Jaaroverzicht 2011

Krijg jij nu ook niet zo'n typische politiek correcte smaak in je bakkes? Je weet wel, net onder de plek waar vroeghur de amandeltjes zaten, als je hoort dat in Luik een in 2008 wegens samenzwering tot 58 maanden veroordeelde Belg die handgranaten gooit en in het wilde weg op mensen schiet een „33 jarige wapenfreak (WWW)” wordt genoemd...

En dat nog voordat het precieze aantal doden of gewonden bekend is de Belgische Justitie al weet te melden dat er géén sprake is van een terroristische aanslag..! Is het dan vreemd dat een Italiaan die op Afrikanen schiet meteen een “racist (WWW)” wordt genoemd? Niet echt als je weet dat hij een autochtoon is die op vaute websteks schrijft..! Toch..?

Maar zeg eens eerlijk Nordine Amrani (WWW) (met je héééél Belgische naam): wat voor een samenzwering was dat eigenlijk..? Ligt het aan mij dat mij dit opvalt en is het allemaal gewoon toeval (WWW) en ben ik juist úmdat het mij opvalt nu een racist..?

Update 15-12-2011

De dader had op zijn nu niet meer toegankelijke facebookpagina links (WWW) staan naar uitgesproken orthodox-islamitische sites zoals 'Prêche en Islam', 'Un-avennir Meilleur-Insha'allah' en 'Anasheed c'est ici'.

Update 16-12-2011

Op Wikipedia wordt telkens de Marokkaanse afkomst (JPG) van dit sujet gecensureerd (JPG)!

De beslissing is genomen, ik ga de stek grafisch gezien omgooien naar een model dat bijna volledig 'liquid' oftewel schaalbaar is. Was bij het model vanaf 2008 alleen het venster schaalbaar, het komende model zal alle afbeeldingen en video's schaalbaar weergeven. De webbrowsers vandaag de dag 'renderen' afbeeldingen proportioneel bijna zonder kwaliteitsverlies en het grote voordeel van een schaalbare webstek is dat deze ook op tablets en mobiele telefoons goed weergeeft. Nou deed het oude model dit al redelijk maar omdat afbeeldingen en video's niet schaalbaar waren raakten de verhoudingen op een bepaald moment helemaal zoek. En ook op webbrowsers die schaalbaar kunnen weergeven zien dergelijke schaalbare elementen er gewoon beter uit. Overigens is er wel een limiet aan het schaalbare karakter. Net zoals de oude stek zal het scherm niet kleiner kunnen worden dan ongeveer 740 pixels. De breedte van het scherm wordt op 1152 pixels gelimiteerd.

Ook probeer ik direct zoveel mogelijk HTML5 (WWW) 'compliant' te bouwen. Dit heeft als gevolg dat wat elementen zullen vervallen en een aantal zullen worden omgebouwd. Afijn, ik wil een minimalistische vormgeving en ik ga proberen een ontwerper te strikken die de 'typografie' voor zijn rekening wil nemen.

De verbouwing zal niet in één keer plaatsvinden. Ik ga de stek aan de 'achterkant', en dat is techneutenbabbel, zwaar laten leunen op PHP (WWW). Ook wil ik de oude verwijzingen laten 're-directen' zoals dit zo mooi heet (het komt erop neer dat als je een oude pagina in je favorieten aanklikt je webbrowser automatisch naar de nieuw versie hiervan wordt geleidt). En tja, dit zal natuurlijk allemaal tijd in beslag nemen. Verwacht daarom niet dat de stek met een dag of wat gereed is.

Nou ja, genoeg geneuzeld, aan de slag!

Het leuke aan kleine weekjes weg is dat je in een korte periode veel mee maakt. Het nadeel als je hierover op je lifeblog verslag wilt doen dit dáááágen duurt.

Ieder voordeel heeft dus zijn.. ehh nadeel. En hopelijk komen de Polen daar z.s.m ook achter. Opdat Polen niet wordt verloren...

Vandaag net de boel aan kant na een weekje Polen. Lief was een weekje eerder heen, met het vliegtuig gegaan, en reed met mij mee terug. Omdat dit jaar toch een beetje gedenkwaardig is, 25 jaar geleden reed Eli in zijn kleine autotje naar Nowy Dwor Mazowiecki (WWW), besloot ik dit jaar op de terugweg een stuk snelweg te laten voor wat ie is en een deel van de oude E8 (WWW) route te rijden. Waar we normaal gesproken bij Lowicz (WWW) richting Stryków (WWW) afslaan om vandaar uit op de A2 (WWW) het gas open te trekken reden we over wat nu de 2 heet via Kutno (WWW) en Kolo (WWW) naar Konin (WWW). Gewoon om te zien of we aantal markante punten in het landschap van destijds nog konden terugvinden. Vreemd is dan dat je een aantal plekken die je duidelijk voor de geest hebt niet kunt vinden maar dat je een aantal die je allang was vergeten heel duidelijk herkent. Een deel van de route is in de laatste tien jaar bijna onherkenbaar veranderd. Zo loopt de weg vaak nu niet meer door een dorp of klein stadje maar er omheen en natuurlijk zijn heel veel gebouwen afgezien van de vele nieuwbouw gemoderniseerd. Aangezien ik nog een wegenkaart uit 1987 heb denk ik dat ik volgend jaar een dagje spendeer aan het bezoeken van al die oude plekjes.

Na dit weekend een wijnproeverij (WWW) én daarna een avondje Haarlem Jazzstad (WWW) te hebben meegemaakt is het zaak vandaag even lekker uit te rusten. Man, wat een festival van smaken was die proeverij zeg... en wat sloot die goed aan op dat festival van klanken! Dit jaar is het festival wel erg goed georganiseerd en hadden we niet zoals voorgaande jaren dat geneuzel met muntjes als je een lekker biertje of een roséetje voor lief wilt scoren. Over de toonbank gingen gewoon ouderwetse pegels en daarom struikelde je werkelijk over de tapjes. Er stonden er in tegenstelling tot vorige jaren genoeg! Ja mensen zo hoort het, laat de middenstand zelf de podia en de horeca verzorgen en de gemeente de veiligheid en de faciliteiten. Echt prima geregeld dit jaar en een geslaagde avond!

Om 'the day after' maar even in de (wijn)sfeer te blijven, op het balkon staat dit jaar een blauwe druif. Soort weet ik niet maar blauw is die zeker! De druifjes ervan dan hé?. En wat erg leuk is dat het eerste jaar met drie, jawel 3, trossen gelijk bingo is, natuurlijk. Nou ja en die waren vandaag dus rijp... (en zo op ;-).

In de praktijk is de bovenste rand van de Red Sea Max (130 classic) (WWW) te smal. Als het waterpeil zakt ontstaat bijna direct inkijk in de kap met als gevolg een storende streep van de verlichting. Die smalle rand zit er afgezien dat de bak er slanker uitziet overigens niet voor niets. In een zeewateraquarium is handhaving van een zo constant mogelijk waterpeil erg belangrijk! Immers door verdamping dikt het zeewater in en verandert de watersamenstelling. Natuurlijk zeewater is vanwege zijn volume redelijk stabiel. In een zoetwater aquarium mogen veel vaker de waterwaardes veranderen, dit is eigenlijk heel natuurlijk. Denk maar eens aan een regenbui of een overstroming en daarom mag de waterspiegel best wel wat fluctueren. In de doe het zelf heb ik een strook plastic van 20 mm breed en ongeveer 2 mm dik van zo'n twee meter lang gehaald. Ik wil proberen hiermee een onderrand te maken en heb deze op de linkerhoek van de RSM (WWW) bevestigd. Voorlopig met lijmklemmen om het materiaal in model te dwingen. Als de linkerkant in model blijft zal ik de truc op de rechterkant herhalen en de strook provisorisch vastkitten. De volgende stap is dan om de strook in eenzelfde kleur als de kap te krijgen.

Heb ik altijd al eens willen doen, met die bak het Onze Lieve Vrouweplein (WWW) in Maastricht op komen rijden, uitstappen en de sleuteltjes aan zo'n hotelboy overhandigen: "zoek maar een leuke plek voor em uit kerel, lief en ik gaan een paar daagjes Maastricht verkennen". Oké, toegegeven... kost een paar euri, maar dan heb je natuurlijk ook wel wat!

Helaas viel het weer dit maal een beetje tegen, het bleef weliswaar droog maar van zon was nauwelijks sprake. Geluk bij een ongeluk is dan natuurlijk dat vandaag de dag heel wat terrassen met van die verwarmers zijn uitgerust. Je kent die dingen vast wel, absoluut niet CO₂ neutraal - zeg maar rustig ronduit klimaat onvriendelijk - maar wel lekker warm! En da's reuze comfortabel als de voetjes even een pauze willen.

Tussen veelvuldig terrasbezoek en het Maastrichts kadefeest (WWW) door vond ik toch nog tijd een fototje te schieten van iets dat tijdens onze ontdekkingstocht door de stad zomaar mijn aandacht trok. Wie en belangrijker nog, waarom heeft iemand dit op de muur van een kerk geschreven?

Anders Behring Breivik schoot vrijdag 22 juli 2011 op Utoya op alles wat bewoog. 68 mensen overleefden het niet. Ook kwamen acht mensen om door een autobom die hij in Oslo had laten ontploffen. Iedereen vraagt zich af hoe dit had kunnen gebeuren in het tolerante Noorwegen...

Het heeft even geduurd maar uiteindelijk, na vier maanden, bloeien mijn gestekte geranium planten. Vier potten met in totaal 11 plantjes meneertje!

Echt wetenschappelijk onderbouwd is het natuurlijk niet maar afsnijden nét onder de derde knoop en in een reageerbuisje vol met water zetten levert het snelst een fiks wortelgestel op. Je zou ook een smal glas of iets dergelijks kunnen proberen natuurlijk.

In ieder geval toen het wortelgestel zowat het reageerbuisje uitgroeide heb ik een stek in zo'n plastic (koffie)bekertje met water gezet. De eerste dag heb ik daar wat grond bijgegooid en vervolgens iedere drie á vier dagen weer een beetje. Uiteindelijk houd je dan een prutje over en dat gaf ik pas weer water toen de grond echt weer droog was. Eens in de twee weken met wat vloeibare mest bijgemengd. Voordeel van deze methode is, zo heb ik bedacht - maar ik kán er natuurlijk naast zitten... is dat hierdoor tijdens het verpotten de worteltjes niet beschadigen!

Tjonge, dat balkon groeit straks nog dicht met al die geraniums! Trouwens nu we het er toch over hebben? Geranium...iemand?

Met de gekloonde gestekte geraniums, je weet wel die van begin dit jaar, gaat het prima. Twee van de drie oude moederplanten die ik destijds zo genadeloos onder handen heb genomen bloeien nu alsof hun leven ervan af hangt.

Man wat een bloemenpracht!

De witte geranium is helaas dood gegaan maar de roze en vooral de rode plant heeft een groot deel van de balkontafel in bezit genomen. In totaal meer dan 30, jawel!, derrrrr-tig bloemen! Het meerendeel van de bloemen is trouwens wel rood. Het zal me niet verbazen als iemand me vertelt dat raszuivere geraniums rood zijn...

De afgelopen hemelvaarsdagen was Eli wegens 'weg' in het Belgische Gent even A(way) F(rom) K(eyboard). Je kent die websteks waar je last-minute supergoedkoop een hotelletje kunt boeken om zo het hok maar vol te krijgen vast wel.

Zoniet dan kan ik je die (WWW) van harte aanbevelen, want het leuke hiervan is dat als je het een beetjes slim speelt én natuurlijk als je een beetje geluk hebt, je voor een prijs waarvoor je normaal gesproken nog niet eens ergens in de buitenwijk van Gent terecht kan nu gewoon pats-boem in het centrum van dit pittoreske stadje kunt bivakkeren. Bijna voor nop dus en ook parkeer je dan de auto in zo'n privé garage eronder. Allemaal reuze handig!

Nu waren mijn lief en ik een jaartje geleden op precies dezelfde wijze in een Antwerps Hiltonnetje (WWW) terecht gekomen en dus kende we deze streek al een beetje maar ik moet zeggen dat Gent toch wel echt heel spectaculair was. Het weer was trouwens weer schit-te-rend, zeg maar gerust Hot met een hoofdletter H want rond het middaguur werd in de schaduw de 30 graden Celsius ruimschoots gehaald! 's Morgens rolde we voor zo'n overheerlijk Oost Vlaams streek-ontbijtje (WWW) zo de Graslei op en s' avonds na de consumptie weer terug het Gentse Marriott (WWW) in. De tijd daartussen in vulden we met rondslenteren, beetje fototjes maken, rondtochtjes varen, hapjes doen en oh ja.. koele biertjes slikken. Gentenaren verkleinen namelijk zo'n beetje ieder woord. Van het ontbijtje met het koffietje tot het betalen met centjes aan toe. Jawel, want Nederlandse pinpasjes werken meestal niet en dat is anno 2011 best wel even wennen! Daarbij moet je ook nog eens zoeken naar een flappentapje. Verbeterpuntje dus...

Een echt minpuntje waren de voetbalrellen (WWW) die in Gent uitbraken na het eerste en de beste tegendoelpunt voor de aanwezige cultuurverrijkers. Voetbal is voor dat soort cultuurvreemden kennelijk alleen leuk als ze winnen want net aan een dag later werd van alles in Borgerhout en het Antwerpse Kiel kort en klein geslagen. 'Het leek wel Libië' hoorde ik iemand om de radio zeggen toen we vandaag in de regen Gent uit reden.

Ben ik effe blij dat ik een redelijk grote digitale kelder heb waar ik allerlei lekkers van jaren terug in op kan slaan!

Want zomaar uit het niets maak ik kennis met Kees die de sweep legt over zijn scanner en mij voorziet van de nodige PDF'jes en reuze interessante verwijzingen.

Tja en wie zegt daar nu NEE tegen? Ikke niet...

Van mijn helemaal zelf gestekte geraniums kon ik er vandaag 11 verpotten en een lekker zonnig plaatsje op het balkon geven.

Je weet vast nog wel dat ik een tijdje geleden besloot mijn geraniums te gaan stekken. Als een semi-wetenschappelijk experiment heb ik toen van iedere kleur die ik had, rood, roze en wit een aantal stekken gesneden. Nadat de stekken in een schaaltje met water met wortelen waren begonnen heb ik deze in plastic bekertjes overgeplaatst. Hierin werd iedere week steeds een beetje meer grond gedaan zodat na verloop van tijd de stekjes in een bakje met grond stonden. Twee stekjes hebben het niet gehaald en voor wie het heel, maar dan ook echt héél graag wil weten: beiden waren boven de derde knoop geknipt!

Het slot van mijn reisverslag over de laatste dagen van mijn vakantie in Polen in 1986. Wie had kunnen denken dat ik de weg daarnaartoe op een zeker moment zelfs met mijn ogen dicht zou kunnen rijden?

Want 25 jaar later blijkt die ene reis mijn hele verdere leven te hebben veranderd.

Of toch niet?..

Ik bedoel als je nog steeds bijna datzelfde traject rijdt...

Net voor het afsluiten van mijn vakantie in Polen, zo'n dikke 25 jaar geleden, gooien die Ruskies met een geplofte kerncentrale roet in het eten!

Dus wat doe je dan?

Juist.. je gaat nog eens lekker los op de 1 mei parade!

Dat zal die rooie rakkers leren!

Met een fortuin aan Poolse Zlotys in mijn zak werd ik door mijn vrienden half Polen door gesleept.

Bijna twee weken lang te lang feesten en veel te veel drank en eten! Oh ja en allerlei interessante bezienswaardigheden... die ook natuurlijk, zo'n dikke 25 jaar geleden...

Onder het genot van iets koels controleert Eli zijn gestekte geraniums. Je weet wel, die van een paar weken geleden. Een aantal heb ik vanuit de schaal in reageerbuisjes geplaatst.

Opvallend is dat de stekjes die kort op de knoop zijn afgesneden echt supersnel een fikse wortelbos hebben aangemaakt. Alle anderen, ik had er een paar boven en onder de knoop afgesneden, doen eigenlijk maar heel weinig. Vanwege de temperatuur s'nachts durf ik het nog niet aan om de stekjes buiten in een bloembak te plempen. Nog even afwachten dus...

En zo arriveerde ik diep in de nacht en na een barre tocht door de DDR aan de Poolse grens in Swiecko.

Het begon langzamerhand bij mij door te dringen dat hier de zaken anders werden geregeld. Kortom, ik bevond mij achter het ijzeren gordijn...

Vandaag precies 25 jaar geleden passeerde ik de DDR grenspost Helmstedt - Marienborn op weg naar een aantal vrienden in Polen.

De reis begon in Nederland met het passeren van de grens met de Bundesrepublik Deutschland, ook wel 'West Duitsland genaamd', in Oldenzaal. Net over de grens begon de autobahn naar Bad Oeynhausen. Die vlak voor dit kleine stadje overging in een weg die hier dwars doorheen ging en die op haar beurt weer aansloot op de autobahn richting Hannover.

Ik had van verleden jaar nog een aantal geraniums overgehouden en liep al langer met het idee rond om die te stekken. Na wat gegoegel op het Wilde Wijde Wep bleek dat er verschillende tijdstippen en methodes waren. Je kunt die dingen stekken in het najaar maar ook in het voorjaar... afsnijden onder of op de knoop...in water plaatsen of in grond... Tja beste kijkbuislezertjes dit riekt weer naar zo'n wetenschappelijk lekker onverantwoord experiment! En je weet natuurlijk al wie daar als de kippen bij is! .. Toch?

Ik heb een schaaltje met tape verdeeld in een soort van.. eehhh vierkant rooster en volgekieperd met water en heb verschillende toppen van de geraniums op of net boven de derde knoop afgeknipt en er in gezet. Het schaaltje heeft een lekker zonnig plekje achter het balkonraam gekregen en zal vanaf nu door mij dagelijks geïnspecteerd worden. Kijken of die geraniums het beter doen dan dat tuig van die bolgewassen.

Het was dit weekend zulk mooi weer dat mijn lief en ik besloten een wandeling in het nabij ons appartement gelegen park te maken. Leuk een beetje eendjes voeren, je kent ut wel. Nou, kennelijk is eendjes voeren een populaire bezigheid want wat waren die beesten dik en vadsig zeg! Behalve dan een paar die fiks aan het meppen waren... T'leek wel of ze in geen maanden te eten hadden gehad. Tjonge, en ik dacht dat eendjes altijd lievvvvv waren - nou deze dus echt niet! En wat te denken van meeuwen? Die krengen scheren zo laag over dat ze het brood bijna uit je hand pikken! Afijn, het waren gelukkig maar een paar sneetjes.

Onderweg kwamen we zo vlak aan het water een paar bloemen tegen die we nog nooit gezien hadden. Wat een vreemde planten zeg! Daar moest ik meer van weten en dus was een foto snel gemaakt. Vandaag kwam ik na wat gegoegel in mijn lunchtijd op de webstek van de 'soortenbank' (WWW). Dat is een webstek met informatie over duizenden verschillende soorten dieren, planten en paddenstoelen die in Nederland voorkomen. Leuk is dat je bijvoorbeeld zelf je gevonden plantje kunt determineren (WWW) en zo duurde niet het lang voordat ik erachter was met welke plantje ik te maken had!

Als een mobiele telefoon kuren gaat vertonen ben je voorbereid op het ergste. Hoe lang zal de leverancier je van het spreekwoordelijke kastje naar de muur gaan sturen?

Gelukkig blijkt het ook anders te kunnen... gewoon door het geven van Service (dat woord staat niet voor de lol met een hoofdletter 'S')!

Heb je een jaartje geleden je kelderbox opgeruimd kom je in een stapel ouwe troep een heer van stand tegen!

Tsja daar sta je dan...

Uiteindelijk strijk je met je hand over je hart en verleen je de oude baas onderdak. Want laten we eerlijk zijn... wie zegt er nee tegen een zwarte Luxman L30?

De schaal met bolgewassen staat nu al een paar maanden binnen en de bollen hierin krijgen regelmatig hun natje. Toch schiet het niet echt op... de druifjes zijn verdroogd en de krokussen hebben dit jaar maar overgeslagen. Ja zelfs de hyacinten zijn te beroerd om ook maar wat te doen. Mijn laatste hoop is gevestigd op de narcissen maar ik kan je nu al verzekeren dat dit het laatste jaar is dat ze lekker een beetje binnen in huis hebben kunnen chillen. Volgend jaar laat ik ze mooi op het balkon afkleumen! Gelukkig doen een drietal geraniums van verleden jaar het wel redelijk dus met die ga ik eens proberen of ik die kan stekken. Bolgewassen? Ondankbaar tuig is het!

Een goed kennis attendeerde me op het feit dat ik al in geen tijden aandacht aan de inhoud van de Red Sea Max had geschonken! En dat terwijl de RSM er op zijn paasbest bij staat!

En wat doe je dan?..

Juist, je flanst snel een update in elkaar!

Zoals zoveel jaren werden de december feestdagen, ditmaal vanaf de tweede kerstdag, met de familie in het buitenland gevierd. Bijzonder was dat we dit jaar oud en nieuw zonder de koters vierden, die zijn nu namelijk op een leeftijd dat ze niet eens meer de moeite doen om de autosleutels te vragen maar gewoon met die bak aan de haal gaan. En niet dat het dan minder gezellig is maar man, wat gaat de tijd toch snel... Van talloze kerst en oud en nieuw vieringen vind ik het jammer dat ik zo weinig foto's heb want om de één of andere reden vervagen de herinneringen hieraan té snel. En voordat je het goed en wel door hebt vlieg je alweer terug naar huis.

Tja en dan ben je blij met zo'n eenvoudige Koreaan.... De beste wensen!