Jaaroverzicht 2013

Nog even en dan zit het jaar er weer op. Dan maakt 2013 plaats voor 2014 en ben je alwéér een jaar dichter bij de definitieve ontknoping....

Geniet dus nog maar even van de opgewarmde kliekjes van dat wat ooit een kerstmaaltijd was en zet de imitatie bubbels uit de supermarkt maar alvast koud. Want voor je het weet sta je een oliebol te kauwen en tot vervelens toe compleet vreemden een gelukkig nieuw jaar te wensen. En vooral ook een vredig nieuw jaar... Dat ook!

We weten immers allemaal verdomd goed, dat speciaal in deze periode, ergens in een vaag shithole, wel weer tallozen uit naam van de vrede om zeep (WWW) zullen worden geholpen. Vermoord, verminkt of verkracht, door, je weet wel, 'fanatici (JPG)' Zoals ze door nette schuldbewuste witte meneren en mevrouwen in de media worden genoemd. Op een manier alsof het een excuus is... Terwijl we allemaal, ergens in ons achterhoofd, best wel weten wat er werkelijk (WWW) aan de hand is. Maar ja, durf dat maar eens aan jezelf toe te geven. Waar politiek correct denken zich manifesteert, verdwijnt immers het gewone menselijke gezond verstand en objectiviteit. En overwint de lafheid (WWW)... Toch?

Je maakt er zelf maar wat van, van dat nieuwe jaar. En anders maar niet... mijn soort zit daar niet (meer) mee.

Het was een ekster (WWW) Vanmorgen toen ik, je weet wel, in zo'n typische weekendhouding op de bank, én met de voetjes op tafel, het ontbijtje naar binnen zat te werken. Zag ik iets in mijn linkerooghoek. Op de reling van het balkon. Iets met zwart en wit. Bezig bij de bloempot waar de restanten van de zomerplanten zich aan het leven proberen vast te klampen...

Waarschijnlijk eentje van de familie die in onze buurt woont. Ik neem dat even aan want herkennen doe ik ze niet. Tijdens hartje winter zie je trouwens de ouwe lui niet maar de rest van het jaar beschouwen ze onze buurt zo'n beetje als hun eigendom. Ze nestelen dan altijd in een populier op een steenworp afstand van mijn balkon. Meestal in hetzelfde nest. Ze hebben nogal een naam bij de buurtkatten die in de zomer door de hele familie achterna gezeten worden. In dat jaargetijde laten zelfs de halsbandparkieten, waarvan er hier toch enkele tientallen van rondvliegen, het wel uit hun hoofd om bij de familie ekster, en dan in het bijzonder bij de jongelui, in de buurt te komen.

Die ekster dus, was bezig met iets, ik kon niet zien wat, behalve dat het wit was, in de bloempot te proppen. Na wat duw werk zat 'het' er in en werd er nog wat stukjes plant overheen getrokken. En na een korte inspectie besloot de ekster kennelijk dat de zaak wel snor zat want nadat ie mij nog even leek aan te kijken vloog ie weg. Om vervolgens niet meer terug te komen. Nou, je snapt natuurlijk dat Eli hiervan gelijk het zijne wilde weten . En dus toog hij vergezeld van de Chinees op sandalen het balkon op. Voorzichtig schoof ik de bedekking opzij. Wat zou er liggen? Een zilveren ring? Een armbandje?

Een stukje witbrood... dat was het dat de ekster met zoveel zorg in de bloempot had weten te verstoppen.

PWM aftakken van de Flora-mate gaat ècht niet lukken, en de inzet van een RGB versterker biedt ook al geen soelaas... en dus moeten we zien hoe we de Flora-mate in combinatie met een 10 volt dimsysteem kunnen gebruiken.

Tijd voor Eli om met weerstanden en een 10 volt RGB dimmer aan de slag te gaan ... man spannund!

*Kuch* experimenteren noemt ie dat...

Een paar enthousiastelingen twijfelden of zo'n RGB versterker op de Flora-mate was aan te sluiten. De markt wordt momenteel overvoerd met goedkoop spul uit China en aangezien het crisis is en ook aquarianen de broekriem moeten aanhalen leek hen dit wel wat.

Nu had Eli al aangegeven dat dit zeer waarschijnlijk niet goed zou werken, maar ja... eigenwijs hè?. En dus zit er niks anders voor Eli op dan dit, met behulp van een *kuch* experiment aan te tonen.

35 Jaartjes, of zoiets geleden deed Eli na maanden hiervoor te hebben geploeterd zijn aller eerste grote uitgave.

Een 'drie in één' stereocombinatie.

Van Philips.

Gekocht bij Wastora.

In Alkmaar Zaandam...

Deze avond haalde Eli eenzelfde exemplaar uit Nieuw Vennep op...

Nu de werking van de Flora-mate is doorgenomen is het tijd geworden de solderbout heet te stoken en de kabels te strippen. Haal dus de houten plank en de zak met koperen punaises tevoorschijn. En vergeet die LED's natuurlijk niet...

Oh wacht, spelen *kuch* experimenteren met LED's doen we vandaag de dag op een experimenteerboard...

Omdat het zo zoetjes aan alweer naar het einde van het jaar loopt wordt het hoog tijd weer eens met de Flora-mate die ik verleden jaar heb gebouwd aan de slag te gaan. Het werken hieraan lag even een tijdje stil want er waren genoeg andere dingen toe doen.

En wat blijkt dan?

De fabrikant van de Flora-mate heeft omdat een kritisch onderdeel niet meer wordt geleverd de productie gestaakt... Wel gloeiende!

Daar heeft Eli niet twee van die dimmers op printen met afmetingen waardoor ze precies in de lichtkap van de Red Sea Max passen voor in elkaar geknutseld! Niks dus 'the-end'...

De eerste pluk van de tabaksbladeren heeft plaatsgevonden, en binnenkort ga ik, als de bladeren uit zichzelf beginnen te verkleuren aan de tweede pluk beginnen. Van onderaan de stam zo naar boven, las ik op het Wilde Wijde Wep.

Omdat ik de bloemtrossen niet verwijder en deze dus zaaddozen vormen oogst ik ook deze. Iedere dag knip ik met een schaartje de zaaddozen af waarvan het schutblad geelbruin is geworden. De zaaddozen zelf zijn dan al donkerbruin en deze laat ik in een schaaltje in de zon verder drogen.

Hiermee is de cirkel rond en is wat mij betreft het *kuch* experiment geslaagd. Het wordt tijd voor een nieuwe...

Man man man dat heeft geduurd zeg! Maar eindelijk... eindelijk konden vandaag op een beetje christelijke wijze barbecuen. Je weet wel, met die elektrische Chinees.

Toegegeven, er was een paar weekjes geleden ook een dagje dat het zou kunnen. En we stonden toen ook op het punt om die Chinees de kast uit te trekken. Toen plots één of andere debiel het nodig vond om een balkon lager lekker traditioneel te gaan zitten barbecuen...

Klasse idee, dat gehannes met aanmaakblokjes waar de hele buurt de moord van stikt. Om nog maar te zwijgen over de rook... Ja beste kijkbuislezertjes, je hebt er bij zitten!

Maar goed, dit keer konden we lekker CO2 neutraal met speklapjes, hamburgertjes, vette worstjes en uitjes enzow aan de slag...

Van de week had lief resoluut besloten dat er een nieuwe weegschaal moest komen. Niet eentje om het beslag voor de cupcakjes mee af te wegen maar meer voor onszelf. Je weet wel, om het lichaamsgewicht mee in de gaten te kunnen houden. De oude was nooit echt handig geweest en die batterijen ervan zijn ook altijd nét leeg als je em nodig hebt. Dus, voor mij althans, een reden dat kreng niet te gebruiken.

Afijn, na de wekelijkse boodschapjes doken we even snel de winkel in. En na wat heen er weer gedrentel, hoelang kun je over zoiets triviaals nadenken begon ik me af te vragen, werd de knoop doorgehakt. Er stond er eentje die tot op 300 gram nauwkeurig was volgens het bordje dat er bij stond. Nou lig ik niet wakker van honderd gram meer of minder maar daar dacht lief, vraag me niet waarom, toch iets anders over. Dus hop bonnetje ingevuld en in gestrekte draf op de kassa af! Daar aangekomen echter, viel ons oog op zo'n retro uitziend ding.

Zo eentje die sterk aan vroeghur doet denken. Hoe noemen ze dat ook alweer? Oh ja retro... Niks geen gezemel met lege batterijen meer. Deze doet ut dus gewoon altijd! En de afwijking scheen ook héél acceptabel te zijn. Begreep ik van lief.

Interessant is, thuis aangekomen toen ik het apparaat uitprobeerde, de nulstelling. Deze kun je tot ver in het min gebied terugdraaien, zo viel me op...

Trouwe kijkbuislezertjes zullen wel weten dat ik een weekje of wat geleden voor internetmaatje Joop van de Geuzenpartij (WWW) een flinke hoeveelheid tabaksbladeren had geoogst en zou gaan drogen. Ik had hiertoe een leuk bundeltje aan een haakje in een kast te drogen gehangen.

Na een paar inspecties viel het me op dat de bladeren aan de buitenzijde van het bundeltje beter drogen dan de buitenste. En dat is, als je hier een beetje over nadenkt, natuurlijk, ook logisch. En dus besloot ik vandaag het bundeltje met tabaksplantbladeren aan een hangertje te knutselen. Gewoon met wat bindertjes en een stokje.

Aan het sokje heb ik het drietal bundeltjes gehangen op zo'n manier dat de bladeren een beetje verspreid hangen. En om het hangertje op te kunnen hangen heb ik vanaf beide uiteinden een draadje gespannen dat bij het haakje in een oog tezamen komt.

Man, wat een huisvlijt!

Na bijna een jaar, waarin ik tweemaal heb moeten zaaien, en gedurende de wintermaanden de tabaksplantjes vanwege de kou zelfs asiel in huis heb moeten verlenen, kan ik eindelijk bladeren van respectabele afmetingen oogsten.

Nu alleen nog even drogen!

Nou ja, even...

Vandaag vond het traditionele Internationale Draaiorgel Evenement (WWW) in het centrum van Haarlem plaats. In het decor van de historische binnenstad konden bezoekers genieten van een selectie prachtige draaiorgels die Nederland rijk is. En ondanks dat het weer niet echt meewerkte was er genoeg te zien. In verschillende straatjes draaiden allerlei draaiorgels hun repertoire. Maar ronduit spectaculair was het optreden van draaiorgeltje Picollo in de Grote of St. Bavokerk (WWW)... Man, wat een akoestiek!

Het werd pas echt druilerig toen we op het marktplein van Haarlem het heel traditionele en ongetwijfeld multicultireel verantwoordde Cien Años de Tradicion met percussiegroep ontwaarden.

Inderdaad, héél traditioneel internationaal... Haarlem draait ècht door!

Eli laat voor de Belgische webmaster van een webstek met allerlei wetenswaardigheden over zelfbouwpakketten van Polykit, MBLE en Philips een berichtje achter. Zo in de trant dat vroeghur alles beter was, en dat ie graag met mede-enthousiastelingen op het gebied van Philips onderdeelpakketten in contact wil komen.

Wat volgt is allerlei druk gedoe.

Er wordt gescanned, gefotografeerd en geretoucheerd en de resultaten hiervan worden weer ge-maild!

En ja, van zo'n avontuur moet dan toch een *kuch* artikeltje te brouwen zijn... Toch?

Een dikke twee weken geleden was Eli op Marktplaats (WWW) druk met bieden op een gemonteerd Philips mengpaneeltje. Zo eentje in een NL420K montaflex kastje, van een handelaartje uit Zwolle. Tezamen met een doos vol met mengpaneel eenheden. Helaas wilde, ondanks de hulp van een internetvriendje uit Beuningen het maar niet lukken het spul aan te schaffen. Telkens weer trokken biedertjes zich op het laatste moment terug waardoor het er verdomd veel op leek dat pseudo-biedertjes probeerden de prijs op te drijven. En dus liet Eli de zaak aan zijn neus voorbij gaan.

Een paar daagjes hierna spotte ik op één van mijn favoriete electronica fora (WWW) een collectie oude Hob-bit magazines. Spul uit de beginjaren 80. En omdat ik al jaren naar dergelijke ouwe meuk op zoek ben was een deal snel gemaakt. Of Eli misschien ook interesse had in een Philips mixertje werd er gevraagd. Ik had in het verleden op die stek daar een oproepje over geplaatst wist de aanbieder zich te herinneren.

Vandaag reed de postbode met zijn karretje een fiks formaat doos naar binnen, met hierin niet één, maar ... twee montaflexkastjes! Eén gemonteerd en voorzien van een hele leuke collectie mengpaneeleenheden en de ander gedemonteerd. Tezamen met de Hob-bit magazines en, je raadt het nooit... een stapeltje Hobbyskoop uitgaven van Philips!

I've Got 'Em! (Henk, uit Reuver, bedankt man!..)

Er was eens, héél, héél, lang geleden een klein ventje die op een dag door een vreemd virus werd besmet. Wat men ook probeerde, een bouwpakketje van een setje Philips speakers, een meetzender. Of MFB boxjes, de koorts wilde maar niet zakken.

Decennia later is ie, zo blijkt, nog steeds niet van dit buitengewoon hardnekkige virus genezen...

Verleden jaar hebben we em gekregen. Van zo'n hypotheek verstrekker. Je weet wel, als cadeautje omdat we niet ergens anders onze hypotheek hadden ondergebracht. Toen onze nieuwe rentevaste periode inging en nèt voordat de banken ècht goed onderuit gingen.

Een appelboompje in een pot, kennelijk als symbool bedacht voor het hebben van een appeltje voor de dorst...

Hij stond er het hele najaar. Of moet je 'het' schrijven? Ik bedoel, de bloemen van de appel zijn tweeslachtig. Nauwelijks blad. Maar ja, maar wat verwacht je ook van zo'n armetierig ding bedacht ik me. Gekregen van een... ik durf het amper te schrijven.. fi-nan-cièle instelling. Het zal dus wel niks worden, dacht ik. En daarom blijf je dus maar mooi van de winter waar je staat, op het balkon! Je bevriest maar! En die vage witte pluis op je takken kun je ook steken waar de zon niet schijnt.

Zakkenvuller!

Eerder deze week zag ik een knopje op één van de takjes. Maar vandaag toen ik even op mijn gemak de troepen op het balkon inspecteerde, zag ik in een paar potjes wat klein leven in de vorm van minuscule blaadjes. Terwijl die armoedzaaier van een appelstronk met zijn eerste ontluikende bloem stond te pronken!

Wat nou crisis?

Met de Kerst viel ons familiebezoek in Polen wegens ziekte een beetje in het water. En daarom zijn lief en ik speciaal maar even de Paas daar gaan vieren.

De heenreis verliep vlekkeloos. Op goede vrijdag echter, ofwel Wielki Piątek zoals de Polen deze dag noemen begon het tot ieders verbazing te sneeuwen en was er zodoende sinds decennia weer sprake van een witte Paas.

De terugreis verliep weer lekker ouderwets, met veel opstoppingen, geneuzel en gezemel op het grondgebied van de lusterclub die EU heet. Pasen 2013 is om nooit te vergeten...

In het gezelschap van goede vrind Wilco heeft Eli gisteren de 38ste Landelijke Radio vlooienmarkt (WWW) in het Autotron in Rosmalen bezocht. Deze markt wordt jaarlijks door de Stichting Bossche Radio Amateur Club (BRAC) georganiseerd maar voor ons beiden was dit het allereerste bezoek. Niet echt naast de deur maar dankzij de routeplanner op de iPheun kwamen we daar toch nog rond half elf in de ochtend, vol in de drukte, binnenvallen. Je kon bijna over de hoofden lopen, zo druk was het!

Het bezoek was ruimschoots de moeite waard, want man wat je dáár allemaal tegenkomt en ziet... Je gelooft gewoon je ogen en je oren niet!

Natuurlijk lag de nadruk op allerlei spulletjes op het gebied van alles wat zendamateurs leuk vinden maar ook 'gewone' elektronica-liefhebbers kwamen ruimschoots aan hun trekken.Zo wist Eli zijn collectie ouwe meuk met een Electronica boekje van de Muiderkring uit 1968 uit te breiden en wist de andere Eli nog veel vagere shit te scoren. Al met al een zéér geslaagde dag die pas om half twaalf 's avonds, en na 567 kilometer aan omzwervingen, werd afgesloten.

Jammer was dat ook op deze beurs werd omgeroepen dat er zakkenrollers actief waren. Je zou ze toch...

Omdat Eli zelf niet rookt had ie Joop van de Geuzenpartij (WWW) een paar maanden geleden beloofd zijn gedroogde tabaksbladeren toe te zenden. Tja, iemand moet die stuff uitproberen... Toch? Niet dat ik er veel van verwacht. Want mijn bladeren zijn stukken kleiner dan die van Joop en daarbij, volgens hem is drogen de moeilijkste stap in het maken van je eigen shaggie.Niet te snel, niet te langzaam, niet te vochtig, niet te droog, niet te koud, niet te warm... aldus Joop toen ik aangaf dat het drogen bij mij misschien niet helemaal was verlopen zoals ik had gehoopt...

In ieder geval heb ik vanmiddag de twee enigszins vochtige bundeltjes in een tweetal plastic zakjes gestopt en die op hun beurt weer in zo'n bubbeltjes enveloppe gedaan. Ik hoop dat ze in de post niet al te veel beschadigd raken en natuurlijk ook dat Joop er daadwerkelijk iets mee kan...

Ik ben benieuwd!

Het is jaren geleden dat ik je voor het laatst gesproken heb.

Misschien wel tien jaar, of nog langer.

Sindsdien heb ik je af en toe met je verjaardag of met de kerst een kaartje gestuurd maar een antwoord heb ik nooit van je ontvangen.

Als ik je bel neem je niet op. En als ik je uiteindelijk toch aan de lijn weet te krijgen zeg je dat ik je niet moet lastigvallen. En hang je op.

Goed,... jij je zin.

Krijgt Eli dus zomaar in da e-mail box het aanbod een collectie Philips mengpaneeleenheden voor een bescheiden bijdrage over te nemen!

Nou, daar zegt ie natuurlijk geen nee tegen en dan is het niet vreemd dat er, op weg naar de woonplaats van de aanbieder, minstens 1 mm profieldiepte van de winterbandjes verdwijnt... Toch?

Het zag er even naar uit dat de tabaksplantjes het nieuwe jaar niet zouden halen. Gelukkig kreeg Eli lief zo gek dat ie een stukje van de woonkamer als tijdelijk 'opvangcentrum' voor een paar plantjes die van het balkon kwamen mocht inrichten. Zodat deze de vorstperiode zouden doorkomen.

Nou, en dat hebben de tabaksplantjes gewaardeerd door huize Eliveld in de bloemetjes te zetten!

Maar er is nog meer gebeurt... De eerste tabaksbladeren zijn geoogst en gedroogd en het lijkt erop dat er ook voor nageslacht is gezorgd.

Net als jij dromen wij over de perfecte game. Een game die nooit ophoudt, die je meevoert naar verre oorden, wonderlijke omgevingen en avontuurlijke taferelen. Die alles in zich heeft. RTS, RPG, shooter, flight sim en adventure. Om je lange, zwoele zomeravonden te vullen. Kortom, we hebben het hier eigenlijk over veel games. Nog meer games. Wij hebben de oplossing voor jouw dromen gevonden... Wel eens acht meter aan games op floppie gestapeld? Wel, dat is wat wij jou geven. Acht meter aan games op DVD. Als eerste in Nederland.

Na de grote schoonmaak van de Red Sea Max gisteren zag ik dezelfde avond plots Fred en zoonlief bekvechten. Geen idee waarom want ze zitten beiden al een hele poos in de bak. Je weet wel, samen, gezellig...

Ik had dit gedrag wel eens eerder gezien maar meestal was ik dan nèt te laat om een fotootje te kunnen maken. Het 'gevecht' duurde meestal maar even. Ditmaal, echter aanmerkelijk langer en dus had ik geluk, en kon ik met de Chinees een filmpje schieten!

De jaarwisseling verliep ditmaal anders dan voorgaande jaren. Vanwege ziekte zijn lief en ik eerder dan was bedacht van onze jaarlijkse kerstviering in Polen teruggekeerd.

Na terugkomst hebben hebben lief en ik nog even snel wat boodschapjes gedaan. Oudjaarsavond hebben we televisiekijkend, ondermeer naar een concert van Sade, doorgebracht. En om middernacht hebben we met een glaasje bubbels en een paar bij de bakker gekochte oliebollen vanaf het balkon genoten van het vele vuurwerk. Gezellig, samen, thuis.