig immigranten, in tegenstelling tot de Oost-zijde, die was minder rustig. Graffiti en breakdance waren een belangrijk onderdeel van ons leven op dat punt. Rond 1993 en 1994 was ik, op 15-jarige leeftijd, de meest actieve tagger (graffitispuiter) in Oslo, iets dat meerdere mensen uit de oude hiphopgemeenschap kunnen bevestigen. Onze standaard 'graffiti raid' bestond uit 's nachts in groepen van 2-3 over straat gaan met onze rugzakken vol met spuitbussen. We gingen op onze fietsen en 'bombardeerden' stadsblokken door heel Oslo met onze tags, 'stukken' en crewnaam. "<Morg>, Wick en Spok" stonden overal. Het feit dat honderden kinderen van onze eigen leeftijd door Oslo West en zelfs Oslo Oost opkeken naar ons was een van de drijvende krachten, denk ik. Op dat moment voelde het als zeer de moeite waard voor ons. Als je destijds meisjes en respect wilde kon het allemaal binnen de hiphopgemeenschap op dat moment. Hoe roekelozer je was, des te meer respect en bewondering je kreeg.
Niet iedereen kon dit echter goedkeuren. De overheid had een zero-tolerance houding ten opzichte van graffiti en verwijderde 90% van onze 'creaties' binnen 48 uur. Ik herinner me dat het een onofficiële oorlog werd, tussen de hiphopgemeenschap en de overheid en Oslo Sporveier, onze openbaar metrobedrijf. Twee jongens die ik kende, Stian en Charles, een paar jaar ouder dan ik, werden gearresteerd, kregen gigantische boetes en werden in de gevangenis gezet. De hiphopbeweging in Noorwegen had rond die tijd, in 92-93, zijn hoogtepunt bereikt. De gemeenschap was erg 'politiek correct' van aard met nauwe banden met de extreem linkse groepen zoals SOS Rasisme (een extreem linkse beweging) en Blitz (een gewelddadige links extremistische beweging). Ik herinner me dat we vroeger rondhingen met verschillende mensen en groepen uit Oslo. Er waren tal van hiphopconcerten via Blitz en het was in deze tijd dat de communistische hiphopgroep "Gatas Parlament" is gemaakt. Het is moeilijk voor te stellen, maar in deze tijd had iedereen interesse in graffiti en hip-hop.
Ik herinner me dat mijn vrienden en ik destijds, Jon Trygve, Richard en Arsalan, we deden alles samen. In feite, het was mijn moslimvriend die mijn interesse wekte voor het christendom, de islam en politiek in het algemeen. We hadden ontelbare gesprekken over cultuur, geopolitiek, enz. Op dat moment kon ik niet begrijpen waarom hij Noorwegen en mijn cultuur zo veel verafschuwde. Hij verachtte het gewoon en ik was op het moment niet in staat om echt te begrijpen waarom. Het schoolcurriculum was een slechte grap, want alles wat we leerden over de islam was dat het de religie van vrede was, vaak verspreid door kooplieden. Maar dit was een van de belangrijkste redenen waarom ik mijn eigen religie en cultuur in een grotere mate begon te waarderen en waarom ik alternatieve bronnen wilde vinden die meer zouden kunnen verklaren. Ik herinner me dat hij tijdens de eerste Golfoorlog luid juichte wanneer er een Scud-raket werd gelanceerd tegen de Amerikanen. Ik was nog heel naïef op het moment en apolitiek, maar zijn totale gebrek aan respect voor mijn cultuur (en de Westerse cultuur in het algemeen) wakkerde eigenlijk mijn interesse en passie ervoor aan. Dankzij hem heb ik geleidelijk aan een passie ontwikkeld voor mijn eigen culturele identiteit. Dit was blijkbaar erg vervelend voor hem, want ik was niet bereid me te bekeren tot de islam. In plaats daarvan stelde ik voor dat hij zou bekeren tot het christendom en onze normen en cultuur zou omarmen.
We hingen destijds ook rond met de GSV crew, of de B-bende, zoals ze vandaag de dag in de volksmond worden genoemd, een Pakistaanse moslimbende die zelfs toen heel gewelddadig was. 'Bendepolitiek' was een onderdeel van ons dagelijks leven op dat moment om er zeker van te zijn dat we bedreigingen en intimidatie konden vermijden. Allianties met de juiste mensen garandeerden overal veilige doorgang zonder het risico te worden onderworpen en beroofd (jizya), geslagen of geïntimideerd. We hadden nauwe banden met B-Gjengen (B-Bende) en A-Gjengen (A-bende), en met Pakistaanse moslimbendes via mijn beste vriend Arsalan die ook Pakistaans is. Zelfs op dat moment waren de moslimbendes zeer dominant in Oslo Oost en in de binnenstad van Oslo. Ze regelden zelfs af en toe een 'razzia' in Oslo West, voor het onderwerpen van de autochtone jongeren (kuffars) en het verzamelen van jizya van hen (in de vorm van mobiele telefoons, contant geld, zonnebrillen, enz.). Ik herinner me dat ze systematisch etnisch Noorse jongeren lastig vielen, beroofden en sloegen, als die jammer genoeg niet de juiste voorkeuren hadden. Moslimjongeren noemden de etnische Noren "poteter" (aardappels, een denigrerende term die gebruikt wordt door de moslims om etnische Noren te beschrijven). Deze mensen verkrachtten af en toe de zogenaamde "aardappelhoeren". Destijds was je in Oslo als een etnisch Noorse jongere van 14 tot 18 ernstig beperkt in bewegingsvrijheid als je niet wilde toetreden tot de moslimbendes. Je was beperkt tot je eigen buurt in Oslo West en bepaalde centrale punten in de stad. Tenzij je moslimcontacten had kon je gemakkelijk worden onderworpen aan pesterijen, mishandeling en beroving. Onze allianties met de moslimbendes zagen we louter als een noodzaak voor ons, althans ik dan. Wij hadden echter, als gevolg van onze allianties, de vrijheid om te gaan en staan waar we wilden. Als gevolg van onze allianties mochten we een ontspannen en veilige positie aan de westkant van Oslo behouden onder onze leeftijdsgroep. Zie het maar als lokale 'krijgsheren' voor bepaalde 'gebieden van kuffar', die werden bestuurd door de enige dominante macht, moslimbendes die samenwerkten met anarcho-marxistische netwerken.
Veel van deze groepen beweren tolerant te zijn en antifascistisch, maar toch heb ik nog nooit iemand ontmoet die zo hypocriet, racistisch en fascistisch was als de mensen die ik eens mijn vrienden en bondgenoten noemde. De media verheerlijkt hen terwijl ze een ravage aanrichten in de stad, stelen en plunderen. Toch worden alle pogingen voor hun slachtoffers om zich te consolideren door alle aspecten van de culturele gevestigde orde hard veroordeeld als racisme en nazisme. Ik heb de dubbele moraal en hypocrisie met mijn eigen ogen gezien, het is moeilijk te negeren. Ik was een van de beschermde "aardappels", met vrienden en bondgenoten in de jihadi-racistische bendes, zoals de A- en B-bende en vele andere moslimbendes.
Ik werd geleidelijk aan steeds meer ontzet over de mentaliteit, acties en hypocrisie van wat ik de 'marxistisch-jihadistische jeugdbeweging van Oslo' noemde, vermomd onder meer sociaal aanvaardbare groepen zoals: SOS Rasisme, Jeugd tegen Racisme, en Blitz, die letterlijk segmenten van de hiphopbeweging overnamen en gebruikten als een front voor rekrutering.
Ik heb persoonlijk gehoord van en ben getuige geweest van honderden jihadi-racistische aanvallen, meer dan 90% van hen gericht op de hulpeloze Noorse jeugd (die zelf zijn opgevoed als suïcidaal tolerant en daarom mentaal volledig onvoorbereid zijn op aanvallen zoals deze). Dit gebeurde terwijl de marxistische netwerken in de hiphopbeweging en de culturele gevestigde orde er over zwegen en het indirect door de vingers zagen. Er is absoluut geen politieke wil om ervoor te zorgen dat het recht geschiede voor deze slachtoffers. Ik herinner me dat ik op een gegeven moment liep te denken: "Dit systeem maakt me ziek".
V: Heeft u in deze periode ooit meegeholpen met de islamitische wreedheden tegen de inheemsen?
A: Ik zag de 'bondgenootschappen voor veiligheid' in een strikt pragmatische manier. Ze waren een noodzakelijk kwaad op dat moment. Tijdens deze jaren heb ik gehoord over honderden gevallen waarin etnische Noren werden lastiggevallen, beroofd en in elkaar geslagen door moslimbendes. Dit soort gedrag is in feite een uiting van racisme of zelfs op basis van religieuze motieven (jihadistisch gedrag), en hoewel ik die verbinding toen nog niet zag door gebrek aan kennis over de islam, zag ik wel de praktische manifestaties en ik vond het helemaal niet leuk. Het enige wat je kon doen was om de nodige voorzorgsmaatregelen te nemen, allianties te creëren of onderworpen te worden door hen. Als je een poging deed om een 'Noorse bende' te stichten zou je onmiddellijk bestempeld worden als een nazi en de toorn van iedere Noor over je heen halen, naast die van de moslimbendes. Maar wij mochten niets doen terwijl zij indirect aangemoedigd werden door de maatschappij. Met andere woorden, we zaten tussen twee vuren in. Dit is nog steeds het geval in alle West-Europese grote steden. Zij mogen wel samenscholen, terwijl wij dat niet mogen.
Ik heb nooit deelgenomen aan een van hun activiteiten en ik heb nooit deelgenomen aan een Blitz-demonstratie. Voor mij zou dat te hypocriet zijn geweest gezien dat de moslimbendes en hun racistische/jihadistische gedrag werden getolereerd door de politie, de media en de gewelddadige linkse extremisten (antifa) als Blitz en SOS Rasisme. Ik verliet de hiphopgemeenschap en de bendes toen ik 16 was en keek nooit terug.
V: Vertel eens over uw prestaties op school?
A: Ondanks het bovenstaande deden ik, Jon Trygve, Richard en Arsalan het goed op school tot dan toe. Ik heb gemerkt dat het merendeel van de actieve mensen binnen de hiphopbeweging academisch zwak waren en ik wilde niet eindigen zoals zij. Hasjis werd toen een heel natuurlijk verschijnsel in deze gemeenschap, maar ik koos ervoor om daar van af te blijven. Ik was 16 jaar oud toen. Mijn beslissing om me meer te richten op school en mijn principe om nooit drugs te proberen was het begin van het einde voor mijn vriendschap met Jon Trygve, Richard, Arsalan en mijn 'uittocht' uit de hiphopgemeenschap in Oslo. Op een dag was er een incident en mijn nauwe vriendschap met hen was meteen afgelopen. Ze kozen ervoor om hetzelfde pad voort te zetten zonder mij, steeds meer actief in criminele en gewelddadige activiteiten en meer met drugs.
V: Wat was uw relatie met de zogenaamde neonazi's, skinheads en rechtse mensen in die tijd?
A: Een zogenaamde neonazi, skinhead of rechtse zijn betekende doorgaans dat je van metal/rock hield. Ik haatte metal/rock en ik haat het zelfs nu nog. Ik kende een paar jongens van mijn leeftijd, Edward, Nils en 5 anderen. Ze gingen naar dezelfde school als wij en een paar van hen waren destijds geüniformeerde skinheads. Ik weet dat ze nooit echt hebben geloofd in de nationaalsocialistische ideologie, ze waren meer tegen immigranten en wilden eerder een punt maken dan iets anders. Ik kende ze een aantal jaren vaag, maar ik had niet veel gemeen met hen. De meeste mensen op mijn school hadden een goede relatie met hen, waaronder ikzelf. Ze hadden geen problemen, waren niet gewelddadig en respecteerden regels, in tegenstelling tot wij. De uitzondering was Arsalan, die een keer een botsing met Edward had. Arsalan was een van de weinige Pakistani op mijn school.
Wat betreft de rechtse gemeenschap in die tijd, was het simpel. Zij hielden van metal en wij hielden van hiphop. Vertoeven in de zeer kleine rechtse gemeenschap of de grotere mainstream rockgemeenschap betekende Gothic meisjes en hard rock. Ik gaf om geen van beiden. De grote ironie was dat zij, Edward en zijn vrienden, veel 'normaler' waren dan wij in deze periode. Zij waren rustig en wij waren gewelddadig. Zij volgden de wet- en regelgeving, terwijl wij de wet overtraden en de regels opnieuw en opnieuw negeerden. Tegelijkertijd werd de hiphopgemeenschap toegejuicht door de media, geprezen als het toppunt van verdraagzaamheid tussen de nieuwe generatie, terwijl zij werden veroordeeld voor hun politieke standpunten, systematisch geïntimideerd en geslagen door niet-blanke bendes, extremistische marxistische bendes (Blitz enz.) en de politie. Het is nogal ironisch en beschamend.
De ironie en hypocrisie was een absoluut gegeven gezien het feit dat een grote kern van de hiphopbeweging en rappers als Tupac, Nas en Lauryn Hill, of andere artiesten als Bob Marley, enz. in wezen een vrij racistisch en anti-Europees karakter hebben. Toch houden miljoenen etnisch Europese jongeren van hun muziek. Wij hadden vanzelfsprekend niets te doen met het maken van deze regels. We kozen ervoor om met de stroom mee te gaan op dat moment, zoals de meeste mensen deden en nog steeds doen. De diepere betekenis van hun teksten stoorden ons niet veel.
De linksen/hiphopbeweging, met inbegrip van de Pakistaanse bendes en andere minderheidsgroepen bendes waren - in samenwerking met SOS Rasisme en Blitz - berucht om hun systematisch geweld, zelfs racistisch en discriminerend tegenover de etnisch Noorse jeugd en personen die tegen immigratie zijn. Ze zaten veelal aan de drugs en veel waren betrokken bij criminele activiteiten, maar werden aangemoedigd door de media vanwege hun 'tolerantie' en de zogenaamde 'antiracistische' houding.
Onverdraagzaamheid, racisme en daden van jihad werden getolereerd tegen inheemse Noren aangezien de daders standaard werden gecategoriseerd als slachtoffers (als minderheden). Ze werden zelden goed gestraft.
Ik herinner me de sporadische intimidatieacties tegen rechtse jeugdbewegingen tijdens deze periode. De politie deed meerdere malen een inval, belde hun ouders op en investeerde heel wat middelen om de rechtervleugel in heel Noorwegen te verpletteren. Daarentegen kregen Blitz en andere extreemlinksen, SOS Rasisme en de hiphopgemeenschap zelfs overheidssubsidie. Het Blitz-huis, een gebouw dat ze een paar decennia eerder hadden gekraakt, werd gesubsidieerd en stond onder bescherming van de regering in Oslo en nu nog steeds, zelfs vandaag. Ze worden vaak aangeduid als de 'stoottroepen' van de Noorse Arbeidspartij. De overheidssubsidie van alleen al het flatgebouw waar Blitz woont komt neer op meer dan 3 miljoen dollar per jaar. De gewelddadige marxistische groep SOS Rasisme ontvangt 2-3 miljoen kronen (250-400.000 euro) per jaar. Het is walgelijk.
Hoe dan ook, op dit moment was ik 16 jaar oud. Ik was al 2-3 jaar een beetje politiek bewust en ik was uitgegroeid tot een passieve antiracist, maar wel tegen niet-Westerse immigratie. Echter, het feit dat ik tegen niet-Westerse immigratie ben maakte mij automatisch een 'racist' volgens de definities van de 'politiek correcte elites' en de linksen. Ik hield dit dan ook voor mezelf.
Afscheid van oude principes, nieuwe allianties
Toen mijn vriendschap met Arsalan, Jon Trygve en Richard eindigde, investeerde ik opnieuw en werkte verder aan een vriendschap met mijn oude vrienden Marius en Kristian die bij mij in de buurt woonden. Ze waren mijn nieuwe kern van goede vrienden geworden. Ik heb mezelf ook bevriend met een overwegend 'etnisch Noorse' bende uit Tåsen in Oslo. Sommigen van hen waren actief op het graffiti-front van vroeger en dat is hoe ik ze voor het eerst had ontmoet. Deze nieuwe 'alliantie' was ook heel handig om 'veiligheid' te creëren voor de rest van onze 'kwetsbare jaren'.
Ik herinner me dat er toen een keer een bende van Marokkanen naar Tåsen kwam (een overwegend etnisch Noors gebied in het noordelijke deel van Oslo) en een aantal van etnische lokale jongeren probeerde te beroven. De Marokkaanse bende stond bekend en was beruchte om zijn gewelddadige middelen, ze hadden al honderden etnisch Noorse jongeren uit heel Oslo beroofd en in elkaar geslagen. We waren toen op een feestje. Toen we hoorden van het incident hebben we rond de 20 jongens opgetrommeld en de Marokkanen dicht bij het metrostation opgezocht. We maakten een afspraak met ze door te vertellen dat ze nooit meer terug hoefden te komen voor hun zogenaamde 'jizya-tochten'. Ze hebben voor zover ik weet nooit meer hun gezicht laten zien in Tåsen. Moslimbendes hebben respect voor mensen die zichzelf respecteren en dat is waarom ze geen respect hebben voor mensen die niet bereid zijn om geweld te gebruiken.
Naarmate de tijd verstreek begonnen we de laatste jaren van de middelbare school, rond 17-18, en veranderde de situatie drastisch. De behoefte aan veiligheid was aanzienlijk gedaald in deze periode (vooral omdat we beperkt bleven tot bepaalde gebieden). Personen verbonden aan de moslimbendes waren academisch zwak en werden in principe 'achtergelaten', of ze kozen praktische vakopleidingen zoals monteur of timmerman. Heel weinig van hen hadden voldoende hoge cijfers om op een goede school in Oslo West in te stromen. In dit verband verdween de noodzaak voor beveiliging en heeft er een soort van academische segregatie plaatsgevonden.
Kloof tussen Oost en West
Achteraf is het gemakkelijk te begrijpen waarom etnische Noren op de vlucht sloegen uit islamitische gebieden. Niemand vindt het leuk om 'teneergeslagen' - in angst - te leven, lastiggevallen te worden, en geslagen en beroofd. Het proces van islamitische gettovorming is de afgelopen 30 jaar al verder doorgevoerd en het zal aanblijven tot er bijna 100% geconcentreerd islamitische gebieden in Oslo zijn (dezelfde tendens zien we in Parijs, Londen en andere grote West-Europese steden). Toen ik ongeveer 15 of 16 was, waren er slechts 1 of 2 scholen waar de meerderheid niet-etnisch Noors was. Nu, 15 jaar later, zijn er ongeveer 50 scholen aan de oostkant van Oslo waar de meerderheid van de studenten allochtonen zijn, en vooral moslims.
Het is een wonder hoe ik erin geslaagd ben om met succes door mijn 'kwetsbare jaren' te komen zonder een keer neergeslagen te zijn door moslimbendes. Ik weet dat er honderden, zelfs duizenden incidenten per jaar zijn (ik ben persoonlijk getuige geweest van ongeveer 50 incidenten) waarbij etnisch Noorse jongeren variërend van 14 tot 18 zijn lastiggevallen, geslagen, verkracht en beroofd, en dat het elk jaar steeds erger wordt. Ik ben echt niet jaloers op de nieuwe generaties en de problemen waarmee zij worden geconfronteerd wat betreft islamitische onderwerping.
Als de etnisch Noorse jeugd of andere niet-moslims proberen om hun eigen bendes te vormen (voor beschermende doeleinden), worden ze meteen bestempeld als racisten en nazi's. Tegelijkertijd plegen talrijke islamitische bendes elk jaar duizenden racistische daden tegen etnische Noren en dat wordt ofwel stilgezwegen of genegeerd en dus getolereerd.
De laatste 20 jaar zijn meer dan 100 tot 200 etnische Noren gedood door moslims, een meerderheid uit racistische of religieuze/jihadistische motieven. Toch blijft de pers dit systematisch negeren en ze proberen elk incident te koppelen aan irrelevante motieven zoals bijvoorbeeld de invloed van verdovende middelen/alcohol of de verdachte moslims zijn zogenaamd 'psychologisch instabiel'. De Noorse media weigeren om de waarheid van de zaak aan te kaarten, namelijk dat de meeste van deze incidenten religieus en/of racistisch gemotiveerd zijn.
Het enige incident dat ik me kan herinneren waarbij een racistische autochtoon een niet-blanke heeft gedood was de moord op Benjamin Hermansen, die op de leeftijd van 15 jaar werd vermoord in Holmlia, in Oslo, Noorwegen. De moord was racistisch gemotiveerd. Deze moord mobiliseerde grote delen van de Noorse bevolking. Over het hele land werden marsen georganiseerd om te protesteren tegen de moord, met bijna 40.000 mensen die deelnamen in Oslo. In 2002 werd de Benjamin Prize opgericht als een Noorse prijs voor racismebestrijding. De prijs wordt toegekend aan een school die actief werkt tegen racisme en discriminatie.
Zou dit zijn gebeurd als het slachtoffer autochtoon was en de aanvallers moslims? Nee, nog niet in een miljoen jaar! Onze politici zijn doodsbang om op enige wijze de moslimgemeenschap mogelijk te kunnen beledigen.
Ook hebben meer dan 80% van onze parlementariërs nog nooit moslimbendes meegemaakt in al hun nare manifestaties. Een grote meerderheid van hen zijn nog niet eens gevestigd in Oslo of een grote Europese stad met kleine, maar dominante islamitische minderheden. Ze kunnen als volwassenen meestal verhuizen uit Oslo en vestigen zich in de niet-islamitische gebieden van de stad. Onze parlementariërs en de media zijn volledig losgekoppeld van de werkelijkheid, ze weten niet wat er gaande is of ze willen het niet weten. Aan de andere kant hebben de nieuwe generaties deze ontwikkeling ervaren in de afgelopen twee decennia, en dit zijn alle jonge stedelingen onder de 30-35 jaar. Ik ben er vrij zeker van dat de meerderheid van hen nu stemt op de Fremskrittsparti, de enige partij van Noorwegen die tegen immigratie is. Verschillende statistieken geven aan dat autochtone Europeanen in de door moslims gedomineerde gebieden massaal tegen immigratie van moslims zijn.
De prijs betalen voor het multiculturalisme - Mijn persoonlijke ervaringen - 8 niet-uitgelokte aanvallen en meerdere bedreigingen en pogingen tot overvallen door moslims in Oslo, Noorwegen
Oslo was ooit een rustige stad. Dankzij het Noorse cultureel marxistische/multiculturele regime hebben ze mijn geliefde stad omgetoverd in een gebroken stad, een gebunkerde samenleving en, om het even ongezouten te zeggen, een multiculturele rioolput waar niemand meer veilig is.
Het volgende is een overzicht van de ervaringen die ik heb gehad tijdens mijn jeugd in Oslo. Ik heb 'slechts' 8 aanvallen, pogingen tot diefstal en meerdere bedreigingen ervaren. Ik ben nog nooit echt ernstig mishandeld, beroofd of geslagen door moslims (een gebroken neus is het ergste dat gebeurde), maar ik ken meer dan 20 mensen die dat wel hebben meegemaakt. Ik ken in ieder geval 2 meisjes die zijn verkracht door moslims en ik heb over twee gevallen gehoord via mijn bredere netwerk (1 groepsverkrachting). Eén meisje werd ernstig in het gezicht gesneden door moslims. Als zodanig denk ik dat ik me bevoorrecht en gelukkig moet prijzen. Ik woonde in Oslo West, ver weg van de dichtstbijzijnde islamitische enclave, omdat ze min of meer allemaal in Oslo Oost wonen. Er is weinig verschil in niveau van agressie tussen de verschillende islamitische groepen, ongeacht of ze uit Pakistan, Irak, Turkije, Marokko of Albanië komen. Ik moet echter wel toegeven dat slechts een klein deel van de moslims zulke 'jihadistische jeugd' wordt, maar dit argument houdt al geen steek wegens het enkele feit dat hetzelfde kan gezegd worden over de Taliban in Pakistan. De Taliban maakt slechts 1-3% van de bevolking uit, maar ze hebben een burgeroorlog veroorzaakt. Het is duidelijk dat dhimmitude en een gebunkerde samenleving de nieuwe werkelijkheid is zolang de islam (en individuele moslims) zich vrij kunnen bewegen in onze samenleving. Onze grote steden blijven 'gebroken' zo lang als multiculturalisme wordt toegestaan om de heersende ideologie te zijn, zolang als cultureel marxisten de agenda mogen bepalen.
15 jaar - (toen ik 15 was, tijd: 20.00) - Poging tot diefstal door Pakistaanse bende buiten een concert. Gelukkig voor mij kende ik een hardcore Pakistaanse crimineel (van de Pakistaanse A-bende in Oslo), die zei dat ik onder zijn bescherming stond.
Er waren ongeveer 10 andere bedreigende situaties waarin ik en mijn vrienden ongedeerd bleven.
16 jaar - (Tijd: 16.30) - Aangevallen - een oudere en veel sterkere/grotere Pakistaan sloeg me zonder provocatie vlak voor Majorstuenhuset. Blijkbaar wilde hij mij onderwerpen voor de ogen van mijn 'maat' Arsalan die hem blijkbaar had verteld om het te doen. Dit heeft voor mij mijn vriendschap met hem gebroken en ik heb na dit incident weer contact opgenomen met mijn oude vrienden. Maar dit beperkte mijn territoriale vrijheden, aangezien ik niet meer onder de bescherming stond van de Oslose ummah. Van nu af aan zouden we onszelf moeten bewapenen wanneer we gingen feesten voor het geval de moslimbendes kwamen en we kozen meestal om in onze buurten in Oslo West te blijven.
17 jaar - (Tijd: 01.30) - Poging tot mishandeling en diefstal - Wij 2, zij 3: 2 Pakistanen en 1 wannabe-Pakistaan. We waren eigenlijk op weg naar huis nadat ze op hetzelfde feestje waren aangekomen. De wannabe-Pakistaan kwam plotseling op mij af zonder provocatie en verzamelde de andere twee. Ik en mijn vriend moesten hem smeren omdat we op het moment ongewapend waren.
17 jaar - (Tijd: 23.30) - Aanval en poging tot overval - Wij 10, zij 12 Marokkanen. Woonplaats Tåsen, Oslo.
Ze beroofden (verzamelen jizya) en slaan de lokale Kafr/Noorse kinderen in het centrum van Tåsen, dit hadden ze al keer op keer gedaan. Ze woonden daar niet, maar reisden naar Tåsen vanuit een moslim-enclave in Oslo Oost. Ik was op een feestje in Tåsen toen we hoorden dat ze net een jongere broer van een van mijn vrienden hadden geslagen. We gingen er heen om hen weg te jagen uit de buurt. Zij hadden wapens, wij hadden wapens. Ik werd met een biljartstok op mijn hoofd geraakt. Resultaat van het gevecht: we hebben een deal met hen gesloten, ze beloofden dat ze zou nooit meer terug zouden komen of de jongeren van Tåsen opnieuw lastig zouden vallen.
18 jaar - (Tijd: 01.00) - Aanval door Pakistaanse bende buiten een club. Een vriend van mij werd aangevallen zonder provocatie door een bende van 6. Ik vertelde hem om hem te peren omdat we in de minderheid waren. Resultaat: gebroken neus.
19 jaar - (Tijd: 02.00) - Poging tot diefstal door twee Pakistanen in een bar. Ik had mijn vrienden in de buurt, dus ik vertelde hen om op te tieften of we zouden hun gezichten inslaan (een effectief psychologisch afschrikmiddel, de meeste Pakistaanse misdadigers hebben een primitieve mentaliteit dus zwakte tonen zal hen alleen uitnodigen om je te mishandelen etc :P). Pakistanen zijn meestal veel laffer dan Noord-Afrikaanse moslims (ik zou die strategie niet hebben geprobeerd op Marokkanen).
20 jaar - (Tijd: 22.00) - Bedreigingen en poging tot mishandeling - Wij 3, zij 4. Ik en twee vrienden stonden op het punt te bestellen bij de Burger King toen een Noors meisje door de wachtrij ploegde. Toen ze voorbij ging duwde ze me en zei: "OPZIJ, stuk stront!". Onnodig te zeggen was ik zeer verrast en presteerde ik het om uit te stotteren: "pijp me, slet", terwijl ik daar perplex stond. Ze rende naar haar vrienden, 4 Marokkanen die op een hoek zaten en zaten te popelen om ruzie te schoppen... Ze kwamen op mij af (ik was alleen op het moment) en vertelden me dat ze me wel eens zwaar zouden gaan naaien zodra ik de Burger King verliet. Ik had traangas bij me, zoals ik altijd had als ik laat uitging. Echter besloot ik toen om met de 'afschrikkingsstrategie' te gaan, dus riep ik mijn twee vrienden, Erling, een relatief klein uitgevallen Columbiaan, en zijn vriend, een relatief grote christelijke Ugandees. Na mijn afschrikmiddel te hebben vastgesteld, en ik was natuurlijk niet geïnteresseerd in een gevecht met deze wilden (zoals mijn beleid met alle islamitische pestkoppen onder normale omstandigheden), ging ik verder en begon de onderhandelingen, door de 'hoer van de moslims' een verontschuldiging aan te bieden. Eindresultaat was, we vertrokken als een groep en hadden de moslims op onze hielen tot we erin slaagden om ze af te schudden. Het meest vervelende aan de ontmoeting is dat je niet weet wanneer je hen weer tegen het lijf gaat lopen. Gelukkig wonen een meerderheid van de islamitische wilden aan de oostkant van de stad.
21 jaar - (Tijd: 01.30) - Poging tot mishandeling en diefstal - Wij 4, zij 4. Ik en mijn beste vrienden Peter, Marius en Martin waren aan het clubben en drinken. Dit was eigenlijk de eerste keer dat ik rookte (normale sigaretten) en ik viel een paar seconden flauw buiten een winkel niet ver van de club. Dit was de eerste en enige keer dat ik ben flauwgevallen in mijn leven trouwens, lol. Blijkbaar zagen 4 Albanese moslims dit incident en dacht dat ik een makkelijk doelwit zou zijn. Alle 4 kwamen naar me toe en probeerden me te beroven. In die tijd waren mijn vrienden net aangekomen en ze begonnen die Albanezen net zo goed met een mes te bedreigen. Uiteraard wilden we niet met deze wilden vechten, dus we zeiden dat we wat geld voor hen zouden halen bij de pinautomaat in de nabijgelegen Burger King. We belden de politie zodra we binnenkwamen. Maar dit was zaterdagnacht, dus we hadden geen geluk, geen reactie. We bestelden wat te eten en bleven bij de Burger King voor iets meer dan een uur, waarna de moslims wegliepen (waarschijnlijk druk bezig met het beroven van andere slachtoffers).
Dhimmitude in West-Europese grote steden
Mensen die dit lezen zouden kunnen vragen of ik op enigerlei wijze heb bijgedragen aan de bovengenoemde conflicten. Het antwoord is nee (met slechts één uitzondering, toen ik het meisje antwoordde). Zoals al mijn vrienden kunnen getuigen zou ik nog geen vlieg kwaad doen en ik heb nooit geweld gebruikt tegen anderen. Ook waren ik en mijn vrienden heel fit en zelfverzekerd tijdens deze fase, omdat we veel trainden. Dit fungeerde als een afschrikmiddel dus we waren zelden het doelwit van moslims. Als we wilden konden we tientallen moslimjongeren lastigvallen en slaan. Maar omdat we hun mentaliteit niet willen delen, was geweld zinloos. Daarom vermeden we confrontaties zo vaak als menselijkerwijs mogelijk. Wij weigerden echter om ons te beperken tot onze eigen buurt/Oslo West (tot de leeftijd van 18-19 toen we het laatste jaar middelbare school begonnen) en dat was een deel van de reden waarom we via of in de door moslims beheerste 'no-go zones' van Oslo moesten reizen, dus zo was voor ons de kans op islamitische aanval aanzienlijk toegenomen. Het grootste probleem in de Europese hoofdsteden als Oslo is dat de overheid de Noorse jeugd en anderen dwingen om dezelfde scholen als moslims te bezoeken. Er is geen cultuur voor privé-scholen in veel Europese landen. Als zodanig mogen de ergste moslims de Noorse jeugd lastigvallen (dit is vooral een probleem in de leeftijdsgroep 10-18) tot we beginnen met de hogere school. Op dat moment hebben de ergste van de moslims niet de kwaliteiten om bij een goede middelbare school in te stromen, zodat ze worden achtergelaten of praktische studierichtingen kiezen. Ik begrijp het volkomen waarom Noren en masse op de vlucht zijn uit Oslo Oost. Niemand wil leven in dhimmitude. Het probleem is echter niet beperkt tot Oslo Oost. De multiculturele regering koopt appartementen in Oslo West en wijst ze toe aan islamitische asielzoekers en andere 'kansarme' moslims en infecteert dus gezonde gebieden met de wreedheid van de islam.
Ik vertegenwoordig generatie Y, de nakomelingen van de babyboomers/generatie van '68. Ik denk dat in veel opzichten mijn generatie de eersten zijn die moesten leven onder dhimmitude/islamitische/multiculturele tirannie. Dit geldt in ieder geval voor een groot deel van de jongeren (10-18) die wonen in de grote steden in de buurt van of in grote islamitische enclaves/getto's.
In aanvulling op het bovenstaande ben ik al 10 keer bedreigd met slaag etc, maar het is er toen nooit van gekomen als gevolg van diplomatie/tegendreigingen. Ik heb tientallen vrienden en kennissen die hetzelfde hebben ervaren (bedreigingen, mishandeling). Ik vermoed dat een paar meiden die ik ken zijn verkracht door moslims maar dit is zeer taboe, zodat mensen er zelden over horen (en ze weigerden het toe te geven). Ik was oorspronkelijk niet van plan om iets van deze informatie vrij te geven als gevolg van het feit dat mensen zouden kunnen insinueren dat ik er op enigerlei wijze iets mee te maken had. Ik voel me helemaal niet boos ten opzichte van moslims als gevolg van deze, of de zogenaamde jihadi jongeren. In feite, ik kan het helemaal begrijpen waarom ze op deze manier handelen. Het is volkomen normaal dat veel moslims zich op deze manier gedragen want het is de islamitische levenswijze. Iedereen met een basiskennis van de islam en de Midden-Oosterse culturen, of die heeft gewoond in islamitische gemeenschappen als Kafr/dhimmi, kan hiervan getuigen. Het probleem is niet het individu, maar de islamitische leerstellingen en cultuur. Dit probleem kan alleen worden opgelost als we iedereen die de islam volgt volledig verwijderen. Om dit te doen moeten alle moslims 'onderwerpen' en bekeren tot het christendom. Als ze weigeren om dit vrijwillig te doen voorafgaand aan 1 januari 2020, zullen ze worden verwijderd van Europees grondgebied en terug gedeporteerd naar de islamitische wereld.
Ik ben blij om te zien dat er nieuwe generaties (duizenden) Europeanen in de grote steden opgroeien, die hebben geleden onder dhimmitude/islamitische tirannie en een bloedhekel hebben aan het systeem en de mensen die verantwoordelijk zijn (verraders van categorie A en B) voor het vergemakkelijken en blijven vergemakkelijken van de islamitische kolonisatie van Europa. Als de huidige ontwikkeling escaleert zal het niet moeilijk zijn om rekruten voor pan-Europese verzets/bevrijdingsbewegingen te vinden zoals de PCCTS, Knights Templar.
V: Hebben uw ervaringen op jonge leeftijd uw huidige visie op de islam en moslims in het Westen gevormd?
A: Ja en nee. Op dat moment wist ik heel weinig over de islam. De officiële visie op de islam, zoals afgeschetst door onze academische instellingen, leert ons dat de islam een vreedzame en tolerante religie is. Ik had geen kennis over de concepten van jihad, dhimmitude, jizya, ummah, taqiyya, koranische afschaffing, wahabisme, salafisme, en Saoedi-Arabië's rol in het verspreiden van dat laatste. Maar mijn vriendschap met moslims leidde tot een interesse voor de islam en de politiek in het algemeen. Dit was de beslissende factor waardoor ik koos voor verdere studie naar deze onderwerpen.
V: Kunt u kort iets vertellen over uw tijd tijdens de middelbare school en tot nu toe?
A: Ik brak met de hiphopbeweging en mijn netwerk toen ik 16 was en later ging ik bij de Fremskrittsparti Ungdom, een matige cultureel conservatieve jeugdbeweging van de Partij voor de Vooruitgang. Dit werd de periode waarin ik besloot dat ik mijn leven wilde wijden aan politiek om er aan bij te dragen het systeem te veranderen.
Ik identificeerde me in deze tijd, als een cultureel conservatieve, economisch liberale (vanaf de leeftijd van 16 tot 21). Gedurende deze tijd heb ik alle belangrijke ideologieën bestudeerd, alles van het marxisme, het socialisme, de islam, het fascisme, nationalisme, kapitalisme enz. Ik raakte steeds meer geïnteresseerd in de libertaire school van denken (extreem liberalisme en laissez-faire kapitalisme) als gevolg van mijn toenmalige kapitalistische/zelfdienende mentaliteit. Deze manier van denken botste volledig met mijn toenemende belangstelling voor de culturele identiteit en meer traditionalistische conservatieve school van denken. Op dit punt had ik moeite met beslissen wat de drijvende kracht zou zijn voor de rest van zijn leven - eigenbelang of nationale/culturele identiteit? Kon dit misschien samengaan? Ik begreep vanaf het eerste begin dat het libertarisme geen duurzaam politiek concept was. Als iedereen zou handelen op een egoïstische manier, in combinatie met de doctrines van het multiculturalisme, zouden de natie en het volk verwelken en de maatschappij zou uiteindelijk breken en ophouden te functioneren.
Ik was politiek actief binnen de cultureel conservatieve Fremskrittsparti/Partij voor de Vooruitgang vanaf de leeftijd van 16 tot 21 à 22. Uiteindelijk heb ik de conclusie getrokken dat het onmogelijk zou zijn om het systeem democratisch te veranderen en ik verliet de conventionele politiek.
Ik was eerder al zeer ambitieus. Toen ik de middelbare school begon had ik al besloten om economie te kiezen als mijn belangrijkste academische richting. Ik was gebrand op het nastreven van een carrière binnen het bedrijfsleven en financiën. Na mijn eerste jaar van de middelbare school besloot ik om het tempo hoger te gooien, dus ik voltooide de helft van mijn stages voor het derde jaar al tijdens mijn tweede jaar. Ik was best blij met mijn cijfers en kreeg een 6 [in dat systeem het hoogste cijfer] voor bepaalde onderwerpen. Dit liet me tijdens mijn laatste jaar met veel vrije uren zitten en dat was een beetje frustrerend. Er waren geen middelbare school cursussen voor hoogbegaafde mensen die het programma konden afronden in twee jaar.
Op dit punt was ik al aan het proberen om te beslissen welk hoger onderwijs na te streven. Het probleem was dat ik Small Business Administration wilde doen, dat volgens de Amerikaanse normen gaat onder Bachelor of Business Administration. Helaas bestonden er toen geen dergelijke ondernemende opleidingen in Noorwegen en de enige equivalent was "Siviløkonom" (BBA + 1 jaar). Als gevolg daarvan heb ik besloten om mijn hoger onderwijs informeel na te streven en te voltooien, door het verwerven van mijn persoonlijk samengestelde curriculum, bestaande uit economie, financiën, verkoop en marketing, e-commerce, webontwerp, enz. Op deze manier kon ik mijn studietijd inkorten en onderwerpen vermijden die niet relevant waren in het ondernemerschap. Mijn nieuwe curriculum was een hybride van AIU en BI business courses en ik zou de komende drie jaar gebruiken om me te concentreren op deze studies.
V: Kunt u een beschrijving geven van uw opleiding en een CV?
A: Ik overwoog mijn volledige en bijgewerkte CV toe te voegen. Maar ik wil mijn voormalige netwerk niet openbaar maken, en ik denk niet dat het relevant zou zijn.
- 6 jaar basisschool
- 3 jaar middelbare school
- 2,5 jaar tweede fase middelbare school (laatste 6 maanden onderging volledig curriculum)
Een informele opleiding, bestaande uit het equivalent van acht universitaire jaren (of gelijk aan twee bachelorgraden en een mastergraad), bestaande uit het volgende:
Ongeveer 16.320 uren studie (een jaar aan de Universiteit = 2040 uur studie per jaar - 8 uur per dag, 5 dagen per week, 51 weken per jaar) op verschillende gebieden:
Ongeveer 8000 van deze uren waren gewijd aan de studie van de velden met betrekking tot Small Business Management, Business, Marketing/Sales, Economische/financiële analyse (met inbegrip van voorraad/grondstoffen/valuta-analyse), Business Logistics. De rest was gewijd aan politieke wetenschappen, Wereldgeschiedenis, en Taal: Engels/Noors en diverse andere onderwerpen (alles van cryptografie tot biochemie).
Niet inbegrepen: dagelijks lezen/beoordelen/bekijken:
Kranten, magazines/bladen/artikelen over wetenschap/cultuur/economie: Ongeveer 10.000 uur +
Niet inbegrepen: 12 jaar werkervaring, Project Management, praktische werkervaring, projectanalyse, aandelen/middelenanalyse/speculeren. Ongeveer 10 000 uur +
Niet inbegrepen: Relevante sociale ervaring/interactie verbonden aan handel/cultuur/wetenschap/economie (3 specifieke mentoren), diverse forumdiscussies/uitwisseling van kennis, reizen naar 25 landen + interactie met duizenden ervaren professionals of andere personen met uitgebreide kennis op meerdere velden.
Personalia:
Naam: Andrew Berwick
Nationaliteit: Noors
Geboren: Februari 1979
Lengte: 183 cm
Gewicht: 80 kg
Afkomst: Nordisch/Noors
Adres: Oslo, Noorwegen
Persoonlijkheid: Optimistisch, pragmatisch, ambitieus, creatief, hardwerkend
Politieke oriëntatie: Cultureel conservatief, revolutionair conservatief, Weense School van denken, economisch liberaal
Religie: christelijk, protestants, maar ik steun een hervorming van het protestantisme tot het wordt geabsorbeerd door katholicisme. De typische 'protestantse PvdA-kerk' moet worden gedeconstrueerd want diens oprichting was een poging om de kerk af te schaffen
Religieus: Ik ging van matig tot agnostisch tot matig religieus
Opleiding: Informeel, gelijk aan 7 jaar + universitair niveau
Beroepen: Investeur, directeur, manager - oprichter van verschillende bedrijven, Small business management (met inbegrip van organisatorische ontwikkeling), politiek analist, schrijver, aandelen analist/handelaar. Ik weet niet zeker of verzetsstrijder (Justiciar Knight Commander) en martelaar tellen als een beroep :)
Nicotine: Ja
Alcohol: Af en toe
Drugs: Nee
Tattoos: Nee
Sport: Snowboarden, fitness (body building/spinning), hardlopen
Kijk sport: Alleen strandvolleybal voor vrouwen :P Misschien zou ik meer kijken als Noorwegen niet zo hard zou zuigen in voetbal.
Naam van uw primaire wapen: Mjollnir
Naam van uw secundaire wapen: Gungnir
Hobby's: Politieke analyse, het bestuderen van nieuwe onderwerpen, Vrijmetselarij, heraldiek, genealogie, gaming (MMO of Modern Warfare 2), reizen - leren over nieuwe culturen, muziek, vrienden. Ik ben zo bevoorrecht geweest te genieten van de volgende landen:
Zweden, Denemarken, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Polen, Wit-Rusland, Frankrijk, Oostenrijk, Hongarije, Oostenrijk, Kroatië, Litouwen, Estland, Letland, Spanje, Cyprus, Malta, Verenigde Staten, Turkije, Mexico, China, Nigeria, Ivoorkust, Liberia.
Kernpunten - curriculum vitae
Belangrijkste kwalificaties:
Organisatorisch/business development - Ervaring met het opzetten, ontwikkelen en beheren van kleinere bedrijven met betrekking tot de velden: organisatorische/business development, small business management, marketing en sales
Financiële analyse - voorraad/valuta-analyse met betrekking tot de velden/indicatoren: candlesticks, RSI, stochastisch, MACD, Bollinger bands, DMI, momentum
2005-2007: Algemeen directeur van E-Commerce Group AS (deels investeringsmaatschappij - 50%, deels omzet/outsourcing bedrijf - 50%). Ik heb ABB ENK omgezet tot een corporatie (AS). Totaal 7 medewerkers: 3 in Noorwegen, 1 in Rusland, 1 in Indonesië, 1 in Roemenië, 1 in de VS. Verdeling van outsourcing diensten aan buitenlandse bedrijven, verkoop software/programmeringsoplossingen. Werkte parttime met day trading (aandelen/opties/valuta/grondstoffen). Dit was een dekmantel (melkkoe) met als doel de financiering van verzets/bevrijdingsgerelateerde militaire operaties. Het bedrijf was succesvol, hoewel het grootste deel van de middelen werd verstrekt via een Caraibische dochteronderneming (met basis in Antigua, een plaats waar de Europese landen geen toegang hebben): Brentwood Solutions Limited met bankrekeningen in andere Caraibische landen en Oost-Europa. E-Commerce Group werd beëindigd in 2007, terwijl het merendeel van de fondsen naar Noorwegen gekanaliseerd werd op een 'onorthodoxe manier', beschikbaar voor de komende intellectuele en de daaropvolgende exploitatiefase.
2002-2004: Directeur van Anders Behring Breivik ENK) (parttime vanaf mei '02 (kort na mijn inwijding in PCCTS) - opgezet '02, full-time vanaf maart '03, dezelfde nadruk als E-Commerce Group. Dit was een dekmantel (melkkoe) die ik heb opgericht en op gericht kort na mijn inwijding in PCCTS, Knights Templar voor de financiering van verzets/bevrijdingsgerelateerd militaire operaties.
2002-2003: Supervisor/interne adviseur voor Bankia Bank ASA (april '02 - maart '03)
2001-2002: Medewerker klantenservice voor Bankia Bank ASA (november '01 - april '02)
2000-2001: Gedelegeerd bestuurder van Media Group AS. Ontwikkeling en verkoop van outdoor media oplossingen (voornamelijk billboards). Mijn bedrijf werd gedeeltelijk overgenomen/gekocht door Mediamax Noorwegen AS nadat ik (en mijn medewerker, Kristoffer Andresen) een billboard portfolio vanuit het niets hadden gebouwd in het gebied Oslo, en het werd vervolgens aan Mediamax Norge AS verkocht (dat later werd overgenomen door JC Decaux Noorwegen) en Clear Channel (juli '00 - juli '01)
1999-2000: Teamleider voor de afd. klantenservice voor Enitel Telefonie/mobiel/internet/support afdeling (maart '99 - juli '00)
1998-1999: Directeur van Behring en Kerner Marketing DA. Implementatie en verkoop van telefonische diensten (parttime vanaf augustus '98 - feb '99)
1997-1999: Medewerker corporate klantenservice voor customer care/internetondersteuning voor Telia Noorwegen AS (nov '97 - feb '99)
1996-1997: Part-time als een verkoper voor ACTA Economic Counselling (feb '96 - '97)
Opleiding: Informele studies/graden: Bachelor of Business Administration (specialisatie: small business management) als parttime studie met behulp van het curriculum/online cursussen van AIU, American InterContinental University ('98 tot '02), Bachelor in de Politieke Wetenschappen (specialisatie: politieke wetenschap en geschiedenis) als part-time studie ('00 tot '05), Master in de politieke wetenschappen, fulltime/parttime studie ('05 - '10). Zie andere hoofdstuk voor specificaties.
Andere professionele activiteiten:
2005: Werd gecoacht door mijn vriend, voormalig mentor en onafhankelijke beursanalist Xun Dai over een periode van 6 maanden op de gebieden: technische voorraad analyse, candlesticks, RSI, stochastisch, MACD, Bollinger bands, DMI, momentum
2000-2001: Werd gecoacht door mijn voormalige mentor - en managing director van Hypertec AS: Richard Steenfeldt-Berg over een periode van 12 maanden in de gebieden beheer, administratie, corporate/business/organisatie-ontwikkeling (mei '00 - mei '01)
1995-1998: Oslo Handelsgymnasium/Hartvig Nissen middelbare school
Bestuursfuncties, professionele activiteiten, verantwoordelijkheden
2003: Kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezing in Oslo namens de Oslose tak van de Fremskrittsparti. Dit was tijdens het 'kruispunt' toen ik in het proces was van bepalen of ik de conventionele politiek (en een carrière binnen de conventionele politiek) volledig zou opgeven als een oplossing/bron om fondsen voor het toekomstig functioneren te verwerven, of dat ik liever conventionele politiek helemaal wilde achterlaten en me liever richten op het ondernemerschap/business als de bron voor de financiering van mijn toekomst en clandestiene deelname aan de pan-Europese Conservatieve Revolutionaire Beweging/pan-Europese Verzetsbeweging. Zoals u al weet was ik een van de stichtende leden van de PCCTS, Knights Templar in 2002 en een van de eerste Justiciar Knight Commanders. Echter was ik, ongeacht deze keuze, er niet helemaal van overtuigd dat ik klaar was met de conventionele politiek. Ik heb eigenlijk besloten om een laatste zetje te doen (na mijn belofte aan de PCCTS) omdat ik al was genomineerd voor de lijst Oslo van de Partij voor de Vooruitgang voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2003/2004. Ik kwam relatief dicht bij verkiezing, maar behoorde niet tot de laatste groep omdat de Jeugdafdeling (onder leiding van mijn rivaal Jøran Kallmyr) om strategische redenen weigerde om mijn kandidatuur te steunen. Op dat moment was ik populairder dan Jøran, maar had de steun nodig van de jongerenorganisatie (een organisatie waarvan ik al een paar jaar deel had uitgemaakt). Ik heb het hem niet kwalijk genomen voor dat achterbakse. Immers had hij zoveel meer van zijn tijd geïnvesteerd in de organisatie dan ik had. Hij verdiende het, en ik niet, en ik zou waarschijnlijk hetzelfde gedaan hebben als ik hem was.
Ook tijdens de 'kruispuntfase' had ik alle vertrouwen verloren in de Partij voor de Vooruitgang als een oplossing voor de snelle desintegratie van Noorwegen als gevolg van multiculturalisme en islamisering. Een matige cultureel conservatieve politieke partij als de Partij voor de Vooruitgang kan onmogelijk een van onze primaire problemen oplossen als ze systematisch belachelijk worden gemaakt en geïsoleerd door alle andere politieke partijen en een verenigd mediasector. Dit ondanks het feit dat zij maatregelen hebben genomen en zichzelf hebben ontdaan van alle ware nationalisten en nu zitten met slechts opportunistische carrièrejagers die niet bereid zijn om enige politieke risico's te nemen.
De Partij voor de Vooruitgang is nu een deel van het probleem, omdat ze voortdurend de Noorse bevolking valse hoop geven en daarmee eraan bijdragen hen te pacificeren. Ze moeten in plaats daarvan eens eerlijk zijn en toegeven dat alle hoop voor de democratische verandering van de maatschappij zinloos is en moeten alle vaderlandslievende Noren eerder aanmoedigen om zich tegen het multiculturele regime te verzetten door middel van gewapend verzet. Hun onwil om dit te doen maakt ze een centraal deel van het probleem en in feite een belemmering voor de bevrijding en de reconquista van Noorwegen.
Ik verwacht dat de Noorse media de Partij voor de Vooruitgang zullen vervolgen en ondermijnen vanwege mijn eerdere betrokkenheid bij de organisatie. Dit is geen negatief iets aangezien een toenemend aantal Noren dan hun 'illusies van democratische verandering' verpletterd zien (als de Partij voor de Vooruitgang wordt vernietigd door de multiculturele media), en dan eerder hun toevlucht nemen tot gewapend verzet. Vanuit een tactisch en pragmatisch oogpunt zal het feit dat de PC media de Partij voor de Vooruitgang verslaat ten goede komen aan de gewapende Nationale Verzetsbeweging in Noorwegen. Hoe meer de gematigde alternatieven worden vervolgd, des te waarschijnlijker het is dat de gemiddelde nationalisten hun illusies van vreedzame hervorming verpletterd zullen zien, wat hen ertoe zal aanzetten te zoeken naar 'andere middelen'. Omdat op dit punt gewapend verzet en de gewelddadige omverwerping van ons regime het enige is dat ons kan redden.
2002: Medeoprichter (nationale vertegenwoordiger) van de PCCTS, Knights Templar, in Londen (april).
2002: Lid van de raad van bestuur van de controlerende autoriteit voor Majorstuen Eldresenter (Majorstuen Bejaardencentrum), politieke positie voor de Noorse Fremskrittsparti.
2002: Lid van de raad van bestuur voor Uranienborg Lagere Middelbare School, politieke positie voor de Noorse Partij voor de Vooruitgang.
2001: Ontwikkeling van de financiële prospectus voor Hypertec AS in samenwerking met NB Partner AS en PriceWaterhouseCoopers DA (1 januari - 1 mei)
2000-2003: Bestuurslid in de Partij voor de Vooruitgang in Frogner en vice-voorzitter van de Partij voor de Vooruitgang Jeugdafdeling - Oslo West.
V: U zei dat u interesse heeft in genealogie?
A: Ik ben erg trots op mijn Vikingse erfgoed. Mijn naam, Breivik, is een naam van de locatie in het noorden van Noorwegen, en kan worden herleid tot de tijd nog voordat de Vikingen er waren. Behring is een pre-christelijke Germaanse naam die is afgeleid van Behr, het Germaanse woord voor beer (of "zij die beschermd worden door de beer"). Anders (Andreas) is de Scandinavische equivalent van het Engelse Andrew, Griekse Andreus, Italiaanse Andrea, Russische Andrey. Ik ben erin geslaagd om de Behring-zijde van mijn stamboom te traceren tot ongeveer 1680 en de oorsprong van de naam helemaal terug reikt tot een Teutoonse Duitse familie die de beer in zijn wapenschild had. Er is een kerk in Zuid-Duitsland dat mijn familiewapen heeft (een zwarte beer op gele achtergrond) of het wapen van mijn voorouder, Behr/Ber/Beer draagt. Het is waarschijnlijk dat ik een of andere manier verwant ben aan de grote Deense ontdekkingsreiziger Bering (Bering Island, Beringstraat, Bering zee) hoewel ik mijn afkomst niet kon traceren naar zijn specifieke familietak. Toen de Duitse Ber/Beer clan tot een millennia geleden vormde, voegden zij een h toe en uiteindelijk "ring" om onderscheid te maken tussen de verschillende verwante familietakken. Dierennamen schonden de principes van het christendom, daarom is de toevoeging van verschillende woordeindes misschien gekomen als gevolg van de toenemende bekering tot het christendom ongeveer duizend jaar geleden.
V: Waarom heeft u besloten om uw opleiding niet te formaliseren?
A: Ik raakte voor het eerst betrokken bij de gewapende Europese Verzetsbeweging toen ik 21/22 jaar oud was, in 2001/2002. Op dit punt had ik geen definitieve beslissingen gemaakt om verder te gaan met een specifieke missie of niet. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik nog meer moest leren. De aard van de netwerkstructuur op dat moment liet een hoge mate van zelforganisatie toe. Ik hoefde geen trouw te zweren aan een specifieke operatie. We hebben alleen de vooraf gedefinieerde principes gezworen die onder andere omvatten om de vrije volkeren van Europa te beschermen door te werken voor de bevrijding van West-Europa uit de greep van de cultureel marxistische hegemonie (ik heb hier in een ander hoofdstuk accurater verslag van gedaan). Toen ik besloot om verder te gaan met de operatie in 2002/2003 waren er nog verschillende mogelijkheden om me te bedenken. Het formaliseren van mijn opleiding en de officiële studie aan een geregistreerde universiteit doen zouden contraproductief zijn omdat ik mijn prestaties in mijn betrokkenheid bij andere deeltaken aan de kant zou moeten schuiven. Ik zou niet genoeg tijd hebben om mijn bedrijf te leiden en de oprichting van een financieel platform voor een toekomstige missie uit te voeren. Ook zou er geen hoogleraar op het gebied van de politieke wetenschap zijn die mijn scriptie zou goedkeuren op een master/PhD-niveau. Min of meer elke hoogleraar op dat gebied is politiek correct/cultureel marxist en zou elke scriptie/dissertatie verwerpen die de cultureel conservatieve en vooral revolutionaire aard representeert. Het formaliseren van je opleiding draait louter om prestige en de mogelijkheid van werken voor verschillende organisaties. Ik geef weinig om prestige en nog minder voor de mogelijkheden om te werken voor politiek correcte entiteiten die door 'de bevoegde autoriteiten' zijn goedgekeurd. Het was dan ook geen enkele motivatie voor mij om zo veel van mijn middelen te investeren in het formaliseren van mijn opleiding in een van de velden die me interesseerden.
V: Kunt u een beschrijving geven van uw persoonlijke sterke punten en gebreken?
A: Ik ben een zeer geduldig en een zeer positief ingesteld individu. Ik heb mijn manier van doen duidelijk veranderd door de jaren heen en ben nu gedreven door idealistische doelen en werk voor de belangen van mijn landgenoten en alle Europeanen. De meeste mensen zouden zulk werk nog niet erkennen (noch zullen ze het waarschijnlijk waarderen tijdens mijn levensdagen), maar dit is irrelevant voor mij. Na verloop van tijd zullen ze begrijpen wat er om hen heen gebeurt en dat wat we proberen te bereiken niet alleen in hun belang is, maar vooral dat van hun kinderen en kleinkinderen.
Wat betreft de huidige gebreken in mijn persoonlijkheid denk ik dat ik veel stereotype gebreken heb. Bijvoorbeeld, ik klink soms nogal vol van mezelf en ik wil graag niet toegeven als ik het mis heb, hoewel ik dat meestal wel doe. Ik heb nog steeds een relatief opgeblazen ego, met een constante behoefte die te voeden op een intellectueel niveau. Dit is een vrij voorkomende fout en ik probeer het te onderdrukken, hoewel ik weet dat ik net zo hard faal zoals de meeste mensen doen. Ook werd ik door de jaren heen over het algemeen gezien als zeer arrogant (zelfs ronduit vervelend soms, de laatste paar jaar). Dit is waarschijnlijk te wijten aan het feit dat ik niet zo veel deed als eerst in het creëren of behouden van sociale relaties als gevolg van mijn levenskeuze. Ik denk dat het ook het gevolg is van de manier waarop ik mijn retorische benaderingen kies, die tot op zekere hoogte slechts een indirect defensief mechanisme zijn. Ik denk, zoals de meeste mensen, dat ik een fantastisch zelfvertrouwen heb. Maar mensen die tekenen van arrogantie vertonen maken doorgaans vaker gebruik van opzettelijke defensieve manifestaties om intellectuele of sociale onzekerheid te camoufleren, of misschien kan het ze gewoon niet schelen. Ik denk dat de basis van de meerderheid van de menselijke gebreken is gekoppeld aan 's mans fundamenteel ondeugdelijke natuur. We willen erkenning, waardering en/of liefde, dus zullen we ernaar streven om zo perfect te zijn als maar kan. Deze menselijke instincten doen vaak afbreuk aan de noodzaak van een pragmatische manier van denken. Wat betreft sociale vaardigheden of vaardigheden voor het behouden van interactie en communicatie met anderen weet ik dat ik ze een stuk beter onder de knie had voordat ik mijzelf enkele jaren geleden op begon te laten gaan in mijn studie. Sociale vaardigheden behouden is een kunstvorm die oefening vereist, en veel van de mensen die ik ken zijn er meesters in. Ik weet dat ik het niet zo goed kan, maar het zou een andere levensstijl vereisen. Ik kan niet instemmen met veel van de gevestigde 'sociale regels' of ze erkennen als ik ze zie als slechts nutteloze ruis die ons afleidt van wat we op dit moment in de tijd nodig hebben. In ieder geval heeft een meerderheid van de vrome intellectuelen belangrijke maatschappelijke gebreken te wijten aan het feit dat de keuze van hun leven (theoretische analyse) meestal uitmondt in een scenario waarin ze al te lang 'buiten het spel hebben gestaan'. Op dat punt zouden ze minstens een jaar of twee de fundamenten van het sociale retorische engagement moeten bestuderen/bijwerken. Diepgaande analyse en theoretische studies gaan niet bepaald hand in hand met het bevorderen van uw sociale vaardigheden, dat is meer gerelateerd aan de vaardigheden van interactie en communicatie, verkoop, entertainment en manipulatie. Helaas zijn veel van mijn vrienden meesters in het apolitiek zijn en meestal verspillen ze uiteindelijk hun uitstekende sociale vaardigheden aan het manipuleren van vrouwen voor one night stands. Als ik me zou kunnen richten op de sociale aspecten van de conservatieve revolutie (in plaats van de intellectuele) zou ik liever van deze mogelijkheden gebruik maken voor iets nuttigs, voor politieke consolidatie/rekruteringsdoeleinden. Het is echter heel moeilijk om een meester in theoretische analyse en meester in sociale vaardigheden te zijn, aangezien ze in veel opzichten de anti-these van elkaar zijn. Ik zou het niet per se een fout noemen, maar op het gebied van sociale vaardigheden heb ik het meest verwaarloosd in 'gaming-interactie' - PC over koetjes en kalfjes praten, onderhoudende vaardigheden/PC humor. Ik heb gewoon niet mijn beperkte tijd willen verspillen aan bullshit of irrelevant sociale ruis.
Individuele fouten zijn vaak gerelateerd aan de gebreken van de samenleving. Vroeger was ik een relatief egocentrisch, arrogant persoon die niet veel zorg droeg voor iemand, behalve mijn beste vrienden en familie. Vroeger had ik vrij oppervlakkige ambities waar het doel was om persoonlijke rijkdom te verwerven, bewondering te krijgen van andere oppervlakkige individuen, en de poging om onbeperkte toegang tot seks en feestjes te krijgen was de drijvende kracht achter mijn bestaan. Vrij zielig als je er echt over nadenkt, maar het is zoals we weten heel gebruikelijk in een samenleving die in volledige morele verval is en waar men helemaal los staat van de familie, de gemeenschap, de Kerk, en weinig nationale en culturele identiteit en trots enz heeft. Het is een natuurlijk gevolg van een fanatieke consumptiemaatschappij waar de hoogste deugd en de essentie van je bestaan is gebaseerd op het voeden van je eigen ego. Je wordt een zombie, wiens hoogtepunt van de dag de aanschaf is van een kledingstuk van 1000 Euro of een sushimaaltijd van 100 Euro, of orale seks krijgen van iemand die je buiten het toilet ontmoet in een nachtclub die zaterdag. Op weg naar huis zie je een meisje verkracht worden door 4 Somaliërs. Je denkt er niets van want die slet had het er waarschijnlijk toch naar gemaakt... Waarom zou je je eigen hachje riskeren voor iemand die je niet kent? En de arme Somaliërs zullen waarschijnlijk alleen zo doen als een gevolg van eeuwen van het Europese kolonialisme. Arme stakkers. De maatschappij moet haar verantwoordelijkheid nemen en deze kansarme individuen betere accommodaties bieden en meer rechten, misschien zou positieve discriminatie ervoor zorgen dat ze zich thuis voelen, dat ze ons uiteindelijk aardig zouden vinden? Hoe kunnen we zo wreed zijn en hen op deze manier behandelen?
Je werkt 9-10 uur per dag, gaat naar huis, eet, traint een paar uur om fit te blijven, neemt een zonnebankje, spa en Botox-sessie en hebt niet echt tijd voor veel anders. Je maakt je geen zorgen over het welzijn van de familie - gezin of uitgebreid, of je buren, je verwanten of landgenoten, over de vooruitzichten van je land of je medeleven voor anderen, maar over het angstaanjagende scenario van het alleen zijn in deze wereld. Je wilt geen kinderen omdat je in essentie zelf een kind bent, zonder verantwoordelijkheid of zorg voor iemand anders dan jezelf. Je enige zorg is hoe je je volgende stoot dopamine kunt krijgen, door een eindeloze spiraal van het voeden van je eigen ego.
Toen ik op het hoogtepunt van mijn spel was, had ik alles. Tenminste, ik dacht dat ik alles had, terwijl ik eigenlijk alles had verloren. Het probleem was dat je gewoon meer en meer wilt, je nooit genoeg kan krijgen en je uiteindelijk wordt afgedankt als je niet in staat bent om in het verleden behaalde resultaten te overtreffen. Het is een nooit eindigende cyclus die je echt niet kunt verslaan. Wat betreft de politiek steek je dan opzettelijk je kop in het zand. Je weet wat er aan de hand is, maar je bestaan (je imago) is gebaseerd op het 'spel', dat vereist dat je 100% politiek correct bent. Dus je kunt niemand echt zeggen wat je denkt en voelt zonder het risico je gezicht te verliezen of je imago te deuken. Zelfs als je zou durven zeggen wat je denkt, ben je niet bereid om te lijden voor je ideeën, zodat je bij jezelf verantwoordt dat de enige rationele aanpak is om het dan maar helemaal te negeren. De meeste mensen die die weg inslaan realiseren zich op een bepaald moment in het leven dat het een vrij oppervlakkig bestaan is. Ze verlangen naar iets beters, maar worden gevangen door de onofficiële 'regels van het spel' zoals gepropageerd door elk aspect van de samenleving. Op dat moment ben je 30-40 jaar of ouder, zonder gezin, zonder kinderen. Het is de destructieve en suïcidale levensstijl à la Sex and the City (modern feminisme, de seksuele revolutie) die we vereren en onderwijzen als de waarheid. In die setting zijn mannen geen mannen meer, maar de metroseksuele en emotionele wezens die zijn geschapen om te dienen als een nooit kritische zielsverwant voor de feministische vrouw-godin van deze tijd. Het perfecte matriarchaat is nu vervuld en volledige gelijkheid is eindelijk bereikt. Het feit dat de mensheid binnen drie generaties zal ophouden te bestaan door dit type regime is niet relevant. Lang leve cultureel marxisme!
Hoe dan ook, ik begon jaren geleden veel van mijn gebreken te realiseren en handelde ernaar. Ik ben nog nooit gelukkiger geweest dan ik nu ben. Een gebrekkige, destructieve en suïcidale samenleving zal mentaal beschadigde, corrupte en zelfzuchtige mensen kweken. Het is onze verantwoordelijkheid om de ware basiscode van corruptie in de samenleving te veranderen. Het is onze plicht om de fundamentele politieke doctrines van het culturele marxisme te vernietigen.
V: Beschouwt u zichzelf als een optimist wat betreft de toekomst van Europa?
A: Ik ben erg optimistisch. De vraag die we ons moeten stellen is: hoe kunnen we een zelfvernietigende ideologie verslaan? Het ligt nogal voor de hand: cultureel marxisme/multiculturalisme, vooral in combinatie met de islam, zal zichzelf verslaan. De redenering achter deze stelling is dat de cultureel marxistische en islamitische alliantie niet lang zal duren. Zodra de islam een paar procent bereikt begint het tekenen van chauvinisme te vertonen, wat de essentie is van een fascistische, racistische en imperialistische ideologie. Moslims die zich aan de Koran houden zijn gewoon te agressief en ongeduldig en zijn gewoon niet in staat om lang de vrede te bewaren. Gettovorming in combinatie met demografische oorlogsvoering (dat is in feite de definitie van indirecte etnische zuivering) gaan hand in hand met systematische verkrachting, mishandeling, ontmenselijking en doden van wij niet-moslims. Er zal een punt in de toekomst komen dat er een kans ontstaat voor ons. Tot die dag komt moeten we ons voorbereiden, plannen, werven, ons wapenen door middel van zelfstudie, maar ook door de aanschaf van wapens en bepantsering. We moeten zo veel mogelijk Europeanen onderwijzen en verlichten, maar het allerbelangrijkste blijft het gewapend verzet. Wanneer die buitenkans komt, moeten we bereid zijn om politieke en militaire controle te grijpen met behulp van alle middelen die nodig zijn. Wanneer de tijd komt, moeten we niet aarzelen, moeten we alles riskeren voor de kans om onze vrijheid te krijgen en de vrijheid voor onze verwanten wederom te garanderen.
Ik weet dat ik zal sterven, vechtend tegen de overweldigende cultureel marxistische/multiculturele machten in fase 1, en dat is geen probleem voor mij. Ik heb me voor een zeer lange tijd mentaal voorbereid en ik zal mijn leven graag opofferen voor het welzijn van mijn Europese broeders en zusters. Mijn liefde voor hen is groter dan mijn eigen zelfzuchtige belangen. Dat is niet het soort persoon dat ik vroeger was, maar het is de aard van de persoon die ik ben geworden. Mijn haat en minachting voor de cultureel marxisten/multiculturele doctrines is zeker aanwezig. Maar zoals bij de meeste mensen geven liefde en haat ons kracht. Passie en motivatie worden omgezet in actie. Sommige mensen zijn overweldigd door haat of liefde. Het is van essentieel belang dat we niet toestaan dat de passie ons zal beheersen. Het is essentieel dat we rationeel zijn en rationeel handelen met een langetermijnperspectief. Onze dag zal komen, daar is geen twijfel over mogelijk. Gewoon rationeel handelen in de tussentijd en uw leven niet goedkoop besteden. Zorg ervoor dat u veel kinderen neemt of meevecht voor de gewapende verzetsbeweging. U kunt vechten met de pen of met het zwaard, alle inzet telt!
V: Bent u een religieus man, en moet de wetenschap voorrang krijgen boven de leer van de Bijbel?
A: Mijn ouders, die nogal seculier waren, wilden mij de keuze geven wat betreft religie. Op de leeftijd van 15 heb ik gekozen om te worden gedoopt en ingeschreven bij de Noorse staatskerk. Ik beschouw mezelf als 100% christen. Maar ik heb sterk bezwaar tegen de huidige suïcidale weg van de katholieke kerk, maar vooral de protestantse kerk. Ik steun een Kerk die gelooft in zelfverdediging en die bereid is om te vechten voor haar principes en waarden, en die zich in ieder geval zal verzetten tegen de pogingen om hem geleidelijk uit te roeien. De katholieke en protestantse kerk zijn beide hun eigen vernietiging aan het toejuichen gezien het feit dat zij de lopende interreligieuze dialoog en de verzoening van de islam omarmen. De huidige kerkelijke elite heeft zijn suïcidale gezicht laten zien, zoals vorig jaar levendig werd gedemonstreerd door de toespraak van de aartsbisschop van Canterbury, waarin hij de legitimiteit van de sharia overweegt in delen van Groot-Brittannië.
Ik vertrouw erop dat de toekomst leiding van een Europese culturele conservatieve hegemonie in Europa ervoor zal zorgen dat de huidige kerkleiding worden vervangen en de systemen enigszins hervormd. We moeten een kerkleiding hebben die hun steun geven aan een toekomstige Kruistocht met de bedoeling de Balkan en Anatolië te bevrijden, en om drie christelijke staten in het Midden-Oosten te creëren. Er moeten inspanningen worden gedaan om de deconstructie van de protestantse kerk te vergemakkelijken, wiens leden terug moeten bekeren tot het katholicisme. De protestantse kerk had ooit een belangrijke rol, maar hun oorspronkelijke doelstellingen zijn bereikt en hebben er ook aan bijgedragen de katholieke Kerk te hervormen. Europa moet een verenigde Kerk hebben, geleid door een rechtvaardige en niet-suïcidale paus die bereid is om te vechten voor de veiligheid van zijn onderdanen, in het bijzonder als het aankomt op islamitische wreedheden.
Ik sta er volledig achter dat de Kerk min of meer het monopolie op religie in Europa krijgt (in ieder geval overheidsbeleid, schoolcurriculum enz.), naast de toekenning om de Kerk een aantal concessies terug te geven die zij de laatste decennia hebben moeten doen.
Wat betreft de Kerk en de wetenschap is het essentieel dat de wetenschap een onbetwiste voorrang heeft boven de bijbelse leer. Europa is altijd al de bakermat van de wetenschap geweest en dat moet altijd zo blijven.
Wat betreft mijn persoonlijke relatie met God, ik denk dat ik geen overdadig religieus man ben. Ik ben in de eerste plaats iemand van de logica. Maar ik ben een voorstander van een monocultureel christelijk Europa.
V: Welke soorten personen en welk huidig nationaal politieke systeem bewondert u het meest?
A: Qua personen bewonder ik iedereen die de mensheid verder helpen op wetenschappelijk, cultureel, technologisch, militair en economisch gebied. Ik bewonder mensen die onbaatzuchtig handelen en/of een bijdrage leveren door middel van persoonlijke opoffering op een of andere manier.
Wat betreft de huidige nationale politieke systemen, ik heb vooral bewondering voor het Japanse, Zuid-Koreaanse en Taiwanese systeem. Deze drie landen verwerpen multiculturalisme regelrecht en hebben zich in plaats daarvan gericht op het behouden en beschermen van hun monocultuur. Zij zijn erin geslaagd om de meest nuttige mechanieken uit Europa en de VS te kopiëren en zelf uit te voeren (in termen van opvoedkundige, wetenschappelijke, technologische en economische mechanieken), maar tegelijkertijd hebben ze cultureel marxisme voor een groot deel afgewezen. Er is nog steeds ruimte voor verbetering, maar ze zijn erin geslaagd om zich heel goed aan te passen in deze wereld en moeten worden gezien als een inspiratiebron voor toekomstige cultureel conservatieve regeringen.
V: Heeft u enig advies aan een toekomstige cultureel conservatieve tribunaal/overheid?
A: De meeste zijn reeds behandeld in het compendium. Het implementeren van een cultureel conservatieve agenda is van essentieel belang, maar ook om niet in een korte tijd overstag te gaan met de veranderingen. Wees geduldig en laat kortzichtig ongeduld of hebzucht niet uw ondergang worden. Leer van fouten uit het verleden. Soms is het het beste te streven naar een geleidelijke verandering in plaats van alles te snel ondersteboven te gooien. Het doel is het creëren van een langjarige en duurzame cultureel conservatieve samenleving, wat vaak vereist dat u ongunstige concessies moet doen op de korte termijn. Gebruik strategisch populisme voor wat het waard is en wees voorzichtig om mensen niet te veel van hun vrijheden te beroven.
V: Welke persoon of organisatie verdient de Nobelprijs voor de Vrede?
A: Zoals sommigen van ons al weten wordt het Nobel Instituut beheerst door de criminele hegemonie van de EUSSR/USASSR. Ik zou het waarschijnlijk toekennen aan iemand die vecht tegen ideologieën van haat, zoals het multiculturalisme (Europese haat ideologie van), aangezien zeer weinig mensen zich bewust zijn van de ware aard van dit onvoldoende geanalyseerde politieke model.
V: Waarom vermeldt u in uw boek niets over de bevrijding van de VS (van multiculturalisme, suïcidaal humanisme en islamisering)?
A: Het is niet aan ons om onze Europees-Amerikaanse broeders en zusters te bevelen of vertellen wat ze wel of niet moeten doen. Wat ze ook beslissen, wij Europeanen zullen hen 100% steunen. Maar natuurlijk zijn we ons bewust dat ze in een enigszins vergelijkbare situatie verkeren. De Democraten steunen de grootschalige islamitische immigratie vanwege de stemmen, terwijl de Republikeinen goedkope arbeidskrachten willen. Ze hebben geen enkele politieke partij die hen vertegenwoordigt. Maar we weten dat ze de Europese situatie nauwlettend in de gaten houden en maken dus kans om zelf te kunnen reageren op basis van onze manier van handelen. Wanneer de verraderlijke regering in Frankrijk valt, binnen de komende zeven jaar, zal het fungeren als een domino-effect dat ook zou kunnen resulteren in een staatsgreep vanuit de Amerikaanse rechtervleugel.
V: Wie is uw favoriete hedendaagse auteur en waarom?
A: Dat zou Fjordman zijn. Ondanks een paar pogingen ben ik niet in staat geweest om hem te ontmoeten, ook al is hij Noors. Hij is heel paranoïde, wat in zekere mate begrijpelijk is, denk ik. Velen hebben gevraagd of ik Fjordman ben, maar dit is duidelijk niet het geval. Om eerlijk te zijn, ik had geen idee wie hij was totdat ik al zes maanden bezig was met mijn huidige compendium 2083. Op dat moment had ik het grootste deel van de primaire en secundaire onderwerpen voor mijn boek onderzocht. Tot mijn grote verbazing ontdekte ik dat Fjordman over veel van dezelfde onderwerpen had geschreven waar ik over aan het schrijven was. Het enige verschil is dat hij een professionele essayist is en ik niet. Onze standpunten zijn zeer vergelijkbaar, behalve dat ik een daadwerkelijk gewapend verzetsstrijder ben. Ik had honderden schrijvers onderzocht in het verleden, van wie velen ook goed zijn. Maar ik voelde een verbinding met Fjordmans essays. Hij is waarschijnlijk de meest getalenteerde rechtse essayschrijver in Europa. Een andere factor die hem onderscheidt van alle anderen is dat hij echt wil bijdragen. Hij schrijft omdat hij er echt een bijdrage aan wil leveren om Europa te veranderen, in tegenstelling tot veel andere rechtse intellectuelen die zich meer bezig houden met het voeden van hun ego. Ik heb de indruk dat sommige opportunisten zijn die de koe gewoon zo lang mogelijk willen uitmelken. Mensen die echt iets willen veranderen zullen hun werk niet voor onbepaalde tijd bij zich houden, maar in plaats daarvan zorgen dat hun intellectuele werken in zoveel mogelijk talen worden verspreid naar zo veel mogelijk Europeanen. Dit is niet mogelijk zolang de auteurs in hun veld een soort patent willen op hun intellectuele werk en doen wat ze kunnen om de distributie te beperken. Ik kan wel begrijpen dat ze ook genoeg moeten verdienen voor eten en huur enz. Maar als ze echt het verschil willen maken in plaats van te worden gezien als 'intellectuele oorlogsprofiteurs en opportunisten', dan zullen ze moeten bijdragen door hun intellectuele eigendom voor alle Europeanen beschikbaar te maken. We zitten immers midden in de oorlog en velen dragen niet zo veel bij als ze zouden kunnen doen.
Fjordman en alle andere schrijvers die hun intellectuele werk beschikbaar maken voor verspreiding worden gezien als waardevolle medewerkers en zij zullen de geschiedenis ingaan als de helden van de conservatief-revolutionaire beweging. Uiteraard moet iedereen de mogelijkheid hebben om wat geld te verdienen, dat is de reden waarom ik aan velen van hen heb voorgesteld om hun werk vrij te verspreiden over twee arena's. Aan de ene kant kunnen ze hun producten verkopen zoals gebruikelijk, terwijl ze de gewapende Europese Verzetsbeweging hun werken vrij laat verspreiden zonder iedereen die dat doet wettelijk te vervolgen.
V: Feest u nog veel, en hoe zit het met een vriendin/vrouw?
A: Ik heb veel gefeest sinds ik 16 was en dat doe ik nog steeds af en toe (met uitzondering van de laatste vijf jaar, waarin ik heb veel meer ascetisch heb geleefd). We hebben de 30e verjaardag van mijn vriend Peter gevierd, met vijf van mijn beste vrienden (totaal 12 personen), in Boedapest. We brachten vijf dagen door met feesten en vieren. Ik heb niet zoveel Absolute en Redbulls gedronken sinds ik in Las Vegas was ;). We hebben een geweldige vijf dagen gehad. Maar mensen op onze leeftijd beginnen te settelen, dus we zullen in de toekomst minder feesten. Gezinsleven zal altijd voorrang krijgen op socialiseren, maar natuurlijk betekent dat niet dat je niet af en toe kunt reizen om een weekendje hard te gaan feesten.
Ik denk dat ik een normaler leven heb gehad totdat ik koos voor mijn huidige pad. Het pad van de Justiciar Knight is niet echt verenigbaar met die van iemand die een gezin wil stichten. Ik ben van oudsher te ambitieus en egocentrisch geweest om me te richten op een serieuze langdurige relatie, zoals 'normaal' is onder onze huidige regimes/sociale structuren. De meeste van mijn vrienden gedragen zich nog steeds zoals ik vroeger was, leven een normaal bevoorrecht leven met relaties, of sommigen als vrijgezel. Sinds ik ben gebroken met mijn normale leven (oude leven) heb ik nogal ascetisch geleefd, een levensstijl die niet iedereen veel zou aanspreken. Maar als ik wilde kon ik min of meer alles doen waar ik mijn zinnen op had gezet. Ik beschouw mezelf als zeer vindingrijk, economisch bevoorrecht, goed opgeleid (hoewel ik waarschijnlijk mijn opleiding zou moeten formaliseren als ik ooit wilde werken voor iemand anders), fit en erg blij met mijn fysieke verschijning. Niettemin, toen ik mijn miljoenen had verdiend (dat was mijn oude doel in het leven) vond ik het allemaal zeer oppervlakkig en teleurstellend. Ik ben moe geworden van 'het spel', wat mijn mening bevestigde dat ik er liever naar zou streven een beter mens te worden. Ik groeide uit van een zogenaamde 'arrogante egocentrische kloothommel' die geen zorg draagt voor iemand anders dan zichzelf, zijn familie en vrienden, tot iets beters. Ik wilde mezelf moreel verbeteren en een meer verantwoord niveau zoeken, dus werd ik een beter mens. Ik moest wel een hoge prijs betalen. Ik liet een aantal aspecten van mijn oude leven achter en moest mezelf volledig opnieuw instellen op een existentieel niveau. Het was moeilijk, want iedereen die ik kende had het gevoel dat ik hen had verlaten. Ik heb nog nooit alle bruggen achter me verbrand, wat zou kunnen verklaren waarom velen van hen nog steeds druk bezig zijn me 'terug te halen'. Uiteraard ben ik dat niet van plan. Als ze wisten wat mijn werkelijke bedoelingen zijn zou mijn dekmantel verwaaien en ik zou het gevaar lopen te worden gesnapt. Ik kan niet toestaan dat dat gebeurt.
V: Noem eens een levend persoon die u zou willen ontmoeten?
A: De paus of Vladimir Poetin. Poetin lijkt me een eerlijke en vastberaden leider die respect verdient. Ik weet op dit moment niet zeker of hij mogelijk onze beste vriend of onze ergste vijand kan worden. Hij is erg moeilijk psychoanalytisch te doorzien. Ik zou hem niet te vijand willen hebben, dat is zeker. Uiteraard moet hij ons op dit punt openlijk veroordelen, wat begrijpelijk is.
V: Andere mensen die u zou willen ontmoeten?
A: De volgende mensen moeten ons op dit punt veroordelen, wat best is. Het is immers van essentieel belang dat ze hun reputatieschilden beschermen: Anders Fogh Rasmussen, Geert Wilders, Radovan Karadzic, Lee Myung-bak en Taro Aso.
Maar is Radovan Karadzic geen massamoordenaar en een racist?! Voor zover mijn onderzoek uitwijst is hij geen van beide. De moslims in het Bosnische Servië, de zogenaamde Bosniërs en Albanezen, hadden al decennia opzettelijk demografische oorlogvoering (indirecte genocide) tegen de Serviërs toegepast. Dit type oorlogvoering is een van de meest destructieve vormen van jihad en van hetzelfde kaliber als wat we nu meemaken in West-Europa. Hij bood de moslims in het Bosnische Servië de kans om te bekeren of het land te verlaten (dezelfde standaardkeuze die christenen wordt aangeboden in vele islamitische landen), hij ging zelfs zo ver om de moslims bepaalde enclaves aan te bieden. Toen ze weigerden wilde hij ze uitzetten met geweld. Toen dit onmogelijk werd gemaakt door de NAVO gaf hij het bevel om de mensen die weigerden te bestrijden; dat was zijn soevereine recht en de verantwoordelijkheid als een van de belangrijkste leiders van de Servische troepen. Dit draaide echt niet om etniciteit, maar over het land te bevrijden van de genocidale ideologie van haat die bekend staat als de islam. Ik veroordeel alle wreedheden begaan tegen Kroaten en vice versa, maar voor zijn inspanningen om Servië van de islam te bevrijden zal hij altijd als een eervolle Kruisvaarder en een Europese oorlogsheld worden beschouwd en zo worden herinnerd. Wat betreft de oorlogsmisdadigers van de NAVO, de West-Europese verraders van categorie A die het groene licht gaven, die zijn niets minder dan oorlogsmisdadigers.
V: Heeft u ooit eerder de wet overtreden?
A: Ik heb toen ik nog heel jong was zonder toestemming kunst/schade aangebracht aan diverse muren (graffiti-fase van leeftijd 13-16). Achteraf begreep ik dat het niet heel netjes was om dat te doen. Ik kreeg een keer een boete en moest met een vriend twee weken doorbrengen met bussen schoonschrobben. Ik heb sindsdien niets illegaals gedaan.
V: Hobby's en interesses?
A: Vrienden, fitness (gewichtheffen en spinning), snowboarden, opera, theater, tentoonstellingen, antiquiteiten, MMO, science fiction, Vrijmetselaars, Europese architectuur, de geschiedenis van Europa, de Europese kunst in het algemeen, genealogie, heraldiek, politiek/voorraad/valuta/commodity-analyse, reizen - leren over andere culturen.
Jaarlijks hoenderjacht, Oslo Pistol Club, Noorse Grote Loge van Vrijmetselarij.
Ik nam toen ik 25 was een jaar vrij en speelde WoW PvE hardcore voor een jaar:
Conservatism - Alliance, human female mage - PvE, Server: Silvermoon
Conservative - Horde, Tauren female resto druid - PvP, Server: Silvermoon
Ik deed aan hardcore raiden en was een guild leader in een paar hardcore gilden: Virtue, toen Unit, Nordrassil - Rank 1 Alliance PvE. We verhuisten naar Silvermoon. Ik werd het leiden van het gilde en problemen met ledenwerving regelen zat, en zo kwam ik bij Nevermore, een ander hardcore guild op Silvermoon (rang 3). Silvermoon is de verst gevorderde Alliance server in de wereld, van de meer dan 300 servers (meer dan 10 miljoen spelers wereldwijd), dus de concurrentie is extreem fel. Dit betekent dat we op een gegeven moment een van de meest gevorderde guilds ter wereld waren. Ik kan eerlijk zeggen dat het runnen van een hardcore WoW guild even uitdagend is als het runnen van je eigen bedrijf met 7 werknemers of meer. Het vereist een extreme hoeveelheid werk om succesvol te zijn en de eerste kills van de server te krijgen. Het was een goede ervaring en iets dat ik in ieder geval een tijdje wilde doen tijdens een periode van mijn leven.
Ik speel momenteel bij tijd en wijlen Modern Warfare.
V: Persoonlijke overwinningen waar u het meest trots op bent?
A: Ik begon het vroege stadium van de planningsfase (de financiering van de operatie) rond 2002 door een bedrijf van de grond af op te bouwen: Anders Behring Breivik ENK, later omgezet in E-Commerce Group AS. Gedurende de volgende jaren had ik een totaal van 7 medewerkers in vijf verschillende landen: 1 persoon in de VS, 2 in Rusland, 1 in Roemenië, 1 in Indonesië en 2 in Noorwegen. Van 2002 tot 2006 verdiende ik ongeveer 4 miljoen NOK [540.000 euro]. Het businessplan was de uitbesteding van programmeringsdiensten aan klanten in de VS en Europa door het gebruik van arbeiders in Indonesië, Rusland en Roemenië. De producten varieerden van websites tot geavanceerde software oplossingen.
Zoals gezegd was dit het financieringsstadium, een deelopdracht van een grotere operatie die nog loopt. Het opstellen van dit compendium is eigenlijk een grotere en meer centrale taak in dit proces, want ik zou nooit genoeg geld hebben gehad om het te schrijven ware het niet voor mijn eerdere financiële/zakelijke ondernemingen. De werkelijke militaire operatie is een deelopdracht en het is een marketingmethode voor onder andere de verspreiding van dit compendium.
V: Militaire ervaring?
A: Geen. Ik omzeilde de dienstplicht toen ik 18 was, omdat ik geen loyaliteit voelde aan de heersende politieke partijen. Ik begreep op jonge leeftijd al dat sterven voor het vaderland zou betekenen om te vechten voor je eigen leidende politieke partijen, niet om [die andere] te dienen.
V: Wanneer bent u voor het eerst begonnen met aandelentendensen te bestuderen?
A: Op de leeftijd van 15. Ik herinner me dat ik een half uur lang elke dag de tickers bijhield in Aftenposten, een landelijk dagblad. Op 17-jarige leeftijd ben ik begonnen met heel agressief speculeren met callopties. Ik was te jong dus ik moest een schriftelijke toestemming van mijn moeder meefaxen. Helaas ben ik, als gevolg van een correctie later dat jaar, al mijn vermogen verloren, 100.000 NOK (13.000 euro), en dat was mijn spaargeld. Dit weerhield me er een paar jaar van om te speculeren met aandelen.
V: Bent u een sociaal type met een positieve houding?
A: Ik ben altijd goed geweest in socialiseren en nieuwe mensen te leren kennen. Maar na een tijdje begrijp je dat je alleen genoeg capaciteit hebt om een beperkt select netwerk van mensen prioriteit te geven. Optimistisch en positief zijn is essentieel, vooral bij het werken met iets dat soms een beetje deprimerend kan zijn. Neem een time-out, maak uw favoriete smoothie, train even of kijk de nieuwste DVD van uw favoriete zanger, of wat dan ook, vrolijk uzelf op! Het is belangrijk om van het leven te genieten, zelfs als we werken aan ondankbare taken.
V: Zie u uzelf als een kapitalist?
A: Ja en nee. Ik ben tegen globalistisch kapitalisme want globalistische bedrijven hebben te veel politieke invloed, maar ik steun ondernemerschap/kapitalistische principes op lokaal, regionaal en nationaal niveau. Het is van essentieel belang om ervoor te zorgen dat ondernemers worden beloond met stimuli. Ik was nogal bombastisch over de kwestie toen ik jonger was, zeer pro laissez-faire kapitalisme, maar nu niet meer. Er zijn zoveel gebreken aan het kapitalistische systeem die in zekere mate eerst moeten worden geregeld. Globalistische entiteiten mogen niet lobbyen voor vrij verkeer van menselijk kapitaal (afschaffing van de grenzen, de massa-immigratie enz.). Ik geloof in een vrije markt die beperkt is tot een Europees economisch blok dat geografisch is beperkt tot Europa (met Rusland), Noord-Amerika en Australië. De islamitische wereld moet volledig worden geïsoleerd, terwijl christelijk Afrika en hindoeïstisch/boeddhistisch Azië nog steeds onze handelspartners zullen blijven. China moet worden uitgesloten van de WHO omdat wij uiteraard niet in staat zijn om demografisch te concurreren met hen. We kunnen niet concurreren met een land dat 1,4 miljard inwoners telt. Vrije markt is altijd een goede zaak, maar tot op zekere hoogte. En ja, ik ben me bewust van het feit dat met dit beleid bepaalde goederen duurder zullen zijn, maar in ieder geval kunnen we zo ons kapitaal binnen onze eigen landen houden en voorkomen dat we tekorten op de handelsbalans krijgen voor niet-Europese blokken. De reden waarom het Europese economische model nooit zal werken in de VS is omdat het gebrek aan nationale cohesie daar zo overheersend is. Ironisch genoeg staat dit, gezien de islamitische kolonisatie van Europa de laatste decennia, ook te gebeuren in Europa. Mensen verliezen hun vertrouwen in het systeem en zullen uiteindelijk weigeren dat hun regering hen overmatig belast. Zolang Europa wordt geregeerd door het huidige cultureel marxistische criminele netwerk, moeten de Europeanen doen wat ze kunnen om overmatige belasting te vermijden door belastingparadijzen te gebruiken waar mogelijk. Elke Europeaan moet proberen te voorkomen dat ze het huidige tirannieke multiculturele systeem financieren.
Afsluitende vragen
V: Hoe ziet u uw broeders en zusters die in het verleden operaties op kleinere schaal hebben geïnitieerd?
A: Ik weet dat tienduizenden broeders en zusters in heel Europa elke dag vechten voor de goede zaak. Ze vechten elke dag tegen de cultureel marxistische/multiculturele alliantie. Velen hebben alles al opgeofferd, velen zijn opgesloten en sommigen zijn zelfs martelaars geworden. De media zal nooit schrijven over hun moedige en nobele daden en de overgrote meerderheid van ons zijn onbekend bij de meeste mensen. De huidige West-Europese multiculturele regimes doen alles wat in hun macht ligt om onze acties te onderdrukken. Ons tot zwijgen brengen is hun voorkeurswapen. Ze proberen systematisch en doelbewust alles in de doofpot te stoppen zodat zo weinig mogelijk mensen weten dat er een burgeroorlog aan de gang is. Ze doen dit om rekrutering te voorkomen. Zoals de geschiedenis zo vaak heeft laten zien, zal het tij in ons voordeel keren wanneer mensen het het minst verwachten. Ik groet elke broeder en zuster die dag in dag uit bijdraagt! Jullie zijn de ware helden van de conservatieve revolutie! Jullie inspireren een toenemend aantal Europeanen om onze weg te volgen. Als het niet aan de moedige en onbaatzuchtige acties van deze Europese helden had gelegen, zouden ik en mensen zoals ik niet zijn geïnspireerd. Ik hoorde jullie roepen en als gevolg daarvan heb ik mijn plicht gedaan zoals zoveel anderen ook zullen blijven doen. Hopelijk zal ik in staat zijn om bij te dragen en anderen te inspireren. We zullen vele mislukkingen ervaren en het zal nog veel erger worden voordat het weer beter wordt. Maar vergeet nooit dat duizenden broeders en zusters elke dag allemaal doen wat in hun vermogen ligt om ons succes te garanderen. We zullen uiteindelijk slagen omdat multiculturalisme een zelfdestructieve ideologie is.
Iedereen moet leren van fouten uit het verleden, en deze kennis met anderen delen. Bouw jullie netwerken op Facebook, blijf jullie verenigen en ideeën uitwisselen, maar breng jezelf of anderen niet nodeloos in de problemen! De reden waarom de meeste mensen worden gesnapt is omdat ze hun mond niet kunnen houden, ze opscheppen en mensen waarvan ze 'denken dat ze ze kunnen vertrouwen' te veel vertellen. Mensen moeten meer discipline, meer geduld hebben, hun mond dichthouden en ze moeten alles solo doen, vooral in fase 1. Wanneer u iemand vertelt over uw plannen verhoogt u de kans op arrestatie met 100%. Als u het 10 mensen vertelt verhoogt u de kans op falen tot 90-95%. Er zal een tijd komen dat we kunnen werken in grotere cellen (3-20 personen), maar nu nog niet. Deze activiteiten moeten worden uitgesteld tot fase 2. Tot die tijd werken we solo, dus wees gedisciplineerd en houd uw mond dicht. Als u erkenning en aanmoediging nodig heeft, volg dan de beproefde methoden om uzelf aan te moedigen. Volg de richtlijnen van dit boek en u zult slagen! Ga zo door met het goede werk. Geloof me als ik zeg dat als het niet had gelegen aan jullie inspanningen uit het verleden, dat ik dan nooit zou hebben bijgedragen. U denkt misschien dat het niemand iets kan schelen, maar er zijn honderdduizenden Europeanen die het wel kan schelen. Neem contact op met hen en verenigt u. Jullie zijn allemaal helden van Europa en we groeten u!
V: Wat zou u zeggen tegen uw Europese broeders en zusters?
A: Weet dat u niet alleen bent in deze strijd. We hebben tientallen miljoenen Europese sympathisanten en tienduizenden broeders en zusters die ons volledig steunen en bereid zijn om aan onze zijde te vechten. De aantallen nemen jaarlijks toe naarmate meer en meer mensen leren te begrijpen wat er gaande is, getuigen van de culturele marxistische/multiculturele/islamitische wreedheden en zien hoe de islamitische bevolking explodeert. Weet dat u trouwe broeders en zusters heeft in uw vaderland en in heel Europa - Andorra, Armenië, Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Cyprus, Denemarken, Duitsland, Estland, Finland, Frankrijk, Georgië, Griekenland, Groot-Brittannië, Hongarije, IJsland, Ierland, Italië, Kroatië, Letland, Liechtenstein, Litouwen, Luxemburg, Macedonië, Malta, Monaco, Montenegro, Nederland, Noorwegen, Oekraïne, Oostenrijk, Polen, Roemenië, Rusland, San Marino, Servië, Slovenië, Slowakije, Spanje, Tsjechië, Vaticaanstad, Wit-Rusland, Zweden en Zwitserland. Zelfs christelijke cultureel conservatieven in Moldavië en Albanië.
"Ik begon de revolutie met 82 mannen. Als ik het opnieuw zou doen, zou ik het doen met 10 of 15 die ik absoluut kan vertrouwen. Het maakt niet uit met hoe weinig je bent als je gelooft en een plan van aanpak hebt."
Fidel Castro
Het is een voorrecht om hier te zijn. Het is optioneel om de waarheid te zien. Het is een plicht om te doen wat juist is. Het is essentieel dat u niet toestaat dat de frustratie en pijn u opvreet voordat het u daadwerkelijk lukt om bij te dragen. Wat u ook kiest om te doen, wees pragmatisch. Er zijn vele manieren om bij te dragen aan de strijd. Een Justiciar Knight worden is slechts één van de talloze manifestaties van de strijd:
Het is echt belangrijk dat u zich richt op genieten van het leven en plezier in dit proces. Omdat een bittere oude zeur achter een computer zijn u alleen tot depressie brengt, en zal verslaan. Zet uw frustratie en woede om in motivatie en probleemoplossend vermogen. Wees positief!
Niet voortijdig handelen. We hebben nog tientallen jaren dus gebruik uw tijd goed. Boven alles, laat uw leven niet zomaar voorbij gaan wanneer de tijd komt!
Het onbaatzuchtige strijden en verzet van een steeds toenemend aantal Europeanen heeft opnieuw mijn hoop aangewakkerd dat er nog veel goeds over is binnen Europa. We kunnen zonder angst sterven in de wetenschap dat de duisternis niet zal overheersen in onze afwezigheid.
"Als u niet bang bent om te sterven, is er niets wat u niet kunt bereiken."
Lao Tzu
Verover uw angst zoals uw broeders en zusters in het verleden hebben gedaan, en wij zullen Europa opnieuw verlossen uit de greep van onze ontrouwe, corrupte en suïcidale cultureel marxistische/multiculturele elites.
"Er is geen grotere glorie dan die voor degenen die hun land redden."
Lord Tennyson
We vechten voor de vrije inheemse volkeren van Europa, voor degenen die nog niet geboren zijn en voor de nagedachte aan en de wensen van onze voorouders, onze martelaren. We vechten voor onze cultuur, onze identiteit, ons land en om het christendom te behouden.
Alle deelnemers aan de huidige eerste fase van burgeroorlog zullen worden herinnerd als de weinige moedigen, de onsterfelijke pioniers, echte Europese helden die de moed hadden toen niemand anders dat deed, die het opnamen tegen, en nog steeds opnemen tegen een onderdrukkende marxistische tiran.
We moeten oprijzen en opeisen wat rechtmatig van ons is! Tegen 11 september 2083 zal de derde golf van de jihad zijn afgewend en de cultureel marxistische/multiculturele hegemonie in West-Europa zal worden verbrijzeld en aan diggelen liggen, precies 400 jaar nadat we de slag van Wenen wonnen op 11 september 1683. Europa zal opnieuw worden beheerst door patriotten.
"Een revolutie lijkt op de dag voordat hij uitbreekt altijd hopeloos en onmogelijk, en breekt inderdaad nooit uit totdat het hopeloos en onmogelijk lijkt."
George Bernard Shaw
Met discipline, hard werk en zelfopoffering zullen we er sneller in slagen dan u zou verwachten. Één enkele succesvolle "Operation Regime Ender" na 1 januari 2020 zal leiden tot een kettingreactie van gebeurtenissen die er uiteindelijk voor zorgen dat de multiculturele hegemonie van de EUSSR instort. Steun daarom de reconquista, steun de PCCTS, Knights Templar!
AB
Justiciar Knight Commander, cel 8
Knights Templar Europa
Knights Templar Noorwegen
Persoonlijke reflecties en ervaringen tijdens de voorbereidende fasen
[Notitie van vertaler: Ik ben geen expert op het gebied van chemie of wapentuig, dus ik kan u ondanks zorgvuldigheid geen absolute garantie geven dat mijn vertaling de realiteit perfect weerspiegelt. Mocht u een fout zien in de vertaling, kunt u dit laten weten aan de beheerder van Breivik International.]
Mijn beste vrienden
Marius, mijn oudste vriend. We hebben al een hechte band sinds we elf jaar oud zijn. We hebben een aantal ups en downs gehad tijdens de laatste 19 jaar, maar we zijn erin geslaagd om onze vriendschap te behouden. Hij is een patriot, maar relatief apolitiek. Hij weet wat er gaande is, maar maakt zich niet echt veel zorgen over de toekomst omdat hij zijn leven in het nu leeft. Motto: een week zonder seks is een week zonder betekenis :p. Het is een goeie jongen en ik waardeer hem. Ik ben 4 jaar geleden het proces van desocialisatie begonnen om een bepaalde afstand tot mijn vrienden te creëren (om te voorkomen dat ze zouden uitvinden waar ik het meeste van mijn tijd aan besteed).
Axel en ik zijn al vrienden sinds de middelbare school, dus dat is al bijna 15 jaar nu. We hebben een paar ups en downs gehad, maar onze vriendschap is gebleven. Axels vriendin Synne is een fervent aanhanger van de Arbeidspartij dus er is zeker een factor van strijd. Axel heeft een levensstijl omarmd waar carrière en gezin centraal staan. Ik heb hem nooit verteld over mijn betrokkenheid bij de Europese Verzetsbeweging. Ik probeer niet met hem over politiek te discussiëren aangezien we ideologisch mijlenver uit elkaar liggen, vooral nadat hij het zeer politiek correcte politieke beeld en wereldbeeld van zijn verloofde heeft overgenomen. Ik druk meestal het meer gematigde ideologische verhaal van de FremskrittsPartiet [Partij voor de Vooruitgang] uit bij de politieke discussie met vrienden en vrienden van vrienden. Het zou te riskant zijn om iets anders over mijn ideologische standpunten te onthullen. Maar Synne denkt zelfs dat de gematigde FremskrittsPartiet extreem is en ze heeft Axel aanzienlijk beïnvloed. Heel vervelend, maar ik kan daar absoluut niets aan doen.
Martin en ik zijn al vrienden sinds de middelbare school dus dat is al bijna 15 jaar nu. Hij is een stabiele vriend geweest door de jaren heen, hoewel hij ernstige bindingsangst heeft omdat hij is gepest in zijn jeugd. Het is vanwege deze psychische beperkingen onmogelijk om me volledig te verbinden met hem, maar hij is nog steeds een goede vriend. Hij is de typische apolitieke carrière cynicus :)
Peter is mijn beste vriend sinds we elkaar hebben ontmoet tijdens onze tijd op het Handelsgymnasium in Oslo. Zijn ouders (Hongaren) zijn in de jaren '60 voor de marxistische Sovjet-Unie gevlucht. Hij weet alles over mij. Nou ja, behalve mijn betrokkenheid bij het verzet. Ik herinner me dat ik een paar jaar geleden moest liegen tegen hem, in de tijd dat ik voor het eerst betrokken raakte bij het pan-European Resistance Network. Hij was de enige persoon die eigenlijk wist dat ik op reis zou gaan naar Liberia en Londen in 2002 en ik moest een geloofwaardige smoes verzinnen om hem te vertellen. Ik kon het niet riskeren om hem (of iemand anders) te vertrouwen met mijn ware bedoelingen, want dat zou hem of mij kunnen schaden in de toekomst. Ik vertelde hem dat ik op reis naar Liberia ging om de mogelijkheid te onderzoeken om bloeddiamanten te smokkelen en te verkopen in Londen. Het was een geweldige en zeer geloofwaardige smoes (ik heb die een paar weken voorbereid) en hij heeft nooit vraagtekens gezet bij de omstandigheden rond deze of andere reizen. Ik ben niet het type persoon dat licht denkt over liegen, dus het was moeilijk voor mij om tegen hem te liegen. Ik wou dat ik hem gewoon alles kon vertellen, maar helaas kan ik dat niet. Ik weet dat hij absoluut niet zo ideologisch overtuigd is als ik, dus het zou zinloos zijn om het hem te vertellen, en vooral: als hij er iets van zou weten, zou het hem medeplichtig maken. Gelukkig zijn de onwetenden...
Ik heb nog een aantal andere relatief goede vrienden, maar over hen zal ik niet in detail treden. Ze zijn allemaal apolitiek en vrij apathisch als het gaat om politiek.
Persoonlijke reflecties en ervaringen tijdens verschillende voorbereidingsfasen
April/mei 2002
Ik ben de Noorse afgevaardigde bij de oprichtingsbijeenkomst in Londen, Engeland, en ik ben ingewijd als de 8e Justiciar Knight voor de PCCTS, Knights Templar Europe. Ik kwam bij de sessie na een bezoek aan een van de eerste oprichters, een Servische Crusader Commander en oorlogsheld, in Monrovia, Liberia. Er zijn bepaalde langetermijndoelen gedelegeerd, en ik ben een van de twee mensen die worden gevraagd om een compendium te creëren op basis van de informatie die ik van de andere oprichters heb opgedaan tijdens onze sessies. Onze primaire doelstelling is om PCCTS, Knight Templar de komende decennia te ontwikkelen tot de belangrijkste conservatieve revolutionaire beweging in West-Europa. Dit in verband met de ontwikkeling van een nieuw type Europees nationalisme, genaamd Crusader Nationalism. Deze nieuwe politieke stroming van het nationalisme zal het belangrijkste tegenwicht worden van het nationaalsocialisme en andere cultureel conservatieve politieke gezindten op de culturele rechtervleugel. Iedereen maakt gebruik van codenamen; de mijne is Sigurd (de Kruisvaarder) terwijl mijn toegewezen mentor Richard (Leeuwenhart) wordt genoemd. Ik denk dat ik hier de jongste ben.
Ik ga mijn betrokkenheid in de Noorse FremskrittsPartiet stopzetten, want ik heb geen vertrouwen meer in de democratische strijd om Europa te redden van islamisering. Na 65 jaar harde politieke onderdrukking, demonisering en spot van de communistisch-globalistische culturele gevestigde orde, gericht op allen die zich verzetten tegen multiculturalisme, zijn er nog geen aanwijzingen dat deze communistisch-globalistische hegemonie ooit toe zal staan dat de FremskrittsPartiet enige macht krijgt. Mijn partij wordt voorafgaand aan elke verkiezing systematisch belasterd en gesaboteerd door een verenigde media. En zelfs als ze ooit zouden slagen om een meerderheid te vormen met Høyre (de Conservatieve Partij) dan zouden hun principes en partijprogramma niet conservatief genoeg zijn om de voortdurende islamitische demografische oorlogvoering te stoppen of het vruchtbaarheidscijfer van de autochtone Noren te laten toenemen van 1,4 naar 2,1. Het enige wat FremskrittsPartiet tot nu toe heeft bereikt is om valse hoop te geven aan Noren. Ze zeggen dat de democratische strijd de enige oplossing is, terwijl die duidelijk al verloren is. Hoe kunnen we democratisch concurreren met een regime dat massaal honderdduizenden nieuwe kiezers importeert? De FremskrittsPartiet stelt Noren gerust door hen valse hoop te geven, en ik weiger hier enige betrokkenheid bij te hebben. Gewapende strijd lijkt nu nog zinloos, maar het is de enige manier om vooruit te komen.
2002-2006
Mij is opgedragen om een startkapitaal op te bouwen om het schrijven van het compendium te financieren. Ik weet op dit moment niet of ik ooit zal overgaan tot een martelaarsactie want het lijkt gewoon te radicaal.
Mijn plan A is om te proberen om 3 miljoen euro bijeen te krijgen, en als dat lukt ben ik van plan om een pan-Europees organisatieplatform op te zetten dat zal proberen om natuurlijk uit te groeien tot een ondersteunende organisatie die een 'legale versie' van het compendium zal verspreiden.
Als ik niet aan het gestelde bedrag kom dan zal ik verder gaan met een operatie, om het compendium dan op die manier op de markt te brengen.
Met ingang van 2005 ben ik erin geslaagd om 500.000 euro te sparen, maar ik heb nog steeds 2,5 miljoen euro tekort. Ik zal proberen om het resterende bedrag bijeen te krijgen door middel van voortdurende speculatie met aandelen/opties. Ik kan me veroorloven om tot 250.000 euro te verliezen, zonder dat het afbreuk zou doen aan de voltooiing van het compendium en de daaropvolgende uitvoering van de operatie.
De speculatie met aandelen/opties is niet gelukt. Ik moet mijn verlies nemen en tot plan B overgaan.
Ik heb mijn verliezen geteld, en ik heb nu het minimumbedrag om mijn twee taken te voltooien (meer dan 250.000 euro).
2006-2008
Onderzoek voor en schrijven van het compendium: A European Declaration of Independence
Herfst - 2008
Ik ben op een verjaardagsfeestje geweest in Oscarsgate, Oslo. Het was een verjaardagsfeestje georganiseerd door een goede vriendin van Axels vriendin Synne. Ik merkte op dat de vrouw die haar verjaardag vierde werkte als rechter. Een meerderheid van de mensen op het feest waren juristen - rechters en advocaten in de publieke sector. Ik heb even gebabbeld met de meeste mensen op het feest. Het viel mij op hoe ongelooflijk politiek correct iedereen was, alsof ze allemaal leden waren van de Noorse Arbeidspartij. Ik heb nog nooit meegemaakt dat een groep mensen volledig panisch was over het bediscussiëren van politieke kwesties met betrekking tot multiculturalisme en islamisering. Ik zag in dat een meerderheid van deze mensen sympathisanten van de Arbeidspartij waren. Ik denk dat ze niet echt een keuze hebben gezien het feit dat ze allemaal de hiërarchische ladder van de publieke sector beklimmen. Toen bedacht ik me iets. De rechters die tijdens WO2 voorkeuren hadden voor NS of aansluiting hadden met de SS werden vervolgd en gevangen gezet. Is het dan ook niet meer dan aannemelijk dat de hoge rechters met een voorkeur voor de Arbeidspartij, en de andere partijen die voorstander zijn van het multiculturalisme (en dus islamisering), dienen te worden beschouwd als verraders van categorie B of C? Ze hebben duidelijk een grote verantwoordelijkheid en moeten worden beschouwd als verraders van hun volk. Ik kan me voorstellen dat de meesten van hen zouden worden beschouwd als categorie C omdat hun invloed aanzienlijk minder is dan die van enige parlementariër, redacteur/journalist of professor/docent aan de universiteit. Hoe dan ook, aardige mensen wel en we hadden een gezellige tijd. Als ze enig idee hadden dat een van hun gasten een Justiciar Knight was van een organisatie aangesloten bij de Noorse en Europese Verzetsbeweging, zou ik er hoogstwaarschijnlijk direct uit worden gegooid. Het is volledig te begrijpen omdat hun carrière voorbij zou zijn als ze een band hadden met dergelijke organisaties of individuen.
Herfst - 2009 - Verjaardagsfeestje
Mijn beste vriend Peter's 30e verjaardag. We gaan naar Boedapest om 5 dagen lang stevig te feesten. Dit is mijn tweede reis naar Hongarije. Ik hou echt van dat land en de mensen. De clubs in Boedapest zijn van topklasse. Uitstekende elektronica-scene, een van de beste ter wereld. Hongaarse meisjes zijn supersexy, jammer dat ik relaties moet voorkomen voor het welzijn van mijn missie. Maar het kan geen kwaad wat plezier te maken :D. Ik denk dat ik in jaren niet zo veel alcohol gedronken heb, helemaal geweldig. Mijn beste vrienden Martin, Axel, Marius en Peter trokken op met en sloten ons aan bij een andere groep Noren die we al een paar jaar kennen. Een paar van Martins beste vrienden zijn Jon-Niclas, echt een coole gast (hij is een vrij bekende Noorse komiek), samen met zijn partner en vriend Anders, en een paar anderen. We hadden daar veel plezier met ons tienen. De meesten van ons kennen elkaar van Nissen High School in Oslo.
Herfst - 2009 - Nieuwe fase
Ik zit in een nieuwe fase met mijn project. Het compendium is compleet en ik ben op dit moment bezig met de voorbereiding van de volgende fase. Ik maak nu twee verschillende en 'professioneel ogende' prospectussen voor 'zakelijke ondernemingen'. Een mijnbouwbedrijf en een kleine boerderij. De redenen voor dit besluit is om een geloofwaardige dekmantel te maken voor het geval ik gearresteerd word voor de aankoop en smokkel van explosieven of onderdelen van explosieven - kunstmest. Daarom heb ik een nieuw bedrijf opgezet, genaamd Geofarm, dat dienst kan doen als een geloofwaardige dekmantel voor dergelijke activiteiten. Ik heb ongeveer 2 weken besteed aan het nabootsen van een bestaande mijnbouwprospectus. In aanvulling op de prospectus zal ik twee websites en visitekaartjes maken. Ik ben ook van plan om contact op te nemen met leveranciers van apparatuur voor deze industrieën, zodat zij samen met mijn verhaal als toekomstige getuigen kunnen optreden, mocht ik dat ooit nodig hebben. Als ik word gearresteerd in deze 'aankoopfase' denk ik dat ze het moeilijk kunnen bewijzen dat mijn bedoeling is om bij te dragen aan en te vechten in de lopende Europese burgeroorlog. Tuurlijk, ze zullen proberen om me te beschuldigen van terreur, maar ze zullen niet genoeg bewijs hebben om me op te sluiten (vanwege mijn dekmantels). Ook gezien het feit dat ik nog nooit iets illegaals in het verleden heb gedaan. Als ik gepakt word zal ik echter voor de rest van mijn leven op alle denkbare zwarte lijsten komen te staan, en zal dus niet in staat zijn om deel te nemen aan een missie. In dit geval zal ik de primaire operatie laten vallen en in plaats daarvan doorgaan met mijn minder belangrijke missie. Zo gaat het leven van een verzetsstrijder.
November - 2009
Ik heb een paar weken besteed aan het helpen opzetten van een cultureel conservatieve krant met nationale verspreiding in Noorwegen. Het idee is het ontwikkelen van Document.no, een cultureel conservatief blog, tot een krant met 12 publicaties per jaar. Ik heb een relatief complexe strategie ontwikkeld en doorgegeven aan Hans Rustad, de editor en manager. Ik heb een paar pogingen gedaan om fondsen te werven, hoewel het nog niets heeft opgeleverd. Ik heb geprobeerd om de samenwerking tussen de FremskrittsPartiet en Document (beiden gematigde culturele conservatieve entiteiten) te formaliseren, ten minste aan het begin. Maar na overleg met zowel de FremskrittsPartiet als Hans blijkt dat ze niet willen meewerken aan enige vorm van samenwerking met elkaar. Ik heb ongeveer 50 uur gedraaid bij het ontwikkelen van mogelijke strategieën voor Document.no, gratis, maar ik zal mijn bijdrage verder moeten beperken omwille van mijn primaire operatie. Hans, de leider van Document.no, lijkt een vreemde kerel. Ik ben meestal uitstekend in psychoanalyse, maar ik heb hem niet helemaal kunnen doorzien. Ik weet dat hij een marxistische achtergrond heeft en ik geloof dat hij in feite uniek is - feitelijk een nationalistische bolsjewist, en dus geen echte nationalist. Hij houdt ervan om de multiculturele media-hegemonie in Noorwegen te bekritiseren, maar is volledig onwillig om bij te dragen aan enige vorm van politiek platform of consolidatie. Hij lijkt erg paranoïde en verdenkt de meeste mensen en hij houdt ervan om elke keer als hij iets schrijft te proberen om Fjordman belachelijk te maken en te bespotten. Document.no heeft zich ontwikkeld tot een soort van matig cultureel conservatieve denktank waar matig cultureel conservatieven van gedachten wisselen en opmerkingen over de artikelen plaatsen. Hans houdt ervan om de culturele marxistische media (MSM) te bekritiseren, maar is niet bereid om eventuele oplossingen voor te dragen of om bij te dragen aan enige vorm van consolidatie van een 'alternatief'. Ondanks dat vind ik het niet erg om een steentje bij te dragen aangezien het onze zaak toch wel ten goede komt.
December - 2009
Ik heb nu twee maanden gewerkt aan het verzamelen van emailadressen. God, ik zou niet hebben gedacht dat het zo f***ing saai zou zijn :D. Ik gebruik Facebook om de verschillende nationalistisch gezinde doelgroepen te bezoeken en elk lid uit te nodigen. Ik ben erin geslaagd om ongeveer 1700 emailadressen te verzamelen op deze manier. Ik heb eerder dit jaar ook diverse blogs en internetsites uitgepluisd. Totaal aantal emailadressen is ongeveer 3000-5000, heb nog geen precieze telling gemaakt <3.
Nja, het is een heel vervelende taak omdat Facebook een limiet heeft van 50 uitnodigingen per dag. Zelfs met mijn twee accounts ben ik beperkt tot het uitnodigen van maximaal 100 mensen per dag, waarvan gemiddeld 40-50% accepteert. Van deze 40-50% hebben rond de 90% e-mailadressen terwijl ong. slechts 50% op een regelmatige basis wordt bijgehouden. Dus van de 1000 Facebook-vrienden zal ik er ongeveer 20-30% bereiken. Niet optimaal, maar nogmaals, ik kan geen efficiëntere manier bedenken om in direct contact te komen met nationalisten in alle Europese landen.
Kerst - 2009
Ben al op een paar kerstfeesten geweest met vrienden, wat leuk was maar ik ben wel wat extra kilo's aangekomen :D. Ik ben momenteel 7 kg te zwaar vergeleken met 3 tot 4 kilo de laatste drie maanden. Ik ben een paar maanden geleden al een zwaar trainingsprogramma begonnen, maar heb ervoor gekozen om te stoppen om het boek te voltooien en emailadressen te verzamelen. Op dit moment heb ik de fase van het schrijven 4 keer verlengd om bepaalde hoofdstukken uit te breiden. Deze vertragingen beginnen ernstige gevolgen te hebben voor mijn budget, en ik heb nog maar minder dan 42k euro in direct geld en nog eens 25k in krediet. Ik moet dit compendium binnenkort echt afronden en overgaan tot de volgende fase (onderzoek naar wapens, wapenrustingen [pantsers] en explosieven gevolgd door de fase van aankopen). Zal mijn oude harde schijven vernietigen en nieuwe kopen vóór de onderzoeksfase, en deze dan weer te vernietigen vóór de aankoopfase. Het duurt eeuwen om kwalitatief goede emailadressen van Facebook te plukken. Hoe dan ook, moreel is op een recordhoogte, maar fysiek ben ik op een dieptepunt. Ik moet binnenkort echt mijn trainingsprogramma oppikken... maar het duurt nog steeds ca. 1-2 maanden voor mijn tijdsschema toelaat dat ik me hierop kan richten. Btw, ik lees net dat een vermeende Zweedse neonazi groep, die naar men zegt van plan was om Zweedse verraders van categorie A en B te vermoorden, is opgepakt in verband met de diefstal van het bord 'Arbeit macht Frei'. Hmm, ik heb me altijd afgevraagd of deze jongens echt nationaalsocialisten zijn of dat het gewoon typische cultureel marxistische propaganda is. Misschien is het mijn mede-oprichter van PCCTS, mijn zustercel?? Ik denk dat we er niet achter zullen komen tenzij ze de namen bekendmaken. Ik betwijfel het hoor. Ze lijken het verouderde, traditionele en kwetsbare hiërarchische militaire celmodel te hebben, wat aangeeft dat ze afkomstig zijn van een oude school en niet gerelateerd aan een verzetsbeweging.
Januari 2010
Ik was bij Peter en Didrik vandaag. We hebben een paar drankjes gehad in Peters vrijgezellenappartement in de buurt Bogstadveien, voor vrijgezellen waarschijnlijk de meest prestigieuze plek om te wonen in Oslo, en niet ver van waar ik vroeger woonde toen ik nog in het 'spel' zat. We zijn naar een nabijgelegen restaurant gegaan, hebben een fantastische maaltijd gehad, nog wat meer gedronken en ik heb Peters vriendin en haar vrienden ontmoet. We hebben een paar biertjes gedronken en gekletst, erg gezellig <3. Ik herinner me dat ik Christine heb verteld over mijn carrière als schrijver, vertelde haar dat ik niet van plan was het boek te verkopen maar om het gratis te verspreiden, om onze zaak efficiënter te propageren voor een breder publiek (ze waren allemaal cultureel conservatieve trouwens). Christine vertelde me dat ze geloofde dat ik werd gedreven door idealisme, en dat is natuurlijk waar, maar dat ik eigenlijk ook mijn droom leefde. Hoewel ik dat bepaalde punt niet wilde aanvechten, want ik hou er niet van de pret te dempen of mijn dekmantel te riskeren, heeft het me wel aan het denken gezet. Leven wij, de reactionaire revolutionaire conservatieven, echt volgens onze droom, of begaan we een offer? Om eerlijk te zijn zou ik, als ik het gevoel had dat andere mensen mijn werk konden doen, dit werk zeker niet doen, dat kan ik u garanderen. Ik wil niet doen wat ik doe, ik zou me liever richten op een gezin stichten en me weer concentreren op mijn carrière. Maar dat kan ik niet maken zolang ik het gevoel heb dat ik gevangen zit in een brandend ruimteschip en nergens heen kan vluchten. Als u het schip in brand ziet staan, zou u het toch ook niet negeren en beginnen met wat noedels te koken, of wel? U dooft het vuur eerst, zelfs als het uw leven in gevaar brengt. U hoeft het blussen van de brand niet leuk te vinden, maar het is uw plicht om uzelf en uw collega-bemanningsleden te redden. En laten we zeggen dat uw bemanningsleden zijn besmet met een zeldzaam virus dat hun rationele zintuigen blokkeert, en ze proberen u ervan te weerhouden de brand te blussen. U kunt zich echt niet door een van hen laten tegengehouden, omdat het zal leiden tot jullie collectieve dood. U moet alles doen om het vuur te blussen, ondanks het feit dat ze proberen om u te stoppen. Iets anders zou onlogisch zijn.
Maar jezelf opofferen voor anderen die je waarschijnlijk haten hoeft niet per se een ellendige ervaring te zijn. Wij hebben immers de waarheid en logica aan onze kant en we zullen leren om beloning en troost te vinden in ons handelen. Immers, soms is onbarmhartig zijn het meest barmhartige wat je kunt doen.
Maar goed, terug naar het verzamelen van emailadressen op Facebook: aaaaarrrrggh :/. Het maakt me gek, lol. Ik ben momenteel bezig met Franse connecties / FB-groepen. Een uiterst vervelende en saaie taak - de voorbereiding van kwalitatief goede contacten uit de patriottische Facebook groepen en het versturen van 100 selecte uitnodigingen per dag (vanaf 2 FB-accounts). Ik doe dit nu al 60 dagen achter elkaar, 3-4 uur per dag. Netwerken op FB is niet zo erg, als je maar veel interessante, gelijkgestemde mensen ontmoet. Dit is de belangrijkste reden waarom mijn boek is vertraagd. Ik heb het gevoel dat ik mijn boek naar ten minste 10.000 primaire nationalisten in de Europese wereld moet sturen en ik zit op dit moment op 6000 e-mailadressen. Goede vocale trance-muziek maakt deze taak een stuk minder saai ;). Mijn geld raakt echter geleidelijk op; ik zit nu op 50.000 euro + 30.000 euro in kredietlimieten (12 creditcards ftw), dit zal me binnenkort dwingen om de volgende fase van de operatie in te gaan. Mijn dag bestaat doorgaans uit emailadressen verzamelen, schrijven, het delen van 'gematigde' stukken uit mijn boek met debatgroepen om andere cultureel conservatieven te coachen, roken, chocolade eten lol, een dagelijkse wandeling van 1 uur nemen/motiverende meditatie en af en toe raids in WoW doen met mijn badass Horde resto druid. Ik heb niet zo lang geleden Dragon Age: Origins uitgespeeld. Een briljant spel :D. Het is belangrijk om elke dag een paar uur plezier te hebben. Tot mijn spijt moet ik toegeven dat ik een beruchte downloader van illegale films, series en games enz. ben geworden, maar heb gemerkt dat een toenemend aantal sites de laatste tijd zijn gesloten. Stelen is slecht, dat geef ik toe, maar nogmaals, als je je hele leven gewijd hebt aan een goed doel mag je jezelf wat ondeugendheid gunnen, vooral als het kan helpen om geld te besparen ;). Ja, ja, niemand is perfect :P
Februari 2010
Ik heb het spel Modern Warfare 2 gekocht. Het is waarschijnlijk de beste militaire simulator die er is en het is een van de meest populaire games van dit jaar. Ik heb MW1 ook gespeeld, maar ik vond het niet echt leuk want ik ben over het algemeen meer het soort persoon voor fantasy RPG zoals Dragon Age Origins etc, en niet zozeer voor first person shooters. Ik zie MW2 meer als een deel van mijn trainingssimulatie dan iets anders. Ik heb het echter leuk leren vinden en vooral het multiplayer-gedeelte is geweldig. Men kan operaties min of meer volledig simuleren.
Ik ben ook verder gegaan met het verzamelen van emailadressen, tot nu toe op een dagelijkse basis. De fase van verzamelen van emailadressen loopt op zijn einde en ik zal het afsluiten door op zijn minst te proberen om zoveel mogelijk emailadressen van parlementsleden in West-Europese landen te krijgen. Ik denk namelijk dat het fout zou zijn om me uitsluitend te richten op de distributie van het compendium aan patriotten, omdat ze weinig tot geen politieke invloed hebben in de hegemonie van de EUSSR/USASSR. Het is belangrijk dat onze vijanden weten 'hoe wij aankijken tegen wat ze aan het doen zijn'. De nationale inlichtingendiensten van Europa zullen er alles aan doen om de verspreiding ervan te beperken. Zij zullen niet toestaan dat de parlementsleden in hun land het mogen lezen, dus moeten we het direct naar hen sturen.
Het is zonde dat ik mijn 5000 Facebook-contacten moet wissen. Het kostte zoveel tijd en werk om al die contacten op te doen en ik krijg het gevoel dat ik een stukje van mijn leven moet wissen, lol. Maar ik heb uiteindelijk wel waar ik voor kwam: ieders emailadres.
Het is nog te besneeuwd en koud om te beginnen met de aankoopfase (kopen van wapens en wapenrustingen, enz.). Mijn agenda voor de volgende maanden ziet er als volgt uit:
Ik heb 2 weken uitgetrokken voor de onderzoeksfase, maar het kan wel oplopen tot 6 weken.
Het onderzoek zal worden gevolgd door de aankoopfase, waarvoor ik 4-8 maanden reken. De aankoopfase zal worden gevolgd door een week lang durende bouw/voorbereidingsfase.
Trouwens, ik kreeg net wat lijkt op een massaal wervingsbericht van een van mijn 5000 Facebook-contacten (hij draagt op zijn foto overigens een bivakmuts en een t-shirt met de Totenkopf-insignes van de SS). Het bericht gaat als volgt:
Hails!
"help met de ondersteuning van de wereldwijde organisatie ATB Aryan Terror Brigade, een tak van Blood and Honour, als je geïnteresseerd bent antwoord dan naar ....."
Hoewel ik het initiatief van deze jonge knaap en zijn waarschijnlijk nobele intentie moet bewonderen (hij heeft waarschijnlijk niet het flauwste idee wat het nationaalsocialisme of constructieve en zinvolle weerstand inhoudt) is zijn gebrek aan subtiliteit en discretie helaas het huidige handelsmerk van veel amateuristische Europese verzetsgroepen. Ze zoeken waarschijnlijk rekruten voor hun acties om joden en immigranten te schaden... Veel van deze mensen veroorzaken zo veel schade aan de nationalistische zaak dat ik me soms afvraag of ze niet zijn ingehuurd door cultureel marxisten. Hoe dan ook, mijn hoop is dat dit compendium zal bijdragen aan een aanzienlijke 'sprong in de evolutie' voor het huidige klimaat van stompzinnigheid en onbekwaamheid.
Maart 2010
Ik heb mijn fase van verzamelen van emailadressen afgerond met een totaal van 5700 Facebook-contacten (2 accounts) en een totaal van 8000 emailadressen van goede kwaliteit (in alle stromingen van het cultureel conservatieve gedachtegoed). Ik heb zo een directe manier gevonden om mijn compendium door te sturen naar een groot deel van de meest toegewijde nationalistisch georiënteerde individuen in alle West-Europese landen, waaronder de VS, Australië, Canada, Zuid-Afrika, een aantal Oost-Europese landen, Armenië, Israël en zelfs India. Deze taak heeft mij een paar maanden gekost en het deed me pijn om al mijn FB contacten te wissen. Ik heb gesproken en gediscussiëerd met honderden patriottische individuen (velen zijn nationalistische intellectuelen die gericht vechten voor de goede zaak), veel goeie lui, wat de beslissing om de contacten te wissen nog moeilijker heeft gemaakt. Ik heb nu een aanzienlijk aangepast FB-profiel, getransformeerd tot een politiek correct profiel. Ik ben soms bang dat mijn inspanningen met betrekking tot het onderzoek voor het boek en de overname van deze adressen er toe hebben geleid dat ik op verschillende zwarte lijsten sta. Ik weet dat in ieder geval een paar van de profielen die ik heb uitgenodigd nep zijn en worden gebruikt voor het verzamelen van informatie voor verschillende Europese en Amerikaanse inlichtingendiensten. De vraag is: hebben ze mij op de korrel? Ik denk dat ik er uiteindelijk wel achter zal komen ...
Ik heb een aantal [dingen] verkocht: de laatste sets van items die ik uit mijn vroegere leven bezat en waarde hadden. Eentje was een compleet 40-delig Versace-Rosenthal servies ter waarde van ongeveer 5.000 euro. Ik heb het een paar jaar geleden voor 2.000 euro gekocht en nu dus verkocht voor die prijs. Ik weet dat ik mijn Crosswind Breitling (nieuwprijs: 7.000 euro) ga verkopen, maar sentimentele waarde heeft me er tot nu toe van weerhouden om dat te doen. Overigens heb ik nog steeds een bedrijfsprinter van HP (nieuwprijs 4.000 euro). Ik kan proberen om die later te verkopen, want het is zinloos voor mij om die zelf te houden. Ik heb wel een vrij grote drank- en wijncollectie die ik door de jaren heen heb verzameld. Een aantal van de flessen rode wijn komen uit 1979, en zijn daarom mogelijk een fortuin waard. Ik waardeer een glas uitstekende rode wijn, dus ik kan ze eigenlijk beter opdrinken voor de uitvoering van de missie. Ik heb al een paar van mijn schilderijen aan vrienden gegeven. Ik zal de rest ophangen, want ik kan nog steeds genieten van de werken.
Het compendium is in zijn laatste fase. Ik heb de afgelopen twee maanden heel hard gewerkt om het te voltooien. Ik schat dat ik in staat zal zijn om het binnen 2 weken af te hebben.
Tijd is van groot belang, en ik moet echt de onderzoeksfase (voor de eigenlijke missie) starten en beginnen met de fase van fysieke transformatie. Ik moet wachten tot ik het compendium op meerdere locaties zeker heb gesteld en mijn harde schijven heb gewist en vernietigd.
Mijn moreel ligt erg hoog. Ik kan niet wachten om het compendium te delen met collega-broeders en zusters. Dit zal een van de laatste aantekeningen zijn trouwens. Ik kan misschien niet meer aan dit logboek werken vóór de uitvoering van de operatie.
Juli 2010
Ik heb onlangs met succes de 'aankoopfase voor wapenrusting' afgerond en heb een pantserkist gemaakt door een volle Pelican-kist ondergronds te verstoppen. Ik heb hem in principe ergens diep in de Noorse bossen begraven. Het was mijn eerste ervaring met dit soort opdrachten en ik onderschatte eerst de planning die nodig was om de opdracht te voltooien. Een paar dagen geleden stond ik om 5:00 's ochtends op en bracht een paar uur door met inpakken voor de reis. Via Google Earth had ik een (ongeveer) afgelegen locatie diep in de bossen van Noorwegen opgezocht. Ik wist nog geen exacte locatie toen ik op reis ging met mijn lading. De Pelican-kist bevat een complete set van 'Loki's armor'- met schild, caltrops, politie-insignes en diverse andere apparatuur die nodig is voor de operatie. Ik kon mijn Damascus FX-1 Flexforce ME-pak en de molle, de riem, niet meer in de Pelican krijgen, dus ik heb die verstopt op zolder gemarkeerd als 'air soft-apparatuur'. Zo moet het maar even... The Pelican was zo vol dat ik er echt op moest gaan zitten om hem goed te kunnen vergrendelen.
Hoe dan ook, na ongeveer een 3-4 uur rijden kwam ik in de buurt en ik begon vanaf de snelweg te speuren naar kleine weggetjes, want een bij de snelweg geparkeerde auto zou ongewenste aandacht kunnen trekken. Ik vond een potentiële locatie en reed mijn klein Hyundai stadskarretje langs een onverharde weg. Deze goedkope stadsauto's zijn natuurlijk niet voor ruig terrein, waardoor ik bijna in de sloot belandde. Ik parkeerde de auto en verkende de omgeving een uur lang te voet, maar met weinig succes. Een geschikte locatie is een gebied met grond waarin je daadwerkelijk kunt graven, dus gebieden dicht bij rotsen of in de buurt van bomen zijn uitgesloten (de wortels maken het te moeilijk om te graven). Ik reed een half uur verder en begon te verkennen op een andere locatie. Ik vond iets waarvan ik dacht dat het een geschikte plek zou zijn en haalde de schep en twee grote plastic zeilen voor de eerste bodemtest. Ik kon aan de topografie zien dat niet veel mensen hier eerder waren geweest. Het bos was erg dicht met veel spinnenwebben, en honderden rondvliegende insecten. Ik heb serieus problemen met spinnen, dus ik moest die gedachten gewoon blokkeren. Natuurlijk zat er bij mijn eerste poging een gigantisch rotsblok slechts 10 cm onder de grond... Hoe dan ook, ik bleef in de buurt graven en vond uiteindelijk een geschikte plek. In de 'verkenningsfase' kunt u een paar mislukte pogingen verwachten. U moet op zijn minst verticaal graven, 1,5-2 meter diep, en u moet natuurlijk een beetje geluk hebben. Ik had overwogen om een echo-sensor te halen voor dit doel, eentje die kan vertellen of er obstakels onder de grond zitten enz., maar zoeen kopen zou een heel gedoe te zijn, dus ik besloot om het op de ouderwetse manier te doen.
Ik begon om 11 uur te graven en groef drie uur aan een stuk door. Er waren een heleboel muggen die me zaten te zieken, ondanks het feit dat ik was bedekt met muggenolie. Waarom, oh waarom, heb ik geen muggennet meegenomen voor mijn hoofd... Door het intensief en constant graven dwong de hitte en zweet me alles uit te trekken behalve mijn laarzen en mijn compressiepak. De beestjes hadden ongetwijfeld een feestmaal... Het urenlang graven was vermoeiend, maar ik bleef mijn tolerantieniveau aanpassen omdat ik echt klaar wilde zijn voor het donker. Rond 16:00 was ik door mijn waterfles heen; ik had mijn Camelbak van 1,5 liter al leeggedronken. Ik had 5 uur achtereen gegraven en was volledig uitgeput, maar ik was nog niet eens klaar met het graven van het gat... Ik raakte meer en meer gefrustreerd want ik kon niet veel langer zonder water doorgaan. Omdat ik niet aan nog een dag van deze hel wilde (in totaal 4-6 uur rijden + graven) heb ik het beste van de situatie gemaakt en begon de lading in mijn auto voor te bereiden voor het transport naar de kuil. Ik was oorspronkelijk van plan om de inhoud van de kist op te delen in vierren en het in mijn rugzak naar de kuil te dragen. De kist was te zwaar om ineens te vervoeren zonder problemen. Maar met mijn waterprobleem had ik echt geen keus. Ik heb de 70 kg zware kist letterlijk naar de kuil gesleept. Het was zeer uitputtend, maar het heeft me ongeveer 30-60 minuten gescheeld. Om 18:00 had ik de kist onder de grond veilig gesteld en het gat met zand gevuld. Ik heb toen ongeveer 40 minuten besteed aan het camoufleren van de kuil door takken en bladeren uit andere delen van het bos aan te slepen. Na anderhalf uur rijden kwam ik eindelijk een tankstation tegen. Ik was op het moment nogal uitgedroogd. Het spreekt dan voor zich dat dat de lekkerste cola en hotdog was die ik in tijden had gehad ...
Ik realiseer me dat ik het einde van het proces heb afgeraffeld omdat ik een aantal aspecten van de logistiek omtrent het graven had onderschat. Ik zal niet dezelfde fout maken als ik mijn wapens wil begraven na de 'aankoopfase wapens'. Les geleerd.
Augustus 2010, deel 1
Nieuwe fase - van 'aankoopfase wapenrusting' naar 'aankoopfase wapens' - harde schijf vervangen door een nieuwe, en al het bewijsmateriaal van vroegere fase gezuiverd. Ik plan een autoreis naar Praag om een wapenconnectie te krijgen voor de verwerving van een groot kaliber geweer, een Glock, scherfgranaten en AP-munitie (granaten en AP-munitie zijn een bonus) [AP = armour-piercing; als ze door een kogelvest heen gaan]. Praag staat bekend als misschien wel het belangrijkste doorvoerland voor illegale drugs en wapens in Europa. Ik heb de reis in een paar dagen gepland en het is ongeveer 15-17 uur rijden en het gaat via de veerpont van Zweden naar Denemarken en een andere veerpont van Denemarken naar Duitsland. Ik kan ook gewoon een autoveer van Oslo naar Duitsland nemen. Het zal moeilijk worden om mijn Visa-kaart niet te gebruiken tijdens deze reis, maar ik zal het proberen. Mijn mobieltje zal uitgeschakeld zijn tijdens de gehele duur en zal alleen worden ingeschakeld in geval van nood. Ik heb alle relevante informatie al opgezocht - info voor hostels in Kopenhagen, Berlijn en Praag. Als ik mijn doel niet kan bereiken in Praag zal mijn volgende poging in Berlijn zijn. Als dat niet lukt zal ik helemaal naar Servië rijden. Mijn ontmoeting met de criminele netwerken in Praag zullen niet zonder risico zijn. Ik zal moeten proberen om een verbinding te leggen via taxichauffeurs, en/of via clubs/prostitutie. Ik hoop alleen dat ik het er levend van af breng... Ik zal in ieder geval alle veerboten en elektronische betalingen vermijden op de terugreis en ik steek de noordelijke grens over (die heeft de minste douaniers), voor het geval ik op een of andere manier in de gaten ben gehouden. Beter het zekere voor het onzekere, enz. Als ik terugkom en de wapens heb begraven kan ik eindelijk beginnen met de 'onderzoeksfase explosieven'. Daarover later meer.
Augustus 2010, deel 2
Aangezien de 'aankoopfase wapenrusting' met succes is afgerond is het nu tijd om verder te gaan naar de 'onderzoeksfase wapens', gevolgd door de 'aankoopfase wapens'. Ik ben van plan om naar Denemarken en Duitsland te rijden als zogenaamde vakantiebestemmingen en de Tsjechische Republiek als de primaire bestemming te houden met de bedoeling een AK-47 (7.62) en een Glock 17 of 19 (9 mm) te kopen. Ik heb de laatste twee tot drie weken onderzoek gedaan naar clubs en soortgelijke plaatsen waar middelgrote drugsdealers vaak komen. Drugsdealers zijn immers de beste optie bij het zoeken naar een wapenconnectie. Zij, of hun leveranciers, hebben functionele smokkelroutes uit andere Oostbloklanden, de Balkan en uit Turkije. Hoewel ze de voorkeur geven aan drugs, vanwege de efficiënte aard van de handel in verdovende middelen, zijn ze meestal in staat om ook wapens te leveren. Als ze geen wapens op voorraad hebben, kunnen ze meestal wapens bestellen bij hun koeriers.
Ik kan niet zeggen dat ik uitkijk naar deze reis. Ik heb gehoord dat Praag de gevaarlijkste hoofdstad van Europa is, met een groot aantal zeer brute en cynische criminelen. Er is een kans dat ik gedood zal worden door een aantal wanhopige criminele individuen. In ieder geval heb ik de auto voorbereid: de achterbank van mijn Hyundai Atos uitgehold omdat er ruimte moet zijn voor wapens, een paar granaten en AP-munitie. De auto is echt gammel, dus ik hoop dat hij niet stuk gaat midden op de autobahn. Verschillende mensen op het Hyundai-forum zeiden dat ik nooit heen en terug zou komen in die auto, lol. Ik denk dat we het zullen zien... De reden dat ik überhaupt voor deze auto heb gekozen is omdat hij eruit ziet als een auto voor gepensioneerden, dus het is niet waarschijnlijk dat ik zal worden aangehouden bij douanecontroles terwijl ik wapens terugsmokkel naar Oslo.
Vandaag is de dag: ik rijd nu naar de veerpont. Het zal mij van Oslo naar Kiel brengen, en van daar uit moet ik ca. 9 uur naar Praag doorrijden, waar ik een 6-daags verblijf heb geboekt in een relatief goedkoop hostel. Ik ben in het verleden meestal voor hotels gegaan, maar die zijn niet fijn qua socialiseren. Er gaat niets boven een hostel als het gaat om feesten en mensen leren kennen enz. Deze reis gaat een fascinerende ervaring worden. Ik probeer niet te veel na te denken over wat er kan gebeuren als ik drugsdealers benader. Ik heb besloten dat ik het meeste wil halen uit de reis, dus ik heb een schema inclusief bezoeken aan alle toeristische attracties van Praag. Ik zal dit overdag doen, en ga 's nachts de clubs af op zoek naar een connectie.
Ik ben al twee dagen in Praag. Ik heb een paar taken die ik wilde doen afgehandeld. Eentje was het professioneel printen van prospectussen die zullen dienen om mijn dekmantel te versterken voor het geval ik word aangehouden voor mijn operatie. De prospectus is in feite een businessplan voor delfstoffenwinning waarin in detail wordt uitgelegd waarom ik explosieven moet creëren. De dekmantel gaat over de productie van explosieven zonder vergunning. Alles staat al in de prospectus; dat moet genoeg zijn om een mogelijke beschuldiging van terreur redelijk in twijfel te trekken, mocht ik ooit gepakt worden. Ik heb ook een aantal politie-insignes en andere gerelateerde insignes professioneel gedrukt, en contant betaald natuurlijk. Deze laten afdrukken in Noorwegen zou alleen maar zorgen dat het personeel de autoriteiten waarschuwt.
Dus blijft er maar één ding over: binnen 4 dagen moet ik mijn wapenconnectie vinden...! Ik heb gisteren gefaald; ik ging naar twee bordelen en een paar clubs. De mensen die ik benaderde werden echt nerveus en dachten dat ik ofwel een agent was of volledig gestoord, lol. Ik moest mijn aanpak verfijnen. Het begon echt slecht. Wat u ook doet bij het proberen om een wapenconnectie te maken, wees nooit te direct:
Hallo daar. Ik wil graag een AK-47, 4 granaten, 1 Glock en AP-kogels kopen. (Die gast zet het al een lopen voordat u klaar bent met de laatste zin :-))
Deze stad lijkt overigens helemaal niet gevaarlijk. Ik heb geen idee waarom die BBC-documentaire zulke onjuiste informatie zou presenteren. Sterker nog, ik voel me zelfs veiliger dan thuis in Oslo. Waarschijnlijk omdat er in principe geen moslims in dit land zijn. Het merendeel van de criminelen hier zijn christelijke zigeuners en ik heb ontdekt dat de meeste van hen in principe zijn weggejaagd uit de hoofdstad Praag, naar andere Tsjechische steden. Ik kan begrijpen waarom de overheid dit zou willen doen. Praag is een reusachtig museum van oude Europese historische bezienswaardigheden en trekt miljoenen toeristen per jaar. Alle criminelen die hier een paar jaar geleden waren, waren slecht voor de handel. Ik heb nog nooit zo veel toeristen gezien in een andere Europese stad zoals Parijs, Londen en Berlijn. Het centrum van Praag zit vol met duizenden en duizenden toeristen, zelfs nu in september.
Dag 5 in Praag. Ik ben wanhopig. Dit is de eerste grote tegenslag voor mij tijdens mijn operatie. Ik ben zo teleurgesteld in mezelf. Ik realiseer me nu dat Praag verre van ideaal is bij het zoeken naar wapenhandelaren. West-Europese hoofdsteden zijn waarschijnlijk een meer geschikte locatie om een verbinding te zoeken, want dat is de eindbestemming van de wapens die hier doorgevoerd worden. Praag mag dan een doorvoerpunt zijn, maar het is moeilijk om de werkelijke koeriers of verkopers te vinden. Verder denk ik dat ik niet genoeg gemotiveerd was, gezien het feit dat ik gewoon legaal een semi-automatisch geweer en een Glock kan kopen in Noorwegen. Ik heb diverse louche uitziende figuren benaderd, maar ik zou het een stuk harder geprobeerd hebben ware het niet dat ik legaal wapens kan kopen.
Ik heb nu besloten om deze sub-missie af te breken en me erop te richten de wapens legaal te kopen in Noorwegen. Ongeacht de uitkomst van deze missie heb ik een geweldige vakantie gehad en de meeste historische bezienswaardigheden en een heleboel geweldige architectuur ervaren. Ik heb ook veel gefeest met de mensen die ik heb ontmoet in het hostel. Tijd om naar huis te gaan...
De terugreis was saai. De batterijen van mijn iPod gaven halverwege naar Kopenhagen de geest. Ik heb de nacht in een hostel doorgebracht en ben de volgende dag van Kopenhagen naar Oslo gereden.
September 2010
Ik wilde aanvankelijk proberen een verbinding te leggen met de Hell's Angels in Praag, Berlijn of Kopenhagen. Maar ik verloor mijn motivatie volledig tijdens mijn eerste dagen in Praag. Ik heb nu legaal een semi-automatisch geweer en Glock aangevraagd. Ik denk niet dat het geweer een probleem zal zijn, want ik heb de 1 week durende jagerscursus afgerond, en ik heb al 7 jaar een Benelli Nova Pump-Action dubbelloops jachtgeweer, zonder incidenten. Ik heb geen strafblad, dus er is geen reden waarom de politie mijn aanvraag af zou wijzen.
Ik heb nu een aanvraag verstuurd voor een Ruger Mini 14 semi-automatisch geweer (5.56). Het is het meest 'leger-achtige' geweer dat is toegestaan in Noorwegen, maar het wordt beschouwd als een armelui's AR-15. Ik benijd onze Europese Amerikaanse broeders, aangezien de wapenwetten in Europa zuigen in vergelijking met de hunne. Maar de EUSSR grenst aan Turkije en het Midden-Oosten, waardoor illegale wapens kopen nou niet bepaald moeilijk is als je genoeg gemotiveerd bent. Hoe dan ook, ik zou veel liever een Ruger Mini 30 hebben, maar ik heb al een 7.62 geweer in bezit en het is waarschijnlijk dat de politie me dan geen vergunning zou verlenen voor een vergelijkbaar kaliber. Op het aanvraagformulier heb ik ingevuld: "hertenjacht". Het zou verleidelijk zijn om gewoon de waarheid te schrijven, 'de executie van cultureel marxisten/multiculturele verraders van categorie A en B', alleen maar om hun reactie te zien :P.
Legaal een pistool kopen is lastiger. Ik ben al een paar jaar lid van Oslo Pistol Club, maar het is vereist dat je regelmatig traint om in aanmerking te komen. Ik zal vaker moeten trainen deze winter en goed in de boeken komen te staan, wat mij op zijn beurt in staat zou moeten stellen om een vergunning te garanderen.
Ik heb nu weer mijn harde schijf verwisseld, en ik kan nu de 'onderzoeksfase explosieven' starten. Ik heb al een lange tijd uitgekeken naar deze fase.
Oktober-november 2010
Ik heb zojuist de 'onderzoeksfase explosieven' afgerond en heb een aantal nieuwe hoofdstukken voor het compendium samengevat. Mijn aanvraag voor wapenverlof is goedgekeurd en ik heb nu een 800 euro kostende silencer besteld, speciaal gemaakt voor automatische en semi-automatische geweren. De Ruger Mini 14 kost ongeveer 1400 Euro inclusief een op maat gemaakte trekker van de wapensmid. Ik zal een nieuwe voorraad met picatinny rails (400 euro) en 30 magazijnen (60 Euro per mag) kopen van een Amerikaanse leverancier.
Ik heb nu alle informatie (bewijs) van de vorige fase gewist en mijn harde schijf opnieuw verwisseld. Ik ben nu klaar om de 'aankoopfase chemicaliën' te beginnen ... :-)
Ik was gisteren op een feestje met een paar vrienden van de middelbare school. Een van hen, Trond, had zich blijkbaar ontwikkeld tot een relatief extreme marxist, en loopt vaak mee met demonstraties van de Antifa (Blitz)... We waren destijds allebei geïnteresseerd in hiphop en hij is blijkbaar die weg blijven volgen. We hadden die nacht een aantal interessante debatten tijdens het drinken :-). Niet te geloven hoe hypocriet sommige mensen zijn. Die gast woont in een gebied met alleen maar Noren, in het midden van een moslimgetto in Tøyen in Oslo. Ik vroeg hem: vind je jezelf niet hypocriet gezien het feit dat je de massale moslimimmigratie ondersteunt en tegelijkertijd weigert om er daadwerkelijk tussen te wonen, en in plaats daarvan jezelf te barricaderen in een veilig Noors gebied? Het behoeft geen uitleg dat hij daarop geen goed antwoord had... Ik ging over op het feit dat er niet zoiets bestaat als een Palestijn. Het concept van het zogenaamde Palestina en de Palestijnen is een Syrische poging tot jihad enz. (dit is een klassieke en geweldige manier om marxisten woedend te maken :-). We zijn erin geslaagd om hem volledige de kop gek te maken en zonder dat hij besefte dat hij daarmee voor ons uitstekend entertainment was :-). God, dat was eigenlijk heel gemeen, maar ik denk eerlijk gezegd dat hij zijn marxistische wereldbeeld na die nacht opnieuw is gaan evalueren.
Ik heb nu 50 ml voor 99% zuivere vloeibare nicotine besteld van een Chinese online leverancier. Ik zal 3-4 druppels injecteren in kogels met een holle punt, wat ze effectief zal veranderen in een dodelijk chemisch wapen. Ik ben echter heel bezorgd over de mogelijke problemen met de douane, want pure nicotine is een illegale substantie. In het ergste geval zal een douanebeambte de verpakking openen, een paar druppels op zijn huid krijgen en sterven, en ik zal de volgende ochtend een volledig SWAT-team voor mijn deur hebben die me een broodje pik serveren... Maar ik heb de Chinese leverancier specifiek de opdracht gegeven om het pakket per koerier naar mijn bedrijfsnaam te sturen, met extra verpakking en etiket voor chemische inhoud.
Ik heb nu mijn eerste bestelling gedaan bij een online Poolse leverancier voor een van de stoffen die nodig zijn voor mijn eerste springlading. Ik moet nog 4-5 verschillende ingrediënten online bestellen voordat ik klaar ben.
Uiteraard is dit een zeer kwetsbare fase. In feite de meest kwetsbare fase van allemaal. Als ik zonder problemen door deze fase heen kom zal ik zeer dicht bij de afronding van mijn operatie zijn. Ik ben een beetje bezorgd, maar ik heb geloofwaardige dekmantels voor alle individuele chemische middelen (op ééntje na) mocht er een probleem zijn.
Er is besloten dat de operatie ten uitvoer zal worden gebracht in het najaar van 2011. Ik kan op dit moment echter niet ingaan op het waarom. Mijn huidige fondsen zijn bijna op, en ik heb minder dan 15.000 euro over, met 30.000 euro als buffer op mijn 10 verschillende creditcards. Mijn eigen geld is waarschijnlijk genoeg voor alle geplande uitgaven zonder dat ik op krediet hoef te teren.
Dus wat doe ik zoal als ik niet werk? Ik zit op het moment middenin een extra cyclus steroïden, hard trainen om mijn record uit juli van 92 kg te breken. Ik zit momenteel op 90 kg en hoop ten minste 95 kg te bereiken. Misschien kan ik zelfs tot 100 kg komen voordat ik uiteindelijk stop met de cyclus over 4 weken! :-) Ik heb een min of meer perfect lichaam op het moment en ik ben nog nooit zo gelukkig geweest. Mijn moreel is op een recordhoogte, en ik ben over het algemeen tevreden met hoe de dingen verlopen. Ik ga deze winter misschien een ideologisch filmpje over de Knights Templar maken voor op Youtube. Ik kan daar wat tijd in investeren terwijl ik wacht tot mijn chemicaliën aankomen. Mijn zus in Los Angeles heeft me uitgenodigd om de Kerstdagen door te brengen met haar, Kevin en mijn nichtje Kaia en neefje Tyler. Ik wil haar best voor de vierde keer bezoeken, maar ik weet niet of mijn budget dat zal toestaan. Mijn zus steunt de fundamentele beginselen van de goede zaak, maar de strijd en politiek in het algemeen zijn haar een zalige rotzorg. Ze zijn allebei cynische carrièrejagers en maken zich alleen echt zorgen over het voeden van hun eigen ego. Ik begrijp die mentaliteit die ze hebben, want ik ben zelf ook zo geweest. Toch is zulke apathie de oorzaak van de problemen in zowel de VS als in het bijzonder in West-Europa.
Ik heb sinds ik terugkwam uit Praag af en toe gefeest met mijn vrienden Marius, Axel, Peter en een paar anderen. De dekmantel die ik heb gebruikt als rechtvaardiging naar iedereen die ik ken was dat ik mijn boek wilde promoten.
Ik ben blij om te zien dat Axel eindelijk tot bezinning komt over zijn opvattingen over de islamisering van Europa. En ik verwacht dat hij zal stemmen op de enige antimulticulturele partij tijdens de verkiezingen over een jaar.
Ik kijk momenteel Dexter, de serie over die forensische massamoordenaar. Vrij hilarisch. Ik kijk er ook naar uit de nieuwe filmserie over Carlos de Jakhals te zien (de marxistisch-islamitische klootzak en Che-wannabe). Hopelijk zal het zo goed zijn als The Baader Meinhof Complex. Ik heb daar echt van genoten. Oh, en ik ben ook bezig om Fallout 3 - New Vegas te spelen, nu ik net klaar ben met Bioshock 2. Ik wil ook graag de nieuwe World of Warcraft - Cataclysm proberen wanneer die wordt uitgebracht in december. Tijd om mijn mage af te stoffen...
Wat betreft vriendinnetjes krijg ik af en toe een toespeling, of af en toe probeert een meisje wat te beginnen, vooral in deze tijd nu ik superfit ben en me geweldig voel. Maar ik probeer relaties te vermijden aangezien het mijn plannen alleen maar ingewikkelder zou maken en het mijn operatie in gevaar kan brengen. En ik zou me er niet meer prettig bij voelen om meisjes voor één nacht het bed in te lokken. Zo ben ik niet meer. Ik heb in Praag wel twee meisjes genaaid, maar dat was vooral omdat er een reële kans bestond dat ik vermoord zou worden tijdens het maken van een wapenconnectie. Maar ik zal geen poging doen om te proberen dat volledig te rechtvaardigen. Menselijke mannetjes zijn gewoon niet perfect, aangezien ze worden geplaagd door hun biologische behoeften. Toch is seks buiten het huwelijk een relatief kleine zonde in vergelijking met de enorme hoeveelheden gratie die ik zal krijgen voor mijn martelaarsactie. En het is essentieel dat je doet wat nodig is om je moreel en motivatie hoog te houden, met name vlak voor een moment dat van cruciaal belang is voor de operatie. Ik heb 2000 Euro van mijn missiefondsen gereserveerd, die ik van plan ben om te besteden aan een goede model-kwaliteit escortmeisje 1 week voor de uitvoering van de missie. Ik zal dat waarschijnlijk regelen net voor of net nadat ik mijn laatste martelaarsmis bijwoon in de Frognerkerk. Het zal eraan bijdragen mijn gemoederen te bedaren, want ik kan me voorstellen dat ik gespannen en nerveus zal worden. Het is makkelijker om de dood onder ogen te komen als je weet dat je biologisch, mentaal en spiritueel op je gemak bent.
Vandaag heb ik de 50 ml van 99% zuivere vloeibare nicotine uit China gekregen. Ik ben opgelucht om te zien dat er geen enkele problemen waren.
Ik denk dat ik maar eens een kleine toelichting over algemene uitgaven toe ga voegen tijdens de pre-operationele fase. Het is essentieel om een laag uitgavenpatroon te handhaven om een beperkt budget over te houden. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk dit is, aangezien het hebben van voldoende middelen voor de operatie alles is! Ik heb ongeveer 4 jaar geleden, in 2006, vlak voordat ik dit compendium begon te schrijven, besloten om van mijn appartement in Frogner, een van de duurste gebieden in Oslo, te verhuizen naar mijn moeder. Ze heeft dit geaccepteerd aangezien ze wist dat het mij geld zou besparen terwijl ik bezig was met het schrijven van het compendium. De kosten van het huren van mijn oude appartement waren 1250 Euro. Mijn huidige woonlasten (eten inbegrepen) zijn 450 Euro, een bedrag dat ik maandelijks overmaak aan mijn moeder voor het huren van een kamer en voor voedsel. Dit zou niet hebben gewerkt tijdens mijn oude leven, toen ik nog een egoïstische carrièretijger was, want het zou mijn sociale imago verwoest hebben. Maar mensen die ervoor kiezen om een Justiciar Knight te worden geven weinig om hun imago (het streven naar een gewenst imago om indruk te maken op vrienden en potentiële bedpartners). Zeker, sommige mensen zullen denken dat je een freak bent dat je bij je ouders woont op je 31ste, maar dit is niet relevant voor een Justiciar Knight. Het enige dat telt is om ervoor te zorgen dat je genoeg geld en vrije tijd overhoudt voor de doelstellingen die noodzakelijk zijn om de individuele missie uit te voeren. Wat betreft de geheimhouding tijdens het leven met een andere persoon: je moet zeker veel smoezen verzinnen en je moet de toegang hebben tot opslagruimtes als de zolder en/of kelder. Zolang je ervoor zorgt dat er geen mogelijkheid is dat de persoon waarmee je leeft zal ontdekken waarmee je echt bezig bent, zal leven met anderen geen groot probleem zijn totdat je start met de productiefase. Mijn pantser is ergens in het bos begraven en ik zal binnenkort een andere Pelican-kist met mijn wapens begraven, zodra ik ze heb. Ik heb een grote Pelican-kist in mijn kamer waarin ik de zaken bewaar die vragen zouden kunnen oproepen. Daarnaast staat alles op mijn pc en individuele USB-sticks die ik veilig op de zolder heb opgeslagen (het zijn 3 zeer kleine USB-sticks die in muren zijn opgeslagen en op juiste wijze verborgen). Ze bevatten de benodigde informatie voor elk van de volgende fasen. Zodra ik een fase heb afgerond haal ik de informatie voor de volgende fase van mijn stick, nadat ik mijn oude harde schijf volledig heb vernietigd. Dit heeft tot nu toe feilloos gewerkt. Maar als ik over een paar maanden de eigenlijke productiefase ga beginnen, zal ik geen andere keus hebben dan een huisje en/of kleine boerderij te huren aangezien ik de totale anonimiteit nodig zal hebben tijdens de productie en opslag van tonnen aan materiaal.
Ik zal een paar maanden niet in staat zijn om dit logboek bij te werken als ik mijn oude harde schijf wis en deze informatie op zal slaan op een externe drive. Wanneer dit gedaan is zal ik de meest kritische van alle fasen beginnen: de 'aankoopfase chemicaliën'. Als ik slaag met deze fase zal ik alles hebben wat nodig is behalve de AN.
December, januari en februari 2011
Bij het opstarten van de 'aankoopfase chemicaliën' in eind november/begin december was ik, moet ik toegeven, best bang. Dit was immers een kritieke fase, misschien wel de meest gevaarlijke van alle fasen. Als ik deze fase verprutste doordat ik werd aangegeven bij de autoriteiten enz. zou ik worden geneutraliseerd voordat ik mijn operatie zou kunnen afronden. Zelfs bij het nemen van alle mogelijke voorzorgsmaatregelen, schat ik dat er een kans van 30% was om tijdens deze fase door de nationale inlichtingendienst aan de systeembeschermers gemeld te worden.
Mijn zorgen en angst met betrekking tot deze fase beïnvloeden mijn motivatie, tot op het punt waar ik specifieke tegenmaatregelen moest nemen om het verlies van moreel en motivatie terug te draaien. Ik besloot dat de juiste manier hiervoor was om weer een steroïdecyclus met DBOL te starten en mijn krachttraining te intensiveren. Ik heb ook enige tijd wat nieuwe inspirerende muziek gezocht en gedownload. Veel nieuwe vocale trancenummers en wat inspirerende muziek van Helene Bøksle. Daarnaast heb ik besloten dat ik mezelf zou toestaan om de onlangs gelanceerde uitbreiding te spelen: World of Warcraft - Cataclysm. De combinatie van deze drie tegenmaatregelen, in aanvulling op mijn 3 wekelijkse indoctrinatie/meditatiewandelingen, zorgden ervoor dat mijn moreel en motivatie weer steeg.
Ik wil nu beginnen met de meest kritische van alle fasen: de 'aankoopfase chemicaliën'
Ik zal een lijst maken van enkele van de items/onderdelen die nodig zijn tijdens deze periode:
Item: Zwavelpoeder (zuiver geel)
Aankoop: december 2010
Beoogd gebruik: ingrediënt voor primaire springlading
Aantal: 0,5 kg
Leverancier: eBay, Engels bedrijf
Alternatieve leverancier: kan ook worden gekocht bij aquariumwinkels voor aquariumfilters
Verklaring voor verzending: opgegeven als "gele verfstof voor kunstenaar"
Kosten: 20 Euro
Gekocht met VISA - Paypal
Levering: levering zonder problemen, de douane heeft het nooit geopend
Dekmantel: zwavel gebruikt voor aquariumfilter bijvullen (oh wat houden we van onze kleine denkbeeldige visjes, nietwaar?)
Dekmantel gebruikt: nee
Risico: Ik was bezorgd dat de douane het pakket in beslag zou nemen en/of de autoriteiten informeren, maar dit is blijkbaar niet gebeurd.
Item: Natriumnitriet
Aankoop: december 2010
Beoogd gebruik: ingrediënt voor primaire springlading
Aantal: 0,3 kg
Leverancier: Keten, Poolse chemische winkel
Alt. leverancier: kan gekocht worden bij andere chemische winkels en sommige apothekers
Verklaring voor verzending: opgegeven als "natriumnitraat"
Kosten: 10 Euro
Gekocht met VISA - Paypal
Levering: levering zonder problemen, heeft de douane niet geopend
Dekmantel: Natriumnitriet wordt gebruikt als conserveermiddel voor het pekelen/verwerken van vlees. Een theelepeltje SN wordt gemengd met zout en andere kruiden en ingewreven in 25 kg vlees. Dit proces behoudt de kleur voor het invriezen en voorkomt de ontwikkeling van bacteriën. Het is gebruikelijk voor Noorse elandenjagers om dit product te gebruiken omdat ze vaak tot enkele honderden kilo's vlees schieten en verwerken dat moet worden bewerkt met conserveringsmiddelen voor het invriezen.
Dekmantel gebruikt: nee
Risico: Ik was bezorgd dat de douane het pakket in beslag zou nemen en/of de autoriteiten informeren, maar dit is blijkbaar niet gebeurd
Item: Natriumnitraat
Aankoop: december 2010
Beoogd gebruik: ingrediënt voor secundaire springlading: picrinezuur (1,5 kg)
Aantal: 3 kg
Leverancier: Apotheker / drogist
Alt. leverancier: kan vrij gemakkelijk worden gemaakt van primaire materialen. Handleiding is beschikbaar op het net/youtube. Ook verkrijgbaar bij andere chemische winkels en sommige apothekers
Verklaring voor verzending: Er was een levertijd van 1 week bij de drogist want ze moesten het bestellen bij een leverancier
Kosten: 500 Euro
Gekocht met VISA
Levering: product opgehaald bij drogist, de inhoud doorzocht op GPS-zenders voor het geval dat
Dekmantel: Natriumnitraat wordt gebruikt als conserveermiddel voor het pekelen/verwerken van vlees. Een theelepeltje SN wordt gemengd met zout en andere kruiden en ingewreven in 25 kg vlees. Dit proces behoudt de kleur voor het invriezen en voorkomt de ontwikkeling van bacteriën. Het is gebruikelijk voor Noorse elandenjagers om dit product te gebruiken omdat ze vaak tot enkele honderden kilo's vlees schieten en verwerken dat moet worden bewerkt met conserveringsmiddelen voor het invriezen. Ik was ook een beetje bezorgd over het betalen met mijn VISA, want het zou een traceerbare transactie zijn, maar ik voelde dat het alarmbellen af zou laten gaan bij de drogist als ik probeerde te betalen met contant geld.
Dekmantel gebruikt: ja (reden voor de aankoop uitgelegd aan de winkelbediende voor het bestellen). Luxe bedrijfskleding gebruikt bij de eerste ontmoeting met de drogist om de juiste signalen uit te stralen. Een goede methode is om de juiste vragen te stellen die de drogist ertoe aanzetten om voor te stellen dat u 'product x' koopt. Ik vertelde haar dat onze jachtgroep eerder een groothandel in voedsel had benaderd voor het kopen van het conserveermiddel, maar dat die voorstelden dat we het nu zouden kopen van een drogisterij. Als u een drogist uitzoekt, doe dat dan bij een landelijke, in een duur gebied waar veel personen rondom wonen die regelmatig gaan jagen. Zorg er ook voor dat u lid bent van een jachtclub en een verlof heeft voor een geweer enz. voor het geval de drogist de geheime dienst tipt, die vervolgens uw achtergrond gaat controleren.
Risico: Gemiddeld risico. Ik ben bezorgd dat de apotheker de inlichtingendienst zou informeren. Er is ook een kans dat de geheime dienst regelmatig klantenlijsten van drogisterijen nakijkt om het te vergelijken met terreurlijsten. Er is een kleine kans dat u op zo'n lijst kunt komen te staan nadat u een dergelijke stof uit een drogisterij heeft gehaald. Daarom stel ik voor dat u SN maakt met behulp van basismaterialen. Google maar naar handleiding "natriumnitraat creëren".
Item: Zwavelzuur (accuzuur uit auto)
Aankoop: december 2010
Beoogd gebruik: ingrediënt voor primaire en secundaire springlading
Hoeveelheid: 12 liter zuiver (80-90%) zwavelzuur (equivalent aan 25-36 liter van 30% zwavelzuur)
Leverancier: Leverancier van auto-onderdelen - 7L van 30% zuiverheid gekocht bij twee verschillende leveranciers, de autosloop (waar vernield auto's worden afgeleverd) - 4 grote autobatterijen gekocht met 6L van 30% zuiverheid, groothandel voor garages: Exide Sønnak - 25L van 30% zuiverheid gekocht
Alt. leverancier: kan worden gekocht bij automonteurs, leveranciers van auto-onderdelen of recyclingstations (vaak een onderdeel van een benzinestation). Ook verkrijgbaar bij andere chemische winkels en sommige apothekers
Kosten: 150 Euro voor 7l, 20 Euro voor 4 batterijen, 130 euro voor 25L
Gekocht met contant geld: bij de eerste drie leveranciers en met VISA voor het blik van 25L, want ik vreesde al dat het verdacht zou zijn als ik betaalde met contant geld.
Levering: opgehaald bij de geselecteerde leveranciers, het transport van de container 25L was riskant omdat het wordt beschouwd als gevaarlijke stoffen. Als u uw auto crasht met deze lading, en de container breekt open, zult u eindigen zoals de smeltende man in de Robocop-film :D. De enige bonus zou natuurlijk zijn dat u geen nieuw gezichtsmasker à la Freddy Kruger hoeft te kopen volgende Halloween ...
Dekmantel: Ik heb twee tot drie auto-accu's gekocht bij een online winkel - mcdeler.no (onderzoek een gelijkwaardige site voor uw land). Verhaal verteld aan de verkoper: "Ik heb xx besteld bij xx.com. Tot mijn verbazing bevatten de batterijen geen vloeistof, dus dat is de reden waarom ik dat apart kom kopen". Het is illegaal om accuzuur te verzenden per post en de mensen die in deze winkels werken weten dat. Dus uw dekmantel zal degelijk en geloofwaardig zijn en u zult geen aanleiding tot alarm geven. U kunt alleen slechts 3-5L per leverancier kopen met behulp van dit verhaal, omdat het verhaal nep lijkt als u beweert dat u meer dan 3 batterijen online besteld heeft.
Dekmantel gebruikt: ja, bij alle 4 leveranciers. De link naar de site die 'lege batterijen' verkoopt is nuttig gebleken omdat het zo leek dat ik oprechte bedoelingen met het zwavelzuur had.
Risico: Gemiddeld risico. Ik was een beetje bezorgd over de aankoop van 25L want het was meer dan ik nodig had, en het bleek te veel voor mijn 'officiële gebruik'. Ze hadden echter geen kleinere verpakkingen meer dus het was het enige alternatief. De man die ze verkocht slikte mijn smoes wel, maar hij was echt bezorgd voor mijn veiligheid bij het transport van het materiaal. Ik zie er niet naar uit om dit nare spul in te koken van 30% naar 80-90% zuiverheid. Ik zal alle voorzorgsmaatregelen nemen en ervoor zorgen dat ik een volledig Hazmat-pak draag [hazardous materials; gevaarlijke stoffen] en een volledig masker met extra spatwaterdicht gezichtsmasker. Maar ik denk dat ik in het ergste geval eindelijk auditie kan gaan doen voor de volgende Predator-film ... <3
Item: Gedestilleerd water 25L container
Aankoop: december 2010
Beoogd gebruik: in het productieproces van primaire en secundaire springlading (gebruik nooit gewoon water)
Aantal: 25 liter
Leverancier: dezelfde leverancier/transactie zoals hierboven (25L accuzuur). In feite is deze aankoop alleen maar goed voor de dekmantel want accuzuur bestaat voor 30% uit zwavelzuur en voor 70% uit gedestilleerd water.
Item: Acetylsalicylzuur (aspirine)
Aankoop: Dec 2010/ Jan 2011
Beoogd gebruik: ingrediënt voor primaire en secundaire springlading
Aantal: 190 doosjes - 20 tabs x 440 mg (voor 1,5 kg picrinezuur)
Leverancier: Drogisterijen
Alt. leverancier: n.v.t.
Kosten: 6 Euro per doosje = een totaal van 1140 euro voor 190 doosjes
Gekocht met contant geld: bij alle drogisterijen
Levering: gekocht via drogisterij
Dekmantel: 3 doosjes voor mijn bedrijf (december is het seizoen van de kerstfeestjes, dus het is het hoogseizoen voor aspirine als gevolg van de bijwerkingen van alcohol)
Dekmantel gebruikt: ja, bij elk drogist
Risico: Laag. Dit was de leukste taak ooit. Het grootste probleem was dat er slechts 30-40 drogisterijen in mijn stad zijn en slechts 20 daarvan zijn binnen loopafstand van elkaar. Ik probeerde eerst maximaal 10 doosjes per drogisterij te kopen maar zonder succes, omdat het niet toegestaan is meer dan 2 doosjes per klant te verkopen. Grotere aankopen vereisen een doktersrecept. Uiteindelijk heb ik een 'wandelroute' uitgestippeld, waarmee ik 3 verpakkingen per apotheek kon kopen. De route ging langs 20 drogisterijen en het kostte ongeveer 4 uur constant lopen om die te voltooien. Dit met de auto proberen zou zelfs langer hebben geduurd vanwege parkeerbeperkingen in mijn stad, en met de fiets kon al helemaal niet want er lag te veel sneeuw. Uiteindelijk heb ik 4 volle dagen besteed (4 keer de route) voordat ik genoeg aspirine had. Ik wachtte 7-14 dagen voor ik de aankooproute opnieuw liep, omdat ik wilde voorkomen dat ik zou worden herkend door de apothekers. Een paar van hen herkenden mij al, maar aangezien ik eruit zag als een professional (maatpak ftw) en als een goede burger geloof ik dat er geen alarmbellen zijn afgegaan. Dure kleding gebruikt voor de aankoopronde om verdenking te voorkomen. Ik begon eerst met het kopen van de dure Bayer Aspirine maar ben al snel overgeschakeld op de aankoop van een huismerk in plaats daarvan, want het was veel goedkoper.
Item: Aluminiumpoeder, vlokken 400 van mesh (deeltjesgrootte)
Beoogd gebruik: ingrediënt voor derde springlading (helpt kunstmest ontploffen). Volgens bronnen zal het alu-poeder gemengd met AN de tertiaire lading gevoeliger maken voor ontploffing en ook de springkracht vergroten met ongeveer 10-30%
Aantal: 10-15% van het totale gewicht van kunstmest (2 ton kunstmest betekent 2-300 kg alu poeder)
Leverancier: Keten, een Poolse chemische winkel
Alt. leverancier: U kunt grote staven alu kopen en ze afvijlen of een andere chem winkel proberen
De alternatieve methode:
Koop aluminiumstaven/ingots of profielen van een smederij/leverancier en vijl deze metalen staven tot poeder met behulp van gespecialiseerde boorkop voor het vijlen, en huur een krachtige boor. Als de inlichtingendiensten in de toekomst tegenmaatregelen nemen en smederijen beginnen te controleren dan is schroot ook een optie. Ik heb veel onderzoek gedaan op dit gebied en concludeer dat de optimale aluminiumboor de volgende is:
Merk: Partsmaster, van http://www.partsmaster.com/splash.asp, met een Cryo-stand, nitride/carbide/kobalt boorkoppen, balneuscilinder 13mm, aanbevolen RPM 7000 tot 38000. Ze kosten 130 Euro in mijn land. Ik heb het nog niet getest, maar volgens mijn berekeningen moet je in staat zijn om ten minste 1 kg alu-poeder per minuut te doen (2 uur = 120 kg terwijl dezelfde lading met de hand vijlen 112 uur zou duren). U moet de boorkop waarschijnlijk om de 20 seconden in ijswater dopen om oververhitting te voorkomen, maar ik zal dit even moeten navragen bij de leverancier. We willen niet dat de kop breekt...
Let op: gebruik bij het vijlen ALTIJD een 3M masker met roetfilter opzetten en een 'werkkamer' van 1m3 maken met behulp van plastic zeilen om te voorkomen dat u deeltjes alu over de hele kamer/ruimte verspreidt.
Kosten: 2000 euro voor 150 kg, verzendkosten inbegrepen. U kunt waarschijnlijk 100 kg onbewerkte staven kopen voor 1000 Euro.
Betaling per bank
Levering: besteld en betaald in medio december. Op 1 maart 2011 heb ik het nog steeds niet ontvangen. De leverancier is echt onprofessioneel en heeft mijn 5 laatste e-mails genegeerd. Er zouden 3 verpakkingen van 50 kg vervoerd moeten worden naar een Schenker-winkel in Karlstad, Zweden, waar ik ze ophaal en overbreng naar Oslo.
Dekmantel: Al-poeder is een essentieel bestanddeel van bepaalde soorten epoxyverf voor boten om de verf UV-beschermende eigenschappen te geven. In de eerste e-mail had ik dat in detail uitgelegd (dat het was voor maritieme epoxy coating, enz.). Mijn bedrijf is een producent van coatings voor de maritieme sector, enz.
Dekmantel gebruikt: ja
Risico: Hoog. Ik betreur het plaatsen van de bestelling want ik besef me, achteraf gezien, dat Keten waarschijnlijk nauwlettend gecontroleerd zal worden door een meerderheid van de Europese inlichtingendiensten. In plaats daarvan had ik de staven uit een smederij moeten kopen en het tot poeder moeten vijlen met een speciale cryo-boorkop en het huren van een krachtige boor. Wat betreft het type alu weet ik niet echt zeker of vlokken van 400 mesh de meest optimale keuze is. Er zijn tegenstrijdige feiten rondom de optimale deeltjesgrootte/vorm voor explosieven. Sommigen zeiden dat vlokken van 400 optimaal waren, maar andere bronnen beweerden dat bolletjes en andere maten het beste was.
Item: Microbolletjes/sil-cel (zeer kleine glazen bolletjes gevuld met zuurstof)
Beoogd gebruik: ingrediënt voor derde springlading (kunstmest gevoeliger maken). Volgens bronnen zullen microbolletjes gemengd met AN de gevoeligheid van de tertiaire lading verhogen en de zogenaamde 'hotspots' creëren die de springkracht doen toenemen met ongeveer 10-20%
Aantal: 2-3% van het totale gewicht aan kunstmest (2 ton kunstmest betekent 50-60 kg microbolletjes)
Leverancier: seasea.no, een maritieme winkel
Alt. leverancier: andere maritieme winkels of cement/plastic/hars/verfwinkels
Kosten: 115 Euro voor 9 kg, dus 60 kg is 770 Euro.
Betaling: nog niet gekocht omdat ik ze nog nergens kwijt kan
Levering: n.v.t.
Dekmantel: Ga ik nog bedenken wanneer de tijd komt. Ik denk dat het een essentieel onderdeel is om te mengen in plastics & glasvezelmateriaal (het plastic gebruikt in boten, enz.)
Dekmantel gebruikt: ja, zal worden gebruikt
Risico:. Laag, gemiddeld risico als u alles ineens koopt zonder een degelijke dekmantel
Voortzetting logboek van december
Zoals reeds vermeld, ben ik begonnen met een tweede testcyclus steroïden: 3 eerste weken op tabletten DBOL (40 mg per dag). Gewichtstoename van 86 kg naar 90 kg. Geen bijwerkingen. Cyclus gestopt na drie weken, omdat ik voelde dat ik eerst bezig moest met andere taken.
Pistooltraining november, december en januari
Pistooltraining werd gestart om aan de overheidseisen te voldoen voor verlof.
Er werden in november, december en januari 15 trainingen voltooid en gedocumenteerd. De aanvraag voor een Glock 17 is verzonden in half januari. Er is voldaan aan de documentatie- en aanwezigheidsplicht. Ik ben in 2005 al lid geworden van mijn lokale pistoolclub, maar ben slechts sporadisch aanwezig geweest tot november 2010. Het feit dat ik al in 2005 bij de club kwam was een geplande actie om mijn kansen te vergroten voor het legaal verkrijgen van een Glock.
Geweertraining december en januari
Tijdens deze periode werden 3 geweertrainingen afgerond. De bedoeling was om een minimum aan ervaring op te doen met Gungnir, mijn semi-automatische Ruger Mini 14, .223 kaliber en om mijn EOTech-vizier goed te kalibreren op 100 meter afstand.
December en januari - geweer/pistoolaccessoires gekocht
Bij Midway
Van andere leveranciers
Benodigdheden voor het maken van chemische/biologische munitie
Totale kosten voor deze drie items: 140 Euro via Pixmania.com
Opmerking: ik heb geconcludeerd dat .223 munitie niet geschikt is voor het maken van bio-patronen. De kogel heeft gewoon de verkeerde grootte voor een dodelijke dosis. 7.62 munitie zou beter zijn want het is meer dan twee keer zo groot. 9 mm kogels zijn prima voor dit doeleinde, maar ik moet wachten op de vergunning voor mijn Glock voordat ik toegang krijg tot 9 mm munitie.
Andere items gekocht van de Clas Ohlson doe-het-zelfzaak:
Andere items besteld:
Marketing-gerelateerd
Casio EXZ 330 SR digitale camera, voor marketingdoeleinden, via Expert, kosten: 80 Euro. Dit om een fotosessie te voltooien zonder een professionele fotograaf te gebruiken. Ik heb in het verleden wel gebruik gemaakt van een professional maar het is duidelijk dat de spullen die ik van plan ben om te gebruiken in deze fotosessie verdacht zijn en de veiligheid van de operatie bedreigen. Het gebrek aan professionele digitale apparatuur, groene achtergrond en andere verwante en dure fotospullen kan worden gecompenseerd door mijn ervaring met Photoshop.
Operationele uitrusting, onderdelen en accessoires
Heb de Barley Crusher in januari ontvangen. Ik heb nog niet getest of hij werkt, maar volgens mijn berekening kan ik hiermee in recordtempo kunstmestkorrels verpulveren. Wanneer u een boor aansluit met behulp van een 3/8 boormotor van 500 RPM geeft het een snelheid van 3 kg korrels per minuut, wat het verpulveringproces van 2 ton kunstmest snel en gemakkelijk maakt. De rollers aan beide uiteinden zijn verstelbaar, zodat ze kunnen worden aangepast aan de juiste maat korrel om goede verpulvering te garanderen.
Supplementen voor fitness/spiergroei
Logistieke storingen
Ik heb in september 2010 een ASE Utra CQB-QM silencer voor mijn semi-automatisch geweer besteld (kosten waren 800 Euro) en de leverancier, Intersport Bogstadveien, vertelde me dat het zou aankomen in het begin van januari 2011. In januari vertelde de leverancier me dat ASE plotseling alle particuliere orders had geannuleerd omdat ze net een grote militaire order hadden ontvangen... Ik ben niet van plan om het erop te wagen met een gewone niet-automatische geluiddemper, omdat die oververhit zou kunnen raken en exploderen bij snelvuur, met het risico Gungnir te vernietigen. Ik kon geen andere leverancier van semi-automatische dempers vinden die iets naar mijn land kon verzenden direct van de leverancier of door jetcarrier. Het enige voordeel is, denk ik, dat ik door de demper weg te laten in plaats daarvan een bajonet kan bestellen en monteren. Dus ik denk dat 'marxist op een stokje' binnenkort een exclusief handelsmerk van Knights Templar Europe zal zijn :D.
Februari
Begonnen met de derde testcyclus steroïden: 3 eerste weken winstrol tabs (40 mg per dag) gevolgd door 3 weken DBOL tabs (40 mg per dag). Gewichtstoename 86 kg naar 93 kg. Geen bijwerkingen. Cyclus voltooid met groot succes. Ik ben nog nooit in mijn leven fysiek fitter geweest dan ik nu ben. Kracht toegenomen met 30-50%, wat nuttig zal blijken.
Maken van marketingfilmpje
15 februari tot 26 februari: een 12,5 minuten durende filmtrailer gemaakt (diashow trailer) voor de promotie van het compendium: 2083 - A European Declaration of Independence. Alle dia's zijn gemaakt in Photoshop. Na 12 dagen hard werken kan ik zeggen dat ik best een beetje tevreden ben met het eindresultaat. Ik zou het graag nog beter hebben, maar ik kan me echt niet veroorloven om nog meer tijd te investeren in deze trailer, die misschien nooit vertoond zal worden... Niet blij met de uiteindelijke resolutie maar een hogere resolutie zou het AVI-bestand alleen maar te groot maken voor een efficiënte distributie. Was van plan om een goedkope Aziatische filmkerel in te huren via scriptlance.com, maar ik moet mijn geld sparen.
Andere sociaal aanverwante zaken
Na 5 jaar bij de vrijmetselaars werd ik eindelijk uitgenodigd voor rang 4-5 (het is een gecombineerde rang). Maar vanwege tijdgebrek heb ik besloten om het aanbod af te slaan. Ik zei dat ik niet beschikbaar zou zijn tot de herfst van 2011 als gevolg van uitgebreide reizen.
Aankoop van behuizing voor primaire, secundaire en tertiaire springlading
Om de gewenste grootte voor cilinders te berekenen (voor de primaire, secundaire, tertiaire lading):
Google een online rekenhulp voor dichtheid massa & volume zoals de volgende:
http://www.1728.com/density.htm
Massa: 12 gram (inhoud van de primaire ontsteking DDNP)
Nu moet u het volume en de dichtheid vinden
Dichtheid: dichtheid van water is bijvoorbeeld 915 kg/m3, dus de dichtheid van de springlading is ongeveer 700
Nu kunt u met de dichtheid en massa (700, 12) het volume berekenen.
Om cilindervolume te berekenen:
http://www.online-calculators.co.uk/volumetric/cylindervolume.php
Met deze berekeningen weet u nu de grootte van de cilinder die nodig is voor 12 gram primaire, 500 g secundaire en 50 kg tertiaire springlading.
Cilinderbehuizingen gekocht
Primaire behuizing (klein, goed voor 12 tot 20 gram)
Ik heb de houders voor de primaire lading (ontstekerbehuizing) gekocht van een algemene doe-het-zelfzaak. Het was eigenlijk een lange aluminiumpijp die ik van plan ben te verzagen tot drie ontstekerbehuizingen. Ik heb ook schroeven gekocht zodat ik kan afsluitbare 'uiteinden' kan maken met behulp van de juiste grootte munten (twee schroeven boven en twee onder de munt plaatsen). Ik wist niet zeker of ik alu, koper of staal moest selecteren voor de primaire behuizing, maar heb uiteindelijk besloten om voor alu te gaan.
Kosten: 50 Euro
Formaat: 10 x 1,6 cm (12 g)
Secundaire behuizing (medium, 500-800 gram)
Ik heb de secundaire behuizing (x 3) bij de IKEA gekocht, een metalen toiletborstelhouder, de duurste en meest robuuste versie die ze hadden. Ik had al diverse leveranciers beoordeeld voor het afhandelen van deze transactie.
Kosten: 80 Euro.
Afmetingen: 30 x 7 cm (692 g), alternatief: 30 x 6,5 cm (597 g)
Tertiaire behuizing (groot, 50-60 kg)
3 vaten van 61 l met een verwijderbare eindkap (tertiaire behuizing) besteld bij een nationale leverancier (Greif). Vanwege een beleid van minimumafname mocht ik meeliften op een van de belangrijkste bestellingen van een ander bedrijf. Na 3 weken was de bestelling klaar om af te halen.
Kosten: 90 Euro
Formaat: 60 x 30 cm (52,8 kg), alternatief: 75 x 45 (71,57 kg)
Kunstmestzakken van geweven polypropyleen gekocht
Ik kon geen leverancier van dit product vinden in mijn land. Ik heb dan ook 60 eenheden besteld van die grote plastic zakken die tot 50 kg inhoud kunnen bevatten (geweven polypropyleen, waterdicht en een robuust type kunstmestzakken, uitstekend geschikt voor opslag en transport van chemicaliën). Chinese leverancier gevonden via Alibaba.com, kosten: 50 dollar voor de zakken + 290 dollar voor het verschepen via EMS koerier. Overgemaakt via Western Union.
Dekmantel: Ik heb contact opgenomen met 30 bedrijven, een meerderheid daarvan gevestigd in China, en heb uitgelegd dat ik van plan was om 200.000 eenheden per jaar te bestellen met de bedoeling om ze te verkopen in Scandinavië. In deze context wilde ik 60 eenheden bestellen om te testen.
Ik hou niet van liegen, maar ik weet uit ervaring dat u een verhaal als dit nodig heeft als u wilt voorkomen dat u genegeerd wordt. Deze bedrijven negeren meestal gewoon kleine aankopen/vragen.
Ik ontving de 60 eenheden kort daarna en ze zijn optimaal voor het beoogde gebruik.
Sociale leven en de voortzetting van de dekmantel
Mijn beste vrienden: Peter, 31, Marius, 31, Axel, 32, en Martin, 32, zijn nu allemaal bezig met huisje-boompje-beestje. Peter's vriendin Pia heeft een dochter, Mina, uit een andere relatie. Ze zijn van plan samen een appartement te kopen. Hij is op dit moment zijn appartement in de buurt van Bogstadveien aan het verkopen (niet ver van waar ik vroeger woonde), waarschijnlijk de beste en meest exclusieve plek om te wonen als een vrijgezel in Oslo. Peter werkt als een co-kapitein op een bevoorradingsschip buiten de kust van Zuid-Amerika. Hij werkt 4 weken op, en is dan 4 weken af etc. Hoewel hij en zijn ouders uit Sovjet-Hongarije zijn gevlucht zijn ze niet bereid om het huidige cultureel marxistische regime in Noorwegen te veroordelen, mogelijk omdat ze een gevoel van dankbaarheid voelen aan het regime dat hen in het verleden heeft verwelkomd. Peter vindt het heerlijk om over politiek te praten, maar hij is niet bereid om een duidelijk standpunt in te nemen over multiculturalisme, mogelijk omdat hij een toekomstige verandering van het regime vreest, in ons voordeel, wat zijn wettelijke status in gevaar zou kunnen brengen. Ik heb geprobeerd om hem te overtuigen dat het de christelijke Europeanen niet zal beïnvloeden, maar hij blijft enigszins twijfelachtig. Hoe dan ook, hij is al sinds ik 19 was mijn beste vriend. Ik heb hem sterk beïnvloed de laatste jaren, en vice versa, maar ik beschouw hem niet als een collega-nationalist, aangezien hij zich niet echt bekommert om andermans belangen anders dan die van zichzelf, zijn familie en zijn vrienden. Deze code, of beter gezegd het ontbreken van code, geldt al voor de overgrote meerderheid van de mensen, dus ik neem het hem niet kwalijk.
Marius woont op slechts 5 minuten afstand van mijn huis. Hij heeft nu al een paar jaar iets met een heel leuk en aardig meisje genaamd Christine. Zij wil huisje-boompje-beestje, maar hij probeert om het zo lang mogelijk uit te stellen. Hij werkt als brandweerman, nogal ironisch als ik er straks voor zal zorgen dat hij zijn handen vol heeft... Hij heeft me geholpen met mijn trainingsregime aangezien hij een die-hard fitnesser/bodybuilder is die meerdere jaren een zeer streng dieet heeft gehad. Hij is een goede vriend (we zijn af en aan beste vrienden geweest tussen ons 11e en 21e jaar) en ik kom vaak even langs zijn huis. Ik denk dat Marius het minst ambitieuze van onze groep is want hij heeft van oudsher al zijn energie gericht op het via fitness optimaliseren van zijn fysieke en sociale imago, dit om met zo veel nieuwe meisjes uit te gaan als menselijkerwijs mogelijk is, vaak op hetzelfde moment. Ik denk dat hij inmiddels al met 1000 meisjes is geweest, waaronder een Zweedse dwerg :D. Als het gaat om feesten is hij een halfgod en ik denk dat ik gerust kan zeggen dat hij een meester is in wat hij doet. Zijn hele leven draait om het hebben van een optimaal ruig Playboyachtig beeld van meerdere tatoeages, perfect getrimde spieren en eindeloze feesten etc. Die levensstijl spreekt veel jongens aan maar weinigen kunnen er zo volledig naar leven. Vanuit mijn eigen ervaring is een dergelijke levensstijl al na een tijdje erg saai en voel je je uiteindelijk gewoon eenzaam en leeg van binnen als iedereen behalve jijzelf tot rust komt. Hoe dan ook, hij is een geweldig goeie kerel, en erg leuk om mee te babbelen. Gewoon zorgen dat je hem mijlenver van je vriendin weghoudt als hij dronken is en het is helemaal geen probleem :))
Axel werkt als een contractadvocaat bij het Noorse ministerie van Defensie, ironisch genoeg, voor de aanschaf van militaire uitrusting voor de strijdkrachten die hebben gezworen om het multiculturele Koninkrijk Noorwegen te verdedigen. Hij is momenteel de meest carrière-georiënteerde van mijn vrienden. Hij en zijn vriendin Synne hebben net een nieuw appartement gekocht voor 650.000 euro. Iedereen verwacht dat ze snel zwanger zal worden aangezien ze 35 is, en hij 32 wordt. Axel is echt een goeie vent en is aanzienlijk meer geïnteresseerd in verfijnde cultuur en het bespreken van politiek in het algemeen. Ondanks het feit dat hij alles weet over het huidige proces van islamisering en de indirecte genocide van de Europeanen, zegt hij nog steeds dat hij Venstre ondersteunt (een multiculturele partij die bekend staat om hun felle demonisering en belastering van de cultureel conservatieven), maar nu vermoed ik dat hij dat gewoon zegt om me te plagen :)
Martin werkt voor een van de meer prestigieuze vastgoedmakelaars/ontwikkelaars in Oslo, Selvaag, en is net met zijn vriendin verhuisd naar Drammen, waar ze niet zo lang geleden samen een huis hebben gekocht. Ze is pas 22, maar heeft een zoon uit een andere relatie. Ik heb Martin de laatste paar jaar niet veel gezien want hij heeft het grootste deel van zijn energie gericht op loopbaanontwikkeling en zijn vriendin.
Peter, Marius, Axel en ik (en een paar andere gemeenschappelijke vrienden) hebben elkaar de laatste paar maanden veel meer gezien toen ik de gelegenheid kreeg om wat tijd vrij te nemen van het project. Meestal ben ik de 'verbinding/sociale beheerder' van de groep geweest, maar in mijn afwezigheid heeft Peter dit doorgezet en heeft de laatste jaren de initiatieven genomen. Ik geniet nog steeds veel respect en bewondering van hen in relatie tot mijn eerder behaalde resultaten (de oprichting van mijn bedrijf met 7 medewerkers en mijn eerste miljoen verdienen op 24 en 4 miljoen tussen 25 en 26). Ik geloof dat er in mijn land misschien minder dan 5 self-made mensen zijn die meer hebben bereikt op die jonge leeftijd. Maar ze kunnen gewoon niet begrijpen waarom ik op dat moment ben gestopt met mijn carrière, wat begrijpelijk is. Het is niet alsof ik ze gewoon kan vertellen dat ik dit geld überhaupt alleen maar heb verdiend om mijn huidige actie te financieren...
Zij, samen met mijn zus Elisabeth, zijn voortdurend aan het zeuren wanneer ik eens begin aan een vriendin, want ik ben de enige die nog steeds single is. Ik heb gezegd dat ik opnieuw zal beginnen met uitgaan in augustus 2011. Dit omdat ik hen heb verteld dat ik dan zal verhuizen naar mijn eigen stekje. Ik denk dat dit de gemakkelijkste manier is om de sociale druk te vermijden. Ik heb hen verteld dat ik in de eindfase zit van de onderzoeksfase van 4 verschillende businessplannen, waarvan er eentje, zei ik, zal starten vanaf augustus. Ik heb ze verteld dat één plan de landbouw betreft, één de ontwerpbranche, één over de productie en distributie van kogelvrije kleding gaat met de bedoeling om een leverancier voor de Noorse ministerie van Defensie te worden, en één betreft de distributie van survivalspullen, pistool accessoires en andere aan veiligheid gerelateerde spullen, en ik heb ook iets laten vallen over het mijnbouwproject. De gedoseerde verspreiding van informatie over deze projecten zal mij mogelijk helpen in de toekomst, mocht een van hen per ongeluk op gevoelige informatie stuiten. Tot nu toe is er geen enkele verdenking van hen voor zover ik kan inschatten. Ik heb hen verteld dat ik in de eindfase zit van mijn boek-project, dat zal worden afgesloten met een definitieve publicatietour en het bezoek aan cultureel conservatieve organisaties in West-Europa, gevolgd door de distributie per email aan 10.000 cultureel conservatieven binnen de Europese wereld.
Ik ben ook van plan om mijn stiefmoeder Tove Øvermo op te zoeken in maart. Ze heeft als directrice van het Noorse UDI gewerkt (de belangrijkste overheidsorganisatie die gaat over de goedkeuring van aanvragen en de verlening van verblijfsvergunningen aan buitenlanders (meestal moslims)). Ironisch genoeg is UDI een zeer belangrijk doelwit voor de Knights Templar in Noorwegen, want het is een essentieel instrument en facilitator voor het Noorse multiculturele regime. Maar ik denk dat ze nu met pensioen is, dus ze is momenteel niet in gevaar van KT-aanvallen. Hoewel ik best veel om haar geef zou ik het de KT niet kwalijk nemen als ze werd gedood tijdens een aanval op UDI, omdat ze ooit een primair instrument en categorie B verrader was voor het multiculturele regime van Noorwegen, wat hoogverraad is waar ze toch echt bekend mee moet zijn. Tove, die zeer intelligent is en toegewijd aan de vooruitgang van haar eigen carrière onder het multiculturele regime, is zich volledig bewust dat ze een gewillig en actieve onderdaan/instrument is voor de Multiculturele Alliantie in de indirecte genocide van de Noren door de aanhoudende islamisering van Noorwegen. Mensen in haar functie zijn gewoon niet bereid om enige betekenisvolle offers te brengen omdat haar carrière onmiddellijk zou worden beëindigd door het regime als ze kritiek op hen zou hebben. De meeste mensen in haar positie zijn niet bereid om de prijs te betalen van het einde van hun carrière, gevolgd door een vermelding op de zwarte lijst, en harde belastering en karaktermoord. Net zoals essentiële ambtenaren van de nazi's schuldig waren aan het regelen van de NSDAP, maken de mensen in haar positie zich schuldig aan het ondersteunen van de Multiculturele Alliantie. De onderdirecteurs van het regime zoals zij werken echter op de automatische piloot, en zijn deels losgekoppeld van de werkelijkheid en zich dus deels niet bewust van hun eigen oorlogsmisdaden, aangezien de multiculturele media ervoor zorgt dat het volk geen zicht heeft op de werkelijkheid en de waarheid. Dus als ik haar ontmoet zal ik waarschijnlijk gewoon uiteindelijk praten over de gebruikelijke sociale onzin, om te voorkomen dat dit leidt tot enige verdenking. Ik herinner me dat we tijdens onze laatste ontmoeting gesproken hebben over de centrale aspecten van wahabisme, en ik was erg onder de indruk over haar kennis van zaken.
Ik heb drie flessen Château Kirwan 1979 (Franse rode wijn) liggen, die ik 10 jaar geleden heb gekocht op een veiling met de bedoeling ervan te genieten op een zeer speciale gelegenheid. Gezien het feit dat mijn martelaarsactie steeds dichterbij komt heb ik besloten om er een mee te brengen naar mijn familie om van te genieten tijdens ons jaarlijkse Kerstfeest in december. Ik heb de andere fles meegenomen naar een feest bij Marius een paar dagen later en gedeeld met mijn vrienden. Het was een absoluut heerlijke ervaring die niet vergeten zal worden. Mijn plan was om de laatste fles te bewaren voor mijn laatste martelaarsviering en te genieten met de twee hoog aangeschreven modelhoeren die ik van plan ben om voorafgaand aan de missie in te huren. Mijn interpretatie van een 'Perfect Knight' zijn bevat niets over het celibaat en zou dat ook niet moeten, hoewel sommige van mijn collega's in de KT het best eens met me oneens zouden kunnen zijn over dit punt. Ik geloof dat de Justiciar Knight, om vastberadenheid, moreel en motivatie te versterken voorafgaande aan een martelaarsactie, moet worden aangemoedigd om een aanzienlijk beloningssysteem te omhelzen en te genieten, dat ontworpen is om hem scherp te houden als op het laatst de twijfels toenemen. Deze logische benadering, die inhoudt dat men de primaire aspecten van de mens moet erkennen om hem voor te bereiden op een martelaarsactie, moet altijd voorrang krijgen op misleide vroomheid die alleen de kans vergroot dat hij de uitvoering van zijn missie in gevaar brengt. En ik denk dat de meerderheid van de analisten van oorlogsstrategie het met mij eens zullen zijn.
Filosoferen over het toekomstige cultureel conservatieve politieke model, als wij, de cultureel conservatieven, op een gegeven moment weer politieke en militaire macht grijpen tussen 2025-2083
Ik heb nagedacht over mijn post-operationele situatie, voor het geval ik een succesvolle missie overleef en het meemaak dat ik een multiculturele rechtszaak krijg. Als ik wakker word in het ziekenhuis, na het overleven van de schotwonden die ze mij hebben toegebracht, zal ik me realiseren, in ieder geval voor mij persoonlijk, dat ik wakker ben geworden in een verrotte wereld, een levende nachtmerrie. Niet alleen zullen al mijn vrienden en familie me haten en me een monster noemen, ook zal de verenigde wereldwijde multiculturele media hun handen vol hebben aan het uitzoeken van meerdere manieren voor karaktermoord, laster en demonisering. Zij zullen doen wat ze kunnen om de waarheid te vervormen over mij, de KT en onze ware doelstellingen, en zullen proberen om zelfs revolutionaire conservatieven mij te doen verafschuwen. Zij zullen me uitmaken voor een racist, fascist, nazi-monster, wat ze doorgaans doen met iedereen die zich verzet tegen het multiculturalisme/cultureel marxisme. Echter, aangezien ik hun ergste nachtmerrie ben (systematische en georganiseerde executies van multiculturele verraders), zullen ze me waarschijnlijk het volledige propagandapakket van vernaaierij geven en de volgende beschuldigingen propageren: pedofiel, die zich bezighouden met incestueuze activiteiten, homoseksueel, psychotisch, ADHD, dief, ongeschoold, geboren uit inteelt, maniakaal, krankzinnig, monster enz. Ik zal bestempeld worden als het grootste (nazi-)monster ooit gezien sinds WO2.
Ik heb een zeer sterke psyche (sterker dan die van iedereen die ik ooit gekend heb), maar ik denk serieus dat het misschien biologisch onmogelijk is om de mentale marteling waarmee ik zal worden geconfronteerd, misschien in combinatie met fysieke, te overleven zonder volledig af te breken op een psychologisch niveau. Ik denk dat ik zal moeten wachten en het later ondervinden.
Ongeacht de bovenstaande culturele marxistische propaganda zal ik altijd weten dat ik misschien de grootste kampioen van cultureel conservatisme ben die Europa ooit heeft meegemaakt sinds 1950. Ik ben een van de vele vernietigers van cultureel marxisme en als zodanig een held van Europa, een redder van onze mensen en van het Europese christendom - sowieso. Een perfect voorbeeld dat moet worden gekopieerd, toegejuicht en gevierd. The Perfect Knight die ik altijd al heb willen worden. Een Justiciar Knight is een vernietiger van multiculturalisme, en als zodanig een vernietiger van het kwaad en een brenger van licht. Ik weet dat ik alles zal doen wat ik kan om de Europese culturele en demografische genocide te stoppen en om te keren, en om de islamisering van Europa ten einde te brengen en om te keren.
Ik denk dat het verleidelijk is voor de velen die jaren van laster hebben doorstaan om de propaganda gewoon te beginnen te geloven en NS volledig te omarmen. Maar ik blijf een fervent anti-nazi en ik zeg u dat de NSDAP schuldig is voor de situatie waarin we ons nu bevinden. Als het niet had gelegen aan de acties van de culturele rechtse extremisten bekend als de NSDAP, zouden onze West-Europese landen niet zo worden gedomineerd door de cultureel marxistische extremistische regimes die we tegenwoordig zien. Als de NSDAP isolationistisch was geweest in plaats van imperialistisch (expansionistisch) en de joden alleen had gedeporteerd (naar een bevrijd en moslim-vrij Zion) in plaats van hen af te slachten, dan zouden de anti-Europese ideologie van haat die bekend staat als het multiculturalisme nooit geïnstitutionaliseerd zijn in West-Europa, omdat de marxisten überhaupt nooit zo zouden zijn geradicaliseerd. De cultureel conservatieven zouden tegenwoordig in een zeer sterke en dominante positie zijn geweest. West-Europese landen zou culturele conservatieve leerstellingen hebben gehad vergelijkbaar met wat we zien in Japan en Zuid-Korea.
We moeten deze les in het achterhoofd houden. Als we de politieke en militaire macht grijpen in de toekomst moeten we, hoewel het verleidelijk zal zijn om de hel los te laten breken om al onze verwonde en dode broeders en zusters te wreken, toch in gedachten houden dat een cultureel marxistisch extremistisch regime te vervangen door een cultureel conservatief extremistisch regime alleen maar de cyclus zal voeden waarin de geschiedenis zich altijd herhaalt. Dus in plaats van dit tirannieke en extremistische multiculturele regime te vervangen door een gelijkwaardig rechtervleugel, moeten we pragmatisch denken en handelen met een langetermijndoelstelling. We moeten erin slagen om de historische cirkel 'marxistisch versus conservatief' te doorbreken, anders riskeren we dat de cultureel marxisten na 20 tot 100 jaar weer tevoorschijn zullen komen als een dominante kracht. Als zodanig moeten we de executies van verraders van categorie A en B beperken tot 200.000 in West-Europa. Een beter alternatief dan de executie van de resterenden, de verraders van categorie C, zou zijn om een groot multicultureel gebied af te bakenen in het zuiden/oosten van Europa, misschien Anatolië, of andere gebieden die zijn binnengevallen en bezet door moslims. De cultureel marxistische verraders van categorie C en die niet-Europeanen die worden beschouwd als politiek ontrouw worden gedeporteerd naar deze nieuw gecreëerde zones en mogen daar leven en hun denkbeeldige utopie creëren. Een culturele marxist of een zogenaamde 'internationalist' voelt toch niet veel liefde voor zijn voorouderlijk land aangezien hij gelooft dat we allemaal burgers zijn in een wereldwijde gemeenschap. Dus ze moeten gemakkelijk herstellen van het proces van naar een ander land te worden gedeporteerd.
Het jaarlijkse rapport van de Noorse Veiligheidsdienst PST - 2011
28 februari: De Noorse Veiligheidsdienst PST heeft zojuist zijn jaarverslag uitgebracht over terreur in Noorwegen. Ik heb nu al een aantal weken gewacht op dit rapport. Blijkbaar zijn het dezelfde verwachtingen zoals gewoonlijk als het gaat om islamitische terreur: dreigend gevaar. Maar zij vermelden nu ook dat de grootste rechtse dreiging in Noorwegen is dat een dochteronderneming van de English Defense League (EDL), de Norwegian Defense League (NDL), bezig is voet aan de grond te krijgen. Zij stellen ook, tussen de regels door, dat zowel EDL als de NDL gevaarlijk zijn en gewelddadige rechts-extremisten die zich schuldig maken aan racisme, fascisme en nazisme. Zij concluderen dat zij ervoor zullen zorgen dat elke poging om de NDL verder te ontwikkelen in Noorwegen hard zal worden onderdrukt.
Ik ben niet verbaasd dat PST uitspraken als deze doet, want het verslag is geschreven door de Noorse Arbeidspartij, en weerspiegelt niet de mening van de werkelijke PST-agenten. Het hoofd van PST, Janne Kristiansen, heeft zelfs nog nooit gewerkt als inlichtingenofficier, en is niets meer dan een aangestelde Arbeidspartij-agent, daar geplant om de PST te leiden tegen de wil van de meeste medewerkers van PST in.
Ik weet dat de bovenstaande beschrijving niets meer is dan smerige leugens, een deel van hun psychologische propaganda-oorlog tegen alle cultureel conservatieven. Ik weet dat dit zo is omdat ik vroeger meer dan 600 EDL-leden als Facebookvrienden had en met tientallen EDL-leden en leiders heb gesproken. Sterker nog, ik was een van de mensen die ze in het begin heeft voorzien van verwerkt ideologische materiaal (waaronder retorische strategieën). De EDL zijn in feite antiracistisch, antifascistisch en anti-nazi. Ze hebben zelfs veel leden en leiders met een niet-Europese achtergrond (Afrikaans en Aziatisch). Ze hebben zo hard gewerkt, en blijven hard werken, om nationaalsocialisten buiten de organisatie te houden, maar toch worden ze door de multiculturele autoriteiten strategisch bestempeld als racistisch-fascistische nazi-monsters. De EDL-ers zijn, hoewel zij nobele bedoelingen hebben, in feite gevaarlijk naïef. De principes van de EDL en KT kunnen nooit worden verzoend omdat we ideologisch en organisatorisch mijlenver van elkaar af staan. De EDL wil zelfs geen standpunt innemen tegen multiculturalisme, waaruit blijkt dat ze nog naïever zijn dan Sarkozy, Merkel en Cameron, die al hebben toegegeven dat het multiculturalisme een mislukking is en een ramp voor Europa.
De KT werd opgericht in 2002 als een revolutionaire conservatieve beweging, want we hadden de hoop opgegeven dat het democratisch kader de huidige problemen van Europa kan oplossen. De EDL, daarentegen, is een democratische beweging. Ze geloven nog steeds dat het democratisch systeem van Groot-Brittannië het op kan lossen... Dit is de reden waarom de EDL alle revolutionaire conservatieve bewegingen die terreur gebruiken als een instrument, zoals de KT, hard veroordeelt. En dit is de reden waarom wij, de KT, de EDL zien als naïeve dwazen die al hun energie verspillen aan het rondblèren tegen dovemansoren terwijl ze zich in plaats daarvan moeten richten op middelen en methoden die zinvol zijn voor het bereiken van echte politieke verandering, namelijk de ondergang van het multiculturele regime bekend als Groot-Brittannië. Helaas is de enige zinvolle weerstand op dit moment het gebruik van militair geweld. Dus in plaats van staan te schreeuwen als een aap moeten ze zich richten op het strategisch slopen van een van de vele Britse kerncentrales, wat de Britse economie in feite volledig zou verlammen, en zo bij te dragen aan het creëren van een optimaal klimaat voor belangrijke politieke verandering.
Hoe dan ook, het is zo overduidelijk dat de Multiculturele Alliantie het belangrijk vindt om al wie multiculturalisme bekritiseert te bestempelen als racistische, fascistische nazi-monsters. Het maakt hun werk gemakkelijker, omdat zij dan harde onderdrukkingsmethoden tegen alle cultureel conservatieven kunnen rechtvaardigen. De waarheid is dat de Multiculturele Alliantie en hun handlangers op het punt staan om deze propaganda-oorlog te verliezen. De volkeren van West-Europa zijn niet dom, en ze weten dat minder dan de helft van de beweringen van karaktermoord niet waar zijn. Ik ben optimistisch over het feit dat de MA erin geslaagd lijkt te zijn om zichzelf in een hoek te schilderen, en hun valse en wanhopige propaganda-uitbarstingen blijken nu, voor een toenemend aantal Europeanen, vast te zitten op de automatische piloot (vergelijkbaar met wat we hebben gezien in de Sovjet-Unie in de jaren '70 en '80). Mensen zijn langzaam de waarheid aan het leren over wat er gaande is, en de voortdurende wanhopige propaganda-uitbarstingen maakt ons werk alleen maar makkelijker. Het zijn niet de cultureel conservatieven van Europa die de monsters zijn. Het zijn in feite de Multiculturele Alliantie die de ware racistische, fascistische, nazistische monsters zijn. Men kan de werkelijkheid een groot aantal jaren ontkennen. De Sovjet-Unie is daar het bewijs van. Maar uiteindelijk zal de waarheid aan het licht komen, want men kan de gevolgen van het vermijden van de werkelijkheid niet voorkomen.
Het is niet langer een vraag of de MA van zijn voetstuk zal vallen, maar zal wanneer de MA dat zal doen. Zij zullen verliezen wanneer de West-Europese economie instort, in combinatie met verdere islamitische kolonisatie. En wanneer dit gebeurt moet de meerderheid van de meer dan 340.000 nationalistische militanten in West-Europa klaar zijn om hard en zonder genade toe te slaan met als doel het grijpen van de politieke en militaire macht te grijpen. We hebben nog 14 jaar (2025) om ons te bewapenen, dus laten we ons blijven voorbereiden op de komende staatsgreep. Geweren en munitie alleen zijn niet genoeg, u moet een goede kwaliteit pantser hebben, communicatie/radio-apparaten, rantsoenen en bepaalde survivalspullen. Dus aan de slag <3. Degenen onder u die niet zo lang willen wachten kunnen zich onmiddellijk inwijden als een Justiciar Knight voor de KT.
Economische status (vanaf 1 maart)
Ik heb besloten om mijn dierbare Breitling Crosswind-horloge en mijn Montblanc Meisterstück-pen in januari te verkopen om mijn missie-budget te spekken. Het is me gelukt mijn Crosswind verkopen voor 1800 Euro en mijn pen voor 200 Euro.
Mijn resterende budget is nu:
Bank: 3750 Euro
Contant: 3750 Euro
Waarde van de auto: 4500 Euro
Krediet (9 creditcards): 28 750 euro
Logistieke plannen (vanaf 1 maart)
Ik zal de beursnotering van mijn bedrijf binnenkort omzetten van regulier naar landbouwbedrijf. Hierdoor kan ik een landbouwbedrijf met bijbehorende velden huren en registreren. De velden, geregistreerd door middel van mijn bedrijf, geven me een specifiek 'landbouw ID-nummer' wat een vereiste is voor het bestellen van grote hoeveelheden kunstmest bij de nationale leverancier.
De dekmantel die ik gebruik is testproductie van suikerbieten. Ik heb een 10 pagina's tellend 'businessplan' voor dit doel, en heb me vertrouwd gemaakt met de bijbehorende terminologie. Als zodanig ben ik snel klaar om een advertentie 'boerderij gezocht' te plaatsen in de landbouwkranten, met de bedoeling om de boerderij/velden te huren.
Zodra ik de boerderij kan huren, ben ik van plan om al mijn apparatuur te verplaatsen naar de boerderij en de 'productiefase explosieven' te starten. De operatie zal worden uitgevoerd kort nadat het maken van de explosieven is afgerond. Zal proberen om in eind maart contact op te nemen met cel 8b en 8c.
Resterende artikelen/onderdelen nog te kopen:
Fabricage van PA [picrinezuur] en DDNP
Voorwoord - waarom de productie van picrinezuur als secundaire lading/booster en DDNP als primaire springlading de meest rationele benadering is:
Vanaf 2011 lijkt het erop dat de meest populaire springstof AP is [Acetonperoxide], ook wel Satans Moeder genoemd. AP is, hoewel het vrij gemakkelijk te maken is, een uiterst gevaarlijke stof die waarschijnlijk veel van u zal verwonden of doden. In de handleidingen die ik heb gelezen over DDNP wordt gesteld dat deze primaire springlading vaak wordt genegeerd omdat het zo moeilijk te maken zou zijn. Dit is bewust misleidende informatie want het is gewoon onjuist (als een amateur in de chemie zoals ik picrinezuur én DDNP kan maken bij de eerste poging, dan kan iedereen het maken!!!). Na samenvoeging van 4 DDNP handleidingen heb ik - zonder enige ervaring met scheikunde, het voor elkaar gekregen om DDNP te synthetiseren bij de eerste poging. Ik heb de partij zelf getest en het resultaat zelf bevestigd. Ik ben er zelfs in geslaagd om de eerste partij van DDNP te creëren met relatief onzuiver picrinezuur. DDNP is meer dan 10 keer zo stabiel als AP en heeft een min of meer gelijke VoD (snelheid van ontploffen). Ik denk zelfs dat DDNP makkelijker te maken was dan picrinezuur (en dat wordt beschouwd als misschien wel de makkelijkste secundaire/boosterlading die men kan fabriceren). Met andere woorden, de enige reden waarom men geen DDNP zou willen creëren als primaire springlading is omdat ze om wat voor reden dan ook geen toegang kunnen krijgen tot de benodigde materialen. Dus laten we deze materialen en een aantal van de benodigde apparatuur opsommen.
Het volgende moet gemakkelijk te verkrijgen zijn, tenzij je Abdullah Rashid Mohammed heet...:
Algemeen laboratorisch glaswerk (gemakkelijk verkrijgbaar): bekers, glazen thermometer, erlenmeyers [ook wel kolf genoemd; het is een beker die aan de onderkant breed uitloopt] etc.
Afzuigkap en ventilator (gemakkelijk verkrijgbaar): afzuigkap kan gemakkelijk worden gekocht of in elkaar geknutseld met behulp van improvisatie door het gebruik van platen PVC-plastic, schroeven, tape etc. U kunt een stofblazer van 100 euro gebruiken als een ventilator (heb ik gedaan en het werkte perfect).
Zwavelzuur (gemakkelijk verkrijgbaar): Voor het PA en de DDNP - als u problemen ondervindt bij het inslaan, koop dan gewoon 15 auto-accu's (nieuw of gebruikt) want die bevatten ieder ongeveer 2 l zwavelzuur van 28-37% zuiverheid. Gewoon een gat erin boren (gebruik wel beschermende kleding etc) en giet het zuur in een grotere opslag. Als u geen 1,5 kg aan secundaire lading PA nodig hebt en gewoon de primaire springlading DDNP wilt maken, heeft u zelfs minder dan 3 liter zwavelzuur nodig (wat neerkomt op 1 l van 90% +)!
Acetylsalicylzuur (gemakkelijk verkrijgbaar): Voor het PA - gewoon aspirine kopen bij alle nabije drogisten. Er zijn verschillende merken van acetylsalicylzuur (soorten aspirine).
Natriumnitraat (redelijk verkrijgbaar): PA - u kunt deze bij elke drogist kopen want het is een essentiële stof voor het looien/conserveren van vlees. Jagers die honderden kilo's vlees moeten verwerken voordat ze het invriezen gebruiken natriumnitraat (1 theelepel voor elke 25 kg vlees om de groei van bacteriën te voorkomen). U kunt ook vrij gemakkelijk natriumnitraat maken (zolang u het buiten doet) door het gebruik van ammoniumnitraat (haalt u uit een ijskompres) en als ik het me goed herinner natronloog (of was het aceton?).
Natriumnitriet (redelijk verkrijgbaar): Voor de DDNP - u kunt deze bestellen bij veel drogisterijen want het is een essentiële stof voor het looien/conserveren van vlees. Jagers die honderden kilo's vlees moeten verwerken voordat ze het invriezen gebruiken natriumnitraat (1 theelepel voor elke 25 kg vlees om de groei van bacteriën te voorkomen).
Zwavelpoeder (gemakkelijk verkrijgbaar): DDNP - u kunt dit gemakkelijk uit aquariumfilters vissen of het online bestellen. Het is een essentieel ingrediënt in de cultuur/religie Wicca, dus ze kunnen het niet verbieden om religieuze redenen.
Bijtende Soda in poedervorm (gemakkelijk verkrijgbaar): DDNP - dit kunt u gemakkelijk over de toonbank kopen in alle landen.
Aceton vloeistof (gemakkelijk verkrijgbaar): DDNP - u kunt dit gemakkelijk over de toonbank kopen in alle landen.
Ethanol (95%) (gemakkelijk verkrijgbaar): PA - u kunt dit gemakkelijk over de toonbank kopen in alle landen. Gewoon geconcentreerde ruitenwisservloeistof kopen (blauw). Er zijn vele namen voor de geschikte verbinding: isopropanol en butanol zijn andere namen. Ga voor ethanol of isopropanol indien mogelijk. Ik ben niet zeker over de bio-ethanol verkocht bij benzinestations, maar dat kan net zo goed werken.
Ontsteker (gemakkelijk verkrijgbaar): er is geen reden om dit ingewikkelder te maken dan het moet zijn... door het gebruik van mobiele telefoons als ontsteker etc. Aangezien DDNP gemakkelijk ontploft door een lont kunt u een paar meter gewone viscoselont kopen in december, tijdens het vuurwerkseizoen. Er zijn duizenden vuurwerkliefhebbers in heel Europa die dit doen en het grootste deel van de pakketjes wordt dan ook nauwelijks gecontroleerd, als ze al opgemerkt worden. U kunt meteen bij een paar leveranciers tegelijk bestellen, zodat u in ieder geval één van de zendingen binnen krijgt. U kunt ook uw eigen lont maken; in dat geval kunt u online de pyrotechnische forums doorlezen (elk land heeft er wel een) voor meer informatie. Bij het maken van de cylinderbehuizing voor uw ontsteker kunt u hier ook een paar gram buskruit in doen (buskruit gebruikt in munitie voor een dubbelloops zijn prima) bovenop de DDNP in de ontsteker. Voor de meeste lonten geldt dat 1 cm gelijk is aan 1 seconde, dus als u 2 minuten vertraging wilt hoeft u slechts 120 cm lont te gebruiken. Lonten van viscose zijn uitstekend voor dit doeleinde, maar er staan nog betere op sommige websites.
Algemene pyro-spullen: een groot deel van het bovenstaande kan ook worden besteld online bij pyro/chemie-sites. De beste bevinden zich in Oost-Europa omdat de regels daar minder streng zijn.
Conclusie: er is absoluut geen goede reden waarom iemand niet in staat zou zijn om de bovengenoemde materialen en uitrusting te kopen zonder opgepakt te worden (tenzij ze al gemarkeerd zijn door de geheime dienst). Het enige dat u weerhoudt is ongegronde angst of luiheid! De angst voor de zwarte lijst kan niet worden gerechtvaardigd, tenzij u een islamitische naam heeft <3.
Ingrediënten die nodig zijn voor een secundaire/boosterlading van 1,5 kg picrinezuur
1. 10 liter zwavelzuur van 90% concentratie of meer (vereist 2 dagen arbeid, kosten: ongeveer 200 euro).
2. 1,6 kg acetylsalicylzuur (vereist 4 dagen + 2 dagen werk, kosten: ongeveer 1500 euro)
3. 3 kg natriumnitraat (vooraf besteld bij apotheek, 1 week levertijd, kosten: ongeveer 500 euro). Dit kan ook relatief eenvoudig worden gemaakt als u problemen hebt met het kopen.
4. 80 liter gedestilleerd water/gedestilleerde ijsblokjes (kosten: ongeveer 440 euro).
1. 10 liter zwavelzuur van 90% of meer
Geschatte benodigde tijd: 1-3 dagen om het product te kopen (28-37% zuiver) en het vereist 2-3 dagen werk om het te concentreren tot 90%+.
Inkoken van 35 liter niet-geconcentreerd zwavelzuur (28-37%) tot 10 liter van 90%+ concentratie
Om uw in de winkel gekochte zwavelzuur (28-37%) te concentreren moet u de vloeistof inkoken. Voor 10 liter van 90%+ zwavelzuur moet u ongeveer 30 liter van 28-37% hebben.
Ik kocht een blik van 25 liter (28%) van één leverancier (autowinkels etc.) en 5 flessen van 3 andere verkopers die elk 1 liter bevatten. Ik kocht ook 4 accu's voor het geval ik meer nodig had.
Ik was er eerst niet zeker van hoe ik het 'proces van inkoken' moest benaderen. De handleidingen die ik had stelden voor dat u gebruik maakt van speciale hittebestendige porseleinen kookplaten, van speciale labbekers, van kookstenen om te voorkomen dat iets aankoekt en van alle nodige beschermingsmiddelen. Als zodanig dacht ik dat je speciale kookplaten moest hebben die zeer hoge temperaturen kunnen bereiken en dat ik kookstenen en speciaal laboratorisch glaswerk zou moeten halen dat extreme temperaturen kon weerstaan. Maar overduidelijk zat die handleiding fout over al die dingen! U hoeft dit niet te hebben om zwavelzuur te concentreren! Geen hittebestendige porseleinen kookplaten (alle kookplaten zijn prima), geen gespecialiseerde labbekers (een gewone labbeker van Duran doet het best) en geen kookstenen (ik heb het geprobeerd met kookstenen en het maakte het juist moeilijker).
Ik heb in eerste instantie 3 inductieplaten gekocht (plat porselein), maar ze functioneerden niet omdat mijn bekers van 2 l niet de minimale diameter hadden die nodig is voor de inductieplaten om te functioneren. Ik gebruikte trouwens standaard goedkope labbekers gemaakt van Duran-glas. Ik brak twee bekers van Duran glas (verbrijzelde ze in een handdoek tot kleine stukjes met een hamer) om te gebruiken als kookstenen (voorkomt dat de vloeistof aankoekt).
Toen de inductieplaten niet werkten kocht ik 2 standaard enkelvoudige platen: de duurdere met ijzeren platen worden verkocht voor 140 euro per stuk. Ik had een zeer goedkope enkele plaat van vroeger. De kookstenen gebruiken werd een mislukking voor mij, dus ik verminderde de hoeveelheid stenen totdat ik besloot om ze helemaal weg te laten en het zonder te proberen. Ik wist ook niet zeker hoe ik het geconcentreerde zwavelzuur op kon slaan nadat ik klaar was met koken. Sommige bronnen zeiden dat ik glas nodig had, terwijl andere zeiden dat ik speciaal plastic moest hebben. Dit was ook verkeerd, aangezien ik mijn opgeslagen zuur van 90-95% in gewone plastic flessen heb gedaan, zowel in flessen van 1 liter (de flessen die bestemd waren voor zwavelzuur van 28%) als flessen van 4 liter (flessen voor gedestilleerd water). Ik liep dan ook helemaal niet tegen problemen aan door dit te doen (ik had ze maar liefst 6 weken in deze flessen).
Kookprocedure
Ik heb het koken buiten gedaan met behulp van 10 meter verlengsnoer, en ik heb de kookplaat op een houten TV-meubel geplaatst dat ik naar buiten had gedragen. Ik droeg een laboratoriumjas met schort en standaard afwashandschoenen van nitril en een 3M half masker met 3M zuurfilter (nr. 60923 - combifilter). Het weglaten van de stenen deed wonderen en al snel begon het te koken (zet het zuur vanaf het begin op de hoogste temperatuur). Na 1,5 uur koken (concentratie 70-80%) ontwikkelde de min of meer onzichtbare waterdamp zich tot dikke rook (NOx gas). Nadat het zuur al ongeveer 2 uur had gekookt werd de rook zo dik dat ik echt bang was dat mijn buren het zouden opmerken, dus ik trok snel de stekkers eruit. Zelfs daarna kwam er nog 20 minuten lang een krankzinnige hoeveelheid witte rook vanaf (NOx gas). Ik besloot toen dat ik de rest maar 's nachts moest doen, om geen aandacht te trekken.
Die nacht begon ik rond 21:30 uur de volgende kooksessie met 3 kookplaten, omdat het donker zou worden om 23:00 uur, wanneer de zware rook zou beginnen te komen. Ik ben begonnen met 1,8L niet-geconcentreerd zwavelzuur in elk van mijn 2 bekers van 2 l en met 600 ml in mijn ene beker van 1 l die ik op mijn 'zwakkere' plaat zette. Ik heb drie opeenvolgende dagen van 21:30 tot 07:00 in de ochtend gewerkt voordat het eindelijk klaar was. Opmerking: ik heb op dag 2 geprobeerd om de werkdag te verlengen tot na 07:00, wat bijna eindigde in een ramp. Rond 09:00 stond ik op het punt om in mijn Hazmat-pak [hazardous materials; gevaarlijke stoffen] en 3M gasmasker aan een extra kooksessie te beginnen toen ik de buurman net buiten de ingang van het huis zag. Als ik dit niet op tijd gemerkt had, had ik hem uit moeten hebben leggen waarom ik de beschermende uitrusting droeg, en dat zou niet goed afgelopen zijn... Dus als het mogelijk is, doet u dan het inkoken tussen 23:00-07:00, zelfs wanneer u op een afgelegen boerderij bent. Neemt u vooral geen onnodige risico's. Ik heb 5-6 dagen over dit proces gedaan vanwege het feit dat ik met foutieve informatie en misvattingen te kampen had en zelf efficiënte procedures moest uitvinden. Als ik toegang had gehad tot deze handleiding voordat ik was begonnen, dan had ik dit proces kunnen verkorten tot 2 dagen.
Extra kooktips:
a. Overweeg de aanschaf van 5 of zelfs 6 platen om de kooktijd drastisch te verminderen. De kooktijd halveren zal uw kans om opgemerkt te worden drastisch verminderen vanwege het feit dat u gedwongen wordt om buiten te werken.
b. U kunt de 'vooruitgang' (zuiverheid van zwavelzuur) snel aflezen door het evalueren van de dikte van de rook en hoeveel ML er is weggekookt. Als u begint bij 1.8L van 28% zuiverheid, gewoon doorkoken totdat er 550 ml overblijft om zo zeker te zijn van 90%+.
c. Tenzij u gebruik maakt van identieke platen moet u de hoeveelheid ml aanpassen per kookplaat, zodat u een tijdsgrens hebt en zodat de concentratie op alle platen tegelijkertijd de 90% bereikt. Men leert dit na de eerste sessie.
d. Laat het zuur 30-40 minuten staan nadat u de stekkers van de platen uit het verlengsnoer hebt getrokken.
e. U kunt zwavelzuur van 90-95% opslaan in plastic flessen.
f. Geconcentreerd zwavelzuur geeft geen rook af en verdampt niet.
g. U hoeft niet te panisch te zijn met bescherming. Het duurt 10-20 seconden voor zwavelzuur van 90%+ door een gewone nitrilhandschoen heen brandt (gemiddelde dikte huishoudhandschoenen), en het duurt een paar seconden voor het door kleding heen brandt. Rust u gewoon zorgvuldig uit en het komt wel goed. Ik heb een aantal keren enkele druppels op mijn handschoenen gekregen en ik veegde ze er zo weer af met een servet voordat het door kon branden (servet wordt snel zwart). Vermijd de superdunne wegwerphandschoenen, zelfs als die van nitril zijn. De belangrijkste dingen om te dragen zijn gewone huishoudhandschoenen, een schort en een soort volledig gezichtsmasker. 3M maskers zijn uitstekend, omdat daar het kijkglas niet van beslaat.
2. 1,6 kg acetylsalicylzuur
Zuiveren van de aspirine om zuiver acetylsalicylzuur te krijgen. Al de handleidingen die ik heb gelezen, rond de 8, hadden gebrekkige of zelfs simpelweg niet werkende methoden. Ik moest een heel andere manier van YouTube plukken, die uitstekend bleek te werken.
Geschatte tijd: 4 dagen om het product op een veilige manier te kopen (in de veronderstelling dat elke apotheek een limiet heeft van 2 doosjes per klant). U zou een rondje langs de apothekers moeten plannen om in één dag 20 tot 30 apothekers te bezoeken, en dan 1-2 weken te wachten voor de veiligheid, en dit dan 3 keer te herhalen in de volgende 4-8 weken. Zodra u alle aspirine heeft kost het slechts 10 minuten om het te verpulveren in een gewone staande mixer of handmixer, en het kost ongeveer 2 dagen om te synthetiseren.
Andere benodigde ingrediënten: gedestilleerd water en gedestilleerde ijsblokjes daarvan: ongeveer 40-50 liter
U kunt 1,6 kg gezuiverde aspirine maken van 2,5 kg aspirinetabletjes: 270 doosjes van 20 tabletten, meestal met 440 mg p/tab (producent: Nycomed, merknaam: Globoid), maar meer dan een zesde van de mijne waren van een ander merk met 500mg (producent: Bayer, merknaam: Aspirin). U kunt 1,6 kg of meer zuiver acetylsalicylzuur halen uit de 2,5 kg aan onzuivere aspirinetabletten. De reden dat u de aspirine moet zuiveren is om de 17% aan zogenaamde 'fillers' te verwijderen, stofjes als Stark enz. De maximale opbrengst aan zuiver acetylsalicylzuur die u kunt halen uit aspirinetabletjes is 83%, als ik het me goed herinner. Ik slaagde erin om ong. 67% te halen (1.68 kg uit 2,5 kg), wat een goede opbrengst was. Het is noemenswaardig dat alle handleidingen die ik online kon vinden ofwel onjuist waren of dat er aanzienlijk veel miste. Alle handleidingen die ik heb gelezen vergaten te zeggen dat als u aspirine verhit tot meer dan 70°C, de acetyl zal afbreken en omzetten in salicylzuur, en die is waardeloos voor ons doeleinde.
Natuurlijk moest ik het op de harde manier leren en heb een heleboel waardeloze drab gemaakt... Gelukkig ben ik er uiteindelijk in geslaagd om een methode te vinden die optimaal werkte en heb ik alleen de eerste partij verpest.
a. Het verpulveren van de aspirine. Sommige achterlijke handleidingen stelden voor dat ik een vijzel moest gebruiken... Het behoeft geen uitleg dat mijn polsen na een paar uur afschuwelijk zeer deden, en ik besefte dat dit een zeer slechte methode was voor de hoeveelheden waarmee ik zou werken. Er moet een betere manier zijn?! Uiteindelijk heb ik zitten experimenteren en vond ik een zeer mooie methode. Ik legde een groot plastic zeil op de vloer, kieperde er ca. 1000 tabletjes op en verspreidde ze gelijkmatig. Vervolgens heb ik gebruik gemaakt van een halter van 20 kg (een dumbbell gebruikt voor krachttraining) en plette de tabletjes met gelijkmatige bewegingen en met behulp van de zwaartekracht. Het kostte me minder dan 4 uur om alle tabletjes te verpletteren. Achteraf realiseerde ik me dat het gebruik van een mixer nog beter zou zijn. Als u gebruik maakt van een mixer (ik geef de voorkeur aan een blender, maar ik denk dat de handmixer ook werkt) zorg dan voor een goede en gelijkmatige spreiding terwijl u maalt (hetzelfde principe als bij het verpulveren van kunstmestkorrels) en dan neemt het vermalen van 2,5 kg aspirinetabletjes slechts 10 minuten in beslag. Het is de moeite waard om verschillende merken blenders te kopen om te achterhalen welke de beste circulatie biedt. Eigenlijk heeft slechts 1 op de 5 mixers een passende circulatie. Handmixers zijn waarschijnlijk de uitzondering hierop omdat uw eigen bewegingen de circulatie bepalen, waardoor u het kunt malen in een geschikt gevormde bak. Met circulatie bedoel ik dat het onderste gedeelte van de tabletjes eerst tot fijn stof wordt gemalen, de zware stukken van de tabs dan naar boven stijgen totdat ze de 'neerwaartse wervelende stroom in worden gezogen' - de optimale verpulvering. Ik kocht in totaal 8 verschillende mixers en slechts 2 werkten efficiënt voor dit doeleinde (in ieder geval voor het poederen van kunstmestkorrels). Wanneer u klaar bent heeft u nu 2,5 kg fijn aspirinepoeder.
b. Productiemethode
U moet voor elke tablet 1 ml ethanol van 95% rekenen. Dit betekent dat u voor 50 g aspirine (114 tabletjes van 440 mg) 114 ml ethanol nodig heeft. Aangezien u grotere hoeveelheden materialen heeft moet u hogere concentraties gebruiken als een effectieve manier om tijd te besparen:
Ik heb de volgende concentraten gebruikt bij het productieproces (deze zijn optimaal!):
Opmerking bij de alcohol: ik geloof dat ik 95% geconcentreerde ruitenwisservloeistof gebruikte: ethanol-isopropanol, maar het kan zijn dat het minder geconcentreerd was (80%?). Ik kan het niet met zekerheid zeggen omdat het niet stond aangegeven op de fles. Ik voerde een vuurproef uit en het brandde, dat is alles wat ik weet :P. Ik heb ook een partij geprobeerd met butanol (geconcentreerde rode vloeistof gebruikt als brandstof voor een aantal apparaten). Omdat deze partij ook succesvol was, neem ik aan dat een groot aantal van de alcoholen geschikt zijn. Ik heb echter wel gelezen dat methanol niet geschikt is.
1. Pak een beker van 2 l en warm 1040 ml ethanol van 95% op op een magneetroerder. Laat een roervlo [staafje dat blijft ronddraaien] in het bekerglas vallen en, als de temperatuur eenmaal 50°C heeft bereikt, mengt u terwijl u roert geleidelijk 400 g acetylsalicylzuurpoeder erdoor. Heel belangrijk: houd de warmte tussen 60-70°C. Als het heter wordt dan 70°C begint de acetyl af te breken en de verbinding om te zetten in salicylzuur, wat nutteloos is voor ons doeleinde! Het acetylsalicylzuur is binnen 5-10 minuten opgelost als het in poedervorm is, nog 10 minuten extra als het is samengeklonterd, en het duurt tot 45 minuten als u gebruik maakt van hele tabletten.
2 Filter terwijl het heet is. Voor gewone filtratie met behulp van zwaartekracht heeft u 4-6 trechters nodig met elk 1-2 koffiefilters erin (ik gebruikte er één, maar twee is waarschijnlijk beter)[. Zet de trechters] bijvoorbeeld in 4 tot 6 bekers van 600 ml. Was dan het bekerglas van 2 l af met een kleine hoeveelheid ethanol en giet dat door de filter om eventuele residuen te verzamelen. Dan kunt u het filter 1-2 keer wassen met een kleine hoeveelheid ethanol om eventuele residuen te verzamelen. De verbindingen die nog in de filter achterblijven zullen de vulstoffen van de aspirine zijn. Gooi nu de filters en de inhoud ervan weg.
3. U heeft nu ongeveer 1,4L ethanol-acetylsalicylzuur in uw beker van 2 l; [pak 4 bekers van 2 l] en giet in elke beker 350 ml.
4. Plaats het eerste bekerglas van 2 l met het hete 350 ml ethanol-acetylsalicylzuur in een ijsbad. Als houder voor het ijsbad kunt u bijvoorbeeld een gewone plastic emmer van 10 liter gebruiken (een beker van 2 l past perfect in dit type bak en laat nog genoeg ruimte over voor ijs) gevuld met 0,5 liter koud water en 3-4 plastic zakjes gedestilleerde ijsblokjes. Leg een soort gewicht op de beker van 2 l om die ondergedompeld te houden in het mengsel van ijs en water, anders zal die naar de oppervlakte drijven en niet goed afkoelen. U moet ondertussen ongeveer 5 keer het volume van uw mix van ethanol en zuur afmeten in ijskoud gedestilleerd water dat u eerder heeft gekoeld. Dus voor 350 ml neemt u 1750 ml gedestilleerd ijswater (heel belangrijk: zorg ervoor dat het gedestilleerd water zo koud mogelijk is, anders zal het niet de maximale opbrengst opleveren!). Giet nu het ijskoude water in de ijskoude mix van ethanol en zuur. Dit zal uw beker min of meer volledig vullen. De toevoeging van gedestilleerd ijswater zal zorgen dat het acetylsalicylzuur neerslaat omdat het niet oplost in ijskoud water.
5. Nu filtert u de witte drab door zwaartekrachtfiltratie met 6 tot 10 trechters[, de 12 tot 20] filters en de bekers van 500 ml. U krijgt een witte drab in de filters. Verwijder de filters en de inhoud door ze dicht te vouwen (zodat de inhoud er niet uit kan vallen) en sla ze tijdelijk op in een grote plastic doos. Leeg de bekers (giet de vloeistof maar gewoon in de gootsteen) en maak u klaar om dit proces zo snel mogelijk te herhalen met de 3 andere bekers van 2 l gevuld met 350 ml heet ethanolzuur. Probeer de partij te voltooien terwijl de mix van ethanol en zuur nog warm is, omdat het de opbrengst beïnvloedt als het hete zuur eerst [lange tijd] afkoelt tot kamertemperatuur. Ik heb meer dan een uur nodig gehad van het begin tot de laatste beker en ik zag nog geen enkel verschil met betrekking tot het eindresultaat.
Opmerking:
Bronnen:
http://www.youtube.com/watch?v=xHg1hx7Rf64
Deze methode - nader besproken:
Vraag 1: Kunt u gebruik maken van goedkope isopropanol of methanol van 70%?
Antwoord: Het extra water in de IPA van 70% zou zorgen dat het acetylsalicylzuur [ASA] minder goed oplost en dat u meer water nodig heeft om het grootste deel van het ASA te laten bezinken.
Wat methanol betreft kookt dat eerder en heeft het een hogere dampdruk. U moet het verlies van uw oplosmiddel dan beperken (speciale rondbodemkolf + condensor) en rekening houden met het brandgevaar (methanol is beduidend brandbaarder, de dampen zelfs nog meer, en de vlammen zijn in een goed verlicht lab niet zichtbaar).
Antw: Ik gebruikte de IPA van 70% en het werkte prima. Gewoon een beetje meer gedestilleerd water toevoegen...
Antw: U wilt echter niet te veel alcohol gebruiken, anders lost u ook andere onzuiverheden op zoals triacetine. De eerder genoemde verhouding is de beste verhouding die heeft gewerkt voor mij.
Vraag 2: Is er een manier om te controleren of wat ik heb ASA is?
Antw: Een absolute manier om te testen zou zijn met behulp van FTIR spectroscopie of NMR spectroscopie die u kan vertellen wat er nog meer in het bezinksel zit. Als u *alleen* wilt testen op acetylsalicylzuur/salicylzuur in het bezinksel, kunt u natriumcarbonaat toevoegen [als er CO2 vrijkomt heeft u gegarandeerd ASA of SA], of het smeltpunt testen etc.
De eenvoudigste manier zou echter zijn om een beetje metaalkation toe te voegen, zoals Cu+2 en Ni+2, dat het ASA selectief zou laten bezinken.
c. Het verzamelen en drogen
Ik heb ervoor gekozen om de dichtgevouwen koffiefilters met het natte acetylsalicylzuur in een grote plastic doos te doen totdat ik klaar was om het te verwerken.
Ik heb de gevulde filters 5 keer op een super-absorberende doek geplaatst om het meeste water eruit te laten komen. Daarna heb ik zachtjes nog een lap op de top van de filters gedrukt om nog meer vloeistof te absorberen.
Vervolgens pakte ik een plank van plastic, opende de naden van de koffiefilters en platte ze af als een pannenkoek terwijl ik de inhoud eruit schepte met behulp van een rubberen spatel (gaat het beste met zo'n ding dat wordt gebruikt om slagroom gelijkmatig te verdelen op gebak).
Nadat ik al het zuur uit de filters had geschraapt verspreidde ik de stof gelijkmatig op de plastic plank en plaatste de plank in een kamer met een open oven die op maximaal stond. De kamertemperatuur steeg toen tot ongeveer 30 graden. De dag erna was veel van het water verdampt. Vervolgens heb ik de klonten zuur een beetje geplet en weer gelijkmatig uitgespreid. Na drie tot vier dagen was het zuur volledig droog. Let op: ik weet niet zeker of dit de optimale manier van drogen is omdat het op deze manier enkele dagen duurt voor het zuur droog is.
Het zou waarschijnlijk een beter idee zijn om het zuur in de oven te drogen, op ongeveer 50-70°C, in een grote glazen schaal van Pyrex. 1,6 kg zou te veel voor één schaal, dus zou u het in dit geval kunnen verdelen in porties van 400 g. Maar ik weet niet zeker hoe dit het zuur zal beïnvloeden, en dat is de reden waarom ik voor de langzame manier koos. Het is zeker de moeite waard dit te testen als u zich een paar dagen bespaart door te drogen in de oven in plaats van mijn andere methode.
U heeft nu 1,6 kg acetylsalicylzuur en bent nu klaar met de tweede meest vervelende taak in de productie van PA.
3. Natriumnitraat
Natriumnitraat kan worden gekocht bij gespecialiseerde chemische winkels, online of bij een apotheker. Het wordt vaak gebruikt om de groei van bacteriën in vlees te voorkomen, en veel jagers kopen het om vlees te bereiden voor het invriezen. Een halve theelepel gemengd met zout en andere kruiden word bijvoorbeeld ingewreven in 25 kg elandenvlees.
U kunt natriumnitraat ook relatief eenvoudig synthetiseren. Ik zal hier de handleiding voor deze manier echter niet toevoegen.
4. Gedestilleerd water
Gebruik altijd gedestilleerd water bij de voorbereiding en de productie van acetylsalicylzuur en picrinezuur. U kunt het kopen in autowinkels omdat het wordt gebruikt als water voor de accu. Uiteindelijk heb ik totaal 170L gekocht voor het maken van 1,5 kg picrinezuur.
Praktische tips - het bereiden van grote hoeveelheden ijsblokjes: door aanschaf van een grote vriezer, waar u een heleboel gedestilleerd ijs in kunt maken (vul de plastic zakjes met gedestilleerd water en u kunt later de bevroren blokjes uit het plastic drukken wanneer u ze nodig heeft). Ik heb op deze manier omgerekend 40-50L gedestilleerd water in ijsblokjes omgezet (kostte me ongeveer 10 uur) en ik heb een grote vriezer gevuld hiervoor. U kunt per keer alleen kleinere partijen ijsblokjes voorbereiden omdat u slechts 2 lagen ijsblokjes in plastic kunt opstapelen. Dan moet u op 30-60 minuten wachten tot ze bevriezen, [anders zullen de onderste zakjes van de stapel gaan lekken door al het gewicht erbovenop]. Ik heb ook ijsblokjes gemaakt van bronwater trouwens. [Pak een permanent marker en] markeer voor het vullen de plastic zakjes waar bronwater in komt gewoon aan elke kant met een grote zwarte X, zodat u weet welke gedestilleerd water bevat en welke gemineraliseerd water.
Produceren van picrinezuur [PA]
Nu dat u 1,6 kg acetylsalicylzuur hebt voorbereid en 9-10 l zwavelzuur van 90%+, bent u halverwege in de productie van picrinezuur.
Zie handleiding
Ik heb de volgende verhoudingen gebruikt voor het maken van PA. Ik had [eigenlijk te weinig] zwavelzuur dus ik heb een beetje meer acetylsalicylzuur en natriumnitraat gebruikt.
Ik heb 600 ml (700 is optimaal) zwavelzuur van 90%+ verwarmd tot 60°C in een kolf van 1 l. Vervolgens heb ik daar in de komende 2-4 minuten 112 g acetylsalicylzuur doorheen gemengd onder roeren (met een magneetroerder). Ik heb toen het vuur uitgedraaid want de nitrering zou genoeg warmte veroorzaken.
Ik ben toen begonnen met het proces van nitrering (toevoeging van 190 g van natriumnitraat over de komende 140 minuten. Ik heb elke 15 seconden 0,3 g toegevoegd voor een totaal van 1,2 g per minuut, en ervoor gezorgd dat de temperatuur tussen de 60-70°C bleef. Ik heb de temperatuur om precies te zijn rond 66°C gehouden. Het is essentieel om de temperatuur stabiel te houden rond deze temperatuur. Na ongeveer een uur moest ik de automatische roerder op maximaal zetten omdat de vloeistof dikker werd.
Na 140 minuten was de oplossing volledig verzadigd (ook al had ik 24 g natriumnitraat over) en het 'bloemde' [schuimde]. Schuimen is het omgekeerde van het smeltproces, waarbij de oplossing vast wordt en roeren het niet meer kan stoppen. Ik weet niet zeker of dit de bedoeling is hierbij want ik heb het nog nooit gelezen in een handleiding. Hoe dan ook, ik bleef het volgende half uur om de 5 minuten roeren, en het volgende half uur daarna iedere 10 minuten om te voorkomen dat de steeds 'schuimende' stof over de rand zou stromen. Dit was een van mijn 'succesvolle' partijen die ongeveer 40-50% zuivere PA-kristallen bevatte. 80% van mijn partijen 'schuimden' op deze manier. Het ongeveer 4-5 uur voor de beker met het ongezuiverde PA op kamertemperatuur kwam. De kolf van 1 l bevatte 800 ml. Op dit punt kon ik het proces voortzetten door langzaam 400 ml aan klonters PA eruit te schrapen en in een beker van 2 l te doen met 500 ml gedestilleerd water en voor de rest gedestilleerd ijsblokjes (gevuld tot 1400 ml). Nadat het goed was bezonken goot ik het in 6 bekers van 500 ml met dezelfde hoeveelheid trechters/filtreerpapier, ik bewaarde het filtraat en goot de vloeistof in een plastic emmer van 100L (die later zou worden geleegd bij een ter dood veroordeelde struik buiten :) )
Deze correcties op voorgaande handleidingen zijn gebaseerd op mijn eigen ervaringen en onderzoek terwijl ik 10 partijen van ongezuiverde PA maakte. Toen ik voor het eerst dit productieproces was gestart dacht ik dat ik een relatief zuiver eindproduct zou krijgen, misschien 70-80% zuiver na een paar keer wassen. Natuurlijk nam het aanzienlijk meer tijd in beslag dan ik dacht en ik moest het maar op de harde manier leren vanwege de duidelijk incomplete en zelfs misleidend handleidingen. De leuke verrassing was echter dat het maken van PA aanzienlijk veiliger is dan ik had gedacht. Ik ben begonnen met overdreven voorzichtig zijn wat betreft PA en metaal. Hoewel u wel voorzichtig moet zijn, is PA misschien wel de meest veilige booster waarmee u kunt werken. Ongezuiverde PA is in de meeste gevallen ook niet ontvlambaar. Dus u hoeft geen speciale afzuigkap en ventilator te hebben. Een geïmproviseerde versie zal net zo goed werken hiervoor. Nadat ik een afzuigkap had gekocht en had geïnvesteerd in twee ventilatoren, heb ik een goedkope versie gekocht voor 140 euro (het was eigenlijk gewoon een stofvangende afzuigventilator). Ik heb ook geïnvesteerd in een veel duurdere ventilator van 950 euro (speciaal gemaakt om explosies te voorkomen). Het lijkt erop dat ik veel te paranoïde was, want het enige gevaarlijke gas waarover u zich ooit zorgen moet maken bij het maken van PA of DDNP is het NOx-gas tijdens nitrering en ook H2S en SO2 tijdens het maken van DDNP terwijl de oplossing van natriumpicramaat verzuurt, maar deze gassen zijn ook helemaal niet explosief. Ik was op een of andere manier bang dat ik door het anti-metallische karakter van PA geen metalen ventilatorbuis kon gebruiken. Maar het bleek geen probleem want alle PA blijft in de bekers. Dus maak u geen zorgen over explosieve gassen want die zijn er niet. En u hoeft ook geen Hazmatpak aan te trekken. Gebruik gewone huishoudhandschoenen en een goed 3M-masker met vizier en zuurfilter/gasfilter (nr. 60923 - combifilter) u zit helemaal goed.
In een paar handleidingen staat: nadat u het acetylsalicylzuur mengt met 90%+ zuiver zwavelzuur, meng dan langzaam het natriumnitriet erdoor. Een paar handleidingen geven niet eens meer details dan dit.
1. Wat vele handleidingen missen, en wat ik op de harde manier moest leren na verschillende partijen te verprutsen: het is essentieel dat u de nitrering (het natriumnitriet toevoegen) doet [als de vloeistof] tussen 60°C en 70°C is. Ik ontdekte dat als u het natriumnitriet toevoegt onder de 60°C het alleen maar verandert in een steeds dikker wordende laag op de bodem van de kolf. Deze laag kan mogelijk uw hele partij verpesten en onklaar maken. Als de temperatuur plotseling stijgt laat deze laag plotseling los en veroorzaakt het een 'overdosis' nitrering als het zich mengt met de rest van de inhoud, en dit kan de temperatuur binnen enkele minuten verhogen met tot wel 20°C, waardoor de opbrengst van de partij sterk achteruit gaat. Deze laag kan ook de roervlo hinderen, waardoor die niet goed roert. Dus zorg dat u dit voorkomt door de temperatuur rond 65°C te houden en laat hem nooit lager worden dan 60°C.
2. Wat de handleidingen ook niet vertellen was dat de toevoeging van de natriumnitraat de temperatuur van de inhoud toe laat nemen. Dus kunt u eigenlijk, als u begint met de nitrering net nadat u het acetylsalicylzuur hebt toegevoegd rond 50-60°C, [de hitte afzetten] omdat u de temperatuur stabiel kunt houden tussen de 60-70°C door het toevoegen van natriumnitriet (of kaliumnitraat). Snelle temperatuurschommelingen zijn de meest ernstige bedreiging voor uw partij en temperaturen boven 70°C (niet precies zeker over 70°C, misschien 75°C) zullen uw mengsel verpesten en leiden tot een aanzienlijk lagere opbrengst. Met verpesten bedoel ik het verlagen van uw opbrengst aan zuivere PA-kristallen, van een optimale 50% tot 10% in het ergste geval.
3. Wat bijna alle handleidingen vergaten te vermelden, op één na, was het belang van het glaswerk dat u gebruikt. Ik gebruikte 2 bekers van 1 l en 1 kolf van 1 l. Al mijn partijen in de bekers hadden een zeer lage opbrengst om de volgende reden: de magnetische roervlo werkt significant beter in een erlenmeyer [kolf, glaswerk met brede onderkant]. Ik had problemen met het bekerglas aangezien de vorm het roeren significant hindert (zelfs bij max. vermogen) en omdat ik een glazen temperatuurstaafje had en diens aanwezigheid het roeren ook moeilijker maakte voor de roervlo. In ieder geval, neemt u dus indien mogelijk een erlenmeyer in plaats van een beker.
4. Bij mijn meest succesvolle partij gebruikte ik een kolf van 1 l met 600 ml zwavelzuur (90-95%). Ik voegde gemiddeld 1,2 g natriumnitraat per minuut toe (voor mijn twee meest succesvolle series). In plaats van elke minuut in één keer 1,2 g erin te doen, voegde ik om de 15 sec ca. 0,3 g eraan toe (met andere woorden: 4 keer per minuut 0,3 g). Ik zat daarvoor 2 uur en 15 minuten bij mijn meest succesvolle partij (met 2 x 5 minuten pauze). U kunt u voorstellen wat voor lijdensweg het is om met een 3M gasmasker op te zitten op een gammele stoel die uw rug pijn doet en dan om de 15 sec 0,3 g toe te voegen. Het is zeer saai en frustrerend. U zult uzelf vervloeken dat u niet even een tv in de buurt heeft gezet, of het feit dat u slechts één magneetroerder heeft gekocht in plaats van drie. Het vooruitzicht om dit 10 keer te moeten doen kan psychologisch uitdagend worden. Dus neem alle maatregelen om uw tijd efficiënter te maken. Ik kwam er nauwelijks vanaf zonder gek te worden dankzij mijn iPod <3.
5. Koop 3 magneetroerders indien mogelijk. Het nitratieproces is een uiterst vervelend en frustrerend proces. Met drie magneetroerders kunt u steeds 0,3 g toevoegen aan de drie afzonderlijke erlenmeyers, wat deze rotklus versnelt met 300%. Magneetroerders zijn te koop voor 300 tot 500 euro dus het is betaalbaar. Ook is het minder verdacht om er 3 te kopen dan 1 :) omdat drie meestal betekent dat u ze gaat doorverkopen <3
6. Het maken van PA bleek een zeer meedogenloze productiemethode. Er kunnen verschillende dingen misgaan, en de meeste van deze dingen komen door ongeduld, bijvoorbeeld: te veel natrium toegevoegd per minuut, temperatuur stijgt te snel, ik nam een paar minuten te lang pauze en toen ik terugkwam stond de thermostaat op 59°C. Ik probeerde te compenseren met een beetje extra natriumnitriet, wat niet bepaald een effect leek te hebben op de temp. Ik voegde meer toe en plotseling steeg de temperatuur heel snel en kwam uit op 81°C. Een paar andere keren werd ik te ongeduldig en voegde ik te veel per minuut toe (hoewel ik destijds niet geloofde dat een temperatuur boven 70°C iets uit zou maken - ik heb uiteindelijk geleerd dat het alle verschil maakt). U moet uitgerust en geconcentreerd zijn voordat u begint aan dit proces (ik was een aantal keren uitgeput en dat liet me een paar keer mijn concentratie verliezen, en dus de partij bederven). Zolang u zich concentreert en 2-4 keer per minuut 0,2-0,4 g natriumnitriet toevoegt zit u wel goed.
Bereid u mentaal voor op het nitratieproces. Begin niet als u vermoeid bent of als u binnenkort iets te eten nodig hebt. Houd indien mogelijk net voor het proces een radio, TV of iPod bij de hand.
7. Ga er niet vanuit dat het bezinksel dat u krijgt zuiverder zal zijn dan 60%. Beschouw het bezinksel maar als druiven, terwijl de werkelijke zuivere PA-kristallen de pitten in de druiven zijn. Als u het proces feilloos voltooit zullen de pitten groot zijn, maar als u fouten maakt zullen ze aanzienlijk kleiner zijn. Dit bespaart u de teleurstelling die ik ondervond :-). Van de 1,2 kg ongezuiverde PA hield ik slechts 200-300 g zuivere PA-kristallen over. Als ik alles had gedaan wat optimaal is was ik geëindigd met 1,5 kg ongezuiverde PA en misschien wel 0,8-1 kg zuivere PA-kristallen.
8. U kunt het acetylsalicylzuur snel toevoegen. Ik heb in het begin van het proces niet meer dan 5 minuten nodig gehad voor het mengen. Zodra u het heeft gemengd en het volledig opgelost is kunt u beginnen met het nitratieproces. Ik heb de ASA meestal toegevoegd [toen de PA] rond de 60°C was en begon het nitratieproces rond 60-65°C.
Wassen
Er staat in de meeste handleidingen dat u 2-10 maal moet wassen met ijskoud water. In principe kunt u, als u dit wilt doen, water over het filter gieten om de sulfaten weg te spoelen. Maar het is eigenlijk zinloos om uw gele PA te wassen, aangezien u die toch nog moet zuiveren! Omdat ik dat destijds niet wist heb ik mijn PA twee keer gewassen, en de partij waarvan ik DDNP ging maken zelfs vier keer.
Hoe u erachter komt of uw gele PA zuiver is
Vuurproef: Gezuiverde PA (meer dan 80% zuiver) brandt, ongezuiverde PA (60% of minder) brandt niet! Ik kan me voorstellen dat hoe zuiverder het is, des te sneller en consequenter het brandt. Ik probeerde de vuurproef op al mijn partijen ongezuiverde PA en geen enkele wou branden, zelfs niet mijn beste partij, ook al heb ik het volledig gedroogd in de oven. Ik zou er dan ook van uit gaan dat u een bepaalde graad van zuiverheid nodig hebt voor de stof wil ontbranden - misschien 50-60% of meer.
Op het oog: Ik ontdekte dit zelf door observatie van de stof en het vergelijken van het rendement dat ik had bereikt door het zuiveringsproces. Hoe zuiverder uw PA is, des te meer die zal 'schitteren'. Het zijn de zuivere PA-kristallen die schitteren. Natuurlijk geldt dan: hoe meer kristallen, des te meer het 'schittert'. Meestal is een optimaal geproduceerde partij ongezuiverde PA lichtgeel en 'schittert' die. Het is echter wel het vermelden waard dat een van mijn lichtgele partijen een zeer lage opbrengst had, dus kleur is niet alles, en 100 g lichtgele PA kan in feite minder dan 20% zuivere PA-kristallen opleveren.
BELANGRIJK: Ga er NIET vanuit dat uw ongezuiverde PA geschikt is als een zeer explosieve springlading! Bij mijn proef gebruikte ik 3 g DDNP met 50 g ongezuiverde PA als een secundaire lading. Toen geloofde ik nog dat het krachtig was, maar wilde het zeker weten. Maar natuurlijk is de volledig droge onzuivere PA stof niet ontploft en werd gewoon verspreid na de explosie. Ik ontdekte later (toen ik de rest van de dezelfde partij had gezuiverd) dat het rendement van die partij een waardeloze 10% was, dus geen wonder dat het niet was ontploft.
Zuivering
Tijd benodigd: 3-4 dagen voor 1,5 kg ongezuiverde PA
De gele ongezuiverde PA moet gezuiverd worden omdat u er zeker van wilt zijn dat de stof krachtig genoeg is. U heeft ongeveer 40-50 liter gedestilleerd water nodig om 1 kg ongezuiverde PA te zuiveren. U heeft ook een beker van 2 l nodig voor het inkoken/mengen en 20-40 andere stukken glaswerk voor koeling van de vloeistof na het koken/mengen. Het koelproces zal 1-2 dagen duren, dus tenzij u genoeg tijd hebt zult u behoorlijk veel glaswerk nodig hebben om alles in 1 of 2 keer te doen.
Warm in een bekerglas van 2 l 1,3 gedestilleerd water op tot 70-80°C. U hoeft geen magneetroerder te gebruiken hierbij want u hoeft er niet veel in te roeren. In feite zou een gewone kookplaat aanzienlijk sneller gaan omdat het sneller verwarmt.
Voeg het ongezuiverde gele PA poeder toe (poeder of klonten - ongeveer 50 g, exact gewicht niet belangrijk). Als de 50 g de vloeistof niet verzadigt kunt u er meer in doen totdat het niet meer oplost en er stukjes PA ronddrijven. Maar zorg ervoor dat alles opgelost is voordat u naar de volgende stap gaat. Houd dus een beker met 500 ml extra water bij de hand en voeg dit toe om de laatste onoplosbare PA te ontbinden. U kunt de temperatuur regelen door wat extra water toe te voegen om ervoor te zorgen dat de temp niet boven de 80°C uit komt. Ik weet niet zeker of een temperatuur hoger 80°C de PA zal verpesten, maar ik heb in een andere handleiding gelezen dat u het tussen 70-80°C moet houden, en het kan geen kwaad dat advies op te volgen. Een andere zei ook om de bruine olieachtige druppels te verwijderen. Ik heb dit in het begin geprobeerd met een plastic lepel, maar merkte dat het de opbrengst aan zuivere PA beïnvloedde omdat ik ook klontjes pure PA opschepte die ronddreven met de druppels. Ik had alleen bruine druppels in mijn eerste partij die zeer slecht was gedaan, maar niet in de andere partijen. Ze zullen er dus nauwelijks zijn en men kan ze gewoon helemaal negeren.
1 l vloeistof raakt verzadigd van 15 g pure PA, dus hiermee kunt u de opbrengst van uw gele PA-poeder meten en tevens de hoeveelheid die u kunt verwachten te zuiveren. 50 g geel PA-poeder in mijn geval, verkregen uit 10-50% van de zuivere PA kristallen. Mijn slechtste opbrengst was van mijn eerste partij. De 300 g PA-poeder was bijna nutteloos en leverde slechts 30 g pure PA-kristallen op. De andere partijen PA had een betere opbrengst variërend van 15% to 50%.
Wanneer de vloeistof verzadigd is (u heeft 1.8L PA-vloeistof), filter het dan heet in glazen bekers. Het heet te filteren is niet erg belangrijk, tenzij uw PA poeder zeer onrein is, zoals mijn partijen (het zat vol met o.a. beestjes en andere kleine onzuiverheden zoals stukjes plastic). Ik filterde de 1,8L in 4 bekers van 500 ml, maar omdat ik maar 10 van deze bekers had ben ik uiteindelijk begonnen om allerlei soorten glaswerk te gebruiken. Omdat de kristallen (bij langzaam koelen) langzaam 'groeien' zoals bacteriën nam ik aan dat de voorwerpen die ze gebruiken om de groei van bacteriën te stimuleren ook zouden werken bij deze stof. Ik experimenteerde met verschillende soorten glaswerk, verschillende vormen en maten. Ik gebruikte platte, lange (colaglazen) en kleine glazen, met allerlei soorten glazen staven en plastic rietjes erin.
Mijn bevindingen waren niet 100% sluitend, in feite ben ik er nog steeds erg onzeker over, maar ik kreeg de indruk dat bepaalde vormen en afmetingen zouden zorgen voor een grotere opbrengst. Kleiner glaswerk leek beter dan groter, en het toevoegen van plastic rietjes, zodat de kristallen meer 'oppervlakken' kregen om op te groeien waren een kleine bonus. Bekers groter dan 600 ml leverden een lager resultaat op. Uiteindelijk heb ik 18 longdrinkglazen gekocht (van 300 ml elk), die een ok resultaat opleverden. Ik was blij verrast dat de beste opbrengst kwam van een grote ronde glazen kom (5 liter) waarin ik 1 liter vloeistof had gegoten. Het was een beetje vieze kom die ik eerder had gebruikt om mijn bananen in te bewaren (wel in een plastic zak). In ieder geval was de opbrengst aan zuivere PA-kristallen 100-200% beter dan bij het andere glaswerk. Ik weet niet precies waarom, misschien hebben de stofdeeltjes in de kom of eventueel de bacteriën erin wel de groei [van de kristallen] bevorderd. In elk geval betekent dit dat de beschreven zuiveringsmethode gebrekkig is en het probleem verder onderzocht zou moeten worden. Wegens voor de hand liggende redenen heb ik geen tijd om deze kwestie zelf meer te onderzoeken. Houd u er ook rekening mee dat grotere glazen aanzienlijk langer nodig hebben om af te koelen (een paar uur extra).
Koel de twee bekers van 600 ml af tot kamertemperatuur. Voor een beker van 500 ml is dit 4,5 uur en een paar uur extra voor bekers van 2 l. Ik merkte echter dat toen ik de bekers 's nachts liet staan (voor een totaal van 12 uur) er aanzienlijk meer PA-kristallen waren gevormd. Maar ik weet niet zeker of dit het totaal aan kristalvorming zal beïnvloeden als u ze verder afkoelt in de koelkast.
Wanneer de bekers en het andere glaswerk dat u heeft gebruikt op bij kamertemperatuur zijn (aarzel niet om ze een paar uur extra te laten staan, misschien wel een dag of twee, nadat ze op kamertemperatuur zijn gekomen) - zet de bekers dan in de koelkast. Er stond in een andere handleiding dat ik ze een uur in de koelkast moest zetten, maar ik ben er vrij zeker van dat hij bedoelde dat ik de vloeistof moest koelen tot 4°C. Gezien het feit dat ik 1 kg ongezuiverd PA-poeder ging zuiveren en ik veel bekers en ander glaswerk had, duurde het 12 uur in de koelkast voor de bekers de 4°C hadden bereikt (omdat de glazen die op kamertemp waren de temperatuur van de koelkast binnen het eerste uur van 4°C naar 12°C verhoogden ... :-). Dus, als u een kleine koelkast heeft, zoals ik, overweeg dan om de PA, indien mogelijk, te koelen op een 'tijdelijke locatie' om de 'koelkasttijd' te verkorten. Ik heb de keldervloer gebruikt, die is 8°C. Dit bespaarde me een totaal van 36 uur 'koelkasttijd'.
Filter zodra de vloeistof op 4-5°C komt (misschien kunnen we zelfs [de groei van de kristallen bevorderen] als we het zelfs nog langer laten staan. Ik ben hier echt niet zeker over, maar het is de moeite waard het nader te onderzoeken.
De andere handleiding zei: schep de kristallen uit het filter. Maar ik wil de kristallen graag bewaren in het filter tot ik genoeg heb om ineens te verwerken, aangezien [de koffiefilters] het goed vochtig houdt en het koel houdt. Ik vind het ook fijn om het filterspul in een keer te verwerken op een plastic plaat van 2m x 1m. Ik open de 'naad' van de koffiefilter en strijk het uit als een pannenkoek. Dan gebruik ik een plastic/rubber spatel (dat ding waarmee men slagroom over een taart verdeelt) om alle inhoud eruit te krijgen.
Opslag
Als u alle kristallen uit de filters hebt gehaald, doe ze dan in een plastic doos en bewaar ze in ten minste 20% water (geen probleem als u ze eerder uit de vochtige filters heeft gehaald - nieuwe vochtige filters = ca. 100% watergehalte).
Deze [kristallen] moeten binnen 2-3 weken worden gebruikt, anders kunnen ze gaan afbreken en/of kunnen ze gevoeliger worden en daarom gevaarlijker voor transport (volgens een andere handleiding). Als u ze bewaart in een afgesloten glazen opslag met alcohol erin, kunt u ze in principe veilig opslaan voor meer dan 100 jaar. Zet ze voor gebruik even een uurtje in de oven.
Drogen voor gebruik
Droog ze voor gebruik in de oven op 50-80°C voor, afhankelijk van het watergehalte, 30 minuten tot 4 uur. Ik heb de ongezuiverde PA in de oven gedroogd (geen probleem), maar heb dit nog niet bevestigd voor pure PA-kristallen. Het moet wel veilig zijn omdat ik ook DDNP gedroogd in de oven op dezelfde wijze, en die moet aanzienlijk gevoeliger zijn.
Voorbereiden 1800 kg korrels AN (CAN 27-0-0)
Op de meeste boerderijen zijn er grote dieseltanks van 300-600L (voor het volgooien van de tractor) dus kunt u gewoon het leveringsbedrijf bellen voor de benodigde hoeveelheid diesel. Mijn tank van 300L was voor bijna de helft vol dus ik bestelde op deze manier 150L extra. Ik kocht ook 5 [jerrycans] van 20L om de diesel uit de werkschuur (waar de dieseltank stond) te vervoeren naar de kelder (waar ik was van plan om de ANFO te produceren). Aangezien een plastic [jerrycan] van 20L te zwaar is om efficiënt te hanteren heb ik de inhoud in 5 plastic flessen van 4L gegoten die overgebleven waren van het gedestilleerde water dat ik eerder gebruikt had.
Wanneer u een bestelling plaatst bij uw plaatselijke landbouwleverancier (de leverancier in de buurt van de boerderij die u huurt) moet u twee keer zo veel kunstmest bestellen [als u wilt verwerken tot een springlading, dit om iets voor de schone schijn te hebben]. Uiteraard moet u voordat u een bestelling kunt plaatsen in de eerste plaats een 'agrarisch bedrijf' registreren en een 'productienummer' krijgen van uw regering. Met andere woorden, moet u zich registreren als een 'officiële landbouwer' of u zult niet in staat zijn om een bestelling te plaatsen bij de leverancier. U moet ook genoeg landbouwgrond hebben om de bestelling die u plaatst te rechtvaardigen. 50 tot 90 Decares (5-9 ha) moet gemakkelijk genoeg zijn om de aanschaf van 4-5 ton kunstmest te rechtvaardigen, en dan met name dat de helft CAN 27-0-0 wordt. Als u deze voorzorgsmaatregelen niet neemt is er een kans dat u niet door de controle van de landbouwleverancier komt en er alarmbellen afgaan. Ook moet u, wanneer u bijvoorbeeld 3 zakken van 600 kg CAN27 bestelt, ook minstens 3 zakken van de twee andere soorten kunstmest bestellen. Ik heb 5 zakken van 600 kg CAN27 besteld en 5 'dummy zakken' van 600 kg, maar dit bleek te veel te zijn voor één persoon om te verwerken.
Ik vroeg het kantoor om de CAN binnen de werkschuur te plaatsen en de rest buiten. De truck die het komt brengen heeft een haak die de zak in een straal van 3m rond de vrachtwagen kan plaatsen. Het positieve hieraan is dat ik het gebouw kon sluiten met een schuifdeur (3 x 3m) en de AN verder kon verwerken zonder dat iemand buiten het zou merken.
Ik heb toen 14 kunstmestzakken van 50 kg meegenomen (vooraf besteld bij een Chinees bedrijf; de zak heeft twee lagen, een stevige buitenlaag en een binnenste plastic zak die voorkomt dat er vocht in of uit komt), heb deze zakken gevuld, en ze met de auto naar de kelder vervoerd (de kelder is 100 meter van de werkschuur). Toen ik 3 zakken van 600 kg had geleegd had ik ongeveer 36 zakken van 50 kg overgeplaatst naar de kelder. Maak u geen zorgen over de absorptie van water op dit punt aangezien de korrels een laagje hebben dat waterafstotend is.
Ik heb verschillende mixers gekocht (zowel staande als handmixers) en vond een geschikte machine, waarvan ik er 8 heb gekocht. Deze blender, een staande Electrolux met een stand om ijs te malen, heeft de optimale circulatie van reeds gemalen materiaal en korrels waardoor ik elke 30 seconden 1 kg kon verpulveren. Ik heb 4 van deze blenders 5cm van elkaar gezet op een werkbank naast de zak gevuld met 45 kg korrels AN, [en hing een lege kunstmestzak voor 50 kg net onder de 4 blenders], om de blenders snel leeg te gieten in de lege zak. U vult elke blender en zet ze op de laagst beschikbare stand (u heeft echt niet meer vermogen nodig dan dit en een hogere stand zal de blenders zeer waarschijnlijk aanzienlijk sneller slijten). Ik maakte er een mooie routine van door ervoor te zorgen dat de 4 blenders om de beurt klaar waren. Vervolgens heb ik 12 flessen van 4L diesel in de buurt gezet. Hoewel ANFO 7% diesel vereist voor optimale ontploffing moet u 10% of misschien zelfs 13% toevoegen zoals ik deed om te compenseren voor eventuele verdamping etc.
Als u de korrels verpulvert tot fijn poeder zal het onmiddellijk water uit de lucht beginnen te absorberen, dus zodra u een deel af heeft moet u snel de inhoud in de lege zak gieten. Toen ik eenmaal 1/4 van de zak had gevuld voegde ik 1,7l diesel toe voordat ik verder ging. U voegt zo ongeveer 1,7L toe als u de zak voor 1/4, 2/4, 3/4 en 4/4 heeft gevuld. Toen ik klaar was knoopte ik de binnenzak dicht (zoals de manier waarop men een paardenstaart maakt in haar) en sloot hem met 10 cm duct tape. Toen knoopte ik [het uiteinde van de zak dat na de tape uitstak ook vast met 2 cm ertussen]. Vervolgens boog ik de bovenste knoop terug richting de onderste en plakte deze vast met meer duct tape. Ik maakte toen de buitenste zak dicht met twee stukken duct tape van 20 cm. Ik weet niet zeker of dit optimaal is, maar ik me geen meer efficiënte manier bedenken om de zak goed af te sluiten. Nadat ik 600 kg korrels had verpulverd ging de eerste blender stuk (de handgreep brak). De tweede machine ging kort daarna kapot. Ik verving deze met de reserveblenders en ging door tot ik klaar was met voorbereiding van 34 zakken van 50 kg ANFO. Tegen die tijd waren er 3 blenders volledig kapot en een vierde was deels stuk.
Benodigde tijd voor 1 zak van 50 kg ANFO te bereiden met behulp van de bovenstaande methode
Het duurde ongeveer 30-40 minuten per zak om ANFO te bereiden. Dus bracht ik op deze manier rond 3-4 nachten (23:00 tot 8:00) werkend door totdat ik helemaal klaar was. Ik koos om 's nachts te werken want ik wilde alles doen wat ik kon om te voorkomen dat iemand het zou merken. Ik had de ramen afgeplakt en de deur aan de binnenkant gesloten (ik had een afsluitmechanisme op de deur aangebracht). Vanwege het lawaai dat de 4 blenders maakten kon ik niet echt iemand horen aankomen, dus plakte ik een briefje op de deur van het hoofdgebouw, waarop stond dat men mijn mobieltje kon bellen als ze mij nodig hadden (voeg een smiley toe <3). Dit werk is zeer vervelend dus moest ik mijn iPod voor het grootste deel van de tijd op max. volume zetten. Ik nam een pauze van 5 minuten voor elke 2 zakken die ik had afgerond (dus in principe om de 120 minuten). Af en toe zou ik naar de werkschuur moeten rijden om mijn jerrycans met diesel bij te vullen.
Ik was oorspronkelijk van plan om nog 2 zakken van 600 kg korrels AN te verwerken, maar ik was zo uitgeput dat ik besloot dat ik het maar met 1800 kg zou moeten doen.
Toevoegen van aluminiumpoeder en microbolletjes in de ANFO
Toevoeging van 10% (van het totaalgewicht) in aluminiumpoeder en 2-3% van microbolletjes laat de gevoeligheid van ANFO aanzienlijk toenemen. Gezien het feit dat wij geen toegang hebben tot 34-0-0 (veel zuiverder AN) nam ik aan dat het toevoegen van ten minste de microbolletjes detonatie zou moeten garanderen.
Gezien het feit dat AN-poeder zo snel water opneemt concludeerde ik dat het goed zou zijn om de AL en MB pas toe te voegen nadat ik het AN-poeder met diesel had verzadigd.
U heeft nu ongeveer 36 zakken van 50 kg vol met ANFO.
Toevoegen aluminiumpoeder en microbolletjes
Volgens een aantal bronnen bevat commerciële ANFO ongeveer 2-3% microbolletjes, waardoor de ANFO gevoeliger wordt en dus slechts een standaard eerste lading nodig heeft om het tot ontploffing te brengen. Maar commerciële ANFO is veel zuiverder dan de 27-0-0 die beschikbaar is voor de boeren.
Ik ga nu de AL en MB erin mengen volgens:
45 kg ANFO
5 kg AL (ik gebruik vlokken AL van 400 mesh (62 micron))
1,2 kg microbolletjes
Voor een totaal van 51,2 kg per zak
De 150 kg AL zat in 4 hermetisch afgesloten vaten met elk rond 37 kg AL. Na het lezen van de 'veiligheidsmaatregelen' flipte ik totaal. De openingen van het vat waren dichtgelast met een zachte metallische stof, dus het zou niet makkelijk zijn om ze te openen zonder extreem hoog risico (dacht ik). Volgens de waarschuwingen kon contact met zuurstof de AL laten ontploffen, en contact met metaal, beton en zelfs plastic zou een sterk verhoogde kans geven op statische elektriciteit, wat kan leiden tot het risico op ontploffing. Wrijving en schudden kon ook leiden tot detonatie. De nabijheid van oxiderende stoffen (gas, diesel) of de nabijheid van stopcontacten enz. kon ook leiden tot ontploffing.
Eerst dacht ik dat wel genoeg picrinezuur kon maken als springstof (1,5 kg in totaal) om de toevoeging van AL-poeder overbodig te maken. Maar gezien het feit dat ik het had gepresteerd om slechts 200-300 g boosterlading te produceren had ik geen andere keus dan de toevoeging van AL voort te zetten.
Ik had me eerder voorgesteld buiten een mechanisme te maken waarmee ik een stalen speer-achtig object erin kon duwen, door het gebruik van de zwaartekracht, en zo een gat van 3 cm te maken in bovenkant van het vat. Maar ik deed het uiteindelijk met een gewoon mes en begon de rand af te vijlen, zelfs als het een hoog risico met zich mee zou brengen. Uiteindelijk lukte het me om het deksel open te vijlen. Vervolgens heb ik overwogen om het vat ondersteboven te houden en leeg te gieten in een van mijn lege kunstmestzakken om te voorkomen dat er te veel zuurstof bij zou komen.
Deze methode bleek te vermoeiend omdat ik het vat van 37 kg met mijn handen op moest tillen. Uiteindelijk legde ik maar een groot plastic zeil van 3 bij 4 meter op de betonnen vloer en goot zorgvuldig het AL-poeder uit de opening. Kleine wolken stof begonnen op te kringelen, maar er gebeurde niets. Ik ben voorzichtig doorgegaan totdat het vat leeg was en rolde het vat, dat op zijn kant lag, in een cirkelvormig patroon vanaf het midden van de hoop AL-poeder die er al uit was gegoten, totdat het vat leeg was. Er kwamen wel kleine wolkjes van AL-poeder bij vrij, maar de grootste was ca. 20 cm in doorsnee, en die daalde weer neer na een tijdje. Ik ging weer door toen de kleine wolkjes allemaal waren neergedaald. Het is ook het noemen waard dat ik alle ramen van de kelder had dichtgedaan, zodat de luchtvochtigheid relatief hoog was terwijl het zuurstofgehalte onder het gemiddelde lag.
In ieder geval werkt deze methode goed en ik kreeg al het AL-poeder op het zeil, en kon dus de toevoeging aan mijn ANFO voorbereiden.
Ik ben van plan om tot 1,2 kg van microbolletjes per 45 kg ANFO in te mengen. Ik heb in totaal 40 kg MB in 5 grote zakken. Het is een poederachtige substantie en ontploft niet. Maar volgens de bronnen zal het, wanneer gemengd met ANFO of ANALFO, 'hot spots' genereren waardoor de ANFO of ANALFO gevoeliger wordt. Ik hoop dat ik het juiste type microbolletjes heb... ik had eerder aangenomen dat de microbolletjes 2 mm in diameter zouden zijn, maar deze lijken op 0,2 mm of zo.
De optimale aanpak van DDNP produceren
Deze gids geeft suggesties en voorschriften voor de fabricage van 3 partijen DDNP, totaal ca. 20-45 g pure DDNP-kristallen, binnen 45 uur. Dit moet genoeg zijn om vier ontstekers (5-8 g per detonator) en nog wat extra materiaal te testen.
Algemene informatie en opmerkingen:
DDNP of dinol staat voor Diazodinitrophenol en heeft de reputatie dat het een van de beste primaire springladingen is die er zijn wat betreft prestaties
VoD [ontploffingssnelheid]: 7000 meter per seconde bij 1,63 g per cc.
Ondanks alle verkeerde informatie die er is, waarin staat dat het zo moeilijk te maken is... - is DDNP een uiterst makkelijk te produceren springstof. Ik slaagde er bij mijn eerste poging al in om het te maken en geen van mijn partijen zijn mislukt. Natuurlijk zijn er veel stappen te volgen, maar elke stap is heel simpel en men heeft er alleen basale lab-apparatuur voor nodig. Ik moet toegeven dat ik was ontmoedigd na het lezen van alle verkeerde informatie die er is over hoe moeilijk het is en wat de daaraan verbonden gevaren zijn, aangezien ik NUL ervaring met chemie had. Maar serieus, als ik het met gemak kan maken, dan kan iedereen het wel! En ja, de 4 individuele handleidingen die ik heb gelezen bleken gebrekkig en onjuist. Maar nadat ik ze had samengevoegd en gecorrigeerd met mijn persoonlijke ervaring bleek het verrassend eenvoudig. DDNP is ongeveer 10 keer zo stabiel als AP en ik geloof dat het op dit moment het primaire explosief is dat wordt gebruikt door strijdkrachten over de hele wereld. Goede eigenschappen voor opslag ook. Wordt gebruikt om een secundaire springlading zoals picrinezuur te laten ontploffen. De volgende handleiding zal resulteren in hoogwaardige DDNP met zeer weinig onzuiverheden. Ik vond het synthetiseren van picrinezuur moeilijker dan DDNP, hoewel PA waarschijnlijk de makkelijkste secundaire lading is die u kunt maken.
Aanbevolen apparatuur om te gebruiken:
Totaal chemische stoffen nodig:
Procedure:
1. Giet 300 ml gedest. water in een beker van 2 l en verwarm tot 70-80°C.
2. Voeg 27 g droog of 40 g nat puur picrinezuur toe en roer een beetje. Het zal niet allemaal oplossen, dus u zult niets bereiken met een dag roeren. Optie: Ik deed dit op een magneetroerder met magnetische roerstaaf.
3. Voeg nu 4,5 g van bijtende soda toe. Roer dit mengsel net zo lang tot alles erin oplost. Ja, het zal allemaal oplossen, gewoon blijven roeren. De oplossing zal een oranjerode kleur krijgen. Dit is een oplossing van natriumpicraat. Houd deze op laag vuur (ik zette het op het randje van een normale hittebron) en voeg water toe als het verdampt. Dit is oplossing 1.
4. Pak een andere beker, giet er 900 ml water in en voeg 24 g bijtende soda toe. Breng de oplossing aan de kook.
5. Meet 22,5 g pure zwavel af en plet die fijn. Zeef het in de kokende soda-oplossing en zorg dat u zo weinig mogelijk zwavel op de wanden van het bekerglas krijgt. Laat dit 60 tot 120 min koken (1-2 uur), onder toevoegen van water als dat nodig is. Na deze tijd zal de meeste, zo niet alle zwavel zijn opgelost. Als u erbij gaat zitten en de hele tijd kijkt, zult u een kleurverandering merken van helder naar groen naar blauw naar kotsgroen, naar erwtjesgroen, dan naar een zeer donkere kleur en zodra alle zwavel op is gelost zal het een heel erg donkere kleur rood krijgen. Zet deze [beker] op een handdoek of een dergelijke onderzetter en laat het afkoelen tot het niet verder kookt. De reden voor de handdoek is zodat het niet in direct contact komt met oppervlakken op kamertemperatuur (of kouder). Dit is oplossing 2. Opmerking: Ik probeerde gewoon te koken op deze manier, maar na 4 uur wachten had ik de helft van de zwavel over. Dus ik veranderde mijn aanpak door het bekerglas op een magneetroerder te zetten. Ja, dan krijgt u inderdaad zwavel aan de zijkanten op deze manier, maar veeg het weg met een servet als alle zwavel oplost. Met behulp van een magneetroerder (max warmte, max roervermogen) duurde het ongeveer 1,5 uur voordat alles was opgelost.
6. Zodra het gestopt is met koken (maar nog steeds warm is) giet het dan in 6 porties bij de oplossing natriumpicraat in het andere bekerglas [oplossing 1].
7. Nadat alles is toegevoegd, plaatst u de beker in de koelkast totdat het ongeveer 4°C is. Dit duurde ongeveer 8 uur bij mij want ik heb een kleine koelkast. Ik heb een paar keer wat zakken ijsblokjes in de koelkast gelegd om het koelproces te versnellen. Als het eenmaal op 4°C is, moet er een goede hoeveelheid rode kristallen op de bodem van het bekerglas zitten.
8. Filter de hele oplossing in het nu lege bekerglas van 2 l dat werd gebruikt in stap 6. Gooi het filtraat/vloeistof weg en was de beker af.
9. Giet 900 ml water [in een afgewassen beker] en breng het aan de kook. Voeg de rode kristallen uit het filter (en al het andere uit het filter) toe aan het kokende water en kook het gedurende 2-3 minuten terwijl u een beetje roert. Terwijl dat kookt kunt u de andere beker van 2 l, die leeg moet zijn, alvast afwassen.
10. Filter de kokende oplossing in de schone beker van 2 l. Gooi het filter en de inhoud ervan weg en laat het filtraat/vloeistof afkoelen tot kamertemperatuur. Dit duurt ongeveer 5-8 uur. Dit is nu een oplossing van natriumpicramaat.
11. Wanneer de oplossing natriumpicramaat op kamertemperatuur is, druppelt u er terwijl u roert geconcentreerd zwavelzuur in (ik gebruikte een magneetroerder tijdens deze toevoeging). Zorg voor een goede ventilatie omdat er H2S en SO2 zal vrijkomen. Blijf druppelen tot hij nog net als zuur test op lakmoespapier. Dit kost 3-6 ml (ik had geen zin om mijn lakmoespapier te gebruiken dus ik voegde 6 ml toe, druppel voor druppel, met behulp van een spuitje van 1 ml). U zult ook merken dat de kleur is veranderd van een dieprode kleur naar een soort roestige kleur (oranje-bruin-rood). Er zit nu bezinksel in het bekerglas en veel ook. Dit is picramisch zuur.
12. Meet ca. 25 ml af (ik gebruikte ongeveer 30-35 ml) zwavelzuur voeg en het aan deze beker toe. Goed roeren. Voeg 300 ml water toe.
13. Plaats deze beker in een ijsbad en breng de temperatuur tot onder 5°C. Het kostte me ca. 20 minuten en 4 plakkaten ijs om de temperatuur beneden 4°C te krijgen. Dit is oplossing 3.
14. Pak een andere beker van 2 l, giet er 750 ml water in en voeg 17 g natriumnitriet toe. Roer tot het is opgelost. Dit is oplossing 4.
15. Plaats het ijsbad op een magneetroerder en laat een roervlo in het bekerglas vallen. Gebruik een thermometer in het bekerglas. Giet nu langzaam oplossing 4 bij in de beker van 2 l met de picramische zuuroplossing (de oranjebruine oplossing 3), en houd de temperatuur beneden 5°C (gebruik thermometer). Ik heb ongeveer 30-40 min gedaan over het toevoegen door er om de 5 minuten 100 ml in te gieten. Zorg dat er geen plotselinge stijging van de temperatuur plaatsvindt. Zorg ervoor dat u bijna voortdurend roert tijdens dit deel. U kunt als u een pauze nodig heeft stoppen met roeren als u even niets toevoegt. Nadat alles is toegevoegd, blijf dan nog een paar minuten roeren en haal de beker vervolgens uit het ijsbad. Laat het langzaam opwarmen tot kamertemperatuur (dit duurt 9-12 uur). U ziet een bruinig bezinksel (de kleur bruin varieert soms). De oplossing zelf moet bruin zijn.
16. Als het eenmaal op kamertemperatuur is, filtert u de oplossing. Er zitten hier een heleboel DDNP-kristallen in, dus gebruik drie tot vier [filters]. Probeer om de hoeveelheid DDNP gelijk te verdelen over de filters bij het filteren.
17. Als alle kristallen zijn uitgefilterd, laat dan 60 ml ijswater door elk filter lopen om enkele van de zeer oplosbare producten weg te spoelen (niet nodig als u later gaat zuiveren). Vergeet niet dat de DDNP licht oplosbaar is in water dus zorg ervoor dat het erg koud water is. De gevormde DDNP kan nu zo worden gebruikt of kan verder worden gezuiverd.
Laatste opmerking: met behulp van mijn handleiding had ik minimale onzuiverheden en alle partijen waren succesvol. Laat u niet ontmoedigen door het schijnbaar 'lange' proces. Volg alle stappen en u kunt bijna niet de fout in gaan. 90% van de tijd die het kost bestaat uit wachten tot de temperatuur stijgt/daagt na elk van de drie fasen. De enige manier waarop u kunt falen is als u chemicaliën van zeer slechte kwaliteit gebruikt, of de verkeerde (bijvoorbeeld sommigen die het probeerden met natriumnitraat in plaats van het correcte natriumnitriet). Als u alle aanbevolen apparatuur heeft zult u alle drie de partijen (voor een totaal van 15-45 g DDNP) binnen 45 uur klaar hebben.
Zuivering van DDNP:
Veiligheid:
SCHRAAP GEZUIVERDE DDNP NOOIT VAN EEN OPPERVLAK AF (ik heb dit vele malen voorzichtig gedaan, maar toch ... <3). Verzamel zo veel losse kristallen als u kunt, maar probeer de laag niet af te schrapen omdat hij gevoelig is voor wrijving. Een van de handleidingen zegt dat men het vochtig in de detonator moet stoppen, terwijl een andere zegt dat het moet worden gedroogd voordat het zal exploderen. Het lijkt te ontploffen als het licht vochtig is van aceton, maar ik ga het nog volledig drogen. Ontploft niet als het nergens in zit, tenzij het meer is dan 6 g. Zal niet ontploffen door vuur als het nergens in zit, tenzij het meer dan 6 g is, maar brandt wel met een snelle flits. Het wordt vaak aangestoken met behulp van een lont met buskruit (heb het geprobeerd en het werkt, maar ik gebruikte een paar gram kruit uit een shotgun shell, weet niet wat voor invloed dat had). Kan aanzienlijk dicht opeengepakt worden zonder ontsteking. Opeengepakte monsters kunnen nog steeds gemakkelijk ontploffen.
Opslag
Goede eigenschappen van opslag. DDNP kan het best worden opgeslagen met 25% water. Droog onmiddellijk voor gebruik. Ik heb mijn DDNP opgeslagen in gewone plastic dozen, in het donker, bij 8,5°C. Ik heb uiteindelijk de dozen verduisterd met een zwarte permanentmarker. Ik had een aantal amberkleurige glazen flessen, maar dacht dat het veel moeite zou zijn om de stof er in/uit te krijgen door de relatief kleine openingen van de flessen. Uit de buurt van licht houden. Het breekt af bij blootstelling aan direct zonlicht en explodeert heftig bij verhitting tot 150°C. Ontploft gemakkelijk door vonken, vuur, schudden of wrijving. Bewaren voor langere termijn: ondergedompeld in watervrije kerosine in goed afgesloten amberkleurige glazen uit de buurt van licht
Drogen
Op een gegeven moment heb ik 3 g ongezuiverde DDNP 4 uur lang gedroogd in de oven op 60-70°C. Ik heb niet getest of dit een goede manier van drogen is bij het verwerken van grotere partijen of gezuiverde stof, maar ik zal er snel achterkomen... Alternatieve droogmethoden: drogen duurt 24 uur indien het wordt gedaan bij kamertemp of 2 uur als beker de in een warm waterbad wordt gehangen. Omdat ik het zuiveren van de DDNP met aceton heb gedaan denk ik dat ik ofwel de oven kon gebruiken of het drogen kon doen door de porseleinen schaal bovenop de erlenmeyer met kokend water te zetten.
Op 6 april heb ik een auto gehuurd (kortetermijnlease) bij AVIS: een zilvergrijze Fiat Doblo bestelwagen met 735 kg laadvermogen. Ze zouden 810 euro per maand van mijn creditcard afboeken. Ik had deze auto nodig omdat ik de volgende dag een kennismakingsgesprek had met een boerderijeigenaar. Ik verwijderde alle stickers van AVIS zodat de auto van mij zou lijken.
Ik had al eerder het eerste contact gelegd met de eigenaar van een geschikte boerderij via een online forum voor onroerend goed qua landbouwbedrijven enz. Op dit punt had ik de laatste 6 maanden regelmatig gezocht naar bedrijven met 30 tot 100 decare landbouwgrond en had ongeveer 10 potentiële kandidaten, allemaal binnen 4,5 uur rijden van de hoofdstad.
Ik had op 7 april een kennismakingsgesprek met de eigenaar Petter en zijn vriendin Tonje. Ze waren ongeveer 37 jaar oud en het bleek dat Petter de boerderij voor de komende 2,5 jaar wilde verhuren omdat hij naar de gevangenis zou moeten voor de opgegeven periode. Hij was terughoudend om te zeggen waarvoor hij precies werd opgesloten, maar hij zei iets over de boerderij verhuurd te hebben aan iemand die het had gebruikt als wietkwekerij. Dus ik nam aan dat hij een of andere manier betrokken was. Ik presenteerde mezelf op een optimale manier en het loonde, want het stel leek me echt leuk te vinden en zagen dat ik de ideale kandidaat was. Het is op momenten als deze dat je verworven ervaring/vaardigheden in de verkoopbranche zijn vruchten zal afwerpen. Een goede verkoper is ook een zeer getalenteerde psychoanalyticus. Dus het draait allemaal om het identificeren van de pijn/problemen/zorgen van die personen en te zeggen wat ze willen horen.
Ik wilde er zo snel mogelijk intrekken, bijvoorbeeld vanaf 1 april, maar aangezien hij op 19 april naar de gevangenis zou gaan, en Tonje daar wilde wonen tot 1 mei, was dit geen mogelijkheid. Petter kwam op 10 april naar Oslo en we hebben het contract ondertekend. Ik stond nu veel dichter bij het begin van de productiefase...
Op dat moment woonde ik bij mijn moeder om een zo groot mogelijk deel van mijn geld te besparen.
Op 9 april werd ik dankzij mijn moeder aangestoken met een virus en kreeg ik iets dat later een zeer hardnekkige keelinfectie bleek. GVD, dit is wat er gebeurt als je leeft met mensen die zo hypochondrisch zijn...! Het was de derde keer de laatste twee jaar dat ze me besmet heeft en ik was erg pissig en gefrustreerd. De productiefase was zo dichtbij, over slechts 20 dagen, en nu ben ik mogelijk de komende drie weken uitgeschakeld... Ik besloot om de ziekte maar uit te zitten omdat ik dacht dat het wel over zou gaan in een weekje, maar het bleek zeer hardnekkig te zijn. Mijn energieniveau daalde met meer dan 50% en ik moest uiteindelijk aan een antibioticakuur.
Het was nu 25 april en ik was eindelijk weer gezond. Ik had de afgelopen weken doorgebracht met Dragon Age II spelen en een paar andere nieuw uitgebrachte spellen. Awesome! Het goede nieuws was ook dat ik de komende 3 maanden bijna immuun zou zijn voor alle bacteriën en virussen, dit in de meest kritische van alle fasen, aangezien mijn immuunsysteem was versterkt en aanzienlijk vernieuwd door het virus. Mijn trainingsregime had er onder geleden en ik was een paar kilo spiermassa verloren, maar de meeste zo niet alle andere praktische dingen stonden nu klaar voor de productiefase.
Op 27 april heb ik de kunstmest besteld, die een week later zou worden geleverd. Voorafgaand aan het plaatsen van mijn bestelling had ik mijn bedrijf officieel geregistreerd als een agrarisch bedrijf, met de nadruk op de teelt van specifieke gewassen, en ik had ik mijn officiële productienummer gekregen (een agrarisch nummer) waardoor ik bestellingen mocht plaatsen bij de nationale landbouwleverancier. Als ze me zouden screenen was te zien dat mijn bedrijf was gekoppeld aan een boerderij met 90 decare vruchtbare grond, dus alles was in orde.
De laatste week in de hoofdstad bracht ik veel tijd door met vrienden, feesten en het bijwonen van diverse sociale evenementen. Ik wist dat het de laatste kans zou zijn in een zeer lange tijd dat ik hun aanwezigheid kon genieten.
Ik had echter wel wat geldproblemen, want ik moest een borgsom betalen gelijk aan drie maanden huur - 3750 euro, naast de huur voor de maand mei: 1250 euro.
Deze rekening vrat een groot deel van mijn resterende budget op, dus ik zou binnenkort uitsluitend rekenen op mijn 10 creditcards met een totaal van 29.000 credit... Gezien de wekelijkse limiet op alle creditcards, die worden beperkt tot ongeveer 800 euro, ben ik begonnen met geld van drie kaarten overschrijven.
Gebeurtenissen op de boerderij van 2 mei 2011 tot en met [22 juli] 2011
Dit logboek bevat veel van wat kan worden gezien als 'gezeur' maar het dient om mijn mentale toestand tijdens mijn verblijf te beschrijven, en het is een relatief gedetailleerd logboek van de gebeurtenissen en hoe ik de obstakels overwon die zich voordeden. Het kan ook dienen als een lerende handleiding of een blauwdruk voor het opstellen van een efficiënter tijdschema. Leren van andermans fouten is altijd beter dan om ze allemaal zelf te maken. Het moet mogelijk zijn om de tijd besteed aan voorbereiding, montage en productie drastisch te verminderen op basis van de ervaringen gedeeld in dit logboek.
Maandag 2 mei - Dag 1: Ik ben naar de boerderij gereden (2-2,5 uur van de hoofdstad) met mijn nieuw gehuurde Fiat Doblo en alle apparatuur en uitrusting/kleding die ik nodig had. Ik bracht het grootste deel van de dag door met het verplaatsen en het neerzetten van mijn apparatuur en uitrusting.
Dinsdag 3 mei - Dag 2: Ik heb een afzuigkap gebouwd van de PVC-platen en schroeven die waren bijgevoegd in de doos. Het was als een IKEA-bouwpakket en na een paar uur was ik klaar. Ondanks de garantie van de leverancier waren zij vergeten de plastic afvoerbuis van 10 cm doorsnee erbij te doen, dus ik was nog niet in staat om de stofverwijderende ventilator aan te sluiten. Ik heb de afzuigkap op een gewone houten salontafel van 50 cm hoog gezet. Ik heb de 25 kg zware ventilator op een 1,5 meter hoog schoenenrek gezet dat ik gewoon op de kop had gezet. Ik heb het naast een van de woonkamerramen gezet zodat ik een plastic zeil kon verknippen tot dezelfde afmetingen als het raam. Ik heb een van de ramen geopend en het plastic op het kozijn vastgeplakt met duct tape en een gat van 10cm geknipt waar de buis moest komen. Dit is de optimale manier aangezien je niets hoeft uit te hakken in de muur of andere oppervlakken. Ik zou morgen een buigbare ontluchtingsbuis moeten halen. Ik heb ook de rest van de ramen afgedekt met gordijnen om te voorkomen dat mensen naar binnen kunnen gluren. De afzuigkap is een zeer eenvoudige constructie dus als ik meer tijd had gehad zou ik er waarschijnlijk gewoon een zelf gebouwd hebben en mezelf daardoor 500 euro hebben bespaard.
Woensdag 4 mei - Dag 3: Ik ben klaar met de metalen skeletten voor de springladingen en het afronden van andere praktische zaken met betrekking tot apparatuur en uitrusting.
Donderdag 5 mei - Dag 4: Ik ben vandaag begonnen de aspirinetabletten te verpulveren, eerst met een vijzel en een stamper. Na een paar uur deden mijn handen pijn en ik besefte dat deze methode niet geschikt was als men met zo'n hoeveelheid werkt. Ik besloot dat ik een onorthodoxe methode wilde proberen door de tabs op een groot plastic zeil op de vloer te gieten, en ze te verpletteren met behulp van de zwaartekracht door met mijn halter van 20 kg te rollen. Deze methode werkt uitstekend en ik was in ongeveer 4 uur klaar. Tonje, de vriendin van de eigenaar, belde me die avond. Blijkbaar zou ze een 2-weekse vakantie in Gabon nemen en ze vertrok deze maandag. Wat een zegen! Ze zei dat ze zodra ze terug was langs zou komen om wat spullen uit hun berging in de schuur te halen. Ik denk dat het me wel zal lukken om alles te voltooien binnen de komende twee weken als ik hard en efficiënt werk!
Vrijdag 6 mei - Dag 5: Gestart met de productie van acetylsalicylzuur uit aspirine. Ernstig mislukt en ik heb uiteindelijk acetylsalicylzuur omgezet in waardeloze drab van salicylzuur (op dit moment wist ik niet dat het salicylzuur was, maar het leek erg moeilijk om de stof te drogen). De handleiding waarvan ik gebruik heb gemaakt was aanzienlijk gebrekkig. Ik realiseerde me dat ik geen reserveplan had, en ik begon enigszins te panieken. Toen ik er in de volgende twee uur niet in slaagde om online een oplossing vinden begon ik de moed te verliezen. Omdat ik mijn digitale bibliotheek van handleidingen voor explosieven had weggegooid probeerde ik via online zoeken met anonymiserende software nieuwe handleidingen te vinden voor een totaal andere verbinding voor mijn springlading. Toen ik besefte dat deze taak misschien een week of twee kon duren kelderden mijn motivatie en moreel. Als ik niet eens de eerste fase van de makkelijkste booster kon synthetiseren, hoe zou ik dan in hemelsnaam DDNP kunnen synthetiseren? Mijn wereld stortte die dag in en ik heb geprobeerd om een alternatief plan te ontwikkelen. Ik ging die avond naar een restaurant in de noordelijke stad en heb genoten van een driegangenmaaltijd. Ik heb later een paar afleveringen van The Shield gekeken.
Zaterdag 7 mei - Dag 6: De enige rationele benadering van dit probleem is om online te zoeken tot ik een goede handleiding heb gevonden om puur acetylsalicylzuur te maken uit aspirinepoeder. Na enkele uren onderzoek waren mijn bevindingen zeer ontmoedigend. Alle handleidingen die ik had gevonden, voornamelijk scheikundeprojecten op universitair niveau, vereisten een aanzuigfilterpomp en een scheikundige luchtdroger. Het nog meer ontmoedigende nieuws was dat zelfs met deze apparatuur geen van de studenten erin geslaagd was om een beter rendement dan 30% te krijgen! Omfg, dit zou betekenen dat ik, zelfs met de apparatuur die ik nooit zou kunnen kopen, mijn totale opbrengst niet boven de 30% kn krijgen, wat mijn hele plan ernstig lam legde... Ik ging die avond naar een ander restaurant (ik vind het een effectieve methode om mijn moreel op te krikken) om een nieuw plan te maken. In ieder geval ben ik flink genaaid als ik het me niet lukt om snel een oplossing te vinden.
Zondag 8 mei - Dag 7: Falen is geen optie voor mij. Ik vervolgde mijn online zoektocht naar methoden voor het zuiveren van salicylzuur. Na vele uren zoeken op het net, met behulp van diverse zoektermen, slaagde ik erin om een YouTube-clip te vinden met zeer weinig hits, waarin in detail een onconventionele methode werd uitgelegd om acetylsalicylzuur te maken van aspirine. Maar ook deze man werkte met een aanzuigfilterpomp en een laboratorische luchtdroger, maar ik dacht dat ik deze voorwaarde kon omzeilen door gebruik te maken meer van trechterfilters en de standaardmethode van drogen. Volgens de gast op de film kreeg hij het voor elkaar om een rendement van 70-80% te bereiken! Deze methode leek prima te zijn en ik zou de volgende dag proberen om een partij te maken.
Maandag 9 mei - Dag 8: Ik heb de onconventionele methode voor de synthese van acetylsalicylzuur geprobeerd, met een veelbelovend resultaat. Ik kon niet echt bevestigen dat het product dat ik had in feite gezuiverd acetylsalicylzuur was, dus moet ik de gok wagen en alles met behulp van deze methode produceren? Gezien het feit dat ik zoveel tijd had verspild besloot ik dat ik geen andere keuze had dan massaproductie, hoewel ik riskeerde dat ik al mijn aspirine zou verpesten. Want als ik zou wachten op een kleine partij zou het gewoon te lang duren, dus ik had geen andere keuze dan deze weloverwogen risico's te nemen.
Dinsdag 10 mei - Dag 9: Gezien het feit dat ik zoveel dagen had verspild en letterlijk stil had gestaan voelde ik een plotselinge behoefte om een evacuatieplan te creëren, want ik had er nog geen. Wat zou ik doen als de vrouw van de eigenaar me zou betrappen, of de buurman of iemand anders? Ik moest een plan uitwerken voor dit mogelijke scenario. Het evacuatieplan omvatte een evacuatie van 10 minuten. Ik zou mijn grootste rugzak met survivalspullen en met gerelateerde uitrusting meenemen, met inbegrip van rantsoenen, 10L water, wapens, munitie en geschikte kleding. Ik begon het bovenstaande voor te bereiden.
Woensdag 11 mei - Dag 10: Ik was klaar met het inpakken van een evacuatiepakket. Ik voelde me toen ik klaar was al veel veiliger en beter voorbereid op een noodsituatie. Toen ik later die dag uit de zuidelijke stad kwam, zag ik twee militaire teams van 12 man, tot de tanden toe bewapend, slechts 2 km ten zuiden van mijn boerderij. De grootste militaire basis in het land ligt op slechts een paar kilometer ten noordoosten van mijn boerderij en hun territorium strekt zich bijna helemaal uit tot mijn stuk land. Zij hebben al hun buren, mij inbegrepen, ingelicht over het feit dat ze een grote militaire training gaan uitvoeren om een nieuwe divisie soldaten voor te bereiden op de oorlog tegen de Taliban en Al-Qaida in Afghanistan. Het is nogal ironisch om praktisch bovenop de grootste militaire basis in het land te zitten. Het zou me een hoop gedoe schelen als ik gewoon een kopje suiker en 3 kg C4 van mijn lieve buren kon 'lenen' :-)
Donderdag 12 mei - Dag 11: Omdat zuivering van acetylsalicylzuur en de rest van de productie van picrinezuur een aanzienlijke hoeveelheid ijsblokjes van mineraalwater en gedestilleerd water vereist, heb ik de hele dag water staan omzetten ijsblokjes: een totaal van 50L omgezet, waarvan 20% van mineraalwater. Uiteindelijk heb ik een zeer grote vriezer volledig gevuld met plastic zakjes met ijsklontjes.
Vrijdag 13 mei - Dag 12: Aangezien de productie van het zuur te langzaam ging heb ik meer trechters gekocht bij de plaatselijke winkel, om de productiesnelheid te verhogen. Ik ben die dag doorgegaan met acetylsalicylzuur synthetiseren uit aspirine.
Zaterdag 14 mei - Dag 13: Ik ben verder gegaan met acetylsalicylzuur synthetiseren uit aspirine.
Vandaag is de finale van Eurovisie. Ik hou echt van Eurovisie :-). Het is een hoop slechte muziek, maar ik denk dat het al met al een geweldige show is. Ik heb de halve finales al gekeken en zal later vandaag de tijd nemen om het online te kijken. Mijn land heeft een luizige politiek correcte bijdrage, zoals altijd. Een asielzoeker uit Kenia, met een bongo song, zeer representatief voor Europa en mijn land... In ieder geval, ik hoop dat Duitsland wint!
Zondag 15 mei - Dag 14: Bij het laatste deel van acetylsalicylzuur zuiveren ging mijn magneetroerder kapot. Het magnetische mechanisme is gestopt met werken. Fuck, Chinese kutkwaliteit ook, ik had liever wat meer betaald om goede machines van Europese kwaliteit te krijgen...! Wat moet ik nu doen? Het zou zeer arbeidsintensief en moeilijk zijn om picrinezuur en DDNP te maken zonder een magneetroerder, en een nieuwe van een nationale leverancier bestellen zou ten minste twee weken duren... Ik heb echt niet veel keuze. Ik heb vandaag maar een nieuwe plaat besteld en ik kan me richten op de niet-scheikundige taken totdat ik hem binnenkrijg.
Ik ben erin geslaagd om de laatste partij acetylsalicylzuur uit aspirine te synthetiseren zonder mijn magneetroerder. Ik moest het toen gaan drogen. Nadat ik alle inhoud uit de filters had geschraapt spreidde ik de inhoud gelijkmatig uit over diverse kunststof planken. In eerste instantie heb ik de planken op normale kamertemperatuur gezet, maar omdat dit een zeer langzame methode bleek heb ik de planken uiteindelijk in een kleine kamer gezet met een oven op maximale temperatuur (hierdoor kwam de kamertemp rond 30°C). Achteraf besefte ik dat ik een paar dagen zou hebben bespaard door het gezuiverde acetylsalicylzuur gewoon te drogen in een Pyrex schotel in de oven op 50-70°C, maar zelfs nu weet ik niet zeker wat voor effect hitte boven de 30 graden zou hebben op het zuur. Ik ben 70% zeker dat het de optimale methode is, aangezien als deze oven methode werkt (bevestigd!) op het drogen van zowel PA als DDNP.
Maandag 16 mei - Dag 15: Acetylsalicylzuur mengen en verder drogen op de plastic planken.
Dinsdag 17 mei - Dag 16: Omdat ik niet verder kan met de chemiefase, door het gebrek aan een magneetroerder, ben ik begonnen met mijn zwavelzuur buiten te koken. Ik in eerste instantie 3 speciale inductieplaten gekocht (plat porselein), maar ze deden het niet omdat mijn bekers van 2 l niet de minimale diameter hebben die nodig is voor de inductie platen om te functioneren. Ik had met een kookplaat en kookstenen gemaakt van een paar kleine gebroken labbekers. De kookstenen maakten het koken alleen maar moeilijker en gecompliceerder dus uiteindelijk heb ik maar geen kookstenen gebruikt.
Woensdag 18 mei - Dag 17: Verder met koken, nu met drie gewone kookplaten voor maximale efficiëntie. Gekookt in het donker omdat de rook die ontstaat als het zuur boven de 70% uitkomt zo dik en compact was, dat het zeker de buren zou alarmeren op zelfs meerdere kilometers afstand.
Donderdag 19 mei - Dag 18: Ik wilde net een kookplaat aanzetten om zwavelzuur te koken terwijl ik wat boodschappen zou doen in de noordelijke stad. Toen zag ik iemand voor de deur rondspoken en zag de buurman. Er stond in het hoger gelegen gebied rond de schuur een BMW die hij zou gaan repareren voor de eigenaar. Omdat ik op het punt stond om naar buiten te gaan in veiligheidskleding, zag hij mij bijna voordat ik hem zag. Ik hielp hem de auto te duwen en gaf hem de benzine die hij nodig had om naar zijn huis te rijden. Ik ga van nu af aan alleen 's nachts koken om mijn blootstelling aan ongewenste verrassingen te verminderen. Ik heb veel geluk gehad vandaag, iets wat ik in de toekomst niet als vanzelfsprekend moet beschouwen.
Het is van essentieel belang om zo veel mogelijk goedwil te kweken bij de buren. Grijp elke kans aan om bij hen in een goed blaadje te komen. Dit zal indirect een wederdaad opleveren omdat ze niet rond gaan neuzen of u uit gaan horen. Als u een bezoek van de buren krijgt, wees beleefd en vriendelijk en bied ze broodjes en koffie aan, tenzij dit uw operatie in gevaar brengt. Deze goede band zal later waarschijnlijk in uw voordeel zijn.
Vrijdag 20 mei - Dag 19: Klaar met het koken van zwavelzuur.
Zaterdag 21 mei - Dag 20: Ik ben naar de hoofdstad gegaan om een paar pakjes te halen: 5 grote pakketten microbolletjes en 50 liter gedestilleerd water extra. Ik heb ook voor 700 euro een halterset van 50 kg gekocht om kunstmest te verpulveren, want het zou waarschijnlijk het beste zijn om de kunstmestkorrels met deze methode te verpletteren.
Op weg naar huis naar de boerderij zag ik ten zuiden van de zuidelijke stad (30km van de boerderij) iets waarvan ik dacht dat het een burgervoertuig van de politie moest zijn. Op dit moment herinnerde ik me dat ik was vergeten om mijn lichten weer aan te zetten nadat ik de dag ervoor mijn blauwe LED-lampjes had getest. Hmm, ze hadden mij moeten stoppen voor deze overtreding. Heel raar. Toen ik dichterbij de boerderij kwam zag ik wat ik dacht dat een andere civiele politieauto was. Verdomme, ik had hier een heel slecht gevoel over en mijn instinct vertelde me dat ik zou worden aangehouden. Ik was te veel opgevallen. Ik stopte 500 meter voor de boerderij-ingang en nam een rookpauze, om me mentaal voor te bereiden op een potentiële opwachting op de boerderij. Wat moet ik doen als ik op het punt sta om gegrepen te worden door een SWAT-team van 6 of 12 man? Ik had geen wapens beschikbaar want die lagen allemaal in het hoofdgebouw. Moet ik het op een lopen zetten, zo ja, waarheen? Zou ik de tijd hebben om mijn evacuatiespullen te halen, en moet ik proberen om die te pakken en een weg naar buiten te schieten?
Na de pauze benaderde ik de boerderij, en zette de mistlampen van de auto aan, zodat ik een voordeel zou hebben, mochten ze mij benaderen vanaf de voorkant. Ik stopte op 50 meter ten noorden van het hoofdgebouw, en ik was geschokt toen ik zag wat me te wachten stond...! De schuurdeur stond wijd open!!! Er was hier iemand! Ze waren me waarschijnlijk nu aan het insluiten of wachtten mij op in het grote huis! Ik heb 20 minuten gewacht met de mistlampen direct gericht op de richting waaruit ik verwachtte dat ze zouden komen. Misschien waren ze al weg, misschien hadden ze alleen bewakingsapparatuur geïnstalleerd, zoals ze vaak doen? Ik ging het huis binnen, pakte de Glock en doorzocht het huis en de schuur. Niets. Ik begon te zoeken naar bewakingsapparatuur, niets ...
Paranoia kan een goede zaak zijn, of het kan een vloek zijn. De schuurdeur was waarschijnlijk opengewaaid door de wind. Ik besloot toen dat ik me niet nog eens mocht laten beïnvloeden door paranoia. Als ze mij op een dag komen halen, is er echt niets wat ik daaraan kan doen, dus het zou niet nuttig zijn om me daar zorgen over te maken.
Zondag 22 mei - Dag 21: Gestart met de verplaatsing van kunstmest. Heb een zak van 600 kg verdeeld over 13 tot 14 zakken van 50 kg, ze in de vrachtwagen geladen, 100 meter verder gereden en ze met een karretje de schuur in gedragen. Heb een volle zak van 600 kg gedaan. Was uitgeput.
Maandag 23 mei - Dag 22: Begonnen met de fase van kunstmest verpulveren. Ik was niet zeker of ik de kunstmest wel of niet moest verpulveren. De meeste handleidingen zeiden dat het een goed idee zou zijn omdat de kunstmestkorrels zijn gecoat met een anti-absorberende laag. Ik verpletterde een kleine partij, deed het in een plastic zak en mengde het met diesel, ik maakte ook een kleine zak korrels en doorweekte die met brandstof om te zien of het de vloeistof zou absorberen. Gewerkt aan logboek.
Dinsdag 24 mei - Dag 23: De korrels hadden tijdens de laatste 24 uur helemaal geen diesel opgenomen, dus kwam ik tot de conclusie dat de enige juiste aanpak was om de 5 zakken van 600 kg 27-0-0 AN-kunstmest te verpulveren. Ik maakte de betonnen vloer in de stal grondig schoon, goot er 50 kilo kunstmestkorrels op, en verspreidde het gelijkmatig zodat ik de halter van 50 kg heen en weer kon rollen om ze te verpletteren, en dan later met een bezem en schep de verpulverde AN te verzamelen voor die veel vocht uit de lucht had opgenomen. Ik was ervan overtuigd dat deze methode zou werken omdat ik eerder wat korrels half had verpulverd met mijn halter van 20 kg. Als een halter van 20 kg het bijna meteen goed kon doen, dan zou een halter van 50 kg zeker zorgen voor een uitstekende verpulvering. Ik schatte dat ik 50 kg kon malen binnen 20 minuten, 3 keer sneller dan elke andere methode die ik had gehoord.
Tot mijn grote teleurstelling mislukte het pletten van de korrels met de halter jammerlijk. De korrels waren slechts gedeeltelijk gebroken en het rollen van de halter bleek een bijzonder arbeidsintensieve ervaring. Ook namen de geplette korrels veel sneller vocht op dan ik had verwacht, dus de tijd die ik nodig had om 50 kg te verpulveren (2 uur), zou mij een poeder opleveren dat bijna volledig was verzadigd met vocht... Fuck, waarom kan er ook niks gaan zoals gepland?? En het halterset heeft me een totaal van 750 euro gekost en nu is het waardeloos... Wat moet ik nu doen?
Woensdag 25 mei - Dag 24: Omdat dit een grote tegenslag was heb ik besloten om troost te zoeken en proberen om mijn motivatie, die op dit moment bij wij van spreken in de beerput lag, op te krikken in het restaurant in de noordelijke stad, door een driegangenmaaltijd te bestellen, terwijl ik het plan bijstelde. Ik had eerder gehoord van een marxistische terroristische verrader in de vroege jaren '70. Ik geloof dat hij Baader heette, of was het Meinhof, die terreurhoertjes voor de Sovjets en loyale dhimmi-hoeren van de Islamitische Ummah. Hoe dan ook, ik herinner me iets te lezen over hoe hij in zijn appartement korrels AN kon verpulveren met behulp van elektrische mixers. Blijkbaar had hij een aantal kratten van deze mixers aangesleept en meerdere tegelijk gebruikt voor efficiëntie. Ik ga dit binnenkort testen. Als elektrische keukenapparatuur/blenders uit de jaren '70 dat konden doen, dan kunnen nieuwe moderne blenders dat zeker ook!
Donderdag 26 mei - Dag 25: Mixers kopen. 12 stuks gekocht - staande en handmixers, verschillende merken voor het testen.
Vrijdag 27 mei - Dag 26: Gestart met het verpulveren van kunstmestkorrels en testen van de verschillende blenders. Meer dan de helft was volkomen nutteloos omdat de vorm van de bekers geen goede circulatie biedt van de reeds gemalen korrels. Een geschikte blender zorgt voor foutloze omloop en zorgt binnen afzienbare tijd voor een volledig verpulverde partij. Een perfecte blender gevonden: Electrolux. Die kon binnen 20-35 seconden 95% van de korrels volledig verpletteren, in porties van 0,5 tot 0,7 kg.
Zaterdag 28 mei - Dag 27: Ze hadden de staande mixer van Electrolux maar beperkt op voorraad dus moest ik de hele dag rijden om er 6 te kopen in drie verschillende steden.
Zondag 29 mei - Dag 28: Doorgegaan met verplaatsen van de kunstmest. Nog een zak van 600 kg gedaan.
Maandag 30 mei - Dag 29: Derde zak van 600 kg klaar. Ik kon mijn vingers nauwelijks bewegen en ik was er zeker van dat ik ze permanent had beschadigd. Ik besloot om het proces te beperken tot drie zakken want het werk dat nodig is om 5 zakken te verwerken (3000 kg) zou simpelweg te vermoeiend zijn voor één persoon...
Dinsdag 31 mei - Dag 30: Ik moest de hele dag rusten want ik was totaal uitgeput...
Woensdag 1 juni - Dag 31: Bijwerken logboek.
Donderdag 2 juni - Dag 32: Ik zag een auto over het terrein rijden terwijl ik aan het surfen was op het net. Toen ik naar buiten kwam om hem te begroeten merkte ik dat hij foto's van de boerderij aan het nemen was. Hij, rond de 50-60, zei dat hij een toerist was die landschapsfoto's wilde maken. Zijn acties en lichaamstaal zeiden me echter dat hij loog. Mijn instinct vertelde me dat hij een politieagent was. Ik bood hem koffie aan en stelde voor dat hij naar de oever van de rivier zou gaan, omdat dat de beste plaats was om foto's te nemen. Ik merkte dat hij foto's van de boerderij bleef nemen. Toen hij het huis naderde praatte ik weer met hem. Van wat ik heb begrepen, door zijn lichaamstaal en tussen de regels door te lezen, werkte hij voor de politie en deed hij nader onderzoek naar de zaak van de 'wietboerderij'. Hij onthulde dat zijn dochter drugshonden traint. Hij was waarschijnlijk die foto's aan het nemen in verband met deze zaak. Ik vertelde hem hier dat een paar jaar terug een paar mensen een wietkwekerij hadden. Hij leek verrast, hoewel hij dat waarschijnlijk allang wist. Deze ontmoeting maakte mij een paar dagen ongerust, maar ik besloot om het gewoon te vergeten omdat ik er niets aan kon doen als hij terug zou komen. Ik ben gewoon blij dat ik een goede indruk heb gemaakt.
Ik besloot om te beginnen de kunstmest te verpulveren met behulp van vier Electrolux blenders tegelijk. Maar het maakte veel lawaai, dus ik besloot om dit werk te doen tussen 23:00 en 07:00. Ik heb 5 zakken van 50 kg gemengd en 4 keer per zak diesel toegevoegd om het gelijkmatig te verdelen, en zowel de binnen- als buitenzak goed gesloten met 5 afzonderlijke stuken duct tape. Het is essentieel om de verpulverde AN snel in de zak te gieten omdat het onmiddellijk na het verpulveren zal beginnen vocht uit de lucht te absorberen, zelfs terwijl ze in de mixer zitten.
Vrijdag 3 juni - Dag 33: Doorgegaan met korrels verpulveren en ze te mengen met diesel. Ik kreeg een goede routine en slaagde erin om 10 zakken te vullen. Zeer vermoeiend. Ik heb de dag ervoor ongeveer 1 uur gedaan over de eerste paar zakken, maar het lukte om de efficiëntie te verhogen, zodat ik om de 40 minuten 1 zak had afgerond (optimale prestatie was 1 zak per 32 minuten). Nog 20 zakken te gaan... Er gingen na het verwerken van 12 zakken 2 blenders stuk, ook al had ik ze op de laagste stand staan. Vervangen door nieuwe.
Zaterdag 4 juni - Dag 34: Nog 6 zakken gedaan.
Zondag 5 juni - Dag 35: Nog 4 zakken gedaan. Nog 2 blenders kapot. Ik moet morgen een paar nieuwe kopen.
Maandag 6 juni - Dag 36: Twee blenders gekocht. Klaar met verpulveren van 1600 kg kunstmestkorrels en mengen met diesel. Ik ga de laatste 200 kg bewaren en eventueel gebruiken als een 'binnenste lading' gemengd met gezuiverde RC-brandstof (nitromethaan). Ik zal waarschijnlijk alleen genoeg nitro hebben voor 1 binnenste lading. Nadat ik klaar was met het malen, lagen er door de hele ruimte korrels en stofdeeltjes AN :)) Mijn groene kleding voor het malen van AN was nu grijs... Ik zal vast binnen 12 maanden sterven aan kanker want ik zal ook veel van deze rotzooi in mijn longen hebben gekregen, ook al heb ik gebruik gemaakt van een 3M masker... Het duurde een tijdje om alles schoon te maken en me voor te bereiden op de volgende fase.
De serie The Shield gekeken, gemiddeld een paar afleveringen per dag. Ik heb in begin mei alle 7 seizoenen gedownload.
Dinsdag 7 juni - Dag 37: Ik ben naar de hoofdstad gegaan om de nieuwe magneetroerder op te halen die was aangekomen.
Woensdag 8 juni - Dag 38: Gestart met het maken van picrinezuur, al 1 van de 10 partijen klaar.
Donderdag 9 juni - Dag 39: Ik hoorde vandaag iemand hun auto buiten het huis parkeren. Het was een van de buren die mijn huidige gewassen wilde kopen als voer voor zijn dieren. Omdat ik geen tijd had gehad om een eigen gewas te planten, stond het veld vol met vooral timotei en klaver - gebruikt als voedsel voor koeien en schapen. We bespraken de kwestie een tijdje en ik legde mijn situatie aan hem voor. We spraken af dat hij het huidige gewas zou oogsten. Hij zou binnen 14 dagen beginnen met oogsten. Ik bood hem een goede prijs. Toen we naar het veld wandelden was ik enigszins bezorgd dat hij de ventilatorbuis zou opmerken die uit het woonkamerraam hing...
Doorgegaan met synthetiseren van picrinezuur, partijen 2 en 3 van de 10, en de voltooide stof te drogen te leggen. Het duurde een lange tijd om de nitrering van het zuur te voltooien omdat ik maar 1 magneetroerder had. Als ik er 3 had zou ik in staat zijn om alle PA binnen 2-3 dagen te voltooien. Verdomd, er was iets mis met deze twee partijen. De oplossing was rood en het nitreerde niet goed. Ik kwam erachter dat ik een fles met zwavelzuur van 37% had gebruikt, in plaats van de vereiste 90%+...
Vrijdag 10 juni - Dag 40: Doorgegaan met synthetiseren van picrinezuur, partijen 4 en 5 van de 10, en de afgewerkte verbinding te drogen leggen. Ik heb 50 g van mijn beste partij in de oven geplaatst om het klaar te maken voor een testronde en het te gebruiken voor productie van DDNP. Krachtige PA moet branden wanneer het wordt aangestoken met een vlam.
Tot mijn grote teleurstelling gebeurde er niets toen ik de vuurproef deed...! What the hell, hoe is dat mogelijk, het was helemaal droog is en die ene partij was perfect gemaakt volgens de instructie?! Ik heb alles volgens de specificaties gedaan... Kan de verbinding die ik heb gemaakt inert zijn?? Zo word ik weer eens van achteren genaaid door ongelukkige omstandigheden...! Ik begon ernstige twijfels te hebben en mijn moreel en motivatie begonnen te breken...
Ik kwam tot de conclusie dat ik, gezien de recente gebeurtenissen, verder zou moeten gaan met plan B, in ieder geval alle voorbereidingen voor deze ronde te treffen aangezien de primaire operatie [van de kaart] leek te verdwijnen.
Zaterdag 11 juni - Dag 41: Toen ik onderzoek aan het doen was op het net kwam er een onweersbui aan, maar het was nog steeds erg ver weg. Ik heb de laatste 15 jaar nog nooit problemen gehad met elektrische overbelasting, omdat ik altijd speciale stopcontacten gebruik met elektrische bescherming tegen overspanning. Plotseling maakte mijn PC een relatief grote knal, en de stroom viel uit. Toen de elektriciteit weer terug was merkte ik dat mijn pc dood was. GVD, niet weer... Omdat het in de avond was, kon ik hem niet laten repareren tot maandag...
Ik heb vandaag voor het eerst in een zeer lange tijd weer gebeden. Ik legde God uit dat hij, tenzij hij wil dat de marxistisch-islamitische alliantie en de zekere islamitische overname van Europa leidt tot de volledige uitroeiing van het Europese christendom binnen de komende honderd jaar, er voor moet zorgen dat de strijders die vechten voor het behoud van het Europese christendom kunnen slagen. Hij moet ervoor zorgen dat ik mijn missie uit kan voeren en als zodanig bijdragen om duizenden andere revolutionaire conservatieven/nationalisten, anticommunisten en anti-islamisten in de gehele Europese wereld te inspireren.
Zondag 12 juni - Dag 42: Hoewel ik zeer gedemoraliseerd was, heb ik besloten om nog een laatste test van de PA-verbinding te doen. Ik besloot om een partij DDNP te maken met behulp van mijn beste partij picrinezuur. Dit was mijn laatste poging om verder te gaan met plan A. Ik heb niet veel vertrouwen in het creëren van zo'n moeilijke verbinding als DDNP want ik kon niet eens een fatsoenlijke partij PA maken... Ik bracht het grootste deel van de dag door met het bereiden van die partij DDNP en het toen 4 uur te drogen in de oven.
Maandag 13 juni - Dag 43: Ik heb vandaag een testbom gemaakt en ben naar een zeer afgelegen locatie gereden. De testbom bestond uit een primaire springlading van 3 g DDNP en een secundaire lading van 30 g PA. Als deze test mislukt zou ik plan A laten zitten en doorgaan met de niet-spectaculaire operatie B.
Ik stak de lont aan, ging op afstand zitten en wachtte. Het waren waarschijnlijk de langste 10 seconden die ik ooit heb meegemaakt...
BOEM! De ontploffing was succesvol! :-) Ik reed snel weg om eventuele ongewenste aandacht van mensen in de omgeving te voorkomen. Ik zou een paar uur later terugkomen om het gat van de explosie te onderzoeken, om te zien of beide verbindingen waren ontploft.
Een paar uur later, na terugkomst van een restaurant in de zuidelijke stad om dit succes te vieren, ging ik terug naar de ontploffingsplaats om de ontploffing te evalueren. De primaire springlading DDNP was met succes ontploft, maar de booster van droog picrinezuur was niet afgegaan. Dus ik kon bevestigen dat de PA niet inert was, alleen van een zeer lage zuiverheidsgraad. Dit kan wel worden verholpen als ik nu na de voltooiing van de laatste partijen PA verder zou gaan met het te zuiveren. Vandaag was een bijzonder goede dag want ik had dit succes echt nodig.
Dinsdag 14 juni - Dag 44: Doorgegaan met synthetiseren van picrinezuur en de gemaakte stof te drogen te leggen.
Woensdag 15 juni - Dag 45: Doorgegaan met synthetiseren van picrinezuur en de gemaakte stof te drogen te leggen.
Donderdag 16 juni - Dag 46: Begonnen met zuivering van de PA-verbinding.
Vrijdag 17 juni - Dag 47: Op dit moment had ik ernstige geldproblemen, gezien het feit dat dit project veel langer had geduurd dan verwacht. De rekening voor de kunstmest à 4500 euro had al op 19 mei betaald moeten zijn. Ik belde het bedrijf op en vroeg om uitstel van betaling en ze zeiden dat het oké was zo lang ik maar betaalde voor 8 juni. Dat was bijna 10 dagen geleden en ik kreeg vandaag een betalingsherinnering die zei dat zij de factuur op 22 juni zouden doorsturen naar een incassobedrijf. Daarbij moest de huur voor juli, 1250 euro, op 25 juni betaald worden en moest de rekening van 2800 euro voor de afzuigkap, de magneetroerder en mijn tweede ventilator, die ik niet eens zou gaan gebruiken, betaald zijn op 26 juni. Dit zou betekenen dat ik officieel rood zou staan bij de betaling en een kredietwaarschuwing zou krijgen, wat me in feite op de lijst wanbetalers zou zetten en dus zou voorkomen dat ik een auto kon huren, want de autoverhuurbedrijven doen altijd een credit check. Het behoeft geen uitleg dat dit probleem de hele operatie zou saboteren en ik moest zo snel mogelijk iets regelen want anders zou de operatie voorbij zijn voordat die zelfs maar was begonnen... Ik moest binnen een week 8550 euro bij elkaar schrapen! Omdat ik 1500 heb in contant geld en op mijn bankrekening ook zoiets, heb ik besloten dat mijn enige keuze was om agressief geld op te nemen van al mijn 10 creditcards, maar zelfs dat zou niet genoeg zijn vanwege de wekelijkse limiet voor geldopname. Ik heb de landbouwleverancier gebeld en een afspraak gemaakt dat ik de helft van het bedrag nu zou betalen en de rest in juli. Zij accepteerden dit voorstel. Na agressieve geldopname ben ik erin geslaagd om het nodige geld op te hoesten, waardoor ik mijn hoofd boven water kon houden tot midden juli.
Eerst dacht ik dat wel genoeg picrinezuur kon maken als springstof (1,5 kg in totaal) om de toevoeging van AL-poeder overbodig te maken. Maar gezien het feit dat ik er in geslaagd was om slechts 200-300 g boosterlading te produceren had ik geen andere keus dan de toevoeging van AL voort te zetten.
De 150 kg AL zat in 4 hermetisch afgesloten vaten met elk rond 37 kg AL. Na het lezen van de 'veiligheidsmaatregelen' flipte ik totaal. De openingen van het vat waren dichtgelast met een zachte metallische stof, dus het zou niet makkelijk zijn om ze te openen zonder extreem hoog risico (dacht ik). Volgens de waarschuwingen kon contact met zuurstof de AL laten ontploffen, en contact met metaal, beton en zelfs plastic zou een sterk verhoogde kans geven op statische elektriciteit, wat kan leiden tot het risico op ontploffing. Wrijving en schudden kon ook leiden tot detonatie. De nabijheid van oxiderende stoffen (gas, diesel) of de nabijheid van stopcontacten enz. kon ook leiden tot ontploffing.
Ik had me eerder voorgesteld buiten een mechanisme te maken waarmee ik een stalen speer-achtig object erin kon duwen, door het gebruik van de zwaartekracht, en zo een gat van 3 cm te maken in bovenkant van het vat. Maar ik deed het uiteindelijk met een gewoon mes en begon de rand af te vijlen, zelfs als het een hoog risico met zich mee zou brengen. Op dit moment was ik erg bezorgd over een mogelijke ontploffing. Als het vat AL poeder zou ontploffen en ik het op een of andere manier zou overleven, zou ik waarschijnlijk meteen beide armen verliezen. De schokgolf/vlam zou waarschijnlijk mijn wonden dichtschroeien, wat resulteert in een langzame en zeer pijnlijke dood. De meest pragmatische aanpak voor het oplossen van dit mogelijke probleem was om mijn geladen Glock 34 vlak bij het werkgebied te plaatsen. En als ik een ontploffing overleefde, en mijn beide armen verloor, kon ik nog steeds om onnodig lijden te voorkomen een kogel door mijn hoofd krijgen door met mijn teen te vuren.
Uiteindelijk lukte het me om het deksel open te vijlen. Vervolgens heb ik overwogen om het vat ondersteboven te houden en leeg te gieten in een van mijn lege kunstmestzakken om te voorkomen dat er te veel zuurstof bij zou komen.
Deze methode bleek te vermoeiend omdat ik het vat van 37 kg met mijn handen op moest tillen. Uiteindelijk legde ik maar een groot plastic zeil van 3 x 4m op de betonnen vloer en goot zorgvuldig het AL-poeder uit de opening. Kleine wolken stof begonnen op te kringelen, maar er gebeurde niets. Ik ben voorzichtig doorgegaan totdat het vat leeg was en rolde het vat, dat op zijn kant lag, in een cirkelvormig patroon vanaf het midden van de hoop AL-poeder die er al uit was gegoten, totdat het vat leeg was. Er kwamen wel kleine wolkjes van AL-poeder bij vrij, maar de grootste was ca. 20 cm in doorsnee, en die daalde weer neer na een tijdje. Ik ging weer door toen de kleine wolkjes allemaal waren neergedaald. Het is ook het noemen waard dat ik alle ramen van de kelder had dichtgedaan, zodat de luchtvochtigheid relatief hoog was terwijl het zuurstofgehalte onder het gemiddelde lag.
In ieder geval werkte deze methode goed en ik kreeg al het AL-poeder op het zeil, en kon dus de toevoeging aan mijn ANFO voorbereiden.
Toen ik het probleem met de AL had opgelost, ging ik verder met de zuivering van het PA.
Zaterdag 18 juni - Dag 48: Ik werd om 11:00 uur wakker en controleerde mijn telefoon. Ik had rond 09:30 een sms-je gekregen van Tonje, de eigenaars vriendin. Ze zei dat ze AL OP WEG WAS om wat spullen uit de schuur te halen! Omfg. Gezien het feit dat het 2-2,5 uur rijden was vanuit de hoofdstad zou ze hier in een half uur zijn! Ik ben er gloeiend bij! Ze heeft een ruime berging aan de achterkant van de schuur en ze zou langs al mijn zakken ANFO moeten gaan om er te komen. Ik zou minimaal 12 uur nodig hebben om de 1,2 ton ANFO te verplaatsen, en niet te vergeten mijn scheikundespullen, afzuigkap, ventilator afbreken en alle bekers etc opruimen die rondom verspreid liggen. En de woonkamer zit vol met gele vlekken. Het lijkt erop dat ik geen keuze meer heb dan om mijn Glock te gebruiken en het evacuatieplan te starten!
Ik heb haar opgebeld. Gelukkig was ze nog niet vertrokken. Godzijdank! Ik legde haar een verhaal voor waardoor we afspraken dat ze op maandag zou komen rond 20:00 uur. Dat was echt op het nippertje... Ik heb de rest van de dag besteed aan het zuiveren van een andere partij picrinezuur en het verplaatsen van 1,2 ton aan zakken ANFO, en ze neer te zetten in de opslagruimte tussen de graansilo en een andere ruimte. Ik noem dit gebied de spinnengrot of het spinnenhok, omdat er geen verlichting is en er overal spinnenwebben hangen. Er staat een hoop oude rommel in deze ruimte die bedekt is met spinnenwebben.
Zondag 19 juni - Dag 49: Ik bracht een groot deel van de dag door met verplaatsen van apparatuur en het neer te zetten op de tweede verdieping van het huis. Ik heb alle vlekken op de vloer bedekt met een kleed en heb de woonkamertafel bedekt met een deken.
Maandag 20 juni - Dag 50: Ik heb de hele dag een partij PA zitten zuiveren en alle bekers afgewassen voor opslag. Ik heb het hele erf gecontroleerd om ervoor te zorgen dat het toonbaar zou zijn voor het bezoek van vandaag. Er was nog de hoop van 37 kg aluminiumpoeder op het plastic vel dat ik niet kon wegslepen, dus ik heb het zo goed als ik kon bedekt. Er zaten ook veel vlekken op de werkbank in de schuur waar ik niets meer aan kon doen. Dan was er de 1,8 ton ANFO en de apparatuur verstopt in de spinnengrot. Ik heb deze correct afgedekt, maar als ze daar naar binnen ging zou ze de dieselgeur die uit de zakken kwam gemakkelijk ruiken... Het lot van de hele operatie hing ervan af dat ze het niet zou merken. Ze kwam rond 20:30 naar de boerderij. We praatten een tijdje en ze zei dat ze wilde overnachten, slapen in een van de bijgebouwen. Het was laat in de avond dus ze wilde de volgende dag doorbrengen met dingen uit haar berging halen. Ik zei dat het goed was en ik heb haar een verhaal voorgehouden dat ik een groot deel van de kunstmest moest verplaatsen voor langetermijnopslag, omdat ik de geplande gewassen (suikerbieten) niet zou kunnen zaaien vanwege te veel stenen in de bodem. Ik wilde dat ze voorbereid zou zijn voor het geval ze het spinnenhok binnenging. Ik hoop dat ze het me zou laten merken als ze de volgende dag vermoedens zou krijgen, zodat ik de nodige maatregelen zou kunnen nemen...
Dinsdag 21 juni - Dag 51: Ik werd die dag wat eerder wakker om ervoor te zorgen dat ze niet rond zou gaan snuffelen in het huis zonder dat ik erbij was. Ik dacht destijds dat er een kans van 50% was dat ze genoeg vermoedens zou krijgen om de autoriteiten te tippen. Ik heb later op de dag wat broodjes en koffie klaargemaakt voor haar en we hebben een paar uur gekletst in de woonkamer van het hoofdgebouw. Het lijkt alsof ze niets had gemerkt, althans dit is hoe ik haar toon en lichaamstaal heb geïnterpreteerd en hoe ik kon oordelen naar de onderwerpen die we bespraken. Ze ging later die dag weg, en ik dacht dat ik zeer binnenkort een bezoek van de autoriteiten zou krijgen als ze haar mogelijke vermoedens had doorgebriefd. Hoe dan ook, er was wat dat betreft niets dat ik daaraan kon doen...
Woensdag 22 juni - Dag 52: Ik heb Windows 7 opnieuw geïnstalleerd op mijn pc in de hoop dat het mijn netwerkproblemen op zou lossen. Het werkte niet en ik dacht dat het zou moeten liggen aan de netwerkkaart of de telefoonlijn zelf. Ik ben naar de PC-reparatie in de lokale stad gereden en heb hem afgeleverd. Het zou morgen klaar zijn. Ik ben doorgegaan met de chemische apparatuur voor te bereiden om alle partijen DDNP te produceren. Toen ik klaar was heb ik de laatste partij van het ongezuiverde picrinezuur gezuiverd en had zo meerdere liters PA-vloeistof die moest worden gekoeld. Ik reed naar het dorp en kocht drie porties Chinese afhaalmaaltijd. Rundvlees met noedels en nasi, lekker! Ik kroop maar vroeg onder de wol, want ik had geen pc.
Donderdag 23 juni - Dag 53: Ik ben vandaag naar de PC-reparatie in de lokale stad gegaan en hij had goed nieuws. Blijkbaar was het alleen de netwerkkaart die was kortgesloten, en die had hij vervangen door een nieuwe, en ik zou nu eindelijk weer online kunnen gaan. Eenmaal terug op de boerderij ging ik online en betaalde de uitstaande rekeningen op de rest van mijn 9 credit cards, zodat ik [geen aanmaningen zou krijgen]. Toen ik op het punt stond in te loggen op de site van het 10e en laatste creditcardbedrijf deed mijn PC poef en de stroom viel uit in het huis! Een paar tellen later hoorde ik een grote donderklap. Nee hè, niet weer! En het regent niet eens, gvd. Ik kreeg mijn PC wel weer aan de praat zonder problemen, maar mijn DSL-modem was kortgesloten door de blikseminslag aangezien er opnieuw een elektrische schok door de telefoonlijn was gegaan. Hoe is het mogelijk om zoveel pech te hebben? Slechts twee uur nadat ik heb mijn pc heb laten repareren komt Moeder Natuur me weer naaien... God zij dank was alleen mijn DSL-modem gaar, want ik heb nog twee extra DSL-modems liggen...:P Maar mijn moreel liep wel een kleine deuk op en ik besloot om het terug te krijgen door twee afleveringen van Rome te kijken en te genieten van een lekkere Chinese afhaalmaaltijd. Later die dag heb ik de afzuigkap en ventilator naar beneden gedragen vanaf de tweede verdieping en opgezet, en de PA-vloeistof in de bekers de koude kelder in gedragen voordat ik ze verder zou koelen in de koelkast. Vervolgens heb ik me voorbereid voor de eerste grote partij DDNP, kwam halverwege en zette het halffabrikaat in de koelkast.
Vrijdag 24 juni - Dag 54: Ik ben vandaag doorgegaan met de tweede fase van de eerste grote partij DDNP, heb een deel van de bekers met PA-vloeistof uit de kelder verplaatst naar de koelkast en het logboek bijgewerkt. Ik kon nog niet beginnen met de volgende partij omdat ik maar twee bekers van 2 liter heb, zeer vervelend. Het ergste aan de stoffen synthetiseren met een tekort aan apparatuur is de tijd die ik moet wachten op de natuurlijke verhitting of koeling van de verbindingen. Het hele huis stinkt nu naar chemicaliën. DDNP vloeistof ruikt naar rotte eieren... <3. En ik moest alle ramen sluiten om te zorgen dat de vloeistof sneller op kamertemperatuur zou komen. Al deze chemische dampen kunnen onmogelijk gezond zijn... Ik zal waarschijnlijk in de komende 12 maanden zijn overleden aan kanker ;P.
Zaterdag 25 juni - Dag 55: Vandaag de eerste grote partij DDNP afgewerkt. Het resultaat na drogen en zuivering moet ongeveer 5-12 g zijn. Toen de eerste helft van de PA-vloeistof 18 uur was gekoeld in de koelkast ging ik door met het filteren van de kristallen. Aangezien dit de beste partij PA zou zijn was ik erg teleurgesteld om te zien dat er slechts minimale neerslag van kristallen in de vloeistof was. Het had 15 g kristallen per liter moeten zijn maar bleek slechts 2 g per liter te zijn. De enige rationele verklaring is dat de zuiveringsmethode die ik gebruik blijkbaar te slecht is. Maar gezien het feit dat ik heb geprobeerd om ijs in de bekers te doen en ze zelfs in de vriezer probeerde te doen, met slechte resultaten, weet ik echt niet wat er precies mis is gegaan. De enige alternatieve reden zou zijn dat ik een slechte productiemethode van PA heb gebruikt of dat ik het acetylsalicylzuur had moeten zuiveren vóór ik begon met de productie van PA. Aangezien ik daar niet echt iets aan kan doen op dit punt, denk ik maar dat het de zuiveringsmethode was en niet de productiemethode. Nadat ik de gele PA-kristallen en de bruine DDNP-kristallen eruit had geschraapt, ze in plastic dozen had gedaan en ze in de koude kelder had gezet, ging ik naar de noordelijke stad om inkopen te doen. Er was een feest en er waren een heleboel dingen te zien en doen, zoals een faire, diverse eetkraampjes, concerten enz. Omdat deze stad een beperkt aanbod van junkfood heeft besloot ik om te rijden naar de zuidelijke stad, iets te eten en een Chinese afhaalmaaltijd op te pikken. Er zat vandaag een vrij leuk meisje in het restaurant die naar me zat te kijken. Geraffineerde individuen zoals ik zijn hier een schaars goed, dus ik merk dat ik veel aandacht krijg, zowel in de zuidelijke als de noordelijke stad. Het is de manier waarop ik me kleed en hoe ik eruit zie. De mensen die hier wonen zijn meestal ongeraffineerd/ongecultiveerd. Ik draag meestal de beste kledingstukken uit mijn vroegere leven, die bestaan uit zeer dure merkkleding, truien van LaCoste, duur katoen enz. Mensen zien al van een kilometer afstand dat ik niet van hier ben.
Later die dag ben ik gestart met een nieuwe partij DDNP. Toen ik de eerste fase afrondde merkte ik dat een van mijn twee bekers van 2 l een grote barst in de bodem had en er druppels vloeistof uit kwamen. Ik heb veel geluk gehad dat de beker niet helemaal was opengebroken, want hij zou mijn magneetroerder zeker hebben vernield. Ik herinner me dat er een kleine scheur in verscheen tijdens de zuivering van zwavelzuur, toen ik buiten aan het koken was als een gek. Nu is de beker dus stuk. Om eerlijk te zijn ben ik verbaasd dat dit niet eerder gebeurd is want ik heb deze twee bekers aardig misbruikt. Ik heb wel een fout gemaakt door slechts twee bekers van 2 l te kopen in plaats van 4-5. Die fout heeft kostte me in totaal minstens 3-4 dagen. Deze beker verliezen vormt een groot probleem want ik heb door het hele productieproces op deze twee bekers vertrouwd. Als ik een maatje kleiner neem en de laatste beker van 1 l gebruik die ik over heb (ik heb het gepresteerd eentje te breken tijdens het wassen na al het zwavelzuur koken in de buitenlucht), zal het me een extra dag kosten om de productie van DDNP te voltooien. Ik moet nog even bezien wat ik later vandaag ga doen. Tijdens het wachten tot de vloeistof in de koelkast 4°C heeft bereikt ging ik even trainen, voor de tweede keer sinds ik naar de boerderij was verhuisd. Ik pakte twee rugzakken, een aan de voorkant en een aan de achterkant, en vulde die met een totaalgewicht van 27 kg. Daarnaast heb ik een flacon met 5L vloeistof gepakt en hield die met mijn linker en daarna rechterarm gedeeltelijk voor me uit gestrekt. Zo nam ik een wandeling van 20 minuten met deze gewichten en het was een geweldige oefening. Zoals altijd heb ik eiwit poeder + creatine voor en na de oefening genomen om de uitkomst te maximaliseren. Ik ben nu bijna door mijn steroïde/winstrol tabs heen aangezien dit project aanzienlijk langer duurt dan verwacht. Ik heb nog maar genoeg tabs voor een paar dagen, dus ik ga binnenkort nieuwe halen. Ik zat eraan te denken terug te reizen naar de hoofdstad en inkopen te doen nadat ik de productie van DDNP af heb. Verdomme, het meest irritante aan het synthetiseren van DDNP is dat je tot 12 uur moet wachten voor de vloeistof de 4°C heeft bereikt in de koelkast, later 3-5 uur moet wachten tot de verbinding na het koken afkoelt tot kamertemperatuur en in de laatste fase 12-18 uur moet wachten voor de vloeistof van 4°C tot kamertemperatuur komt. Met andere woorden, een partij DDNP maken duurt ongeveer 40 uur. Als ik 6 bekers van 2 l had gehad in plaats van 2, zou ik wel 3 partijen kunnen voltooien in minder dan 2 dagen (45 uur), in plaats van er meer dan 5 dagen (120 uur) aan kwijt te zijn door gebrek aan apparatuur...
Zondag 26 juni - Dag 56: Heb de tweede en derde fase van de tweede partij DDNP afgerond. Ik heb de laatste partij PA uit de kelder gehaald en in de koelkast gezet. Bijwerken van logboek.
Ik merk dat er toenemende druk is van mijn vrienden en familie om me te komen bezoeken op de boerderij. Ik heb het tegengehouden door te zeggen dat ik binnen X weken klaar zal zijn met het werk voor dit seizoen, en dat ze meer dan welkom zijn om daarna langs te komen. Dit heeft nu 2 maanden gewerkt, maar deze druk stijgt geleidelijk hoe meer ik het uitstel.
Maandag 27 juni - Dag 57: Heb de laatste zuivere PA-kristallen gefilterd uit de laatste partij PA-vloeistof nadat ik het meer dan 12 uur heb laten koelen in de koelkast. Alle bekers schoongemaakt. De laatste fase van de tweede partij DDNP voltooid. Begonnen met de eerste fase van de laatste partij DDNP. Omdat ik nu opnieuw ben begonnen met trainen heb ik later die avond even getraind.
Dinsdag 28 juni - Dag 58: Doorgegaan met de laatste partij DDNP. Ik ben naar de noordelijke stad gegaan om wat boodschappen te doen. Bijwerken log. Later, tijdens het online zoeken naar efficiënte zuiveringsmethoden voor DDNP, ben ik erachter gekomen dat er tijdens het maken van DDNP bij het aanzuren van de oplossing natriumpicramaat [de gassen] H2S en SO2 vrijkomen, die potentieel dodelijk zijn. Shit, en ik heb dat diarree-gas drie dagen staan inademen! Ik heb op een paar momenten tijdens die fase niet eens de moeite genomen de ventilator in de afzuigkap aan te zetten...
Woensdag 29 juni - Dag 59: De laatste partij DDNP afgerond. Ik was nu klaar voor de taak om het te zuiveren, maar was er niet zeker van hoe dit te benaderen. Was het überhaupt nodig om het te zuiveren? Hoeveel zou de VoD (ontploffingssnelheid) eronder lijden als ik niet zou zuiveren? Zou het de VoD halveren? Mijn hele operatie was ervan afhankelijk dat de VoD van mijn primaire springlading de secundaire springstof tot ontploffing zou brengen. Na een paar uur onderzoek online vond ik dat de optimale aanpak zou zijn om de ongezuiverde DDNP met aceton te mengen, dan te filteren naar een ander bekerglas met een labfilter of als alternatief twee koffiefilters, en dan de aceton weg te koken met een warm waterbad, dit omdat de methode van [de kristallen te laten ontstaan door] neerslag in ijskoud water blijkbaar niet werkte voor degenen die het geprobeerd hebben. Het probleem was dat ik nu slechts één erlenmeyer en één porseleinen ovenschaal had (100 ml) die geschikt waren voor dit type zuiveringsmethode. Ik was bang dat deze methode een zeer lange tijd in beslag zou nemen vanwege het gebrek aan apparatuur. Omdat ik niet veel keus had begon ik het zuiveringsproces. Ik slaagde erin om 1/3 van een partij te zuiveren in 3 uur (ik had drie partijen). Toen ik het onder de knie kreeg kon ik de tijd tot 2 uur verminderen. Ik kijk nu Spartacus - Blood & Sand, een briljante serie :-). Dat is mijn favoriete serie, naast Rome, Battlestar Galactica, Caprica en Stargate Universe! <3. The Shield, Dexter, Sleeper Cell, Vampire Diaries en True Blood zijn ook goed. Die series houden zich allemaal aan de multiculti-ideologie, maar dat is nu eenmaal zo op dit moment.
Donderdag 30 juni - Dag 60: Dit huis is vergeven van de kevers. Ik stond net op het punt om een chocolaatje te pakken uit mijn goodie bag en er was een kever in gekropen, gvd. En een uur geleden, toen ik mijn nitril handschoenen wou aantrekken om een zuiveringscyclus van DDNP te doen, kroop er iets rond in een van de vingers :-(. Natuurlijk flipte ik volledig... Daarna ben ik begonnen elk klein insect dat ik kon vinden te doden. En ik ben tot de 18 gekomen in alleen al het laatste uur... Delen van dit huis zijn uit 1750 dus er zitten waarschijnlijk een aantal kolonies in de muren.
Ik heb sinds gisteren niet geslapen, dit in een poging om de laatste zuivering van DDNP te voltooien. Daarmee is de chemiefase klaar en kan ik doorstromen naar de laatste fase ANFO -> ANALFO door aluminium en microbolletjes toe te voegen aan de 1,8 ton ANFO. Maar voordat ik begin de laatste fase moet ik naar de hoofdstad reizen voor inkopen.
Toen ik gisteren in de schuur kwam lag er een raam los en stukgevallen op de vloer. Er zijn verschillende duidelijke tekenen van slijtage buiten. Er zijn drie grote bomen omgewaaid en twee panelen aan de zijkant van de schuur weggeblazen. Wie dit zo ziet zal vast denken dat ik er geen reet om geef... Ik heb niet de tijd of energie om dat in orde te maken. Misschien als ik klaar ben met de chemiefase...
Aangezien ik nu het zuiveringsproces van 25 g DDNP heb voltooid (ik zal een extra ongezuiverde partij van 12 g als reserve opslaan), is het tijd voor mij om de chemische fase af te ronden. Ik heb nog wel 50L onzuivere nitromethaan (30% RC brandstof) in de schuur, maar het is een beetje lastig om te zuiveren. Ik zal vanavond zien wat ik eraan kan doen. Als ik geen geschikte zuiveringsmethode kan vinden zal ik de NM gewoon helemaal overslaan. In ieder geval kan ik nu het lab weer ontmantelen...
Ik heb even met mijn maat Peter gesproken nadat ik eerder een van zijn belletjes had gemist. Hij is zijn vriendin in een nabijgelegen stad aan het bezoeken en wilde even langskomen op de boerderij... Ik hield hem een verhaal voor dat ik naar de hoofdstad zou gaan en het werkte, voorlopig... Het zou echter niet kunnen om hier bezoek te ontvangen omdat als er iemand langskomt, ze uiteindelijk zouden begrijpen dat het hier niet is zoals het lijkt. Ik moet oppassen zijn oproepen niet te beantwoorden terwijl hij zo dicht bij de boerderij is. Manipulatie en bedrog kan zich snel tegen u keren en in uw nadeel werken als u niet voorzichtig bent. Ik denk dat ik al een beetje roekeloos ben geweest met betrekking mijn sociale netwerk onderhouden. Het zou waarschijnlijk een meer pragmatische aanpak van geheimhouding zijn om te kiezen voor volledige isolatie en antisociaal gedrag in fasen zoals deze. Maar volledige isolatie en antisociaal gedrag zou ook het hele doel in gevaar brengen, want u zou uiteindelijk uw liefde verliezen voor de mensen die u hebt gezworen te beschermen. Want waarom zou u uw volk zegenen met de ultieme gave van liefde als iedereen een hekel aan u heeft?
Vrijdag 1 juli - Dag 61: Ok, ik heb het lab nu volledig ontmanteld en alle apparatuur in dozen opgeslagen op de tweede verdieping. Al het glas van het gebroken raam in de schuur weggehaald uit de buurt van de werkbank en het raam [afgeplakt met een] plastic zeil met duct tape.
Het is nu 8 dagen geleden dat ik werd gedwongen om mijn gebruik van winstrol drastisch te verminderen en 2 dagen geleden dat ik door zowel mijn winstrol als mijn tabletjes DBOL heen was. Ik merkte lichte ontwenningsverschijnselen die leidden tot verlies van spiermassa (3 kg minder dan mijn hoogtepunt 96 kg). Ik heb ook nog maar weinig no-Xplode en eiwit poeder. Ik moet weer inslaan in de hoofdstad. Verdorie, Peter is op bezoek bij de zus van zijn vriendin in het centrum van Noorwegen en Marius is niet beschikbaar vanwege zijn werk.
Zaterdag 2 juli - Dag 62: Ik heb de reisroutes voor zowel plan A als B uitgezocht voor de komende operaties, me vertrouwd gemaakt met de reisroutes en de bestemmingen vast ingevoerd in mijn Garmin GPS. Ik ben naar de sportschool gegaan en heb echt een stevige training gehad. Ik was verbaasd dat ik nog ongeveer zo veel kon tillen als ik destijds kon toen ik op mijn best was, in eind april. Maar ik moest het programma halverwege annuleren, want ik werd duizelig. Verdomme, het is gewoon te lang geleden dat ik goed heb getraind.
Nice, ik heb genoeg winstrol voor 20 dagen (10mg x 100 tabs). Ik had deze cyclus na 6-7 weken al moeten beëindigen en ik zit nu op mijn 9e week... Helemaal niet gezond, en ik maak me zorgen over mijn leverwaarden.
Ik heb vanavond mijn moeder mee uit eten genomen, toen aansluitend bij Axel op de koffie geweest, gepraat over politiek. O, wat heb ik deze discussies gemist... :-). Ging laat in de avond terug naar de boerderij.
Zondag 3 juli - Dag 63: Het regent weer eens... Ik was van plan om vandaag mijn kist met wapenrusting op te halen (de Pelican 1620-kist die ik heb begraven in juli 2010) of te starten met de verdamping/zuivering van mijn 50 liter nitromethaan, de RC-brandstof. Maar ik zal moeten wachten op de eerste zonnige dag. Zal binnenkort de laatste fase beginnen, het mengen van AL en microbolletjes in de ANFO. Ik denk dat ik maar een dag vrij zal nemen voor de komende faseverschuiving en gewoon vast een aantal nieuwe trancenummers downloaden. Lange & Sarah Howells (geweldige stem) heeft drie nummers die ik nog niet heb gedownload: Lange Ft. Sarah Howells - "Fireworks (Club Mix)", Lange Ft. Sarah Howells - "Out of the Sky (Original Mix)" en Lange feat. Sarah Howells - "Let It All Out (Lange)".
Ik merk dat mijn mindering van testo me wat agressiever maakt. Aangezien ik nu verder ga met tabs van 50mg zal het waarschijnlijk overgaan. Ik wou dat het mogelijk was om dit effect op een of andere manier in mijn voordeel te manipuleren, later wanneer het nodig is. Omdat deze toestand zeer efficiënt angst lijkt te onderdrukken. Ik vraag me af of het mogelijk is om gespecialiseerde 'agressiviteitspillen' te kopen op de markt. Dat zou waarschijnlijk zeer nuttig zijn in bepaalde militaire operaties, vooral in combinatie met steroïden en ECA stack...! Het zou je voor 2 uur veranderen in een bovenmenselijk eenmansleger! <3
Maandag 4 juli - Dag 64: Een paar uur het logboek bijgewerkt. Ik begon daarna met de voorbereidingen voor een reis om de pantserkist te halen die ik een jaar geleden in juli 2010 had begraven. Ik ben echt bang dat iemand op een of andere manier de kist heeft gevonden. Het zou een grote tegenslag zijn als dat het geval is. Of wat als er op een of andere manier vocht was doorgedrongen in de Pelican-kist? Dat zou best kunnen gezien het feit dat het gebied waar de kist ligt in de winter permafrost heeft.
Ik heb niet bepaald uitgekeken naar deze ophaalrit want ik heb nachtmerrieachtige herinneringen aan het begraven van de kist 12 maanden geleden. De locatie is een gebied vol met muggen en dat, in combinatie met het arbeidsintensieve karakter van deze sub-missie, maakt dat ik het me herinner als een pijnlijk vermoeiende en vreselijke ervaring.
Na het inpakken van de noodzakelijke benodigdheden voor de reis ben ik langs een jachtwinkel gegaan en heb extra munitie gekocht (200 SP kogels, kosten 300 euro) voor mijn .223 Ruger Mini 14.
Na een paar uur rijden bereikte ik de bestemming. Het kostte me ongeveer 30 minuten om de plek terug te vinden want ik had mijn graafplaats zeer grondig gecamoufleerd door het te bedekken met boomstronken enz. Zoals verwacht stond er een groot welkomstcomité op me te wachten... Och jee, blijkbaar is, als gevolg van hun grote feest een jaar geleden, de muggenpopulatie op die bepaalde plek verdrievoudigd... Om dit tegen te gaan droeg ik een regenjas die diende om mij te beschermen tegen de insectenbeten. Maar intensief werken in een luchtdichte regenjas is zeer pijnlijk, zelfs gevaarlijk. Ik heb minstens 2 l zweet verloren tegen de tijd dat ik klaar was, dus ik moest voortdurend water drinken uit mijn veldfles. Na twee en een half pijnlijke uren had ik de pantserkist met inhoud opgegraven. Gezien het feit dat ik geen tweede pistool heb, heb ik de kist niet opgevuld met survivalspullen, zoals het oorspronkelijke plan was.
Wat de inhoud van de kist betreft: die is in perfecte conditie. Er was geen enkele druppel vloeistof doorgedrongen in de kist en ook helemaal geen vocht binnengekomen door de rubberen afdichting. Dit betekent dat men elektronische apparaten kan begraven zonder dat ze ook maar enigszins worden aangetast :-)! Deze Pelican-kisten zijn gewoon geweldig voor dit doel. Ik weet zeker dat men ze zelfs voor meerdere jaren kan begraven onder de permafrost, misschien wel tot 10 jaar, voordat de rubberen afdichting wegrot. Ik ben erg onder de indruk!
Ik kwam laat in de avond aan op de boerderij. Mijn buurman was begonnen met het oogsten van mijn gewassen, zoals per onze eerdere overeenkomst.
Dinsdag 5 juli - Dag 65: Ben hier een paar uur bezig geweest met munitie-administratie. De meeste van de .223 HP (hollow-points) vervangen door SP (soft-point) kogels. Volgens mijn onderzoek hebben HP rondes voor de .223 de neiging om 80-90% van de keren niet zo mooi om te slaan als de bedoeling is, en daarmee zullen ze voor een groot deel hun doel voorbij schieten. De SP daarentegen zijn, althans voor kaliber .223, meer geschikt voor het doel van maximale schade toebrengen aan ongedierte. Ik heb deze dag ook andere praktische taken uitgevoerd, zoals een deel van mijn uitrusting zwart kleuren met permanent markers van verschillende grootte. Heb de kist met wapenrusting geleegd. Lol, ik was al weer vergeten dat ik een partij DBOL, winstrol en ECA stack in de kist had gelegd :-). Nice, nu hoef ik geen ECA stack meer te maken.
Ik realiseer me dat als ik wordt aangehouden met al deze spullen dat ik er een hele kluif aan zal hebben om te proberen uit te leggen wat ik er mee van plan was...
Woensdag 6 juli - Dag 66: Heb de tertiaire springlading veranderd, en aansluitend daarop de laatste productiefase met betrekking tot het mengen van ANALFO gepland. Ik zal 19 zakken van 50 kg maken, bestaand uit 43 kg ANFO, 6,45 kg AL (15%) en 1,2 kg microbolletjes (2,7%). Daarna zal ik 13 zakken van 50 kg maken met 46 kg ANFO, 2,3 kg AL (5%) en 1,2 kg MB (2-3%). Ik heb het grootste deel van de ANFO verplaatst van de spinnengrot naar de werkbank.
Donderdag 7 juli - Dag 67: Heb de microbolletjes uit de 3 zakken van 16 kg verdeeld over 13 afzonderlijke plastic zakken van 1,2 kg elk. Heb 35 van zulke zakken gemaakt - gelijk aan 2,5% van de zakken kunstmest van 50 kg. Ben begonnen om hetzelfde te doen met het aluminiumpoeder, ze opnieuw te verdelen van de metalen vaten van 36 kg naar individuele plastic zakken van 6 kg elk. Heb 6 van zulke zakken klaar, maar bij nader inzien wil ik 5 kg gebruiken in plaats 6. Ik realiseer me nu dat veel van de waarschuwingen over aluminiumpoeder niets meer dan angstzaaierij zijn, waarschijnlijk om de wettelijke aansprakelijkheid van de producent te beperken. Het is veel veiliger te hanteren dan men zou verwachten, zelfs in het microfijne 400 mesh poeder (63 micron) dat ik heb. Ik heb meerdere wolken aluminium gehad en er is niets misgegaan. Wees gewoon erg voorzichtig en het komt wel goed.
Terwijl ik bezig was met het wegen van de microbolletjes op mijn weegschaal, met behulp van mijn 3M gezichtsmasker, kreeg ik jeuk aan mijn neus. En toen zag ik een grote zwarte kever aan de binnenkant van het masker ... GVD. Ik ben me het apezuur geschrokken. Ik controleer meestal elke keer op insecten als ik handschoenen aantrek of het masker opzet, maar ik zal het deze keer wel gemist hebben.
De buurman is buiten nog steeds bezig mijn veld te oogsten. Hij vertelde me aanvankelijk dat het in totaal slechts 6 uur zou duren, maar het is nu al de derde dag... Zolang hij rondspookt op mijn erf zal hij me aanzienlijk vertragen want ik moet dan extra veiligheidsmaatregelen nemen. Niet te vergeten moet ik de verdamping van nitromethaan uitstellen tot hij buiten klaar is. Ik zou het waarschijnlijk binnen kunnen hebben gedaan, maar gezien het feit dat methaan potentieel explosieve/ontvlambare dampen afgeeft ben ik niet zo enthousiast over het binnen verdampen van de RC-brandstof.
Vrijdag 8 juli - Dag 68: Ik heb de resterende twee vaten aluminium opengemaakt en de inhoud herverdeeld over plastic zakken (gewone 'shoppers'). Vervolgens heb ik de inhoud van de zakken gewogen, en het resulteerde in 18 zakken van 5 kg (10-12%), 10 zakken à 2,35 kg (5-6%) en tenslotte twee zakken van 6,5 kg voor de binnenste springlading.
Zaterdag 9 juli - Dag 69: Ik ben begonnen de ANFO te mengen met de microbolletjes en het aluminiumpoeder. Ik heb 2 zakken van 50 kg gedaan. Het was erg arbeidsintensief, veel meer dan ik dacht, want ik moest eerst de zakken ANFO openmaken, dan 12,5 kg van de inhoud verspreiden in een plastic bouwemmer van 50L. Vervolgens heb ik de inhoud in een plastic bouwemmer van 100L gegoten. Omdat een groot deel van de ANFO tot harde klonters was ingedroogd moest ik die kapotslaan met een rubberen hamer. Ik begon toen de kleinere brokken te breken met mijn handen totdat de ANFO weer poeder werd. Vervolgens heb ik 25% van de zak microbolletjes in de emmer gegoten en gemengd (het zal leiden tot stofwolken van microbolletjes als u het mixt), en vervolgens hetzelfde gedaan met het aluminiumpoeder. Er zullen wolken aluminiumpoeder opkringelen en er zal AL-stof neerdalen op het hele gebied, waaronder ook uw kleding, haar, en elk voorwerp dat u in een straal van 5m om u heen heeft liggen. Dit is problematisch omdat u uiteindelijk overal AL-stof heen verspreidt als u rondloopt. Uiteindelijk heb ik een stel kleding omgedoopt tot 'mengkleding', die ik elke keer uitdeed als ik de kamer verliet. Het is het enige wat u kunt doen om een beetje te voorkomen dat u het overal verspreidt, maar u zult nog steeds besmeurd worden met de AL. Ik overwoog nog een Hazmat-pak te gebruiken of mijn andere soort lichtgewicht stofpak, maar het probleem is dat het te warm wordt bij intensieve arbeid zoals mengen.
Toen de ANALFO mix was voltooid heb ik de mix in een lege kunstmestzak voor 50 kg gegoten. Dit duurde ongeveer 30 minuten, waarmee de verwerking van een hele zak met 50 kg ANFO naar een zak ANALFO 2 uur duurde. Nadat ik 2,5 zakken ANALFO had voorbereid was ik uitgeput en besloot om een pauze te nemen. ANALFO mengen geeft veel troep en het is bijzonder vervelend dat je overal aluminiumstof krijgt.
Later die dag, terwijl ik aan het genieten was van een maaltijd, kwam de buurman langs. Omdat ik had staan mengen had ik nog vlekken AL in mijn gezicht en poeder in mijn haar. Ik heb zo goed mogelijk geprobeerd het eraf afwassen, maar mijn haar had nog steeds een zilverachtige glans en het zag er erg raar uit. De buurman vroeg of hij mijn velden mocht bemesten en wat stenen verwijderen, omdat dit de opbrengst van zijn veevoer (het huidige gewas) zou verhogen met 100%. Aangezien dit betekende dat hij een week lang meerdere mensen zou laten werken op mijn eigendom weigerde ik en vertelde hem dat ik al eigen plannen had.
Later die dag, tijdens dat ik naar een aflevering van True Blood aan het kijken was, zag ik een grote bestelwagen bij het huis rijden en naast mijn auto parkeren. Er zaten minstens 4 mensen in. Fijn, dacht ik, het is waarschijnlijk een SWAT-team dat me komt schedelneuken. De boer moet ze getipt hebben... Maar godzijdank, het waren slechts 4 Polen die op zoek waren naar werk en ik stuurde ze weg. Het zou verleidelijk zijn om ze in te huren om mijn ANALFO te mengen... <3, ware het niet dat zij dan door zouden hebben wat ik hier uitspook :-).
Later die avond heb ik een grote plastic doos met 8L van 30% nitromethaan, 18% olie en 52% methanol buiten gezet om de verdampingsmethode te testen. Theoretisch gezien moet de methanol verdampen voordat het nitromethaan verdampt. Als zodanig laat u de mix gewoon indikken van 8L tot ongeveer 4L. Hiermee houdt u ca. 60% nitro over en 36% nitro olie, wat volgens mijn bronnen bij de vermenging met ANFO of ANALFO 100% efficiënter is als oxidatiemiddel dan diesel. Volgens mijn bron is 25-40% nitro net zo efficiënt als diesel, dus hoe zuiverder hoe beter.
Zondag 10 juli - Dag 70: Ik heb nog een zak ANALFO handmatig gemengd. Er moet een betere manier zijn dan dit... Één enkele zak in 2 uur? Ik zal proberen om mijn elektrische betonmolen te gebruiken. Ik heb hem tweedehands gekocht voor 150 euro. Ik ben gewoon erg ongerust over drie dingen bij het gebruik van een betonmixer: de wrijving veroorzaakt door de elektrische menger, en dat ANALFO/ANFO/AL in direct contact met metaal komt, en dat er een vonk van de elektrische installatie afkomt. Omdat deze drie factoren een ontploffing kunnen veroorzaken, zal ik mijn Glock 34 dicht bij me houden voor het geval ik op een of andere manier een explosie overleef... Ik heb het gevoel dat ik geen keus heb, want het handmatig mengen is gewoon te vermoeiend en tijdrovend. Ik heb een methode die me in staat stelt om ten minste 1 zak van 50 kg in een uur of sneller te mengen. In ieder geval, laat mij maar een andere dag sterven...
Het gebruik van mijn elektrische betonmolen om de ANALFO te mengen ging zonder al te veel complicaties. Zoals gewoonlijk heb ik me te veel zorgen gemaakt over de veiligheid... <3. Ik heb er 46 kg ANFO in gegoten en de molen geactiveerd. De grote en kleine klonten zouden niet verpletterd worden dus moest ik ze handmatig verpletteren, echt met mijn handen. Ik ging toen verder door de 1,2 kg microbolletjes erbij in te mengen en de 5 kg aluminiumpoeder (400 mesh/63 micron, in vlokken). Er kwamen grote stofwolken AL van af en het wilde niet optimaal mengen. Maar het lukte me om een zak ANALFO te voltooien in 90 minuten, dus ik was in staat om mijn mixtijd per zak met 30 minuten te verkorten ten opzichte van de handmatige methode. Bovendien is het gebruik van de betonmolen veel minder vermoeiend. Misschien kan ik uiteindelijk de tijd terugbrengen tot 60 minuten per zak. In ieder geval, het is hard werken voor één persoon en ik begin echt te begrijpen waarom de heer McVeigh zijn productie heeft beperkt tot 600 kg. Hij heeft waarschijnlijk veel van de problemen ondervonden die ik ook had en hij moest waarschijnlijk ook alles op de harde manier leren net zoals ik heb gedaan.
Mijn RC-brandstof (30% nitromethaan, 18% olie, 52% methanol) heeft nu al 26 uur mogen verdampen (bij gemiddeld 20-25°C overdag, 10-15°C 's nachts) en de mix is al voor de helft verdampt, van 7,8 liter naar 3,9 liter. Ik heb de vloeistof in een fles van 4L gegoten. Ik merkte dat de verdamping aanzienlijk langer duurde tijdens de nacht. Ik ben een beetje bezorgd over de exotherme aard van methanol. Methanol absorbeert vocht uit de lucht en water heeft dezelfde verdampingstemperatuur als nitromethaan. Ik heb niet exact onderzocht hoeveel het absorbeert in verhouding met hoeveel er verdampt want er is online weinig informatie te vinden over deze zuiveringsmethode. Als mijn veronderstellingen grove fouten bevat, en de informatie die ik had gevonden fout was, zal ik eindigen met een inerte drab die de ontploffing volledig zal verpesten. Maar als ik gelijk heb, zal de oxidator die ik hier heb meer dan twee keer zo krachtig zijn als diesel en zal er minder behoefte zijn aan een booster om de ANFO/ANALFO te doen ontploffen. De binnenste springlading die ik zal krijgen zal 50 kg ANALNM zijn (AmmoniumNitraat ALuminium NitroMethaan). Wat betreft de zuivering van RC-brandstof heb ik wel tientallen destillatiemethoden gevonden voor gevorderde en minder vergevorderde niveau, maar het probleem is dat je een fatsoenlijke destillatieset nodig hebt en zelfs als je die apparatuur hebt, is het heel ingewikkeld en zeer gevaarlijk om het nitromethaan zo te isoleren. Volgens mijn algehele onderzoek over de zuivering van nitromethaan is de meest pragmatische aanpak, gezien mijn beperkte middelen, om gewoon te zuiveren via verdamping. Ik heb in totaal 72 liter RC-brandstof met een gemiddeld percentage nitromethaan van 28%.
Hoe dan ook, ik voel dat ik de laatste week echt de kantjes er van af heb gelopen en ik moet nu echt tempo gaan maken. Nu heb ik tenminste alles bijeen dus ik hoef geen extra technieken en methoden te onderzoeken.
Maandag 11 juli - Dag 71: Mixen van 3 zakken (al 4 klaar)
Ik heb vandaag een huurauto gereserveerd bij AVIS, hetzelfde bedrijf waar ik al mijn primaire auto van huur. Er stond niet genoeg krediet op mijn kaart voor een aanbetaling, dus ik moest naar de noordelijke stad rijden en er 2000 euro op zetten.
Gezien het feit dat ik momenteel bezig ben met de meest vreselijke taak, heb ik vandaag een heleboel heerlijk eten en snoep gekocht. Ik moet echt mijn batterijen opladen en mijn moreel verhogen voor ik ANALFO ga mengen. Goed eten en snoep is een centraal aspect van mijn beloningssysteem dat me op de been houdt. Het heeft zich tot nu toe efficiënt bewezen. Af en toe, als ik echt niet enthousiast ben om een specifieke subtaak uit te voeren, neem ik een Red Bull, een shake van noXplode of ECA stack - om een snelle start te krijgen voordat ik ergens in duik waar ik niet naar uitkijk - bijvoorbeeld uiterst suffe of arbeidsintensieve taken of taken die een groot risico hebben op letsel of de dood.
Ik heb vandaag weer RC-brandstof gezuiverd door verdamping, door 32 l in vier verschillende plastic bakken te gieten. Ik had de plastic bakken beschreven met een permanent marker [om streepjes te zetten voor] 2 l, 4L en 8L, wat me laat zien hoeveel procent er verdampt is. Ik heb een bak in het bijgebouw gezet, om te testen of binnen verdampen beter zou zijn, en drie buiten gezet. Ik heb ze allemaal in het bijgebouw gezet voordat ik naar bed ging om te voorkomen dat de partijen verpest zouden worden als het tijdens de nacht zou regenen. Ik merkte dat de bak die in het huuske stond (op ongeveer 15°C) slechts 1 l was verdampt, in vergelijking met de anderen (20-25°C) die voor 3L waren verdampt, wat aangeeft dat buiten verdampen de voorkeur heeft.
AL-poeder en microbolletjes mengen met de ANFO is echt een vreselijke taak. Niet alleen maakt het veel troep, het is zeer arbeidsintensief en, niet te vergeten, u moet werken met een 3M gasmasker op. Ik haat deze taak. Het is het meest vreselijke onderdeel dat ik heb gedaan tijdens de hele operatie... Maar ik ben er uiteindelijk in geslaagd om een goede routine voor het mengen van de ANALFO te vinden. Kortom, gezien het feit dat het hele proces van mengen zeer rommelig is, kon ik geen enkele rookpauzes nemen of überhaupt het gebied rond de werkbank verlaten. Zodra ik het mengen start verander ik letterlijk in de blikken man... met een laagje AL-stof over me heen. Omdat het echt moeilijk is om dit stof te verwijderen als het een oppervlak raakt, krijg ik het spul uiteindelijk ook op mijn gezicht (het komt aan de binnenkant van mijn masker als het tegen de rubberen elastieken aankomt) en op mijn vingers, etc. Daarom ben ik om een aanvaardbaar tempo te houden gedwongen om 5 uur door te werken zonder pauze (of totdat ik klaar ben met 4 zakken van 50 kg). Het is me gelukt om het werk dat nodig is om een zak te vullen terug te brengen van 1,5 uur naar 1,2 uur. Het meest tijdrovende aspect is alle klontjes ANFO handmatig te breken met mijn vingers. Maar de elektrische cementmolen is echt heel nuttig, en helemaal niet gevaarlijk om te gebruiken, en zal de hoeveelheid tijd die ik besteed aan elke zak verkorten met 40 minuten (van 2 uur handmatig tot 1,2 uur met een cementmixer). Ik besef wel dat dit een kwetsbare fase is, want het zal moeilijk worden om het AL-stof te verbergen en het is moeilijk oppervlakken met AL-vlekken te reinigen.
Dinsdag 12 juli - Dag 72: Heb buiten RC-brandstof verdampt en 4 zakken (200 kg) ANALFO gemengd.
Heb een goede methode gevonden om de inhoud nitromethaan vs methanol te bepalen:
Het kookpunt van methanol is ca. 63°C terwijl dat van nitromethaan ca. 100°C is. Er is echter een nog eenvoudigere manier om het aandeel NM te bepalen. Gewoon wegen! Methanol is extreem licht en nitromethaan extreem zwaar.
Methanol = 800 g per liter
Motorolie = 875 g per liter (volgens mij)
Nitromethaan = 1195 g per liter
(Water = 1000 g per liter)
Een 'gallon' methanol = 3,78 l * 800 = 3024 g
Een 'gallon' motorolie = 3,78 l * 875 = 3307,5 g
Een 'gallon' nitromethaan = 3,78 l * 1195 = 4517 g
(Een 'gallon' water = 3,78 l * 1000 = 3780 g)
Ik heb voor de zekerheid water toegevoegd vanwege de exotherme aard van methanol (het absorbeert water/vocht uit de lucht). In ieder geval is het nu makkelijker om erachter te komen welke van mijn voltooide 8 partijen gezuiverde RC-brandstof het hoogste aandeel NM heeft, gewoon met behulp van een weegschaal.
Woensdag 13 juli - Dag 73: Ik heb vandaag mijn 3M gasmasker schoongemaakt. Het zat vol met AL-poeder/vegen en het combifilter zat vol AL-stof. Helaas is dit mijn laatste combifilter (deeltjes- en dampfilter gecombineerd) dus ik kan hem niet vervangen. Ik heb wel een paar sets deeltjesfilters maar ik denk dat ze niet zullen helpen om de dieseldampen te filteren bij het mengen van ANALFO.
Doorgegaan met de RC-brandstof buiten te verdampen en heb 2 zakken ANALFO gemengd. Na het mengen van de tweede zak begon ik duizelig te worden, had een verhoogde bloeddruk en werd misselijk: klassieke symptomen van te grote kortstondige blootstelling aan diesel. Diesel is een gemeen goedje want het wordt zelfs opgenomen door het meeste handschoenmateriaal heen. Nitril handschoenen zijn het beste, neopreen enigszins goed, maar vinylhandschoenen bieden weinig of geen bescherming. Op dit moment is de kleding die ik gebruik om ANALFO te mengen min of meer doordrenkt met diesel en ik wist wel dat het niet gezond was. Maar het probleem is dat het gebruik van een Hazmat-pak voor het mengen problematisch is omdat het heel moeilijk is om erin te werken als je er een aan hebt. Ik heb nog een chemisch pak dat comfortabeler is dan het Hazmat-pak, dus ik zal proberen die te gebruiken voor de laatste partij. Dieselvergiftiging is niet dodelijk, maar zal je lichaam na verloop van tijd verzwakken. Maar overmatige blootstelling voor langere tijd schakelt uw nieren uit, wat natuurlijk wel dodelijk is. Om enigszins af te komen van alle troep waaraan ik ben blootgesteld in de laatste twee maanden gebruik ik anti-toxine tabs (kruidensupplementen ter versterking van de lever en de nieren), eiwitsupplementen, creatine en een veelvoud aan mineralen/vitaminesupplementen.
Donderdag 14 juli - Dag 74: Ik voel me niet zo lekker vandaag. Ik ben op het moment in een verzwakte staat, wat waarschijnlijk te wijten is aan dieselvergiftiging. Het zou niet meer dan 24 uur moeten duren voor mijn immuunsysteem de negatieve effecten van deze blootstelling heeft geneutraliseerd. Ik hoop dat ik nog niet overmatig blootgesteld ben omdat het kan leiden tot acuut nierfalen. Het moge duidelijk zijn dat ik vandaag mijn beschermende kleding ga gebruiken om de laatste 4 zakken te mixen.
Klaar met de laatste 4 zakken. Het gebruiken van beschermende kleding (pak voor kunstmest sproeien, gebruikt door boeren) bleek beter te zijn dan verwacht, behalve dan dat mijn T-shirt en boxer volledig doorweekt waren van het zweet tegen de tijd dat ik klaar was.
Morgen een treinreis naar de hoofdstad gepland. Ik moet morgen opstaan rond 06:00. Moet wat boodschappen doen terwijl ik daar meteen een busje van AVIS autoverhuur oppik (met gewichtslimiet 1340 kg).
Verdomme, ik hoopte dat de laatste 4 partijen RC-brandstof klaar zouden zijn voor de reis morgen.
Totaal gewicht: 18 zakken ANALFO = 900 kg + 50 kg ANALNM (binnenste springlading) + 130 kg (1 persoon + uitrusting) + 80 kg (mini MC) = 1160 kg. De maximale draagkracht van een Volkswagen Crafter is 1340 kg, maar het is veiliger om een zekere veiligheidsmarge te houden, voor het geval dat.
Vrijdag 15 juli - Dag 75: Ik heb vandaag de trein naar de hoofdstad genomen om de auto op te halen die ik had gereserveerd. Heb een taxi genomen vanaf het station naar het autoverhuurbedrijf. Kwam laat in de avond terug naar de boerderij.
Zaterdag 16 juli - Dag 76: Nam een taxi naar het treinstation in de noordelijke stad om de auto op te halen. Ik heb een aantal boodschappen gedaan en ging toen terug naar de boerderij. Gestart met het verwijderen van de stickers van de autoverhuur met de rubberverwijderaar op mijn boor. Ik had 4 van deze speciale boorgummen gekocht die zijn ontworpen om stickers te verwijderen van auto's. Ik heb anderhalf gummetje opgemaakt voordat ik klaar was, maar er zaten nog duidelijke sporen op de auto. Ik heb het oppervlak drie keer behandeld met een ontvettende chemische spray, maar er zaten nog steeds een paar duidelijk opvallende sporen. Zal het morgen nog een paar keer proberen. Heb de laatste RC-brandstof gezuiverd door verdamping.
Zondag 17 juli - Dag 77: Doorgegaan met het verwijderen van sporen van de stickers op de huurauto. Tweemaal gewassen met aceton en toen nog een rondje ontvetten. Er zitten nog steeds zichtbare sporen, maar op dit moment heb ik geen tijd om extra maatregelen te nemen.
Er reed vandaag een onbekende auto het erf op. Toen ik naar buiten ging om hen te begroeten merkte ik dat het slechts twee vrouwen waren die een verkeerde afslag hadden genomen.
De buurman begon vandaag de balen veevoer te verzamelen uit het veld. Zijn activiteiten vertraagden mijn werk voor een paar uur.
Ik heb de 9 partijen gezuiverde RC-brandstof gewogen. Ik heb veel meer dan ik nodig heb dus ik zal twee van de beste partijen gebruiken.
Het wegen van 1,8 l in een bekerglas van 2 l op een weegschaal:
Partijen 1-4 waren van 7,8 l 25% nitro, 12% olie, 63% methanol verdampt tot 3 l
Partijn 5-9 waren ingedampt van 7,8 l 30% nitro, 18% olie, 52% methanol tot 3,9 l
Alle partijen hebben een onbekend watergehalte (exotherme eigenschappen van methanol helaas).
Partij 1: 1759 g
Partij 2: 1753 g
Partij 3: 1738 g
Partij 4: 1730 g
Partij 5: 1786 g
Partij 6: 1779 g
Partij 7: 1784 g
Partij 8: 1771 g
Partij 9: 1770 g
De weegtest was enigszins overtuigend dus ik heb besloten om een extra vuurproef te doen, waarbij ik 20 ml van de beste partijen pak en met behulp van een stopwatch kijk hoe lang de vlam brandt.
Partij 1: 1,49 min
Partij 5: 1,53 min
De vuurproef bleef enigszins onduidelijk, maar mijn gevoel zegt me dat ik moet gaan voor partijen 5 en 7. Er moet meer dan 50% nitromethaan in die twee partijen zitten.
Ik zal een secundaire springlading zonder booster maken van ANALFO, naast die detonator met een booster van ANALNM [die ik maak als] een binnenste springlading. Zal een lont van +30 sec maken voor de secundaire ontsteker. Ik denk dat dit de veiligste optie is als de mix van ANALNM op een of andere manier een ramp blijkt te zijn.
Tussen twee haakjes, ik weet echt niet zeker hoeveel kracht de oxidator van RC nitro heeft. Mijn berekeningen geven aan dat het aandeel nitro zo laag kan zijn als 30%, maar ik kan het niet bevestigen omdat mijn schatting van het gewicht van de olie onjuist zou kunnen zijn. Bovendien, ik kan niet controleren wat het aandeel water in de mix is.
In ieder geval zal ik bij het materiaal voor ANALNM gaan voor:
38 kg AN
6L RC/nitro-oxidator
6 kg AL
1,2 kg MB
Totaal: 51,2 kg materiaal
Maandag 18 juli - Dag 78: Ik heb de binnenste springlading klaar, maar het vat was slechts groot genoeg voor ongeveer 40 kg ANALNM. Ik goot het eindproduct in 2 dubbele plastic zakken, de binnenste zakken van de 50 kg kunstmest zakken. Het was geen problemen om alles door elkaar te mixen in de betonmolen. Maar aangezien ik slechts één binnenste springlading gemaakt heb wou ik dat ik via ijskompressen puur AN had gekocht (98%), want dat zou krachtiger zijn dan de AN die boeren mogen kopen: 27-0-0 (85%).
Zal vanaf nu minder tijd hebben om het logboek bij te werken...
Die avond heb ik, in het donker, alles in het busje geladen. Moet het nog wel goed vastzetten met spanbanden.
Uitrusting getest.
Uitgeput! Goede training wel. Ik drink nu 4 eiwitshakes per dag om spiergroei te maximaliseren. Op dit moment zou ik bang moeten zijn, maar ik ben gewoon te moe om er veel over na te denken.
PA te drogen gelegd tijdens de nacht.
Dinsdag 19 juli - Dag 79: 1 van de 4 partijen PA/DDNP in de oven gedroogd bij 50-70°C. Eerste partij duurde 9 uur, wtf! Dit zal alles vertragen...
Heb een anti-wrijving/schokdempende vulling gemaakt door een matras kapot te snijden en het in drie lagen in een kartonnen doos te plaatsen. Ik zal deze gebruiken om de booster en ontstekers los van de belangrijkste lading te vervoeren.
Begonnen met inpakken van uitrusting, auto's en mini-MC volgegooid met diesel/benzine. Mini-MC getest. Heb een lont in een chirurgische buis gedaan en getest. Er was 75 cm lont dus het zou 75 seconden moeten branden. Door het gebrek aan zuurstof in de buis brandde het in minder dan 2 seconden weg! Verdomme, ben ik blij dat ik dit van tevoren heb gecontroleerd... Dan dus maar geen chirurgische buis...
Naar een restaurant van goede kwaliteit gegaan in de zuidelijke stad, en heb het ervan genomen. Jammie! Ik heb de afgelopen dagen heel hard gewerkt en ik ben helemaal uitgeput. Ik gebruikte ECA stack om dit tempo vol te houden. Het lijkt erop dat ik vandaag nog een dosis zal moeten nemen...
Momenteel bezig met drogen van partij 2 van de 4. Hopelijk zal ik klaar zijn voordat ik naar bed ga.
Drogen van PA enz. Testen van PA.
Overdag inpakken en laden van uitrusting.
Gaan slapen om 22:00 uur.
06:30 - eerste rit, aangekomen om 10:00
Trein terug (11:00), aangekomen om 14:00, taxi genomen, 14:30 aangekomen.
Rit 2. Aangekomen om 17:00.
Controleer gebied.
Naar bed om 18:30.
Woensdag 20 juli - Dag 80: Opstaan om 02:30. Start het downloaden van films om 02:30.
05:30 Eten + inpakken.
Start met uploaden om 06:00. Klaar om 08:30.
Weg om 08:30.
Rit 1.
Terug om 09:30.
Rit 2.
Aangekomen om 10:00.
Wegrijden.
Aangekomen om 10:45.
Donderdag 21 juli - Dag 81: 11 uur rechtstreeks naar Kautokeino rijden, goedkoop hotel uitzoeken.
Vrijdag 22 juli - Dag 82: Start met reeksen explosieven op vooraf bepaalde plaatsen. De grond testen voor grammen goud per kg. Genoeg materiaal voor ten minste 20 ontploffingen. Start kapitalisatie van het project zodra ik resultaten heb. De tijd dringt, geldproblemen. Bel/mail al mijn investeerders over bijgewerkte online prospectus/pdf.
Dit gaat een alles-of-niets-scenario worden. Als ik geen aanvaardbare opbrengsten edelmetalen kan genereren, in combinatie met een snelle start van de kapitalisatie voor de beveiliging van de gebieden, zal ik een zware schuldenlast hebben. Ik moet kapitalisatie van het project delfstoffenwinning uiterlijk voor augustus voltooien! Als ik het benodigde startkapitaal heb zal ik genoeg fondsen hebben om professionele ingenieurs in dienst te nemen.
Als alles mislukt, zal ik mijn carrière starten met een particuliere beveiligingsfirma in conflictgebieden om maximale fondsen te verwerven om de schulden zo snel mogelijk terug te betalen.
Bij het volgende kostuumpartijtje in dit najaar zal ik me verkleden als een politieagent. Met insignes en al :-). Zal geweldig zijn want mensen zullen zeer verbaasd zijn :-).
NB: stel je voor dat de rechtshandhaving me de volgende dagen zou bezoeken. Ze zouden waarschijnlijk het verkeerde idee krijgen en denken dat ik een terrorist was, hihi :o).
Optimale tijdsbesteding voor één persoon - ANFO: 3 zakken van 600 kg, PA: 3 x 0,5 kg, DDNP: 3 x 10 g
Als ik toen had geweten wat ik nu weet, en door deze handleiding te volgen, zou het zijn gelukt om de operatie te voltooien binnen 30 dagen in plaats van bijna 80 dagen. Door het volgen van mijn handleiding kan iedereen de basis voor een spectaculaire operatie leggen, met slechts 1 persoon, in minder dan een maand, zelfs als u 2 'rustdagen' inplant! :-)
Dag 1: Verhuizen en uw apparatuur en uitrusting op zijn plaats neerzetten.
Dag 2: Installeren van alle apparatuur - afzuigkap, ventilator, enz.
Dag 3: Afwerking van de metalen behuizing/cilinders voor de bommen en het afronden van andere praktische zaken met betrekking tot benodigdheden en uitrusting.
Dag 4: Opstellen van een evacuatie/noodplan, inpakken van een evacuatieset (survivalspullen etc).
Dag 5: Verpulveren van 2,5 kg aspirine: 30 minuten met mixer, acetylsalicylzuur maken uit aspirine (4 uur) + drogen in oven (4 uur per partij, 3 partijen).
Dag 6: Maken van acetylsalicylzuur uit aspirine (4 uur) + drogen in oven (4 uur per partij x 3).
Dag 7: Buiten koken van zwavelzuur met 4 platen, 23:00 tot 07:00, 15-18L -> 5L van 90%+.
Dag 8: Buiten koken van zwavelzuur met 4 platen, 23:00 tot 07:00, 15-18L -> 5L van 90%+.
Dag 9: Maken van picrinezuur (6 van de 12 partijen met 3 magneetroerders).
Dag 10: Maken van picrinezuur (12 van de 12 batches met 3 magneetroerders). Klaar.
Dag 11: Zuivering van picrinezuur.
Dag 12: Zuivering van picrinezuur.
Dag 13: Zuivering van picrinezuur. Klaar.
Dag 14: Maken van DDNP.
Dag 15: Maken van DDNP. Klaar.
Dag 16: Verplaatsen van 27-0-0 kunstmest. Verdeel een zak van 600 kg over 13 tot 14 zakken van 50 kg, laad ze in de vrachtwagen, rijd ze naar de locatie waar u ze gaat verpletteren als dat nodig is.
Dag 17: Verplaatsen van 27-0-0 kunstmest. Verdeel nog een zak van 600 kg over 13 tot 14 zakken van 50 kg.
Dag 18: Verplaatsen van 27-0-0 kunstmest. Verdeel nog een zak van 600 kg over 13 tot 14 zakken van 50 kg.
Dag 19: Start de fase van kunstmest verpulveren met behulp van 4 staande blenders tegelijk. Het duurt ca. 30-40 minuten om een volledige zak van 50 kg ANFO klaar te maken, inclusief de toevoeging van de diesel en afdichten van de binnenste en buitenste zak met stukken tape. Het moet 's nachts tussen 23.00-07:00 worden gedaan want het is nogal luidruchtig. De taak omvat ook plastic blikken/flessen van 20L met diesel te vullen, en dan elke 20L over te gieten in flessen van 4L (lege flessen gedestilleerd water). Maak 9 zakken van 50 kg ANFO.
Dag 20: Maak 9 zakken van 50 kg ANFO.
Dag 21: Maak 9 zakken van 50 kg ANFO.
Dag 22: Maak 9 zakken van 50 kg ANFO. Klaar.
Dag 23: Mix door de nu geharde ANFO 2,5% (van het gewicht aan ANFO) microbolletjes en 10-15% (per gewicht) aluminiumpoeder.
Dag 24: Mix 2,5% microbolletjes en 10-15% aluminiumpoeder door de nu geharde ANFO.
Dag 25: Mix 2,5% microbolletjes en 10-15% aluminiumpoeder door de nu geharde ANFO.
Dag 26: Bereid trucks voor op het transport.
Dag 27: Bereid trucks voor op het transport.
Dag 28: Bereid trucks voor op het transport.
Dag 29: Klaar.
De volgende grafiek illustreert het werk dat nodig is ten opzichte van pakkans voor personen die niet reeds op een zwarte lijst staan.
| Risico vs Arbeid | Tijd die nodig is om het te voltooien | Pakkans |
| 1 persoon | 30 dagen | 30% |
| 2 personen | 20 dagen | 60% |
| 3 personen | 16 dagen | 85% |
| 4 personen | 13 dagen | 90% |
| 5 personen | 12 dagen | 90-95% |
Het oude gezegde "als je iets goed gedaan wilt hebben, doe het zelf" is nog steeds relevant. Meer dan één 'kapitein op het schip' betekent niet dat u alles twee keer zo snel kunt doen. In veel gevallen zou u het allemaal zelf kunnen doen, het kost alleen een beetje meer tijd. EN zonder de onaanvaardbare risico's. Die conclusie staat als een huis.
Ik denk dat dit mijn laatste aantekeningen zijn. Het is nu vrijdag 22 juli 12:51.
Hartelijke groeten,
Andrew Berwick
Justiciar Knight Commander
Knights Templar Europe
Knights Templar Norway
MEND - https://en.wikipedia.org/wiki/Movement_for_the_Emancipation_of_the_Niger_Delta
Al-Qaeda (en soortgelijke islamistische groepen) - https://en.wikipedia.org/wiki/Al-Qaeda
Conservatieve Revolutionaire Beweging - https://en.wikipedia.org/wiki/Conservative_Revolutionary_movement
Een conservatieve revolutionaire beweging na WO1, bestaande uit Duitse nationalistische intellectuelen. Ze hebben belangrijke bijdragen geleverd aan de opkomst van patriottisme in Duitsland, maar de meeste van de oorspronkelijke leden werden uiteindelijk vermoord door de SS. De leden bestond uit alle soorten conservatieven, alles van gematigden tot traditionele fascisten en zelfs nazi's.
GRAPO - https://en.wikipedia.org/wiki/Grapo
Democratisch Leger van Griekenland - https://en.wikipedia.org/wiki/Democratic_Army_of_Greece
Rote Armee Fraktion - https://en.wikipedia.org/wiki/Red_Army_Fraction
Vlaamse Militanten Orde - https://en.wikipedia.org/wiki/Order_of_Flemish_militants
Marxistische en regionalistische bevrijdingsorganisaties
PCCTS, Knights Templar heeft een vijandige houding ten opzichte van alle marxistische organisaties (de enige mogelijke uitzondering het zeldzame geval van nationaal-bolsjewistische organisaties).
PCCTS heeft een neutrale houding ten opzichte van elke organisatie waarvan het primaire of secundaire doel is om een marxistisch/multicultureel bestuurd regime omver te werpen.
De PCCTS, Knights Templar kan nooit een regionalistische bevrijdingsbeweging steunen op een of andere manier omdat dit in strijd is met onze belangrijkste principes.
ETA - Euskadi Ta Askatasuna: ETA propageert een marxistisch-leninistisch wereldbeeld en wordt daarom standaard beschouwd als een vijandige entiteit. Er zullen echter geen maatregelen worden genomen tegen hen totdat wij, onze nationalistische Spaanse en Franse Justiciar Knight Commanders, weer politieke en militaire controle hebben gekregen over Spanje en Frankrijk.
Anti-islamistisch/jihadistisch
Islamistische/jihadistische organisaties - PCCTS heeft een vijandige houding ten opzichte van alle islamistische organisaties. Dit geldt ook voor islamitische nationalistische organisaties, zoals die die we in Turkije zijn. We kunnen er echter voor kiezen om tijdelijk samen te werken met nationalistische moslimorganisaties of rivaliserende islamitische organisaties (in fase 2 of 3) zolang de samenwerking onze zaak ten goede komt.
Neutrale of vriendelijke houding ten opzichte van alle nationalistische organisaties
PCCTS heeft een neutrale of vriendelijke houding ten opzichte van elke bevrijdingsorganisatie die hun huidige marxistische/multiculturele regime omver wil werpen. Dit geldt ook voor christelijke, hindoeïstische en boeddhistische nationalistische groepen. Als zodanig heeft PCCTS een vriendelijke houding ten opzichte van de meeste Indiase nationalistische organisaties. De PCCTS kan de houding ten opzichte van een Europese of niet-Europese nationalistische organisatie verschuiven van neutraal naar vriendelijk.
"Saffronisation" is een politiek neologisme (naar de saffraangele gewaden van de hindoestaanse geestelijken) dat wordt gebruikt om te verwijzen naar het beleid van rechts hindoestaans nationalisme (of Hindutva) dat tot doel heeft om de Indiase deelstaat een hindoestaanse natie te maken en de minderheden van de sikhs, boeddhisten en jaïnisten op te nemen in het hindoeïsme. Deze nationalistische bewegingen worden ook wel Sanatana Dharma-bewegingen genoemd.
Een verwante term, de Saffron Brigade, wordt gebruikt als een beschrijving van mensen en organisaties in India die hindoestaans nationalisme willen bevorderen, zoals de Sangh Parivar genoemd worden door de critici die beweren dat ze een militante hindoeïstische agenda hebben. De Sanatana Dharma-bewegingen of hindoestaanse nationalisten in het algemeen lijden onder dezelfde vervolging door de Indiase cultureel marxisten als hun Europese neven en nichten. Een voorbeeld van typische hindoestaans-nationalistische spot:
De resultaten van de peiling in Ullal zijn bekend en het Congres heeft zijn 'kracht' behouden, dus de berekeningen van de BJP en JD(S) kloppen niet. [...] De boodschap is duidelijk - De BJP heeft nagelaten om het vertrouwen van de minderheden te winnen. "Wat er ook gebeurt, we willen niet dat de Saffron Brigade of elke andere partij die de Saffron Brigade steunt aan de macht komen in Ullal" - dat is het antwoord van het electoraat van Ullal.
Het punt is, de Indiase regering (huidige regering is de coalitie United Progressive Alliance onder leiding van Indian National Congress) bestaat uit sociaal-linkse liberalen. De andere kant is de Nationale Democratische Alliantie onder leiding van Bharatiya Janata Party (BJP), een politieke arm van de RSS: deze mensen zijn aanhangers van hindoeïstisch rechts nationalisme vormgegeven door hindoestaanse partijen (met inbegrip van sub-sekten sikhs, boeddhisten en jaïnisten), sterk ondersteund door joodse en zoroastrische minderheden.
De UPA (zittende regering) rekent erop de moslims te sussen en heel zielig christelijke missionarissen in te zetten die illegaal de hindoes van de lage kaste bekeren met leugens en angst, en samen met de communisten wil de UPA de totale vernietiging van de hindoestaanse religie en cultuur.
De ironie in India is dat de hindoes die in het buitenland wonen (expatriate hindoes) meer bezorgd zijn over de hindoeïstische cultuur dan die in India, omdat zij vanuit het buitenland een totaalbeeld kunnen zien van wat er gebeurt in India, terwijl Indiase hindoes dat niet zien omdat ze er zelf in zitten.
Het enige positieve aan de hindoestaanse rechtervleugel is dat ze de straten domineren. Ze laten de huidige onrechtvaardigheid niet varen en vormen vaak rellen en vallen de moslims aan als dingen uit de hand lopen, meestal omdat de moslims het hindoeïsme te respectloos behandelen en degraderen. Dit gedrag werkt echter averechts. Want in plaats van de moslims aan te vallen moeten ze de verraders van categorie A en B in India opsporen en militaire cellen consolideren en actief streven naar het afzetten van de cultureel marxistische regering.
India zal blijven verwelken en sterven tenzij de Indische nationalisten goed samenwerken en toeslaan om te winnen. Het is essentieel dat de Europese en Indische verzetsbewegingen van elkaar leren en zoveel mogelijk samenwerken. Onze doelstellingen zijn min of meer identiek.
De PCCTS, Knights Templar steunt de Sanatana Dharma-bewegingen en Indische nationalisten in het algemeen.
https://en.wikipedia.org/wiki/Hindutva
https://en.wikipedia.org/wiki/Saffron_Brigade
https://en.wikipedia.org/wiki/Sangh_Parivar
https://en.wikipedia.org/wiki/Ergenekon_network
Het "Ergenekon-netwerk" is de naam gegeven aan een clandestiene, Kemalistische ultra-nationalistische organisatie in Turkije die banden heeft met de leden van 's lands leger en veiligheidstroepen.
De agenda is op verschillende manieren beschreven als Eurasianistisch, en isolationistisch. De verdachten portretteren zichzelf als verdedigers van het secularisme en de nationale soevereiniteit. Volgens de aanklacht maakte de groep aanspraak op legitimiteit omdat het naar verluidt nationale belangen beschermt, die volgens de verdachten onverenigbaar zijn met de heerschappij van de islamitische Gerechtigheids- en OntwikkelingsPartij.
Sinds juli 2008 zijn meer dan honderd mensen aangehouden of ondervraagd, onder wie een aantal generaals, partijfunctionarissen, en een voormalig secretaris-generaal van de Nationale Veiligheidsraad.
De eerste persoon die in het openbaar wilde praten over de organisatie was gepensioneerde marineofficier Erol Mütercimler, die in 1997 zei:
"Het is vooral de Generale Staf, de MIT (nationale inlichtingenorganisatie) en de minister-president. Er zijn generaals, hoofden van politie, en zakenlieden in deze organisatie".
Mütercimler zei dat hij van het bestaan van de oorspronkelijke organisatie had gehoord via de gepensioneerde generaal Memduh Ünlütürk, die betrokken was bij de ondervragingen van communisten van Ziverbey naar aanleiding van de staatsgreep in 1971. Generaal-majoor Ünlütürk vertelde Mütercimler dat Ergenekon oorspronkelijk werd opgericht met de steun van de CIA en het Pentagon (waarschijnlijk ook wel zo want het was een anticommunistisch netwerk in het begin van de Koude Oorlog).
Mütercimler en anderen maken echter een onderscheid tussen de Ergenekon van vandaag en de oorspronkelijke groep. Van de huidige Ergenekon wordt gezegd dat het slechts een fractie is van wat het ooit was. De persoon wiens getuigenis het meest heeft bijgedragen aan de aanklacht, Tuncay Güney, beschreef Ergenekon als een junta met betrekking tot de Turkse verzetsorganisatie die actief is in Noord-Cyprus. Een andere kwestie is dat terwijl een aantal van de verdachten schuldig is aan iets, er geen organisatie is waar ze zijn allemaal lid van zijn, en dat het enige wat ze gemeen hebben het verzet is tegen de AKP. In een artikel voor [de krant] Milliyet vergelijkt Dündar Ergenekon met het Susurluk-netwerk en de tegenguerrilla, twee andere Turkse geheime groepen. Dündar zegt ook dat Ergenekon verschilt van de tegenguerrilla omdat die eerstgenoemde neigt naar Rusland, terwijl de laatste neigt naar de Verenigde Staten. Geruchten over Ergenekon's Euraziatische affiniteit worden ondersteund door de verklaringen van de advocaat van het hoofd van de beweging, Aleksandr Dugin, die Ergenekon een "pro-Russische groep" noemde. Een bekende gepensioneerde geheim agent, Mahir Kaynak, zegt dat Ergenekon juist de antithese van Susurluk is; de eerste is voornamelijk militair, terwijl de laatste een paramilitaire bende was die werd opgericht in verzet tegen het leger.
Toen de Russische krant Kommersant verklaarde dat Dugin het brein achter Ergenekon was, antwoordde Dugin dat hij geen deel had genomen aan illegale activiteiten, maar dat hij geen misdaad zag in het delen van hun visie op de Turkse toekomst, vrij van de invloed van de NAVO en de Verenigde Staten.
Structuur
Volgens een van de aanklagers bestaat de organisatie uit zes cellen met de volgende personen:
Van deze is vanaf september 2008 de structuur van alleen de afdeling "Theorie" geopenbaard.
Er wordt gezegd dat de hoogste positie voor een termijn van zes maanden wordt bekleed door een actieve legerofficier. Door het selecteren van actieve officieren onderhoudt de groep banden met de militaire gevestigde orde.
Reden voor het falen van het Ergenekon-netwerk
Het is waarschijnlijk dat het netwerk te groot was geworden (voor heimelijke activiteiten) en de betrokken te roekeloos. Cellen hadden geen discipline in hun voorzorgsmaatregelen bij het communiceren. Er was communicatie tussen de verschillende cellen, wat het mogelijk maakte voor individuele informanten om personen uit de 6 verschillende cellen te identificeren.
Commentaar van de persbureaus:
Een onderzoek naar een vermeend complot van seculiere ultranationalisten om de Turkse regering omver te werpen is verder ontmaskerd met de recente arrestatie van hoge militaire officieren en de ontdekking van een aantal wapenkisten. Op hetzelfde moment is er groeiende bezorgdheid dat het onderzoek kan leiden tot verhoogde spanningen tussen de overheid en het machtige leger van Turkije, alsmede dat het onderzoek - gericht op de aanpak van langdurige antidemocratische krachten in de Turkse politiek - steeds gevaarlijk wordt gepolitiseerd.
Het onderzoek naar de samenzwering achter de staatsgreep, algemeen bekend als "Ergenekon", heeft al geleid tot de arrestatie van zo'n 130 mensen, onder wie gepensioneerde hoge generaals met vier sterren en prominente politici, journalisten en academici. Volgens een aanklacht hadden de samenzweerders de hoop om de islamitisch gewortelde AKP (Gerechtigheids- en OntwikkelingsPartij) neer te halen door genoeg chaos te zaaien, door middel van terroristische aanslagen en moorden op hoog niveau, zodat het leger zou worden gedwongen om in te grijpen.
In de afgelopen weken, nadat er schetsen zijn gevonden in de huizen van een aantal van de verdachten, heeft de politie twee wapenkisten ontdekt die waren begraven aan de rand van Ankara. Onder de wapens waren handgranaten, plastic explosieven en munitie.
Maar de rechtszaak, gelanceerd in juni 2007 nadat er granaten werden gevonden in het huis van een gepensioneerde legerofficier in Istanbul, creëert nu ook nieuwe spanningen tussen de AKP en het leger, dat zichzelf ziet als de ultieme bewaker van de seculiere traditie van Turkije en die in het verleden al vier regeringen uit de macht heeft ontzet.
De recente arrestatie van drie gepensioneerde generaals en negen actieve officieren zette de opperbevelhebber van de strijdkrachten, Generaal Ilker Basbug, ertoe aan om premier Recep Tayyip Erdogan te bellen voor een spoedvergadering. Het leger heeft onlangs ook een verklaring gegeven waarin het de Turkije media waarschuwt om "mensen en instellingen niet schuldig te verklaren zonder vorm van proces".
Meer dan honderd mensen, onder wie een aantal generaals, partijfunctionarissen, en een voormalig secretaris-generaal van de Nationale Veiligheidsraad, zijn aangehouden of ondervraagd sinds juli 2008.
Twee boeken over staatsgrepen
Edward Luttwak: Coup d'État: A Practical Handbook
Samuel Finer: The Man on Horseback
Secundaire bronnen. Voorbereiding op en training voor terreur: Al Qaeda's draaiboek (trainingshandleiding) - http://www.disastercenter.com/terror/index.htm [LET OP!! Bescherm uzelf bij het bezoeken: maskeer uw IP-adres, gebruik een secundair netwerk of gebruik het Tor-netwerk, enz.]
Het volgende artikel beschrijft in het algemeen de structuur van de moderne verzetsbewegingen.
De Vierde Generatie van Oorlogvoering (4GO) is een strijd gekenmerkt door een vervaging van de grenzen tussen oorlog en politiek, militair en burger, vrede en conflict, slagveld en veiligheid. De militaire doctrine werd voor het eerst gedefinieerd in 1989 door een team van Amerikaanse analisten, waaronder William S. Lind, en werd gebruikt om te beschrijven dat de oorlog terugkeert naar een decentrale vorm. In termen van generaties aan moderne oorlogvoering staat de vierde generatie voor het feit dat de nationale staten hun monopolie op de strijdkrachten verliezen, in zekere zin terugkeren naar de onhoudbare strijd van de pre-moderne tijd. De eenvoudigste definitie omvat iedere oorlog waarin een van de belangrijkste deelnemers geen staat is maar een gewelddadig ideologisch netwerk. Hoewel deze term lijkt op terrorisme en asymmetrische oorlogvoering, is dit veel kleiner. Klassieke voorbeelden zoals de slavenopstand onder Spartacus of de moord op Julius Caesar door de Romeinse senaat zijn ouder dan het moderne concept van oorlogvoering en zijn voorbeelden van het soort van gevecht dat de moderne oorlogvoering wilde elimineren. Als zodanig maakt de vierde generatie van oorlogvoering gebruik van de klassieke tactiek, tactiek die onaanvaardbaar was voor de voorgaande generaties, om de bevoordeelde tegenstander te verzwakken in zijn wil om te winnen.
Elementen
Vierde Generatie van Oorlogvoering wordt gedefinieerd als conflicten die de volgende elementen omvatten:
De generaties van oorlogvoering:
Het gebruik van de vierde generatie van oorlogvoering kan worden herleid tot de Koude Oorlog na de Tweede Wereldoorlog, toen supermachten en grote machten probeerden hun greep op de kolonies en veroverde gebieden te behouden. Ze konden geen directe strijd tegen bommenwerpers, tanks, en machinegeweren weerstaan, dus entiteiten van buiten de overheid gebruikten tactieken van geheimhouding, terreur en verwarring om de kloof in technologie en hulpbronnen te overwinnen.
Vierde Generatie Oorlogvoering draait vaak om een opstandige groep of niet-statelijke entiteit die probeert om een eigen regering in te voeren of een oude regering te herstellen ten opzichte van de huidige heersende macht. Maar een oorlog van de vierde generatie is het meest succesvol als de groepen van buiten de staat niet proberen, in ieder geval op de korte termijn, om hun heerschappij op te leggen, maar gewoon proberen om de staat waarin de oorlogvoering plaatsvindt te ontregelen en zwart te maken. Het doel is dat de tegenstander het regime kan dwingen om mankracht en geld te besteden in een poging om orde te scheppen, bij voorkeur op een zodanig slinkse manier dat het alleen maar wanorde schept, totdat de staat zich overgeeft, zich terugtrekt of kwetsbaar wordt voor een militaire staatsgreep.
Kenmerken van 4GO
Oorlog van de Vierde Generatie wordt gewoonlijk gekenmerkt door een 'staatloze' entiteit die een staat of regime bestrijdt (de EUSSR). Vechten kan fysiek zijn, zoals Hezbollah of de Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), om twee moderne voorbeelden te gebruiken. In dit veld gebruikt de groep van de 4GO alle drie niveaus van de Vierde Generatie van Oorlog. Dit zijn de fysieke niveaus (het echte gevecht, het wordt beschouwd als de minst belangrijke niveaus), de mentale (de wil om te vechten, het geloof in de overwinning, enz.) en de morele (de belangrijkste, die omvatten culturele normen, enz.). Vechten kan ook zonder het fysieke niveau van de oorlog. Dit is via niet-gewelddadige middelen. Voorbeelden hiervan zijn Gandhi's verzet tegen het Britse Rijk of Martin Luther King's marsen. Beiden wilden dat hun facties het conflict niet zouden escaleren terwijl de staat tegen hen escaleerde, met als doel om de tegenstander te kwetsen op de morele en mentale niveaus in plaats van het fysieke niveau. De staat wordt dan een pestkop en verliest dan steun.
Een ander kenmerk van 4GO is dat, net als bij Oorlog van de 3e generatie, de strijdkrachten van 4GO gedecentraliseerd zijn. Met 4GO hoeft er zelfs geen strijder te zijn die kleinere groepen organiseert in geïmproviseerde allianties om zich op een grotere bedreiging te richten (strijdkrachten van de staat of een andere factie). Als gevolg zijn deze allianties zwak en als de militaire leiding van de staat slim genoeg is kan die hun vijand opsplitsen en ervoor zorgen dat ze onderling gaan vechten (bijvoorbeeld de cultureel conservatieven (pro-Israël) zover te krijgen om met de raciaal conservatieven (anti-joods) te vechten).
Doelstellingen van de Vierde Generatie van Oorlogvoering:
Uitgesplitste krachten zoals paramilitairen, milities, guerrilla's hebben geen centrum van samenkomst, weigeren hun vijanden een centraal punt te geven waarbij ze in een conflict de genadeslag toe kunnen brengen. Als gevolg daarvan wordt de strategie ingewikkelder bij de bestrijding van een 4GO-entiteit.
Maatregelen van regime/staat tegen 4GO
Er zijn maar weinig voorbeelden van een staat die effectief optrad in een 4GO-conflict. Het enige grote voorbeeld is dat van het Britse leger in Noord-Ierland na de gebeurtenissen van Bloody Sunday. Een opmerkelijk theoreticus van 4GO, William Lind, is van mening dat de reden voor het Britse succes in dat conflict was dat het Britse leger geen zware wapens gebruikte in die periode en dat de Britse regeringstroepen probeerden de gebieden die betrokken waren bij het conflict te verkennen. Ook, volgens Lind, hielden de Britten zich niet bezig met collectieve straf en wilden burgerslachtoffers tot een minimum beperken. Met andere woorden: ze wonnen de harten van de bevolking door het risico van schade aan burgers en hun bezittingen te verminderen, en door de omgeving te leren kennen.
Mao schreef ooit: "De guerrilla moet zwemmen onder de mensen als de vis zwemt in de zee". De publieke opinie is cruciaal.
Opmerking: dit artikel is geschreven door een marxist en de meeste van de bronnen/het materiaal is marxistisch georiënteerd en niet relevant voor de huidige West-Europese nationalistische/conservatieve revolutie. Ik heb geen tijd gehad om de relevantie van deze werken te herzien. Veel bronnen zijn gewoon marxistische propaganda en moeten worden genegeerd, terwijl andere werken/case studies nuttig kunnen zijn voor de pan-European Conservative Revolutionaire Beweging. Hoewel wij, de Justiciar Knights, conservatieve revolutionairen zijn, geloof ik dat de specifieke aanpak waarin we de macht grijpen in het teken zal staan van het concept/aanpak van een staatsgreep in plaats van een zogenaamde 'massale populaire revolutionaire omverwerping' waarbij hordes mensen de kantoren van de machthebbers bestormen. Toch kunnen er bepaalde lessen worden geleerd uit de traditionele revolutionaire denkwijzen en benaderingen. Wetende dat zo veel marxisten anti-globalisten zijn, moet het ons doel zijn om bij te dragen aan een scenario waar veel 'internationalistische marxisten' indirect ideologisch gepacificeerd worden of zelfs lid worden van onze troepen, door hen te manipuleren en hun mentaliteit te veranderen van 'internationalistisch' naar 'nationaal-bolsjewistisch' gedachtegoed. AB
"Revolutie" is een veel gebruikt en alom misbruikt woord. Op zijn eenvoudigst staat een revolutie voor een situatie waarin de samenleving de staat transformeert: wanneer grote aantallen mensen (meestal) samen actie ondernemen in een (soms) succesvolle actie om de aard van de staat te wijzigen of (incidenteel) de regering in zijn totaliteit te verwijderen. In die zin zijn revoluties (niet altijd succesvol) een absoluut normaal kenmerk geweest van de Europese geschiedenis in de afgelopen tweehonderd jaar, en ook van de wereldgeschiedenis in de laatste vijftig jaar of zo. Revoluties zijn dus tot op zekere hoogte zowel conceptueel als praktisch verschillend van militaire staatsgrepen, terrorisme en dergelijke, die niet worden behandeld in deze cursus.
Van de overgrote meerderheid van de hedendaagse staten, waaronder Ierland, Groot-Brittannië, de VS, Frankrijk, Duitsland, China, India, en nog veel meer, kan worden gezegd dat ze hun bestaan te danken hebben aan revoluties van de een of andere soort. De afgelopen jaren hebben we succesvolle (nationalistische of marxistische) revoluties gezien in Oost-Europa, de Sovjet-Unie, Zuid-Afrika, de Filippijnen, en elders, alsmede mislukte pogingen tot revolutie, met name in China en (betwistbaar) in Indonesië. Revolutionaire bewegingen blijven een belangrijk effect hebben op de samenleving en de politiek in vele delen van de wereld, het duidelijkst in Mexico, Birma en de Arabische wereld. Er is dus alle reden om te verwachten dat revoluties in de toekomst een belangrijke rol op het wereldtoneel spelen in de nieuwe eeuw.
Deze cursus wil twee dingen bereiken. In de eerste plaats is het de bedoeling om te kijken naar een aantal concrete voorbeelden van revolutie, waaronder enkele van de 'grote' revoluties die de wereldgeschiedenis hebben veranderd evenals enkele minder bekende die andere aspecten van de revolutionaire ervaring illustreren. Ten tweede heeft het gebruik van dit materiaal en andere voorbeelden betrekking op een scala van vragen over de studie van revoluties: "Wat is een revolutie?", "Waarom gebeuren revoluties?", "Wat gebeurt er tijdens revoluties?", "Waarom kunnen sommige revoluties slagen en falen anderen?", "Zijn revoluties legitiem?", enz. De literatuurlijst bevat teksten met betrekking tot beide thema's.
Doelstellingen van de cursus:
Deze cursus heeft als doel om u in staat te stellen om:
Doelen:
Tegen het einde van deze cursus bent u in staat om:
Literatuurlijst
De studie van revoluties is politiek van aard en dit komt zeer tot uiting in de beschikbare literatuur. Op dit moment is het onderwerp nogal uit de mode in de academische wereld. Vandaar dat een ongewoon hoog percentage van de academische boeken in deze hand-out of wel dateert uit eerdere decennia, waarin het concept van de revolutie minder onbekend was bij Engels sprekende academici, ofwel afkomstig zijn van conferenties etc. Ik heb geprobeerd zo veel mogelijk sleutelfiguren te bespreken waarnaar de hedendaagse sociologen van de revolutie zouden verwijzen.
De mensen die het meeste hebben nagedacht over revoluties zijn, natuurlijk, revolutionairen, en deze hand-out put sterk uit primaire bronnen - de woorden van de praktiserende revolutionairen. Nogmaals, u zult een bepaalde sociologie van kennis merken die tot uiting komt in de lijst: de 'klassieke' revolutionairen zijn inmiddels van belang voor de academische wereld, en blijven zo in druk, terwijl de literatuur van hedendaagse revolutionairen natuurlijk pas op dit moment gedrukt wordt. In het eerste geval kan het nodig zijn om door verschillende collecties van de kopieën van hun geschriften te zoeken naar stukken die oorspronkelijk werden gepubliceerd als pamfletten of krantenartikelen, etc.
Alles wat tussen deze twee uitersten ligt is doorgaans moeilijk te vinden, omdat revolutionaire groepen zelden het geld hebben om hun favoriete auteurs te herdrukken in een gemakkelijk toegankelijke editie. Dit is nu gedeeltelijk verholpen door de relatief lage kosten van het internet (iemand hoeft een tekst alleen maar uit te tikken of scannen en hem in HTML-formaat zetten), en ik heb ook een aantal websites. Als u geïnteresseerd bent, kunt u een goed aanbod vinden in wat voorhanden is!
Het allerbeste leerboek voor deze cursus is
Een goed alternatief is
Ik raad u aan de cursus te beginnen door een van deze boeken te kiezen, of een van de onderstaande boeken, en het langzaam door te lezen:
Andere uitgangspunten voor deze cursus kunnen zijn:
Lezing 1: Waarom revoluties bestuderen?
Traditioneel zijn revoluties onderzocht voor drie belangrijke soorten redenen. Een daarvan is om het te vieren, in het bijzonder wanneer staten geboren uit de revolutie (zoals Ierland) revolutionairen uit het verleden 'heilig verklaren' en tegelijkertijd streven om de huidige bewegingen voor verandering te blokkeren. Een tweede is training, als mensen die op zoek zijn om tot een revolutionaire verandering te komen de geschiedenis van vroegere revoluties bestuderen voor ideeën die ze willen gebruiken in het heden. Een derde is 'de massa in toom houden', als politici en intellectuelen proberen aan te tonen dat de revolutie nooit werkt of zal alleen maar leiden tot dystopie. Deze lezing gaat in op beelden en toepassingen van de Russische Revolutie van 1917 om na te denken over hoe we vroegere revoluties kunnen aanpakken.
Lezing 2: "Het zal nooit gebeuren": revoluties als gewone geschiedenis
Revoluties worden vaak gezien als 'onwerkelijk': gebeurtenissen die ergens anders gebeuren, of in het verre verleden, en in ieder geval niet hier en nu. Dit geloof is uiteraard van groot sociologisch belang, omdat het een essentieel onderdeel vormt van de veronderstelling dat de manier waarop de dingen lopen in principe onveranderlijk is - en dus dient het ter versterking van de krachten die de samenleving besturen en de groepen die profiteren van die heerschappij. Deze lezing gaat in op de Zapatista-opstand in Mexico als een voorbeeld van een hedendaagse 'gewone revolutie' die sterke banden van solidariteit met de gewone Ieren zich meebrengt.
Lezing 3: "Het draait allemaal om geweld": wat is een revolutie?
Revoluties leiden tot een situatie van 'gespleten macht' waarbinnen de heersende klasse niet langer in staat is om te heersen, en de gewone mensen niet meer bereid zijn om geregeerd te worden. Dergelijke situaties zijn inherent instabiel en vatbaar voor conflicten, want elke kant probeert de normaliteit en de legitimiteit van zijn eigen visie op de wereld vast te stellen. Deze conflicten gaan vaak gepaard met geweld, maar het is niet altijd op grote schaal. Deze lezing heeft als voorbeeld van de Parijse Commune van 1871.
Lezing 4: "De dingen zijn gewoon zoals ze zijn": hoe worden niet-revolutionaire situaties geschapen?
Het leven van alledag gaat om een situatie van 'hegemonie' waarin gewone mensen gegeven machtsverhoudingen als 'normaal' beschouwen, hun behoeften als voldaan zien door de bestaande sociale structuren en dus het leiderschap van de heersende groepen in de samenleving accepteren. Het creëren van een dergelijke situatie is beslist geen gemakkelijke opgave, en deze 'hegemonie' wordt voortdurend bedreigd door bewegingen van benedenaf, zelfs als ze binnen de perken worden gehouden. Deze lezing gaat in op een aantal van de processen waarbij de hegemonie werd gehandhaafd en uitgedaagd tijdens de "Engelse Revolutie" van de 17e eeuw.
Lezing 5: "Het gaat altijd over leiders": wie maakt een revolutie?
Revolutionairen veroorzaken geen revoluties; dat doen gewone mensen. Hoewel revolutionairen cruciale vaardigheden meebrengen in het proces van populaire revoluties, kunnen ze die niet veroorzaken zonder grote aantallen gewone mensen die hebben besloten dat 'de zaken op deze manier niet kunnen doorgaan'. Dit zijn echter geen keuzes die mensen in hun eentje maken. Deze lezing gaat in op de mislukte Europese revoluties van 1919 - 1923 en vraagt waarom ze niet zijn geslaagd.
Lezing 6: de lange tijdschaal van revolutionairen
Revolutionairen zijn mensen die toegewijd zijn aan het veranderen van de manier waarop de zaken lopen. Ze zijn ook intens creatieve agenten die de ontwikkeling van langdurige subculturen, instellingen en intellectuele tradities mogelijk maken. Deze lezing gaat in op de hedendaagse tegencultuurbewegingen en hun relatie tot de lange tijdschaal.
Lezing 7: de korte tijdschaal van revoluties
Revolutionaire situaties kunnen plaatsvinden over betrekkelijk korte perioden van tijd, waarbinnen de gewone mensen zich in enorme aantallen mobiliseren (en demobiliseren). Deze processen ontwikkelen uit de kloof tussen het 'wettelijke land' en het 'echte land', tot het punt waar de een wordt omvergeworpen ten gunste van de andere. Deze lezing neemt de zaak op van de 'klassieke' Franse Revolutie van 1789-1793 om te kijken naar een paar van de belangrijke momenten in kwestie.
Lezing 8: "Er is nooit iets veranderd": de uitkomsten van revolutionaire situaties
Succesvolle revoluties leiden tot nieuwe politieke en soms sociale ordes. Mislukte revoluties laten een lange erfenis van de nederlaag, subculturen en repressie achter. Er staat dus veel op het spel, en er is een constante verleiding om het maar te laten zitten en confrontatie te vermijden. Hoe komen revolutionaire situaties op momenten van besluitvorming, en wat bepaalt hun resultaten? Deze lezing gaat in op een aantal specifieke aspecten van de revoluties van 1989 in Oost-Europa.
Lezing 9: Revolutie, vaardigheden en theorie
Revoluties zijn ingewikkelde en moeilijke menselijke praktijken, die een doeltreffende communicatie en samenwerking vereisen tussen een groot aantal verschillende groepen en tegelijkertijd het met succes manoeuvreren tegen machtige instellingen. Hoe kunnen revolutionairen de nodige vaardigheden ontwikkelen buiten de revolutionaire periodes? En hoe kunnen gewone mensen leren om effectieve politieke agenten geworden in de korte perioden van en onder de hevige druk van de revoluties? Deze lezing gaat in op de rol van theorie in marxistische organisaties en de revoluties van de arbeidersklasse.
Lezing 10: Wereldrevolutionaire situaties
De wereldwijde relaties die tot stand zijn gebracht door het kapitalisme in het laatste halve millennium hebben even geglobaliseerde 'momenten van verzet' geproduceerd - misschien leven we er wel nu in eentje (zie lezing 14). Het gaat daarbij om zowel de lokale processen van weerstand als het inbeelden van alternatieve werelden, en om internationale processen voor het smeden van banden en het aanpakken van mondiale systemen. Deze lezing neemt het voorbeeld van 1968 om een aantal van de betrokken mechanismen te onderzoeken.
Lezing 11: de wereld waarin we leven wordt gecreëerd door revoluties, ten goede en ten kwade
Revoluties zijn een normaal en fundamenteel onderdeel van de Europese geschiedenis. Sterker nog, de meeste Europese landen danken hun bestaan aan de revolutionaire momenten. Deze lezing onderzoekt dit met bijzondere aandacht voor de Europese Resistance bewegingen van het midden van de jaren '40 en het gebruik ervan door de latere staten.
Lezing 12: "Weg met het kapitalisme": is de anti-globaliseringsbeweging revolutionair?
Er is in de hele wereld op dit moment iets gaande dat lijkt erg op een revolutionaire situatie, want de meest krachtige instellingen in de wereld nemen hun toevlucht tot geweld of zien af van vergaderingen in het licht van massale protesten tegen hun heerschappij. Hoe kunnen we het belang van deze beweging beoordelen, en wat is de betekenis ervan voor sociale verandering in Ierland?
Een korte inleiding over kleinschalige landbouw
Deze volgende korte inleiding wordt gepresenteerd om de Justiciar Knight voor te bereiden op de aankoopfase kunstmeststof. Justiciar Knights zullen een dekmantel moeten hebben en moeten daarom toch wel de absolute basis leren over landbouwpraktijken. U moet genoeg leren over de landbouw om door de eventuele controles te komen die de handelaar in meststof kan presenteren in de vorm van vragen. U moet leren om te denken als een boer, u zo te kleden en zo te handelen, en zelfverzekerd worden door studie van de landbouwpraktijken en uw agrarische dekmantel. Voordat u kunt verdergaan met de aankoopfase moet u verschillende factoren bepalen bij het vaststellen van de dekmantel.
U moet een kleine geïsoleerde boerderij huren die beschikt over opslagmogelijkheden binnen/in de schuur. Het allerbeste is om, indien mogelijk, uw 'aankoopbasis/opslag' te nemen in een landelijk gebied in een buurland, dit omdat er minder alarmbellen gaan rinkelen bij de winkelbediende ten opzichte van buitenlandse kopers, omdat zij ervan uit gaan dat u de goederen onmiddellijk naar uw land zult brengen [en de controles daar wel zullen plaatsvinden]. Houd in gedachten dat niet alle stikstofhoudende meststoffen geschikt zijn als een component om een MVW mee te maken - een kunstmestbom.
"Wat voor soort gewas gaat u verbouwen, hoe groot is uw perceel, hoe veel stikstof heeft u nodig per hectare?"
U kunt voor uw dekmantel beter een gewas kiezen dat intensieve bemesting nodig heeft en dat echt kan groeien op uw land wat betreft de klimatologische context. Op een perceel met 10 hectare (100.000 vierkante meter) heeft u voor het planten van het gewas suikerbieten per oogst (100-130 dagen) een hoeveelheid meststof nodig van 1060-1360 kilo.
Veel voorkomende gewassen vs hoeveelheid kunstmest
Het overzicht is uit Amerika, dus het komt niet noodzakelijk overeen met Europese gewassen
| Gewas | Euro per geplante hectare | Percentage van productiekosten |
| Maïs | 168 | 84 |
| Suikerbieten | 158 | 40 |
| Rijst | 148 | 43 |
| Pinda's | 131 | 38 |
| Katoen | 94 | 27 |
| Gerst | 72 | 72 |
| Tarwe | 67 | 78 |
| Graansorgho | 62 | 50 |
| Haver | 57 | 74 |
| Sojabonen | 35 | 37 |
| Aardappelen | N/A | N/A |
Bron: USDA, Economic Research Service
Top landbouwproducten
| Top landbouwproducten per soort gewas (miljoen ton), gegevens uit 2004 | Top landbouwproducten per individueel gewas (miljoen ton), gegevens uit 2004 | |||
| Granen | 2 263 | Suikerriet | 1 324 | |
| Groenten | 866 | Maïs | 721 | |
| Wortels en knollen | 715 | Tarwe | 627 | |
| Melk | 619 | Rijst | 605 | |
| Fruit | 503 | Aardappelen | 328 | |
| Vlees | 259 | Suikerbieten | 249 | |
| Oliehoudende gewassen | 133 | Soja | 204 | |
| Vis (cijf. 2001) | 130 | Oliepalm | 162 | |
| Eieren | 63 | Gerst | 154 | |
| Peulvruchten | 60 | Tomaten | 120 | |
| Plantaardige vezels | 30 | |||
Bron: Food and Agriculture Organization
Verschillende meststoffen
Er zijn drie types van verschillende meststoffen/voedingsstoffen en de prijzen fluctueren sterk: meststoffen van stikstof, fosfaat en kalium-/potash. Uiteraard wilt u bepaalde stikstofhoudende meststoffen. De prijzen van stikstofhoudende meststoffen zijn afhankelijk van de gasmarkt, dus gezien het feit dat de gasprijzen dalen op dit moment (2010), als gevolg van nieuwe technologieën die worden geïntroduceerd in het verwerven van aardgas uit onder de grond, zullen de prijzen van de stikstofhoudende meststoffen kelderen.
Meststofprijzen
| Jaar | Stikstof Euro/10 kg |
Fosfaat Euro/10 kg |
Kali Euro/10 kg |
| 1978 | 0,75 | 0,75 | 0,38 |
| 1990 | 0,75 | 0,94 | 0,56 |
| 2002 | 0,75 | 0,94 | 0,64 |
| 2005 | 1,30 | 1,30 | 0,75 |
| 2008 | 2,07 | 3,38 | 1,69 |
1000 kg kunstmest van stikstof kost ongeveer 620 euro als u groot inkoopt
De prijs is het gemiddelde voor april van elk jaar bij het kopen in bulk. De stikstofprijzen zijn gemiddelde prijzen van kunstmest van stikstof in ammoniak, stikstofoplossing, en ureum. De fosfaatprijzen zijn de prijzen van P2O5 superfosfaat. Prijzen van potash zijn de prijzen van K2O muriate potash.
Bron: USDA, Economic Research Service
Suikerbieten - belangrijkste feiten
De suikerbiet is een plant waarvan de wortel een hoge concentratie sucrose bevat. Het wordt commercieel geteeld voor de productie van suiker. De Europese Unie, de Verenigde Staten en Rusland zijn 's werelds drie grootste producenten van suikerbieten, hoewel alleen de Europese Unie en Oekraïne belangrijke exporteurs zijn van bietsuiker. Bietsuiker is goed voor 30% van de suikerproductie in de wereld.
Telen
Suikerbieten zijn winterharde tweejarige planten die voor de handel kunnen worden gekweekt in een breed scala van gematigde klimaten. Tijdens zijn eerste groeiseizoen produceert hij een grote wortelknol (1-2 kg) waarvan de droge massa uit 15-20% sacharose bestaat. Als de plant niet wordt geoogst op dit moment dan zullen de voedingsstoffen in de knol tijdens het tweede groeiseizoen worden gebruikt om bloemen en zaden te produceren en dan wordt de knol kleiner. In de commerciële suikerbietenteelt wordt de knol na het eerste groeiseizoen geoogst.
In de meeste gematigde klimaten worden de bieten geplant in het voorjaar en in de herfst geoogst. In het Noorden kan een groeiseizoen van slechts 100 dagen commercieel winstgevende suikerbieten opleveren. In warmere klimaten, zoals in Californië, in Imperial Valley, zijn suikerbieten een wintergewas, geplant in de herfst en geoogst in het voorjaar.
Suikerbieten zijn een van de meeste chemisch intensieve gewassen en geen makkelijk gewas om te produceren. Suikerbieten zijn van de tijd van het planten tot de oogst aan toe zeer gevoelig voor ongedierte, ziekten en onkruid.
De bieten worden geplant als een piepklein zaadje; 1 kg bietenzaad bestaat uit 100.000 zaden en kan meer dan een hectare (10.000 vierkante meter) grond voorzien.
Vandaag de dag hebben mechanisch zaaien, herbicides voor onkruidbestrijding en de mechanische oogst de afhankelijkheid van een groot aantal werknemers opgelost.
Oogsten is nu geheel mechanisch. Een bietenrooier maakt gebruik van een reeks bladen die het blad en de kroon van de knol afhakken (die bevatten onzuiverheden maar geen suiker). De bietenrooier tilt de knol op, en verwijdert het overtollige zand van de knol terwijl hij in één keer over het veld gaat. Een moderne oogstmachine is meestal in staat om zes rijen tegelijk te rooien [oogsten]. De bieten worden in vrachtwagens gedumpt terwijl de oogstmachine over het veld rolt, en ze worden geleverd aan de fabriek. De transporteur verwijdert vervolgens de rest van het zand.
Als de bieten moeten worden opgeslagen voor latere levering, worden ze ingekuild [er wordt een strook uitgegraven in het land, daar komen de bieten in te liggen, grotendeels op en slechts deels onder zandniveau]. Er worden strobalen op gelegd om de bieten te beschermen tegen weersinvloeden. Mits goed ingekuild met de juiste hoeveelheid ventilatie kunnen de bieten niet significant verslechteren. Bieten die bevriezen en vervolgens ontdooien maken complexe koolhydraten aan die in de fabriek ernstige productieproblemen veroorzaken. In het Verenigd Koninkrijk kunnen ladingen met de hand onderzocht worden aan de fabriekspoort voordat ze geaccepteerd worden.
Vruchtwisseling
Suikerbieten zijn een belangrijk onderdeel van een cyclus afwisselende gewassen. Vruchtwisseling is de praktijk dat men een reeks ongelijksoortige gewassen kweekt in hetzelfde gebied en in opeenvolgende seizoenen[. Dit heeft] diverse voordelen, zoals om de opbouw van ziekteverwekkers en ongedierte te voorkomen die vaak optreedt wanneer er de hele tijd maar één gewas wordt verbouwd. Vruchtwisseling is ook om de voedingseisen van verschillende gewassen in evenwicht te brengen, dit om overmatige uitputting van voedingsstoffen in de bodem te voorkomen [want elk gewas haalt een bepaalde cocktail aan voedingsstoffen uit de grond die na een seizoen misschien op zijn]. Een traditioneel onderdeel van vruchtwisseling is de aanvulling van stikstof door het gebruik van groene mest in de juiste volgorde met granen en andere gewassen. Het is een onderdeel van polycultuur. Vruchtwisseling kan de bodemstructuur en vruchtbaarheid ook verbeteren door een afwisseling van diep en ondiep gewortelde planten.
Methode en doel - vruchtwisseling
Vruchtwisseling voorkomt dat de bodem afneemt in vruchtbaarheid, want hetzelfde gewas herhaaldelijk op dezelfde plaats verbouwen put uiteindelijk de bodem uit qua verschillende voedingsstoffen. Een gewas dat één soort voedingsstof uit de bodem trekt wordt tijdens het volgende teeltseizoenopgevolgd door een heel ander gewas dat die voedingsstoffen juist toevoegt aan de bodem of een andere verhouding van nodige voedingsstoffen heeft, bijvoorbeeld rijst gevolgd door katoen. Met wisselbouw kunnen boeren hun velden continu in productie houden, zonder die braak te laten liggen en waardoor er minder noodzaak is voor kunstmest, wat beide duur is. Roterende gewassen voegen voedingsstoffen toe aan de bodem, en zand. Peulvruchten, planten van de familie Fabaceae, bijvoorbeeld, hebben knobbeltjes op hun wortels die stikstofbindende bacteriën bevatten. Het is daarom verstandig de landbouw af te wisselen met granen (familie Poaceae) en andere planten die nitraten vereisen. Een veel voorkomende moderne vruchtwisseling is afwisselend sojabonen en maïs. In zelfvoorzienende landbouw is het ook een goed nutritioneel plan om op hetzelfde moment bonen en graan te verbouwen op verschillende terreinen.
Vruchtwisseling is een vorm van gecontroleerde teelt die ook wordt gebruikt om ongedierte en ziekten te voorkomen die zich kunnen vestigen in de bodem na verloop van tijd. Het serieel veranderen van gewassen doet als regel de populatie van ongedierte dalen. Planten die tot dezelfde taxonomische familie behoren hebben de neiging om soortgelijke beestjes en ziekteverwekkers te hebben. Door het regelmatig veranderen van waar men ze plant, kan de cyclus van ongedierte en ziekte worden verbroken of beperkt. Bijvoorbeeld zijn cystenaaltjes een ernstig probleem voor sommige planten in warme klimaten en zandgronden, waar ze zich langzaam opbouwen tot een groot aantal in de bodem, en ze kunnen de opbrengst aan planten ernstig beschadigen omdat ze de circulatie van de plantenwortels afsnijden. Het aantal aaltjes in de bodem neemt drastisch af als men het volgende seizoen een gewas kweekt dat geen gastheer is voor deze aaltjes, waardoor het mogelijk is om in het volgende seizoen weer een gevoelig gewas te telen zonder bodemfumigatie [verdelgen van de cystenaaltjes].
Het is ook moeilijk om onkruid te verdelgen als het te veel op het gewas lijkt, want dat zal het uiteindelijke product kunnen beschadigen. Bijvoorbeeld in is bij de teelt van granen de schimmelsoort moederkoorn moeilijk te scheiden van het geoogste graan. Een ander gewas kan het onkruid opheffen, en de cyclus van moederkoorn breken.
Dit principe wordt met name in de biologische landbouw gebruikt, waar de ongediertebestrijding kan worden bereikt zonder synthetische pesticiden.
Een algemeen effect van vruchtwisseling is dat er een geografische vermenging van gewassen komt, die de verspreiding van ziekten en plagen kan vertragen tijdens het groeiseizoen. De verschillende gewassen kunnen ook de effecten van ongunstig weer verminderen voor de individuele landbouwer; door te eisen dat het planten en oogsten op verschillende tijden gebeurt kan er meer land worden verbouwd met dezelfde hoeveelheid aan machines en arbeid.
De keuze en volgorde van rotatie gewassen is afhankelijk van het soort bodem, het klimaat en hoeveelheid regen, die tezamen de soorten planten bepalen die worden gekweekt. Er moet ook rekening gehouden worden met andere belangrijke aspecten van de landbouw bij het kiezen van een vruchtwisseling, zoals marketing van gewassen en economische variabelen.
Verwerking - receptie
Nadat ze worden geoogst, worden de bieten naar een fabriek gebracht. In het Verenigd Koninkrijk worden bieten vervoerd door een vrachtwagen, of door een trekker en een aanhangwagen door lokale boeren. Spoorwegen en boten worden niet meer gebruikt.
Elke lading wordt gewogen en getest voordat het op de laadzone wordt gekanteld, meestal een 'vlakke plaat' van beton, waar het wordt verplaatst tot grote bergen. De testbieten worden gecontroleerd op:
Vanuit deze elementen wordt het werkelijke suikergehalte van de lading berekend en de vergoeding voor de teler bepaald.
De bieten wordt van de hopen naar een centraal kanaal of geul verplaatst, waar ze worden gewassen terwijl ze naar de verwerkingsinstallatie gaan.
https://en.wikipedia.org/wiki/Sugarbeet
Top tien producenten van suikerbieten - 2005 (miljoen ton)
| Frankrijk | 29 |
| Duitsland | 25 |
| Verenigde Staten | 25 |
| Rusland | 22 |
| Oekraïne | 16 |
| Turkije | 14 |
| Italië | 12 |
| Polen | 11 |
| Verenigd Koninkrijk | 8 |
| Spanje | 7 |
| Wereldtotaal | 242 |
Landbouwterminologie: maten
1 hectare is 10.000 vierkante meter
1 hectare is gelijk aan 2,47 "acres", dat maakt een hectare bijna 2,5 keer groter dan een "acre"
Landgebruik op boerderijen die suikerbieten verbouwen, 2000
| Item | Boerderij met lage kosten | Boerderij met gemiddelde kosten | Boerderij met hoge kosten |
| Irrigatie (% of hectares bieten) | 26 | 44 | 49 |
| Vorig gewas (% van de boerderijen) | |||
| Tarwe | 57 | 26 | 26 |
| Maïs | 11 | 21 | 32 |
| Soja | 0 | * | * |
| Overig | 18 | 26 | 27 |
| Zaad (kg/hectare) | 1,63 | 1,88 | 1,80 |
| Gebruik van kunstmest (% van de boerderijen) | |||
| Stikstof | 95 | 98 | 97 |
| Fosfor | 88 | 92 | 90 |
| Kalium | 49 | 57 | 54 |
| Kunstmestdosering (kg/hectare) | |||
| Stikstof | 109 | 116,8 | 136 |
| Fosfor | 66,2 | 74,1 | 79,8 |
| Kalium | 29,1 | 52,9 | 46 |
| Gebruik van chemicaliën(% van de boerderijen) | |||
| Herbicide | 99 | 98 | 100 |
| Insecticide | 96 | 89 | 88 |
| Grondbewerkingssysteem (% van de boerderijen) | |||
| Traditioneel met ploeg | 34 | 49 | 62 |
| Traditioneel met ploeg | 42 | 31 | 25 |
| Weinig bewerking | 11 | 7 | 5 |
| Bewerking met mulch | 12 | 11 | 7 |
| Grondoppervlak bedekt (%) | 10 | 9 | 5 |
| Aangepaste activiteiten (% van de boerderijen) | |||
| Teelt/plantten | * | 6 | 6 |
| Aanbrengen van kunstmest | 78 | 69 | 73 |
| Aanbrengen van chemicaliën | 56 | 46 | 45 |
| Oogst/vervoer | 24 | 33 | 34 |
| Brandstofverbruik (liter/hectare) | |||
| Diesel | 117,3 | 178 | 234,7 |
| Benzine | 41,6 | 98,4 | 151,4 |
| Electriciteit (kilowattuur) | 134,1 | 1080 | 1641 |
| Arbeid (uren/hectare) | |||
| Onbetaald | 8,2 | 12,8 | 14,8 |
| Betaald | 6,7 | 11,4 | 20,5 |
| Precisielandbouw (% van de boerderijen) | |||
| GPS | 26 | 23 | 23 |
| Remote sensing | 36 | 19 | 15 |
| VRT kunstmest* | 8 | 7 | 7 |
| Kunstmestbesparing | |||
| Bodemtest stikstof | 75 | 73 | 72 |
| Bodemtest fosfor | 79 | 81 | 76 |
| Weefseltest van planten | 10 | 18 | 20 |
| Stikstofgebruik | |||
| Minder dan aanbevolen | 17 | 23 | 20 |
| Meer dan aanbevolen | 37 | 48 | 50 |
| Aanbevolen hoeveelheid | 46 | 29 | 29 |
| Reden voor stikstofgebruik | |||
| Routine | 51 | 43 | 57 |
| Bodem/weefseltest | 62 | 64 | 61 |
| Advies landbouwkundige (agronoom) | 19 | 30 | 24 |
| Advies kunstmesthandelaar | 16 | 24 | 28 |
| Voorlichtingsdienst | 5 | 7 | * |
| Stikstof/gewassenprijzen | * | 6 | 10 |
| Advies van de fabriek | 17 | 22 | 22 |
| Bestrijding van plagen | |||
| Meten van onkruid | 99 | 98 | 98 |
| Insecten | 91 | 95 | 91 |
| Ziektes | 97 | 96 | 92 |
| % dat rapporten bijhoudt | 38 | 34 | 31 |
| Preventieve herbicide | |||
| Routine | 29 | 37 | 36 |
| Veldtoewijzing | * | 6 | 6 |
| Aanbeveling handelaar | * | 7 | 11 |
| Aanbeveling agronoom | 6 | * | 5 |
| Herbicides na opkomst gewas | |||
| Routine | 62 | 64 | 62 |
| Veldtoewijzing | 57 | 63 | 64 |
| Aanbeveling handelaar | 19 | 29 | 30 |
| Aanbeveling agronoom | 32 | 22 | 27 |
| Redenen voor spuiten van insectenverdelger | |||
| Preventief | 50 | 48 | 48 |
| Gegevens van metingen | 13 | 13 | 14 |
| Probleem komt vaker voor | 31 | 30 | 37 |
| Plaatselijke plaag | 10 | 9 | 10 |
| Besmet gebied ontdekt | 96 | 89 | 88 |
| Item | Alle boerderijen |
| ARMS aandeel (%) | |
| Boerderijen met suikerbieten | 100 |
| Acres suikerbieten | 100 |
| Productie suikerbieten | 100 |
| Grootte (hectare) | |
| Bewerkt | 561 |
| Verbouwd | 513 |
| Geoogst | 478 |
| Grondbezit (% van bewerkte hectare) | |
| Eigen land | 38 |
| Pacht | 53 |
| Gedeelde huur | 11 |
| Gewassen (% van hectares oogst) | |
| Suikerbiet | 20 |
| Tarwe | 26 |
| Soja | 19 |
| Maïs | 15 |
| Gerst/haver | 2 |
| Droge eetbare bonen | 7 |
| Aardappelen | 2 |
| Hooi | 2 |
| Overig | 5 |
Bron: 2000 USDA Agricultural Resource Management Survey
Gemiddelde kenmerken van boerderijen met suikerbieten, 2000
Opmerking: de aantallen zullen aanzienlijk variëren voor Europese bedrijven omdat veel landen soortgelijke professionaliteit en samenvoeging van de bedrijven ontmoedigen ten opzichte van de Amerikanen. Er zijn aanzienlijk kleinere en minder rendabele landbouwbedrijven in de EU-landen voor zover ik weet.
| Item | Alle boerderijen bij het ARMS (Euro) |
| Financiën per boerderij (euro/farm) | |
| Productiewaarde boerderij | 399 524 |
| Productiewaarde suikerbieten | 153 127 |
| Netto bedrijfsinkomen | 63 829 |
| Activa | 1 302 772 |
| Schuld | 327 300 |
| Eigen vermogen | 975 471 |
| Verhouding schuld tot vermogen (procent) | 25 |
| Groep rendabele bedrijven (% van bedrijven) | |
| Gunstig (procent van bedrijven) | 55 |
| Marginale inkomsten | 17 |
| Marginale solvabiliteit | 20 |
| Kwetsbaar | 9 |
| Co-op aandeel (% van bedrijven) | 54 |
| Beroep teler (%) | |
| Landbouw als hoofdberoep | 94 |
| Leeftijd teler (%) | |
| Onder de 50 jaar | 61 |
| 50-64 jaar | 33 |
| 65 jaar of ouder | 6 |
| Opleiding teler (%) | |
| Middelbare school of lager | 38 |
| Vervolgonderwijs | 39 |
| Universitair/HBO | 23 |
Productiekosten en opbrengsten van suikerbieten, 2000 (Euro)
| Item | Alle boerderijen bij het ARMS |
| Bruto opbrengst | Euro per geplante hectare |
| Suikerbieten totaal bruto opbrengst | 1514,00 |
| Productiekosten | |
| Zaad | 82,00 |
| Kunstmest | 87,00 |
| Chemicaliën | 176,00 |
| Bewerking | 67,00 |
| Brandstof, smeerolie, en elektriciteit | 95,00 |
| Reparaties | 77,00 |
| Gekocht irrigatiewater | 10,60 |
| Vracht en zandvervoer | 26,40 |
| Overig | 30,20 |
| Budget voor vervoer (-) | 14,30 |
| Rente over bedrijfskapitaal | 19,60 |
| Loonarbeid | 110,00 |
| Totale operationele kosten | 767,00 |
| Rendement over totale operationele kosten | 747,00 |
| Eigendom en andere kosten | |
| Afschrijvingen (machines & gereedschap) | 265,00 |
| Belastingen en verzekeringen | 29,50 |
| Algemene bedrijfskosten | 64,00 |
| Variabele kosten van land | 236,00 |
| Variabele kosten van onbetaald werk | 155,00 |
| Variabele kosten van coop share | 41,50 |
| Totale (economische) kosten | 1558,00 |
| Rendement over totale (economische) kosten | -44,50 |
| Ton per geplante hectare | |
| Opbrengst | 55,30 |
| Productiekosten | Euro per ton |
| Totale operationele kosten | 13,87 |
| Totale operationele en eigendomskosten | 19,20 |
| Totale (economische) kosten | 28,17 |
| Gemiddelde seizoensprijs | 25,89 |
* = 0.1 tot minder dan 5 procent.
Bron: 2000 USDA Agricultural Resource Management Survey
http://www.ers.usda.gov/publications/sb974-8/sb974-8.pdf
Distributie van suikerbietenbedrijven per soort boerderij, 2000
Klein <250 000 dollar (weinig omzet) 13%
Klein <250 000 dollar (veel omzet) 27%
Kleine familiebedrijven, die met jaarlijkse omzet van $250,000 of minder, maken ongeveer 40 procent van de suikerbietenbedrijven uit maar slechts 16 procent van de totale productie suikerbieten.
Groot >250 000: 31%
Zeer groot >250 000: groot: 22%
Grote familiebedrijven (jaarlijkse omzet meer dan $250,000) maken 53 procent van alle suikerbietenbedrijven uit en produceren net iets meer dan driekwart van alle suikerbieten.
Overig: 7%
Bedrijfsgrootte is een meting van oppervlakte die in dit rapport een van de vijf categorieën heeft: bedrijven met minder dan 50 hectare suikerbieten, 50 tot 149 hectare suikerbieten, 150 tot 249 hectare suikerbieten, 250-499 hectare suikerbieten, en 500 of meer hectare suikerbieten.
Suikerbieten verbouwen - Hoe zoetjes aan gaat dat?
Maar weinig mensen weten dat meer dan de helft van de Amerikaanse suikerproductie uit suikerbieten komt (de rest komt meestal van suikerriet). De suikerbietenproductie in de VS is aanzienlijk gegroeid in de afgelopen tien jaar, in de eerste plaats dankzij de uitgebreide verwerkingscapaciteit bij suikerbietenfabrieken. Amerikaanse boeren hebben in 2000 op 640.000 hectare grond 33 miljoen ton suikerbieten geproduceerd, tegen 28 miljoen ton suikerbieten op 566.000 hectare in 1990. De meeste suikerbieten werden verwerkt in 26 fabrieken in de buurt van de productiegebieden om transportkosten en daling van het suikergehalte te minimaliseren.
Amerikaanse suikerbieten worden over het algemeen geteeld in gebieden met koelere klimaten, maar sommige suikerbieten worden geteeld in warmere klimaten, zoals de Imperial Valley van Californië.
Amerikaanse producenten van suikerbieten maakten operationele kosten (input, ingehuurde arbeid enz.) à gemiddeld 13,87 euro per ton suikerbieten in 2000, en de totale kosten (inclusief afschrijvingen in landbouwmachines, waarde van de grond en loon van de teler) waren gemiddeld 28,17 euro per ton. Maar de kosten van de boeren verschillen sterk als gevolg van verschillen in opbrengst, gebruik, watergebruik, bedrijfsgrootte, en de locatie.
Met de gemiddelde marktprijs van 25,83 euro per ton suikerbieten uit 2000 konden 88 procent van de Amerikaanse producenten van suikerbieten hun operationele kosten dekken, en 35 procent was in staat om hun totale (ook alle overige financiële) kosten te dekken. In 2000 hebben de producenten de gelegenheid gehad om deel te nemen aan een programma betaling in natura (PIK) om suikerbieten te vernietigen op een bepaald aantal hectaren in ruil voor een gelijk aantal suiker van overheidshanden. Met het programma uit 2000 kon toen bijna driekwart van de producenten een gemiddelde van 82 euro suiker per aangeplante hectare opbrengen, 89 procent van de producenten was in staat om hun operationele kosten te dekken en 43 procent in staat om hun totale (economische) kosten van suikerbietenteelt te dekken.
Andere factoren waar u u bewust van moet zijn
Het is in sommige landen illegaal voor boeren om na een bepaalde datum meststoffen op hun gebied te verspreiden. Bijvoorbeeld is het in Noorwegen verboden om meststoffen te verspreiden na 1 oktober.
Een boer heeft minstens een week zonder (zware) regen nodig voordat hij de meststof kan verspreiden, dus af en toe zal hij de regering vragen om uitstel van de regelgeving als het constant geregend heeft gedurende een lange periode voorafgaand aan de deadline. Als hij de meststof verdeelt tijdens zware regenval, zal het resultaat zijn dat de meststof met het water wordt weggespoeld naar de nabijgelegen rivieren.
In de prijsstelling van op stikstof gebaseerde kunstmest is de belangrijkste factor de prijs van aardgas, dat wordt gebruikt om ammoniak te produceren - dat is het belangrijkste ingrediënt in alle stikstofhoudende meststoffen. Tussen juni 2007 en juni 2008 steeg de aardgasprijs meer dan 65 procent. Daardoor zijn de kosten voor kunstmest gestegen. Maar de prijs daalde weer sterk in 2009 en bleef dalen in 2010.
In 2007 werd er 58 miljoen ton meststoffen verscheept naar de Amerikaanse landbouwproducenten door zeevracht, spoorwegen, vrachtwagens, schepen, en pijpleidingen.
Algemene termen die in de landbouw en op het platteland worden gebruikt
[Noot van vertaler: Er staat onderaan een aantal lemma's met *. Dit zijn de termen voor welke ik geen vertaling heb kunnen vinden, of de vertalingen die ik wel op internet heb gevonden maar niet kan controleren. Mocht u een verkeerde term zien staan, laat het ons weten!]
Acre: Een acre is de Amerikaanse maateenheid en is een vierkant van ongeveer 209 voet per kant (= 4840 yards in het kwadraat). Het is het totaal dat een man en twee ossen konden ploegen in een dag. Het wordt geleidelijk vervangen door de metrische eenheid van de hectare.
Adjuvans: een stof anders dan water die, wanneer gemengd met een sproeimengsel, is bedoeld om de effectiviteit van een pesticide te versterken.
Aftak-as: Ook wel power take-off of krachtafnemer. Het is een schacht aan de voor- of achterkant van een trekker die stroom levert aan aanhangers zoals maaiers of ploegen. Standaardsnelheden zijn zo'n 540 & 1000 tpm.
Afvloeiing: Een algemene term voor water dat om verschillende redenen op het oppervlak van de grond blijft liggen en naar het laagste punt stroomt terwijl het onderweg mogelijk erosie of uitloging veroorzaakt.
Agribusiness: Een vooruitgang in de landbouw dat de landbouw en het bedrijfsleven combineert. Er kunnen grote stukken land en grote aantallen dieren bij betrokken zijn, maar met minder aandacht voor het milieu en het dierenwelzijn dan bij de traditionele gezinsbedrijven.
Agronoom: Landbouwkundige die gewassen inspecteert en telers adviseert qua landbouwkunde, rassen, herbiciden enz.
Ammoniumnitraat: Een van de belangrijkste bronnen van kunstmatige stikstofkunstmest. Over het algemeen wordt het geleverd als een pril [korrel] en bevat ongeveer een derde van zijn gewicht aan stikstofhoudende stoffen.
Anthrax: Een ernstige, soms fatale ziekte van dieren en mensen als gevolg van door de bodem overgedragen bacteriën.
Avegaar/Slangeboor: Lang buisvormig onderdeel van de werktuigen om graan te verplaatsen. Avegaren hebben een spiraalvormige schroef binnenin een buitenste buis die het graan vanaf het ondereinde naar het boveneinde duwt. Ze worden meestal aangedreven door elektromotoren en variëren in diameter van 75mm tot 300mm
Baal: Een dichte en gebonden bundel van stro, hooi, kuilvoer etc. Kan vierkant zijn of rond, variërend in grootte van 30 kg tot 100 kg.
Balenpers: Machine die stuiken stro of hooi oppakt en het in een compacte rechthoekige of cilindrische baal perst. Wanneer de gewenste grootte is bereikt, wordt die automatisch vastgebonden met touw- of netbinding.
Bar: Standaardmaat, meet een druk van 1000 millibar. Gelijk aan rond de 14,2 pond/sq.inch.
Beemdgras: een eenjarig gras dat een verderfelijk onkruid is in graangewassen.
Big Bags: Grote, over het algemeen van polypropyleen gemaakte zakken gebruikt voor graan, diervoeders of meststoffen. Normaal gesproken 500 kg maar is er voor kunstmest nu ook in zakken voor 600 kg. Voeder kan worden geleverd in zakken van 1000 kg.
Biodiesel: Brandstof voor voertuigen, voornamelijk vervaardigd uit koolzaad (Canola) gemengd met diesel, om ophoping van CO2 in de atmosfeer te verminderen.
Biologisch: Laag-intensieve landbouw met behulp van wisselbouw, klaver zaaien, en zeer weinig kunstmatige meststoffen, pesticiden en antibiotica.
Bladluizen: Kleine insecten die zich voeden door het sap uit planten te zuigen. Zij zijn de dragers van de vele virussen die een breed spectrum van planten en gewassen beïnvloeden.
Bodemkwaliteit: De kwaliteit van een zaaibed. Hoe fijner de oogst, des te beter beschermd de zaden worden en des te beter de bodem/zaadjes de vochtafvoer regelen.
Boon: Veldbonen, gewoonlijk bestemd als eiwitrijk diervoeder maar sommige zijn voor menselijke consumptie. Ze kunnen over het algemeen buiten drogen en rijpen en dat maakt het mogelijk dat ze worden geoogst met de maaidorser.
Braak: Land dat voor een of meer jaren onbebouwd ligt. Een zeer eenvoudige manier om de vruchtbaarheid van de bodem te verbeteren.
Braaklegging: Land dat verplicht uit de productie is verwijderd voor een of meer jaren. Er wordt compensatie betaald gelijk aan de waarde van het gewas dat had kunnen worden geteeld.
CO2: Kooldioxide. Een gas gekoppeld aan de opwarming van de aarde, en wordt in de eerste plaats uitgestoten door fossiele brandstoffen. De teelt van gewassen absorbeert CO2 en produceert zuurstof.
Canola: In de landbouw is canola de naam die wordt gegeven aan bepaalde rassen koolzaad (met name in de VS en Canada), of planten of olie die uit die rassen komen.
Caryopsis: De term die gebruikt wordt om de eenvoudige vruchten te beschrijven geproduceerd door grassen, waaronder granen.
Combine/Maaidorser: Normaal is een Combine (Harvester) een zelfrijdende machine die graan snijdt, dorst en scheidt van het stro, die het ofwel bundelt in zwaden ofwel fijnhakselt.
Diepgang: De inspanning die nodig is om een werktuig door de grond te trekken. Ook de controle op een moderne tractor die deze belasting constant houdt door het werktuig te verhogen of verlagen.
Dorser: Voordat er een combine bestond werd het meeste graan gescheiden van stro door middel van vast opgestelde molens in bedrijfsgebouwen. De volgende stap nog voor de combines waren grote mobiele molens. De principes van dorsen en scheiden zijn weinig veranderd door de jaren heen.
Doseereenheid (Zaad): Een doseereenheid voor zaad; een zaaimachine regelt de stroom van zaadjes ten opzichte van de rijsnelheid zodat er precies het juiste gewicht per gebied gezaaid wordt.
Drainagebuis: In het veld zijn drains kleine poreuze buizen van klei of plastic, begraven op ongeveer 1 meter diep, en bedekt met ongeveer 300 mm grind, om water te verzamelen en te verwijderen uit de landbouwgrond.
Eg: Een ondiep gereedschap dat men door de grond trekt om kluiten aarde te breken. Schijveneggen kunnen worden gebruikt voor de primaire teelt terwijl getande eggen worden gebruikt voor of na het zaaien.
Erosie: Een natuurlijk proces waarbij rotsen, grond en andere gesteenten uit- of afslijten door de werking van water, ijs of wind.
Familiebedrijf: Het 'traditionele' idee van de landbouw, waar een relatief kleine boerderij eigendom is van en beheerd wordt over meerdere generaties door één familie. Normaal gesproken werken er twee of meer generaties gelijktijdig. De meeste zijn zeer efficiënt en milieuvriendelijk.
Fosfor: Een elementaire voedingsstof die nodig is voor gewassen. Gewoonlijk wordt het toegepast als fosfaat.
Fungicide: Een chemische stof (natuurlijk of synthetisch) gebruikt om schimmels in gewassen onder controle te krijgen of te vernietigen. Indien onbehandeld kunnen ziekten zoals meeldauw (poederachtig) een verwoestende invloed hebben op de gewassen.
Fusarium: Een ziekte die de planten op zeer jonge leeftijd infecteert en zaailingen kan doden, of bij de rijpingsfase waarin de korenaar die in ontwikkeling is wordt aangetast en de graankwaliteit vermindert.
GBCS: (Geïntegreerd Beheers- en Controlesysteem) De methode die wordt gebruikt om de hoeveelheid geteelde gewassen op boerderijen door de EU te controleren. Financiële sancties zijn van toepassing op degenen die de regels niet tot op de letter volgen. Het is vervangen door een nog complexer en bureaucratischer systeem (2005), genaamd de SFP (Single Farm Payment).
GM: Genetisch gemodificeerde - planten van welke de structuur is gewijzigd door het inbrengen van genen van een andere soort van planten of dieren. Ze worden nog niet commercieel geteeld in het Verenigd Koninkrijk.
Gele roest: Ziekte van granen die doorgaans wordt gecontroleerd wanneer behandelingen voor andere ziekten worden gedaan. Gele puisten komen op het blad en ontwikkelen zich tussen de nerven en geven een gestreept patroon.
Gerst: Een graangewas dat nog steeds populair is in het Verenigd Koninkrijk, hoewel het areaal onlangs verminderd is. Het wordt geïdentificeerd door zijn 'baarden' [aren] die zijn bedekt met kleine weerhaakjes en vastklitten aan kleding. Gerst wordt gebruikt als veevoeder of door de brouwerij-industrie.
Gier: Mest gemengd met water en urine dat kan worden gebruikt als een semi-vloeistof voor bemesting.
Glyfosaat: Een totaal vernietigende onkruidverdelger. Vaak gebruikt bij het verwijderen van stoppels of het vernietigen van grasland. Roundup is de bekendste merknaam.
Graanschuur: Gebouw ontworpen om graan op te slaan zonder risico van schade als gevolg van vocht, schimmels, ongedierte etc. Temperatuur en vochtigheid kunnen worden beheerst en gecontroleerd.
Greppel: Een waterkanaal gegraven ter drainage of te helpen om een grens te markeren. In dit deel van de wereld zijn de meeste omzoomd door een haag.
Groeifase: Een decimaal systeem om de voortgang van een plant door het seizoen te beschrijven. GS 0 is een droog zaadje, GS 50 is bloei, GS 90 betekent rijpend.
Grondbewerking: Normale handeling om op ondiep niveau de grond te verbeteren, water af te voeren, water te besparen, te beluchten, of om onkruid te bestrijden.
Hak: Bladgewassen die (opzettelijk) begraasd worden door vee.
Haver: Er wordt gedacht dat haver van nature groeit in Groot-Brittannië en het kan ook worden geteeld op plekken die niet erg vruchtbaar zijn. Gebruikt als paardenvoer en natuurlijk voor Schotse havermoutpap en haverkoekjes.
Hectare: Oppervlaktemaat voor het gebied dat bestaat uit 10.000 vierkante meter. Gelijk aan ongeveer 2,47 acres.
Herbicide: Een substantie die wordt gebruikt om onkruid te bestrijden. Kan selectief zijn of totaal. Glyfosaat (Roundup) is een totale herbicide, terwijl Cheetah S (fenoxaprop-P-ethyl) alleen wilde haver doodt tussen de granen en andere gewassen.
Humus: De laatste stap in de afbraak van organische stoffen. Het is essentieel voor het behouden van de bodemstructuur.
Insecticide: Een bestrijdingsmiddel dat wordt gebruikt om ongewenste insecten te bestrijden, hetzij in een groeiend gewas of in graanwinkels en molens.
Irrigatie: Levering van de behoefte aan water voor het telen van gewassen, door de zwaartekracht of door pompsystemen in gebieden waar de natuurlijke neerslag onvoldoende is.
Kalium: Een essentiële voedingsstof die nodig is voor elementaire groei van het gewas, meestal geleverd als anorganische 'K'.
Kalk: Over het algemeen gemalen kalksteen dat wordt gebruikt om de zuurgraad van de bodem te neutraliseren. Essentieel voor de groei van gewassen en zit doorgaans in de grond in verhouding 5000 kg/ha.
Kilogram: Standaardeenheid van gewicht. 1000 kg = 1 ton. 1 kg = 2,2 pond.
Kleefkruid: (Galium aparine) Een versluierend onkruid met 'kleverige' harige zaden en bladeren. Een problematisch onkruid dat gewassen kan smoren en wordt over het algemeen gezien in hagen.
Knotten: Een boom die breed loof draagt afzagen tot een stomp om veel verse rechte scheuten te krijgen die kunnen worden gebruikt voor wandelstokken, hindernissen etc.
Koolzaad: De gewone naam voor Canola. Hoofdzakelijk gekweekt om olie te produceren voor levensmiddelen. GM en hybride rassen produceren specialistische oliën die worden gebruikt in de farmaceutische industrie.
Kouter: Dat deel van een zaaimachine dat het zaad echt in de bodem zet en afdekt. Ze kunnen van het schijftype zijn of een die lijkt op een schoen.
Kuilhoop: Een groot gebied dat wordt gebruikt om ingekuild voer op te slaan; heeft mogelijk wanden van hout maar normaal beton. De kuilhoop wordt gevuld met gesneden gras van een veldhakselaar, gedicht door de trekker of andere machine en afgedekt door middel van een zeil van polyethyleen. De meeste moderne kuilen zijn overdekt.
Kuilvoer: Kuilvoer is gras dat wordt gemaaid, gedroogd, gehakt en ingekuild in een kuilhoop waar anaërobe gisting plaatsvindt. Dit zodat het grootste deel van de voedingsstoffen behouden blijven in de kuil.
Kunstmest: Over het algemeen geaccepteerd als 'kunstmatige' voedingsstoffen geleverd aan de bodem om de bodemreserves die de gewassen hebben opgenomen te vervangen. De belangrijkste voedingsstoffen zijn stikstof, fosfor en kalium.
Kweek: (Elymus repens) Zeer vaak te zien in gewassen en grasland, het vermenigvuldigt zich door wortelstokken en zaden, waardoor het een constant probleem is.
Landbouwspuit: Een term voor een werktuig dat wordt gebruikt voor het aanbrengen van pesticiden of vloeibare meststof voor gewassen. Over het algemeen zetten sproeiers vloeistof onder druk zodat het in druppeltjes naar buiten komt.
LNV: Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Monolithische overheidsdienst die haar naam heeft veranderd [vanuit het eerdere ministerie Landbouw en Visserij].
Meeldauw (poederachtig): Een veel voorkomende ziekte van de meeste planten, maar funest voor granen. Witte pluizige puistjes verschijnen op het blad of de stengel en als dat wordt afgewreven zit er een bruine vlek onder. Kan zich uitbreiden naar de aar als er niets aan gedaan wordt.
Mengsel: Een mix van meststoffen is een substantie van meerdere voedingsstoffen (stikstof, kalium, fosfor, zwavel) in tegenstelling tot een *Straight met maar één stof.
Mest: Een mengsel van strooisel, stro en mest die wordt opgeschept uit de stallen en opgeslagen in hopen (middens) voor een poosje zodat het kan ontbinden voordat het wordt verspreid over het land. Biedt een nuttige hoeveelheid organische stof en een aantal voedingsstoffen.
Monocultuur: Hetzelfde gewas planten op hetzelfde gebied, jaar na jaar, zonder vruchtwisseling.
Mouten: Het proces waarbij gerst wordt ingeweekt in water, ontkiemt en vervolgens wordt gedroogd. Het gedroogde product is mout en heeft vele toepassingen in voedselproductie en de alcoholproductie.
Nazomer: Een periode van ongewoon mild droog weer dat voorkomt in de herfst.
Nematicide: Een bestrijdingsmiddel dat wordt gebruikt om in het algemeen ongewenste nematoden (aaltjes) in knolgewassen zoals aardappelen te beheersen.
Netvlekken: Komt voornamelijk voor bij gerst; deze ziekte verschijnt als bruine stipjes die zich ontwikkelen tot een netwerk van bruine lijnen.
Node: Het punt op een plantenstengel waar een blad of bladeren zijn bevestigd. Vanaf dit punt kan een nieuw blad, nieuwe stengel of zelfs wortel groeien.
Omkeerschakeling: Een apparaat op een tractor of handler die het mogelijk maakt achteruit te rijden via een hendel zonder verplicht de koppeling in te hoeven trappen.
Ondergrond: Dat laagje aarde dat normaal gesproken beneden de verbouwen diepte zit, maar die een groot effect heeft op de prestaties van de bovengrond. Losmaken van de ondergrond is een handeling waarbij een diepe cultivator als de grond droog is door de ondergrond gaat op een diepte van ongeveer 450 mm is om het te breken.
Onkruid: 'Een plant die groeit op de verkeerde plaats'. Eindgebruikers hebben door de jaren heen geëist dat er minder onkruidzaden in graan enz. zouden zitten, dat velden onkruidvrij dienen te worden. Akkerranden behouden echter de diversiteit die nodig is om verschillend 'onkruid' te houden.
Oogst: Een gewas van het veld halen als het rijp is.
Ophanging (drie punten): Het liftsysteem dat wereldwijd gebruikt wordt op tractoren om machines te bevestigen en te trekken, zoals ploegen, eggen, zaaiers enz., bestaande uit twee lagere aangedreven hefarmen en een vaste bovenste centrale schakel.
Organofosfaten: Een klasse van insecticiden die oorspronkelijk werd gesynthetiseerd tijdens de Tweede Wereldoorlog als een oorlogswapen voor zenuwgas. Het verplicht schapen erin laten onderdompelen in het Verenigd Koninkrijk heeft vele mensen blootgesteld, die nu gevoelig zijn voor deze verbindingen. Voorbeelden van OP's zijn chloorpyrifos en sarine.
pH: De zuurgraadindex van de bodem. Verschillende gewassen presteren beter bij een optimaal pH dus bepaalde gewassen zijn meer geschikt voor bepaalde velden of gebieden. Het pH kan worden verhoogd (meer basisch) door het inmengen van gemalen kalksteen.
PTO: Power Take Off. Een getande as aan de voor- of achterkant van een trekker die wordt gebruikt voor de voeding van aanhangers zoals maaimachines of rotorkopeggen. Standaard snelheden zijn 540 en 1000 tpm.
Pathogeen: Een micro-organisme dat een ziekte veroorzaakt in planten of dieren.
Pesticide: Algemene term voor ieder gewasbeschermingsmiddel dat kan worden onderverdeeld in herbiciden, fungiciden en insecticiden.
Ploeg: Een apparaat dat weinig is veranderd door de eeuwen heen. Wordt gebruikt om de bovenste laag van de bodem om te draaien en te begraven om het veld klaar te maken voor de volgende oogst.
Ploegijzer/-schaar: Dat deel van de ploeg dat horizontaal werkt en de voor [benaming voor de groef] in de bodem snijdt.
Pollen: Fijne deeltjes die planten kunnen bestuiven, gevormd door de helmknoppen van (mannelijke) planten. De meeste allergieën worden veroorzaakt door gras- en boompollen.
Pound: Engelse gewichtsmaat van 16 ounces. Er zat 2240 pond in een ton.
Precisiezaaimachine: Een zaaimachine waarbij lucht door een ventilator wordt gebruikt als medium om het zaadje van de zaaibak naar de kouters te transporteren. [Dit type wordt o.a. gebruikt voor het zaaien van suikerbieten]
Propaan: Een vloeibaar petroleumgas (C3H8) dat wordt gebruikt voor het drogen van graan; bevat meer warmtewaarde dan aardgas.
Rhynchosporium: Een bijzonder groot probleem voor gerst; er verspreiden zich grote ovale letsels met bruine randen over het oppervlak van een blad als de ziekte onverholpen blijft.
Rister: Dat deel van een ploeg dat eigenlijk de bodem raakt nadat de ploegschaar de grond in heeft gesneden. [Achterste deel van de ploeg, ook wel keerbord genoemd]
Rogge: Nu een minder geteeld gewas, rogge wil zelfs groeien op 'hongerige' arme bodems. Lijkt op gerst met baarden, maar met een veel langere stam; het heeft nog steeds de voorkeur in Oost-Europa.
Roller: Machine gebruikt om zaaibedden aan te drukken, en zo beter contact tussen grond en zaad te maken om kieming te verbeteren. Wordt ook gebruikt om stenen naar beneden te duwen bij granen en gras om later schade aan oogstmachines te voorkomen.
Rotorkopeg: Een ondiep werktuig, secundaire cultivator met roterende tanden, die de bodem spit en loswoelt tot een zaaibed. Regelmatig zijn zaaimachines ook uitgerust met een aanhanger voor het uitvoeren van deze twee taken.
Roest: Een schimmelziekte van vele plantensoorten, maar een probleem op granen en bonen. Het vreet het groene blad aan en berooft de plant van zijn kracht, dat leidt tot verlies van opbrengst en kwaliteit.
SFP: Bedrijfstoeslagregeling. Een EU-regeling ogenschijnlijk bedoeld om de subsidie van de voedselproductie te vereenvoudigen, maar werd al snel complex en bureaucratisch.
Septoria: De meest voorkomende aandoening van tarwe in het Verenigd Koninkrijk. Septoria tritici kan verwoestende gevolgen hebben voor tarwe door groene bladeren aan te tasten. Het ziet eruit als grijs-groen gestreepte beschadigingen die uitbreiden en ontwikkelen om uiteindelijk het hele blad bruin te maken.
Silo: Een toren, in het algemeen cilindrisch, gemaakt van staal of beton, en gebruikt om graan of kuilvoer op te slaan in een luchtdichte atmosfeer. Het wordt gevuld vanaf de bovenkant en aan de onderkant geleegd.
Slak: Een bijproduct van de ijzerindustrie, slak bestaat voornamelijk uit silica en kalk met veel sporenelementen. Dit kan worden gebruikt om de vruchtbaarheid van grasland te verbeteren.
Snede/Zwaad: Een rij van gras of stro dat klaar is gelegd voor persing of soortgelijke bewerking.
Stikstof: Generieke term die gebruikt wordt door boeren voor meststoffen die stikstof voor planten leveren (bijv. op basis van ammoniumnitraat)
Stikstoffixatie: De omzetting van stikstof uit de lucht naar plantkundige verbindingen door micro-organismen in de bodem en wortelknobbeltjes. (Bijvoorbeeld in peulvruchten zoals erwten of klaver).
Stone: Engelse gewichtsmaat gelijk aan 14 kg. 8 stone vormt een centenaar [100 kg].
Stoppels: De overblijfselen van de plantenstengels die zijn achtergelaten na de oogst van een gewas.
Stro: Dat deel van het gewas dat overblijft na het dorsen. Het kan in balen worden verpakt voor gebruik als vulling voor beddengoed of voer van lage kwaliteit, of worden gehakt en verwerkt om te helpen de bodemstructuur te verbeteren.
Strobilurine: Een recente ontwikkeling in fungiciden: gebruik van chemicaliën uit een andere schimmel. Ze hebben een onderdrukkend effect op andere schimmels, maar houden de plant ook nog groen.
Strooier: Een meststrooier is een werktuig dat lijkt op een aanhangwagen die is aangedreven met rotoren die mest fijn hakken en gelijkmatig verdelen.
Stuik: Een groep van 6 of 8 korenschoven die gestapeld liggen om het graan en stro te drogen.
Suikerbiet: Een verscheidenheid van suikerbieten (Beta vulgaris) die specifiek gekweekt worden wegens het hoge suikergehalte, kunnen verwerkt worden om suikers van goede kwaliteit te produceren.
Tand: Een stijf of verend opgehangen pootje in een machine, gedragen door een 'punt' van bevestiging. [Vaak de tanden van bijvoorbeeld een eg]
Tarwe: Het belangrijkste graangewas geteeld in het Verenigd Koninkrijk. Tarwe is er in twee categorieën: harde, algemeen geschikt voor het frezen (meel), en zacht, meestal gebruikt voor het distilleren van veevoeder en koekjes bakken.
Ton: Een (metrisch) ton bestaat uit 1000 kilogram. Een keizerlijk ton is gelijk aan 1016 kg.
Trekkerspoor: Vaak gebruikt om het spoor te beschrijven dat tractor aflegt. De traditionele waren van staal, maar moderne tractoren hebben rubberen banden.
Uitdrogen: Bij het oogsten betekent verdroging meestal een totale herbicide toepassen voor het versnellen van rijping en droging.
Uitloging: Het verlies van voedingsstoffen, pesticiden, kalk of andere elementen van de bodem door de inwerking van water als het door het bodemprofiel sijpelt.
Uitstoeling: De fase die een plant doorgaat wanneer zijscheuten ontwikkelen die ieder hun eigen bloemen en aar dragen. Elk van deze loot is een helmstok.
Veldhakselaar: Een machine aangedreven door een tractor of een zelfrijdende die een strook van gedroogd gras oppakt en hakselt voordat hij het levert aan een aanhanger. Het wordt ingekuild in een kuilhoop.
Verdichting: Wanneer bodem op natuurlijke of andere wijze zover ingedrukt wordt dat regenwater niet kan wegstromen of door plantenwortels dringen. De bodem wordt gekeerd om dit te verhelpen.
Verreiker: Verreikers zijn een ontwikkeling van de traditionele heftruck. Ze hebben een hefboom die kan worden verhoogd of verlaagd waarbinnen een andere hefboom zit die ook kan worden uitgestrekt om een grotere hoogte te geven of bereiken. Bij de meeste kan een verscheidenheid aan hulpstukken gemonteerd worden, zoals graanemmers, mestvorken, balengrijpers of palletvorken.
Verzadigingspunt: Het punt waarop de bodem verzadigd raakt en geen regenval meer aan kan. Als de drainage goed is moet dit zelden voorkomen, maar als die slecht is kan er erosie optreden.
Vruchtwisseling: Het jaarlijks afwisselen van gewassen op een gebied om de opbrengst te maximaliseren en ziekte, bodemschade, enz. te minimaliseren. Ook wel wisselbouw genoemd.
Welving: Golvingen in grasland, vooral op kleigronden, omdat het land steeds op dezelfde manier wordt geploegd in 'rijen' van 5 of 7 yards. Deze helpen bij waterafvoer maar maken rijden met moderne machines moeilijker.
Wendakker: De oppervlakte van een veld naast een hek of haag waar machines draaien. Dit wordt gewoonlijk als laatste verbouwd om verdichting in de bodem te vermijden.
Wilde haver: (Avena fatua) Een grasachtig onkruid dat ongelooflijk hardnekkig is. Het kan een groot probleem zijn in graangewassen waar het de opbrengst en graankwaliteit vermindert.
Winde: Een veel voorkomende onkruid met een opvallende witte bloem die ernstige gevolgen kan hebben op oogsten als het niet wordt uitgeschakeld. Het wordt over het algemeen gezien in heggen en in wegbermen.
Wisselbouwakker: Veld ingezaaid met gras voor een of meer jaren. Die op korte termijn leveren meestal zwaardere gewassen op dan langere, dit wegens de gebruikte grassoorten. Zij kunnen worden gebruikt als een driejarige akker, vijfjarige, enz.
Zaaibed: Land dat voldoende is verbouwd om een deeltjesgrootte te bieden die fijn genoeg en stevig genoeg is om zaden snel en gelijkmatig te laten ontkiemen.
Zwaad: Het gewas wordt in rijen te drogen gelegd door de wind en zon.
Zwavel: Een niet-metalen sporenelement dat essentieel is voor de groei van planten. Het zwavelgehalte in regenwater was tot voor kort voldoende om de bodemreserves aan te vullen, maar nu zijn de uitlaatgassen van fossiele brandstoffen 'opgeruimd'. Zwavel moet nu worden aangebracht op gewassen in meststoffen.
*Batch droger: Een machine die granen droogt door lucht (eventueel verwarmd door gas of olie) per 'partij', en als het droog is zal het apparaat zich legen en vullen met de volgende batch.
*Capping: De bodem verhardt als op een zachte voedingsbodem wordt gezaaid, maar er daarna zware regenval volgt. Hierdoor onstaat een op het grondoppervlak een harde laag wanneer het droogt en dat kan het ontkiemen van de scheuten uit het zaaigoed voorkomen.
*Catch crop/*Tussengewas: Dit is een snelle teelt van een gewas, opportunistisch geteeld voor veevoer enz. Als er bijvoorbeeld wintergerst werd geoogst in juli, kan er snel een oogst aan voedergewassen worden gezaaid en [die worden dan door de dieren] gegeten tijdens de winter, waardoor er weer een lentegewas normaal kan worden gezaaid.
*Chain: Een lengtemaat gelijk aan 22 yards ofwel 20,1 meter.
*Croft: Een klein (<50 ha) zelfvoorzieningsbedrijf in de hooglanden van Schotland. De meeste Crofters hebben secundaire banen want men kan vandaag de dag in het algemeen niet leven van een croft.
*Direct Drilling: Direct zaadjes plaatsen in een bodem die niet is bewerkt, dit door gebruik van zwaardere zaaimachines die kunnen doordringen in harde/droge gronden. Ook bekend als No-till drilling.
*Drill (zaden): Machine gebruikt om een exacte hoeveelheid zaadjes te plaatsen op een gewenste diepte. Dit kan 3 kg/ha zijn voor koolzaad tot 250 kg/ha voor tarwe.
*Dykeback: Een lokale term in het VK die wordt gebruikt om het gebied rond de buitenkant van het veld aan te duiden, dat stuk dat nooit de volle zon of wind krijgt als gevolg van de haag of muur (dijk).
*LERAP: (Local Environmental Risk Assessment Plan) Een set van regels die het gebruik van bepaalde pesticiden rondom waterlopen controleert. Geregistreerde gegevens worden bewaard wanneer een 'Lerap' is uitgevoerd op elk bedrijf.
*Lifters: Toebehoren voor de kop van een maaidorser die helpen om een geoogst gewas te verwerken door het gewas uit de grond te tillen.
*Lodging: De term die gebruikt wordt om een gewas te beschrijven dat het niet goed doet vanwege slecht weer (wind/regen), ziekte, of een inherente zwakte in het ras. Ernstige accommodatie maakt het oogsten erg moeilijk wegens vocht dat zit opgesloten in de dicht opeengepakte stengels en gebrek aan luchtstroom.
*Marker: Een gemonteerd hulpstuk dat de trekkerbestuurder helpt om precies op dezelfde manier terug te rijden over het veld als de heenweg, door het volgen van een groef die in de grond is gemaakt met een schijf of tand. De groef kan worden getrokken vanaf het wiel of het midden van de trekker.
*MinTill: Minimale grondbewerking. Een term die wordt gebruikt voor vrijwel alle primaire teelt waarbij de ploeg niet wordt gebruikt. Diepten kunnen variëren van 150 mm tot slechts 50 mm en men kan gebruik maken van tanden, schijven en persen.
*Mulch: Het toepassen van een meststof op het oppervlak van de bodem (normaal gesproken in een groeiend gewas), zodat regen de voedingsstoffen in de bodem zakken.
*Non Inversion Grondbewerking: Net als MinTill, waarbij gewasresten gemengd worden met de toplaag van de bodem in plaats van begraven worden door ploegen.
*Preem: Pre Emergence - verwijst in het algemeen naar herbiciden die bij de grond worden aangebracht bij het zaaien, meestal kort erna, en voordat de plant begint te verschijnen boven het bodemoppervlak. Ook bekend als residuele herbiciden.
*Rammenverf: Een kleverige gekleurde pasta aangebracht op de buik van een ram tijdens de foktijd, om reeds gedekte ooien te markeren. Soms verwijst het naar een harnasje met een blokje verf dat hetzelfde doel dient.
*Speer (Graan): Een buisvormig, puntig instrument van ongeveer 2 meter dat is voorzien van openingen die kunnen worden geopend nadat de speer in een stapel graan is gedrukt, dit zodat er een representatief monster kan worden genomen.
*Straight: (Soort kunstmest). Dit is een soort die maar één voedingsstof bevat, bijvoorbeeld stikstof of kaliumcarbonaat, in tegenstelling tot een verbinding die meer dan een stof bevat.
*Tramline: Een methode om een gebied te markeren door te stoppen met zaaien op een bepaald punt om stroken in het gewas leeg te laten zodat er sporen voor de trekker worden aangebracht. Essentieel voor het nauwkeurig toepassen van pesticiden en kunstmest.
*Zijdelings: Bij het werken in een gebied met meerdere hellingen kan het nodig zijn om dwars over de heuvel te rijden. De trekker en werktuigen hebben de neiging deze helling af te glijden of zijdelings over de heuvel te gaat.
*Zijmes: Bij het oogsten van gewassen zoals koolzaad, waar het gebladerte dicht is en in de knoop zit, wordt een verticaal zijmes op de kop van de maaidorser gezet om door de stengels te snijden en te voorkomen dat de kroon verstrikt raakt in het gewas.
Een korte introductie van kleinschalige dagbouw
Alvorens de hoogwaardige aankoopfase explosieven moet u onderzoek doen naar kleine, middelgrote en grote mijnbouwbedrijven in uw land. Begin met de bedrijven die op uw nationale beurs staan en probeer toegang te krijgen tot hun prospectus of jaarlijkse financiële gegevens. Dit is beschikbaar op de website van het bedrijf.
Overweeg een eigen bedrijfsplan te maken door een bestaande prospectus (PDF-bestand) te wijzigen met behulp van software zoals Foxit PDF Editor, waarmee u wijzigingen aan kunt brengen en uw eigen gegevens in kunt vullen.
Misschien wilt u een 'dekmantel in de mijnbouw' die een geloofwaardig verhaal op kan zetten - dat zal uw officieuze "mijnbouwproject/bedrijf" zijn. Deze dekmantel kan dienen als een beslissende factor voor het verkrijgen van hoogwaardige explosieven van leveranciers op de zwarte markt in uw eigen land of uit het buitenland. Deze dekmantel kan ook van cruciaal belang blijken te zijn mocht u worden gearresteerd en vervolgd door de systeembeschermers van uw land, want het zal helpen om een redelijke twijfel te creëren.
Overweeg de aanschaf van enig nieuw of tweedehands materiaal met betrekking tot het bedrijfsplan om uw dekmantel te versterken:
http://www.goldrushtradingpost.com/
of u kunt dezelfde apparatuur (gebruikt) kopen op eBay
Verdere studies
https://en.wikipedia.org/wiki/Mining
https://en.wikipedia.org/wiki/Prospecting
https://en.wikipedia.org/wiki/Mineral_exploration
https://en.wikipedia.org/wiki/Surface_mining
http://www.mining-technology.com/contractors/
Allah: "God". Arabische christenen bidden ook tot "Allah", maar een heel ander soort God.
Allahu Akbar: "God is (de) groot(ste)". Een prijzende term & strijdkreet van de moslims.
AH: "Na Hijra". De islamitische kalender begint bij Mohammeds uittocht uit Mekka. De kalender gebruikt maanmaanden in plaats van zonnejaren. In januari 2007 zaten we in AH 1428.
Ansar: "helpers". Arabische stammen sloten zich bij Mohammed en de eerste moslims aan.
Badr: De eerste belangrijke slag die Mohammed en zijn moslims voerden tegen de Quraish-stam uit Mekka.
Compendium: boek/intellectueel werk - een compacte maar begrijpelijke samenstelling van een weelde aan kennis.
Consolideren: betekent "verenigen", consolidatie betekent vereniging.
Cultureel marxistische/Multiculturele Alliantie: het verbond van de Europese politieke, culturele en media-elites (cultureel marxisten/multiculturalisten) die de uitvoering steunen van multiculturalisme/cultureel marxisme/cultureel relativisme.
Cultureel marxisme/multiculturalisme: De term beschrijft het huidige West-Europese/Amerikaanse politieke en morele systeem gebaseerd op "politieke correctheid" - een mix van marxisme, extreem egalitarisme, suïcidaal humanisme, antinationalisme, anti-Europeesheid en kapitalistisch globalisme. De ideologie of het politiek platform ML (Maoïstisch Leninisme), ook een Europese ideologie van haat, werd later verfijnd en wat getemperd en vervolgens vermomd en opgenomen in politiek correcte bewegingen zoals: bewegingen voor feminisme, liberalisering van drugs, voor de seksuele revolutie, tegen racisme, tegen fascisme, tegen christendom, tegen kapitalisme, voor de rechten van homo's en invaliden, milieuactivisme etc (zie de hoofdstukken met uitleg over de Frankfurter Schule). De huidige ideologie is in feite een 'communisme light' of een bedrieglijke vorm van het communisme, die werd gemaakt en verspreid toen de marxisten-leninisten begrepen dat de Europeanen wereldwijd (West-Europa, de VS, Canada, Australië) niet het voorbeeld van hun Russische kameraden zouden volgen (in het begin van de 20e eeuw). Feminisme (inclusief seksuele revolutie), egalitarisme, humanisme zijn zeer goed samengaande en/of vergelijkbare overlappende politieke concepten/ideologieën. Het doel van cultureel marxisme is de Westerse beschaving (waar het christelijke Europese patriarchaat van oudsher heeft gedomineerd) te vernietigen of te deconstrueren, en in plaats daarvan de USASSR/EUSSR op te zetten, een communistische utopie gebaseerd op marxistisch-leninistische principes. Om dit te bereiken moeten ze de traditionele sociale cohesie in de samenleving vernietigen die de basis vormt voor de traditionele Europese natiestaten. Ze zijn daarom gericht op de geleidelijke deconstructie van de Europese culturen, identiteiten en de traditionele structuren (gezin, traditionele moraal en patriarchale structuren), die die de mensheid hebben aangestuurd in de afgelopen 300.000 jaar. Zij begrepen al snel dat politieke indoctrinatie niet genoeg zou zijn. Zij willen de essentie van Europeanisme vernietigen, dus hebben ze (samen met humanisten en kapitalistische globalisten) gepleit voor massa-immigratie uit de derde wereld. Zij hebben echter een kritieke fout gemaakt. Ze onderschatten de islam, die bleek gewoon te veerkrachtig te zijn om te worden gelijkgesteld/gepacificeerd/gefeminiseerd, zelfs door hen. Het communisme wordt vaak gebruikt bij het beschrijven van een complete ideologie (economische principes inbegrepen) terwijl "cultureel marxisme" geen economische principes beschrijft.
Dar al-Harb: "Huis van de Oorlog". Gebieden beheerst door de "ongelovigen".
Dar al-Islam: "Huis van de Islam". Islamitische grondgebied geregeerd volgens de sharia.
Dar al-Sulh: "Huis van de Wapenstilstand". Gebieden onder bestuur van de "ongelovigen" maar in bondgenootschap met de islam of gebieden beheerst door de moslims maar niet geregeerd door sharia.
Dawah: Uitnodiging om tot de islam te komen door dialoog. Kan in sommige gevallen worden gecategoriseerd als islamitische variant van zendingsmissies.
Dhimma: Het pact van bescherming waar de "Mensen van het Boek" onder vallen (behalve de slaven). Hieronder vallen de joden, christenen en zoroasten, die zogenaamd vrij konden leven onder islamitische heerschappij.
Dhimmi: "beschermeling". Iemand onder bescherming via de dhimma.
Dhimmitude: Een woord dat Bat Ye'or heeft bedacht ter beschrijving van de status van dhimmi's.
Eurabië: De samensmelting van Europa en het Midden-Oosten.
Eurabisch project (of het Eurabië-project van de EU): De opzettelijke strategie van de EU om Europa samen te laten gaan met het Midden-Oosten.
Hadith: "verslag". Een van de duizenden stukjes uit het leven van Mohammed die eerst werden doorverteld tot ze in de 8e eeuw na Christus werden opgeschreven. Hadiths die sahih (betrouwbaar) zijn, zijn bijna even belangrijk als de Koran.
Hijra: "uittocht". Mohammeds vlucht uit Mekka en naar Medina (Yathrib) in 622 na Christus. Ook wel de islamitische emigratie omwille van Allah genoemd (demografische oorlogvoering). Hijra (demografische oorlogvoering) is een islamitisch concept van oorlog en het wordt toegepast in de overname van Europa.
Hudna: staakt-het-vuren [voor maximaal 10 jaar].
Islam: "onderwerping" of "overgave".
Jizya: De hoofdelijke belasting [voor elke jongen/man], die is voorgeschreven door Sura 9:29, en die christenen en joden in bezette gebieden moesten betalen.
Kaba: "kubus". De tempel in Mekka waarin talrijke heidense godenbeelden stonden voor Mohammeds bezetting van Mekka in 632 na Christus. De Kaba is nog steeds het meest vereerde object in de islam. De hoeksteen van de Kaba, waarvan gedacht wordt dat die uit de hemel is komen vallen, zou de steen zijn waarop Abraham zijn zoon Ishmael (niet Isaac) zou hebben moeten offeren.
Kalief: De titel van heerser of leider van de ummah (wereldwijde moslimgemeenschap). Het hoofd van het voormalige Islamitische Rijk. De titel werd afgeschaft door Kemal Attaturk in 1924 na de val van het Ottomaanse Rijk en de stichting van het moderne Turkije.
Koran (Qur'an, Quran, etc): "lezing". Volgens de islam is dit een compilatie van de letterlijke woorden van Allah zoals Mohammed die gedicteerd zou hebben.
Koranische abrogatie: Een wettelijke regel in de islam waarbij verzen uit Medina (gewelddadige verzen) de verzen uit Mekka (vreedzame verzen) ongeldig verklaren.
MA 100: (afkorting van Multiculturele Alliantie 100) - verwijst naar de politieke partijen in West-Europa (ongeveer 100) die multiculturalisme steunen.
Matriarch: van het woord "mater", dat moeder betekent.
Mekka: heiligste stad in de islam. De geboorteplaats van Mohammed in 570 na Christus. De grote moskee daar bevat de Kaba. [Mekka is ook de plaats waar] Mohammed in zijn vroege jaren de vreedzame verzen van de Koran geopenbaard kreeg. In 630 na Christus had Mohammed een overwinning op de stam de Quraish.
Medina: "stad", inkorting van "stad van de profeet". Heette eerst Yathrib. Medina is de tweede heilige plaats in de islam. Bestemming van Mohammeds hijra (uittocht) in 622 na Christus. De latere periode in Mohammeds leven speelde zich hier af, waar meer gewelddadige koranverzen werden geopenbaard. Plaats van de derde grote strijd die Mohammed voerde tegen de Quraish uit Mekka.
Mohammed: "de geprezene".
Moslim: iemand die zich onderwerpt.
MSM: mainstream media.
Multiculturalisme: zie Cultureel marxisme.
Patriarch: van het woord "pater" dat vader betekent.
PCCTS: afkorting van de Pauperes Commilitones Christi et Templique Solomonici (Latijn) oftewel de Arme Medestrijders van Christus en de Tempel van Solomon (NL), beter bekend als de Tempeliers, Knights Templar of de Orde van de Tempel (Frans: Ordre du Temple ofwel Tempeliers). Bepaalde bronnen geven aan dat het woord Hierosalemitanis (betekent Jeruzalem) aan het einde hoort te staan. Maar in de meeste keren dat de term voorkomt wordt Jeruzalem niet genoemd. In bepaalde gevallen is Solomonici geschreven als Salomonici.
Pragmatisch: logisch.
Razzia: "inval". Daden van piraterij ter land of zee die moslims uitvoerden tegen de "ongelovigen".
Sira: "Leven". Afkorting van Sirat Rasul Allah, oftewel "Leven van de Profeet van God", de officiële biografie van de profeet Mohammed die in de 8e eeuw werd geschreven door Ibn Ishaq en later werd geredigeerd door Ibn Hisham. Er is een moderne vertaling van door Alfred Guillaume.
Soa: seksueel overdraagbare aandoening.
Sunnah: De "Leefwijze van de Profeet Mohammed", waarin onder andere zijn leer, gebruiken en voorbeelden staan.
Sura: Een hoofdstuk van de Koran. Stukken uit de Koran worden geciteerd als Sura:Vers, bijvoorbeeld 9:5.
Uhud: De tweede grote slag die Mohammed voerde tegen de Quraish uit Mekka.
Umar: De tweede "rechtgeleide" kalief. Hij regeerde van 634 tot 644 na Christus, was de opvolger van Abu Bakr en veroverde het Heilige Land.
Umma (Ummah): De wereldwijde moslimgemeenschap. De gelovige moslims. Een van de bommenwerpers op Bali die tot de dood werd veroordeeld heeft gezegd: "deze aanslagen zijn mijn geschenk aan de ummah" (zijn bijdrage aan de wereldwijde islamitische gemeenschap en de jihad).
Uthman: De derde "rechtgeleide" kalief. Opvolger van Umar, regeerde van 644 tot 654 na Christus, en liet de Koran in boekvorm samenstellen.
Yathrib: De stad waar Mohammed de Hijra naar toe maakte in 622 na Christus / 1 Na Hijra. Hij noemde de stad Medina.
