Disclaimer|   Contact

Afbeelding van Veni etinam logo

Digging in hard ground is more relaxing to a worm than going fishing...

spacer spacer spacer

Fun

Toegegeven, het komt op deze stek misschien te weinig voor... Maar er bestaan, ook in het leven van een notoire zeikerd, leuke dingen.

Al was het maar om die anti-rook fascisten even lekker te kunnen treiteren!

Verwijzingen

Dit *kuch* artikel refereert aan inhoud op andere websites. Omdat ik de beroerdste niet ben som ik ze netjes voor je op:

Favorieten

Ik kan het me bijna niet voorstellen maar mocht je déze webpagina in je favorieten willen opslaan dan kan dit door hier te klikken.

Qrcode

Pak het moment,

QRCode

want voor je het weet is ie weg, foetsie!

De tabaksplanten

die ik van vorig jaar heb overgehouden en die ik de hele winter, omdat ik ze niet wilde verliezen, binnen heb gehouden zijn begin dit voorjaar weer naar buiten gegaan. En behoorlijk gegroeid.

Al eerder dit jaar had ik Joop van de Geuzenpartij een proefzending van een aantal gedroogde tabaksplantbladeren gestuurd om er achter te komen of mijn oogst een beetje de moeite waard zou kunnen zijn. Ik stond toen namelijk op het punt om in iedere pot de kleine exemplaren van de plant te verwijderen om zodoende één fikse jongen met dito bladeren over te houden. Volgens Joop was de kwaliteit goed al moesten de bladeren nog wel wat verder drogen. Maar voordat ik tot uitdunnen kon overgaan bleken de plantjes alwéér in bloei te staan. En dat terwijl de temperatuur buiten helemaal niet opschoot. Het bleef maar fris op het balkon.

Ik wist nu zo langzamerhand hoe ik de zaaddozen moest behandelen en omdat de planten nu toch in bloei stonden wilde ik hiervan zoveel mogelijk verzamelen. Ik bedoel voordat we dit ook al niet meer mogen. Vandaar dus dat ik het uitdunnen maar bleef uitstellen...

De grootste exemplaren van mijn tabaksplanten halen nu makkelijk de één meter. Goed, toegegeven, ze zijn wat gedrongen maar er zitten bladeren van Foto van een tweetal bloempotten met hierin meerdere tabaksplanten. ruim 30 centimeter aan. Echt groter zullen ze als je het mij vraagt niet meer worden en dus besloot ik van de week maar even bij Joop te informeren of hij al tabak van mijn gedoogde bladeren had gemaakt en of deze hem beviel... Ik bedoel of het uiteindelijke resultaat een beetje te smoken was.

Nou, dat zat wel snor volgens Joop. De kwaliteit was net zo goed als die van hemzelf schreef hij mij. Het moeilijkste bleek toch het op smaak brengen te zijn.

Het op smaak brengen van tabak, of shag in dit geval, gebeurt vaak door het te marineren. Shagrokers vinden in hun shag hier wel eens de sporen van terug in de vorm van klontjes. En het is dan deze marinade die shag uiteindelijk de specifieke smaak geeft. Overigens zijn er ook leveranciers die een smaak realiseren zonder gebruik van smaak-, geur-, of kleurstoffen te maken. Zij maken gebruik van verschillende tabakssoorten afkomstig uit verschillende landen en streken en mengen deze. Hoe dan ook, uiteindelijk onstaan er door de bladeren vooral in dwarsrichting te versnijden uiterst dunne sliertjes tabak. En hiervan kan de liefhebber een 'sjekkie' draaien. De beste shag zo las ik heeft een vochtigheidsgehalte van zo'n 18 á 19 procent maar zo ver ga ik allemaal niet. Ik rook immers zelf niet en kan zodoende onmogelijk de kwaliteit bepalen. Nee, ik laat Joop wel het 'vuile werk' opknappen. Vindt ie vast niet erg...

Wat ik wel zelf doe is de bladeren plukken en deze bundelen, zo ongeveer per 5 a 10 stuks. Afhankelijk van de grootte. Ik maak hierbij gebruik van die bindertjes die je bij de vuilniszakken krijgt bijgeleverd, ik gebruik die namelijk nooit. En ik probeer, zo rond de tweede of derde nerf het bindertje, waar een stalen draadje in zit, door het blad te steken. Op zo'n manier dat de nerf op het draadje rust. Vervolgens hang ik de bundeltjes te drogen.

Foto van een aantal geplukte tabaksplantbladeren. Foto van gebundelde tabaksplantbladeren. Foto van bundelje tabaksplantbladeren dat te drogen hangt.

Drogen op het balkon lijkt me gezien de weersomstandigheden niet zo'n goed idee en dus doe ik dit in een kast waar ik een haakje heb geplaatst. Precies boven de deur, dus in de weg hangen doen de bundeltjes niet. En ik kan datzelfde haakje in de toekomst ook voor iets anders gebruiken. Als je het mij vraagt, dat doe je niet, maar toch: een solide plan èn uitvoering...

Zo om de paar dagen verhang ik de bundeltjes. Soms droogt de ene kant wat sneller dan de andere kant. En na een weekje of twee, als de bladeren echt bruin beginnen te worden, zorg ik met een met water gevulde plantenspuit dat ze niet te snel indrogen. Als dat gebeurt worden de bladeren namelijk echt bros en dat is niet de bedoeling. Ik probeer een ietwat leerachtige textuur te krijgen zodat de bladeren goed door Joop te versnijden zijn.

Wanneer ik tot verzending kan overgaan weet ik niet maar ik hoop zo rond het moment dat Joop klaar is met het bottelen van zijn eigen gebrouwen bier. Met een beetje geluk kan ik dan, natuurlijk onder voorwaarde dat het allemaal een beetje te zuipen drinken is, een flesje bij em scoren!

Naar boven