Disclaimer|   Contact

Afbeelding van Veni etinam logo

Digging in hard ground is more relaxing to a worm than going fishing...

spacer spacer spacer

Vaute shit

Een kleffe kliek knoeiers, kladders en verlakkers bepalen de sfeer in dit land. Voor politieke medestanders geldt: we hebben het goed met elkaar, we bedoelen het goed met elkaar en gaan niet teveel kritiek op elkaar hebben, want iedereen doet toch z´n best?

De tegenstander wacht demagogie, feitenverdraaiing, demonisering en uiteindelijk vervolging.

Verwijzingen

Dit artikel refereert aan inhoud op andere websites.

De reportage

Kijk en huiver...

PDF alert

Wist je:

Thousands of Deadly Islamic Terror Attacks Since 9/11

Favorieten

Ik kan het me bijna niet voorstellen maar mocht je déze webpagina in je favorieten willen opslaan dan kan dit door hier te klikken.

Qrcode

Pak het moment,

QRCode

want voor je het weet is ie weg, foetsie!

De haren

rezen mij gisteravond te berge toen ik op de Belgische televisiezender Canvas de reportage over de documentaire 'Femme de la rue' van filmstudente Sofie Peeters zag. Ik had op het internet al een paar fragmenten gezien maar niets had mij voorbereid op deze mate van intimidatie zoals die overdag plaatsvond in de Brusselse straten.

Even voor hen die de reportage niet gezien hebben, Sofie verhuisde toen ze documentaire ging studeren naar de Anneessensbuurt in Brussel. Het bruisende stadsleven lonkte, maar van één ding schrok ze: "Elke keer dat ik buitenkwam, werd ik aangesproken of toegeroepen. En dat gebeurde bijna altijd door allochtone mannen." In verschillende on-line artikelen valt te lezen dat ze in het begin dacht ze té schaars gekleed ging, of dat dit normaal was in de grote stad, maar al snel kreeg ze door dat het vooral allochtone mannen waren die haar nakeken, nafloten of aanspraken. Dit varieerde van het voor een borreltje thuis uitnodigen tot het sissen van woorden als "hoer" en "teef". En om die veronderstelling te testen ging ze met een spycam bij zich en een vriend met een camera in de achtervolging de straat op. Een dag lang filmde ze in Brussel. Een volledige dag had ze echter niet nodig, zo bleek later. Na een paar uur al had ze genoeg bagger op tape…

Foto van zielige Linda.

De documentaire laat op indringende wijze zien hoe een zomers geklede jongedame, door cultuurvreemden, op klaarlichte dag en op straat seksueel wordt geïntimideerd. Het lijkt bijna op spitsroeden lopen! En terwijl ik zat te kijken vroeg ik me af wat het schorriemorrie zou doen als deze jongedame een paar leuke schoentjes met naaldhakken had aangetrokken in plaats van die potsierlijke laarzen.

Werkelijk tenenkrommend heb ik geluisterd naar het commentaar van filmmaker Hassan Rahali. Op de allereerste vraag die hem werd gesteld reageerde hij direct met dat hij vond dat de documentaire te veel gefocust was op de groep van allochtonen. Verder stelde hij resoluut dat het hier een sociaal economisch probleem betreft en dat het zeker niet cultureel bepaald is! Het gaat volgens hem vaak om mannen uit de lagere sociale klassen die uit verveling vrouwen lastigvallen. Eigenlijk niets bijzonders, zou je bijna concluderen want hij had op zijn reizen zo zei hij het fenomeen ook in bepaalde wijken in bijvoorbeeld een stad als New York waargenomen. En oh ja, navraag bij zijn vrouw had hem geleerd dat ook zij wel eens op straat door mannen was lastig gevallen. Dat ook..

Tuurlijk Hassan, zeg eens eerlijk, over welke wijken heb je het eigenlijk? Over Grønland in Oslo? Het Tahirplein in Egypte?

Getver, tijdens het kijken naar de reportage deed de misselijkmakende sfeer die erin heerste mij onwillekeurig denken aan die zoals je die bijna kunt proeven in het boek 'The Turner Diaries'. Even voor de nu glazigkijkende kijkbuislezertjes: dit boek werd eind jaren zeventig van de vorige eeuw door William Luther Pierce onder het pseudoniem Andrew Macdonald geschreven. En beschrijft wat er, in dit geval in de Verenigde Staten van Amerika gebeurt als de rechten van de (blanke) autochtone bevolking met voeten worden getreden. Het boek beschrijft hoe, nadat een Joodse minister het privé bezit van wapens heeft verboden, bij huiszoekingen (door voornamelijk zwarten) talloze blanken worden gearresteerd. Omdat de zwarte bevolking ongemoeid wordt gelaten en nadat de Hoge Raad verschillende wetten die verkrachting strafbaar stellen als racistisch bestempelt en daarom buiten werking stellen omdat er voornamelijk van zwarte daders sprake is, raken veel blanke Amerikanen overtuigd van een grote antiblanke complot en ontbrandt er een bloedige vrijheidstrijd. Als je het boek leest krijg je het gevoel dat je steeds over je schouder moet kijken. Je wordt deelgenoot van een sfeer van onderdrukking en complete anarchie. Zo wordt bijvoorbeeld in het boek ervan uitgegaan dat 1 op de 2 (blanke) vrouwen in haar leven het slachtoffer van verkrachting zal worden. Net zoals in het boek houdt de vrijheid van Sofie op, waar de 'tolerantie' naar de overlastveroorzakers toe begint.

Even voor de duidelijkheid, ik wil niet beweren dat er geen autochtone mannen zouden zijn die zich in het bijzijn van vrouwelijk schoon niet kunnen beheersen. Maar gelukkig beperkt zich dit meestal tot het (redelijk) onschuldig gefluit door bijvoorbeeld bouwvakkers. Afgezien van de vraag of je als vrouw dergelijk gefluit nu wel of niet als een compliment ziet kunnen we rustig stellen dat het percentage autochtonen dat zich daadwerkelijk tot seksueel geweld verlaagd gelukkig laag is. In ieder geval is gedrag zoals in de documentaire werd getoond niet echt standaard en ook zullen bouwvakkers zich doorgaans hiervan niet bedienen. Een leuk gekleed meisje hoeft zich overdag bij de bushalte niet al te bezorgd te maken.

Foto van zielige Submission.

Dit is naar mijn idee voornamelijk te danken aan de tweede feministische golf waarin bij veel Westerse mannen, alle grappen daargelaten, het besef is gegroeid dat vrouwen meer recht hebben dan alleen het 'aanrecht'. Zo herinner ik me uit de jaren zeventig en tachtig de vrouwelijke strijd voor seksuele en financiële vrijheid. De Dolle Mina's die ijverden voor het recht op abortus en de BOM moeders. Onvergetelijk is voor mij de leus "Als een meisje nee zegt, dan bedoelt ze ook nee".

En ja, natuurlijk zijn er ook genoeg allochtonen die zich wel kunnen gedragen, maar ik ben bang dat dit maar een klein percentage is. In ieder geval te klein zo naar de reactie van Hassan Rahali te oordelen. Want ik ben zo vrij zijn commentaar een beetje als maat voor de liberale moslim te nemen en dit stemt mij in het geheel niet vrolijk. Temeer omdat ik zelf in het winkelcentrum ook wel eens oudere cultuurvreemden gebaren tegen de in hun ogen te schaars geklede (westerse) jongedames heb zien maken. Ook Hassan behoort wat mij betreft tot die zwijgende meerderheid. Je weet wel, die zijn vrouw ter voorkoming van problemen het liefst met een hoofddoek de straat op ziet gaan. Die wegkijkt als moslima's op Antwerpse scholen worden bedreigd voor het niet dragen van een hoofddoek. En dit nogmaals doet als op het Tahirplein in Cairo een westerse journaliste wordt verkracht… Het is immers geen cultureel probleem!

Nee Hassan, ik zie deze verandering echt niet als de zoveelste verrijking van mijn cultuur waar ik ook nog eens trots op zou moéten zijn. Maar meer als een terugkeer naar een grimmige wereld waar vrouwen onzichtbaar verdwijnen en wegkwijnen achter het aanrecht. Een wereld die toestaat dat je je dochter in een auto mag sleuren om uit te huwelijken.

Ik zou nog wel uren met mijn kritiek door kunnen gaan maar wat misschien nog het beste mijn grieven verwoordt is de reactie van een reaguurder dat ik las in een forum als reactie op deze documentaire:
"de overheid is haar geweldsmonopolie op straat volledig kwijt. Niet alleen `s nachts maar ook midden op de dag worden dames anders behandeld dan heren. Grondwet Artikel 1 iemand? We laten ons zo langzaam uit ons eigen land treiteren dan wel laten we ons land afglijden naar een soort continu kristalnacht voor een ieder die niet in staat is snel, adequaat en met een groep een gewelddadige tegenaanval in te zetten."

Ik vraag mezelf af, laten we het echt zover komen dat we straks gaan discussiëren over de vraag of vrouwen in het heetst van de zomer onder een jurkje leggings moeten dragen?

Naar boven