Al een dag was Fred spoorloos! Nu gebeurde dit wel vaker want Fred werd regelmatig in de holle imitatieboomstam aangetroffen. Nu bleek Fred echter een heel andere plek te hebben uitgekozen, het binnenfilter! Natuurlijk heb ik meteen de Koreaan gepakt maar Fred had me door... Met geen mogelijkheid kon ik hem tot een pose verleiden, Fred verschool zich onder de thermometer en vertikte het om in beeld te gaan zwemmen. Zodoende kon ik een mooi duidelijke foto wel schudden!
Fred kon hier natuurlijk niet blijven. Alhoewel.. hij had kennelijk minder problemen met deze plek dan ik want ik ontwaarde langs de randen een laagje schuim.. die Fred!
Nadat ik de pomp had uitgeschakeld, de thermometer had verwijderd en het binnenfilter had afgesloten probeerde ik met een klein schepnetje Fred uit te scheppen. Hier dacht Fred duidelijk anders over.. Hij sprong uit het water precies door de kier tussen de lichtkap en het filter zo weer de holle imitatie boomstam in! Daar stond ik dan met het schepnetje in de ene hand en de Koreaan in de andere... Fred was er tussenuit geglipt.
Nadat ik de lichtkap had gesloten viel me iets op, de hele familie was samengedromd en Fred imponeerde er lustig op los. Het leek wel of Truus en Fred op het liefdespad gingen! En dat na slechts één nachtje apart slapen? Of wacht..werd Fred niet herkend? Helaas kon de Koreaan niet alles goed vastleggen en aangezien ik erg nieuwsgierig wat er nu eigenlijk aan de hand was legde ik de Koreaan maar even terzijde.
Wat een vreemde bedoening! Fred hing met alle vinnen gespreid en de bek vlak onder het water oppervlak terwijl hij schuddend langzaam door het water bewoog. Hij was perfect op kleur! En Truus? Wat was Truus gekleurd zeg! Truus gedroeg zich precies hetzelfde... vreemd. Ik had dit gedrag nog nooit waargenomen en ik begon iets te vermoeden.
Dit was helemaal geen Truus! Dit was een jong dat na een dagje afwezigheid van pappie Fred dacht het huis wel even over te kunnen nemen! Hier werd geknokt, en hoe! Een paar maal grepen beide kereltjes elkaar met de bek als zoenvissen vast en zonken ze langzaam naar de bodem. Was dit een wedstrijdje 'wie het langst zijn adem in kon houden'? Verdorie, .. waar was de Koreaan?
Opvallend was dat de rest van de familie in het hele schouwspel nauwelijks interesse had en er alsof er niets aan de hand was vlak langs zwom. Na een tiental minuten was het weer rustig in de Red Sea Max, de uitdager had zijn kleurenpracht verloren en ging zodra Fred in de buurt kwam respectvol een stapje opzij.
En Fred?.. die zweefde statig met een brede grijns langzaam door de bak...