Jaaroverzicht 2014

Toen ik vanmorgen met lief naar het centrum vertrok om daar te kunnen markten zagen we em daar zomaar ineens. Op een steenworp afstand van de bushalte. Een heksenkring (WWW) van geschubde inktzwammen (WWW). tenminste ik denk dat het die soort was... Een deel van de zwammen was al aan het verslijmen terwijl anderen net de hoed begonnen te openen.

Als kleine Eli was ik gefascineerd door de verhalen die over de oorsprong ervan de ronde deden. Ik groeide namelijk op niet ver van een veenbosje waar het barste van de witte wieven (WWW) die, zoals ik nu weet, uit niets anders bestaan dan uit slierten mist die aan je blijven plakken. Midden in een gebied waar Sinte Maarters met een kaars in een suikerbiet de zandweg waaraan wij woonden langsgingen... En die zo afgelegen was dat Sinterklaas er pas vroeg in de ochtend van de zesde december aan kwam.

Terwijl ik de foto maakte moest ik zomaar aan die wieven denken en vroeg ik me af waar ze zijn gebleven.

Stom toevallig was ik vandaag in het hogere noorden van Holland en wist ik, met gevaar voor eigen leven en dat van ritsen onschuldig frauvolk en kinders, een Texels speciaal biertje te scoren.

Ik was in een lokale wijn en bier handel en daar werd mijn aandacht getrokken door de bijna asociale afmeting van een fles bier. Maar liefst anderhalve liter ambachtelijk gebrouwen donker witbier. Wat je, volgens het etiket, ongeacht jaargetijde kunt drinken. 's Zomers een stevige, frisse dorstlesser en 's winters een heerlijk doordrinkbier. Man, en vooral dat laatste trekt mij dan over de streep.. natuurlijk..

Ow ja, het biertje gist nog wat op de fles na. Dus in het laatste beetje uit de fles kun je er nog wat van tegenkomen. Maakt niet uit want juist dat maakt het bier extra romig en, je geleuft het gewoon niet, het bevat ook nog eens veel vitamine B!

Nou als dat geen meevaller is...

Na een lange periode van moeilijk gedoe, gezemel en gezeik even lekker op het balkon, genietend van de laatste zonnestralen, een met de hand gemaakte pizza en bijpassend wijntje soldaat maken.

Serveertip: zodra de pizza voor 10 minuten op 230 graden de oven in gaat gelijk even de Duc du Termes openen om deze te laten ademen.

Man, hoeveel lol kun je hebben met een pizza en een leuk rood wijntje voor rond de 6 euro uit de plaatselijke super?

Als je er iets van wil maken natuurlijk...

Het was, ik kan er een weekje naast zitten, zo rond augustus 1992 dat we haar voor het eerst zagen.

Lief had besloten dat het tijd was voor een verse, want we hadden er al eerder eentje gehad. En miste dat soort gezelschap in huis. Stom toevallig had een vriendin van haar een nestje en die moest ervan af. Nou ja, dat wil zeggen. Er was er nog één, de meeste waren al weg. Of vergeven.

Wat overbleef was een grijs mormel. Die toen ze em zag meteen op mijn schoen sprong en niet meer los liet.

Nog steeds niet...

In het midden van de jaren zeventig, van de vorige eeuw, bracht Philips een tweetal bijzondere IC's op de markt. De TCA 730 en de TCA 740.

Beide IC's waren bedoeld voor de audiomarkt en het bijzondere van deze IC's was dat met behulp van een gelijkspanning audio grootheden zoals volume, balans en klankkleur konden worden geregeld.

Philips was niet de enige fabrikant die dergelijke IC's op de markt bracht maar het leuke van deze twee is dat een aantal audio ontwerpen ook als zelfbouw schakeling op de markt is gebracht. Audioliefhebbers konden zo relatief eenvoudig een eigen regelversterker bouwen.

Lief, overtuigd dat Nederland nu eindelijk eens de WK zou gaan winnen had da family in Polen een zogenaamd 'oranjepakket' gestuurd. Je weet wel, een collectie oranje attributen die je normaal gesproken echt he-le-maal nooit van je leven zou aanschaffen. En waar een normaal mens, buiten de WK periode, al he-le-maal nooit in zou gaan rondlopen...

Helaas, het mocht niet baten.

Maar gelukkig hebben zij de kater!

Dag lief spinnetje,
met je lange, harige poten!
Ik raak je even aan,
en krijg de bibbers...
Je bent zo groot!
Als ik je mep met mijn schoen
ben je dood.
Zal ik dat doen?
Lekker onder mijn schoen?
Nee, ik laat je zitten.
Je hangt daar zo mooi!

bron (WWW)

Als er een kruidenrekje voor het balkon moet komen wordt het hele Wilde Wijde Wep, inclusief alle donkere hoeken en gaten erin, afgestruind naar een passend model. Want ja, het balkon heeft bescheiden afmetingen.

Uiteindelijk is de oplossing simpeler dan gedacht. Al wat er aan te pas komt zijn wat metalen buizen en wat montage materiaal. En kunnen de plantenpotjes worden opgehangen...

Op één van mijn favoriete fora, waar ouwe mannetjes over niets anders dan allerlei ouwe electronica zemelen, je weet wel. Zag ik van de week een advertentie waarin een paar zelfgebouwde A18 luidsprekers voor een luttel bedrag werden aangeboden. Het toeval wil dat dit ontwerp beschreven staat in een oud Philips boekje waar naar ik op zoek ben. En tja, dan slaat de twijfel toe...

Ophalen? Of niet? Laten slopen is doodzonde! Heb ik nog plek?.. ergens..? Het is wel een zelfbouw exemplaar die in het boekje staat. De eigenaar dus maar even mailen...

En wie krijg ik aan de lijn?.. Had die niet ooit eens een electronica boekje geschreven? En verdorie.. heb ik die nu ook gehad? Ooit... eens? Waar is dat ding?

Verleden week met dat plotselinge noodweer zijn er naast mijn hok een paar bomen omgewaaid. Een paar joekels. Totaal onverwachts, want zo hard waaide het niet, ging er eerst één. En later nog één tegen de vlakte.

De ravage erna was best groot. De hoofdleiding van het water was door de wortels van de omvallende bomen op meerdere plekken gebroken. Met als gevolg dat iedereen in de buurt zonder water zat en allerlei mannetjes van het waterleiding bedrijf de hele nacht bezig waren om deze te repareren.

De brandweer had al eerder de omgewaaide bomen in grote stukken gezaagd. En na het weekend kwamen er weer andere mannetjes de door de wind afgerukte takken met een groot apparaat in nog kleinere stukken hakselen. De stukken boomstam waren op een grote stapel gegooid en daar liggen ze nu nog steeds. Ik dacht dat het hierbij zou blijven. Vier bomen waarvan er twee waren omgewaaid en twee anderen die preventief waren omgezaagd op een stapel langs de kant van de weg. Maar toen ik afgelopen vrijdag thuiskwam zag ik dat er nog een paar van die joekels, eentje was eerder door de brandweer behoorlijk uitgedund, waren verdwenen. Omgezaagd...

Ik heb niet zo veel met bomen. Leuk om te zien, zolang ze niet onverwachts oversteken, in de weg staan en in de herfst niet de parkeerplaats van me bak met hun bladafval vervuilen. Maar toch, als ik nu naar buiten kijk... mis ik ze.

Het is alweer een paar weekjes geleden dat Eli via Marktplaats een email in de elektronische postbus vond. Ik heb daar een advertentie staan waarin ik verzamelaars van Hobbyskoop en Philips nieuws voor hobbyisten en radio-amateurs oproep contact met mij op te nemen. Ik heb nogal wat dubbele exemplaren en wil graag ruilen of in mijn collectie ontbrekende exemplaren aankopen om deze zodoende te completeren.

Nou, en dat heb ik geweten!

Voordat ie met z'n ogen kan knipperen snuffelt Eli aan vergane glorie... oh ja, en hij maakt ook nog een paar fototjes. Dat ook!

Eli zit deze dagen, in een uiterst genante positie, thuis met zijn been omhoog. Knie problemen... en da's lastig met lopen. Zo op de manier, dat als ie loopt ie dat doet, als had ie een houten poot. Je weet wel, ietwat strompelend.

Gelukkig had ik een paar dagen geleden, bij de bloemenman, voor een paar euro, een drietal bosjes tulpen gescoord. In verschillende kleuren. En ondanks dat ze alle drie verschillend van lengte waren heb ik ze toch , gezellig samen, met z'n allen op de vaas gezet.

En zie ze daar nu eens staan, dan kun je wel blijven kniesen (ehhhhh....) maar hier word je toch vrolijk van..?

Begin dit jaar ontving Eli zomaar van een Belgische kijkbuislezer een emailtje in da box. Dat deze in 1952 geborene 'abnormaal' van mijn webstek had genoten, niet wist of mijn webstek nog actief was en mij door zijn reactie gelukkig wilde maken. De goede man deed als hobby iets met electronica... Logisch dus dat de interesse van Eli was gewekt, en dat ie begon terug te mailen. Toch?

Het (technisch) ontwerp dat ik kreeg beschreven betrof een micro versterker bestaande uit de stereo mengeenheid Philips NL 7609, de Philips stereo toonregeling NL 7311 en de stereovolgversterker NL 7412. Alles draait op 20 Volt en trekt stereo 48 mA.. volgens de ontwerper. Daarbij is alles, behalve enkele transistoren, met gerecupereerde onderdelen gemaakt.
Oh ja, en even speciaal voor de nu glazig kijkende kijkbuislezer... getest op 2x40Watt eindversterker en OK. Deze week test op 120-Watter met zware klankkasten...

<slik>...

Wat volgt is een levensverhaal van iemand, die bezeten door wetenschap, uiteindelijk, anno 2014, in Aalst, in de late uurtjes als huisarts versterkers in elkaar zit te solderen. En die ELO's, Hobbits, Elex, Elektuur en verschillende andere boeken verzamelt. Per ongeluk, en nog voordat ik het door had, liet ik mij ontvallen dat ik op zoek was naar de laatste in mijn collectie ontbrekende ELO, namelijk die van Juni 1980.

Vandaag, toen ik terug kwam van het werk. Vertelde lief dat de postbode een aangetekend pakket had afgeleverd. Afkomstig uit België...

Een ELO uit 1980. Juni... nummer 6.

Cultureel relativisme beweert dat er geen absolute normen zijn voor de beoordeling van de menselijke cultuur. Vandaar dat alle culturen als gelijk dienen te worden beschouwd, maar toch ook weer een beetje verschillend.

Deze roep om acceptatie en openheid van geest is niet inclusief de Westerse cultuur zelf, want daarvan wordt de geschiedenis beschouwd als weinig meer dan een misdaad tegen de rest van de mensheid.

In de afgelopen dertig jaar, en nog langer terug, hebben veel van de leidende opiniemakers in Westerse universiteiten, de westerse media en de kunsten, onze Westerse cultuur beschouwd als, op zijn best gezegd, iets om ons voor te schamen. Of in het slechtste geval iets dat moet worden bestreden. Het Westen mag andere culturen niet beoordelen, maar moet wel het eigene veroordelen...

Laat ik als goed voornemen dit nu eens niet doen...